Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 522/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1 art. 16 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu S. z dnia [...] nr [...], 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii na rzecz A. P. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją

z dnia 09.03.2018 r., znak: [...], Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii – w wyniku rozpatrzenia odwołania A. P. (dalej także "Strona", "Skarżący") - utrzymał w mocy decyzję Nr [...] Dziekana Wydziału [...] z dnia 25.01.2018 r., którą odmówiono Stronie udostępnienia informacji publicznej.

Wyżej opisana zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm. – zwanej w skrócie "K.p.a."), art. 16 ust. 1

w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2016 r. poz. 1764 z późn. zm. - zwanej "u.d.i.p.") oraz w oparciu

o następujące ustalenia.

W dniu 27.12.2017 r. Strona zwróciła się drogą mailową do Dziekana Wydziału [...] (dalej także "Organ I instancji")

z wnioskiem: (...) w ramach dostępu do informacji publicznej o udostępnienie wszystkich pism, które Dziekan WPiA bądź Prodziekani wystosowali do jakichkolwiek organów, instytucji bądź władz (w tym w szczególności Rektora US, Prorektorów, Prokuratury w sprawach związanych z osobą A. P. związanych w postępowaniem karnym w sprawie aukcji mikołajkowej oraz postępowaniem dyscyplinarnym (bądź wyjaśniającym) o tym samym przedmiocie (postępowanie karne prowadzone było na wniosek Rektora US)".

Jednocześnie w ww. wniosku Strona wniosła o przesłanie skanów powyższych pism na adres nadawcy bądź informację, że pisma nigdy nie były wysyłane.

Dziekan WPiA US decyzją z dnia 25.01.2018 r., Nr [...], znak:

[...], odmówił Stronie udostępnienia informacji publicznej, objętej wnioskiem z dnia 27.12.2017 r.

W uzasadnieniu ww. decyzji z dnia 25.01.2018 r. Organ I instancji wskazał,

że w przypadku przedmiotowego wniosku uznać należy, że żądana informacja podlega zakwalifikowaniu, jako informacja publiczna przetworzona, ponieważ:

- nie mieści się w zakresie kompetencji Dziekana WPiA US i nie jest on dysponentem żądanej informacji w zakresie wykonywanych kompetencji, lecz jest nim organ władzy publicznej prowadzącej postępowanie odrębne i w którym zasady i tryb dostępu do dokumentów stanowiących akta sprawy regulują przepisy szczególne,

- nie obejmuje danych istotnych dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy interesu takiej grupy, a udostępnienie wnioskowanych informacji –

w kontekście treści wniosku oraz jego zakresu - służyłoby wyłącznie realizacji celów osobistych wnioskodawcy.

Nadto, Dziekan WPiA US zaznaczył, że zakwalifikowanie wnioskowanej informacji, jako informacji przetworzonej nastąpiło także w związku z funkcjonującą

w obrocie prawnym ostateczną decyzją Rektora US z dnia 05.10.2017 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dziekana WPiA US Nr [...]

z dnia 03.07.2017 r., rozstrzygającą kwestię kwalifikacji prawnej wniosku z dnia 27.03.2017 r. zbieżnego treściowo w zakresie pkt 1 z aktualnie złożonym wnioskiem

z dnia 27.12.2017 r.

W konsekwencji, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., Strona została przez Dziekana WPiA US wezwana do wykazania pisemnie lub na adres mailowy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma ([...] z dnia 10.01.2018 r.)

za pośrednictwem poczty elektronicznej, że żądanie przez niego informacji we wskazanym wyżej zakresie, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji administracyjnej.

Wiadomość zawierająca wezwanie została przesłana Stronie pocztą elektroniczną w dniu 10.01.2018 r.

W dniu 19 stycznia (brak wskazania roku) Strona drogą mailową przesłała wniosek o niezwłoczne wydanie decyzji w przedmiocie wniosku z dnia 27.12.2017 r. i doręczenie go w formie elektronicznej na skrzynkę nadawcy.

Z uwagi na okoliczność, że Strona nie uczyniła zadość wezwaniu Organu I instancji do wykazania, że wystosowane przez niego żądanie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, Dziekan WPiA US uznał, że wystąpiły ustawowe przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

Na ww. decyzję Organu I instancji z dnia 25.01.2018 r. Strona w terminie złożyła odwołanie do Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii.

W uzasadnieniu odwołania Strona podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem Dziekana WPiA US wyrażonym w decyzji oraz pismach poprzedzających. Wskazał,

że wniosek złożony w dniu 27.03.2017 r. i wniosek złożony w dniu 27.12.2017 r. były przedmiotowo różne, po czym odwołał się do stanowiska Dziekana WPiA odnoszącego się do wniosku z dnia 27.03.2017 r., który to wniosek, zdaniem Dziekana WPiA, nie mógł być pozytywnie rozpoznany dlatego, że wniosek należy traktować jako całość, zatem nawet jeśli część wnioskowanych informacji organ uznał za informacje proste,

to rozpatrując go jako całość, potraktował go jako wniosek o dostęp do informacji przetworzonych.

Nadto, Strona odwołująca nie zgodziła się również z twierdzeniem, że organ

I instancji nie jest dysponentem informacji, które sam wytworzył, podkreślając, że jego zdaniem, wnioskowane informacje nie są informacją przetworzoną, a wnioskodawca nie ma obowiązku podawania interesu prawnego w ich uzyskaniu, czy wskazaniu, że dane te są istotne dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców. Strona podniosła również, że oczekiwała udostępnienia pism, które wymagały jedynie wyszukania (nie było konieczne jakiekolwiek ich opracowywanie czy przekształcanie). Zdaniem Strony, dane te mogły zostać udostępniane przez organ w jakiejkolwiek formie (zdjęć, kser, fotokopii).

