Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 338/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30  ust. 6
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Protokolant : sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2023 r. sprawy ze skargi K.Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 stycznia 2023 r., znak WI-I.7840.5.143.2022.LS w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 8 listopada 2022 r. nr AU-1074/6743/2022, znak: AU-01-7.6743.2332.2022.ANO Prezydent Miasta Krakowa wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez K.Sp. z o.o. z siedzibą w K. robót budowlanych polegających na instalowaniu innego urządzenia reklamowego usytuowanego na ścianie ślepej budynku, działka nr [...] obr. [...] Podgórze.

Organ ustalił, że zgłoszenie obejmuje zainstalowanie urządzenia reklamowego o wymiarach 3 m x 4 m będzie miało powierzchnię ekspozycji o zakrzywionym kształcie (zakrzywienie eliptyczne) wykonaną z twardego wygiętego poliwęglanu (tworzywa sztucznego) nie zawierającego żadnych elementów elektronicznych. Zgodnie z informacją inwestora oraz załączonym rysunkiem nr 1 - schemat ideowy instalacji elektrycznej zasilania diod led, planowane do instalacji inne urządzenie reklamowe oświetlone będzie od tyłu za pomocą instalacji emitującej światło barwy białej, umieszczonej od spodu powierzchni ekspozycji przedmiotowego nośnika reklamowego.

Na terenie inwestycji obowiązują ustalenia uchwały nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (tzw. uchwały krajobrazowej). Projektowane inne urządzenie reklamowe ma zostać zlokalizowane w 1 Strefie, określonej w przywołanej wyżej uchwale. W § 9 ust. 1 ww. uchwały ustala się gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane tablice reklamowe i urządzenia reklamowe sytuowane w obszarze Miasta, w formie: (...) 7) innej tablicy reklamowej lub innego urządzenia reklamowego umieszczanych na obiektach budowlanych zgodnie z ustaleniami dla poszczególnych Stref, wykonanych z drewna, szkła, metali (w tym stali, stali ocynkowanej, stopów metali kolorowych), lub z dibondu, pleksi i innych tworzyw sztucznych. Natomiast zgodnie z § 9 ust. 2 ww. uchwały dopuszcza się podświetlenie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, o których mowa w ust. 1 przy zastosowaniu światła barwy białej.

Organ stwierdził, że tablice i urządzenia reklamowe (w tym inne urządzenia reklamowe, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 7 tzw. uchwały krajobrazowej) mogą być podświetlone przy zastosowaniu światła barwy białej. Niemniej jednak winno to być oświetlenie za pomocą zewnętrznego źródła światła, skierowanego (emitowanego) na powierzchnię ekspozycji nośnika reklamowego od zewnątrz (od przodu) urządzenia. W związku z powyższym, zgłaszane inne urządzenie reklamowe, podświetlone od tyłu za pomocą instalacji elektrycznej led umieszczonej od spodu powierzchni ekspozycji stoi w sprzeczności z ustaleniami ww. uchwały.

Od ww. decyzji odwołanie wniósł inwestor.

Decyzją z dnia 5 stycznia 2023 r., znak: WI-I.7840.5.143.2022.LS, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 § 1 kpa oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U.2021.2351) Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy podał, że inwestor na podstawie art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. c Pb zgłosił instalowanie jednego urządzenia reklamowego o powierzchni nieprzekraczającej 12 m2, usytuowanego na ścianie ślepej budynku powołując się na § 18 uchwały krajobrazowej, oświetlonego od wewnątrz (za pomocą oświetlenia umieszczonego z tyłu stanowiącego część składową urządzenia reklamowego). Ponadto, Inwestor uzasadnił, że przedmiotowe urządzenie należy kwalifikować zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 7 uchwały krajobrazowej jako inne urządzenie reklamowe,

a do opisu dołączył wizualizacje zamierzenia budowlanego.

Urządzenie to zbudowane jest z płaskiej tablicy wyposażonej w moduły LED

i jest ograniczone po zewnętrznych krawędziach profilem tworzącym ramę urządzenia o wymiarach zewnętrznych 4 x 3 m. W tej ramie jest wmontowany nośnik o eliptycznej powierzchni reklamowej.

Tablica LED jest to przedmiot o płaskiej powierzchni, na którym jest zamontowanych 9 linii świetlnych po 12 diod LED każda. Linie te są podzielone na 3 obwody po 3 linie (36 diod LED w środku, u góry i na dole tablicy LED), zasilane zasilaczami 200 Watt każdy. Do zasilaczy jest doprowadzony przewód zasilający 3 x 2,5 mm2 z istniejącej tablicy elektrycznej budynku. Obwód zasilający posiada zabezpieczenie 10A oraz programator astronomiczny umożliwiający sterowanie oświetleniem wewnątrz kasetonu reklamowego.

Ramka z profili jest zintegrowana z tablicą LED na jej krawędziach i tworzy wewnątrz powierzchnię ekspozycji o wymiarach 3,714 x 2,714 m. Taka konstrukcja kasetonu jest zamontowana do ściany nośnej budynku za pomocą profili dystansowych, rozmieszczonych wewnątrz ramki z profili. Elementy dystansowe w ilości po 3 sztuki, są rozmieszczone wzdłuż górnej i dolnej krawędzi tablicy LED

i kołkowane do ściany budynku.

Nośnik o eliptycznej powierzchni reklamy, składa się z dwóch twardych białych poliwęglanów o grubości 4 mm, złączonych pośrodku łącznikiem. Nośnik ten jest wmontowany wewnątrz ramki z profili i tworzy od przodu eliptyczną powierzchnię ekspozycji. Pozioma górna i dolna krawędź nośnika przylega do elementów dystansowych łączących kaseton z elewacją budynku. W punkcie połączenia dwóch części poliwęglanu następuje maksymalna wypukłość tego nośnika, ograniczona z boków wysokością profilu ramki.

Kaseton o takiej konstrukcji jest planowany do zamontowania na zachodniej ścianie budynku przy ul. [...] w K., znajdującym się w I Strefie zgodnie z załącznikiem nr 1 uchwały krajobrazowej. Budynek ten posiada dwie kondygnacje

i dach jednospadowy. Widok zachodniej elewacji budynku ukazuje pełną ścianę szczytową ponad przylegającym do niej budynkiem jednokondygnacyjnym. Montaż tego urządzenia zaplanowano przy północnym narożu budynku, po lewej stronie ściany ślepej na wysokości drugiej kondygnacji.

Ustalono, że przedstawiony na rysunkach kaseton ścienny zasilany jest własną instalacją oświetleniową wewnętrzną w postaci 108 szt. diod LED tzw. Backlight. Termin ten stosowany jest w reklamie zewnętrznej. Określa on nośnik reklamowy podświetlony od tyłu, w taki sposób, że plakat reklamowy stworzony ze specjalnego materiału przepuszcza rzucone światło, dając efekt świecenia. To powoduje, że reklama zwraca uwagę, nawet w słabo doświetlonych miejscach. Wydruk na materiale backlight można umieścić np. w podświetlanych gablotach, w pomieszczeniach zamkniętych lub jako zewnętrzna reklama.

Urządzenie wyświetlające treści zamieszczone na powierzchni ekspozycji nieprzekraczającej 12 m2 określane nazwą Citylight, według nomenklatury uchwały krajobrazowej, kwalifikuje się jako inne urządzenie reklamowe. O takiej kwalifikacji przesądza budowa przedmiotowego urządzenia, które jest przestrzenne, o eliptycznej powierzchni ekspozycji i posiada wbudowaną tablicę LED oświetlającą wnętrze urządzenia. W zgłaszanym urządzeniu reklamowym światło z instalacji LED jest emitowane na wypukłą powierzchnię ekspozycji od wewnątrz urządzenia powodując w ten sposób wyświetlanie powierzchni ekspozycji dalej na zewnątrz w przestrzeń publiczną. Taka funkcjonalność urządzenia daje podstawę do precyzyjnej kwalifikacji tego urządzenia reklamowego jako wyświetlacza reklamowego, ponieważ światło oświetlające jego wnętrze nie jest emitowane bezpośrednio na to urządzenie reklamowe, ale wydobywa się z jego wnętrza, emitując pod wpływem swojego działania treści reklamowe do otoczenia. Taki sposób wyświetlania treści przez to urządzenie reklamowe, odzwierciedla w istocie wielobarwną projekcję świetlną, wywoływaną przez wbudowaną programowalną tablicę z diodami LED, a wypukła powierzchnia ekspozycji zwiększa emitowanie zamieszczonych treści do przestrzeni publicznej ulicy wylotowej w obrębie skrzyżowania ulicy [...] z [...]

Organ odwoławczy stwierdził, iż objęte zgłoszeniem z 21 października 2022 r. zamierzenie narusza zapis § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej, gdyż w okolicznościach sprawy zastosowano podświetlenie urządzenia reklamowego przy zastosowaniu światła barwy białej, jednak nie jest ono emitowane od zewnętrznej strony na ekspozycję nośnika reklamowego. Organ odwoławczy nie zgodził się

z zarzutem odwołania, że interpretacja organu I instancji odnosząca się do § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej nie znajduje odzwierciedlenia w jej zapisach, czy też w zaskarżonej decyzji użyto określeń, które nie zawiera ten akt prawa miejscowego. Pojęcie podświetlenie obejmuje bowiem szersze znaczenie oświetlenia, czyli skierowanie padającego światła na określony przedmiot. Światło może być skierowane z różnych stron, z przodu, z tyłu, z góry, z boku lub z dołu, co organ I instancji wyjaśnił używając pojęcia "oświetlenie" nie zastępując go jednak pojęciem "podświetlenie".

Wskazano dalej, że przy kategoryzacji urządzenia reklamowego w odniesieniu do uchwały krajobrazowej, konieczne jest określenie wszystkich standardów jakie obowiązują w przestrzeni Miasta Krakowa. W zakresie urządzeń reklamowych zbudowanych z kilku elementów, zawierających wewnętrzne źródło światła, znaczenie terminu podświetlenie dotyczy oświetlenia tego urządzenia reklamowego z dowolnej strony światłem barwy białej, a nie emitowania wielobarwnych treści reklamowych przez to urządzenie. Zatem światło zainstalowane wewnątrz urządzenia reklamowego (kasetonu ściennego o powierzchni ekspozycji około 10,08 m2), wysyłane od wewnątrz urządzenia reklamowego przez diody LED, umożliwia projekcję zamieszczonych treści na zewnętrznej stronie tego urządzenia do przestrzeni publicznej. Taka funkcjonalność urządzenia reklamowego nie spełnia warunku podświetlenia wynikającego z § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej.

W ocenie organu odwoławczego, uchwalając przepisy prawa miejscowego organ gminy wprowadził szereg standardów sytuowania na terenie Miasta Krakowa m.in. tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w celu ochrony istniejącej struktury przestrzennej, tradycji miejsca, decydujących o harmonii i porządku przestrzennym. Przepisy uchwały mają również stanowić środek prewencyjny ograniczający sytuowanie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w przestrzeni publicznej, za pomocą którego będzie możliwe przeciwdziałanie zawłaszczeniu przestrzeni publicznej. Obowiązujące przepisy uchwały krajobrazowej należy w takim przypadku stosować ściśle zgodnie z celem uchwały, aby funkcjonowanie tego prawa na terenie Krakowa było skuteczne. Z tego też względu uregulowano w uchwale krajobrazowej kwestie tablic lub urządzeń reklamowych w formie wyświetlaczy, ponieważ reklamy te w sposób szczególnie dotkliwy ingerują w krajobraz oraz komfort mieszkańców, a przy okazji również w bezpieczeństwo w ruchu drogowym poprzez rozpraszanie lub oślepianie uczestników ruchu. Brak wskazania w uchwale tego, co należy rozumieć pod pojęciem "podświetlenie" czy braku dookreślenia miejsca jego umieszczenia, nie pozwala na dowolną interpretację § 9 ust. 2, niepowiązaną z podstawowym założeniem tej uchwały jaką jest ochrona przestrzeni publicznej przed umieszczaniem reklam wydzielających światło o barwach intensywnych a nie wyłącznie podświetlonych ich świtałem barwy białej.

Według organu to, że w zgłoszonym zamierzeniu zastosowano oświetlenie urządzenia reklamowego światłem barwy białej nie oznacza wypełnienia § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej, gdyż zostało ono umieszczone z tyłu, co nie pozwala na jego emisje na zewnątrz nośnika reklamowego.

Nadto, zdaniem organu, należy uwzględnić zakaz lokalizowania urządzeń reklamowych z wykorzystaniem projekcji świetlnych, określony w § 9 ust. 8 uchwały krajobrazowej. Projekcja świetlna to nic innego jak wyświetlanie obrazów i treści reklamowych, która w tym przypadku odbywa się na powierzchni ekspozycji urządzenia reklamowego – wypukłego poliwęglanu. Nośnik ten stanowi ekran projekcyjny, z którego wyświetlane treści oddziałują w przestrzeń publiczną Miasta Krakowa

