Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 86/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 4a pkt 26, art. 18d ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1406
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j.
article: art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i 2, a także art. 121 § 1 w zw. z art.14h
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 146 w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 grudnia 2022 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.834.2022.1.JG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej G. Sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

G. Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: Wnioskodawca/Spółka Skarżąca/) wystąpiła ze skargą na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 15 grudnia 2022 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.834.2022.1.JG, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) uznał jej stanowisko odnośnie do wykładni przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1492 ze zm.; dalej: u.p.d.o.p.) za nieprawidłowe.

We wniosku o interpretację Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest osobą prawną i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług dla przemysłu, w szczególności polegających na montażu aparatury kontrolno-pomiarowej, automatyki przemysłowej, instalacji elektrycznych, instalacji przeciwpożarowych dla sektora energetycznego, chemicznego, gazowego i naftowego. Spółka realizuje usługi na inwestycjach przemysłowych w Polsce i Europie. Obiekty, na których pracuje Spółka to często obiekty strategiczne z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego danego państwa. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce i osiąga przychody inne niż z zysków kapitałowych. Spółka nie prowadziła i nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka posiada status średniego przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców (Dz.U.2021 r., poz. 162) i taki też status posiadała w 2018 r. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U.2021 r., poz. 706). Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Spółka działa na rynku cechującym się wysoką konkurencyjnością, w związku z czym stale musi dbać o to, aby rozszerzać ofertę swoich usług oraz wprowadzać innowacyjne rozwiązania, nieoferowane przez jej konkurentów. Mając na uwadze powyższe oraz w wyniku analizy biznesowej rynku przy współpracy z miejscową uczelnią wyższą - Politechniką (...), Spółka zauważyła, że ani na rynku polskim, ani europejskim nie są oferowane kompleksowe usługi szybkiego reagowania na awarie instalacji przemysłowych. W tym zakresie jej konkurenci oferowali usługi polegające na usuwaniu awarii, jednak po pierwsze nie były to usługi kompleksowe obejmujące diagnostykę i naprawę różnych typów instalacji przemysłowych, a po drugie - co istotniejsze - były to wyłącznie usługi stacjonarne. Przykładowo zatem usunięcie awarii armatury przemysłowej (zawory bezpieczeństwa) wymagało demontażu wadliwej części i jej transportu do stacjonarnego laboratorium celem zdiagnozowania awarii oraz usunięcia usterki. Zgodnie z najlepszą wiedzą Spółki żaden z polskich, czy europejskich konkurentów Spółki nie oferował natomiast usług mobilnych umożliwiających dokonanie analizy laboratoryjnej oraz usunięcia awarii w miejscu lokalizacji instalacji przemysłowej, tj. z pominięciem kosztowego, ryzykownego i czasochłonnego etapu demontażu i transportu wadliwego elementu instalacji.

Projekt. Mając na uwadze powyższe, w 2015 roku Spółka rozpoczęła realizację inwestycji, która polegała na utworzeniu mobilnego laboratorium szybkiego reagowania dla przemysłu pod nazwą handlową (...). Głównym elementem Projektu jest mobilne laboratorium umieszczone w naczepie dużego samochodu ciężarowego. Jest to samochód specjalistyczny, który łącznie ze znajdującym się na nim wyposażeniem laboratorium, wpisany jest w ewidencji środków trwałych w rodzaju 743 KŚT (samochody specjalne). Nieodłącznym elementem projektu jest laboratorium stacjonarne i centrum reagowania znajdujące się w siedzibie Spółki oraz bezzałogowy statek powietrzny - dron inspekcyjny z kamerą termowizyjną, który ma za zadanie docierać w szczególnie niedostępne miejsca instalacji przemysłowych (dalej łącznie jako: "Projekt").

Główny element Projektu, czyli mobilne laboratorium, składa się z następujących modułów umieszczonych na naczepie samochodu ciężarowego:

- modułu AKP, czyli Aparatury Kontrolno-Pomiarowej, która umożliwia kalibrację czujników i przetworników wielkości fizycznych takich jak temperatura, ciśnienie, poziom, przepływ itp. Moduł ten umożliwia wykonanie testów i pomiarów sieci przemysłowych. Okresowe sprawdzanie czujników i nastaw przetworników zapewnia niezawodne funkcjonowanie procesu technologicznego, a ich monitorowanie zapobiega powstawaniu awarii bądź błędów w procesie technologicznym;

- modułu elektrycznego umożliwiającego diagnostykę kabli, silników, generatorów, transformatorów, rozdzielnic, lokalizacji uszkodzeń linii kablowych, badania zmian geometrycznych powstałych na skutek narażeń mechanicznych w urządzeniach elektrycznych, analizę jakości zasilania, analizę wibracji zespołów mechanicznych, badania termowizyjne oraz analizę poziomu bezpieczeństwa urządzeń elektroenergetycznych. Dzięki przeprowadzonym pomiarom można określić tempo starzenia się izolacji, przewidzieć możliwe uszkodzenia i ustalić harmonogram koniecznych modernizacji. Analiza ta pozwala uniknąć potencjalnych awarii zasilania. Uszkodzenia, które się pojawiają można w szybki i precyzyjny sposób zlokalizować, co pozwala ograniczyć skutki awarii, w szczególności w porównaniu do tradycyjnych usług serwisowych, w których nie jest możliwa diagnoza i natychmiastowa naprawa na miejscu. Ponadto, poprzez badanie wytrzymałości dielektrycznej urządzeń elektroenergetycznych, analizę rozkładu napięcia wokół testowanego obiektu, pomiar rezystancji uziemienia, napięcia krokowego i dotykowego może zostać określony poziom bezpieczeństwa pracowników przy urządzeniach oraz w ich pobliżu, co ogranicza ryzyko wypadków;

- modułu telekomunikacyjnego dedykowanego do pomiarów i kontroli instalacji teletechnicznych, głównie w zakresie technologii światłowodowych. Ponadto, moduł ten umożliwia badanie instalacji takich jak: systemy wykrywania i alarmowania pożarowego oraz detekcji gazów, telewizji przemysłowej CCTV, kontrolę dostępu, dźwiękowy system ostrzegania DSO, sygnalizację włamania i napadu, sieci komputerowe LAN, sieci telefoniczne;

- modułu mechanicznego przystosowanego do badania armatury przemysłowej, w tym zaworów bezpieczeństwa i regulacyjnych. Zawory bezpieczeństwa służą do zabezpieczania instalacji technologicznych przed nadmiernym wzrostem ciśnienia roboczego. Okresowa i regularna inspekcja armatury przemysłowej poprawia bezpieczeństwo na obiektach przemysłowych, gwarantując poprawne działanie instalacji technologicznych i tym samym eliminując niebezpieczeństwo gwałtownych wzrostów ciśnienia oraz wycieków gazów i cieczy.

Zakres badań oferowanych przez mobilne laboratorium obejmuje sprawdzenie szczelności zewnętrznej korpusu, szczelności zamknięcia zaworu, ciśnienia nastawy, ciśnienia początku otwarcia, przyrostu ciśnienia i ciśnienia zamknięcia.

W ramach realizacji przedmiotowej inwestycji Spółka poniosła 3 główne rodzaje wydatków:

- nabycie usług budowlanych służących przystosowaniu pomieszczeń pod laboratorium stacjonarne i centrum reagowania, znajdujące się w siedzibie Spółki;

- nabycie środków trwałych stanowiących wyposażenie laboratorium mobilnego oraz laboratorium stacjonarnego i centrum reagowania oraz zakup dronu;

- nabycie wartości niematerialnych i prawnych w postaci oprogramowania niezbędnego do obsługi poszczególnych modułów laboratorium mobilnego i stacjonarnego.

Wskazane wydatki nie zostały przeznaczone na badania podstawowe w rozumieniu u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia do 30 września 2018 r. Amortyzacja laboratorium mobilnego oraz pozostałych środków trwałych i WNiP rozpoczęła się w 2018 r. W tym roku podatkowym pierwsze odpisy amortyzacyjne w tym zakresie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki, w zakresie w jakim koszty te nie były pokryte dotacją. Przedmiotowy wniosek o interpretację nie obejmuje natomiast odpisów amortyzacyjnych od samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Opisane powyżej środki trwałe i WNiP są wykorzystywane jedynie celem świadczenia usług opisanych w niniejszym stanie faktycznym i nie są wykorzystywane w innej działalności Wnioskodawcy. Celem realizacji Projektu było rozszerzenie oferty Spółki o nowe, innowacyjne usługi nieoferowane dotychczas na rynku, co miało poprawić konkurencyjność Wnioskodawcy na rynku usług serwisowych dla kluczowych gałęzi przemysłu. Usługi świadczone przez Spółkę dzięki realizacji Projektu, Spółka już od 2018 r. była w stanie świadczyć nieoferowane dotąd na rynku kompleksowe usługi diagnostyki, naprawy i certyfikacji instalacji przemysłowych. Usługi te charakteryzują się tym, że:

- Spółka ma możliwość błyskawicznej reakcji na wezwania serwisowe swoich klientów - dzięki mobilnemu laboratorium Spółka jest w stanie w mniej niż dobę dotrzeć w każde miejsce na terytorium Polski - mobilne laboratorium spełnia wymagania ruchu drogowego, a w przypadku szczególnie niedostępnych miejsc modułowa struktura laboratorium pozwala w łatwy sposób przetransportować niezbędną aparaturę w miejsce awarii za pośrednictwem dźwigów;

- usługi świadczone z użyciem mobilnego laboratorium mają charakter kompleksowy i w ich skład wchodzą usługi kompleksowej diagnostyki, dokonywanie pomiarów elektrycznych, usługi AKPiA (usługi w zakresie aparatury kontrolno-pomiarowej i automatyki), serwis zaworów, usługi w zakresie systemów telekomunikacji, usługi inspekcji dronowych.

Ponadto, laboratoriom umożliwia nie tylko reagowanie na już powstałe awarie, ale pozwala również określić starzenie się materiałów i moment na ich wymianę, co pozwala przewidzieć i uniknąć awarii. Usługi oferowane na rynku przed 2018 r. nie miały kompleksowego charakteru, a to co odróżnia usługi Spółki oferowane z wykorzystaniem mobilnego laboratorium to możliwość reagowania na większość rodzajów usterek pojawiających się w instalacjach przemysłowych;

- z uwagi na kompleksowość Projektu, Spółka może wykonywać usługi samodzielnie, bez konieczności zlecania części świadczeń na rzecz podwykonawców, a w konsekwencji usługi te mogą być realizowane w krótszym czasie dzięki czemu okresy postoju na planowane remonty i modernizacje instalacji mogą być znacznie krótsze niż dotychczas;

- mobilność laboratorium oraz jego kompleksowe wyposażenie powoduje, że usługi oferowane przez Spółkę są wykonywane znacznie szybciej niż tradycyjne usługi serwisowe, które muszą być poprzedzone diagnostyką w stacjonarnym laboratorium oraz zleceniem części prac podwykonawcom;

- usługi diagnostyki mogą być wykonywane bezpośrednio w miejscu awarii i w odróżnieniu od tradycyjnych usług serwisowych często nie wymagają demontażu części objętej awarią i jej transportu do miejsca naprawy. Tradycyjne usługi wymagały zatem zatrzymania linii produkcyjnych, co generowało wysokie koszty. Usługi oferowane przez Spółkę często pozwalają na uniknięcie tego kosztownego etapu;

- usługi mają charakter indywidualny i są dostosowane do potrzeb danego klienta Wnioskodawcy;

- usługi Spółki mogą być świadczone w nawet najbardziej niedostępnych miejscach dzięki wykorzystaniu dronu oraz modułowej budowie laboratorium;

- usługi są elastyczne tj. dzięki modułowej strukturze mobilnego laboratorium może być ono w razie potrzeby rozbudowane o kolejne moduły odpowiadające zmieniającemu się zapotrzebowaniu rynkowemu.

W ocenie Spółki, wszystkie wymienione powyżej cechy odróżniają usługi oferowane przez Spółkę z wykorzystaniem Projektu od usług dotychczas oferowanych na rynku przez jej konkurentów. Metodologia świadczenia zupełnie nowych usług diagnostycznych i serwisowych na rzecz klientów Wnioskodawcy została wypracowana w wyniku nabycia i wykorzystania dostępnie aktualnej wiedzy, umiejętności i doświadczenia Spółki, w tym w wyniku stosowania przez specjalistów zatrudnianych przez Wnioskodawcę zakupionej aparatury pomiarowo-badawczej i infrastruktury laboratoryjnej. Opracowanie metodologii świadczenia nowych usług wymagało od dedykowanych pracowników Spółki przypisanych do pracy na Projekcie kreatywności - opracowano własny sposób wykorzystania aparatury pomiarowo-badawczej i infrastruktury laboratoryjnej w celu wykonywania nowych kompleksowych usług. Usługi opisane powyżej zostały na stałe wprowadzone do oferty produktowej Spółki, a jej intencją jest ich świadczenie w sposób ciągły i systematyczny z uwzględnieniem popytu na rynku. Usługi te są i będą świadczone obok rutynowych usług Spółki polegających na montażu aparatury kontrolno-pomiarowej, automatyki przemysłowej, instalacji elektrycznych, instalacji przeciwpożarowych dla sektora energetycznego, chemicznego, gazowego i naftowego, i świadczonych bez udziału Projektu. Usługi te uzupełniają potrzeby rynku na pełny zakres obsługi instalacji - od budowy do utrzymania sprawności oraz efektywności działania.

Innowacyjność. Z opinii przygotowanej dla Spółki w 2016 r. przez specjalistów z Wydziału Elektrotechniki i Informatyki Politechniki (...), wynika, że rozwiązanie zaproponowane przez Spółkę, opisane w niniejszym wniosku stanowi innowację usługową (produktową) w skali światowej. Dzięki wprowadzeniu połączonej, zintegrowanej i skoordynowanej usłudze serwisowej Spółka jest w stanie zapewnić odbiorcy końcowemu szybką i profesjonalną obsługę zgłoszeń serwisowych. Do tej pory na rynku tego typu usług dostępne były wyłącznie rozwiązania częściowe, w głównej mierze oparte na modelu zlecania części prac podwykonawcom. Działania takie z natury wprowadzały znaczne opóźnienia w procesie serwisowym, jak również charakteryzowały się rozproszeniem odpowiedzialności oraz wzrostem kosztów ich realizacji. Innowacyjna struktura mobilnego laboratorium umożliwia bieżące pozyskiwanie danych i ich gromadzenie, jak również poddanie - jeżeli to konieczne - ich dalszej analizie w laboratorium stacjonarnym.

Ponadto, jak już wskazano powyżej, dotychczas na rynku nie oferowano usług mobilnego laboratorium. Aby naprawić awarię instalacji przemysłowej należało pobrać próbki i pomiary bądź zdemontować wadliwe części na miejscu, a następnie przetransportować je do laboratorium stacjonarnego. Taki sposób zorganizowania naprawy jest nieporównywalnie bardziej czasochłonny i kosztowny niż usługa oferowana prze Spółkę. Usługa oferowana przez Spółkę, dzięki stworzeniu kompleksowego, mobilnego laboratorium na moment jej wprowadzenia była zatem nową usługą nie tylko w ofercie Spółki, ale również na rynku polskim i europejskim. Cechy usług Spółki, odróżniające je od usług oferowanych przez konkurencję, wskazują na innowacyjność usług świadczonych przez Spółkę. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w jego ocenie, to przede wszystkim nie samo laboratorium ma charakter innowacyjny, ale usługi świadczone z jego wykorzystaniem. Realizacja Projektu nie miała charakteru rutynowych bądź okresowych zmian, które miały na celu utrzymanie istniejących usług, już wcześniej oferowanych klientom przez Wnioskodawcę. Dzięki realizacji Projektu Wnioskodawca uzyskał możliwość świadczenia na zlecenie klientów dostosowanych do ich potrzeb zupełnie nowych specjalistycznych usług, których wcześniej nie realizował. Ponadto, Spółka pragnie wskazać, że na realizację inwestycji opisanej w niniejszym wniosku o interpretację uzyskała dotację z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego. Umowa o dofinansowanie określała ramy czasowe realizacji Projektu polegającego na zbudowaniu laboratorium oraz harmonogram płatności. Niniejszy wniosek dotyczy wydatków, które nie zostały pokryte uzyskaną dotacją i nie zostały Spółce w żaden sposób zwrócone. Spółka z prowadzonej ewidencji księgowej jest w stanie w precyzyjny sposób wyodrębnić koszty poniesione w ramach Projektu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca sformułował następujące pytania:

1. Czy działalność Spółki polegająca na opracowaniu i oferowaniu usług z wykorzystaniem Projektu, opisanego w stanie faktycznym, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., a w konsekwencji uprawnia Spółkę do skorzystania z ulgi, o której mowa w przepisie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p.?

2. Jeżeli odpowiedź na pytanie określone w pkt 1 jest twierdząca, to czy odpisy amortyzacyjne od wskazanych w stanie faktycznym urządzeń zaliczonych do środków trwałych (z wyłączaniem budynków i budowli) i wartości niematerialnych i prawnych stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p.?

3. Jeżeli odpowiedź na pytanie określone w pkt 2 jest twierdząca, to czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka będzie mogła uwzględnić przedmiotowe koszty kwalifikowane w swoich rozliczeniach CIT w roku podatkowym, w którym odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, w wysokości 100% przedmiotowych kosztów?

W ocenie Spółki, przedstawiona przez nią działalność polegająca na opracowaniu i oferowaniu usług z wykorzystaniem Projektu opisanego w stanie faktycznym, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. i w konsekwencji uprawnia Spółkę do skorzystania z ulgi, o której mowa w przepisie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p.

W konsekwencji odpisy amortyzacyjne od wskazanych w stanie faktycznym urządzeń zaliczonych do środków trwałych (z wyłączaniem budynków i budowli) i wartości niematerialnych i prawnych stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., a Spółka będzie mogła uwzględnić przedmiotowe koszty kwalifikowane w swoich rozliczeniach CIT w roku podatkowym, w którym odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, w wysokości 100% przedmiotowych kosztów.

W ocenie Spółki jej działalność spełnia wszystkie przesłanki uznania za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., jest bowiem działalnością twórczą, obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wprawdzie jej działalność opisana w niniejszym stanie faktycznym nie spełnia definicji badań naukowych, lecz można uznać ją za prace rozwojowe, ponieważ:

- ma charakter twórczy - pracownicy Spółki najpierw w sposób kreatywny opracowali koncepcję nowych usług, a następnie wdrożyli ją w życie, co pozwala Spółce świadczyć nowe usługi, które nie tylko nie były dotychczas dostępne w ofercie Spółki, ale również w ofercie jej konkurentów. Wprowadzona innowacja spełnia zatem nie tylko kryterium innowacyjności z perspektywy oferty Spółki, ale również oferty rynkowej. Jednocześnie usługi te nie są standardową działalnością Spółki, lecz są odrębne od rutynowej działalności Spółki,

