Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 992/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 lutego 2011 r. D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2007 r. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Osobnym pismem z tego samego dnia Skarżąca uzupełniła wniosek o wstrzymanie w/w decyzji. W uzasadnieniu wskazała, iż zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń 2007 r. w wysokości 380.984 zł oraz za luty 2007 r. w wysokości 360.128 zł . Zaznaczyła, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wszczął postępowanie w wyniku którego wystawiono tytuł wykonawczy SM 5/110/11, na podstawie którego został zajęty rachunek bankowy Skarżącej. Podniosła, iż ww. czynności egzekucyjne powodują jej paraliż finansowy. W ocenie Skarżącej kontynuowanie zajęcia jej rachunku bankowego spowoduje bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreśliła, iż działania zmierzające do natychmiastowego wyegzekwowania spornych należności stoją również w sprzeczności z celem sprawowanego przez Sąd postępowania kontrolnego nad działalnością organów podatkowych. Ponadto powołała się na zasadność argumentacji podniesionej w skardze oraz wysokie prawdopodobieństwo wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane przesłanki są zwrotami niedookreślonymi, klauzulami generalnymi odsyłającymi do ocen pozaprawnych. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. W tym miejscu, wskazać należy, że w art. 61 § 3 P.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Oznacza to, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Skarżąca nie wykazała inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego. Nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń za wyjątkiem kserokopii zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego skarżącej na kwotę 11.346,52 zł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem Skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku i ogólnikowego wskazania, iż wykonanie przedmiotowej decyzji, spowoduje poważną szkodę. Twierdzenie to jednak nie zostało poparte merytoryczną argumentacją pozwalającą na ocenę, czy wykonanie decyzji rzeczywiście może takie skutki wywołać. W szczególności strona nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, iż wykonanie aktu

spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "trudnych do odwrócenia skutków", o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających jej istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.

W ocenie Sądu powołanie się przez Skarżącą na cel sprawowanej przez Sądy administracyjne kontroli działalności administracji publicznej należy uznać za chybione. Niewykonywanie decyzji ostatecznych organów jest stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania norm prawa administracyjnego (zob. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. II zmienione, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1999, str. 152). Ustawodawca określił wyraźnie w art. 61 § 1 P.p.s.a., że wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania aktu lub czynności.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.