Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 920/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 marca 2024 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2023 r., nr WOP.7721.118.2023.JS w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2023 r. nr WOP.7721.118.2023.JS, Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej, jako: "PWINB", "organ drugiej instancji"), na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej jako "k.p.a") oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm. dalej jako "p.b.") po rozpatrzeniu wniosku D. K. (dalej, jako "Strona", "Skarżąca") z dnia 27 czerwca 2023 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kwidzynie (dalej jako "PINB w Kwidzynie", "organ pierwszej instancji") z dnia 12 września 2022 r. nr PINB.5160.21.2021.KM o braku podstaw do wydania dla J. A. nakazu wykonania czynności lub robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:

2.1. Decyzją nr PINB.5160.21.2021.KM z dnia 12 września 2022 r. PINB

w Kwidzynie orzekł o braku podstaw do wydania dla J. A. nakazu wykonania czynności lub robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b.

w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na zmianie wielkości otworu okiennego znajdującego się

w poziomie pierwszego piętra w tylnej ścianie budynku nr [..] położonego na działce nr [..] przy ul. O. w K.

Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona ówczesnym pełnomocnikom Skarżącej – T. S. i I. S. w dniu 17 września 2022 r.

2.2. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego pismem

z dnia 28 czerwca 2023 r. (data stempla pocztowego) wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 12 września 2022 r. Jednocześnie w tej samej dacie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia podając w uzasadnieniu, że w dniu 21 czerwca 2023 r. zapoznając się z aktami sprawy w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Kwidzynie dowiedziała się o wydanej przez organ decyzji w dniu 12 września 2022 r. Jak wskazała, z uzasadnienia decyzji wynika, iż przedmiotem postępowania był budynek położony w P. przy ul. O. [..], a nie w K. Skarżąca jest właścicielem lokalu nr [..] znajdującego się w tym budynku. Od kilkudziesięciu lat na stałe mieszka w N. W lokalu stanowiącym jej własność zamieszkują małżonkowie: I. S. i T. S. Skarżąca nie otrzymała decyzji PINB z dnia 12 września 2022 r. ani żadnych innych dokumentów, zawiadomień, dowodów których sprawa dotyczy. Żadna korespondencja organu nie została skierowana na adres jej zamieszkania w N. Nie została w związku z tym skutecznie zawiadomiona o toczącym się postępowaniu. Udzielone natomiast przez Skarżącą pełnomocnictwo dla I. S. i T. S. nie obejmowało swym zakresem umocowania do działania w sprawie samowoli budowlanej dokonanej przez J. A.

Reasumując zdaniem pełnomocnika strony, do czasu skutecznego zawiadomienia Skarżącej o toczącym się postępowaniu, a faktycznie o jego wszczęciu nie można uznać, że pełnomocnictwo do doręczeń wywołuje skutki prawne, zwłaszcza, że Mandantka udzieliła pełnomocnictwa I. S. i T. S. w sprawach związanych wyłącznie z załatwianiem dokumentów i wyciągów dotyczących domu i działki przy ul. O. [...] w P. Ponieważ Skarżąca mieszka w N. i nie wiedziała o wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji oznacza to, że uchybiła terminowi do wniesienia od niej odwołania bez swojej winy.

2.3. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2023 r. nr WOP.7721.118.2023.JS PWINB odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wskazanej powyżej decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji wskazując na art. 129 § 2 k.p.a podał, iż ze znajdujących się w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłki wynika, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona ówczesnym pełnomocnikom Skarżącej – I. S. i T. S. w dniu 17 września 2022 r. Powołując się z kolei na art. 57 § 1 k.p.a, organ wskazał, iż termin dla Strony wynikający z art. 129 § 2 k.p.a upływał w dniu 1 października 2022 r. – w sobotę. W związku z tym, termin przewidziany do wniesienia odwołania od decyzji PINB w Kwidzynie upływał 3 października 2022 r. w dzień powszedni – poniedziałek.

Następnie, wyjaśniając treść przepisów art. 58 § 1 i 2 k.p.a organ podał, że przywrócenie uchybionego przez stronę terminu do dokonania czynności procesowej

w postepowaniu administracyjnym możliwe jest w przypadku łącznego spełnienia przesłanek określonych w art. 58 k.p.a czyli: a) złożenia przez zainteresowanego prośby w tym przedmiocie w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, b) jednoczesnego dopełnienia wraz z wniesieniem prośby czynności dla której termin ten był określony c) oraz uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Organ drugiej instancji przyznał, że o ile pierwsza i druga przesłanka zostały

w sprawie spełnione, o tyle ostatnia z przesłanek, dotycząca uprawdopodobnienia braku winy Strony w uchybieniu terminu do skutecznego wniesienia odwołania nie została spełniona.

Wskazując na argumentację Skarżącej i treść art. 40 § 2 k.p.a organ podał, iż z akt sprawy wynika, że Strona w dniu 1 sierpnia 2021 r. udzieliła pełnomocnictwa I. S. i T. S. "do doręczeń i odbioru korespondencji, do reprezentowania w sprawach związanych z załatwianiem dokumentów i wyciągów dotyczących domu i działki przy ul. O. [...] P. przed Sądami i Organami Administracji Państwowej". Nie można zatem zgodzić się, że na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, I. S. i T. S. posiadali umocowanie wyłącznie do załatwiania dokumentów i wyciągów dotyczących domu przy ul. O. [...] w P. W ocenie organu, zakres udzielonego pełnomocnictwa jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnicy oprócz reprezentowania strony w sprawach związanych z załatwianiem dokumentów i wyciągów dotyczących przedmiotowej nieruchomości, byli również upoważnieni do odbioru korespondencji. W tym przypadku strona nie dokonała żadnego zawężenia co do rodzaju, czy treści korespondencji. Strona nie może zatem wywodzić, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiły bez jej winy, ponieważ żadna korespondencja PINB w Kwidzynie nie została wysłana na jej adres stałego zamieszkania. W powyższych okolicznościach stwierdzono, że zostały spełnione dwie spośród trzech wymienionych w przepisie art. 58 k.p.a przesłanek. Nie została spełniona przesłanka dotycząca uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do skutecznego wniesienia odwołania.

3. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Skarżąca zaskarżyła postanowienie PWINB z dnia 11 sierpnia 2023 r. zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mianowicie art. 58 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. przez przyjęcie, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy z tego powodu, że organ przyjął, iż pełnomocnictwo udzielone Państwu S. obejmowało wszelkie czynności związane z nieruchomością przy ul. O. [..] w P., podczas gdy organ winien przeprowadzić postępowanie dowodowe w kierunku określenia faktycznej woli stron (w szczególności Mocodawczyni), co do zakresu udzielonego pełnomocnictwa, co doprowadziło do błędów w ustaleniach faktycznych prowadzących do przyjęcia, że wolą Skarżącej było umocowanie ww. do podejmowania wszelkich czynności związanych

z nieruchomością przy ul. O. [..] w P. uznania, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi bez swojej winy.

W oparciu o powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie Skarżąca wniosła o przeprowadzenie rozprawy.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podała, że z treści uzasadnienia skarżonego postanowienia wynika, iż przedmiotem postępowania był budynek położony w P. przy ul. O. [..], a nie w K. Skarżąca jest właścicielem lokalu nr 1 znajdującego się w tym budynku, a na stałe mieszka w N. – od kilkudziesięciu lat. W lokalu tym zamieszkują małżonkowie: I. S. i T. S.

W dniu 21 czerwca 2023 r. zapoznając się z aktami sprawy w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budownictwa w Kwidzynie dowiedziała się o wydaniu w dniu 12 września 2022 r. przez organ pierwszej instancji decyzji.

Skarżąca nie otrzymała tej decyzji, ani żadnych innych dokumentów, zawiadomień, czy dowodów których sprawa dotyczy. Żadna korespondencja nie została skierowana na jej adres zamieszkania w N. Nie została więc skutecznie zawiadomiona o toczącym się postępowaniu. Udzielone natomiast przez nią pełnomocnictwo dla I. S. i T. S. nie obejmowało swym zakresem umocowania do działania w sprawie samowoli budowlanej dokonanej przez J. A. Wobec czego, w jej ocenie, do czasu skutecznego zawiadomienia o toczącym się postępowaniu, a faktycznie o jego wszczęciu nie można uznać, że pełnomocnictwo do doręczeń wywołuje skutki prawne, zwłaszcza, że udzieliła Ww. pełnomocnictwa w sprawach związanych wyłącznie z załatwianiem dokumentów i wyciągów dotyczących domu i działki przy ul. O. [..] w P.

Zdaniem Skarżącej, organ dokonał rozszerzającej wykładni treści pełnomocnictwa, co jest niedopuszczalne.

Powołując się na art. 65 k.c. oraz towarzyszące mu orzecznictwo Skarżąca podała, że organ nie podjął żadnej czynności, żadnej inicjatywy dowodowej aby zbadać jaki był cel udzielenia pełnomocnictwa oraz czy faktycznie udzielone Państwu S. pełnomocnictwo obejmowało również odbieranie korespondencji

w sprawie samowoli budowlanej J. A. Skarżąca zarzuciła, iż w podanym zakresie organ zaniechał obowiązków w zgromadzeniu materiału dowodowego, co wpłynęło na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie postanowienia w sposób właściwy.

Końcowo Skarżąca wyraziła, że organ wydał przedwczesne postanowienie

o odmowie przywrócenia terminu, albowiem nie przeprowadził żadnych czynności celem ustalenia faktycznego zakresu pełnomocnictwa przez nią udzielonego.

4. W odpowiedzi na skargę, organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy

z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania, lub gdy doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części w myśl art. 151 p.p.s.a.

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Jak stanowi przepis, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać w związku z tym należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., II OSK 1867/17, dostępne w bazie orzeczeń: http://nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"). Z powyższych względów Sąd nie uwzględnił wniosku Skarżącej o przeprowadzenie rozprawy.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, w trybie uproszczonym Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.

5.3. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii zasadności odmowy Skarżącej przez PWINB przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kwidzynie z dnia 12 września 2022 r. w przedmiocie braku podstaw do wydania dla J. A. nakazu wykonania czynności lub robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b.

Kontrolowane postanowienie organu drugiej instancji wydane zostało w oparciu

o art. 59 § 2 k.p.a., który stanowi, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Powyższy przepis został zastosowany w zw. z art. 129 § 2 k.p.a.

W realiach niniejszej sprawy Skarżąca kwestionuje, że skutecznie została jej doręczona decyzja PINB z dnia 12 września 2022 r. w sytuacji, gdy nie otrzymała ona ani decyzji, ani żadnych innych dokumentów, zawiadomień, dowodów, których sprawa dotyczy. Żadna korespondencja nie została skierowana na adres jej stałego zamieszkania w N. Udzielone z kolei przez Skarżącą pełnomocnictwo dla I. S. i T. S. nie obejmowało swoim zakresem umocowania do działania w postępowaniu w sprawie samowoli budowlanej dokonanej przez J. A., co jej zdaniem świadczy, że pełnomocnictwo do doręczeń nie wywoływało skutków prawnych.

5.4. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a, odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Jak natomiast stanowi art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą.

Zgodnie z art. 32 k.p.a, strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania.

Stosownie do art. 33 § 1 i 2 k.p.a., pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych, zaś pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Zgodnie z § 3 zd. 1 wskazanego artykułu, pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa.

Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika.

Bezsporną w sprawie okolicznością jest, że Skarżąca ma adres zamieszkania w N. Ponadto Skarżąca jest właścicielem lokalu nr [..] znajdującego się w budynku położonym w P. przy ul. O. nr [..]. W lokalu tym zamieszkują małżonkowie: I. S. i T. S.

W dokumentacji akt sprawy znajduje się pełnomocnictwo D. K. udzielone siostrze – I. S. i jej mężowi – T. S. – do doręczeń i odbioru korespondencji, do jej reprezentowania w sprawach związanych z załatwianiem dokumentów i wyciągów dotyczących domu i działki przy ul. O. [..],P. przed Sądami i organami administracji państwowej.

Mając zatem na uwadze treść złożonego do akt sprawy pełnomocnictwa, stwierdzić należy, iż organ prawidłowo doręczył decyzję PINB w Kwidzynie wymienionym wyżej pełnomocnikom Skarżącej.

Dokument pełnomocnictwa jest jedynym dowodem potwierdzającym istnienie umocowania pełnomocnika do działania w imieniu strony. Pełnomocnictwo, aby mogło wywrzeć skutek w postępowaniu musi zostać uzewnętrznione, czyli informacja o jego istnieniu musi dotrzeć do organu w myśl art. 33 § 2 k.p.a. Informacja ta zgodnie

z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą pisemności (art. 14 § 1 k.p.a.) musi znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Stosownie, bowiem do art. 33 § 3 zd. 1 k.p.a. pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa.

W sprawie toczącej się przed organem pierwszej instancji informacja

o udzielonym pełnomocnictwie znalazła odzwierciedlenie w postaci przedłożenia jego pisemnej treści do dokumentacji sprawy. Co ważne, uczynił to pełnomocnik – T. S., którego oświadczenie o dostarczeniu pełnomocnictwa właściciela lokalu do jego reprezentowania w sprawie znajduje się w protokole sporządzonym w dniu 3 sierpnia 2021 r.

Skoro jak wynika z treści pełnomocnictwa I. S. i T. S. byli m.in. umocowani przez Skarżącą do doręczeń i odbioru korespondencji, organ prawidłowo kierował korespondencję w związku z prowadzonym postępowaniem dotyczącym nieruchomości przy ul. O. [..] w P., na adres wskazanych pełnomocników. Co więcej, przedłożone pełnomocnictwo i wynikające z niego umocowanie na żadnym z etapów postępowania nie było kwestionowane, a pełnomocnicy nie informowali o ewentualnym odwołaniu pełnomocnictwa.

Wątpliwości nie budzi także zakres umocowania do działania w imieniu Skarżącej. W treści pełnomocnictwa wprost zapisano, że pełnomocnicy zostali umocowani między innymi do doręczeń i odbioru korespondencji. Przyjąć w związku

z tym należy, że ich umocowanie dotyczy doręczeń i odbioru wszelkiej korespondencji. Tym samym, zakres znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa Skarżącej dla I. S. i T. S. dotyczy również odbioru decyzji administracyjnych, w tym decyzji PINB z dnia 12 września 2022 r.

Dlatego nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej, iż zakres umocowania pełnomocników nie obejmował działania w sprawie samowoli budowlanej dokonanej przez J. A., w tym przesyłania im korespondencji z tym związanej m. in. zawiadomienia o wszczęciu postępowania w tej sprawie. Przy tak jednoznacznie określonym w treści pełnomocnictwa zakresie umocowania do działania w imieniu Skarżącej, w ocenie Sądu niezasadne jest prowadzenie postępowania dowodowego celem ustalenia faktycznej woli stron – w szczególności Mocodawczyni - co do zakresu udzielonego przez nią pełnomocnictwa.

W związku z powyższym organ zasadnie uznał, że decyzja została prawidłowo przesłana na adres pełnomocników tj. ul O. [...], [...] P. i skutecznie doręczona w dniu 17 września 2022 r., co wynika z dokumentów potwierdzenia odbioru korespondencji zawartych w aktach sprawy.

Wobec powyższego mając na uwadze, że koniec czternastodniowego terminu na wniesienie środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji przypadał na dzień 1 października 2022 r., tj. sobotę, za datę upływu terminu należało przyjąć zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a., dzień 3 października 2022 r.

Natomiast odwołanie od wymienionej wyżej decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione przez Skarżącą (reprezentowaną na etapie postępowania odwoławczego przez pełnomocnika – radcę prawnego) w dniu 28 czerwca 2023 r. (data stempla pocztowego). Oznacza to, że odwołanie zostało złożone z ponad ośmio- miesięcznym uchybieniem terminu do prawnie skutecznego wniesienia odwołania.

5.5. Skarżąca wraz z odwołaniem złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazując na okoliczności, z powodu których uchybiła terminowi wniesienia odwołania. Skarżąca wyjaśniła w tym zakresie, że w dniu 21 czerwca 2023 r. zapoznając się z aktami sprawy w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budownictwa w Kwidzynie, dowiedziała się że PINB w Kwidzynie decyzją z dnia 12 września 2022 r. w sprawie PINB.5160.21.2021.KM orzekł o braku podstaw do wydania dla J. A. nakazu wykonania czynności lub robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na zmianie wielkości otworu okiennego znajdującego się w poziomie pierwszego piętra w tylnej ścianie budynku nr [..] położonego na działce nr [...] przy ul. O. w K.

Jak Skarżąca twierdzi, nie otrzymała przedmiotowej decyzji, ani żadnych innych dokumentów, zawiadomień, dowodów których ta sprawa dotyczy. Żadna korespondencja nie została skierowana na jej adres zamieszkania w N.,

w związku z czym nie została skutecznie zawiadomiona o toczącym się postępowaniu. Zdaniem strony udzielone pełnomocnictwo dla I. S. i T. S. nie obejmowało swym zakresem umocowania do działania w sprawie samowoli budowlanej dokonanej przez sąsiada ich lokalu. Związane było wyłącznie

z załatwianiem dokumentów i wyciągów dotyczących domu i działki przy ul. O. [..] w P. A ponieważ Skarżąca mieszka w N. i nie miała wiedzy o wydaniu decyzji z dnia 12 września 2022 r. przez PINB w Kwidzynie nie uchybiła ona terminowi do wniesienia odwołania bez swojej winy.

Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminowi należy przywrócić go na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winny. Przytoczony przepis określa: zasadę, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić tylko na wniosek zainteresowanego oraz przesłankę przywrócenia terminu, tj. uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w niedopełnieniu określonej czynności procesowej w wyznaczonym terminie.

Organ drugiej instancji zasadnie stwierdził, iż dwie pierwsze przesłanki wynikające z przepisu art. 58 zostały przez Skarżącą spełnione. Odnosząc się natomiast do uprawdopodobnienia braku winy w niedopełnieniu czynności – w niniejszej sprawie – wniesienia odwołania od decyzji, Sąd wyjaśnia, iż w literaturze prezentowany jest pogląd, że osoba zainteresowana, która ma uprawdopodobnić brak swojej winy, musi uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 284). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że odwołanie się w art. 58 § 1 k.p.a. do braku winy powoduje, iż przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła uchybienie terminowi, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2369/16, LEX nr 2581507, CBOSA).

W ocenie Sądu – w okolicznościach niniejszej sprawy – należy zgodzić się ze stanowiskiem organu drugiej instancji, że Skarżąca nie spełniła powyższego wymogu.

Wskazane okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy Skarżącej

w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania Sąd ocenia jako nieuzasadnione. Jak przedstawiono wyżej, w związku z zamieszkiwaniem Skarżącej poza granicami kraju – w N. udzieliła ona pełnomocnictwa siostrze – I. S. i jej mężowi – T. S., zamieszkującym w mieszkaniu stanowiącym jej własność, do działania w jej imieniu. Treść udzielonego przez Skarżącą pełnomocnictwa wbrew jej twierdzeniom zawartym we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nie odnosi się do spraw (cyt.) "wyłącznie związanych wyłącznie z załatwianiem dokumentów i wyciągów dotyczących domu i działki przy ul. O. [..] w P.", lecz swym zakresem obejmuje także pełnomocnictwo do doręczeń i odbioru korespondencji, co stanowi rozszerzenie treści zakresu umocowania przytaczanego przez Skarżącą we wniosku.

Doręczenie decyzji organu pierwszej instancji z 12 września 2022 r. odbyło się zatem z zachowaniem prawidłowości w sposobie doręczenia decyzji organu administracyjnego pełnomocnikom Strony postępowania. Decyzja doręczona pełnomocnikom zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania tj. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Doręczenie decyzji pełnomocnikom nastąpiło w sposób wywołujący skutki prawne. Jak wskazano we wcześniejszej treści uzasadnienia, pełnomocnictwo złożone przez T. S. do akt sprawy na żadnym z etapów postępowania nie było zakwestionowane. Pełnomocnicy nie informowali też o ewentualnym jego odwołaniu. Skoro pełnomocnictwo nie zostało odwołane, to brak było podstaw by organ uznał, że Skarżąca nie miała wiedzy o wydanej decyzji i możliwości jej zaskarżenia, zwłaszcza, że pełnomocnicy jako działający w jej imieniu posiadali pełną wiedzę umożliwiającą Skarżącej w pełni zrealizować przysługujące jej w ustawowym terminie prawo do złożenia środka odwoławczego. Dodatkowo wskazać należy, że pełnomocnikami Skarżącej są członkowie jej rodziny, którzy zamieszkują (jak sama podała) w nieruchomości stanowiącej jej własność. Należy też pamiętać, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków ewentualnego niestarannego zachowania się pełnomocnika.

W związku z powyższym należało podzielić stanowisko organu drugiej instancji, że niedochowanie przez Skarżącą terminu do złożenia odwołania nie nastąpiło wskutek przeszkody niemożliwej do usunięcia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. O braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany podmiot działał z najwyższą starannością jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej, co

w okolicznościach niniejszej sprawy, jak słusznie przyjął organ w zaskarżonym postanowieniu, nie miało miejsca.

Dodatkowo, odnosząc się do podnoszonej okoliczności, że przedmiotem postępowania, w wyniku którego wydano decyzję był budynek położony przy ul. O. nr [...] w P., a nie w K., Sąd wskazuje, że z zawiadomienia

o wszczęciu postępowania z dnia 10 stycznia 2022 r., jak i czynności, takich jak przykładowo: przeprowadzenie kontroli i sporządzenie z niego protokołu, sporządzenie ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego, zawiadomienia na podstawie art. 10 § 1 k.p.a., wprost wynika, że dotyczyły one budynku nr [..] położonego przy ul. O. w P. Błędne oznaczenie w decyzji organu pierwszej instancji, że budynek położony jest w K., nie wywiera wpływu na skuteczność doręczenia i wynik rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Poza tym, jak Skarżąca sama potwierdziła, pozostaje właścicielem lokalu nr [..] znajdującego się w budynku przy ul. O. nr [..] w P., a nie w K. W lokalu tym zamieszkują małżonkowie: I. S. oraz T. S., co jednoznacznie wskazuje, jakiego przedmiotu dotyczyło postępowanie prowadzone przed organem pierwszej instancji.

5.6. Mając powyższe na uwadze przyjąć zatem należało, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winny, a zatem stanowisko organu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania należało uznać za prawidłowe.

Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 58 k.p.a w zw. z art. 80 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. przez przyjęcie, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

5.7. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.