Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1170/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 138 ust. 2, 439 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2305
law: Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t. j.)
article: art. art. 165 ust. 3, 170, 171 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1948
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Mateusz Rogala, , Protokolant referent Joanna Mazur, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku za długoletnią służbę wojskową oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej, zwany dalej "Ministrem", decyzją z [...] maja 2024 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej "Kpa."), po rozpatrzeniu odwołania [...] J. H., zwanego dalej "skarżącym", wniesionego od decyzji

nr [...] Szefa Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji, zwanego dalej "Szefem CWCR" z [...] marca 2024 r. w sprawie odmowy przyznania dodatku

za długoletnią służbę wojskową w wysokości 19% kwoty należnego uposażenia zasadniczego od [...] września 2023 r., utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji.

Wydanie decyzji Ministra poprzedził następujący stan sprawy.

Skarżący wystąpił z wnioskiem do Szefa Ośrodka Zamiejscowego w [...] (nr [...] z [...] lutego 2024 r.) o przyznanie dodatku za długoletnią służbę

w wysokości 19% od [...] września 2023 r. w związku ze zmianą brzmienia art. 138 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny. Powołał się na treść przepisów art. 439 powołanej ustawy oraz art. 171 ust. 2 pkt z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej.

Jak ustalono, skarżący od [...] marca 2004 r. do [...] czerwca 2008 r. pełnił służbę stałą w Izbie Celnej w [...], zaś w dniu zwolnienia z tej służby zajmował stanowisko młodszego kontrolera celnego oraz posiadał stopień młodszego rewidenta celnego, a jego stosunek służbowy ustał na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Z kolei decyzją z [...] lipca 2023 r. Szefa CWCR przyznano skarżącemu dodatek stały za długoletnią służbę wojskową w wysokości 15% kwoty należnego uposażenia zasadniczego, tj. 1192,50 zł miesięcznie od [...] czerwca 2023 r. na okres zajmowania wskazanego stanowiska służbowego.

Skarżący wystąpił z wnioskiem do Szefa Ośrodka Zamiejscowego w [...] (nr [...] z [...] października 2023 r.) o zaliczenie okresu pełnienia służby

w Służbie Celnej do okresów służby wojskowej, od których jest uzależnione nabycie prawa lub wysokości należności pieniężnych określonych w ustawie z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, w związku ze zmianą brzmienia art. 138 ust. 2 tej ustawy z dniem [...] września 2023 r.

Na skutek rozpatrzenia powyższego wniosku, decyzją z [...] listopada 2023 r. Szef CWCR odmówił skarżącemu zaliczenia z [...] września 2023 r. okresu pełnienia służby w Służbie Celnej od [...] marca 2004 r. do [...] czerwca 2008 r., tj. 4 lata 3 miesiące 6 dni do okresów służby wojskowej, od których jest uzależnione nabycie prawa lub wysokości należności pieniężnych określonych w ustawie z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny.

W wyniku rozpoznania odwołania od powyższej decyzji, Minister decyzją

nr [...] z [...] stycznia 2024 r. uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył w całości postępowanie w przedmiocie zaliczenia okresu pełnienia służby w Służbie Celnej

do okresów służby wojskowej, od których jest uzależnione nabycie prawa lub wysokości należności pieniężnych określonych w ustawie z dnia 11 marca 2022 r.

o obronie Ojczyzny.

Wyjaśniono, że ustalenie okresu, od którego zależy nabycie przez żołnierza zawodowego prawa do określonej należności pieniężnej lub określenie jej wysokości jest istotnym elementem postępowania wyjaśniającego i dowodowego w sprawie

o przyznanie określonego świadczenia pieniężnego i nie stanowi w związku z tym przedmiotu odrębnej sprawy administracyjnej. Wliczanie do okresu służby wojskowej, od której zależy nabycie prawa do określonej i konkretnej należności pieniężnej, okresów służby w innej formacji mundurowej stanowić powinno jedynie przedmiot postępowania dowodowego prowadzonego dla potrzeb ustalenia prawa do tej należności. Kwestia ewentualnego zaliczenia bądź odmowy przedmiotowego okresu powinna zatem stanowić jedynie przedmiot uzasadnienia decyzji ustalającej prawo bądź odmawiającej jego przyznania.

