Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 474/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 12 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2018 roku sprawy ze skargi D. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. R. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. a.bł.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...], decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] r., którą odmówiono D.W. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wraz z instalacjami i urządzeniami budowlanymi, na działce nr. 58, w obrębie Ś., gminie Ż.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że 12 grudnia 2017 r. inwestor złożył wniosek wraz z projektem budowlanym o udzielenie pozwolenia na budowę w ww. zakresie.

W dniu 3 stycznia 2018 r. organ wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. o informację, czy decyzja tego organu z [...] czerwca 2010 r., dotycząca nakazu rozbiórki rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr 58, obręb Ś., gmina Ż. jest ostateczna, i czy została wykonana.

W odpowiedzi wyjaśniono, że ww. decyzja z [...] czerwca 2010 r., utrzymana została decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] lutego 2011 r., a prawomocnym wyrokiem z 12 października 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 418/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę wniesioną na tę decyzję.

Zatem organ ustalił, iż na ww. działce znajduje się obiekt do rozbiórki, w stosunku do którego zostały wydane dwie ostateczne decyzje nakazujące rozbiórkę skierowane do J. W., poprzedniego właściciela. Organ ustalił też, że na podstawie umowy darowizny z 22 grudnia 2011 r. ww. nieruchomość stała się własnością D. W. Z tych przyczyn w świetle art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego należało odmówić udzielenia pozwolenia na budowę w ww. zakresie.

W skardze D. W. zarzucił naruszenie:

- art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, poprzez błędne uznanie, iż na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania terenu inwestycji znajduję się obiekt budowlany, co do którego orzeczono nakaz rozbiórki, podczas gdy w stosunku do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2010 r. toczy się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej decyzji oraz ww. decyzja została wydana na rzecz innego podmiotu (poprzedniego właściciela – J. W.) niż występujący w niniejszej sprawie inwestor, a zatem przesłanka z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego nie została wypełniona, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji, w której to odmówiono skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji;

- art. 7, art. 7b, w zw. z art. 77 § 1, w zw. z art. 107 § 3 oraz z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wydanie decyzji przez organ drugiej instancji bez zebrania i rozważenia pełnego materiału dowodowego oraz wybiórcze przedstawienie stanu sprawy, zaniechania podjęcia z urzędu kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego, co doprowadziło do wadliwego utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

- art. 9 i 11 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Starosty [...].

W związku z powyższym wniósł o - uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] w całości, a także uchylenie decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.) organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.

Z treści cytowanego przepisu wynika więc nakaz wydania określonego aktu w sytuacji przewidzianej w dyspozycji przepisu. Ustawodawca nie pozostawił organowi luzu decyzyjnego, lecz zobowiązał do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę jeśli tylko na przedmiotowym terenie, znajduje się obiekt budowlany podlegający rozbiórce.

W rozpoznawanej sprawie w dacie wydawania decyzji przez organy obu instancji funkcjonowała w obrocie prawnym ostateczna i prawomocna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z [...] czerwca 2010 r., nakazująca rozbiórkę rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr 58 w miejscowości Ś. 7, gmina Ż. Tej właśnie działki dotyczy decyzja zaskarżona do sądu w rozpoznawanej sprawie.

Tak więc w obliczu istnienia powyższej decyzji organy były zobligowane do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Innymi słowy decyzja z [...] czerwca 2010 r. była wiążąca dla organów w rozpoznawanej sprawie.

Faktem jest, że skarżący podejmował szereg działań zmierzających do wyeliminowania z obrotu prawnego cytowanej decyzji z [...] czerwca 2010 r.. Temu celowi służyło żądanie wstrzymania wykonania powyższej decyzji, które jednak nie zostało uwzględnione poprzez wydanie w dniu [...] lutego 2011 r. postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania własnej decyzji.

Również w tym kierunku zmierza żądanie skarżącego stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r., czego wyrazem jest skarga złożona do WSA w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą odmówiono uchylenia własnej decyzji z [...] czerwca 2010 r..

Jednak, jak wskazano wyżej, w dacie wydawania decyzji przez organy obu instancji w rozpoznawanej sprawie starania skarżącego nie przyniosły rezultatu, zaś sporna decyzja z [...] czerwca 2010 r. pozostawała w obrocie prawnym.

Oznacza to, że nie ma podstaw do kwestionowania legalności rozstrzygnięcia zapadłego w przedmiotowej sprawie.

Nie jest także uzasadniony zawarty w skardze zarzut, że zmienił się adresat owej decyzji z [...] czerwca 2010 r. O ile faktem jest, że na podstawie umowy darowizny z 22 grudnia 2011 r. nieruchomość stała się własnością skarżącego w miejsce J.W. o tyle nie ma to istotnego znaczenia w sprawie.

Materią decyzji wydanej na podstawie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego jest przedmiot w postaci obiektu budowlanego podlegającego rozbiórce a jej adresatem jest każdoczesny właściciel działki lub terenu, na których znajduje się taki obiekt, będąc zmuszonym do ponoszenia jej skutków.

Stąd też zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 35 ust.5 Prawa budowlanego uznać należy za bezzasadny.

Nie są również uzasadnione zarzuty naruszenia prawa procesowego.

W ocenie sądu pierwszej instancji stan faktyczny został ustalony prawidłowo, bez potrzeby jego uzupełniania, materiał dowody zebrany w sprawie był zaś kompletny i wystarczający dla potrzeb rozstrzygnięcia.

Mając na uwadze powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. i § 21 ust. 1 punkt 1 litera c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.).

dc