W odwołaniu Strona wniosła także o poprawne zakwalifikowanie przedmiotu wniosku z dnia 27.12.2017 r. jako informacji prostej, wytworzonej w zakresie działania przez Dziekana WPiA i na tej podstawie uchylenie decyzji Nr [...].

Rozpatrując zarzuty odwołania, Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii (dalej także "Organ odwoławczy") w pierwszej kolejności zaznaczył, że przedmiotem rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym jest decyzja Dziekana WPiA US z dnia 25.01.2018 r. Nr [...], znak: [...], którą odmówiono Stronie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 27.12.2017 r.

Dokonując analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 27.03.2017 r. Strona odwołująca wnioskowała o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1) udostępnienia pism kierowanych przez Dziekana bądź pracowników Wydziału [...] z polecenia bądź bez polecenia Pana Dziekana do Prokuratury Rejonowej w G. W., Prokuratury Okręgowej w S., Prokuratury Regionalnej w S. bądź innych podmiotów, organów, instytucji,

w tym do Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii bądź pracowników Uniwersytetu S. w sprawie [...] (wcześniej 3 Ds. [...]) oraz w sprawach powiązanych oraz we wszystkich sprawach związanych z osobą Strony, w których figuruje jako przewodniczący WRSS WPiA US, wnosząc przy tym o przesłanie ich skanów bądź udostępnienie ich w określnym miejscu i czasie w celu umożliwienia samodzielnego wykonania kopii, jak również o wskazanie każdego w tych pism, kto i na czyje polecenie zredagował pismo (czy odbywało się to w ramach stosunku służbowego?);

2) wskazanie, kto i na czyje polecenie zredagował/stworzył pismo będące zawiadomieniem o możliwości popełnienia przestępstwa (czy odbywało się to w ramach stosunku służbowego), na podstawie którego wszczęto postępowanie o sygnaturze [...] (wcześniej 3 Ds. [...]), tj. w sprawie aukcji mikołajowej;

3) wskazanie, kto przekazał pismo do podpisu Rektorowi Uniwersytetu/Politechniki/Akademii, w jakich okolicznościach doszło do przekazania zawiadomienia Rektorowi US, czy Rektor US zwrócił się do Dziekana WPiA US o zredagowanie przedmiotowego zawiadomienia?;

4) wskazanie, ile razy miały miejsce spotkania pracowników WPiA z Rektorem US bądź innymi pracownikami Rektoratu US w sprawie aukcji mikołajowej 2014 r., prowadzonego w mojej sprawie postępowania dyscyplinarnego oraz postępowania o sygnaturze [...] (wcześniej 3 Ds. [...]);

5) wskazanie, kto uczestniczył w tych spotkaniach, na czyje polecenie, w jakim celu odbywały się te spotkania i co dokładnie było ich przedmiotem?;

6) na jakiej podstawie Dziekan WPiA powołał komisję dziekańską ds. wyjaśnienia aukcji mikołajowej 2014?.

Dalej, odnosząc się do wniosku Strony z dnia 27.03.2017 r., Organ odwoławczy wyjaśnił, że Dziekan WPiA wystosował do wnioskodawcy wezwanie do wykazania

w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, że żądanie udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanym zakresie, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji administracyjnej. W wyznaczonym zaś przez Dziekana WPiA terminie Strona nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Nadto Organ odwoławczy podniósł, że pismem

z dnia 18.04.2017 r. Strona zakwestionowała zasadność kwalifikacji przez Dziekana WPiA wnioskowanej informacji jako informacji przetworzonej. Wobec tego decyzją

Nr [...] z dnia 03.07.2017 r. Dziekan WPiA odmówił Stronie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.

Następnie Organ odwoławczy wyjaśnił, że po rozpoznaniu odwołania Strony

od ww. decyzji nr [...], Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii ostateczną decyzją z dnia 05.10.2017 r. (znak: [...]), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dziekana WPiA z dnia 03.07.2017 r., wskazując przy tym, że w treści uzasadnienia decyzji Rektora US z dnia 05.10.2017 r., w aspekcie przedstawionej wcześniej

w uzasadnieniu wykładni prawnej pojęcia "informacji publicznej przetworzonej", dokonano oceny złożonego przez Stronę wniosku. W uzasadnieniu wskazano,

że w zakresie żądanej informacji publicznej Strona odwołująca wystąpiła

o udostępnienie dokumentów bądź udzielenia informacji odnoszących się do spraw lub prowadzonych postępowań, które dotyczą jej osoby, w tym także w związku z pełnioną przezeń funkcją w samorządzie studenckim. Organ odwoławczy także wskazał, że żądane informacje odnoszą się do okoliczności wszczęcia i prowadzenia postępowań prowadzonych przez odrębne podmioty władzy publicznej z udziałem Strony, w tym również do dokumentów, które stanowią element akt niniejszych postępowań i pozostają w dyspozycji odrębnych organów władzy publicznej.

W kontekście powyższego Organ odwoławczy uznał, że wnioskowana przez Stronę informacja w istotnym zakresie, w szczególności w zakresie pkt. 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie mieści się w zakresie kompetencji Dziekana WPiA i nie jest on dysponentem żądanej informacji w zakresie wykonywanych kompetencji, lecz jest nim organ władzy publicznej prowadzącej postępowanie odrębne, i w którym zasady i tryb dostępu do dokumentów stanowiących akta sprawy regulują przepisy szczególne.

Jak dalej wskazał Organ odwoławczy, wnioskowana informacja nie obejmuje istotnych dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy interesu takiej grupy, a udostępnienie wnioskowanych informacji – w kontekście treści wniosku oraz jego zakresu – służyłoby włącznie realizacji celów osobistych wnioskodawcy.

W związku z powyższym, Organ odwoławczy uznał, że Dziekan WPiA zasadnie zakwalifikował informację, objętą wnioskiem Strony, jako informację publiczną przetworzoną, co uzasadniało – w kontekście art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 u.d.i.p. – wystosowanie wezwania do wykazania, że prawo do dostępu do informacji publicznej przetworzonej realizowane będzie w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wobec braku odpowiedzi Strony odwołującej na wezwanie wystosowane przez Organ I instancji, w sposób zgodny z prawem, w formie decyzji administracyjnej, stosowanie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p., Dziekan WPiA odmówił Stronie udostępnienia informacji publicznej.

Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Organ odwoławczy wskazał, że zakres wnioskowanej informacji publicznej, objętej wnioskiem z dnia 27.12.2017 r, pokrywa się z zakresem przedmiotowym pkt. 1 żądania objętego wnioskiem z dnia 27.03.2017 r., a pod względem podmiotowym obejmuje zarówno wskazane w poprzednim wniosku podmioty, jak i obejmuje także inne, bliżej nieokreślone organy.

Natomiast - jak dalej wskazał Organ odwoławczy - ostateczną decyzją administracyjną rozstrzygnięto, że informacja publiczna w powyższym zakresie stanowi informacje publiczną przetworzoną, której udostępnienie uwarunkowane jest wykazaniem, że jest ona szczególnie istotna dla interesu publicznego.

Zdaniem Organu odwoławczego, w przypadku wniosku z dnia 27.12.2017 r. należy również uznać, że wniosek wyżej wymieniony nie obejmuje istotnych dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy interesu takiej grupy, a udostępnienie wnioskowanych informacji – w kontekście treści wniosku oraz jego zakresu – służyłoby wyłącznie realizacji celów osobistych wnioskodawcy.

Powyższe, w ocenie Organu odwoławczego, uzasadnia – tak jak uczynił to Organ I instancji - zakwalifikowanie wnioskowanej informacji, jako informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Ocena ta według Organu odwoławczego wynika, zarówno z samej treści wniosku z dnia 27.12.2017 r., jak też – wobec zbieżności niniejszego wniosku z treścią żądania z dnia 27.03.2017 r. Kwestia ta została przesądzona w ostatecznej decyzji Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia 05.10.2017 r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Dziekana WPiA

nr [...] z dnia 03.07.2017 r. i rozstrzygającej o kwalifikacji prawnej wniosku z dnia 27.03.2017 r. zbieżnego treściowo w zakresie pkt. 1 z wnioskiem złożonym drogą mailową w dniu 27.12.2017 r.

W kontekście powyższego – jak dalej wskazał Organ odwoławczy – Strona

w sposób prawidłowy - na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - została wezwana przez Organ I instancji do wykazania pisemnie lub na adres mailowy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma ([...] z dnia 10.01.2018 r.) za pośrednictwem poczty elektronicznej, że żądane informacje we wskazanym wyżej zakresie, są szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem odmowy udostępnienia informacji publicznej w drodze decyzji administracyjnej. Pomimo jednak wyznaczonego terminu

7 dni od daty otrzymania wniosku, Strona odwołująca nie wykazała, że udostępnienie Jej wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W konsekwencji – jak wskazał Organ odwoławczy - uwzględniając okoliczność braku odpowiedzi na wezwanie Strony do wykazania, że wystosowane przez Nią żądanie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, uznać należy, że wystąpiły ustawowe przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej przez Organ I instancji.

Kierując się również oceną treści wniosków złożonych w dniu 27.03.2017 r. oraz w dniu 27.12.2017 r. w związku z decyzją dnia 05.10.2017 r. Rektora US, utrzymującą w mocy decyzję Dziekana WPiA Nr [...], zdaniem Organu odwoławczego należało rozstrzygnąć jak na wstępie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia 09.03.2018 r., utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia 25.01.2018 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, Strona wniosła o ich uchylenie, a także zobowiązanie Organu do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. .

Zaskarżonej w całości decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

– art. 61 ust. 1 Konstytucji. RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi normatywną podstawę konstytucyjnego prawa do informacji publicznej przez nieuprawnione – bowiem zbyt daleko idące – ograniczenie prawa do informacji publicznej,

– art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 2058 – zwanej "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim przepis ten normuję instytucję informacji przetworzonej przez nieprawidłową wykładnię polegającą na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona oraz błędne zastosowanie w niniejszej sprawie.

Uzasadniając zarzuty skargi, w pierwszej kolejności Skarżący przypomniał przebieg postępowania z wniosku z dnia 27.12.2018 r. skierowanego do Dziekana Wydziału [...] o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie pism, które Dziekan WPIA US bądź Prodziekani WPIA US wystosowali do jakichkolwiek organów, instytucji bądź władz (w tym w szczególności Rektora US, Prorektorów US, Prokuratury) w sprawach, związanych z osobą A. P. związanych z postępowaniem karnym w sprawie aukcji mikołajkowej oraz postępowaniem dyscyplinarnym (bądź wyjaśniającym) o tym samym przedmiocie (postępowanie karne prowadzone było na wniosek Rektora US). Przypomniał, że wniósł o przesłanie tych pism na adres nadawcy bądź o informację,

że pisma te nigdy nie były wysyłane (tzn. iż organ informacji nie posiada).

Nie zgadzając się z decyzjami Organów obu instancji, Skarżący wskazał,

że "informacja przetworzona" nie posiada definicji legalnej. Uzasadnienie poselskiego projektu ustawy o dostępie do informacji publicznej w sposób lakoniczny odnosi się do kwestii informacji przetworzonej: "Odrębnie zapisane prawo do uzyskania informacji przetworzonej, a więc w postaci zagregowanej, syntetycznej lub analitycznej w takim zakresie w jakim jest to istotne dla ogółu obywateli, czyli w postaci umożliwiającej ocenę i wnioskowanie" (str. 18 druku sejmowego nr [...], data wpływu: 5 lipca 2000 r.). Zagregowanie - oznacza tyle, co "zebranie elementów, złączenie w całość". Forma syntetyczna - "łączącą w jedną całość lub obejmującą całość z pominięciem szczegółów". Forma analityczna - "rozkładającą złożoną całość na składniki, elementy" (Wszystkie trzy definicje przytoczone za: Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2008). Uznać należy, że przetworzenie polega na podjęciu czynności związanych

z uogólnianiem lub uszczegółowianiem informacji posiadanych przez podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, co stanowi efekt intelektualnego zaangażowania osoby, czynności tych dokonującej.

Dalej Skarżący podniósł, że jak wskazuje się w doktrynie, przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego.

Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego

z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa

o dostępie do informacji publicznej. Komentarz praktyczny, Warszawa 2012, s. 50).

W orzecznictwie podnosi się, że do wytworzenia informacji przetworzonej konieczne jest intelektualne zaangażowanie podmiotu zobowiązanego, celem którego jest wytworzenie informacji objętej wnioskiem (wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, Legalis nr 762558).

Skarżący zaznaczył, że zwrócił się o tego rodzaju informacje, których udostępnienie wymaga wykonania kilku prostych czynności technicznych - odszukania pism w odpowiednich zbiorach (Dziekan WPLA US posiada kopie wszystkich wysyłanych pism, liczba pism nie jest znaczna), wykonania ich kopii (w formie skanu bądź ksera) oraz przesłanie ich do wnioskodawcy. Nie istnieje zatem jakiekolwiek kryterium, na podstawie którego można byłoby zakwalifikować żądane informacje jako informacje przetworzoną. Przytoczył przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06.10.2014 r. (VIIISA/Wa 571/14, CBOSA),

w którym Sąd wskazał, że: "nie jest też przetwarzaniem informacji wysiłek intelektualny przy zbieraniu danych, polegający nie tylko na odszukiwaniu ich w określonych rejestrach i dokonaniu podstawowych działań arytmetycznych". Podobnie zgodnie

z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20.12.2016 r., sygn. IV SA/GI 882/16, przeniesienie informacji na inny nośnik, pomijanie pewnych fragmentów, czy proste zsumowanie danych są tego rodzaju zabiegami, które nie pozwalają mówić o "przetworzeniu", a co najwyżej o "przekształceniu" informacji w inną formę i nie stanowi informacji przetworzonej. Z "przetworzeniem" informacji nie można zrównać samego faktu wyszukania w rejestrach, ewidencjach czy innego rodzaju zestawieniach informacji określonych we wniosku. W takim przypadku organ udziela prostej informacji publicznej. Także czasochłonność oraz trudności organizacyjno- techniczne lub biurowe, takie jak np. selekcja dokumentów, ich analiza pod względem treści, są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetwarzania informacji. Ponadto, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26.02.2016 r., sygn. I OSK 833/15, "informacją prostą" jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić

w takiej formie, w jakiej ją posiada, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 5 u.d.i.p., przy czym wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja prosta poprzez sam proces anonimizacji, czyli czynność polegającą jedynie na przekształceniu, a nie przetworzeniu informacji nie zmienia się w informację przetworzoną. O przetworzeniu informacji nie stanowi też sięganie do materiałów archiwalnych. Informacja przetworzona w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Informacje o które wnosił wnioskodawca bez wątpliwości wymagają sięgnięcia do materiałów archiwalnych, wyszukania w zbiorach oraz udostępniania. Wnioskowane informacje są jednak informacjami prostymi, które mogą być udostępnione po ich uprzednim wyszukaniu w takiej formie w jakiej istnieją.

Skarżący nie podzielił stanowiska Dziekana WPIA US, w kontekście którego wnioskowana informacja nie mieści się w zakresie jego kompetencji. Wszakże to Dziekan WPIA US podjął decyzję o zredagowaniu przedmiotowych pism, zredagował je oraz przesłał do różnych podmiotów. Dziekan WPIA US działał przy tym niejako osoba fizyczna, ale właśnie jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej Uczelni - Dziekan - zatem nie może być mowy o tym, że z uwagi na rzekomy brak kompetencji żądana informacja podlega zaszeregowaniu jako informacja publiczna.

Co więcej - jak dalej wskazał Skarżący - bez znaczenia jest, że informacje

o które wniósł dotyczą go bezpośrednio, bowiem wszelkie dane stanowiące informacje publiczną powinny być udostępnione każdemu kto o to wnosi, bowiem dostęp do nich Konstytucja RP i ustawa o dostępie do informacji publicznej zapewnia każdemu (warto w tym miejscu zwrócić uwagę na to, iż w świetle art. 51 ust. 3 Konstytucji RP każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów

i zbiorów danych). Nie ma również znaczenia, zdaniem Skarżącego, że już wcześniej w ramach wniosku o szerszym zakresie przedmiotowym zwracał się o przedmiotowe pisma. Jak wskazano, jeśli określona informacja ma status informacji publicznej podlega udostępnieniu każdemu w każdym czasie. Ponadto, poprzedni wniosek był przedmiotowo różny od wniosku obecnego, zaś jak ówcześnie podnosił Dziekan WPiA US - nie mógł być on pozytywnie rozpoznany również dlatego, że wniosek należy traktować jako całość, zatem nawet jeśli część wnioskowanych informacji organ uznał za informacje proste, to rozpatrując wniosek jako całość potraktował go jako wniosek

o dostęp do informacji przetworzonych ("całość wnioskowanych informacji nawet jeśli

w części odnoszących się do informacji prostych i dotyczących istniejących już, a nie rodzajowo nowych informacji (...) z uwagi na ich przedmiot oraz zakres, traktowana jest jako wniosek zbiorczy w zakresie ww. pkt 1-6 (...) powyższe, w ocenie organu, uzasadnia zakwalifikowanie wnioskowanej informacji jako informacji przetworzonej"). Oznacza to, że nawet jeśli organ uznałby, że pisma, o które zwrócił się Skarżący, podlegają udostępnieniu, to wespół z resztą wniosku udostępnienia należało odmówić. Pozbawiło to Skarżącego możliwości dostępu do informacji publicznej, co jednak skutkowało zainicjowaniem postępowania przedmiotowo innego i mającego za swój przedmiot jedynie zbieżne zakresowo dane, co jednak również spotkało się z odmową podmiotu zobowiązanego, zdaniem Skarżącego, całkowicie bezpodstawną. Nie ma bowiem jakichkolwiek prawnie doniosłych argumentów, by zakwalifikować redagowane przez Dziekana WPIA US pisma w niniejszej sprawie jako informację przetworzoną

a zatem by ograniczać prawo obywatela do dostępu do nich. Udostępnienie przedmiotowych informacji nie wymaga dużych nakładów pracy i nie jest czasochłonne.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W dniu 07.06.2018 r. wpłynęło pismo S. S. O. W. P. w W., w którym zgłosiło wniosek o dopuszczenie do postępowania w niniejszej sprawie i jednocześnie poparło zarzuty skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł co następuje.

Skargę należało uwzględnić, Sąd bowiem stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym również, stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., na decyzje administracyjne.

Przy czym, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W analizowanej sprawie, Skarżący wnioskiem z dnia 27.12.2017 r., złożonym

w formie maila, zwrócił się o: "(...) udostępnienie wszystkich pism, które Dziekan WPiA US bądź Prodziekani WPiA US wystosowali do jakichkolwiek organów, instytucji bądź władz (w tym w szczególności Rektora US, Prorektorów US, Prokuratury) w sprawach związanych z osobą A. P. związanych z postępowaniem karnym w sprawie aukcji mikołajkowej oraz postępowaniem dyscyplinarnym (bądź wyjaśniającym) o tym samym przedmiocie (postępowanie karne prowadzone było na wniosek Rektora US)". Wniósł przy tym o: "(...) przesłanie skanów powyższych pism na adres nadawcy niniejszej wiadomości bądź informację, że pisma te nie były nigdy wysyłane". Wniosek ten wysłano w ramach dostępu do informacji publicznej, a zatem w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U.

z 2016 r., poz. 1764 z późn. zm. – zwanej "u.d.i.p."). Ustawa ta jest podstawowym aktem prawnym regulującym materię udostępniania informacji publicznej, w tym reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy oraz tryb udzielania informacji.

W rozpoznawanej sprawie, poza sporem jest okoliczność, że żądane przez Skarżącego pisma w formie skanów lub udzielenie informacji, że nigdy takie pisma nie były wysyłane – stanowią informacje publiczne.

Tym samym, również i Sąd, podzielając tę ocenę Organu, nie znalazł podstaw do kwestionowania publicznego charakteru żądanej przez Skarżącego na podstawie wniosku z dnia 27.12.2017 r. informacji. Zatem, ustalony w sprawie stan faktyczny jako niesporny stanowi podstawę faktyczną rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

Istota zaś zarzutów skargi sprowadza się do kwestionowania oceny Organów obu instancji, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną, o jakiej mowa w art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p., w związku z czym wymaga wykazania przez Skarżącego, że żądanie udostępnienia tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. A zatem rozważenia wymaga, czy Organy obu intsancji prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w oparciu o niespornie ustalony stan faktyczny sprawy.

Przedmiotem skargi jest decyzja Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia 09.03.2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Nr [...] Dziekana Wydziału [...] z dnia 25.01.2018 r., którą odmówiono Skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, zasadniczą podstawą odmowy udostępnienia żądanej ww. wnioskiem z dnia 27.12.2017 r. informacji publicznej, było jej zakwalifikowanie przez Organy obu instancji jako informacji publicznej przetworzonej i brak wykazania przez Skarżącego – mimo wezwania Organu - szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu.

W pierwszej kolejności należy zatem podkreślić, że prawo do informacji zostało przede wszystkim zagwarantowane w art. 61 Konstytucji RP, który stanowi, że:

" 1. Obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego

i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

2. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu.

3. Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie

ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.

4. Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy.".

Taką ustawą, o której mowa w przytoczonym wyżej art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, która normuje tryb udzielania informacji i jednocześnie stanowi realizację tego przepisu, jest właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.).

Zgodnie z art. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne

w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, w tym treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą oraz niezależnie, przez kogo była ona kierowana i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi zatem treść wszelkiego rodzaju ww. dokumentów wytworzonych

w ramach i w związku działalnością podmiotu wykonującego zadania publiczne.

Sumując, zdaniem Sądu, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi odnosić się do sfery faktów związanych z działaniem, działalnością danego podmiotu (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15.02.2018 r.,

IV SAB/Gl 375/17), a więc także do wiedzy organów władzy danego podmiotu o faktach czy zdarzeniach, które miały miejsce w toku działalności podmiotu wykonującego zadania publiczne.

Przepis art. 4 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że:

"1. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne,

w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

2. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe

i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. poz. 1240), oraz partie polityczne.

3. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.".

Z dyspozycji przytoczonego wyżej art. 4 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". Termin "zadanie publiczne" użyte w art. 4 u.d.i.p. zamiast terminu "zadanie władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Istotne jest zatem by dany podmiot prawa wykonywał zadania publiczne.

Zgodnie z § 1 ust. 1 Statutu Uniwersytetu S., Uniwersytet S. w S., zwany dalej "Uniwersytetem", jest publiczną szkołą wyższą, utworzoną na mocy ustawy z dnia 21 lipca 1984 r. o utworzeniu Uniwersytetu S. (Dz. U. Nr 36, poz. 190), a zatem jest uczelnią publiczną, o jakiej mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2007 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz.U. z 2017 r., poz. 2183 z późn. zm.), zgodnie z którym jest to uczelnia utworzona przez państwo reprezentowane przez właściwy organ władzy lub administracji publicznej.

Stosownie do art. 12 cyt. wyżej ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, uczelnia ma osobowość prawną.

Kwestia osobowości prawnej rozstrzygana jest, co do zasady, przez przepisy ustawy - Kodeks cywilny (K.c.) – Księga pierwsza, tytuł II "Osoby", Dział II "Osoby prawne", art. 33–43.

W myśl art. 38 K.c., osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie.

Zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, rektor kieruje działalnością uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów uczelni.

Jak stanowi zaś § 29 Statutu Uniwersytetu S. (dalej "Statut"), organami Uniwersytetu są: senat, rektor, rada wydziału, dziekan.

I tak, zgodnie z § 41 tego Statutu, rektor kieruje działalnością Uniwersytetu i reprezentuje go na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów, doktorantów

i słuchaczy studiów podyplomowych Uniwersytetu. Rektor podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących Uniwersytetu, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów Uniwersytetu (§ 44 Statutu),

w tym zgodnie z pkt 13 - rozpatruje odwołania od decyzji dziekana.

W myśl zaś § 57 Statutu, dziekan kieruje działalnością wydziału i reprezentuje go na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów, doktorantów i słuchaczy studiów podyplomowych wydziału. Nadto, dziekan podejmuje decyzje we wszystkich sprawach dotyczących wydziału, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów Uniwersytetu (§ 60 Statutu), przy czym do kompetencji dziekana należy m. in. wydawanie decyzji w indywidualnych sprawach dotyczących studentów, doktorantów i słuchaczy studiów podyplomowych wydziału oraz podejmowanie innych aktów lub czynności (pkt 17 § 60 Statutu).

Nie budzi zatem wątpliwości - w kontekście argumentacji zawartej w uzasadnieniu decyzji Organu I instancji kwestionującej uprawnienia dziekana co do wydawania decyzji w niniejszej sprawie - że zarówno dziekan jak i rektor stanowią organy uprawnione do reprezentowania Uniwersytetu S. na zewnątrz, a więc podmioty w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej, w kompetencjach których, w świetle przywołanych postanowień Statutu, leży m. in. wydawanie decyzji w indywidualnych sprawach dotyczących studentów.

Z postanowień Statutu nie wynika by prawodawca ograniczył dziekana do wydawania decyzji do ściśle określonego rodzaju indywidualnych spraw dotyczących studentów. Przyjąć zatem należało, że Dziekan Wydziału [...] był uprawniony do rozstrzygania wniosku Skarżącego

z dnia 27.12.2017 r. w formie decyzji w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, zaś Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii był uprawniony rozpatrzyć odwołanie od tej decyzji Dziekana.

Nawiązując ponownie do przytoczonego już wyżej art. 4 ust. 1 u.d.i.p., z którego wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne", wskazać także należy,

że zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, uczelnie, pełniąc misję odkrywania i przekazywania prawdy poprzez prowadzenie badań i kształcenie studentów, stanowią integralną część narodowego systemu edukacji i nauki.

A zatem, nie budzi również wątpliwości, że Uniwersytet S. jest podmiotem realizującym zadania publiczne w zakresie edukacji i nauki, a tym samym jest podmiotem zobowiązanym na gruncie tej ustawy do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej jego wytworem jak i w jego posiadaniu w związku

z prowadzoną działalnością.

W świetle art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w którym ustawodawca dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną w związku

z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., nie budzi wątpliwości, że żądane przez Skarżącego pisma lub udzielenie informacji, że takich pism nigdy nie wysyłano, stanowią informację publiczną, a zatem podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach ustawy (jak wyżej wskazano, okoliczność niesporna).

Wskazać przy tym należy, że przy żądaniu uzyskania informacji publicznej nie jest wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani też celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku "informacji przetworzonej", stosownie do treści art. 3 ust. 1 u.d.i.p., ustawodawca wprowadził wymóg wykazania,

że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W tym też kontekście Sąd ocenił zaskarżoną decyzję na podstawie przepisów ustawy u.d.i.p., a zatem, czy treść żądania zawartego we wniosku z dnia 27.12.2017 r. zawiera żądanie udostępnienia "informacji publicznej" czy też "informacji publicznej przetworzonej".

W zasadzie, o zakwalifikowaniu danej informacji publicznej jako "informacji przetworzonej" decydują okoliczności związane z działaniami faktycznymi na zbiorze danych stanowiących osobne informacje publiczne, takimi jak analizy, zestawienia, podsumowania, obliczenia, w wyniku których to działań powstaje nowa jakościowo informacja publiczna, nowa wartość intelektualna. Za takim rozumieniem "informacji publicznej przetworzonej" opowiada się zarówno doktryna jak i orzecznictwo i powyższe twierdzenie jest dostatecznie ugruntowane.

Jednakże, w orzecznictwie funkcjonuje także pogląd, że nie tylko wytworzenie nowej jakościowo informacji jest czynnikiem nadania informacji przymiotu informacji przetworzonej, ale także o takim zakwalifikowaniu danej informacji może decydować rozmiar żądanej informacji.

Zdaniem Sądu, aby poprzez sam rozmiar żądanej informacji publicznej móc uznać, że jest ona "informacją przetworzoną", a więc wymagającą przekształcenia informacji prostej lub jej zbioru, to skala czynności niezbędnych do udostępnienia danej informacji lub sam jej rozmiar, wykraczająca poza zwykłe zasady działania, poza powszechne standardy, musi być na tyle wyjątkowa - że samo zaangażowanie znacznych środków (osobowych, rzeczowych czy finansowych) jak

i nakładu pracy (czasochłonność), a także pewnych intelektualnych bądź fizycznych zabiegów, które wykraczają poza proste, rutynowe i niedestabilizujące czy istotnie wpływające na działalność organu czynności, niezbędnych do udostępnienia takiej informacji - może być uzasadnione jedynie szczególnie istotnym interesem publicznym. Podmiot, od którego wymaga się udostępnienia informacji o znacznym rozmiarze, zanim uzna, ze informacja ta ma charakter "informacji przetworzonej", a więc wymaga znacznego przetworzenia informacji prostej/ych, czyli istotnej modyfikacji, która w konsekwencji skutkuje powstaniem nowej informacji (choć bazującej na informacji prostej) winien zatem rozważyć możliwości techniczne, czasowe i osobowe w zestawieniu z pracochłonnością, wysiłkiem intelektualnym czy materiałochłonnością procesu udostępnienia tejże informacji. W takiej sytuacji istotna jest prawidłowa ocena danego konkretnego przypadku, zaś liczne orzecznictwo sądów administracyjnych może jedynie przybliżyć prawidłowość tej oceny w innej indywidualnej sprawie.

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera przekonującej argumentacji co do uznania, że żądana przez Skarżącego wnioskiem z dnia 27.12.2017 r. informacja w postaci pism w formie skanów lub udzielenie informacji, że takie pisma nie były nigdy wysyłane - stanowi informację przetworzoną. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, by podstawą odmowy udostępnienia Skarżącemu żądanej informacji był jej rozmiar o charakterze wyjątkowym, a względy natury technicznej, organizacyjnej, osobowej czy też finansowej lub inne, stanowiły przeszkodę w jej udzieleniu w formie tzw. informacji publicznej prostej (nie wymagającej szczególnych zabiegów, a jedynie ich przekształcenia). W każdym razie Organ tego nie wykazał. Natomiast oparcie się na argumentacji zawartej w innej ostatecznej decyzji wydanej w sprawie z innego wniosku Skarżącego, tj. z dnia 27.03.2017 r. było nieuprawnione. Decyzja ta dotyczyła innego przedmiotu sprawy i w związku z tym wiązała strony tylko w tej sprawie, rozstrzygana bowiem była w oparciu o inny wniosek Skarżącego z dnia 27.03.2017 r., którego zakres przedmiotowy był inny, szerszy, choć w części pokrywający się. Nie wystąpiła tu jednak tożsamość sprawy, w której obie decyzje muszą dotyczyć tego samego podmiotu oraz tego samego przedmiotu sprawy, przy jednoczesnej tożsamości stanu prawnego jak również stanu faktycznego. W ocenie Sądu, tak rozumiana tożsamość sprawy nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie, gdyż wprawdzie ten sam podmiot uprawniony wystąpił o udzielanie informacji prawnej, w tym samym stanie prawnym jak i faktycznym, to jednak przedmiot sprawy (wniosku) był inny, znacznie szerszy. W związku z tym Organ był zobowiązany rozpoznać w pełni wniosek Skarżącego z dnia 27.12.2017 r. w drodze odrębnej decyzji i zaprezentować swoje stanowisko zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a., wykazując konieczność "przetworzenia" posiadanych w stosunku do żądanych informacji publicznych, z uwzględnieniem przy tym nakładu pracy, stopnia skomplikowania jej udostępnienia w formie prostej informacji, o czym wyżej mowa, co winno jednak znaleźć wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu, które ma przekonać stronę, że wnioskowana informacja wymaga znacznego przetworzenia. Taką właśnie funkcję poznawczą pełni uzasadnienie decyzji, a czego zaskarżona decyzja nie spełnia.

Według Sądu, w okolicznościach faktycznych i prawnych występujących w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej wnioskiem z dnia 27.12.2017 r., nie było podstaw by Organ uznał, że udzielenie tej informacji uwarunkowane jest wykazaniem szczególnego interesu publicznego, gdyż żądana informacja ma charakter "informacji przetworzonej". W szczególności, skoro Organ uznał, że żądana informacja jest "informacją przetworzoną", to zobowiązany był wykazać, o jaki rozmiar informacji chodzi w tej sprawie, a więc wyjaśnić, że wymagał on szczególnych zabiegów, nakładów i środków w celu jej przetworzenia. W niniejszej sprawie, tego elementu istotnego dla uznania, że żądana informacja ma charakter "informacji przetworzonej", Organ nie wykazał.