Zgłaszane inne urządzenie reklamowe, zintegrowane z wewnętrzną instalacją oświetleniową, powoduje wyświetlanie obrazu, w postaci projekcji świetlnej zamieszczonego na tym urządzeniu plakatu. Ustalone w uchwale krajobrazowej standardy decydują o harmonii i porządku przestrzennym Miasta Krakowa, mają na celu ochronę istniejącej struktury przestrzennej, tradycji miejsca, istniejących wartościowych lub zabytkowych obiektów i układów urbanistycznych. Przepisy uchwały mają stanowić środek prewencyjny ograniczający sytuowanie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w przestrzeni publicznej, za pomocą którego będzie możliwe przeciwdziałanie zawłaszczeniu przestrzeni publicznej. W ocenie organu II instancji obowiązujące przepisy uchwały krajobrazowej należy w takim przypadku stosować ściśle z celem uchwały, aby funkcjonowanie tego prawa na terenie Krakowa było skuteczne. Przedmiotowe urządzenie reklamowe stanowi znaczącą ingerencję w przestrzeń publiczną Krakowa, gdyż wykorzystuje ekspozycję plakatu w postaci projekcji świetlnej, która nie podlega ochronie. W tym zakresie wprowadzono w uchwale krajobrazowej zakaz lokalizowania takich urządzeń reklamowych, który dotyczy przedmiotowego zgłoszenia w pełnym wymiarze (§ 9 ust. 8 uchwały krajobrazowej).

Zdaniem organu odwoławczego zamierzenie inwestycyjne w postaci instalowania urządzenia reklamowego oświetlonego wewnątrz, na zachodniej ścianie ślepej budynku usytuowanego na działce nr [...] w K., nie spełnia standardów uchwały krajobrazowej decydujących o harmonii i porządku przestrzennym Krakowa, dlatego nie może być zainstalowane. Sytuacja, gdy Inwestor planuje zainstalować urządzenie reklamowe posiadające funkcjonalność do wyświetlania zamieszczonych na nim treści, w trybie nieprzewidzianym w przepisach uchwały krajobrazowej oznacza, że Inwestor zamierza wykorzystać instrument ochrony przestrzeni publicznej we własnym indywidualnym celu, dlatego takie zgłoszenie jest niezgodne z interesem publicznym i wypełnia hipotezę art. 30 ust. 6 pkt 2 Pb.

Na powyższą decyzje K.Sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:

1) art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, mimo braku ku temu podstaw prawnych i faktycznych,

2) art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez jego błędne zastosowanie

i utrzymanie w mocy sprzeciwu do zgłoszonych robót budowlanych w sytuacji, w której nie mamy w przedmiotowej sprawie do czynienia z niezgodnością, z przepisami uchwały Rady Miasta Krakowa nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 r.,

3) § 9 ust. 1 pkt 7 oraz § 9 ust. 2 uchwały Rady Miasta Krakowa Nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 r. poprzez błędną wykładnie i niezasadne przyjęcie, że inne urządzenie reklamowe i inna tablica reklamowa może być podświetlona tylko od zewnątrz, a wewnętrzne oświetlenie zastosowane w urządzeniu oznacza, że jest to już projekcja świetlna,

4) art. 6, 7, 8, 11, 77 oraz 107 kpa poprzez dokonanie błędnych ustaleń stanu faktycznego, nie przeprowadzenie postępowania dowodowego i w konsekwencji przy braku ku temu zarówno podstawy faktycznej jak i prawnej wydanie decyzji utrzymujące w mocy sprzeciw do zgłoszonych robót budowlanych.

W odpowiedzi na skargę organ administracji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

W wyniku rozpoznania sprawy w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią w pierwszej kolejności przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2021 r. poz. 2351, dalej: P.b.) regulujące instytucję zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych w art. 29-30. Instytucja ta zastępuje pozwolenie na budowę, o którym stanowi art. 28 ust. 1 P.b., w odniesieniu do robót wskazanych w art. 29 ust. 1 P.b. Zgodnie z art. 30 ust. 5 P.b. zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Stosownie do art. 30 ust. 6 P.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę; 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy; 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje; 4) roboty budowlane zostały rozpoczęte z naruszeniem ust. 5.

