Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 317/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: |Art. 12 ust. 1  pkt 2, ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 978
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: Art. 31  ust. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 317/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Halina Jakubiec, Sędziowie: WSA Bożenna Blitek (spr.), WSA Renata Czeluśniak, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2018 r., sprawy ze skargi J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy skargę oddala.


UZASADNIENIE

I.

Decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] Prezydent Miasta cofnął J. R. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B na okres czterech lat. Uzasadniając swoją decyzję Prezydent Miasta wskazał, że w dniu 12 kwietnia 2017 r. do Urzędu Miasta wpłynął prawomocny wyrok Sądu Rejonowego z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt [...], którym orzeczono wobec J. R. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres czterech lat.

Pismem z dnia 22 maja 2017 r. J. R. zwrócił się do Prezydenta Miasta z wnioskiem o zwrócenie mu dokumentu uprawniającego go do kierowania pojazdami kategorii A, C, C+E, D, D+E, T, gdyż wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt [...] orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jedynie kategorii B. Zdaniem wnioskodawcy, zasadne jest więc wydanie decyzji o zwróceniu mu dokumentu uprawniającego go do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii A, C, C+E, D, D+E, T, do których uprawnień nie utracił.

Decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił zwrotu J. R. prawa jazdy kategorii A, C, D, C+E, D+E, T. W uzasadnieniu organ I instancji przytoczył treść art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami i stwierdził, że z wyroku Sądu Rejonowego wynika dla J. R. bezpośredni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B, a pośrednio również zakaz prowadzenia pojazdów kategorii A, B+E, C, C+E, D, D+E, T ponieważ ustawodawca rozciągnął skutki orzeczenia karnego w zakresie prawa jazdy kategorii B także na inne uprawnienia do prowadzenia pojazdów.

Po rozpatrzeniu odwołania J. R., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem Kolegium, z uwagi na treść art. 12 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami nie jest możliwe zwrócenie czy też wydanie J. R. prawa jazdy kat. A, C, D, C+E, D+E. Organ II instancji zwrócił jednak uwagę na fakt, że J. R. wniósł również o zwrot prawa jazdy kat. T i w tym zakresie art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami nie stanowi przesłanki negatywnej do zwrotu prawa jazdy. Kolegium uznało zatem, że organ I instancji powinien raz jeszcze ocenić zasadność zwrotu J. R. prawa jazdy kat. T, gdyż w tym zakresie przepis ten nie wyklucza takiej możliwości.

II.

Decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił zwrotu J. R. prawa jazdy kategorii A, C, D, C+E, D+E. Organ I instancji podtrzymał swoje stanowisko o braku możliwości zwrotu prawa jazdy z uwagi na wyrok Sądu Rejonowego z dnia 24 marca 2017 r., z którego wynika dla J. R. bezpośredni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B, a pośrednio, z uwagi na treść art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, również zakaz prowadzenia pojazdów kategorii A, B+E, C, C+E, D, D+E, ponieważ ustawodawca rozciągnął skutki orzeczenia karnego w zakresie prawa jazdy kategorii B także na inne uprawnienia do prowadzenia pojazdów. Równocześnie organ I Instancji stwierdził, że J. R. może ubiegać się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy kategorii T. Organ wskazał, że J. R. był badany w Ośrodku Medycyny Pracy i w wyniku przeprowadzonego badania w dniu 19 lipca 2017 r. wydano orzeczenie lekarskie nr [...], w którym stwierdzono u niego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii AM, A1, A, B1, B, BE, T, C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E. Prezydent Miasta stwierdził zatem, że zwrot prawa jazdy kategorii T uzależniony jest od przedłożenia orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii T.

Postanowieniem z dnia [...] 2017 r. nr [...] Prezydent Miasta zawiesił postępowanie w sprawie zwrotu prawa jazdy kategorii T do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. otrzymania orzeczenia lekarskiego wydanego przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego.

W odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. J. R. wniósł o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez zwrócenie mu prawa jazdy kategorii A, C, D, C+E, D+E. Decyzji organu I instancji odwołujący się zarzucił:

1. mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także dowolną sprzeczną z rzeczywistym stanem faktycznym ocenę dowodów, w szczególności wnioskowanie, iż Sąd Rejonowy Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 roku orzekając wobec J. R. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B, w domyśle i pośrednio chciał pozbawić odwołującego się także pozostałych kategorii prawa jazdy, podczas gdy właściwa interpretacja wyroku prowadzi do jedynie słusznego przekonania, wyraźnie podkreślanego przez Sąd w ustnych motywach wyroku, iż rozstrzygnięcie to ma na celu danie J. R. szansy i umożliwienie powrotu do pracy zawodowego kierowcy, a co za tym idzie także zapewnienia normalnego bytu jego rodzinie i jej utrzymania, w przeciwnym zaś razie - gdyby intencja Sądu byłaby tożsama z wnioskami uzasadnienia zaskarżonej decyzji - skonstatować należy, iż Sąd orzekłby zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego poprzez wydanie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

2. mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 3 k.p.a. polegające na wadliwym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskutek braku pełnego wyjaśnienia podstawy prawnej, a mianowicie poprzez jej niepełne i niewyczerpujące uzasadnienie, podczas gdy sprawa wymagała wskazania sposobu rozumienia przywołanych przepisów, ich interpretacji, w szczególności w oparciu o powołany w uzasadnieniu wniosku o zwrot prawa jazdy wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Po 1034/16;

3. mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a to art. 75 k.p.a. i art. 77 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z akt sądu karnego, a oparcie się jedynie na treści samego wyroku Sądu Rejonowego Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 r., co skutkowało jego niewłaściwą interpretacją, a w konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwej decyzji przez organ l instancji;

4. mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7a k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a., poprzez brak rozstrzygnięcia pozostających w sprawie wątpliwości na korzyść odwołującego się, podczas gdy przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostawały wątpliwości co do treści normy prawnej, a zatem powinny być one zgodnie z naruszonym przez organ przepisem rozstrzygnięte na korzyść strony;

5. naruszenie prawa materialnego, a to art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o kierujących pojazdami poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie wydania prawa jazdy w zakresie w jakim nie został orzeczony zakaz sądowy w wyroku Sądu Rejonowego Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 r.;

6. naruszenie prawa materialnego, a to art. 42 § 2 Kodeksu karnego poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji wydanie orzeczenia sprzecznego z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 r. orzekającego wobec odwołującego się wyłącznie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B;

7. naruszenie art. 2, art. 8, art. 10 ust. 1, art. 45 ust 1, art. 175 ust 1 Konstytucji RP, poprzez oparcie przez organ l instancji zaskarżonego rozstrzygnięcia na przepisach art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy kierujących pojazdami, które są sprzeczne z wymienionymi wyżej przepisami Konstytucji RP, albowiem ustawodawca pozostawił sądowi powszechnemu, nie zaś organowi administracyjnemu, rozstrzygnięcie, czy wobec sprawcy, w konkretnym stanie faktycznym, należy orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, czy też z uwagi na ważkie - stwierdzone w konkretnej sprawie - okoliczności, ograniczyć zakres tego zakazu wyłącznie do kategorii B; jak również poprzez oparcie przez organ l instancji zaskarżonego rozstrzygnięcia o regulacje zawarte w art. 12 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami, w zakresie w jakim uniemożliwiają zwrócenie kierującemu prawa jazdy kategorii, których nie objął środek karny orzeczony wobec tego kierującego przez sąd powszechny, co skutkowało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie regulacji ustawowych, niezgodnych ze wskazanymi wyżej przepisami Konstytucji RP.

