Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 16/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 658
6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2 w zw z  art. 4
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Korycka Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Inspektor Sanitarny w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. G. (dalej określana jako Skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Inspektor Sanitarny przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej oraz wnosząc o:

1) zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] stycznia 2024 r. i udzielenia informacji publicznej;

2) orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3) wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ppsa w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa;

4) zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że organ nie udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania zadane w trybie wniosku o udzielenie informacji publicznej. Nie udostępniono innych informacji poza zawartymi w piśmie z [...] stycznia 2024 r. Przesłane przez organ odpowiedzi są niewystarczające, aby móc mówić o zrealizowaniu obowiązku udzielenia informacji publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem NSA w wyroku w sprawie I OSK 2569/12: ,,Udzielenie odpowiedzi niepełnej lub niejasnej (art. 14 ust 1 u.d.i.p.) wyczerpuje znamiona bezczynności w udzielaniu informacji uzasadniającej zastosowanie art. 149 § 1 p.p.s.a. i uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że udzielił Skarżącej obszernej odpowiedzi na zadane pytania. Organ podał, że Skarżąca złożyła wniosek o udzielenie informacji publicznej w odpowiedzi na pismo organu stanowiące wezwanie do poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym.

Z akt sprawy wynika, że Skarżąca w piśmie z [...] stycznia 2024 r. wniosła do Inspektor Sanitarny o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści:

,,1. Ile lat maksymalnie utrzymuje się oporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu?

2. Czy Państwa urząd posiada listę osób dorosłych powyżej 19 roku życia uchylających się od szczepień i czy są one obarczone przymusem administracyjnym? Jaka to liczba za ostatnie 5 lat? Jeśli nie to dlaczego?

3. Według informacji od prof. I. P.-S. ogniska odry w [...] związane są z migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?

4. Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w [...]? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?

5. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?

6. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?

7. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?

8. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?

9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym?

10. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?

11. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności.

12. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie?"

Organ odpowiedział Skarżącej pismem z [...] stycznia 2024 r. w którym odnośnie poszczególnych punktów wniosku Skarżącej stwierdził:

Ad 1. PPIS w B. nie dysponuje informacjami odnośnie czasu utrzymywania się odporności u osób zaszczepionych przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom.

Ad 2 Organ opisał podstawy prawne obowiązku sczepień oraz wskazał liczbę osób uchylających się w poszczególnych latach od obowiązkowych szczepień ochronnych na terenie działania organu:

- 2019 r. – 12

- 2020 r. – 12

- 2012 r. – 13

- 2022 r. – 23

- 2023 r. – 77;

Ad 3. Organ wskazał, że nie dysponuje informacjami dotyczącymi statystyk wykonywania szczepień u osób narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej;

Ad 4. Organ nie posiada informacji dotyczących liczny odroczeń od szczepień. Organ wskazał, że o podaniu szczepionki każdorazowo decyduje lekarz na podstawie przeprowadzonego lekarskiego badania kwalifikacyjnego. Przeciwskazania zawarte są w CHPL każdego preparatu szczepionkowego. Odnośnie odpowiedzialności za ustalenie przeciwskazań organ wskazał, że nie dysponuje tą informacją;

Ad 5. Organ wskazał, że w ciągu ostatnich 5 lat nie nałożył żadnej grzywny związanej z niezgłoszeniem niepożądanego odczynu poszczepiennego przez lekarzy;

Ad 6. Organ wskazał, że nie dysponuje danymi statystycznymi dotyczącymi liczby zgonów po podaniu szczepionki;

Ad 7. Organ wskazał, że w ciągu ostatnich 5 lat na terenie powiatu brodnickiego odnotowano 1 ciężki niepożądany odczyn poszczepienny - w roku 2021 po podaniu szczepionki Comirnaty;

Ad 8. Organ wskazał, że nie dysponuje danymi dotyczącymi odszkodowań za wystąpienie niepożądanego odczyny poszczepiennego;

Ad 9. Organ wskazał, że pytanie nie dotyczy informacji publicznej, którą dysponuje;

Ad 10. Organ wskazał na świadczenie kompensacyjne wypłacane z Funduszu Kompensacyjnego Szczepień Ochronnych przyznawanych przez Rzecznika Praw Pacjenta;

