Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 555/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca), Protokolant: Małgorzata Jakubiak, Po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w C. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2004 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W., w wyniku podjętej kontroli podatkowej w "A" sp. z o.o. w C. B. za okres m. in. od 1 maja 2003 r. do 31 maja 2005 r. stwierdził naruszenie przez spółkę przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

W lutym 2004 r. nieprawidłowości dotyczyły rozliczenia podatku należnego, tj. nie opodatkowania czynności przekazania na cele reprezentacji i reklamy 64 paczek papierosów, których nabycie potwierdzają :

- faktura VAT z dnia [...]r., nr [...], na wartość netto [...]zł i podatek VAT [...]zł, ujęta przez spółkę w rejestrze zakupu za styczeń 2004 r.,

- faktura VAT z dnia [...]r., nr [...], na wartość netto [...]zł i podatek VAT [...]zł, ujęta przez spółkę w rejestrze zakupu za luty 2004 r., dokumentujące zakup papierosów w ilości odpowiednio 96 i 800 paczek.

Spółka, do powyższych ustaleń, zawartych w protokole z dnia [...]r., nr [...], wniosła zastrzeżenia (pismo z dnia [...]r.), w których stwierdziła, że nie zgadza się ze stanowiskiem kontrolujących, iż czynność przekazania na cele reprezentacji zakupionych uprzednio papierosów nie została opodatkowana. Spółka podniosła, iż przedmiotowe papierosy przekazywała gratisowo wraz z mączką dolomitową opodatkowując sprzedaż mączki dolomitowej stawką 7% VAT.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W., po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją z dnia [...]r., nr [...], określił "A" sp. z o.o. w C. B. za luty 2004 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podatkiem VAT do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...]zł., w miejsce zadeklarowanej nadwyżki w wysokości [...]zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie z tytułu sankcji w kwocie [...]zł.

Od powyższej decyzji spółka złożyła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie art. 15 ust. 3 i art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., zwanej dalej ustawą o VAT), poprzez uznanie, że od papierosów przeznaczonych na cele reprezentacji i reklamy należało odprowadzić 22 % podatek VAT. Spółka podniosła, że papierosy były przekazywane kontrahentom wraz z towarem, który już wcześniej został opodatkowany przy jego sprzedaży. Zdaniem skarżącej w przypadku dodatkowego opodatkowania papierosów powstałoby podwójne opodatkowanie.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W., po dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, decyzją z dnia [...]r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazano, iż ze zgromadzonych dokumentów wynika, że w kontrolowanym okresie spółka uzyskiwała przychody ze sprzedaży mączki dolomitowej oraz świadczonych usług budowlanych. W miesiącu styczniu i lutym 2004 r. strona dokonała zakupu łącznie 896 paczek papierosów, których wartość ustalono na podstawie faktur zakupu ujętych w prowadzonych rejestrach zakupu za styczeń i luty 2004r. i rozliczonych w deklaracjach VAT-7 za przedmiotowe miesiące. Towar ten, jak wynika z oświadczenia spółki z dnia [...]r., został przeznaczony na potrzeby reprezentacji i reklamy w ilości 64 paczek w lutym 2004 r., gdyż papierosy były przekazywane kontrahentom wraz ze sprzedawanym towarem, tj. mączką dolomitową.

W tej sytuacji, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, dokonane przez organ podatkowy I instancji wyliczenie wartości towarów przekazanych na cele reprezentacji i reklamy uznać należy za prawidłowe. Fakt przekazywania towarów na cele reprezentacyjne zobowiązywał podatnika do wystawienia stosownego dokumentu i ujęcia go w ewidencji podatku VAT oraz wyliczenia od wartości towarów przekazanych na cele reprezentacji i reklamy podatku należnego. Niedopełnienie tego obowiązku upoważniało organ podatkowy do wyliczenia wartości towaru nie zaewidencjonowanego i wyliczenie od tej wartości podatku.

Organ odwoławczy, odnosząc się natomiast do argumentów spółki zawartych w złożonym odwołaniu oraz zastrzeżeniach z dnia [...]r., zauważał, iż fakt opodatkowania przez spółkę towaru, do którego w ramach reklamy strona dołączała sporne papierosy, w żaden sposób nie wpływa na zwolnienie z obowiązku odprowadzenia do budżetu podatku należnego od wartości towaru przeznaczonego na potrzeby reprezentacji i reklamy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spółka podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi podatkowemu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwie interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.

Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a.

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, iż stosownie do przepisu art. 2 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ust. 1), eksport i import towarów i usług (art. 2), a także m. in. przekazanie lub zużycie przez podatnika towarów na potrzeby reprezentacji albo reklamy (ust. 3 pkt 1).

Jak słusznie podnosiły to organy podatkowe obowiązek podatkowy związany z przekazaniem towarów na potrzeby reprezentacji i reklamy, o którym mowa w powołanym wyżej art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, nie jest uzależniony ani od rodzaju towaru przeznaczonego na potrzeby reprezentacji i reklamy, ani od ilości tego towaru, ani też od formy, w jakiej czynność przekazania na potrzeby reprezentacji (reklamy) jest realizowana. W konsekwencji przyjętego unormowania w sytuacji, gdy podatnik decyduje o przekazaniu określonego towaru na potrzeby reprezentacji (reklamy) to zobowiązany jest uiścić należny podatek, niezależnie od tego, w jaki sposób towar ten zostanie w ramach reprezentacji (reklamy) zużytkowany.

Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministarcyjnym, w którym m. in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2562/04 (LEX nr 173026), stwierdził jednoznacznie, iż "uznanie, że przekazywane towary są materiałami reklamowymi, a zatem ich przekazywanie innym podmiotom nastąpiło na potrzeby reklamy sprawia, iż zasadne było uznanie, że czynności te były czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, o których mowa w art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50)".

Stąd też mając na względzie, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego należało na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzec jak w sentencji wyroku.