Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 473/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 56, art. 77 ust. 2
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
journal: Dz.U.UE.L 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady  (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, , po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 9 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 11 lipca 2022 r. (nr 0601-IGC.4303.6.2022.KD) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (dalej jako "skarżąca" lub "spółka") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 23 marca 2022 r. nr 308000-COC-1.4303.42.2021.ER w przedmiocie długu celnego.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

W dniu 12 sierpnia 2019 r. P. S.A., działając z upoważnienia skarżącej Spółki zgłosiła w Oddziale Celnym w K. do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z R. towar zadeklarowany jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze (zgłoszenie celne nr [...]). Towar zaklasyfikowano do kodu Taric 2102 20 19 10, obejmującego: - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe, - - Drożdże nieaktywne, - - - Pozostałe, - - - - Przeznaczone na pasze, ze stawką celną "erga omnes" 5,1%.

W tym samym dniu dokonano poboru 2 próbek towaru. Z czynności tej sporządzono protokół pobrania próbek towaru. Próbki zostały przesłane do C. L. C.-S. M. U. C.-S. w W. (dalej jako "C. L. C.-S." lub "laboratorium") w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru. W sprawozdaniu z dnia 3 września 2019 r. przesłanym przez laboratorium, przedstawione zostały wyniki badań pobranych próbek towaru, z których wynika, że w próbkach tych nie stwierdzono obecności drożdży.

W piśmie z dnia 14 stycznia 2022 r. skarżąca zarzuciła, że przeprowadzenie badanie było niewłaściwe do zbadania importowanego produktu. Wskazała, że w certyfikacie jakości producenta wskazano brak żywych komórek drożdży. Brak komórek drożdży podczas badania pod mikroskopem wynika z tego, że drożdże w procesie namnażania zostały zabite w procesie obróbki termicznej. Podkreśliła, że badania powinny być przeprowadzone w kierunku zawartości aminokwasów, których ilość będzie zwiększona w stosunku do standardowej zawartości aminokwasów, np. w obrębach lub w wywarze gorzelnianym. Podniosła również, że produkty wykazane pod kodem 2309 są produktami do skarmiania bezpośredniego. Produkt skarżącej nie może być użyty do bezpośredniego skarmienia. Dawkowanie danego produktu, czyli włączanie do diety zwierzęcia może stanowić jedynie 4%.

Do akt sprawy dołączono dokumentację dotyczącą spraw prowadzonych w Lubelskim Urzędzie Celno-Skarbowym w Białej Podlaskiej, dotyczących tożsamego towaru klasyfikowanego do kodu Taric 2102 20 19 10, o numerach [...], [...] oraz [...] Z dokumentacji tej wynika, że pismem z 12 lutego 2021 r. Urząd wystąpił do I. Z.-P. K. L. P. w L. o udzielenie informacji na temat możliwości przeprowadzenia badania laboratoryjnego próbki towaru zadeklarowanego jako "drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze" pod kątem prawidłowej klasyfikacji taryfowej według Wspólnej Taryfy Celnej.

W odpowiedzi przekazano, iż badania laboratoryjne w podanym zakresie pozwoliłyby potwierdzić, że badane drożdże odpowiadają drożdżom paszowym wymienionym w Katalogu materiałów paszowych pod nr 12.1.5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych, a tym samym pozwoliłyby potwierdzić, że odpowiadają drożdżom określonym w Taryfie Celnej w pozycji 2102. Podany zakres badań wykracza poza badania potwierdzające tożsamość materiału dla potwierdzenia klasyfikacji taryfowej towaru. Do potwierdzenia tożsamości materiału jako drożdży klasyfikowanych do pozycji HS 2102 wystarczyłyby badania organoleptyczne (mikroskopowe) i badania stwierdzające lub wykluczające obecność żywych komórek drożdży, których lubelskie Laboratorium nie wykonuje.

Do akt sprawy dołączono również pismo z dnia 1 marca 2021 r., w którym Urząd, w analogicznych sprawach, wystąpił do C. L. z prośbą o ustosunkowanie się do stanowiska skarżącej.

W piśmie z dnia 9 marca 2021 r. C. L. wyjaśniło, że wykorzystana do badania obecności drożdży metoda CLCI-01-MI01A-VI jest metodą własną umożliwiającą stwierdzenie obecności drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych lub nieaktywnych). W próbkach stwierdzono jedynie obecność rozdrobnionych fragmentów tkanki roślinnej oraz ziaren skrobi z widocznym w świetle spolaryzowanym "krzyżem".

Badania nie potwierdziły obecności drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów. Porównując uzyskane w Laboratorium wyniki oceny właściwości fizycznych badanych próbek z wymaganiami określonymi w wycofanej normie PN-81A-79006 "Drożdże paszowe suszone" należało stwierdzić, że badane próbki towaru w zakresie wyglądu nie wykazują w sposób jednoznaczny cech charakterystycznych dla drożdży paszowych suszonych. W tej normie określono, że drożdże paszowe suszone posiadają postać: płatków, grysiku, mączki lub inną postać nadaną mechanicznie, zapach: swoisty, inny obcy niedopuszczalny, barwę: kremową do szarokremowej lub szarokremową do ciemnobrązowej. W związku z powyższym w przekazanym sprawozdaniu z badań zamieszczono wniosek, że w badanych próbkach towaru nie stwierdzono obecności drożdży. Laboratorium nie kwestionuje, że przedstawione próbki zawierają aminokwasy pochodzące z rozpadu drożdży. Stanowi to jedynie dowód na obecność aminokwasów pochodzących z drożdży, a nie na obecność komórek drożdży (aktywnych lub nieaktywnych). Zdaniem laboratorium przeprowadzone badania były wystarczające do ustalenia propozycji klasyfikacji taryfowej, którą zamieszczono w pkt IV sprawozdań.

Z przeprowadzonych badań wynika, że badany produkt nie zawierał komórek.

Organ pierwszej instancji decyzją z dnia 23 marca 2022 r. zmienił klasyfikację taryfową importowanego towaru. Towar zaklasyfikowano do kodu Taric 2309 90 41 89, obejmującego: Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, - Pozostałe, - - Pozostałe, włącznie z przedmieszkami, - - - Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, objęte podpozycjami 1702 30 50, 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 i 2106 90 55, lub produkty mleczne, Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, Zawierające więcej niż 10% masy, ale nie więcej niż 30% masy, skrobi, - - - - - - Niezawierające produktów mlecznych lub zawierające tych produktów mniej niż 10% masy, — - — Pozostałe, Pozostałe ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 55 EUR/1000kg.

Organ pierwszej instancji określił kwotę długu celnego w wysokości [...] zł oraz określił różnicę w wysokości [...] zł między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną w zgłoszeniu celnym stanowiącą "nadpłatę".

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka powtórzyła argumentację przedstawianą w toku postępowania. Podniosła, że badania wykonane przez C. L. zostały przeprowadzone niewłaściwą metodą.

Decyzją z dnia 11 lipca 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej jako "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że Wspólna Taryfa Celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Organ odwoławczy stwierdził, że badanie produktu wykazało, że nie zawiera on drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych lub nieaktywnych) i z tego powodu nie może być klasyfikowany do pozycji 2102. Organ podkreślił, że skarżąca w pismach kierowanych do organu również nie twierdziła, że sprowadzony towar zawiera komórki drożdży. W odwołaniu przyznała bowiem, że "drożdże w procesie namnażania zostały zabite w procesie obróbki termicznej, stąd brak widocznych komórek drożdży podczas badania pod mikroskopem".

Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Oznacza to, że dla ustalenia prawidłowej taryfikacji towaru podstawowe znaczenie ma brzmienie pozycji (i kodów) taryfy celnej oraz uwag do sekcji i działów z nimi związanych. Pozycja 2102 Taryfy Celnej obejmuje drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe i mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją i 3002); gotowe proszki do pieczenia. Przedmiotowy towar nie zawiera zaś w swoim składzie drożdży. Wobec czego przedmiotowy towar należało zaklasyfikować do pozycji 2309 WTC, kodu Taric 2309 90 41 89. Sprowadzony produkt przeznaczony jest na paszę dla zwierząt, jest produktem przetworzonym składającym się z mieszaniny kilku składników pokarmowych, których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od przewidywanej produkcji zwierzęcej, służy do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających. Importowany towar spełnia warunki towaru klasyfikowanego w wymienionej w Notach wyjaśniających w grupie towarów Preparaty do wyrobu pasz treściwych lub uzupełniających opisanych powyżej w (A) I (B) - ułatwiające trawienie i zapewniające dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie. Wyniki badań przeprowadzonych przez organ pierwszej instancji potwierdzają również fakt, że preparat produkowany z drożdży stracił cechy charakterystyczne dla produktu wyjściowego i został przetworzony w takim stopniu, że charakterystyczna budowa komórkowa drożdży jest nierozpoznawalna pod mikroskopem. Sprowadzony towar służy jako dodatek do pasz w celu ochrony zdrowia zwierząt.

Zdaniem organu odwoławczego fakt, że producent określił sprzedawany przez siebie towar jako drożdże paszowe, co podnosi strona w odwołaniu, nie przesądza jeszcze o klasyfikacji towaru do pozycji 2102. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Opis kodu taryfy celnej może różnić się od nazw przyjętych w handlu, technologii, czy nadanych przez producenta towaru. Organ stwierdził, że przeprowadzenie badań pod kątem zawartości aminokwasów, a nie komórek drożdży nie jest w przedmiotowej sprawie uzasadnione. Organ celny nie kwestionuje obecności aminokwasów w produkcie, co potwierdzają przeprowadzone badania, a także faktu, że uwolniły się one z rozpadających się komórek drożdży. Jednak preparaty zawierające rozłożone do związków chemicznych komórki drożdży nie mogą być klasyfikowane do pozycji 2102 obejmującej drożdże. Są one klasyfikowane do pozycji 2309, obejmującej m.in. dodatki do pasz.

W odniesieniu do zarzutu odwołania, podważającego badania laboratoryjne przeprowadzone przez C. L. z powodu braku stosownej akredytacji do wykonywania tego typu badań, organ drugiej instancji wyjaśnił, że w świetle art. 91 Prawa celnego, akredytacja nie jest wymagana dla laboratorium celnego, które zajmuje się badaniem cech fizykalno-chemicznych wyrobu w celu prawidłowego określenia kodu taryfy celnej danego towaru.

Odnosząc się do załączonej do odwołania monografii, organ podkreślił, że w publikacji tej brak jest informacji, jakich konkretnie drożdży dotyczy podany skład chemiczny, mowa jest o "suszonych drożdżach paszowych". Materiał ten nie jest porównywalny z wynikami badań przeprowadzonych przez organ pierwszej instancji. Podana analiza chemiczna nie odnosi się w żaden sposób do występowania lub nie w składzie omawianych preparatów komórek drożdży żywych lub martwych.

Organ zwrócił uwagę, że skarżąca w odwołaniu potwierdziła, że w procesie produkcji drożdże uległy degradacji, uwalniając charakterystyczne dla nich aminokwasy, co oznacza, iż przedmiotem importu był produkt otrzymany z przetworzenia drożdży, a nie drożdże. Brzmienie pozycji deklarowanej przez skarżącą w zgłoszeniu celnym jednoznacznie wskazuje, iż tą pozycją objęte są drożdże nieaktywne, a nie produkty otrzymane w wyniku przetworzenia drożdży.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w całości.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 48 w związku z art. 108 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L nr 269 z dnia 10 października 2013 r., ze zm. – dalej powoływane jako "UKC" lub "unijny kodeks celny"), poprzez błędne przeprowadzenie kontroli, w wyniku której uznano, że strona błędnie kwalifikowała importowane towary jako drożdże nieaktywne do kodu 2102 20 19 10;

2) art. 85 unijnego kodeksu celnego poprzez błędne określenie należności celnych przywozowych w wyniku niezasadnej zmiany kodu CN importowanych towarów;

3) naruszenie reguł 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 256 z dnia 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 381, ze zm.) w związku z brzmieniem kodów 2102 20 19 10 oraz 2309 90 41 89, poprzez błędną ich wykładnię i pominięcie not wyjaśniających skutkującą zmianą kodu CN;

4) art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm. – dalej powoływana jako "Ordynacja podatkowa"), w związku z art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne, poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego polegającą na oparciu rozstrzygnięcia o zmianie kwalifikacji celnej towarów wyłącznie na opinii C. L. z pominięciem innych dowodów w sprawie;

5) art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 Prawa celnego, poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz zaniechanie jego pełnej analizy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na niezasadnej zmianie kodu CN zaimportowanych drożdży nieaktywnych przeznaczonych na pasze, a w konsekwencji ponowne określenie kwoty długu celnego;

6) art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 Prawa celnego, poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wynikiem czego błędnie zmieniono kwalifikację celną towaru określonego jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze;

7) art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, ze zm.), poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na określeniu podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w sytuacji, gdy organ nieprawidłowo zmienił kwalifikację celną importowanego towaru, od której to klasyfikacji uzależniona jest stawka podatku VAT.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji w Lublinie wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej jako "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi nastąpić może również na drodze stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Należało też mieć na względzie zasadę, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Natomiast według art. 135 p.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według powyższych reguł Sąd stwierdził, że skarga w rozpoznawanej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem nie zawiera żadnych usprawiedliwionych podstaw.

Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja w przedmiocie określenia kwoty długu celnego w związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem importu był towar, który w zgłoszeniu celnym został określony jako drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze. Towar zaklasyfikowano pierwotnie do kodu Taric 2102 20 19 10 obejmującego: - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe, - - Drożdże nieaktywne, - - - Pozostałe, - - - - Przeznaczone na pasze, ze stawką celną "erga omnes" 5,1%.

