Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 424/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 §1c, art. 53 §2, art. 110o §1, art. 110u §1
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło Sędziowie sędzia WSA Przemysław Krzykowski sędzia WSA Andrzej Brzuzy (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 29 września 2023r., nr 2801-IEE.7192.105.2023 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 16 sierpnia 2023 r. sprostowanym postanowieniem z 28 września 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie (dalej jako: "Naczelnik US", "organ I instancji") na podstawie art. 17 §1c ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 472, ze zm.), dalej jako: "u.p.e.a.", stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zarzutu do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] w egzekucji skierowanej do majątku K. O. (dalej jako: "strona", "skarżący") w oparciu o własne tytuły wykonawcze z 17 września 2020 r. obejmujące należności z tytułu podatku od towarów i usług, z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz z tytułu kosztów egzekucyjnych, w łącznej kwocie należności głównej 270.576,49 zł.

Z uzasadnienia decyzji NUS oraz przekazanych sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że wobec nieuregulowania należności wskazanych w zajęciu udziału w wysokości 19/24 w części wspólnej wskazanej już nieruchomości pismem z 25 kwietnia 2023 r. dokonano obwieszczenia o terminie opisu i oszacowania jej wartości. Termin został wyznaczony na 27 czerwca 2023 r. W tym dniu sporządzony został protokół opisu i oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości. Z kolei pismem nadanym w placówce pocztowej 28 lipca 2023 r. strona wniosła zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zdaniem organu I instancji termin do wniesienia zarzutów upłynął 11 lipca 2023 r., dlatego też stwierdził, że zostały wniesione po terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona potwierdziła, że 27 czerwca 2023 r. odbyło się odczytanie protokołu z opisu i oszacowania nieruchomości. Zwróciła jednak uwagę, że ponieważ konieczne było podpisanie protokołu przez osoby reprezentujące organ egzekucyjny dokument ten nie został jej wydany. Skarżący zaznaczył, że nie posiada kompetencji do weryfikacji kiedy nastąpiło podpisanie protokołu, tym samym kiedy de facto został ukończony opis i oszacowanie wartości nieruchomości. W jego przekonaniu sygnowanie protokołu przez osoby reprezentujące organ egzekucyjny uważa się za ukończenie opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Wobec tego w ocenie strony stwierdzenie, że nastąpiło uchybienie terminu do zgłoszenia zarzutów jest niezasadne. Strona wskazała, że wiadomość o czynności ukończenia opisu i oszacowania otrzymała 14 lipca 2023 r. (wówczas został doręczony protokół opisu i oszacowania wartości nieruchomości) i od tego dnia rozpoczął bieg termin do zgłoszenia zarzutów, tym samym zgłoszenie zarzutów nastąpiło w ustawowym terminie.

Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej również jako: "DIAS"’, "organ odwoławczy") postanowieniem z 29 września 2023 r. rozstrzygnięcie organu I instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że warunkiem skuteczności czynności procesowej, w niniejszym przypadku wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Po otrzymaniu powyższego środka zaskarżenia zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy obowiązane są w pierwszej kolejności zbadać, czy środek zaskarżenia został wniesiony w przewidzianym przepisami terminie. Zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. DIAS wskazał, że w orzecznictwie sądowym zgodnie przyjmuje się, że zarzuty winny zostać złożone w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, zgadnie z art. 110u §1 u.p.e.a. Termin ten jest liczony od dnia ukończenia opisu i oszacowania, nie zaś od innego momentu, np. doręczenia protokołu z tej czynności. Czynność procesowa w postaci złożenia środka zaskarżenia po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia jest bezskuteczna i nie wywołuje skutków prawnych.

DIAS podniósł też, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że protokołem z 27 czerwca 2023 r. organ egzekucyjny zakończył opis i oszacowanie wartości nieruchomości opisanej. Zaznaczył, że organ egzekucyjny zawiadomieniem z 25 kwietnia 2023 r. informując stronę o terminie ww. opisu i oszacowania pouczył, że zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone w terminie 14 dni od dnia ich ukończenia. Strona zgłosiła zarzuty pismem nadanym 28 lipca 2023 r., czyli po upływie 30 dni od ukończenia opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Organ odwoławczy wyjaśnił, że termin doręczenia protokołu nie ma znaczenia, ponieważ termin do zgłoszenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości należy liczyć nie od dnia doręczenia stronie protokołu, lecz od dnia zakończenia czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Podkreślił, że obowiązek doręczenia zobowiązanemu odpisu protokołu opisu i oszacowania nie ma wpływu na bieg terminu do złożenia zarzutów, gdyż obowiązek ten wynika z art. 53 §2 u.p.e.a., a więc z podstawy prawnej niezwiązanej bezpośrednio z zaskarżeniem opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Stwierdził także, że okoliczność sygnowania protokołu przez osoby reprezentujące organ egzekucyjny, nie stanowi o zakończeniu czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zaznaczył, że termin do zgłoszenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości na podstawie 110u §1 u.p.e.a. rozpoczął bieg 28 czerwca 2023 r., wobec tego 11 lipca 2023 r. wygasło uprawnienie strony do zgłoszenia zarzutów na podstawie art. 110u §1 u.p.e.a. W takiej sytuacji zastosowanie ma art. 17 §1c u.p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny stwierdza, w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia skargi, wniosku lub innego podania, którego wniesienie jest ograniczone terminem. Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia jest aktem formalnym a nie merytorycznym, organ nie rozstrzyga więc sprawy co do jej istoty.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie strona zaskarżyła postanowienie DIAS w całości, wniosła o jego uchylenie i nakazanie rozpoznania sprawy na nowo, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, w postaci art. 110u §1 u.p.e.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że odczytanie protokołu opisu i oszacowania nieruchomości jest tożsame z zakończeniem opisu i oszacowania nieruchomości, podczas gdy zakończenie tej czynności powinno być związane z podpisaniem dokumentu przez osoby umocowane. Skarżącemu nie jest wiadomo, kiedy nastąpiła ta czynność, gdyż nie stało się to podczas odczytania ze względu na brak wszystkich umocowanych osób;

2) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

- art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, ze zm.), dalej jako: "k.p.a.", w zw. z art, 77 §1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., w ten sposób, że organ odwoławczy dokonał dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego, w szczególności uznając że doszło do zakończenia opisu i oszacowania w terminie przyjętym przez organ I instancji, podczas gdy w tym terminie protokół nie został podpisany przez wszystkie osoby umocowane ze strony organu, a tym samym nie można przyjąć, że opis się zakończył,

- art. 8 k.p.a. poprzez nieprzyczynienie się do prowadzenia przez organy obu instancji zgodnego z przepisami prawa postępowania mającego zagwarantować równość wobec prawa, gdyż niewyjaśnione sytuacje faktyczne zostały zastosowane na niekorzyść podatnika.

Strona uważa bowiem, że o fakcie "ukończenia", tj. podpisania opisu i oszacowania wartości nieruchomości otrzymała wiedzę wtedy kiedy otrzymała protokół, czyli 14 lipca 2023 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin na wniesienie zarzutów. Stąd też w jej ocenie zarzuty wniosła w ustawowym terminie.

Odpowiadając na skargę DIAS podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie oraz wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 §1 i §2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, ze zm.) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone akty administracyjne pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest on związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". W wyniku takiej kontroli decyzja/postanowienie podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Tym samym sąd administracyjny nie zastępuje w orzekaniu organów administracyjnych, a jedynie kontroluje zaskarżone rozstrzygnięcie pod względem zgodności z prawem i w przypadku ustalenia, że narusza ona prawo - uchyla ją.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organ odwoławczy zasadnie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.

W ocenie organu zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości zostały zgłoszone po terminie, w związku z czym zachodziła konieczność stwierdzenia uchybienia terminu do ich wniesienia w oparciu o art. 17 §1c u.p.e.a. Z taki stanowiskiem nie zgodziła się strona podnosząc, że w dniu 27 czerwca 2023 r. odbyło się odczytanie protokołu z opisu i oszacowania nieruchomości, na którym obecny był pełnomocnik strony. Dodając jednocześnie, że z uwagi na konieczność podpisania protokołu przez osoby reprezentujące organ egzekucyjny, odczytany protokół nie został wydany pełnomocnikowi skarżącego (a skarżący nie posiada kompetencji do weryfikacji, kiedy nastąpiło podpisanie protokołu, tym samym kiedy de facto został ukończony opis i oszacowanie wartości nieruchomości). Wskazał przy tym, że sygnowanie protokołu przez osoby reprezentujące organ egzekucyjny uważa się za "ukończenie" opisu i oszacowania wartości nieruchomości. To zaś powoduje (jego zdaniem), że brak wydania protokołu, który został doręczony za pośrednictwem poczty i stwierdzenie, że z powodu tej okoliczności nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia zarzutów jest niezasadne. Dlatego też, skoro ww. protokół został mu doręczony 14 lipca 2023 r. to termin do zgłoszenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości rozpoczął bieg od tego dnia, tym samym zgłoszenie zarzutów nastąpiło w ustawowym terminie.

Zgodnie z art. 110u §1 u.p.e.a. zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie.

Według art. 17 §1c u.p.e.a. organ egzekucyjny stwierdza, w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia skargi, wniosku lub innego podania, którego wniesienie jest ograniczone terminem. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Zarzuty, o których mowa w art. 110u §1 u.p.e.a. są sformalizowanym środkiem prawnym przysługującym wszystkich uczestnikom postępowania egzekucyjnego, co powoduje, że tylko terminowe wniesienie takich zarzutów skutkuje możliwością i koniecznością ich rozpoznania. Zarzuty wniesione po tym terminie nie mogą wywrzeć zamierzonych skutków prawnych, gdyż są oczywiście spóźnione. Wystąpienie takiej sytuacji (w razie wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości po terminie przewidzianym w art. 110u §1 u.p.e.a.) powoduje, że zgodnie z art. 17 §1c u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do ich wniesienia (por. wyrok NSA z 16 marca 2021 r., sygn. akt III FSK 2780/21).

W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że termin na złożenie zarzutów wynoszący 14 dni jest liczony od dnia ukończenia opisu i oszacowania, nie zaś od innego momentu np. doręczenia protokołu z tej czynności, jak chciałaby tego strona w tej sprawie (wyroki NSA z 8 września 2016 r., sygn. akt II FSK 92/15 i sygn. akt II FSK 93/15; z 23 lutego 2021 r., sygn. akt III FSK 2284/21 oraz wyroki: WSA w Poznaniu z 24 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Po 572/22; WSA w Gliwicach z 6 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 462/20 i z 8 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 1250/17; WSA w Gdańsku z 21 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1057/19).

Mając na względzie dotychczasowe rozważania na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia art. 110u §1 u.p.e.a. poprzez uznanie, że odczytanie protokołu z opisu i oszacowania wartości nieruchomości jest tożsame z zakończeniem opisu i oszacowania wartości nieruchomości, podczas gdy zakończenie tej czynności powinno być związane z podpisaniem protokołu przez osoby umocowane. Z akt sprawy wynika bowiem, że czynności opisu i oszacowania wartości nieruchomości przeprowadzone zostały 27 czerwca 2023 r. W czynnościach tych brała udział pełnomocnik strony (k. 104 akt sprawy). Protokół ten został odczytany (co potwierdza sam skarżący – k. 4 akt sądowych). Z jego treści wynika też, że odczytując go pouczono uczestników tych czynności o formie, trybie i terminie wnoszenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości (k. 104 akt sprawy). Jak wskazał również DIAS podczas odczytania protokołu pełnomocnik skarżącego nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń dotyczących stanu faktycznego nieruchomości. Z akt sprawy wynika także, że jego podpisanie miało miejsce w tym samym dniu, tj. 27 czerwca 2023 r. (k. 104 akt sprawy). Zauważyć też trzeba, że zawiadamiając pełnomocnika strony o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości takie pouczenie (o formie, trybie i terminie wnoszenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości) organ egzekucyjny również zawarł (k. 100 akt sprawy). Odpis protokołu opisu i oszacowania wartości nieruchomości został natomiast doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 lipca 2023 r. (k. 104 akt sprawy). Uwzględniając zatem treść art. 110u §1 u.p.e.a. termin do zgłoszenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości rozpoczął bieg (jak słusznie zauważył DIAS) 28 czerwca 2023 r. To zaś powoduje, że 11 lipca 2023 r. wygasło uprawnienie strony do zgłoszenia zarzutów. Natomiast skarżący pismem z 28 lipca 2023 r. (nadanym w tym samym dniu, czyli po upływie 30 dni od ukończenia opisu i oszacowania zajętej nieruchomości – k. 105 akt sprawy) wniósł zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Przekroczenie terminu zakreślonego w art. 110u §1 zdanie pierwsze u.p.e.a. w niniejszej sprawie jest zatem ewidentne. Termin bowiem na złożenie zarzutów wynoszący 14 dni jest liczony od dnia ukończenia opisu i oszacowania, nie zaś od innego momentu np. doręczenia protokołu z tej czynności. Powyższe wykluczało zatem możliwość merytorycznego rozpatrzenia zarzutów strony do opisu i oszacowania wartości nieruchomości i obligowała organ egzekucyjny w myśl art. 17 §1c u.p.e.a. do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do ich wniesienia. Opisane zatem w skardze okoliczności pozostają bez znaczenia dla sprawy, gdyż pełnomocnik strony już na etapie doręczenia zawiadomienia uczestników postępowania o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości, co miało miejsce 28 kwietnia 2023 r. miała pełną świadomość formy, trybu i co najważniejsze terminu wnoszenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Rację ma też organ, że obowiązek doręczenia zobowiązanemu odpisu protokołu opisu i oszacowania nie ma wpływu na bieg terminu do złożenia zarzutów, gdyż obowiązek ten wynika z art. 53 §2 u.p.e.a. (Odpis protokołu, o którym mowa w §1, doręcza się niezwłocznie zobowiązanemu), a więc z podstawy prawnej niezwiązanej bezpośrednio z zaskarżeniem opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W tym miejscu należy również dodać, że za takim rozwiązaniem (że termin na złożenie zarzutów wynoszący 14 dni jest liczony od dnia ukończenia opisu i oszacowania, nie zaś od innego momentu np. doręczenia protokołu z tej czynności) pośrednio przemawia również to, że zgodnie z art. 110o §1 u.p.e.a o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ egzekucyjny zawiadamia znanych mu uczestników postępowania egzekucyjnego (co w sprawie miało miejsce) - ale uczestnictwo w czynnościach nie jest obowiązkowe.

Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia: (-) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie przez organ odwoławczy dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego i przyjęcie, że zakończenie opisu i oszacowania wartości nieruchomości nastąpiło w terminie wskazanym przez organ pierwszej instancji, podczas gdy we wskazanym terminie protokół nie został podpisany przez osoby umocowane, a tym samym nie można przyjąć, że czynność została zakończona; (-) art. 8 k.p.a. poprzez brak prowadzenia przez organy postępowania zgodnie z przepisami prawa gwarantującego równość wobec prawa, w sytuacji gdy niewyjaśnione okoliczności zostały zastosowane na niekorzyść skarżącego, to również i one w ocenie sądu nie zasługiwały na uwzględnienie. Trudno bowiem zrozumieć, w oparciu o co skarżący twierdzi (gdyż nie poparł tego żadnym materiałem dowodowym ani przekonującą argumentacją), że zakończenie opisu i oszacowania wartości nieruchomości nie nastąpiło w terminie wskazanym przez organ I instancji (gdyż we wskazanym terminie, jak zauważa protokół nie został podpisany przez osoby umocowane, a tym samym nie można przyjąć, że czynność została zakończona), skoro w aktach sprawy znajduje się protokół opatrzony datą 27 czerwca 2023 r. i stosownymi podpisami – k. 104 akt sprawy). Ponadto, jak słusznie zauważył DIAS organ egzekucyjny, wskazał w zawiadomieniu uczestników postępowania o terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości konkretny dzień (a nie okres), w którym zostanie on sporządzony: "(...) 27 czerwca 2023 roku o godzinie 10.00 – 11.00, w siedzibie Urzędu Skarbowego (...) zostanie sporządzony opis i oszacowanie wartości nieruchomości (...)." (k. 100 akt sprawy) - to oczywistym dla skarżącego powinno być, że w tym samym dniu opis i oszacowanie zostanie ukończony. Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 8 k.p.a. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, jego rozpatrzenie, jak i uzasadnienie zaskarżonego postanowienia (gdzie wyjaśniono podstawy prawne podjętego rozstrzygnięcia wraz z przytoczeniem konkretnych przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie oraz ich wykładnię) przeczy tezie strony, że organ odwoławczy, a wcześniej NUS naruszyły postulowaną w tym przepisie zasadę zaufania do władzy publicznej. Trudno też nie zgodzić się z zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę stanowiskiem o niezasadności zarzutu: "zastosowania niewyjaśnionej sytuacji faktycznej na niekorzyść podatnika", gdyż jak słusznie zauważył DIAS w rozpatrywanej sprawie stan faktyczny był jasny i nie wymagał dodatkowego wyjaśnienia, tym samym organy prawidłowo zastosowały art. 110u §1 u.p.e.a., który (mając na względzie przytoczone wcześniej orzecznictwo) nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych, że termin na złożenie zarzutów wynoszący 14 dni jest liczony od dnia ukończenia opisu i oszacowania, nie zaś od innego momentu np. doręczenia protokołu z tej czynności, jak chciałaby tego strona w tej sprawie.

Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się również innych błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona i w konsekwencji podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.