Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1184/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi I. A. – I. na informację Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2009 r. Wnioskodawczyni – I.– I. A. złożyła w Regionalnej Instytucji Finansującej Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw Wniosek, nr [...], o dofinansowanie realizacji projektu 8. Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1: Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej. Projekt zakładał stworzenie Internetowego Doradcy dla poszkodowanych w wypadkach, inwestujących w prywatną emeryturę i inwestorów dóbr luksusowych. Każda z e-usług miała funkcjonować na 2 różnych domenach dotyczących tego samego portalu:

a. WWW.eodszkodowania.org.pl i WWW.niezaleznirzeczoznawcy.pl

b. WWW.eemerytura.pl i WWW.odwroconahipoteka.prg.pl

c. WWW.einwestycje.org.pl i WWW.terazinwestuj.pl

W dniu [...] marca 2010 r. Wnioskodawczyni została powiadomiona przez Regionalną Instytucję Finansującą, iż jej projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej., tzn. nie odpowiada 5 kryteriom:

- "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców"

- "Przedstawiono koncepcję promocji e-usługi wśród potencjalnych odbiorców"

- "Planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu".

- "Projekt jest wykonalny technicznie i finansowo a jego przebieg rzeczowo-finansowy jest czytelny, szczegółowy i realny do wykonania"

- "Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego celu projektu, realne do osiągnięcia" W dniu [...] marca 2010 r. Strona wniosła do Regionalnej Instytucji Finansującej dla Mazowsza Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw protest dotyczący wyników oceny a [...] marca 2010 r. otrzymała od Regionalnej Instytucji Finansującej informację o jego negatywnym rozpatrzeniu.

W dniu [...] marca 2010 r. Strona skierowała do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie, w którym wnosiła o ponowne przeprowadzenie oceny projektu nr [...] pod kątem jego zgodności z obowiązującymi kryteriami.

W dniu [...] kwietnia 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał "Rozstrzygnięcie w przedmiocie złożonego odwołania w ramach Działania 8.1: Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej", w którym stwierdził, iż częściowo ( co do 4 kryteriów) odwołanie zostało uwzględnione, jednakże projekt nie spełnia kryterium: "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców". W Rozstrzygnięciu wskazano, iż Wnioskodawczyni nie przeprowadziła dostatecznej analizy potencjalnych odbiorców proponowanej usługi, nie uzasadniła popytu oraz nie przedstawiła wiarygodnej metodologii w zakresie określenia grupy odbiorców i ich potrzeb.

Minister odwołał się do Regulaminu przeprowadzania konkursu dla Działania 8.1. wyjaśniając, iż niespełnienie przez projekt nawet jednego z kryteriów oceny merytorycznej powoduje, że wniosek o dofinansowanie otrzymuje ocenę negatywną i nie może zostać rekomendowany do uzyskania dofinansowania.

W skardze z dnia 19 maja 2010 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.) – I. – I. A. domagała się stwierdzenia, iż ocena projektu w zakresie kryterium nr 2: "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców" została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazania sprawy instytucji oceniającej celem ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu Rozstrzygnięciu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 kwietnia 2010 r. zarzucała:

- naruszenie art. 65 ust. 1 i 5 w zw. z art. 20 i 22 oraz w zw. z art. 31 ust. 3 i 2 Konstytucji RP poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i ograniczanie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej oraz sprzeczność działań organu z obowiązkiem zapewniania pełnego, produktywnego zatrudnienia;

- naruszenie art. 6 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jednolity: DZ. U. z 2007, nr 155, poz. 1095 z późn. zm. dalej : "USG") poprzez ich niezastosowanie polegające na nieuwzględnieniu zasady wykonywania działalności gospodarczej w sposób wolny, na zasadach równych dla każdego oraz niewłaściwe zastosowanie polegające na żądaniu przedłożenia dokumentów bez podstawy prawnej;

- naruszenie art. 7 USG poprzez jego niezastosowanie i odmowę udzielenia pomocy publicznej przy nieuwzględnieniu zasad równości i konkurencji;

- naruszenie art. 8 ust. 1 oraz art. 103 USG poprzez ich niezastosowanie i odmowę wsparcia przedsiębiorczości oraz tworzenia korzystnych warunków do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej;

- naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2009, nr 84, poz. 712 z późn. zm.) oraz § 17 ust. 2 pkt 6 w zw. z ust. 4 rozporządzenia z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i dokonanie oceny w sposób niezgodny z przyjętymi kryteriami, w szczególności wobec całkowicie dowolnej interpretacji kryterium możliwości osiągnięcia zakładanego wolumenu obrotów (popytu ze strony klientów).

