Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 306/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Dnia 3 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Małgorzata Górecka ( spr.) WSA Szymon Widłak Protokolant: st.sekr.sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi M P na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2013r nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia[...] r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]

r. określającą wysokość należnego podatku akcyzowego w kwocie 10.433 zł.

Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu podał, iż Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości podstawy opodatkowania oraz kwoty należnego zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki M, poj. 2477 cm2 rok produkcji 2002, od którego nie złożono deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz nie uiszczono należnego podatku akcyzowego.

Dalej organ II-ej instancji argumentował, iż stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy akcyzowej do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L. 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.).

Ustawodawca określając zakres opodatkowania akcyzą, odwołuje się ściśle do kodów Nomenklatury Scalonej. W rezultacie, aby dany pojazd mógł podlegać opodatkowaniu, powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8703. Przeprowadzenie wobec tego prawidłowej klasyfikacji towaru do kodu CN okazuje się być najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić, czy wyrób podlega opodatkowaniu, czy też nie. Nadto w treści kodu CN 8703 użyte zostało sformułowanie "przeznaczone zasadniczo do przewozu osób", które okazuje się być głównym kryterium klasyfikacji pojazdów i ono właśnie winno być w pierwszej kolejności wzięte pod uwagę w procesie klasyfikacji do tego, a nie innego kodu CN.

Pomóc w ustaleniu zasadniczego przeznaczenia danego pojazdu może także całość obiektywnych właściwości pojazdu oraz jego ogólny wygląd, które to wskazują na jego zamierzone (przez producenta) wykorzystanie, jako pojazdu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, bądź towarów.

W konsekwencji w ocenie Dyrektora Izby Celnej stanowisko strony, w którym wnosiła o uznanie, iż samochód marki M, poj. 2477 cm2 rok produkcji 2002 jest pojazdem ciężarowym, a więc winien być zaklasyfikowany do pozycji 8704, należało rozpatrzyć w pierwszej kolejności pod kątem ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Przy czym należy zaznaczyć, iż nazwa handlowa, traktowanie pojazdu w innych przepisach prawnych czy faktyczne jego wykorzystanie, nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN.

Organ odwoławczy powołał się na wyniki oględzin pojazdu, z których wynikają cechy typowe dla pojazdów z pozycji 8703.

Stanowisko powyższe Dyrektor izby Celnej poparł wyrokiem ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 (Dz. U. C22 z dnia 26.01.2008, str. 12). Orzeczenie ETS wskazuje, iż pojazdy o bogatym wyposażeniu wnętrza, które z reguły przypisywane jest samochodom osobowym (obecność siedzeń z pasami bezpieczeństwa o trzech punktach mocowania, znajdujących się za siedzeniem kierowcy, automatyczna skrzynia biegów, ABS, aluminiowe felgi), winny być klasyfikowane, na podstawie ich ogólnego wyglądu i ogółu cech, w pozycji 8703.

Przeprowadzona analiza pozwalała przyjąć, iż cechy prezentowanego pojazdu świadczą, że jego główną funkcją użytkową jest przewóz osób. Zaznaczono w decyzji także, że cechy tej nie przekreśla również fakt, iż nabyty pojazd posiada zapisy w zagranicznym dowodzie rejestracyjnym, fakturze nabycia czy badaniu technicznym, iż jest pojazdem ciężarowym. W ocenie Dyrektora Izby Celnej, jak również Naczelnika Urzędu Celnego, którzy nie kwestionują powyższych zapisów zawartych w dokumentach rejestracyjnych pojazdu, na które się podatnik powołuje, czynnikami mającymi jednak zasadniczy wpływ na odpowiednią klasyfikację wyrobu do pozycji CN są, jak wyżej wskazano, ogólny wygląd oraz określone cechy pojazdu. Przepisy prawa o ruchu drogowym kierują się bowiem innymi kryteriami dotyczącymi klasyfikacji pojazdów jako ciężarowe czy osobowe, niż ustawa o podatku akcyzowym. Prawo o ruchu drogowym, w oparciu o które ustalane są cechy pojazdów ciężarowych, reguluje zasady ruchu drogowego i warunki, jakim muszą odpowiadać pojazdy poruszające się po drogach publicznych.

Wyjaśniając przyjętą klasyfikacje taryfową organ II-ej instancji argumentował dalej, iż stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym towary należy sklasyfikować w oparciu o Nomenklaturę Scaloną (CN). Przy czym należy zaznaczyć, iż prawidłowej klasyfikacji dokonuje się kierując się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, mającymi moc normy prawnej, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady(EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Klasyfikacja towarów zawarta w taryfie celnej oparta została na Nomenklaturze Scalonej i podlega pewnym warunkom określającym zasady oraz ogólne reguły zapewniające jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego zatem towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy. Oprócz wyszczególnienia towarów Nomenklatura Scalona zawiera również Ogólne Reguły Interpretacji oraz uwagi do sekcji i działów a także uwagi do pozycji i podpozycji.

Przestrzeganie uregulowań zawartych w uwagach i regułach ma na celu zapewnienie jednolitej interpretacji prawnej Systemu i właściwą identyfikację poszczególnych towarów, warunkującą poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych.

Przy ustalaniu właściwej pozycji CN, należy kierować się także Notami Wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (nomenklatura CN jest 8 znakowym rozwinięciem Systemu Zharmonizowanego (HS) stanowiącymi załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 01 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880).

Noty Wyjaśniające do pozycji 8703, stanowią między innymi, iż pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób, niż transportu towarów charakteryzują się następującymi cechami:

a) obecnością stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (pasy bezpieczeństwa, punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecnością stałych punktów kotwiących i wyposażeniem do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane;

b) obecnością tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecnością przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brakiem stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażeniem całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Przedmiotowy samochód marki M w zdecydowanej większości wyczerpuje powoływane powyżej cechy pojazdów zaliczanych do pozycji 8703. Wyposażony jest bowiem w 5 stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby, posiada tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, wnętrze całego pojazdu wyposażone jest w sposób charakterystyczny dla przedziału osobowego.

Organ II instancji odniósł się ponadto do zarzutów odwołania dotyczących nieprawidłowego ustalenia wartości przedmiotu opodatkowania. Pojazd został nabyty na podstawie umowy kupna – sprzedaży z dnia 31.03.2008 r. na kwotę [...]

EUR, jednak na skutek reklamacji strona miała otrzymać zwrot [...]

EUR z tytułu stwierdzonych uszkodzeń samochodu. Zdaniem organu strona nie przedłożyła jednak żadnej korekty umowy z dnia 31.03.2008 r., ani innego dokumentu finansowego potwierdzającego częściowy zwrot zapłaconej kwoty umniejszającej wartość pojazdu. Z przedłożonej korekty zeznania PIT-36 za rok 2008 nie wynika, że strona mogła otrzymać zwrot nadpłaconej za pojazd kwoty.

Powyższą decyzję do tut. Sądu zaskarżył M P, zarzucając jej naruszenie art. 122 O.p. i wnosząc o jej uchylenie.

W jego ocenie organ dokonał błędnych ustaleń w zakresie podstawy opodatkowania, albowiem sporny pojazd został nabyty na podstawie umowy kupna – sprzedaży z dnia 31.03.2008 r. na kwotę [...] EUR, jednak na skutek reklamacji strona miała otrzymać zwrot [...] EUR z tytułu stwierdzonych uszkodzeń samochodu. Potwierdzeniem tego jest oświadczenie skarżącego złożone sprzedawcy pojazdu o otrzymaniu [...] EUR. Kwota ta została ujęta w korekcie deklaracji PIT-36. Podstawą opodatkowania winna być wobec tego kwota [...] EUR.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 3.03.2015 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że organy dysponowały wiedzą o przyczynie zawyżenia kosztów przychodu i wynikającej stąd korekty zeznania PIT. Wzięła się ona z kontroli podatkowej dokonanej w przedsiębiorstwie skarżącego. Nie wystawiono korekty faktury dotyczącej nabycia spornego pojazdu, gdyż skarżący nabył od tego samego sprzedawcy w sumie dwa samochody, nadto sprzedawcą była osoba fizyczna . Kontrolę przeprowadzano w okresie od 2 do 17 lutego 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Wskazać należy na wstępie, że organy dokonały prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego samochodu do kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej.

W ocenie skarżącego ( prezentowanej w toku postępowania podatkowego ), nabyty samochód jest samochodem ciężarowym, co wyklucza możliwość opodatkowania go akcyzą.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z mocy powyższego przepisu zastosowanie w niniejszej sprawie znajdowały więc , jak słusznie przyjęły organy podatkowe , przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym.

Bezsporne jest, iż opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju.

Przy klasyfikacji przedmiotowego samochodu zasadnie organ odwoławczy odwołał się do Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji WE nr 1549/06 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Natomiast zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z powyższego brzmienia pozycji 8703 wynika zatem, iż o klasyfikacji samochodu do tejże pozycji decyduje jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób.

Należy przy tym zauważyć, że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu, pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej – Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których tym samym organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Według tychże wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Z wyjaśnień wynika, iż klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles), niektóre pojazdy typu pickup).

Jak wskazano powyżej istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do klasyfikacji przedmiotowego samochodu do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej, w tym w szczególności do istotnego z punktu widzenia kodu 8703 zasadniczego przeznaczenia samochodu – do przewozu osób. Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności dotyczących przedmiotowego samochodu. W niniejszej sprawie należało więc przeanalizować dokumenty zarówno sprzed nabycia prawa rozporządzania samochodem jak właściciel, jak i po jego nabyciu.

Z okoliczności ustalonych przez organy wynika, że przedmiotowy auto o jednobryłowym, zamkniętym, przeszklonym dookoła nadwoziu typu kombi. Pojazd pięciodrzwiowy posiadający pojedynczą, zintegrowaną przestrzeń do przewozu zarówno osób, jak i towarów, z liczbą miejsc siedzących pięć.

Powyższe oznacza, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż w dniu powstania obowiązku podatkowego, przedmiotowy samochód był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Ustalenie to znajduje również potwierdzenie w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym na terytorium kraju.

Istotne na gruncie klasyfikacji taryfowej jest zasadnicze przeznaczenie samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, które jest ustalane na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu.

Zasadne okazały się natomiast zarzuty skargi dotyczące błędnych ustaleń faktycznych organów w zakresie wartości przedmiotu sporu.

Organ II instancji stwierdził, że pojazd został nabyty na podstawie umowy kupna – sprzedaży z dnia 31.03.2008 r. na kwotę [...] EUR, jednak na skutek reklamacji strona miała otrzymać zwrot [...] EUR z tytułu stwierdzonych uszkodzeń samochodu. Zdaniem organu strona nie przedłożyła jednak żadnej korekty umowy z dnia 31.03.2008 r., ani innego dokumentu finansowego potwierdzającego częściowy zwrot zapłaconej kwoty umniejszającej wartość pojazdu. Z przedłożonej korekty zeznania PIT-36 za rok 2008 nie wynika, że strona mogła otrzymać zwrot nadpłaconej za pojazd kwoty.

M P stwierdził w skardze, że sporny pojazd został nabyty na podstawie umowy kupna – sprzedaży z dnia 31.03.2008 r. na kwotę [...] EUR, jednak na skutek reklamacji miał otrzymać zwrot [...] EUR z tytułu stwierdzonych uszkodzeń samochodu. Potwierdzeniem tego jest oświadczenie skarżącego złożone sprzedawcy pojazdu o otrzymaniu [...] EUR. Kwota ta została ujęta w korekcie deklaracji PIT-36. Podstawą opodatkowania winna być wobec tego kwota [...] EUR.

Na rozprawie w dniu 3.03.2015 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że organy dysponowały wiedzą o przyczynie zawyżenia kosztów przychodu i wynikającej stąd korekty zeznania PIT. Wzięła się ona z kontroli podatkowej dokonanej w przedsiębiorstwie skarżącego. Nie wystawiono korekty faktury dotyczącej nabycia spornego pojazdu, gdyż skarżący nabył od tego samego sprzedawcy w sumie dwa samochody a nadto sprzedawcą była osoba fizyczna. Kontrolę przeprowadzano w okresie od 2 do 17 lutego 2012 r.

W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez skarżącego w toku postępowania podatkowego i na rozprawie sądowej mogą wskazywać na to, że pierwotna cena nabycia pojazdu [...] EUR mogła zostać faktycznie obniżona na skutek stwierdzonych uszkodzeń samochodu o kwotę [...] EUR. Nie wystawiano korekty faktury , ale strona przedłożyła oświadczenie o otrzymaniu kwoty [...] EUR, co mogłoby potwierdzić zmodyfikowanie umowy poprzez znaczne obniżenie ceny nabywanego pojazdu.

Uwzględnienie zwrotu pieniędzy w korekcie deklaracji zeznania PIT miało związek z kontrolą podatkową przeprowadzaną w przedsiębiorstwie skarżącego, wobec czego organy winny mieć widzę o związku dokonanej korekty z otrzymaniem zwrotu pieniędzy w związku z obniżeniem ceny pojazdu.

Postępowanie dowodowe prowadzone przez organ II instancji było wadliwe i naruszało art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej, co uzasadnia jej uchylenie. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że podatnik nie przedłożył dokumentów księgowo- finansowych a w tej sytuacji (samochód nabyty od osoby fizycznej) należało dokonać oceny dokumentu prywatnego jakim było oświadczenie dołączone do odwołania. W pierwszej kolejności należało dokonać jego tłumaczenia na język polski a następnie dokonać analizy jego treści, gdyż nie jest wykluczone, że w istocie tym dokumentem dokonano zmiany warunków umowy kupna- sprzedaży samochodu w części dotyczącej ceny. Twierdzenia zawarte w odwołaniu od decyzji wydanej w I instancji podlegały przecież weryfikacji w oparciu o inne dokumenty, którymi dysponował organ (PIT-36 i jego korekta).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ musi brać pod uwagę skuteczny upływ 5 letniego terminu przedawnienia wskazanego w art. 70 Ordynacji podatkowej. Zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym powstaje bowiem z mocy prawa, a ewentualne decyzje deklaratoryjne dotyczące wysokości tego zobowiązania mogą być wydane przez organ I i II instancji jedynie w okresie ustawowych 5 lat od końca roku, w którym powstał dany obowiązek podatkowy ( zob. uzasadnienie uchwały NSA z 29.09.2014, sygn.. II FPS/13, orzeczenia.nsa.gov.p./doc ).

W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w dniu 16.04.2008 r. ( a nie w 2009r. jak omyłkowo podał organ w uzasadnieniu decyzji wydanej w I instancji) – dzień pierwszego badania technicznego w kraju. Tak więc 5 letni termin do wydania decyzji I i II instancji upływał zatem z końcem 2013 r.

Oznacza to, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie podatkowe z powodu skutecznego upływu 5 letniego terminu przedawnienia.

W rezultacie powyższego Sąd działając na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. uchylił decyzję organu II instancji.

O zwrocie kosztów skarżącemu oraz o wykonalności decyzji orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z §6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013r.490).i art. 152 p.p.s.a.