Postanowienie NSA, sygn. akt III OSK 1958/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak- Kubiak Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska Sędzia del. WSA Ireneusz Dukiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1472/21 w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 26 lutego 2021 r. nr 439 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; II. zwrócić Komendantowi Głównemu Policji ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 maja 2023r., sygn. akt II SA/Wa 1472/21, po rozpoznaniu skargi M. H., uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 26 lutego 2021 r., nr 439, oraz utrzymana nią w mocy decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia 31 grudnia 2020 r., nr 156, w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Komendant Główny Policji. Pismem z dnia 10 października 2024 r. skarżący kasacyjnie, reprezentowany przez radcę prawnego, cofnął skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako u.p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 193 u.p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do spraw dotyczących skarg kasacyjnych.

W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 u.p.p.s.a., jak też cofnięcie skargi kasacyjnej nie zmierza do obejścia prawa, a zatem dopuszczalne było cofnięcie skargi kasacyjnej.

Mając na uwadze, że nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a., orzekł jak w pkt I postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a.