Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 106/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.2 pkt 10 lit. a)
journal: Dz.U. 2022 poz 931
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (t. j.)
article: art.151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2024 r. sprawy ze skargi B.F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

B.F. (skarżąca, strona), reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (organ odwoławczy, DIAS) [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] (organ I instancji, NUCS) z [...] października 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu.

Z akt administracyjnych wynika następujący stan faktyczny.

Na podstawie upoważnienia z [...] marca 2023 r. do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej organ I instancji wszczął [...] marca 2023 r. wobec skarżącej kontrolę celno-skarbową w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu o numerze VIN: [...].

W odpowiedzi na zapytanie organu I instancji Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z [...] kwietnia 2023 r. poinformował, że strona nie posiada otwartego obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług (został zamknięty

[...] listopada 2005 r.), nie złożyła deklaracji VAT-10 oraz informacji VAT-23, a Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] nie prowadził wobec skarżącej kontroli podatkowej i czynności sprawdzających w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu o wskazanym numerze VIN.

Z kolei w odpowiedzi na zapytanie organu I instancji Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem [...] maja 2023 r. przekazał skan złożonej przez skarżącą [...] grudnia 2022 r. deklaracji uproszczonej w sprawie podatku akcyzowego od samochodów osobowych (AKC-US) oraz dokumentu nabycia przez stronę samochodu osobowego marki [...], tj. faktury VAT marża [...] z [...] września 2022 r. wystawionej na rzecz skarżącej przez S. (miejsce wystawienia Niemcy), zagranicznego dowodu rejestracyjnego oraz opinii rzeczoznawczy z [...] grudnia 2022 r. W ww. piśmie wskazał, że w wyniku przeprowadzonych czynności sprawdzających w zakresie weryfikacji podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym wykazanej w ww. deklaracji z uwagi na fakt, że podstawa ta nie odbiega od wartości rynkowej oszacowanej przez rzeczoznawcę pomniejszonej o VAT i akcyzę, odstąpiono od procedury określonej w art. 104 ust. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 143 ze zm.; dalej: u.p.a.). Ponadto ww. organ poinformował, że nie prowadził żadnej kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczania podatku akcyzowego z tytułu nabycia przez skarżącą przedmiotowego pojazdu.

W deklaracji uproszczonej w sprawie podatku akcyzowego od samochodów osobowych (AKC-US) złożonej [...] grudnia 2022 r. strona wskazała m.in.: 1) określenie przedmiotu opodatkowania: nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.; 2) Stan: używany; 3) Marka: [...]; 4) Model: [...]; 5) Rok produkcji: 2022; 6) Numer VIN nadwozia: [...]; 7) Moc silnika w kW: 174; 8) Pojemność silnika w cm3: 1950; 9) Przebieg w km: 3000; 10) Rodzaj skrzyni biegów: automatyczna; 11) Sposób napędu: benzyna; 12) Stan techniczny: uszkodzony z opinią rzeczoznawcy; 13) Rodzaj nadwozia inny: VAN; 14) Dowód własności: faktura o numerze [...]; 15) Data powstania obowiązku: [...]; 16) Podstawa opodatkowania: 220246; 17) Stawka podatku: 3,10 %; 18) Podatek akcyzowy: 6828.

Postanowieniem z [...] maja 2023 r. organ I instancji włączył do akt kontroli celno-skarbowej dokumenty dotyczące pojazdu marki [...] o ww. numerze VIN przekazane za pismem Urzędu Miasta [...] Departamentu Organizacji Urzędu

i obsługi mieszkańców z [...] lutego 2023 r.

Wynik kontroli z [...] maja 2023 r. został doręczony pełnomocnikowi strony

[...] czerwca 2023 r.

Z informacji przekazanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] za pismem z [...] lipca 2023 r. wynika, że strona nie złożyła deklaracji VAT-10.

Z uwagi na powyższe organ I instancji postanowieniem z [...] sierpnia 2023 r. przekształcił zakończoną kontrolę celno-skarbową w postępowanie podatkowe

w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu o ww. numerze VIN. Przekształcenie nastąpiło [...] września 2023 r., tj. z dniem doręczenia stronie ww. postanowienia

Decyzją z [...] października 2023 r. organ I instancji określił skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu o ww. numerze VIN w wysokości 49.007,00 zł.

W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z [...] DIAS utrzymał

w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że podstawowe znaczenie dla oceny powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług ma zakwalifikowanie nabytego przez stronę samochodu, jako przedmiotu nabycia, do nowych bądź używanych środków transportu. Z definicji nowego środka transportu zawartej w ww. art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.; dalej: u.p.t.u.) wynika, że jeżeli zostanie spełniony przynajmniej jeden z warunków wymienionych tym przepisie to pojazd uznaje się za nowy środek transportu.

Organ odwoławczy przypomniał, że sprawie bezsporny pozostaje fakt, że

[...] września 2022 r. na podstawie faktury VAT marża nr [...] wystawionej na przez S. skarżąca zakupiła pojazd [...] o numerze VIN [...] na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (Niemcy). Z kolei [...] grudnia 2022 r. skarżąca złożyła deklarację uproszczoną w sprawie podatku akcyzowego od samochodów osobowych (AKC-US), w której wykazała m.in. przebieg ww. pojazdu: 3000 km. Ponadto w dokumencie z [...] stycznia 2023 r. - Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu w pozycji: "Odczyt licznika przebiegu pojazdu w momencie badania" wskazano - 2927 km. Z danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców wynika, że pierwsza rejestracja przedmiotowego pojazdu nastąpiła [...] kwietnia 2022 r. za granicą, w kraju [...] stycznia 2023 r.

Zdaniem DIAS z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że zakupiony przez skarżącą przedmiotowy pojazd spełnia oba warunki zawarte w art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u., tj. pojazd ten nie przejechał więcej niż 6000 km (według złożonej deklaracji AKC-US: 3000 km, w dniu badań technicznych 2927 km) i od momentu dopuszczenia go do użytku, tj. od dnia, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany minęło mniej niż 6 miesięcy (pierwsza rejestracja: [...] kwietnia 2022 r.). Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że kwestia spełnienia warunków z ww. przepisu nie jest przez skarżącą kwestionowana.

Dodał też, że w art. 2 pkt 2 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1 z późn. zm.), znajdują się analogiczne zapisy dotyczące nowego środka transportu. Przepisy tej Dyrektywy Rady 2006/112/WE zostały zaimplementowane do prawa polskiego i znajdują swoje odzwierciedlenie w art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u. Między tymi przepisami dotyczącymi definicji nowych środków transportu nie zachodzi sprzeczność, przepis krajowy prawidłowo implementuje przepis prawa wspólnotowego.

Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotem zaskarżonej decyzji nie było ustalenie, czy pojazd może być zarejestrowany i dopuszczony do ruchu na terenie Polski czy Niemiec, ale prawnopodatkowe ujęcie faktu nabycia samochodu w oparciu

o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji prawidłowe określenie zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu zgodnie z przepisami ww. ustawy. Zaakcentował, że przywóz z innego państwa członkowskiego samochodu uznanego za nowy środek transportu na terytorium Polski, co do zasady, zawsze podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Jest to bowiem wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Nie jest przy tym istotne, czy nabywcą jest podatnik podatku od towarów i usług (rozliczający ten podatek na zasadach ogólnych), czy zwykły konsument. Oznacza to, że w przypadku samochodu uznanego za nowy środek transportu podatek zawsze jest pobierany w kraju, w którym pojazd będzie używany.

Fakt, na który powołuje się stron mianowicie, że w chwili zakupu przedmiotowy pojazd miał urwane koło, zniszczoną całą lewą stronę, wystrzelone poduszki powietrzne, nie było możliwe zarejestrowanie takiego pojazdu w kraju nabycia z uwagi na zakres uszkodzeń (nawet po naprawie), w chwili nabycia przedstawiał on wartość około 1/3 wartości nowego samochodu (zakupiony został wrak, a cena odzwierciedlała w istocie wartości części), nie oznacza, że w sprawie nie mamy do czynienia z nowym środkiem transportu. W ocenie DIAS, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług pojazd uszkodzony na skutek kolizji drogowej może być uznany za "nowy". Stan techniczny jak i wartość pojazdu nie ma znaczenia z punktu widzenia definicji nowego środka transportu, ponieważ w tej definicji nie zostały ujęte jako jedno z kryteriów klasyfikacji.

Zatem nabyty skarżącą pojazd marki M. pomimo, że jest uszkodzony w wyniku kolizji drogowej, to spełnia warunki z art. 2 pkt 10 lit. a u.p.t.u.

W rozumieniu tego przepisu jest pojazdem nowym, bowiem nie przejechał więcej niż 6000 km oraz od momentu dopuszczenia go do użytku upłynęło nie więcej niż

6 miesięcy. To z kolei powoduje, że jego nabycie podlega opodatkowaniu na mocy art. 9 ust. 3 u.p.t.u. jako wewnątrzwspólnotowe nabycie nowego środka transportu.

Organ odwoławczy dodał również, że [...] grudnia 2022 r. strona złożyła deklarację AKC-US i wpłaciła podatek akcyzowy w kwocie 6.828 zł. Tym samym dokonując tej czynności potwierdziła, że dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wielkopolskim strona, reprezentowana prze adwokata, zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. Przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 pkt 10 lit a u.p.t.u., polegające na sprzecznym z zasadami logiki i wykładni celowościowej tego przepisu uznaniu na gruncie przedmiotowej sprawy, że nowym środkiem transportu w rozumieniu tego przepisu jest pojazd, który w chwili zakupu, z uwagi na zakres uszkodzeń, przedstawiał swoją wartość jakoś wartość poszczególnych części pojazdu, a nie pojazdu jako środka transportu w ogóle i niemożliwe było zarejestrowanie tego pojazdu (nawet po naprawie) w kraju nabycia.

2. Art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383; dalej O.p.), przez dokonanie oceny zebranych w sprawie materiałów dowodowych z przekroczeniem wyrażonej w tym przepisie zasady swobodnej oceny dowodów.

W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że nabyty pojazd w momencie, kiedy przejechał 2927 km uczestniczył w poważnym wypadku drogowym. Pomimo prawidłowo przeprowadzonej naprawy już zawsze będzie cechował się niższą wartością niż pojazd bezwypadkowy. Samochód miał urwane koło, zniszczoną całą lewą stronę, wystrzelone poduszki powietrzne. Strona podkreślił, że po naprawie pojazd ten może zostać dopuszczony do ruchu na drogach RP, ale w Niemczech nie jest możliwe zarejestrowanie takiego pojazdu. Można go tam kupić tylko pod warunkiem zrzeczenia się rękojmi i pod warunkiem wywiezienia pojazdu z Niemiec, co też strona uczyniła.

W ocenie skarżącej przedmiotowy pojazd nie może być uznany za nowy w kraju nabycia, bo nawet po naprawie nie będzie on nigdy dopuszczonym do ruchu środkiem transportu w ogóle. Przepisy u.p.t.u. i ww. dyrektywy odnoszą się do nowych środków transportu. Jeśli coś jest zniszczone to traci walor nowości i nowym już nigdy nie będzie. W istocie zatem organ domaga się zapłaty podatku od poszczególnych części pojazdu, ani nie pojazdu, bo w chwili zakupu wartość "pojazdu" odpowiadała wartości poszczególnych części. Strona zaakcentowała, że zakupiła pojazd za 1/3 ceny wartości nowego pojazdu. Gdyby samochód był "nowy", to jego wartość powinna jedynie nieznacznie odbiegać od wartości nowego pojazdu.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu przez pojęcie nowych środków transportu rozumie się przeznaczone do transportu osób lub towarów pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji, za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta.

Przepis ten stanowi konsekwencję implementacji do polskiego systemu prawnego przepisów Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r.

w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1 ze zm.). W dyrektywie tej znajduje się analogiczny przepis dotyczący nowego środka transportu. Art. 2 ust. 2 lit. a) pkt (i) ww. Dyrektywy Rady 2006/112/WE stanowi, że "środki transportu" oznaczają m.in. środki transportu, przeznaczone do przewozu osób lub towarów, tj. lądowe pojazdy silnikowe,

o pojemności silnika przekraczającej 48 centymetrów sześciennych lub których moc przekracza 7,2 kilowata. Na mocy art. 2 ust. 2 lit. b) pkt (i) ww. regulacji, środki transportu uważa się za "nowe" dla lądowych pojazdów silnikowych, w przypadku gdy dostawa odbywa się w terminie sześciu miesięcy od daty ich pierwszego oddania do użytku lub gdy pojazd przejechał nie więcej niż 6.000 km.

Uwzględniając powyższe Sąd wskazuje, że definicja nowych środków transportu zawarta w art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u., jako pojazdów, które przejechały nie więcej niż 6000 km lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy, jest prawidłową implementacją przepisu art. 2 ust. 2 lit. b) pkt (i) Dyrektywy Rady 2006/112/WE, w pełni odzwierciedlającą jego treść i sens.

W przepisie art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u. dla zdefiniowania nowego środka transportu ustawodawca posłużył się zdaniem złożonym przy pomocy spójnia "lub" stosując alternatywę zwykłą. Oznacza to, że wystarczy spełnienie jednej

z alternatywnych przesłanek określonych w cytowanym przepisie, aby pojazd lądowy został uznany za nowy środek transportu, ale mogą być spełnione także obie łącznie.

I tak, by uznać, że mamy do czynienia z pojazdem nowym na gruncie przytoczonego przepisu wystarczy, że pojazd nie będzie miał przejechanych więcej niż 6000 km (bez względu na to kiedy został dopuszczony do użytku) lub też w momencie jego nabycia od momentu jego dopuszczenia do użytku nie upłynęło 6 miesięcy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, dla porządku przypomnieć należy, że w analizowanej sprawie na podstawie faktury VAT [...] wystawionej w Niemczech przez S. skarżąca kupiła [...] września 2022 r. pojazd marki [...]. Samochód po raz pierwszy został zarejestrowany [...] kwietnia 2022 r. (niemiecki dowód rejestracyjny – k. 82 akt administracyjnych). W złożonej przez stronę [...] grudnia 2022 r. deklaracji uproszczonej w sprawie podatku akcyzowego od samochodów osobowych (AKC-US) wykazała m.in. przebieg pojazdu – 3000 km. Natomiast w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym z [...] stycznia 2023 r. wskazano przebieg pojazdu w momencie badania – 2927 km.

Powyższe dowodzi, że przedmiotowy pojazd spełnia oba warunki wskazane

w art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u., bowiem nie przejechał więcej niż 6000 km, a od momentu dopuszczenia go do użytku nie minęło 6 miesięcy (data pierwszej rejestracji – [...] kwietnia 2022 r.). Co istotne, okoliczności te nie były kwestionowane przez skarżącą na żadnym etapie postępowania. Zdaniem Sądu trafnie więc organy obu instancji uznały, że jest on nowym środkiem transportu.

Natomiast zasadnicza oś sporu dotyczy twierdzenia strony, że zakupiony przez nią pojazd nie może być uznany za nowy, ponieważ uczestniczył

w poważnym wypadku drogowym i miał urwane koło, zniszczoną całą lewą stronę, wystrzelone poduszki powietrzne, a z uwagi na zakres uszkodzeń nie było możliwe zarejestrowanie takiego pojazdu w kraju nabycia (nawet po naprawie). Skarżąca akcentowała, że w chwili nabycia przedstawiał on wartość około 1/3 wartości nowego samochodu, zakupiony został wrak, a cena odzwierciedlała w istocie wartości części. Podkreśliła, że jeśli coś jest zniszczone to traci walor nowości i nowym już nigdy nie będzie.

