Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 115/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na uchwałę Rady Miasta Olsztyna z dnia 27 maja 2020 r., Nr XXI/359/20, w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Miasta Olsztyna z dnia 27 maja 2020 r., Nr XXI/359/20, w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącej Wydziału I z 26 marca 2024 r. (k. 1 i k. 33 akt sąd.) wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, a ponadto do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwania, zostały one doręczone 3 kwietnia 2024 r. (k. 38 akt sąd.). Wyznaczony termin upłynął 10 kwietnia 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżący w piśmie z 3 kwietnia 2024 r. podał numer PESEL oraz nadesłał znaki opłaty sądowej w wysokości 300 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wyznaczonym terminie powyższy obowiązek nie został jednak spełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Za dopełnienie obowiązku w zakresie uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie można bowiem uznać opłacenia znaków opłaty sądowej.

Zgodnie z art. 219 § 2 zd. 1 p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), przy uiszczaniu wpisu - zarówno gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, jak i na rachunek bankowy tego sądu - należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, oraz sygnaturę akt sądowych.

Z powołanych przepisów wynika, że nabycia elektronicznego znaku opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości nie można uznać za uiszczenie wpisu od skargi w sprawie sądowoadministracyjnej. Przepisy jednoznacznie wskazują, że skargę należy opłacić wyłącznie w drodze wpłaty w kasie lub przelewu na rachunek sądu administracyjnego (np. postanowienia NSA: z 8 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 853/10, z 14 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 137/10, z 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 289/08; z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 472/21; z 29 lutego 2024 r., sygn. akt I FZ 366/23; publ. CBOSA, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazania wymaga, że przepis art. 219 § 2 p.p.s.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 7 marca 2006 r., SK 11/05 (OTK-A 2006/3, poz. 27), stwierdził, że jest on zgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Trybunał nie podzielił stanowiska wnoszącego skargę konstytucyjną, któremu w postępowaniu sądowoadministracyjnym odrzucono skargę kasacyjną z powodu braku opłaty, że wyeliminowanie w tym przepisie jednej z trzech form opłat sądowych – opłaty znakami sądowymi – jest takim utrudnieniem prawa do sądu, że narusza Konstytucję RP.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i pouczony o sposobie jego uiszczenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało sporządzone w sposób prawidłowy i w jasny sposób określono w nim formę, w jakiej wpis powinien zostać dokonany. Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący nie uiścił wpisu sądowego w kasie Sądu ani też nie dokonał wpłaty na rachunek bankowy Sądu. Wykupienie przez skarżącego znaku opłaty sądowej na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości i załączenie go do pisma z 3 kwietnia 2024 r. nie mogło zostać uznane za prawidłowe uiszczenie wpisu sądowego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie

art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.