Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 924/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 73
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 29 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 624/24 o odrzuceniu skargi i oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. Z. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2024 r. nr 650/2024 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ skarżąca na wezwanie Sądu nie uzupełniła braku formalnego skargi przez wskazanie nr PESEL; oraz na podstawie art. 247 p.p.s.a. oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi wynikającą z odrzucenia skargi.

Sąd I instancji wskazał, że stosowne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych (co do wymogu z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) zostało doręczone skarżącej w trybie zastępczym, o jakim mowa art. 73 p.p.s.a.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, przedstawiając argumentację wskazującą na brak skuteczności doręczenia jej wezwania w trybie zastępczym. W załączeniu do zażalenia przedstawiła awizo, z którego wynika, że przesyłka była do odebrania w Urzędzie Pocztowym w Pielgrzymce; jednak jak się okazało, przesyłka oczekiwała na obiór w Urzędzie Pocztowym w Złotoryi. Tego rodzaju okoliczności, ale po ich wyjaśnieniu, uniemożliwiły już skarżącej podjęcie przesyłki w terminie z uwagi na jej zwrot do nadawcy, czyli Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie podlega uwzględnieniu, ponieważ Sąd I instancji wadliwie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę oraz wadliwe zastosował art. 247 p.p.s.a. i oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, ponieważ nieznane były Sądowi I instancji okoliczności związane z doręczeniem skarżącej wezwania, w postaci błędnego oznaczenia miejsca odbioru przesyłki.

Choć na przesyłce zwróconej do Sądu I instancji widnieje adnotacja o pozostawieniu przesyłki nr (00)759007734020607450 w placówce pocztowej UP1 Złotoryja; jednak z przedstawionego przez skarżącą awiza dotyczącego przesyłki o ww. numerze wynika, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej FUP Pielgrzymka. Tym samym skarżąca uprawdopodobniła swoją argumentację przedstawioną w zażaleniu. Należy wskazać, że skuteczność doręczenia przesyłki w trybie zastępczym jest uzależniona od spełnienia przez doręczającego wszystkich wymagań z art. 73 p.p.s.a., których w niniejszej sprawie nie spełniono, błędnie informując skarżącą gdzie pozostawiono przesyłkę do odbioru.

W tych okolicznościach skarżąca trafnie podważyła skuteczność doręczenia jej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie nr PESEL, co uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji w całości.

Jednocześnie wskazania wymaga, że na aktualnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca w zażaleniu wskazała swój nr PESEL, co oznacza, że Sąd I instancji nie jest obowiązany już ponawiać do skarżącej wezwania w tym przedmiocie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.