Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 342/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. I. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Stronie skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 18 maja 2023 r. (data wpływu do Sądu: 5 września 2023 r. ) Strona skarżąca, reprezentowana przez G. S. wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. Skarga została wniesiona drogą elektroniczną (za pośrednictwem e-PUAP) i znajdowała się w piśmie okólnym. Do skargi załączono m.in. skan pełnomocnictwa, jednakże nie zostało ono opatrzone podpisem elektronicznym, podpisem osobistym ani podpisem zaufanym Skarżącej oraz nie wynikało z niego umocowanie do działania w imieniu Skarżącej zgodnie z wymogami art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm; dalej: "p.p.s.a.").

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 4 października 2023 r., pismem z dnia 6 października 2023 r. wezwano G. S. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, wraz z wykazaniem, że może ona być pełnomocnikiem Skarżącej w świetle art. 35 p.p.s.a., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pominięcia pełnomocnika. Jednocześnie pouczono G. S. o treści art. 35 i 37a p.p.s.a.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 9 października 2023 r. G. S. oświadczyła, że jest pełnomocnikiem Skarżącej zgodnie z art. 35 p.p.s.a. W załączeniu do ww. pisma G. S. przedłożyła pełnomocnictwo opatrzone jej podpisem zaufanym, jednakże nie zawierało ono podpisu mocodawcy, a ponadto nie wynikało z niego, aby osoba która podpisała pełnomocnictwo była profesjonalnym pełnomocnikiem lub pozostawała ze Stroną w innej relacji, uprawniającej – zgodnie z przepisami do reprezentowania Strony skarżącej.

W związku z tym w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 18 października 2023 r., pismem z dnia 25 października 2023 r. wezwano Skarżącą do osobistego podpisania skargi lub nadesłania egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanej bądź – w przypadku woli złożenia jej w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy e-PUAP – podpisanie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd wyjaśnił Stronie, że G. S. – stosownie do treści art. 35 § 1 p.p.s.a. nie może być pełnomocnikiem Strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 10 listopada 2023 r. w trybie fikcji prawnej doręczenia o której stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że skarga nie została podpisana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm; dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4.p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Wymienione braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie w terminie, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, który wraz ze Skargą przedłożył pełnomocnictwo niespełniające warunków określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Następnie, pełnomocnik na wezwanie Sądu po raz kolejny przedłożył pełnomocnictwo niespełniające warunków określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym - uznając, że skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym - Sąd wezwał skarżącą do osobistego podpisania skargi lub nadesłania egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanej bądź, w przypadku woli złożenia jej w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy e-PUAP, podpisanie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, dostępny na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do osobistego podpisania skargi lub nadesłania egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanej bądź – w przypadku woli złożenia jej w formie elektronicznej za pośrednictwem platformy e-PUAP – podpisanie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym (zgodnie z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.) doręczono Skarżącej w dniu 10 listopada 2023 r. w trybie fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.

Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącą przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 27 października 2023 r., drugie zaś - w dniu 6 listopada 2023 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 10 listopada 2023 r.

Zatem termin na wykonanie wezwania Sądu w przedmiocie podpisania skargi przez Skarżącą upływał z dniem 17 listopada 2023 r. i upłynął bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym terminie skarga nie została podpisana.

W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił w pkt I sentencji

Z kolei orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.