Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 670/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Trochym Asesor WSA Nina Beczek (spr.) Protokolant referent Aneta Suchecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] – po rozpatrzeniu odwołania L. C. od decyzji Wójta Gminy [...] z 7 grudnia 2022 r. nr [...] odmawiającej przyznania prawa do dodatku węglowego – decyzją z 18 stycznia 2023 r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że skarżąca złożyła dwie deklaracje dotyczące źródeł ciepła i źródeł spalania paliw, w trybie przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2021 poz. 554 z późn. zm.), w dniu 29 czerwca 2022 r. wskazując jako rodzaj stosowanego paliwa do ogrzewania drewno kawałkowe oraz w dniu 28 września 2022 r. wskazując węgiel, pellet drzewny, drewno kawałkowe, jako stosowane paliwo. Kolegium wyjaśniło, że wnioskodawczyni dokonała zgłoszenia źródła ogrzewania w ustawowym terminie, a następnie dokonała jedynie korekty zgłoszenia w zakresie stosowanych paliw. Należało zatem, zgodnie z art. 2 ust. 15g ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. poz. 1692 z późn. zm.) dokonać ustaleń faktycznych poprzez przeprowadzenie wywiadu środowiskowego. W wyniku przeprowadzonego wywiadu ustalono, że wnioskodawczyni posiada źródło ciepła w postaci kotła na paliwo stałe, zgłoszone do CEEB oraz kozę niezgłoszoną do CEEB, a jedynym paliwem jakie znajduje się u wnioskodawczyni, zarówno w pomieszczeniu z kotłem, jak i w izbie oraz na zewnątrz budynku jest drewno kawałkowe. Drewnem kawałkowym spalanym w kozie ogrzewany był też dom wnioskodawczyni. Organ nie stwierdził posiadania przez wnioskodawczynię węgla. Z tak poczynionych ustaleń faktycznych, kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nie sposób wywieść w ocenie Kolegium, aby wnioskodawczyni, dysponując wyłącznie paliwem w postaci drewna kawałkowego, mogła wykorzystywać jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego źródło na paliwo stałe w postaci węgla czy paliw węglopochodnych. Owszem posiadany przez wnioskodawczynię kocioł na paliwo stałe jest przystosowany zarówno do spalania węgla, jak i drewna, jednakże skoro wnioskodawczyni posiada jedynie drewno kawałkowe i opala nim dom, wykorzystując do tego kozę, to należnym dodatkiem nie może być dodatek węglowy, przyznawany w trybie ustawy o dodatku węglowym, lecz ewentualnie dodatek dla gospodarstw domowych przyznawany w trybie ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw. Istotne dla przyznania pomocy w formie właściwego dodatku jest bowiem ustalenie jaki rodzaj paliwa jest wykorzystywany w posiadanym źródle ogrzewania, jeśli potencjalnie jest ono przystosowane do wykorzystywania różnych paliw, jak mamy do czynienia w przedmiotowym przypadku. Tylko takie ustalenie pozwala bowiem na właściwe zakwalifikowanie źródła ogrzewania do źródeł, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 3 ustawy o dodatku węglowym, bądź do źródeł, o których mowa w art. 24 ust. 11 pkt 1 lub pkt 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, a co za tym idzie ustalenie prawa, bądź odmowa ustalenia prawa do wnioskowanego dodatku. Zatem skoro skarżąca posiada i wykorzystuje do ogrzewania domu wyłącznie paliwo w postaci drewna kawałkowego, to nie jest uprawniona do przyznania dodatku węglowego, gdyż ten należny jest jedynie w przypadku wykorzystywania w urządzeniu grzewczym węgla lub paliw węglopochodnych.

Nadto Kolegium podało, że skarżąca zawiadomiona w trybie art. 10 § 1 i art. 79a § 1 i § 2 kpa o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i przedłożenia dodatkowych dowodów, celem spełnienia przesłanek zależnych od strony, które nie zostały spełnione lub wykazane na dzień wysłania informacji, a mogących skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z jej żądaniem, nie wniosła do sprawy, żadnych nowych dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia, przedkładając jedynie fotografię tabliczki znamionowej kotła na paliwo stałe, z której wynika, że dedykowanym rodzajem paliwa dla tego kotła jest węgiel kamienny. Tymczasem dla rozstrzygnięcia sprawy dodatku węglowego istotne jest ustalenie rzeczywistego głównego źródła ogrzewania, co jest nierozerwalnie związane z ustaleniem rodzaju paliwa wykorzystywanego do ogrzewania. Dopiero ustalenie stosowanego paliwa stałego w kotle na paliwo stałe lub kozie pozwala określić, czy mamy do czynienia ze źródłem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym – wskazanym w deklaracji strony jako węgiel i paliwa węglopochodne, czy ze źródłem, o którym mowa w art. 24 ust. 11 pkt 1, wskazanym w deklaracji jako pellet drzewny lub pkt 2 – wskazanym w deklaracji jako drewno kawałkowe, ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Wobec ustalenia w sprawie, że jedynym posiadanym i wykorzystywanym z wymienionych w deklaracji rodzajów paliw jest drewno kawałkowe, orzeczono o braku spełnienia przesłanek z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym do przyznania dodatku węglowego.

Skargę na decyzję Kolegium złożyła L. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji organów obu instancji, zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy poprzez błędne zastosowanie art. 2 ust. 15g ustawy o dodatku węglowym oraz naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa.

W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła pracownikowi ośrodka pomocy społecznej, że ten przeprowadzając z nią wywiad środowiskowy bez jej zgody zrobił fotokopie drewna kawałkowego i nie rozpytał dlaczego nie ma węgla. Skarżąca w skardze podała, że węgiel każdego roku kupuje na zimę, natomiast z uwagi na rządowy projekt dodatku węglowego zdecydowała, że w tym roku węgiel zakupi dopiero po otrzymaniu środków. Na potwierdzenie zasadności podniesionych zarzutów, skarżąca do skargi z 23 lutego 2023 r. dołączyła kserokopię faktury zakupu węgla kamiennego z 29 września 2021 r. w ilości 1,5 t. W skardze podała ponadto, że znaczna część drewna należała do córki, a było ono jedynie przechowywane w jej gospodarstwie. Nadto zdaniem skarżącej, treść ustawy i uzasadnienia projektu ustawy nie wskazuje, aby warunkiem koniecznym do otrzymania dodatku węglowego było posiadanie węgla. Warunkiem koniecznym, zdaniem skarżącej, jest posiadanie, jako głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego, kotła na paliwo stałe, kominka, kozy, zasilanych paliwami stałymi zgłoszonego do CEEB. Skarżąca podała, że według złożonej przez nią deklaracji i wniosku opala węglem, natomiast drewno służy jej do rozpalania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Materialnoprawną podstawę rozpatrzenia niniejszej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym [(Dz. U. poz. 1692 z późn. zm.), obecnie jest to Dz. U. z 2023 r. poz. 141 z późn. zm.], powoływanej dalej jako "ustawa". Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 ustawy. Przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 ustawy).

Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek (art. 2 ust. ust. 9 i 12 ustawy). Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) - art. 2 ust. 13 ustawy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (art. 2 ust. 15 ustawy).

Jak stanowi art. 2 ust. 15a ustawy (dodany łącznie z ust. 15b-15e do ustawy na mocy art. 50 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967), dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności:

1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2519);

2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie:

a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615, 1265 i 2140),

b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140),

c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i 2687),

d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561 i 2456);

3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191).

W myśl art. 2 ust. 15b ustawy, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c ustawy). W toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d ustawy). Stosownie do art. 2 ust. 15f ustawy, w przypadku posiadania informacji wskazujących, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę dodatku węglowego, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy w celu ustalenia prawa do tego dodatku. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. W takim przypadku organ ten przyznaje dodatek w drodze decyzji administracyjnej z urzędu, bez konieczności składania wniosku oraz bez składania odpowiedniej deklaracji dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 15g ustawy, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji. Jak stanowi art. 2 ust. 16 ustawy, przyznanie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta dodatku węglowego nie wymaga wydania decyzji. Odmowa przyznania dodatku węglowego, uchylenie oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego wymagają wydania decyzji.

Przywołane wyżej przepisy prawa określają szczegółowe zasady prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie dodatku węglowego. Postępowanie to wszczynane jest co do zasady na wniosek strony, ale także w niektórych przypadkach może być wszczęte z urzędu (art. 2 ust. 15f ustawy). Dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, właściwy organ gminy zobowiązany jest uwzględnić informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie określonych ustawą świadczeń (świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, świadczenia wychowawczego, dodatku osłonowego, dodatku mieszkaniowego), a także dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców. Jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, by w toku takiego wywiadu ustalić, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Zatem informacje podane we wniosku o przyznanie dodatku węglowego muszą zostać zweryfikowane przez organ gminy przed wypłatą dodatku węglowego (potwierdzoną informacją o przyznaniu tego dodatku kierowaną do wnioskodawcy), bądź też przed podjęciem decyzji o odmowie przyznania dodatku węglowego. Dla otrzymania dodatku węglowego koniecznym do spełnienia warunkiem jest bowiem ogrzewanie gospodarstwa domowego urządzeniem grzewczym wymienionym w art. 2 ust. 1 ustawy, tj. gdy głównym źródłem ogrzewania jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy: węgiel kamienny, brykiet lub palet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego.

