Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1035/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku Z. Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. Ż. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. , znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać Z. Ż. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2014r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z. Ż. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o ustanowienie adwokata. We wniosku wnioskodawczyni przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową

i życiową.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ).

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni gospodarstwo domowe prowadzi z wnuczką i prawnuczkiem. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.476,80 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie uzyskiwane przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 976,80 złotych oraz wynagrodzenie uzyskiwane przez wnuczkę z tytułu pracy ½ etatu w wysokości 500,00 złotych. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o pow. 49 m ².Oświadczyła, że nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podkreśliła, że jest osobą starszą, schorowaną, ponosi koszty leczenia i zakupu lekarstw. Dodała, że pomaga wnuczce, która samotnie wychowuje dziecko.

Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Oceniono, że sytuacja finansowa wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na poniesienie kosztów ustanowienia adwokata z wyboru.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.