Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 504/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2023 r. M.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] nakładającą na skarżącą karę pieniężną w łącznej wysokości 30.000,00 zł za nieprzestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 104, dalej jako: ustawa SENT).

W treści skargi strona skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany do organu w trybie art. 61 § 2 p.p.s.a. lub przez sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nałożenie wysokiej kary pieniężnej spowoduje konieczność sprzedaży części majątku należącego do przedsiębiorstwa, w tym jedynego środka transportu, którym wykonywana była działalność gospodarcza. W konsekwencji skarżąca będzie zmuszona do ograniczenia świadczonych usług transportowych, co wiąże się z ograniczeniem przychodów z prowadzonej działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Dlatego tak ważne jest poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz dokumentami uprawdopodabniającymi zasadność uwzględnienia wniosku. Z kolei brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Weryfikacja twierdzenia strony, że skutki wykonania zaskarżonej decyzji będą dla niej nieodwracalne, musi odbyć się z uwzględnieniem szczegółowych informacji i dokumentów uprawdopodabniających te twierdzenia. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca podniosła, iż skutki wykonania decyzji spowodują konieczność sprzedaży części majątku należącego do przedsiębiorstwa, w tym jedynego środka transportu, którym wykonywana była działalność gospodarcza, co przełoży się na świadczone usługi oraz uzyskiwane przychody. Jednocześnie skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów na potwierdzenie swej argumentacji, która odnosi się zasadniczo do trudnej sytuacji finansowej strony. Należy zatem przyjąć, że wnioskodawca nie uzasadnił złożonego wniosku w odniesieniu do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na spełnienie tych przesłanek nie wskazuje również analiza akt administracyjnych sprawy. Z deklaracji PIT-36L oraz PIT/B wynika, że skarżąca uzyskała dochód w kwocie 61.554,56 zł. Nadto w latach 2021-2022 nabyła składniki majątkowe (w zakresie ruchomości) na kwotę 62.500,00 zł, nie zalega z płatnościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i organów podatkowych, nie korzysta z pomocy Państwa, nie są wobec niej prowadzone postępowania egzekucyjne.

Podkreślenia wymaga, że konieczność poniesienia przez stronę znacznych kosztów w związku z zapłatą kary pieniężnej nie stanowi sama w sobie okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Trzeba przy tym pamiętać, iż obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1562/11).

W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.