Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2871/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1-3 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a)
journal: Dz.U. 2018 poz 265
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości  z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Komendanta Stołecznego Policji o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 2871/17 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej R. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 242/17 w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2019 r. sygn. akt I OSK 2871/17 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako punkt 1 i dodać punkt 2 w brzmieniu: "2. zasądza od R. R. na rzecz Komendanta Stołecznego Policji kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.".


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 sierpnia 2019 r., I OSK 2871/17, oddalił skargę R. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 sierpnia 2017 r., II SA/Wa 242/17, w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Wnioskiem z 8 października 2019 r. (data nadania 11 października 2019 r.) pełnomocnik Komendanta Stołecznego Policji wystąpił o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez zawarcie w nim rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania, wskazując, że wniosek ten został zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten, tj. art. 157 p.p.s.a., ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Stosownie do treści art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu I instancji oddalający skargę.

W myśl natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Bezsporne jest, że Komendant Stołeczny Policji poniósł w postępowaniu kasacyjnym jedynie koszty wynagrodzenia zastępującego go radcy prawnego i złożył wniosek o zwrot tych kosztów. Z akt sprawy wynika również, że pełnomocnik organu w terminie sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną i był obecny na rozprawie kasacyjnej 30 sierpnia 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.

W związku z tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie. W przedmiotowej sprawie jest to stawka określona w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną i udział w rozprawie przed NSA, jeżeli sprawę prowadził ten sam radca prawny, przysługuje 75 % stawki minimalnej (480 zł), czyli kwota 360 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną R. R. nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Komendanta Stołecznego Policji. W związku z powyższym zasadne było uzupełnienie powyższego wyroku w tym zakresie i zasądzenie na rzecz organu od skarżącego kasacyjnie kwoty 360 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) i w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w sentencji.