Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 31/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1, art. 220
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi B.G. na bezczynność Starosty w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki i sprostowania danych w ewidencji gruntów I. zobowiązuje Starostę do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] r. w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Starosty na rzecz skarżącej B.G. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] kwietnia 2015 r. B.G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Starosty "w zakresie zaniechania wykonania ustawowego obowiązku dokonania (zatwierdzenia) podziału działki nr [...] i sprostowania danych w ewidencji gruntów przez wydanie decyzji administracyjnej w tym zakresie lub przez dokonanie odpowiedniej czynności materialno-technicznej na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. a ustawy Prawo geodezyjne". Skarżąca wniosła o stwierdzenie zaistnienia bezczynności Starosty oraz zasądzenie zwrotu kosztów sądowych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że ostateczną decyzją administracyjną Starosta ustalił istnienie gruntów pokrytych wodami płynącymi w obrębie działki nr [...]. Z mocy prawa – na mocy przepisów ustawy Prawo wodne - grunty pokryte wodami płynącymi w obrębie działki nr [...], na obszarze opisanym w załączniku do decyzji Starosty jako działka konieczna do wydzielenia nr [...], są własnością Skarbu Państwa. W tej sytuacji – zdaniem skarżącej – obowiązkiem Starosty było wprowadzenie z urzędu zmian w ewidencji gruntów ujawniających prawo własności Skarbu Państwa nad gruntami pokrytymi wodami płynącymi, zgodnie z ustawą Prawo wodne. Zatem nie dopełniając tych obowiązków Starosta utrzymuje w ewidencji gruntów stan niezgodny z decyzją o ustaleniu linii brzegu wód płynących i stan niezgodny z ustawą Prawo wodne, bowiem Starosta nie orzekł o dokonaniu podziału działki nr [...], nie ujawnił w ewidencji gruntów pokrytych wodami płynącymi w obrębie działki nr [...] działki nr [...] oraz nie ujawnił wynikającej z mocy prawa własności Skarbu Państwa nad gruntami pokrytymi wodami płynącymi w obrębie działki nr [...], na obszarze opisanym w załączniku do decyzji Starosty jako działka konieczna do wydzielenia działki nr [...].

Odpowiadając na skargę Starosta wyjaśnił, że sprawa podziału działki nr [...] i sprostowanie danych w ewidencji gruntów została przeanalizowana przy przyjmowaniu dokumentacji do zasobu geodezyjnego. Stwierdzono niezgodności odnośnie dat przyjmowanych dokumentów sporządzonych przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego. Otóż wykaz zmian danych ewidencyjnych, który ma stanowić nieodłączną część operatu pomiarowego został dołączony do niego z datą o pół roku późniejszą i jako taki nie mógł być dokumentem do wprowadzenia zmian w ewidencji. Poza tym działka wydzielona jako kontur wody płynącej nie została pomierzona całkowicie tylko z jednej strony w związku z tym jej powierzchnia jest określona wadliwie. O tych usterkach wykonawca prac był informowany na bieżąco. Organ wskazał także, że całość odpowiedzi na zarzuty skarżącej została zawarta w piśmie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego znak: [...] z [...].06.2015 r. (które Starosta dołączył do odpowiedzi na skargę).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. W myśl zaś art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 P.p.s.a.).

Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W sprawie niniejszej skarżąca spełniła wszystkie warunki formalne umożliwiające rozpoznanie skargi, bowiem w piśmie z [...] lutego 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Starostę.

Odnosząc się do przedmiotu skargi, określonego jako skarga na bezczynność organu, wskazać należy, że zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.). Stosownie do treści art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). W myśl natomiast art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 K.p.a.).

Zgodnie z art. 149 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Drugą ze wskazanych noweli do art. 149 dodano zdanie w następującym brzmieniu: "jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa". Trzecią nowelizacją do art. 149 P.p.s.a. dodano § 2 w brzmieniu: "Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6".

W rozpoznanej sprawie zasadnicze znaczenie dla oceny zarzucanej Staroście bezczynności, ma ocena pisma skarżącej z [...] lutego 2015 r., zatytułowanego: "Pismo procesowe strony we wszczętym z urzędu postępowaniu". Konieczne jest bowiem ustalenie rzeczywistych intencji skarżącej, wyrażonych w tym piśmie. Po pierwsze jednak należy zauważyć, że pismo to wpłynęło do organu w dniu 14 kwietnia 2015 r. a więc jeszcze przed dniem doręczenia skarżącej decyzji Starosty z [...] kwietnia 2015 r., umarzającej postępowanie w sprawie przyjęcia jako dowodu zmian wykazu zmian gruntowych na podział działki nr [...] i ujawnieniu na wydzielonej działce nr [...] użytku gruntów pod wodami powierzchniowymi płynącymi. Decyzję tę bowiem doręczono skarżącej - jak wynika to ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych - w dniu 15 kwietnia 2015 r., co z kolei oznacza, że skarżąca nie znała jej treści. Skarżąca wprawdzie zwraca się w tym piśmie aby już we wszczętym z urzędu postępowaniu organ rozstrzygnął o dokonaniu podziału geodezyjnego działki nr [...] z wydzieleniem z niej działki nr [...], jako gruntu pokrytego wodami płynącymi, jednak – zdaniem Sądu – pismo to należy traktować jako odrębny wniosek skarżącej o podjęcie przez organ działań następczych wobec wydanej w dniu [...] listopada 2014 r. decyzji nr [...], ustalającej linię brzegu dla części wód na działce nr [...], będącą podstawą do wydzielenia działki nr [...], a więc wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, z uwagi na wyodrębnienie gruntu pokrytego wodą płynącą oraz dokonania podziału nieruchomości w związku z zamiarem wystąpienia – na podstawie art. 17 ust. 2 Prawa wodnego – z wnioskiem o odszkodowanie od właściciela wody. Skarżąca ewidentnie łączy bowiem z wydaniem decyzji ustalającej linię brzegu obowiązek Starosty podjęcia działań następczych we wskazanym przez nią zakresie.

Powyższe oznacza, że skarga na bezczynność Starosty jest uzasadniona. Stąd też Sąd uwzględnił skargę, zobowiązując organ do rozpatrzenia wniosku skarżącej z [...] lutego 2015 r., w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, jednocześnie uznając, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Nie wynikała ona bowiem z lekceważenia wnioskodawczyni, która także w swoich pismach kierowanych do organu wypowiadała się w sposób mało precyzyjny.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a, orzekł jak w pkt I i II sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy