Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 55/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2024-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1 ust. 2, art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 6 ust. 1 i ust. 2, art. 14
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 20, art. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1752
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Karina Gniewek - Berezowska AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2024 r. sprawy ze skargi B. Ś. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – skargę oddala –


UZASADNIENIE

B.S. (dalej: "skarżący", "wnioskodawca") pismem z 5 października 2023 r. (data wpływu do organu), działając na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm. - dalej: "u.d.i.p."), zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1. informacji dotyczącej okoliczności zmiany przebiegu granicy działki ew. nr [...] położonej w P. z działką [...] (poprzednie oznaczenie dz. ew. [...]),

2. informacji oraz wszelkich dokumentów, które przedstawiają historię przebiegu granicy pomiędzy działką [...] z działką [...] (dawniej [...]) z ostatnich 5 lat,

3. informacji dotyczącej okoliczności zmiany przebiegu granicy działki ewid. nr [...] położonej w P. z działką [...],

4. informacji oraz wszelkich dokumentów, które przedstawiają historię przebiegu granicy pomiędzy działką [...] z działką [...] z ostatnich 5 lat.

W przypadku zmiany przebiegu granic na przestrzeni lat, zwrócił się o przekazanie dokumentów przedstawiających przebieg granic przed zmianami (map).

Starosta [...] uznając, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną, pismem z 12 października 2023 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zakreślił 7-dniowy termin pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

W piśmie z 19 października 2023 r. skarżący wskazał, że wnioskowane informacje (dokumenty) nie stanowią informacji przetworzonej oraz informacji, która wymagałaby znacznego nakładu pracy niezbędnej do wydania wnioskowanych dokumentów. Wyjaśnił, że jego wniosek obejmował informacje: które, jeżeli dochodziło do zmiany przebiegu granic - to zalegają w Urzędzie; - których udostępnienie polegać ma jedynie na wydaniu kserokopii dokumentów, które wykazałyby czy do zmiany przebiegu granic doszło, a jeżeli tak to kiedy. Ewentualnie, zwrócił się o przekazanie dokumentu, z którego wynikałyby współrzędne przebiegu granic poprzednich i obecnych dotyczących działek wskazanych we wniosku wraz z kopią mapy. Podkreślił, że zgodnie z przepisami u.d.i.p., udzielenie informacji nie wymaga od wnioskodawcy przedstawienia uzasadnienia, stąd w jego ocenie wezwanie organu nie znajdowało umotywowania w przepisach w/w ustawy i zmierzało do przedłużenia realizacji wniosku.

Pismem z 30 listopada 2023 r. skarżący zwrócił się do Starosty o podjęcie czynności w sprawie.

W dalszej kolejności wobec braku stanowiska organu, skarżący pismem z 21 marca 2024 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucił naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Zwrócił się o:

1. zobowiązanie Starosty [...]ego do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności;

2. stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

3. zasądzenie od organu na jego rzecz wszelkich kosztów postępowania.

Skarżący wskazał, że pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, Starosta nie udzielił wnioskowanej informacji. Skarżący nie otrzymał również żadnej informacji od organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Skoro organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego, tj. nie została udostępniona wnioskowana informacja, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takiej informacji, zatem organ dopuścił się rażącego naruszenia wskazanych w petitum skargi przepisów u.d.i.p. i dopuścił się bezczynności w tym zakresie.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...] zwrócił się o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarżący stawił się osobiście w Wydziale Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w [...], gdzie w obecności pracowników został poinformowany (na tę okoliczność sporządzono notatkę służbową), że: "od roku 2007 tj. od przeprowadzenia modernizacji operatu ewidencji gruntów obrębu [...] do chwili obecnej nie nastąpiły zmiany przebiegu granic zarówno pomiędzy działką nr ewid. [...] a działką nr ewid. [...] (dawniej [...]), jak i nie nastąpiły zmiany przebiegu granic pomiędzy działką nr ewid. [...] (we wniosku przedstawioną jako działka nr ewid. [...]) a działką nr ewid. [...].".

