Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2155/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.L. i M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. L. i M. L. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) września 2007 r. Nr (...) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: - przyznać B. i M. L. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) września 2007 r., skarżący B. i M. L. zawarli wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Z informacji podanych przez skarżących w nadesłanym formularzu PPF wynika, że M. L. jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 0,78 ha. Poza tym skarżący nie posiadają żadnego innego majątku, ani środków pieniężnych. W oświadczeniu o stanie majątkowym skarżący wskazali, iż jedynym ich źródłem dochodu jest emerytura M. L. w wysokości 1308 zł brutto miesięcznie ( 1090 zł netto). Dodatkowo podnieśli, iż w związku ze złym stanem zdrowia ponoszą znaczne wydatki na leki oraz utrzymanie mieszkania, co uniemożliwia im poniesienie kosztów sądowych bez zagrożenia dla ich egzystencji.

W związku z powziętymi wątpliwościami co do ewentualnych dochodów uzyskiwanych przez B. L. oraz ponoszonych przez skarżących wydatków na lekarstwa oraz innych wydatków koniecznych, Sąd pismem z dnia 26 listopada 2007 r. zobowiązał skarżących do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, wniosku w powyższym zakresie.

Uzupełniając na wezwanie Sądu wniosek skarżąca B. L. oświadczyła, iż nie uzyskuje żadnych dochodów i pozostaje na całkowitym utrzymaniu męża. Z nadesłanych dokumentów, m.in. faktur wynika, iż na leczenie skarżący przeznaczają miesięcznie ok. 56,89 zł, natomiast na pozostałe wydatki konieczne związane z utrzymaniem domu ok. 136,98 zł.

Rozpoznając wniosek skarżących należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ,,P.p.s.a.") ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis sądowy i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, który może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania konieczne go dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.)

Jak wynika z powyższego przyznanie prawa pomocy podyktowane oceną możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywane jest z uwzględnieniem jej sytuacji majątkowej oraz dochodów i wydatków osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.

Zdaniem Sądu sytuacja materialna B. i M. L. uzasadnia przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Należy zważyć, że złożone przez skarżących oświadczenie co do ich stanu zdrowia, wysokości dochodów oraz wydatków ponoszonych na leczenie i bieżące utrzymanie wskazuje, że po stronie skarżących istnieje sytuacja, w której nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedyny dochód w postaci świadczenia emerytalnego skarżącego w kwocie 1090 zł netto miesięcznie służy do utrzymania dwóch osób co wskazuje na to, iż w stosunku do skarżących zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.