Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 617/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

[...] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Marek Sachajko Asesor WSA Robert Talaga (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Tyll - Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody z dnia 30 lipca 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję nr [...] Starosty K. z dnia 26 czerwca 2024 r. znak [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzja z dnia 14.02.2023 r., nr [...] znak [...] Starosta K. zatwierdził na rzecz spółki S. Sp. z o.o. zamienne projekty: projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno – budowlany obejmujący budowę farmy fotowoltaicznej o mocy do 1 MW wraz infrastrukturą w K. na działce nr [...].

Pismem z 6.05.2024 r. A. B. właścicielka działki sąsiedniej nr [...] - dalej "wnioskodawca/skarżąca/odwołująca" - reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...] Starosty [...] z 14.02.2023 r. na podstawie przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Wnioskodawczyni powzięła informację o decyzji nr [...] z 14.02.2023 r. z pisma Starosty [...] z 30.04.2024 r., znak [...] r. odebranego przez pełnomocnika 2.05.2024 r. Pismo o wznowienie postępowania wpłynęło do Starostwa Powiatowego w K. 6.05.2024 r., zatem zachowano termin na wniesienie podania określony wart. 148 § 2 k.p.a.

Starosta K. wezwał A. B. do uzupełnienia wniosku, który został uzupełniony w dniu 21.05.2024 r.

Postanowieniem z 27.05.2024 r. Starosta K. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia 14.02.2023 r. obejmującą pozwolenie na budowę farmy fotowoltaicznej na działce nr [...] przeniesionej decyzją nr [...], znak [...] z dnia 30.05.2023 na rzecz S.1 spółka z o.o., a następnie przeniesioną decyzją Starosty [...] z dnia 31.01.2024 r., nr [...], [...] na rzecz spółki K. Sp. z o.o.

Decyzją z 26.06.2024 r., nr [...], znak [...] Starosta K. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej nr [...], [...] z 14.02.2024 r. zatwierdzającej zamienne projekty.

Pismem z dnia 01.07.2024 roku pełnomocnik A. B. wniósł odwołanie od powyższej decyzji.

Decyzją z dnia 30.07.2024 roku, nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z 26.06.2024 r., nr [...], znak: [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej nr [...], znak [...] z 14.02.2023 r.

Zdaniem organu o tym, czy dany podmiot posiada przymiot strony w konkretnym postępowaniu, decyduje norma prawna, z której dla danego podmiotu wynikają wprost określone prawa i obowiązki. Tylko przepis prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego, stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową w postępowaniu administracyjnym. Mieć interes prawny oznacza tyle, co ustalić powszechnie obowiązujący przepis prawa, na podstawie którego można żądać czynności organu w związku z zamiarem zaspokojenia potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności sprzecznych z potrzebami danej osoby. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 28 k.p.a., interes prawny może wywodzić się z różnych dziedzin prawa. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, tj. stan, w którym podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej jednak nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mogącymi stanowić podstawę skutecznego żądania stosownych czynności organu administracji. Sama potencjalna, teoretyczna możliwość ograniczenia w sposobie zagospodarowania działki wskutek powstania w sąsiedztwie obiektu budowlanego, bez potrzeby konkretyzowania rodzaju danego ograniczenia i realności jego powstania w okolicznościach danej sprawy, nie wystarcza do zaliczenia tej działki w obręb oddziaływania obiektu. Przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie przysługuje z samej racji bycia właścicielem nieruchomości położonej w sąsiedztwie działki, na której ma być prowadzona inwestycja, lecz dla uzyskania statusu strony tego postępowania, konieczne i niezbędne jest wykazanie, że planowana inwestycja będzie oddziaływać na ową nieruchomość w sposób ograniczający jej zabudowę. W złożonym wniosku o wznowienie postępowania odwołująca powołała się na tytuł prawny do nieruchomości położonej w sąsiedztwie działki objętej inwestycją, tj. dz. nr [...], obr. [...], jednostka ewidencyjna K. - miasto, (dowód: wypis z ewidencji gruntów i budynków w aktach tutejszego organu). Działka stanowi klasoużytki Br-RV (gruntu rolne zabudowane - 0,2169 ha), LVI (łąki trwałe - 0,0081 ha), RIVa (grunty orne - 0,3664ha) i RV (grunty orne - 1,1263 ha). Zabudowana jest budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi. Od północy działka graniczy z działką inwestycyjna nr [...]. Nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wyznaczenie obszaru oddziaływania nieruchomości powinno nastąpić z uwzględnieniem funkcji, formy, konstrukcji projektowanego obiektu i innych jego cech charakterystycznych oraz sposobu zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji. Przedmiotem kontrolowanej decyzji jest inwestycja polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej wyposażonej w panele PV do 1MW, falowniki, system konstrukcji, instalację DC, instalację AC, kontenerową stację transformatorową oraz ogrodzenie siatkowe bez podmurówki o wysokości do 2,2 m z bramą wjazdową, monitoring, uziemienie. Inwestycja będzie realizowana na działce nr [...] w odległości 2,93 m i 4,5m od granicy z działką [...].

Farmy fotowoltaiczne stanowią urządzenia infrastruktury technicznej w rozumieniu art. 61 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r., poz. 977). Przy ustalaniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie tych farm, w myśl art. 61 ust. 3 u.p.z.p. nie ma zastosowania art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy. Tym samym organ ustalający warunki zabudowy, nie badał przesłanek zachowania tzw. zasady "dobrego sąsiedztwa" oraz dostępu do drogi publicznej. Z uwagi na specyfikę projektowanej inwestycji (farma fotowoltaiczna) nie spowoduje przesłaniania ani zacieniania działki odwołującej (§ 13, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002 r. - Dz. U. z 2022 r. poz. 1225), nie wpłynie bezpośrednio na jej bezpieczeństwo pożarowe, ani nie pozbawi nieruchomości odwołującej dostępu do drogi publicznej oraz niezbędnych mediów. W decyzji nr [...] z 22.09.2021 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej budowy farmy fotowoltaicznej o mocy do 2 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...] w K. stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko i nie ustanowiono obszaru ograniczonego użytkowania. Brak potrzeby przeprowadzenia oddziaływania na środowisko w postanowieniu z 28.07.2021 r. znak [...] wskazał Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, Państwowe Gospodarstwo Wodne [...] w L. w opinii z 2.08.2021 r. znak. [...] oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. pismem z 3.08.2021 r. znak [...] r. W zakresie warunków i wymagań dotyczących planowanego przedsięwzięcia wskazano: zastosowanie paneli z powłoką antyrefleksyjną w celu zapobiegania efektowi odbicia światła, panele słoneczne należy montować na wysokości minimum 0,8 m mierząc od dolnej krawędzi paneli słonecznych od ziemi, zapewnienie wszelkich rozwiązań technologicznych tłumiących oddziaływanie akustyczne transformatora, zlokalizować do 2 sztuk stacji transformatorowej umieszczonych w betonowej, stalowej lub aluminiowej obudowie ze szczelną posadzką. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przed jej wydaniem przeanalizowano: rodzaj, skalę i cechy przedsięwzięcia, wielkość zajmowanego terenu, zakres robót związanych z jego realizacją, prawdopodobieństwo, czas trwania, zasięg oddziaływania, możliwość ograniczenia oddziaływania oraz odwracalność oddziaływania, powiązania z innymi przedsięwzięciami, wykorzystanie zasobów naturalnych, różnorodność biologiczną, emisję i uciążliwości związane z eksploatacją przedsięwzięcia, gęstość zaludnienia wokół przedsięwzięcia oraz usytuowanie przedsięwzięcia względem obszarów wymagających specjalnej ochrony. Burmistrz K. stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie należy do zakładów o dużym lub zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii. Organ stwierdził, że ryzyko wystąpienia katastrof