Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 499/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 75 ust. 1 pkt 5, art. 99 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: art. 129 ust. 2 pkt 13
journal: Dz.U. 2022 poz 988
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne badania lekarskie oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2022 r. do Starostwa Powiatowego w D. wpłynął wniosek Naczelnika Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego w Komendzie Powiatowej Policji w D. o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań lekarskich do prowadzenia pojazdów mechanicznych przez A. I., dalej również jako "skarżący", zamieszkałego w D.

W uzasadnieniu wystąpienia wnioskodawca podał m.in., że dokonane ustalenia co do stanu zdrowia wymienionego we wniosku wskazują, że jego problemy zdrowotne stwarzają realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz budzą uzasadnione zastrzeżenia co do bezpiecznego poruszania się po drogach publicznych.

Do wniosku załączono notatkę urzędową funkcjonariusza Policji KPP w D. sporządzoną na okoliczność kontroli drogowej przeprowadzonej wobec skarżącego w dniu 2 września 2022 r. Według autora notatki, kierujący został zatrzymany, gdyż miał problemy z włączeniem się do ruchu, a następnie jechał z niską prędkością. Podczas kontroli drogowej przeprowadzono także kontrolę trzeźwości kierowcy z wynikiem negatywnym. Ponadto w rozmowie ze skarżącym ustalono, że choruje on na cukrzycę, a podczas rozmowy miał wyraźne problemy z motoryką ciała, jego ruchy były spowolnione. Zatrzymany do kontroli oświadczył, że od pewnego czasu zastanawia się nad zrezygnowaniem z korzystania z samochodu, ponieważ nie czuje się za kierownicą tak pewnie jak kiedyś.

Decyzją z dnia 3 października 2022 r., nr [...], Starosta [...] działając na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 5, art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2021 r., poz. 1212 ze zm. – dalej również jako: "u.k.p.", "ustawa") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.

- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej również jako: "k.p.a.") skierował A. I. posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii A, B, T, na badania lekarskie w celu stwierdzenia braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Starosta wskazał m.in.,

że z otrzymanego wniosku Komendy Powiatowej Policji w D. wynika, iż problemy zdrowotne kierującego stwarzają realne zagrożenie bezpieczeństwa

w ruchu drogowym oraz budzą uzasadnione zastrzeżenia co do bezpiecznego poruszania się po drogach publicznych. Czy spowodowanie przez skarżącego zdarzenia drogowego jest następstwem zaburzeń, pogorszenia stanu zdrowia, które mogą mieć wpływ na zdolność do kierowania pojazdami, należy do oceny przez uprawnionego lekarza.

Skarżący reprezentowany przez adwokata, złożył odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów wymienionych

w rozstrzygnięciu poprzez niewłaściwą ocenę stanu faktycznego. Nie ustalono bowiem żadnych zastrzeżeń co do stanu zdrowia odwołującego się. Zdaniem skarżącego, za gołosłowne należy uznać twierdzenia, że jego problemy zdrowotne stwarzają realne zagrożenie w ruchu drogowym.

W ocenie strony, z opisu stanu faktycznego, stwierdzonego przez policjantów, nie wynika absolutnie żadna okoliczność, która prowadziłaby do stwierdzenia, że odwołujący się stworzył jakiekolwiek nawet potencjalne zagrożenie w ruchu drogowym. Policjanci jedynie wskazują na to, że odwołujący się długo czekał, aż będzie mógł się włączyć do ruchu ul. [...], którą następnie poruszał się z niską prędkością. Przy tym nie wskazano jak długo trwało oczekiwanie na włączenie się do ruchu, ani jak wolno poruszał się skarżący. Nie ma żadnych okoliczności wskazujących na stworzenie zagrożenia w ruchu drogowym. Odwołujący się nie został ukarany mandatem karnym za naruszenie zasad lub przepisów ruchu drogowego, ani nawet pouczony o tym, że porusza się nieprawidłowo drogą. Nie ma również żadnych podstaw do stwierdzenia, że jego zachowanie miało cokolwiek wspólnego z jego stanem zdrowia. Tym bardziej, że nie sposób stwierdzić, że poruszanie się przez niego pojazdem stanowiło naruszenie jakichkolwiek przepisów lub zasad ruchu drogowego. Jedynie można wywnioskować, że odwołujący się, poruszając się samochodem, zachowywał się w sposób ostrożny, by bezpiecznie poruszać się pojazdem.

Według skarżącego wniosek i decyzja nie opierają się na uzasadnionych wątpliwościach co do stanu zdrowia odwołującego się, a wynikają z uprzedzenia co do osoby starszej, która porusza się samochodem i należy je traktować jako przejaw dyskryminacji ze względu na wiek. Gdyby w ten sam sposób zachowała się osoba o 20-30 lat młodsza, nie zostałaby potraktowana w podobny sposób. Starosta nie ma kompletnie żadnych informacji co do stanu zdrowia kierowcy, które mogłyby mieć znaczenie dla jego predyspozycji co do kierowania samochodem i tylko na podstawie notatki, która również takich informacji nie zawiera, podjął naruszającą prawo decyzję, która z kolei winna zostać uchylona, a postępowanie powinno zostać umorzone.

Decyzją z dnia [...] marca 2023 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.

W uzasadnieniu decyzji po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy i po powołaniu przepisów wymienionych w podstawach zaskarżonego rozstrzygnięcia Starosty organ odwoławczy argumentował, że ustawodawca jako jedyną przesłankę skierowania osoby posiadającej prawo jazdy na badania lekarskie wskazał uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia takiej osoby. Co prawda zwrot "uzasadnione zastrzeżenia" jest typowym zwrotem nieostrym, wymagającym każdorazowego dookreślenia na tle okoliczności konkretnej sprawy, jednak istotne w kontekście analizowanego przepisu jest to, że ustawodawca wymaga od organu administracyjnego jedynie wykazania, że jego zastrzeżenia co do stanu zdrowia osoby posiadającej prawo jazdy są "uzasadnione". Tym samym organ wydający decyzję o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie nie musi w pełnym zakresie dokumentować aktualnego stanu zdrowia kierowcy, a jedynie uprawdopodobnić, że zachodzą oparte na obiektywnych podstawach okoliczności, które mogą budzić wątpliwości co do zdolności kierowcy do kierowania pojazdami.

Skierowanie na badania lekarskie może nastąpić zatem, "gdy jest prawdopodobne, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań

do kierowania pojazdami". Nie jest natomiast wymagana pewność w tym względzie. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii powierzone zostało bowiem uprawnionym

w tym zakresie lekarzom. Jeżeli organ znajdzie się w posiadaniu informacji nasuwających zastrzeżenia co do warunków zdrowotnych kierowcy, a źródło uzyskania tego typu informacji jest wiarygodne, powinien wydać stosowne skierowanie,

jest to bowiem decyzja związana.

W ocenie Kolegium, w rozpatrywanej sprawie, organ I instancji prawidłowo uznał wniosek Komendy Powiatowej Policji w D. z 6 września 2022 r.

o skierowanie odwołującego się na badania lekarskie za "wiarygodne podstawy do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia odwołującego się, w kontekście uprawnienia do kierowania pojazdem".

Organ odwoławczy przytoczył ustalenia zawarte w notatce urzędowej dołączonej

do wniosku oraz treść zgłoszenia e-mail mieszkańca D. dotyczącego niebezpiecznego incydentu w ruchu drogowym z udziałem osoby kierowanej na badania.

W ocenie Kolegium przedstawione w uzasadnieniu wniosku Komendy Policji okoliczności nie pozostawiają wątpliwości, że istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia odwołującego się pod kątem możliwości kierowania pojazdami. Wniosek ten, wraz z notatką służbową i zgłoszeniem mieszkańca D. stanowi wystarczającą i wiarygodną podstawę do skierowania odwołującego się na badanie lekarskie. Podane tam fakty z wysokim prawdopodobieństwem wskazują na możliwość istnienia przeciwwskazań zdrowotnych co do dalszego udziału odwołującego się w ruchu drogowym w charakterze kierowcy.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w odwołaniu, organ II instancji podkreślił, że w zaskarżonej decyzji, a także we wniosku Policji, organy nie użyły argumentu wieku odwołującego się i nie wskazały go jako przyczyny uzasadnionych wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy, w kontekście jego uprawnienia do kierowania pojazdem i bezpieczeństwa ruchu drogowego. Odwołujący się ma [...] lata. Nie oznacza to jednak, że sam wiek uzasadnia potrzebę wykonania badań kontrolnych dla osób kierujących pojazdami. Gdyby w tych zdarzeniach uczestniczył kierowca nawet znacznie młodszy, który zachowywałby się tak samo jak skarżący, to, zdaniem Kolegium, organ również mógłby powziąć uzasadnione wątpliwości i sformułować zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia.

A. I., działając przez adwokata, zaskarżył opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o jej uchylenie.

Wydanej przez Kolegium decyzji zarzucił naruszenie art. 75 ust. 1 pkt 5 i art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, albowiem ze stanu faktycznego sprawy, jego zdaniem, nie wynika aby ustalono, że istnieją uzasadnione

i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowanego na badania.

W ocenie skarżącego Kolegium jedynie ogólnikowo zaprzeczyło zarzutom stawianym decyzji Starosty twierdząc w bardzo enigmatyczny sposób, że wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego zostały powzięte na podstawie dwóch zdarzeń, opisanych w załącznikach do wniosku. Jednak organ nie przedstawił żadnej analizy tych zdarzeń, nie wskazał, które to okoliczności tych zajść wskazują na wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego. W efekcie decyzja samorządowego Kolegium nosi cechy dowolności i wynika z subiektywnej, nieudokumentowanej oceny osoby starszej, która porusza się samochodem. Dlatego taką ocenę należy traktować co najmniej jako przejaw urzędniczej dowolności nieopartej na należytym zgromadzeniu podstaw

do wydania niekorzystnej dla skarżącego decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa i złożył wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł

do przekonania, że wniesiona skarga i przedstawione w niej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2022 r.

w sprawie skierowania A. I. na badania lekarskie.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy

z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami w brzmieniu aktualnym na dzień wydania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną

o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na:

1) kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich kwalifikacji;

2) badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do ich stanu zdrowia.

Regulacja ta pozostaje w ścisłym związku z treścią art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy, zgodnie z którym badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia.

Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie sądowym z powołanych unormowań prawnych nie wynika wprost, jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy są wystarczające, by skierować go na przedmiotowe badanie. Mowa jest w nich bowiem tylko o tym, by były one uzasadnione i poważne. Oznacza to, że właściwy organ administracji po otrzymaniu informacji poddającej w wątpliwość należytą zdolność psychofizyczną kierowcy winien przeprowadzić postępowanie celem oceny, czy w konkretnym badanym przypadku zastrzeżenia są rzeczywiście tego rodzaju, że uzasadniają wydanie decyzji w oparciu o powołany art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy. Sformułowanie, że wątpliwości mają być uzasadnione oznacza, że powinny być one oparte na wiarygodnych podstawach (por. wyroki NSA z 24 kwietnia 2020 r. sygn. I OSK 1170/19, z 13 września 2018 r. sygn. I OSK 2774/16).

Przy interpretacji powyższej przesłanki należy mieć na względzie cel ustawy

o kierujących pojazdami, a więc zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym. Należy więc pamiętać, że dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym niezbędne jest czuwanie nad tym, aby osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą w tym zakresie sprawność i to nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale również

w okresie późniejszego z nich korzystania. W interesie społecznym jest bowiem, aby wszyscy kierowcy posiadali predyspozycje zdrowotne do prowadzenia pojazdów silnikowych, w sposób który nie będzie zagrażał nie tylko ich zdrowiu i życiu, lecz również wszystkich innych użytkowników dróg. Dlatego też zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów.

Sformułowanie, "uzasadnione zastrzeżenia" oznacza takie zastrzeżenia, które oparte są na słusznych i usprawiedliwionych podstawach. Chodzi więc o sytuacje, gdy wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy wynikają z ujawnienia się pewnych obiektywnych okoliczności faktycznych, którym trudno jest z góry zaprzeczyć - jako mających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdu bez dodatkowej, medycznej weryfikacji stanu zdrowia kierowcy. Przy czym wydanie decyzji kierującej na badanie lekarskie nie musi łączyć się z pewnością co do istnienia przeciwskazań zdrowotnych kierowcy do prowadzenia pojazdami. Organ nie musi zatem udowodnić, że takowe istnieją, a wystarczającym jest prawdopodobieństwo w tym zakresie. Ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii pozostawione zostało uprawnionym lekarzom. Oznacza to równocześnie, że skierowanie na badanie lekarskie nie jest równoznaczne z pozbawieniem kierowcy prawa jazdy. Jego celem jest natomiast wyjaśnienie istniejących w tym przedmiocie wątpliwości. Powyższe może zaś prowadzić bądź do stwierdzenia istnienia przeciwskazań do kierowania pojazdami bądź stwierdzenia, że takie przeciwskazania nie występują. Poddając się takim badaniom kierowca umożliwia zatem wyjaśnienie zaistniałych wątpliwości przez uprawniony personel medyczny (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 853/16).

W rozpoznawanej sprawie okolicznością potwierdzającą istnienie poważnych

i uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego jest przede wszystkim załączona do wniosku Naczelnika KPP w D. notatka urzędowa, sporządzona w związku z przeprowadzoną wobec skarżącego kontrolą drogową na skutek dostrzeżenia przez funkcjonariusza Policji problemów kierującego pojazdem z włączaniem się do ruchu i jazdą z niedostateczną prędkością. Po zatrzymaniu skarżący oświadczył, że choruje na cukrzycę. Autor notatki wskazał również na spowolnioną motorykę ciała kierowcy oraz oświadczenie skarżącego, że zastanawia się nad zrezygnowaniem z korzystania z samochodu, ponieważ nie czuje się za kierownicą tak pewnie jak kiedyś.

