Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 70/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b,  art. 130 ust. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 988
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
article: art. 99,  art. 125 pkt 10,  art. 136 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), Asesor WSA Aneta Majowska, Protokolant Referent Renata Pacewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 10 listopada 2022 r. nr SKO.VIII/422/311/2022 w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie prawa jazdy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej – organ odwoławczy, Kolegium) decyzją z dnia 10 listopada 2022 r. nr SKO.VIII/422/311/2022, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. - dalej k.p.a.) oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 988 z późn. zm. – dalej u.p.r.d.) w związku z art. 14 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 – dalej ustawa zmieniająca z 2018 r.) w związku z art. 20 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 – dalej ustawa zmieniająca z 2021 r.), art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm. – dalej u.k.p.), po rozpoznaniu odwołania W.C. (dalej – Skarżący, Strona), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. (dalej – organ I instancji, Prezydent Miasta) z dnia 21 września 2022 r. nr [...], którą skierowano W.C. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii "B" prawa jazdy.

Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia 22 czerwca 2022 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. zwrócił się do organu I instancji o skierowanie Skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający jego kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii "B" prawa jazdy. Żądanie uzasadnił tym, że Strona w okresie od 9 lipca 2019 r. do 13 kwietnia 2020 r. kilkukrotnie naruszyła przepisy ruchu drogowego, otrzymując łącznie 25 punktów karnych.

Wskutek tej informacji, Prezydent Miasta decyzją z dnia 21 września 2022 r. skierował Skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii "B" prawa jazdy.

W odwołaniu z dnia 12 października 2022 r. Skarżący zarzucił decyzji Prezydenta Miasta:

1) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść decyzji, a to art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych wskazanych przez Stronę, tj. pominięcie okoliczności odbycia przez Skarżącego kursu doszkalającego, na mocy którego zmniejszono ilość nałożonych na niego punktów karnych, zaniechanie podjęcia wszelkich możliwych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej z naruszeniem zasad praworządności, czego efektem było wydanie decyzji naruszającej słuszny interes obywatela;

2) naruszenie art. 130 ust. 3 u.p.r.d. (w brzmieniu sprzed 17 września 2022 r.) poprzez jego pominięcie polegające na nieuwzględnieniu przez organ I instancji okoliczności, że przed wnioskiem Komendanta Miejskiego Policji o zatrzymanie prawa jazdy, Skarżący odbył kurs doszkalający, na mocy którego zmniejszyła się o 6 ilość posiadanych przez niego punków karnych, co uzasadnia twierdzenie, że w czerwcu 2022 r. nie przekroczył on dozwolonej ilości punktów karnych (24) i brak było podstaw do zatrzymania mu prawa jazdy kategorii "B" oraz skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego.

Wobec tych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta i umorzenie postępowania w sprawie.

Kolegium nie przychyliło się do argumentów Skarżącego, dlatego też decyzją z dnia 10 listopada 2022 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności przeprowadzono rozważania dotyczące mocy obowiązującej art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. oraz art. 130 ust. 1 u.p.r.d., do którego odsyła pierwszy z wymienionych przepisów. W ich efekcie organ odwoławczy doszedł do wniosku, że uregulowania te obowiązywały w okresie popełniania naruszeń skutkujących uzyskaniem przez Stronę wskazanej liczby punktów karnych. Dodatkowo w tej kwestii odwołano się do art. 136 ust. 1 u.k.p. W dalszej kolejności przywołano art. 49 ust. 1 pkt 2 oraz art. 99 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 u.k.p.

Kolegium stanęło na stanowisku, że ustalony stan faktyczny pozwala na przyjęcie, że spełnione zostały przesłanki do skierowania Skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Otóż, jak zauważono, wniosek z takim żądaniem został przedłożony przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. (pismo z dnia 22 czerwca 2022 r.), a także Skarżący otrzymał łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 9 lipca 2019 r. do 13 kwietnia 2020 r. Zwrócono także uwagę, iż przekroczenie dopuszczalnego limitu punktów karnych świadczy o tym, że w odniesieniu do Skarżącego "istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do jego kwalifikacji", o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p., co z kolei stanowi podstawę do skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Jednocześnie wyjaśniono, że ostateczne wpisy do ewidencji o popełnionych przez kierowcę naruszeniach przepisów ruchu drogowego decydują o przyznaniu określonej ilości punktów karnych, a ilość takich punktów przesądza o obowiązku sporządzenia wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, natomiast nie ma znaczenia, czy w dniu rozpatrzenia takiego wniosku przez organ I instancji karalność wykroczenia ustała.

Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że z uprawnienia określonego w § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego mogą skorzystać tylko kierowcy, którzy przed przystąpieniem do szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 u.p.r.d. za naruszenie zasad ruchu drogowego otrzymali taką ilość punktów, która po ich stronie nie rodzi obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, a więc mniej niż 24 punkty. W przypadku przekroczenia tego limitu, odbycie przez kierowcę szkolenia pozostaje bez wpływu na liczbę uzyskanych punktów.

Końcowo Kolegium podniosło, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. ma charakter związany. Oznacza to, że właściwy starosta (w niniejszej sprawie Prezydent Miasta) w przypadku złożenia wniosku przez komendanta policji jest zobowiązany do wydania wspomnianego aktu.

W skardze z dnia 12 grudnia 2022 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, Strona zarzuciła decyzji Kolegium:

1) naruszenie art. 130 ust. 3 u.p.r.d. (w brzmieniu sprzed 17 września 2022 r.) poprzez jego pominięcie polegające na nieuwzględnieniu przez organ okoliczności, że przed wnioskiem Komendanta Miejskiego Policji o zatrzymanie prawa jazdy, Skarżący odbył kurs doszkalający, na mocy którego zmniejszyła się o 6 ilość posiadanych przez niego punków karnych, co uzasadnia twierdzenie, że w czerwcu 2022 r. nie przekroczył on dozwolonej ilości punktów karnych (24) i brak było podstaw do zatrzymania mu prawa jazdy kategorii "B" oraz skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego;

2) naruszenie art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2021 r. poprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu, że w okresie popełnienia naruszeń skutkujących uzyskaniem przez Skarżącego punktów karnych, przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. nadal obowiązywał;

3) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść decyzji, a to art. 6, art. 7, art. 7a, art. 8, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych wskazanych przez Stronę, tj. pominięcie okoliczności odbycia przez Skarżącego kursu doszkalającego, na mocy którego zmniejszono ilość nałożonych na niego punktów karnych, zaniechanie podjęcia wszelkich możliwych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej z naruszeniem zasad praworządności, czego efektem było wydanie decyzji naruszającej słuszny interes obywatela.

W związku z tymi zarzutami Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Kolegium do ponownego rozpatrzenia.

W motywach skargi Strona stwierdziła, że organ odwoławczy nie przeprowadził jakichkolwiek własnych ustaleń, poprzestając na twierdzeniach zawartych w decyzji organu I instancji. Tymczasem w dniu 3 marca 2021 r. ukończył on z powodzeniem kurs doszkalający, wskutek czego ilość punktów karnych znajdujących się na jego koncie uległa zmniejszeniu o 6. W związku z tym, w jego ocenie, brak było podstaw do skierowania go na sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii B. Skarżący wyraził również pogląd, że organ nie wykazał poprzez odwołanie się do stanowiska judykatury lub doktryny, że art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. obowiązywał w dacie zaistnienia naruszeń zasad ruchu drogowego skutkujących naliczeniem punktów karnych.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, wbrew twierdzeniom Strony, nie została podjęta z naruszeniem przepisów prawa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja o skierowaniu Skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający jego kwalifikacje w zakresie kategorii "B" prawa jazdy. Rozstrzygnięcie w tej materii organy administracji oparły na normie prawa materialnego wyrażonej w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. i art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. Oznacza to, że wskazały one jednocześnie na uregulowania, które dotyczą tego samego zagadnienia, lecz znajdują zastosowanie do danego stanu faktycznego w zależności od czasu zaistnienia opisanej w nich hipotezy.

W myśl art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 u.p.r.d. Wspomniany art. 130 ust. 1 u.p.r.d. stanowi, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Z kolei art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. stwierdza, że starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji.

