Wyrok NSA, sygn. akt III FSK 2059/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 144 § 5
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Borszowski, Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1185/19 w sprawie ze skargi T. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od T. R. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 30 października 2019 r., I SA/Gd 1185/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę T. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 4 kwietnia 2019 r. w przedmiocie kary porządkowej.

Skarżący w skardze kasacyjnej, zgodnie z art. 176 § 1 pkt 2 oraz art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucił zaskarżonemu wyrokowi, że został wydany z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 282 b § 1 o.p. w zw. z art. 144 § 5 o.p. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 p.p.s.a. poprzez błędną kontrolę sądowoadministracyjną decyzji drugiej instancji przejawiającą się w uznaniu, że doszło do skutecznego wszczęcia kontroli wskutek doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej z 3 października 2018 r. poprzez pocztę tradycyjną (listownie) podczas, gdy zawiadomienie to nigdy nie zostało doręczone albowiem za takie uznać można jedynie te, które zostało doręczone w trybie przewidzianym w art. 144 § 5 o.p. (w formie elektronicznej).

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gdańsku, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ewentualnie - na wypadek uznania, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona - wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz uchylenie w całości decyzji drugiej instancji, jak również uchylenie w całości poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 4 kwietnia 2019 r., ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Zarządzeniem z 9 lutego 2023 r. Przewodniczący Wydziału III Izby Finansowej, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.), skierował sprawę na posiedzenie niejawne. Strony zostały o tym powiadomione i pouczone o możliwości uzupełnienia argumentacji podniesionej w skardze kasacyjnej, bądź motywów usprawiedliwiających żądanie jej oddalenia, w odrębnym piśmie procesowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest oczywiście niezasadna. Chybiony jest przede wszystkim zarzut naruszenia art. 144 § 5 o.p. Przepis ten stanowi, że doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego.

Jak słusznie podniósł sąd pierwszej instancji z powołaniem się na wyrok NSA z 7 maja 2019 r., II FSK 1696/17, że przez adres elektroniczny rozumieć należy adres, na który możliwe jest doręczanie przez organy podatkowe pism na zasadach określonych w art. 144 § 2 o.p., czyli adres konta podatnika na Portalu Podatkowym oraz adres elektronicznej skrzynki podawczej na platformie e-PUAP. W przypadku profesjonalnych pełnomocników, mając na uwadze zakres spraw, które mogą być załatwiane z wykorzystaniem konta na Portalu Podatkowym zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie określenia rodzajów spraw, które mogą być załatwiane z wykorzystaniem portalu podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 2287 ze zm.), niezbędnym jest pozyskanie właściwego adresu elektronicznego na platformie e-PUAP i jego wskazania w pełnomocnictwie, z uwagi na konieczność doręczania wszelkich pism drogą elektroniczną (art. 144 § 5 o.p.). Słusznie, więc sąd administracyjny pierwszej instancji uznał, że pełnomocnictwo złożone przez reprezentującego stronę doradcę podatkowego musiało zawierać m.in. adres elektroniczny na profilu e-PUAP, nie zaś zwykły adres e-mail, który doradca podatkowy podał. Przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują bowiem doręczania pism w postępowaniu podatkowym na adres poczty elektronicznej, inny niż na profilu e-PUAP. Z ustalonego stanu faktycznego sprawy wynika, że dopiero wnioskiem z 1 listopada 2018 r. dokonano na wniosek skarżącego wpisu do Centralnej Bazy Pełnomocnictw Ogólnych aktualizacyjnego adres elektroniczny do doręczeń z adresu e-mail na adres w portalu ePUAP. Tak więc poprzednie doręczenia pism na adres zgłoszony w Centralnej Bazie Pełnomocnictw Ogólnych (ul. [...] w P.), w tym zawierające zawiadomienie o wszczęciu kontroli podatkowej, były prawidłowe i skuteczne.

Co się tyczy zarzutu naruszenia art. 282b § 1 o.p., to skarżący go nie uzasadnił co zwalnia Sąd z merytorycznego odniesienia się do niego.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 2 pkt 2 i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265).

sędzia NSA Bogusław Dauter sędzia NSA Paweł Borszowski sędzia del. WSA Paweł Dąbek