Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1430/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor

Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie organu

I instancji o ustaleniu A sp. z o.o. w W. kosztów egzekucyjnych

w kwocie [...] zł powstałych w wyniku postępowania egzekucyjnego prowadzonego

na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...] obejmującego zaległości w podatku od towarów i usług za listopad i wrzesień 2014 r.

Na powyższe postanowienie A sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2018 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przesyłka polecona zawierająca m.in. powyższe wezwanie została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 10 stycznia 2018 r.,

a następnie awizowana powtórnie w dniu 18 stycznia 2018 r. Przesyłka ta w dalszej kolejności została wydana pełnomocnikowi pocztowemu adresata w dniu 25 stycznia

2018 r.

W dniu 1 lutego 2018 r. strona skarżąca nadesłała niepodpisane pismo dotyczące spraw o sygn. akt od I SA/Gl 1427/17 do I SA/Gl 1432/17, do którego załączyła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Spółki. Informacja ta została dołączona do akt sprawy o sygn. I SA/Gl 1428/17.

Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia

16 lutego 2018 r., wezwano ponownie stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu

lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi

i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że żądany dokument należy złożyć w ilości egzemplarzy odpowiadającej liczbie prowadzonych spraw, celem dołączenia do każdej

z tych spraw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "ppsa"), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania

w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby,

o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem

przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie

w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane

z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 25 stycznia 2018 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 10 stycznia 2018 r., a następnie po raz drugi w dniu 18 stycznia 2018 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 24 stycznia 2018 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin

na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 31 stycznia 2018 r. Strona skarżąca zareagowała zaś na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w dniu 1 lutego 2018 r., a więc dzień po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tych czynności.

Z uwagi na powyższe uznać należy, że niesłuszne było ponowne wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono

jak w sentencji postanowienia.