Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2279/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lipca 2023 r. nr 792/23 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu – M.B. 500 zł (pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący M. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lipca 2023 r. nr 792/23 w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Pismem z 5 października 2023r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z 29 września 2023r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe braki należało uzupełnić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu

10 października 2023r.

Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłał do Sądu odpisu skargi oraz pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: m.in. nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3 ww. przepisu). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci braku jednego odpisu skargi. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy

i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nienadesłanie wymaganego odpisu skargi wskazuje, że skarga posiada braki formalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd.

W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013r. I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/29 oraz http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi

i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi,

o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Ponadto zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli

w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Powyższe brzmienie art. 46 § 3 p.p.s.a. zostało wprowadzone przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 15 sierpnia 2015r. Dotychczas, przed wspomnianą nowelizacją, przepis ten stanowił, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa - nie zawierał zatem sprecyzowania "przed sądem", co było źródłem niejasności przy stosowaniu tego przepisu i wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych. Obecnie przepis ten nie budzi wątpliwości. W takiej sytuacji strona jest obowiązana uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo, względnie jego wierzytelny odpis. (por. postanowienie NSA II OZ 690/17 z dnia 28 czerwca 2017r. – www.orzeczenia.nsa. gov.pl).

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie

w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.

Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, niepełne i nieterminowe wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie nadeśle odpisu skargi, czy też dokumentu pełnomocnictwa, co oznacza, że skarga nie została złożona przez osobę uprawnioną. Braki takie uniemożliwiają nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji muszą prowadzić

w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie wezwaniem z 5 października 2023r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do nadesłania odpisu skargi oraz złożenia pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącego, terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 października 2023r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 17 października 2023r. Jednoznaczna treść wezwania wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi nie mogła wywołać u fachowego pełnomocnika żadnych wątpliwości co do obowiązku podlegającego wykonaniu.

W niniejszej sprawie pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uzupełniono wskazanych wyżej braków formalnych skargi.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wpis został zwrócony na podstawie art. 232 § 2 p.p.s.a.