Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 404/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W nadesłanej skardze wniósł o ukaranie organu grzywną "w związku ze sprawą [...]" i przekroczeniem terminu do załatwienia sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], odpowiadając na skargę, wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 § 2 kpa. Nie wezwał bowiem organu odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie Kolegium poinformowało, że wydało w dniu [...] marca 2014 r. decyzję w sprawie nr [...]. Orzeczenie to - na skutek wniosku skarżącego – zostało zbadane w trybie nadzorczym, a organ odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji.

W nadesłanych do Sądu aktach administracyjnych sprawy znajduje się potwierdzenie, z którego wynika, że decyzja Kolegium z dnia [...] marca 2014 r. została doręczona P.S. w dniu 29 marca 2014 r.

Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia w terminie 7 dni, informacji, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi z dnia 30 marca 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] – składał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 kpa, Jeżeli tak Sąd zobowiązał skarżącego do nadesłania kopii tego zażalenia wraz z poświadczeniem jego złożenia w organie.

Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 lipca 2015 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji (k. 20 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, opatrzonej datą 17 lipca 2015 r., skarżący poinformował, że nie składał skargi na bezczynność, o jakiej mowa w wezwaniu Sądu. W sprawie o sygn. akt [...] złożył w dniu 30 marca 2015 r. wniosek o ukaranie organu grzywną.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2015 r., Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia niniejszego wezwania o wymierzenie jakiej grzywny - przewidzianej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - wnosi. Jednocześnie wezwał ponownie skarżącego do udzielenia - w terminie 7 dni - informacji, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi z dnia 30 marca 2015 r., składał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 kpa. Jeżeli tak, Sąd zobowiązał skarżącego do nadesłania kopii tego zażalenia, wraz z poświadczeniem jego złożenia w organie.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2015 r. (k. 23 akt sądowych).

W odpowiedzi na wskazane wezwanie z dnia 28 sierpnia 2015 r. skarżący poinformował, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu składał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie złożył elektronicznie przez E-PUAP. W związku z modyfikacją i wdrożeniem nowego systemu E-PUAP 2 nie jest w stanie odnaleźć potwierdzenia nadania tego wezwania. Wniósł, aby Sąd wystąpił do organu z prośbą o nadesłanie żądanego dokumentu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie Sąd dwukrotnie zarządzeniami z dnia 24 czerwca 2015 r. i 3 sierpnia 2015 r. występował do skarżącego o nadesłanie w terminie 7 dni informacji, czy składał on wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 kpa oraz w przypadku pozytywnej odpowiedzi zobowiązał skarżącego do nadesłania kopii tego wezwania oraz poświadczenia jego złożenia w organie.

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 kpa, przed wniesieniem skargi na bezczynność. Nie nadesłała bowiem, ani kopii wezwania, ani poświadczenia jego złożenia w organie – mimo podnoszenia twierdzeń, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyła.

Przy czym z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy oraz odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem niniejszej skargi na bezczynność.

W tych okolicznościach złożenie skargi na bezczynność - bez uprzedniego wystąpienia przez skarżącego ze stosownym wezwaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] - skutkować musiało odrzuceniem skargi na bezczynność.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.