Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 377/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 4, art. 9 ust. 1,  art. 20 ust. 5,  art. 20 ust. 6,  art. 106 ust. 7,  art. 25 ust. 1,  art. 86 ust. 1,  ust. 2 pkt 4,  ust. 3-7, 10
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Asesor WSA Jerzy Drwal (spr.), Protokolant Stażysta Konrad Gałka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 maja 2008 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: III, V, VII, IX, X i XII 2005 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] ( Nr [...] ) Naczelnik Urzędu Skarbowego określił P. G. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec, maj, lipiec, październik i grudzień 2005 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za wrzesień 2005 r. i ustalił dodatkowe zobowiązanie w tym podatku za marzec, maj, lipiec, wrzesień i grudzień 2005 r., mając na uwadze wyniki przeprowadzonej kontroli podatkowej, wskazujące iż podatnik dokonał nieprawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące : marzec, maj, lipiec, wrzesień, październik i grudzień 2005 r.

Nieprawidłowości polegały na braku rozliczenia wewnątrzwspólnotowych nabyć, nieuzasadnionym odliczeniu podatku naliczonego przy zakupie usługi hotelowej (faktura V A T nr [...] z dnia 29.03.2005r.) oraz błędnym odliczeniu kwoty podatku naliczonego z faktury V A T nr [...] z dnia 27.07.2005r. w wysokości 486,77zł zamiast 466,77zł. W tych okolicznościach na mocy przepisów art. 5 ust. 1 pkt 4, art. 9 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 3, art. 20 ust. 6, art. 25 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a, art. 87 ust. 1, art. 88 ust. 1 pkt 4, art. 99 ust. 12, art. 100 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 103 ust. 1, art. 106 ust. 7 i art. 109 ust. 3-5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971), § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798), Naczelnik Urzędu Skarbowego wymienioną wyżej decyzją dokonał zmiany rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące: marzec, maj, lipiec, wrzesień, październik i grudzień 2005r.

W odwołaniu od powyższej decyzji P. G. domagał się jej uchylenia w całości i przekazania sprawy organowi I instancji celem ponownego rozpatrzenia bądź orzeczenia co do istoty poprzez uwzględnienie zarzutów odwołania, zarzucając organowi naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 20 ust. 5 i ust. 6 oraz art. 25 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jak też naruszenie zasad postępowania podatkowego poprzez :

- zaniechanie zebrania i wyczerpującego rozważenia materiału dowodowego oraz przekroczenie prawa do swobodnej oceny dowodów (art. 180, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej),

- zaniechanie przeprowadzenia dowodów z przesłuchania strony mimo istnienia poważnych wątpliwości co do stanu faktycznego (art. 199 Ordynacji podatkowej),

- niedostateczne uzasadnienie decyzji (art. 210 § 4 ustawy Ordynacji podatkowej).

Decyzją z dnia 12 lutego 2007 r. ( Nr [...] ), Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące marzec, maj, lipiec, wrzesień i grudzień 2005r. i w tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie, zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy skarżone rozstrzygnięcie, a odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśnił, że podatnik nie rozliczył wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów :

1) naczepy marki V. H. nr rej. [...], rachunek (faktura) nr [...] z dnia 20 maja 2005r. wystawiony przez H.O. & T. H. C. B.V. (w trakcie przesłuchania w charakterze strony w dniu 8 czerwca 2006r. podatnik wyjaśnił, iż naczepę sprowadził w maju 2006r.),

2) naczepy marki V. H. nr rej. [...], rachunek (faktura) nr [...] z dnia 20 maja 2005r. wystawiony przez H.O. & T. H. B.V. ( podatnik wyjaśnił, iż naczepę sprowadził w maju 2006r.),[...] z dnia 13 września 2005r. wystawiony przez O. H. B. (podatnik nie wyjaśnił kiedy towar sprowadził do kraju ),

4) sprężarki marki "B." nr ident. [...] i ładowacza prądowego 6,12.24V, rachunek (faktura) nr [...] z dnia 13 września 2005r. wystawiony przez P. I. E. H. G. (podatnik wskazał, iż sprężarkę i ładowacz sprowadził we wrześniu 2005r.),

5) koparki gąsienicowej K. T. 160 typ T. V. nr [...], faktura nr [...] z dnia 9 grudnia 2005r. wystawiona przez S. E. A. R. V.I. ( podatnik podał, iż koparka nie została jeszcze sprowadzona).

Dyrektor Izby Skarbowej wskazał przy tym, że z uwagi na zarzuty zawarte w odwołaniu, pismem z dnia 18 stycznia 2007r. ( Nr [...]) zlecił organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie konkretnych dat dostaw towarów będących przedmiotem powyższych wewnątrzwspólnotowych nabyć. W toku tego postępowania podatnik złożył w dniu 26 stycznia 2007r. w Urzędzie Skarbowym oświadczenie, w którym podał przybliżoną datę dostawy ładowarki na kołach (poz. 3) na miesiąc maj 2006r. oraz koparki (poz. 5) na czerwiec 2006r., zaznaczając, że dziennych dat nie pamięta.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. W myśl art. 20 ust. 5 w/w ustawy o VAT w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia z zastrzeżeniem ust. 6-9. Stosownie zaś do art. 20 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że z akt sprawy, uzupełnionych na etapie postępowania odwoławczego, jednoznacznie wynika, iż obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć powstał w trybie określonym w art. 20 ust. 6 ustawy o VAT - stanowiącym wyjątek od reguły określonej w przepisie art. 20 ust. 5 ustawy - t.j. w momencie wystawienia faktur. Wynika to z faktu, iż w każdym przypadku wyżej wymienionych wewnątrzwspólnotowych nabyć faktury zostały wystawione przed dokonaniem dostawy. I tak w odniesieniu do :

1) naczepy marki V. H. nr rej. [...], rachunek (faktura) nr [...] wystawiony został 20 maja 2005r. przez H.O. & T. H. C. B.V., - dostawa towaru nastąpiła w maju 2006r.,

2) naczepy marki V. H. nr rej. [...], rachunek (faktura) nr [...] wystawiony został 20 maja 2005r. przez H.O. & T. H. C. B.V. - dostawa towaru nastąpiła w maju 2006r.,

3) ładowarki na kołach J. nr seryjny [...], rachunek (faktura) nr [...] wystawiony został 13 września 2005r. przez O. H. B. - dostawa towaru nastąpiła w maju 2006r.,

4) sprężarki marki "B." nr ident. [...] i ładowacza prądowego 6,12.24V, rachunek (faktura) nr [...] wystawiony 13 września 2005r. przez P. I.E. H. G. - dostawa towaru nastąpiła we wrześniu 2005r.,

5) koparki gąsienicowej K. 160 typ T. nr [...], faktura nr [...] wystawiona 9 grudnia 2005r. przez S. E. A. R. V.I - dostawa towaru nastąpiła w czerwcu 2006r.

Organ odwoławczy wskazał, że w świetle powyższych niespornych ustaleń oraz norm prawnych regulujących zasady rozliczenia wewnątrzwspólnotowych nabyć, nie można podzielić zawartych w odwołaniu zarzutów. Wbrew twierdzeniom podatnika, organ I instancji ustalił w toku postępowania wszystkie okoliczności dotyczące spornych transakcji określające moment powstania obowiązku podatkowego. Skoro podatnicy podatku od wartości dodanej wystawili faktury dokumentujące nabycia towarów przed ich dostawą – nie mają znaczenia daty zapłaty za towar, czy też daty otrzymania faktur. Ustawa o VAT nie łączy daty otrzymania faktury z momentem powstania obowiązku podatkowego przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów. Natomiast art. 20 ust. 7 ustawy o V A T wskazuje, iż przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do faktur wystawianych przez podatnika podatku od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego od podatnika całości lub części należności przed dokonaniem dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie pozwala określić moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć, zatem zarzuty naruszenia art. 180, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej są bezpodstawne.

Organ odwoławczy wywodził dalej, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 199 Ordynacji podatkowej, przez zaniechanie przeprowadzenia dowodów z przesłuchania strony, po pierwsze dlatego, że nie stwierdzono wystąpienia wątpliwości co do stanu faktycznego (materiał dowodowy sprawy pozwalał jednoznacznie określić zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami moment powstania obowiązku podatkowego w dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach), a po drugie, na etapie postępowania kontrolnego strona w dniu 8 czerwca 2006r. została przesłuchana na okoliczność dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyć, czego potwierdzeniem pozostaje załączony do akt sprawy protokół.

Argumentował, iż nie można też zgodzić się z zarzutem niedostatecznego uzasadnienia decyzji i naruszenia przez to art. 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, bowiem w myśl tego przepisu uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne natomiast zawiera podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, skoro skarżona decyzja zawiera dostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne spornej kwestii opodatkowania wewnątrzwspólnotowych nabyć. Decyzja ta omawia regulacje prawne dotyczące opodatkowania i właściwego dokumentowania przedmiotowych transakcji gospodarczych (uzasadnienie prawne) jak również wskazano fakty wynikające z materiału dowodowego sprawy oraz zamieszczono ocenę zgromadzonych dowodów (uzasadnienie faktyczne).

Ponadto wskazał, iż pismem z dnia 7 grudnia 2006r. (Nr [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego - w związku ze złożonymi w dniu 15 listopada 2006r. korektami deklaracji VAT-7 za miesiące maj, wrzesień i grudzień 2005r. - poinformował podatnika, iż stosownie do art. 81b § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, nie przysługuje mu uprawnienie do skorygowania deklaracji VAT-7 za powyższe miesiące. Pozbawiony był w tej sytuacji podstaw zarzut zawarty w odwołaniu o "zbyciu milczeniem" korekt deklaracji.

Odnosząc się do kwestii ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, iż Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w uchwale z dnia [...] w sprawie o sygn. akt I FSP2/05, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe stanowi element prawa materialnego wynikający zarówno z ustawy o VAT z 1993r. jak i z ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, co przemawia za zachowaniem przez ustawodawcę ciągłości tej instytucji w takim samym kształcie. Z kolei Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 29 kwietnia 1998r. sygn. akt K.17/97 orzekł, iż przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby, za ten sam czyn sankcji administracyjnej określonej przez powołaną ustawę jako "dodatkowe zobowiązanie podatkowe" i odpowiedzialność za wykroczenia skarbowe są niezgodne z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższa ocena Trybunału, wobec identycznego brzmienia przepisów art. 109 ust. 4, 5 i 8 ustawy o VAT z 2004 r. z art. 27 ust. 5, 6 i 8 ustawy o VAT z 1993r., rozciąga się również na przepis art. 109 ust. 4, 5 i 6 nowej ustawy o V A T. W tych okolicznościach skarżoną decyzję w części ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za miesiące marzec, maj, wrzesień i grudzień 2005r. należało uchylić i umorzyć postępowanie w tym zakresie .

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. G. zakwestionował powyższą decyzję w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące marzec, maj, lipiec, październik i grudzień 2005r., zarzucając naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 20 ust. 5 i 6 oraz 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu skargi argumentował, że dostawy towarów dokonano poza jednym wyjątkiem, dopiero w 2006r. ( w trakcie kontroli sprowadzono towary do kraju oraz doręczono mu faktury), a do tego czasu nic nie wiedział o wystawieniu faktur, a w konsekwencji nie mógł tych operacji uwzględnić w swoich księgach. Zaznaczył, że po otrzymaniu faktur mógł uwzględnić ten fakt w deklaracjach i tak też postąpił, składając deklaracje korygujące. Stwierdził, że zapłata za towar (w całości czy części) nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego skoro konieczna jest faktyczna dostawa. Ponieważ nie nastąpiła dostawa towarów, ani też nic nie wiedział o wystawieniu faktur, to nie może odpowiadać za okoliczności, na które nie miał żadnego wpływu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z uwagi na charakter prowadzonego między stronami sporu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. W myśl art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia z zastrzeżeniem ust. 6-9. Stosownie zaś do art. 20 ust. 6 cyt. ustawy, w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług).

W rozpoznawanej sprawie obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia (omawianych w zaskarżonej decyzji towarów – naczep, ładowarki, sprężarki i koparki ) powstał w trybie określonym w art. 20 ust. 6 ustawy o VAT, bowiem w każdym przypadku z analizowanej przez organ transakcji faktury ( rachunki ) zostały wystawione przed dokonaniem dostawy tych towarów. I tak 20 maja 2005 r. wystawiono rachunki dotyczące zakupionych dwóch naczep. W dniu 13 września 2005 r. wystawiono rachunek dotyczący zakupu ładowarki na kołach, sprężarki i ładowacza prądowego, zaś w dniu 9 grudnia 2005 r. – faktura dokumentująca kupno koparki gąsienicowej. Skarżący podał w swoim piśmie z dnia 25 stycznia 2007 r. ( k. 132 akt adm.), że dostawa obu naczep oraz ładowarki na kołach nastąpiła w maju 2006 r., zaś dostawa koparki – w czerwcu 2006 r. Wskazał też, że dostawa sprężarki miała miejsce we wrześniu 2005 r., zaznaczając, iż dat dziennych nie pamięta z uwagi na znaczny upływ czasu.

W trakcie przesłuchania strony w dniu 8 czerwca 2006 r. (protokół przesłuchania strony – k. 67 akt adm.) skarżący wyjaśnił, iż na podstawie rachunku z dnia 13 września 2005 r. kupił w Niemczech sprężarkę "B." i ładowacz prądowy, a należność uregulował gotówką w łącznej kwocie 390 EURO w dniu zakupu, tj. 13 września 2005 r. Skarżący wskazał też, że sprężarka i ładowacz zostały przywiezione do kraju we wrześniu 2005 r.

W tych okolicznościach logiczny jest wniosek, że sprężarkę i ładowacz sprowadzono do kraju po wystawieniu rachunku z dnia 13 września 2005 r., a nie wcześniej.

Z powyższego wynika, iż organy podatkowe ustaliły i daty wystawienia faktur (rachunków) przez podatnika od wartości dodanej i przeprowadziły również postępowanie dowodowe w zakresie określenia momentu dostawy towaru.

Bezspornym jest w sprawie, że przedmiotowe transakcje zostały zadeklarowane przez podatników zarejestrowanych dla potrzeb rozliczania transakcji wewnątrzwspólnotowych na terenie Holandii, Niemiec i Francji jako transakcje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i ujawnione w systemie wymiany informacji VIES ( k. 70 akt adm.). Nie jest sporne, że skarżący nie sporządził faktur wewnętrznych, a był do tego zobowiązany zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, nie zarejestrował ich w rejestrach dostaw i nabyć VAT i w konsekwencji nie ujął do rozliczenia w złożonych do Urzędu Skarbowego za te okresy deklaracjach podatkowych V A T - 7 (protokół kontroli – k. 94-98 akt adm. ).

W świetle powyższych rozważań bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 20 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Za taki też należy uznać zarzut naruszenia art. 25 ust. 1 cyt. ustawy. Przepis ten definiuje miejsce świadczenia przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów. Z akt sprawy wynika, że ani organy podatkowe, ani skarżący nie kwestionowali wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dokonanego na terytorium RP.

Tego skarżący nie kwestionował, jak również nie wyraził woli odliczenia podatku naliczonego. Okoliczność ta ma istotne znaczenie. Stosownie do art. 86 ust 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W ust. 2 pkt 4 przepis ten stanowi, że kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3 – 7 : kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Przepis art. 86 ust. 10 pkt 2 cyt. ustawy przewiduje, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje : w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 – w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio od imprtu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej oraz podstawową cechą tego podatku. Zapewnia neutralność podatku dla podatników, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. W tym miejscu należy wyjaśnić, że organ podatkowy nie może samodzielnie za podatnika realizować tego prawa zwiększając podatek naliczony z faktur, których podatnik nie uwzględnił w rozliczeniu za dany miesiąc. Skoro skarżący nie wyraził woli skorzystania z prawa odliczenia podatku naliczonego, to organ podatkowy dokonując rozliczenia tego podatku nie miał obowiązku uwzględnienia kwoty tego podatku i nie naruszył prawa materialnego w tym zakresie.

Ubocznie należy wyjaśnić, że bez znaczenia w tej sytuacji były złożone w listopadzie 2006 r. przez skarżącego informacje o wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów ( w I, II i III kwartale 2005 r. ).

Na marginesie powyższych rozważań trzeba wskazać, że nie można zgodzić się ze skarżącym, że nie wiedział on nic o wystawieniu faktur. Przeczy temu chociażby treść rachunku z dnia 13 września 2005 r. dotyczącego zakupu sprężarki i ładowarki. Na dokumencie tym widnieje podpis skarżącego ( k. 119 akt adm. ).

W tym stanie rzeczy pozbawiona usprawiedliwionych podstaw skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.