Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 319/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 17 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2594/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 26 września 2023 r., nr 1401-IOC.4400.11.2023 w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2594/23, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę T. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] września 2023 r. w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 1 marca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka obejmująca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu – przesłana na wskazany w skardze adres strony skarżącej - była dwukrotnie awizowana (w dniach: 18 marca 2024 r. i powtórnie 26 marca 2024 r.) i zwrócona jako niepodjęta w terminie, w dniu 3 kwietnia 2024 r. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2024 r. wezwanie uznane zostało za doręczone – w trybie przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a. – z dniem 2 kwietnia 2024 r. (1 kwietnia 2023 r. był dniem wolnym od pracy). Zakreślony siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi rozpoczął swój bieg 3 kwietnia 2024 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 9 kwietnia 2024 r., mimo tego należna opłata sądowa od skargi nie została uiszczona.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący wyjaśniając, że został zatrzymany przez Policję i z tego powodu całkowicie utracił możliwość kontaktu i załatwienia bieżących spraw. Do zażalenia załączył kopię protokołu zatrzymania osoby z dnia 2 marca 2024 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Z analizy akt sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonego postanowienie wynika, że prawidłowe są ustalenia Sądu Wojewódzkiego w zakresie uznania, że wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało, wobec niepodjęcia podwójnie awizowanej przesyłki, uznane za skutecznie doręczone 2 kwietnia 2024 r. (w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a.), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 9 kwietnia 2024 r.

Jednakże wobec złożonej do zażalenia skarżącego kopii protokołu zatrzymania skarżącego z dnia 2 marca 2024 r. WSA powinien zbadać, czy skarżący w datach próby doręczenia mu wezwania do uiszczenia wpisu nadal nie mógł odebrać korespondencji w związku z zatrzymaniem. Należy wskazać, że skarżący został zatrzymany w miejscu zamieszkania – jak wynika z treści protokołu zatrzymania – w dniu 2 marca 2024 r., na podstawie nakazu doprowadzenia do najbliższego aresztu śledczego lub zakładu karnego, celem odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze jeden rok i jeden miesiąc. Jednak zwrócić trzeba uwagę, że 16 maja 2024 r. skarżący odebrał osobiście postanowienie o odrzuceniu skargi z 25 kwietnia 2024 r. W tej sytuacji Sąd I instancji powinien zbadać, jak długo trwało zatrzymanie, i czy nie uniemożliwiało to skarżącemu stosowne powiadomienie Sądu, na podstawie art. 70 § 1 p.p.s.a., o zmianie adresu w związku z zatrzymaniem, a także faktyczne odebranie dwukrotnie awizowanej korespondencji sądowej.

Dopiero uzupełnienie materiału procesowego w tej sprawie będzie podstawą do oceny prawidłowości zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.