Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 2639/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Grażyna Jarmasz (spr.) Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk WSA Maria Zawadzka Protokolant: Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2004r. sprawy ze skargi T. P. - Firma Handlowo Transportowa na decyzję Izby Skarbowej z dnia 25 października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej podatek od towarów i usług za miesiąc wrzesień 1998 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie [...],-zł (słownie: [...] złotych).


UZASADNIENIE

I SA/Kr 2639/01

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...].2001 r. T. P. prowadzący Firmę Transportowo-Usługową w B. złożył w Urzędzie Skarbowym w B. wniosek na podstawie art.241 § 1 pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].2000r. nr [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 1999 roku.

Jako uzasadnienie tego wniosku podano, że w miesiącu wrześniu 1999 roku opodatkowano podatkiem od towarów i usług przekazanie towarów tj. paliwa i artykułów motoryzacyjnych na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Czynności te nie są wymienione w art.2 ustawy o podatku od towarów i usług jako czynności opodatkowane. Wobec tego doszło do zawyżenia wartości sprzedaży i podatku należnego wykazanego u deklaracji VAT-7 za ten miesiąc.

Postanowieniem z dnia [...].2001r nr [...] Urząd Skarbowy w B. wszczął postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w zakresie w/w decyzji z [...].2000r.

W wyniku przeprowadzonego postępowania wydano decyzję z [...].2001r. nr [...], którym to rozstrzygnięciem Urząd Skarbowy w B. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z [...].2000r. nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 1999 roku, powołując jako podstawę rozstrzygnięcia przepis art. 245 § 1 pkt 1 w/w ustawy Ordynacja podatkowa.

Stwierdzono bowiem, że nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję, a tym samym uzasadniające wznowienie postępowania podatkowego. W firmie T. P. została przeprowadzona kontrola podatkowa w zakresie podatku od towarów i usług za przedmiotowy miesiąc. Podczas tej kontroli analizą objęto następujące dowody księgowe : ewidencję zakupu i sprzedaży VAT, faktury i rachunki uproszczone VAT dotyczące sprzedaży i zakupów, deklarację podatkową VAT-7. Fakt ten został utrwalony na drugiej stronie protokołu kontroli. A więc w czasie kontroli szczegółowej analizie poddana została dokumentacja dotycząca sprzedaży oraz podatku należnego.

Stwierdzono także, że dokumenty potwierdzające przekazanie paliwa i artykułów motoryzacyjnych na potrzeby prowadzonej działalności, gospodarczej były znane urzędowi zarówno w toku kontroli jak i w czasie postępowania wznowieniowego.

Nie stanowiła także nowej okoliczności faktycznej ocena tych dokumentów, co do skutków podatkowych w postaci zawyżenia sprzedaży oraz podatku należnego zawarta w decyzji kończącej postępowanie wywołane wnioskiem strony o stwierdzenie nadpłaty.

Z decyzją tą T. P. nie zgodził się wnosząc od niej odwołanie. Powtórzył swoją argumentację uzasadniającą uchylenie decyzji w przedmiocie podatku VAT za miesiąc wrzesień 1999 roku. Podkreślił, że przemilczanie nieprawidłowego opodatkowania przekazania towarów na potrzeby prowadzonej działalności jest dowodem na nieobiektywność organu i nierzetelność postępowania, czym urząd naruszył art.120 i art.121 ustawy Ordynacja podatkowa, które to przepisy zobowiązują organy do działania na podstawie przepisów prawa i w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Izba Skarbowa wydała decyzję z 25 października 2001r. nr [...] którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, że odwołujący się nie przedstawił nowych okoliczności faktycznych lub dowodów uzasadniających wznowienie postępowania, gdyż w trakcie kontroli badane były faktury i rachunki uproszczone, ewidencje VAT dotyczące sprzedaży w miesiącu wrześniu 1999r. Ustalenia urzędu w tym zakresie zostały opisane na str.5 protokołu z kontroli z dnia [...].1999 roku.

Także naruszenie przez urząd art.120 i 121 ustawy Ordynacja podatkowa nie daje podstawy do wznowienia postępowania w trybie art.240§ 1 pkt 5 tej ustawy.

I na tę decyzję została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z wnioskiem uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów prawa tj. art.240 § 1 pkt 5, art. 120, art.121 oraz art. 139 do art. 142 ustawy Ordynacja podatkowa. Nastąpiło to poprzez odmowę wznowienia postępowania z naruszeniem obowiązku działania organów zgodnie z przepisami prawa w sposób budząc) zaufanie do organów, jak również poprzez przeciąganie postępowania w tak prostej sprawie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż urząd skarbowy nie mógł poddać szczegółowej analizie faktur i rachunków uproszczonych dotyczących sprzedaży, gdyż organ ten nie pobrał ich od skarżącego. Dokumenty te są jedynie wymienione jako objęte kontrolą w protokole z [...].2000r. sporządzonym przez pracownika Urzędu. Jednak jak wynika z tego protokołu kontrola prowadzona była w siedzibie Urzędu Skarbowego w B. oparciu o dokumenty przekazane kontrolującym protokołem z dnia [...].2000r., w którym nie wymieniono faktur i rachunków uproszczonych dotyczących sprzedaży. Zatem twierdzenie, będące podstawą odmowy uchylenia decyzji, że organom był znany fakt opodatkowania czynności przekazania towarów na potrzeby działalności gospodarczej, jest nieporozumieniem.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi powtarzając i podtrzymując dotychczasową argumentacje uzasadniająca rozstrzygnięcie.

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U Nr 153, poz. 1270/ w związku z art.97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga na uwzględnienie zasługuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 w/w ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych rolą tego sądu jest badanie decyzji administracyjnej, a więc także podatkowej, pod względem jej zgodności z prawem.

W niniejszej sprawie chodzi o decyzję organów wydaną na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa / w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania rozstrzygnięć/, którą odmówiono uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 15 lutego 2000r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 1999 roku z tego powodu, że stwierdzono brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art.240 § 1 Ustawy Ordynacja podatkowa.

W ocenie Sądu zaskarżonym rozstrzygnięciem naruszono w/w przepisy prawa procesowego, co miało wpływ na wynik sprawy, jako że w ustalonym w sprawie stanie faktycznym wystąpiła .przesłanka wymieniona w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa uzasadniająca wznowienie postępowania w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług jak też uchylenie decyzji dotychczasowej w tym zakresie.

Do takiego wniosku należy dojść biorąc pod uwagę fakt, iż z wnioskiem o wznowienie postępowania skarżący zwrócił się w sytuacji, kiedy to organy podatkowe wydały decyzje stwierdzające nadpłatę za pozostałe miesiące 1999 i 2000 roku, nadpłatę wynikającą z opodatkowania podatkiem VAT czynności temu opodatkowaniu nie podlegającej.

Przesądzającym jest treść Protokołu z kontroli podatkowej przeprowadzonej w działalności podatkowej skarżącego z dnia [...].1999roku, w którego punkcie 3, po ustaleniach z zakresu rejestrowania sprzedaży, czytamy: "Faktury VAT i rach. uproszczone VAT dotyczące sprzedaży w m-cu IX 1999r. odpowiadają wymogom § 38 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15-12-1997r. w sprawie niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym / D/. U. Nr 156, poz. 1024 z późn. zm./". I tylko takie stwierdzenia z zakresu badania faktur VAT zawarte są w tym protokole.

Ponadto dokonano ustaleń sposobu ewidencjonowania sprzedaży / kasa fiskalna i rejestry sprzedaży/, sprawdzono zgodność wykazanych w ewidencji sprzedaży przychodów i podatku należnego z wykazanymi przez, skarżącego w deklaracji VAT-7, jak również zawarto stwierdzenie, że rejestry sprzedaży dla celów podatku VAT prowadzone są zgodnie z art. 27 ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./.

Gdyby nawet przyjąć, że pomimo braku w dokumencie "Potwierdzenie odbioru dokumentów" z dnia [...].1999r. wyszczególnienia faktur, jako dokumentów przekazanych kontrolującym, faktury te jednak objęte były tą kontrolą, to w świetle stwierdzeń protokołu dokumentującego czynności w postępowaniu kontrolnym należy dojść do wniosku, że sprawdzeniu podlegały one jedynie w zakresie, tak jak i ewidencja sprzedaży, posiadania niezbędnych danych wymaganych dla tych dokumentów, a więc wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy rozporządzenia wykonawczego do ustawy o podatku od towarów i usług.

A wobec tego należało stwierdzić, że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję, jako że okoliczności prawidłowości opodatkowania poszczególnych czynności podatkiem należnym VAT organ w prowadzonym pierwotnie postępowaniu nie badał.

W świetle powyższego na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w/cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.