W decyzji z [...] marca 2024 r. Szef CWCR przywołał przepisy dotyczące przyznawania żołnierzom zawodowym dodatku za długoletnią służbę wojskową. Wskazał również na treść art. 138 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zgodnie z którym okres pełnienia służby w służbach, o których mowa

w ust. 1 (Policja, Straż Graniczna, Biuro Ochrony Rządu, Służba Ochrony Państwa, Państwowa Straż Pożarna, Służba Więzienna, Straż Marszałkowska, Służba Celno- Skarbowa, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służba Wywiadu Wojskowego lub Służba Kontrwywiadu Wojskowego) zalicza się do okresów służby wojskowej, od których uzależnione jest nabycie prawa lub wysokość należności pieniężnych określonych w niniejszej ustawie, z wyłączeniem należności, o których mowa w art. 458 i art. 459 pkt 1, w przypadku gdy funkcjonariusz otrzymał te należności w poprzednio pełnionej służbie. Powyższe prowadzi, w ocenie Szefa CWCR do wniosku, że nie można zastosować powyższego przepisu do wcześniejszej służby żołnierza zawodowego w strukturach Służby Celnej.

Przywołano również pozostałe przepisy mające zastosowanie w sprawie,

a dotyczące skarżącego, który wywodził uprawnienie do dodatku za długoletnią służbę wojskową z tytułu pełnionej wcześniej służby w Służbie Celnej.

Skonstatowano, że okres służby skarżącego w Służbie Celnej nie może być traktowany jako równoważny z pełnieniem służby w Służbie Celno-Skarbowej.

W związku z tym, w stosunku do skarżącego nie znajduje zastosowania art. 138

ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wskazał, że przed powołaniem

do zawodowej służby wojskowej był funkcjonariuszem Służby Celnej, który to stosunek ustał [...] czerwca 2008 r. Zwrócił uwagę na zmianę od 29 września 2023 r. brzmienia art. 137 i 138 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, które w nowym brzmieniu stanowią, że do okresów służby wojskowej, od których jest uzależnione nabycie prawa lub wysokość należności pieniężnych określonych w niniejszej ustawie, zalicza się okres pełnienia służby w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Więziennej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Celno-Skarbowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Wywiadu Wojskowego lub Służbie Kontrwywiadu Wojskowego. Z racji brzmienia przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. wprowadzającej ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, zgodnie z którą połączono Służbę Celną z kontrolą skarbową i administracją podatkową w ramach nowej instytucji Krajowej Administracji Skarbowej, a Służba Celna przestała istnieć, natomiast funkcjonariusze zlikwidowanej Służby Celnej stali się funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, tj. dotychczasowy stosunek służbowy w Służbie Celnej przekształcił się w stosunek służbowy w Służbie Celno-Skarbowej.

Z powyższego wynika zatem, jak stwierdził skarżący, że Służba Celno- Skarbowa jest następcą prawnym Służby Celnej, a zgodnie z art. 171 ust. 2 pkt 1 ustawy do okresu służby w Służbie Celno-Skarbowej, od którego zależą uprawnienia

i świadczenia należne funkcjonariuszowi, wlicza się okres służby w Służbie Celnej.

W ocenie skarżącego nie powinno zatem budzić wątpliwości, że ustawodawca

w znowelizowanym przepisie art. 137 i 138 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. obronie Ojczyzny nie uwzględnił Służby Celnej, z uwagi na fakt, że służba ta w czasie uchwalania przedmiotowej nowelizacji nie istniała.

Zarzucił ponadto naruszenie art. 10 Kpa., poprzez brak poinformowania go przed wydaniem decyzji o możliwości wypowiedzenia co do zebranych dowodów

i materiałów zebranych w sprawie, skutkujące naruszeniem prawa do zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym przede wszystkim przed wydaniem decyzji.

Minister w uzasadnieniu wymienionej na wstępie decyzji wskazał, że zgodnie

z art. 439 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny żołnierze zawodowi otrzymują dodatek za długoletnią służbę wojskową. Z kolei w myśl § 31

ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r.

w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U.

poz. 149 ze zm.) żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową o charakterze stałym w wysokości 15% należnego uposażenia zasadniczego po piętnastu latach służby wojskowej. Idąc dalej, zgodnie z ust. 2

cyt. przepisu dodatek określony w ust. 1 pkt 5 zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rok służby wojskowej pełnionej ponad piętnaście lat, nie więcej jednak niż do wysokości 35% po 35 latach służby wojskowej. Decyzją nr [...] Szef CWCR przyznał skarżącemu od [...] czerwca 2023 r. dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 15% kwoty należnego uposażenia zasadniczego i ustalił, że ww. dodatek będzie zwiększany o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rok służby wojskowej, liczonej od [...] lutego kolejnego roku kalendarzowego, nie więcej jednak niż do wysokości 35% po 35 latach służby wojskowej na okres zajmowania stanowiska służbowego Szefa Wydziału - Zastępcy Szefa Wojskowego Centrum Rekrutacji. W przedmiotowej decyzji nie został uwzględniony okres pełnienia przez skarżącego służby w charakterze funkcjonariusza w Służbie Celnej. W związku ze zmianą z 29 września 2023 r. brzmienia art. 138 ustawy o obronie Ojczyzny, na podstawie ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o Agencji Mienia Wojskowego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1872), skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie dodatku za długoletnią służbę wojskową w wysokości 19% kwoty należnego uposażenia zasadniczego od dnia wejścia w życie przedmiotowej zmiany, tj. [...] września 2023 r., a Szef CWCR decyzją nr [...] z [...] marca 2024 r. odmówił przyznania dodatku za długoletnią służbę wojskową we wnioskowanej wysokości, argumentując brakiem możliwości zaliczenia okresu pełnienia przez wnioskodawcę służby w Służbie Celnej do okresu pełnienia służby, od którego zależy wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową.

Minister zauważył, że na gruncie pełnienia zawodowej służby wojskowej, Służba Celno-Skarbowa została po raz pierwszy "włączona" do katalogu formacji mundurowych dopiero przepisami ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny. Poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie uwzględniała zarówno służby Celno-Skarbowej, jak i Służby Celnej, jako formacji mundurowych, w których pełnienie służby wiązało się z "uprzywilejowanym" traktowaniem w ramach zawodowej służby wojskowej. Ponadto w art. 17a, obowiązującej do 23 kwietnia 2022 r. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych określony był katalog formacji, w których okres służby uwzględniany był przy wskazanych należnościach. Wśród tych służb wymienione były nieistniejące wówczas Urząd Ochrony Państwa i Biuro Ochrony Rządu. Powyższe prowadzi do konstatacji, że ustawodawca pomimo faktu, że służby te posiadały swoich następców prawnych, świadomie uwzględnił je w obowiązujących wówczas przepisach, z uwagi na zamknięty charakter wspomnianego katalogu. Podobne rozwiązanie obowiązuje na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, która w art. 138 wymienia nieistniejące już Biuro Ochrony Rządu. Mając na uwadze racjonalność działania prawodawcy należy wskazać, że gdyby jego intencją było włączenie Służby Celnej to katalogu formacji mundurowych, w których okres służby jest uwzględniany przy ustalaniu uprawnień wynikających z przepisów ustawy, to z pewnością zostałoby to wprost wyartykułowane. W świetle powyższego nieuprawniona wydaje się zatem próba zrównania okresów służby w Służbie Celnej z okresami służby w Służbie Celno-Skarbowej. Stąd za datę umożliwiającą wliczenie okresu służby do dodatku za długoletnią służbę wojskową należy przyjąć powstanie Służby Celno-Skarbowej, tj. 1 marca 2017 r. i tym samym brak jest możliwości doliczenia skarżącemu okresów pełnienia służby w Służbie Celnej do okresu pełnienia służby wojskowej, od którego zależna jest wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, zatem zarzut naruszenia art. 137 i 138 ustawy z dnia 11 marca 2022 r.

o obronie Ojczyzny należy uznać za nietrafny.

Wobec zarzutu naruszenia art. 10 Kpa. Minister podzielił stanowisko organu

I instancji i nie dostrzegł jego zasadności, z uwagi na fakt, że udział skarżącego

w postępowaniu pierwszoinstancyjnym pozostawał bez wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie, ponieważ został oparty na znanym skarżącemu stanie faktycznym,

a jego istota sprowadzała się do wykładni przepisów regulujących tok zawodowej służby wojskowej.

Reasumując, Minister po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego uznał decyzję nr [...] Szefa CWCR z [...] marca 2024 r. w sprawie odmowy przyznania skarżącemu dodatku za długoletnią służbę wojskową w wysokości 19% od [...] września 2023 r. za prawidłową.

Skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra, której zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

1) art. 138 ust. 1 i 2 ustawy o obronie Ojczyzny, poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że nieujęcie w tym przepisie służby w Służbie Celnej wyłącza tę służbę jako służbę, której okres można wliczać do okresu służby wojskowej, od których uzależnione jest nabycie prawa lub wysokość należności pieniężnych określonych w tej (w tym m.in. do dodatku za długoletnią służbę wojskową), gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu, w zestawieniu z art. 171 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), powinna prowadzić do wniosku, iż okres służby w Służbie Celnej winien zostać zaliczony do okresu służby wojskowej, od której uzależnione jest nabycie prawa do dodatku za długoletnią służbę wojskową z uwagi na fakt, iż następcą prawnym Służby Celnej jest Służba Celno-Skarbowa, a funkcjonariusze likwidowanej Służby Celnej stali się funkcjonariuszami służby Celno-Skarbowej,

2) art. 171 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i pominięcie w rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy.

Zarzucił ponadto naruszenie przepisów postępowania, w postaci:

1) art. 7, 77 § 1 i art. 80 Kpa., polegające na niewyczerpującym zebraniu

i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy,

w tym niewyjaśnienie, czy funkcjonariusze zlikwidowanej Służby Celnej stają się funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej,

2) art. 8 i 107 § 3 Kpa., przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji

z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów, w szczególności niewyjaśnienie dlaczego inne zlikwidowane służby w miejsce których powstały nowe, korzystają

z prawa ciągłości służby, podczas gdy Służbie Celnej takiego prawa się odmawia.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, wniósł o uwzględnienie skargi

i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi rozwinął argumentację na rzecz postawionych w niej zarzutów.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 439 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248; zwana dalej "ustawą"), żołnierz zawodowy otrzymuje do uposażenia zasadniczego dodatek za długoletnią służbę wojskową. Przy ustalaniu dodatku za długoletnią służbę wojskową uwzględnia się wzrost dodatku uzależniony od stażu służby wojskowej oraz uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, wskazując sytuacje, w których wydaje się decyzje przyznające dodatek (art. 439 ust. 10 pkt 3 ustawy).

Przepis § 31 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia

9 stycznia 2023 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1792) stanowi, że żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową po piętnastu latach służby wojskowej w wysokości 15% należnego uposażenia zasadniczego. W myśl § 31 ust. 2 dodatek ten zwiększa się o kwotę 1 % należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rok służby wojskowej pełnionej ponad piętnaście lat, nie więcej jednak niż do wysokości 35% po 35 latach służby.

Zgodnie z art. 138 ust. 2 ustawy okres pełnienia służby w służbach, o których mowa w ust. 1, zalicza się do okresów służby wojskowej, od których jest uzależnione nabycie prawa lub wysokość należności pieniężnych określonych w niniejszej ustawie, z wyłączeniem należności, o których mowa w art. 458 i art. 459 pkt 1, w przypadku gdy funkcjonariusz otrzymał te należności w poprzednio pełnionej służbie. Przepis ten odsyła do ust. 1 powołanego artykułu, który stanowi, że osoba posiadająca stopień policyjny, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego lub Służby Kontrwywiadu Wojskowego, powołana na jej wniosek albo za jej zgodą do zawodowej służby wojskowej lub terytorialnej służby wojskowej, otrzymuje, z dniem jej stawienia się do pełnienia czynnej służby wojskowej, stopień wojskowy równorzędny z posiadanym stopniem w danej służbie zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 139. W przypadku oficerów stopień wojskowy nadaje tej osobie Minister Obrony Narodowej, a w pozostałych przypadkach – organ właściwy do powołania do zawodowej służby wojskowej.

Istota przedmiotowej sprawy sprowadza się zatem do ustalenia, czy okres pełnienia służby w Służbie Celnej przez skarżącego od [...] marca 2004 r. do [...] czerwca 2008 r. można zaliczyć do okresu pełnienia służby wojskowej, od którego zależy wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową.

Z uwagi na treść powyższych przepisów ustawy stwierdzić należy, że nie odnoszą się one do wcześniejszej służby żołnierza zawodowego w strukturach Służby Celnej.

Uwzględnienia wymaga, że ustawę z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej

(Dz.U. z 2004 r. poz. 1641 ze zm.) – która obowiązywała w okresie pełnienia przez skarżącego służby w charakterze funkcjonariusza Służbie Celnej – uchylono

na podstawie art. 243 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U.

z 2016 r. poz. 1799).

Następnie na podstawie art. 222 ust. 1 ostatniej cytowanej ustawy, funkcjonariusze celni, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pełnili służbę w Służbie Celnej, stali się funkcjonariuszami w rozumieniu nowej ustawy. Z kolei art. 165 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. wprowadzającej ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948, dalej "ustawa wprowadzająca") stanowi, że pracownicy w izbach celnych oraz urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej albo funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, pełniącymi służbę w jednostkach Krajowej Administracji Skarbowej i zachowują ciągłość pracy i służby. Idąc dalej, zgodnie z art. 171 ust. 1 pkt 2 ustawy wprowadzającej, w przypadku propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, z dniem określonym w propozycji, dotychczasowy stosunek służbowy w służbie przygotowawczej albo stałej przekształca się odpowiednio w stosunek pracy albo służby w Służbie Celno-Skarbowej, odpowiednio na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, mianowania do służby przygotowawczej albo służby stałej. Zgodnie zaś z art. 171 ust. 2 pkt 1 ustawy, do okresu służby w Służbie Celno- Skarbowej oraz w jednostkach KAS, od którego zależą uprawnienia i świadczenia należne funkcjonariuszowi oraz pracownikowi, wlicza się okres służby w Służbie Celnej.

Z przywołanych zatem przepisów ustawy wprowadzającej wynika, że odnoszą się one jedynie do funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pełnili służbę w Służbie Celnej i jedynie do tej grupy odnosi się gwarancja ciągłości służby oraz wliczenia okresu służby w Służbie Celnej do okresu służby w Służbie Celno-Skarbowej.

Skoro zatem skarżący zakończył służbę w Służbie Celnej jeszcze przed wejściem w życie ustawy wprowadzające, zasadnie odmówiono mu doliczenia okresu służby w Służbie Celnej i tym samym przyznania dodatku za długoletnią służbę wojskową w wysokości 19% kwoty należnego uposażenia zasadniczego od [...] września 2023 r. W tej sytuacji nie mogły wobec skarżącego znaleźć zastosowania powołane powyżej regulacje ustawy wprowadzającej.

Na gruncie pełnienia zawodowej służby wojskowej, Służba Celno-Skarbowa została po raz pierwszy "włączona" do katalogu formacji mundurowych dopiero przepisami ustawy o obronie Ojczyzny. Poprzednio obowiązująca ustawa z dnia

11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie uwzględniała zarówno służby Celno-Skarbowej, jak i Służby Celnej, jako formacji mundurowych,

w których pełnienie służby wiązało się z "uprzywilejowanym" traktowaniem w ramach zawodowej służby wojskowej. Ponadto w art. 17a, obowiązującej do dnia 23 kwietnia 2022 r. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych określony był katalog formacji, w których okres służby uwzględniany był przy wskazanych należnościach. Wśród tych służb wymienione były nieistniejące wówczas Urząd Ochrony Państwa i Biuro Ochrony Rządu. Ustawodawca pomimo faktu, że służby te posiadały swoich następców prawnych, świadomie uwzględnił je

w obowiązujących wówczas przepisach, z uwagi na zamknięty charakter wspomnianego katalogu, a podobne rozwiązanie obowiązuje na gruncie ustawy

o obronie Ojczyzny, która w art. 138 wymienia nieistniejące już Biuro Ochrony Rządu.

Mając na uwadze racjonalność działania prawodawcy, podkreślenia wymaga, że gdyby jego intencją było włączenie Służby Celnej do katalogu formacji mundurowych, w których okres służby jest uwzględniany przy ustalaniu uprawnień wynikających z przepisów ustawy, to z pewnością zostałoby to wprost wyartykułowane.

Bezpodstawny jest zatem zarzut naruszenia art. 138 ust. 1 i 2 ustawy

w zestawieniu z art. 171 ust. 2 pkt 1 ustawy wprowadzającej, bowiem nawet gdyby przyjąć stanowisko skarżącego, to tylko i wyłącznie dotyczyłoby ono funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy "płynnie" przeszli do pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, skarżący zaś zakończył pełnienie służby w Służbie Celnej [...] czerwca 2008 r., czyli znacznie wcześniej niż do utworzenia Służby Celno-Skarbowej doszło.

Wypada również odnotować, że nie każdy kto pełnił służbę w Służbie Celnej, trafił – w ramach obowiązującej regulacji art. 165 ust. 3 ustawy wprowadzającej –

do Służby Celno-Skarbowej jako funkcjonariusz tej służby. W zależności bowiem

od przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, z dniem określonym

w propozycji, dotychczasowy stosunek służby w służbie przygotowawczej albo stałej przekształcał się odpowiednio w stosunek pracy albo służby w Służbie Celno-Skarbowej, odpowiednio na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, mianowania do służby przygotowawczej albo służby stałej. Wspomniane regulacje odnoszą się zatem jedynie do funkcjonariuszy Służby Celnej, którzy w dniu wejścia w życie tej ustawy pełnili służbę w Służbie Celnej i jedynie do tej grupy odnosi się gwarancja ciągłości służby oraz wliczenia okresu służby w Służbie Celnej do okresu służby w Służbie Celno-Skarbowej. W przypadku skarżącego zaś zależność taka nie zachodzi, zakończył on bowiem służbę w Służbie Celnej przed utworzeniem Służby Celno-Skarbowej.

Z tego też względu za datę umożliwiająca wliczenie okresu służby

w Służbie Celno-Skarbowej do dodatku za długoletnią służbę wojskową należy przyjąć powstanie Służby Celno-Skarbowej, tj. 1 marca 2017 r., a co za tym idzie, brak było możliwości doliczenia skarżącemu okresów pełnienia służby w Służbie Celnej do okresu pełnienia służby wojskowej, od którego zależna jest wysokość dodatku

za długoletnią służbę wojskową, skoro w dacie tej Służba Celna, w jej pierwotnym kształcie określonym powołanymi powyżej regulacjami, już nie istniała.

Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do podzielania zarzutów skargi. Minister prawidłowo zastosował obowiązujące w sprawie skarżącego przepisy, czemu dały wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W tym stanie sprawy Sąd, działając na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

z 2024 r. poz. 935) orzekł, jak w sentencji.