Decyzją z dnia 5 stycznia 2018 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. nr [...]. Zdaniem Kolegium, z uwagi na treść art. 12 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami nie jest możliwe zwrócenie czy też wydanie J. R. prawa jazdy kat. A, C, D, C+E, D+E. Odnośnie zwrotu prawa jazdy kategorii T Kolegium stwierdziło, że w tym zakresie art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących nie stanowi przesłanki negatywnej do zwrotu prawa jazdy, jednak w przypadku odwołującego zwrot ten nastąpi dopiero po otrzymaniu pozytywnego orzeczenia lekarskiego. Odnosząc się do zawartego w odwołaniu zarzutu, że przepisy stanowiące podstawę prawną przedmiotowej decyzji są niezgodne z Konstytucją, Kolegium stwierdziło, że kwestia ta znajduje się poza jego kompetencją. Odnosząc się z kolei do zarzutu, że organ I instancji doszedł do błędnego przekonania, że Sąd Rejonowy orzekając wobec odwołującego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B "w domyśle i pośrednio" chciał pozbawić go także pozostałych kategorii prawa jazdy, Kolegium wskazało, że to ustawodawca przewidział pewne dodatkowe ograniczenia nie wynikające z wyroku sądu karnego.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę wniósł J. R. domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

I. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a., poprzez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także dowolną, sprzeczną z rzeczywistym stanem faktycznym ocenę dowodów, w szczególności wnioskowanie, iż Sąd Rejonowy Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 roku orzekając wobec J. R. środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B, w domyśle i pośrednio chciał pozbawić skarżącego także pozostałych kategorii prawa jazdy, podczas gdy właściwa interpretacja wyroku prowadzi do jedynie słusznego przekonania, wyraźnie podkreślanego przez Sąd w ustnych motywach uzasadnienia wyroku, iż rozstrzygnięcie to ma na celu danie J. R. szansy i umożliwienie mu powrotu do pracy zawodowego kierowcy, a co za tym idzie także zapewnienia normalnego bytu jego rodzinie i jej utrzymania, w przeciwnym zaś razie - gdyby intencja Sądu byłaby tożsama z wnioskami uzasadnienia zaskarżonej decyzji - skonstatować należy, iż Sąd orzekłby zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego poprzez wydanie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

2. art. 107 § 3 k.p.a. polegające na wadliwym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskutek braku pełnego wyjaśnienia podstawy prawnej, a mianowicie poprzez jej niepełne i niewyczerpujące uzasadnienie, podczas gdy sprawa wymagała wskazania sposobu rozumienia przywołanych przepisów, ich interpretacji, w szczególności w oparciu o powołany w uzasadnieniu wniosku o zwrot prawa jazdy wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Po 1034/16;

3. art. 75 k.p.a. i art. 77 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z akt sądu karnego, a oparcie się jedynie na treści samego wyroku Sądu Rejonowego Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 r., co skutkowało jego niewłaściwą interpretacją, a w konsekwencji doprowadziło do wydania wadliwej decyzji przez organ;

4. art. 7a k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia pozostających w sprawie wątpliwości na korzyść skarżącego, podczas gdy przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostawały wątpliwości co do treści normy prawnej, a zatem powinny być one zgodnie z naruszonym przez organ przepisem rozstrzygnięte na korzyść skarżącego;

II. obrazę prawa materialnego, tj.:

1. art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o kierujących pojazdami poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie wydania prawa jazdy w zakresie w jakim nie został orzeczony zakaz sądowy w wyroku Sądu Rejonowego Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 r.; oraz błędne przyjęcie, iż prawo jazdy kat. A, C, D, C+E, D+E nie może być wydane osobie, w stosunku do której orzeczono prawomocnym wyrokiem zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym kategorii B, podczas gdy przepis ten wyklucza wydanie prawa jazdy w zakresie obowiązywania tego zakazu, zaś w stosunku do skarżącego nie orzeczono zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w zakresie kategorii A, C, D, C+E, D+E;

2. art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami poprzez brak zastosowania przez organ wykładni rozszerzającej i ograniczenie się przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jedynie do powołania art. 12 ustawy o kierujących pojazdami, podczas gdy Sąd Rejonowy Wydział II Karny wydając wyrok z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt [...] istotnie wskazał, iż w sprawie tej wziął pod uwagę względy społeczne i bytowe skarżącego, który choć popełnił czyn naganny, to niemniej jednak należało dać mu szansę i nie pozbawiać go możliwości egzystencji, w sytuacji gdzie skarżący potrafi jedynie wykonywać wyuczony przez siebie zawód kierowcy;

