Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 523/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 34 , art 35 ust 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: par 133 ust  1 pkt 1 litt        a i ust 2
journal: Dz.U. 2022 poz 1225
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 1 lutego 2024 r., znak WI-I.7840.7.10.2023.EU w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 523/24

UZASADNIENIE

Starosta Krakowski decyzją nr AB.V.1.1414.2022 z dnia 15 grudnia 2022 r., znak: AB.V.6740.1.18.2022.AJ, wydaną m.in. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) – po rozpatrzeniu wniosku inwestora P. Spółka komandytowa w Z. – zatwierdził projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji: "Budowa budynku handlowo-usługowego wraz z wewnętrznymi instalacjami oraz drogami wewnętrznymi, miejscami postojowymi, chodnikami, pylonem reklamowym, murem oporowym, wiatą śmietnikową, elementami małej architektury oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, w tym: zewnętrzną instalacją energetyczną z oświetleniem zewnętrznym, instalacją wodociągową, instalacją kanalizacji sanitarnej, instalacją kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym oraz podziemnym, przeciwpożarowym zbiornikiem wodnym wraz ze stanowiskiem czerpania wody, a także rozbiórka istniejącego na terenie inwestycji budynku produkcyjnego - magazynowego z częścią biurowo - usługową oraz hali namiotowej, wraz z elementami zagospodarowania terenu i odcinkami instalacji zewnętrznych: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, teletechnicznej i energetycznej, na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości M., gmina W. ".

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 1 lutego 2024 r., znak: WI-I.7840.7.10.2023.EU – wydaną po rozpatrzeniu odwołania A. S., w którym powołała się ona na: 1) wynikające ze względów bezpieczeństwa pożarowego ograniczenie możliwości przyszłego zagospodarowania działki nr [...], której jest współwłaścicielem, gdzie powstać ma garaż z częścią mieszkalną i pomieszczeniem gospodarczym oraz 2) przekroczenie przez wysokość projektowanego budynku (7,76 m) wysokości przewidzianej w § 33 ust. 10 pkt 1 lit. b planu miejscowego (2,0 m) – utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił ustalenia organu pierwszej instancji co do kręgu stron postępowania (inwestor oraz właściciele działek w obszarze oddziaływania inwestycji: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...]).

Do wniosku przedłożono zgodę właściciela obiektu na rozbiórkę budynku na działkach [...], [...], [...], [...], [...].

Inwestycja nie narusza uchwały nr XXXVIII/178/2005 Rady Gminy W. z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. . Działki inwestycyjne leżą w terenach 6.U (3, a, h) - tereny zabudowy usługowej oraz w strefie Parku Krajobrazowego [...], stanowisk archeologicznych, orientacyjnego zasięgu znaczącego oddziaływania na środowisko ruchu drogowego.

Teren nie jest wpisany do rejestru zabytków. Inwestycja położona jest w strefie ochrony nadzoru archeologicznego. Inwestycja ma pozytywną opinię Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (uzgodnienie z 11 października 2022 r.). Niezbędne badania archeologiczne mogą zostać zrealizowane po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę, jednakże muszą zostać zrealizowane przed przystąpieniem do budowy. Pozwolenie konserwatorskie nie jest w tym zakresie wymagane na etapie udzielania pozwolenia na budowę wymagane (zaświadczenie Małopolskiego Konsekratora Zabytków z 14 marca 2022 r.).

Działki inwestycyjne (Ba) nie wymagają uzyskania decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej, położone poza obszarami górniczymi i Natura 2000. Inwestycja znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego [...]. Projekty zgodne z wymaganiami ochrony środowiska. Z uwagi na lokalizację inwestycji w terenie Parku Krajobrazowego [...], Wójt Gminy W. , w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego "Wody Polskie", decyzją z 2 czerwca 2021 r. orzekł o nienakładaniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz wskazał istotne warunki i wymagania dotyczące ochrony środowiska.

W zakresie zgodności z przepisami, w tym rozporządzenia WT, organ odwoławczy wskazał, że:

- § 8: budynek należy do grupy budynków niskich (N);

- § 12 ust. 1: projekt zakłada lokalizację ściany budynku od sąsiedniej działki budowlanej w odległości min. 4,1 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 4 m);

- § 14: działka ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej - ul. [...] o kategorii drogi gminnej za pośrednictwem dwóch zjazdów. Inwestor ma zezwolenie na przebudowę odcinka drogi publicznej gminnej ul. [...], a także dwóch zjazdów o parametrach zjazdu publicznego z ul. [...] do projektowanego budynku (realizacja tej części zamierzenia inwestycyjnego w ramach odrębnej procedury administracyjnej). W ramach terenu inwestycyjnego dojścia i dojazdy o szerokości 6 m;

- § 16: zapewniono utwardzone dojście o szerokości nie mniejszej niż 1,5 m (przepis dopuszcza nie mniej niż 1,5 m);

- § 18: projektowane łącznie 88 miejsc postojowych zlokalizowanych w granicach terenu inwestycyjnego, w tym 5 miejsca dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne (dla samochodów zaopatrzonych w kartę parkingową);

- § 19 ust. 1: miejsca postojowe projektowane w odległości nie mniejszej niż 10 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Z treści mapy do celów projektowych nie wynika, aby w obszarze 10 m od projektowanych miejsc postojowych znajdował się plac zabaw dla dzieci, boiska dla dzieci i młodzieży;

- § 19 ust. 2: projektowane miejsca postojowe dla samochodów osobowych w odległości od granicy działki nie mniszej niż 16,03 m (dot. miejsc postojowych w grupie powyżej 11 stanowisk) oraz w odległości 4,5 m (dot. miejsc postojowych w grupie do 10 stanowisk);

- § 21 ust. 1: wymiary stanowisk postojowych: 2,5 m x 5 m oraz 3,6 m x 5 m dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne;

- § 22: zaprojektowano miejsce na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych z uwzględnieniem możliwości ich segregacji;

- § 23: miejsce do gromadzenia odpadów stałych w odległości 7,7 m od granicy działki i w odległości 12,88 m od budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Z treści mapy do celów projektowych nie wynika, aby w obszarze 10 m od miejsca gromadzenia odpadów stałych znajdował się plac zabaw dla dzieci, boiska oraz miejsca rekreacyjne;

- § 26 ust. 1: warunek spełniony: budynek przyłączony do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej;

- § 13, § 57, § 60: budynek nie generuje ponadnormatywnego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie, nie przesłania zabudowy sąsiedniej, zapewniono min. 3 godzinny czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w budynkach sąsiednich w dniach równonocy, budynek nie uniemożliwia zabudowy działek sąsiednich;

- § 28: wody opadowe oraz roztopowe odprowadzane do sieci kanalizacji opadowej (deszczowej) bez wpływu na nieruchomości sąsiednie;

- budynek wyposażony w wodę (§ 45), kanalizację (§ 47), centralne ogrzewanie (§ 49), przewody kominowe (§ 50), wentylację (§ 51), gaz (§ 52), wewnętrzną instalację elektryczną (§ 53), instalację teletechniczną (§ 56);

- § 34: projekt nie obejmuje budowy zbiornika na nieczystości ciekłe, założono odprowadzenie ścieków do sieci kanalizacji sanitarnej;

- § 55: budynek przystosowany dla osób niepełnosprawnych, zapewniono miejsca parkingowe przeznaczone dla samochodu użytkowanego przez osoby niepełnosprawne, dostęp do budynku bezpośrednio z terenu, pomieszczenie higieniczno-sanitarne spełniające wymogi przypisane temu pomieszczeniu użytkowanemu przez osoby niepełnosprawne;

- § 271-272: lokalizacja budynku w odległości min. 9,2 m od istniejącego budynku handlowego na działce sąsiedniej (nr [...]). Ściana południowo-wschodnia projektowanego budynku od strony działki nr [...] stanowi ścianę oddzielenia pożarowego o odporności ogniowej REI 120, umożliwiając swobodną zabudowę, niezabudowanej i niezagospodarowanej działki nr [...]. Pozytywna opinia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych (pieczęć na PZT i PAB);

- § 323: eksploatacja budynku nie jest związana z emisją hałasu ani drgań, promieniowaniem, zakłóceniami elektromagnetycznymi. Przyjęte rozwiązania projektowe zakładają, że urządzenia emitujące hałas (centrale wentylacyjne oraz wentylatory zainstalowane na dachu) wyposażone będą w tłumiki lub obudowy dźwiękochłonne, tak, że emisja hałasu nie zmieni klimatu akustycznego środowiska (PAB str. 51). Hałas generowany przez te urządzenia oraz hałas o charakterze ruchowym na terenie inwestycji (pojazdy osobowe i dostawcze) będzie tylko w godzinach funkcjonowania obiektu. Przyjęte założenia projektowe wskazują, że hałas generowany do środowiska nie przekroczy 45dB (dopuszczalny hałas w tym zakresie wynosi 50dB dla zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej i 55dB dla zabudowy wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego). Hałas ten nie będzie występował w godzinach nocnych. Tym samym spełniono warunki wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Projekt uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i rzeczoznawcą do spraw sanitarno-higienicznych. PZT opracowany na mapie przyjętej do Powiatowego ODGiK 14 października 2022 r., spełniającej wymogi Pgik. Projekt spełnia warunki szczególne wynikające z innych uzgodnień: lokalizacja budynku, względem istniejącej krawędzi jezdni ul. [...], w odległości mniejszej niż 6 m od krawędzi jezdni drogi publicznej kategorii gminnej, uzgodniona z wójtem. Projektant i sprawdzający posiadający uprawnienia. Dołączono opinie, uzgodnienia, pozwolenia, tj. m.in.: a) decyzję w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowanych, b) postanowienie w sprawie wyjaśnienia zapisów decyzji o środowiskowych uwarunkowanych, c) wytyczne konserwatorskie (dot. pisma MWKZ z 24 października 2019 r.), d) zaświadczenie Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 14 marca 2022 r., e) warunki techniczne zarządców sieci gazowej i sanitarnej, f) uzgodnienie zbliżenia do pasa drogowego drogi gminnej ul. [...] (pismo z 12 lipca 2022 r.), g) uzgodnienie projektu zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego drogi publicznej gminnej (pismo z 19 maja 2022 r.), h) zezwolenie i uzgodnienie przebudowy odcinka drogi publicznej gminnej, a także lokalizację dwóch zjazdów o parametrach zjazdu publicznego (decyzja z 16 maja 2022 r.), i) informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Odnosząc się do odwołania, organ odwoławczy wskazał, co następuje. Decydujące znaczenie przy ocenie spełnienia wymogów z zakresu ochrony przeciwpożarowej ma opinia rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych wyrażona stosownym uzgodnieniem. Dopóki pozostaje ono w obrocie prawnym, dopóty zarzut naruszenia przepisów pożarowych nie może być skutecznie podnoszony. Tymczasem podlegające ocenie PZT i PAB mają pozytywne uzgodnienie z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Jeśli zaś idzie o zabudowę działki nr [...], to projektowany budynek jest w odległości 12 m od granicy z tą działką. Między terenem inwestycji a tą działką istnieje droga publiczna o charakterze gminnym (KDW). Działka leży częściowo w terenach 6.MNU i częściowo w terenach KDW. Na działce, w odległości ok. 9 m od granicy, wyznaczona została nieprzekraczalna linia zabudowy, a w odległości ok. 4 m od granicy wyznaczona została linia rozgraniczająca tereny o różnym przeznaczeniu (dot. terenów KDW). Plan miejscowy nie dopuszcza zabudowy terenów KDW żadnym budynkiem. W obrębie linii rozgraniczających drogi mogą być lokowane jedynie ciągi piesze, ścieżki rowerowe, ciągi infrastruktury technicznej elementy małej architektury, elementy układu obsługi komunikacyjnej terenów itd., jednakże tylko na warunkach administratora drogi (§ 26). Natomiast nieprzekraczalna linia zabudowy wyznacza linię, poza którą również nie może znaleźć się żadna zabudowa. Obiekt budowlany może znajdować się przy linii, ale nie może jej przekroczyć. Nieprzekraczalna linia zabudowy ma zapewnić minimalną odległość obiektu budowlanego od innych obiektów (tu: drogi publicznej). Wzajemne odległości budynków wyznacza § 271 WT w zależności od rodzaju budynków i jego odporności ogniowej. Odległość ta, dla najbardziej niekorzystnego rozwiązania konstrukcyjno-budowlanego projektowanego obiektu, może wynosić 16 m (ust. 5). Projektowany budynek nie uniemożliwia zabudowy jej działki, albowiem odległość od projektowanego budynku do linii rozgraniczającej tereny o różnym przeznaczeniu wyniesie 16 m, a do nieprzekraczalnej linii zabudowy wyniesie 21 m. Tym samym odległości wzajemne budynków wynikające z § 271 WT zostaną spełnione. Na koniec organ odwoławczy zwrócił uwagę na omyłkę pisarską w decyzji organu pierwszej instancji i podkreślił, że w świetle § 33 ust. 10 pkt 1 lit. b w zw. z § 2 ust. 1 pkt 11 planu miejscowego, maksymalna wysokość wynosi 12,0 m (a nie 2,0 m).

W skardze na powyższą decyzję A. S. wniosła o jej uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów (w tym kosztów zastępstwa). Skarżąca zarzuciła naruszenie

1) § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia WT przez zaniechanie weryfikacji kwestii przesłaniania, podczas gdy nieruchomość skarżącej i działka nr [...] są położone o ok. 3-5 m niżej od działki inwestycyjnej;

2) art. 34 ust. 2 Pb przez zatwierdzenie PZT i PAB niezawierających danych pozwalających na stwierdzenie wymogów § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia WT;

3) § 33 ust. 9 w zw. z ust. 8 pkt 1 planu miejscowego przez uznanie, że projektowane obniżenie terenu nie wyniesie 1 m, a nasypy nie przekroczą 0,5 m, podczas gdy obecnie różnica wysokości na działce inwestycyjnej wynosi ok. 3 m;

4) art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Pb przez uznanie, że działka nr [...] bezpośrednio przyległa do terenu inwestycji nie jest w obszarze oddziaływania obiektu, a T. G. nie jest stroną postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492 t.j.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023.1634 t.j., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a organ dopełnił ciążących na nim obowiązków wynikających z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza (miedzy innymi) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego; wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych.

Skarżąca zarzuca, że projekt narusza § 33 ust. 9 w zw. z ust. 8 pkt 1 planu miejscowego przez uznanie, że projektowane obniżenie terenu nie wyniesie 1 m, a nasypy nie przekroczą 0,5 m, podczas gdy obecnie różnica wysokości na działce inwestycyjnej wynosi ok. 3 m. Zarzut ten nie jest uzasadniony.

Na podstawie § 33 ust. 9 pkt. 1 uchwały Nr XXXVIII/178/2005 Rady Gminy W. z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. , ustalono zasady zagospodarowania terenu oraz kształtowania formy architektonicznej budynków mieszkalnych w tym w zakresie niwelacji terenu działki: z zastrzeżeniem § 30 ust. 9 wysokość nasypów nie większa niż 0,5 m (z dopuszczeniem 2,0 m dla usług publicznych w terenach oznaczonych symbolem "UP"), maksymalne obniżenie poziomu terenu (wykop): 1,0 m (z dopuszczeniem 2,0 m dla usług publicznych w terenach oznaczonych symbolem "UP"); ograniczenia nie dotyczą koniecznych do pokonania różnic wysokości na dojazdach do nieruchomości, lokalnych obniżeń na zjazdach do garaży, zejściach do pomieszczeń piwnicznych itp.

§ 30 ust. 9 mpzp stanowi zaś, że: "zabrania się wprowadzania zmian w naturalnym ukształtowaniu terenu, z wyjątkiem niezbędnych prac niwelacyjnych związanych z realizacją inwestycji budowlanych, o skali nie większej niż dopuszczona ustaleniami § 33; w szczególności zabrania się podnoszenia poziomu terenu poprzez nawożenie gruzu, gruntu itp. oraz innych działań prowadzących do zmian naturalnego kierunku odpływu wód opadowych ze szkodą dla nieruchomości sąsiednich; dopuszcza się niezbędne przekształcenia terenu związane z realizacją przez uprawnione podmioty zadań z zakresu gospodarki wodnej."

Jak wynika ze znajdującego się w projekcie budowlanym przekroju poprzecznego budynku, zaprojektowany on został na wysokości 297,8 m podczas gdy wysokość terenu istniejącego waha się od 298,6 m (południowo – wschodnia część budynku) do 296,4 m (północna część budynku). Zatem możliwe jest taka niwelacja terenu (jego obniżenie i/lub nadsypanie) aby spełnione zostały wymogi planu miejscowego. Natomiast zjazdy z drogi publicznej na teren inwestycji wymogu ograniczeń co do zakresu niwelacji terenu spełniać nie muszą, bo zgodnie z planem, "ograniczenia nie dotyczą koniecznych do pokonania różnic wysokości na dojazdach do nieruchomości". Jest zresztą oczywiste, że poziom terenu nieruchomości na zjeździe (połączeniu drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – art. 4 pkt. 8 ustawy o drogach publicznych) musi być zrównany z terenem drogi, a następnie dopiero stopniowo się wznosić (lub opadać).

Na ten temat wypowiedział się także projektant (str. 30, str. 35 projektu budowlanego – projektu zagospodarowania terenu), który wskazał, że: "Plac z miejscami postojowymi przed budynkiem oraz drogę zapleczową projektuje się mniej więcej na jednym poziomie (maks. różnice rzędnych proj. terenu to ok 30cm), ze spadkami poprzecznymi i podłużnymi umożliwiającymi odpływ wód opadowych i powierzchniowych do zaprojektowanych wpustów kanalizacji deszczowej. Projektowaną niweletę wewn. układu drogowego dowiązano do rzędnych wysokościowych i geometrii terenu w miejscach proj. zjazdów oraz do projektowanego poziomu posadowienia obiektu i rzędnych istniejących terenu. Ze względu na zróżnicowany poziom ul. [...] (która przebiega ze spadkiem w stronę wschodnią - jej rzędne na długości przylegającej do granicy działki inwestora wynoszą od 297,79 do 295,51 mnpm) projektuje się lokalne obniżenia terenu w obszarach proj. zjazdów (nr 1 i nr 2) w celu dowiązania proj. terenu do terenu istniejącego. W celu pokonania różnic wysokości, fragment drogi zapleczowej od zjazdu nr 2 oraz przylegający do niej chodnik zaprojektowano z pochyleniem podłużnym do 6%, a także zastosowano schody terenowe wzdłuż budynku. Rozwiązanie to spełnia wymóg §33 ust.8 (w odniesieniu do §33 ust. 10) planu miejscowego (niwelacja terenu wynika z konieczności pokonania różnic wysokości na dojazdach, dojściach). (...) W stanie istniejącym, znaczną cześć działki zajmuje obecny obiekt budowlany (przeznaczony do wyburzenia) oraz związane z nim zagospodarowanie terenu. Na terenie występują liczne uskarpienia, nasypy, pryzmy oraz platformy terenowe, które zostały utworzone sztucznie, w wyniku powstania (posadowienia) oraz funkcjonowania istniejącego obiektu - zgodnie z przeprowadzonymi badaniami gruntu, formacje te utworzone są z nasypów budowlanych (gruz z piaskiem) i nasypów niekontrolowanych (gruz z pyłem i humusem). W związku z tym, że teren jest w znacznej mierze przekształcony, a jego ukształtowanie nieregularne, jako poziom porównawczy (poziom terenu istniejącego) wyznaczono rzędne terenu nieprzekształconego (naturalnego) - na odnośnikach na rysunku zagospodarowania terenu, zestawiono rzędne terenu istniejącego oraz projektowanego - zgodnie z ww odnośnikami, zaprojektowana niwelacja terenu odpowiada wymogom zawartym w §33 ust.8 (w odniesieniu do §33 ust. 10) planu miejscowego - projektowane obniżenia poziomu terenu w stosunku do poziomu naturalnego nie wynosi 1m, a nasypów nie przekracza 0,5m. Lokalne obniżenia proj. terenu przy proj. zjazdach nr 1 i 2, wynikają z konieczności pokonania różnic wysokości na dojazdach i dojściach (zgodnie z §33 ust.8)."

