Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 689/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone orzeczenie
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 270
law: Ustawa z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania  wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Gabriela Nowak sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) asesor WSA Nina Beczek Protokolant referent Magdalena Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2023 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 lipca 2020 r. nr KOX/5583/Po/19 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz Miasta [...] kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpatrzeniu wniosku A. H. i B. H. o ustalenie, że aktualizacja wysokości dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, położonej w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] o pow. 267 m2, jest nieuzasadniona, orzeczeniem z 24 lipca 2020 r. nr KOX/5583/Po/19 umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. nieruchomości gruntowej.

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Pismem z 15 listopada 2018 r. Prezydent [...] wypowiedział użytkownikowi wieczystemu dotychczasową wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, położonej w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] o pow. 267 m2 i zaproponował od 1 stycznia 2019 r. nową wysokość opłaty rocznej. Powyższe wypowiedzenie doręczono użytkownikowi wieczystemu 27 listopada 2018 r.

A. H. i B. H. złożyli w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie wniosek o ustalenie, że dokonana aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, działając na podstawie art. 79 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.) – dalej zwanej "ugn", art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2020 r. poz. 139 ze zm.) – dalej zwanej "ustawą przekształceniową" i art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz.U. z 2019 r. poz. 270) – dalej zwanej "ustawą zmieniającą", orzeczeniem z 24 lipca 2020 r. umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ww. nieruchomości gruntowej. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 77 ust. 1 i 3 ugn wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej może być aktualizowana, nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Zaktualizowaną opłatę roczną ustala się, przy zastosowaniu dotychczasowej stawki procentowej, od wartości nieruchomości określonej na dzień aktualizacji opłaty. Aktualizacji opłaty rocznej dokonuje się z urzędu albo na wniosek użytkownika wieczystego nieruchomości gruntowej, na podstawie wartości nieruchomości gruntowej określonej przez rzeczoznawcę majątkowego.

Stosownie do art. 78 ust. 1 ugn właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty do 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. W takiej sytuacji według art. 78 ust. 2 ugn użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego, właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości.

Kolegium podało, że w niniejszej sprawie organ dokonał aktualizacji opłaty rocznej na podstawie przytoczonego wyżej przepisu, a użytkownik wieczysty złożył w ustawowym terminie wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona.

Z tym, że 5 października 2018 r. weszła w życie ustawa przekształceniowa, która w art. 1 ust. 1 i 2 stanowi, że z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształca się w prawo własności tych gruntów. Przez grunty zabudowane na cele mieszkaniowe należy rozumieć nieruchomości zabudowane wyłącznie budynkami: 1) mieszkalnymi jednorodzinnymi lub 2) mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne, lub 3) o których mowa w pkt 1 lub 2 wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych.

Art. 21 ust. 1 ustawy przekształceniowej stanowi, że postępowania w sprawach aktualizacji opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego oraz aktualizacji lub ustalenia stawek procentowych tych opłat, wszczęte i niezakończone przed dniem przekształcenia, toczą się nadal po tym dniu na podstawie przepisów dotychczasowych.

Natomiast 13 lutego 2019 r. weszła w życie ustawa zmieniająca, która w art. 2 zmieniła ustawę przekształceniową.

Art. 4 ustawy zmieniającej stanowi, że jeżeli postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zostało wszczęte po 5 października 2018 r., a wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty nie zostały skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed 1 stycznia 2019 r., roczna opłata przekształceniowa jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała przed aktualizacją. Postępowania, o których mowa w ust. 1, niezakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się.

W tym stanie rzeczy SKO w Warszawie stwierdziło, że postępowanie w sprawie aktualizacji wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości, jako wszczęte po 5 października 2018 r. i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, podlega umorzeniu, a strony wiąże dotychczasowa wysokość opłaty rocznej.

W orzeczeniu Kolegium pouczyło stronę, że zgodnie z art. 79 ust. 3 i art. 80 ugn od orzeczenia nie przysługuje środek odwoławczy, jednakże strona niezadowolona może wnieść do Kolegium sprzeciw w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.

Sąd Rejonowy dla [...] postanowieniem z [...] listopada 2021 r. sygn. akt [...] postanowił odrzucić sprzeciw Miasta [...] wskazując, że od orzeczenia o umorzeniu postępowania aktualizacyjnego nie służy sprzeciw do sądu powszechnego, lecz skarga do sądu administracyjnego.

Sąd Okręgowy w [...] postanowieniem z 31 stycznia 2023 r. sygn. akt [...] oddalił zażalenie Miasta [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że od orzeczenia Kolegium o umorzeniu postępowania aktualizacyjnego jako decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 6 marca 2023 r.

Od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 24 lipca 2020 r. Miasto [...] wniosło 8 marca 2023 r. za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciło Kolegium naruszenie: 1) art. 4 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie do stanu faktycznego sprawy; 2) art. 21 ust. 1 ustawy przekształceniowej przez jego niezastosowanie do stanu faktycznego sprawy. Wobec powyższego skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości; 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania skargowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego radcy prawnego według norm przepisanych.

W piśmie z 7 marca 2023 r. Miasto [...] wniosło o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako niedopuszczalnej, a gdyby Sąd uznał się za właściwy do rozpatrzenia skargi i orzekł o przywróceniu terminu do jej wniesienia - o oddalenie skargi. Zdaniem organu od zaskarżonego przez Miasto [...] niniejszą skargą orzeczenia SKO w Warszawie wniesiono sprzeciw do Sądu Rejonowego [...], a jego wniesienie spowodowało utratę mocy tegoż orzeczenia z chwilą wniesienia w terminie sprzeciwu przez zaskarżone niniejszą skargą orzeczenie Kolegium. Zatem nie jest możliwe jego zaskarżenie jakimkolwiek innym środkiem prawnym. Poza tym przedmiotowe orzeczenie SKO w Warszawie zostało wydane w sprawie cywilnej, a zatem podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny, nawet gdy jest to orzeczenie o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany opłaty rocznej. Zatem orzeczenie to nie jest decyzją administracyjną i przysługiwał od nie go sprzeciw. Dodatkowo Kolegium wskazało, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i dlatego podlega odrzuceniu przez Sąd.

Zarządzeniem z 30 sierpnia 2023 r. WSA w Warszawie pozostawił wniosek o przywrócenie terminu bez nadawania mu dalszego biegu, uznając skargę za dopuszczalną, mając na uwadze art. 112 kpa (stosowany odpowiednio w sprawach aktualizacyjnych na mocy art. 79 ust. 7 ugn) w zw. z art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec prawomocnego odrzucenia sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że niniejsza skarga była dopuszczana. Kolegium błędnie pouczyło stronę o prawie do wniesienia sprzeciwu od zaskarżonego orzeczenia do sądu powszechnego. Potwierdził to w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w [...] w postanowieniu z [...] stycznia 2023 r. sygn. akt [...] wskazując, że od orzeczenia Kolegium o umorzeniu postępowania aktualizacyjnego jako decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kończącej postępowanie w tej sprawie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd odwoławczy stwierdził też, że podstawę odrzucenia sprzeciwu stanowi art. 199 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego.

Zatem prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z [...] listopada 2022 r. sygn. akt [...] związany jest WSA w Warszawie, co wynika z art. 365 § 1 kpc.

Przy czy w sprawach aktualizacyjnych na mocy art. 79 ust. 7 ugn zastosowanie ma art. 112 kpa. Zgodnie z tym przepisem błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przepis ten dotyczy wszystkich stron postępowania administracyjnego, niezależnie od tego czy są reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika. Taka strona może skutecznie wnieść środek zaskarżenia w każdej chwili, gdyż nie utraciła prawa do dopełnienia tej czynności w myśl wyraźnego przepisu prawa. Ochrona strony przewidziana przez ten przepis działa z mocy samego prawa, a tym samym nie ma podstaw do odsyłania strony na inną drogę ochrony prawnej, np. poprzez złożenie prośby o przywrócenie terminu (por. wyrok NSA z 4 stycznia 2013 r. sygn. akt I OSK 1553/11; wyrok NSA z 22 kwietnia 2022 r. sygn. akt I OSK 37/21). Za tym, że wniosek o przywrócenie terminu, generujący dodatkowe czynności, nie jest konieczny do merytorycznego rozpoznania środka zaskarżenia wniesionego po upływie ustawowego terminu, skoro strona została pouczona wadliwie o prawie do wniesienia tego środka, przemawia dodatkowo zasada szybkości postępowania, określona w art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa".

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie miał także zastosowanie art. 58 § 4 ppsa który przewiduje, że sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 1 (jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), gdy w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.

Postanowienie sądu powszechnego odrzucające, pozew z uwagi na brak kognicji sądu powszechnego jest postanowieniem sądu powszechnego, o którym mowa w art. 58 § 4 ppsa (por. postanowienie NSA z 19 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1816/12). Wobec tego także postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu z tego powodu (niedopuszczalności drogi postępowania cywilnego przed sądem powszechnym) należy do kategorii postanowień sądu powszechnego, o których mowa w art. 58 § 4 ppsa.

Poza tym nie można się zgodzić z SKO w Warszawie, że zgodnie z art. 80 ust. 3 ugn wniesienie sprzeciwu spowodowało utratę mocy zaskarżonego orzeczenia w całości Zdaniem Sądu przesłanka z art. 80 ust. 3 ugn (utrata mocy zaskarżonego orzeczenia) ziściłaby się w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby sprzeciw Miasta [...] był dopuszczalny i wniosek z art. 78 ust. 2 ugn byłby rozpatrywany jak pozew, co do jego istoty. Skoro zaś niniejszy sprzeciw był niedopuszczalny w rozumieniu art. 199 § 1 pkt 1 kpc wobec braku drogi sądowej (uzasadnienie postanowienia z [...] stycznia 2023 r. sygn. akt [...]), to mimo jego wniesienia w terminie, nie wywołał skutku, o którym mowa w art. 80 ust. 3 ugn. W takim przypadku (zakończenia postępowania przez sąd powszechny postanowieniem o charakterze formalnym poprzez odrzucenie środka zaskarżenia) nie doszło do sytuacji, że wniosek A. H. i B. H. z [...] grudnia 2018 r. zastąpił pozew na mocy art. 80 ust. 2 ugn.

W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy sprawa administracyjna zainicjowana wnioskiem z art. 78 ust. 2 ugn została zakończona ostatecznym orzeczeniem SKO w Warszawie z 24 lipca 2020 r., które funkcjonuje w obrocie prawnym i podlegało kontroli WSA w Warszawie.

Przechodząc do meritum sprawy Sąd zauważa, że sporne pomiędzy Miastem [...], a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Warszawie było to, czy w niniejszej sprawie spełniły się wszystkie przesłanki do umorzenia postępowania aktualizacyjnego, zainicjowanego przez A. H. i B. H.

Sąd zauważa, że podstawę prawną orzeczenia SKO w Warszawie z 24 lipca 2020 r. stanowił art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej. Zgodnie z tym przepisem postępowania, o których mowa w ust. 1, niezakończone w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się. Z kolei ust. 1 art. 4 ustawy zmieniającej przewiduje, że jeżeli postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zostało wszczęte po dniu 5 października 2018 r., a wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty nie zostały skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed dniem 1 stycznia 2019 r., roczna opłata przekształceniowa jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała przed aktualizacją.

Pierwsza przesłanka z art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej została w niniejszej sprawie spełniona, skoro postępowanie aktualizacyjne zostało wszczęte po 5 października 2018 r.

Poza sporem jest to, że postępowanie dotyczące aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste zostało w niniejszej sprawie wszczęte z dniem złożenia do SKO w Warszawie, za pośrednictwem Prezydenta [...] jako organu właściwego (organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego w przypadku gruntów komunalnych), wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ugn w zw. z art. 61 § 3 kpa i art. 79 ust. 7 ugn). Wniosek ten organ właściwy otrzymał 14 grudnia 2018 r.

W niniejszej sprawie spełniona została także przesłanka z art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej dotycząca niezakończenia postępowania aktualizacyjnego do 13 lutego 2019 r. (do daty wejścia w życie ustawy zmieniającej). Z akt sprawy wynika, że postępowanie aktualizacyjne 13 lutego 2019 r. było w toku. W tej dacie nie doszło do zawarcia ugody przez stronę, ani do wydania przez SKO w Warszawie orzeczenia o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty rocznej (art. 79 ust. 3 ugn).

Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie naruszyło w istotny sposób art. 4 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy zmieniającej pomijając całkowicie przesłankę wiążącą obligatoryjne umorzenie postępowania aktualizacyjnego z niedoręczeniem przed 1 stycznia 2019 r. wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości wypowiedzeń dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.

