Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 183/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 27
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
article: Art. 207, 214, 227
journal: Dz.U. 2014 poz 1502
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Janusz Kasprzycki Protokolant st. ref. Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w K na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia badań środowiska pracy skargę oddala.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 5 listopada 2014 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] 2014 r. Nr [...] nakazującą A SA w pkt 3 nakazu przeprowadzenie i potwierdzenie właściwymi protokołami badań i pomiarów stężeń i natężeń czynników szkodliwych występujących na stanowiskach w kuchni restauracyjnej.

Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepis art. 12 ust. 1 i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1263) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. z 2011 r., Nr 33, poz. 166).

Z uzasadnienia decyzji wynika następujący stan faktyczny:

W dniu 12 czerwca 2014 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny wszczął wobec A SA postępowanie administracyjne w sprawie stanu higieniczno – sanitarnego Restauracji w hotelu C w K.

Postępowanie zakończyło się wydaniem w dniu [...] 2014 r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzji Nr [...] nakazującej A SA:

Zapewnić pracownikom aparat do przepłukiwania oczu w związku z występowaniem w środowisku pracy środków żrących.

Doprowadzić do należytego stanu sanitarno-higienicznego i technicznego kabinę prysznicową w szatni damskiej poprzez zapewnienie węża prysznicowego.

Przeprowadzić i potwierdzić właściwymi protokołami badania i pomiary stężeń i natężeń czynników szkodliwych występujących na stanowiskach pracy w kuchni restauracyjnej.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przeprowadzona w dniach 12 i 13 czerwca 2014 r. kontrola sanitarna wykazała niedopełnienie następujących wymagań higieniczno – zdrowotnych na stanowiskach pracy:

- brak zapewnienia pracownikom stosującym mieszaniny chemiczne niebezpieczne (środki żrące) aparatu do przepłukiwania oczu, co narusza przepis art. 207 § 2 ustawy Kodeks pracy (Dz.U. z 2014 r., poz. 1502) stanowiący, że pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany: 1) organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy, 2) zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń, 3) reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy (...) oraz art. 221 § 3 ustawy Kodeks pracy, który stanowi, że stosowanie substancji niebezpiecznej, mieszaniny niebezpiecznej, substancji stwarzającej zagrożenie lub mieszaniny stwarzającej zagrożenie jest dopuszczalne pod warunkiem zastosowania środków zapewniających pracownikom ochronę ich zdrowia i życia oraz § 103 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy który stanowi, że w pomieszczeniach, w których występuje niebezpieczeństwo oblania (zachlapania oczu) pracowników środkami żrącymi (...), powinny być zainstalowane (...) urządzenia do płukania oczu,

- niewłaściwy stan higieniczno-sanitarny i techniczny kabiny prysznicowej w szatni damskiej (brak węża prysznicowego) naruszający przepis art. 214 § 2 Kodeksu pracy, stanowiący, że pracodawca jest obowiązany utrzymywać obiekty budowlane i znajdujące się w nich pomieszczenia pracy (...) w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz § 2 ust.1 załącznik nr 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, który stanowi, pracodawca jest obowiązany utrzymywać pomieszczenia higieniczno-sanitarne oraz znajdujące się w nich urządzenia w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne korzystanie z nich przez pracowników,

- brak pomiarów stężeń i natężeń czynników szkodliwych na stanowiskach pracy narusza przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy oraz wymagania zawarte w art. 207 §2 Kodeksu pracy, który zobowiązuje pracodawcę do ochrony zdrowia i życia pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy (...), art. 227 §1 ust. 2 ustawy Kodeks pracy, który zobowiązuje pracodawcę do przeprowadzania na swój koszt badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, rejestrowania i przechowywania tych wyników badań i pomiarów oraz udostępniania ich pracownikom.

A SA odwołała się od ww. decyzji w zakresie pkt 3 nakazania przeprowadzenia i potwierdzenia właściwymi protokołami badań i pomiarów stężeń i natężeń czynników szkodliwych występujących na stanowiskach pracy w kuchni restauracyjnej.

W ocenie odwołującego w przedmiotowym środowisku pracy nie występują czynniki szkodliwe, których obecność skutkowałaby koniecznością przeprowadzenia badań i pomiarów.

