Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 563/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 169
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.),, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu II raty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2018 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku J. G. (dalej: Skarżący) w sprawie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu drugiej raty łącznego zobowiązania podatkowego za 2018 rok.

Rozstrzygnięcie podjęte zostało w następujących okolicznościach.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2018 r. Skarżący wystąpił do Wójta Gminy W. m.in. o umorzenie II raty w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2018r. w kwocie

69 zł.

Wójt Gminy W., działając na podstawie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm., dalej: "o.p.") wezwał Skarżącego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia do uzupełnienia akt sprawy poprzez przedstawienie dowodów niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i rozstrzygnięcia sprawy, tj. - zgłoszenie się w celu spisania protokołu o stanie majątkowym; - dostarczenie kserokopii protokołu oszacowania szkód i strat, -sporządzonego przez komisję powołaną zarządzeniem Wójta Gminy W. z dnia [...] maja 2018r.; - dostarczenie kserokopii Kierownika OPS w W. za okres marzec-maj 2018r.; - przedstawienie dochodów uzyskiwanych z produkcji roślinnej i zwierzęcej; dostarczenie zaświadczeń o przyznanej pomoc de minimis z lat 2016-2018; - przedstawienie obecnej sytuacji materialnej, okoliczności istotnych z punktu widzenia ważnego interesu strony - m.in. ponoszenia wydatków, kosztów związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego i innych okoliczności mających wpływ na sytuację materialną. Organ pouczył, że niezastosowanie się do powyższego wezwania w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

W związku z nieprzedstawieniem ww dokumentów, Wójt Gminy W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] działając na podstawie art. 169 § 1 i 4 o.p. pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpatrzenia.

Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. utrzymało postanowienie organu pierwszej instancji w mocy.

Kolegium wskazało, że w sprawie niezbędnym do rozpatrzenia wniosku - o czym wiedział Skarżący - było dostarczenie zaświadczeń o otrzymanej dotychczas pomocy de minimis, co wynika wprost z art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 362). Organ wskazał, że w myśl art. 38 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa m.in. w ust. 2 , pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi. Organy podatkowe mają obowiązek - w przypadku gdy z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych występuje beneficjent pomocy publicznej - wezwać wnioskodawcę do usunięcia braku podania w terminie 7 dni poprzez dostarczenie zaświadczeń o otrzymanej dotychczas pomocy de minimis, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

Organ przyjął natomiast, że niedostarczenie przez Skarżącego pozostałych dokumentów wymienionych w wezwaniu nie mogło skutkować pozostawieniem podania bez rozpatrzenia. Brak reakcji strony na wezwanie do: - zgłoszenia się w celu spisania protokołu o stanie majątkowym; - dostarczenia kserokopii protokołu oszacowania szkód i strat, - dostarczenia kserokopii Kierownika OPS w W. za okres marzec-maj 2018r.; - przedstawienia dochodów uzyskiwanych z produkcji roślinnej i zwierzęcej; - przedstawienia obecnej sytuacji materialnej, okoliczności istotnych z punktu widzenia ważnego interesu strony - m.in. ponoszenia wydatków, kosztów związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego i innych okoliczności mających wpływ na sytuację materialną, lub też reakcja niewystarczająco dokładna w tym przedmiocie, mogło skutkować wyłącznie w zakresie ustalenia przesłanek oraz oceny zasadności zastosowania ulgi podatkowej.

Zdaniem Kolegium, z uwagi jednak na to, że wezwanie zawierało również żądanie dostarczenia zaświadczeń o udzielonej podatnikowi pomoc de minimis, a więc wymóg wynikający wprost z przepisów prawa, pozostawienie wniosku Skarżącego bez rozpoznania należało uznać za zgodne z prawem.

Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Sądu, zaskarżając ww. postanowienie w całości. Wskazał, że Wójt Gminy W. posiadał wszystkie niezbędne informacji do rozpatrzenia wniosku o umorzenie II raty podatku po zdarzeniu losowym gradobicia, które nastąpiło w dniu 1 maja 2018 roku, a które celowo wzywał do przedstawienia przez podatnika, aby ten poniósł dodatkowe koszty dojazdu, za które nie chce zwrócić pieniędzy w wysokości 30 zł (połowa wnioskowanej do umorzenia raty podatku). Ponadto wskazał, że Wójt posiadał informację o otrzymanej pomocy de minimis, gdyż w październiku 2017 r. celowo wystawił wezwanie do osobistego stawiennictwa, po czym postanowieniem z dnia [...].10.2017 r. odmówił Skarżącemu zwrotu kosztów dojazdu na wezwanie dotyczące wniosku o umorzenie III raty podatku.

Następnie Skarżący wskazał na swoją trudną sytuację finansową.

W piśmie z dnia 28 listopada 2018 r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik wnosząc o uchylenie postanowień wydanych przez organy obydwu instancji zarzucił skarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 77 § 4 k.p.a. poprzez niezastosowanie w sprawie, podczas gdy organ, mając wiedzę o ciężkiej sytuacji finansowo – bytowej Skarżącego, posiadając protokół oszacowania szkód i strat, powinien skorzystać z dokumentów znajdujących się w Gminie bez wzywania do ich składania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie ulega wątpliwości, iż niezbędnym do rozpatrzenia wniosku - o czym doskonale wiedział Skarżący ze względu na ilość składanych wniosków -było dostarczenie zaświadczeń o otrzymanej dotychczas pomocy de minims, co wynika wprost z art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 362), zgodnie z którym podmiot ubiegający się o pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat obrotowych, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis w rolnictwie otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie. Podkreślenia wymaga, iż w przepisie wyraźnie wskazano, że dokumenty należy złożyć wraz ze składanym wnioskiem. W myśl art. 38 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa m.in. w ust. 2 , pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi. Organy podatkowe mają obowiązek - w przypadku gdy z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych występuje beneficjent pomocy publicznej - wezwać wnioskodawcę w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej do usunięcia braku wniosku w terminie 7 dni poprzez dostarczenie zaświadczeń o otrzymanej dotychczas pomocy de minims, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Zapis zawarty w art. 37 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, stanowiący o niedopuszczalności udzielenia beneficjentowi pomocy do czasu przekazania przez niego wymaganych zaświadczeń lub informacji o otrzymanej dotychczas pomocy publicznej, ma jedynie charakter ogólny. Konkretyzacja powołanej normy następuje zaś w przepisach regulujących poszczególne formy pomocy publicznej. Przepisem takim na potrzeby postępowania w przedmiocie udzielenia ulgi podatkowej jest art. 169 Ordynacji podatkowej, normujący procedurę wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku (podania) oraz skutki niewypełnienia wezwania do usunięcia tych braków (por. wyrok NSA z 9 października 2007r., sygn. akt IIFSK 1060/06). Nie ulega wątpliwości, że Skarżący był beneficjentem pomocy publicznej, oraz że nie dostarczył w terminie zaświadczeń o otrzymanej pomocy de minimis. Tym samym organ był zobligowany pozostawić wniosek bez rozpatrzenia, co też uczynił nie naruszając obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie. Z akt sprawy wynika, że Skarżący składał wniosek osobiście w urzędzie gminy i nic nie stało na przeszkodzie, żeby przy składaniu przedmiotowego wniosku załączył wymagane przepisami ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej zaświadczenia o otrzymanej pomocy de minimis a przy okazji również pozostały materiał dowodowy potrzebny do rozpatrzenia jego wniosku. Skarżący jednak tego nie uczynił i swoim postępowaniem celowo, jak się wydaje i na co słusznie wskazuje organ, generuje dodatkowe koszty próbując obarczyć nimi Urząd Gminy. Podatnik począwszy od 2012r. występuje o umorzenie niemalże każdej raty podatku w łącznym zobowiązaniu pieniężnym i doskonale zdaje sobie sprawę jakie dokumenty są wymagane do ich rozpatrzenia a pomimo to nie załączył ich do wniosku, w związku z czym organ musiał wystosować wezwanie w celu usunięcia braku formalnego wniosku o umorzenia zaległości podatkowych oraz aby zgromadzić niezbędny do wydania decyzji materiał dowodowy. Wbrew twierdzeniom Skarżącego złożenie zaświadczeń o pomocy de minimis na wezwanie z października 2017r. w związku z innym postępowaniem nie czyni zadość obowiązkowi uzupełnienia braku formalnego konkretnego, rozpatrywanego wniosku i nie oznacza, że organ dysponuje w dalszym ciągu tymi zaświadczeniami. Z uwagi na zaskarżanie niemalże wszystkich rozstrzygnięć przez Skarżącego akta spraw są przekazywane do Kolegium a następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i dlatego organ nie zawsze może dysponować aktami z innych postępowań z udziałem Skarżącego a poza tym jest obowiązany do wydawania rozstrzygnięć w oparciu o aktualny materiał dowodowy. Poza tym do udzielania pomoc de minimis w rolnictwie uprawnione są nie tylko organy gminy ale również inne podmioty i dlatego Wójt Gminy W. nie może opierać się w kwestii ustalenia wysokości pomocy de minimis jedynie na wysokości umorzonych rat w łącznym zobowiązaniu pieniężnym.

Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.