W uzasadnieniu skargi Strona rozszerzyła argumentację przemawiającą za zasadnością wprowadzenia proponowanej przez nią w Projekcie e-usługi oraz podniosła, iż na początkowym etapie oceny merytorycznej wniosku kwestionowane były 4 kryteria i dopiero w wyniku procedury odwoławczej negatywna ocena została przyznana tylko jednemu z nich. Skarga dotyczy wyłącznie negatywnie ocenionego kryterium nr 2 wymagającego zgodności Projektu ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców. Przy jego ocenie, zdaniem Skarżącej, organ niezasadnie zarzucił nie przeprowadzenie dostatecznej analizy potencjalnych odbiorców, brak uzasadnienia popytu, zbyt ogólnikowe przedstawienie grupy docelowej odbiorców i zbyt optymistyczny sposób liczenia potencjalnych odbiorców.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie stojąc na stanowisku, iż ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem. Wskazał na brak przedstawienia przez Stronę wiarygodnej metodologii, który to obowiązek wynikał z Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013.

W piśmie procesowym złożonym do akt sprawy w dniu [...] czerwca 2010 r. Skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko oraz wskazała, iż ocena popytu zawarta jest także w innych fragmentach wniosku oraz w powołanych linkach. Pismo to także zawiera rozszerzoną argumentację uzasadnienia spełnienia przez Projekt kryterium nr 2.

W toku rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Skarżąca powtórzyła swoje stanowisko co do poprawności uzasadnienia kryterium nr 2 w Projekcie, wskazała na nieprecyzyjność wskazówek zawartych w Przewodniku co do wypełniania pkt. 18 b Wniosku oraz wyjaśniła, iż linki, których powoływanie nie jest zabronione, pozwoliły na odesłanie do szerszej, zawartej w nich argumentacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2010 r. , na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju . Dodać należy, iż art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b u.z.p.p.r., ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury.

Poddając rozstrzygnięcia kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Rozpoznając niniejszą sprawę na podstawie ww. przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stwierdził, aby zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, a w związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Kryteria wyboru finansowanych inwestycji określone zostały w załączniku 4.6. do "Szczegółowego opisu priorytetów POIG". Dla Działania 8.1. określono 10 kryteriów merytorycznych , w tym : "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców", którego to kryterium , zdaniem oceniających, projekt przedłożony przez wnioskodawczynię nie spełnia. Wnioskodawczyni nie zgadza się z taką oceną stojąc na stanowisku, iż brak spełnienia tylko jednego z kryteriów nie może całkowicie eliminować projektu w sytuacji, gdy pozostałe kryteria zostały ocenione pozytywnie a nadto przedstawione przez nią w polu 18 b wniosku uzasadnienie kryterium nr 2 było wystarczające.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela poglądu Skarżącej. W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, iż aby uznać, że projekt spełnia kryterium nr 2 uzasadnienie tego kryterium musi odnosić się do wszystkich zagadnień wskazanych w Przewodniku. Bez wskazania metodologii nie można uznać, że projekt spełnia kryterium nr 2 . W tym zakresie pogląd prezentowany organ zasługuje na aprobatę.

W ocenie Sądu wskazówki zawarte w Przewodniku po kryteriach wyboru odnoszące się do kryterium nr 2 "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców" są przejrzyste i nie powinny sprawiać trudności przy ich stosowaniu. Przenosząc je na uzasadnienie pkt 18 b Wniosku Skarżącej nie budzi wątpliwości, iż brak jest w nim podania wiarygodnej metodologii zidentyfikowania potencjalnych grup odbiorców planowanych e-usług i ich potrzeb.

