Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 181/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-10-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: stwierdzono że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
wymierzono grzywnę
umorzono postępowanie w przedmiocie zobowiązania
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Iwona Niżnik - Dobosz SWSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2015 r. sprawy ze skargi Spółdzielni "[...]" w M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego we własność l. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, II. wymierza Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 300 złotych (trzysta), III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy [...] do wydania w określonym terminie aktu, IV. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Gminna Spółdzielnia [...] w M. wniosła w dniu 31 sierpnia 2015 r. skargę na bezczynność Wójta Gminy M. z wniosku skarżącej o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego działek o numerach [...] ,[...] ,[...] oraz [...] położonych w M. w prawo własności. Wniosła o

← stwierdzenie, że Wójt Gminy M. dopuścił się bezczynności w tym postępowaniu (ewentualnie, że dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania),

← wyznaczenia terminu załatwienia sprawy,

← ustalenia, że bezczynność (względnie przewlekłe prowadzenie postępowania) miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

← wymierzenie Wójtowi Gminy M. grzywny,

← zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wójtowi Gminy M. skarżąca spółdzielnia zarzuciła naruszenie art. 35 § 1 i 3 oraz art. 36 ustawy z dnia 4 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.).

W uzasadnieniu skargi opisano przebieg postępowania.

W dniu 13 grudnia 2011 r. Gminna Spółdzielnia "[...] " w M. wystąpiła do Wójta Gminy M. z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego działek o numerach [...] ,[...] ,[...] oraz [...] położonych w M. w prawo własności.

Od początku postępowanie w tej sprawie prowadzone było w sposób przewlekły. Stąd w dniu 30 grudnia 2012 r. Gminna Spółdzielnia "[...] " w M. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie na bezczynność Wójta Gminy M. w tej sprawie.

Postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło dodatkowy termin załatwienia sprawy na dzień 10 lipca 2013 r. W konsekwencji Wójt Gminy M. w dniu 1 lipca 2013 r. wydał decyzję administracyjną, w której orzekł o przekształceniu na rzecz Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. prawa użytkowania wieczystego działek o numerach [...] ,[...] ,[...] ,[...] położonych w M. w prawo własności oraz ustalił wartość prawa użytkowania wieczystego i prawa własności tych działek, a także ustalił wysokość opłaty za przekształcenie.

Od decyzji tej Gminna Spółdzielnia "[...] " w M. wniosła odwołanie kwestionując ustaloną w decyzji wartość prawa użytkowania wieczystego oraz prawa własności nieruchomości objętej wnioskiem o przekształcenie oraz wysokości opłaty za przekształcenie, jak również odmowę udzielenia Spółdzielni bonifikaty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 września 2013 r. uchyliło decyzje Wójta Gminy M. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.

Pomimo, iż od tego dnia upłynęły już niemal 2 lata Wójt nie zdołał w tym czasie zakończyć postępowania w sprawie. Co więcej, Wójt w tym czasie nie podjął niemal żadnych czynności. Aktywność organu ograniczyła się bowiem do wystosowania do spółdzielni dwóch pism w sprawie bonifikaty, zawierających żądanie przedłożenia przez Spółdzielnię wymienionych w piśmie dokumentów i oświadczeń. Do żądania tego strona ustosunkowała się pismem z dnia 24 marca 2014 r. Od tego dnia Wójt nie podjął już żadnej czynności w sprawie. Co więcej nie informował skarżącego w tym czasie o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie.

W związku z powyższym w dniu 29 maja 2015 r. Spółdzielnia [...] w M. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy M. sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r., znak: [...] uznało zażalenie za uzasadnione, jednak stwierdziło jednocześnie, iż niezałatwienie sprawy w terminie nie nosiło cech rażącego naruszenia prawa.

