Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 900/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia 1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2. przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało dnia [...] października 2014 r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], którą organ I instancji orzekł o zatrzymaniu A.M. prawa jazdy.

Decyzja Kolegium została doręczona A.M. w dniu 13 listopada 2014 r. w ramach doręczenia zastępczego.

W dniu 23 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.M. na decyzję SKO z [...] października 2014 r., w której jednocześnie skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, motywując go przebywaniem w okresie od 26 września 2014 r. do 20 listopada 2014 r. w areszcie śledczym, co uniemożliwiło mu odbiór kierowanej do niego korespondencji.

Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi

w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu w dniu 5 stycznia 2015 r. Wymagana kwota wpłynęła na rachunek bankowy Sądu dnia 23 stycznia 2015 r. W tym samym dniu A.M. nadał na poczcie na adres Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, do którego załączył kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, datowaną na dzień 19 grudnia 2014 r. oraz skierowanie do szpitala wystawione przez lekarza w dniu [...] stycznia 2015 r. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że w grudniu 2014 roku przebywał w szpitalu, gdzie został poddany zabiegowi operacyjnemu. Po wyjściu ze szpitala odbywał ciągłe konsultacje medyczne, a jego problemy zdrowotne spowodowały, że nie zauważył, iż ma jedynie 7 dni na uiszczenie opłaty.

Na podstawie zarządzenia z dnia 28 stycznia 2015 r. A.M. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przywrócenie terminu poprzez wykazanie zachowania 7-dniowego terminu, liczonego od ustania przyczyny uchybienia terminu, służącego stronie do wniesienia wniosku oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o informacje w nim zawarte.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] lutego 2015 r. skarżący poinformował, że

o konieczności opłacenia skargi w ciągu 7 dni dowiedział się w dniu 22 stycznia 2015 r. w rozmowie telefonicznej z osobą pracującą w sekretariacie Sądu, w związku z czym od razu w tym samym dniu opłacił skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).

Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. W świetle orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 20 października 2009r., sygn. akt I OZ 971/09; postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012r., sygn. akt I OZ 117/12; postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 925/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przedmiotowej sprawie A.M. zawarł we wniesionej do Sądu skardze wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że zaskarżona do Sądu decyzja organu II instancji została doręczona skarżącemu w ramach doręczenia zastępczego – na podstawie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) – w dniu 13 listopada 2014 r. Zatem od dnia następnego rozpoczął bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi do Sądu (art. 53 § 1 p.p.s.a.). A.M. wniósł skargę na decyzję SKO w dniu 24 listopada 2014 r., a więc nie ulega wątpliwości, że zachował ustawowy termin do wniesienia skargi.

W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. W orzecznictwie przyjmuje

się, że przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie przedmiotowego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi (vide: postanowienia NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II GZ 519/12, Lex nr 1274392; z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 960/12, Lex nr 1240559).

Z tego względu wniosek A.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało uznać za niedopuszczalny w rozumieniu art. 88 p.p.s.a.

Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

W niniejszej sprawie A.M. złożył również wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a wraz z nim wpłacił wymaganą kwotę na rachunek bankowy Sądu.

Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Załączone do wniosku o przywrócenie terminu dokumenty, tj. karta informacyjna

z leczenia szpitalnego, z której wynika, że skarżący przebywał w szpitalu w dniach

16 grudnia 2014 r. – 19 grudnia 2014 r., gdzie poddał się zabiegowi operacyjnemu,

a także wystawione przez lekarza dnia [...] stycznia 2015 r. skierowanie do szpitala, świadczą o problemach zdrowotnych skarżącego, które mogły utrudniać mu podejmowanie czynności procesowych. Zwłaszcza, że w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego zalecono skarżącemu oszczędzający tryb życia przez okres 3-6 miesięcy, a także dalsze leczenie u lekarza rodzinnego. Wystawiono również skarżącemu zwolnienie lekarskie na okres 30 dni.

Z tych też względów należało uznać wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego za uzasadniony.

W konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.