Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SO/Wr 2/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw z art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o ukaranie organu administracyjnego grzywną w trybie art. 115 p.p.s.a. za przewlekłość postępowania postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Z. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego za okres od 1 listopada 2014 r. do 31 kwietnia 2015 r.. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Wr 221/15. Jednocześnie w skardze skarżący domagał się "ukarania organu administracyjnego – SKO we W. grzywną w trybie art. 115 p.p.s.a. w maksymalnej ustawowo obwiązującej kwocie za przewlekłość postępowaniu i odmowę stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji MOPS z dnia [...] grudnia 2014 r.". Sprawę powyższego wniosku Sąd wyłączył do odrębnego rozpoznania i zarejestrował pod sygnaturą akt IV SO/Wr 2/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wprowadził możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku 1. decyzji administracyjnych; 2) postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; 3) postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z § 2 wskazanego przepisu, Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny.

Mając na uwadze powyższe unormowanie stwierdzić należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za przewlekłe prowadzenie postępowania może stanowić integralny wniosek związany ze skargą na przewlekłość postępowania, a zatem może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy została złożona stosowna skarga na przewlekłość postępowania.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący pomimo złożenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny za przewlekłość postępowania organu nie złożył skargi na przewlekłość postępowania organu w kwestionowanym zakresie. Brak skargi na przewlekłość postępowania organu uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy istotnie doszło do przewlekłości postepowania i czyni niedopuszczalnym wydanie orzeczenia w zakresie wymierzenia organowi grzywny. Natomiast skarga złożona wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi przedmiotowej grzywny nie dotyczyła przewlekłości postępowania organu, lecz aktu administracyjnego, tj. decyzji w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Z tego względu nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie wniosku , albowiem odrębny wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za przewlekłe prowadzenie postępowania uznać należało za niedopuszczalny, wobec braku uprzedniego lub równoczesnego wniesienia skargi na przewlekłość organu administracyjnego. Wspomniana skarga w zakresie jakim został sformułowany wniosek nie została przez skarżącego wniesiona.

Z podanych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono o odrzuceniu wniosku.