Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 349/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1876
law: Usatwa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - t.j.
article: art. 10
journal: Dz.U. 2020 poz 1876
law: Usatwa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Asesor sądowy Marcin Małek, Protokolant Referent Natalia Kondraciuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 18 października 2020r. M. G. wniósł o przyznanie zasiłku stałego od dnia 27 września 2020r. w związku z utratą zasiłku dla bezrobotnych od dnia 26 września 2020r. Decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta Z. odmówił przyznania zasiłku, argumentując, że został on już przyznany decyzją z dnia [...]. od dnia 26 września 2020 bezterminowo. Zdaniem organu fakt przyznania zasiłku stałego w danym czasookresie stanowi podstawę do odmowy przyznania więcej niż jednego zasiłku. Po rozpoznaniu odwołania strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzję organu I instancji utrzymało w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu 28 września 2020r. M. G. wniósł do Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z. podanie o przyznanie pomocy finansowej. Wprawdzie wnioskodawca nie wyszczególnił rodzajów pomocy, jakiej oczekuje, jednakże w aktach organu pomocy społecznej zalegał wniosek strony z dnia 31 lipca 2020r. o przyznanie pomocy finansowej m.in. zasiłek celowy, stały oraz "na posiłki". Decyzjami z dnia [...]. przyznano wnioskodawcy zasiłek celowy i odmówiono przyznania świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności. Postępowanie w sprawie przyznania zasiłku stałego zostało natomiast umorzone ze względu na rezygnację strony. Wobec powyższego, po wpłynięciu wniosku z dnia 28 września 2020r. organ I instancji miał pełną świadomość, że wnioskodawcy chodzi o przyznanie zasiłku stałego. Po przeprowadzeniu wymaganego postępowania dowodowego, decyzją z dnia [...]. został stronie przyznany zasiłek stały. Tymczasem w dniu 19 października 2020r. do MCPR w Z. wpłynął kolejny wniosek o przyznanie pomocy finansowej m.in. w formie zasiłku stałego od dnia 27 września 2020r. w związku z utratą zasiłku dla bezrobotnych od dnia 26 września 2020r. Wbrew twierdzeniu odwołującego się, zasiłek stały nie został przyznany na podstawie wniosku z dnia 19 października 2020r., lecz na podstawie wniosku z dnia 28 września 2020r. Stąd też, skoro strona miała już przyznany zasiłek stały, to zasadnym było załatwienie wniosku z dnia 19 października 2020r. poprzez odmowę jego przyznania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. G. zarzucił decyzji Kolegium brak ustalenia stanu faktycznego sprawy i sprzeczność rozstrzygnięcia z materiałem dowodowym jak również z obowiązującymi przepisami prawa w danym przypadku. Skarżący podkreślił, że przedstawiona w uzasadnieniu decyzji interpretacja wydarzeń jakoby wniosek o przyznanie pomocy finansowej z dnia 28 września 2020r. oraz o " zaległym" wniosku z dnia 31 lipca 2020r. o zasiłek stały który był podstawą do wydania decyzji o zasiłku stałym z dnia [...]. jest fikcją, gdyż w piśmie z dnia 28 września 2020r. wnosił wyłącznie o zasiłek celowy i świadczenia na żywność. Natomiast sprawa zaległego wniosku z 31 lipca 2020r. została umorzona po jego rezygnacji ze świadczenia. Skarżący wyjaśnił, że w aktach sprawy w przeprowadzonym wywiadzie środowiskowym na podstawie rozmowy telefonicznej z dnia 12 października 2020r. na kartach nr 52 znajduje się dodatkowa karta sporządzona komputerowo, w którym zgłosił, iż oczekuje świadczenia na zakup żywności i zasiłku celowego oraz przyznania pomocy finansowej. Na końcu wbrew logice znajdują się wyliczenia zasiłku stałego, które de facto są błędne. Na karcie nr 51 rubryce pt świadczenia pieniężne znajdują się; 1. świadczenie na zakup żywności oraz 2. zasiłek celowy na częściowe pokrycie zakupu leków, poniżej w rubryce pt świadczenia niepieniężne znajduje zapis: zasiłek stały od 26.09.2020r. 30.09.2020r. oraz od 1.10, zapis o zasiłku stałym został wykonany inny kolorem długopisu( bardzo podobnym), w nie właściwej rubryce wywiadu, jak również brak jest liczby porządkowej nr 3, którą powinien być oznaczony wpis. W jego ocenie powyższe przedstawione fakty dają pewność, że nie jest to ich pierwotna forma, lecz forma stworzona w późniejszym czasie dla potrzeb organu. W ocenie skarżącego prowadzone postępowania przez organy zarówno I i II instancji ujawniło w materiale dowodowym szereg uchybień prawnych. Działanie było opieszałe, a miesięczny termin rozpatrzenia sprawy nie został dotrzymany - do 20.10.2020r. oraz 31.01.202 lr. , nie zostałem powiadomiony o nowym terminie oraz o ich przyczynach nie załatwienia sprawy. Nie zapewniono mu czynnego udziału na każdym etapie postępowania i nie informowano wykonywanych czynnościach tj przekazywanie akt z organu do organu, o zakończeniu postępowania i wypowiedzeniu się co do zebranych dowodów, materiałów i żądań. Postępowaniom należy również zarzucić brak profesjonalizmu, gdyż przedmiotowe postępowania nie były prowadzone ani wnikliwie, ani szybko nie wymagały zbierania dowodów lub innych czynności. Ponadto przytaczane przepisy dotyczące m.in. wyliczania dochodu i świadczenia za nie pełny miesiąc, definicji dochodu utraconego oraz statusu mojego dochodu z poczynionymi wnioskami nie mają nic wspólnego. Skarżący zwrócił także uwagę, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze doręczyło mu trzy decyzje z [...]. o numerach: SKO [...], SKO [...] oraz SKO [...] w jednej przesyłce pocztowej, co jest niedopuszczalne. W konsekwencji wniósł o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji jak i decyzji Prezydenta Miasta Z..

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna. Stosownie do art. 37 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r o pomocy społecznej ( Dz. U z 2020r. poz. 1876 ) zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. W sprawie nie jest kwestionowane, że z uwagi na spełnienie tych warunków decyzją z dnia [...]. skarżącemu został przyznany zasiłek stały od dnia 26 września 2020r. do dnia 30 września 2020r. w kwocie [...]zł, od dnia 1 października 2020r. do 31 października 2020r. w kwocie [...]zł miesięcznie i od dnia 1 listopada 2020r. bezterminowo w kwocie [...]zł. Bez znaczenia są okoliczności w jakich decyzja została wydana, jeśli nadal obowiązuje. Przepisy ustawy nie przewidują natomiast, jak już wskazały organy rozpoznające sprawę, możliwości przyznania stronie kolejnego zasiłku stałego na ten sam okres. Niezrozumiały jest w tej sytuacji zarzut sprzeczności z materiałem dowodowym uzasadnienia decyzji organu odwoławczego oraz obowiązującymi przepisami prawa. Sprawdzenie, że skarżącemu już wcześniej przyznano świadczenie w postaci zasiłku stałego nie wymagało skomplikowanego postępowania dowodowego. Bezzasadny jest także zarzut i pozbawienie skarżącego czynnego udziału w postępowaniu poprzez nie informowanie o wykonywanych czynnościach tj przekazywanie akt z organu do organu, o zakończeniu postępowania i wypowiedzeniu się co do zebranych dowodów, materiałów i żądań. Prawdą jest, że przed wydaniem decyzji organ wbrew dyspozycji art. 10 § 1 kpa nie zapewnił skarżącemu możliwości wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Nie dopełnił także obowiązku wynikającego z art. 10 § 3 kpa, według którego organ administracji publicznej obowiązany jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady określonej w § 1. W aktach znajduje się jednak oświadczenie skarżącego z 7 stycznia 2021r. o zapoznaniu się z całością akt sprawy o sygn. SKO [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Brak jest informacji, aby po tej czynności skarżący składał jakiekolwiek uwagi. W orzecznictwie zwraca się ponadto uwagę, że uchybienie art. 10 § 1 kpa może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny. W tej zaś sprawie nie można doszukać się zasadniczo takiej wady postępowania skoro przed wydaniem decyzji przez organ II instancji skarżący zapoznał się z aktami sprawy, sama zaś decyzji organu odwoławczego została wydana ponad miesiąc później 16 lutego 2021r. Skarżący nie wykazał natomiast, aby zarzucane uchybienie uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych, które miałyby istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy. Warto także zauważyć, że stosownie do art. 15 zzzzzn pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz. U z 2021r. poz. 2095 ) obowiązującego od dnia 18 kwietnia 2020 roku, w okresie stanu epidemii, w szczególności, gdy urząd administracji obsługujący organ administracji publicznej wykonuje zadania w sposób wyłączający bezpośrednią obsługę interesantów, organ administracji publicznej może odstąpić od zasady określonej w art. 10 §1 kpa także w przypadku, gdy wszystkie strony zrzekły się swego prawa. Nieskuteczny jest również zarzut doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji Kolegium wraz z dwiema innymi jego decyzjami z tej samej daty w jednej przesyłce listowej. Prawdą jest, że przepisy kpa nie regulują wszystkich szczegółowych zagadnień związanych ze sposobem doręczania pism w postępowaniu administracyjnym, w tym również tego, czy dopuszczalnym jest doręczenie kilku pism w jednej korespondencji. W orzecznictwie zwracano jednak uwagę na taką możliwość, z tym zastrzeżeniem, aby z doręczanej korespondencji wynikało, że zawiera ona klika odrębnych pism ( tak NSA w wyroku z dnia z 1 października 2015 r., sygn. akt I FSK 613/14 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. ). W przedmiotowej sprawie wysłana do skarżącego korespondencja zawierała dwie decyzje i jedno postanowienie organu odwoławczego, co można wywieść ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Znajduje się na nim wprawdzie adnotacja "decyzja", ale jednocześnie są podane trzy odrębne sygnatury decyzji SKO [...], SKO [...] w przedmiotowej sprawie oraz postanowienia SKO [...]. Doręczenie należało zatem uznać za prawidłowe. Zresztą sam skarżący nie zaprzeczył, że decyzje oraz postanowienie otrzymał, uznał natomiast za niedopuszczalne doręczenie ich w jednej przesyłce.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2019r. poz. 2325 ) skargę należało oddalić.