Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 993/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6;
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 101
journal: Dz.U. 2022 poz 559
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym z dnia 2 października 1995 r., nr XVII/96/95 w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Kazimierz Dolny postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Lu [...]

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 15 września 2023 r. do sądu wpłynęła skarga K. P. na uchwałę nr XVII/96/95 Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym z dnia 2 października 1995 r. w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Kazimierz Dolny.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Kazimierza Dolnego wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na niedopełnienie przez skarżącego obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Należy przypomnieć, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935; dalej jako: ustawa nowelizująca).

Wśród zmian wprowadzonych ustawą znalazło się m.in. zniesienie obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Do dnia wejścia w życie nowelizacji obowiązek taki wynikał z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r., poz. 559, ze zm.; u.s.g.) oraz art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.; p.p.s.a.). Art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. miał następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego".

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., jak również przepisy ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy zaskarżony akt został wydany przed dniem 1 czerwca 2017 r., należy stosować przepisy w brzmieniu dotychczas obowiązującym, a zatem z zachowaniem obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest uchwała z 1995 r., a zatem zastosowanie w sprawie miał art. 101 ust. 1 u.s.g. w przytoczonym wyżej brzmieniu sprzed nowelizacji.

W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że skarżący nie dopełnił obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą przed wniesieniem skargi.

W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyte w tym przepisie sformułowanie: "innych" wskazuje na inne przyczyny niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 tej ustawy. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, czyli tak jak miało to miejsce na gruncie niniejszej sprawy.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.