Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 230/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. B. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. K. B. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący M. K. B., reprezentowany przez radcę prawnego D. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku datowaną na dzień 10 października 2023 r. skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

W skardze pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dniu 14 kwietnia 2023 r. złożono wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, a w dniu 29 sierpnia 2023 r. ponaglenie do Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Wskazał, że nie odnotował wpływu ponaglenia z dnia 29 sierpnia 2023 r., na które wskazuje skarżący - ani w formie pisemnej, ani elektronicznej. W piśmie wskazano, że sprawa M. K. B. jest prowadzona w organie pod numerem SO-XII.6151.7438.2023.BJS.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 listopada 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), odpisu ponaglenia, o którym jest mowa w skardze (art. 53 § 2b p.p.s.a.), gdyż w nadesłanych do sądu dokumentach brak było ww. ponaglenia.

Pismem z dnia 18 listopada 2023 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że przekazuje ponaglenie, załączając pismo datowane na dzień 29 sierpnia 2023 r. oznaczone jako ponaglenie w sprawie o numerze SO-XII.6151.7438.2023.BJS, dotyczącej M. K. B.

Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o zobowiązanie organu do wyjaśnienia powodu nieprzekazania ponaglenia do sądu, jak również do organu drugiej instancji.

Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2023 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania potwierdzenia przesłania ponaglenia do organu.

W odpowiedzi w piśmie z dnia 27 listopada 2023 r. pełnomocnik wskazał, że przesyła ponaglenie wraz dowodem nadania. Do pisma ponownie dołączono pismo datowane na dzień 29 sierpnia 2023 r. oznaczone jako ponaglenie w sprawie o numerze SO-XII.6151.7438.2023.BJS, dotyczącej M. K. B. oraz dodatkowo kserokopię książki nadawczej kancelarii, gdzie odnotowano wysłanie do Wojewody Pomorskiego w dniu 12 października 2023 r. przesyłki o numerze nadawczym 00659007730542955577.

Odpis nadesłanego do Sądu przez pełnomocnika skarżącego pisma z dnia 27 listopada 2023 r. wraz z załącznikami doręczono pełnomocnikowi organu, zobowiązując go do ustosunkowania się do twierdzeń strony.

W piśmie z dnia 15 grudnia 2023 r. pełnomocnik organu wskazał, że przesłana przez pełnomocnika skarżącego listem poleconym korespondencja o numerze 00659007730542955577 z dnia 12 października 2023 r., doręczona organowi w dniu 16 października 2023 r. obejmowała innego rodzaju dokumenty, to jest 4 skargi.

Pełnomocnik organu zauważył ponadto, że w sprzeczności ze stanowiskiem pełnomocnika skarżącego wyrażonego w piśmie z dnia 27 listopada 2023 r. pozostaje stanowisko zajęte w skardze, w uzasadnieniu której podano, że skarżący wniósł ponaglenie w dniu 29 sierpnia 2023 r. W ocenie organu skarżący nie wykazał dowodu nadania ponaglenia w przesyłce o wyżej przytoczonym numerze, ani w innej dacie.

Do pisma dołączono wyciąg z protokołu poczty otrzymanej przez organ z dnia 16 października 2023 r. oraz wyciąg z systemu EZD PUW dotyczący przesyłki numer 00659007730542955577, gdzie oznaczono, że we wskazanej przesyłce znajdowały się dokumenty dotyczące 4 spraw o następujących numerach przypisanych im przez organ: SO-XII.6151.12144.2023, SO-XII.6151.12149.2023, SO-XII.6151.12146.2023 oraz

SO-XII.6151.12145.2023.

Odpis pisma i załączników doręczono w dniu 27 grudnia 2023 r. pełnomocnikowi skarżącego wraz ze zobowiązaniem do zajęcia stanowiska w terminie 7 dni.

Do dnia dzisiejszego, mimo upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik skarżącego nie odniósł się do twierdzeń organu i przedstawionych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., w skrócie jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 37 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), ponaglenie wnosi się:

1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;

2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

Zdaniem Sądu skarżący, wbrew twierdzeniu jego pełnomocnika, nie poprzedził wniesionej do sądu skargi wymaganym ponagleniem. Strona skarżąca tego faktu nie wykazała.

Skarżący w niniejszej sprawie jest reprezentowany przez fachowego pełnomocnika - radcę prawnego. W skardze datowanej na dzień 10 października 2023 r. pełnomocnik skarżącego stwierdził, że "W dniu 2023-08-29 Skarżący wniósł ponaglenie do Szefa Urzędu Do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem organu I instancji".

Na żądanie Sądu pełnomocnik skarżącego nadesłał ponaglenie, datowane na dzień 29 sierpnia 2023 r., a następnie, w związku z kolejnym wezwaniem Sądu, dowód nadania wskazanego ponaglenia. Kopia książki nadawczej nadesłanej przez pełnomocnika w tym zakresie dotyczy przesyłek z dnia 12 października 2023 r., z których tylko jedna została skierowana do Wojewody Pomorskiego. Przesyłce tej nadano numer rejestrowy 00659007730542955577 (dowód: 64 akt sprawy).

Pełnomocnik organu zaprzeczył, by w przesyłce o numerze 00659007730542955577 z dnia 12 października 2023 r., znajdowało się ponaglenie M. K. B., wskazując, że były w niej innego rodzaju pisma, to jest skargi do sądu złożone w sprawach oznaczonych numerami (SO-XII.6151.12144.2023, SO-XII.6151.12149.2023, SO -XII.6151.12146.2023 oraz SO-XII.6151.12145.2023) i do żadnej z nich nie dołączono ponaglenia ani jego odpisu z dowodem nadania.

W ocenie Sądu twierdzenie zawarte w skardze o wniesieniu przez skarżącego ponaglenia w dniu 29 sierpnia 2023 r. stoi w jawnej sprzeczności z informacją zawartą w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 27 listopada 2023 r., bowiem dowód nadania przesyłki nosi datę 12 października 2023 r.

W tym dniu zostały nadane do organu przesyłką poleconą cztery skargi, kierowane do tutejszego Sądu.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, by poprzedził przedmiotową skargę ponagleniem.

W tej sytuacji uznać należało, że skarżący wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd skargę odrzucił (pkt 1. sentencji postanowienia).

Sąd orzekł o zwrocie kwoty 100 zł, uiszczonej tytułem wpisu od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).