budowlanych jest ograniczone. Teren planowanego przedsięwzięcia nie jest położony w strefie zagrożenia powodziowego, w strefie zagrożeń możliwego wystąpienia osuwisk, ruchów skorupy ziemskiej, klimatycznych i możliwych zdarzeń ekstremalnych. Przyjęte rozwiązania techniczne, w tym konstrukcja paneli oraz zastosowane materiały posiadające odpowiednie certyfikaty ograniczą wrażliwość przedsięwzięcia na zmiany klimatu. Ponadto przedsięwzięcie przyczyni się do zwiększenia produkcji energii odnawialnej, a tym samym do zmniejszenia emisji zanieczyszczań do atmosfery z innych źródeł, co może wpłynąć pozytywnie na zmiany klimatu. Na podstawie analizy stwierdzono, że przyjęte rozwiązania techniczne nie przewidują, aby inwestycja powodowała przekroczenie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pół elektromagnetycznych (Dz. U z 2019 r. poz. 2448). Kwestie hałasu (nieprzekraczającego dopuszczalnych norm na terenach podlegających ochronie akustycznej) czy wzmożonego ruchu pojazdów nie miały wpływu na przyznanie przymiotu strony wnioskodawcy, bowiem nie wpływają na możliwości zabudowy działki, do której posiada tytuł prawny. Niezbędne jest wyraźne sprecyzowanie konkretnego przepisu prawa administracyjnego, wykluczającego bądź ograniczającego zagospodarowanie działki sąsiedniej w zakresie regulowanym ustawą - Prawo budowlane, ze względu na powstanie projektowanej zabudowy. Nie wystarczy więc subiektywne przekonanie właściciela nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja, że ma on interes prawny uzasadniający jego udział jako strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie. Wnioskodawczyni nie posiada w niniejszej sprawie interesu prawnego z uwagi na brak normy publicznoprawnej, z której wynikałyby dla niego bezpośrednio określone prawa lub obowiązki w postępowaniu administracyjnym. W świetle obowiązujących przepisów art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego legitymacja procesowa odwołującej w postępowaniu o zmianę pozwolenia na budowę nie została powiązana z jakimikolwiek ograniczeniami, jakie mogą powstać w zabudowie działki o nr [...] w związku z powstaniem obiektu objętego wnioskiem o zmianie pozwolenia na budowę. W przedmiotowym przypadku nie stwierdzono zatem, by w sprawie zaistniała przesłanka wynikająca z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Pismem z dnia 28.08.2024 r. A. B. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę od decyzji Wojewody z dnia 30.07.2024 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 26.06.2024 r., nr [...] znak: [...] którą odmówiono "uchylenia decyzji ostatecznej nr [...], [...] z dnia 14.02.2023 r. o pozwoleniu na budowę farmy folowoltaicznej". Pełnomocnik skarżącej wniósł o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody i wydanie nowego orzeczenia, tj. uwzględnienie skargi przez Wojewodę w trybie,

- uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody i poprzedzającej decyzji Starosty [...] przez WSA w Poznaniu, w przypadku nieuwzględnienia skargi przez Wojewodę w trybie autokontroli,

- zasądzenie od Wojewody na rzecz skarżącej kosztów postępowania w kwocie 697 zł [wynagrodzenia pełnomocnika - 480 zł, kosztów sądowych - wpisu 200 zł, kosztów udzielonego pełnomocnictwa - opłaty skarbowej 17 zł].

Zdaniem strony skarżącej sama potencjalna możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie, jest wystarczającą przesłanką do uzyskania przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W opinii skarżącej stroną niniejszego postępowania powinny być nie tylko osoby, których interes prawny zostaje naruszony planowanym zamierzeniem inwestycyjnym, ale też takie, na których nieruchomości planowane roboty budowlane mogą potencjalnie oddziaływać. Fakt wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach znak: [...] z dnia 22.09.2021 r. musi być oceniany jako okoliczność powodująca istnienie interesu prawnego dla właściciela sąsiedniej działki. O tym, że przedsięwzięcie objęte decyzją o pozwoleniu na budowę może oddziaływać na nieruchomość skarżącej przesądził przepis prawa § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, na podstawie którego została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Skoro farma fotowoltaiczna została zakwalifikowana do przedsięwzięć nie tylko mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, ale do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - to nie może być mowy o braku legitymacji procesowej strony. W przedmiotowej sprawie stan prawny przekłada się w sposób bezpośredni na sposób ustalenia kręgu stron postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniejszą argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W ramach przedmiotowej sprawy podaniem z dnia 06.05.2024 r. wnioskodawczyni wniosła o wznowienie postępowania na podstawie przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją nr [...], znak: [...] z dnia 14.02.2023 r.

Postanowieniem z 27.05.2024 r., znak: [...] Starosta K. wznowił postępowanie.

Decyzją z dnia 26.06.2024 r., nr [...] znak: [...] Starosta K. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej nr [...] znak: [...] z dnia 14.02.2023 r. zatwierdzającej projekty: projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany obejmujący budowę farmy fotowoltaicznej o mocy do 1MW wraz z infrastrukturą w K. na działce nr [...].

Decyzją z dnia 30.07.2024 r., znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 26.06.2024 r., nr [...], znak: [...] gdyż uznał, że A. B. nie posiadała interesu prawnego.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji działały w trybie nadzwyczajnym jakim jest wznowienie postępowania, które stwarza możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. W instytucji wznowienia postępowania występuje wyraźny aspekt materialnoprawny, tj. prawo do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Zgodnie z dyspozycją art. 149 § 1 i 2 k.p.a. wznowienie postępowania administracyjnego następuje w drodze postanowienia, na podstawie którego właściwy w sprawie organ przeprowadza postępowanie co do przyczyny wznowienia oraz ustala w tym zakresie treść rozstrzygnięcia. Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z treści art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie "interes prawny" użyte w treści przepisu art. 28 k.p.a., oznacza interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo. Kształt tego interesu zawsze jest wyznaczony przez prawo materialne, może on zatem być różny wobec różnych regulacji prawnych. Zgodnie zaś z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725) - dalej "Prawo budowlane", będącym przepisem szczególnym w stosunku do art. 28 k.p.a., stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Stosownie do art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego za obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. W celu uznania właściciela nieruchomości za stronę postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę należało ustalić, czy należąca do niego nieruchomość znajduje się na terenie wyznaczonym na podstawie konkretnych przepisów prawa materialnego w otoczeniu przedmiotowego obiektu budowlanego, przy czym przepisy te wprowadzają związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu.

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd według którego wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, rozumianego jako określenie kręgu stron postępowania, a także ustalenie obszaru oddziaływania obiektu, należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej prowadzącego postępowanie. Wyznaczenie obszaru oddziaływania inwestycji stosownie do art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego nie może ograniczać się jednak do ustalenia oddziaływania projektowanego obiektu budowlanego, które stanowić będzie tylko naruszenie obowiązujących przepisów prawa. Niewątpliwie wyznaczenie obszaru oddziaływania powinno nastąpić w sposób zindywidualizowany. Stroną postępowania powinny być zatem osoby, których prawa zostały naruszone określonym rozwiązaniem projektowym, ale też takie, na których nieruchomości obiekt projektowany oddziałuje, nawet jeśli z projektu budowlanego wynika, że inwestor spełnił wszystkie wymagania wynikające z Prawa budowlanego i przepisów odrębnych. W konsekwencji w każdym przypadku konieczne jest wyjaśnienie wszystkich wątpliwości dotyczących planowanego przedsięwzięcia w kontekście jego realizacji, która ogranicza możliwość zabudowy innych terenów. Brak wyjaśnienia takich okoliczności w odniesieniu do nieruchomości sąsiednich jest wystarczającą przesłanką do uzyskania przymiotu strony w postępowaniu w sprawie dotyczącej wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sam fakt, że przy realizacji konkretnej inwestycji w odniesieniu do danej nieruchomości konieczne jest sprawdzenie, czy zostały zachowane wszystkie obowiązujące normy sprawia, że taka nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, w stosunku do której okoliczności te podlegają sprawdzeniu. Jej właściciel (użytkownik wieczysty, zarządca) musi mieć zapewnioną możliwość uczestnictwa w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, aby móc reagować na ewentualne nieprawidłowości, bądź by mieć wiedzę, że obowiązujące normy i wymagania zostały w danej sprawie spełnione bez ograniczeń dla innych terenów.