- jest podejmowana w sposób systematyczny - Spółka bowiem najpierw opracowała koncepcję nowych usług m.in. konsultując się z lokalną uczelnią wyższą, następnie zrealizowała Projekt w ramach czasowych określonych w umowie o dofinansowanie z instytucją współfinansującą inwestycję, a następnie na stałe wprowadziła innowacyjne usługi do swojej oferty. Nie można zatem uznać, że działalność Spółki w tym zakresie miała jedynie charakter incydentalny. Intencją Spółki jest stałe i systematyczne świadczenie przedmiotowych usług z wykorzystaniem Projektu, z uwzględnieniem popytu na przedmiotowe usługi na rynku,

- polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, bowiem pracownicy Spółki w kreatywny sposób wykorzystali aktualną wiedzę z zakresu technologii, aby opracować nowy rodzaj innowacyjnych usług i na stałe wprowadzić je do oferty Spółki. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego działalność Spółki nie miała charakteru rutynowego, była zupełnie odrębnym działaniem od standardowej działalności Spółki, a przedmiotowe nowe usługi zostały na stałe wprowadzone do oferty Spółki,

- rezultatem działalności B+R było zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - prowadzona przez nią działalność polegająca na opracowaniu, a następnie oferowaniu nowych usług z wykorzystaniem Projektu, doprowadziła do tego, że zwiększony został zasób wiedzy pracowników Spółki. Uzyskali oni know-how w jaki sposób świadczyć usługi serwisowe w zupełnie nowych warunkach tj. bezpośrednio na miejscu awarii oraz z wykorzystaniem nowych narzędzi i aparatury. Bez wątpienia doszło również do wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Laboratorium mobilne zostało wyposażone w najnowocześniejszą, ale już dostępną aparaturę, po to, aby z użyciem tej aparatury świadczyć innowacyjne usługi niedostępne dotychczas ani w ofercie Spółki, ani jej konkurentów. Mobilne laboratorium dedykowane obsłudze instalacji przemysłowych porównywane jest do nowoczesnej przychodni specjalistycznej, która przeprowadza diagnozy i zapobiega uszkodzeniom lub nieprawidłowościom działania w organizmie człowieka. Jego nowoczesne wyposażenie i profesjonalny personel gwarantują najlepszy sposób na usuwanie awarii aby zapewnić instalacjom trwałość, sprawność i efektywność. Cały proces można planować, przewidywać skutki ewentualnych awarii i im zapobiegać.

Mając na uwadze powyższe, Spółka uważa, że działalność przez nią prowadzona polegająca na opracowaniu, a następnie oferowaniu usług świadczonych z wykorzystaniem Projektu, spełnia wszystkie przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. Tym samym Spółka będzie uprawniona do skorzystania z ulgi, o której mowa w przepisie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p. Warunki skorzystania z przedmiotowej ulgi są następujące:

1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,

3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT,

4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

5. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

6. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o CIT,

9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, warunki z punktu 1, 2, 3, 4, 6, 8 zostały przez niego spełnione, warunek z punktu 5 nie dotyczy Wnioskodawcy, gdyż nie prowadził on, ani nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Warunek z punktu 7 zostanie spełniony poprzez korektę odpowiednich zeznań CIT (szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie stanowi odpowiedź na pytanie nr 3 niniejszego wniosku). Jeżeli zaś chodzi o warunek nr 9, Spółka zaznaczyła w opisie stanu faktycznego, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie kosztów poniesionych przez Spółkę, które nie zostały jej w jakikolwiek sposób zwrócone i nie były objęte uzyskanym dofinansowaniem.

W odniesieniu do pytania nr 2 Wnioskodawca uznał, że zgodnie z przepisem art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Zdaniem Spółki, dokonywane przez nią odpisy amortyzacyjne od wyposażenia i oprogramowania zakupionego na potrzeby Projektu kwalifikują się do objęcia ich dyspozycją zacytowanego powyżej przepisu. Nabyte środki trwałe, jak i wartości niematerialne i prawne są wykorzystywane w prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej, polegającej na opracowaniu, a następnie oferowaniu innowacyjnych usług diagnostyczno-serwisowych z wykorzystaniem Projektu. W przepisie art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p. jest mowa o "odpisach amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej", nie zaś o "odpisach amortyzacyjnych od środków trwałych będących efektem działalności badawczo-rozwojowej". Co jednak szczególnie istotne, zdaniem Spółki i co zostało podkreślone w opisie stanu faktycznego, jej działalność badawczo-rozwojowa nie polegała jedynie na opracowaniu struktury mobilnego laboratorium, lecz przede wszystkim na opracowaniu nowych usług, które dotychczas nie były dostępne ani w ofercie Spółki, ani jej kontrahentów. Tym samym nabyte środki trwałe i wartości niematerialne i prawne są wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej, a nie są jedynie efektem prowadzonych prac B+R. Prawidłowość powyższego podejścia została potwierdzona w zbliżonym stanie faktycznym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 maja 2022 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.252.2020.12.BM.

