Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 845/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 230 par 1, art 231, art 219 par 1, art 221, art 220 par 3, art 58 par 1 pkt 3, art 181
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia del. NSA Piotr Piszczek (spr.) Protokolant Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. L. – "F." I. – E. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Go 565/08 w sprawie ze skargi J. L. – "F." I. – E. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie dotyczącej złożenia zabezpieczenia w celu zagwarantowania pokrycia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 10 czerwca 2008 r. o sygn. akt I SA/Go 565/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę J. L. – "F." I.-E. – dalej: skarżący - na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Rz. z [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie dotyczącej złożenia zabezpieczenia w celu zagwarantowania pokrycia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.

J. L., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Rz. z [...] kwietnia 2008 r. Od skargi nie został uiszczony wpis stały. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym pobiera się wpis stały, który wynosi 100 zł bez względu na przedmiot sprawy.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji podniósł, że stosownie art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. cyt. dalej jako p.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone odrzuca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wobec nieuiszczenia wpisu stałego od skargi (przez stronę reprezentowaną przez adwokata) Sąd odrzucił skargę J. L.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik J. L. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów sądowych i kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił obrazę:

1. art. 221 p.p.s.a. polegającą na błędnym uznaniu, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona bezpośrednio do Sądu podczas gdy była ona wniesiona za pośrednictwem organu administracji tj. Dyrektora Izby Celnej w Rz. wobec czego skarżący - reprezentowany przez adwokata - nie miał obowiązku uiszczenia opłaty stałej wraz z wniesieniem skargi w tym trybie;

2. art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. polegającą na odrzuceniu skargi pomimo nie wezwania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych tj. uiszczenia wpisu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podkreślił, że zaskarżone postanowienie jest niesłuszne i zostało wydane z obrazą przepisów p.p.s.a. Przepis art. 221 cyt. ustawy ma zastosowanie jedynie do pism wnoszonych bezpośrednio do sądu przez adwokata lub radcę prawnego jeżeli podlegają one opłacie w wysokości stałej. Na gruncie zaś niniejszej sprawy skarga została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu administracji tj. w trybie art. 54 p.p.s.a. W takiej sytuacji adwokat wnoszący skargę ma obowiązek uiszczenia opłaty na wezwanie sądu, a nie z chwilą wniesienia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism (np. skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) wszczynających postępowanie w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie – skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – winien był uiścić (bez wezwania) wpis stały, w momencie wniesienia skargi do Sądu, na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na zawiadomienie Naczelnika Urzędu Celnego w G. W.m z dnia [...] stycznia 2008 r., (art. 219 § 1 p.p.s.a.). Skoro skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 221 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu bez wezwania o uiszczenie opłaty. Zawsze bowiem, gdy od pisma (w tym środków wskazanych w art. 220 § 3 p.p.s.a.) należny jest wpis stały, a pismo wnoszone jest przez adwokata lub radcę prawnego, Sąd nie ma obowiązku wezwania do uiszczenia wpisu.

Reasumując tę część rozważań wskazać trzeba, że pełnomocnik wraz z wniesieniem skargi na postanowienie nie dopełnił obowiązku uiszczenia opłaty stałej w kwocie 100 zł. Tak więc Sąd pierwszej instancji zasadnie – stosownie do art. 221 p.p.s.a. – odrzucił skargę. Końcowo należy również zauważyć, odnosząc się do powołanych judykatów Sądów administracyjnych, że nie mają mocy wiążącej w niniejszej sprawie; stanowić mogą jedynie przykłady zróżnicowanego orzecznictwa w tej materii. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ten nurt nie zyskał akceptacji – vide np. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 473/09, niepublikowane.

Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że nie naruszono także treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny – stosownie do treści art. 184 w związku z art. 181 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.