Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 375/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 249a, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 15 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania wnioskodawcy prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r. odmówił J. J. przyznania w przedmiotowej sprawie prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie referendarza sądowego.

W niniejszej sprawie wydane zostało postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2017 r. odrzucające skargę, które uprawomocniło w dniu 22 lutego 2017 r., tj. w dniu wydania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 175/17, oddalającego zażalenie skarżącego.

W dniu 11 kwietnia 2017 r. do tut. Sądu wpłynął – datowany na 7 marca 2017 r. – wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie sporządzenia i doręczenia mu odpisów dokumentów z akt sprawy. Wniosek został uzupełniony przez złożenie przez skarżącego formularza urzędowego PPF (wpływ w dniu 9 maja 2017 r.).

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, aż do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 498).

Wniosek skarżącego z dnia 7 marca 2017 r. został złożony w sytuacji, w której przed złożeniem tego wniosku prawomocnie zostało zakończone postępowanie w niniejszej sprawie. W świetle zatem cytowanego wyżej art. 243 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza bowiem, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez Sąd i nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 776/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl).

Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisów z akt sprawy, wobec prawomocnego zakończenia postępowania, nie dotyczy żadnego z postępowań mogących mieć bezpośredni związek z dochodzeniem przez stronę jej praw w jakimkolwiek prowadzonym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wszystkie wyżej wskazane okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 7 marca 2017 r., uzupełnionego przez złożenie formularza urzędowego PPF w dniu 9 maja 2017 r., stało się zbędne a postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu.

Jak przewiduje bowiem art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

Z uwagi na powyższe referendarz sądowy, działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.