Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 908/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. M. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r. ze skargi W. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania zarządza: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 879/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania. .

Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. skarżący wniósł o sprostowanie użytego w uzasadnieniu ww. wyroku określenia "organ pomocowy", gdyż jest to organ odmawiający udzielenie pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki.

Możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki (np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska). Sprostowanie niedokładności może zatem dotyczyć np. właściwego oznaczenia stron postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu (daty, numeru) lub nazwy organu, który wydał zaskarżony akt, przy czym niedokładności te muszą mieć charakter oczywisty. Błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Z kolei przez błąd rachunkowy należy rozumieć błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych. Inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, polegające na tym, że wyrażono coś, co jest widocznie niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie w wyroku, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa itp.

Podkreślenia wymaga, że z treści ww. przepisu wynika jednoznacznie, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, aby mogły podlegać sprostowaniu w trybie art. 156 p.p.s.a., muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. W orzecznictwie sądowym i w doktrynie wskazuje się też, że przedmiotem sprostowania nie mogą być ustalenia faktyczne, a sprostowanie nie może prowadzić do zmiany orzeczenia co do istoty sprawy. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania.

Przepis art. 156 § 1 p.p.s.a. stanowi jedynie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku. Ze względów funkcjonalnych jego stosowanie dopuszcza się również w odniesieniu do uzasadnienia wyroku. Stanowi o tym zarówno doktryna jak i judykatura. Orzecznictwo w tej kwestii jest ugruntowane i podzielone w niniejszej sprawie.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że żądanie zawarte w treści wniosku skarżącego nie mieści się w granicach określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a.

Skarżący wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 1 października 2015 r. o sprostowanie użytego w uzasadnieniu ww. wyroku określenia "organ pomocowy", gdyż jest to organ odmawiający udzielenie pomocy. Należy zatem wskazać, że użyte w uzasadnieniu określenie dotyczące organu odnosi się do jego funkcji wynikającej z ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.) nie zaś do wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.