3. art. 42 § 2 Kodeksu karnego poprzez jego błędną interpretację i w konsekwencji wydanie orzeczenia sprzecznego z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział II Karny sygn. akt [...] z dnia 24 marca 2017 r., orzekającego wobec skarżącego wyłącznie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B, nie zaś również kategorii A, C, D, C+E, D+E;

4. naruszenie art. 2, art. 8, art. 10 ust. 1, art. 45 ust 1, art. 175 ust 1 Konstytucji RP poprzez oparcie przez organ zaskarżonego rozstrzygnięcia na przepisach art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy kierujących pojazdami, które są sprzeczne z wymienionymi wyżej przepisami Konstytucji RP, albowiem ustawodawca pozostawił sądowi powszechnemu, nie zaś organowi administracyjnemu, rozstrzygnięcie czy wobec sprawcy, w konkretnym stanie faktycznym, należy orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, czy też z uwagi na ważkie - stwierdzone w konkretnej sprawie - okoliczności, ograniczyć zakres tego zakazu wyłącznie do kategorii B; jak również poprzez oparcie przez organ zaskarżonego rozstrzygnięcia o regulacje zawarte w art. 12 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami, w zakresie w jakim uniemożliwiają zwrócenie kierującemu prawa jazdy kategorii, których nie objął środek karny orzeczony wobec tego kierującego przez sąd powszechny, co skutkowało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie regulacji ustawowych, niezgodnych ze wskazanymi wyżej przepisami Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu, skarga jest nieuzasadniona.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 stycznia 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. o odmowie zwrotu skarżącemu prawa jazdy kat. A, C, D, C+E, D+E. Podstawą prawną tych decyzji są przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r. poz. 978 z późn. zm.), a w szczególności art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i pkt 3, które stanowią:

"Art. 12. 1. Prawo jazdy nie może być wydane osobie:

2) w stosunku do której został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - w okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu;

2. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o wydanie lub zwrot zatrzymanego prawa jazdy, a także o przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii:

2) AM, A1, A2, A, C1, C, D1 lub D - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B;

3) B+E, C1+E, C+E, D1+E lub D+E - w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B lub odpowiednio kategorii C1, C, D1 lub D."

Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że prawo jazdy nie może być zwrócone w zakresie prawa jazdy kategorii A, C i D (art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2) oraz w zakresie kategorii C+E i D+E (art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3) w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B.

Jak wynika z akt sprawy wyrokiem z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy, II Wydział Karny orzekł wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres czterech lat.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy zastosowanie ma więc cytowany powyżej art. 12 ust. 2 pkt 2 i pkt 3, skoro orzeczony wobec skarżącego J. R. zakaz obejmuje kategorię uprawnień B, a skarżący domaga się zwrotu prawa jazdy kategorii A, C, D, C+E, D+E. Wobec jednoznacznej treści przepisów, uprawnionym jest stwierdzenie Sądu, iż z woli ustawodawcy okoliczność wyłączająca możliwość wydania prawa jazdy, określona w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, w zakresie kategorii prawa jazdy wynikająca z treści prawomocnego wyroku karnego, odnosi się także do innych kategorii uprawnień w zakresie prawa jazdy, aniżeli objęte orzeczonym przez sąd zakazem.

Sąd podkreśla, że brzmienie powyższych przepisów nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, a użyte sformułowania pozwalają na proste ich rozumienie, stąd wykładnia językowa wydaje się być wystarczająca dla odczytania zawartych w nich norm.