Jednak zdaniem organów celnych towar ten powinien zostać sklasyfikowany do kodu Taric 2309 90 41 89 obejmującego: Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, - Pozostałe, - - Pozostałe, włącznie z przedmieszkami, - - - Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, objęte podpozycjami 1702 30 50, 1702 30 90, 1702 40 90, 1702 90 50 i 2106 90 55, lub produkty mleczne, - - - - Zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny, - - - - - Zawierające więcej niż 10% masy, ale nie więcej niż 30% masy, skrobi, - - - - - - Niezawierające produktów mlecznych lub zawierające tych produktów mniej niż 10% masy, - - - - - - - Pozostałe, - - - - - - - - Pozostałe, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 55 EUR/1000 kg.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organów podnosząc, że w przedmiotowym produkcie brak jest żywych komórek drożdży, gdyż drożdże po procesie namnażania/produkcji zostały inaktywowane (zabite) w procesie obróbki termicznej w temperaturze 100-103°C i nastąpił ich rozpad. Skarżąca uważa jednak, że w produkcie występują drożdże nieaktywne, co uzasadnia klasyfikację do kodu Taric 2102 20 19 10.

Co do zasady, organ odwoławczy nie kwestionował twierdzenia skarżącej, że na skutek obróbki termicznej nastąpił rozpad drożdży. Przyznaje także, że w pozycji Taryfy celnej CN 2102 klasyfikowane są drożdże nieaktywne, co wynika z brzmienia pozycji oraz Not wyjaśniających. Organ zwraca jednak uwagę, że przeprowadzona analiza importowanego towaru wykazała brak w jego składzie drożdży w postaci jednokomórkowych mikroorganizmów (aktywnych lub nieaktywnych), a w tej sytuacji nie może być on klasyfikowany do pozycji 2102.

Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadzała się zatem do kwestii ustalenia zgodnej z prawem celnym klasyfikacji taryfowej odpowiadającej właściwościom importowanego towaru.

Dla rozstrzygnięcia wskazanego sporu konieczne było ustalenie na gruncie przepisów prawa obowiązujących w chwili dokonania zgłoszenia celnego, jakiego rodzaju towary podlegały klasyfikacji do wskazanego przez stronę skarżącą kodu Taric 2102 20 19 10 oraz kodu Taric 2309 90 41 89 wskazanego przez organ celny.

Kwalifikacja taryfowa towaru – co do zasady – rozpoczyna się od ustalenia cech danego towaru. W tym celu należało rozważyć, czy przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe pozwoliło na ustalenie wszystkich, istotnych z punktu widzenia obowiązujących przepisów cech importowanego towaru, które w jednoznaczny sposób przesądziły o jego klasyfikacji do kodu 2309 90 41 89. Przy czym podkreślić należy, że każdy z towarów może podlegać tylko jednej podpozycji (lub dalszych jej podziałów) Nomenklatury Scalonej.

Dług celny powstaje z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 unijnego kodeksu celnego), a kwota należności celnych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 85 ust. 1 unijnego kodeksu celnego).

Zgodnie z art. 56 unijnego kodeksu celnego podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna, która obejmuje Nomenklaturę Scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87 (art. 56 ust. 2 lit. a UKC). Załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 256 z dnia 7 września 1987 r., z późn. zm.) zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje. Załącznik ten jest zmieniany co roku, bowiem zgodnie z treścią art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

W niniejszej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce w dniu 12 sierpnia 2019 r., kiedy obowiązywało rozporządzenie Komisji (UE) nr 2018/1602 z dnia 11 października 2018 r. zmieniające załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 273/1 z dnia 31 października 2018 r., z późn. zm.).

Przy klasyfikacji taryfowej towaru należy uwzględniać Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które są zamieszczone na początku taryfy celnej oraz uwagi do poszczególnych sekcji i działów, które zostały zamieszczone w części pierwszej załącznika nr 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2018/1602.

W celu ustalenia prawidłowego kodu dla określonego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Najważniejszą z nich jest reguła 1, zgodnie z którą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następnymi regułami – od 2 do 6. Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydanych i uaktualnianych przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Pamiętać również należy, że klasyfikacji wyrobów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw producenta lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych aktów prawnych, jak twierdzi skarżąca.

Klasyfikacja wyrobów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, a zatem, że do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod CN. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych.

Wprawdzie noty wyjaśniające nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, ale mają charakter informacji instytucji i organów Unii Europejskiej, są zatem ważnym środkiem służącym ujednoliceniu podejścia do ustalenia przeznaczenia towaru i wyjaśnieniu zakresu poszczególnych pozycji CN. Na ich znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji wielokrotnie wskazywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wyjaśniając, że mimo iż nie wiążą one prawnie, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji poszczególnych pozycji (wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat).

