Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1010/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. art. 106 par. 3, 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , Protokolant referent stażysta Natalia Grzelak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2023 r. sprawy ze skargi S.G. oraz małoletniego K.R. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S.G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej w zakresie wniosku skarżących oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia była uchwała w części, którą orzeczono o niezakwalifikowaniu p. S. G. oraz małoletniego K. R., zwanych dalej "Wnioskodawcami" do udzielenia pomocy mieszkaniowej - zwana dalej "Uchwałą".

W uzasadnieniu Uchwały – w kwestii Wnioskodawców wskazano:

- z wnioskiem o pomoc mieszkaniową - po wygaśnięciu umowy najmu lokalu socjalnego nr [...] przy ul. [...] w [...] , zwanego dalej "Lokalem" - zwróciła się Wnioskodawczyni wraz z małoletnim synem; Wnioskodawcy zwrócili się z prośbą o najem zajmowanego lokalu, ponieważ nie mają możliwości zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie; wyrokiem z [...] listopada 2014 r. Sąd nakazał Wnioskodawcom, aby opuścili i opróżnili Lokal nr [...]; sprawa toczyła się z powództwa [...] - z powodu zajmowania lokalu bez tytułu prawnego po śmierci najemcy,

- wcześniej Zarząd Dzielnicy [...], zwany dalej "organem", odmówił Wnioskodawczyni uregulowania tytułu prawnego do Lokalu po śmierci jej babci - z powodu niezamieszkiwania; Sąd orzekł, że Wnioskodawcom przysługuje prawo do lokalu socjalnego; w celu realizacji wyroku - pismem z 12 czerwca 2020 r. - skierowano Wnioskodawców do zawarcia umowy najmu socjalnego Lokalu na okres jednego roku; umowę najmu zawarto [...] lipca 2020 r.; wygasła [...] lipca 2021 r.; organ - uchwałą z [...] maja 2022 r. - odmówił zakwalifikowania wniosku do udzielenia pomocy mieszkaniowej - z powodu niezamieszkiwania Wnioskodawców w Lokalu oraz ze względu na możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych w domu rodziców,

- informacje i dokumenty, nadesłane przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...], nie potwierdziły po raz kolejny stałego zamieszkiwania Wnioskodawców w Lokalu; według uzyskanych informacji zamieszkują tam rodzice Wnioskodawczyni,

- w analizowanym okresie źródłem dochodów gospodarstwa domowego Wnioskodawców było wynagrodzenie za pracę na czas nieokreślony, dobrowolne alimenty i świadczenie 500+.

- według oświadczenia Wnioskodawczyni, jej dziadkowie nie żyją, rodzice posiadają nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym w [...], gdzie mieszkają 2 osoby; z posiadanych informacji wynika jednak, że rodzice ci zamieszkują bez zgody Miasta w Lokalu; ojciec Wnioskodawcy zamieszkuje w [...],

- zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr XXIII/669/2019 Rady m.st. Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r., w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy (Dz.Urz. Woj.Maz. poz. 14836 ze. zm.), zwanej dalej "uchwałą mieszkaniową", po upływie okresu najmu, na jaki zawarto umowę dotychczasową, pomocy mieszkaniowej można udzielić osobie, która była najemcą zajmowanego lokalu, nieprzerwanie zamieszkuje w lokalu i nie zalega z opłatami za korzystanie z niego lub realizuje porozumienie w sprawie spłaty zadłużenia (§ 18 ust. 3); pomocy można udzielić poprzez najem zajmowanego lub innego lokalu (§ 18 ust. 5); natomiast formę pomocy uzależniono - zgodnie z § 5 ust. 3 uchwały mieszkaniowej - od wysokości dochodu gospodarstwa domowego wnioskodawcy,

- udzielenie pomocy mieszkaniowej jest możliwe, gdy spełniono wyżej wskazane warunki, nie ma przeszkód, o których mowa w § 9 uchwały mieszkaniowej i nie zachodzą przestanki do odmowy zawarte w § 32 danego aktu,

- § 9 ust. 1 uchwały mieszkaniowej stanowi, że odmawia się pomocy mieszkaniowej, jeżeli:

- wnioskodawca, jego małżonek, osoba pozostająca faktycznie we wspólnym pożyciu lub inna osoba zgłoszona do wspólnego zamieszkiwania jest właścicielem lokalu, budynku mieszkalnego lub jego części, lub posiada spółdzielcze prawo do lokalu, pod warunkiem, że może ich używać lub gdy posiada tytuł prawny do nieruchomości, której zbycie lub z której pożytki dają możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie;

- z analizy wniosku i załączonych dokumentów oraz sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej ustalonej między innymi w miejscu zamieszkania wnioskodawcy wynika, że występuje rażąca dysproporcja pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi przy składaniu wniosku o pomoc mieszkaniową, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy lub osób ubiegających się wraz z nim o pomoc mieszkaniową, a także gdy faktyczne warunki mieszkaniowe wnioskodawcy lub osób ubiegających się z nim o pomoc mieszkaniową nie potwierdzają sytuacji wykazanej we wniosku, a w ocenie organu wnioskodawca ma możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie,

- § 32 ust. 1 uchwały mieszkaniowej obliguje natomiast do poddania analizie:

1) ocenę faktycznych warunków mieszkaniowych przeprowadzoną bezpośrednio w miejscu zamieszkiwania wnioskodawcy (w sytuacjach szczególnych, takich jak ogłoszenie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii dopuszcza się możliwość odstąpienia od tego obowiązku);

2) dotychczasowy sposób korzystania przez wnioskodawcę z lokalu, a w szczególności przestrzeganie przez wnioskodawcę warunków określonych w umowie najmu oraz wywiązywanie się z obowiązków najemcy;

3) zamieszkiwanie wnioskodawcy i innych osób zgłoszonych we wniosku do wspólnego 0 zamieszkiwania w lokalu za zgodą właściciela;

4) posiadanie przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania innego tytułu prawnego do lokalu niż wymienione w § 9 ust. 1 pkt 1;

5) rozporządzenie w okresie ostatnich 7 lat przed dniem złożenia wniosku, przez wnioskodawcę i inne osoby zgłoszone do wspólnego zamieszkiwania, nieruchomością lub spółdzielczym prawem, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 1, w tym fakt dokonania przez te osoby zamiany tych tytułów prawnych na lokal kwalifikujący do ubiegania się o poprawę warunków zamieszkiwania w ramach mieszkaniowego zasobu;

6) warunki mieszkaniowe w poprzednich miejscach zamieszkania oraz warunki mieszkaniowe wstępnych, zstępnych, współmałżonka wnioskodawcy lub osoby pozostającej we wspólnym pożyciu i możliwość zamieszkania wnioskodawcy w tych lokalach,

- zgodnie z § 32 ust. 8 uchwały mieszkaniowej niezłożenie w wyznaczonym terminie oświadczeń i dokumentów, umożliwiających przeprowadzenie analizy, potwierdzenie w nich nieprawdy, jak również dodatkowe Informacje uzyskane w loku analizy, mogą stanowić podstawę odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej.

- z zebranych w sprawie dokumentów i informacji wynika:

- nie jest spełniony warunek stałego zamieszkiwania w lokalu wymieniony w § 18 ust. 1 uchwały mieszkaniowej; świadczy o tym wywiad, przeprowadzony wśród lokatorów budynku przy [...]; po raz kolejny nie potwierdził on zamieszkiwania Wnioskodawców;

- Wnioskodawcy mogą zamieszkać w domu rodziców Wnioskodawczyni, w którym - według jej oświadczenia - mieszkają tylko rodzice,

- wobec tego wniosku o najem zajmowanego Lokalu, po upływie okresu najmu wedle umowy dotychczasowej, nie można zakwalifikować do realizacji.

W skardze zarzucono podjęcie Uchwały z naruszeniem przepisów postępowania:

- § 18 ust. 1 pkt 1 uchwały mieszkaniowej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Wnioskodawcy nie spełniają przesłanek do udzielenia im pomocy mieszkaniowej,

- art. 6, 7, 75 § 1 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." - poprzez rozpoznanie sprawy bez wnikliwej analizy stanu faktycznego, niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego jej rozpoznania, w tym w szczególności wobec nieprzesłuchania Wnioskodawców,

- § 32 ust. 1 uchwały mieszkaniowej, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nierozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego wyczerpująco i wnikliwie, a także niepoczynienie istotnych dla przyjętej podstawy prawnej ustaleń faktycznych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono:

- Wnioskodawczyni zajmuje Lokal nieprzerwanie od 2000 roku; pierwotnie - na mocy decyzji z [...] sierpnia 1960 r. - prawo do najmu Lokalu nabyła osoba, będąca babką Wnioskodawczyni; [...] kwietnia 2000 r. Wydział Lokalowy wyraził zgodę na oddanie w bezpłatne używanie części przedmiotowego lokalu Wnioskodawczyni; z kolei od [...] lutego 2002 r. pozostaje ona zameldowana w Lokalu na pobyt stały; w 2011 roku w lokalu zameldowany na pobyt stały został także małoletni syn Wnioskodawczyni; w związku ze śmiercią pierwotnego najemcy - w 2013 roku - Wnioskodawczyni dąży bezskutecznie do uregulowania sytuacji prawnej zajmowanego Lokalu,

- co znamienne, od 2014 roku organ - stosując tożsamą retorykę - uporczywie odmawia zakwalifikowania Wnioskodawców do udzielenia pomocy mieszkaniowej; argumenty - tożsame ze stanowiącymi podstawę Uchwały – podnosił organ także w postępowaniu o eksmisję Wnioskodawców z Lokalu; w pozwie sformułowano wniosek o orzeczenie przez Sąd, że Wnioskodawcom nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego; wyrokiem z [...] listopada 2014 r. (o sygn. akt [...] ), Sąd Rejonowy dla [...] w [...] nie podzielił argumentacji organu; uznał, że Wnioskodawcom przysługuje prawo do lokalu socjalnego,

- zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądów administracyjnych, nie jest dopuszczalna odmowa przyznania lokalu socjalnego z przyczyn innych, aniżeli niespełnienie określonego kryterium dochodowego i tytułu prawnego do innego lokalu - zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 725), zwanej dalej "ustawą o ochronie lokatorów",

- na żadnym etapie postępowania organ nie kwestionował powyższych okoliczności; uznał tym samym, że Wnioskodawcom nie przysługuje tytuł prawny do innego lokalu; spełniają oni też określone uchwałą mieszkaniową kryteria dochodowe; w konsekwencji należało ich zakwalifikować do udzielenia pomocy mieszkaniowej,

- pominięto także, że Wnioskodawcami w przedmiotowej sprawie, pozostają matka z małoletnim dzieckiem; zgodnie z art. 75 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze. zm.) zobowiązuje to organ do realizacji, wyrażonego we wskazanym przepisie wprost, konstytucyjnego obowiązku gminy do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych obywateli,

- prawo lokalne - ustanowione uchwałą mieszkaniową - musi być zgodne z aktami wyższego rzędu - z aktem nadrzędnym: Konstytucją RP; prawo to winno nadto wywodzić się z ustawy o ochronie lokatorów; prowadzi to do uznania, że nie jest dopuszczalne stosowanie procedur, działających z pokrzywdzeniem obywatela - poprzez odmowę zaspokojenia uzasadnionych i chronionych prawem potrzeb mieszkaniowych.

- z ostrożności procesowej - odnosząc się do ustaleń, stanowiących podstawę odmowy zakwalifikowania Wnioskodawców do udzielenia pomocy mieszkaniowej - wskazano w pierwszej kolejności, że - podejmując Uchwałę – oceniono wystąpienie po stronie Wnioskodawców możliwości zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie; stanowiło to wynik analizy w zakresie warunków mieszkaniowych wstępnych Wnioskodawców - zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały mieszkaniowej; w toku, podjętych czynności terenowych, ustalono, że wstępni Wnioskodawców - a ściślej rodzicie Wnioskodawczyni - pozostają właścicielami nieruchomości położonej w powiecie [...], zabudowanej budynkiem mieszkalnym; poprzestano na powyższych ustaleniach, uznając je za kompletne - mogące stanowić podstawę rozstrzygnięcia; dokonując tych ustaleń zupełnie pominięto kwestię możliwości zamieszkania Wnioskodawców w przedmiotowej nieruchomości; nie wykazano, aby stanowiąca własność wstępnych Wnioskodawców nieruchomość pozwalała rzeczywiście na zabezpieczenie ich potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie,

- zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały mieszkaniowej, przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej należy nie tylko ustalić warunki mieszkaniowe wstępnych wnioskodawcy, ale także - co ważniejsze - możliwość zamieszkania wnioskodawcy w lokalach; zgodnie z treścią wskazanej normy, ustalenia te należy jednocześnie dokonywać ze szczególna wnikliwością; oznacza to, że należało ustalić okoliczności wszechstronnie i kompleksowo; nie sposób uznać, aby ocena - co do możliwości zabezpieczenia przez Wnioskodawców potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie - ograniczona wyłącznie do ustalenia tytułu prawnego wstępnych do nieruchomości, była rzetelna i poparta odpowiednim materiałem dowodowym,

- nie są też logiczne ustalenia w zakresie niezamieszkiwania Wnioskodawców w Lokalu; przez stałe zamieszkanie należy rozumieć zamieszkiwanie w konkretnym mieszkaniu, w określonej miejscowości z zamiarem stałego pobytu, wyrażonym przez to, że w tym mieszkaniu i tej miejscowości skupia się życie osobiste i działalność najemcy i osób mu bliskich; jednym z kluczowych argumentów Wnioskodawców - potwierdzających ich zamieszkiwanie w przedmiotowym lokalu - jest poziom zużycia gazu, energii i wody - zgodny do przeciętnym poziomem zużycia przed dwie osoby; Wnioskodawczyni nieprzerwanie, terminowo reguluje wszystkie opłaty związane z Lokalem; od momentu jej zamieszkania w Lokalu, na jej koncie nie powstało żadne zadłużenie; regulowanie wszystkich opłat prowadzi bezsprzecznie do uznania, że Wnioskodawcy zamieszkują w przedmiotowym lokalu; co więcej, pod wskazanym adresem Wnioskodawczyni podejmuje kierowaną do niej korespondencje,

- wobec Wnioskodawców podnoszono zarzuty - niezamieszkiwania pod wskazanym adresem - nie wskazując podstawy tych ustaleń; nie można uznać za wiarygodne twierdzenia osób rozpytanych w ramach wizji lokalnej, gdy nie znają one osobiście Wnioskodawców; w dobie powszechnej animizacji, gdzie sąsiedzi z reguły rzadko się widują, twierdzenia osób postronnych należy uznać za niewiarygodne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wywodząc, że sprawa nie należy do kognicji sadów administracyjnych. Wnosząc o ewentualne oddalenie, skargi podtrzymał dotychczasową argumentację.

W replice (k. 26-28) podniesiono, że organ nie ustalił, czy dom wstępnych Wnioskodawców nadaje się do zamieszkania także z powodu przebywania tam rodziców Wnioskodawczyni z kotami, na które uczulony jest Wnioskodawca. Nie oceniono także stanu technicznego budynku. Z kolei wywiad z lokatorami - dla ustalenia, czy Wnioskodawcy zamieszkują w Lokalu – należało przeprowadzić z wszystkimi mieszkańcami budynku. Nie sposób ustalić z kim odbyto rozmowy. Wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze zdjęć jednej ze ścian nieruchomości położonej w [...] w celu ustalenia stanu nieruchomości - zaawansowanego procesu gnilnego jednej ze ścian, konieczności dokonania gruntownego remontu nieruchomości, możliwości mieszkaniowych nieruchomości, braku możliwości zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawców oraz z oświadczeń lokatorów zamieszkałych przy ul. [...] - w celu ustalenia faktu zamieszkiwania Wnioskodawców w Lokalu.

W trakcie rozprawy Sąd postanowił nie uwzględnić wniosku dowodowego Wnioskodawców.

Sąd zważył, co następuje:

Na wstępie trzeba wskazać że bezzasadny jest wniosek organu o odrzucenie skargi. Kwestionowana Uchwała, jako akt władczy organu samorządu terytorialnego w przedmiocie udzielenia pomocy mieszkaniowej bądź też jej odmowy w tym względzie, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, pomimo że może poprzedzać czynność o charakterze cywilnoprawnym - zawarcia umowy (tak utrwalone stanowisko judykatury – patrz uchwała NSA o sygn. akt I OPS 4/08, dostępna na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych,). Nie może zmieniać tej oceny okoliczność, że w rozpatrywanym przypadku Wnioskodawcy żądali udzielenia pomocy mieszkaniowej w szczególnym trybie - regulacji stanu prawnego, gdy zajmowany jest lokal bez tytułu prawnego. Także bowiem w tym przypadku - pomimo przyjęcia w uchwale mieszkaniowej szczególnych kryteriów w kwestii warunków uwzględnienia takich wniosku - chodzi o realizację wynikającej z ustawy o ochronie lokatorów publicznoprawnej powinności gminy - udzielenia pomocy mieszkaniowej. Dotyczy ona jedynie kategorię osób w specjalnej sytuacji. Nie obejmuje zaś zwykłego rozporządzenia mieniem gminy - w ramach sprawowania nad nim zarządu.

Odnosząc się zaś do meritum sprawy należy wskazać co następuje.

Skargę jako niezasadną oddalono.

W sprawie w istocie nie budzi wątpliwości jej kluczowa okoliczność faktyczna. Dlatego słusznie skonstatowano brak spełnienia przez Wnioskodawców warunku uzyskania pomocy mieszkaniowej - w myśl reguły określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 uchwały mieszkaniowej. Wobec szczegółowego zreferowania uzasadnienia Uchwały, gdzie organ trafnie przywołał wszelkie ważkie okoliczności faktyczne jak i uwarunkowania prawne sprawy, ponowne przytaczanie jego argumentacji byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną, z zastrzeżeniem uwagi sformułowanej w końcowej części uzasadnienia.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy dodać co następuje.

W przyjętych w ramach aktu prawa miejscowego – uchwale mieszkaniowej - regułach udzielania pomocy mieszkaniowej w [...] przewidziano szczególne zasady uzyskiwania pomocy w niektórych sytuacjach – wobec ogólnych, przewidzianych w jej § 4. Dotyczy to m.in. przypadków wskazanych w § 18 uchwały mieszkaniowej, gdzie określono kryteria odmienne wobec ogólnych. Dany przepis dotyczy wyłącznie osób, które nie tylko są zainteresowane uzyskaniem pomocy mieszkaniowej, z której dotąd nie korzystały, lecz także chciałyby uregulować swoją sytuację prawną wobec przebywania już w lokalu bez stosownego tytułu prawnego. Z reguły ich intencją jest pozostanie w zajmowanym lokalu (tak również w rozpatrywanej sprawie). Przyjęcie takich zasad w akcie prawa miejscowego nie narusza - wynikającego z ustawy o prawach lokatorów - uprawnienia do uzyskania pomocy mieszkaniowej przez mieszkańców gminy, znajdujących się w trudnej sytuacji. Nie prowadzi bowiem do ograniczenia prawa do pomocy na zasadach ogólnych – wówczas bez możliwości ubiegania się o najem lokalu, w którym zainteresowany chciałby zamieszkiwać.

W tym kontekście dana sprawa nie pozostaje też w związku z konstytucyjną powinnością pomocy rodzinom z dziećmi. Nie obejmuje to bowiem prawa do zamieszkiwania w wybranym przez siebie lokalu.

W rozpoznawanej sprawie z treści podania Wnioskodawców, złożonego na stosownym formularzu, wynikało jednoznacznie, że ubiegają się obecnie wyłącznie o uzyskanie pomocy na zasadach określonych w § 18 uchwały mieszkaniowej (k. 80 akt admin.). Zakreślono bowiem w części 1,1 (sekcja "Wniosek dotyczy") kwadrat przy pkt. 1.1.2. (sprawy regulacji), nie zaznaczając pozostałych - m.in. w pkt. 1.1.1., dotyczącym uzyskania pomocy na zasadach ogólnych.

W takiej sytuacji nie było powinnością organu dociekanie, czy Wnioskodawcy spełniają warunki dla uzyskania pomocy mieszkaniowej na zasadach ogólnych - określonych w § 4 i 5 uchwały mieszkaniowej – generalnie kwestia zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych oraz ich sytuacja socjalna (dochody).

Brak też podstaw dla uznania, jakoby nie ustalono prawidłowo faktu niezamieszkiwania Wnioskodawców w Lokalu, co warunkuje zastosowanie trybu regulacyjnego (§ 18 ust. 1 zd. wstępne uchwały mieszkaniowej). Okoliczność tą potwierdza wystarczająco - wbrew zarzutu skargi - zgromadzony materiał dowodowy - udokumentowane stosownymi notatkami odbycie szeregu rozmów z mieszkańcami budynku (tak k. 88-91 akt adm.). Ich wypowiedzi nie budzą wątpliwości w kwestii znajomości stanu faktycznego. Są też spójne, co do oceny sytuacji. Wobec tego uzasadniona była konstatacja organu o nie zamieszkiwaniu Wnioskodawców w Lokalu. Nie było też wobec tego konieczne dokonywanie dalszych czynności jak np. przeprowadzenie rozmów z wszystkimi mieszkańcami budynku, czy samymi Wnioskodawcami, których stanowisko było wszak znane - twierdzili, że mieszkają w Lokalu (tak m.in. oświadczenia k. 85-87 akt adm.).

Nie może być uznana za przekonywującą argumentacja skargi, jakoby fakt zamieszkiwania Wnioskodawców w lokalu przekonywująco potwierdzały:

- ocena stanu faktycznego przez Sąd w sprawie o eksmisję - mogła ona dotyczyć bowiem tylko stanu faktycznego na dzień orzekania przez Sąd nie zaś podejmowania Uchwały,

- konsekwentne ubieganie się przez Wnioskodawców o lokal, czy fakt ich tam zameldowania - może to tylko oznaczać faktyczne zainteresowanie uzyskaniem tytułu prawnego do danego lokalu bądź jego utrzymaniem; zameldowanie może tylko tworzyć domniemanie zamieszkiwania, nie zaś tego dowód - gdy materiał sprawy uzasadnia inne wnioski,

- terminowe ponoszenie kosztów eksploatacji Lokalu za dwie osoby i odbiór korespondencji przez Wnioskodawczynię - potwierdza to wyłącznie zamieszkiwanie dwóch osób w Lokalu, przy czym - wedle ustaleń organu - są to prawdopodobnie rodzice Wnioskodawczyni; zresztą - skoro nie są to Wnioskodawcy - kwestia ta nie ma kluczowego znaczenia w tej sprawie.

Sąd nie dopuścił wnioskowanych dowodów na okoliczność zamieszkiwania Wnioskodawców w Lokalu jako, że nie mogły mieć one istotnego znaczenia dla wyjaśnienia sprawy, w rozumieniu art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) Przedłożone oświadczenia mieszkańców mogły być jedynie istotne przy ocenie stanu faktycznego na dzień ich składania - w 2013 roku. Nie mogło być przydatne dla ustaleń na dzień podjęcia Uchwały - w 2023 roku.