Wskazano, że "czynniki szkodliwe w środowisku pracy" to czynniki, których oddziaływanie na pracownika prowadzi lub może prowadzić do utraty zdrowia, powstania choroby zawodowej lub innego schorzenia związanego z wykonywaną pracą. Podzielono czynniki na kategorie: czynniki fizyczne: hałas, hałas ultradźwiękowy, drgania mechaniczne, pyły całkowite i respirabine przykładowo pył drewna twardego, mąki, pyły i dymy spawalnicze wraz z substancjami toksycznymi przykładowo tlenki metale, metale występujące w postaci pylistej przykładowo ołów, żelazo, mikroklimat zimny i gorący, czynniki toksyczne, chemiczne, lotne związki organiczne przykładowo benzen, pyły zawierające azbest, promieniowanie optyczne nielaserowe, promieniowanie laserowe oraz pole lub promieniowanie elektromagnetyczne o częstotliwości z zakresu 0 Hz-300 GHz. W ramach zapobiegania chorobom zawodowym i innym chorobom związanym z wykonywana pracą pracodawca posiada szereg obowiązków. Odwołujący zastrzegł niemniej, że dotychczas w kontrolowanym środowisku pracy nie ustalono, by występowały jakiekolwiek czynniki szkodliwe dla zdrowia pracowników. Wyposażenie kuchni nie zmieniło się od 23 lat, to jest od daty powstania hotelu 1991 r. Od tej daty kontrolowano kuchnię ponad 50 razy i nie stwierdzono konieczności wykonania kwestionowanych obowiązków.

Zaznaczono, że wszelkie instalacje kuchenne są utrzymywane w stałej sprawności a urządzenia posiadają właściwe atesty.

Wniosek odwołania sprowadził się do uchylenia decyzji w zaskarżonym zakresie.

Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpoznaniu odwołania wydał opisaną na wstępie decyzję, uzasadniając ją począwszy od przytoczenia znajdujących zastosowanie przepisów prawnych art. 22 § 1 pkt Kodeksu pracy oraz § 7 i 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2 lutego 2011 r. Organ zaznaczył, że wykładnia cytowanych przepisów zmierza do wniosku, że obowiązkiem pracodawcy jest identyfikacja zagrożeń występujących na stanowisku pracy oraz ich ilościowa identyfikacja, to jest wykonanie stosownych pomiarów określających wielkość narażenia pracowników na dany czynnik. Przeprowadzenie stosownych pomiarów i badań pozwala z kolei prawidłowo przeprowadzić ocenę ryzyka zawodowego poprzez porównanie uzyskanych wyników z ustalonymi przepisami prawa wartościami dopuszczalnymi. Natomiast organy kontroli sanitarnej posiadają instrumenty kontrolne i nadzorcze mające na celu wyeliminowanie stwierdzonych naruszeń.

Zaznaczono, iż stanowisko, że tylko pracodawca może dokonywać prawidłowej oceny rozpoznania czynników szkodliwych dla zdrowia i decydować o konieczności przeprowadzenia badań i pomiarów tych czynników byłoby równoznaczne z pozostawieniem realizacji istotnego obszaru bezpieczeństwa i higieny pracy w sferze uznania pracodawcy. Zaznaczono, że przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy mają bezwzględny charakter i przyświeca im cel ochrony życia i zdrowia pracownika. Badania i pomiary środowiska pracy mają na celu pełną i obiektywną ocenę warunków pracy umożliwiającą zastosowanie właściwych środków zapobiegających chorobom zawodowym i innym chorobom związanym z wykonywaną pracą. Kontrola realizacji przez pracodawcę obowiązków związanych z wykonywaniem badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia stwierdzonych w środowisku pracy wykonywana jest przez organy kontroli sanitarnej w ramach sprawowania przez nie bieżącego nadzoru sanitarnego.

Organ wypowiedział się w sprawie ogólnej charakterystyki stanowiska pracy opisanej w formularzu F/HP/01 dołączonego do protokołu kontroli na stanowisku pracownika kuchennego, z której wynika, że prace wykonywane są z użyciem urządzeń typu kuchenki gazowe, maszynki do ciecia kapusty, młynki, szlifierki do noża, które generują między innymi tlenek węgla, hałas, ciepło, a które z kolei mogą wywoływać występowanie szkodliwych czynników dla zdrowia w środowisku pracy.

A SA wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję.

W skardze znalazły się zarzuty naruszenia prawa materialnego:

- art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zw. z art. 227 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2 lutego 2011 r. poprzez błędną wykładnię art. 227 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy i § 3 wymienionego rozporządzenia wynikającą z błędnego przyjęcia, że obowiązkiem pracodawcy jest ilościowa identyfikacja zagrożeń występujących na stanowisku pracy to jest przeprowadzenie stosownych badań i pomiarów określających wielkość narażenia pracowników na dany czynnik w sytuacji, gdy w ramach dokonanej identyfikacji zagrożeń występujących na stanowisku pracy opartej na zastosowaniu obiektywnych kryteriów pracodawca nie stwierdził występowania czynników szkodliwych, a która to błędna wykładnia skutkuje bezzasadnym zastosowaniem w niniejszej sprawie art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy i wydaniem na tej podstawie nakazu usunięcia uchybienia, które w istocie nie istniało.

Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji.

W uzasadnieniu skargi uściślono stanowisko, wskazując, że z przepisu art. 227 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2 lutego 2011 r. wynika, że to pracodawca ma obowiązek przeprowadzenia przedmiotowych badań i pomiarów, ale wyłącznie wówczas, gdy stwierdzi zagrożenie występowania szkodliwych czynników dla zdrowia w środowisku pracy. Ocena tego rodzaju podlega kontroli organu, który może dokonując odmiennej oceny wskazać obiektywne względy wskazujące na istnienie zagrożenia. Nie zachodzi z tego względu zarzucona w decyzji uznaniowość pracodawcy.

Stwierdzono ponadto w skardze, że nie dokonano w istocie ustaleń by w kontrolowanym środowisku pracy występowały jakiekolwiek czynniki szkodliwe. Powtórzono za odwołaniem, że stan kuchni nie zmienił się od 23 lat. W trakcie licznych jak dotąd kontroli nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia i potwierdzenia właściwymi protokołami badań i pomiarów stężeń i natężeń czynników szkodliwych. Uzasadniono stanowisko odwołując się do treści cytowanego wyżej rozporządzenia stwierdzającego, że zlecenie wykonania badań i pomiarów czynnika szkodliwego dla zdrowia w środowisku pracy winno nastąpić nie później niż w terminie 30 dni od rozpoczęcia działalności. Przedstawiono w związku z tym konkluzję, że skoro przez 23 lata funkcjonowania restauracji hotelowej Hotel C organy kontroli sanitarnej nie dostrzegły potrzeby wykonania przedmiotowych badań, to aktualnie orzekający organ winien, zmieniając stanowisko, wskazać jakiego rodzaju zmiany nastąpiły. Powołano się ponadto na okoliczność utrzymywania w sprawności urządzeń kuchennych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w związku z jego wydaniem do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień.

Zgodnie z art. 207 § 2 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

1) organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy;

2) zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń;

3) reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy;

4) zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy;

5) uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych;

6) zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy;

7) zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

Natomiast stosownie do art. 227 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy, pracodawca jest obowiązany stosować środki zapobiegające chorobom zawodowym i innym chorobom związanym z wykonywaną pracą, w szczególności przeprowadzać, na swój koszt, badania i pomiary czynników szkodliwych dla zdrowia, rejestrować i przechowywać wyniki tych badań i pomiarów oraz udostępniać je pracownikom. Przepis ten doprecyzowany został w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, w myśl którego pracodawca wskazuje czynniki szkodliwe dla zdrowia w środowisku pracy, dla których wykonuje się badania i pomiary, po przeprowadzeniu rozpoznania źródeł ich emisji oraz warunków wykonywania pracy, które mają wpływ na poziom stężeń lub natężeń tych czynników lub na poziom narażenia na oddziaływanie tych czynników. Nadto pracodawca zapewnia wykonanie badań i pomiarów czynnika szkodliwego dla zdrowia w środowisku pracy, nie później niż w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności (§ 3 powołanego rozporządzenia).

Z materiału dowodowego, zgromadzonego w sprawie wynika, że strona skarżąca zatrudnia pracowników, obsługujących urządzenia takie jak kuchenki gazowe, maszynki do cięcia kapusty, młynki, szlifierki do noży. Generują one m. in. tlenek węgla, hałas albo ciepło (protokół kontroli z dnia 12 czerwca 2014r., s. 2-3). A S.A. nie posiada przy tym aktualnych wyników badań i pomiarów czynników szkodliwych w środowisku pracy. Stanowi to naruszenie art. 227 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy oraz § 2 ust. 1 i § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

Bez przeprowadzenia takich badań i pomiarów nie jest możliwa ocena szkodliwości czynników, występujących w środowisku pracy. Jak słusznie podnosi się w orzecznictwie, pracodawca wskazuje czynniki szkodliwe dla zdrowia w środowisku pracy, dla których wykonuje się badania i pomiary. Jednak ich niewskazanie, w świetle ciążących na pracodawcy obowiązków, nie może automatycznie zwalniać z wykonania badań i pomiarów; nawet gdy pracodawca dokonując rozpoznań nie dostrzega potrzeby dokonania badań i pomiarów, gdyż w jego ocenie, czynniki szkodliwe dla zdrowia na innych stanowiskach pracy nie występują (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 945/13, Lex nr 1471631). Ocena działań pracodawców w tym zakresie należy także do podmiotów zewnętrznych mogących obiektywnie ocenić działania spółki (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 listopada 2014r., sygn. akt II OSK 1009/13, niepubl.). Nie może zatem odnieść skutku argumentacja, jakoby skoro sam pracodawca nie stwierdził szkodliwych czynników, to przeprowadzenie badań i pomiarów nie było konieczne. Dodatkowo wskazać należy, że sama strona skarżąca w wewnętrznym opracowaniu – dokumentacji oceny ryzyka zawodowego – wskazała na dziesięć osób, pracujących w warunkach ekspozycji na czynniki szkodliwe w zakresie hałasu, czynników chemicznych i biologicznych, stanowiska pracy tych osób oraz na urządzenia, z którymi te czynniki są związane. Oznacza to, że w istocie A S.A. stwierdził istnienie takich szkodliwych czynników. Wobec tego na stronie skarżącej ciążył wynikający z powołanych przepisów Kodeksu pracy oraz rozporządzenia w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy obowiązek przedstawienia aktualnych wyników badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia.

Nie ma znaczenia dla sprawy fakt, że właściwe organy administracji publicznej w przeszłości nie zwracały uwagi na brak przeprowadzenia i potwierdzenia dokumentami przeprowadzonych badań i pomiarów. Jeżeli w trakcie kontroli, przeprowadzonej w czerwcu 2014r. pracownicy organu ustalili naruszenie obowiązków, wynikających z przepisów prawa, to zasadne było wydanie decyzji w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Organy administracji publicznej ustaliły również, że w restauracji hotelu C w K brak aparatu do przepłukiwania oczu na stanowiskach pracy, gdzie pracownicy stosują środki żrące, a w kabinie prysznicowej w szatni damskiej brak węża prysznicowego (protokół kontroli z dnia 12 czerwca 2014r., s. 4; protokół kontroli z dnia 13 czerwca 2014r., s. 3).

Stosownie do art. 214 § 2 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany utrzymywać obiekty budowlane i znajdujące się w nich pomieszczenia pracy, a także tereny i urządzenia z nimi związane w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Nadto, zgodnie z § 103 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, jeżeli podczas procesów pracy występuje niebezpieczeństwo oblania pracowników środkami żrącymi lub zapalenia odzieży na pracowniku - nie dalej niż 20 m w linii poziomej od stanowisk, na których wykonywane są te procesy, powinny być zainstalowane natryski ratunkowe (prysznice bezpieczeństwa) do obmycia całego ciała oraz oddzielne natryski (prysznice) do przemywania oczu. Brak aparatu do przemywania oczu narusza zatem wymienione przepisy i uzasadnia wydanie decyzji, nakładającej obowiązek zainstalowania takiego urządzenia.

Załącznik nr 3 do rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy reguluje wymagania dla pomieszczeń i urządzeń higienicznosanitarnych. Zgodnie z § 2 ust. 1 tego załącznika pracodawca jest obowiązany utrzymywać pomieszczenia higieniczno-sanitarne oraz znajdujące się w nich urządzenia w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne korzystanie z nich przez pracowników. Stwierdzenie braku węża w kabinie prysznicowej przepis ten narusza, zatem – analogicznie, jak w kwestii aparatu do przemywania oczu – organ administracji zasadnie nałożył obowiązek doprowadzenia kabiny do należytego stanu sanitarno-higienicznego i technicznego.

Należało zatem uznać zaskarżoną decyzję za prawidłową, a zarzuty skargi za nieuzasadnione. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił, przyjmując za podstawę art. 151 p.p.s.a.