Kwestie te zostały zatem należycie rozpoznane i opracowane na etapie sporządzania projektu budowlanego, a następnie poprawnie ocenione przez organ w zaskarżonej decyzji.

Drugi zarzut skargi dotyczy kwestii związanych z niewłaściwą weryfikacją spełnienia wymagań § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia WT przez zaniechanie weryfikacji kwestii przesłaniania względem nieruchomości skarżącej.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.), odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: 1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m.

Zgodnie natomiast z § 12 ust. 2 tego rozporządzenia, wysokość przesłaniania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mierzy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego lub jego przesłaniającej części.

Projektowana wysokość budynku wynosi 7, 76 m.

Odległość od północno – zachodniego narożnika projektowanego budynku (najbardziej zbliżonego do nieruchomości skarżącej) do tej części domu skarżącej, którą obejmuje mapa projektu zagospodarowania terenu (k. 50 projektu) wynosi od 46,5 m do 49 m.

Nie ma zatem fizycznej i matematycznej możliwości, aby obiekt o wysokości 7,76 m rzucał cień na budynek skarżącej oddalony o 46-49 metrów, w sposób uniemożliwiający naturalne oświetlenie znajdujących się w tym domu pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W szczególności podkreślić należy, że na mapie projektu zagospodarowania terenu znajduje się tylko niewielki fragment domu skarżącej, najbardziej wysunięty w kierunku drogi i tym samym najbardziej zbliżony do terenu inwestycji. Pozostał część domu nie jest widoczna na mapie.

Zakres projektu budowlanego określa art. 34 ustawy prawo budowlane, który w ust. 2 stanowi, że "zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych". Jeśli zatem z oczywistych względów (wynikających ze stosunku wysokości budynku projektowanego do jego odległości od budynku skarżącej) nie było konieczności sporządzania i zamieszczania w projekcie analizy zacienienia i nasłonecznienia, to nie ma podstaw, aby z tego tytułu czynić zarzut organowi, że opracowania takiego nie wymagał od inwestora.

Jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 ustawy prawo budowlane przez uznanie, że działka nr [...] bezpośrednio przyległa do terenu inwestycji nie jest w obszarze oddziaływania obiektu, a T. G. nie jest stroną postępowania, to nie jest on uzasadniony.

Zarzut ten sprowadza się do wskazania, że organy nieprawidłowo określiły krąg stron postępowania przez co pominięto właściciela działki [...], a tym samym uniemożliwiono mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie, zgłaszania żądań i wniosków, a także nie doręczono im zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I Instancji. W istocie jest to zarzut, który mogłyby zostać ewentualnie zakwalifikowane jako przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa. Rzecz jednak w tym, że zgodnie z utrwalonym poglądem sądów administracyjnych, "przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Dotyczy to również Sądu Administracyjnego rozstrzygającego sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, który z urzędu nie ma podstaw do podnoszenia, że podmiot nie wnoszący skargi został pominięty w postępowaniu administracyjnym i z tej przyczyny stosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a." (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2018 r. sygn. II OSK 1837/17).

Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.