Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 227/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie regulaminu określającego wysokość i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków oddala skargę WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia "[...]"lutego 2006r. ("[...]") Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy z dnia "[...]"grudnia 2005r. Nr "[...]" zmieniającej uchwałę Nr "[...]" z dnia "[...]"grudnia 2005r. w sprawie ustalenia regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy, szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe, i za godziny doraźnych zastępstw, a także wysokość, szczegółowe zasady przyznawania i wypłacania dodatku mieszkaniowego oraz podziału funduszu nagród dla nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych przez Gminę, poprzez nadanie nowego brzmienia § 4 tej uchwały, o treści: "Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa i obowiązuje od 1 stycznia 2006r. do dnia 31 grudnia 2006r.". Organ nadzoru zarzucił powyższej uchwale rażące naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. z 2005r. nr 190, poz. 1606 ze zm.)

W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, iż zmieniona uchwała dotyczy regulaminu wynagradzania nauczycieli, uchwalonego przez radę gminy na podstawie art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela, który jest aktem prawa miejscowego, gdyż zawiera normy o charakterze generalnym i abstrakcyjnym. Zdaniem Wojewody akt prawny wprowadzający taki regulamin w życie podlega regulacjom z art. 4 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, zgodnie z którymi akty prawa miejscowego podlegają ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym i wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy. W związku z tym organ nadzorczy wskazał, iż uchwała będąca przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego w zmienionym zapisie ponownie określiła termin wejścia

w życie wyżej wymienionej uchwały w sposób rażąco naruszający wskazany powyżej art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. W ocenie Wojewody z uwagi na to, iż treść uchwały zmieniającej

nr "[...]" ogranicza się do zmiany zapisów o obowiązywaniu uchwały

nr "[...]" z dnia "[...]"grudnia 2005r., ich zakwestionowanie przez organ nadzoru musi skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały nr "[...]" w całości.

Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła Gmina, reprezentowana przez Wójta Gminy. Organ ten zarzucił rozstrzygnięciu nadzorczemu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik tego postępowania, jak również naruszenie prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie w sprawie art. 30 ust. 6 i 6b ustawy Karta Nauczyciela oraz art. 4 ust. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych

i niektórych innych aktów prawnych. Z uwagi na powyższe Wójt Gminy wniósł

o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż teza o charakterze regulaminu wynagradzania nauczycieli, jako aktu prawa miejscowego była krytykowana przez organ nadzoru nad jednostkami samorządu terytorialnego Województwa, wobec czego na terenie tego województwa wykształciła się błędna praktyka braku publikacji uchwał w tej sprawie w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Z uwagi na te okoliczności Rada Gminy uchwalając w dniu "[...]"grudnia 2005r. przedmiotowy regulamin wynagradzania, określiła, iż wchodzi on w życie z dniem podjęcia. Jednak po otrzymaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 grudnia 2005r. (sygn. akt II SA/Ol 758/05) niezwłocznie dokonana została zmiana tego zapisu w brzmieniu wskazanym powyżej. Wójt Gminy wskazał, iż organ nadzorczy zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, nie ocenił jednak treści kwestionowanej uchwały w kontekście art. 4 ust. 2 tej ustawy, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach akty normatywne mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż 14 dni. Ponadto skarżący podniósł, że przepisem regulującym wejście w życie i termin obowiązywania regulaminu wynagradzania nauczycieli jest art. 30 ust. 6 i 6b ustawy Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2005r. Zdaniem organu z regulacji prawnej zawartej w tych przepisach wynika bezspornie, iż regulamin obowiązywać ma od dnia 1 stycznia do 31 grudnia danego roku. Jedynie w przypadku nieuchwalenia do dnia 31 grudnia danego roku regulaminu, na kolejny rok kalendarzowy stosować należy regulamin obowiązujący w roku poprzednim, nie dłużej jednak niż przez okres dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej. W ocenie skarżącego a contrario należy przyjąć, iż w przypadku uchwalenia regulaminu do dnia 31 grudnia roku poprzedniego ma on bezwzględnie obowiązywać od dnia 1 stycznia roku następnego. Wójt Gminy podniósł, iż powyższa regulacja jako szczególna ma pierwszeństwo przed ogólną zasadą wynikającą z art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Zdaniem strony skarżącej zachodziły zatem uzasadnione podstawy do przyjęcia, że mimo, iż regulamin wynagradzania nauczycieli stanowi akt prawa miejscowego należy zastosować szczególny tryb jego wejścia w życie i terminu obowiązywania, natomiast stanowisko organu nadzoru, jako oparte jedynie na ogólnej zasadzie dotyczącej aktów normatywnych, jest błędne i powinno zostać zweryfikowane.

Ponadto Wójt Gminy wskazał, iż Gmina nie została pisemnie zawiadomiona o wszczęciu postępowania nadzorczego, czym naruszone zostały przepisy postępowania, co mogło zaważyć na końcowym rozstrzygnięciu, gdyż uniemożliwiono stronie w ten sposób przytoczenie powyższych argumentów. Na potwierdzenie tego stanowiska strona skarżąca wskazał uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2002r. sygn. akt OPS 9/2002, stanowiącą, iż organ nadzoru, wszczynając z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, powinien zawiadomić ten organ gminy; brak zawiadomienia stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu, które może mieć wpływ na wynik sprawy.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Wojewody wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Odpierając zarzut nieuwzględnienia art. 4 ust. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych pełnomocnik wskazał, iż Rada Gminy przy podejmowaniu uchwały nie uwzględniła przepisów art. 4 ust. 1 i 2 wskazanej ustawy, gdyż nie powiązała wejścia w życie uchwały z jej publikacją w wojewódzkim dzienniku urzędowym, a sam zapis o jej ogłoszeniu w tym dzienniku jest niewystarczający do wypełnienia dyspozycji obu tych przepisów. W uzasadnieniu podniesiono również dokonanie przez stronę skarżącą błędnej interpretacji art. 30 ust. 6 i 6b Karty Nauczyciela. Pełnomocnik Wojewody wskazał, iż zgodnie z treścią tych przepisów regulamin wynagradzania jest uchwalany na każdy kolejny rok, przy czym ustawodawca nie wyłączył możliwości podjęcia takiej uchwały w ciągu danego roku kalendarzowego, o czym świadczy art. 6b, który dopuszcza stosowanie jeszcze przez dwa pierwsze miesiące nowego roku regulaminu z roku poprzedniego. W ocenie radcy prawnego w kontekście przepisu art. 6 b należy dodatkowo uznać, iż brak jest w przedmiotowej sprawie uzasadnionego przypadku, o którym mówi wskazany wyżej art. 4 ust.2 i właściwym terminem wejścia w życie przedmiotowej uchwały jest 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa.

Ponadto pełnomocnik Wojewody, w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, potwierdził, iż Gmina nie została zawiadomiona o wszczęciu postępowania nadzorczego, jednocześnie podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie istniała konieczność składania wyjaśnień, czy dokumentów, w związku z tym brak ten nie miał wpływu na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego i jego treść.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami

a organami administracji rządowej (§ 1 ).

Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 ). Oznacza to, że badaniu

w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa

w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów.

Z zasady legalności wynika konsekwencja, iż administracyjny sąd wojewódzki ocenia, czy wydany akt jest zgodny z prawem obowiązującym w dacie jego wydania (vide: wyrok NSA z dnia 14 stycznia 1999r., sygn. akt II SA 4731/97, niepublikowany).

Przeprowadzona w takim zakresie kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego wykazała, że odpowiada on wymogom prawa.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż Sąd ustalił, że przedmiotowa uchwała Rady Gminy nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu strony skarżącej odnośnie naruszenia w toku postępowania nadzorczego przepisów postępowania, poprzez nie zawiadomienie Gminy o wszczęciu takiego postępowania, co zdaniem Wójta Gminy mogło zaważyć na końcowym rozstrzygnięciu.

Postępowanie administracyjne może zostać wszczęte na wniosek lub z urzędu (art. 61 § 1 kpa). Jeżeli postępowanie zostanie wszczęte z urzędu, to strona winna być o tym zawiadomiona, a obowiązkiem organu jest umożliwić jej czynny udział w każdym stadium postępowania i przed wydaniem decyzji umożliwić wypowiedzenie się co do zebranych dowodów (art. 61 § 4 kpa i art. 10 § 1 kpa). Przepisy te analogicznie mają zastosowanie do rozstrzygnięć wydanych w trybie nadzorczym.

Jednak w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie naruszenie procedury we wskazanym zakresie nie miało istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem zawarcie wadliwego zapisu w kwestii wejścia w życie uchwały, a ponadto nie przedstawienie tego aktu do ogłoszenia, było sprawą oczywistą i nie wymagającą odrębnych wyjaśnień. Przytoczona przez stronę skarżącą uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.10.2002r. sygn. akt. PS 9/2002, stwierdzająca, iż "Brak zawiadomienia organu gminy o wszczęciu postępowania stanowi naruszenie przepisów postępowania, które może mieć wpływ na wynik sprawy" ocenę taką potwierdza. Bowiem, jak słusznie zauważył pełnomocnik Wojewody

w odpowiedzi na skargę, w uzasadnieniu do wyżej wymienionej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż "...sam brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego nie może powodować wadliwości rozstrzygnięcia wyłącznie z tego powodu. Do sądu administracyjnego będzie należała każdorazowa ocena, czy brak zawiadomienia organu gminy o wszczęciu postępowania nadzorczego pozbawił go możliwości potrzebnego uczestniczenia w postępowaniu i czy miało to wpływ na treść rozstrzygnięcia. Pomijanie tego uwarunkowania (...) jest wadliwą oceną następstw braku zawiadomienia organu gminy o wszczęciu postępowania nadzorczego. Za jeszcze bardziej wadliwe i brzemienne w skutkach należy uznać uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego wyłącznie z powodu braku zawiadomienia organu gminy

o wszczęciu postępowania".

Przechodząc do meritum sprawy należy wskazać, że w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości charakter prawny regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków, ustalony w formie uchwały przez organ prowadzący szkołę, będący jednostką samorządu terytorialnego.

Wprawdzie należy zważyć, że kwestia charakteru prawnego uchwał stanowiących regulaminy wynagradzania nauczycieli nie była pierwotnie w orzecznictwie sądowym postrzegana jednolicie. Wskazać należy jednak, iż Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 24 września 2001r. sygn. OPS 7/01 (opublikowanej ONSA 2002 nr 1, poz. 8), uznał, że regulamin, o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. - Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997r. Nr 56, poz. 357, ze zm.), obejmujący swym zasięgiem więcej niż jedną szkołę, ma charakter prawa miejscowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym i ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa. Powyższe stanowisko znalazło powszechną akceptację w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyrok NSA z dnia 20 marca 2001r sygn. akt II SA 109/01, niepublikowany, wyrok NSA z dnia 10 lipca 2001r. sygn. akt SA/Wr 2729/00, opublikowany OSS 2002/1/19, wyroku WSA w Opolu z dnia 22 czerwca 2004r. sygn. akt II SA/Wr 2566/03, niepublikowany)

Także Sąd Najwyższy podzielił pogląd, że regulamin wynagradzania nauczyciela szkoły samorządowej ma charakter prawa miejscowego.(wyrok z dnia 14 października 2004r. sygn. I PZP 7/04 – publikowany "Wspólnota" 2004/23/54)

Sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko to w pełni podziela. Aktem normatywnym należącym do prawa miejscowego jest bowiem każdy akt prawny zawierający normy o charakterze generalnym (nie odnoszący się do indywidualnie oznaczonego podmiotu, lecz do pewnej kategorii potencjalnych adresatów)

i abstrakcyjnym (nie jest konsumowany przez jednokrotne zastosowanie, lecz może być wykorzystany w nieograniczonej liczbie przypadków w przyszłości), wydany przez ustawowo wskazany organ administracji publicznej. Uchwała poddana kontroli Sądu powyższym kryteriom odpowiada. Adresatami tej uchwały są bowiem wszyscy nauczyciele zatrudnieni w placówkach, dla których organem prowadzącym jest Gmina, jak również ci, którzy podczas obowiązywania tej uchwały zostaną w niej zatrudnieni, co świadczy o generalnym charakterze uchwały. Natomiast o jej abstrakcyjnym charakterze świadczy okoliczność, że normy w niej określone będą konsumowane nie przez jednokrotne zastosowanie, lecz będą wykorzystane w nieograniczonej liczbie przypadków.

Fakt, że regulaminy wynagradzania nauczycieli są podejmowane na podstawie upoważnienia ustawowego i w granicach tegoż upoważnienia, kwalifikuje je jako akty prawa miejscowego, w rozumieniu art. 94 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483).

Przyjęcie, że regulamin przyznawania dodatków i innych składników wynagrodzenia dla nauczycieli jest aktem prawa miejscowego, obowiązującym na obszarze jednostki samorządu terytorialnego, przesądza o kompetencyjnych

i proceduralnych aspektach jego stanowienia i ogłaszania.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, akty prawa miejscowego ustanawia rada gminy w formie uchwały. Natomiast art. 42. tej ustawy stanowi, iż zasady i tryb ogłaszania aktów prawa miejscowego określa ustawa z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U z 2005 r. Nr 190, poz. 1606 ze zm.)

Według art. 13 pkt 2 wskazanej ustawy akty prawa miejscowego, stanowione przez organ gminy ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Ponadto w myśl przepisu art. 2 ust. 1 powołanej ustawy, ogłaszanie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe.

Natomiast w art. 4 ust. 1 tej ustawy została ustanowiona generalna zasada,

w myśl której akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy. Minimalnym okresem vacatio legis jest więc okres 14 dni od dnia ogłoszenia aktu. Sama ustawa przewiduje dwa wyjątki, kiedy można wyznaczyć krótszy okres vacatio legis. Pierwszy wyjątek jest przewidziany w ust. 2 powołanego artykułu, który stanowi, że w uzasadnionych przypadkach akty normatywne mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż 14 dni, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być dzień ogłoszenia tego aktu w dzienniku urzędowym. O drugim wyjątku mowa jest w ust. 3 - dotyczy on przepisów porządkowych.

Obowiązek ogłoszenia aktów normatywnych został wyrażony również wprost

w art. 88 ust. 1 Konstytucji RP, stanowiącym, że warunkiem wejścia w życie aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie.

Oznacza to, iż przedmiotowa uchwała podlegała procedurze promulgacyjnej wynikającej ze wskazanych powyżej przepisów i dlatego mogła wejść w życie dopiero po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa, co nie nastąpiło do chwili obecnej. Należy zgodzić się z organem nadzorczym, iż zawarcie

w uchwale zapisu o tym, że uchwała podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym nie wyczerpuje dyspozycji art. 4 ust. 1 o ogłaszaniu aktów normatywnych

i niektórych innych aktów prawnych, gdyż brak w niej wskazania w jakim terminie uchwała wejdzie w życie.

Przedmiotowa uchwała nie została ogłoszona, mimo że obowiązek taki wynikał z art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.

Ponadto Rada Gminy ustaliła w § 3 przedmiotowej uchwały, że podlega ona ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa i obowiązuje od 1 stycznia 2006r. Zapis tak skonstruowany narusza zasady techniki legislacyjnej, a także wskazane powyżej przepisy prawa.

Należy zauważyć, że kwestie wejścia w życie aktu prawnego i jego obowiązywania nie są tożsame. Sposób regulacji tej materii został unormowany

w rozporządzeniu Prezesa RM z 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908). Zgodnie z tym rozporządzeniem każdy akt prawny powinien mieć określoną datę wejścia w życie.

W niniejszej sprawie omawiana uchwała winna wejść w życie dopiero po upływie 14 dni od ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa. Ustalenie takiej daty wejścia w życie uchwały nie stało na przeszkodzie, aby obowiązywała ona od 1 stycznia 2006r. z mocy art. 5, zgodnie z którym "... możliwe jest nadanie aktowi normatywnemu wstecznej mocy obowiązującej, jeżeli zasady państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie."

Odnosząc się do zarzutów skargi należy zważyć, iż przepis art. 30 ust. 6 ustawy

z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela ( Dz. U z 2003 r. Nr 18, poz.1112 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2005 r. wprowadził zasadę, iż organ prowadzący szkołę, będący jednostką samorządu terytorialnego, określa corocznie, w drodze regulaminu, obowiązującego od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia, warunki przyznawania dodatków i innych składników wynagrodzenia dla nauczycieli. Na tej podstawie Rada Gminy była umocowana do ustalenia mocy obowiązującej uchwały od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2006 r. Jednakże, jak zaznaczono powyżej, obowiązywanie aktu normatywnego, a jego wejście w życie stanowią zgodnie z zasadami techniki prawodawczej odrębne kwestie. Zatem oczywiście błędne jest stanowisko strony skarżącej, iż powyższa regulacja art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela stanowi lex specialis w stosunku do generalnej zasady wynikającej z art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych.

Ponadto wbrew wywodom zawartym w skardze nie istniały żadne uzasadnione podstawy do zastosowania szczególnego trybu wejścia w życie kwestionowanej uchwały określonego w art. 4 ust. 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych

i niektórych innych aktów prawnych.

Reasumując należy zważyć, iż podstawą stwierdzenia nieważności uchwały jest istotne naruszenia prawa. Za takie należy uznać nie zachowanie procedury promulgacyjnej. W doktrynie przyjmuje się, że "każde istotne naruszenie prawa aktem organów gmin, powiatów, województw oraz związków gmin i związków powiatów oznacza ich nieważność" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat. M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 340 oraz T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 464

i powołana tam literatura). Dlatego też organ nadzoru zasadnie stwierdził nieważność uchwały nr "[...]" z dnia "[...]"grudnia 2005r.

Skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze należało zatem oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)