Należy więc skonstatować, że także na etapie postępowania sądowego Wnioskodawcy nie podważyli wiarygodności zgromadzonego materiału dowodowego - w kwestii niezamieszkiwania w Lokalu na dzień rozpoznawania ich podania.

Nie sposób wobec tego uznać, aby naruszono treść powołanych w skardze reguł prawa materialnego (uchwały mieszkaniowej czy ustawy o prawach lokatorów), względnie zasad postępowania określonych samą uchwałą mieszkaniową - wobec braku właściwego wyjaśnienia sprawy. Odnotować też wypada, że przy podejmowaniu rozstrzygnięć w sprawach z zakresu pomocy mieszkaniowej nie znajdują zastosowania przepisy K.p.a. (tak: zarzuty skargi). Wedle ogólnych zasad rzetelnej administracji nie zwalniało to jednak organu z obowiązku wnikliwego rozpatrzenia sprawy. Powinności tej uczynił jednak zadość – w granicach danej sprawy.

Co istotne, w kontekście oceny legalności danej Uchwały, rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy mieszkaniowej nie ma charakteru przesądzenia o charakterze bezterminowym. Przykładowo - wobec zmiany okoliczności faktycznych - zainteresowany może ponownie wystąpić o uzyskanie pomocy. Tym bardziej dotyczy to przypadku wniesienia o pomoc w innym zakresie niż określona we wcześniejszym wniosku.

Jedynie na marginesie wskazać wypada, że sama przyjęta przez organ praktyka - formułowanie uchwały w sposób ogólny przez zawarcie w jej osnowie, dotyczącej szeregu wnioskodawców, wyrażenia: "odmówić zakwalifikowania do pomocy mieszkaniowej osób wskazanych w załączniku do uchwały", bez wskazania o jaką formę pomocy chodzi, gdy wobec pewnych osób nie dotyczy to udzielenia pomocy na zasadach ogólnych - może powodować u zainteresowanych przypuszczenie, jakoby nie spełniali oni w ogóle warunków dla uzyskania pomocy mieszkaniowej. W rozpatrywanej jednak sprawie katalog przywołanych w uzasadnieniu, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia wobec Wnioskodawców przepisów - w tym wprost § 18 ust. 1 pkt 1 uchwały mieszkaniowej - oraz treść uzasadnienia, nie mogły pozostawiać wątpliwości w danym względzie. Sprawę rozpoznawano w kontekście spełnienia warunków uzyskania pomocy na zasadach szczególnych. Nie jest więc wyłączona możliwość jej otrzymania wedle reguł zwykłych, jeżeli jej uzyskaniem Wnioskodawcy będą w istocie zainteresowani.

W tym kontekście należy odnotować, że nie może mieć istotnego znaczenia w sprawie sporna między organem i Wnioskodawcami okoliczność, czy w istocie mogliby oni zamieszkać w domu swoich wstępnych w [...] . Wprawdzie w § 32 ust. 1 pkt 6 uchwały mieszkaniowej wskazano na zasadność analizy takiej możliwości, jednak jej ujawnienia nie wymieniono jako przesłanki negatywnej uzyskania pomocy mieszkaniowej - wśród wskazanych § 9 ust. 1 danego aktu. Wnosić stąd wypada, że kwestia ta może mieć swoją wagę lecz np. w kontekście kolejności kwalifikowania do zawarcia umowy. Nie ma to jednak istotnego znaczenia dla wyniku danej sprawy, gdzie zasadnie odmówiono udzielenia pomocy mieszkaniowej w trybie wniosku o regulację stanu prawnego - zamieszkiwanie bez tytułu prawnego. Dlatego też Sąd nie dopuścił dowodu na okoliczność stanu technicznego budynku w [...] i możliwości w nim zamieszkiwania przez Wnioskodawców.

Wobec wskazanych uwarunkowań Sąd nie dopatrzył się - w świetle zarzutów skargi ani też z urzędu - wadliwości skarżonego aktu która mogłaby skutkować wyeliminowaniem go z obrotu prawnego. Skargę więc oddalono.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.