Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 551/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 219
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 4 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D C o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D C na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. D.T.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 13 października 2009 roku D. C. k wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku w przedmiocie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2009 roku skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie odebrane zostało w dniu 26 listopada 2009 roku.

W dniu 4 grudnia 2009 roku na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła kwota 500 złotych stanowiąca wpis od skargi.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę D. C.

W dniu 11 stycznia 2010 roku do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 19 listopada 2009 roku zobowiązującym do uiszczenia wpisu opłata winna zostać uiszczona w kasie Sądu bądź na rachunek Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Wskazała, że będąc przekonana, iż liczy się data uiszczenia wpłaty na rachunek Sądu, nie zaś data obciążenia tego rachunku, dokonała wpłaty wpisu w dniu 2 grudnia 2009 roku w kasie sklepu "A". Dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedziała się, że jedynie w przypadku dokonania przelewu na Poczcie Polskiej lub w bankach liczy się data wpłaty na rachunek bankowy, nie zaś data wpływu na ten rachnek. Podkreśliła, że działała w dobrej wierze i w błędnym przekonaniu, że termin wpłaty zostanie zachowany. Do wniosku załączyła dowód uiszczenia wpisu w sklepie "A".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.

W niniejszej sprawie skarżąca dokonała wpłaty wpisu sądowego za pośrednictwem sklepu A, który działa w niniejszym przypadku jako agencja finansowa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto pogląd, że posłużenie się w dokonywaniu wpłaty pośrednikiem, jakim jest np. agencja finansowa, następuje na wyłączne ryzyko strony, która została zobowiązana do uiszczenia opłaty sądowej. W takim stanie rzeczy dokonane przez pośrednika czynności oraz powstałe uchybienia obciążają stronę, która korzystała z tego pośrednictwa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt II OSK 869/05; z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 204/05). Dniem dokonania opłaty sądowej, uiszczanej za pośrednictwem takiego podmiotu nie jest dzień powierzenia mu funduszy niezbędnych do uiszczenia opłaty sądowej, ale data uznania rachunku bankowego prowadzonego przez bank dla właściwego sądu.

Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego swoje interesy. W tej sytuacji nie sposób uznać, że skarżąca dochowała należytej staranności dokonując wpłaty za pośrednictwem agencji finansowej, która nie gwarantuje niezwłocznego przekazania środków na rachunek odbiorcy. Wskazać bowiem należy, że stosownie do treści art. 219 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, czyli przepis ten pozwala zatem na uiszczenie opłaty sądowej bezpośrednio na rachunek bankowy właściwego sądu, poprzez wpłatę odpowiedniej kwoty przelewem bankowym, albo poprzez przekaz pocztowy.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca dokonała wpłaty wpisu w kasie sklepu "A" w R. w dniu 2 grudnia 2009 roku, natomiast Agencja dokonała przelewu na rachunek bankowy sądu dopiero w dniu 4 grudnia 2009 roku. Należało zatem uznać, iż wpis został uiszczony w dniu 4 grudnia 2009 roku, czyli po upływie wymaganego terminu

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

D.T.