Z utrwalonego orzecznictwa TSUE wynika, że w celu zagwarantowania pewności prawa i ułatwienia kontroli, kryterium decydującego dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać w obiektywnych cechach i właściwościach towarów, określonych w brzmieniu pozycji CN i w uwagach do sekcji lub działów (wyroki z dnia: 1 lipca 1982 r. Wünsche, 145/81; 20 listopada 1997 r. Wiener SI, C-338/95; 15 września 2005 r. Intermodal Transports, C-495/03; 20 listopada 2008 r., Heuschen & Schrouff Oriëntal Foods Trading, C-375/0; a także 10 grudnia 2015 r., TSI, C-183/15). Owe cechy i właściwości obiektywne produktów muszą być możliwe do sprawdzenia w chwili odprawy celnej (aktualnie zgłoszenia celnego) – wyroki z dnia: 12 grudnia 1996 r., Foods Import, C-38/95; 27 września 2007 r., Medion i Canon Deutschland, C-208/06 i C-209/06; oraz 23 kwietnia 2015 r., ALKA, C-635/13).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca w zgłoszeniu celnym zadeklarowała importowany towar do kodu Taric 210220 19 10, który obejmuje:

. 2102 - Drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia:

. 2102 20 - Drożdże nieaktywne; pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe;

. - - Drożdże nieaktywne

2102 20 19 - - - Pozostałe

2102 20 19 10 - - - - Przeznaczone na pasze.

W Notach wyjaśniających do pozycji 2102 wskazano, że drożdże objęte niniejszą pozycją mogą być w stanie aktywnym lub nieaktywnym. Drożdże aktywne generalnie powodują fermentację. Składają się głównie z pewnych mikroorganizmów (prawie wyłącznie z rodzaju Saccharomyces), rozmnażających się podczas fermentacji alkoholowej. Drożdże można również otrzymać, zapobiegając częściowo lub całkowicie fermentacji przez napowietrzanie. Drożdże nieaktywne, otrzymywane przez suszenie, są generalnie drożdżami piwnymi, gorzelnianymi lub piekarniczymi, które nie mają aktywności wystarczającej do ich użycia w tych przemysłach. Przeznaczone są do konsumpcji przez ludzi (źródło witaminy B) lub do karmienia zwierząt. Należy jednakże zauważyć, że ze względu na wzrost ich znaczenia, drożdże te w coraz większej mierze produkowane są bezpośrednio ze specjalnie przygotowanych drożdży aktywnych. Niniejsza pozycja obejmuje również inne typy drożdży suszonych (np. Candida lipolytica lub tropicalis, Candida maltosa) otrzymywanych z drożdży nienależących do Saccharomyces. Produkowane są przez suszenie drożdży hodowanych na podłożach zawierających węglowodory (takie jak oleje napędowe lub n-parafiny) lub węglowodany. Tego typu suszone drożdże są szczególnie bogate w białko i używane jako pasza dla zwierząt. Znane są powszechnie jako petrobiałka lub biobiałka drożdżowe.

Sąd podziela stanowisko organu, że z brzmienia powyższych Not Wyjaśniających wynika, że importowany towar nie może być klasyfikowany do pozycji 2102. Aby uznać importowany towar za drożdże nieaktywne w myśl WTC winny one być drożdżami w postaci jednej ze wskazanych w Notach Wyjaśniających, a nie towarem powstałym w wyniku przetworzenia drożdży w taki sposób, że nie można stwierdzić, że są to drożdże. Co istotne, skarżąca przyznaje, że w procesie produkcji na skutek obróbki termicznej drożdże uległy degradacji, uwalniając poszczególne składniki chemiczne, w tym charakterystyczne dla nich aminokwasy. Oznacza to zaś, wbrew intencjom skarżącej, że przedmiotem importu był produkt otrzymany z przetworzenia drożdży, a nie drożdże. Według stanu na dzień zgłoszenia celnego sprowadzony towar nie zawierał drożdży aktywnych lub nieaktywnych, a tylko poszczególne związki chemiczne powstałe z rozpadu drożdży. Natomiast brzmienie pozycji deklarowanej przez stronę skarżącą w zgłoszeniu celnym jednoznacznie wskazuje, że tą pozycją objęte są drożdże nieaktywne, a nie produkty otrzymane w wyniku przetworzenia/rozpadu drożdży.

Do celów klasyfikacji towaru musi być bowiem brany pod uwagę między innymi skład tego towaru. Badania przeprowadzone przez C. Laboratorium wykazały, że w składzie przedmiotowego towaru brak jest komórek drożdży, aktywnych lub nieaktywnych, zaś okoliczność, iż przedstawione próbki zawierają aminokwasy pochodzące z rozpadu drożdży stanowi jedynie dowód na obecność aminokwasów pochodzących z drożdży, a nie na obecność komórek drożdży (aktywnych lub nieaktywnych). Oznacza to, że sporny towar nie mógł zostać zaklasyfikowany do pozycji 2102 na podstawie reguły 1 ORINS, gdyż nie mieści się w zakresie tej pozycji. Tym samym nieuprawnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego dotyczących Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, bezspornie ustalone cechy towaru nie pozwalają na zakwalifikowanie przedmiotowego towaru do innej pozycji niż 2309, bez względu na jego przeznaczenie. Organy celne prawidłowo zatem wskazały, że z uwagi na cechy importowanego towaru, prawidłowe jest zaklasyfikowanie ich do pozycji HS 2309 – Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, a w jej obrębie do kodu CN 2309 90 41 89 ze stawką celną w wysokości 55 EUR/1000 kg.

W ocenie Sądu organy prawidłowo uznały, że zgromadzony materiał dowodowy w tym także przeprowadzone badania towaru były wystarczające do ustalenia klasyfikacji taryfowej i zastosowania kodu Taric 2309 90 41 89, obejmującego: 2309 - Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt,

2309 90 – Pozostałe:

2309 90 41 - - - - - - Niezawierające produktów mlecznych lub zawierające tych produktów mniej niż 10% masy

2309 90 41 89 - - - - - - - - Pozostałe, ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 55 EUR/1000 kg.

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 2309 obejmuje ona: słodzoną paszę i przetworzone produkty pokarmowe dla zwierząt, składające się z mieszaniny kilku składników pokarmowych: (1) zapewniających zwierzętom racjonalną i zrównoważoną dzienną dietę (pasza treściwa); (2) utrzymujących odpowiednią dzienną dietę przez uzupełnienie podstawowej paszy produkowanej w gospodarstwie rolnym w substancje organiczne lub nieorganiczne (pasza uzupełniająca); lub do wytwarzania pasz treściwych lub uzupełniających. Pozycja obejmuje produkty w rodzaju do karmienia zwierząt, otrzymane w wyniku przetworzenia materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że tracą cechy charakterystyczne dla produktu wyjściowego, np. w przypadku produktów otrzymanych z materiałów roślinnych są przetworzone w takim stopniu, że ich charakterystyczna budowa komórkowa jest nierozpoznawalna pod mikroskopem.

W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo producenta sprowadzonego towaru – S. D. Z. P. z dnia 10 sierpnia 2021 r. (k. 26 akt adm.). We wskazanym piśmie producent wyjaśnił, że produkuje nieaktywne drożdże paszowe na bazie otrębów i wywaru gorzelnianego ze zbóż, a także granulowaną mączkę z trawy, używając tylko wywaru, otrębów, lucerny i koncentratów mineralnych. Produkcja drożdży odbywa się metodą syntezy mikrobiologicznej na bazie otrębów pszennych i wywaru gorzelnianego. Drożdże paszowe są wartościową odżywką białkową stosowaną dla osiągnięcia pozytywnych efektów w tuczu bydła, drobiu, zwierząt futerkowych i ryb. Odżywka ta dodawana jest do mieszanek paszowych pełnoporcjowych i uzupełniających, premiksów, co pozwala znacznie zwiększyć przyrost masy przy jednoczesnej oszczędności paszy do 20%. Drożdże paszowe mogą być dodawane do pasz zwierząt gospodarskich i innych zwierząt jako oddzielny składnik żywności. Białko drożdżowe ma wysoką strawność i wartość biologiczną, według tych wskaźników zajmuje pozycję pośrednią między białkami roślinnymi i zwierzęcymi. Drożdże paszowe zawierają witaminy D, K i E, enzymy, hormony, które wspomagają wchłanianie białek i węglowodorów przez zwierzęta. W żywieniu zwierząt drożdże stosuje się w celu uzupełnienia niedoboru aminokwasów i witamin, są dodawane do pasz treściwych lub mieszanek paszowych.