Strona skarżąca poglądu tego nie podzieliła. Skierowanie przez Wójta Gminy M. w ciągu 20 miesięcy 2 pism do strony nie może przesądzić o tym, iż bezczynności wójta nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. W żadnym razie nie można się też zgodzić z SKO, iż w pewnym zakresie zawisłość sprawy wynikła z braku reakcji strony na wezwania organu. Po pierwsze o ile strona nie zareagowała na pierwsze wezwanie, na marginesie wskazać należy, iż nie miała obowiązku informować organu, iż nie przedłoży żądanych dokumentów skoro przedłożyć ich nie zamierzała, o tyle ustosunkowała się już do drugiego wezwania organu w tym zakresie wskazując, iż nie zamierza przedstawiać organowi żądanych informacji. Nie jest zatem prawdziwe stwierdzenie SKO o braku reakcji strony na wezwanie organu. Strona w piśmie z dnia 24 marca 2014 r. w sposób wyraźny i jednoznaczny przedstawiła swoje stanowisko co do żądania przez organ dokumentów wykazujących jej sytuacje finansową. Błędna ocena organu co do dalszych jego obowiązków w związku ze stanowiskiem strony, wynikająca z braku podstawowej wiedzy na temat obowiązujących przepisów prawa, nie może usprawiedliwiać dalszej 14 miesięcznej bezczynności. Wójt wobec braku możliwości ustalenia sytuacji finansowej Spółdzielni, po ustaleniu wysokości opłaty z tytułu przekształcenia, winien podjąć decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego oraz o odmowie udzielenia bonifikaty względnie ojej udzieleniu niezależnie od sytuacji finansowej Spółdzielni. Brak natomiast było jakichkolwiek podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, bądź oczekiwania na przedstawienie przez spółdzielnię dokumentów, których jak oświadczyła nie zamierzała przedstawić. Jeżeli w ocenie Wójta określona sytuacji finansowa spółdzielni była warunkiem udzielenia bonifikaty, choć nie wynika to z przepisów prawa, to odmowa udzielenia przez spółdzielnię informacji na temat tej sytuacji stanowiła podstawę odmowy udzielenia bonifikaty, a nie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, względnie pozostawania w bezczynności przez kilkanaście miesięcy. Tymczasem przez ponad rok od otrzymania pisma Wójt Gminy M. nie wykonał żadnej czynności w sprawie. Sprawa nie została zresztą zakończona do dnia dzisiejszego.

Powyższe uzasadnia zarzut, iż niezałatwienie w terminie sprawy z wniosku Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego działek o numerach [...] ,[..] i [...] położonych w M. w prawo własności świadczy o bezczynności Wójta Gminy M. , noszącej cechy rażącego naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. wniósł o umorzenie postępowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, ewentualnie o oddalenie skargi Gminnej Spółdzielni [...] w M. na bezczynność Wójta Gminy M. ewentualnie jak twierdzi skarżący na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wniesiono również o oddalenie skargi w zakresie żądania wymierzenia Wójtowi Gminy M. grzywny oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.

Uzasadniając swoje stanowisko Wójt podkreślił, iż w dniu 7 września 2015 r. została wydana decyzja wójta Gminy M. znak [...] o odmowie przekształcenia na rzecz skarżącego prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej oznaczonych jako działki [...] ,[...] i [...] położonych w M. Zatem sprawa z wniosku skarżącej została już załatwiona przez organ I instancji. Nie można już mówić o bezczynności tego organu.

Dodatkowo podniesiono, iż w dniu 10 września 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją znak [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy M. z dnia 1 lipca 2013 r. znak [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało, iż w ponownie prowadzonym postępowaniu konieczne jest zbadanie sytuacji dochodowej Gminnej Spółdzielni [...] w M. w aspekcie rozważenia udzielenia bonifikaty.

Pismem z dnia 20 grudnia 2013 roku znak [...] skierowanym do pełnomocnika Skarżącej, Wójt Gminy M. wezwał do złożenia oświadczenia głównego księgowego o stanie finansów Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. , posiadanych środkach pieniężnych w kasie i na kontach bankowych ze złożeniem wyciągów z tych kont za cały 2012 rok oraz za 2013 rok do listopada włącznie, posiadanych wierzytelnościach i zobowiązaniach pieniężnych, posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym. Poproszono również o złożenie wyjaśnień dotyczących zasadności udzielenia bonifikaty. Wyżej wymienione dokumenty oraz uzasadnienie do wniosku są niezbędne dla przedstawienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia przez Radę Gminy M. sprawę udzielenia bonifikaty.

Na wyżej wymienione wezwanie nie otrzymano odpowiedzi.

Pismem z dnia 11 marca 2014 roku znak [...] skierowanym do pełnomocnika skarżącej, Wójt Gminy M. ponownie wezwał do złożenia oświadczenia głównego księgowego o stanie finansów Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. , posiadanych środkach pieniężnych w kasie i na kontach bankowych ze złożeniem wyciągów z tych kont za cały 2012 rok oraz za 2013 rok do listopada włącznie, posiadanych wierzytelnościach i zobowiązaniach pieniężnych, posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym. Poproszono również o złożenie wyjaśnień dotyczących zasadności udzielenia bonifikaty. Wyżej wymienione dokumenty oraz uzasadnienie do wniosku są niezbędne dla przedstawienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia przez Radę Gminy M. sprawy udzielenia bonifikaty. W piśmie powiadomiono, że nie złożenie w terminie siedmiu dni wymaganej, kompletnej, pełnej i jednoznacznej dokumentacji księgowej tj. w/w oświadczeń i wyjaśnień, traktowane będzie jako odstąpienie i wycofanie wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla wnioskowanych nieruchomości gruntowych.

W piśmie skierowanym do Wójta Gminy M. z dnia 24 marca 2014 roku data wpływu do Urzędu Gminy M. 25 marca 2014 roku, działająca w imieniu Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. pełnomocnik poinformowała o podtrzymaniu wniosku o przekształceniu prawa użytkowania własności w prawo użytkowania wieczystego dla wnioskowanych nieruchomości wraz z wnioskiem o udzielenie bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania własności w prawo użytkowania wieczystego nie w oparciu o sytuację finansową Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. Poinformowano również, że nie zostaną przedłożone żadne oświadczenia i dokumenty dotyczące sytuacji majątkowej Spółdzielni.

Mając na uwadze wymienione poniżej, podjęte przez Wójta Gminy M. działania oraz stanowisko wnioskodawców postępowania polegające na:

← wysłaniu kolejnych dwóch pism skierowanych przez organ do wnioskodawców postępowania wraz z pouczeniem o wynikających z przepisów prawa skutkach i konsekwencjach zaniechań oraz odmowy dostarczenia dokumentów - wzywające wnioskodawców postępowania do podjęcia czynności wskazanych w decyzji SKO w K. z dnia 10 września 2013 roku znak [...] , dotyczących konieczności zbadania przez organ I instancji sytuacji dochodowej Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. , w aspekcie rozważenia udzielenia bonifikaty;

← braku możliwości zbadania przez organ I instancji sytuacji dochodowej Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. , w aspekcie rozważenia możliwości udzielenia bonifikaty;

← podważaniu przez wnioskodawców prowadzonego postępowania według oceny organu, zaleceń i wskazań ujętych w decyzji SKO w K. z dnia 10 września 2013 roku znak[...] , dotyczących konieczności zbadania przez organ I instancji sytuacji dochodowej Gminnej Spółdzielni "[...] " w M. w aspekcie rozważenia udzielenia bonifikaty;

← braku przedłożenia przez wnioskodawców jakichkolwiek innych wyjaśnień, uzasadnień, opisów, sprecyzowania oczekiwań, co do wysokości udzielonej bonifikaty, uniemożliwiając tym samym podjęcie działań w sprawie przez organ;

pozostawiono sprawę bez rozpoznania do czasu uzupełnienia dokumentacji przez wnioskodawców postępowania.

W toku postępowania zawiadomieniem z dnia 18 maja 2015 roku znak: [...] Wójt Gminy M. , na podstawie art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 marca 2015 roku Dz. U z 2015 roku, poz. 373, sygn. akt K 29/13, poinformował wnioskodawców postępowania, iż przed wydaniem decyzji każdej ze stron przysługują uprawnienia do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów, oraz zgłoszenia żądań.

Biorąc pod uwagę opisane wyżej okoliczności po analizie zaistniałych w sprawie okoliczności według oceny organu, skarga na bezczynność Wójta Gminy M. jest bezzasadna z uwagi na przesłanki wynikające bezpośrednio z przepisu art. 35 § 5 k.p.a. w szczególności: "Do terminów określonych w przepisach dla załatwiania spraw nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. ", jak również przepisu art. 64 § 2 k.p.a. : "Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania".

W ocenie organu opisywany w skardze okres opóźnień powstał z winy strony poprzez przekroczenie terminu wyznaczonego stronie na dokonanie określonej czynności i nie usunięcie braków.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 10 marca 2015 r. nr K 29/13 orzekł o niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 1 ust. 1 i 3 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012r., poz. 83) w zakresie w jakim przyznaje uprawnienie do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności osobom fizycznym i prawnym, które nie miały tego uprawnienia w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 28.07.2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., nr 187, poz. 1110). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w ocenie organu nie zachodzą przesłanki podnoszone w skardze, co do nie załatwienia przez Wójta Gminy M. sprawy w terminie oraz zapis, że nie załatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zawiadomieniem z dnia 18 maja 2015 roku znak: [...] Wójt Gminy M. poinformował wnioskodawców postępowania o prowadzonym postępowaniu i nowych okolicznościach w sprawie.

