Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 801/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 7  , art 49 par 2  , art 57 par 1  77 par 1  , 80 art 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mirosław Bator sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2023 r. skargi T. Ż. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 14 czerwca 2022 r. znak WI-VI.7821.1.60.2021.JB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz T. Ż. 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi T. Ż. (dalej: skarżący) jest postanowienie Wojewody Małopolskiego z 14 czerwca 2022 r. znak WI-VI.7821.1.60.2021.JB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W stanie faktycznym sprawy skarżący złożył pismem nadanym 8 lipca 2021 r. odwołanie od decyzji Starosty Tatrzańskiego nr 1/2021 z 24 maja 2021 r. o zgodzie na realizację inwestycji drogowej. W piśmie z 4 marca 2022 r. Wojewoda Małopolski poinformował skarżącego, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania i ma możliwość złożenia w terminie 30 dni wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. W odpowiedzi skarżący wskazał, że termin został zachowany, bowiem zawiadomienie o wydaniu decyzji otrzymał 24 czerwca 2021 r.

Postanowieniem z 14 czerwca 2022 r. Wojewoda Małopolski stwierdził, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ zaznaczył, że Starosta Tatrzański doręczył decyzję wnioskodawcy oraz zawiadomił o wydaniu zaskarżonej decyzji w drodze obwieszczenia: na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Zakopane od 09 czerwca 2021 r. do 23 czerwca 2021 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu 09 czerwca 2021 r., a także w prasie lokalnej "Gazeta K. " - wydanie z 09 czerwca 2021 r. oraz tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w Zakopanem od 07 czerwca 2021 r. do 28 czerwca 2021 r. oraz w urzędowym publikatorze teleinformatycznym - Biuletynie Informacji Publicznej tego urzędu 08 czerwca 2021 r. Ponadto właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych inwestycją wysłał zawiadomienie z 24 maja 2021 r. o wydaniu zaskarżonej decyzji.

Z powyższego wynika zatem, że obwieszczenie o wydaniu decyzji Starosty Powiatowego w Zakopanem zostało najpóźniej ogłoszone w dniu 09 czerwca 2021 r.. a więc 14-dniowy termin, skutkujący doręczeniem rozstrzygnięcia, upłynął w dniu 23 czerwca 2021 r., zatem termin na wniesienie odwołania od decyzji Starosty Tatrzańskiego upłynął z dniem 07 lipca 2021 r.

Organ dodał, że Starosta, zgodnie z wymogami art. 107 § 1 pkt 7 kpa, prawidłowo pouczył strony w treści zaskarżonej decyzji o możliwości i terminie złożenia odwołania do Wojewody Małopolskiego. Również w zawiadomieniu Starosty Tatrzańskiego z 24 maja 2021 r. - na które powołuje się skarżący - znajduje się prawidłowy zapis informujący o wydanej decyzji oraz doręczeniu decyzji oraz możliwości złożenia odwołania od decyzji w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Starosta wyjaśnił, że doręczenie uważa się za dokonane w dniu odbioru decyzji przez wnioskodawcę, a dla pozostałych stron po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia tj. ukazania się obwieszczenia o wydaniu decyzji (zgodnie z art. 49 kpa przywołując jego treść). Wskazał również miejsce zamieszczenia obwieszczenia o wydaniu decyzji, jak również informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

Powyższe postanowienie zaskarżył w skardze do WSA w Krakowie skarżący. Podniósł w niej argumenty dotyczące zasadności decyzji z 24 maja 2021 r.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: P.p.s.a.).

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, choć nie z przyczyn w niej podnoszonych.

Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: K.p.a.) odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Kluczowymi przepisami w niniejszej sprawie są również art. 49 § 2 K.p.a. i art. 57 § 1 zdanie pierwsze. W myśl pierwszego z powołanych przepisów dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej. Z kolei w myśl drugiego z powołanych przepisów – jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło.

W pierwszej kolejności jako prawidłowe należy przyjąć stanowisko organu, że w przypadku, gdy publiczne ogłoszenie obwieszczenia o wydaniu decyzji dokonywane jest w różnych miejscach i za pomocą różnych środków przekazu, należy ustalić dzień, w którym obwieszczenie o wydaniu decyzji zostało zamieszczone najpóźniej i ten traktować jako dzień rozpoczęcia biegu terminu czternastu dni, którego upływ skutkuje uznaniem doręczenia decyzji w trybie art. 49 K.p.a. Stanowisko powyższe jest ugruntowane w orzecznictwie (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2016 r., VIII SA/Wa 1016/15 i powołane tam orzecznictwo).

Skoro zaś obwieszczenie o wydaniu decyzji starosty zostało ogłoszone najpóźniej 9 czerwca 2021 r., to ten dzień należało przyjąć za dzień, od którego zależy rozpoczęcie biegu terminu do uznania decyzji za doręczoną. Jednocześnie publiczne obwieszczenie jest zdarzeniem, o którym mowa w art. 57 § 1 K.p.a., zatem dnia, w którym nastąpiło to zdarzenie, czyli 9 czerwca 2021 r., nie należy uwzględniać w obliczaniu czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 49 § 2 K.p.a. Pierwszy dzień tego terminu, to 10 czerwca 2021 r., a czternasty dzień tego terminu to 23 czerwca 2021 r. Dalej należy zauważyć, że w myśl art. 49 § 2 "zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie (...)". Istotne jest tutaj sformułowanie "po upływie", którego użył ustawodawca. Skoro czternastym dniem przedmiotowego terminu był 23 czerwca 2021 r., to pierwszym dniem "po upływie" czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 49 § 2 K.p.a., jest 24 czerwca 2021 r. i ten dzień należy przyjąć za dzień doręczenia decyzji. Odmienne stanowisko, tj. przyjęcie, że doręczenie zostało dokonane 23 czerwca 2021 r., oznaczałoby, że organ uznaje doręczenie za dokonane "z upływem", a nie "po upływie" czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie. Byłoby to wbrew brzemieniu art. 49 § 2 K.p.a. Należy w tym miejscu zauważyć, że na gruncie tej samej ustawy (K.p.a.) ustawodawca sformułowania "z upływem" użył dla instytucji fikcji doręczenia w przypadku podwójnego awizowania przesyłki. Jak bowiem stanowi art. 44 § 4 K.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Tymczasem w art. 49 § 2 K.p.a. wyraźnie użyto innego sformułowania ("po upływie"), któremu nie można przypisywać tożsamego znaczenia.

Przyjmując więc, że datą doręczenia decyzji był 24 czerwca 2021 r., dnia doręczenia decyzji – podobnie jak powyżej, przez wzgląd na art. 57 § 1 K.p.a. – nie uwzględnia się w obliczaniu czternastu dni na wniesienie odwołania. Tym samym pierwszym dniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a., był 25 czerwca 2021 r., a czternastym – 8 lipca 2021 r. Z powyższego wynika, że 8 lipca 2021 r. był ostatnim dniem na wniesienie odwołania przez skarżącego i w tym też dniu jego odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej. Powyższe nastąpiło zatem z zachowaniem terminu. Odmienne ustalenia organu doprowadziły do naruszenia art. 7, 77 § 1 80 K.p.a., co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego wydania postanowienia na podstawie art. 134 K.p.a. i nierozpatrzenia merytorycznie odwołania skarżącego.

Wobec powyższego zaskarżone postanowienie zostało uchylone na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) P.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 i art. 210 § 2 P.p.s.a. Na koszty te składa się kwota 100 zł uiszczona przez skarżącego tytułem należnego wpisu od skargi.