Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 864/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 15 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania potrącenia wierzytelności z zaległością podatkową w podatku od gier za grudzień 2011 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z urzędu kwotę 500 (pięćset) zł, która została uiszczona tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Wniesiona przez A. sp. z o.o. skarga na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. została podpisana przez W.J., którego umocowanie do działania za stronę skarżącą nie wynikało z dołączonego do skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: KRS). Zgodnie z tym odpisem, W. J. nie był członkiem zarządu spółki, ani jej prokurentem.

Zarządzeniem z dnia 18 lipca 2012 r. wezwano podpisanego pod skargą W.J. do wykazania swojego umocowania do działania w sprawie, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270: dalej – p.p.s.a.). Odpis tego zarządzenia doręczono na adres podany w skardze w dniu 8 sierpnia 2012 r. Wezwanie to okazało się bezskuteczne.

Mając na uwadze powyższe, zarządzeniem z dnia 5 września 2012 r. Sąd wezwał stronę skarżącą (pod rygorem odrzucenia skargi) do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie przez osoby umocowane do reprezentowania spółki zgodnie z odpisem z KRS, wskazując, że podpisany pod skargą W.J. nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu skarżącej spółki, w tym, jako jej pełnomocnik ustanowiony w trybie art. 35 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na to wezwanie, W.J. w piśmie z dnia 28 września 2012 r. oświadczył, że spełnia warunki określone w art. 35 w/w ustawy, a wnosząc skargę, działał z upoważnienia udzielonego mu przez ówczesnego prokurenta spółki D.D.

Zarządzeniem z dnia 11 października 2012 r. Sąd wezwał W.J. do uzupełnienia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa procesowego z którego wynikałoby jego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej wraz z wyjaśnieniem, czy jest pracownikiem strony skarżącej w rozumieniu art. 35 § 2 p.p.s.a., ewentualnie, o nadesłanie w tym terminie skargi podpisanej przez osoby umocowane zgodnie z przedłożonym przez spółkę odpisem KRS (bądź też, osobiste podpisanie przez te osoby skargi w siedzibie Sądu).

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego wezwania kierowanego na korespondencyjny adres skarżącej spółki wynika, że wezwanie to zostało doręczone do rąk osoby upoważnionej do odbioru korespondencji w dniu 29 października 2012 r. (M.W.), w placówce pocztowej.

Stwierdzone braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego w imieniu strony skarżącej jest wymóg złożenia (podpisania) skargi przez osobę należycie umocowaną do dokonania tej czynności procesowej. Przy czym, spełnienie tego wymogu wnoszący skargę obowiązany jest wykazać przed Sądem stosownym dokumentem (pełnomocnictwa, bądź też odpisem z KRS).

W przypadku, gdy stroną skarżącą jest osoba prawna lub podmiot nieposiadający osobowości prawnej, przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują możliwość wniesienia skargi w imieniu takiego podmiotu według ogólnej zasady z art. 28 § 1 p.p.s.a., bądź też przez fachowego pełnomocnika (będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym), a także, przez pracownika strony skarżącej lub pracownika organu jej jednostki nadrzędnej. Podstawą prawną do podejmowania czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez pracownika jest przepis art. 35 § 2 p.p.s.a., który dopuszcza możliwość traktowania takich osób za pełnomocników strony skarżącej, pod warunkiem jednak, przedłożenia stosownego dokumentu pełnomocnictwa. Wymóg złożenia pełnomocnictwa wynika z ogólnej reguły z art. 46 § 3 p.p.s.a., w myśl której, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.

W stanie sprawy, wniesiona w imieniu A. sp. z o.o. skarga została podpisana przez W.J., którego umocowanie do działania za skarżącą nie wynikało z dołączonego do skargi odpisu z KRS, albowiem, jak wynika z tego odpisu, podpisany pod skargą W.J. nie jest członkiem zarządu spółki, ani jej prokurentem.

Po bezskutecznym wezwaniu podpisanego pod skargą W.J. do wykazania swojego umocowania w sprawie, zarządzeniem z dnia 5 września 2012 r. Sąd wezwał stronę skarżącą (pod rygorem odrzucenia skargi) do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie zgodnie z reprezentacją spółki wynikającą z KRS, wskazując jednocześnie, że podpisany pod skargą W.J. nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu skarżącej jako jej pełnomocnik ustanowiony w trybie art. 35 § 2 p.p.s.a.

W odpowiedzi na to wezwanie, W.J. oświadczył, że spełnia warunki określone w art. 35 p.p.s.a., a wnosząc skargę działał z upoważnienia udzielonego mu przez ówczesnego prokurenta spółki – D.D.

Wobec braku podstaw prawnych do uznania tego oświadczenia za sanujące stwierdzony brak formalny skargi (do oświadczenia nie zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone W.J. przez D.D.), zarządzeniem z dnia 11 października 2012 r., Sąd wezwał W.J. do uzupełnienia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – wciąż nieuzupełnionego braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa procesowego z którego wynikałoby umocowanie W.J. do działania w imieniu strony skarżącej wraz z wyjaśnieniem, czy jest pracownikiem strony skarżącej w rozumieniu art. 35 § 2 p.p.s.a, ewentualnie, o nadesłanie w tym terminie skargi podpisanej przez osoby umocowane zgodnie z przedłożonym przez spółkę odpisem z KRS (bądź też, osobiste podpisanie skargi przez te osoby w siedzibie Sądu).

Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru tego wezwania wynika, że wezwanie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 29 października 2012 r. Zgodnie z pouczeniem, 7-dniowy termin na jego wykonanie upływał w dniu 5 listopada 2012 r. (poniedziałek).

Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Przez brak formalny w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć m.in. brak wymaganego dokumentu pełnomocnictwa w przypadku działania pełnomocnika, jak również (w przypadku strony podlegającej wpisowi do KRS) brak pod skargą podpisów osób umocowanych (zgodnie z odpisem z KRS) do działania w imieniu skarżącej (w sytuacji gdy strona ta nie działa przez pełnomocnika lub pełnomocnik nie złożył wymaganego dokumentu pełnomocnictwa).

Mając na uwadze, że podpisany pod skargą W.J., nie złożył wymaganego dokumentu pełnomocnictwa umocowującego go do działania w sprawie w trybie art. 35 § 2 p.p.s.a., jak również strona skarżąca, pomimo dwukrotnych wezwań, nie uzupełniła barków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez osoby umocowane do działania w imieniu spółki zgodnie z odpisem z KRS, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie dyspozycji z art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.

Zawarte w pkt II postanowienia orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi znajduje swoje umocowanie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.