W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta Krakowa wniósł skutecznie sprzeciw, w drodze decyzji, na podstawie przesłanki określonej w art. 30 ust. 6 pkt 2 P.b., uzasadniając to naruszeniem przez planowane roboty ustaleń aktu prawa miejscowego. Stanowisko to zaaprobował organ odwoławczy. W ocenie organów obu instancji planowane roboty budowlane polegające na zainstalowaniu urządzenia reklamowego na ścianie budynku znajdującego się przy ul. [...] w Krakowie, na działce nr [...] obr. 3 Podgórze, są niezgodne z § 9 ust. 2 uchwały Rady Miasta Krakowa nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego 2020 r. poz. 1984), zwanej uchwałą krajobrazową lub reklamową. Zgodnie z przywołanym przepisem: "Dopuszcza się podświetlenie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, o których mowa w ust. 1 przy zastosowaniu światła barwy białej." Urządzenia, o których stanowi § 9 ust. 1 uchwały, obejmują: tablicę reklamową stanowiącą baner, billboardu, panelu reklamowego, pylonu, słupa plakatowo-reklamowego ("okrąglaka"), innej wolnostojącej tablicy reklamowej lub innego wolnostojącego urządzenia reklamowego, a także innej tablicy reklamowej lub innego urządzenia reklamowego umieszczanych na obiektach budowlanych.

W przywołanym wyżej § 9 ust. 2 uchwały posłużono się pojęciem "podświetlenie", którego uchwała nie definiuje. Oznacza to, że interpretacja tego pojęcia powinna uwzględniać potoczne rozumienie tego pojęcia oraz cele uchwały reklamowe. Zdaniem Sądu, w takim rozumieniu przez podświetlenie należy rozumieć skierowanie padającego światła na dany przedmiot w celu jego wyeksponowania, przy czym światło może być skierowane z różnych stron.

Cele uchwały reklamowej określono w § 3 uchwały następująco: 1) ustalenie zasad i warunków sytuowania na terenie Miasta Krakowa obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane; 2) ochrona istniejącej struktury przestrzennej, tradycji miejsca, istniejących wartościowych lub zabytkowych obiektów i układów urbanistycznych poprzez ustalenie zasad i standardów decydujących o harmonii i porządku przestrzennym; 3) ochrona cennych historycznie i kulturowo walorów widokowych Miasta; 4) poszanowanie dobrego sąsiedztwa rozumianego jako przeciwdziałanie degradacji przestrzeni publicznej i terenów otwartych przez obiekty małej architektury, tablice reklamowe i urządzenia reklamowe oraz ogrodzenia; 5) przeciwdziałanie zawłaszczaniu przestrzeni publicznej poprzez ograniczenie sytuowania tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w przestrzeniach publicznych. Tak określone cele uchwały wskazują na dążenie prawodawcy lokalnego do ograniczenia możliwości sytuowania tablic i urządzeń reklamowych w sposób dominujący przestrzeń publiczną, a także taki, który byłby nadmiernie uciążliwy dla mieszkańców oraz zmniejszałby bezpieczeństwo uczestników ruchu drogowego. W takim też kontekście należy odczytywać normę wyrażoną § 9 ust. 8 uchwały, w którym zakazano lokalizowania tablic reklamowych lub urządzeń reklamowych z wykorzystaniem projekcji świetlnych i elementów ruchomych lub emitujących światło o zmieniającym się natężeniu (błyskowe lub pulsujące), takich jak: telebimy, ekrany LED, LCD.

Zdaniem Sądu, podzielić należy stanowisko organów, że zaproponowany przez inwestora sposób umieszczania oświetlenia, który w związku z eliptycznym kształtem powierzchni reklamowej powoduje, że światło nie jest rzucane na tę reklamę, lecz przenika powierzchnię reklamową od środka, powodując emisję obrazu na zewnątrz, stanowi w istocie zabronioną w uchwale projekcję świetlną i nie spełnia wymogów podświetlenia reklamy światłem barwy białej. W efekcie takiego sposobu rzucania światła, urządzenie reklamowe, choć nie jest telebimem, wywołuje efekt tożsamy z telebimem, którego umieszczanie w tym miejscu nie jest dozwolone.

W konsekwencji Sąd nie podzielił zarzutów skargi, uznając, że organy wykazały podstawy do zastosowania art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego w związku z § 9 ust. 2 w zw. z § 9 ust. 8 uchwały reklamowej. Choć w uchwale nie sprecyzowano tego, gdzie może być umieszczone podświetlenie, niewątpliwie należało przyjąć, że zakazana jest projekcja obrazu, a taki efekt uzyskuje inwestor pomimo tego, że nie stosuje wykluczonych wprost telebimów, czy ekranów LED i LCD. Sąd nie podzielił również zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a to art. 6, 7, 11, 11 oraz 107 Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu organy wyjaśniły stan faktyczny i prawny sprawy w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, co wykazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Z tej przyczyny należało uznać, że sprzeciw był uzasadniony, a w konsekwencji skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.