Ad 11. Organ wskazał, że zgodnie z obowiązującymi przepisami każde dziecko i osoboa dorosła zgłaszająca się w celu przeprowadzenia szczepienia obowiązkowego lub zalecanego musi przejść lekarskie badanie kwalifikacyjne. Lekarz przeprowadza badanie zgodnie z posiadaną wiedzą oraz obowiązującymi procedurami. Badanie lekarskie kwalifikacyjne do każdego szczepienia składa się z ukierunkowanego wywiadu oraz przesiewowego badania przedmiotowego, które obejmuje co najmniej ocenę stanu ogólnego pacjenta, w tym podstawowych parametrów życiowych, zbadanie gardła, węzłów chłonnych oraz osłuchanie płuc i serca;

Ad 12. Organ wskazał, że pytanie nie dotyczy informacji publicznej, którą organ dysponuje, ponieważ działalność organizacji międzynarodowej nie dotyczy polskich władz i gospodarowania mieniem publicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie stanowi bezczynność Inspektor Sanitarny w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z [...] stycznia 2024 r. (data wpływu do organu [...] stycznia 2024 r.) złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej powoływana jako u.d.i.p.).

Oceniając dopuszczalność skargi dotyczącej bezczynności organu, odnotować trzeba, że jej wniesienie nie było ograniczone terminem, jak również nie musiało być poprzedzone żadnym środkiem zaskarżenia. Stąd skarga wniesiona w niniejszej sprawie była dopuszczalna i podlegała rozpoznaniu.

Art. 13 u.d.i.p. stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej), albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy lub przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 oraz w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2, gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) oraz podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 314 – 315).

Z bezczynnością organu w sprawie udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. J. Woś, wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 103).

W rozpoznawanej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że Inspektor Sanitarny należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o ile znajduje się ona w jego posiadaniu. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. organy władzy publicznej.

Sąd stwierdził, że w piśmie z [...] stycznia 2024 r. organ administracyjny udzielił Skarżącej szczegółowej odpowiedzi na wniosek, przekazując posiadane informacje, co zostało powołane na wstępie niniejszego uzasadnienia i co będzie jeszcze analizowane w jego dalszej części.

Istota sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organ z uwagi na udzieloną Skarżącej odpowiedź zawartą w ww. piśmie z [...] stycznia 2024 r. - pozostaje w bezczynności. Oceniając tę kwestię, stwierdzić należy, że organ nie pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi. Wniosek skarżącej z [...] stycznia 2024 r. (który organ otrzymał [...] stycznia 2024 r.), wobec odpowiedzi organu udzielonej pismem z [...] stycznia 2024 r. - został załatwiony przez organ w ustawowym terminie i w przewidzianej przez przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej formie. Organ, w odpowiedzi na wniosek, udostępnił Skarżącej posiadane konkretne informacje publiczne (pkt 2, 5, 7 i 11). Istotna dla rozstrzygnięcia sprawy jest okoliczność, że organ poinformował Skarżącą zgodnie z wymogami ustawy o dostępie do informacji publicznej, że nie dysponuje częścią żądanych informacji, o których udostępnienie się zwracała. Brak jest również podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., bowiem po pierwsze – organ nie dysponował żądanymi informacjami, a po drugie charakter części żądanych informacji wskazuje na to, że nie mają one charakteru informacji publicznej (zagadnienia zawarte w pytaniach pkt 1, 4, 9, 10, 11 i 12). Warunkiem niezbędnym do udostępnienia informacji publicznej przez zobowiązane do tego na podstawie art. 4 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. podmioty jest posiadanie przez nie takich informacji. Brak zatem podstaw, w świetle wskazanych przepisów domagania się od organu wiadomości, których nie posiada.

Ustosunkowując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi, należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W przepisach ww. ustawy nie zdefiniowano pojęcia ,,sprawy publicznej", niewątpliwie jednak sprawy publiczne są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Dalsze rozwinięcie tego, co należy rozumieć przez informację publiczną, znajduje się w art. 6 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o:

1) polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o:

a) zamierzeniach działań władzy ustawodawczej oraz wykonawczej,

b) projektowaniu aktów normatywnych,

c) programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań;

2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:

a) statusie prawnym lub formie prawnej,

b) organizacji,

c) przedmiocie działalności i kompetencjach,

d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach,

e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5,

f) majątku, którym dysponują;

3) zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:

a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych,

b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej,

c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych,

d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,

e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania,

f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych,

g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych,

h) (uchylona);

4) danych publicznych, w tym:

a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności:

– treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć,

– dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających,

– treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu,

b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego,

c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej,

d) informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych;

5) majątku publicznym, w tym o:

a) majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych,

b) innych prawach majątkowych przysługujących państwu i jego długach,

c) majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych,

d) majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach,

e) dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a-c) mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat,

f) długu publicznym,

g) pomocy publicznej,

h) ciężarach publicznych.