W odniesieniu do treści powyższego pisma zaznaczyć należy, że okoliczność, iż producent nazwał towar drożdżami, nie oznacza występowania ich w formie aktywnej lub nieaktywnej w tym produkcie. Natomiast przedstawiony w piśmie opis produktu oraz wyniki przeprowadzonej przez C. L. C.-S. analizy jakościowej związków chemicznych występujących w sprowadzonym produkcie, pozwalały na ustalenie, że importowany towar odpowiada warunkom określonym dla towaru klasyfikowanego w Notach wyjaśniających do pozycji 2309 90. W uwagach do tej pozycji w punkcie II Inne preparaty, podpunkt C Preparaty do wyrobu pasz treściwych lub uzupełniających opisanych powyżej w pkt A i B wyjaśniono bowiem, że preparaty te znane w handlu jako "premiksy" generalnie są mieszankami składającymi się z kilku substancji (czasami zwanymi dodatkami), których rodzaj i proporcje różnią się w zależności od przewidywanej produkcji zwierzęcej. Substancje te dzielą się na trzy rodzaje: (1) ułatwiające trawienie i zapewniające dobre wykorzystanie paszy przez zwierzęta i chroniące ich zdrowie; są to: witaminy lub prowitaminy, aminokwasy, antybiotyki, kokcydiostatyki, pierwiastki śladowe, emulgatory, substancje smakowe, substancje pobudzające apetyt itd.; (2) konserwujące paszę (szczególnie substancje tłuszczowe), aż do momentu spożycia jej przez zwierzę, są to: stabilizatory, przeciwutleniacze itd.; (3) służące jako nośnik i składające się z jednej lub kilku organicznych substancji odżywczych (mąka lub mączka maniokowa lub sojowa, śruty, drożdże, różne pozostałości przemysłu spożywczego itd.) lub substancji nieorganicznych (np. magnezyt, kreda, kaolin, sól, fosforany). Stężenie substancji opisanych powyżej w (1) i rodzaj nośnika wyznaczone są tak, aby zapewnić przede wszystkim równomierne rozprowadzenie i wymieszanie substancji z paszą, do której zostały dodane. Niniejsza grupa obejmuje również wymienione niżej preparaty, pod warunkiem że stosowane są w żywieniu zwierząt: (a) preparaty składające się z kilku substancji mineralnych; (b) preparaty składające się z substancji aktywnej opisanej powyżej w (1) oraz nośnika, np. produkty uzyskane w produkcji antybiotyków, otrzymane przez wysuszenie zawartości kadzi fermentacyjnej (grzybnia, pożywka i antybiotyk). Tak uzyskana sucha substancja, nawet standaryzowana przez dodanie organicznych lub nieorganicznych substancji, zawiera zasadniczo od 8% do 16% antybiotyku i jest używana jako materiał wyjściowy do wytwarzania głównie "premiksów".

W ocenie Sądu, ustalając prawidłowo okoliczności faktyczne sprawy organy prawidłowo oparły się na wynikach badań przeprowadzonych przez C. L. C.-S.. Podnoszona przez skarżącą okoliczność, iż wskazane laboratorium nie posiadało stosownych akredytacji, nie mogło mieć wpływu na sposób rozstrzygnięcie sprawy.

W pierwszym rzędzie wskazać bowiem należy, że dokonanie oceny właściwości fizycznych sprowadzonego towaru zgodnie z metodą mikroskopową leży w gestii przedmiotowego laboratorium, po drugie, w rozpoznawanej sprawie brak jest przepisów szczególnych, które nakazywałyby organom dokonywanie badań i analizy pobranej próbki sprowadzonego towaru przez akredytowane laboratoria. W świetle art. 91 ustawy Prawo celne, badania składu sprowadzonego produktu wykonują właśnie laboratoria celne lub inne laboratoria akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami, a także podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 - 8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.) lub inne podmioty, które dysponują metodami i wyposażeniem niezbędnym dla danego rodzaju badań lub analiz.

Nieuzasadnione były zatem zarzuty zaniechania przez organy zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Organy celne przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie wystarczającym dla potrzeb prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności – mając na względzie argumentację podnoszoną przez stronę – organ pierwszej instancji dołączył zapytania i odpowiedzi uzyskane od C. L. w analogicznych sprawach oraz pismo do I. Z. P. I. B. K. L. P. w L. o udzielenie informacji na temat możliwości przeprowadzenia badania laboratoryjnego próbki towaru zadeklarowanego jako "drożdże nieaktywne przeznaczone na pasze", pod kątem prawidłowej klasyfikacji taryfowej według Wspólnej Taryfy Celnej. W odpowiedzi wskazany Instytut wyjaśnił, że dla potwierdzenia tożsamości materiału jako drożdży o kodzie taryfy celnej 2102(A) drożdże nieaktywne wystarczyło badanie organoleptyczne (mikroskopowe) i badania stwierdzające lub wykluczające obecność żywych komórek drożdży, jednakże laboratorium takich badań na stwierdzenie lub wykluczenie obecności żywych komórek drożdży w produkcie nie wykonuje (k. 70-74 akt adm.).

Zdaniem Sądu organy dokonały analizy i oceny powyższych dowodów we wzajemnej łączności z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, bez przekroczenia granic ustawowych, wyprowadzając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Wbrew stanowisku strony skarżącej, zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania, jak również przepisów prawa materialnego.

