Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1273/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) sędzia del. WSA Piotr Broda Protokolant starszy asystent sędziego Aleksandra Tokarczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. P. i C. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1250/20 w sprawie ze skargi M. P. i C. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2020 r. nr 479/20 w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1250/20, oddalił skargę M. P. i C. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 kwietnia 2020 r., nr 479/20, w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych.

Powyższą decyzją Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwana dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186, zwana dalej: "Pr.bud."), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy (PINB) z dnia 12 lutego 2020 r., nr IVOT/24/2020, wydaną w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Pr.bud., nakładającą na M. P. i C. P. obowiązek wykonania, w terminie 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna, robót budowlanych w pomieszczeniu łazienki w lokalu mieszkalnym nr [...], mieszczącym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. T. [...] w dzielnicy [...] w W., polegających na: - zdemontowaniu wkutej w ścianę instalacji wodno-kanalizacyjnej, baterii łazienkowej podtynkowej oraz zestawu natryskowego; - wymianie uszkodzonych pustaków teknoamerblock; - wykonaniu nowej instalacji sanitarnej w pomieszczeniu, w taki sposób aby nie miała kontaktu/styczności ze ścianą międzylokalową zwracając szczególną uwagę na izolację rur instalacji wodno-kanalizacyjnej; zgodnie z przedłożoną oceną techniczną sporządzoną w lipcu 2019 r. przez mgr inż. A. B. oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 609 ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem"), w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a także przedłożenia po wykonaniu ww. robót budowlanych opinii/protokołów potwierdzających prawidłowość ich wykonania wraz z oceną akustyczną dotyczącą poziomu hałasu przenikającego do lokalu mieszkalnego nr [...], pochodzącego od instalacji i urządzeń sanitarnych stanowiących wyposażenie łazienki lokalu nr [...].

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli M. P. i C. P., wnosząc o jego uchylenie oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, zwana dalej: "p.p.s.a."), ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, jak również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący kasacyjnie zarzucili:

1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 3 pkt 7 Pr.bud., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji w której wkucie instalacji sanitarnej w ścianę międzylokalową w budynku wielorodzinnym ("Przedsięwzięcie aranżacyjne"), nie będącej ścianą konstrukcyjną, nie stanowi robót budowlanych w rozumieniu tych przepisów, a co za tym idzie Przedsięwzięcie aranżacyjne nie jest objęte zakresem zastosowania tych przepisów;

2) z ostrożności procesowej naruszenie przepisów Pr.bud. wskazanych w pkt 1), poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że Przedsięwzięcie aranżacyjne stanowi roboty budowlane w rozumieniu tych przepisów, mimo iż nie dotyczy ściany będącej ścianą konstrukcyjną, a w konsekwencji nieuprawione przyjęcie, że Przedsięwzięcie aranżacyjne jest objęte reżimem postępowania naprawczego uregulowanego przez przepisy art. 50-51 Pr.bud., podczas gdy w świetle prawidłowej interpretacji ww. przepisów Przedsięwzięcie aranżacyjne nie może zostać uznane za roboty budowlane;

3) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., polegające na akceptacji przez Sąd I instancji naruszenia wskazanych przepisów k.p.a. przez orzekające w sprawie organy administracji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji.

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Środek zaskarżenia złożony w przedmiotowej sprawie został oparty na obu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 p.p.s.a. tj. na naruszeniu prawa materialnego oraz naruszeniu przepisów postępowania. W pierwszej kolejności, co do zasady, rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania, albowiem dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został skutecznie podważony można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd przepis prawa materialnego. Ponieważ w niniejszej sprawie są one ściśle powiązane ze sobą będą rozpoznane łącznie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stan faktyczny sprawy został prawidłowo ustalony i oceniony pod kątem zastosowania normy prawnej z art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Pr.bud., a uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sporządzone zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie ma wątpliwości, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo prowadziły postępowanie w trybie art. 50-51 Pr.bud. Stosowanie do art. 50 ust. 1 Pr.bud., w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia; 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska; 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1; 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. W myśl natomiast art. 51 ust. 1 Pr.bud., przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W świetle powyższego, decyzja, w której organ nadzoru budowlanego nakłada jeden z obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 1-3 Pr.bud., może być wydana wyłącznie w sytuacji stwierdzenia po pierwsze, że są (były) prowadzone roboty budowlane, a po drugie, że są (były) one prowadzone w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 pkt 1-4 Pr.bud.

Przedmiotowa sprawa została zainicjowana wnioskiem I. O. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych związanych z "samowolną zmianą lub przebudową instalacji wodno-kanalizacyjnej w ścianie międzylokalowej w sąsiednim lokalu nr [...] usytuowanym przy ul. T. [...]". Do wniosku tego zostały dołączone: wyciąg z Instrukcji Użytkowania Lokali Mieszkalnych; protokół technicznego odbioru lokalu mieszalnego nr [...]; ekspertyza techniczna - raport z pomiaru poziomu dźwięku A hałasu dochodzącego do mieszkania nr [...] od hałasu generowanego przez instalacje sanitarne umieszczone w ścianie międzylokalowej (opracowana przez mgr inż. K. C.). W toku postępowania administracyjnego, w związku z postanowieniem PINB z dnia 16 maja 2019 r., nr IVOT/141/2019, została sporządzona i przedłożona "Ocena techniczna robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr [...], mieszczącym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy T. [...] w W., związanych z przebudową instalacji wodno-kanalizacyjnej w łazience, z uwzględnieniem ustaleń obecnych przepisów prawa w tym techniczno-budowlanych, wraz ze wskazaniem koniecznych do wykonania robót budowlanych w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości" (opracowana przez mgr inż. A. B. i mgr inż. P. W.). W treści ww. opracowania potwierdzono okoliczność wkucia w ścianę (umieszczenia pod płytkami ceramicznymi) instalacji wodnej zasilającej baterię prysznicową podtynkowa oraz baterię wannową podtynkową. We wnioskach tej oceny wskazano, że "roboty budowlane wykonane w lokalu mieszkalnym nr [...] mieszczącym się w budynku mieszkalnym przy ulicy T. [...] w W., związane z przebudową instalacji w łazience zostały wykonane wadliwie i niezgodnie z warunkami określonymi w instrukcji użytkowania lokali", w wyniku czego doszło do pogorszenia warunków akustycznych (instalacja została wkuta w ściany)". Zawarto w niej także zestawienie robót niezbędnych do wykonania celem przywrócenia warunków akustycznych zgodnych z założeniami projektowymi. Na "pogorszenia warunków akustycznych" zwrócono także uwagę ww. "Ekspertyzie technicznej - raporcie", sporządzonej przez mgr inż. K. C., w której wskazano na wykonanie w mieszkaniu nr [...] robót budowlanych polegających na "wkuciu instalacji w ścianę międzylokalową", która jest źródłem hałasu (przekroczone zostały dopuszczalne poziomy dźwięku). Autor ww. opracowania podkreślił, że wykonane w mieszkaniu nr [...] instalacje nie spełniają "warunków jakie stawia im Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przywołane w nim Normy. Instalacje wykonano niezgodnie z obowiązującymi przepisami". WINB z swojej decyzji przywołał treść § 326 rozporządzenia oraz stwierdził, że z przedstawionych "ekspertyz technicznych" wynika jednoznacznie, że ww. przepis został w niniejszej sprawie naruszony. Opisana sytuacja wypełnia dyspozycję art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr.bud., który dotyczy robót budowlanych wykonanych w sposób istotnie odbiegających od ustaleń i warunków określonych w przepisach.

Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie podważa ustaleń zawartych w sporządzonych i przedłożonych "Ocenie technicznej" i "Ekspertyzie technicznej - raporcie", ani zapatrywania odnośnie naruszenia § 326 rozporządzenia. Koncentruje się ona na wykazaniu, że "wkucie instalacji sanitarnej w ścianę międzylokalową w budynku wielorodzinnym" ("Przedsięwzięcie aranżacyjne"), "nie będącej ścianą konstrukcyjną, nie stanowi robót budowlanych" w rozumieniu przepisów art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 3 pkt 7 Pr.bud., a co za tym idzie "Przedsięwzięcie aranżacyjne nie jest objęte zakresem zastosowania tych przepisów".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić. W § 326 ust. 1 rozporządzenia wprost wskazano, że poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń w budynkach mieszkalnych, budynkach zamieszkania zbiorowego i budynkach użyteczności publicznej, z wyłączeniem budynków, dla których jest konieczne spełnienie szczególnych wymagań ochrony przed hałasem, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych, określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach. W budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności ścian zewnętrznych, stropodachów, ścian wewnętrznych, okien w przegrodach zewnętrznych i wewnętrznych oraz drzwi w przegrodach wewnętrznych - od dźwięków powietrznych (§ 326 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia). Prowadzone w budynku przewody i kanały instalacyjne (w tym kanały wentylacyjne) nie mogą powodować pogorszenia izolacyjności akustycznej między pomieszczeniami poniżej wartości wynikających z wymagań zawartych w Polskiej Normie dotyczącej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych (§ 326 ust. 3 rozporządzenia). Analiza treści przywołanych powyżej przepisów, objęcie nimi przegród zewnętrznych i wewnętrznych, prowadzi do wniosku, że ustalenia w nich zawarte niewątpliwie odnoszą się także do ścian oddzielających lokale mieszkalne wyodrębnione w jednym budynku mieszkalnym, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie. Orzecznictwo sądów administracyjnych potwierdza, że roboty budowlane wykonywane w ścianach międzylokalowych należy badać w zakresie spełniania warunków odpowiedniej izolacyjności akustycznej, o której mowa w § 326 rozporządzenia, a wykonane niezgodnie z ww. przepisem podlegają kontroli organów nadzoru budowlanego i skutkom przewidzianym w art. 51 Pr.bud. (zob. wyrok NSA z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt II OSK 3045/20 i powołane w nim orzecznictwo). Nie jest więc tak, jak twierdzą wnoszący skargę kasacyjną, że możliwa jest ingerencja organu nadzoru budowlanego wyłącznie w przypadku gdy mamy do czynienia ze ścianą konstrukcyjną. Niewątpliwie wkucie instalacji sanitarnej w ścianę międzylokalową w budynku wielorodzinnym jest "przedsięwzięciem aranżacyjnym", ale stanowi także wykonywanie robót budowlanych. Na marginesie, za "przedsięwzięcie aranżacyjne" można uznać wszystko co wiąże się np. ze zmianą w przestrzeni, jest to pojęcie bardzo szerokie. W wyniku wykonania przedmiotowych robót doszło do ingerencji w ścianę międzylokalową, czym naruszono izolacyjność akustyczną przegrody w budynku. Powyższe nie mogło pozostawać bez interwencji organu nadzoru budowlanego.

Pośrednio, zasadność prowadzenia niniejszego postępowania w trybie art. 50-51 Pr.bud., wynika także ze stanowiska NSA zawartego w wyroku z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt II OSK 2684/21, znanego Składowi orzekającemu z urzędu. Wyrok ten zapadł w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych wykonanych w łazience lokalu nr [...] (należącym do I. O.) w budynku wielorodzinnym przy ul. T. [...] w W. (sąsiadującym z lokalem nr [...]) w związku ze zgłaszanymi przez M. i C. P., w szczególności, uciążliwościami akustycznymi. NSA podniósł, że "Nie stwierdzono wkucia w ścianę międzylokalową [lokalu nr [...] - dopisek obecnie], zainstalowania żadnych urządzeń sanitarnych w tej ścianie. W świetle definicji zawartej w art. 3 pkt 7 p.bud. pod pojęciem robót budowlanych należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Oględziny w pomieszczeniu łazienki lokalu nr 97, przeprowadzone przez inspektorów mających stosowne uprawnienia budowlane, nie wykazały, aby w łazience tej od czasu nabycia lokalu od dewelopera nastąpiły którekolwiek z robót budowlanych wymienionych w art. 3 pkt 7 p.bud. Rozpoznawana sprawa nie może więc być traktowana jako analogiczna ze sprawą dotyczącą lokalu nr [...], w której stwierdzono, że nastąpiło wkucie w ścianę międzylokalową instalacji wodnej zasilającej baterię prysznicową podtynkową oraz baterię wannową podtynkową. Tymczasem, w lokalu nr [...] nie stwierdzono wkucia w ścianę międzylokalową czy posadzkę, ani zamontowania baterii sanitarnych z mieszaczami w ścianie międzylokalowej. W tej sytuacji nieuzasadnione byłoby nakładanie na właścicielkę lokalu nr [...] obowiązku przedłożenia opinii technicznej w zakresie spełnienia norm akustycznych w jej łazience. Okoliczność, że autor opinii technicznej w sprawie dotyczącej lokalu nr [...] zalecił równoczesne wykonanie prac w lokalu nr [...] nie może samo w sobie uzasadniać nałożenia obowiązku na podstawie art. 51 p.bud. Wobec niestwierdzenia wykonania jakichkolwiek robót budowlanych w pomieszczeniu łazienki w lokalu nr [...], brak było podstaw do nakładania na jego właścicielkę obowiązków w tym trybie".

Zauważyć także należy, że autorzy skargi kasacyjnej w swoich zarzutach przywołują art. 3 pkt 7 Pr.bud. (ilekroć w ustawie jest mowa o robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego). Przy kwalifikowaniu danych robót do kategorii montażu, rozbudowy, bądź przebudowy nie ma miejsca na automatyzm. W rozpoznawanej sprawie, mając na uwadze treść ww. przepisu, a także zawarte w ustawie Pr.bud. definicje, wykonane przez skarżących w niniejszej sprawie prace w lokalu mieszkalnym nr [...], mogły zostać zakwalifikowane jedynie jako przebudowa. Roboty budowlane w ścianach działowych lokalu mieszkalnego, które są ścianami nośnymi, niewątpliwie stanowią ingerencję w konstrukcję budynku i stanowią przebudowę. Podobnie należy ocenić ingerencję w ściany działowe lokali mieszkalnych, które nie są ścianami nośnymi, o ile następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7a Pr.bud.). W ustawie Pr.bud. brak jest wprawdzie definicji ww. parametrów, jednakże odwołując się do reguł znaczeniowych języka powszechnego, w orzecznictwie sądowym przyjęto, że parametrem użytkowym i technicznym będą wszelkie wielkości, wyrażane w jednostkach miary czy też wagi elementów użytkowych, takich jak dach, okna, schody, oraz technicznych, takich jak ciężar konstrukcji czy odporność przeciwpożarowa, które występują w przypadku danego obiektu budowlanego (zob. wyrok NSA z dnia 4 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 493/09). Do tej kategorii należy także zaliczyć kwestie związane z izolacyjnością akustyczną przegród budowlanych. Złożony środek zaskarżenia nie wykluczył jednoznacznie, że nie mamy do czynienia z przebudową, o której mowa w art. 3 pkt 7a Pr.bud.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił tym samym zarzutów naruszenia przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. (powinno być art. 151 p.p.s.a., gdyż tę normę Sąd I instancji zastosował) w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz prawa materialnego - art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 7 w zw. z art. 3 pkt 7 Pr.bud. (te także powinny być powiązane z art. 151 p.p.s.a., z uwagi, że zgodnie z art. 173 p.p.s.a., skarga kasacyjna przysługuje od orzeczeń sądów administracyjnych pierwszej instancji, a nie od decyzji organów administracji publicznej prowadzących postępowanie).

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.