Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 1137/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2025-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 279; art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV skargi Z. Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SAB/Wr 610/22 w sprawie ze skargi Z. Z. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 IV 2024 r. (IV SAB/Wr 610/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "ppsa" skargę Z. Z. (dalej "skarżący") na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Dzierżoniowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (dalej: "postanowienie z 19 IV 2024 r.").

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 6 V 2024 r.

W dniu 2 XII 2024 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej opisanym wyżej postanowieniem. Postanowieniu zarzucił naruszenie szeregu przepisów ppsa, kpc, Konstytucji RP, EKPC oraz kpa.

Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez: 1) wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie; 2) powołanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie i 3) sformułowanie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego postanowienia. Na usunięcie braków zakreślono skarżącemu termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Skarżący został pouczony o treści art. 271-274 oraz 277-278 ppsa.

W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo, podnosząc, że nie rozumie wezwania Sądu i w związku z tym wnosi o jego sprecyzowanie. Ponadto zażądał zmiany postanowienia z 19 IV 2024 r., ewentualnie jego uchylenia. Z kolei, jako podstawę wznowienia postępowania, wskazał art. 271 pkt 2 i art. 272 ppsa, powtarzając wywody zawarte w skardze o wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 ppsa), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 ppsa).

Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 ppsa implikują wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 280 ppsa, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci.

W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, w myśl którego sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 ppsa nie oznacza jeszcze oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej przesłance wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z 25 IX 2001 r., II SA/Gd 970/01 i 6 III 2007 r., I OSK 208/07 – publ. CBOSA). W sprawie mamy właśnie do czynienia z taką sytuacją. Pomimo bowiem, że w piśmie datowanym na dzień 1 XI 2024 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z 11 XII 2024 r., skarżący wskazuje art. 271 pkt 2 oraz art. 272 ppsa, jako podstawy wznowienia postępowania, uzasadniające wniesienie skargi w tym przedmiocie, to z treści uzasadnienia ww. pisma oraz samej skargi o wznowienie postępowania nie wynika, że takie podstawy wznowienia postępowania zaistniały. W szczególności skarżący nie uzasadnia na czym miałby polegać ewentualny brak zdolności sądowej lub procesowej u stron postępowania zakończonego wydaniem postanowienia z 19 IV 2024 r., czy brak należytej reprezentacji stron, czy też pozbawienie możliwości ich działania w tym postępowaniu wskutek naruszenia przepisów prawa (art. 271 pkt 2 ppsa).

To samo dotyczy podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 272 ppsa. Zgodnie z tym przepisem, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku: 1) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1); 2) gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia (§ 2a); 3) gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (§ 3). Skarżący nie uzasadnia ww. przesłanek wznowienia postępowania, w szczególności nie wykazuje: 1) w stosunku do jakiego aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane postanowienie z 19 IV 2024 r., i w jakim zakresie TK orzekł o jego niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą; 2) które orzeczenie TSUE ma wpływ na treść postanowienia z 19 IV 2024 r. i w jakim zakresie; 3) innego rozstrzygnięcia organu międzynarodowego, działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez RP, i wpływu tego orzeczenia na treść postanowienia Sądu z 19 IV 2024 r.

Z kolei powołane przez skarżącego, zarówno w skardze o wznowienie postępowania, jak i w piśmie z dnia 1 XI 2024 r., przepisy m.in.: ppsa, kpc, Konstytucji RP, EKPCz, kpa oraz wywody ich dotyczące nie mieszczą się w żadnej z podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 271-273 ppsa.

Okoliczność, że skarżący na wezwanie Sądu przytoczył przepisy prawa, które miałyby stanowić podstawy wznowienia postępowania, to jest art. 271 pkt 2 oraz art. 272 ppsa nie oznacza jeszcze, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania oparta jest o ustawową przesłankę wznowienia. To samo dotyczy przytoczenia jedynie sygnatur wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka bez wykazania i uzasadnienia potrzeby wznowienia postępowania w wyniku wydania tych orzeczeń oraz ich wpływu na treść skarżonego orzeczenia sądu.

Sformułowanie podstawy wznowienia postępowania przez przytoczenie odpowiednich przepisów nie oznacza oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowienia, jeżeli z uzasadnienia jej nie wynika, czy taka podstawa zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej przesłance wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 ppsa. Również ogólne sformułowanie podstawy prawnej wznowienia postępowania, jak również brak uzasadnienia w tym zakresie, nie oznacza oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowienia (por. postanowienie NSA z 5 X 2011 r., I OSK 1720/11 – publ. CBOSA).

Wynikający z art. 279 ppsa obowiązek podania w skardze o wznowienie postępowania podstawy wznowienia należy rozumieć jako przywołanie konkretnych okoliczności faktycznych przemawiających za jedną z przesłanek określonych w art. 271-273 ppsa (por. Hauser R., Wierzbowski M. - red., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2017).

Mając na uwadze, że argumenty zawarte w skardze o wznowienie postępowania nie zawierają żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania, bowiem skarżący nie wykazał na czym w niniejszej sprawie polegają zarzucane postanowieniu z 19 IV 2024 r. naruszenia (określone w art. 271 pkt 2 i art. 272 ppsa), a ponadto nie przedstawił okoliczności, które pozwoliłyby na stwierdzenie zachowania terminu do wniesienia skargi, skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 279 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.