Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 113/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3; art. 220 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 22 grudnia 2023 r. nr 0601-IGC.4303.44.2023.AS w przedmiocie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym i określenia kwoty podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca O. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym i określenia kwoty podatku od towarów i usług.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie adresu siedziby strony skarżącej, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej lub samodzielnie pobranego wydruku komputerowego, zawierającego aktualną informację z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącą skarżącej, na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 685), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1-2 akt sądowych).

Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2024 r. wezwano również skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w łącznej kwocie 600 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia (k. 18 akt sądowych).

Wymienione wyżej wezwania zostały przesłane jedną przesyłką pocztową na adres pełnomocnika skarżącej. Przesyłka została doręczona skutecznie bezpośrednio do rąk pełnomocnika strony w dniu 20 marca 2024 r. (k. 25 akt sądowych).

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, do usunięcia których został wezwany oraz nie uiścił wpisu od skargi (notatka urzędowa – k. 27 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże według regulacji szczególnej zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Już z tej tylko przyczyny – nieusunięcia przez stronę w zakreślonym terminie braków fiskalnych skargi – podlegała ona odrzuceniu.

Ponadto zaistniały ku temu przyczyny dodatkowe. Według art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a., według którego, skarga powinna czynić zadość m.in. wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1a p.p.s.a., pismo strony, a więc także skarga, powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten ma zatem zastosowanie w okolicznościach tej sprawy.

Przesyłka sądowa zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych skargi (wskazanie adresu siedziby strony skarżącej i złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony) oraz do usunięcia braków fiskalnych skargi (jej opłacenie) została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w sposób prawidłowy w dniu 20 marca 2024 r. Braki nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Tym samym ustawowy termin zakreślony stronie w zarządzeniach Przewodniczącego Wydziału na usunięcie przedmiotowych braków formalnych oraz fiskalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 27 marca 2024 r. (środa), wobec czego skarga podlega odrzuceniu.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić, o czym rozstrzygnięto w postanowieniu.