W ocenie Sądu, informacje zawarte we wniosku w powiązaniu z treścią notatki są wystarczającą podstawą do działań organów administracji w sprawie. Z uwagi na powyższe, organy rozpoznające sprawę opierając się na wiarygodnych podstawach w kontekście przepisów art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p. w związku z art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p., słusznie uznały, że oświadczenia skarżącego wyrażone w dniu 2 września 2022 r., są istotne z punktu widzenia powołanych przepisów. Charakter wspomnianych wyżej okoliczności, zdaniem Sądu, jest też na tyle poważny, że może wskazywać na zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Podkreślenia wymaga, że skarżący, czy to na etapie postępowania administracyjnego, czy też sądowego, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zakwestionował swoich oświadczeń co do stanu zdrowia – w tym dotyczących cukrzycy i co do pewności podejmowania decyzji podczas prowadzenia pojazdu. Należy bowiem pamiętać, że w przypadku powyżej wskazanego schorzenia przewlekłego u kierującego pojazdem nawet krótka chwilowa niedyspozycja może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub życia chorego i innych osób (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 461/16).

Oczywistym jest też i to, że niedomagania zdrowotne kierowcy są ważnym czynnikiem wpływającym na jego bezpieczeństwo, jak i innych użytkowników dróg. Stan zdrowia kierowcy jest niewątpliwie istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu i od dyspozycji psychofizycznej kierowcy zależy bezpieczeństwo ruchu. Dla takiego bezpieczeństwa niezbędne jest czuwanie nad tym, aby osoby posiadające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się

o takie uprawnienie, ale także w okresie późniejszym, kiedy korzystają z tych uprawnień. (por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 866/23). Dlatego też, w ocenie Sądu, prawdopodobieństwo występowania deficytów

w omawianym zakresie, niezależnych od woli kierującego pojazdem wymaga zweryfikowania.

Tym samym, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom skargi, postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone zgodnie z prawem, organy obu instancji nie dopuściły się naruszenia przepisów w tym względzie. Skierowanie skarżącego na badania lekarskie zostało wydane po zgromadzenia niezbędnego materiału dowodowego, w oparciu przede wszystkim o twierdzenia samego kierującego, a działania orzekających organów nie miały cech dowolności. Organy uprawdopodobniły swoje twierdzenia dostatecznie, wskazując na cele stosowanych uregulowań - przeciwdziałanie uczestniczeniu w ruchu drogowym osób, których stan zdrowia może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Wskazały też na słuszne oraz usprawiedliwione podstawy swoich twierdzeń wynikające z ustalonego stanu faktycznego, w oparciu o treść wniosku wraz z notatką urzędową, sporządzoną przez funkcjonariusza Policji, m.in. na podstawie oświadczenia samego kierującego.

Przy tym zaznaczyć należy, że nie miały wpływu na wynik postępowania wskazywane w skardze okoliczności braku wystąpienia w chwili zdarzenia zagrożenia w ruchu drogowym oraz twierdzenia o uprzedzeniach orzekających organów co do skarżącego, jako osoby w zaawansowanym wieku. Pierwsza okoliczność nie koresponduje w żaden sposób z przesłankami zastosowania przepisów ustawy będącymi podstawą do podjęcia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Z kolei zaistnienie drugiej z nich nie wynika z przedłożonych Sądowi akt sprawy i lektury wydanych

w sprawie rozstrzygnięć. Podstawą ich wydania była bowiem wystarczająca analiza wniosku i jego załączników oraz subsumcja wyniku ustaleń do mających w sprawie zastosowanie uregulowań. Ani we wniosku ani w notatce nie powoływano się przy tym na okoliczności dotyczące wieku skarżącego.

Podkreślić w tym miejscu należy, że nie jest rolą organu administracji w tym postępowaniu ocena stanu zdrowia kierującego. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy jedynie do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego wydaje przewidziane prawem orzeczenie. Obrazuje to również podstawa prawna wniosku inicjującego postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie art. 129 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 988 ze zm.), który stanowi, że to policjant, w związku z wykonywaniem czynności określonych w ust. 1 (czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu na drogach, kierowanie ruchem

i jego kontrolowanie), jest uprawniony do występowania w uzasadnionym przypadku

z wnioskiem o ocenę stanu zdrowia kierującego pojazdem. Wskazana wyżej podstawa prawna oraz działania orzekających organów w sprawie, zdaniem Sądu, pozwalają stwierdzić, że takich wadliwych czynności, przekraczających ramy postępowania, nie dokonano.

Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że organy prawidłowo oceniły przesłanki wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie, opierając się w tym względzie na dostatecznym materiale dowodowym. Co jednak oznacza,

że nie musiały wykazywać wystąpienia nawet potencjalnego zagrożenia w ruchu drogowym ze strony skarżącego, a uprawdopodobnić występowanie zastrzeżeń,

o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 i art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy.

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, bowiem nie zostały podważone przesłanki skierowania skarżącego na badanie lekarskie, w związku z czym na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.

Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu wyroku

są dostępne w Internecie na stronie "http://orzeczenia.nsa.gov.pl".