Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 91/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi G. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 stycznia 2023 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę. /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 stycznia 2023 r. G. A. (zwany dalej "skarżącym"), działając przez swojego pełnomocnika – r. pr. K. J. – złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwanego dalej "SKO"), której przedmiot został opisany w rubrum niniejszego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, które przedstawiono w zaskarżonej decyzji.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w jego imieniu. Tego pełnomocnictwa, które wpłynęło do Sądu, nie dało się uwierzytelnić. Ponadto skarżący został wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych – uiszczenie wpisu stałego od skargi oraz uiszczenie opłaty kancelaryjnej od wydruków skargi z systemu elektronicznego. Wszystkie wezwania, jakie wystosowano do skarżącego, były opatrzone właściwym pouczeniem mianowicie, że nieuzupełnienie któregokolwiek z braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań będzie skutkowało odrzuceniem skargi.

W odpowiedzi na wezwanie, skarżący nadesłał wyłącznie odpis pełnomocnictwa, a ponadto złożył wniosek o cofnięcie skargi. Skarżący zakomunikował w tym wniosku, że wobec cofnięcia skargi, nie uiści żądanego wpisu oraz opłaty kancelaryjnej.

W piśmie z dnia 14 marca 2023 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sadu zwróciła się do Oddziału Finansowo-Budżetowego w celu sprawdzenia, czy żądane opłaty zostały uiszczone. Oddział wskazał, że do dnia 13 marca 2023 r. żadna z opłat nie wpłynęła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 329 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwana dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wezwanie do uiszczenia stosownego wpisu oraz opłaty kancelaryjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 marca 2023 r. Termin do wniesienia stosownego wpisu oraz opłaty upłynął z dniem 13 marca 2023 r. Skoro skarżący nie uiścił wpisu, co zresztą jasno skonstatował we wniosku o cofnięcie skargi, mimo prawidłowego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jego skargi (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Sąd podkreśla, że w sprawie zostały właściwie doręczone wezwania do usunięcia braków fiskalnych. Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia, a mimo to skarżący nie spełnił żadnego z nich.

Sąd wskazuje, że nie można było ustosunkować się do wniosku o cofnięcie skargi. Co do zasady merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu oraz został uiszczony wpis sądowy od skargi. Jeżeli pomimo wezwania wpis od skargi nie zostanie uiszczony, bądź nie zostanie usunięty brak formalny skargi, podlega ona odrzuceniu. Odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu jest również uzasadnione, gdy sąd zarządzi wezwanie do uiszczenia wpisu, a strona skarżąca złoży oświadczenie, że cofa skargę (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt II SAB/Po 74/19, dostępne w CBOSA). Nie można cofnąć skargi do sądu administracyjnego, jeżeli nie została ona właściwie wniesiona, a z czym wiąże się spełnienie wszystkich wymagań formalnych oraz fiskalnych. Brak opłacenia wpisu oraz opłaty kancelaryjnej w terminie musi skutkować odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania na skutek złożonego wniosku o cofnięcie skargi.

Mając powyższe na uwadze skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.

/-/ W. Batorowicz