Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1284/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 63  , art 84  , art 71  art 74  , art 80 ust 2 , art 80 ust 2 , art 84
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie : ASR WSA Anna Kopeć (spr.) WSA Małgorzata Łoboz Protokolant : starszy referent sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi A. Ś., A. S. i P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 sierpnia 2023 r., znak: SKO.OŚ/4170/245/2023 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań skargę oddala.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy N. decyzją z dnia 19 kwietnia 2023 r. znak OŚR.6220.1.2023 orzekł na wniosek M. R. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn. "Budowa i eksploatacja zespołu magazynowo - usługowego wraz z przestrzeniami socjalno - administracyjnymi oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, w tym zespołami parkingów, ciągami komunikacyjnymi, portiernią, pompownią p.poż. wraz ze zbiornikiem wody, zbiornikiem retencyjnym na części działek ewidencyjnych nr [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb Z., gmina N., powiat wielicki, województwo małopolskie oraz budowa sieci kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb Z., gmina N., powiat wielicki, województwo małopolskie".

Po rozpoznaniu odwołań wniesionych od tej decyzji przez P. S., W. K., J. W., J. O., I. K., M. S., A. W., K. W., G. B., D. S., S. H., T. C., M. W., K. Ś., A. F., E. C., A. C. - K., W. H., I. H., E. L., T. G., J. I., T. B., E. K., M. S., B. C., P, K. D., G. Z., M. K., J. P., J. A. - O., P. R., E. S., P. H., A. Ś., B. T., J. V., M. P., M. F. - S., M. G., D. H., R. W., J. U. - B. oraz w związku z odwołaniami M. S., M. S., R. W. i G. G. - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 29 sierpnia 2023 r., znak SKO.OS/4170/245/2023:

1. umorzyło postępowanie odwoławcze w związku z odwołaniami M. S., M. S., R. W. i G. G..

2. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium wskazało, że będące przedmiotem postępowania przedsięwzięcie mieści się w zakresie następujących rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z późn. zm.):

- § 3 ust. 1 pkt 37c i d;

- § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b;

- § 3 ust. 1 pkt 58 lit. b;

- § 3 ust. 1 pkt 79;

- § 3 ust. 1 pkt 81;

Mając powyższe na uwadze przedmiotowe przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza się w postępowaniu, wynikającym z art. 63 i art. 64 ustawy.

Opisując charakterystykę przedsięwzięcia wskazano, że dotyczy zabudowy magazynowo - usługowej wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą o obszarze powierzchni ok. 11,57 ha, na którą składać się będzie:

- powierzchnia zabudowy - ok. 8,09 ha, w której skład wejdzie:

- powierzchnia budynków - ok. 4,61 ha, towarzysząca infrastruktura hal m.in. w postaci ciągów komunikacyjnych, zbiornika ppoż. - ok. 1,92 ha,

- miejsca postojowe wraz z towarzyszącą infrastrukturą - ok. 1,56 ha,

- pozostała powierzchnia przeznaczona do przekształcenia na potrzeby przedsięwzięcia - ok. 3,48 ha - stanowiąca powierzchnię biologicznie czynną (tj. nie mniej niż 30% ogólnej powierzchni działek).

Na przestrzeń każdej hali magazynowo - usługowej składać się będzie: przestrzeń magazynowo - usługowa oraz przestrzenie socjalno - administracyjne w hali. Hale będą jednokondygnacyjnymi budynkami o konstrukcji żelbetowo-stalowej, o ścianach zewnętrznych pełnych z płyt warstwowych, przykryte dachem płaskim, pomalowane w niejaskrawych kolorach, o minimalnej wysokości 11,9 m. Oprócz hal na terenie inwestycji znajdować się będą: wartownie, pompownia ppoż. wraz ze zbiornikiem wody ppoż., powierzchnie utwardzone, place manewrowe oraz parkingi w ilości:

- maksymalnie 400 szt. miejsc postojowych dla samochodów osobowych,

- maksymalnie 15 szt. miejsc postojowych dla pojazdów ciężarowych i dostawczych,

- maksymalnie 70 szt. miejsc postojowych w dokach.

Powierzchnie użytkowe parkingów samochodowych na potrzeby planowanego przedsięwzięcia wraz z towarzyszącą im infrastrukturą obejmować będą: miejsca postojowe samochodów lekkich i wraz z miejscami postojowymi w dokach o łącznej powierzchni ok. 1,19 ha, towarzysząca infrastruktura ok. 0,37 ha, czyli łącznie ok. 1,56 ha.

Cała infrastruktura zewnętrzna i wewnętrzna umożliwi praktycznie dowolną konfigurację użytkowania. Wjazd na teren przedsięwzięcia będzie zlokalizowany w północnej części inwestycji i będzie zrealizowany z drogi nr [...]. Przedmiotowy obszar obecnie nie jest zagospodarowany na cele przemysłowe. W chwili obecnej teren jest wykorzystywany do celów rolniczych. Trasa sieci kanalizacji sanitarnej przebiegać będzie przez tereny rolnicze, tereny zadrzewione, wzdłuż dróg, w jednym fragmencie - pod ciekiem wodnym. Przejście kanalizacji pod ciekiem zostanie wykonane w rurze osłonowej za pomocą przecisku sterowanego. Teren zajęty pod sieć kanalizacyjną ze studzienkami i pompowniami będzie wynosił ok. 2620m2.

Teren inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy N. - obszar B obejmujący wsie: O., P., S., S., S., Z., Z. i Z. dla obszaru położonego w sołectwie Z. na południe od Drogi Krajowej nr 4 zatwierdzonej uchwałą nr LXV/659/10 Rady Miejskiej w N. z dnia 25 maja 2010r. zmienionego uchwalą nr XVHI/227/20 Rady Miejskiej w N. z dnia 2 czerwca 2020 roku oraz miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy N. obszar "B" obejmujący wsie: O., P., S., S. S., Z., Z. i Z. uchwalonego uchwałą nr XLI/581/05 Rady Miejskiej w N. z dnia 19 grudnia 2005 roku.

W dniu 3 lutego 2023 r. wydane zostało postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie znak: 00.4220.1.15.2023.AM, w którym wyrażono opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania dla wnioskowanego przedsięwzięcia pod warunkiem określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków wynikających z jej treści. Organ I instancji uwzględnił te uwarunkowania i wpisał je do treści decyzji.

W dniu 10 marca 2023r. wpłynęła do Organu opinia Dyrektora Zarządu Zlewni w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie znak: KR.ZZŚ.2.4901.16.2023.2.BP, w której wyrażono brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko pod warunkiem uwzględnienia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków w zakresie ochrony zasobów wodnych a wynikających z tej opinii. Warunki przedstawione przez organy opiniujące zostały wprowadzone do treści decyzji.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Wieliczce wydał opinię sanitarną z dnia 23 stycznia 2023 r. o braku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem Inspektora Sanitarnego przedsięwzięcie to nie będzie wywierać negatywnego wpływu na zdrowie ludzi.

Wszystkie uczestniczące w postępowaniu Organy współdziałające wypowiedziały się w przedmiocie braku obowiązku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, natomiast zalecenia tych organów zostały wprowadzone do warunków wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z ustaleniami Organu I instancji jaki i Organów opiniujących należy się zgodzić, stąd brak podstaw do uchylenia rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do zgodności planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wskazano, że teren inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy N. - obszar B obejmujący wsie: O., P., S., S., S., Z., Z. i Z. dla obszaru położonego w sołectwie Z. na południe od Drogi Krajowej nr [...] zatwierdzonej uchwałą nr LXV/659/10 Rady Miejskiej w N. z dnia 25 maja 2010r. zmienionego uchwalą nr XVHI/227/20 Rady Miejskiej w N. z dnia 2 czerwca 2020 roku oraz miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy N. obszar "B" obejmujący wsie: O., P., S., S. S., Z., Z. i Z. uchwalonego uchwałą nr XLI/581/05 Rady Miejskiej w N. z dnia 19 grudnia 2005 roku. Inwestycja jest zgodna z zapisami obu uchwał.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydawana bez oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinna stwierdzać brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (co ma miejsce w rozważanej sytuacji). Właściwy organ może przy tym określić warunki lub wymagania, tj. istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji pozwolenie na budowę jak i ew. nałożyć obowiązek wykonania działań unikania, zapobiegania, ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w szczególności jeżeli wynikają one z postanowienia poprzedzającego decyzję.

W uzasadnieniu decyzji wydawanej bez oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, oprócz wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (uzasadnienia prawnego i faktycznego), należy zawrzeć informację o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.o.ś., uwzględnionych przy wydawaniu postanowienia o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ( art. 85 ust. 2 pkt 2 u.u.o.ś.).

Kolegium podkreśliło, że planowana inwestycja nie znajduje się terenach chronionych lub cennych przyrodniczo, czy też cennych z innego punktu widzenia (zabytków itp.), realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje pogorszenia jakości wód, inwestor nie planuje stosowania technologii mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko. Inwestycja lokalizowana jest w pobliżu ruchliwej drogi krajowej oddziaływania zauważalne będą przede wszystkim na etapie realizacji inwestycji.

W przeprowadzonym postępowaniu zwrócono uwagę na uwarunkowania w zakresie emisji hałasu na tereny chronione akustyczne, emisji zanieczyszczeń do powietrza, wpływ przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne i rozpoznane oddziaływania oraz zaproponowane zabezpieczenia, w kontekście obowiązujących uregulowań prawnych. W oparciu o informacje zwarte w ww. dokumentacji zostały zdefiniowane warunki realizacji oraz eksploatacji przedsięwzięcia, zapewniające ochronę środowiska. Przedłożone na etapie przedmiotowego postępowania administracyjnego informacje na temat planowanego przedsięwzięcia, a także dane na temat uwarunkowań występujących w miejscu realizacji inwestycji oraz w jego sąsiedztwie, pozwoliły określić warunki umożliwiające jednocześnie realizację inwestycji oraz zabezpieczenie poszczególnych komponentów środowiska przed wpływem ze strony inwestycji.

Ze względu na charakter i skalę przedsięwzięcia Kolegium podzieliło pogląd, że przedsięwzięcie nie będzie powodować zagrożeń oraz istotnego oddziaływania na środowisko. Brak ryzyka wystąpienia poważnej awarii przy uwzględnieniu rodzaju i charakteru przedsięwzięcia. Przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na terenach wymagających ochrony ze względu na walory przyrodnicze i krajobrazowe. Ze względu na charakter przedsięwzięcia nie przewiduje się, aby oddziaływało ono transgranicznie na elementy przyrodnicze. Planowana inwestycja oraz przyjęte rozwiązania techniczne nie będą wpływały ujemnie na stan środowiska oraz na zdrowie ludzi.

Zdaniem Kolegium brak jest podstaw do twierdzenia, że w sprawie naruszona została regulacja art. 63 u.u.o.ś. uprawniająca organ do stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W ocenie Kolegium w postępowaniu przeanalizowano i oceniono uwarunkowania o których mowa w art. 63 u.u.o.ś, do czego Organ I instancji był zobligowany. Wydanie decyzji nie jest natomiast uzależnione od zgody stron postępowania. Inwestor ma prawo wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji, a stosowne organy mają obowiązek przeprowadzić postępowanie w tej sprawie i wydać decyzję zgodnie z wynikami tego postępowania. Ocenie podlega inwestycja tylko w zakresie wiążącym organ w niniejszym postępowaniu. Nie podlegają ocenie organu inne szczegółowe aspekty procesu inwestycyjnego (nie środowiskowe) podlegające ocenie na etapie innych postępowań jako pozostające poza jego zakresem. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach służy bowiem wyłącznie ocenie, czy planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska, a przedmiotem tej oceny są założenia, które przedstawia Wnioskodawca we wniosku i karcie informacyjnej przedsięwzięcia składanej wraz z wnioskiem. Weryfikację tych założeń dokonywana jest przy udziale organów wyspecjalizowanych, które potwierdziły informacje z KIP. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. Co więcej wniosek Strony ( Inwestora) określa zakres żądania i przedsięwzięcia, a więc jednocześnie zakres ten determinuje organ prowadzący postępowanie w sprawie, nie można natomiast odnosić się do potencjalnego stanu faktycznego.

Podkreślić jednocześnie należy, że ze stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie uwzględnionego w treści decyzji jednoznacznie wynika, iż obsługa komunikacyjna przedmiotowej inwestycji powinna być zapewniona, poprzez zjazd z projektowanego ronda w ciągu DK94. Zakazuje się ruchu pojazdów związanych z inwestycją po istniejącej drodze, biegnącej po zachodniej stronie inwestycji (wzdłuż zabudowy mieszkaniowej). Inwestor nie jest uprawniony - w związku z przedsięwzięciem - do korzystania z drogi gminnej oddzielającej teren inwestycji od zabudowy mieszkaniowej usytuowanej po zachodniej strony od tego obszaru. Skomunikowanie przedsięwzięcia z drogą publiczną zapewni realizacja ronda na drodze krajowej nr [...], natomiast jego realizacja nie jest objęta przedmiotową decyzją. Brak uwzględnienia realizacji ronda w treści wydanej decyzji środowiskowej nie stanowi uchybienia, natomiast nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że brak możliwości budowy rodna (z jakiejkolwiek przyczyny - również o charakterze formalnoprawnym) uniemożliwi realizację inwestycji objętej zaskarżoną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 19 kwietnia 2023 r. znak OŚR.6220.1.2023.

SKO podkreśliło, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach w świetle treści art. 72 ust. 1 pkt 1 u.u.o.ś wydawana jest przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie to jednak nie będzie mogło zostać wydane przed rozstrzygnięciem zagadnienia skomunikowania przedsięwzięcia z drogą publiczną (drogą krajową DK 94). Właśnie na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę Inwestor obowiązany będzie wykazać się tytułem - wynikającym z wydanego aktu administracyjnego - umożliwiającym realizację przedmiotowego ronda. Z kolei decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, jako akt wiążący organ administracji architektoniczno – budowlanej, wyraźnie łączy możliwość realizacji przedsięwzięcia z budową ronda w ciągi drogi krajowej.

Kolegium nie podzieliło zarzutów skarżących prowadzących do wykazania, że przed uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinny zostać wydane akty administracyjne uprawniające do przebudowy drogi krajowej DK49 w zakresie realizacji ronda. Obowiązek taki wynika jednoznacznie z treści zaskarżonej decyzji, natomiast zagadnienie realizacji ronda nie pozostaje w zakresie prowadzonego postępowania w przedmiocie uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Kolegium zwróciło jednocześnie uwagę - w świetle art. 74 ust. 3 u.u.o.ś - że jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zawiadamianie o czynnościach organu, w tym o decyzji następuje zatem poprzez publiczne obwieszczenie. Organ I instancji w tym właśnie trybie zawiadamiał w toku postępowania strony postępowania o podejmowanych czynnościach. Strony miały zatem możliwość czynnego uczestniczenia w prowadzonym przed Organem I instancji postępowaniu.

W toku prowadzonego postępowania odwoławczego SKO dokonało weryfikacji przysługującego Stronom skarżącym interesu prawnego uzasadniającego skuteczne złożenie odwołania, co znalazło odzwierciedlenie w wydanym przez Kolegium rozstrzygnięciu. Wbrew twierdzeniem skarżących - Kolegium nie konwalidowało natomiast na etapie postępowania odwoławczego uchybienia w zakresie niezapewnienia stronom czynnego udziału w toku postępowania prowadzonego przez Organ I instancji. Żądanie uchylenia zaskarżonej decyzji z przyczyn procesowych związanych z nieprawidłowym ustaleniem stron jest zatem nieuzasadnione. Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w jaki sposób ustalił krąg stron, a Kolegium nie kwestionuje poczynionych przez Organ ustaleń. Z materiału dowodowego wynika, że Strony postępowania czynnie uczestniczyły w prowadzonym przed tym Organem postępowaniu, miały możliwość wypowiedzenia się w sprawie.

Podsumowując, zaskarżona decyzja stwierdzająca brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia została wydana w zgodności z przepisami prawa materialnego, jak również przepisami prawa procesowego. Brak jest w ocenie Kolegium podstaw do zarzucania Organowi I instancji naruszenia przepisów art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ wszelkie istotne okoliczności sprawy zostały wyjaśnione, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi przepisów procedury administracyjnej. Kolegium nie znalazło podstaw do jej uchylenia w trybie art. 138 § 2 K.p.a. i przekazania sprawy Organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Nawiązując ponadto do kwestii legitymowania się przez Odwołujących statusem stron postępowania, należy wskazać, iż odwołanie w sprawie złożyli również: M. S., M. S., R. W. i G. G., tj. osoby niedysponujące interesem prawnym uzasadniającym przyznanie statusu strony.

Ze zgromadzonej w toku postępowania dokumentacji, w szczególności karty informacyjnej przedsięwzięcia, wynika jednoznacznie, że na działkach tych skarżących nie zostaną przekroczone standardy jakości środowiska, ani też nie nastąpi ograniczenie w jej zagospodarowaniu, zgodnie z aktualnym przeznaczeniem. Dotyczy to zarówno etapu budowy, jak i funkcjonowania przedsięwzięcia. W czasie budowy źródłem emisji zanieczyszczeń będą tylko maszyny budowlane i środki transportu wykorzystywane przy pracach budowlanych.

Na etapie eksploatacji nie wystąpi oddziaływanie na czystość i jakość powietrza atmosferycznego gazami, pyłami lub odorami, nie będą przekraczane normy akustyczne. Podkreślić jednocześnie należy, że na mapie stanowiącej załącznik graficzny do wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - został zaznaczony zasięg oddziaływania planowanej inwestycji i nie obejmuje on działek M. S. (działka nr [...] obręb Z.), M. S. (działka nr [...] obręb Z.), R. W. (działka nr [...] obręb Z.), G. G. (działka nr [...] obręb S.).

Działki te nie znajdują się też w bezpośrednim sąsiedztwie z terenem inwestycji.

Kolegium nie znalazło podstaw do kwestionowania wyznaczenia zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia. Strony skarżące nie wykazały ponadto, że realizacja przedsięwzięcia spowodowałaby przekroczenie standardów jakości środowiska na wyżej wymienionych nieruchomościach lub ograniczyła możliwość jej zagospodarowania.

Wobec powyższego w ocenie organu II instancji należało umorzyć postępowanie odwoławcze z odwołania M. S., M. S., R. W. i G. G. -zgodnie z art. 105 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - z powodu wniesienia odwołania przez podmioty do tego nieuprawnione.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli A. Ś., A. S. i P. S., zarzucając jej naruszenie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 k. a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji administracyjnej organu I instancji, pomimo, iż została ona wydana z naruszeniem prawa uzasadniającym jej uchylenie;

2. art, 7 oraz 77 § 1 k. a. oraz art. 49 § 1 k. a w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 1029, dalej również jako: "u.u.i.ś.") poprzez brak weryfikacji przez organ I instancji kręgu stron postępowania, czego wyrazem jest brak wykazu stron postępowania w aktach administrac3

'nych (lub rozdzielnika z wyszczególnieniem wszystkich stron postępowania), a co za tym idzie dowolne zastosowanie trybu doręczenia przez obwieszczenie, a ponadto brak umożliwienia weryfikacji, jakim podmiotom organ I instancji przyznał przymiot strony postępowania;

3. art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, która zobowiązuje organ odwoławczy do merytorycznego rozpoznania sprawy w pełnym zakresie, w tym do ustosunkowania się do treści wszystkich zarzutów wniesionego odwołania, a także poprzez brak rozpoznania sprawy nie tylko w zakresie kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia Burmistrza Miasta i Gminy N., jako organu I instancji, ale również w zakresie merytorycznym, co zostało zaniechane przez organ II instancji w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie sprawy;

4. art. 63 ust. 1 pkt 1 litera a, b oraz d w zw. z art. 3 ust 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, w której stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, pomimo, iż karta informacyjna przedsięwzięcia załączona do wniosku obejmowała swoim zakresem jedynie część opisanego w nim zamierzenia - bez budowy projektowanego ronda w ciągu drogi krajowej nr [...], które ma być zrealizowane wyłącznie na potrzeby przedsięwzięcia i ma być z nim powiązane technologicznie, a więc stanowi nierozłączną część przedsięwzięcia, wobec której organ nie posiadał żadnych informacji w zakresie wymaganym art. 63 ust. 1 u. u. i ś.;

5. art. 63 ust. 2 u. u. i. ś. oraz art. 7 oraz 77 § 1 k. a. poprzez brak stwierdzenia niezgodności przedsięwzięcia opisanego w Karcie Informacyjnej przedsięwzięcia w zakresie obsługi komunikacyjnej z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Nr LXV/659/10 Rady Miejskiej w N. dnia 25 maja 2010 r. (Dziennik Urzędowy z 2010 r. Nr 297, poz. 2045) w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. - obszar "B" obejmującego wsie: O., P., S., S., S., Z., Z. i Z. "dla obszaru położonego w sołectwie Z. na południe od Drogi Krajowej Nr 4", zmienionego uchwałą Nr XVIII/227/20 Rady Miejskiej W N. z dnia 2 czerwca 2020 roku w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. - obszar "B" obejmującego wsie: O., P., S., S., S., Z., Z. i Z. "dla obszaru położonego w sołectwie Z. na południe od Drogi Krajowej Nr [...]". Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kierunek połączenia układu wewnętrznego komunikacji terenów zainwestowania kubaturowego IPU przewidziano od strony istniejącej drogi gminnej DG [...], a wskazane w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia rondo nie może zostać zrealizowane, ponieważ nie pomieści go obszar IKDGP. Powyższe jest o tyle istotne, że zjazd z drogi publicznej planowany przez wnioskodawcę nie uzyskał uzgodnienia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad;

6. art. 63 ust. 2 u. u. i. ś. oraz art. 7 oraz 77 § 1 k, a. poprzez brak stwierdzenia niezgodności przedsięwzięcia opisanego w Karcie Informacyjnej przedsięwzięcia w zakresie obsługi komunikacyjnej z § 13 ust. 2 lit. b obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Nr LXV/659/10 Rady Miejskiej w N. z dnia 25 maja 2010 r. (Dziennik Urzędowy z 2010 r. Nr 297, poz. 2045) w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. - obszar "B" obejmującego wsie: O., P., S., S., S., Z., Z. i Z. "dla obszaru położonego w sołectwie Z. na południe od Drogi Krajowej Nr 4", zmienionego uchwałą Nr XVIII/227/20 Rady Miejskiej W N. z dnia 2 czerwca 2020 roku w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy N. - obszar "B" obejmującego wsie: O., P., S., S., S., Z., Z. i Z. "dla obszaru położonego w sołectwie Z. na południe od Drogi Krajowej Nr [...]", który dla zapewnienia wymogów sanitarnych oraz ochrony przed skażeniem wód powierzchniowych nakłada obowiązek oczyszczania wód opadowych i ścieków opadowych pochodzących z dróg publicznych oraz niewydzielonych w zmianie planu dróg i dojazdów wewnętrznych, parkingów, placów rozładunkowo - manewrowych itp. Przed wprowadzeniem do kanalizacji deszczowej łub odprowadzeniem do cieków powierzchniowych, z zastosowaniem urządzeń podczyszczających, podczas gdy inwestor przewiduje utwardzenie dróg, parkingów i placów manewrowych kostką brukową, a to rozwiązanie powodować będzie brak zbierania wód opadowych i ich przesiąkanie do gruntu;

7. art. 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 poz. 1839) poprzez brak ujęcia tej klasyfikacji przedsięwzięcia, którego dotyczy wniosek inwestora, pomimo przewidzianej realizacji dużej ilości dróg wewnętrznych utwardzonych;

8. art. 7 oraz 77 § 1 k. a. poprzez brak stwierdzenia, że wbrew treści Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia skomunikowanie planowanego przedsięwzięcia z drogą publiczną – drogą krajową nr [...], odbywać się będzie niezgodnie ze stanowiskiem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie zawartym w postanowieniu z dnia 3 lutego 2023 roku, a wiec po istniejącej drodze gminnej DG 560558K, przy czym inwestor wprost przewidział, że droga ta stanowić ma drogę pożarową;

9. art. 74 ust. 3a pkt 1 i 3 u.u.i.ś. poprzez wydanie decyzji bez udziału wszystkich stron postępowania, w szczególności właścicieli wszystkich działek znajdujących się w obszarze na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie oraz działek znajdujących się w zasięgu jego znacznego oddziaływania, przy czym załączona do wniosku przez inwestora kopia mapy ewidencyjnej zaznacza obszar na który będzie oddziaływać inwestycja niezgodnie z treścią art, 74 ust 1 pkt 3a, ponieważ teren na który będzie oddziaływała inwestycja został zawężony i nie zaznaczony w odległości wynikającej z art. 74 ust. 3a pkt 1;

10. art. 63 ust. 1 pkt 1 litera a, b oraz d w zw. z art. 3 ust 1 pkt 13 u.u.i.ś. oraz art. 7 i 77 § 1 k. a. poprzez stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, pomimo, iż karta informacyjna przedsięwzięcia załączona do wniosku nie obejmowała swoim zakresem oddziaływań skumulowanych związanych z niezbędną dla obsługi komunikacyjnej przedsięwzięcia budową ronda w ciągu drogi krajowej nr [...] oddziaływanie ruchu na zjeździe z drogi krajowej nr [...] oraz istniejącej zabudowy usługowej na działkach o numerach ewidencyjnych [...] oraz [...] obręb Z., gmina N. - magazynu oraz salonu sprzedaży I. J. Spółka z o.o. z siedzibą w P. Oddział S. , usytuowanego pod adresem [...] [...];

11. art. 63 ust. 1 litera a, b oraz d w zw. z art. 3 ust 1 pkt 13 u. u. oraz art. 7 i 77 § 1 k. a. poprzez stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżących kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola sądowa zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

W zaskarżonej decyzji stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz konieczność uwzględnienia pod czas realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia określonych w decyzji warunków.

SKO prawidłowo wskazało na art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 z późn. zm.) – dalej jako "ustawa" – jako nakładający obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowań w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Wyliczenie obu rodzajów przedsięwzięć zostało dokonane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z późn. zm.) – dalej jako "rozporządzenie". Organy obu instancji prawidłowo zakwalifikowały objęte postępowaniem przedsięwzięcie jako mieszczące się w zakresie § 3 rozporządzenia – co oznacza, że jest to przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza się w postępowaniu, wynikającym z art. 63 i art. 64 ustawy.

W miejscu trzeba odnieść się do zarzutu skargi, iż dokonując klasyfikacji planowanego przedsięwzięcia pod kątem przepisów rozporządzenia pominięto treść § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia, w którym jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko wymieniono "drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 lub obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg lub obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody".

Zarzut ten nie może odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazano w niej pięć punktów ust. 1 § 3 rozporządzenia, w zakresie których mieści się inwestycja. Jednocześnie zarówno organy orzekające merytorycznie w sprawie, jak i organy opiniujące dysponowały Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia, w którym zostało ono szczegółowo opisane – także w zakresie planowanych do przeprowadzenia dróg oraz w zakresie terenów akustycznie chronionych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (str. 10 m - 13 Karty Informacyjnej). Zdaniem skarżących planowane zastosowanie na ciągach komunikacyjnych nawierzchni z kostki brukowej może powodować nadmierny hałas, zwłaszcza, że mają po nich poruszać się samochody ciężarowe.

W ocenie Sądu z uwagi na treść Karty Informacyjnej brak wyszczególnienia elementu związanego z budową dróg jako mieszczącego się w kolejnym punkcie § 3 ust. 1 rozporządzenia nie wpłynął na prawidłowość kwalifikacji przedsięwzięcia, ani też na wynik sprawy.

Niewątpliwie objęte postępowaniem przedsięwzięcie jest dużych rozmiarów - cały teren inwestycji obejmuje ponad 9 ha, obszar zabudowy to 8,09 ha, w tym powierzchnia budynków 4,61 ha; w ramach inwestycji przewidziano miejsca parkingowe dla 485 pojazdów, w tym 15 miejsc dla pojazdów ciężarowych i dostawczych. Inwestycja jest również zróżnicowana, bowiem oprócz hal magazynowo - usługowych i sieci ciągów komunikacyjnych obejmuje również sieć kanalizacji sanitarnej (pow. ok. 2620 m2). Organy obu instancji oraz organy opiniujące oceniły zarówno rozmiar, jak i charakter przedsięwzięcia i jego wpływu na środowisko zarówno na etapie realizacji, jak i na etapie funkcjonowania.

W myśl art. 84 ust. 1 ustawy w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a. Zgodnie z ust. 1a tego przepisu w decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c. Wreszcie w myśl art. 84 ust. 2 charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Wszystkie te warunki zostały w okolicznościach niniejszej sprawy wypełnione.

Przedłożona do wniosku Karta Informacyjna Przedsięwzięcia zawiera wszystkie informacje wymagane przepisem art. 62 ust. 1 ustawy oraz w sposób szczegółowy i wyczerpujący opisuje planowane przedsięwzięcie. I tak na przykład na str. 13 – 20 Karty znajduje się szczegółowa analiza zgodności przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym tabelaryczne zestawienie poszczególnych planowanych rozwiązań z konkretnymi przepisami aktu prawa miejscowego. Na uwagę zasługują również załączniki do Karty, jak np. analiza akustyczna (zał. 1) czy inwentaryzacja i ekspertyza przyrodnicza (zał. 6 i 7).

Wbrew zarzutom skargi w Karcie na str. 110 wzięto pod uwagę skumulowane oddziaływanie planowanej inwestycji oraz istniejącej zabudowy usługowej na działkach o numerach ewidencyjnych [...] oraz [...] obręb Z., gmina N. - magazynu oraz salonu sprzedaży I. Spółka z o.o. z siedzibą w P. Oddział S. , usytuowanego pod adresem [...], [...].

Również kwestia wód opadowych została omówiona na str. 107 Karty ze wskazaniem, że "wody opadowe i roztopowe z terenów utwardzonych i parkingów będą podczyszczane w separatorach substancji ropopochodnych". Ponadto w załączniku nr 11 do Karty Informacyjnej znajduje się pismo PGW Wody Polskie z 31 stycznia 2022 r. określające warunki techniczne odprowadzania ścieków deszczowych w ramach planowanej inwestycji.

Oceniając zasadność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko organu obu instancji uwzględniły zapisy Karty, jak również wzięły pod uwagę stanowiska organów opiniujących. Co istotne, wszystkie organy opiniujące opowiedziały się za brakiem konieczności przeprowadzenia takiej oceny, a wskazania RDOŚ oraz Wód Polskich zostały wpisane do decyzji organu I instancji – zgodnie z wymogiem art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Skarżący zarzucają, że w okolicznościach niniejszej sprawy zachodziła potrzeba przeprowadzenia pełnej oceny oddziaływania na środowisko. Poza zarzutami omówionymi dotychczas wskazują na kwestie związane z połączeniem komunikacyjnym inwestycji z drogą publiczną, wykluczenie budowy ronda z zakresu przedsięwzięcia i niezgodność planowanego ronda z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a także brak uzgodnienia zjazdu z drogi publicznej z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad. Wskazują też, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego kierunek połączenia układu wewnętrznego komunikacji terenów przewidziano od drogi gminnej, a nie z drogi krajowej przez budowę ronda. Wreszcie zarzucając naruszenie art. 77 k.p.a. i nieprawidłowe ustalenie, że połączenie będzie się odbywać od drogi krajowej przez rondo, kiedy faktycznie będzie od drogi gminnej (niezgodnie z kartą informacyjną i niezgodnie ze stanowiskiem RDOŚ).

Odnosząc się do tych zarzutów trzeba podkreślić, że zgodnie z treścią Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (str. 44 – 45) wjazd na teren inwestycji ma odbywać się od północnej strony przedsięwzięcia i będzie zrealizowany z drogi nr [...]. Planowane na tej drodze rondo, umożliwiające zjazd do inwestycji nie wchodzi w zakres procedowanej aktualnie inwestycji, co kilkukrotnie podkreślono w Karcie. Celem takiego rozwiązania jest zminimalizowanie oddziaływania ruchu pojazdów na zabudowę mieszkaniową, znajdującą się po zachodniej stronie inwestycji. Zgodnie z założeniami wjazd od strony drogi gminnej będzie jedynie pełnił funkcję wjazdu pożarowego. Jak wynika z załącznika 14 do Karty wjazd ten będzie otwarty wyłącznie w razie potrzeby przeprowadzenia akcji gaśniczej.

Niezrozumiały jest zarzut błędnego ustalenia tej kwestii i naruszenia art. 77 k.p.a., skoro to inwestor decyduje o kształcie planowanego przedsięwzięcia. Decyzja inwestora o wyłączeniu budowy ronda z zakresu procedowanego obecnie przedsięwzięcia nie stanowi naruszenia przepisów, które powodowałoby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Z kolei wykluczenie tej kwestii z zakresu obecnego postępowania uniemożliwia badanie zgodności budowy ronda z przepisami planu miejscowego.

Sąd całkowicie podziela stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż brak możliwości realizacji ronda (z jakichkolwiek powodów) uniemożliwi realizację planowanej inwestycji. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wiążąca dla organu wydającego pozwolenie na budowę. Nie będzie możliwe uzyskanie pozwolenia na budowę dla inwestycji, do której główny dojazd miałby odbywać się w inny sposób, niż to wynika z decyzji środowiskowej. Na obecnym etapie nie było również konieczności uzgodnienia zjazdu z drogi publicznej z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad.

Bezzasadne okazały się również zarzuty dotyczące braku wykazu stron, braku weryfikacji kręgu stron postępowania oraz wydania decyzji bez udziału wszystkich stron postępowania, w szczególności właścicieli wszystkich działek znajdujących się w obszarze na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie oraz działek znajdujących się w zasięgu jego znacznego oddziaływania. Zdaniem skarżących załączona do wniosku przez inwestora kopia mapy ewidencyjnej zaznacza obszar na który będzie oddziaływać inwestycja niezgodnie z treścią art. 74 ust 1 pkt 3a, ponieważ teren na który będzie oddziaływała inwestycja został zawężony i nie zaznaczony w odległości wynikającej z art. 74 ust. 3a pkt 1.

Zgodnie z art. 74 ust. 3a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się:

1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu;

2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub

3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem.

W aktach sprawy na k. 403 i 77 – 78 znajdują się mapy w dwóch skalach, na których zaznaczono teren inwestycji oraz teren w zasięgu 100 metrów od granic inwestycji. W ten sposób ustalono krąg stron postępowania, które zawiadamiane były w sprawie w drodze obwieszczenia. Zgodnie bowiem z art. 74 ust. 3 ustawy jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, do zawiadomienia stron innych niż podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia stosuje się przepisy art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zawiadomienie to następuje w formie publicznego obwieszczenia w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego organu.

Przedłożona mapa pozwoliła na ustalenie kręgu stron oraz zweryfikowanie legitymacji osób, które wniosły odwołanie.

Kwestia ustalenia kręgu stron na potrzeby niniejszego postępowania nie budzi wątpliwości Sądu, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze szczegółowo wyjaśniło tę kwestię. Rozważania w tym zakresie Sąd w całej rozciągłości podziela. Słusznie też zwrócono uwagę, że w postępowaniu przed organem I instancji strony brały czynny udział (np. k. 583, 585 akt administracyjnych), odbyło się również spotkanie organizacyjne przedstawicieli organu I instancji i inwestora z mieszkańcami (k. 529), a inwestor odniósł się na piśmie do wniesionych przez strony uwag (k.517 – 527 akt administracyjnych).

Analizując treść zaskarżonej decyzji oraz poprzedzające jej wydanie postępowanie administracyjne Sąd doszedł do wniosku, że brak jest uchybień powodujących konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.