Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 978/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 83 par. 2 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 lutego 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 444/15 o odrzuceniu skargi A. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 444/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej.

Z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej spółce w dniu 28 listopada 2014 r. Natomiast skarga na powyższą decyzję została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 30 grudnia 2014 r. W związku z powyższym sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. powoływanej dalej jako p.p.s.a.).

Skarżąca złożyła od powyższego postanowienia skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz, na podstawie art. 193 w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a., o przeprowadzenie dowodu z dokumentów na okoliczność nadania przesyłki zawierającej skargę do Dyrektora Izby Celnej w W. w dniu 29 grudnia 2014 r.

Skarżąca kasacyjnie zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, to jest:

- art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że skarga została złożona w organie w dniu 30 grudnia 2014 r., a nie - jak wynika z okoliczności sprawy, została nadana w placówce pocztowej w dniu 29 grudnia 2014 r.,

- art. 83 § 2 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że termin na wniesienie skargi upływał w dniu 28 grudnia 2014 r., a nie w dniu 29 grudnia

2014 r.,

- art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że skarga została złożona po terminie - w stanie faktycznym, w którym skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej w ostatnim dniu terminu do jej złożenia.

Do skargi kasacyjnej dołączono m.in. odpis potwierdzenia nadania w dniu 29 grudnia 2014 r. przesyłki o nr [...] zawierającej 12 skarg do Dyrektora Izby Celnej w W.; wydruku z informacji Poczty Polskiej śledzenia przesyłki, z którego wynika, że przesyłka o nr [...] została nadana w dniu 29 grudnia 2014 r., a doręczona do adresata w dniu 30 grudnia 2014 r. oraz kopii księgi kancelaryjnej, z której wynika, że przesyłka zawierająca 12 skarg w sprawie A. sp. z o.o. została nadana w dniu 29 grudnia 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sprawie jest bezsporne, iż zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 listopada 2014 r. A zatem, wbrew stanowisku Sądu I instancji, należy przyjąć, że termin do złożenia skargi upływał, zgodnie z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a., w dniu 29 grudnia 2014 r. (poniedziałek). Jak wynika z prezentaty organu umieszczonej na pierwszej stronie skargi, skarga wpłynęła do organu w dniu 30 grudnia 2014 r. Sąd I instancji uznał, że w tym dniu skarga została złożona osobiście w siedzibie organu.

Biorąc pod uwagę złożone przez skarżącą wraz ze skargą kasacyjną dokumenty, z tym stanowiskiem Sądu I instancji nie można się zgodzić.

Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Ustawodawca nie zastrzegł przy tym sposobu nadania pisma w placówce pocztowej, a zatem należy uznać, że nadanie go w formie paczki spełnia wymogi wynikające z treści powołanego przepisu. Oddanie pisma należy bowiem interpretować jako przekazanie operatorowi pocztowemu celem doręczenia adresatowi, dlatego datę nadania paczki należało traktować równoznacznie z wniesieniem skargi do sądu.

Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca skargę została nadana jako paczka pocztowa w urzędzie pocztowym [...] w dniu 29 grudnia 2014 r., a zatem w ostatnim dniu ustawowego terminu do wniesienia skargi. Świadczy o tym załączone do skargi kasacyjnej poświadczone za zgodność z oryginałem potwierdzenie nadania paczki, opatrzone stemplem pocztowym (k. 93 akt sprawy).

Odrzucenie skargi nastąpiło zatem z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co słusznie stwierdził autor skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, należy przyjąć, że zarzuty skargi kasacyjnej okazały się usprawiedliwione. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.