Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 24/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 9, art. 81 ust. 1 pkt 1 i ust. 4
journal: Dz.U. 2024 poz 725
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
article: art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. a, art. 26 ust. 1 - 6, art. 26a
journal: Dz.U. 2023 poz 1587
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)
article: art. 4, art. 15 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Białogardu z dnia 26 sierpnia 2024 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Burmistrzem Białogardu a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Białogardzie w przedmiocie wskazania organu właściwego do wyegzekwowania od właściciela nieruchomości prawidłowego usytuowania pojemnika na odpady komunalne postanawia: wskazać Burmistrza Białogardu jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Białogardzie w piśmie z 23 lutego 2024 r. poinformował Burmistrza Białogardu o zgłoszonej do Inspektora Sanitarnego 17 stycznia 2024 r. interwencji odnośnie do usytuowania pojemnika na odpady w Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej [...] Spółka Jawna ul. [...] w B.. Ze zdjęć dołączonych do interwencji wynikało, że na zewnątrz budynku NZOZ od strony elewacji frontowej, gdzie znajduje się główne wejście do budynku oraz podjazd dla osób niepełnosprawnych ustawiony jest pod zadaszeniem przy ścianie budynku w bardzo bliskiej odległości od okien i drzwi oraz od sąsiedniej działki pojemnik na odpady. Informacja ta miała służyć Burmistrzowi do wykorzystania służbowego. Organ sanitarny poprosił o informację zwrotną o podjętych w tej sprawie działaniach. Powyższe pismo poprzedziło pismo z 16 lutego 2024 r., w którym organ sanitarny wskazuje, że w reakcji na powyższą interwencję jego przedstawiciele przeprowadzili kontrolę sanitarną, która nie stwierdziła żadnych nieprawidłowości.

Burmistrz Białogardu w piśmie z 6 marca 2024 r. na podstawie art. 65 K.p.a. przekazał według właściwości powyższe zgłoszenie o usytuowaniu pojemników na odpady Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Białogardzie, wskazując, ze dotyczy to działki ew. nr [...] obr. [...] miasta Białogard.

W piśmie z 12 kwietnia 2024 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Białogardzie kolejny raz na podstawie art. 65 K.p.a. przekazał zgłoszenie interwencji z 17 stycznia 2024 r. Wskazał wówczas na przepis art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz 1587 z późn. zm.) według którego posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. W przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, burmistrz w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami. Wyznaczył wówczas 30 dniowy termin na poinformowanie go o sposobie załatwienia sprawy. Dołączył zgłoszenie interwencyjne oraz zdjęcia.

Burmistrz Białogardu kolejny raz przekazał zgłoszenie interwencyjne do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białogardzie (pismo z 24 kwietnia 2024 r.).

W odpowiedzi na powyższe PINB w Białogardzie w piśmie z 6 maja 2024 r. poinformował, że nie jest organem właściwym do załatwienia sprawy przedstawionej w zawiadomieniu bowiem niewłaściwie ustawiony sam pojemnik na odpady stałe nie jest obiektem budowlanym, jak również nie jest urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 i 9 ustawy Prawo budowlane i nie może stanowić przedmiotu postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Wobec czego sprawę przekazał według właściwości do Burmistrza Białogardu.

Burmistrz Białogardu 4 czerwca 2024 r. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a PINB w Białogardzie na tle niniejszej sprawy. Kolegium odpowiedziało, że jest kompetentne do rozpatrzenia wniosku albowiem PINB nie jest jednostką samorządu terytorialnego, jest organem administracji rządowej, który nie ma wspólnego z Burmistrzem Białogardu organu wyższego stopnia. Wobec tego Kolegium wskazało na NSA jako właściwy do rozpoznania sporu kompetencyjnego zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

Burmistrz Białogardu wystąpił 26 sierpnia 2024 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim, a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Białogardzie poprzez wskazanie organu właściwego do wyegzekwowania od właściciela nieruchomości prawidłowego usytuowania pojemnika na odpady komunalne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

W ocenie Burmistrza, właściwym w niniejszej sprawie jest PINB w Białogardzie bowiem art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wskazuje, że organy nadzoru budowlanego kontrolują przestrzeganie i stosowanie przepisów prawa budowlanego. Z kolei § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r.,poz. 1225 ze zm.) określa zakres obowiązywania jako ustalanie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i związane z nimi urządzenia, ich usytuowanie na działce budowlanej oraz zagospodarowanie działek przeznaczonych pod zabudowę, zapewniające spełnienie wymagań art. 5 i 6 ustawy Prawo budowlane. Burmistrz zauważył, że w § 23 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia stwierdzono, że odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.

Stwierdził, że skoro ww. rozporządzenie jest zbiorem przepisów z zakresu prawa budowlanego, to kontrola ich przestrzegania należy do organów nadzoru budowlanego, a zatem organem właściwym do wyegzekwowania od właściciela nieruchomości prawidłowego usytuowania pojemnika na odpady komunalne jest PINB w Białogardzie.

W odpowiedzi na powyższy wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego PINB w Białogardzie wyjaśnił, że przedmiotem sporu kompetencyjnego nie są pojemniki na śmieci usytuowane na przeznaczonym i urządzonym do tego placu, kojcu lub wiacie na pojemniki do składowania odpadów zwanym śmietnikiem, lecz pojedynczy ruchomy pojemnik na odpady ustawiony w niewłaściwym miejscu na podjeździe dla osób niepełnosprawnych, co jest niezgodne z warunkami sanitarnymi.

Organ nadzoru zauważa, że treść § 23 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie połączono z § 22 ust. 1 tegoż rozporządzenia, który stanowi, że na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji. Wynika z tego przepisu, że przedmiotem regulacji są miejsca na pojemniki a nie pojedynczy pojemnik czy kosz na śmieci postawiony w niewłaściwym miejscu.

Stwierdzona nieprawidłowość (pojemnik na odpady ustawiony na podjeździe dla osób niepełnosprawnych) powinna być przedmiotem postępowania przed organem porządkowym jak również przed organem przewidzianym do kontroli przestrzegania reżimu sanitarnego w placówkach NZOZ jakim jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny. Organ nadzoru zakwestionował żądanie i uzasadnienie wniosku Burmistrza Białogardu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 P.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje wskazane powyżej spory w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy uznają się jednocześnie za właściwe (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny) i pod warunkiem, że jest to sprawa z zakresu administracji publicznej, w której jeden z pozostających w sporze organów jest właściwy.

W niniejszej sprawie pomiędzy Burmistrzem Białogardu, a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Białogardzie zaistniał spór negatywny, ponieważ oba organy twierdzą, że nie są właściwe w sprawie wyegzekwowania od właściciela nieruchomości prawidłowego usytuowania pojemnika na odpady komunalne znajdującego się na terenie działki nr [...] w Białogardzie przy ul. [...] będącej współwłasnością M. Z. i J. Z., na której to znajduje Niepubliczny Zakładzie Opieki Zdrowotnej [...] Spółka Jawna ul. [...] w B.. Z fotografii znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy (załącznik do zgłoszonej interwencji) wynika, że na zewnątrz budynku NZOZ od strony elewacji frontowej, gdzie znajduje się główne wejście do budynku oraz podjazd dla osób niepełnosprawnych ustawiony jest pod zadaszeniem przy ścianie w bliskiej odległości od okien tego budynki i granicy z działką sąsiednią został ustawiony pojemnik na odpady komunalne.

W ocenie NSA, w niniejszym sporze nie chodzi o usytuowanie budynku, budowli czy też urządzenia budowlanego o jakim mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725 ze zm.) ale o ustawienie samodzielnego, mobilnego pojemnika na śmieci komunalne na nieruchomości zabudowanej budynkiem usługowym (prywatną przychodnią zdrowia) będącej współwłasnością określonych podmiotów. Istotne znaczenie ma fakt, że obecna lokalizacja tego pojemnika nie jest przewidzianym do tego miejscem składowania odpadów na tej nieruchomości lecz jest to zadaszona część wjazdu dla osób niepełnosprawnych. Gdyby chodziło o miejsce składowania odpadów z § 22 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czyli np. wiatę śmietnikową z pojemnikami, to wówczas można by było oceniać ten stan faktyczny z uwagi na przepisy o usytuowaniu obiektów budowlanych na działce budowlanej zgodnie z § 22 i § 23 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, czyli np. zachowanie odległości 10 m od okien i drzwi w budynku przeznaczonym na pobyt ludzi. Jednak samodzielny pojemnik na odpady komunalne nie stanowi budowli ani budynku i wobec tego nie można twierdzić, że organy nadzoru budowlanego są uprawnione do oceny prawidłowości jego lokalizacji jakby miały do czynienia z obiektem budowlanym. Skoro przepisy rozporządzenia w § 22 ustanawiają obowiązek lokalizacji na działce budowlanej miejsca na odpady można by jedynie zapytać organ nadzoru budowlanego czy i gdzie na tej nieruchomości znajduje się miejsce na odpady aby w odrębnym postępowaniu wykazać, że obecna lokalizacja nie jest właściwa i powinien on znaleźć się w miejscu do tego wyznaczonym zgodnie z projektem zagospodarowania a w jego braku organy nadzoru budowlanego mogłyby nakazać stworzenie takiego miejsca by dostosować nieruchomość do stanu zgodnego z prawem budowlanym.

Obecnie jednak chodzi o stwierdzenie, że odpady składowane są w miejscu do tego nieprzeznaczonym bowiem trudno uznać, że zadaszony podjazd dla osób niepełnosprawnych od frontowej strony budynku jest miejscem właściwym.

Z powyższego wynika, że sprawa w istocie swej sprowadza się do spowodowania by pojemnik na odpady stałe, zawierający śmieci powstające w budynku przychodni, był umieszczony w wyznaczonym do tego miejscu na terenie działki budowlanej zajmowanej przez budynek przychodni. Doprowadzi to do składowania odpadów w miejscu do tego przeznaczonym.

Zaznaczyć należy, że zasadniczo kwestie związane z gospodarką odpadami komunalnymi pod kątem utrzymania czystości i porządku w gminach reguluje ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2024 r., poz. 399). Niemniej jednak wskazując na nadzór nad realizacją obowiązków określonych w art. 5 ust. 1-4 tej ustawy przez wójta, burmistrza lub prezydent miasta (art. 5 ust. 6 u.c.p.g.) np. wyposażenia właściciela nieruchomości w pojemniki na odpady czy ich właściwego utrzymania nie wskazuje kto odpowiada za właściwe umiejscowienie pojemnika na odpady. Wobec tego należy sięgnąć do przepisów o odpadach. Na możliwość taką wskazuje art. 1a u.c.p.g. Zgodnie z tym przepisem w sprawach dotyczących postępowania z odpadami komunalnymi w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 2 z późn. zm. – obecnie z 2023 r. poz. 1587 ze zm.). W art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach wskazuje się, że posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. W myśl ust. 2 tego przepisu z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami. Stosownie do art. 26 ust. 3 ustawy o odpadach decyzję, o której mowa w ust. 2, wydaje się w stosunku do wszystkich posiadaczy odpadów odpowiedzialnych za gospodarowanie odpadami, o których mowa w ust. 1. Za wykonanie obowiązków wskazanych w decyzji posiadacze odpadów odpowiedzialni są solidarnie. W dalszych ustępach tego przepisu mowa jest o tym, że jeżeli posiadacz odpadów nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, z której jest obowiązany usunąć odpady, władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z tej nieruchomości, a w przypadku wykonania zastępczego decyzji - organowi egzekucyjnemu (ust. 4). Władającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów wynagrodzenie za udostępnienie nieruchomości (ust. 5). W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się w szczególności:

1) termin usunięcia odpadów;

2) rodzaj odpadów;

3) sposób usunięcia odpadów (ust. 6).

Ustawa o odpadach przewiduje także kompetencję samego organu do usunięcia odpadów z miejsca do tego nieprzeznaczonego w art. 26a ustawy o odpadach. Stanowi on, że w przypadku gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów, właściwy organ podejmuje działania polegające na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi. W art. 26 ust. 2 pkt 3 przewidziano właściwość wójta, burmistrza lub prezydent miasta. W celu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ określa, w drodze decyzji skierowanej do władającego powierzchnią ziemi: 1) zakres i termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych miejsc, w których znajdują się odpady; 2) zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów przez ten organ; 3) termin rozpoczęcia i zakończenia działań, o których mowa w pkt 2. Decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 i 803) nie stosuje się.

Decyzję tą wydaje się po zasięgnięciu opinii w sprawie spełnienia przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów:

1. wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;

2. odpowiednio organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej albo organu Wojskowej Inspekcji Sanitarnej stosownie do ich właściwości miejscowej w odniesieniu do:

a. oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi w związku z obecnością tych odpadów,

b. zanieczyszczenia w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w związku z obecnością tych odpadów;

3. regionalnego dyrektora ochrony środowiska, z wyjątkiem przypadku gdy decyzję wydaje ten organ;

4. komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

Właściwy organ żąda od posiadacza odpadów odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami zwrotu poniesionych przez siebie kosztów działań polegających na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi. Posiadacz odpadów jest obowiązany zwrócić te koszty w terminie 14 dni od dnia doręczenia żądania.

Wynika z tego, że to wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest organem właściwym do sprawowania nadzoru nad prawidłowością składowania lub magazynowania odpadów, co do miejsca takiego magazynowania lub składowania. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 5 lit a ustawy o odpadach przez magazynowanie odpadów należy rozumieć czasowe przechowywanie odpadów obejmujące wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę. W ocenie NSA, gromadzenie odpadów komunalnych w pojemnikach w miejscu do tego nieprzeznaczonym nie jest niczym innym jak ich magazynowaniem w takim miejscu.

Wytwórcą odpadów jest według ustawy każdy, którego działalność lub bytowanie powoduje powstawanie odpadów (pierwotny wytwórca odpadów) - art. 3 ust. 1 pkt 32. Natomiast przez posiadacza odpadów należy rozumieć wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Zatem nadzór nad dokonywaniem magazynowania odpadów komunalnych przez ich wytwórcę w miejscu do tego nie przeznaczonym jest sprawą z zakresu kompetencji wójta, burmistrza lub prezydenta miasta - art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach.

Zdaniem NSA, doprowadzenie do przechowywania odpadów komunalnych w miejscu do tego przeznaczonym w projekcie obiektu budowlanego, gdy takie pomieszczenie istnieje, wykracza poza kompetencję organu nadzoru budowlanego polegającą na dokonywaniu oceny prawidłowości realizacji inwestycji zgodnie z prawem budowlanym i podejmowaniu działań kontrolnych w tym zakresie. Jeśli takiego miejsca w ogóle by nie było to znaczy, że nie realizowano inwestycji zgodnie z prawem budowlanym, które taki obowiązek przewiduje. Umiejscowienie pojemników na odpady komunalne poza śmietnikiem przewidzianym w obiekcie budowlanym nie stanowi o nieprawidłowej realizacji inwestycji np. w zakresie zagospodarowania terenu. Działanie takie odnosi się w istocie do nieprzestrzegania zasad postępowania z odpadami komunalnymi, które powinny być umieszczone (magazynowane) w pojemnikach, które znajdują się w przeznaczonych do tego miejscach.

W sytuacji, kiedy sprawa sprowadza się do przechowywania śmieci w miejscu i w sposób do tego nieprzeznaczony tj. do utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, zdaniem NSA, właściwym będzie Burmistrz Białogardu, który w ramach realizacji swych zadań ustawowych w zakresie utrzymania porządku i czystości na terenie gminy wskazanych także w ustawie o odpadach będzie mógł nakazać umieszczenie pojemników na śmieci w miejscu do tego wyznaczonym zgodnym z projektem budowlanym a gdyby magazynowanie odpadów stwarzało zagrożenie dla życia i zdrowia i konieczne było ich natychmiastowe usunięcie może podjąć działania polegające na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi opisane w art. 26a ust. 3 i n ustawy o odpadach.

PINB byłby właściwy gdyby na zabudowanej nieruchomości w ogóle nie powstało miejsce do składowania odpadów, które było przewidziane w projekcie zagospodarowania terenu, zatem nie został zrealizowany projekt budowlany, którego częścią jest plan zagospodarowania terenu przewidujący miejsce na odpady. Kompetencja ta wynikała by z art. 81 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

W niniejszej sprawie, zdaniem NSA, brak jest podstaw by dopatrywać się kompetencji organów nadzoru budowlanego gdy oczywistym jest, że samodzielny pojemnik na odpady znajduje się w obrębie podjazdu dla niepełnosprawnych, który nie jest miejscem składowania odpadów zgodnym z prawem budowlanym. Według § 22 ust.1 pkt. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych miejscami do czasowego gromadzenia odpadów stałych mogą być wyodrębnione pomieszczenia w budynku, mające posadzkę powyżej poziomu nawierzchni dojazdu środka transportowego odbierającego odpady, lecz nie wyżej niż 0,15 m, w tym także dolne komory zsypu z bezpośrednim wyjściem na zewnątrz, zaopatrzonym w daszek o wysięgu co najmniej 1 m i przedłużony na boki po co najmniej 0,8 m, mające ściany i podłogi zmywalne, punkt czerpalny wody, kratkę ściekową, wentylację grawitacyjną oraz sztuczne oświetlenie. Przez fakt wystawienia pojemników na śmieci przed obiekt budowlany nie powstał inny obiekt budowlany, w szczególności nie postało tu miejsce gromadzenia odpadów stałych wskazane w rozporządzeniu o warunkach technicznych. Pojemnik na śmieci nie jest obiektem budowlanym. Organ nadzoru może podjąć kontrolę, jeśli stwierdzi, że na nieruchomości w ogóle nie przewidziano miejsc gromadzenia odpadów stałych lub gdy obiekt budowlany w tym urządzenie budowlane zostało umiejscowione niezgodnie z projektem budowlanym lub zagospodarowaniem terenu. W ocenie NSA, organ nadzoru budowlanego w oparciu o przepisy prawa budowlanego nie może spowodować by pojemniki do gromadzenia śmieci powstających na terenie obiektu budowlanego zostały umieszczone w miejscu przeznaczonym do tego w projekcie budowlanym.

PINB byłby właściwym w sprawie, jeśli z ustaleń sprawy wynikałoby, że właściciel obiektu dokonał zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części tj. pomieszczenia śmietnikowego i nie dokonał w tym zakresie zgłoszenia (art. 71 - art. 71 a ustawy Prawo budowlane). Na takie okoliczności nie wskazuje jednak materiał zgromadzony w sprawie.

W związku z powyższym NSA uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy właściwym do jej załatwienia będzie Burmistrz Białogardu.

Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Burmistrza Białogardu jako organ właściwy w sprawie.