Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 270/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 54 ust. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 29 stycznia 2024 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją z 29 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Elblągu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z 31 października 2023 r. odmawiającą przyznania A.N. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad matką.

W złożonej na tę decyzję skardze skarżący podał m.in, że opiekuje się matką od

2013 r. i z tego tytułu otrzymywał specjalny zasiłek dla opiekuna. Niezrozumiała jest więc odmowa przyznania wnioskowanego świadczenia. Skarżący opisał stan zdrowia matki i czynności opiekuńcze, które wykonuje względem niej.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania sądowego

z uwagi na uwzględnienie w całości przedstawionych w skardze argumentów i uchylenie zaskarżonej decyzji decyzją z 25 marca 2024 r.

Zarządzeniem z 19 kwietnia 2024 r. wezwano skarżącego do podania, czy popiera skargę na decyzję Kolegium z 27 lutego 2023 r., czy też ją cofa.

Pismem z 23 kwietnia 2024 r. skarżący cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn.zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono

z innych przyczyn bezprzedmiotowe.

W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, że do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 403; postanowienie NSA z 21.11.2007 r. II FSK 1259/06, dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Akt ten zastępuje akt pierwotnie zaskarżony do sądu i jest aktem organu drugiej instancji. Wydanie aktu uwzględniającego skargę w całości powoduje, co do zasady, konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Jednocześnie, sąd umarzając postępowanie sądowe z uwagi na zastosowanie przez organ autokontroli, bada jedynie, czy skarga została uwzględniona przez organ w całości, a zaskarżony akt administracyjny wyeliminowany. Sąd nie kontroluje natomiast aktu autokontrolnego, gdyż naruszyłby zasadę skargowości. Na akt wydany w trybie autokontroli przysługuje bowiem skarga bezpośrednio do sądu administracyjnego, bez uprzedniego wnoszenia środka zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. uchwała NSA z 20 marca 1999 r. OPS 16/99, ONSA 2000, Nr 3, poz. 94 oraz R.Hauser, M. Wierzbicki (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2021,

s. 404).

W rozpoznawanej sprawie Kolegium skorzystało z tej możliwości i zmieniło dotychczasowe stanowisko w sprawie przez wyeliminowanie zaskarżonej decyzji i podjęcie 25 kwietnia 2024 r., na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., decyzji, którą uwzględniając zarzuty skargi, uchyliło własną decyzję z 29 stycznia 2024 r. i ww. decyzję organu pierwszej instancji i przyznało skarżącemu prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji

z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawną

w stopniu znacznym matką od 1 października 2023 r. na czas nieoznaczony i stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.

W ww. okolicznościach nie budzi wątpliwości Sądu, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, a zgodnie z intencją skarżącego przyznano mu wnioskowane świadczenie pielęgnacyjne, uwzględniając podniesione w skardze argumenty.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.