Wymaga podkreślenia, że w świetle art. 48 UKC, do celów kontroli celnych organy celne są uprawnione do weryfikowania prawidłowości i kompletności informacji podanych, między innymi, w zgłoszeniu celnym. Organy celne mogą również przeprowadzić rewizję towarów lub pobrać próbki, jeżeli istnieje taka możliwość. Przeprowadzona w okolicznościach sprawy analiza pobranych przez organ celny próbek towarów w powiązaniu z pozostałymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami skutkowała weryfikacją danych podanych w zgłoszeniu celnym w zakresie klasyfikacji towarów, co uzasadniało określenie przez organ celny, stosownie do art. 101 ust. 1 UKC, kwoty długu celnego stanowiącej różnicę między należną kwota długu celnego a kwotą długu celnego wskazaną w zgłoszeniu celnym.

Bezpodstawny jest zarzut, że organ nie zbadał przedkładanych przez stronę świeżych próbek z aktualnych transportów towaru, w których wykryto obecność martwych komórek drożdży. Przede wszystkim zauważyć należy, że organy celne same dokonują pobrania próbek. Ponadto wniosek o zbadanie próbek odnosi się do badania innej próbki towaru, niż próbka kontrolna pobrana przez organ. Natomiast w świetle przepisów art. 240-242 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2015/2447 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343/558 z dnia 29 grudnia 2015 r.), w związku z art. 189 i art.190 UKC, próbka kontrolna – co do zasady – stanowi jedyny materiał źródłowy dla wykonania badania kontrolnego w celu zweryfikowania wyniku wcześniejszego badania zleconego przez organ.

W ocenie Sądu organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, przedstawił i szczegółowo omówił zasady klasyfikacji taryfowej obowiązujące w nomenklaturze Wspólnej Taryfy Celnej, w tym Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz przytoczył treść Not wyjaśniających i rozporządzenia klasyfikacyjne Komisji (UE), potwierdzające prawidłowość przyjętego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniesiono się też szeroko do argumentów strony przedstawionych w odwołaniu, w tym dotyczących braku akredytacji w zakresie zastosowanych metod badawczych.

Jak wskazano już wyżej, klasyfikacji towarów w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej nie dokonuje się na podstawie nazw producenta lub oznaczeń stosowanych na potrzeby innych aktów prawnych. Nietrafnie zatem skarżąca powoływała się na potrzebę przeprowadzenia badania w celu stwierdzenia, czy dany produkt stanowi produkt w rozumieniu prawa paszowego i znajduje się w katalogu materiałów paszowych ustanowionym rozporządzeniem Komisji (UE) 2017/1017 z dnia 15 czerwca 2017 r. (Dz. Urz. UE L nr 159 z dnia 21 czerwca 2017 r., s. 48), zmieniającym rozporządzenie Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych (Dz. Urz. UE L nr 29 z dnia 30 stycznia 2013 r., s. 1).

Z analogicznych względów bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawał argument, że w powołanej przez skarżącą monografii pt. "Profilaktyka, rozpoznanie i leczenie chorób o etiologii żywieniowej u krów mlecznych" skład chemiczny suszonych drożdży paszowych jest podobny do składu określonego przez C. L. C.-S. i skład ten nie zawiera samych drożdży.

Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 30b ust. 1, art. 33 ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na określeniu podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w sytuacji, gdy organ nieprawidłowo zmienił kwalifikację celną importowanego towaru, od której to klasyfikacji uzależniona jest stawka podatku VAT. Jak wykazano wyżej, organ prawidłowo zakwalifikował będący przedmiotem zgłoszenia celnego towar do kodu Taric 2309 90 41 89. Objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i powstanie z tego tytułu długu celnego powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 19a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931, z późn. zm.), obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło (art. 30b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Zgodnie z art. 41 ust.2, art. 146aa ust.1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz Załącznikiem 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie wykazów towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie stawka podatku o podatku od towarów i usług na importowany towar klasyfikowany do kodu Taric 2309 90 41 89 wynosi 8% (poz. 186 załącznika nr 1). Organ pierwszej instancji, na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług określił w decyzji podatek w prawidłowej wysokości.

Skarżąca nie kwestionowała w istocie sposobu obliczenia podatku i zastosowania wskazanych przez organ przepisów, nie zgodziła się jednak z wysokością określonego podatku z uwagi na wadliwe – w jej ocenie – zakwalifikowanie towaru do kodu Taric 2309 90 41 89. Sąd stwierdził natomiast, że kwalifikacja ta jest prawidłowa. Zarzuty skarżącej co do naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy o podatku od towarów i usług są więc całkowicie nieuzasadnione.

W świetle powyższego brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – obowiązany był oddalić skargę jako bezzasadną, o czym orzekł w sentencji wyroku.

Sprawa została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt sprawy, wniosek taki został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę, a skarżąca nie żądała przeprowadzenia rozprawy.