Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 16/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2023-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21
journal: Dz.U. 2020 poz 2052
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: art.254
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Tomasz Smoleń, Protokolant Specjalista Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 14 listopada 2022 r., nr SKO 4140.124.2022 w przedmiocie zmiany decyzji dotyczącej wymiaru podatku rolnego na 2021 rok 1) oddala skargę, 2) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wynagrodzenie adwokatowi K. P. – Kancelaria Adwokacka w R. w kwocie 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 (dwadzieścia siedem i 60/100) złotych, za pomoc prawną udzieloną z urzędu.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. K. (dalej Podatnik/ Skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu (dalej: SKO/Kolegium) z dnia 14 listopada 2022r. nr SKO.4140.124.2022, którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy. B. z dnia 11 października 2021r. nr FN.3121.3.2021 w przedmiocie zmiany wymiaru podatku rolnego na 2021r.

Z zaskarżonej decyzji i z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 5 lutego 2021 r. nr FN.3121.983.2021 organ I instancji ustalił Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym na 2021 r. w wysokości [...] zł. Zobowiązanie zostało ustalone za okres od 1 stycznia 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. Przedmiot opodatkowania stanowiły działki nr [...] i nr [...], położone w obrębie B., o łącznej powierzchni fizycznej 0,7673 ha i przeliczeniowej 0,4096 ha. Decyzja w przedmiocie opisanego wyżej zobowiązania podatkowego została doręczona również: T. K., K. H., B. K., G.B., J. M., A. M., I. F., A. K., H. R., E. G.i Z.i K..

Decyzją z dnia 8 lipca 2021r. nr FN.3121.1163.2021 Wójt Gminy B.zmienił decyzję z dnia 5 lutego 2021 r. zmniejszając wysokość podatku rolnego na 2021 r. o [...] zł. Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu, że powodem zmiany decyzji były zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków.

Od powyższej decyzji Skarżący wniósł odwołanie, po rozpatrzeniu którego SKO decyzją z dnia 24 sierpnia 2021 r. nr SKO.4140.129.2021 uchyliło decyzję z dnia 8 lipca 2021r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia 11 października 2021r., opisaną na wstępie, Wójt Gminy B.w oparciu m.in. o przepis art.254 § 1 O.p., zmienił decyzję z dnia 5 lutego 2021 r. nr FN.3121.983.2021, zmniejszając o [...] zł. wymierzone zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym na rok 2021 tj. do kwoty [...]zł.

Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją SKO w Przemyślu z dnia 27 grudnia 2021 r.

W wyniku wniesionej przez Podatnika skargi na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2022r. sygn. akt I SA/Rz 225/22 uchylił decyzję organu II instancji.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na skutek odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, zaś w uzasadnieniu decyzji przedstawiło wywód prawny odnośnie do zasad opodatkowania gruntów podatkiem leśnym przedstawiając poszczególne regulacje ustawy o podatku leśnym.

Przedstawione wnioskowanie było jednak nieadekwatne do ustaleń organu I instancji, który rozważał o podatku rolnym. Dodatkowo organ II instancji nie podał obliczeń, na podstawie których ustalono podatek po zmianie.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego SKO w Przemyślu wydało zaskarżoną decyzję z 14 listopada 2022r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy B. z 11 października 2021r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zmiana decyzji wynika z faktu zmiany stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, dotyczącej opodatkowania podatkiem rolnym za rok 2021r., w stosunku do roku 2020, w zakresie, w którym współwłaścicielem działek w miejsce K. H., stała się Gmina B. (zawiadomienie Starostwa Powiatowego w P. z dnia 31 maja 2021 r. nr [...] ). Organ wskazał, że podatek został naliczony w oparciu o zaktualizowane dane z ewidencji gruntów i budynków, które zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm. – dalej: p.g.i k.) są podstawą wymiaru podatków. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne wykazały, że pierwotnie zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym na rok 2021 r., ustalono w łącznej kwocie [...]. Przedmiot opodatkowania stanowiły nieruchomości będące działkami nr [...] (użytki [...]o pow. fiz. 0,1055ha; [...] o pow. fiz. 0,1082ha; [...] o pow. fiz. 0,3038ha i [...] o pow. fiz. 0,1303ha - łącznie 0,6478ha fiz.) i nr [...] (użytki [...] o pow. fiz. 0,1195ha). Łącznie do opodatkowania przyjęto powierzchnię 0,03669ha przeliczeniowego. Opodatkowania dokonano wg stawki za 2,5q żyta tj. [...] zł.

Starostwo Powiatowe w P. przesłało do Gminy B. zawiadomienie o zmianie nr [...]z dnia 31 maja 2021 r., z którego wynika, że K. H. zbyła swój udział w wymiarze 120/2880 części w działkach nr [...] i [...] na rzecz Gminy B.. Działka nr [...] po zmianie zawiera grunty[...]o pow. 0.1055ha, [...]o pow. 0.1082ha, [...] o pow. 0,3038ha i [...] o pow. 1,1303ha, natomiast działka [...] - [...] o pow. 0,1195ha. Jak wynika z powyższego nie zmieniła się powierzchnia opodatkowanych działek - zmienił się jednak ich stan właścicielski oraz okres ustalenia zobowiązania. Gmina B. zwiększyła swój udział we

współwłasności nieruchomości z 1200/2880 na 1320/2880 części, a zobowiązanie podatkowe ustalono tylko za okres od dnia 01.01.2021 r., do 30.04.2021 r., czyli tylko na 4 miesiące.

W skardze do tut. Sądu na powyższą decyzję J. K. zarzucił, że przeliczenie podatku za okres I-IV było nielegalne, bowiem dotąd nie było sprawy spadkowej, ani działu spadku po jego matce. Zdaniem Skarżącego nielegalne też było zbycie udziału przez siostrę – K.H., bo nie była ona właścicielem żadnej działki, a tylko jest nim Skarb Państwa. Ponadto Skarżący uważa, że nie posiada żadnego gruntu i nie będzie płacił podatku.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestie opodatkowania podatkiem rolnym reguluje ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2020 r., poz. 333, dalej: ustawa o podatku rolnym). Ustawa ta określa zarówno powstanie obowiązku podatkowego, kogo ten obowiązek obciąża, jak również zasady, według których organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa stawki tego podatku. Kwestie proceduralne rozstrzyga z kolei ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa). Przepisy powyższych ustaw zostały trafnie przywołane w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jako mające zastosowanie w sprawie.

Podstawą prawną dokonania zmiany decyzji podatkowej były m.in. przepisy art.2 – 6c ustawy z dnia 15 listopada 1985r., o podatku rolnym (tj. Dz. U. z 2020r., poz.333 ze zm. – dalej: u.p.r.) i art.154 Ordynacji podatkowej. W myśl art.6a ust.7 ustawy o podatku rolnym, jeżeli w ciągu roku podatkowego nastąpiło wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku rolnym lub zaistniały zmiany, o których mowa w ust. 4, organ podatkowy dokonuje zmiany decyzji, którą ustalono ten podatek.

W wyroku z dnia 27.02.2019r., sygn. akt III SA/Wa 979/19 (publ. LEX nr 3085549) WSA w Warszawie stwierdził, że narzędziem procesowym umożliwiającym dokonanie zmiany decyzji ustalającej podatek, o której mowa w art. 6a ust. 1 ustawy o podatku rolnym, jest art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej "O.p."). Z kolei zgodnie z art.254 § 1 O.p., decyzja ostateczna ustalająca lub określająca wysokość zobowiązania podatkowego na dany okres, może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji. Zmiana decyzji ostatecznej może dotyczyć tylko okresu, za który ustalono lub określono wysokość zobowiązania podatkowego (art.254 § 2 Ordynacji podatkowej).

Przepis art.254 O.p. pozwala organowi podatkowemu, który wydał decyzję ostateczną ustalającą lub określającą wysokość zobowiązania podatkowego, na jej zmianę (nie na uchylenie) na skutek zmiany okoliczności faktycznych, która miała miejsce po doręczeniu stronie tej decyzji. Przesłanką pozwalającą na zastosowanie omawianego przepisu jest zatem zmiana takich okoliczności faktycznych po doręczeniu decyzji stronie, które mają rangę prawotwórczą z mocy przepisów obowiązujących już w dacie wydania decyzji ostatecznej (zob. wyroki NSA: z 21,09.2007 r., II FSK 381/07. LEX nr 458924: z 28.06.2011 r., I FSK 1012/10, LEX nr 1082129).

W ocenie Sądu organy podatkowe wykazały istnienie przesłanek do zmiany decyzji ostatecznej ustalającej wymiar podatku rolnego w odniesieniu do przedmiotowych działek. Jak bowiem wykazano, już po wydaniu decyzji ostatecznej nastąpiły zmiany w ewidencji gruntów i budynków, podyktowane zmianą stanu właścicielskiego przedmiotowych działek z dniem 30 kwietnia 2021r., co

spowodowało, że pierwotny wymiar podatku rolnego był aktualny tylko do 30 kwietnia 2021r. W konsekwencji całoroczny wymiar podatku rolnego za 2021r. został stosunkowo zmniejszony. Zmiany te zostały wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków w trybie określonym prawem i są wiążące dla organów podatkowych. Jak bowiem wynika z art. 21 ustawy p.g.i k., dane z ewidencji gruntów są podstawą wymiaru podatków, a organy podatkowe nie mają narzędzi by je weryfikować bądź kwestionować.

Wprawdzie Skarżący podważa wiarygodność powyższych danych i ich prawdziwość, jednakże nie wskazał żadnych innych danych, w szczególności tych znajdujących odzwierciedlenie w urzędowych rejestrach o charakterze publicznym czy też innych urzędowych dokumentach, które wskazywałyby na błędne ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Z zawiadomieniem organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków o zmianach w danych ewidencyjnych związane jest domniemanie wiarygodności przypisane dokumentom urzędowym (art. 194 § 1 O.p.).

Jeżeli natomiast Skarżący uważa, że dane w ewidencji gruntów i budynków nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi faktycznemu i prawnemu, to powinien zainicjować postępowanie w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w tym rejestrze, na zasadzie art. 24 ustawy p.g.i k. Po dokonaniu aktualizacji, podstawą wymiaru podatku dla organu będą dane zaktualizowane.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1, § 4 ust. 2 i ust. 3 i § 21 ust. 1 pkt 1 lit a) w zw. z § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r. poz. 18), przyznał adwokat K. P. – Kancelaria Adwokacka w R. kwotę 147,60zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60zł, za pomoc prawną udzieloną z urzędu