Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 997/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. a, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2, art. 249a, art. 258 § 1, § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 października 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. U. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. kp


UZASADNIENIE

W. U. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący napisał, iż jest osobą bezrobotną, a jego dochód stanowi zasiłek okresowy w kwocie 317 zł miesięcznie, dlatego nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i opłacić adwokata z wyboru. Skarżący nie posiada majątku w postaci nieruchomości, oszczędności czy przedmiotów wartościowych. We wniosku skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Odnosząc się do pierwszej kwestii, czyli wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy dostrzec, że z mocy art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest kwestia przyznania zasiłku okresowego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a., a skarżący z mocy prawa jest zwolniony od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako zbędne, o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. "a" i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a.

Następnie odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca ma obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy w tym: niewielki dochód w postaci zasiłku okresowego i fakt że skarżący jest bezrobotny oraz brak majątku, oszczędności i przedmiotów majątkowych, referendarz sądowy uznał, że nie jest on w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego powodu wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.

kp