Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 126/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2024-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, art. 6, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2024 r. sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Burmistrza Miasta U. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta U. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2. zobowiązuje Burmistrza Miasta U. do załatwienia wniosku K. W. z dnia 19 sierpnia 2023 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 3. zasądza od Burmistrza Miasta U. na rzecz skarżącej K.W. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 17 listopada 2023 r. K. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza Miasta U. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Strona skarżąca wnosiła o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2023 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi wyroku wraz z aktami sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2023 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej przesłanej na adres urzędu – urząd@[...].pl - wystąpiła o udzielenie informacji publicznej w zakresie na jakim etapie procedowania znajduje się projekt uchwały dotyczący miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla O. Wobec braku odpowiedzi, w dniu 17 października 2023 r. ponowiła swoje żądanie, jednakże do dnia wniesienia przedmiotowej skargi pozostało ono bez odpowiedzi. Tym samym w ocenie strony skarżącej brak udzielenia żądanej informacji publicznej w zakreślonym ustawowo maksymalnym 14 dniowym terminie czyni niniejszą skargę zasadną.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta U. wnosił o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 ust. 3 p.p.s.a. Wskazał, iż po wpłynięciu przedmiotowej skargi, w dniu 28 listopada 2023 r. na adres poczty elektronicznej skarżącej – [...]@wp.pl – przesłano skan pisma stanowiącego odpowiedź na żądanie strony o udzielenie informacji publicznej. W piśmie tym wskazano, że wszystkie informacje na temat procedowanego projektu uchwały są na bieżąco udostępniane na stronie Biuletynu informacji Publicznej Urzędu Miasta w U. – www.bip. [...].pl. Oryginał pisma został przesłany pocztą na adres skarżącej wskazany w skardze. Organ podkreślił, że od dnia 19 sierpnia 2023 r. do dnia 28 listopada 2023 r. nie zapadały żadne decyzje zatwierdzające zmiany w procedowanej uchwale.

Zdaniem organu uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., poprzez udzielenie żądanej informacji publicznej, czyni niniejsze postępowanie sądowoadminsitracyjne bezprzedmiotowym. Ponadto organ wskazał, iż wobec faktu, że żądane informacje są na bieżąco udostępniane w BIP Urzędu Miasta w U., to uwzględniając brzmienie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, uznać należy, że brak działania organu wynikał z powyższej okoliczności. Tym samym w ocenie organu brak jest przesłanek do stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarga K. W. została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn: Dz.U. 2023 r. poz.1664) – dalej: p.p.s.a. W myśl przywołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w związku z art. 3 § 1p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Ponadto w myśl § 2 przywołanego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Przedmiotem niniejszej skargi K. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, uczyniła bezczynność Burmistrza Miasta U. w sprawie nie udzielenia, na jej wniosek z dnia 19 sierpnia 2023 r., informacji publicznej w zakresie na jakim etapie procedowania znajduje się projekt uchwały dotyczący miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla O..

Wskazać na wstępie należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA z 25 września 2018 r., I OSK 1467/18; z 15 grudnia 2017 r., I FSK 1238/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej ma zaś miejsce w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej posiadając żądaną informację, nie udostępnia jej i nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia, lub też informuje wnioskodawcę, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną w sytuacji, gdy taką informację stanowi. Nie można natomiast zarzucić bezczynności adresatowi wniosku, jeżeli nie posiada on informacji wskazanej we wniosku. W takim przypadku podmiot publiczny powinien o tym fakcie powiadomić wnioskującego (por. wyroki NSA z 18 kwietnia 2012 r., I OSK 192/12; z 30 września 2015 r., I OSK 2093/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Szczegółowe unormowania dotyczące dostępu do informacji publicznej regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902) -dalej: u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przykładowy, otwarty katalog informacji publicznej został określony w art. 6 u.d.i.p. Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, a wykonanie tego prawa nie wymaga wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 1-2 u.d.i.p.). Ponadto, jak wynika z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1), jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Wskazać w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela, iż na gruncie przepisów u.d.i.p. brak jest jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udzielenie informacji publicznej, poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Przy czym za wniosek pisemny uznaje się również zapytanie przesłane pocztą elektroniczną. Poza wyżej wskazaną formą pisemną wniosku, elementami determinującymi jego skuteczne wniesienie są jasne sformułowanie, z którego wynika co jest przedmiotem żądanej informacji, w celu wykazania, że informacja ta ma charakter informacji publicznej oraz dokładne określenie adresata wniosku (por. wyroki NSA z 7 czerwca 2019 r., I OSK 2788/17; z 16 października 2018 r., I OSK 2621/16; 14 listopada 2019 r., I OSK 692/18; 19 czerwca 2020 r., I OSK 1777/19; wyroki WSA we Wrocławiu z 16 marca 2021 r., IV SAB/Wr 450/20; wyrok WSA w Bydgoszczy z 1 kwietnia 2021 r., II SAB/Bd 4/20; wyrok WSA w Krakowie z 26 lutego 2021 r., II SAB/Kr 15/21; wyrok WSA w Opolu z 21 czerwca 2018 r., II SAB/Op 49/18; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Z treści przepisów u.d.i.p. wynika zatem, że załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej może przybrać postać: 1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej; 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać; 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej; 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej; 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

Podkreślenia wymaga również, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej rzeczą sądu, w pierwszej kolejności jest ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Dopiero stwierdzenie, że podmiot do którego zwróciła się strona skarżąca był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana przez stronę informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić danemu podmiotowi bezczynność.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu złożony przez K.W. w dniu 19 sierpnia 2023 r. wniosek spełniał minimalne wymogi determinujące skuteczne wystąpienie z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, to jest: został przesłany pocztą elektroniczną na zamieszczony na stronie internetowej Urzędu Miasta w U. adres email, określając tym samym adresata wniosku – Burmistrza Miasta U. jako organ właściwy do reprezentowania gminy zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 40), który to organ niewątpliwie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, wymienionym w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.; jak również obejmował jasne sformułowanie, co do przedmiotu wnioskowanej informacji publicznej, dotyczącej na jakim etapie procedowania znajduje się projekt uchwały dotyczący miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla O. (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c u.d.i.p.).

Z akt sprawy wynika nadto, iż w dniu 28 listopada 2023 r. na adres poczty elektronicznej skarżącej przesłano skan pisma, w którym wskazano, iż projekt uchwały dotyczącej planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego między innymi obręb O. zostanie po raz kolejny, po przygotowanych poprawkach, wyłożony do publicznego wglądu z możliwością zapoznania się z niezbędną dokumentacja projektu. Jednocześnie poinformowano stronę, że wszelkie informacje na temat etapów procedowania przedmiotowego projektu uchwały publikowane pod wskazanym w piśmie adresem strony internetowej BIP organu (www.bip.[...].pl). Z wyjaśnień organu wynika, że oryginał powyższego pisma został przesłany przesyłką pocztową na adres skarżącej zamieszczony w skardze. W aktach sprawy brak jest zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w pisma.

Wskazać należy również, iż wobec wskazywanej przez organ w odpowiedzi na skargę okoliczności udzielenia żądanej informacji publicznej, zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2023 r . pełnomocnik skarżącej wezwany został do zajęcia stanowiska w sprawie, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że strona skargę popiera. Pomimo upływu zakreślonego terminu wezwanie pozostało bez odpowiedzi.

W tak zakreślonych ramach prawnych i faktycznych stwierdzić należy, iż wniesiona skarga, pomimo przesłania stronie w/w pisma organu z dnia 28 listopada 2023 r. zasługuje na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, iż zgodnie z treścią przywołanego wyżej art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).

Z brzmienia przywołanych przepisów wprost wynika, iż co do zasady przewidziany prawem termin udostępnienia informacji publicznej na wniosek wynosi 14 dni od daty złożenia wniosku. Przewidziana przez ustawodawcę możliwość wydłużenia tego terminu, maksymalnie do 2 miesięcy, odnosi się natomiast do sytuacji, w której w zaistniałe na tle konkretnej sprawy okoliczności, np.: nieprecyzyjne sformułowanie treści wniosku, jego wielowątkowość, czy też występujące wątpliwości, co do możliwości uznania żądanych informacji za informację publiczną, uniemożliwiają rozpatrzenie żądania w terminie 14 dni. Przy czym w tym przypadku organy administracji zobowiązane są przed upływem 14 dniowego terminu, poinformować wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia oraz wskazać nowy termin rozpatrzenia wniosku, nie dłuższy niż 2 miesiące (por. wyroki NSA z 14 października 2021 r., III OSK 3448/21; z 16 grudnia 2022 r., III OSK 1578/21; wyrok WSA w Olsztynie z 6 kwietnia 2023 r., II SAB/Łd 15/23; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, iż wniesiony w dniu 19 sierpnia 2023 r. wniosek skarżącej nie został załatwiony w ustawowym 14 dniowym terminie. Jednocześnie organ nie informował strony, przed upływem 14 dniowego terminu, o okolicznościach uniemożliwiających udzielenia żądanej informacji w w/w terminie, jak i nie zakreślił terminu, w którym wniosek zostanie rozpatrzony. Tym samym późniejsze podjęcie działań przez organ, już po wniesieniu skargi na bezczynność, nie wyłącza zasadności stawianego temu organowi zarzutu bezczynności i możliwości dokonania merytorycznej oceny tego zarzutu przez sąd administracyjny (zob. uchwała siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dalej odnosząc się do udzielonej skarżącej w dniu 28 listopada 2023 r. informacji, iż żądane przez nią dane są na bieżąco zamieszczane pod wskazanym adresem strony internetowej BIP Urzędu Miasta w U. wskazać należy, iż pismo informujące o odrębnym trybie dostępu do żądanej informacji, stanowi co do zasady dopuszczalną prawem formę rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej. Przypomnienia bowiem wymaga, że tryb wnioskowy jest przewidziany dla informacji, których nie zamieszczono w BIP lub w portalu danych, co wynika z treści art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Przepis ten wprowadza tzw. negatywną klauzulę wnioskowego trybu udzielania informacji, co skutkuje tym, iż w sytuacji ujawnienia żądanej informacji w sposób określony w art. 10 ust. 1 u.d.i.p., organ jest zobowiązany do poinformowania, w terminie 14 dni, o powyższym fakcie stronę wnioskującą, wraz z dokładnym wskazaniem adresu internetowego, pod którym się ona znajduje. Przy czym co wymaga podkreślenia ta forma załatwienia wniosku jest uznana za skuteczną jedynie wtedy, gdy wszystkie objęte wnioskiem informacje są dostępne pod wskazanym adresem internetowym BIP organu zobowiązanego, w dacie poinformowania o tym stronę wnioskującą. Wskazać również należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w takiej sytuacji organ zobowiązany jest wskazać, gdzie dokładnie zamieszczono określone dane tak, aby strona mogła bez problemu je odnaleźć. W tym celu powinien ujawnić nie tylko adres strony BIP, ale także oznaczyć dokładnie zakładki, czy też podać dokładny adres internetowy podstron, na których umieszczono poszczególne informacje, a także ścieżkę dostępu do informacji (por. wyrok WSA w Białymstoku z 26 kwietnia 2023 r., II SAB/Bk 27/23; wyrok WSA w Warszawie z 19 grudnia 2019 r., II SAB/Wa 687/19; wyrok WSA w Olsztynie z 5 października 2023 r., II SAB/Ol65/23; wyrok WSA we Wrocławiu z 9 listopada 2023 r., II SAB/Wr 263/23; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie wskazany stronie skarżącej, w piśmie z dnia 28 listopada 2023 r. adres – www.bip.[...].pl – nie odsyła bezpośrednio do strony (podstrony), na której zostały zamieszczone żądane przez nią informacje. Wskazany adres jest adresem strony głównej BIP Urzędu Miasta w U..

Reasumując Sąd stwierdza, iż wobec bezspornego przekroczenia przez Burmistrza Miasta U. terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stawiany organowi zarzut bezczynności uznać należy za uzasadniony. Jednocześnie, w przedstawionych okolicznościach sprawy, Sąd stwierdza, iż bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W tym zakresie wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym wyraźnie, i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy. Przekroczenie to, co wymaga wyeksponowania, musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; postanowienie NSA z 27 marca 2013 r., II OSK 468/13; wyrok WSA w Łodzi z 28 marca 2017 r., II SA/Łd 967/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu brak poinformowania skarżącej, w ustawowym terminie 14 dni, o udostępnieniu żądnych przez nią informacji na stronie internetowej BIP, nie uzasadniają przypisania stwierdzonej bezczynności organu charakteru rażącego naruszenia prawa.

Jednocześnie wobec niewyczerpującego załatwienia wniosku skarżącej z dnia 19 sierpnia 2023 r., pomimo treści wystosowanego do strony pisma organu z dnia 28 listopada 2023 r., poprzez brak wskazania dokładnego adresu strony (podstrony) Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta w U., pod którym zamieszczono żądane przez skarżącą informacje, w sprawie brak było podstaw do umorzenia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowania sądowoadminsitracyjnego w zakresie zobowiązania organu do załatwienia przedmiotowego wniosku.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 w zw. z § 1 a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność Burmistrza Miasta U. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa (pkt 1 wyroku). O zobowiązaniu organu do załatwienia wniosku skarżącej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 wyroku). W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. (pkt 3 wyroku), na które składają się: kwota 100 zł uiszczona tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi; kwota 480 zł tytułem poniesionych kosztów wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej z wyboru, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1964); kwota 17 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.