W odniesieniu do pytania nr 3 Wnioskodawca stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Mając na uwadze przepisy ust. 7 pkt 3 i ust. 8 w brzmieniu obowiązującym w 2018 r., Spółka uważa, że będzie mogła uwzględnić koszty kwalifikowane dla potrzeb skorzystania z ulgi B+R w postaci odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w swoich rozliczeniach CIT w roku podatkowym, w którym przedmiotowe odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w CIT, w wysokości 100% przedmiotowych kosztów. Prawidłowość takiego podejścia potwierdzana jest w licznych indywidualnych interpretacjach podatkowych. Z uwagi na to, że dotychczas Spółka nie korzystała z ulgi badawczo-rozwojowej, aby z niej skorzystać, Spółka będzie musiała dokonać korekty rocznego rozliczenia CIT za rok 2018 i następne. Prawo do dokonania takiej korekty za rok podatkowy 2018 r. upływa z końcem 2024 r.

W zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektor KIS uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Odwołując się do treści przepisów art.4a pkt 26-28 u.p.d.o.p. organ stwierdził, że nie można uznać, aby opisane we wniosku działania stanowiły działalność badawczo-rozwojową, zdefiniowaną w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. Kluczowe jest w tej kwestii rozróżnienie wskazujące, że działalność ta obejmuje badania naukowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art.4 ust.2 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: Prawo o szkolnictwie wyższym) oraz prace rozwojowe, o których mowa w art.4 ust.3 Prawa o szkolnictwie wyższym. Z ustawowej definicji prac rozwojowych wynika, że taka działalność musi mieć charakter twórczy, musi być podejmowana w systematyczny sposób, musi mieć określony cel tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, działalnością badawczo-rozwojową będą tyko te prace, które w ramach opracowania nowych produktów/świadczenia nowych usług mogą być uznane za działalność twórczą, tj. aktywność podatnika nastawioną na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związaną z postępem naukowym, czy technologicznym.

Zdaniem organu, analizując przedstawiony opis stanu faktycznego należy uznać, że prowadzona działalność Wnioskodawcy nie zawiera elementów twórczej działalności. Nie sposób również stwierdzić, że działalność Spółki, polegająca na opracowaniu i oferowaniu usług z wykorzystaniem Projektu, w systematyczny sposób ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań tj. tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Realizowane przez Wnioskodawcę prace opisane we wniosku bez wątpienia wprowadzają nowoczesne rozwiązania technologiczne i dają możliwość szybkiego reagowania na wszelki awarie, które Wnioskodawca w ramach swojej działalności naprawia. Nie są to jednak rozwiązania unikatowe, polegające na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Opisana we wniosku działalność wpisuje się w zakres "standardowej" działalności firmy w zakresie usług dla przemysłu, w szczególności polegających na montażu aparatury kontrolno-pomiarowej, automatyki przemysłowej, instalacji elektrycznych, instalacji przeciwpożarowych dla sektora energetycznego, chemicznego, gazowego i naftowego. Wnioskodawca specjalizuje się w realizacji takich usług.

Z wniosku nie wynika, by poza posiadaną wiedzą Wnioskodawcy i wykorzystaniem dostępnych źródeł wiedzy, w związku z realizacją świadczonych usług powstawała nowa wiedza w ramach systematycznie prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności naukowej. Wykonywane usługi mają jedynie na celu realizację zleceń kontrahentów w zakresie stawianych przez nich wymogów, z wykorzystaniem dostępnej wiedzy i kompetencji Wnioskodawcy. Tego rodzaju działalność sprowadza się w istocie do profesjonalnego świadczenia usług wchodzących w zakres podstawowej działalności Wnioskodawcy.

Nie można również stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy w zakresie wyżej opisanych usług stanowi działalność rozwojową. Posiadana wiedza i umiejętności Wnioskodawcy nie służą do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Usługi montażowe i naprawcze Wnioskodawcy świadczone są wg określonego schematu postępowania z wykorzystaniem odpowiedniej specjalistycznej wiedzy, a ich efektem jest prawidłowo wykonany montaż aparatury kontrolno-pomiarowej, automatyki przemysłowej, instalacji elektrycznych, oraz instalacji przeciwpożarowych. Działalność Wnioskodawcy nastawiona jest na realizację konkretnych inwestycji. Każda z nich ma co prawda indywidualny charakter, gdyż dotyczy różnych obiektów przemysłowych, niemniej jednak, świadczenie usług montażowych, czy naprawczych, z uwzględnieniem uwarunkowań inwestycyjnych, oczekiwań klienta, w przedstawiony we wniosku sposób, nie wypełnia definicji działalności rozwojowej.