Wnosząc o oddalenie skargi części dotyczącej wymierzenia Wójtowi Gminy M. grzywny zwrócono uwagę, iż nawet przyjmując, iż sprawa nie została załatwiona w ustawowym terminie to jednak nie nosi ono cech rażącego naruszenia prawa. Organ wykazywał bowiem aktywność w sprawie, sprawa miała charakter skomplikowany, ze względu na brak reakcji skarżącego na wezwanie organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270) - dalej "p.p.s.a." - w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Wójta Gminy M. skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia, co jest formalnym warunkiem wniesienia skargi wskazanym w art. 52 p.p.s.a. Skarżąca złożyła bowiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie na bezczynność Wójta Gminy M. . Wobec spełnienia tego i innych warunków formalnych, skargę należało rozpoznać merytorycznie.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z § 1a art. 149 jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. I OSK 2114/13, LEX nr 1421789).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy strona skarżąca wnioskiem z 13 grudnia 2011 r. wystąpiła do Wójta Gminy M. z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego działek o numerach [...] ,[...] ,[...] oraz [...] położonych w M. w prawo własności.

Wójt Gminy M. w dniu 1 lipca 2013 r. wydał decyzję administracyjną, a po rozpoznaniu odwołania Spółdzielni Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 września 2013 r. uchyliło decyzję Wójta Gminy M. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.

Kolegium zwróciło akta sprawy organowi I instancji w dniu 21 listopada 2013 r. (na co wskazuje prezentata Urzędu Gminy w M. na piśmie SKO z dnia 19 listopada 2013 r. - k. [...] akt administracyjnych). Rozstrzygnięcie sprawy przez Wójta nastąpiło w dniu 7 września 2015 r., a więc niemal dwa lata później i to już po złożeniu za pośrednictwem organu skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Wójta. W tym okresie aktywność Wójta Gminy M. ograniczyła się do wysłania stronie postępowania trzech pism:

← w dniu 20 grudnia 2013 r. (a więc miesiąc od zwrotu akt) - które pozostało bez odpowiedzi,

← w dniu 11 marca 2014 r. - po kolejnych trzech miesiącach, na które odpowiedź wpłynęła 25 marca 2014 r.

← w dniu 18 maja 2015 r. czyli 14 miesięcy od poprzedniego pisma przesłano zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w terminie 7 dni na podstawie art. 10 § 1 k.p.a.

Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Nie ulega wątpliwości, że terminy te zostały przekroczone w sposób rażący.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Wójta, iż skarga na jego bezczynność jest bezzasadna, bowiem opóźnienie w rozstrzygnięciu sprawy powstało z winy strony poprzez przekroczenie terminu wyznaczonego jej na dokonanie określonej czynności i nieusunięcie braków. O ile bowiem pierwsze pismo Wójta z dnia 20 grudnia 2013 r. pozostało bez odpowiedzi, to odpowiedź na drugie pismo wzywające Spółdzielnię do złożenia określonej dokumentacji wpłynęła 14 dni po doręczeniu pisma stronie. Spółdzielnia oświadczyła wówczas, że podtrzymuje wniosek o przekształcenie użytkowania wieczystego we własność i wniosek o udzielenie bonifikaty oraz, że "nie zamierza przedkładać żadnych oświadczeń i dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej spółdzielni". Dalsza bierność organu administracji nie znajduje żadnego uzasadnienia. Nie można w szczególności uznać, że żądane od strony dokumenty były niezbędne do wydania decyzji w sprawie, skoro w dniu 7 września 2015 r. rozstrzygnięto sprawę pomimo braku tych dokumentów. Od momentu, w którym skarżąca jednoznacznie przedstawiła swojej stanowisko i kategorycznie odmówiła przedstawienia dowodów żądanych przez Wójta nie mogło być mowy o "opóźnieniach z winy strony".

Nie może również odnieść skutku powołanie się przez Wójta w odpowiedzi na skargę na przepis art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym "Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania".

Przede wszystkim trzeba podkreślić, że adresatem tego przepisu jest organ administracji publicznej prowadzący postępowanie, a nie strona postępowania. Jednakże wezwania, o którym mowa w tym przepisie, Wójt do strony nie skierował. Jedynie w piśmie z dnia 11 marca 2014 r. pouczył, że "nie złożenie w terminie siedmiu dni wymaganej, kompletnej, pełnej i jednoznacznej dokumentacji księgowej (...) traktowane będzie jako odstąpienie i wycofanie wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla wnioskowanych nieruchomości gruntowych". Jest to więc całkiem inny rygor niż określony w art. 64 § 2 k.p.a., przepis ten (ani zresztą żaden inny przepis) nie został zresztą przez Wójta w wezwaniu do strony przywołany. Oczywistym jest, że nie można zastosować rygoru określonego w omawianym przepisie bez wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braków z pouczeniem o tym rygorze.

Po drugie: pozostawienie pisma bez rozpoznania, o którym mowa w art. 64 § 2 k.p.a. to czynność materialno-techniczna, o której należy zawiadomić stronę pismem (wyrok NSA z dnia 21 marca 2013 r., sygn. II OSK 2266/11, LEX nr 1340237: "pismo organu I instancji z dnia (...) o pozostawieniu podania spółki bez rozpoznania nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem. Jest zawiadomieniem o pozostawieniu podania bez rozpoznania. Sama czynność organu ma charakter materialno-techniczny, znajdujący oparcie w treści art. 64 § 2 k.p.a."). Pozostawienie wniosku bez rozpoznania w żadnym wypadku nie może polegać na całkowitej bierności organu prowadzącego postępowanie i niepodejmowaniu przez niego żądnych czynności w tym postępowaniu. Konieczne jest zawiadomienie strony o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. W niniejszej sprawie żadnego takiego zawiadomienia Wójt Gminy M. nie przesłał skarżącej spółdzielni.

Wreszcie trzeba podkreślić, że omawiany art. 64 § 2 k.p.a. służy do usunięcia braków formalnych, a nie nakładaniu na stronę obowiązku przedłożenia dowodów w sprawie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. II OSK 826/11 (LEX nr 1252200) wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników.

Powoływanie się w odpowiedzi na skargę na rzekome zawinienie strony oraz na art. 64 § 2 k.p.a. jest całkowicie pozbawione podstaw i nie może odnieść skutku w niniejszej sprawie.

Rozstrzygnięciu sprawy nie stał na przeszkodzie również wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 marca 2015 r. nr K 29/13.

Jak wynika z powyższego Wójt Gminy M. pozostawał w całkowitej bezczynności co najmniej w okresie od 25 marca 2014 r. do 18 maja 2015 r., jak również po tej dacie - od upływu terminu zakreślonego stronie do zapoznania się z aktami i wniesienia ewentualnych uwag tj. od 28 maja 2015 r. do wydania decyzji w dniu 7 września 2015 r. Postępowanie związane ze złożeniem przez spółdzielnię zażalenia na bezczynność nie tamowało bowiem rozpoznania sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd w pkt I wyroku stwierdził, że Wójt Gminy M. dopuścił się bezczynności a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wzięto przy tym pod uwagę wielomiesięczną całkowitą bierność Wójta Gminy M. (którą on sam w odpowiedzi na skargę określił jako "pozostawienie wniosku bez rozpoznania do czasu uzupełnienia dokumentacji przez stronę"), a także załatwienie sprawy dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność.

Orzekając o wymierzeniu organowi administracji grzywny Sąd wziął pod uwagę, że zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. - do którego odsyła art. 149 § 2 p.p.s.a. - grzywnę, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r. (M. P. z 2015 r. poz. 221), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło 3 308,33 zł, co oznacza, że grzywna może być wymierzona do kwoty 33 083,30 zł. Zdaniem Sądu za odpowiednią do całokształtu okoliczności sprawy, należy uznać grzywnę w wysokości 300,00 zł. Wymierzając grzywnę w orzeczonej wysokości Sąd wziął pod uwagę sformułowane wyżej okoliczności jak również fakt, że decyzja kończąca postępowanie została wydana, choć nastąpiło to dopiero po wniesieniu skargi. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie Sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną jak i prewencyjną.

Z uwagi na wydanie w dniu 7 września 2015 r. decyzji w postępowaniu, którego skarga dotyczyła, wniosek o wyznaczenie Wójtowi terminu rozpoznania sprawy okazał się bezprzedmiotowy. Z tego względu w pkt III wyroku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w tym zakresie.

O kosztach sąd orzekł pkt. III wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a.