Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2315/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy K. z dnia 14 marca 2023 r., nr PL.6725.4.2017 w sprawie ze skargi kasacyjnej P.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 202/24 w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2023 r., nr SKO.GP.4000.263.2023 w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 202/24 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 12 grudnia 2023 r., nr SKO.GP.4000.263.2023, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy K. z 14 marca 2023 r., nr PL.6725.4.2017 o ustaleniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości 2.786,72 zł, skarżący – P.P., przedstawił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zasadność wniosku argumentował udzieleniem ochrony tymczasowej, gdyż w stosunku do skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo (9 decyzji dotyczących opłaty planistycznej) wyrządzenia znacznej szkody. W sytuacji oddalenia niniejszego wniosku, skarżący zobowiązany będzie przed rozstrzygnięciem sprawy do zapłaty łącznie kwoty 133.591 zł i to w przypadku zakupu nieruchomości za kwotę 2.460.600 zł, a więc bez korzyści.

Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 202/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd wskazał, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił jakichkolwiek skonkretyzowanych argumentów czy okoliczności w tym zakresie. Nie odniósł się też do kwoty ustalonej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej. Wskazał jedynie ogólnikowo, że wyegzekwowanie opłaty będzie się wiązać z niebezpieczeństwem. Wobec nieprzedłożenia żadnych konkretnych informacji i dokumentów na temat sytuacji finansowej skarżącego niemożliwa była weryfikacja twierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

Po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 202/24, wskazanej na wstępie niniejszego uzasadnienia skargi, skarżący P.P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której ponownie sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy K. Uzasadniając ten wniosek skarżący wskazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody – skarżący przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy zobowiązany będzie do zapłaty kwoty w łącznej wysokości 133.591 zł (suma opłat wynikająca z wydanych przez organ I instancji dziewięciu decyzji dot. opłaty planistycznej, w tym której dotyczy niniejsza skarga kasacyjna). Zatem będzie zmuszony wygospodarować tak znaczącą kwotę kosztem zaspokojenia bieżących potrzeb skarżącego oraz jego rodziny w sytuacji, w której istnieją podstawy do uchylenia w całości zaskarżonych decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest kolejnym wnioskiem tego rodzaju złożonym w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też powinien zostać rozpoznany, stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), jako wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zgodnie bowiem z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.

Przez zmianę okoliczności, o których mowa we wskazanym powyżej przepisie należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio (por. postanowienie NSA z 16.01.2019 r., II OSK 1159/18).

Z akt sprawy nie wynika, by którekolwiek z tych okoliczności uległy zmianie. Argumentacja zawarta we wniosku, jak wyżej przedstawiono, koncentrowała się na fakcie wydania w stosunku do skarżącego kasacyjnie dziewięciu decyzji dotyczących opłaty planistycznej oraz zsumowanej kwoty z nich wynikającej. Skarżący, opierając się jedynie na twierdzeniu, że "będzie zmuszony wygospodarować tak znaczącą kwotę kosztem zaspokojenia bieżących potrzeb skarżącego oraz jego rodziny", nie przedstawił odpowiednich informacji obrazujących jego rzeczywistą i aktualną sytuację finansową. Nadto nie poparł swoich twierdzeń żadnymi dowodami. Sądowi nie jest znana z urzędu sytuacja majątkowa skarżącego. Poza tym Sąd nie jest zobowiązany, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania, do przeprowadzania z urzędu postępowania dowodowego w tym zakresie. Natomiast, do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony.

Wobec czego należy uznać, że skarżący nie wykazał, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak też poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy Komorniki.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.