Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 365/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia [...] marca 2024 r., nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za zaległości z tytułu zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej - w zakresie wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. K. (dalej jako "skarżący") w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżył decyzję Zarządu Województwa Lubelskiego z [...] marca 2024 r., w której organ orzekł o solidarnej odpowiedzialności za byłych wspólników [...] Spółka jawna – K. B. i M. K. za zobowiązania beneficjenta [...] Spółki jawnej wynikające z ostatecznej decyzji Zarządu Województwa Lubelskiego w przedmiocie zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, wykorzystanych z naruszeniem procedur, w wysokości 205 650,00 zł wraz z odsetkami w łącznej kwocie 77 344,00 zł oraz zobowiązał K. B. i M. K. do zapłaty powyższej kwoty na zasadzie solidarnej odpowiedzialności.

M. K. zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do wniosku załączył PIT-28 za 2022 r. i 2023 r. oraz listy transakcji bankowych za okres od 13 marca 2023 r. do 9 maja 2024 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, osiąga niewielkie zyski z prowadzonej działalności, uzyskiwane środki ledwo wystarczają na regulowanie bieżących zobowiązań oraz zaspokajanie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Podkreślił, że wstrzymanie wykonania decyzji umożliwi mu kontynuowanie działalności gospodarczej i generowanie zysków oraz pozwoli na uniknięcie ogłoszenia upadłości.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Analiza wniosku w powiązaniu z dokumentacją znajdującą się w aktach sprawy prowadzi do wniosku, że skarżący nie uzasadnił przekonująco, dlaczego w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wymaga zwrócenia uwagi, że określony w zaskarżonej decyzji rodzaj obowiązku - zwrot dofinansowania nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu kwoty orzeczonej w decyzji przy użyciu określonych środków prawnych, które doprowadzą do zwrotu przez organ zapłaconych należności, w tym również z odsetkami. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują dodatkowe i szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

W ocenie sądu nie zostały spełnione przesłanki niezbędne do wstrzymania wykonania decyzji organu, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił w należytym stopniu, że ze względu na sytuację majątkową wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z rzeczywistym niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie nie przemawiała za uznaniem rzeczywistego zaistnienia tego rodzaju niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie było zatem podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.