W ocenie Sądu nie sposób podzielić stanowiska strony. Przepis art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u. precyzyjnie wskazuje przesłanki, jakie musi spełnić pojazd, by mógł być uznany za nowy środek transportu. Wśród nich nie wymienia się okoliczności dotyczących stanu technicznego pojazdu. Zatem kryteria wskazane przez ustawodawcę w powyższym przepisie pozwalają uznać również samochód powypadkowy za samochód nowy (por. wyrok WSA w Warszawie z 14 października 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 398/09; wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To, że – jak w rozpoznawanej sprawie – pojazd jest uszkodzony (nawet znacznie), nie dyskwalifikuje go z definicji nowego środka transportu. Oceny tej nie zmienia ewentualna konieczność jego naprawy. O ile zgodzić się należy ze skarżącą, że nawet po naprawie samochód będzie posiadał niższą wartość, doświadczenie życiowe pokazuje bowiem, że wpływ na cenę ma to, czy mamy do czynienia z samochodem uszkodzonym, czy nie. Niemniej jednak nie można uznać, że skoro przedmiotowy pojazd uległ kolizji, to automatycznie utracił cechy nowości w myśl art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u. Pojęcie nowości wyrażone w tym przepisie odnosi się jedynie do kryteriów w nim opisanych, nie dotyczy więc stanu technicznego pojazdu.

Nie można też przychylić się do twierdzenia skarżącej, że w zasadzie zakupiła same części, gdyż zgodnie z opinią zapłaciła cenę, która odpowiadała wartości części tego pojazdu, a nie pojazdu jako środka transportu. Niniejsze nie wynika bowiem z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Z dołączonej do akt administracyjnych faktury VAT marża nr [...] zakupu przedmiotowego samochodu wynika, że skarżąca zakupiła pojazd uszkodzony marki [...], a nie części pojazdu. Okoliczność tę potwierdza również dokument z [...] stycznia 2023 r. – Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, który dotyczy samochodu osobowego o nr VIN [...]. Dowodzi to, że skarżąca zakupiła samochód o konkretnym modelu, a nie same części. Zasadnie więc organy uznały, że nawet pojazd uszkodzony w wyniku kolizji drogowej, który spełnia warunki ustanowione w art. 2 pkt 10 lit. a) u.p.t.u., jest pojazdem nowym w rozumieniu tego przepisu (taki też pogląd wyrażono w wyrokach NSA: z 7 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 310/06; z 18 października 2006 r., sygn. akt I FSK 9/06; z 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 2009/09). Równocześnie w związku z faktem, że strona [...] grudnia 2022 r. złożyła deklarację AKC-US i zapłaciła podatek akcyzowy, tym samym właściwie organy oceniły, że skarżąca dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu, a więc transakcji podlegającej w Polsce opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie można zgodzić się z autorem skargi, że zawarta w ustawie o VAT definicja "nowego środka transportu" może obejmować jedynie takie auta, które są w zasadzie nowe a ich wartość odbiega nieznacznie od ceny nowego fabrycznie pojazdu. Nie powinna natomiast obejmować aut uszkodzonych, których wartość przez to jest znacznie obniżona. Po pierwsze, argumentacja ta pomija literalne brzmienie przepisu. Po drugie, jej przyjęcie prowadziłoby do konieczności posługiwania się niedookreślonym sformułowaniem "nieznacznej różnicy ceny". Dla ustalenia czy środek transportu jest nowy, konieczne byłoby każdorazowe ustalanie, jaki stopień uszkodzenia, czy innej przyczyny obniżenia wartości, jest wystarczający do uznania, że pojazd nie ma już cechy "nowości". Takiej możliwości przepisy nie przewidują.

W tym stanie rzeczy za niezasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 191 O.p. Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Aby

w ramach swobodnej oceny nie zostały przekroczone granice dowolności, organ podatkowy powinien, m.in. kierować się prawidłami logiki, zgodnością oceny z prawami nauki i doświadczenia życiowego, traktowania zebranych dowodów jako zjawisk obiektywnych, oceniania dowodów wyłącznie z punktu widzenia ich znaczenia i wartości dla rozpatrywanej sprawy. Zasadność twierdzenia, że organ podatkowy naruszył art. 191 O.p. wymaga wykazania, że uchybił on zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego. W świetle zgromadzonego przez organy materiału dowodowego i wywiedzionego na jego tle oceny prawnej należało uznać, że skarżąca nie zdołała wykazać, że takie naruszenie miało miejsce.

Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę w całości.