Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 33/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6246 Orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Centralna Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2024 r. sprawy ze skargi M.L. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz ustalenia związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą 1. oddala skargę w części dotyczącej określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej, 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M.L. (dalej: "Skarżący") jest orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej: "CWKL", "Komisja II instancji") z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz ustalenia związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą.

Z akt sprawy wynika, że szer. M.L. w dniu [...] września 2023 r. została skierowana przez Dowódcę [...] w [...] do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej: "RWKL", "Komisja I instancji") w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Orzeczeniem z dnia [...] września 2023 r. nr [...], na podstawie art. 190 ust. 1 i 6 pkt 1, 7 i 10, art. 821 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r . o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305) oraz § 2 pkt 1, § 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, § 10, § 11 ust. 1 i 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2022 r., poz.1243 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 7 czerwca 2022 r.", a także § 4 pkt 4 - 12 i § 7 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r., poz. 1013 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MON z dnia 24 sierpnia 2012 r.", rozpoznała u M.L.: 1) mięśniaki macicy w obrazie USG - § 85 pkt 6, 2) prawostronne upośledzenie słuchu w zakresie 3000 Hz - § 21 pkt 1

W związku z powyższym rozpoznaniem RWKL orzekła, iż Skarżąca jest niedolna do zawodowej służby wojskowej (kategoria N, załącznik 1, grupa III).

Nadto RWKL określiła, że schorzenia wymienione w punktach 1 - 2 rozpoznania nie pozostają w związku ze służbą wojskową na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003 r. w sprawie ustalenia wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz chorób i schorzeń, które istniały przed powołaniem do służby wojskowej, lecz uległy pogorszeniu lub ujawniły się w czasie trwania służby wskutek szczególnych właściwości lub warunków służby na określonych stanowiskach (Dz. U. nr 62, poz. 567 ze zm.).

W uzasadnieniu RWKL wskazała, że stwierdzone w wyniku badań rozpoznania powodują niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej na podstawie wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022r. M.L. złożyła odwołanie do CWKL kwestionując podjęte rozstrzygnięcie. Wskazała, że czuje się bardzo dobrze, nie odczuwa żadnych bólów czy innych dolegliwości. Podkreśliła, że schorzenie wymienione w punkcie 1 rozpoznania nie przeszkadza jej w pełnieniu służby. Wskazała również, że ma problemów ze słuchem i nigdy nie leczyła się w tym zakresie. Nie ma żadnych dolegliwości i chorób ucha. Zaznaczyła, że jest wzorowym żołnierzem, dostała pochwałę z wpisem do akt.

Skarżąca załączyła do odwołania zaświadczenia lekarskie z dnia 19 października 2023 r. wystawione odpowiednio przez specjalistę ginekologii i położnictwa Szpitala [...] w [...] oraz specjalistę laryngologa Prywatnej Praktyki Lekarskiej w [...], a także zdjęcie USG oraz wynik badania słuchu.

CWKL orzeczeniem z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej: "k.p.a.", utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu CWKL wskazała, że odwołanie zostało rozpoznane na podstawie § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MON z dnia 24 sierpnia 2012 r.

Zaznaczyła, że przyczyną uznania Skarżącej za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej jest schorzenie wymienione w punkcie 8.1 rozpoznania. RWKL przeprowadziła szereg badań i konsultacji specjalistycznych, w tym konsultację ginekologiczną, w wyniku której specjalista ginekolog-położnik rozpoznał mięśniaki macicy zakwalifikowane do § 85 pkt 6, według rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r. W przypadku kandydatów do zawodowej służby wojskowej przepis § 85 pkt 6 stanowi jednoznacznie o kategorii N - niezdolna do zawodowej służby wojskowej.

Zdaniem CWKL, RWKL prawidłowo przeprowadziła postępowanie orzecznicze, trafnie ustaliła rozpoznanie wymienione w punktach 8.1 i 8.2 zaskarżonego orzeczenia oraz prawidłowo przyporządkowała je do § 85 pkt 6 oraz § 21 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r. Skarżąca nie załączyła do odwołania żadnej dokumentacji medycznej, która podważałaby ustalenia dokonane przez Komisję I instancji.

Podsumowując CWKL stwierdziła, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu orzeczniczym, w wyniku którego RWKL prawidłowo określiła kategorię zdolności N - niezdolna do zawodowej służby wojskowej.

Pismem z dnia 7 grudnia 2023 r. M.L. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie CWKL z dnia [...] listopada 2023 r. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania w całości.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że badanie słuchu zostało przeprowadzone nieprawidłowo, nie została bowiem poinformowana jak ma używać sprzętu. Powołała się przy tym na wyniki badań z dnia 28 października 2023 r., z których wynika, że nie stwierdzono niedosłuchu i innych wad. Podkreśliła, że nigdy nie miała żadnych problemów ze słuchem. Nadto wskazała, że poddała się usuwaniu mięśniaków macicy w 2020 r. Aktualnie ma jednego mięśniaka, który pozostaje pod obserwacją. Zaznaczyła również, że lekarze, u których systematycznie się bada, nie widzą żadnych przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

Skarżąca podniosła również, że karierę wojskową rozpoczęła w dniu [...] stycznia 2019r. w Centrum Szkolenia [...] w [...], gdzie w dniu 26 kwietnia 2019 r. ukończyła szkolenie przygotowawcze oraz kurs "eksploatacja samolotów i śmigłowców". Obecnie, od dnia 19 czerwca 2023 r. pozostaje żołnierzem [...]. Jej marzeniem jest powołanie do zawodowej służby wojskowej, a zaskarżone orzeczenie jej to uniemożliwia.

W odpowiedzi na skargę CWKL wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonym orzeczeniu.

Podniosła, że rozpoznanie z punktu 8.1 orzeczenia RWKL z dnia [...] września 2023 r. nie jest przez Skarżącą kwestionowane (potwierdzone zostało zaświadczeniem lekarskim dołączonym do odwołania od ww. orzeczenia) i skutkuje obligatoryjną niezdolnością do pełnienia zawodowej służby wojskowej dla osób orzekanych w grupie III (kolumna szósta załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r.) obejmującej m.in. osoby ubiegające się o powołanie do zawodowej służby wojskowej. Z kolei rozpoznanie z punktu 8.2 ww. orzeczenia RWKL, przypisane do § 21 pkt 1 ww. załącznika nr 1 do rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r., zostało zakwestionowane przez Skarżącą i mogłoby zostać ponownie zweryfikowane. Jednakże w sytuacji, gdy pierwsze rozpoznanie - "mięśniaki macicy w obrazie USG" - stanowi samodzielną i bezwzględną przesłankę do wydania orzeczenia o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, ewentualna zmiana rozpoznania określonego jako "prawostronne upośledzenie słuchu w zakresie 3000 Hz", nawet przez jego wyeliminowanie, nie miałoby wpływu na zdolność Skarżącej do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

W piśmie procesowym z dnia 12 lutego 2024 r. Skarżąca wniosła o niezwłoczną zmianę kategorii N (zał. 1, grupa III) wskazując, że jest zdolna do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Podkreśliła, że nie ma żadnego upośledzenia słuchu, jest całkowicie zdrowa. Do pisma załączyła kartę informacyjną ze Szpitala Ogólnego [...] w [...] potwierdzającą usunięcie mięśniaka macicy (data wypisu: 9 stycznia 2024 r.), wynik badania słuchu z dnia 18 października 2023 r. wykonany w [...] Sp. k. w [...] oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 29 października 2023 r. wystawione przez specjalistę laryngologa Prywatnej Praktyki Lekarskiej w [...].

W piśmie procesowym z dnia 24 czerwca 2024 r. Skarżąca wniosła o zapoznanie się i dołączenie do akt 6 załączników, w tym orzeczenia psychologicznego oraz zaświadczeń lekarskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Skarżąca zaskarżyła w całości orzeczenie CWKL z dnia [...] listopada 2023 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL z dnia [...] września 2023 r. w przedmiocie niezdolności do zawodowej służby wojskowej oraz braku związku poszczególnych schorzeń lub ułomności ze służbą wojskową.

Jednakże skarga w zakresie dotyczącym określenia (braku) związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.

Wskazać należy, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, publ. CBOSA). Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy - zdolność do służby wojskowej.

Drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Podstawę takich orzeczeń stanowią m.in. przepisy ustawy z dnia 11 marca 2022 r . o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305), ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2023 r. poz. 1100 ze zm.), ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 2022 r., poz. 2528 ze zm.). Orzeczenia te poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Wynika to stąd, że decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez wojskowe komisje lekarskie, lecz przez inne organy (wojskowy organ emerytalny lub ZUS). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych postępowaniach mają natomiast wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W świetle powyższego sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie (braku) związku schorzenia ze służbą wojskową (por. uchwała Składu Siedmiu Sędziów SN z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publik. OSNP 2000/5/167; postanowienie Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100, publ. ONSA 2001/2/47; wyroki NSA: z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04; z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2227/11, publ. CBOSA).

Z tych przyczyn Sąd za niedopuszczalną uznał skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową (punkt 10 orzeczenia).

Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Tryb postępowania przed wojskowymi komisjami lekarskimi ma charakter szczególny i stanowi lex specialis wobec regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 851/14, publ. CBOSA). W sprawie niniejszej wojskowe komisje lekarskie miały obowiązek przeprowadzić postępowanie w sposób zgodny z regulacjami zawartymi w rozporządzeniu MON z dnia 7 czerwca 2022 r. w sprawie orzekania zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r., poz. 1243 według stanu na datę wydania zaskarżonego orzeczenia), zaś w kwestiach tam nieuregulowanych winny stosować zasady ogólne właściwe dla postępowania administracyjnego.

W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że kontrola sądowoadministracyjna orzeczeń wojskowych komisji lekarskich ma charakter ograniczony i sprowadza się do badania prawidłowości postępowania orzeczniczego pod względem formalnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. Sąd nie rozstrzyga bowiem kwestii medycznych. W zakresie swoich uprawnień sąd administracyjny kontroluje natomiast, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej.

Zgodnie z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia wojskowa komisja lekarska orzeka na podstawie skierowania wystawionego przez uprawniony organ kierujący (w sprawie niniejszej skierowanie zostało wystawione przez Dowódcę [...] w [...] w celu przeprowadzenia badań lekarskich określających zdolność Skarżącej do zawodowej służby wojskowej.

W myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia, wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu wymaganych badań oraz po zgromadzeniu wymaganej dokumentacji, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia przedłożenia wyników tych badań i konsultacji wojskowej komisji lekarskiej. Zakres badań wykonywanych w ramach orzekania o zdolności do poszczególnych rodzajów służby wojskowej jest określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia i obejmuje 1) wywiad lekarski, 2) badanie przedmiotowe, 3) konsultacje specjalistyczne (według decyzji lekarza wojskowej komisji lekarskiej na podstawie bieżącej oceny stanu zdrowia) oraz 4) badania diagnostyczne.

Zgodnie z § 10 ust. 1 Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej zawiera w szczególności: 1) nazwisko i imię; 2) numer PESEL; 3) stopień wojskowy; 4) przydział służbowy/nazwę stanowiska; 5) datę powołania do służby wojskowej; 6) nazwę wojskowego centrum rekrutacji powołującego do służby wojskowej; 7) skład komisji orzekającej; 8) rozpoznanie; 9) ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej wraz z uzasadnieniem; 10) w razie stwierdzenia chorób i ułomności - określenie ich związku lub braku związku z czynną służbą wojskową; 11) określenie inwalidztwa; 12) podpisy członków komisji, którzy wydali orzeczenie. Wojskowa komisja lekarska orzeka w składzie trzech lekarzy, większością głosów składu orzekającego z wyłączeniem sytuacji, gdy działa jednoosobowo. Przewodniczącego składu orzekającego wyznacza przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej (§ 11 ust. 1 rozporządzenia).

Odwołanie od komisji lekarskiej I instancji rozpatruje wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia w składzie trzech lekarzy orzekając większością głosów składu orzekającego. Rozpatrując odwołanie, wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie (§ 12 ust. 1 - 3 rozporządzenia).

W niniejszej sprawie przedstawiony powyżej tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich został dochowany.

Z treści zaskarżonego orzeczenia wynika, iż CWKL podzieliła stanowisko RWKL, zgodnie z którym Skarżąca została zaliczona do kategorii N - niezdolna do zawodowej służby wojskowej (zał. 1, grupa III obejmująca m.in. osoby ubiegające się o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej). Schorzenie, które skutkowało określeniem ww. kategorii zdolności do służby zostało rozpoznane jako "mięśniaki macicy w obrazie USG" (zgodnie z § 85 pkt 6 załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r. "Wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy ocenie zdolności do służby wojskowej oraz do służby poza granicami państwa (...)").

Powyższa kwalifikacja została dokonana w sposób prawidłowy. Do § 85 pkt 6 załącznika nr 1 ww. rozporządzenia kwalifikuje się bowiem "guzy przydatków, mięśniaki macicy", którym w przypadku grupy III odpowiada wyłącznie kategoria N. Zaznaczyć przy tym należy, że załącznik nr 1 nie przewiduje objaśnień szczegółowych do § 85 pkt 6.

Powyższe schorzenie, którego w istocie Skarżąca nie kwestionowała, zostało stwierdzone na podstawie konsultacji ginekologicznej przeprowadzonej w dniu 25 września 2023 r. w Paradni Ginekologiczno-Położniczej Wojskowego Szpitala Klinicznego [...], Filia w [...] (k. 18 akt admin.).

W związku z powyższym stwierdzić należy, że stwierdzone rozpoznanie znajduje odzwierciedlenie w załączonej do orzeczenia RWKL dokumentacji. Prawidłowość kwalifikacji tego schorzenia do § 85 pkt 6 załącznika nr 1 ww. rozporządzenia oraz określenie kategorii N zdolności do służby (niezdolna do zawodowej służby wojskowej) również nie budzi wątpliwości.

Bez istotnego znaczenia pozostaje zaświadczenie lekarskie z dnia 19 października 2023 r. załączone do odwołania. W zaświadczeniu tym nie zakwestionowano występowania schorzenia, czego konsekwencją jest orzeczenie o niezdolności do zawodowej służby wojskowej.

Bez wpływu na prawidłowość orzeczenia pozostaje również dokumentacja medyczna załączona przez Skarżącą na etapie postępowania sądowego, w tym Karta informacyjna leczenia szpitalnego z dnia 9 stycznia 2024 r. w Szpitalu Ogólnym [...] w [...]. Zaznaczyć bowiem należy, że dokument ten obrazuje stan zaistniały po wydaniu ostatecznego orzeczenia CWKL, który nie może mieć wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Sąd administracyjny ocenia bowiem sprawę według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania ostatecznego orzeczenia, tj. w sprawie niniejszej - w dniu [...] listopada 2023r. W tej dacie rozpoznanie dokonane przez RWKL (punkt 8.1) było prawidłowe, stąd prawidłowa była również jego kwalifikacja i określenie zdolności do zawodowej służby wojskowej (kategoria N).

Z tych względów Sąd nie znalazł podstaw z urzędu do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z ww. dokumentów medycznych na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Dokumenty te, dotyczące okoliczności faktycznych istniejących po dacie wydania zaskarżonego orzeczenia (z wyjątkiem orzeczenia psychologicznego, które znajduje się w aktach administracyjnych - k. 26), nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, bowiem nie były (nie mogły być) przedmiotem oceny Komisji lekarskiej I i II instancji.

Obok rozpoznania z punktu 8.1 RWKL rozpoznała również "prawostronne upośledzenie słuchu w zakresie 3000 Hz" i zakwalifikowała je do § 21 pkt 1 załącznika nr 1 ww. rozporządzenia. Do tego przepisu kwalifikuje się "jednostronne lub obustronne upośledzenie słuchu wyłącznie w zakresie tonów wysokich", którym w przypadku grupy III odpowiada kategoria Z/N (zdolny/niezdolny do zawodowej służby wojskowej). Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do ww. przepisu "za upośledzenie słuchu wyłącznie w zakresie tonów wysokich uważa się ubytek przekraczający 40 dB (typu odbiorczego) dla częstotliwości 4000 Hz lub wyższej; osoby ubiegające się o powołanie do służby wojskowej: na stanowiska, których specyfika wiąże się z nadmiernym oddziaływaniem hałasu, np. artylerzystów, radiotelegrafistów; w zasięgu działania promieniowania mikrofalowego; w warunkach działania prądu elektrycznego; w jednostkach lub instytucjach na stanowiskach służbowych, na których przewiduje się wykonywanie skoków spadochronowych z wysokości do 4000 metrów; u których stwierdzono jedno lub obustronne upośledzenie słuchu na tony wysokie - należy kwalifikować jako niezdolne do tych specjalności.

W uzasadnieniu orzeczenia z dnia [...] września 2023 r. RWKL nie wyjaśniła z jakich powodów uznała, że ww. rozpoznanie kwalifikuje Skarżącą jako niezdolną do zawodowej służby wojskowej (kat. N). Nie wyjaśniła tej kwestii również CWKL stwierdzając, że przyczyną uznania Skarżącej za niezdolną do pełnienia zawodowej służby wojskowej jest schorzenie wymienione w punkcie 8.1 rozpoznania. Uchybienie to nie mogło mieć jednak istotnego wpływu na wynik sprawy z powodów wskazanych powyżej, tj. dotyczących kwalifikacji rozpoznania z punktu 8.1. i przyporządkowanej tejże kwalifikacji kategorii do zawodowej służby wojskowej. Nawet bowiem gdyby uznać, że brak jest przesłanek do uznania Skarżącej za niezdolną do zawodowej służby wojskowej z powodu schorzenia rozpoznanego w punkcie 8.2, to i tak ostateczne określenie kategorii do tejże służby względem Skarżącej nie mogło być inne. W dacie wydania orzeczenia RWKL z dnia [...] września 2023 r. oraz w dacie wydania zaskarżonego orzeczenia CWKL u Skarżącej istniało bowiem schorzenie z punktu 8.1 rozpoznania, co kwalifikowało Skarżącą w sposób jednoznaczny jako niezdolną z zawodowej służby wojskowej (kategoria N).

Konkludując Sąd stwierdza, że nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego orzeczenia CWKL w części dotyczącej określenia zdolności do służby i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez RWKL. Pomimo wskazanych wyżej uchybień dotyczących uzasadnienia, rozstrzygnięcie podjęte w sprawie, stwierdzające niezdolność Skarżącej do zawodowej służby wojskowej według stanu na datę jego wydania, jest prawidłowe. Rozpoznanie z punktu 8.1 orzeczenia RWKL skutkowało określeniem kategorii N zgodnie z § 85 pkt 6 załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 7 czerwca 2022 r.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O odrzuceniu skargi w pozostałej części Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku.