Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 556/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

K. N., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich.

W treści skargi skarżący zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnił wniosek podając, że wykonanie obowiązku powstałego w wyniku wydania decyzji w postaci zbycia broni czy też złożenia do depozytu spowoduje nieodwracalne skutki w postaci pozbawienia prawa do fizycznego posiadania broni. W konsekwencji spowoduje to również powstanie uszczerbku majątkowego w postaci naliczania opłat za przechowywanie broni w depozycie. Wobec powyższego skarżący stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezbędne i posiada usprawiedliwioną podstawę faktyczną i prawną.

W odpowiedzi na skargę, Komendant Główny Policji nie odniósł się do przedmiotowego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 ppsa.

Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06).

Do prawidłowego wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia konieczne jest zbycie broni bądź też złożenie jej w depozycie, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 576 ze zm.).

Wobec powyższego nakazaną ustawą konsekwencją decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni jest właśnie pozbawienie skarżącego fizycznego posiadania broni.

Zasady deponowania i niszczenia broni uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad deponowania i niszczenia broni i amunicji w depozycie Policji, Żandarmerii Wojskowej lub organu celnego oraz stawek odpłatności za ich przechowywanie w depozycie (Dz. U. Nr 152, poz. 1609). Zgodnie z § 11 tego rozporządzenia za przechowywanie broni oraz amunicji w depozycie jest pobierana opłata w wysokości 1 % opłaty za wydanie pozwolenia na broń osobie fizycznej za każdą dobę przechowywania. Oplata za wydanie pozwolenia na broń wynosi natomiast 242 zł. (część III, pkt 12 załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1628). Roczny koszt przechowywania broni w depozycie wynosi zatem 883,30 zł.

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że konieczność poniesienia kosztów związanych ze złożeniem broni do depozytu, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te nie będą miały miejsca również w przypadku gdyby skarżący zdecydował się zbyć posiadaną broń, a następnie ponownie ją nabyć, wobec ewentualnego uchylenia decyzji cofającej pozwolenie.

Skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.