Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 68/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 170, art. 259 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. z dnia 23 lipca 2009r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką i zobowiązania do zwrotu dokumentu postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2009r. skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego wniosku. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 lipca 2009r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Stwierdzić należy, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z niżej przytoczonych powodów:

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 ustawy p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie prawomocnym orzeczeniem powoduje ten skutek, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym oddaleniu poprzedniego podlega co prawda merytorycznemu rozpoznaniu, jednakże w przypadku stwierdzenia iż nie uległy zmianie okoliczności sprawy, powinien zostać oddalony. Zatem w przypadku ponownego wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez tę samą osobę, jeżeli jej sytuacja finansowa nie uległa pogorszeniu, zaś zakres żądania ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy mieści się w granicach żądania wniosku uprzednio rozpoznanego, brak jest podstaw do jego uwzględnienia.

Sytuacja taka zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu przez zwolnienie od kosztów sądowych strona skarżąca wniosła w dniu 10 marca 2009r. (k-17 a.s.).

W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu skarżący podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Powołał się na wysokie koszty utrzymania, których łączna kwota wynosi – [...] zł. Ponadto według oświadczenia złożonego w piśmie z dnia 25 marca 2009r., skarżący spłaca zadłużenie w spółdzielni mieszkaniowej z tytułu opłat eksploatacyjnych, przy czym kwoty spłaty nie są ściśle określone, wahają się w granicach od [...] do [...] zł. Skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jako źródło utrzymania wskazał na dochód z działalności gospodarczej (taxi osobowe) w kwocie [...] zł miesięcznie. W odniesieniu do posiadanego majątku skarżący podał, że posiada spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego o pow. [...] m2, nieruchomość rolną o pow. [...] ha oraz garaż. Ponadto z nadesłanych przez skarżącego na wezwanie dokumentów wynikało, że posiadane gospodarstwo rolne ma pow. [...] ha fizycznych ([...] ha przeliczeniowych) oraz [...] ha fizycznych lasu, z których to gruntów opłaca podatek rolny i leśny /k-25 a.s./). Kierując się wskazaniami art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (t. jedn. – Dz. U. z 2008r., Nr 115, poz. 728 ze zm.) w związku z § 1 pkt 2 lit. e) rozporządzenia Rady Ministrów z 24 lipca 2006r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. Nr 135, poz. 950), gdzie przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 207 zł, obliczono, że miesięczny dochód z gospodarstwa rolnego skarżącego, wyliczony na powyższej podstawie, wynosi [...] zł ([...] ha x 207zł).

Rozpoznając wniosek o prawo pomocy wniesiony 10 marca 2009r., referendarz sądowy postanowieniem z dnia 31 marca 2009r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w całości, zaś w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został doręczony stronie w dniu 7 kwietnia 2009r. (potwierdzenie odbioru k-37 a.s.). W związku z niewniesieniem przez stronę sprzeciwu, rozstrzygnięcie powyższe stało się prawomocne uzyskując skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, prawomocność orzeczenia wydanego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy powoduje, że zarówno strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy jak i referendarz sądowy związani są oceną prawną sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej wnoszącego o przyznanie prawa pomocy zawartą w prawomocnym orzeczeniu.

W kolejnym wniosku złożonym 23 lipca 2009r. strona ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Zakres żądania ponownego wniosku o prawo pomocy jest więc tożsamy z żądaniem zawartym we wniosku o prawo pomocy z dnia 10 marca 2009r., rozpoznanym 31 marca 2009r. Nie uległy również zmianie okoliczności sprawy. Strona powołała się na te same okoliczności dotyczące jej stanu finansowego i rodzinnego jak w poprzednim wniosku, nie wykazała również, aby zubożeniu uległ jej majątek. W piśmie z 21 lipca 2009r. złożonym wraz z urzędowym formularzem wniosku o prawo pomocy skarżący sam przyznał, iż od daty postanowienia z 31 marca 2009r., jego sytuacja materialna nie uległa zmianie. Dlatego uznać należy, że strona nie wykazała aby jej sytuacja materialna uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która stanowiła przedmiot rozpoznania prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009r.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 259 § 3, art. 170 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.