O ile więc, podejmowane prace mogą być emanacją nowoczesnych rozwiązań wprowadzanych do świadczonych usług, o tyle działania te nie są wynikiem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawcę, ani nie służą bezpośrednio do inicjowania, projektowania czy tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych usług.

Z uwagi na powyższe Dyrektor KIS uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe.

W związku z uznaniem działalności opisanej we wniosku za niespełniającą przesłanek działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p., zdaniem organu, kosztów będących przedmiotem pytania oznaczonego nr 2, nie można uznać za koszty kwalifikowane na podstawie art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p. w związku z tym bezprzedmiotowe stało się również pytanie oznaczone nr 3.

W skardze do tut. Sądu na powyższą interpretację Spółka zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy ti.:

- art. 14b § 2 i § 3 w zw. z art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 14h w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U.2022.2651, dalej: O.p.) przez wydanie interpretacji na podstawie stanu faktycznego zmodyfikowanego przez organ, odmiennego od przedstawionego przez Spółkę w treści wniosku, czego rezultatem było nieuzasadnione przyjęcie, że działalność opisana przez Spółkę we wniosku nie spełnia definicji działalności badawczo-rozwojowej, podczas gdy indywidualna interpretacja winna stanowić ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, przy uwzględnieniu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, którego organ nie może modyfikować bądź przyjmować ustaleń odmiennych lub dodatkowych w stosunku do przedstawionego opisu;

- art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., przez naruszenie zasady działania organów w sposób budzący zaufanie i przedstawienie niepełnego, niejasnego i lakonicznego uzasadnienia, ograniczającego się do zacytowania przepisów i przedstawienia ogólnikowego stanowiska niedającego jasnej odpowiedzi dlaczego organ uznał, że działalność Spółki opisana we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji nie spełnia definicji działalności badawczo-rozwojowej;

- art 14c § 1 i 2 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., przez brak odniesienia się do argumentacji Spółki przedstawionej we wniosku o wydanie interpretacji;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie (niezastosowanie do sytuacji Spółki) przejawiające się w przyjęciu, że działalność opisana przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie stanowi działalności badawczo-rozwojowej z uwagi na niespełnienie wskazanych w przepisach przesłanek, podczas gdy działalność ta spełnia wszystkie warunki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, a zatem przepisy regulujące stosowanie ulgi B+R powinny znaleźć zastosowanie do sytuacji Spółki;

- art. 18d ust. 1 i ust. 3 u.p.d.o.p., przez ich niewłaściwe zastosowanie (niezastosowanie do sytuacji Spółki) polegające na uznaniu, że środki trwałe wskazane w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji nie stanowią środków trwałych wykorzystywanych w prowadzonej przez Skarżącą działalności badawczo-rozwojowej, a odpisy amortyzacyjne od ich wartości początkowej nie stanowią kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., podczas gdy w stanie faktycznym były spełnione wszelkie przesłanki do uznania, że odpisy amortyzacyjne stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust 3 u.p.d.o.p., ponieważ wskazane środki trwałe były wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, tj. w ramach świadczenia innowacyjnych usług mobilnego laboratorium.

W uzasadnieniu Spółka wskazała, że organ kilkukrotnie dokonał niedopuszczalnej modyfikacji stanu faktycznego w stosunku do opisanego przez Skarżącą we wniosku, a ponadto przedstawił lakoniczne uzasadnienie swojego stanowiska, nie odnosząc się do argumentacji zawartej we wniosku.

Na tej podstawie wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji i orzeczenie o kosztach postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, sprawując na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz.259 - dalej: "P.p.s.a.") kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach związany jest - zgodnie z art. 57a P.p.s.a. - zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten stanowi również, że skarga na tę interpretację może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

W ocenie Sądu zarzuty skargi są zasadne.

W myśl art.14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zgodnie zaś z art. 14c O.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie (art. 14c § 1). W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 2).

