Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2501/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1-2, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. i B. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 13 listopada 2014 r. A. Z. i B. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa O., zatwierdzonego uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.

Przed wniesieniem skargi, w dniu 16 grudnia 2013 r., wezwali Radę Miejską [...] do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu.

W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie skarżący obowiązek ten spełnili i w dniu 16 grudnia 2013 r. (data prezentaty) wezwali Radę Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa.

Rada Gminy na powyższe wezwanie nie udzieliła odpowiedzi.

W sytuacji, kiedy organ nie zajmie stanowiska w sprawie, to zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwaną Ppsa) skargę wnosi się w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, natomiast w przypadku udzielenia odpowiedzi na wezwanie, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia (art. 53 § 1 Ppsa).

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, wskazał, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ może w terminie 60 dni udzielić odpowiedzi na wezwanie. W przypadku skorzystania z tego uprawnienia od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Skoro w niniejszej sprawie Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 16 grudnia 2013 r., to termin do wniesienia skargi upłynął dnia 14 lutego 2014 r.

Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 17 listopada 2014 r. (data prezentaty), a więc z uchybieniem terminu.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa należało orzec jak w sentencji.