Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 501/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 73 ust. 1e pkt 1, art. 72 ust. 5
journal: Dz.U. 2023 poz 1047
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 24 listopada 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.), Sędzia NSA Janusz Nowacki, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 12 czerwca 2023 roku nr KO.4114.41.2023 w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 12 czerwca 2023 r. nr KO.4114.41.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach po rozpatrzeniu odwołania P.B. od decyzji Starosty Kutnowskiego z 12 kwietnia 2023 r. nr KM.5411.11.1.2023 o odmowie rejestracji pojazdu, utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.

2 stycznia 2023 r. P.B. złożył wniosek o zarejestrowanie pojazdu wraz z załącznikami – przyczepy ciężarowej Kogel AWE 18 z 2007 r.

Pismem z 3 stycznia 2023 r. organ wezwał skarżącego do przedłożenia wtórnika dowodu rejestracyjnego cześć I lub zaświadczenia, o którym mowa w art. 71 oraz 72 ust. 5 p.r.d. oraz w załączniku nr 1 § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 31 sierpnia 2022 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1849).

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku skarżący złożył pismo o przesunięcie terminu rozpatrzenia wniosku o 2 miesiące.

Organ I instancji postanowieniem z 25 stycznia 2023 r. przedłużył termin do 23 marca 2023 r.

19 marca 2023 r. skarżący złożył pismo o ponowne rozpatrzenie wniosku, nie załączając brakujących dokumentów. Organ I instancji na podstawie złożonych dokumentów stwierdził, że brak jest możliwości rejestracji przedmiotowego pojazdu.

W odwołaniu skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zobowiązanie organu I instancji do niezwłocznej rejestracji pojazdu. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie przepisu art. 72 ust. 4 p.r.d. przez jego wadliwe zastosowanie, podczas gdy nie nastąpiła utrata dowodu rejestracyjnego, a przepis ten nakłada obowiązki na organ, nie na stronę postępowania;

2. naruszenie przepisu art. 72 ust. 5 p.r.d. przez jego wadliwe zastosowania i nałożenie na stronę obowiązku przedłożenia wtórnika dowodu rejestracyjnego, podczas gdy nie nastąpiła utrata dowodu rejestracyjnego pojazdu zarejestrowanego za granicą;

3. naruszenie przepisu art. 73 ust. 1e p.r.d. przez niewykazanie, że zachodzi którakolwiek z przesłanek wskazanych w tym przepisie uprawniających do odmowy rejestracji pojazdu, a wcześniej nie dokonanie żadnej z czynności wskazanych w tym przepisie zmierzającej do dokonania weryfikacji przedłożonych dokumentów, jeżeli zdaniem organu, ich wiarygodność budziła wątpliwości;

4. naruszenie przepisu art. 64 § 2 k.p.a. - poprzez wezwanie do usunięcia braków podania, które brakami nie zostało dotknięte i wydanie decyzji, w miejsce

pozostawienia podania bez rozpoznania, co potwierdza niezasadność wezwania;

5. naruszenie przepisu art. 7, 8 i 11 w związku z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez zaniechanie rozważenia argumentów podniesionych w piśmie z dnia 19 marca 2023 r. co do odmienności dyspozycji przepisu art. 72 ust. 5 Prawa o ruchu drogowym od regulacji dotyczących pojazdów zarejestrowanych na terytorium kraju i zaniechanie odniesienia się do tych argumentów w uzasadnieniu decyzji, zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do załatwienia sprawy wbrew posiadanym środkom prawnym i jednozdaniowe, nielogiczne, obarczone błędami gramatycznymi, uzasadnienie prawne rozstrzygnięcia.

Skarżący wskazał, że przepisy cyt. ustawy przewidują odmienne regulacje w przypadku rejestracji pojazdu zarejestrowanego za granicą (art. 72 ust. 5) w stosunku do wymogów formalnych co do pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (m.in. art. 74a ust. 2). W ocenie skarżącego w dyspozycji art. 72 ust. 5 cyt. ustawy- który znajduje zastosowanie w sprawach rejestracji pojazdu zarejestrowanego za granicą - nie przewidziano konieczności przedłożenia wtórnika dowodu w przypadku jego nieczytelności. Podkreślił, że ustawodawca wskazał wyraźnie przesłanki wydania decyzji o odmowie rejestracji pojazdu. Zdaniem skarżącego w analizowanej sprawie żadna z przesłanek odmowy rejestracji pojazdu nie została spełniona. Przede wszystkim organ nie mógł uznać, że przyczyną odmowy rejestracji było niezłożenie wtórnika dowodu rejestracyjnego, z tej przyczyny, że dowód pojazdu zarejestrowanego za granicą nie został utracony, a tylko w takim przypadku strona byłaby obligowana do złożenia wtórnika w oparciu o przepis art. 72 ust. 5. Żadnej innej przesłanki wymienionej w art. 73 ust. 1e organ nie wykazał. Jak można wywnioskować z braku uzasadnienia w tym zakresie, pomimo przysługujących środków prawnych organ I instancji nie dokonał weryfikacji przedłożonych dokumentów, jeżeli zdaniem organu, ich wiarygodność budziła wątpliwości. Skarżący zaznaczył, że uzyskanie wtórnika w niemieckim organie rejestracyjnym wiązałoby się z koniecznością przedsięwzięcia nieproporcjonalnego nakładu sił i środków. Informacje, które uzyskał w niemieckim organie rejestracyjnym wskazują, że uzyskanie wtórnika w każdym przypadku wymaga osobistego udania się do niemieckiego urzędu, który wydał dowód rejestracyjny - w tym przypadku w Dachau, i złożenia szeregu dokumentów m.in. oryginału dowodu rejestracyjnego, który organ kwestionuje, a którego nie wydał z akt, przedłożenia ważnego badania technicznego wykonanego przez niemiecką stację diagnostyczną (co wymagałoby ponownego przetransportowania przyczepy na terytorium Niemiec) oraz poniesienia kosztów opłat za wydanie wtórnika, jak również kosztów podróży. Wtórnik nie jest wydawany od ręki. Jego wydanie przez niemiecki urząd w tym stanie faktycznym nie jest też pewne, dlatego też, że niemiecki organ rejestrujący nie miał wątpliwości co do rzetelności przedłożonego do rejestracji dowodu rejestracyjnego, gdyż 9 marca 2022 r. zamieścił w przedmiotowym dowodzie rejestracyjnym informacje o wyrejestrowaniu rzeczonej przyczepy.

Skarżący podniósł, że skoro stan pozwalał na sporządzenie tłumaczenia przez tłumacza przysięgłego, to niezasadnym wydaje się twierdzenie o jego nieczytelności. Stan dowodu nie budził wątpliwości niemieckiego organu rejestracyjnego, który dokonał wyrejestrowania pojazdu i opatrzył dowód pieczęcią.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ odwołał się do treści art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 988 ze zm.) Organ wyjaśnił, że skarżący zwrócił się o rejestrację przyczepy ciężarowej Koegel AWE 18. Do wniosku zostały załączone załączniki. Organ I instancji zakwestionował załączony niemiecki dowód rejestracyjny część I, który jest nieczytelny. W związku z powyższym wezwał wnioskodawcę do przedłożenia wtórnika prawa jazdy lub zaświadczenia. Z uwagi na niedoręczenie żądanych dokumentów, organ I instancji odmówił rejestracji pojazdu.

Stosownie do § 3 ust. 9 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, w przypadku zgłoszenia do rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z zagranicy i zgłoszenia zniszczenia dowodu rejestracyjnego w stopniu powodującym jego nieczytelność przepisy art. 72 ust. 5 ustawy stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z tym przepisem w przypadku utraty dowodu rejestracyjnego pojazdu zarejestrowanego za granicą, zgodnie z art. 72 ust. 5 cyt. ustawy, zamiast tego dokumentu należy przedstawić jego wtórnik albo dokument wystawiony przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, potwierdzający dane zawarte w utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu. Jeżeli organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą odmówił wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego albo dokumentu potwierdzającego dane zawarte w utraconym dokumencie, starosta może wystąpić do tego organu o potwierdzenie tych danych. Uzyskane potwierdzenie tych danych, w postaci papierowej albo elektronicznej, zastępuje dokument potwierdzający dane zawarte w utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu.

W ocenie Kolegium w przypadku nieczytelnego dowodu rejestracyjnego w pierwszej kolejności wymagane jest złożenie jego wtórnika lub stosownego zaświadczenia, dopiero w dalszej kolejności organ rejestrujący występuje o potwierdzenie danych zawartych w utraconym lub zniszczonym dowodzie rejestracyjnym.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 73 ust. 1e cyt. ustawy organ rejestrujący wydaje decyzję o odmowie rejestracji pojazdu:

1) w przypadku braku pozytywnej weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1, z uwzględnieniem przy tej weryfikacji art. 72 ust. lb-5;

2) jeżeli na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1041) uzyskał informację, że zgłoszony do rejestracji pojazd został skradziony, przywłaszczony lub utracony w inny sposób;

3) jeżeli w odpowiedzi na jego pytanie skierowane do organu rejestrującego właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą lub punktu kontaktowego wyznaczonego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uzyskał potwierdzenie, że status prawny pojazdu uprzednio zarejestrowanego w tym państwie powoduje przeszkodę do rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Organ wskazał, że podstawę do odmowy wydania decyzji o zarejestrowaniu pojazdu stanowi art. 73 ust. 1e pkt 1 cyt. ustawy. Część I przedłożonego do rejestracji niemieckiego dowodu rejestracyjnego jest bowiem nieczytelna, a wnioskodawca nie przedłożył żądanych przez organ rejestrujący dokumentów. Dokument ten nie został więc pozytywnie zweryfikowany.

Odnośnie kolejnego zarzutu Kolegium zauważyło, że organ I instancji w wezwaniu do usunięcia braków formalnych z 3 stycznia 2023 r. pouczył stronę, że jego podanie może zostać pozostawione bez rozpatrzenia, jednak ostatecznie tego środka nie zastosował. W ocenie składu orzekającego pouczenie takie nie przesądza o sposobie zakończenia postępowania. Organ po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w tym po zebraniu stosownych dowodów i wyjaśnień wydaje stosowne rozstrzygnięcie, które może być poddane weryfikacji przez właściwy organ, po złożeniu stosownego środka zaskarżenia przez stronę postępowania.

W skardze P.B. zarzucił:

- naruszenie przepisu art. 72 ust. 4 p.r.d. przez jego wadliwe zastosowanie, podczas gdy nie nastąpiła utrata dowodu rejestracyjnego, a przepis ten nakłada obowiązki na organ, nie na stronę postępowania;

- naruszenie przepisu art. 72 ust. 5 p.r.d. przez jego wadliwe zastosowania i nałożenie na stronę obowiązku przedłożenia wtórnika dowodu rejestracyjnego, podczas gdy nie nastąpiła utrata dowodu rejestracyjnego pojazdu zarejestrowanego za granicą;

- naruszenie przepisu art. 73 ust. 1e p.r.d. przez niewykazanie, że zachodzi którakolwiek z przesłanek wskazanych w tym przepisie uprawniających do odmowy rejestracji pojazdu, a wcześniej nie dokonanie żadnej z czynności wskazanych w tym przepisie zmierzającej do dokonania weryfikacji przedłożonych dokumentów, jeżeli zdaniem organu, ich wiarygodność budziła wątpliwości;

- bezpodstawne powołanie się w skarżonej decyzji przez organ odwoławczy na regulację § 3 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 31 sierpnia 2022 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów, podczas gdy przepis ten został wydany z naruszeniem delegacji ustawowej;

-akceptację naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisu art. 64 § 2 k.p.a. -poprzez wezwanie do usunięcia braków podania, które brakami nie zostało dotknięte i wydanie decyzji, w miejsce pozostawienia podania bez rozpoznania, co potwierdza niezasadność wezwania;

- akceptację naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisu art. 7, 8 i 11 w związku z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez zaniechanie rozważenia argumentów podniesionych w piśmie z 19 marca 2023 r. co do odmienności dyspozycji przepisu art. 72 ust. 5 p.r.d. od regulacji dotyczących pojazdów zarejestrowanych na terytorium kraju i zaniechanie odniesienia się do tych argumentów w uzasadnieniu decyzji, zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do załatwienia sprawy wbrew posiadanym środkom prawnym i jednozdaniowe, nielogiczne, obarczone błędami gramatycznymi, uzasadnienie prawne rozstrzygnięcia.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego według norm przepisanych.

Zdaniem skarżącego, kierując się zasadą racjonalnego prawodawcy należy wyprowadzić wniosek, że gdyby intencją ustawodawcy było sformułowanie wymogu przedłożenia wtórnika dowodu rejestracyjnego pojazdu zarejestrowanego za granicą, w innych aniżeli utrata dowodu przypadkach, wymóg taki zostałby literalnie zapisany w ustawie. Przepis nie znajduje zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym i jako taki nie mógł stanowić podstawy do wydania negatywnego dla mnie rozstrzygnięcia.

Zdaniem skarżącego organ nie mógł uznać, że przyczyną odmowy rejestracji było niezłożenie wtórnika dowodu rejestracyjnego, z tej przyczyny, że dowód pojazdu zarejesrtowanego Z2 granicą nie został utracony, a tylko w takim przypadku strona byłaby obligowana do złożenia wtórnika w oparciu o przepis art. 72 ust. 5. Żadnej innej przesłanki wymienionej w art. 73 ust. 1 organ nie wykazał.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 12 czerwca 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 12 kwietnia 2023 r. w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu, który obligowałby do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

W rozpoznawanej sprawie organy stanęły na stanowisku, że załączony do wniosku o rejestrację niemiecki dowód rejestracyjny przyczepy KOGEL AVE 18 jest nieczytelny. Stanowiło to podstawę do wezwania skarżącego do przedłożenia wtórnika dowodu rejestracyjnego lub zaświadczenia. Skarżący natomiast stoi na stanowisku, że skoro tłumacz przysięgły języka niemieckiego dokonał tłumaczenia na język polski to dowód rejestracyjny jest czytelny i strona nie ma obowiązku przedkładania wtórnika. Ponadto w ocenie skarżącego wezwanie organu generuje dodatkowe koszty w postaci podróży do niemieckiego urzędu rejestracyjnego, a organ w takiej sytuacji ma możliwość zwrócenia się do urzędu niemieckiego o przesłanie stosownego zaświadczenia.

Wobec tak zarysowanego przedmiotu sporu przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 72 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 988 ze zm.) rejestracji dokonuje się na podstawie:

1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;

2) (uchylony);

3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;

4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;

5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;

6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;

6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy, pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e), samochód ciężarowy (kategoria homologacyjna N1), podrodzaj "furgon", "furgon/podest", "ciężarowo-osobowy", "terenowy", "wielozadaniowy" lub "van" lub samochód specjalny (kategoria homologacyjna Ml i N1), został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.

Stosownie do treści § 7 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 31 sierpnia 2022 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. z 2022 r. poz. 1849) "Instrukcja w sprawie rejestracji, czasowej rejestracji i wyrejestrowania pojazdów", w przypadku zgłoszenia do pierwszej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z zagranicy, w stosunku do którego zgłoszono utratę lub zniszczenie dowodu rejestracyjnego wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdu za granicą, organ rejestrujący zamiast dowodu rejestracyjnego przyjmuje do rejestracji wtórnik dowodu rejestracyjnego, a w przypadku dowodu rejestracyjnego składającego się z części I i II także odpowiednio wtórnik części I tego dokumentu, a następnie unieważnia go, albo przyjmuje dokument wystawiony przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, potwierdzający dane zawarte w utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu. W myśl ust. 2 ww. przepisu, w przypadku gdy organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą odmówił wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego albo dokumentu potwierdzającego dane zawarte w utraconym dokumencie, organ rejestrujący:

1) przyjmuje dokument potwierdzający odmowę wydania właścicielowi pojazdu wtórnika dowodu rejestracyjnego albo dokumentu potwierdzającego dane zawarte w utraconym dokumencie, o którym mowa w art. 72 ust. 5 ustawy;

2) występując do organu rejestrującego właściwego ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą o potwierdzenie danych zawartych w utraconym lub zniszczonym dowodzie rejestracyjnym, przyjmuje pisemne lub elektroniczne potwierdzenie tych danych z organu;

3) może poza czynnościami, o których mowa w pkt 1 i 2, wysłać kartę zapytania o dowód rejestracyjny do centralnego organu technicznego Krajowego Systemu Informatycznego (KSI).

Należy jeszcze wskazać, że zgodnie z § 3 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 31 sierpnia 2022 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. z 2022 r. poz. 1847), w przypadku zgłoszenia do rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z zagranicy i zgłoszenia zniszczenia dowodu rejestracyjnego w stopniu powodującym jego nieczytelność przepisy art. 72 ust. 5 ustawy stosuje się odpowiednio. Z kolei zgodnie z art. 72 ust. 5 ustawy, w przypadku utraty dowodu rejestracyjnego pojazdu zarejestrowanego za granicą zamiast tego dokumentu należy przedstawić jego wtórnik albo dokument wystawiony przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, potwierdzający dane zawarte w utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu. Jeżeli organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu za granicą odmówił wydania wtórnika dowodu rejestracyjnego albo dokumentu potwierdzającego dane zawarte w utraconym dokumencie, starosta może wystąpić do tego organu o potwierdzenie tych danych. Uzyskane potwierdzenie tych danych, w postaci papierowej albo elektronicznej, zastępuje dokument potwierdzający dane zawarte w utraconym dokumencie niezbędne do rejestracji pojazdu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd podzielił stanowisko organów, że skarżący zobowiązany był do przedstawienia na wezwanie organu wtórnika niemieckiego dowodu rejestracyjnego lub zaświadczenia z niemieckiego urzędu rejestracyjnego. Wniosek ten wprost wynika z zacytowanych powyżej przepisów. Skarżący natomiast nie podjął próby uzyskania wymaganych dokumentów stojąc na stanowisku, że to organ powinien sam wystąpić do organu niemieckiego o potwierdzenie danych wynikających ze zniszczonego dowodu rejestracyjnego. Stosownie do treści art. 73 ust. 1e pkt 1 p.r.d. organ rejestrujący wydaje decyzję o odmowie rejestracji pojazdu w przypadku braku pozytywnej weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1, z uwzględnieniem przy tej weryfikacji art. 72 ust. 1b-5. W przypadku przedłożonych przez skarżącego dokumentów załączonych od wniosku o rejestrację przyczepy – dowód rejestracyjny nie został pozytywnie zweryfikowany z uwagi na jego nieczytelność, co niewątpliwie stanowiło podstawę do wydania decyzji o odmowie rejestracji pojazdu na podstawie art. 73 ust. 1e pkt 1 p.r.d. Skarżący nie dostrzega, że przepis § 3 ust. 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 31 sierpnia 2022 r. nakazuje stosować art. 72 ust. 5 p.r.d. odpowiednio. Odpowiednie stosowanie oznacza respektowanie reguł wyrażonych w przepisach stanowiących zakres odniesienia. Skoro zatem załączony przez stronę dowód rejestracyjny jest nieczytelny należało uznać, że skarżący zobowiązany jest do przedstawienia jego wtórnik albo dokumentu wystawiony przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu. Sąd nie stwierdził zatem zarzucanego w skardze wyjścia poza delegację ustawową ww. przepisie § 3 ust. 9 rozporządzenia.

Sąd nie podzielił także zarzutu skarżącego, że organ miał obowiązek zwrócenia się do niemieckiego organu rejestracyjnego w celu potwierdzenia danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym, bowiem taki obowiązek dla organu wynika w przypadku odmowy wydania wtórnika lub zaświadczenia przez organ rejestrujący ze względu na miejsce ostatniej rejestracji za granicą. W tej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła.

Sąd wskazuje ponadto, że skarżący nie podjął nawet próby przedstawienia wtórnika dokumentu. Z akt sprawy wynika, że wyrejestrowanie przyczepy w organie niemieckim miało miejsce 9 marca 2022 r., natomiast wniosek o rejestrację skarżący złożył po upływie prawie 10 miesięcy tj. 2 stycznia 2023 r. Przez ten okres dowód rejestracyjny mógł stać się nieczytelnym. Zasadnie zatem organ wystosował wezwanie do uzupełnienia braków wniosku.

Sąd nie stwierdził również naruszenia art. 64 § 2 k.p.a., bowiem organ I instancji po uzyskaniu stanowiska skarżącego zawartego w piśmie z 19 marca 2023 r. merytorycznie ocenił wniosek i załączone do niego dokumenty.

Ponadto należy zauważyć, że w sprawie nie miał zastosowania art. 72 ust. 4 p.r.d., bowiem dotyczy on utraty dowodu rejestracyjnego albo pozwolenia czasowego pojazdu zarejestrowanego na terytorium RP.

Odnosząc się natomiast do naruszenia przepisów postępowania wskazanych w skardze to zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Organ w uzasadnieniu decyzji, dokładnie wyjaśnił podstawy faktyczne i prawne rozstrzygnięcia stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu nie można także organowi przypisać naruszenia art. 7, 8 i 77 § 1 k.p.a. Organy poczyniły w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, wywiodły z nich prawidłowe wnioski, przytoczyły przepisy prawa znajdujące zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego, omówiły ich treść oraz prawidłowo je zastosowały, czemu dały wyraz w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się również naruszeń procedury, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W szczególności nie było podstaw do przyjęcia, aby organy gromadziły i rozpatrywały materiał dowodowy w sposób wybiórczy czy nieobiektywny, zaś dokonana ocena dowodów nie nosi znamion dowolności.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do treści art. 119 pkt 2 p.p.s.a, w myśl, którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli: strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie w trybie uproszczonym zgłosił organ w odpowiedzi na skargę.

d.cz.