Respektując poglądy orzecznictwa sądowoadministracyjnego, wypracowane na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i precyzującego go art. 6 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 4 u.d.i.p. przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jest wniosek, który jednocześnie dotyczy: 1) określonych faktów, to jest czynności i zachowań podmiotu wykonującego zadania publiczne podejmowanych w zakresie wykonywania określonych normatywnie zadań; 2) informacji istniejącej oraz znajdującej się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia; 3) informacji w zakresie spraw publicznych rozumianych jako przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP.

W świetle powyższych zapatrywań zasadnym jest wskazanie, że ustawa o dostępie do informacji publicznej daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych. Część zaś wskazanych przez Skarżącą informacji, w zakresie podnoszonych przez stronę zagadnień - nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kwestie poruszane w pytaniach odnoszą się bowiem do wyrażenia pewnego osądu przez organ, opinii, a zatem do jego subiektywnej oceny lub pouczenia o treści obowiązujących przepisów. Odpowiedzi na te pytania nie mogą więc stanowić informacji publicznej.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że, analizując treść wniosku skarżącej, tylko część dotyczyła informacji publicznej:

1. "Ile lat maksymalnie utrzymuje się oporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu?"

Pytanie nie dotyczyło ono informacji publicznej.

2. ,,Czy Państwa urząd posiada listę osób dorosłych powyżej 19 roku życia uchylających się od szczepień i czy są one obarczone przymusem administracyjnym? Jaka to liczba za ostatnie 5 lat? Jeśli nie to dlaczego?"

Organ odpowiedział na zadane pytanie, udostępniając żądaną informację publiczną.

3. ,,Według informacji od prof. I. P.-S. ogniska odry w [...] związane są z migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?"

Pytanie dotyczyło informacji publicznej; organ udzielił odpowiedzi wskazują, że nie dysponuje tego rodzaju informacją.

4. ,,Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w [...]? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia?"

Organ odpowiedział na pierwszą część pytania (poinformował o stanie swojej wiedzy). Pytanie dotyczy sfery regulujących te kwestie przepisów prawa, zatem żądana informacja nie stanowi informacji publicznej.

5. ,,Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu?"

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które dotyczyło informacji publicznej.

6. ,,Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat?"

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które dotyczyło informacji publicznej.

7. ,,Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne?"

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadanie pytanie, które dotyczyło informacji publicznej.

8. ,,Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie?"

Żądana informacja ma co prawda charakter informacji publicznej, jednakże organ nią nie dysponował, więc nie mógł jej udzielić.

9. ,,Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym?"

Pytanie dotyczy wykładni przepisów prawa i tym samym nie może być ono uznane za dotyczące informacji publicznej. Nie jest kompetencją organu ocena zgodności przepisów prawa z Konstytucją.

10. ,,W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia?"

Organ udzielił odpowiedzi na tak zadane pytanie, tym niemniej nie dotyczyło ono informacji publicznej, gdyż de facto sprowadza się ono do kwestii znajomości przepisów prawa, które nie stanowią takowej informacji.

11. ,,W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności".

Pytanie nie dotyczy informacji publicznej, lecz kwestii związanych z badaniami naukowymi.

12. ,,Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie?"

Również to pytanie nie dotyczy informacji publicznej, ponieważ sposób funkcjonowania organizacji międzynarodowych, takich jak Światowa Organizacja Zdrowia nie jest objęty zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że organ udzielił odpowiedzi na pytania, które dotyczyły informacji publicznej a w której był posiadaniu. Ponadto, pomimo braku obowiązku w tym zakresie, w miarę możliwości poinformował Skarżącą o kwestiach prawnych, o wyjaśnienie których wnosiła we wniosku.

Ze względu na powyższe Sąd stwierdził, że zarzuty skargi były bezzasadne i skarga w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) podlegała oddaleniu.