Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 95/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 245 §1 i 3, art 246 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

M. W. wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł od złożonej skargi na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

We wniosku oświadczył, że jest osobą bezrobotną na niewysokim zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 466 zł. Zamieszkuje z M. K. oraz trójką dzieci w wieku 4, 6 i 8 lat.. Posiadany majątek stanowi dom w N. o powierzchni 350 m2. Miesięczne koszty utrzymania rodziny to 400 zł za opał, prąd i wodę, 500 zł koszty wyżywienia, 300 zł koszty szkoły i logopedy, 368 zł koszty lekarstwa dla dzieci. Miesięczny dochód rodziny wynosi 1 568 zł i składa się na niego zasiłek wnioskodawcy w kwocie 466 zł oraz zasiłki otrzymywane przez M. K. w kwocie 1102 zł.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłana dokumentów potwierdzających opisaną sytuację majątkową skarżący nadesłał decyzję z 30.04.2007 r. o uznaniu Go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku w wysokości 532,90 zł miesięcznie, faktury dokumentujące wydatki ponoszone na zakup lekarstw w kwotach po ok. 60 zł, fakturę za płatne leczenie w uzdrowisku w wysokości 298 zł, zaświadczenie z Urzędu Skarbowego o wysokości dochodów za 2005 r. w kwocie 19 719,21 zł, i za rok 2006 r. w kwocie 16 077,46 zł. Wyciąg z rachunku bankowego za okres od grudnia 2007 r. do marca 2008 r. Nadto na dodatkowe wezwanie Sądu skarżący w dniu 6 kwietnia 2008 r. przesłał wyciąg ze swojego drugiego osobistego konta, oraz oświadczenie K. J., że przekazywane przez nią skarżącemu opłaty za wodę i energię elektryczną stanowiły zwrot kosztów za jej zużycie własne tych mediów.

W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 ).

Określenie, "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.

Trzeba przede wszystkim podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Strona winna więc należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy

W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał miesięczne wydatki ponoszone na utrzymanie mieszkania, leki i żywność i inne w wysokości 1568 zł, a zatem dokładnie w takiej jaki podał dochód.

Tymczasem prześledzenie historii rachunku bankowego skarżącego wskazuje całkiem odmienną sytuację, a mianowicie w grudniu 2007 r. same opłaty za Telewizję ITI, wodę i ścieki, gaz, prąd i telefon wyniosły 2.042 zł, w styczniu 2008 r. – 1.367 zł, w lutym 2008 r. – 665 zł, a w marcu 2008 r. 2.290 zł. Nadto wbrew twierdzeniu skarżącego, że jego dochód stanowi tylko zasiłek dla bezrobotnych, na jego konto w grudniu wpłynęła kwota 4 tys. zł od K. J. z tytułu opłaty za samochód, w styczniu 2008 r. wpłata własna w wysokości 4 tys. zł, w lutym kolejne 2 tys. zł od K. J. Dodatkowo nadesłany wyciąg z drugiego konta , prowadzi do wniosku, że wbrew twierdzeniom skarżącego, ze jest osobą bezrobotną prowadzi jakąś działalność o charakterze zarobkowym, o czym świadczą wpłaty dokonywane na jego konto przez różne firmy i osoby fizyczne, i tak np. w dniu 17.01.2008 r. kwota 3 490,00 zł wpłacona przez Firmę Usługowo – Handlową A, w dniu 21.01.2008 r. kwota 110 zł - wpłata dokonana przez B, w dniu 29.01.2008 r. – kwota 7 658,00 zł wpłacona przez S. P.

Mając na uwadze poczynione ustalenia, w ocenie Sądu złożone przez skarżącego oświadczenie jest niewiarygodne i nie odzwierciedla Jego rzeczywistej sytuacji a tym samym możliwości płatniczych.

Z powyższych ustaleń wynika, że skarżący ograniczył się jedynie do przedstawienia takich danych, które miały świadczyć o jego złym stanie majątkowym, natomiast z przesłanych dokumentów wynika, że jego sytuacja materialna jest całkowicie odmienna od tej na jaką powoływał się w formularzu PPF.

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, złożone przez niego oświadczenie jest niewiarygodne i pozostaje w sprzeczności ze stanem rzeczywistym a tym samym nie odzwierciedla jego rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych.

Nadto powołany wyżej przepis jednoznacznie wskazuje, że przy całkowitym zwolnieniu, osoba winna wykazać brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, a przy częściowym - brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe sytuacje nie zachodzą w sprawie.

Mając na uwadze te wszystkie okoliczności, Sąd doszedł do wniosku, że skarżący nie wykazał zasadności swego wniosku o przyznanie prawa pomocy i dlatego orzekł jak w sentencji.