Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1281/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w K. na czynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie spraw budżetowych jednostek samorządu terytorialnego (odmowa przyznania dotacji) p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 1 listopada 2012 r., wniesionym w dniu 3 listopada 2012 r. za pośrednictwem organu, A w K., zakwestionowała odmowę przyznania dotacji na realizację zorganizowanej przez nią imprezy pod nazwą [...]. W tym kontekście wskazała, że pismem z dnia 19 lipca 2012 r. została poinformowana przez wiceprezydent Miasta K., że zorganizowana przez fundację impreza nie widniała w wykazie imprez organizowanych przez B. Podkreśliła przy tym, że

w zarządzeniu Prezydenta Miasta K. nr [...] nie przewidziano formalnej możliwości odrzucenia wniosku z powodów merytorycznych, co miało miejsce w jej przypadku. Wobec tego wniosła o uznanie ww. pisma za decyzję i uchylenie jej

w całości, a także o stwierdzenie nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta K. nr [...]. Ponadto, z uwagi na fakt, że "wymienione błędy doprowadziły do braku możliwości zorganizowania Mistrzostw C", strona wniosła o wymierzenie grzywny.

Uzasadniając skargę, strona podniosła, że w związku z otrzymaniem ww. pisma z dnia 19 lipca 2012 r. zwróciła się do organu o wyjaśnienie, jaką formę ma to pismo, podanie podstawy prawnej oraz pouczenie o środkach ochrony prawnej. Następnie odnotowała, że w odpowiedzi na powyższe organ poinformował w piśmie z dnia 27 września 2012 r., że pismo z dnia 19 lipca 2012 r. nie ma formy ani decyzji, ani postanowienia, jest bowiem odpowiedzią organu na złożony wniosek. W odpowiedzi tej organ powtórzył, jak wskazała dalej strona, że złożona przez fundację oferta na organizację imprezy sportowej została odrzucona z powodu niespełnienia wymogów merytorycznych stawianych w konkursie. Organ powtórzył przy tym, że impreza ta nie widniała w wykazie imprez organizowanych przez D, a także wskazał, że ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jednolity Dz.U. z 2010 r., nr 234, poz. 1536 ze zm., zwana dalej "ustawą o wolontariacie") nie przewiduje jakiejkolwiek procedury odwoławczej od wyniku otwartego konkursu ofert.

W świetle powyższego, w ocenie skarżącej, w sprawie uznaniowo przyjęto, że brak rejestracji w wykazie imprez organizowanych przez D stanowi "błąd merytoryczny". Wskazała, że taki zapis nie wynika ze statutu tego Związku, ustawy o sporcie kwalifikowanym, ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie czy z zarządzenia Prezydenta Miasta K. nr [...] w sprawie warunków i zasad przyznawania środków finansowych na realizację zadania pod nazwą "Organizacja uprawiania sportu". W ocenie strony przyjęcie, że pismo z dnia 19 lipca 2012 r. nie ma formy decyzji "jest wybiegiem, który ma na celu założenie braku możliwości odwołania się od niej". Z kolei brak możliwości procedury odwoławczej strona uznała za sprzeczne z Kodeksem postępowania administracyjnego oraz Konstytucją. Do skargi strona załączyła m.in. omówione wyżej pisma z dnia: 19 lipca 2012 r., 23 sierpnia 2012 r. oraz 27 września 2012 r.

W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności zwrócił uwagę, że nie ma możliwości przyznania dotacji wszystkim aplikującym podmiotom, a jedynie tym, których oferta jest najbardziej wartościowa z merytorycznego i finansowego punktu widzenia. Przedstawiając następnie przebieg postępowania w sprawie, uznał skargę za bezzasadną. Ponadto organ wyjaśnił, że przywołane przez stronę zarządzenie Prezydenta Miasta K. nr [...] stanowi podstawę prawną do konkursów ofert organizowanych w trybie ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2010 r. nr 127, poz. 857). Natomiast skarżąca fundacja złożyła swoją ofertę do konkursu organizowanego w trybie ustawy o wolontariacie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 listopada 2012 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie na podstawie tego zarządzenia wezwano ją do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na czynność odmowy przyznania dotacji wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Wskazano przy tym, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia

22 listopada 2012 r. zwrócono się do organu o wskazanie, czy skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa na czynność dotyczącą odmowy przyznania dotacji.

Obie strony udzieliły w tym zakresie odpowiedzi negatywnej (vide: pismo organu z dnia 4 grudnia 2012 r. i pismo strony skarżącej z dnia 5 grudnia 2012 r.)

Jednocześnie strona uzupełniła w terminie brak formalny skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że z treści skargi wynika, że została ona wniesiona na pismo z dnia 19 lipca 2012 r., które strona wnosi o uznanie za decyzję oraz zarządzenie Prezydenta Miasta K. nr [...]. Mając na uwadze taki przedmiot zaskarżenia, przyjdzie wskazać, że pismo z dnia 19 lipca 2012 r. nie może zostać uznane za decyzję administracyjną, jak chce tego strona skarżąca. Przede wszystkim bowiem procedura określona w ustawie o wolontariacie nie przewiduje wydania decyzji, a nadto do postępowania tego nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Oznacza to, że w postępowaniu tym nie ma przepisu, który stanowiłby podstawę materialnoprawną do wydawania w toku procedury konkursowej przez organ administracji publicznej ogłaszający konkurs czy też powołaną przez niego komisję konkursową decyzji administracyjnych. Innymi słowy ogłoszenie wyników postępowania konkursowego nie ma cech decyzji administracyjnej. Natomiast każdy, w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia wyników konkursu, może żądać uzasadnienia wyboru lub odrzucenia oferty (art. 15 ust. 2i ustawy o wolontariacie). Pismo takie nie stanowi jednak decyzji i za taką nie sposób go uznać. Odnosząc się natomiast do zarządzenia Prezydenta Miasta K. nr [...] należy odnotować, że nie dotyczy ono postępowania, którego prawidłowość kwestionuje strona skarżąca. Jak słusznie zauważył organ, stanowi ono podstawę prawną do konkursów ofert organizowanych w trybie ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2010 r. nr 127, poz. 857 ze zm.).

Z powyższych względów, a także z analizy argumentów zawartych w treści skargi, przyjęto najbardziej korzystną dla strony interpretację, że skarga dotyczy czynności polegającej na odmowie przyznania dotacji. Tego typu rozstrzygnięcie stanowi o prawach i obowiązkach podmiotu, ponieważ przesądza o tym, czy uzyska on środki publiczne finansujące podejmowane przez niego przedsięwzięcia, czy też nie. Rozstrzyga zatem o tym, czy w stosunku do tego podmiotu zachodzi możliwość skorzystania z instrumentu, który znajduje swoje uzasadnienie w treści przepisów prawa.

Przechodząc zatem do rozpoznania skargi na tak oznaczoną czynność należy odnotować, że zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z

2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (tj. decyzje lub postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednakże jednym z warunków dopuszczalności skargi, co należy podkreślić, jest wymóg wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Stosownie zaś do art. 52 § 3 ppsa jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl z kolei art. 53 § 2 ppsa w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy należy odnotować, że skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, co wynika zarówno

z pisma organu z dnia 4 grudnia 2012 r., jak i z pisma samej skarżącej z dnia 5 grudnia 2012 r. Również z akt administracyjnych nie wynika, aby takie wezwanie zostało wniesione. W tym przypadku skarga złożona do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest więc niedopuszczalna, a taka skarga podlega odrzuceniu. Dla konstatacji takiej bez znaczenia pozostaje okoliczność, że strona wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów postępowania. Za bezpodstawny w zaistniałej sytuacji należy też uznać wniosek strony zawarty w skardze o wymierzenie organowi grzywny. Sąd administracyjny nie wymierza tego rodzaju grzywien.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.