W niniejszej sprawie skarżąca w deklaracji z 29 czerwca 2022 r. podała, że zainstalowanym i eksploatowanym w budynku źródłem ciepła jest kocioł na paliwo stałe, zaś paliwem stałym stosowanym w kotle jest drewno kawałkowe. Z kolei w deklaracji z 28 września 2022 r. skarżąca podała, że źródłem ciepła w budynku jest kocioł na paliwo stałe, zaś jako stosowane w kotle paliwa stałe wymieniła: węgiel i paliwa węglopochodne, pellet drzewny, drewno kawałkowe.

Powyższe okoliczności wzbudziły uzasadnione wątpliwości organu, co do rzeczywistego rodzaju paliwa stosowanego przez skarżącą i organ postanowił je wyjaśnić poprzez przeprowadzenie wywiadu środowiskowego. Istnienie wątpliwości, w zakresie głównego źródła ogrzewania w gospodarstwie domowym, skutkuje bowiem obowiązkiem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, a dokonanie wpisu do CEEB rodzaju paliwa wykorzystywanego do ogrzewania należy rozumieć jako główny, ale nie jedyny, środek dowodowy służący ustaleniu przesłanek niezbędnych do przyznania dodatku węglowego. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, wobec dokonanych przez skarżącą zmian – korekty deklaracji w CEEB, takie wątpliwości zaistniały, a zatem uzasadniały przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, którego dokonano w dniu 5 grudnia 2022 r. Z notatki służbowej sporządzonej z wywiadu środowiskowego, jak i dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach sprawy wynika, że budynek ogrzewany jest kotłem na paliwo stałe klasy 3, przystosowanym do węgla oraz drewna, jednakże nie posiada podajnika na pellet drzewny, co nie wyklucza bezpośredniego wsypania pelletu drzewnego do kotła. W trakcie wywiadu jedyne dostępne paliwo, które znajdowało się w pomieszczeniu z kotłem na paliwo stałe było drewno kawałkowe brzozowe. Ponadto w trakcie wywiadu wyszło na jaw, że skarżąca w innym użytkowanym przez nią pomieszczeniu posiada kozę, której nie zgłosiła jako źródła ogrzewania do CEEB, w której również paliła drewnem kawałkowym, co – jak stwierdził organ w wywiadzie – potwierdzał fakt leżącego drewna kawałkowego w izbie oraz płonące drewno kawałkowe w kozie. Na zewnątrz budynku na posesji było nacięte i połupane drewno kawałkowe. Podczas kontroli przeprowadzonej w okresie grzewczym, organ nie stwierdził posiadania przez skarżącą węgla. Stwierdził natomiast posiadanie drewna kawałkowego brzozowego, które w trakcie wywiadu było używane w jednym i drugim źródle.

W świetle powyższego – jak wykazał wywiad środowiskowy – skoro skarżąca posiada i wykorzystuje do ogrzewania domu wyłącznie paliwo w postaci drewna kawałkowego, to słusznie organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca nie jest uprawniona do przyznania dodatku węglowego, gdyż ten należny jest jedynie w przypadku wykorzystywania w urządzeniu grzewczym węgla lub paliw węglopochodnych. W ocenie Sądu również dołączona do skargi faktura zakupu węgla w dniu 29 września 2021 r. w ilości 1,5 tony nie dowodzi posiadania i wykorzystywania tego węgla w sezonie grzewczym 2022/2023, kiedy prowadzone było postępowanie w sprawie, co potwierdzają także ustalenia wywiadu środowiskowego, podczas którego nie stwierdzono węgla ani w piwnicy, ani na podwórku skarżącej.

