Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 530/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 17 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 333/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 10 marca 2023 r., nr SKO.4140.47.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 30.06.2023 r. o sygn. I SA/Łd 333/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S. P. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 10.03.2023 r., nr SKO.4140.47.2023, wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.

2.1. Zarządzeniem z 26.04.2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni, przez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza, wskazanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Wezwania do uiszczenia powyższych braków zostały doręczone 8.05.2023 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z 14.06.2023 r. Pozostałe braki skargi nie zostały uzupełnione przez skarżącego.

2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucając skargę wyjaśnił, że w sprawie skarżący wysłał pocztą skargę na decyzję SKO w Łodzi, w której nie podał swojego numeru PESEL, nie zamieścił również własnoręcznego podpisu (pod skargą widnieje jedynie skan podpisu). W związku z brakami formalnymi skargi Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego m.in. do podpisania skargi oraz wskazania numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone 8.05.2023 r., a wyznaczony przez Sąd ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia wspomnianych braków skargi upłynął 15.05.2023 r. W terminie tym skarżący nie podpisał skargi, nie przesłał podpisanego jej egzemplarza, ani też nie podał swojego numeru PESEL. Ponieważ nałożone na skarżącego obowiązki nie zostały wykonane, WSA w Łodzi odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.

3.1. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi, w którym domagał się jego uchylenia, uznania zaskarżonych decyzji za nieważne i wydanych niezgodnie z prawem. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że wniesione skargi podpisywał elektronicznie za pomocą systemu ePUAP.

3.2. Postanowieniem z 22.08.2023 r. referendarz sądowy w WSA w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z 21.09.2023 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu – adwokat podtrzymał wniesione przez skarżącego zażalenie. Wyjaśnił, że skarżący jest osobą chorą (depresja, cukrzyca i inne schorzenia) i nie zawsze działa z wystarczającym rozeznaniem. W zakresie numeru PESEL wskazał, że numer ten znajduje się w aktach toczącego się postępowania, a więc był znany Sądowi z urzędu.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie nie uzupełniono na wezwanie Sądu wszystkich braków formalnych skargi. W aktach sprawy znajduje się informacja, że skarżący został wezwany na podstawie zarządzenia z 26.04.2023 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, polegających m.in. na przedłożeniu numeru PESEL skarżącego oraz podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący otrzymał wezwanie 8.05.2023 r., a wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi formalnych upłynął 15.05.2023 r. W terminie tym skarżący nie podpisał skargi, nie przesłał podpisanego jej egzemplarza, ani też nie podał swojego numeru PESEL. Ponieważ nałożone na skarżącego obowiązki nie zostały wykonane, WSA w Łodzi odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.

Skarżący w zażaleniu argumentował, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w postaci numeru PESEL nie jest wystarczającą przyczyną do jej odrzucenia, gdyż numer PESEL znajdował się w aktach administracyjnych sprawy, a nadto nieuzupełnienie tego braku pozwala na nadanie skardze dalszego biegu. Tymczasem w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanej w składzie siedmiu sędziów z 3.07.2023 r., II GPS 3/22, wskazano, że "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie podziela stanowisko zawarte w przedmiotowej uchwale. Wobec nieuzupełnienia braków w terminie mimo prawidłowego wezwania, rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu.

4.2. W odniesieniu do wniosku pełnomocnika skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne, należy stwierdzić, że w niniejszym postanowieniu nie zawarto rozstrzygnięcia dotyczącego tej kwestii. Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpatruje wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym, gdyż orzeka o tym w oparciu o przepisy art. 258-261 p.p.s.a. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym (w rozpatrywanym przypadku przed WSA w Łodzi), w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a.). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, dopiero w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (zob. postanowienie NSA z 10.02.2014 r., I FPS 3/13; wyrok NSA z 13.04.2023 r., III FSK 2045/21).

4.3. Uwzględniając powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Sędzia NSA Stanisław Bogucki