Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 47/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2023-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149 par. 1 i par. 2,
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 1 ust. 1, art. 2, art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 2 - 4, art. 10 ust. 2, art. 13 ust. 1 i ust.2
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2023 r. sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Burmistrza Kietrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnianie

Przedmiotem skargi wniesionej przez B. G. (dalej jako: strona skarżąca, wnioskodawca) była bezczynność Burmistrza Kietrza (dalej też jako: organ lub Burmistrz), w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 21 lipca 2023 r., złożony w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), dalej: ustawa lub u.d.i.p.

Skargę i odpowiedź na nią poprzedziły następujące czynności strony oraz organu.

W dniu 21 lipca 2023 r. wnioskodawca przesłał do Urzędu Miejskiego w Kietrzu na skrzynkę mailową: sekretariat@kietrz.pl wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wiosek stanowiący załącznik do wiadomości e-mail opatrzony został datą 21 lipca 2023 r. Wiadomość e-mail została nadana o godz. 14:21. We wniosku zawarł wnioskodawca żądanie udostępnienia mu: 1) "kopii projektów i wniosków w celu pozyskania zewnętrznych środków z wszystkich Programów Rządowych w latach: 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023"; 2) "kopii projektów i wniosków w celu pozyskania zewnętrznych środków na wszystkie programy współfinansowane z Unii Europejskiej w latach: 2018, 2019, 2020, 2022 2021,2023".

Wnioskodawca wskazał sposób udostępnienia informacji publicznej poprzez przesłanie skanów pocztą mailową na adres: [...].

Po zapoznaniu się z przedmiotowym wnioskiem organ doszedł do przekonania, że zakres wniosku o udostępnienie informacji publicznej obejmuje informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. W ocenie organu wniosek nie dotyczył wyłącznie informacji prostej, lecz co najmniej zespołu informacji prostych, które należało najpierw odszukać w posiadanych przez organ zasobach dokumentacji z lat 2018 - 2023, a następnie uszeregować na poszczególne lata oraz pogrupować w kategorie dotyczące środków rządowych oraz unijnych. Zdaniem organu wypełniając żądanie w zakreślonym we wniosku zakresie musiałby dokonać szeregu czynności technicznych polegających na przetworzeniu informacji posiadanych w formie papierowej w informacje zapisane w plikach elektronicznych (skanowanie obrazu).

Tym samym 3 sierpnia 2023 r., tj. jeszcze przed upływem terminu 14 dni od dnia złożenia wniosku, Burmistrz zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego w pozyskaniu informacji publicznej przetworzonej. Organ poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek dotyczy informacji przetworzonej. Odwołując się do judykatury wskazał organ, że przetworzenia informacji nie można utożsamiać wyłącznie z wytworzeniem informacji rodzajowo nowej, gdyż może ono polegać w szczególności na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które nie zawsze są prowadzone w sposób umożliwiający proste udostępnienie zgromadzonych w nich danych oraz odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy, choćby poprzez opracowanie prostego zestawienia, np. zsumowaniu, zredagowaniu. Jeżeli więc udostępnienie informacji prostych wymagałoby analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów, to działania takie, z uwagi na wymagany nakład pracy, czasochłonność i w związku z tym zakłócenie normalnego toku pracy podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia, może stanowić podstawę do przyjęcia, że żądane we wniosku informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, (tak min.: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 27 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 410/23). Równocześnie organ wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia żądanych informacji publicznych. W razie braku odpowiedzi we wskazanym terminie podmiot zobowiązany samodzielnie dokona oceny, czy w sprawie zachodzi szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych. Pouczając, że w przypadku ustalenia, że w sprawie brak szczególnej istotności dla interesu publicznego, zostanie wydana decyzja odmowna. Na zakończenie, w piśmie z 3 sierpnia 2023 r., organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy wskazując na 25 września 2023 r. Z kolei pismem z 22 sierpnia 2023 r., organ - rozszerzając dotychczasową argumentację - wyjaśnił, że wyznacza nowy termin do załatwienia sprawy na dzień 24 września 2023 r., akcentując, że w piśmie z 3 sierpnia 2023 r., omyłkowo zakreślono datę dzienną na "25" września 2023 r.

W dniu 3 sierpnia 2023 r. do Burmistrza wpłynęło drogą mailową od wnioskodawcy pismo, w którym zakwestionował uprawnienie organu do wezwania go do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego w żądaniu udostępnienia informacji publicznej. Skarżący stwierdził, że jego wniosek dotyczy tzw. informacji prostej, którą należy tylko udostępnić. Powołał się na fakt, że jest [...] Rady Miejskiej w K. kadencji [...]. Wskazał przy tym, że jego "szczególnie istotnym celem jest troska o dobro publiczne". Wnioskodawca zażądał udzielenia mu informacji w terminie 14 dni, zastrzegając, że wniesie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Powyższe zastrzeżenie zostało dokonane przez wnioskodawcę, pomimo że na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy Burmistrz - nie przesądzając wyniku sprawy wyznaczył nowy termin jej załatwienia.

W piśmie z 22 sierpnia 20223 r. Burmistrz wyjaśnił wnioskodawcy, że zakres wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie był ograniczony jedynie do wniosków o dofinansowanie, ale wskazywał także na "wszystkie projekty", co znacznie rozszerza zakres wnioskowanej informacji np. o wszelkie załączniki, dokumentację projektową – jeżeli była sporządzana na potrzeby realizacji projektu, sprawozdania z realizacji projektów, rozliczenia projektów, ewaluacje i kontrole (wszystkie powołane orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA).

Podkreślił przy tym organ, że analizowany okres obejmował lata 2018 - 2023, a więc pełną kadencję władz samorządowych. Nadto na potrzeby zakwalifikowania wniosku skarżącego, jako dotyczącego informacji przetworzonej organ sporządził zestawienie wniosków z rozbiciem na poszczególne lata, w formie tabelarycznej zawierającej pełne nazwy wniosków bądź projektów. Łącznie – jak zaznaczył – wnioski dotyczyły realizacji 65 projektów o dofinansowanie ze środków krajowych i unijnych. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ pouczył wnioskodawcę, że powinien wykazać szczególną istotność dla interesu publicznego w uzyskaniu informacji przetworzonej, nie mniej organ dodał, że w razie niewykazania tego interesu, organ z urzędu dokona stosownych ustaleń w sprawie.

Podał w nim Burmistrz, że aktualnie trwają nabory wniosków do programów, głównie finansowanych ze środków krajowych, w tym rządowych. Zaznaczył przy tym, że podejmowane w ich ramach czynności nie pozwalają pracownikom samorządowym załatwienie wniosku w tak krótkim terminie. Argumentując podniósł, iż obecnie w referacie prowadzone są sprawy związane ze złożonymi wnioskami o dofinansowanie do Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg, do Programu Polski Ład Edycja RPOZ. Ponadto wyjaśnił, że w toku trwa rozliczenie projektu pn. "Cyfrowa Gmina" oraz projektu "Wsparcie dzieci z rodzin pegeerowskich w rozwoju cyfrowym - Granty PGR". Zaznaczył także, że referat sporządza raport z trwałości projektu "Rowerem po szlaku atrakcji regionu", a także pracuje nad kompletowaniem dokumentacji do podpisania umowy Senior+ oraz rozliczenia projektu "Aktywnie i kreatywnie przez świat-wspieramy rozwój przedszkolaków z Gminy Kietrz". Argumentując czas potrzebny na załatwienie wniosku strony podniósł również, że zaistniała potrzeba uzupełnienia dokumentów w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w ramach projektu budowy drogi w Ściborzycach Wielkich; konieczne okazało się także w tym czasie wypełnienie ankiety do Euroregionu Silesia; na bieżąco koordynowane są działania zmierzające do rozliczenia projektu aktywnie i kreatywnie przez świat, ponadto w miarę posiadanych zasobów załatwiane są sprawy bieżące.

Na zakończenie zaznaczył organ, że w załączeniu do pisma przesyła zestawienie w formie tabeli z rozbiciem na lata 2018 - 2023 realizowanych przez Gminę Kietrz projektów. Do pisma dołączono tabelę zawierającą zestawienie projektów w latach 2018 -2023 w ilości 7 kart A4.

Pismem z 8 sierpnia 2023 r. wnioskodawca złożył – jak wskazano na wstępie – złożył skargę stanowiącą przedmiot niniejszego postępowania. Zarzucił w niej organowi naruszenie:

1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: MPPOIP) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,

2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,

3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji wskutek udostępnienia informacji innych od objętych zakresem wniosku.

Mając na względzie tak sformułowane zarzutu wniósł o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu na moją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autor – po zaprezentowaniu przebiegu postępowania zgodnie z chronologią zdarzeń wskazaną powyżej – podniósł, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, po 14 dniach od złożenia wniosku. Podniósł, że pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie przekazał informacji, o której udostępnienie zwrócił się (bowiem została udostępniona informacja inna), na którą odpowiedział pismem z 3 sierpnia 2023 r. Ponieważ nie otrzymał odpowiedzi na swój wniosek, a organ nie zrealizował w sposób prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji, to – w jego ocenie – pozostaje on w bezczynności w przedmiocie udostępnienia wskazanej we wniosku informacji. Jego zdaniem to czyni jego skargę zasadną i konieczną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie, akcentując, że skarżący złożył skargę "nie czekając na rozstrzygnięcie organu, tak jakby zależało mu bardziej na zainicjowaniu kolejnego sporu, tym razem przed sądem administracyjnym, niż na załatwieniu jego wniosku". W motywach organ przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania, zgodny z zaprezentowanym powyżej. Jednocześnie na poparcie prezentowanego poglądu zacytował orzeczenia sądów administracyjnych z przedmiotu zaskarżenia. Podał przy tym, że skarżący bardzo często i bez wyraźnej przyczyny kwestionuje zasadność podejmowanych przez Burmistrza działań. Jednocześnie oświadczył organ, że skarżący nie podejmował żadnej aktywności, która byłaby pomocna dla Burmistrza czy pracowników samorządowych w pozyskiwaniu środków zewnętrznych - krajowych czy unijnych. Wskazał nadto, że Burmistrz był zaangażowany w pozyskanie środków na łączną liczbę 65 projektów. Wyjaśnił organ, że budżet Gminy Kietrz i jego zmiany są każdorazowo podawane do wiadomości publicznej, publikowane na BEP i w Bazie Aktów Własnych, do której dostęp posiada skarżący. Skarżący – jak podniósł organ – ma także dostęp do systemu [...], za pośrednictwem którego otrzymuje projekty uchwał, w tym budżetowych. Każdorazowo pozyskane środki z programów rządowych czy unijnych są wprowadzone do budżetu gminy zarówno po stronie dochodowej, jak i wydatków. Skarżący ma także dostęp do sprawozdań z wykonania budżetu, w których zawarte są informacje o pozyskanych środkach i ich wysokości, a także wydatkowanych kwotach. Także każdorazowo raport o stanie gminy zawiera wiele informacji mogących zainteresowanych wnioskodawcę z punktu widzenia pozyskanych środków i zrealizowanych inwestycji. Zauważył także organ, że wnioskodawca nie podjął najmniejszego trudu i nie wskazał, które ze zrealizowanych projektów, bądź będących w realizacji, znajdują się w jego polu zainteresowania.

W tych okolicznościach – jak zaznaczono powyżej – strona skarżąca złożyła przedmiotową skargę na bezczynność organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że mocą obowiązujących unormowań, w szczególności zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej kontrolując procedowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Wyjaśnienia wymaga także to, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Przy czym bezczynność na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. Zatem celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie określonych w przepisach zachowań. Wniesienie tej skargi jest zatem czasowo ograniczone jedynie trwaniem niepożądanego stanu, a więc np. do czasu wydania decyzji, postanowienia czy załatwienia wniosku strony. Takie stanowisko prezentowane jest konsekwentnie w judykaturze i w piśmiennictwie – por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 52/06, ONSAiWSA 2006, nr 4, poz. 100; postanowienia NSA: z 13 marca 2009 r., sygn. akt II FSK 2020/08; z 19 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 1325/13 oraz T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 243; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 143.

Zgodnie zaś z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a P.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Sąd oddala skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a., gdy stwierdzi, że nie zaistniał stan bezczynności lub przewlekłości działania organu wykonującego administrację publiczną. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia.

Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a.

Rozpoznawana sprawa dotyczy skargi na bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej określonej w jej wniosku z 21 lipca 2023 r. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przypadku skargi na bezczynność co do udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej, nadal zwanej u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez nią informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.

Mając to na uwadze Sąd stwierdza, co nie jest sporne, że Burmistrz Kietrza jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Stąd zasygnalizowania li tylko wymaga, że art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, iż do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Niewątpliwie organ wykonawczy gminy jest podmiotem publicznym, wykonującym zadania publiczne i również dysponuje majątkiem publicznym, stąd jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

W sprawie nie jest sporne w sprawie również to, że żądana we wniosku informacja jest informacją publiczną. Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Udostępnieniu podlega więc informacja o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.), a także informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.).

Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu kontrola legalności zachowania organu w reakcji na wniosek strony skarżącej wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedstawienie przyczyn, które legły u podstaw takiej oceny Sądu, rozpocząć należy od wskazania, że stan faktyczny sprawy został zaprezentowany przy okazji przedstawiania dotychczasowego przebiegu objętego skargą postępowania. Zbędne jest ponowne jego przedstawienie w tej części uzasadnienia. W rozpoznawanej sprawie organ w reakcji na wniosek strony odpowiedział pismem z 3 sierpnia 2023 r., w którym zarówno wezwał stronę skarżąca do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia żądanych informacji publicznych, jak i działając na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, powiadamiał wnioskodawcę, że wyznacza nowy termin na rozpatrzenie wniosku, wskazując dzień 25 września 2023 r. Pismem z 22 sierpnia 2023 r., organ – uzupełniając prezentowaną uprzednio argumentację - wyjaśnił, że wyznacza nowy termin do załatwienia sprawy na dzień 24 września 2023 r. Zaznaczył, że w piśmie z 3 sierpnia 2023 r., omyłkowo zakreślono datę dzienną na "25" września 2023 r.

W tym miejscu godzi się podnieść, że w sytuacji skierowania do organu administracji żądania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej organ ten może dokonać następujących działań:

a) udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Organ dokonuje tego w formie czynności materialno – technicznej;

b) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 cytowanej ustawy), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 ustawy);

c) odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 ustawy, czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej;

d) powiadomić stronę o przesunięciu terminu (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), albo

e) może również odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ustawy, bądź też powiadomić wnioskodawcę o wysokości opłaty wynikającej z dodatkowych kosztów wynikających ze wskazanego we wniosku sposobu udostępnienia informacji (art. 15 u.d.i.p.).

Przy czym organ administracji działań tych winien dokonać w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy, mocą jej art. 13, na który powołał się organ w pismach z 3 i 22 sierpnia 2023 r.

Tym samym wyjaśnienia wymaga, że ustawa przewiduje dwa terminy na udostępnienie informacji na wniosek: podstawowy i przedłużony. W przypadku informacji publicznej udostępnianej w trybie wnioskowym ustawodawca w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wskazał, że udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin podstawowy jest terminem, w którym organ powinien dokonać pierwszej czynności skierowanej do wnioskodawcy, tj. udostępnić informację, powiadomić wnioskodawcę, że żądana informacja nie ma cech informacji publicznej, wydać decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji, względnie powiadomić o przedłużeniu terminu na udostępnienie informacji, na co zwrócił uwagę WSA w Warszawie w wyroku z 14 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 654/13. Do terminu podstawowego odnosi się również norma zawarta w art. 10 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. WSA w Rzeszowie w wyroku z 7 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 438/07 trafnie wskazał, że regulacja ta ma na celu zminimalizowanie procedur biurokratycznych, stanowiących niejednokrotnie dla obywatela duże utrudnienie. Ponieważ jednak ustawodawca nie wskazał kryteriów oceny informacji, które mogą być udostępnione niezwłocznie, to pozostawił ocenę w tym zakresie uznaniu organu udostępniającego informację. Organ może ocenić, że informacja nie może zostać udostępniona niezwłocznie i zastosować termin podstawy z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Dopiero brak podjęcia przez organ któregokolwiek z wyżej wskazanych działań, zgodnych oczywiście z przepisami ustawy i podjętych w jej granicach, uzasadnia podniesienie zarzutu bezczynności wobec organu administracji.

Organ będący adresatem wniosku o udostępnienie informacji publicznej we wskazanych wyżej terminach powinien podjąć przewidziane prawem działania, co w niniejszej sprawie uczynił. Ewentualne ich niepodjęcie lub podjęcie działań nieprawidłowych kwalifikowane jest przez sądy administracyjne jako bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej.

W niniejszej sprawie organ, właściwie zastosował przepisy ustawy, nie ma więc podstaw do uznania, że pozostawał w zwłoce lub dokonywał działań nie znajdujących oparcia w jej przepisach, dlatego Sąd uznał zarzut bezczynności skierowany przeciwko Burmistrzowi należało za nieuzasadniony, przedwczesny. Skarga na bezczynność organu została wniesiona 8 sierpnia 2023 r., zatem przed upływem terminu do załatwienia sprawy wyznaczonego na dzień do 24 września 2023 r. W tym stanie rzeczy nie można zarzucić organowi bezczynności. Organ kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną mógł żądać od strony wykazania interesu publicznego, co w sprawie właściwie uczynił. Wskazując w zestawieniu tabelarycznym, stanowiącym załącznik do pisma z 22 sierpnia 2023 r., ilość materiałów wymaganych do przerobienia w celu przygotowania odpowiedzi na żądanie zawarte w przedmiotowym wniosku właściwie uzasadnił prezentowane stanowisko. Burmistrz przekazał sporządzone w tabelarycznej formie zestawienie wniosków z rozbiciem na poszczególne lata, zawierającej pełne nazwy wniosków bądź projektów. Łącznie – jak wykazał – wnioski dotyczyły realizacji 65 projektów o dofinansowanie ze środków krajowych i unijnych.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o regulację art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.