Istotnie, nie ma – jak twierdzi Strona – zakazu wpisania w rubrykę pkt 18. b adresów stron internetowych, na których znajdują się informacje bezpośrednio związane z omawianym zagadnieniem, jednakże linki te nie mogą w żaden sposób zastąpić zawarcia w uzasadnieniu spełnienia kryterium nr 2 wszystkich elementów wskazanych w Przewodniku po kryteriach wyboru.

Sąd podnosi, iż właściwe uzasadnienie kryterium nr 2 ma tym większe znaczenie, że Projekt Skarżącej w przeważającej mierze adresowany jest do osób starszych. Na pewno nie można przyjąć założenia, iż korzystanie w Polsce przez tę grupę wiekową z usług oferowanych w internecie jest powszechne. Tym bardziej nabiera wagi przedstawienie w Projekcie wyczerpującego uzasadnienia kryterium: "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców", w którym wskazanie wiarygodnej metodologii zidentyfikowania potencjalnych grup odbiorców planowanych e-usług wysuwa się na pierwszy plan.

Ówczesny "Regulamin przeprowadzania konkursu dla działania 8.1. w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013" stanowił, iż aby wniosek mógł zostać rekomendowany do wsparcia musiał spełniać wszystkie wymagane kryteria oceny merytoryczne. Obowiązywanie tej zasady powodowało, iż niespełnienie nawet tylko jednego z kryteriów skutkowało otrzymaniem przez Projekt oceny negatywnej, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Powyższe, zdaniem Sądu, uzasadnia ocenę, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zawarte w piśmie organu z dnia [...] kwietnia 2010 r. wydane zostało w sposób prawidłowy, a w związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia skargi.

Takie też stanowisko w przedmiocie braku wskazania wiarygodnej metodologii przy uzasadnianiu kryterium: "Projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami zidentyfikowanej grupy odbiorców" zajął już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 marca 2010 r., sygn. V SA/Wa 136/10. Zyskało ono aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. II GSK 623/10 oddalił skargę kasacyjną.

Nie są także zasadne, w ocenie Sądu, sformułowane w skardze zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej i przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

Skarżąca zgłosiła swój projekt w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, który jest jednym z 6 programów krajowych Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia finansowanych ze środków europejskich. Jest to program skierowany przede wszystkim do przedsiębiorców, którzy zamierzają realizować innowacyjne projekty, związane z badaniami i rozwojem, nowoczesnymi technologiami, inwestycjami o dużym znaczeniu dla gospodarki lub wdrażaniem i stosowaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych.

Wsparcie dostępne w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka przeznaczone jest na współfinansowanie innowacyjnych projektów, realizowanych przez beneficjentów. W 8 Osi priorytetowej - Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki są nimi m. innymi mikro, mali i średni przedsiębiorcy, w tym mikro- i mali przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą nie dłużej niż 1 rok – do której to grupy zalicza się Skarżąca.

Ocena konkursowa, której poddaje się beneficjent musi doprowadzić do wybrania najlepszych projektów, posiadających największy potencjał rozwoju. Ocena ta musi być dokonywana zgodnie z przedstawionymi do publicznej wiadomości Regulaminami, Kryteriami , Przewodnikami itp., których zadaniem jest stworzenie ram obiektywnych, ujednoliconych w skali kraju ocen. Oceny te podlegają kontroli w trybie przewidzianym w Procedurze odwoławczej w ramach PO IG stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 oraz kontroli sądu administracyjnego zgodnie z ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Otrzymanie przez Projekt oceny negatywnej i w konsekwencji nie rekomendowanie go do wsparcia finansowego w żadnej mierze nie stanowi ograniczenia wolności człowieka ani też ograniczenia działalności gospodarczej lub ograniczenia wyboru i wykonywania zawodu w rozumieniu art. 20, 22, 31 i 65 Konstytucji RP. Nie stanowi również naruszenia art. 6, 7 i 8 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, której celem jest konkretyzacja konstytucyjnych zasady wolności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzekł, jak w sentencji wyroku.