W przedmiotowej sprawie Wojewoda zwrócił uwagę na wydaną dnia 22.09.2021 roku decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącą budowy farmy fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...] K. przed wydaniem której przeanalizowano szereg kwestii dotyczących oddziaływania samej inwestycji. Ponadto organ odwoławczy w kontekście definicji obszaru oddziaływania inwestycji, zwrócił uwagę, że kwestie hałasu czy wzmożonego ruchu pojazdów nie miały wpływu na przyznanie przymiotu strony wnioskodawcy, bowiem nie wpływają na możliwości zabudowy działki, do której posiada tytuł prawny. Natomiast z samej dokumentacji sprawy, w tym z dokumentacji projektowej, nie wynikało, by projektowana farma fotowoltaiczna w jakikolwiek sposób ograniczała możliwości zabudowy działki należącej do wnioskodawczyni.

Zdaniem Sądu natomiast potencjalność oddziaływania jaka została podniesiona w skardze odnosi się bezpośrednio do postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, która jest procedowana na podstawie odrębnych regulacji. Podnoszone przez stronę wątpliwości nie odnoszą się zatem bezpośrednio do przedmiotowego postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, które zostało objęte wnioskiem strony skarżącej o wznowienie postępowania. W efekcie podnoszona w skardze argumentacja nie mogła zostać skutecznie uwzględniona bezpośrednio w przedmiotowej sprawie, choć skuteczne wzruszenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia mogłoby stanowić podstawę do zakwestionowania postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W ocenie Sądu analiza dokonana przez organy administracji w przedmiotowej sprawie nie była pełna. Mianowicie zabrakło w niej odniesienia do kwestii uregulowania stosunków wodnych na przedmiotowej działce objętej planowaną inwestycją. W szczególności zabrakło odniesienia do kwestii odprowadzania z niej wód opadowych i ewentualnego wpływu na działki sąsiednie, tak aby uniknąć ich zalewania. Tym bardziej, że w ramach planowanego przedsięwzięcia panele fotowoltaiczne mają zostać posadowione na działce o nr ewidencyjnym [...], obręb Miasto K., gmina K., która w projekcie budowlanym zamiennym z dnia 02.10.2023 roku została określona jako "teren łagodnie nachylony". W tym względzie jednoznaczne ustalenie stosunków wodnych na działce objętej przedmiotową inwestycją jest istotne z tego względu, że w opisanej sytuacji nie wiadomo w jakim zakresie wpływają na możliwości zabudowy działki sąsiedniej, do której tytuł prawny posiada skarżąca, a zatem nie wiadomo w jakim zakresie wspomniane kwestie wpływają na ograniczenia w zabudowie sąsiedniego terenu. W efekcie doszło do naruszenia przez organ odwoławczy art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego wskutek stwierdzenia, że skarżąca nie miała przymiotu strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę kwestionowanej farmy fotowoltaicznej.

Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania o zasadności skargi, pomimo niezasadności podniesionych zarzutów. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a. i lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, o czym orzeczono jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się kwota 200 zł - wartość wpisu stałego od skargi, kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika reprezentującego skarżącego, ustalone jako stawka minimalna na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.) oraz 17 zł - opłata od pełnomocnictwa.