Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 75/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Sędzia WSA Monika Kramek (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2021 r. sprawy ze skargi W. S. i Z. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1769/18 postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W. S. oraz Z. S. (dalej: "skarżący") wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1769/18.

Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę skarżących na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2018 r. znak [...], uchylającą własną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2019 r. znak [...]i odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2010 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]lipca 2005 r., nakazującą skarżącym rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 4 m x 5,15 m i wysokości 2-2,6 m, posadowionego na stopach fundamentowych 30 x 30 cm zagłębianych na ok. 1,0 m poniżej terenu zadaszonego konstrukcją na belkach drewnianych opartych na słupach stalowych na działce nr [...]przy ul. D. [...] w K.

W skardze o wznowienie postępowania skarżący wskazali, że podstawę do wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2019 r. stanowi art. 273 § 2 p.p.s.a., bowiem w zgłoszeniu z dnia [...]kwietnia 2003 r. popełnili błąd podając remont istniejącego budynku gospodarczego, podczas gdy miała miejsce odbudowa starej wiaty na działce nr [...]przy ul. D. [...]. Wskazali, że obowiązujący w tym czasie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszczał dla obszaru oznaczonego [...]remonty kapitalne lub odtworzenia budynku w miejscu wyburzenia w zarysie istniejącej substancji. Zrealizowana wiata, jako obiekt odbudowany nie wymagała pozwolenia na budowę, a jej lokalizacja nie podlegała przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżący przytoczyli poglądy doktryny oraz orzeczenia sądów administracyjnych, dotyczące obiektów budowlanych nietrwale związanych z gruntem. Wskazali na protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] marca 2005 r., przez [...]Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie w całości wyroku z dnia 16 kwietnia 2019 r. oraz uchylenie w całości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]lipca 2005 r. o nakazie rozbiórki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a") w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Przesłanki, stanowiące podstawę skargi o wznowienie postępowania, zostały enumeratywnie określone w art. 271 – 273 p.p.s.a. Stosownie do art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Skargę o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 277 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Stosownie do art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie.

Powołane powyżej przepisy p.p.s.a., obligują sąd orzekający w niniejszej sprawie do odrzucenia wniesionej skargi z dwóch przyczyn.

Po pierwsze, odnosząc się do spełnienia warunku zachowania trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem, wskazać należy, że art. 277 p.p.s.a. wiąże początek biegu terminu do wniesienia skargi z dniem, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Istotne znaczenie należy przypisać powzięciu przez stronę faktycznej wiedzy o okoliczności decydującej o zaistnieniu tej podstawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. I OSK 3328/18). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że skarżący nie spełnili warunku określonego w art. 277 p.p.s.a. W procedowanej skardze podnieśli oni bowiem okoliczności, o których wiedzieli wcześniej. Zarówno kwestie wadliwego określenia w zgłoszeniu z dnia [...]kwietnia 2003 r. remontu istniejącego budynku gospodarczego, zamiast odbudowy wiaty, wskazania na obowiązujące wówczas zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, powołania się na protokół kontroli przeprowadzonej przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. wraz z załączonymi fotografiami, były podnoszone przez skarżących w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2018 r. (sprawa o sygn. akt VII SA/Wa 1769/18). Ponadto skarżący, poszczególne ze wskazanych wyżej okoliczności, podnosili w skardze o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 867/04. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 2192/10 (oddalającego skargę kasacyjną skarżących na postanowienie tut. Sądu o odrzuceniu ww. skargi o wznowienie postępowania) kwestie dotyczące treści protokołu oględzin z dnia [...] marca 2005 r. i wynikającej z niego zdaniem skarżących, okoliczności wadliwego zakwalifikowania obiektu budowlanego jako wiaty, a nie budynku gospodarczego zostały ocenione przez Sąd jako niespełniające przesłanki późniejszego wykrycia okoliczności, jak i braku możliwości skorzystania z nich w poprzednim postępowaniu. Wobec powyższego, zdaniem Sądu skarga nie spełnia zadość wymaganiom terminowości, określonym w art. 277 p.p.s.a.

Kolejno Sąd zauważa, że wskazane przez skarżących okoliczności nie stanowią podstawy wznowienia postępowania sądowego, określonych przepisami ustawy. Rozważając kwestie objęte hipotezą art. 273 § 2 p.p.s.a. należy pamiętać o istocie wznowienia postępowania, jako swoistej instytucji procesowej. Wznowienie postępowania z przyczyn restytucyjnych zmierza do umożliwienia ponownego postępowania ze względu na to, że prawomocne orzeczenie sądu jest niezasadne z punktu widzenia materiału faktycznego i dowodowego, który istniał już w poprzednim postępowaniu. Wymienione w art. 273 § 2 p.p.s.a. przesłanki należy zatem rozumieć w ten sposób, że dowody, na które powołuje się strona, istniały przed zakończeniem sprawy, której dotyczy wniosek. Po drugie zostały wykryte po prawomocnym zakończeniu postępowania. Po trzecie mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a więc niezbędne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi, a treścią prawomocnego orzeczenia sądu. Po czwarte, strona nie mogła z tych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były one znane stronie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt II FSK 697/17).

Jak już wskazano, zgodnie z art. 281 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Brakiem ustawowej podstawy wznowienia postępowania jest nie tylko sytuacja, gdy skarga w ogóle nie opiera się na jednej z podstaw wznowienia opisanych w przepisach działu VII p.p.s.a., ale również gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, ale już tylko na podstawie oceny akt sprawy sąd może ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1471/09).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, ocenić należy, że skarżący tylko formalnie wskazali postawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem powołując art. 273 § 2 p.p.s.a. Powołane przez nich okoliczności, które jak już wcześniej zaznaczono – były znane skarżącym na etapie wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2018 r., nie mogą zostać uznane za takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżący nie mogli skorzystać w poprzednim postępowaniu sądowoadminstracyjnym. Samo powołanie regulacji prawnej określającej przesłankę wznowienia, czy też nawet sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na jednej z podstaw enumeratywnie wyliczonych w art. 271 – 273 p.p.s.a.

Analiza akt sprawy i zapadłych w niej wyroków sądów administracyjnych obu instancji pozwala stwierdzić, że skarżący swoje żądanie opierają na okolicznościach, które już podnosili, czy to na etapie formułowania skargi z dnia 29 czerwca 2018 r., czy też na etapie wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 867/04. Skarżący po raz kolejny wskazują na okoliczności niewłaściwej kwalifikacji spornego obiektu budowlanego, możliwości zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.) oraz obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W istocie powielają swoje zarzuty i przedstawiają okoliczności, które były już przedmiotem oceny przez sądy i zostały przez nie przesądzone w prawomocnych wyrokach poprzedzających wyrok z dnia z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1769/18, który kończył postępowanie, a którego wznowienia domagają się skarżący.

Skarżący w skardze o wznowienie postępowania zakończonego ww. prawomocnym wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2019 r. nie wskazali przesłanek, które pozwalałyby żądać wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a., a także nie zachowali terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 277 p.p.s.a.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 281 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (...) - Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.