Organ wyjaśnił także, że po uzyskaniu informacji od skarżącego oraz sprawdzeniu danych w prowadzonym rejestrze gruntów i budynków obrębu [...] dla przedmiotowych działek nr ewid. [...] oraz sąsiednich nr ewid. [...], [...] (dawniej nr [...]) stwierdzono brak wykazania skarżącego jako właściciela nieruchomości lub jako władającego na zasadach samoistnego posiadania. Skarżący nie potwierdził także swojego umocowania poprzez przedłożenie właściwego pełnomocnictwa do uzyskania informacji o danych dotyczących wskazanych działek twierdząc tylko, że jest pełnoprawnym użytkownikiem nieruchomości tak jakby był właścicielem.

Organ wyjaśnił także, że poinformowano skarżącego, że w myśl art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r. poz. 1752 ze zm.) Starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie:

1) wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu; 2) wyrysów z mapy ewidencyjnej; 3) kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego; 4) plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych; 5) usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

Zgodnie z art. 40a ust. 1 ww. ustawy organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie.

Poinformowano także skarżącego, że przekazanie dokumentów przedstawiających przebieg granic oraz udokumentowaną historię ich zmian wymagałoby przedłożenia wnioskodawcy rejestrów, operatów technicznych itp. dokumentów zalegających w zasobie, natomiast dane te podlegają ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej (skarżący nie jest właścicielem nieruchomości). Ochrona prywatności osoby fizycznej jest realizowana przede wszystkim na gruncie ustawy o ochronie danych osobowych. Zgodnie z art. 6 tej ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Starosty [...]ego, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "P.p.s.a.".

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia stosownego rozstrzygnięcia (czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego – w nakazanym terminie – organ nie wypełnił.

Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, kierując się dyspozycją art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p., z uwagi na ograniczenia wynikające z przepisów o ochronie informacji niejawnych, o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, jeżeli takie przesłanki ograniczenia dostępu do informacji publicznej zachodzą. Jeżeli natomiast żądana informacja nie może być udostępniona, w sposób lub w formie określonej we wniosku, to podmiot obowiązany, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy, powinien powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie.

Prawo do informacji zostało zagwarantowane w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś obejmuje ono między innymi dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi ustawa o dostępie do informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej określa ustawodawca w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie, jednak przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Ustawodawca wskazał, że informacją tą jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 i 2 u.d.i.p., przy czym dokumentem urzędowym, w rozumieniu u.d.i.p., jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

W sprawie należało rozstrzygnąć, czy wniosek z dnia 5 października 2023 r. odnoszący się do danych zawartych w ewidencji gruntów podlega, zgodnie z zapatrywaniem skarżącego, załatwieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902) – dalej: u.d.i.p., czy jak przyjął organ, do jego rozpatrzenia mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Skarżący zażądał od organu udostępnienia mu informacji publicznej w następującym zakresie:

1. informacji dotyczącej okoliczności zmiany przebiegu granicy działki ew. nr [...] położonej w P. z działką [...] (poprzednie oznaczenie dz. ew. [...]),

2. informacji oraz wszelkich dokumentów, które przedstawiają historię przebiegu granicy pomiędzy działką [...] z działką [...] (dawniej [...]) z ostatnich 5 lat,

3. informacji dotyczącej okoliczności zmiany przebiegu granicy działki ewid. nr [...] położonej w P. z działką [...],

4. informacji oraz wszelkich dokumentów, które przedstawiają historię przebiegu granicy pomiędzy działką [...] z działką [...] z ostatnich 5 lat.

W przypadku zmiany przebiegu granic na przestrzeni lat, zwrócił się o przekazanie dokumentów przedstawiających przebieg granic przed zmianami (map).

Organ początkowo uznał, że ww wniosek dotyczy informacji przetworzonej (pismo Starosty z dnia 12 października 2023 r.).

W piśmie z dnia 19 października 2023 r. skarżący podtrzymał swój wniosek.

Skarżący stawił się również osobiście w Wydziale Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w [...] gdzie w obecności jego pracowników został poinformowany że: " Od roku 2007 tj. od przeprowadzenia modernizacji operatu ewidencji gruntów obrębu [...] do chwili obecnej nie nastąpiły zmiany przebiegu sranie zarówno pomiędzy działką nr ewid. [...] a działką nr ewid. [...] (dawniej [...]), jak i nie nastąpiły zmiany przebiegu granic pomiędzy działką nr ewid. [...] (we wniosku przedstawioną jako działka nr ewid. [...]) a działką nr ewid. [...]."

Po uzyskaniu informacji od P. B.S. oraz sprawdzeniu danych w prowadzonym rejestrze gruntów i budynków obrębu nr [...] [...] dla przedmiotowych działek nr ewid. [...] oraz sąsiednich nr ewid. [...],[...] (dawniej nr [...]) stwierdzono brak wykazania skarżącego jako właściciela nieruchomości jak również wpisu jako władającego na zasadach samoistnego posiadania. Skarżący nie potwierdził również swojego umocowania poprzez przedłożenie właściwego pełnomocnictwa do uzyskania informacji o danych żądanych działek twierdząc tylko, że jest pełnoprawnym użytkownikiem nieruchomości jak by był właścicielem.

Poinformowano również skarżącego, że Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w [...] w myśl art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. z 2023 r. poz. 1752 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą Starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie- 1) wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu; 2) wyrysów z mapy ewidencyjnej; 3) kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego; 4) plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych; 5) usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej.

Zgodnie z art. 40a ust. 1 powołanej Ustawy Organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie.

Poinformowano także skarżącego Pana B.S., że przekazanie dokumentów przedstawiających przebieg granic oraz udokumentowaną historię ich zmian wymagałoby przedłożenia wnioskodawcy rejestrów, operatów technicznych itp. dokumentów zalegających w zasobie, natomiast dane te podlegają ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej (P. B.S. nie jest właścicielem nieruchomości). Ochrona prywatności osoby fizycznej jest realizowana przede wszystkim na gruncie ustawy o ochronie danych osobowych. Zgodnie z art. 6 ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Osoba możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.

Oceniając opisaną wyżej sytuację Sąd stwierdził, że w art. 20 ust. 1 i 2 tej p.g.k. określono informacje, które wykazuje się w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast zgodnie z art. 24 ust. 1 tej ustawy, informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2 zawiera operat ewidencyjny, który składa się z bazy danych prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego oraz zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych (art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy). Informacje zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne (ust. 2). Natomiast z art. 20 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego wynika, że informacje zawarte w operacie ewidencyjnym udostępniane są przez starostę w formie: wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu (pkt 1), wyrysów z mapy ewidencyjnej (pkt 2), kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego (pkt 3), plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych (pkt 4), usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (pkt 5). W myśl art. 20 ust. 4 Prawa geodezyjnego i kartograficznego każdy, z zastrzeżeniem ust. 5, może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 5 tej ustawy starosta udostępnia dane ewidencji gruntów i budynków zawierające dane osobowe podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 oraz wydaje wypisy z operatu ewidencyjnego, zawierające takie dane, na żądanie: pkt 1 - właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; pkt 2 - organów administracji publicznej lub podmiotów niebędących organami administracji publicznej, realizujących, na skutek powierzenia lub zlecenia przez organ administracji publicznej, zadania publiczne związane z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; pkt 2a lit. a – operatorów sieci, w rozumieniu ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych; pkt 2a lit. b – operatorów systemu przesyłowego, systemu dystrybucyjnego oraz systemu połączonego, w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne; pkt 3 - innych podmiotów niż wymienione powyżej, które mają interes prawny w tym zakresie.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika zatem, że jedynie informacje o charakterze przedmiotowym mogą być uzyskane z ewidencji gruntów bez wykazania legitymowania się interesem prawnym. Jednak informacje te mogą być udostępnione przez organ tylko wtedy, gdy wnioskodawca wskaże konkretnie grunty, budynki lub lokale, co do których żąda informacji. Natomiast żądanie informacji o charakterze podmiotowym, polegające na próbie uzyskania numerów ksiąg wieczystych i położenia bliżej nieokreślonych nieruchomości konkretnej osoby, może zostać zrealizowane tylko wówczas, gdy wnioskodawca jest w stanie wykazać interes prawny w tym zakresie.

Powyższe nie świadczy o tym, że informacje zawarte w operacie ewidencyjnym, w tym żądane przez skarżącego, jako wytworzone przez organ administracji publicznej, nie mają charakteru informacji publicznych. Wręcz przeciwnie, należy podkreślić, że informacje te posiadają walor informacji publicznych. Jednak analiza cytowanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne przewiduje odmienny od ustawy o dostępie do informacji publicznej tryb oraz zasady udostępniania informacji, które zostały określone właśnie w przywoływanych przepisach, w których uregulowano zakres udostępnianych informacji, jak i krąg podmiotów upoważnionych do ich otrzymywania.

W tym kontekście należy zwrócić uwagę na treść art. 1 ust. 2 u.d.i.p., z którego wynika, że dostęp do informacji publicznej może być uregulowany na odmiennych zasadach i trybie określonych w innych ustawach, co wyraźnie wskazuje na to, że przepisy zawarte w u.d.i.p. nie stanowią jedynej podstawy udostępniania informacji publicznych. Jeżeli więc inna ustawa reguluje te kwestie, to nie ma podstaw do stosowania przepisów u.d.i.p. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma bowiem zastosowanie tylko wtedy, gdy inne ustawy nie regulują dostępu do określonych informacji publicznych. Prowadzi to do konstatacji, że przytoczone regulacje zawarte w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowią lex specjalis względem regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym należy przywołać stanowisko dotyczące wykładni art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyrażone uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2013 roku, sygn. akt I OPS 8/13, w której podkreślono, że istnienie innych zasad czy trybu udostępniania informacji publicznych wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże – co wymaga podkreślenia - tylko w zakresie regulowanym wyraźnie tymi szczególnymi ustawami.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że organ słusznie uznał, że wniosek skarżącego mógłby być skutecznie wniesiony tylko w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. I choć prawdą jest, że ustawodawca w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne reguluje dostęp do informacji dotyczących danych z zasobu geodezyjno-kartograficznego w sposób odmienny od ustawy o dostępie do informacji publicznej, przede wszystkim w związku z zawarciem wymogu posiadania interesu prawnego w uzyskaniu żądanych informacji o charakterze podmiotowym, to nie może to oznaczać możliwości wyboru przez wnioskodawcę dwóch alternatywnych trybów wnioskowania o tę informację w zależności od uznania, który okazałby się skuteczniejszy. Przepis art. 1 ust. 2 u.d.i.p. oznacza, że wszędzie tam, gdzie konkretne sprawy dotyczące zasad i trybu dostępu do informacji publicznej zostały uregulowane inaczej w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a inaczej w ustawie szczególnej dotyczącej udostępnienia informacji i stosowania obu tych ustaw nie da się pogodzić, pierwszeństwo mają przepisy ustawy szczególnej, a więc w realiach niniejszej sprawy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Biorąc powyższe pod uwagę, należało stwierdzić, że omawiany zarzut okazał się nieskuteczny, a organ prawidłowo poinformował skarżącego o tym, że o udostępnienie informacji żądanych przez niego można wnosić w trybie przewidzianym w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, wyjaśniając mu jednocześnie w sposób szczegółowy zasady dostępu do danych zawartych w operacie ewidencyjnym, nie można było przyjąć, że pozostaje on w bezczynności, bowiem zrealizował w ten sposób ciążący na nim obowiązek informacyjny (tak słusznie NSA w wyroku z dnia 29 września 2023 r., III OSK 3047/21).

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako bezzasadną.