Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 560/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie WSA Jolanta Ewa Wojtyna AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 25 października 2007 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia regulaminu udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie Gminy S. -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 560/07

U Z A S A D N I E N I E

Uchwałą z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] Rada Miejska, ustaliła regulamin udzielania pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów zamieszkałych na terenie Gminy.

Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Prokurator Rejonowy w R. Działając na podstawie art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze /t.j. Dz. U. Nr 21, z 2002 r., poz. 206, z późn. zm./ związku z art. 53 § 3 oraz art. 57 § 1 pkt 3, a także art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./ dalej: p.p.s.a., zaskarżył wskazaną uchwałę i zarzucił jej naruszenie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. nr 142, z 2001 r., poz. 1591, ze zm./ w związku z art. 90f ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /Dz. U. nr 256, z 2004 r., poz. 2572, z późn. zm./ polegające na przyjęciu w § 7 uchwały reguły, że wniosek o przyznanie stypendium szkolnego winien zawierać opinię dyrektora szkoły dotyczącą pożądanej formy pomocy materialnej i zasadności jej udzielenia, podczas gdy opinia dyrektora, o której stanowi art. 90n ust. 2 pkt 1 ustawy o systemie oświaty jest stanowiskiem innego organu w rozumieniu art. 106 k.p.a. i powinna być wyrażona w formie postanowienia na podstawie art. 106 § 5 k.p.a., a o jej wydanie powinien wystąpić po wszczęciu postępowania wójt, czego potwierdzeniem jest treść art. 90n ust. 4 ustawy o systemie oświaty, który nie wylicza opinii dyrektora jako obligatoryjnego elementu wniosku o przyznanie pomocy. Nadto Prokurator wskazał na naruszenie przez skarżoną uchwałę art. 90m ust. 1 ustawy o systemie oświaty poprzez określenie w § 8 ust. 1 i § 13 ust. 1 organu właściwego do wydania decyzji w sprawie przyznania stypendium i wskazania dyrektora Zespołu Obsługi Szkół i Przedszkoli Gminy S. M. jako właściwego do załatwienia tych spraw, bez wcześniejszego opublikowania uchwały upoważniającej ten podmiot do działania w zastępstwie wójta, pomimo że upoważnienie takie jest przepisem prawa miejscowego i powinno podlegać publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Wskazując powyższe naruszenia prawa Prokurator Rejonowy wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W odpowiedzi na skargę Gmina wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wskazując na podstawę odrzucenia podniosła, że w skardze został oznaczony podmiot nieistniejący jako ten, którego uchwała została skargą zakwestionowana. Konkretyzując skarżąca Gmina podniosła, że Rada Miejska jest organem Gminy i tylko Gmina może być stroną postępowania, nie zaś jej organ. Odnosząc się szczegółowo do wywodów skargi Gmina podkreśliła, że upoważnienie dyrektora Zespołu Obsługi Szkół i Przedszkoli Gminy S. M. nie jest przepisem prawa miejscowego, zatem nie było obowiązku publikowania uchwały Rady zawierającej takie upoważnienie w dzienniku urzędowym województwa. Upoważnienie jest aktem indywidualnym, przez co nie spełnia wymogów stawianych przepisom prawa miejscowego.

Odnosząc się do zarzutu drugiego skargi Gmina podniosła, że § 8 ust. 1 i § 13 ust. 1 uchwały nie naruszają prawa i w tym zakresie skarga powinna być oddalona. Zdaniem odpowiadającej na skargę, przepisy te mają tylko charakter informacyjny, gdyż wskazują kto i na jakiej podstawie prowadzi postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tej regulacji sądy rozpoznając skargi nie są związane jej zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.

Skarga Prokuratora Rejonowego w R. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie podziela zarzutu naruszenia przez § 7 ust. 2 uchwały przepisów prawa, zwłaszcza art. 90n ust. 2 pkt 1 ustawy o systemie oświaty. Opinia dyrektora szkoły, na którą wskazuje przepis, zdaniem Sądu nie jest opinią wyrażoną w trybie art. 106 k.p.a.

Zatem dyrektor szkoły nie jest organem współdziałającym na tej podstawie prawnej. Wykładnia przepisów prowadzi do wniosku, że wymagane treścią § 7 uchwały współdziałanie dyrektora szkoły w postaci złożenia stosownej opinii jest elementem postępowania dowodowego prowadzonego w sprawie udzielenia pomocy. Jego istota sprowadza się do potwierdzenia niektórych danych zawartych w wniosku o udzielenie pomocy socjalnej dla ucznia. Pogląd Sądu wypływa z treści art. 90 n ust. 2 pkt 1 ustawy o systemie oświaty. W przepisie tym wskazano kilka podmiotów, które mogą być uprawnione do wyrażenia opinii w postępowaniu o przyznanie pomocy materialnej dla ucznia. Pośród tych podmiotów dyrektor szkoły mógłby być traktowany jako organ w rozumieniu art. 106 k.p.a., jeżeli przepisy wyraźnie wskazywałyby na konieczność współdziałania takiego organu w całym postępowaniu. Zdaniem Sądu takiego nakazu ustawa nie zawiera, a skarżona uchwała nie wychodzi poza dyspozycję art. 90 n ust. 2 pkt 1 ustawy o systemie oświaty.

Z tych powodów, mając na uwadze treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.