W tym miejscu stwierdzić należy, że przepisem znajdującym zastosowanie w sprawie jest art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. Rozstrzygając kwestię intertemporalną, związaną z utratą przez przywołany przepis mocy obowiązującej należy mieć na uwadze, że został on uchylony przez art. 125 pkt 10 lit. g u.k.p. Zgodnie z art. 139 pkt 3 u.k.p. uchylenie to nastąpiło ostatecznie z dniem 4 czerwca 2018 r. Równocześnie z dniem 4 czerwca 2018 r. weszła w życie nowelizacja dokonana ustawą z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 z późn. zm.), którą dokonując zmian w ustawie o kierujących pojazdami oraz Prawie o ruchu drogowym, w art. 14 ust. 1 postanowiono, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy Prawo o ruchu drogowym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 (tj. ustawy o kierujących pojazdami) nie stosuje się. W ust. 2 przewidziano, że Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.

Z powyższej regulacji wynika, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r., nie stosuje się m.in. przepisu art. 125 pkt 10 lit. g u.k.p., uchylającego przepis art. 114 ust. 1 u.p.r.d., co oznacza, że do czasu dokonania takiego wdrożenia przepis ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. mógł mieć zastosowanie i może stanowić podstawę prawną decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1954/22, wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. akt I OSK 2396/19 – Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach https://cbois.nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, że minister właściwy do spraw informatyzacji na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie wydał komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, to jest umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq u.p.r.d. Zatem przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. miał zastosowanie w niniejszej sprawie.

Na marginesie należy zauważyć, że skoro art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. stanowił podstawę dla wydania decyzji w niniejszej sprawie, to błędem było dodatkowe przywołanie w niej art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p., który nie znajdował zastosowania w rozpatrywanym przypadku. Pozostaje to jednak bez wpływu na prawidłowość kontrolowanej decyzji. Otóż rozważania dotyczące zasadności skierowania Skarżącego na sprawdzenie jego kwalifikacji przeprowadzone zostały przy uwzględnieniu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d.

Tytułem porządku należy dodać, że na mocy art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 z późn. zm.) w ustawie zmieniającej z 2018 r. w art. 14 ust. 1 skreślono wyrazy "art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16". Oznacza to, że art. 114 ust. 1 u.p.r.d. utracił moc obowiązującą w dacie wejścia w życie zmiany wprowadzonej przez art. 14 ustawy zmieniającej z 2021 r., tj. z dniem 17 września 2022 r., o czym stanowi art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej z 2021 r. Jednocześnie ustawodawca zastąpił uchylone regulacje przepisem art. 18 ustawy zmieniającej z 2021 r. Jednak nie znajduje ona zastosowania w sprawie, gdyż w myśl przepisu intertemporalnego (art. 20 ustawy zmieniającej z 2021 r.) do postępowań w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami, a także do szkoleń kierowców, o którym mowa odpowiednio w art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 130 ust. 3 i art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Mając na uwadze jego treść stwierdzić należy, że skoro postępowanie zostało wszczęte w lipcu 2022 r. (zawiadomienie z dnia 28 czerwca 2022 r. doręczone Skarżącemu w dniu 4 lipca 2022 r.), to zastosowanie znajduje w sprawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d.

Przystępując do dalszych rozważań zwrócić należy uwagę, że kontrolowana decyzja ma charakter związany, co oznacza, że organ ma obowiązek skierowania na sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w sytuacji ustalenia okoliczności, o których mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d., a więc uzyskania wiedzy o przekroczeniu 24 punktów karnych za naruszenie przepisów prawa o ruchu drogowym (zob. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2022 r. sygn. akt I OSK 771/19, Lex nr 3334162). Treść tego przepisu nie pozostawia więc swobody organowi w rozstrzyganiu tego rodzaju sprawy.

W rozpatrywanym przypadku o zaistnieniu okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. poinformował Komendant Wojewódzki Policji w K. w piśmie z dnia 22 czerwca 2022 r. Wynika bowiem z niego jednoznacznie, że Skarżący w okresie od 9 lipca 2019 r. do 13 kwietnia 2020 r. otrzymał łącznie 25 punków karnych, które zostały mu przypisane w związku z kilkukrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego. Powzięcie zatem takiej wiedzy przez organ I instancji obligowało go do wydania decyzji o poddaniu Skarżącego sprawdzeniu jego kwalifikacji do kierowania pojazdami. Podkreślić należy, że organ administracji nie prowadzi żadnych własnych ustaleń co do naruszenia przepisów o ruchu drogowym, a jedynie opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji, która ma charakter dokumentu urzędowego, stanowiącego dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 13 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 1658/19, Lex nr 3027191). Mianowicie to Policja, jako podmiot uprawniony do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywania określonemu naruszeniu odpowiedniej liczby punktów, jest władna do korygowania tych punktów. Organy administracji, wydające decyzję o skierowaniu na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje w zakresie określonej kategorii prawa jazdy, nie mają kompetencji do korygowania liczby punktów. Działają one na wniosek Policji i są związane wpisem w ewidencji kierowców, zatem liczbą punktów podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, który z wnioskiem występuje (zob. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3495/18, Lex nr 2767991). Ilość punktów karnych może być natomiast kwestionowana w odrębnym postępowania. Dlatego też w kontrolowanej sprawie organ nie jest uprawniony do ustalania, czy liczba punktów podana w zawiadomieniu przez komendanta Policji została ustalona prawidłowo, a tym bardziej do obniżania liczby punktów (zob. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2021 r. sygn. akt I OSK 3853/18, Lex nr 3170802).

Powyższe pozwala na stwierdzenie, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego wiązane z niedostatkami dowodowymi są nietrafne. Otóż jedynym dowodem, który stanowi podstawę dla wydania decyzji w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. jest wyłącznie wniosek właściwego Wojewódzkiego Komendanta Policji, w którym zawarta jest informacja o przekroczeniu 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Kwestionowanie ilości przypisanych Skarżącemu punktów karnych może nastąpić w odrębnym postępowaniu, a więc innym niż dotyczącym poddania kierowcy sprawdzeniu jego kwalifikacji.

Z tych samych przyczyn nie można mówić o naruszeniu art. 130 ust. 3 u.p.r.d., Przepis ten dotyczy pomniejszenia ilości punktów karnych kierowcy, który na własny koszt uczestniczył w szkoleniu wskazanym w tym uregulowaniu. Tymczasem, jak już wcześniej wyjaśniano, w ramach niniejszego postępowania organ orzekający o skierowaniu na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy nie ma kompetencji do korygowania ilości punktów wskazanych we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, określonej na podstawie prowadzonej przez Policję ewidencji. Niezależnie od tego należy zwrócić uwagę na § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. poz. 488). Stanowi on, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Oznacza to, że w sytuacji, gdy w dniu odbycia przez kierowcę szkolenia suma otrzymanych przez niego punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego przekroczyła 24, to odbyte szkolenie nie może wywołać skutku w postaci pomniejszenia ich ilości (zob. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 2507/15, Lex nr 2336911). Ograniczenie możliwości zmniejszenia ilości punktów karnych po przekroczeniu przez kierowcę wyznaczonego przez ustawodawcę limitu punktów ma na celu dyscyplinowanie i wdrażanie kierowców do przestrzegania przepisów ustawy a także zapobieganie naruszaniu przez nich przepisów ruchu drogowego (zob. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1278/17, Lex nr 2461367). Jak wskazuje sam Skarżący w dniu 3 marca 2021 r. ukończył kurs, którego celem było zmniejszenie ilości punktów karnych. Tymczasem 25 punktów karnych uzyskał on w okresie od 9 lipca 2019 r. do 13 kwietnia 2020 r. Nie ulega więc wątpliwości, że kurs ten miał miejsce po tym, jak Skarżący przekroczył 24 punkty karne, a więc szkolenie to nie mogło doprowadzić do ich zmniejszenia. Zauważyć również należy, że zaświadczenie Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia 3 października 2022 r. pozwala na stwierdzenie, że ustalając liczbę punktów karnych uwzględniono wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] r. o sygn. akt [...] (utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia [...]r. sygn. akt [...]). Mianowicie zaliczono do sumy punktów karnych jedynie te za wykroczenie z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń (niezastosowanie się do znaku poziomego P-4). Natomiast wobec uniewinnienia wspomnianym wyrokiem od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 92a Kodeksu wykroczeń (przekroczenie dozwolonej prędkości), punkty te zostały wykreślone.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.).