Zgodzić się zatem należało ze Skarżącym, że udostępnienie żądanego rodzaju informacji wymagało wykonania jedynie kilku prostych czynności technicznych,

tj. odszukania pism w odpowiednich zbiorach, wykonania ich kopii (w formie skanu bądź ksera) oraz przesłanie ich do wnioskodawcy.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd tutejszego Sądu, wyrażonego w wyroku z dnia 11.04.2018 r., II SA/SZ 207/18, w którym Sąd ten stwierdził, że: "Charakter informacji publicznej przetworzonej mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia. Przetworzenie może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (opracowaniu nawet prostego zestawienia w tym zakresie). Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, może być traktowana jako informacja przetworzona.

Zauważyć przyjdzie, że przeniesienie informacji na inny nośnik, pomijanie pewnych fragmentów, czy proste zsumowanie danych są tego rodzaju zabiegami, które nie pozwalają mówić o "przetworzeniu", a co najwyżej o "przekształceniu" informacji

w inną formę i nie stanowią one tym samym informacji przetworzonej. Na tym więc również polega różnica pomiędzy informacją prostą, tj. zawierającą się w istniejącym dokumencie, a informacją przetworzoną, która musi zostać dopiero wytworzona

w oparciu o istniejące dokumenty (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1727/09, CBOSA). Z "przetworzeniem informacji" nie można zrównać również samego faktu wyszukania w rejestrach, ewidencjach czy innego rodzaju zestawieniach informacji określonych we wniosku.

W takim przypadku organ udziela prostej informacji publicznej.".

Wyjaśnić przy tym także należy, że wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej nie musi wiedzieć na etapie składania wniosku, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a zatem

w momencie formułowania i kierowania wniosku nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.

To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać,

że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym, a więc winny wyjaśnić stronie, na czym polega przetworzenie żądanej informacji i w jakim zakresie, i z tego powodu wezwać stronę do wykazania, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, a dopiero, gdy wnioskodawca nie wykaże tego interesu, wówczas mogą odmówić jej udostępnienia.

W świetle art. 14 ust. 2 u.d.i.p., dysponent informacji publicznej przetworzonej powinien powiadomić pisemnie wnioskodawcę o braku możliwości udostępnienia żądanej informacji z tego powodu, że ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej, i wskazać, że jej udostępnienie może nastąpić niezwłocznie po wykazaniu powodów, dla których spełnienie żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. W sytuacji gdy wnioskodawca w terminie 14 dni w ogóle nie ustosunkuje się do wezwania, wówczas zajdzie podstawa do wydania decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), natomiast gdy wnioskujący nie wykaże interesu publicznego, organ może wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji.

W ocenie Sądu, z treści żądania zawartego we wniosku z dnia 27.12.2017 r. nie wynika by Skarżący żądał informacji publicznej wymagającej przetworzenia, a więc udostępnienia nowej informacji, o nowej jakości (nowej wartości intelektualnej), a jedynie informacji prostej, która nie wymagała szczególnych zabiegów czy działań ze strony Organu, a jedynie odszukania żądanych informacji, a następnie ich przekazania na rzecz Skarżącego. W każdym razie Organ nie wykazał, że udostępnienie żądanej informacji publicznej takich szczególnych zbiegów wymagało, o czym wyżej mowa.

Wobec powyższego Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom ustawowym, wynikającym z realizacji zasad określonych w art. 7 i art. 11 K.p.a., które znajdują zastosowanie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p., a także odpowiednio procedury wyrażonej w art. 14, 15 i 16 w związku z art. 17 ust. 1 u.d.i.p.

Zgodnie z art. 11 K.p.a., organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji, bez potrzeby stosowania środków przymusu.

Natomiast w myśl art. 7 K.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Sąd uznał, że skoro Organ nie dokonał odpowiednich ustaleń i analiz odnośnie wskazanych wyżej kwestii i nie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozważań co do konieczności przetworzenia żądanej informacji publicznej, to zaistniała podstawa do przyjęcia, że dokonał wadliwej wykładni przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. naruszając jednocześnie przepis art. 16 ust. 2 u.d.i.p. przez odmowę udostępnienia Skarżącemu żądanej informacji publicznej, a także przepis art. 107 § 3 K.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę Organ rozważy zatem, czy informacja żądana

we wniosku z dnia 27.12.2017 r. stanowi informację publiczną prostą czy przetworzoną, stosując właściwą procedurę, o czym wyżej mowa, uwzględniając przy tym wiążącą ocenę Sądu, stosownie do art. 153 P.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna

i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą

w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Końcowo wskazać należy, że rozpoznając na rozprawie w dniu 14.06.2018 r. pismo S. S. O. W. P. w W. z dnia 07.06.2018 r., w którym zgłosiło wniosek o dopuszczenie do postępowania w niniejszej sprawie i jednocześnie poparło zarzuty skargi, Sąd – działając na podstawie art. 33 § 2 w związku z art. 162 i 163 § 1 p.p.s.a. – dopuścił to Stowarzyszenie w charakterze uczestnika na prawach strony w niniejszym postępowaniu sądowym wobec stwierdzenia, że przedmiot skargi pokrywa się z przedmiotem statutowej działalności tego Stowarzyszenia, która dotyczy przejrzystości i rozliczalności instytucji publicznych.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., wobec stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, uchylił zaskarżoną decyzję.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego przez Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w kwocie [...]zł na rzecz Skarżącego Sąd orzekł na podstawie

art. 200 p.p.s.a. Kwota ta obejmuje kwotę uiszczonego stałego wpisu od skargi, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 2121, poz. 2193 z późn. zm.).