Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 62/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi I. S. – [...] i J. W. na bezczynność Starosty Nowotarskiego w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym I. S. i J. W. solidarnie uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 lutego 2024 r. (data wpływu do organu: 15 lutego 2024 r.) I. S. i J. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty Nowotarskiego w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zarządzeniem z dnia 14 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu, że przed wniesieniem skargi został wyczerpany tryb określony w art. 37 §1 k.p.a. i wniesiono ponaglenie do właściwego organu na niezałatwienie sprawy w terminie.

Ww. wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących z dnia 25 marca 2024 r. (k. 23).

W piśmie z dnia 2 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że pismem

z dnia 26 marca 2024 r. (omyłkowo podał 25 marca 2024 r.) skarżący wnieśli ponaglenie do Wojewody Małopolskiego wobec braku załatwienia przez Starostę Nowotarskiego sprawy z wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Do pisma dołączono kserokopię ww. ponaglenia z dnia 26 marca 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść

w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Instytucja ponaglenia została uregulowana w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

W świetle powyższego nie może ulegać wątpliwości, że uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona.

Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 21 czerwca 2021 r. (II SAB/Kr 59/21, orzeczenia.nsa.gov.pl): "Ponaglenie nie może być wniesione w tym samym dniu co sama skarga. Na słuszność takiej tezy wprost wskazuje sfomułowanie »po wniesieniu skargi«, albowiem oznacza ono, że ustawodawca założył pewną sekwencję czasową dokonywania czynności procesowych. Skoro przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (podobnie zresztą jak kodeksu postępowania administracyjnego) nie posługują się przy określaniu terminów systemem godzinowym czy minutowym, a odwołują się do dni, tygodni, miesięcy i lat, to należy uznać, że zwrot, że skargę na bezczynność »można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia« należy rozumieć w ten sposób, że skuteczne wniesienie skargi może nastąpić najwcześniej w dniu następnym po wystąpieniu z ponagleniem".

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2022 r. (II OSK 2772/21, orzeczenia.nsa.gov.pl) podzielił powyższy pogląd i podkreślił przy tym, że: "Wniesienie ponaglenia i skargi w tym samym dniu lub po wniesieniu skargi, należy zakwalifikować jako niezgodne z art. 52 § 1 p.p.s.a. Wskazany przepis wyraźnie stanowi, że skargę można wnieść »po wyczerpaniu środków zaskarżenia«. Dopuszczenie możliwości jednoczesnego wnoszenia skargi na bezczynność i ponaglenia, podważałoby bowiem racjonalność ustawodawcy, który wprowadzając do k.p.a. instytucję ponaglenia wyposażył stronę w dodatkowy instrument mający na celu dyscyplinowanie organów administracji w zakresie sprawności i szybkości załatwienia sprawy. Nie może to być postrzegane wyłącznie jako środek warunkujący dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Należy uwzględnić, że ratio legis wprowadzenia wymogu uprzedniego wyczerpania środka w postaci ponaglenia było zapewnienie kontroli terminowości w postępowaniu administracyjnym z jednoczesnym ograniczeniem obciążania sądu sprawami, które mogą być załatwione przez organy administracji. Oczywiście sposób załatwienia ponaglenia przez właściwy organ nie ma żadnego znaczenia dla oceny dopuszczalności skargi na bezczynność organu".

Jak natomiast dostrzegł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z 24 października 2022 r. (III SAB/Kr 80/22, orzeczenia.nsa.gov.pl) "ponaglenie można uznać za wniesione w dniu, w którym wpływa ono do organu. Data jego nadania listem poleconym nie ma tu znaczenia, a w szczególności nie ma w tym zakresie podstaw do odwoływania się do art. 57 § 5 k.p.a., jako że przepis ten jest zrelatywizowany do terminów zawitych."

Podsumowując powyższe można stwierdzić, że warunkiem wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość jest wniesienie skargi najwcześniej w dniu następnym po wniesieniu ponaglenia. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie wniesiona została 15 lutego 2024 r., a ponaglenie - w dniu 26 marca 2024 r.

W tej sytuacji wniesiona skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia.