Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1429/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Krystyna Daniel AWSA Wojciech Jakimowicz /spr./ Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2005 r. sprawy ze skargi J.N. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wyrażenia intencji sprzedaży nieruchomości postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2004 r. J.N. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy Z. Nr [...] z dnia [...] marca 2003r. w sprawie intencji sprzedaży nieruchomości komunalnej Gminy Z. - KW [...] oznaczonej nr "1" o powierzchni 8,28 ha położonej w obrębie B. Stanowisko swoje skarżąca sprecyzowała - na wezwanie sądu - w piśmie z dnia 2 listopada 2004 r.

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 1429/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił zwolnić J.N. w 1/2 części od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Gminy Z. Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie intencji sprzedaży nieruchomości komunalnej Gminy Zielonki.

Zaskarżona uchwała mieści się w kategorii aktów organów gminy podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, nie jest bowiem czynnością cywilnoprawną i nie wywołuje bezpośrednio skutków cywilnoprawnych, choć podjęta została z zamiarem podjęcia w przyszłości określonych czynności cywilnoprawnych. Powyższa uchwała zawiera pewną regulację ogólną, na podstawie której miały być w przyszłości kształtowane stosunki prawne gminy z partnerami obrotu cywilnoprawnego (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 70-71, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 1991 r., SA/Wr 553/91, Wspólnota z 1992 r, nr 18, str. 17).

Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zarówno ogólna regulacja art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, jak i regulacja szczególna art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, póz. 1591 ze zm.) stanowiąca, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, przewidują wymóg przed wniesieniem skargi do Sądu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym, zgodnie z orzecznictwem i piśmiennictwem nieodzowna jest pisemna forma wezwania do usunięcia naruszenia przewidzianego w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tak: postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 1991 r, SA/Wr 425/91, OSP 1993/1/20; E. Ochendowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 12 czerwca 1991 r., SA/Wr 425/9, OSP 1993/1/20, t. 3).

Skarżąca nie zrealizowała przed wniesieniem skargi do Sądu wyżej wskazanego ustawowego wymogu wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wymogów takiego wezwania nie spełnia zarówno pismo J.N. z dnia 28 lipca 2003 r., w którym zwraca się ona z prośbą "o uchylenie uchwały z zebrania wiejskiego odbytego w dniu 19 stycznia 2003 r.", jak i pismo podpisane przez kilkudziesięciu mieszkańców Sołectwa B. datowane na dzień 25 października 2004 r. (data wpływu do Urzędu Gminy Z. w dniu 27 października 2004r), gdyż złożone ono zostało po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną uchwałę. Tym samym nie zostały wyczerpane przez skarżącą - przed wniesieniem skargi do sądu - środki zaskarżenia, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie z dnia 27 października 2004 r. Rada Gminy Z. uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. odmówiła uchylenia lub zmiany uchwały Rady Gminy Z. Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. i dopiero od tego momentu rozpoczął bieg termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy.