Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1799/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 135 ust. 4 pkt 1; art. 132 ust. 3 pkt 3; art. 134
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Andrzej Kołodziej Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi K. P. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia kary dyscyplinarnej nagany - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r.

o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687, ze zm.), Komendant Główny Policji utrzymał w mocy orzeczenie z dnia [...]lipca 2014 r. nr [...], o stwierdzeniu winy K. P. za popełnienie zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego oraz

o wymierzeniu kary dyscyplinarnej nagany.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Komendant Główny Policji wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko [...] K. P., kierownikowi Sekcji ds. [...] BLP KGP, obwiniając go o czyn stanowiący naruszenie dyscypliny służbowej.

Następnie postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] Komendant Główny Policji zmienił zarzut przeciwko K.P. na zarzut o treści: "od bliżej nieustalonego dnia, nie wcześniej niż od dnia [...] grudnia 2012 r. do dnia [...] stycznia 2014 r., jako kierownik Sekcji ds. [...] BLP KGP, nie dopełnił obowiązków służbowych w ten sposób, iż niewłaściwie nadzorował i niewłaściwie kontrolował sposób realizacji zadań przez [...] A. K., który wykonywał czynności służbowe w Magazynie Uzbrojenia Komendy Głównej Policji przy ul. [...] w W. w sposób nieprawidłowy".

Po przeprowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym Komendant Główny Policji orzeczeniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] stwierdził winę K. P. za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego określonego w zarzucie oraz wymierzył karę dyscyplinarną nagany, wskazując, że od bliżej nieustalonego dnia, nie wcześniej niż od dnia [...] grudnia 2012 r. do dnia [...] stycznia 2014 r., jako kierownik Sekcji ds. [...] BLP KGP, nie dopełnił obowiązków służbowych w ten sposób, że niewłaściwie nadzorował i niewłaściwie kontrolował sposób realizacji zadań przez [...] A. K., który wykonywał czynności służbowe w Magazynie Uzbrojenia Komendy Głównej Policji przy ul. [...] w W., w sposób nieprawidłowy - tj. o czyn z art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, w związku z § 7 pkt 2 zarządzenia nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 r., w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji wyjaśnił, że analiza akt postępowania dyscyplinarnego, zebrany materiał dowodowy w postaci wyjaśnień obwinionego i świadków, a także dołączone dokumenty, w tym dokumenty z akt śledztwa [...], prowadzonego przez prokuratora Prokuratury Rejonowej [...], potwierdzają winę strony.

Komendant stwierdził, że w dniu [...] lutego 2012 r. została zawarta umowa o wspólnej odpowiedzialności materialnej pomiędzy Komendantem Głównym Policji a A. K. (obecnie [...]) i [...] W. S. (obecnie [...]) - specjalistami Sekcji do [...] Biura Logistyki Policji ICGP, w której wymienionym powierzono mienie znajdujące się w Magazynie Uzbrojenia Komendy Głównej Policji przy ul. [...] w W., wyszczególnione w spisie inwentaryzacyjnym, sporządzonym według stanu na dzień [...] listopada 2011 r., jak również mienie pracodawcy będące przedmiotem obrotów magazynowych, tj. przyjmowanych, składanych i wydawanych po zakończeniu spisu z natury.

Z dniem [...] marca 2012 r. K.P. powierzono pełnienie obowiązków na stanowisku kierownika Sekcji do [...] Biura Logistyki Policji KGP, natomiast z dniem [...] stycznia 2013 r. obwinionego mianowano na to stanowisko. W dniu [...] stycznia 2013 r. funkcjonariusz Biura Spraw Wewnętrznych KGP [...] R. F., w związku ze zwolnieniem ze służby, zdał do magazynu broni Komendy Głównej Policji, znajdującego się w budynku przy ul. [...] w W., jednostkę broni typu rewolwer [...] nr serii [...], która na podstawie dowodu przyjęcia [...], została wprowadzona do obrotu magazynowego. Przyjęcia na stan dokonał [...] W. S., pełniący w tamtym czasie obowiązki magazyniera. We wskazanym okresie obowiązki magazyniera wykonywał również [...] A.K., jednakże w dniu [...] stycznia 2013 r. przebywał on na zwolnieniu lekarskim.

Organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2012 r. do Biura Logistyki Policji KGP wpłynął rozkaz personalny nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2012 r, o zwolnieniu z dniem [...] lutego 2013 r. [...] W.S. ze służby w Policji. Od tego czasu kierownictwo wydziału poszukiwało kandydata na miejsce odchodzącego ze służby funkcjonariusza. Z uwagi na fakt, iż w opracowaniu kadrowym pozostawał funkcjonariusz, który miał zastąpić w pracy odchodzącego ze służby W.S., a także z uwagi na konieczność zapewnienia ciągłości pracy magazynu oraz krótki okres od ostatniej inwentaryzacji podjęto decyzję, że przeprowadzenie inwentaryzacji doraźnej zostanie przesunięte w czasie, do momentu przyjęcia do Wydziału Koordynacji Gospodarki Uzbrojeniem i Techniką Policyjną nowego policjanta - magazyniera. W. S. i A. K. zostali poinformowani, że rozliczenie powinno nastąpić pomiędzy nimi, natomiast do chwili przyjęcia nowego policjanta A. K. miał odpowiadać za całe mienie w magazynie uzbrojenia Komendy Głównej Policji.

Z oświadczeń składanych [...] M. Z. i [...] M.M. przez A. K., W. S. i K.P. wynikało, że dwaj pierwsi przeprowadzili spis zdawczo-odbiorczy, przeliczający i podsumowujący stany magazynowe. Po zwolnieniu z dniem [...] lutego 2013 r. W. S. ze służby w Policji, w dniu [...] lutego 2013 r. A. K. sporządził oświadczenie o ponoszeniu od tego dnia odpowiedzialności, określonej na 100% wartości, za szkody w mieniu powierzonym przez pracodawcę (w nawiązaniu do umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej z dnia [...] lutego 2012 r.). Z oświadczeniem zapoznali się K.P. oraz M.M. Takie działanie kierownictwa wynikało z przekonania, że za kilkanaście dni w miejsce W. S. zostanie zatrudniony funkcjonariusz z Komendy Stołecznej Policji. Wobec bezskuteczności tego działania, [...] M. Z. niezwłocznie podjął działania zmierzające do zatrudnienia, innej osoby, co doprowadziło do przyjęcia na miejsce wakujące – [...] D. B. We wrześniu 2013 r. M. Z. uznał, że nieuzasadnione jest dokonywanie inwentaryzacji w najbliższym czasie w celu powierzenia mienia nowemu magazynierowi, bowiem na przełomie listopada i grudnia 2013 r. planowane było przeprowadzanie inwentaryzacji rocznej. Dodatkowo w październiku 2013 r. zaplanowana była i przeprowadzona ocena przydatności do dalszego użytkowania oraz do przeprowadzenia likwidacji przedmiotów uzbrojenia i wyposażenia specjalnego stanowiących składniki majątku ruchomego Biura Logistyki Policji KGP (tzw. "wybrakówka"). Prace w tym zakresie odbywały się na podstawie decyzji nr [...] Dyrektora Biura Logistyki Policji KGP z dnia [...] października 2013 r. i trwały od dnia [...] października 2013 r. do dnia [...] października 2013 r. W tej sytuacji w ocenie kierownictwa wydziału - niezwykle uciążliwym i paraliżującym prace sekcji byłoby przeprowadzanie inwentaryzacji magazynu uzbrojenia.

Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., zmienioną decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., Komendant Główny Policji zlecił przeprowadzenie, w okresie od [...] grudnia 2013 r. do dnia [...] stycznia 2014 r., pełnej okresowej inwentaryzacji, metodą spisu z natury, według stanu na dzień [...] grudnia 2013 r. zapasu magazynu uzbrojenia, przechowywanego w obiektach przy ul. [...],[...], w kontenerze w S., będącego w merytorycznym zarządzaniu Wydziału Koordynacji Gospodarki Uzbrojeniem i Techniką Policyjną Biura Logistyki Policji KGP. Do przeprowadzenia inwentaryzacji powołany został zespół spisowy. Z uwagi na powyższe, magazyn uzbrojenia KGP został zamknięty od dnia [...] grudnia 2013 r. i od tego też czasu trwały przygotowania do inwentaryzacji prowadzone przez A. K.

W ramach prowadzonych czynności w dniu [...] grudnia 2013 r. zauważył brak broni typu rewolwer "[...]" o nr serii [...], w miejscu jej dotychczasowego przechowywania. Dnia [...] stycznia 2014 r. około godz. 14:00 A.K. przerwał pracę zespołu spisowego i udał się na ul. [...] w W., gdzie poinformował [...] M. M., zastępcę naczelnika Wydziału Koordynacji Gospodarki Uzbrojeniem i Techniką Policyjną Biura Logistyki Policji KGP, że jednostka broni typu rewolwer "[...]" o nr serii [...] nie znajduje się w miejscu, w którym powinna być przechowywana. Niezwłocznie o fakcie tym, poinformowany został również [...] M. Z., naczelnik Wydziału Koordynacji Gospodarki Uzbrojeniem i Techniką Policyjną Biura Logistyki Policji KGP oraz [...] K.P., kierownik Sekcji ds. [...] Biura Logistyki Policji KGP.

Od tego czasu zarządzone zostają przez [...] M. Z. czynności związane ze sprawdzaniem prowadzonych ewidencji pod kątem wyeliminowania możliwości wydania jednostki broni bez obrotu magazynowego. Rano w dniu [...] stycznia 2014 r., po przyjeździe do pracy, A. K. wykonał telefon do Z. W. pracownika cywilnego w Centralnym Składzie Uzbrojenia w S., gdzie uzyskał informację, że poszukiwana broń nie znajduje się na terenie tego magazynu. Bezpośrednio po tym wymieniony policjant sporządził meldunek dotyczący zaginięcia broni "[...]" nr serii [...], z którym zapoznał się [...] M. Z. Następnie M. Z. wraz z [...] M. M. udali się do zastępcy dyrektora Biura Logistyki Policji KGP, [...] V.M. zastępującej w tym dniu dyrektora Biura Logistyki Policji KGP, natomiast K. P. wraz z A. K. udali się do Komendy Rejonowej Policji [...] na ul. [...] w W., celem zgłoszenia zaginięcia broni. W dniu[...] stycznia 2014 r. [...] V. M. poinformowała Pierwszego Zastępcę Komendanta Głównego Policji o zaistniałym zdarzeniu (notatką służbową [...]).

Komendant Główny Policji wskazał, że w toku postępowania dyscyplinarnego ustalono, że w okresie objętym zarzutem K. P. rzadko przebywał na terenie obiektu przy ul. [...] w W., gdzie znajduje się m.in. magazyn uzbrojenia KGP, natomiast do przedmiotowego magazynu we wskazanym okresie nie wchodził ani razu. Dane wygenerowane z Elektronicznego Systemu Ewidencji Wejść i Wyjść dla obiektu Komendy Głównej Policji przy ul. [...], nie potwierdzają wejść K. P. na teren tego obiektu w 2013 r., sporadycznego przebywania wymienionego policjanta na terenie obiektu przy ul. [...] w W. potwierdzają jednak zeznania pracowników Sekcji ds. [...] BLP KGP, a także wyjaśnienia złożone przez obwinionego (obwiniony uczestniczył w zajęciach z wyszkolenia strzeleckiego odbywających się na strzelnicy znajdującej się w tym samym budynku co magazyn broni KGP oraz uczestniczył w atestacji tej strzelnicy).

Komendant wskazał, że część podwładnych obwinionego (m.in. A. K.) wykonuje swoje codzienne obowiązki w magazynie uzbrojenia KGP, w budynku przy ul. [...] w W., a więc w innym miejscu niż miejsce pełnienia służby przez obwinionego (budynek KGP przy ul. [...] w W.). Ustalono jednak, że obwiniony, w okresie wskazanym w zarzucie, nie kontrolował A. K., podczas gdy ten pełnił służbę w magazynie uzbrojenia KOP w obiekcie przy ul. [...] w W.. Obwiniony w okresie objętym zarzutem nie dokonywał sprawdzenia (porównania) stanu faktycznego broni z magazynu uzbrojenia KGP przy ul. [...] w W. ze stanem ewidencyjnym - nie odnotowano informacji wskazujących na przeprowadzenie przez obwinionego jakiejkolwiek kontroli (w książkach ewidencyjnych, dokumentach obrotów magazynowych o charakterze przychodowo-rozchodowych oraz w sposób fizyczny na terenie tego magazynu). Zasadą było, iż to funkcjonariusze Sekcji ds. [...], pełniący swoją służbę w obiekcie, przy ul. [...] regularnie przyjeżdżali na ul. [...], gdzie pełnił służbę obwiniony, w celu odbierania korespondencji, przedstawiania do podpisu obwinionego lub kierownictwa wydziału pism, zestawień oraz innej dokumentacji dotyczącej obrotów magazynowych. Podstawową formą kontaktu obwinionego z podległym mu A.K. był kontakt telefoniczny. Ponadto wymienieni kontaktowali się również za pośrednictwem faksu i drogą elektroniczną. Organ uznał, że obieg korespondencji w przedmiotowej komórce organizacyjnej Policji, co do zasady, był prawidłowy. Zarówno pisma wpływające, jak i wychodzące z komórki realizowane były z zachowaniem zasad hierarchiczności, a odstępstwa od tej reguły miały charakter sytuacji nagłych i sporadycznie występujących. Ponadto zgodnie z kartą opisu stanowiska pracy obwinionego (w okresie objętym zarzutem policjantowi wydano dwie takie karty), do zadań K.P. należy m.in. kierowanie podległymi policjantami oraz bezpośredni nadzór nad Sekcją do Spraw Uzbrojenia.

Analizując treść zebranego materiału Komendant stwierdził, że pozwala on na dokonanie oceny zachowania K. P., w zakresie nieprzestrzegania przez niego dyscypliny służbowej. Komendant uznał, że dopuszczenie się przez K. P. popełnienia przewinienia dyscyplinarnego - polegającego na niewłaściwym nadzorowaniu i niewłaściwym kontrolowaniu sposobu wykonywania zadań przez A. K. - zostało potwierdzone.

Wobec wystąpienia szczególnej okoliczności w postaci konieczności rozliczenia policjanta odchodzącego ze służby oraz właściwego przejęcia mienia przez innego policjanta z Sekcji ds. [...] BLP KGP, obwiniony powinien wykazać wzmożone zainteresowanie działaniami podległego mu policjanta. Organ wskazał, że to obwiniony był bezpośrednim przełożonym i nadzorował sposób wykonywania zadań przez policjantów Sekcji ds. [...], w tym przez A. K. Tymczasem K. P., w okresie objętym zarzutem, nie wchodził na teren magazynu uzbrojenia KGP, natomiast dokonywane przez W. S. i A.K. przeliczanie mienia odbywało się tylko pomiędzy nimi, bez udziału osób trzecich, bez nadzoru i kontroli ze strony przełożonych. Przeliczanie to odbywało się podczas wykonywania przez obu policjantów obowiązków służbowych, związanych z codzienną obsługą magazynu uzbrojenia KGP. Nie zostały wstrzymane ruchy magazynowe w magazynie przy ul. [...] w W., a także wydawana była dokumentacja o charakterze przychodowo-rozchodowym.

Przeliczanie mienia nie podlegało nadzorowi i kontroli ze strony bezpośredniego przełożonego nadzorującego pracę tych policjantów, tj. K. P. - kierownika Sekcji ds. [...] BLP KGP. Nie bywając w magazynie uzbrojenia KGP obwiniony ograniczył możliwości oceny stanu zabezpieczenia broni czy też prawidłowości realizowanych przez podwładnych zadań, a co za tym idzie także możliwość podjęcia czynności korygujących ewentualne nieprawidłowości. W kwestii rozliczenia odchodzącego ze służby policjanta oraz przejęcia mienia przez innego policjanta z Sekcji ds. [...] BLP KGP obwiniony w istocie ograniczył się tylko do zbierania informacji od swoich podwładnych, na temat przebiegu odbywającego się rozliczenia - natomiast nie podjął działań weryfikacyjnych ich oświadczenia. Obwiniony powinien ustalić (poprzez osobisty udział i weryfikację ewentualnych uchybień), czy działania podległego mu policjanta związane z wykonaniem zleconych zadań w tym zakresie są prawidłowe i rzetelne, tj. czy w sposób prawidłowy podległy mu [...] A. K. przeliczania i przejęcia mienia. Gdyby właściwie nadzorował wskazanego policjanta, to m.in. mógłby ustalić stan faktyczny broni w magazynie uzbrojenia Komendy Głównej Policji przy ul. [...] w W. w czasie, gdy ze służby odchodził W. S. Do ustalenia takiego stanu mogłoby dojść także w okresie późniejszym, aż do dnia [...] grudnia 2013 r., gdy A. K. w ramach prowadzonych czynności zauważył brak broni w miejscu jej dotychczasowego przechowywania. Do tego czasu A. K., dokonywał przeliczenia mienia tylko na podstawie ostatnich ruchów magazynowych. A zatem brak właściwego nadzoru i kontroli obwinionego nad podległym mu kierownikiem bezpośrednio przyczynił się do niemożności ustalenia dokładnego terminu zaginięcia broni "[...]" nr [...].

W ocenie Komendanta ocena materiału dowodowego wskazuje, iż działania obwinionego w zakresie zarzuconego mu czynu były zawinione. Obwiniony jako osoba na stanowisku kierowniczym, posiadająca staż i praktykę w pracy związanej

z przechowaniem i zabezpieczeniem mienia powinien co najmniej przypuszczać, iż swoim zachowaniem niedopełnia ciążących na nim obowiązków. Pełnienie funkcji przełożonego zobowiązuje do poświęcenia się swej roli poprzez pełnienie służby

z dbałością i pełnym zaangażowaniem. Komendant uznał jednak, że w zachowaniu obwinionego trudno dopatrzyć się jakichkolwiek negatywnych motywacji lub pobudek działania, zachowanie to przemawia na jego korzyść. Z kwerendy akt osobowych obwinionego wynika, iż w sposób należyty podchodził on zawsze do swoich obowiązków służbowych, jest wysoko oceniany poprzez pryzmat zaangażowania, posiadanych kwalifikacji zawodowych i realizowanych zadań (opinia służbowa z dnia [...] maja 2013 r.).

Komendant uznał więc, że wobec poczynionych ustaleń wymierzenie obwinionemu kary dyscyplinarnej "nagany" będzie współmierne do stopnia zawinienia i stopnia szkodliwości czynu, uwzględnia dotychczasowy jego przebieg służby oraz opinie jego przełożonego.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, w [...] lipca 2014 r. organ wydał powołane na wstępie orzeczenie nr [...].

Od orzeczenia tego K.P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając organowi brak uwzględnienia jego wniosku o wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego, rozpoznawanie wszelkich okoliczności na jego niekorzyść, w tym wniosków o przesłuchanie [...] M. Z., oraz [...] A.K. K. P. nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności mające wpływ na złagodzenie wymiaru kary. Jednocześnie podkreślił, iż do dnia dzisiejszego nie został skierowany na kurs specjalistyczny w zakresie zarządzania w jednostce organizacyjnej funkcjonariusza zajmującego stanowisko kierownicze i nie odbył żadnego przeszkolenia w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi. Wskazał również na charakter wykonywanej pracy i zakres obowiązków względem Magazynu Uzbrojenia KGP. Zwrócił również uwagę, że w przedmiotowej sprawie toczyło się odrębne postępowanie prowadzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla [...] (o sygn. akt [...]), zakończone postanowieniem o umorzeniu postępowania. Podkreślił, że nie znajduje żadnego uzasadnienia termin przewinienia jakiego miał się dopuścić. Wskazał także, iż

w uzasadnieniu orzeczenia nr [...] Komendanta Głównego Policji nie znalazł żadnego konkretnego zarzutu wobec jego osoby, który uzasadniałby wymierzenie mu kary nagany.

Komendant Główny Policji rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie przez co brak jest przesłanek do zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Organ powtórzył ustalenia poczynione w pierwszej instancji, dotyczące przebiegu sprawy stwierdzając, że analiza akt postępowania dyscyplinarnego, w tym zebrany materiał dowodowy bezspornie wskazuje na popełnienie przez obwinionego zarzuconego mu czynu. Organ stwierdził, że zagadnienia związane z obowiązkami przełożonego w Policji do dnia [...] grudnia 2013 r. normował § 6 pkt 2 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 1993 r., w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji, z którego wynika, m.in że przełożony jest obowiązany do kontrolowania sposobu wykonania zleconych działań i uzyskanych rezultatów. Od dnia [...] stycznia 2014 r. obowiązuje nowe zarządzenie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji, które w § 7 pkt 2 w ten sam sposób definiuje przytoczony powyżej obowiązek przełożonego.

Komendant uznał, że na obwinionym, jako kierowniku Sekcji ds. [...] Biura Logistyki Policji KGP, ciążyły obowiązki wynikające z przytoczonych wcześniej przepisów prawa. Był on bezpośrednim przełożonym i powinien nadzorować sposób wykonywania zadań przez policjantów Sekcji ds. [...], w tym przez A. K. Tymczasem w toku postępowania dyscyplinarnego ustalono, że K. P. w okresie objętym zarzutem, nie wchodził na teren magazynu uzbrojenia KGP, nie nadzorował i nie kontrolował przeliczania mienia wykonywanego przez jego podwładnych. Ograniczył się on tylko do zbierania informacji od podwładnych, na temat przebiegu odbywającego się rozliczenia - natomiast nie podjął działań, weryfikacyjnych ich oświadczenia, a powinien to ustalić. Do ustalenia takiego stanu mogłoby dojść także okresie późniejszym, aż do dnia [...] grudnia 2013 r., gdy A. K., w ramach prowadzonych czynności zauważył brak broni typu rewolwer [...] o nr serii [...], w miejscu jej dotychczasowego przechowywania. Zatem brak właściwego nadzoru i kontroli obwinionego nad podległym mu kierownikiem pośrednio przyczynił się do niemożności ustalenia dokładnego terminu zaginięcie broni "[...]" nr ser. [...] w magazynie uzbrojenia Komendy Głównej Policji przy ul. [...] w W.

W ocenie organu odwoławczego działania obwinionego w zakresie zarzuconego mu czynu były zawinione. Oceny tej nie mogą zmienić rzekomy brak wyszkolenia i kwalifikacji do sprawowania funkcji kierowniczych, odmienna ocena sprawy dokonana przez prokuratora Prokuratury Rejonowej dla [...], czy też równoczesny nadzór nad Sekcją do Spraw [...] sprawowany przez zastępcę naczelnika Wydziału Koordynacji Gospodarki Uzbrojeniem i Techniką Policyjną Biura Logistyki Policji KGP – [...] M. M.

Organ stwierdził, że wniesiony przez niego środek odwoławczy w zasadzie został wykorzystany przez niego do własnej interpretacji stanu faktycznego, a kwestie przez niego przedstawione nie stanowią nowych okoliczności w sprawie i nie mogą wpłynąć na treść zaskarżonego orzeczenia.

W zakresie zarzutu dotyczącego wniosku o wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego, organ zauważył, że K. P. w toku postępowania dyscyplinarnego w istocie złożył wniosek o wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego od udziału w tym postępowaniu, jednakże w jego treści wskazał, iż za wyłączeniem rzecznika przemawia fakt, iż pracują oni wspólnie w jednej komórce organizacyjnej, tj. w Biurze Logistyki Policji KGP oraz utrzymują znajomość, przez co istnieje uzasadniona wątpliwość co do bezstronności rzecznika. Komendant zaznaczył, że rozpatrując ów wniosek, badał czy w sprawie nie występują przesłanki uprawniające do obligatoryjnego wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu, o których mowa w art. 135c ust. 1 ustawy o Policji, jednakże uznał, że takie okoliczności nie występują, jak również nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 135c ust. 2. K. P. nie wskazał, ani nie dołączył dokumentacji potwierdzającej, iż może zachodzić możliwość wystąpienia braku bezstronności rzecznika dyscyplinarnego, zaś podane przez niego fakty same nie stanowiły i nie stanowią podstawy do jego wyłączenia. Komendant nie znalazł w sprawie dowodów, które mogłyby świadczyć o sprzeniewierzeniu się przez rzecznika zasadzie obiektywizmu, zawartej w art. 135g ust. 1 ustawy o Policji.

Organ odwoławczy podkreślił, że przełożony obwinionego wskazał w jego opinii służbowej jedynie propozycję skierowania go na szkolenie z zakresu zarządzania jednostkami organizacyjnymi Policji, a obwiniony szkolenia takiego nie odbył. Fakt ten uwzględniony został przy wydaniu orzeczenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2014 r., bowiem uwzględniono zarówno opinię służbową obwinionego z dnia [...] maja 2013 r. oraz dane zawarte w jego aktach osobowych, które niniejsze informacje zawierają. Fakt, iż K.P. szkolenia takiego nie odbył nie stanowi okoliczności określonej w art. 134h ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji - mającej wpływ na złagodzenie wymiaru kary, bowiem K.P. jest doświadczonym i wyszkolonym policjantem - pełni służbę w Policji od dnia [...] listopada 2003 r. Obwiniony już przy objęciu tego stanowiska posiadał należyte doświadczenie zawodowe, jak również w trakcie służby nabył staż i praktykę w pracy związanej z kierowaniem zasobami ludzkimi. Za chybiony organ uznał również zarzut braku szkolenia z zakresu zarządzania jednostkami organizacyjnymi Policji.

Odnosząc się do zarzutu, iż w sprawie tej K. P. wniósł o uzupełnienie akt postępowania dyscyplinarnego, natomiast rzecznik dyscyplinarny odmówił uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego w drodze postanowienia z dnia [...] maja 2014 r., Komendant zauważył, że jest to uchybienie formalno-procesowe i nie ma znaczenia dla oceny przedmiotowej sprawy i umożliwia istnienie tego rozstrzygnięcia w obrocie prawnym. W ocenie organu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, iż nie uzupełniono akt postępowania dyscyplinarnego o protokoły przesłuchań M.Z. i A.K., bowiem wymienione przez obwinionego osoby zostały przesłuchane na potrzeby niniejszego postępowania dyscyplinarnego, a protokoły z przesłuchań znajdują się w aktach postępowania dyscyplinarnego.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż posłużono się danymi z elektronicznego rejestru wejść na strzelnicę i na tej podstawie oceniono, że jego nadzór był wadliwy, organ wskazał, że z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia jednoznacznie wynika, że ocena nadzoru odbyła się przy uwzględnieniu całości informacji dotyczących częstotliwości i sposobu sprawowania nadzoru przez obwinionego nad A. K., natomiast dane wygenerowane z Elektronicznego Systemu Ewidencji Wejść i Wyjść dla obiektu Komendy Głównej Policji przy ul. [...] w W. były tylko jednym z elementów tych informacji, potwierdzających częstotliwość "wizyt" w miejscu pełnienia służby przez podwładnych obwinionego. Uwzględniono również zeznania pracowników Sekcji ds. [...] BLP KGP, a także wyjaśnienia złożone przez obwinionego.

Odnosząc się do argumentacji obwinionego, iż w okresie objętym zarzutem pełnił on nadzór bezpośredni nad Magazynem Uzbrojenia KGP wraz z zastępcą naczelnika Wydziału Koordynacji Gospodarki Uzbrojeniem i Techniką Policyjną Biura Logistyki Policji KGP M. M., który w ocenie obwinionego został "oczyszczony" w postępowaniu dyscyplinarnym i powinno się to przełożyć także na ocenę jego osoby, Komendant zauważył, że w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko M. M. nie zapadło rozstrzygnięcie uniewinniające wymienionego policjanta, natomiast niezależnie od powyższego zgodnie z art. 132b ustawy o Policji, policjanci odpowiadają dyscyplinarnie, jeżeli popełnią przewinienie dyscyplinarne - każdy w granicach swojej winy i niezależnie od odpowiedzialności dyscyplinarnej pozostałych osób. Ocena zachowania M.M. nie może być zatem argumentem wyłączającym odpowiedzialność dyscyplinarną K. P. Komendant dodał również, że postępowanie dyscyplinarne jest postępowaniem samodzielnym i niezależnym od postępowania karnego, a policjant podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej niezależnie od odpowiedzialności karnej.

Komendant zaakcentował to, że w postępowaniu dyscyplinarnym K. P. nie zarzucono doprowadzenia do utraty broni z magazynu uzbrojenia KGP, lecz obwiniono go o to, że nie dopełnił swoich obowiązków służbowych. Uwzględniając okoliczność w postaci konieczności rozliczenia policjanta odchodzącego ze służby oraz właściwego przejęcia mienia przez innego policjanta z Sekcji ds. [...] BLP KGP obwiniony powinien wykazać wzmożone zainteresowanie działaniami podległego mu policjanta. Obowiązek rozliczenia powstał w dniu, w którym K. P. powziął wiarygodną informację o zamiarze odejścia ze służby W. S, a więc od dnia [...] grudnia 2012 r., kiedy rozkaz personalny dotyczący zwolnienia W. S. ze służby w Policji wpłynął do Biura Logistyki Policji KGP, jednakże wobec faktu, iż z zebranego materiału dowodowego nie wynikało, kiedy dokładnie K. P. zapoznał się z rozkazem personalnym dotyczącym zwolnienia W. S., bądź dowiedział się o fakcie, iż rozkaz taki został wydany, dookreślono opis czynu zarzuconego policjantowi poprzez umieszczenie w jego treści stwierdzenia "od bliżej nieustalonego dnia, nie wcześniej niż od dnia 5 grudnia 2012 r.".

W kwestii okresu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego Komendant wskazał, że zwolnienie ze służby w Policji W. S. z dniem [...] lutego 2013 r. nie oznacza, iż ustał obowiązek obwinionego do kontrolowania i nadzorowania pozostającego w tamtym czasie w służbie A. K., bowiem jak wynika ze zgromadzonych materiałów obwiniony trwał w zaniechaniu (nie kontrolował i nie nadzorował) aż do dnia 2 stycznia 2014 r., gdy A. K. zgłosił, że w ramach prowadzonych czynności w dniu [...] grudnia 2013 r. zauważył brak broni typu rewolwer [...] o nr serii [...], w miejscu jej dotychczasowego przechowywania. Do tego czasu A. K.nie był kontrolowany i nadzorowany przez obwinionego w magazynie uzbrojenia KGP, natomiast wykonywał w nim czynności w sposób nieprawidłowy, bowiem dokonywał przeliczenia mienia tylko na podstawie ostatnich ruchów magazynowych.

Komendant wskazał, że na mocy decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji

z dnia [...] kwietnia 2013 r., w sprawie powołania komisji do komisyjnego otwierania i zamykania magazynu uzbrojenia Komendy Głównej Policji w W. przy ul. [...] oraz wykonywania czynności i operacji magazynowych - zgodnie z § 5 nadzór nad pracami komisji powołanej na mocy tejże decyzji sprawował Zastępca Naczelnika Wydziału [...] Policji KGP – M.M. oraz, że fakt ten nie zwalnia z odpowiedzialności dyscyplinarnej obwinionego, bowiem w czasie obowiązywania tej decyzji pełnił on cały czas służbę na stanowisku kierownika Sekcji ds. [...].

Organ odwoławczy zaakcentował, że przy wyznaczeniu wymiaru kary wzięto pod uwagę, że z kwerendy akt osobowych obwinionego wynika, iż w sposób należyty podchodził on zawsze do swoich obowiązków służbowych (potwierdza to opinia służbowa z dnia [...] maja 2013 r.), uwzględniono również jego zachowanie przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy przebieg służby. Mimo tego należy uznać, że wymierzona kara dyscyplinarna jest współmierna do stopnia zawinienia popełnionego czynu. Jest to najłagodniejsza kara dyscyplinarna, jaką przewidują przepisy ustawy o Policji.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i okoliczności organ, na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, orzeczeniem z dnia 8 sierpnia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy wcześniej wydane orzeczenie z dnia [...] lipca 2014 r.

Na powyższe orzeczenie nr [...] Komendanta Głównego Policji K.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jego uchylenia.

Wydanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił:

- obrazę prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdyż orzeczenie o rzekomej jego winie, mimo braku jej udowodnienia, pozostaje w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej oraz zasadą uwzględniania słusznego interesu strony. Ponadto zarzut dotyczący niewłaściwego rozliczenia odchodzącego na emeryturę W. S., w sytuacji gdy decyzję o nieprzeprowadzaniu inwentaryzacji podjęły inne osoby, stoi w sprzeczności z powyżej przytoczonymi zasadami postępowania administracyjnego.

- obrazę prawa procesowego z uwagi na zakreślenie w sentencji zaskarżonego orzeczenia terminu popełnienia rzekomego przewinienia na: "od bliżej nieustalonego dnia, nie wcześniej niż od dnia 5 grudnia 2012 r. do dnia 2 stycznia 2014 r." - co pozostaje w sprzeczności z art. 135 ust. 4 ustawy o Policji.

W uzasadnieniu skargi K. P. zakwestionował stanowisko Komendanta Głównego Policji, że nie ma powodu do zmiany rzecznika dyscyplinarnego. Skarżący uznał, że w toku postępowania rozpatrywane były wszelkie okoliczności na jego niekorzyść, natomiast nie uwzględniano okoliczności przemawiających na jego korzyść. W powyższym orzeczeniu jedynie znajduje się wzmianka informująca o tym, że "w niniejszym przypadku nie wystąpiły okoliczności mające wpływ na zaostrzenie wymiaru kary, bądź jej złagodzenie, nie zaistniały także przesłanki odstąpienia od ukarania, o których mowa w art. 135j ust. 5 ustawy o Policji’. Ze stanowiskiem takim skarżący nie zgodził się z uwagi na sprzeczność z przytoczonym zapisem postanowienia nr [...] KGP z dnia [...] czerwca 2014 r., o rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie rzecznika dyscyplinarnego. Nieuwzględnienie przez rzecznika dyscyplinarnego tak istotnego faktu, jednoznacznie przemawiającego na korzyść skarżącego, powinno stanowić przesłankę do uniewinnienia w postępowaniu dyscyplinarnym. W orzeczeniu nr [...] KGP zwrócono jedynie uwagę, że okoliczność nieodbycia przez skarżącego powyższego szkolenia została uwzględniona "przy wydaniu orzeczenia nr [...] KGP z dnia [...] lipca 2014 r., bowiem uwzględniono zarówno opinię służbową obwinionego z dnia [...] maja 2013 r. oraz dane zawarte w jego aktach osobowych, które niniejsze informacje zawierają.". Skarżący zarzucił również rzecznikowi dyscyplinarnemu, że ten podjął czynności niemające uzasadnienia w postępowaniu dyscyplinarnym, np. zwrócił się pisemnie do lekarza, który leczył go, o informację czy wobec niego można przedsiębrać czynności procesowe, pomimo pozostawania na zwolnieniu lekarskim. W ocenie skarżącego takie działania rzecznika świadczą o złośliwości i próbie wymierzenia wobec niego dodatkowych sankcji.

