Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 16/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: 54 § 1 i § 2, 55 § 1, art. 64 § 3, art. 154 § 6, art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 210 § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 23 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o wymierzenie Staroście Łaskiemu grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność tego organu w sprawie zamierzonej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego postanawia: 1. wymierzyć Staroście Łaskiemu grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Starosty Łaskiego na rzecz S. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. ał


UZASADNIENIE

Pismem z 12 października 2023 r. S.G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wymierzenie Staroście Łaskiemu grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność tego organu w sprawie zamierzonej zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Uzasadniając ten wniosek skarżący wskazał, że 2 marca 2023 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty Łaskiego w związku z nieprzekazaniem ponaglenia z 24 lutego 2023 r. w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku.

W dniu 27 marca 2023 r. Sąd skierował do Starosty Łaskiego pismo wzywające do przekazania akt postępowania, którego dotyczy przedmiotowa skarga.

W dniu 13 września 2023 r. skarżący otrzymał z Wydziału Informacji Sądowej wiadomości, że do 12 września 2023 r. organ nie odpowiedział na wezwanie Sądu.

Następnie skarżący wyjaśnił, że z uwagi na fakt przetrzymywania przez organ ponaglenia, skargę na bezczynność złożył bezpośrednio w Sądzie.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Starosta Łaski wyjaśnił, że 30 marca 2023 r. do organu do organu administracji architektoniczno-budowlanej (Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w Łasku) przekazano kopię pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (sygn. akt II DK/Łd 15/23 z 27 marca 2023 r.), która została wpięta do akr sprawy AB.6743.1.660.2022.KZ203, dotyczącej zmiany sposobu użytkowania "budynku mieszkalnego jednorodzinnego na całoroczny zamieszkały na stałe budynek mieszkalny jednorodzinny" na działce nr [...] w miejscowości R. 146, gm. Ł.".

Oryginał ww. pisma został zadekretowany/przekazany do Wydziału Geodezji i Kartografii Starostwa Powiatowego w Łasku.

Oryginał pisma został przekazany do Wydziału Architektury i Budownictwa z adnotacją Zastępcy Naczelnika Wydziału: "Proszę o przedekretowanie dokumentacji do Wydziału Architektury i Budownictwa" (brak daty przekazania pisma).

Po dokonaniu przekazania pisma do Wydziału Architektury i Budownictwa, w sposób niezamierzony i przypadkowy, pismo podpięło się do akt innej sprawy.

Starosta Łaski wyjaśnił, że sposób działania organu był wynikiem zupełnego przypadku i nie nosi znamion zaniechania, zaniedbania lub jakiejkolwiek stronniczości w stosunku do pozywającego/skarżącego. Akta sprawy niezwłocznie zostaną przekazane w ślad za niniejszym pismem.

Przy piśmie z 10 listopada 2023 r. (data wpływu do sądu 14 listopada 2023 r.) Starosta Łaski przekazał skargę S.G. na bezczynność organu w sprawie zamierzonej zmiany sposobu użytkowania budynku wraz z aktami administracyjnymi. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 119/23.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." - p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

Na gruncie tej regulacji prawnej judykatura podnosi, że przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (postanowienie NSA z 7 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 343/14, LEX nr 1467276, postanowienie NSA z 12 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 158/14, LEX nr 1449949). Natomiast grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (postanowienie NSA z 23 września 2014 r., sygn. akt I OZ 759/14, LEX nr 1515135, oraz postanowienie NSA z 22 lipca 2014 r., sygn. akt I OZ 489/14, LEX nr 1492500). Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny ustawodawca pozostawił uznaniu Sądu, określając jedynie jej górną granicę w art. 154 § 6 p.p.s.a. Oznacza to, iż to Sąd ocenia, jaka wysokość grzywny w danej sprawie będzie adekwatna do okoliczności uchybienia obowiązkowi prawem przez organ.

Sądowi z urzędu wiadome jest, że sprawa ze skargi S.G. na bezczynność Starosty Łaskiego w przedmiocie zamierzonej zmiany sposobu użytkowania budynku została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 92/23. Z akt tej sprawy wynika, iż skarga z 24 marca 2023 r. została złożona bezpośrednio w Sądzie w tym samym dniu. Wobec tego, przy piśmie z 27 marca 2023 r. Sąd przekazał ww. skargę Staroście Łaskiemu celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zgodnie z art. art. 54 § 1-3 p.p.s.a. Powyższe pismo wraz z załączoną do niego skargą zostało doręczone organowi 30 marca 2023 r. Zatem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi, tj. najpóźniej do 2 maja 2023 r. (wobec treści art. 83 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu dopiero 10 listopada 2023 r. (data nadania pocztą).

Nie ulega zatem wątpliwości, że Starosta Łaski wypełnił obowiązek przekazania do Sądu skargi na bezczynność, złożonej przez S.G., z uchybieniem terminu wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przekazanie skargi po terminie nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w przedmiotowej sprawie.

W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. Przekazanie sądowi administracyjnemu skargi jest bezwzględne i obligatoryjne. Już tylko samo złożenie skargi stanowi żądanie strony nadania skardze określonego biegu i obliguje podmiot, do którego skarga ta została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu.

Wymierzając Staroście Łaskiemu grzywnę za niedopełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy, Sąd wziął pod uwagę, iż ustawodawca pozostawił uznaniu jej wymiar, tj. określił jedynie górną granicę jej wysokości. Sąd uznał, że wymierzona grzywna w wysokości 500 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia ciążącego na organie obowiązku, a zarazem uczyni zadość funkcji prewencyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 postanowienia, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 210 § 2 oraz w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.

IB