Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2438/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić T. K. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W dniu 10 grudnia 2012 r. do sprawy VII SA/Wa 2438/12 wpłynął złożony na urzędowym formularzu wniosek T.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada udział (1/2) we współwłasności domu. T.K. oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury, która po potrąceniu z tytułu egzekucji administracyjnej wynosi 547 zł netto miesięcznie. Skarżąca podniosła ponadto, że jej dom został pozbawiony dostępu do drogi publicznej, na skutek czego dzieci skarżącej zostały zmuszone do wyprowadzenia się, a skarżąca do zamknięcia gabinetu lekarskiego, który stanowił podstawowe źródło dochodów.

Pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. skarżąca została zobowiązana do złożenia (w terminie 7 dni) dodatkowych wyjaśnień poprzez podanie m.in.: czy dochód uzyskiwany z tytułu emerytury jest jedynym dochodem uzyskiwanym przez wnioskodawczynię, czy też uzyskuje inne dochody; czy wnioskodawczyni podejmuje prace dodatkowe np. z tytułu umów zlecenia, o dzieło; wskazanie tytułu prawnego do domu, w którym zamieszkuje oraz jego powierzchni; wskazanie, czy wnioskodawczyni partycypuje w kosztach utrzymania domu, jeśli tak, należy wskazać, w jakim zakresie oraz w jakiej wysokości; czy wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie czy też wspólnie z dziećmi i przy ich pomocy; jakiego rodzaju pomoc otrzymuje od dzieci; jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego (tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp.); jaką kwotę miesięcznie przeznacza na leczenie i zakup lekarstw. Wezwano też do nadesłania wyciągów z konta bankowego z trzech ostatnich miesięcy oraz zaświadczenia o zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej (jeśli wnioskodawczyni taką prowadziła), gdyż w formularzu wnioskodawczyni oświadczyła, że "zamknęła gabinet lekarski".

W odpowiedzi na pismo z 14 grudnia 2012 r. skarżąca wskazała, iż emerytura jest jedynym uzyskiwanym dochodem, skarżąca nie podejmuje prac dodatkowych. Podniosła też, że po raz pierwszy zlikwidowała gabinet lekarski w latach 80-tych, działalność gospodarczą zarejestrowała ponownie w 2000 r. licząc na to, że zostanie rozpatrzony jej wniosek o zabezpieczenie dla jej domu dostępu do drogi publicznej. Wskazała, że wniosek ten nie został rozpoznany i po kilku miesiącach musiała wyrejestrować działalność i zlikwidować gabinet stomatologiczny. Podniosła też, że dom ma powyżej 300 m2 powierzchni użytkowej i opłaty za media pochłaniają znaczną część emerytury, a resztę przeznacza na utrzymanie. Opiekę lekarską i leki zapewniają skarżącej jej dzieci. Skarżąca korzysta z karty kredytowej.

W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Podkreślić trzeba, że jak wynika z treści art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca nie udzieliła pełnej odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 grudnia 2012 r. do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy. T.K. nie wskazała bowiem wysokości ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem domu oraz bieżącymi potrzebami życia codziennego. Nie nadesłała również zaświadczenia o zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej oraz wyciągów z konta bankowego z trzech ostatnich miesięcy.

Nieudzielenie przez skarżącą pełnej i wyczerpującej odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 grudnia 2012 r. nie pozwala na dokonanie jednoznacznej i nie budzącej wątpliwości oceny sytuacji finansowej T. K. W takiej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przyznanie jej prawa pomocy.

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).