Brzmienie powyższych przepisów oraz ukształtowane na ich tle konsekwentne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, że postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego ma szczególny charakter, a w jego trakcie organ nie czyni żadnych własnych ustaleń co do stanu faktycznego, opiera się bowiem wyłącznie na opisie tego stanu faktycznego przedstawionym przez składającego wniosek o wydanie interpretacji. To opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku stanowi podstawę do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego, a organ nie może prowadzić postępowania wyjaśniającego, zmierzającego do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Organ nie bada i nie szuka potwierdzenia podanych we wniosku okoliczności. Nie sprawdza też ich wiarygodności i nie gromadzi materiału dowodowego. To art. 14b § 3 O.p. nakłada na składającego wniosek obowiązek przedstawienia stanu faktycznego sprawy. Jedynym możliwym działaniem organu jest, w sytuacji uznania podanych danych za niewystarczające do zajęcia stanowiska, wezwanie do uzupełnienia wniosku na podstawie art. 169 O.p., zgodnie z regulacją art. 14h tej ustawy. Organ nie może zmieniać stanu faktycznego podanego we wniosku, dlatego też jego rzetelne przedstawienie przez wnioskującego leży w jego interesie. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnych jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają zastosowania inne, poza wskazanymi, przepisy Ordynacji podatkowej. W szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, jakie prowadzi organ w toku kontroli podatkowej czy też postępowania podatkowego. W sprawach o wydanie interpretacji indywidualnej organ jedynie ocenia (pozytywnie lub negatywnie) czy stanowisko zajęte we wniosku jest prawidłowe. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne. Zatem ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę. Wobec tego wszelkie rozważania dotyczące zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego należy odnosić wyłącznie do opisu stanu faktycznego, na tle którego sformułowano pytania wymagające oceny ze strony organu (zob. np. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2019r., sygn. II FSK 358/17 oraz powołane tam orzecznictwo i piśmiennictwo - dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym kontekście Skarżąca słusznie zarzuca, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dokonał interpretacji przepisów prawa podatkowego na podstawie zmodyfikowanego stanu faktycznego, zasadniczo odmiennego od przedstawionego przez Spółkę w treści wniosku. Organ przyjął bowiem, że opisana we wniosku działalność Spółki, w tym stworzony Projekt, polegający na świadczeniu usług przez mobilne laboratorium, nie jest rozwiązaniem nowym, unikatowym, lecz wpisuje się w zakres "standardowej" działalności firmy, mimo wskazania we wniosku, że usługi mobilnego laboratorium są nowymi usługami, nie świadczonymi dotychczas ani przez Spółkę, ani przez jej konkurentów i że są one świadczone obok rutynowych usług Spółki, polegających na montażu specjalistycznej aparatury. Poza tym, wbrew wskazaniu we wniosku, że usługi świadczone przez mobilne laboratorium mają charakter innowacyjny na rynku polskim i europejskim, organ zrównał je z rutynowymi czynnościami Spółki.

Jak wyżej wskazano, przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego jest dla organu interpretacyjnego wiążący. Organ winien zatem przyjąć podane przez Spółkę informacje, że opisane usługi to usługi nowe, świadczone obok standardowej działalności Spółki, i że są to usługi o charakterze innowacyjnym w skali światowej. W oparciu o takie niezmodyfikowane informacje organ powinien dokonać interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Słusznie też Skarżąca zarzuciła, że organ w żaden sposób nie wyjaśnił, z jakich powodów za podstawę stanu faktycznego przyjął zupełnie inne dane niż podane we wniosku, skoro nie wzywał Spółki do uzupełnienia opisu stanu faktycznego, a sam nie może przecież prowadzić żadnego postępowania dowodowego.

Zasadnie też Skarżąca zarzuca, że stanowisko organu negujące spełnienie przesłanek uznania Projektu za działalność badawczo – rozwojową nie zostało w żaden sposób uzasadnione. Nie wiadomo, na jakiej podstawie organ doszedł do przekonania, że prowadzona przez Spółkę działalność nie zawiera elementów twórczej działalności, że nie są to rozwiązania nowe i unikatowe, lecz standardowe i że sprowadzają się w istocie do profesjonalnego świadczenia usług wchodzących w zakres podstawowej działalności Wnioskodawcy.

Stanowisko organu ma charakter arbitralny i jest wprost sprzeczne z informacjami przedstawionymi we wniosku o udzielenie interpretacji, dlatego w ocenie Sądu zaskarżona interpretacja w istotny sposób narusza przepisy postępowania tj. art. 14b § 3 O.p. i art. 14c § 1 i 2 O.p., a także art.121 § 1 w zw. z art.14h O.p.

W tej sytuacji przedwczesne jest odniesienie się przez Sąd do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego.

W ponownym postępowaniu obowiązkiem organu będzie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. Ewentualne zakwestionowanie stwierdzeń podanych przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego, w szczególności co do wystąpienia ustawowych przesłanek działalności badawczo-rozwojowej, może nastąpić jedynie w trakcie postępowania podatkowego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego. Dopiero w takim postępowaniu okaże się czy udzielona interpretacja dała Spółce realną ochronę prawną, bo tylko w takim postępowaniu stanowcze twierdzenia Spółki o spełnieniu przesłanek działalności badawczo-rozwojowej będą podlegały weryfikacji.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art.146 w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 i art.205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018r. poz.265), zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w wysokości 697,00zł, na które składają się: uiszczony od skargi wpis w wys. [...] zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wys. [...] zł i wynagrodzenie pełnomocnika w wys. [...] zł.