Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 185/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art 1 , art 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: Asesor WSA Anna Kopeć WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. R., K. S., K. K., M. M. na bezczynność N. Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w N. S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1/ zobowiązuje N. Okręgową Radę Pielęgniarek i Położnych w N. S. do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie załatwienia pkt 1, 2, 3, 4, 5, 7 i 8 wniosku z dnia 4 kwietnia 2023 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2/ stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3/ zasądza od N. Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w N. S. na rzecz każdego ze skarżących kwotę po 100 (sto) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 lipca 2023 r. M. R., K. S., K. K., M. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność N. Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w N. S. w zakresie dostępu do informacji publicznych. Organowi zarzucono naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej.

W uzasadnieniu skarżący podali, że wnioskiem z dnia 4 kwietnia 2023 r. zwrócili się do Przewodniczącego Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w N. S. o udzielenie informacji publicznej w zakresie:

1/ Protokołu z XXX Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego N. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w N. S.;

2/ Sprawozdań finansowych NOIPiP za lata od 2016 do 2022 (ostatnia kadencja);

3/ Rocznych sprawozdań z wykonania budżetów NOIPiP za lata od 2016 do 2022 (ostatnia kadencja);

4/ Sprawozdań finansowych spółki "[...]" za lata od 2016 do 2022 (ostatnia kadencja);

5/ Informacji czy były określone zasady a jeśli tak to jakie przy doborze wykładowców do prowadzenia zajęć na kursach, szkoleniach organizowanych przez Spółkę;

6/ Informacji o prowadzeniu w poszczególnych latach (2016-2022) kursów/szkoleń/projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskich lub Ministerstwa Zdrowia wraz z ich szczegółowym rozliczeniem księgowym;

7/ Uchwał Okręgowej Rady dotyczących uposażeń pracowników Izby w tym Przewodniczącej, Wiceprzewodniczących, Sekretarza, Skarbnika i innych pracowników począwszy od 2016 r. do chwili obecnej;

8/ Protokołów z działalności Okręgowej Komisji Rewizyjnej w latach 2016 r.-2022 r.

W odpowiedzi na powyższe przewodnicząca Okręgowej Rady N. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych pismem z dnia 18 kwietnia 2023 r. przedstawiła stanowisko w zakresie odmowy udostępnienia protokołów, sprawozdań finansowych oraz odmowy informacji o zarobkach. Informacja publiczna została udzielona w części - w zakresie odpowiedzi na zagadnienie opisane w pkt 6 wniosku. Zatem wniosek o udostępnienie informacji publicznej został zrealizowany w terminie wyłącznie w części jednego zagadnienia. W pozostałym zakresie pkt 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8 odpowiedź nie została udzielona, jak również nie została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W piśmie z dnia 23 maja 2023 r. organ podtrzymał stanowisko doprecyzowując, iż żądane przez wnioskodawców dokumenty finansowej spółki, której wyłącznym udziałowcem jest NOlPiP w N. S. są dostępne w KRS. Skarżący zwrócilil się równocześnie do Prezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, która w pisemnym stanowisku ustosunkowała się do sprawy wskazując na autonomię okręgowych izb oraz konieczność skorzystania z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W dalszej części uzasadnienia wskazano, że art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przesądza o obowiązku udostępnienia informacji publicznej przez organu samorządów zawodowych. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do odmowy udostępnienia przedmiotowego protokołu ze wskazaniem wyłącznej możliwości zapoznania się z jego treścią w siedzibie izby. W przypadku odmowy udostępnienia informacji organ zobowiązany do jej udostępnienia winien wydać stosowną decyzję administracyjną, określającą podstawę prawną i przyczyny faktyczne odmowy oraz jej szczegółowe uzasadnienie. Udzielona przez organ pisemna informacja nie spełnia tych wymagań, a zatem w sprawie udostępnienia informacji w tym zakresie Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych w N. S. pozostaje w nieuzasadnionej bezczynności, naruszając tym samym przepisy ustawowe. Uzasadniony zatem jest wniosek o udostępnienie w formie skanu kompletnego protokołu z obrad z zastrzeżeniem, iż zgodnie z § 17 ust. 1 pkt. 1 i pkt. 2 w/cyt. Regulaminu winien on zawierać stwierdzenie przebiegu obrad i w załącznikach zawierać protokoły komisji zjazdowych oraz pełne teksty podjętych uchwał, przedłożonych sprawozdań, wniosków oraz innych dokumentów okręgowego zjazdu. Skarżące nie kwestionują możliwości skorzystania z repozytorium danych finansowych KRS, lecz po kwerendzie ustalono, że nie wszystkie dokumenty zostały tam złożone. Z kolei rzekome naruszenie dóbr osobistych jako przyczyna odmowy udzielenia informacji publicznej dotyczące wynagrodzeń członków organów izby jest także nieuzasadnione.

Reasumując skarżący podnieśli, że wniosek z dnia 4 kwietnia 2023 r. w części dotyczącej punktów 1-4, 5, 7, 8 nie został zrealizowany. W konsekwencji wniesiono o

zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku w tym zakresie w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także zasądzenie kosztów według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę N. Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych w N. S. wniosła o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w piśmie z dnia 18 kwietnia 2023 r. przedstawiono jasne i klarowane stanowisko w przedmiotowej sprawie, w którym przede wszystkim wbrew twierdzeniom skarżących wydano decyzję odmowną w zakresie udostępnienia wnioskodawcom tylko i wyłącznie: sprawozdań finansowych NOIPiP za lata 2016 do 2022, rocznych sprawozdań z wykonania budżetów za lata 2016-2022, sprawozdań finansowych spółki "[...]" za lata 2016 do 2022, uchwał Okręgowej Rady dotyczących uposażeń pracowników izby w tym Przewodniczącej, Wiceprzewodniczącej, Sekretarza, Skarbnika i innych pracowników począwszy od 2016 roku do chwili obecnej oraz protokołów z działalności Okręgowej Komisji Rewizyjnej w latach 2016 – 2022 roku. Natomiast w tym miejscu wskazać należy, iż Przewodnicząca Okręgowej Rady N. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w N. S. udostępniła skarżącym protokół z XXX Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo - Wyborczego N. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w N. S., z którym zapoznali się w dniu 4 kwietnia 2023 roku. Wprawdzie delegaci nie zapoznali się z załącznikami do protokołu z XXX Okręgowej Zjazdu Sprawozdawczo - Wyborczego N. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w N. S. natomiast spowodowane to było tym, iż delegaci wraz z przedstawicielami związków zawodowych bez żadnego uprzedzenia zjawili w Okręgowej Izbie Pielęgniarek i Położnych w N. S. w czasie kiedy trwało posiedzenie Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w N. S., w okolicach godziny 14/00 tj. na 1,5 godziny przed zamknięciem Izby i zażądali od Przewodniczącej Rady udostępnienia im w całości powyższego protokołu wraz z załącznikami. Powyższy protokół udostępniony został delegatom w formie wglądu bowiem wynika to z przepisów, które zostały uchwalone przez Naczelną Izbę Pielęgniarek i Położnych w W., a które to przepisy obowiązują każdą Okręgową Izbę. Z uwagi na fakt, iż delegaci nie zdążyli zapoznać się z wszystkimi dokumentami termin kolejnego spotkania celem udostępnienia protokołu wraz z załączeniami ustalono na dzień 11 kwietnia 2023 roku, z którego delegaci już nie skorzystali. W zakresie pkt 5 zawartego we wniosku z dnia 4 kwietnia 2023 roku wskazać należy, iż organ udzielił odpowiedzi na żądane przez wnioskodawców pytanie w sposób szczegółowy, dokładny oraz wyczerpujący dlatego nie ulega wątpliwości, iż w tym zakresie należy oddalić wniosek, a wynika to z udzielonej przez organ odpowiedzi. Z kolei wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawartego w pkt 4 wniosku jest bezprzedmiotowy bowiem wszelkie informacje finansowe spółki "[...]" za lata od 2016 do 2022 roku są ogólnodostępne w Krajowym Rejestrze Sądowym. Sprawozdania spółki są publicznie dostępne w repozytorium dokumentów finansowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Organ jako jedyny udziałowiec spółki wskazuje, iż nie dysponuje innymi sprawozdaniami spółki poza tymi, które przedłożył i dostępne są w KRS. Skarżący nie wykazali w żaden sposób, iż nie wszystkie dokumenty zostały złożone przez spółkę w KRS. Tego typu zarzuty są bezpodstawne i niezasadne. Organ podkreślił, że sprawozdania za lata 2016- 2021 nie są informacją publiczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2022 r., poz. 1634 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a."), sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 (art. 3 § 2 p.p.s.a.) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Dopuszczalność skargi na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej nie jest kwestionowana ani w orzecznictwie sądów administracyjnych, ani w piśmiennictwie. Przyjmuje się też, że dopuszczalność takiej skargi zachodzi również wtedy, gdy strona - wbrew stanowisku organu - uznaje, że żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 20 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Ke 30/20).

Skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność N. Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w N. S. w udostępnieniu informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia 4 kwietnia 2023 r. w zakresie protokołu z XXX Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego N. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w N. S.; sprawozdań finansowych NOIPiP za lata od 2016 do 2022 (ostatnia kadencja); rocznych sprawozdań z wykonania budżetów NOIPiP za lata od 2016 do 2022 (ostatnia kadencja); sprawozdań finansowych spółki "[...]" za lata od 2016 do 2022 (ostatnia kadencja); informacji czy były określone zasady a jeśli tak to jakie przy doborze wykładowców do prowadzenia zajęć na kursach, szkoleniach organizowanych przez Spółkę; uchwał Okręgowej Rady dotyczących uposażeń pracowników Izby w tym Przewodniczącej, Wiceprzewodniczących, Sekretarza, Skarbnika i innych pracowników począwszy od 2016 r. do chwili obecnej; protokołów z działalności Okręgowej Komisji Rewizyjnej w latach 2016 r.-2022 r.

Na wstępie wskazać należy, że jakkolwiek przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają, na czym polega stan bezczynności, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por.: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2011, s. 109; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 30 marca 2022 r., sygn. akt IV SAB/Wr 808/21).

Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – dalej jako "u.d.i.p.") o bezczynności możemy mówić, o ile wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który to pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wobec braku realizacji obowiązku jej udostępnienia w formie i terminach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Stosownie do art. 13 ust. 1 i art. 14 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Przy czym podmiot, do którego został skierowany wniosek o udzielenie informacji, może dokonać następujących działań: 1) udzielić informacji publicznej; 2) udzielić w formie pisma (zawiadomienia) odpowiedzi, że wniosek nie znajduje podstawy w przepisach prawa, gdyż żądanie nie dotyczy informacji publicznej albo organ nie jest w posiadaniu danej informacji lub obowiązuje inny tryb jej udostępniania; 3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie administracyjne w drodze decyzji administracyjnej.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006r., sygn. akt I OSK 601/05 oraz postanowienie z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 646/10). Wobec powyższego skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

W świetle art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie budzi wątpliwości, że okręgowa rada pielęgniarek i położnych jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, zobowiązanym do podejmowania działań w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie tej regulacji obowiązek udostępniania informacji publicznej nałożony został wprost na organy samorządów gospodarczych i zawodowych, jako podmioty wykonujące zadania publiczne. Organizacja oraz zadania samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych określone zostały w ustawie z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych. W art. 2 ust. 4 tej ustawy wskazano, że jednostkami organizacyjnymi tego samorządu, posiadającymi osobowość prawną, są Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych oraz okręgowe izby pielęgniarek i położnych. Okręgowa rada pielęgniarek i położnych - zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 tej ustawy - jest organem okręgowej izby. Jako organ samorządu zawodowego jest więc zobowiązany do udostepnienia informacji publicznej.

Pozostaje zatem ocenić, czy żądana informacja mieści się w pojęciu informacji publicznej, podlegającej udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. W odniesieniu do tej kwestii wyjaśnić trzeba, że pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Zawiera on jednak tylko przykładowy katalog i dlatego, dla prawidłowego ustalenia znaczenia tego pojęcia uwzględnić należy także zapisy Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Wskazuje, że prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W art. 61 ust. 2 Konstytucja stanowi natomiast o prawie do uzyskiwania informacji obejmującym dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej.

Na podstawie przywołanych wyżej przepisów w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Podkreśla się też, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11, wyrok NSA z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 155/12, wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2215/11).

O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu na podstawie ustawy decyduje zatem treść i charakter żądanej informacji. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p. zauważyć przyjdzie, że bez wątpienia informacją publiczną jest m.in. informacja na temat majątku samorządów zawodowych, co dotyczy wszystkich posiadanych przezeń środków oraz sposobu ich wydatkowania. Jednocześnie, na podstawie art. 61 ust. 1 Konstytucji prawo do informacji publicznej obejmuje uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego.

Uwzględniając wskazane regulacje, za bezsporne uznać trzeba, że informacja o jaką wystąpiła strona skarżąca zawarta w punktach 1-5, 7 i 8 wniosku z dnia 4 kwietnia 2023 r. stanowi informację publiczną. Próba zanegowania publicznego charakteru żądanej informacji przez organ jest natomiast nietrafiona. Obowiązek, o którym mowa w art. 19 (obligatoryjne sporządzenie i udostępnienie protokołów lub materiałów audiowizualnych lub teleinformatycznych), sformułowany expressis verbis w stosunku do tychże organów, nie oznacza, że obowiązku udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie nie mają inne podmioty, o ile informacja publiczna w tym zakresie znajduje się w ich posiadaniu.

Nie ulega zatem wątpliwości, że Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych w N. S. zobowiązana była do rozpoznania wniosku strony skarżącej w trybie omawianej ustawy o dostępie do informacji publicznej, która - co należy zaznaczyć - w art. 10 reguluje również udostępnienie informacji na wniosek. Wniosek, datowany na dzień 4 kwietnia 2023 r. stanowił żądanie udostępnienia informacji publicznej, przeto powoływanie się przez organ na status strony skarżącej (członka samorządu) i zastosowanie doń wewnętrznych regulacji, określonych w regulaminie, nie ma dla oceny zachowania organu żądnego znaczenia. Żadna wewnętrza procedura nie może też skutecznie ograniczać dostępu do informacji publicznej. Prawo to podlega bowiem ograniczeniu jedynie w okolicznościach wskazanych w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej i jedynie na gruncie tego przepisu rozważać należy kwestię ewentualnej ochrony dóbr osobistych (czy szerzej prywatności) osób fizycznych, która jest przedmiotem troski organu samorządu.

Co więcej odnosząc się do treści pisma organu z dnia 18 kwietnia 2023 r. wskazać należy, że nie można uznać, że w części dotyczącej udostepnienia protokołu z XXX Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo – Wyborczego N. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w N. S. stanowi ono decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Akt administracyjny jakim jest decyzja musi mieć określona formę, treść i zawierać pouczenie tymczasem pismo z dnia 18 kwietnia 2023 r. ma jedynie charakter czysto informacyjny. Wbrew twierdzeniom organu nie można uznać również, że w pełni została udzielona odpowiedź odnośnie zasad doboru wykładowców do prowadzenia zajęć na kursach i szkoleniach organizowanych przez Spółkę. Organ wskazał bowiem jedynie, że dobór kadry dydaktycznej obywał się w oparciu o przepisy prawa. Jeśli natomiast podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej uznaje, że informacja ta podlega ograniczeniom w udostępnieniu ze względu na treść art. 5 ustawy to jest zobowiązany do wydania decyzji w tym zakresie.

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, to zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W sytuacji z kolei, gdy zaistnieje podstawa do pobrania opłaty, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.d.i.p., w myśl art. 15 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji powiadamia wnioskodawcę o jej wysokości, w terminie 14 dni do dnia złożenia wniosku i następnie udostępnienia informację zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek.

Ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej na wniosek i dlatego jej udostępnienie ma formę czynności materialno-technicznej. Forma decyzji przewidziana została jedynie w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

O bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można zatem mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie, wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu 4 kwietnia 2023 r. Pismem z dnia 18 kwietnia 2023 r. organ wyjaśnił swoje stanowisko w sprawie, ale treść tego pisma wskazuje, że zostały udostępnione informacje jedynie odnośnie punktu 6 wniosku. W pozostałej części uznać należy, że organ pozostawał w bezczynności. Pismo organu nie może być również traktowane jako odmowa udzielenia żądanej informacji, w której upatrywać można cech decyzji administracyjnych, ponieważ nie zawiera chociażby jej istotnej części - negatywnego rozstrzygnięcia żądania w zakresie wnioskowanej informacji publicznej.

Na podstawie art. 149 § 1 i 1a pkt 1 P.p.s.a. zobowiązano przeto N. Okręgową Izbę Pielęgniarek i Położnych w N. S. do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie załatwienia pkt 1-5 oraz 7 i 8 wniosku z dnia 4 kwietnia 2023 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wra z aktami sprawy. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Z okoliczności sprany nie wynika bowiem, aby bezczynność owa rażąco naruszała prawo. Odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji, jakkolwiek zasadzająca się na błędnym przekonaniu organu, została bowiem do strony skarżącej skierowana w ustawowym terminie, co w ocenie Sądu, wyklucza możliwość przypisania bezczynności organu charakteru rażącego naruszenia prawa. O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a.