Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 11/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1-2, art. 6 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1-2, art. 16 ust. 1, art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2023 r. sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Zarządu C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Zarząd C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. do rozpatrzenia wniosku skarżącego S. S. z dnia 2 listopada 2022 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Zarządu C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Zarządu C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na rzecz skarżącego S. S. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 października 2022 r. skierowanym za pośrednictwem wiadomości e-mail do C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej także jako "spółka") S. S. (dalej jako "wnioskodawca" albo "skarżący") zwrócił się o udostępnienie informacji w sprawie projektu "Zacznij od siebie" oznaczonego numerem [...].

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że z posiadanych przez wnioskodawcę informacji wynika, iż od dnia 27 grudnia 2019 r. do dnia 26 marca 2020 r. w Urzędzie Gminy T. mogła odbywać staż G. S. na stanowisku "Pracownik gospodarczy". Opiekunem był Sekretarz Urzędu Gminy T. P. L. Wnioskodawca wskazał, że wnosi o udostępnienie wszystkich dokumentów w odniesieniu do projektu "Zacznij od siebie" mających związek z Urzędem Gminy T., to jest treści projektu wraz z założeniami i celem. Wnioskodawca podniósł, że interesuje go nadto termin realizacji projektu w Urzędzie Gminy T., kwoty dofinansowania przekazane Urzędowi Gminy T. na staż dla G. S., cała korespondencja pomiędzy Urzędem Gminy T. a C. oraz kwota, jaką przeznaczono dla opiekuna stażu. Nadto wnioskodawca wniósł o udostępnienie zakresu obowiązków, jaki w ramach stażu należał do G. S. w okresie 27 grudnia 2019 r. - 26 marca 2020 r.

Wnioskodawca wskazał, że wnosi o przesłanie żądanych informacji na podany adres poczty elektronicznej.

W odpowiedzi na wniosek z dnia 13 października 2022 r. wnioskodawca został wezwany do podania podstaw prawnych uzasadniających żądanie.

W dniu 2 listopada 2022 r. wnioskodawca skierował do C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wezwanie do zaprzestania naruszenia prawa.

Odrębnym wnioskiem z dnia 2 listopada 2022 r. skierowanym do C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. za pośrednictwem wiadomości e-mail wnioskodawca z powołaniem się na art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. ustawy o dostępie do informacji publicznej wniósł o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1. łącznej kwoty wraz z datami przekazanej Urzędowi Gminy T. przez C. Spółkę z o.o. w związku z realizacją staży w ramach programu "Zacznij od siebie'' dofinansowanego ze środków europejskich;

2. informacji na temat łącznej ilości osób wraz ze wskazaniem terminów, które odbywały staż w ramach programu "Zacznij od siebie'', z oznaczeniem liczby osób, które realizowały staż w ramach programu "Zacznij od siebie'' w Urzędzie Gminy T.

Pismem z dnia 7 listopada 2022 r. Prezes Zarządu C. Sp. z .o.o. wystąpił do Urzędu Gminy T. z wnioskiem o udzielenie informacji, czy informacje żądane wnioskiem z dnia 2 listopada 2022 r. stanowią informację publiczną i czy spółka jest zobowiązana do udzielenia takich informacji zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Pismem z tej samej daty skierowanym do wnioskodawcy Prezes Zarządu C. Sp. z .o.o. wskazał, że informacja, o której udostępnienie wystąpił wnioskodawca nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie spółki informacja ma charakter informacji indywidualnej, prywatnej, gdyż dotyczy wynagrodzenia konkretnie wskazanej osoby. Ponadto wątpliwości budzi to, czy spółka jest w ogóle zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej skoro nie realizuje zadań publicznych. Spółka nie jest bowiem "organem" lecz przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą. Finalnie w piśmie wskazano, że spółka zwróciła się do Gminy T. z prośbą o wsparcie prawne odnośnie zakresu informacji, o których udostępnienie wystąpił wnioskodawca. W przypadku ustalenia, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznych miały one zostać wnioskodawcy niezwłocznie przekazane.

W odpowiedzi zwrotnej na zapytanie spółki Zastępca Wójta Gminy T. w piśmie z dnia 23 listopada 2022 r. wskazał, że jeżeli spółka została powołana do realizacji zadań publicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wówczas należy ją klasyfikować jako podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Podobnie będzie w sytuacji, gdy spółka dysponuje majątkiem publicznym jak i wtedy, gdy determinuje to kształt jej struktury właścicielskiej (na przykład Skarb Państwa albo jednostka samorządu terytorialnego posiada w spółce pozycję dominującą).

Jeżeli zaś w rozpatrywanym przypadku nie wystąpiła żadna z przytoczonych wyżej przesłanek to w ocenie Gminy C. Sp. z .o.o. nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia odpowiedzi na złożony wniosek.

W piśmie z dnia 5 grudnia 2022 r. skierowanym do wnioskodawcy Prezes Zarządu C. Sp. z .o.o. z odwołaniem się do treści odpowiedzi udzielonej przez Gminę wskazał, że w uzupełniniu własnego pisma z dnia 7 listopada 2022 r. spółka podtrzymuje swoje stanowisko co do braku obowiązku udzielenia informacji zgodnie ze złożonym wnioskiem.

W dniu 21 grudnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga S. S. na bezczynność Zarządu C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej powoływanego jako "organ") w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, o której udostępnienie skarżący zwrócił się wnioskiem z dnia 2 listopada 2022 r.

Zarządowi spółki skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie, a przez to prowadzenie postępowania w sposób uniemożliwiający uzyskanie wnioskowanej informacji, prowadzące do ograniczenia prawa do informacji;

2. art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2, w zakresie w jakim z Konwencji wynika, iż każdemu przysługuje prawo do otrzymywania i przekazywania informacji, bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe, poprzez jego niezastosowanie, polegające na zaniechaniu udostępnienia informacji objętych wnioskiem oraz władcze ograniczenie prawa do informacji, skutkujące ograniczeniem debaty publicznej;

3. art 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;

4. art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisu tego wynika, że podmioty reprezentujące inne osoby wykonujące zadania publiczne lub dysponujące majątkiem publicznym są podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że organ nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej;

5. art 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez ich niezastosowanie, polegające na nieudostępnieniu żądanej informacji,

Wobec powyższego skarżący wniósł do Sądu o:

1) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 13 października 2022 r. bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku;

2) orzeczenie, że organ dopuścił się bezczynności;

3) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych;

4) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi skarżący, z odwołaniem się do orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej oraz do poglądów doktryny w szeroki sposób przedstawił zapatrywania co do istoty prawa do informacji publicznej, zakresu informacji stanowiących informację publiczną oraz procedury związanej z jej udostępnianiem. Skarżący podniósł, że zgodnie z informacją otrzymaną z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego C. Sp. z .o.o. na realizację projektu "Zacznij od siebie" otrzymała dofinansowanie w kwocie łącznej 927.216,56 zł (w tym wkład Unii Europejskiej 829.849,68 zł). Zatem przedmiotowe przedsięwzięcie zostało niemal w całości sfinansowane ze środków publicznych. Zarówno fundusze otrzymane z wkładu Unii Europejskiej jak i innego źródła publicznego stanowią środki publiczne i podlegają społecznej kontroli co do ich wydatkowania. W związku z tym nie ulega wątpliwości, że Zarząd spółki jako dysponent środków publicznych zobligowany był do udostępnienia żądanych informacji, gdyż wniosek dotyczył w istocie informacji odnośnie gospodarowania majątkiem publicznym (środkami unijnymi).

W odpowiedzi na skargę Zarządu C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł o jej oddalenie wskazując, że z wnioskiem o udzielenie informacji skarżący winien wystąpić bezpośrednio do Gminy T., gdyż to organ reprezentujący gminę jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga dotycząca bezczynności Zarząd C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek złożony przez skarżącego w dniu 2 listopada 2022 r. zasługiwała na uwzględnienie.

W świetle art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity:: Dz. U. z 2023 r, poz. 259 dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej powoływanej w skrócie jako "u.d.i.p."). Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.

Należy w tym miejscu wskazać, że zagwarantowane w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo do informacji publicznej obejmuje prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, jak i działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w tym prawo to obejmuje dostęp do dokumentów. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że analiza powołanego przepisu wskazuje, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej (zob. w tej materii m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2020 r.; sygn. akt I OSK 1975/18).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Przepisy prawa nie definiują pojęcia bezczynności. Jednakże przyjąć należy, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ administracji publicznej nie podjął w przewidzianym terminie żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, ale pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął w terminie stosownej czynności. Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ, będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

W niniejszej sprawie podstawowe znaczenie ma to, czy Zarząd C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością był zobligowany do udostępnienia informacji publicznej. Ponadto w sprawie należało ustalić, czy informacje, których udostępnienia zażądał skarżący miały charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p.

Ocena zasadności skargi skierowanej do sądu administracyjnego w sprawie dotyczącej bezczynności danego podmiotu w udzieleniu informacji publicznej zależy od ustalenia, czy określony podmiot odpowiada cechom instytucji zobowiązanych mocą ustawy do ich udzielenia, a więc czy jest to jeden z podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz od tego czy informacja której skarżący żądał, posiada walory informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust, 1 u.d.i.p. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji, po myśli art. 4 ust. 1 u.d.i.p., są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: pkt 1 - organy władzy publicznej; pkt 2 - organy samorządów gospodarczych i zawodowych; pkt 3 - podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; pkt 4 - podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; pkt 5 - podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Jak Sąd wskazał wyżej, informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. stanowi bowiem, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o polityce wewnętrznej i zagranicznej (pkt 1), podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 2), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 (pkt 3), danych publicznych (pkt 4), majątku publicznym (pkt 5). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. określający katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu, nie ma charakteru zamkniętego (wszak posługuje się określeniem "w szczególności"). Walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Jest to zatem każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Co więcej, taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów. Przy czym prawo do informacji publicznej jest zasadą, a wyjątki od niej powinny być interpretowane ściśle.

Mając na względzie realizację konstytucyjnej zasady transparentności i jawności działania podmiotów władzy publicznej w zakresie wykonywania funkcji publicznych i gospodarowania mieniem publicznym sądy administracyjne wskazują, że jawność i związany z nią dostęp do informacji publicznej mają wymuszać transparentność, uczciwość oraz legalność działania władzy publicznej oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne i gospodarujących mieniem publicznym i zapewnić społeczną kontrolę nad działaniem organów administracji publicznej i podmiotami gospodarującymi mieniem publicznym (zob. w tej materii m.in.: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2012 r.; sygn. akt I OSK 916/12 oraz z dnia 11 grudnia 2014 r.; sygn. akt I OSK 213/14).

W kontrolowanej sprawie bezspornym jest, że skarżący zwrócił się do Zarządu C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (podmiotu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.), beneficjenta środków na realizację projektu o numerze [...], z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie m.in. wykorzystywania funduszy publicznych pochodzących ze środków Unii Europejskiej. Nie ma zatem wątpliwości, że generalnie wniosek ten dotyczył informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., gdyż odnosił się do gospodarowania majątkiem publicznym (środkami unijnymi). Przepis art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. wprost wskazuje, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym.

Korelując powyższe zapatrywania prawne z realiami faktycznymi rozpatrywanej sprawy należy w ocenie Sądu orzekającego uznać, że kwoty wydatkowane na rzecz danego podmiotu publicznego z tytułu realizacji projektu (w zakresie wykorzystywania funduszy publicznych pochodzących ze środków Unii Europejskiej) jak i informacje związane z realizacją projektu (w perspektywie powiązania ilości osób odbywających staże z łącznymi kwotami wydatkowanymi na dofinansowane tych staży) stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p., dotyczą bowiem szeroko rozumianego majątku publicznego i gospodarowania tym majątkiem.

W świetle powyższego skarżący miał podstawy prawne do tego, ażeby uzyskać żądane informacje. Skoro złożony przez skarżącego wniosek dotyczył informacji będących informacją publiczną i został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia tych informacji, to organ miał obowiązek ich udostępnienia w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.), bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), w zakresie, w jakim znajduje się w ich posiadaniu.

Z uwagi na to, że skarżącemu informacja żądana w powyższym zakresie nie został udostępniona Sąd uznał skargę za zasadną i działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Zarząd C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 2 listopada 2022 r., o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

Wskazać w tym miejscu należy, że zobowiązanie do rozpatrzenia wniosku nie jest tożsame z zobowiązaniem do udostępnienia dokumentacji i informacji. Organ w przypadku uznania, że udostępnienie informacji publicznej naruszałoby jakąkolwiek z prawnie chronionych tajemnic (zob. art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p.) ma obowiązek wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji w oparciu o przepis art. 16 ust. 1 tej ustawy. Organ winien również mieć na uwadze, że wniosek z dnia 2 listopada 2022 r. jest kolejnym wnioskiem o skarżącego o udostępnienie informacji publicznej przedmiotowo powiązanym z generalnie pojmowaną realizacją projektu o numerze [...], co do którego w dniu 30 października 2017 r. zawarto umowę na realizację projektu.

Czyniąc zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 149 § 1a p.p.s.a. wobec częściowego uwzględnienia skargi Sąd oceniając okoliczności sprawy stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (orzeczenie jak w punkcie drugim sentencji wyroku). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość kwalifikowaną, kiedy zachowanie organu posiadałoby pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie. Ustawodawca nie zdefiniował kryteriów stanu rażącego naruszenia prawa, pozostawiając dokonanie kwalifikacji w tym zakresie uznaniu sądu orzekającego, opierającemu się na analizie całokształtu okoliczności sprawy. Zakwalifikowanie bezczynności jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa będzie więc zasadne, gdy stan bezczynności lub przewlekłości jest oczywisty, uporczywy i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa (zob. w tej materii m.in.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lutego 2021 r.; sygn. akt II SAB/Gd 107/20; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zaszły okoliczności, które wskazywałyby na kwalifikowaną postać naruszenia prawa przez organ. W tym zakresie Sąd wziął pod uwagę, że organ nie pozostawił wniosku skarżącego bez jakiejkolwiek reakcji jak i czynił starania w przedmiocie wyjaśnienia istoty i zakresu wniosku jak i objętego nim żądania. Okoliczności sprawy nie wskazują przy tym na to, aby bezczynność organu w zakresie żądań zawartych we wniosku była wynikiem celowego działania, a raczej efektem trudności interpretacyjnych i pozostawania organu w mylnym przekonaniu o braku obowiązku udostępniania informacji w tym zakresie.

O zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania Sąd orzekł jak w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając od Zarządu C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na rzecz skarżącego 100 zł stanowiące kwotę uiszczonego wpisu od skargi.

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).