Skarżący wskazał również, że w postępowaniu w dniu [...] maja 2014 r. złożył wniosek o uzupełnienie materiału dowodowego w postępowaniu dyscyplinarnym (w skardze strona szczegółowo określiła zakres wniosku wskazując na żądanie przesłuchania M. Z. i A. K.), a rzecznik dyscyplinarny w postanowieniu z dnia [...] maja odmówił uwzględnienia tego wniosku dowodowego. Powyższa usterka nie została w należyty sposób konwalidowana, pomimo jej wytknięcia w postanowieniu nr [...] KGP z dnia [...] czerwca 2014 r. i powinna mieć wpływ na ocenę całości postępowania dyscyplinarnego. Tymczasem postanowienie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymało w mocy postanowienie rzecznika o odmowie uwzględnienia wniosku dowodowego.

W ocenie skarżącego szczegółowa analiza akt postępowania pozwoliłaby na względniejsze potraktowanie go w orzeczeniu, kończącym sprawę dyscyplinarną. Ponadto oceniając nadzór sprawowany przez skarżącego nad policjantami magazynu uzbrojenia posłużono się danymi z elektronicznego systemu rejestrowania wejść na strzelnicę i na tej podstawie oceniono, że nadzór był wadliwy, z czym nie może się on zgodzić. Nie uwzględniono choćby zeznań świadka A. K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Skarżący zauważył, że jego wizyty w Magazynie Uzbrojenia KGP nie były rejestrowane w systemie elektronicznym, bo kiedy wchodził z M.M. do obiektu, gdzie jest umiejscowiony magazyn, to przepuszczał go pierwszego jako starszego i on otwierał drzwi swoją kartą dostępową i przytrzymywał mu drzwi, aby mógł wejść za nim. Skarżący uważa, że to był jego błąd, gdyż w takim razie w systemie byłoby zarejestrowane jego kilkukrotne wejście do obiektu strzelnicy przy ul. [...]. Niemniej jednak nie jest możliwe, aby nie był tam nigdy, jak wynika z systemu elektronicznego. Bywał tam zarówno przy okazji strzelań w ramach zajęć z wyszkolenia strzeleckiego, jak i atestacji strzelnicy i wówczas rozmawiał z funkcjonariuszami tam pełniącymi służbę o ich bieżących żądaniach i ewentualnych problemach, omawiał realizowane sprawy. Skarżący nie wie na czym oparto również twierdzenie jakoby nigdy nie był w magazynie. Magazyn do dnia dzisiejszego obejmuje dwa pomieszczenia położone w obiekcie strzelnicy i położone naprzeciwko pomieszczenia magazynierów. Według skarżącego istotny był kontakt z funkcjonariuszami z magazynu który realizowany był zarówno osobiście, telefonicznie, faksowo. Odnosząc się do rzekomego niedopełnienia przez niego obowiązków w czasie odejścia ze służby W. S. skarżący wskazał na zeznania świadka M. Z. z dnia [...] kwietnia 2014 r., w których wyraźnie wskazane są osoby, które podjęły decyzję o nieprzeprowadzaniu inwentaryzacji po odejściu na zaopatrzenie emerytalne W. S., natomiast zgodnie z orzeczeniem nr [...] KGP, odpowiedzialnością za ten fakt on został obciążony. Ponadto w aktach postępowania odnotowana jest wypowiedź M. M. z dnia [...] stycznia 2014 r. "podjęliśmy taką decyzję, że inwentaryzację zarządzimy po przyjęciu nowego funkcjonariusza do magazynu uzbrojenia. Natomiast do czasu wprowadzenia nowej osoby współodpowiedzialnej za magazyn uzbrojenia [...] A. K. będzie miał powierzone 100% odpowiedzialności. Decyzję swoją przekazałem P., S. i K.". Skarżący uważa więc, że nie powinien być obciążony jakąkolwiek odpowiedzialnością za nieprawidłowości w rozliczeniu odchodzącego na emeryturę funkcjonariusza. Zaznaczył, że nie zna innej formy rozliczenia magazynu jak tylko przeprowadzenie inwentaryzacji połączone ze spisem z natury. Jego przełożeni chcieli tego uniknąć z uwagi na konieczność wstrzymania prac magazynu, natomiast ukaranie go za tą sytuację jest niezgodne ze stanem faktycznym i stanowi nadużycie, które winno skutkować nieważnością orzeczenia. Skarżący zauważył również, że ilość jego wizyt w magazynie uzbrojenia podlegała ograniczeniu z uwagi na fakt, iż magazyn znajduje się przy ul. [...], natomiast jego miejsce pełnienia służby to ul. [...], jak również z uwagi na znaczne obciążenie go pracą. Ponadto sprawując nadzór nad magazynem uzbrojenia wzorował się na dotychczasowym modelu sprawowania nadzoru nad tym magazynem przez poprzedniego kierownika, co nie budziło żadnych zastrzeżeń przełożonych. Skarżący zauważył również, że nie jest prawdą, iż w okresie objętym zarzutem przeciwko niemu pełnił wyłącznie samodzielny nadzór bezpośredni nad Magazynem Uzbrojenia KGP. W tym okresie na mocy decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2013 r. w sprawie powołania komisji do komisyjnego otwierania i zamykania magazynu uzbrojenia Komendy Głównej Policji w Warszawie przy ul. [...] oraz wykonywania czynności i operacji magazynowych - zgodnie z § 5, nadzór nad pracami komisji powołanej na mocy tejże decyzji sprawował Zastępca Naczelnika Wydziału [...] – M. M. Ponadto zauważył, że w przedmiotowej sprawie toczyło się odrębne postępowanie prowadzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla [...] śledztwo o sygn. akt [...] w sprawie niedopełnienia obowiązków poprzez zagubienie broni z magazynu. W uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia [...] lutego 2014 r. prokurator zaznaczył, że "kierownikiem Sekcji jest [...] K. P., zaś nadzorowana jest ona bezpośrednio przez [...] M. M.". W sytuacji oczyszczenia M. M. od obwinienia za niedopełnienie obowiązków służbowych powinno to mieć również wpływ na ocenę sytuacji prawnej w postępowaniu dyscyplinarnym. Skarżący dodał również, że w uzasadnieniu do decyzji nr [...] KGP znajduje się stwierdzenie, że jakoby "nie bywając w magazynie uzbrojenia KGP ograniczył możliwość oceny stanu zabezpieczenia broni" - co jest o tyle nieprawdą, że w wyniku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową dla [...] o sygn. akt. [...] stwierdzono, że stan zabezpieczenia broni nie budził zastrzeżeń. Brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia na stwierdzenia jakoby nie kontrolował i nie nadzorował A. K. - co zresztą chciał wykazać składając wniosek dowodowy który z "automatu" odrzucony.

Skarżący uważa również, że w przypadku nieprzeszkolenia go przez pracodawcę z zakresu procedur, powinno skutkować to uniewinnieniem w postępowaniu dyscyplinarnym, tym bardziej, że w prowadzonym w tej sprawie śledztwie nie postawiono żadnych zarzutów, a w uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu śledztwa zawarto sformułowanie o braku zastrzeżeń co do zabezpieczenia broni w magazynie.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie

i ponowił argumenty zawarte w swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Postępowanie dyscyplinarne wobec funkcjonariuszy Policji prowadzi się w oparciu o przepisy rozdziału 10 "Odpowiedzialność dyscyplinarna i karna policjantów" ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.).

Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy, policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej.

Art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji stanowi, że naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa. Zagadnienia związane z obowiązkami przełożonego w Policji do dnia 31 grudnia 2013 r. normował § 6 pkt 2 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 1993 r., w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji, z którego wynika m.in., że przełożony jest obowiązany do kontrolowania sposobu wykonania zleconych działań i uzyskanych rezultatów. Od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązuje nowe zarządzenie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 r., w sprawie funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji, które w § 7 pkt 2 w ten sam sposób definiuje przytoczony powyżej obowiązek przełożonego.

Zgodzić się należy z organem, że wina skarżącego nie budzi wątpliwości, jako Kierownik Sekcji ds. [...] Biura Logistyki KOP przyjął on bowiem na siebie obowiązek sprawowania pieczy nad prawidłowym funkcjonowaniem ww. jednostki organizacyjnej. Trudno więc zakładać, że zakres obowiązków nie obejmował odpowiedzialności za stan ilościowy zdeponowanej broni oraz kontrolowania jakości pracy podwładnych.

Niesporne jest, że na skarżącym, jako kierowniku Sekcji ds. Uzbrojenia Wydziału [...] Policyjną Biura Logistyki Policji KGP, ciążyły obowiązki wynikające ze wskazanych wyżej przepisów prawa. Skarżący był bezpośrednim przełożonym i powinien nadzorować sposób wykonywania zadań przez policjantów Sekcji ds. [...], w tym przez A. K.. Tymczasem, jak wynika z ustaleń postępowania dyscyplinarnego, K. P., w okresie objętym zarzutem, nie wchodził na teren magazynu uzbrojenia KGP, nie nadzorował i nie kontrolował przeliczania mienia wykonywanego przez jego podwładnych. Ograniczył się on tylko do zbierania informacji od podwładnych na temat przebiegu odbywającego się rozliczenia - natomiast nie podjął działań weryfikacyjnych ich oświadczenia, a powinien to ustalić. Do ustalenia takiego stanu mogłoby dojść także okresie późniejszym, aż do dnia [...] grudnia 2013 r., gdy A. K., w ramach prowadzonych czynności, zauważył brak broni w miejscu jej dotychczasowego przechowywania. Zgodzić się zatem należy z organem także, że brak właściwego nadzoru i kontroli obwinionego nad podległym mu funkcjonariuszem pośrednio przyczynił się do niemożności ustalenia dokładnego terminu zaginięcie wskazanej wyżej broni, w magazynie uzbrojenia Komendy Głównej Policji przy ul. [...] w W.

Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że skarżący sporadycznie przebywał na terenie magazynu zlokalizowanego przy ul. [...] w W. Ta okoliczność potwierdza jedynie ustalenia postępowania dyscyplinarnego, że nadzór wymagany od skarżącego w zasadzie nie istniał. W takich okolicznościach faktycznych trudno jest wykluczyć nieprawidłowości w działaniu jednostki organizacyjnej oraz w pracy podwładnych. Skarżący nie może skutecznie zaprzeczać, że nie był mu znany zakres powierzonych obowiązków lub niewiedza w zakresie sposobu sprawowania kontroli i nadzoru. Tymczasem K. P., w okresie objętym zarzutem, nie wchodził na teren magazynu uzbrojenia KGP, natomiast dokonywane przez W. S. i A. K. przeliczanie mienia odbywało się tylko pomiędzy nimi, bez udziału osób trzecich, bez nadzoru i kontroli ze strony przełożonych. Przeliczanie to odbywało się podczas wykonywania przez obu policjantów obowiązków służbowych, związanych z codzienną obsługą magazynu uzbrojenia KGP. Nie zostały wstrzymane ruchy magazynowe w magazynie przy ul. [...] w W., a także wydawana była dokumentacja o charakterze przychodowo-rozchodowym.

Przeliczanie mienia nie podlegało nadzorowi i kontroli ze strony bezpośredniego przełożonego nadzorującego pracę tych policjantów, skarżącego - kierownika Sekcji ds. [...] Policyjną BLP KGP. Nie bywając w magazynie uzbrojenia KGP ograniczył on możliwości oceny stanu zabezpieczenia broni czy też prawidłowości realizowanych przez podwładnych zadań, a co za tym idzie także możliwość podjęcia czynności korygujących ewentualne nieprawidłowości. W kwestii rozliczenia odchodzącego ze służby policjanta oraz przejęcia mienia przez innego policjanta z Sekcji ds. [...] Policyjną BLP KGP skarżący w istocie ograniczył się tylko do zbierania informacji od swoich podwładnych na temat przebiegu odbywającego się rozliczenia - natomiast nie podjął działań weryfikacyjnych ich oświadczenia. Powinien on ustalić (poprzez osobisty udział i weryfikację ewentualnych uchybień), czy działania podległego mu policjanta związane z wykonaniem zleconych zadań w tym zakresie są prawidłowe i rzetelne, tj. czy w sposób prawidłowy podległy mu [...] A. K. dokonał przeliczania i przejęcia mienia.

W ocenie Sądu ocena materiału dowodowego wskazuje, iż działania skarżącego w zakresie zarzuconego mu czynu były zawinione. Skarżący jako osoba na stanowisku kierowniczym, posiadająca staż i praktykę w pracy związanej z przechowaniem

i zabezpieczeniem mienia, powinien co najmniej przypuszczać, iż swoim zachowaniem nie dopełnia ciążących na nim obowiązków. Pełnienie funkcji przełożonego zobowiązuje do poświęcenia się swej roli poprzez pełnienie służby

z dbałością i pełnym zaangażowaniem.

Zgodzić się należy również, że nie wymaga specjalnego przeszkolenia nabycie wiedzy w zakresie funkcjonowania składu broni palnej, aby być świadomym, że celem sprawnego funkcjonowania magazynu jest dbałość o zachowanie stanu ilościowego przechowywanej broni oraz wiedza o losie każdej jednostki broni palnej. Utrata zdeponowanej jednostki broni palnej zawsze obciąża kierownika jednostki i wskazuje na wadliwość organizacji pracy. Dlatego wina skarżącego nie budzi wątpliwości.

Niezależnie od faktu, czy doszłoby do utraty broni, zachowanie skarżącego i tak należało uznać za naganne. Zgodzić się należy również z organem, że działania skarżącego w zakresie zarzuconego mu czynu były zawinione, a argumenty, które skarżący przytacza na swoją korzyść nie mają znaczenia w sprawie. Oceny tej nie mogą zmienić bowiem, wskazywany przez skarżącego, brak wyszkolenia i kwalifikacji do sprawowania funkcji kierowniczych ani też odmienna ocena sprawy dokonana przez prokuratora Prokuratury Rejonowej dla [...], czy też równoczesny nadzór nad Sekcją do [...], sprawowany przez zastępcę naczelnika Wydziału [...] Biura Logistyki Policji KGP – [...] M. M..

Sąd nie podziela zarzutu skarżącego w zakresie wniosku o wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego. Skarżący złożył wniosek o wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego od udziału w tym postępowaniu, jednakże w jego treści nie wskazał ani przesłanek uprawniających do obligatoryjnego wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu, o których mowa w art. 135c ust. 1 ustawy o Policji, ani przesłanki, o których mowa w art. 135c ust. 2. K. P. nie wskazał ani nie dołączył dokumentacji potwierdzającej, iż może zachodzić możliwość wystąpienia braku bezstronności rzecznika dyscyplinarnego, zaś podane przez niego fakty same nie stanowiły i nie stanowią podstawy do jego wyłączenia.

Sąd nie podzielił również zarzutu skarżącego odnośnie nierozpatrzenia przez organ wniosku o uzupełnienie akt postępowania dyscyplinarnego. Istotnie rzecznik dyscyplinarny odmówił uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego w drodze postanowienia z dnia [...] maja 2014 r., jednakże jest to uchybienie formalno-procesowe i nie ma znaczenia dla oceny przedmiotowej sprawy i umożliwia istnienie tego rozstrzygnięcia w obrocie prawnym.

Również za niezasadny należy uznać zarzut dotyczący nieuwzględnienia jego wniosków dowodowych, iż nie uzupełniono akt postępowania dyscyplinarnego

o protokoły przesłuchań M. Z. i A. K., bowiem wymienione przez obwinionego osoby zostały przesłuchane na potrzeby niniejszego postępowania dyscyplinarnego, a protokoły z przesłuchań znajdują się w aktach postępowania dyscyplinarnego.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż posłużono się danymi z elektronicznego rejestru wejść na strzelnicę i na tej podstawie oceniono, że jego nadzór był wadliwy, to wskazać należy, że z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że ocena nadzoru odbyła się przy uwzględnieniu całości informacji dotyczących częstotliwości i sposobu sprawowania nadzoru przez skarżącego nad A.K., natomiast dane z Elektronicznego Systemu Ewidencji Wejść i Wyjść były tylko jednym z elementów tych informacji potwierdzających częstotliwość "wizyt" w miejscu pełnienia służby przez podwładnych skarżącego. Uwzględniono również zeznania pracowników Sekcji ds. [...] BLP KGP, a także wyjaśnienia złożone przez samego skarżącego.

Sąd podzielił również stanowisko organu, że w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko M. M. nie zapadło rozstrzygnięcie uniewinniające wymienionego policjanta, natomiast niezależnie od powyższego zgodnie z art. 132b ustawy o Policji, policjanci odpowiadają dyscyplinarnie, jeżeli popełnią przewinienie dyscyplinarne - każdy w granicach swojej winy i niezależnie od odpowiedzialności dyscyplinarnej pozostałych osób. Ocena zachowania M. M. nie może być zatem argumentem wyłączającym odpowiedzialność dyscyplinarną K. P. Postępowanie dyscyplinarne jest bowiem postępowaniem samodzielnym i niezależnym od postępowania karnego, a policjant podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej niezależnie od odpowiedzialności karnej.

Ponadto orzeczona kara, w opisywanym stanie faktycznym, jest karą najmniej dolegliwą i ma przede wszystkim charakter wychowawczy, a nie represyjny. W związku z tym, że skarżącego uznano winnym, wymierzono mu karę nagany. Katalog kar dyscyplinarnych został wymieniony w art. 134 ustawy, przy czym należy wskazać, że kary te nie są przypisane określonemu przewinieniu, co oznacza, że teoretycznie za każde przewinienie można orzec każdą z tych kar. Jak słusznie organ podał, warunkiem jest to, aby taka kara uwzględniała kryteria określone w art. 134h tej ustawy. Uzasadniając tę karę organ wskazał na stopień winy. Sąd nie podziela zarzutu skarżącego, że organ wymierzył karę skarżącemu po upływie terminu, tj. naruszając zakaz określony w art. 135 ust. 4 ustawy o Policji, poprzez wymierzenie kary dyscyplinarnej po upływie terminu. W opisie czynu wskazano, że czyn polegający na nieprawidłowym nadzorowaniu i kontroli podległych funkcjonariuszy Policji miał miejsce w okresie bliżej nieustalonego dnia, nie wcześniej niż od dnia [...] grudnia 2012 r. do dnia 2 stycznia 2014 r. A zatem jest to czyn bezprawny o charakterze trwałym, tj. stan bezprawności trwa od jakiejś daty do daty precyzyjnie określonej. Końcowa data wyznacza granice czasowe, od której należy liczyć terminy przedawnienia. Czyn polegający na nieprawidłowym nadzorze lub kontroli musi składać się z kilku zachowań. W takim ujęciu konstrukcyjnym opisu czynu nie sposób mówić o przedawnieniu karania.

Przepisy ustawy o Policji nie wyznaczają organom dyscyplinarnym merytorycznych reguł oceny wyników postępowania dowodowego, co oznacza, że mają one możliwość swobodnej oceny dowodów. W tej sytuacji sądowa kontrola oceny dowodów polega na sprawdzeniu, czy dokonana ocena nie jest dotknięta błędami natury faktycznej lub logicznej albo nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 994/06, baza Informacji Prawnej LEX nr 344637). Możliwość swobodnej oceny dowodów nie oznacza dowolności ani nie usprawiedliwia braku czy też niepełnego uzasadnienia dokonanej oceny.

W sprawie niniejszej podstawą uznania, że skarżący popełnił zarzucany mu czyn były zeznania świadków i treść różnego rodzaju dokumentów, w świetle których można uznać, by dokonana ocena dowodów była pełna i uwzględniała wszelkie aspekty sprawy. W tej kwestii nie można zgodzić się z zarzutami skargi jakoby postępowanie dowodowe naruszało zasady swobodnej oceny dowodów.

Jak z powyższego wynika organy bardzo wnikliwie ustosunkowały się do wymierzonej kary, biorąc pod uwagę zarówno okoliczności sprawy oraz w szerszym zakresie dorobek dotychczasowej służby.

Z tych względów uznając, iż zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę oddalić.