Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 390/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 28 par. 1, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1538/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. w O. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

A. w O. (dalej jako: "skarżący"), reprezentowany przez radcę prawnego, pismem z dnia 21 kwietnia 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, do której zostało załączone pełnomocnictwo udzielone przez Rektora skarżącego.

Sąd, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 maja 2021 r. wezwał pełnomocnika skarżącego, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił brak formalny skargi i nadesłał dokument potwierdzający powołanie na stanowisko Rektora osoby podpisanej pod pełnomocnictwem z dnia 30 października 2020 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy, wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 czerwca 2021 r.

Postanowieniem z dnia 1 lipca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1538/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, to taka skarga podlega odrzuceniu. W rozpoznawanym przypadku pełnomocnik skarżącego został skutecznie wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, tj. wykazania aktu powołania Rektora, który udzielił mu załączonego do skargi pełnomocnictwa. Wezwanie odebrano 15 czerwca 2021 r., potwierdzeniem czego jest przystawiona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pieczęć, a zatem termin na jego wykonanie upłynął w dniu 22 czerwca 2021 r. Sąd podkreślił, że z akt sprawy wynika to, że do chwili obecnej nie uzupełniono powyższego braku skargi, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W oparciu o art. 194 § 3 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie posiadał wiedzę o akcie powołującym dr hab. J.P., Prof. A. na stanowisko Rektora A.

II

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika zatem, że do skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego z udziałem osoby prawnej konieczne jest, aby przy każdej czynności procesowej posiadała ona zdolność procesową. Z kolei brak dokumentu potwierdzającego uprawnienie osoby podpisującej, wniesioną do sądu administracyjnego, skargę do występowania w imieniu strony skarżącej jest brakiem formalnym pisma (skargi) w rozumieniu art. 46 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wymaga podkreślenia, że wskazany przez ustawodawcę w art. 49 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych pisma, jest terminem ustawowym, a zatem nie może być skracany ani przedłużany. Tym samym, również uzupełnienie braków formalnych skargi z naruszeniem terminu skutkuje powstaniem po stronie sądu obowiązku odrzucenia skargi.

Według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi z powodu braku uzupełnienia braków formalnych nastąpi wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków, mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia.

Jak wynika z akt sprawy, Sąd, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 maja 2021 r. wezwał pełnomocnika skarżącego, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, uzupełnił brak formalny skargi i nadesłał dokument potwierdzający powołanie na stanowisko Rektora, tj. osoby podpisanej pod pełnomocnictwem z dnia 30 października 2020 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy, wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 czerwca 2021 r.

Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, że ustawowy, nieprzekraczalny, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi - w zakresie wyżej wskazanym - upłynął z dniem 22 czerwca 2021 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi.

W tych okolicznościach prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że pomimo prawidłowego wezwania skarżącego, w zakreślonym przez Sąd terminie, nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi, a tym samym ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji