Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 291/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. Sp. z o.o. Sp. k. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 kwietnia 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 348/22 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. Sp. k. w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 2021 r. nr SKO 4101/142/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 348/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę W. sp. z o.o. sp. k. w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 2021 r. nr SKO 4101/142/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd I instancji zwrócił także skarżącemu uiszczony wpis od skargi.

Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 kwietnia 2022 r. wezwano pełnomocnika W. sp. z o.o. sp. k. w S. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz przez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS) - pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 27 akt sprawy) wezwanie zostało doręczone dnia 21 kwietnia 2022 r. Pełnomocnik strony skarżącej wraz z pismem z dnia 29 kwietnia 2022 r. (data na stemplu pocztowym) przedłożył odpis pełnomocnictwa oraz wydruk informacji z KRS. Wraz z tym pismem złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, opierając go o przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 - dalej: p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia 18 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia stronie skarżącej terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Po rozpoznaniu zażalenia na to postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 listopada 2022 r. sygn. II GZ 425/22 oddalił zażalenie.

W konsekwencji powyższego, postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 348/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych, mając na uwadze okoliczność odmowy przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

Powyższe postanowienie spółka zaskarżyła w całości, wnosząc o uchylenie jej w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. poprzez pozbawienie skarżącego możliwości obrony jego praw w związku z odrzuceniem skargi ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych mimo braku jakiejkolwiek winy skarżącego za ten stan rzeczy, co w konsekwencji doprowadziło do nieważności postępowania. W uzasadnieniu zażalenia, skarżący wykazuje, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wynikało z winy jego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ lub osoby, o których mowa w ww. przepisie, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).

Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

Niezłożenie powyższych dokumentów stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego wydziału (art. 49 § 1 p.p.s.a.), pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 21 kwietnia 2022 r., zatem termin na ich uzupełnienie upłynął dnia 28 kwietnia 2022 r. Braków tych nie uzupełniono w powyższym terminie. Ponadto, na wniosek skarżącego nie przywrócono terminu do ich uzupełnienia.

Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że nieuzupełnienie braku formalnego w zakresie złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS) stanowi podstawę do odrzucenia skargi (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 11 grudnia 2012 r., sygn. II GSK 1731/12; dnia 12 lutego 2015 r., sygn. II GSK 69/15; dnia 8 listopada 2016 r., sygn. II FZ 716/16; dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. II FSK 654/14, a także uchwała NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22). Analogiczna linia orzecznicza ukształtowała się w stosunku do nieuzupełnienia braku formalnego w zakresie złożenia pełnomocnictwa do reprezentacji strony (zob. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. I OSK 203/17, postanowienia NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. II OZ 1039/17 oraz z dnia 23 maja 2017 r., sygn. II GZ 367/17).

W przedmiotowej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarga spółki nie może otrzymać prawidłowego biegu i skierował do niej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Skarżąca została prawidłowo wezwana do usunięcia braków, a odrzucenie skargi było skutkiem niewykonania tego wezwania. Taka sekwencja działań Sądu I instancji jest zgodna z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Argumenty przedstawione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem odnoszą się do kwestii zawinienia skarżącego w niedochowaniu terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Jest to kwestia osądzona już zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (postanowienie z dnia 18 lipca 2022 r.) oraz Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 18 listopada 2022 r.). Sądy nie przychyliły się do twierdzenia skarżącego, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych było niezawinione.

W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.