Sąd orzekający w tym składzie jest zdania, że w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej jest mowa o tym, że skutkiem wypowiedzeń niedoręczonych wszystkim współużytkownikom wieczystym przed 1 stycznia 2019 r. jest pozostawienie w dotychczasowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Zatem tylko w takiej sytuacji postępowanie aktualizacyjne umarza się.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 marca 2022 r. sygn. akt I OSK 164/22 przyjął, że przesłankami umorzenia postępowania dotyczącego weryfikacji aktualizacji opłaty rocznej jest nie tylko wszczęcie postępowania po 5 października 2018 r., ale także brak skutecznego doręczenia wypowiedzeń dotychczasowej wysokości opłaty wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed 1 stycznia 2019 r. (dniem przekształcenia z mocy prawa dotychczasowego prawa użytkowania wieczystego w prawo własności). NSA zwrócił uwagę, że ustawa przekształceniowa łączy skutek przekształcenia prawa z koniecznością uiszczenia opłaty przekształceniowej, jej wysokość jest określana zgodnie z art. 7 tej ustawy, co do zasady w powiązaniu z wysokością opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste. Art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej zawiera zatem normę materialną, która w sytuacji określonej w hipotezie tego przepisu, wyznacza wysokość rocznej opłaty przekształceniowej na wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała przed aktualizacją. W tej sytuacji art. 4 ust. 2 ustawy przekształceniowej przewiduje umorzenie postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 tej ustawy (wszczętego po 5 października 2018 r., gdy wypowiedzenie dotychczasowej wysokości opłaty nie zostało skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym przed 1 stycznia 2019 r.). Zdaniem NSA konieczność umorzenia postępowania dotyczącego sporu co do wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest konsekwencją tego, że spór ten, wobec materialnoprawnej regulacji art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, stał się bezprzedmiotowy: w wyniku przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności, brak jest podstaw do aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste na przyszłość, zaś określenie wysokości opłaty przekształceniowej następuje na podstawie opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste obowiązującej przed aktualizacją. Ten pogląd został zaaprobowany w postanowieniach NSA z: 26 kwietnia 2022 r. sygn. akt I OSK 571/22 i z 12 maja 2022 r. sygn. akt I OSK 1626/21.

Konsekwencją błędnej wykładni przez SKO w Warszawie wskazanych wyżej przepisów był brak wyjaśnienia, czy wypowiedzenia dotychczasowej opłaty rocznej zostały doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed 1 stycznia 2019 r., skoro nieruchomość [...] oznaczona jako działka nr [...], położona przy ul. [...] przed 1 stycznia 2019 r. była zabudowana budynkiem mieszkalnym i była obciążona prawem użytkowania wieczystego na rzecz A. H. i B. H., co wynika z treści Kw nr [...].

Zatem brak ustalenia przez Kolegium, czy wypowiedzenia dotychczasowej opłaty rocznej zostały doręczone przed 1 stycznia 2019 r. wszystkim współużytkownikom wieczystym przedmiotowej nieruchomości świadczy o tym, że organ przedwcześnie umorzył postępowanie aktualizacyjne.

Sąd nie podziela zaprezentowanego w skardze stanowiska Miasta [...], że w niniejszej sprawie wypowiedzenia zostały doręczone wszystkim użytkownikom wieczystym przed 1 stycznia 2019 r. Z akt sprawy wynika bowiem, że wypowiedzenie 27 listopada 2018 r. odebrała jako adresat A. H., natomiast brak w aktach sprawy dowodu na to, że wypowiedzenie odebrał B. H., a jeżeli tak, to kiedy fakt ten miał miejsce.

Wobec tego Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wydało zaskarżone orzeczenie z naruszeniem art. 4 ust. 2 w zw. z ust. 1 ustawy zmieniającej oraz przepisów postępowania administracyjnego – art. 77 § 1 i art. 80 kpa w zw. z art. 79 ust. 7 ugn, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Trafnie wskazało Miasto [...] w skardze, że w niniejszej sprawie aktualizacyjnej miał zastosowanie art. 21 ust. 1 ustawy przekształceniowej. Jednakże 13 lutego 2019 r. weszła w życie ustawa zmieniająca i to ona w art. 4 ust. 2 wprowadziła możliwość umorzenia postępowania aktualizacyjnego, nawet tego wszczętego po 5 października 2018 r., a przed 1 stycznia 2019 r., tak jak w niniejszej sprawie. Sąd zauważa, że postępowanie dotyczące aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste zostało w niniejszej sprawie wszczęte z dniem złożenia do SKO w Warszawie, za pośrednictwem Prezydenta [...] jako organu właściwego (organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego w przypadku gruntów komunalnych), wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest nieuzasadniona (art. 78 ust. 2 ugn w zw. z art. 61 § 3 kpa i art. 79 ust. 7 ugn). Wniosek ten organ właściwy otrzymał 14 grudnia 2018 r., a zatem postępowanie aktualizacyjne zostało wszczęte po dacie wejścia w życie ustawy zmieniającej, jak tego wymaga art. 4 tej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy SKO w Warszawie, mając na względzie dokonaną przez Sąd wykładnię prawa, dokona ustaleń faktycznych we wskazanym zakresie, tj. ustali, czy , a jeżeli tak, to w jakiej dacie wypowiedzenie otrzymał B. H. W zależności od wyniku postępowania wyjaśniającego Kolegium wyda orzeczenie odpowiadające prawu mając na względzie, że umorzenie postępowania aktualizacyjnego będzie możliwe tylko wtedy, gdy wypowiedzenia opłaty rocznej nie zostały przed 1 stycznia 2019 r. doręczone wszystkim użytkownikom wieczystym nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], zabudowanej budynkiem mieszkalnym przy ul. [...].

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935).