Zdaniem Sądu, przepis art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami nie pozostawia wątpliwości, że wolą ustawodawcy było wywołanie w tym wypadku dodatkowej, niezależnej od sankcji karnej, sankcji administracyjnej poprzez uniemożliwienie osobie z orzeczonym zakazem prowadzenia pojazdów podstawowych kategorii, odzyskania dokumentu umożliwiającego kierowanie pojazdami innych – wyższych - kategorii i to nawet wówczas, gdy sąd karny nie pozbawił skazanego uprawnień do kierowania nimi. Wzmocnienie tego stanowiska znajduje się w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt K 24/15 (Dz. U. z 2016 r. poz. 2197). Nie ma tu więc mowy o podwójnym karaniu, czy naruszeniu zasady ne bis in idem. Prezentowane stanowisko odpowiada poglądom prawnym prezentowanym już przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach: z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt I OSK 2412/16; z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 2109/16; z 15 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 2514/14; z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt I OSK 382/14; z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 603/14; z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 678/14 i z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 888/14 (wszystkie opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), które skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni aprobuje. Za taką interpretacją, jak i zastosowaniem w sprawie wymienionych przepisów, przemawia bowiem nie tylko rygoryzm przepisów i zasad ruchu drogowego, które służą zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkim uczestnikom ruchu drogowego i ochronie w szczególności wartości nadrzędnych, takich jak życie i zdrowie ludzkie, ale również art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, dopuszczający ustanowienie w ustawie ograniczeń w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw w sytuacji, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób, przy czym ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Bez systemu sankcjonowania działań, godzących w tę wartość, jej ochrona nie byłaby zaś możliwa. W związku z powyżej przedstawionym stanowiskiem Sąd nie podziela stanowiska zajętego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 marca 2017 r., sygn.. II SA/Po 1034/16, na które wskazuje skarżący.

Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów należy stwierdzić, że nie są one zasadne. W szczególności Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania. W ocenie Sądu organy administracyjne prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy oraz dokonały jego oceny, czemu dały wyraz w uzasadnieniach swoich decyzji. Organy wskazały bowiem na jakich okolicznościach oparły swoje rozstrzygnięcia oraz jakie przepisy mają w sprawie zastosowanie i dlaczego. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie było potrzeby przeprowadzania dowodu z akt toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego, gdyż dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wystarczająca była znajomość wyroku Sądu Rejonowego a nie okoliczności, które doprowadziły do jego wydania. Organy administracyjne są związane treścią wyroku i nie mogą dokonywać odmiennej oceny okoliczności, które doprowadziły do jego wydania. Za niezasadny należy w związku z tym również uznać zarzut naruszenia art. 42 § 2 Kodeksu karnego, gdyż organy administracyjne działają w granicach prawa ustanowionego przez władzę ustawodawczą, której racjonalności nie można odmówić.

W ocenie Sądu, nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego. W sprawie prawidłowo zostały zastosowane przepisy art. 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy o kierujących pojazdami, co Sąd ponownie podkreśla. Bez znaczenia są przesłanki, którymi kierował się Sąd Rejonowy orzekając wobec skarżącego tylko zakaz prowadzenia pojazdów kategorii B. Organy administracyjne są bowiem związane treścią przepisów prawa, a te mówią wprost, że prawa jazdy konkretnych kategorii, wymienionych w ustawie, nie można wydać lub zwrócić osobie, wobec której orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmujący uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B. Ustawodawca ustanowił przytoczone wyżej przepisy jako przepisy bezwzględnie obowiązujące nie pozostawiając tym samym organom administracyjnym możliwości działania w ramach tzw. uznania administracyjnego.

We wniosku o zwrot prawa jazdy skarżący wnosił także o zwrot dokumentu uprawniającego go do prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii T. Wskazać należy, że w tym zakresie art. 12 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami nie stanowi przesłanki negatywnej do zwrotu prawa jazdy. W przypadku skarżącego zwrot ten może jednak nastąpić dopiero po przedstawieniu pozytywnego orzeczenia lekarskiego, gdyż - jak wynika bowiem z akt sprawy - skarżący był badany w Ośrodku Medycyny Pracy i w wyniku przeprowadzonego badania w dniu 19 lipca 2017 r. wydano orzeczenie lekarskie nr [...], w którym stwierdzono u niego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii AM, A1, A, B1, B, BE, T, C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E. Z orzeczenia tego wynika wiec wprost, że zwrot prawa jazdy kategorii T uzależniony jest od przedłożenia przez skarżącego orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kategorii T.

Nie znajdując zatem podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł - jak w sentencji.