Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 557/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 5 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N. i A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 944/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N., A. W., K. W., P. W., J. R., S. K. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 19 kwietnia 2023 r. nr 1-llI.7721.1.61.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: 1) uchylić pkt I zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej odrzucenia skargi M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N. i A. W.; 2) uchylić w całości pkt II-VI zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 944/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a.", w pkt I odrzucił skargę M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N., A. W., a także K. W., P. W., J. R., S. K.; w pkt II zwrócił R. S. i P. W. solidarnie kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi; w pkt III zwrócił J. N. i G. N. solidarnie kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi; w pkt IV zwrócił K. F. i J. F. solidarnie kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi; w pkt V zwrócił M. G. i M. G. solidarnie kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi; w pkt VI zwrócił A. W. kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Jako przyczynę odrzucenia skargi Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżących nie wykonał prawidłowo wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, a mianowicie, nie wszyscy skarżący uiścili wpisy od skargi (brak wpisu od K. W., P. W., J. R., S. K.), nie podano wszystkich numerów PESEL skarżących (brak nr PESEL K. W., P. W., J. R., S. K.); nie przedłożono pełnomocnictwa udzielonego przez wszystkich skarżących (brak pełnomocnictwa od K. W., P. W., J. R., S. K.), a nadto pełnomocnik skarżących nie nadesłał na wezwanie Sądu 18 odpisów skargi.

Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N. i A. W. reprezentowani przez pełnomocnika.

W zażaleniu sformułowano zarzut dotyczący naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez uznanie, że pełnomocnik skarżących nie uzupełnił braków formalnych skargi wynikających z wezwania Sądu z dnia 5 czerwca 2023 r. o przedłożenie 18 odpisów skargi, pomimo że odpisy te pełnomocnik przedłożył o czym mowa w piśmie z dnia 14 czerwca 2023 r. skierowanym do Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie podlega uwzględnieniu, choć z innych względów niż w nim podniesiono.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Należy mieć na względzie, że wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi jest o tyle konieczne o ile ma służyć nadaniu sprawie właściwego biegu (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W sprawie wymagane jest ustalenie czy istniejące braki formalne skargi są istotnymi. Oczywiście co do zasady takim istotnym brakiem jest brak odpowiedniej ilości odpisów skargi (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Ocena co do wymaganej liczby odpisów jest zaś uzależniona od ustalenia przez sąd administracyjny kręgu stron postępowania sądowoadministracyjnego stosownie do art. 32 i art. 33 p.p.s.a. Mając zatem na względzie treść tych przepisów procedury sądowoadministracyjnej, Sąd I instancji powinien wziąć pod uwagę, że zaskarżona decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego zapadła na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. i dotyczy interesu prawnego podmiotów, którym umorzono postępowanie odwoławcze, a więc M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N., A. W.; oraz ewentualnie inwestora – T. S. jako prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.H. T.. A zatem zakres sprawy rozstrzyganej przez sąd administracyjny w przypadku zaskarżenia decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, którą załatwiono odwołania wielu podmiotów z uwagi na ich indywidualne interesy, zostaje ograniczony do indywidualnych interesów prawnych tych podmiotów. W tej sytuacji nie istnieje legitymacja skargowa, ani procesowa innych podmiotów niż podmioty, którym organ odwoławczy umorzył postępowanie odwoławcze, poza jednym wyjątkiem, a mianowicie w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę uzasadniony jest też udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym inwestora, który w takiej sytuacji dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, co może ewentualnie ulec zmianie w wyniku rozpoznania skargi przez sąd administracyjny.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie było więc potrzeby wzywania skarżących do nadesłania 18 odpisów skargi, ponieważ zasadniczo za uczestnika postępowania powinien zostać uznany tylko inwestor, tj. T. S. jako prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P.H. T.; zaś pełnomocnik skarżących, wnosząc skargę, złożył w odpisie sześć jej sztuk, co też w tym zakresie pozwalało skardze nadać dalszy bieg, poprzez doręczenie odpisu skargi ww. uczestnikowi (inwestorowi).

Ponadto jeśli chodzi o pozostałe braki formalne skargi i brak fiskalny, to należy wskazać, że w odniesieniu do skarżących M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N., A. W. braki te zostały uzupełnione. Ta grupa skarżących uiściła w terminie wymagane wpisy sądowe od skargi. W terminie zakreślonym przez Sąd podano ich nr PESEL; a także w aktach sprawy znajdują się pełnomocnictwa podpisane osobiście przez tą grupę skarżących. W tym miejscu wskazania wymaga, że pod pełnomocnictwem złożonym wraz ze skargą widnieją podpisy wszystkich skarżących oprócz J. N. i G. N.. Niemniej na wezwanie Sądu i w terminie zakreślonym przez Sąd złożono pełnomocnictwo, pod którym podpisali się także J. N. i G. N., jak i jasno wynika z treści tego pełnomocnictwa, kto udzielił pełnomocnikowi umocowania do reprezentacji ww. grupy skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie.

Dlatego w odniesieniu do M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N. i A. W. Sąd I instancji błędnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., i w konsekwencji wadliwie w tym zakresie skargę odrzucił oraz orzekł o zwróceniu ww. skarżącym wpisu od skargi.

Jeśli zaś chodzi o pozostałych skarżących, tj. K. W., P. W., J. R., S. K., należy dostrzec, że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego nie zostało skierowane do tych podmiotów, ponieważ Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze innym podmiotom, tj. M. G., M. G., K. F., J. F., R. S., P. W., J. N., G. N. i A. W.. Niezależnie od tego, na wezwanie Sądu nie podano nr PESEL K. W., P. W., J. R., S. K., jak i w imieniu tych skarżących nie zostały uiszczone wymagane wpisy sądowe od skargi.

Dlatego w odniesieniu do K. W., P. W., J. R., S. K. niewadliwym było odrzucenie skargi przez Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.