W tych okolicznościach, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania argumentacji skargi dotyczącej błędnego zastosowania przepisów ustawy i naruszenia przepisów postępowania przez organy orzekającej, co miało doprowadzić do błędnych wniosków w zakresie braku spełnienia wymogów do przyznania dodatku węglowego. Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe bezsprzecznie dowodzi, że jedynym posiadanym i wykorzystywanym z wymienionych w deklaracji rodzajów paliwa jest drewno kawałkowe. Zatem prawidłowo organy orzekły, że skarżąca nie spełniła przesłanek z art. 2 ust. 1 ustawy do przyznania dodatku węglowego.

Wadliwe jest również stanowisko skarżącej wyrażone w skardze jakoby warunkiem koniecznym do otrzymania dodatku węglowego nie jest posiadanie węgla, lecz posiadanie jako głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego kotła na paliwo stałe, kominka, kozy, zasilanych paliwami stałymi, zgłoszonych do CEEB. Należy jeszcze raz powtórzyć, że aby otrzymać dodatek węglowy konieczne jest ogrzewanie gospodarstwa domowego urządzeniem grzewczym wymienionym w art. 2 ust. 1 ustawy, tj. gdy głównym źródłem ogrzewania jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy, tj.: węgiel kamienny, brykiet lub palet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. Skarżąca tego warunku koniecznego nie spełniła, gdyż jak wykazało postępowanie dowodowe, jedynym posiadanym i wykorzystywanym przez skarżącą rodzajem paliwa jest drewno kawałkowe. Ustalenia wywiadu środowiskowego nie potwierdziły posiadania u skarżącej węgla ani w piwnicy, ani na jej podwórku. Zresztą skarżąca sama przyznaje w skardze, że węgla nie kupiła "z uwagi na rządowy projekt dodatku węglowego zdecydowała, że węgiel zakupi dopiero po otrzymaniu środków".

Sąd zauważa ponadto, że skarżąca pismem z 30 grudnia 2022 r. została zawiadomiona przez Kolegium w trybie art. 10 § 1 kpa i art. 79a § 1 i 2 kpa o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i przedłożenia dodatkowych dowodów, celem spełnienia przesłanek zależnych od strony, które nie zostały spełnione lub wykazane na dzień wysłania informacji, a mogących skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z jej żądaniem. W odpowiedzi na to zawiadomienie, w dniu 9 stycznia 2023 r. skarżąca złożyła do akt sprawy jedynie fotografię tabliczki znamionowej kotła na paliwo stałe, z której wynika, że dedykowanym rodzajem paliwa dla tego kotła jest węgiel kamienny. Jednakże, jak już wyżej wyjaśniono, dla rozstrzygnięcia sprawy dodatku węglowego istotne jest ustalenie rzeczywistego rodzaju paliwa wykorzystywanego do ogrzewania, a jak wykazało postępowanie dowodowe wyłącznym wykorzystywanym paliwem do ogrzewania domu jest drewno kawałkowe.

W ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania, że organy orzekające naruszyły w jakimkolwiek zakresie przepisy procedury administracyjnej. Obowiązywanie w postępowaniu administracyjnym zasady dochodzenia prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 i nast. kpa, w świetle której to na organie administracji prowadzącym postępowanie spoczywa, co do zasady, obowiązek wszechstronnego oraz rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy nie oznacza, że organ ma obowiązek poszukiwania dowodów mających wykazać zaistnienie okoliczności, których wykazanie leży w interesie strony, w sytuacji jej pasywnej postawy w tym zakresie. Z treści przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego normujących postępowanie dowodowe nie można bowiem wyprowadzić konkluzji, że organy administracji zobowiązane są do poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń strony w sytuacji, gdy ona środków takich nie przedstawia. Nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia bowiem strony postępowania od współudziału w realizacji tego obowiązku. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonych okoliczności faktycznych może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony. Stąd w postępowaniu wnioskowym to strona powinna dostarczyć dowody wskazujące na fakt spełnienia przesłanek, które uprawniają ją do przyznania dodatku węglowego.

W ocenie Sądu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało poprawnie i doprowadziło do dokładnego ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia i jego oceny zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Kolegium dokonało prawidłowej subsumcji poczynionych ustaleń faktycznych sprawy pod zastosowany art. 2 ust. 1 ustawy, co uprawniało go do orzeczenia o odmowie przyznania skarżącej prawa do dodatku węglowego. Sąd miał również na uwadze to, że organy wskazały, stosownie do art. 107 § 3 kpa, podstawy faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia, a wyjaśniając jego motywy, Kolegium prawidłowo też odniosło się do zarzutów stawianych w odwołaniu. Ponadto Sąd nie dopatrzył się z urzędu innych wadliwości, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z porządku prawnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.).