Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1509/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono postanowienie organu II i I instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Mirosław Bator SWSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. Zakładów [...] S.A. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 września 2023 roku, znak: SKO.ZP/415/233/2023 w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz K. Zakładów [...] S.A. z siedzibą w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta Chrzanowski postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2023 r. znak: AGN.6124.217.2023.AS28 odmówił uzgodnienia projektu decyzji nr ZPiGN.6730.60.2022 ustalającej warunki zabudowy w obszarze części działek położonych w jedn. ewid. B. [...], [...], [...] obręb J. (zał.1a) oraz części działek ozn. nr. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb R. (zał.1b), dla budowy części drogi technicznej o długości 1493,0 m o nawierzchni nieutwardzonej tłuczniem, łączącej Zakole A z Zakolem B, biegnącej w międzywalu rzeki Wisły w msc. J. , oraz w zawalu wraz z obiektami towarzyszącymi od drogi dojazdowej łączącej z ul. [...] w J. z rampą wałową do zakola w R. .

Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji podkreślił, że planowana przez K. S.A. z siedzibą w K. inwestycja nie może zostać pozytywnie zaopiniowana, gdyż nie spełnia wymagań wskazanych przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Wskazany teren inwestycji, nie został objęty zgodą właściwego ministra ds. rozwoju wsi na zmianę przeznaczenia użytków rolnych, gruntów ornych, łąk trwałych, pastwisk trwałych - klas bonitacyjnych I-III na cele nierolnicze i nieleśne. Wnioskowane przez Spółkę zamierzenie obejmuje budowę na części działek położonych w jedn. ewid. B. obręb J., oraz części działek obręb R. części drogi technicznej o długości 1493,0 m o nawierzchni nieutwardzonej tłuczniem, łączącej Zakole A z Zakolem B, biegnącej w międzywalu. rzeki Wisły w msc. J. , oraz w zawalu wraz z obiektami towarzyszącymi od drogi dojazdowej łączącej z ul. [...] w J. z rampą wałową do zakola w R. . Wskazano na treść art. 7 ust.1 u.o.gr.l. umożliwiający lokalizację nowej zabudowy na gruntach rolnych klas I-III, wyłącznie w sytuacji wskazanej w tym przepisie, czyli w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto wskazano, że zgodnie z art. 7 ust. 2a u.o.gr.l. nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli grunty te spełniają łącznie określone w tym przepisie warunki. Jego warunki jak wykazało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie zostały łącznie spełnione. Żadna z działek wskazanego terenu inwestycji nie zawiera się w obszarze zwartej zabudowy; nie są one położone w odległości nie większej niż 50 m od granicy najbliższej działki budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ani też w odległości nie większej niż 50 metrów od drogi publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zaś ich powierzchnia nie przekracza 0,5 ha, bez względu na to, czy stanowią jedną całość, czy stanowią kilka odrębnych części.

Zażalenie na to postanowienie złożyły K. S.A. z siedzibą w K. podkreślając, że ustalenia organu uzgadniającego są nieprawidłowe. Wskazano na zawarty w art. 7 ust. la u.o.g.r.l wyjątek, który wyłącza stosowanie art. 7 ust. la u.o.g.r.l. dla terenów, dla których miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie sporządza się. Zmiana przeznaczenia gruntu rolnego na cele nierolnicze może nastąpić poza miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a więc bez konieczności uzyskania zgody właściwego ministra, jeżeli dotyczy terenów dla których nie sporządza się mpzp., a nadto brak przepisów, które ustanawiałyby taki obowiązek w odniesieniu do terenów objętych planowanym przedsięwzięciem. Obowiązek taki nie wynika także z zapisów obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Babice uchwalonego przez Radę Gminy Babice uchwałą nr LIV/414/2022 z dnia 28 września 2022 r. w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Babice. Studium wyznacza wprost obszary wymagające zgody zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Znajdują się one powyżej wału przeciwpowodziowego rzeki Wisły, poza granicami terenu objętego wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 5 września 2023 r. nr SKO .ZP/415/233/2023, na podstawie art. 53 ust. 4 pkt. 6, art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.) w związku z art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1161), oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu podano, iż teren wnioskowanej inwestycji budowlanej to obszar części działek, które zgodnie z mapą ewidencyjną i wypisami z ewidencji gruntów stanowią użytki ŁII, ŁIII ( łąki trwałe ) RII , RIIa ( grunty orne ) Ps III ( pastwiska trwałe ) , Lz V ( grunty zadrzewione ), K (użytki kopalne), Wp ( grunty pod wodami powierzchniowymi), N (nieużytki), Tr (tereny różne), Dr (drogi). Teren nie posiada wymaganej zgody na zmianę przeznaczenia gruntu rolnego na cele nierolnicze i nieleśne. Nie jest także objęty ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wedle zapisów art. 92 ust. 2 ugn, za nieruchomości wykorzystywane na cele rolne i leśne uznaje się nieruchomości wykazane w katastrze nieruchomości jako użytki rolne albo grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także wchodzące w skład nieruchomości rolnych użytki kopalne, nieużytki i drogi, jeżeli nie ustalono dla nich warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wedle wymogów art. 61 ust. 1 upzp wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia m.in. warunku: iż wnioskowany teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a, którą uzyskuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sporządzanym w trybie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na mocy art. 7 ust. 2a w/w ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli grunty te spełniają łącznie następujące warunki:

1. co najmniej połowa powierzchni każdej zwartej części gruntu zawiera się

w obszarze zwartej zabudowy;

2. położone są w odległości nie większej niż 50 m od granicy najbliższej działki

budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o

gospodarce nieruchomościami;

3. położone są w odległości nie większej niż 50 metrów od drogi publicznej w

rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;

4. ich powierzchnia nie przekracza 0,5 ha, bez względu na to, czy stanowią jedną

całość, czy stanowią kilka odrębnych części. Po przeanalizowaniu akt sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił zgodność planowanej inwestycji z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Znaczenie decydujące dla oceny zaskarżonego postanowienia Starosty Chrzanowskiego mają w świetle tego przepisu okoliczności faktyczne ustalone w postępowaniu wyjaśniającym. Z analizy przedłożonych map zasadniczych, informacji z rejestru gruntów wynika, że wnioskowane do zainwestowania grunty stanowiąc działki nr: [...] [...], [...], [...], [...], [...] oraz część działek nr [...],[...] w obr. R. i część działek nr [...] obr. J. nie spełniają powyższych warunków. Stanowią bowiem grunty rolne klasy I-III i przeznaczenie ich na cele nierolnicze i nieleśne wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Decyzja organu wyrażającego zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na grunty inne niż rolnicze przeznaczenie, stanowi jedynie podstawę do przeprowadzenia przez gminę odpowiedniej procedury związanej z przygotowaniem i uchwaleniem planu. Decyzja tego rodzaju ma charakter uznaniowy i dopiero w procedurze uchwalania planu podjęta zostaje przez organ planistyczny decyzja co do ewentualnej zmiany przeznaczenia.

Na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę złożyły K. S.A. z siedzibą w K. zarzucając naruszenie:

1. art 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że teren inwestycji wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze;

2. art. 7 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 1a oraz ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że grunty rolne stanowiące teren inwestycji wymagają zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze w drodze zgody udzielanej przez właściwego ministra w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy zmiana przeznaczenia tych gruntów może nastąpić poza miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i tym samym bez konieczności uzyskiwania takiej zgody, bowiem dotyczy terenu, dla którego nie sporządza się miejscowego planu;

3. art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. - poprzez bezpodstawne pozbawienie możliwości skorzystania przez inwestora z prawa do zagospodarowania terenu, zgodnie z warunkami ustalonymi w projekcie decyzji o warunkach zabudowy.

4. art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa - poprzez niewywiązanie się z obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego i dowolną jego ocenę oraz nienależyte uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, w tym przede wszystkim brak odniesienia się do zarzutów zażalenia, a także niewyjaśnienie czy teren inwestycji jest objęty zgodą na zmianę przeznaczenia terenu, uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc (w oparciu o treść art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p.).

W uzasadnieniu podkreślono, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie powinien znaleźć wyjątek określony art. 7 ust. 1a u.o.g.r.l. Na powyższe skarżąca zwracała uwagę w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, wnosząc przy tym o przeprowadzenie analizy obowiązującego studium gminy Babice, którym objęty jest teren planowanej inwestycji, co zostało całkowicie zignorowane przez organ II instancji. Studium gminy Babice (zm. ost. uchwałą nr LIV/414/2022 Rady Gminy Babice z dnia 28 września 2022 r. w sprawie uchwalenia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Babice) nie kwalifikuje terenów objętych wnioskiem inwestora jako obszarów wymagających zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. W załączniku nr 4 do ww. uchwały o zmianie studium - rysunek pn. "Kierunki zagospodarowania przestrzennego", tereny te zostały oznaczone symbolem ZW, tj. tereny zieleni nieurządzonej w obrębie wałów, położone na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią. Studium wyznacza pewne obszary wymagające zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze (oznaczone poziomymi liniami w kolorze żółtym), ale znajdują się one powyżej wału przeciwpowodziowego rzeki Wisły, poza granicami terenu objętego wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zwrócono uwagę, że działanie organu planistycznego jest całkowicie świadome i celowe. W załączniku nr 3 do uchwały o zmianie studium - rysunek pn. "Uwarunkowania rozwoju", teren inwestycji podobnie jak teren położony powyżej wału przeciwpowodziowego, zostały oznaczone jako tereny gruntów rolnych klas I-III. Organ planistyczny dokonał więc w studium celowego wyłączenia obszaru obejmującego teren inwestycji spod obowiązku uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Okoliczności sprawy i dokumenty, do których dotarła skarżąca wskazują, że wątpliwości w tym zakresie budzi treść studium. Jak wyżej wskazano, teren inwestycji podobnie jak teren położony powyżej wału przeciwpowodziowego, zostały oznaczone jako tereny gruntów rolnych klas I-III, jednak studium nakłada obowiązek uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych tylko w odniesieniu do gruntów położonych po północnej stronie wału. Wyłączenie obszaru obejmującego teren inwestycji spod ww. obowiązku może wynikać z faktu, że przedmiotowa zgoda istniała w dacie uchwalenia studium.

Po drugie, skarżąca zwróciła uwagę, że w zbiorach Śląskiej Biblioteki Cyfrowej na stronie internetowej pod adresem https://sbc.org.pl/, można znaleźć archiwalne dzienniki urzędowe Województwa Katowickiego (którego administracyjną częścią była ówcześnie gmina Babice). W Dzienniku Urzędowym Województwa Katowickiego nr 1 z 1990 r. na stronie 23 pod pozycją 45 zamieszczona została uchwała nr VIII/33/89 Gminnej Rady Narodowej w Babicach z dnia 19 grudnia 1989 r. w sprawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Babice, na mocy której uchwalono "Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy Babice". Treść uchwały wskazuje, że projekt miejscowego planu ogólnego gminy został "rozpatrzony w zakresie przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne — przez właściwe organa i uzyskał dnia 30 czerwca 1989 r. pismem Nr GZU-pg. 0602/ /z-27505/88 stosowną zgodę Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Wojewody Katowickiego pismem Nr G-8-7441/4/89 z dnia 19 lipca 1989 r." Dowód: Wyciąg z Dziennika Urzędowego Województwa Katowickiego nr 1 z 1990 r.

Wniesiono o uchylenie rozstrzygnięć obu instancji i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia przez organ przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie przesądzając ostatecznego wyniku sprawy podkreślić należy, że dokonując rozstrzygnięcia organy obydwu instancji, przeprowadziły ustalenia faktyczne i dokonały oceny prawnej niezwykle pobieżnie i powierzchownie. Uzasadnienia postanowień są skrótowe i ogólnikowe. Natomiast o ile organ I instancji nie znał argumentacji strony skarżącej, to organowi II instancji była już ona znana z zażalenia i winien się do niej w sposób wyczerpujący i skonkretyzowany odnieść.

Przechodząc do meritum sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe m.in. w przypadku spełnienia warunku, że teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. O ile część terenu planowanej inwestycji z uwagi na klasę bonitacyjną gleb wymaga co do zasady zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, to jednak organy były obowiązane dokonać ustaleń, czy grunty te nie były objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowego planu, który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Organy tego nie zweryfikowały, stwierdzając jedynie zdawkowo, że grunty te nie były objęte w/w zgodą.

Tymczasem z argumentacji przedstawionej w skardze, z powołaniem się na Dziennik Urzędowy Województwa Katowickiego nr 1 z 29 stycznia 1990 r., którego kopia została dołączona do skargi wynika, że kwestia braku odrolnienia przedmiotowych gruntów nie jest tak oczywista, jak to uważają organy. Na stronie 23 Dziennika, pod pozycją 45 zamieszczona została uchwała nr VIII/33/89 Gminnej Rady Narodowej w Babicach z dnia 19 grudnia 1989 r. w sprawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Babice, na mocy której uchwalono "Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy Babice". Treść uchwały wskazuje, że projekt miejscowego planu ogólnego gminy został: " - rozpatrzony w zakresie przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne — przez właściwe organa i uzyskał dnia 30 czerwca 1989 r. pismem Nr GZU-pg. 0602/ /z-27505/88 stosowną zgodę Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz Wojewody Katowickiego pismem Nr G-8-7441/4/89 z dnia 19 lipca 1989 r....".

Dlatego w ponownym postępowaniu, m.in. w oparciu o powyżej przywołane akty, organ w pierwszej kolejności ustali, czy teren planowanej inwestycji, który co do zasady wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, nie był objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu planu miejscowego obejmującego teren inwestycji, który to plan utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

W przypadku negatywnych w powyższym zakresie ustaleń, organ dokona stosownych ustaleń i zweryfikuje, czy w przedmiotowym wypadku nie zachodzi sytuacja o jakiej stanowi z art. 7 ust. 1a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Przepis ten stanowi, że: "Przepisu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do terenów, dla których miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie sporządza się".

Dokonując ustaleń i oceny w zakresie ewentualnego zastosowania w sprawie art. 7 ust. 1a w/w ustawy organ uwzględni, że dopuszczenie wyjątku z art. 7 ust. 1a wymaga jednoczesnego spełnienia następujących przesłanek:

– teren, na którym znajdują się grunty wymagające zmiany przeznaczenia, nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;

– sporządzenie takiego planu nie jest obowiązkowe z mocy ustaw odrębnych;

– studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie zawiera regulacji odpowiadającej ówczesnej treści art. 10 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p.

Ponieważ w przedmiotowym wypadku planu miejscowego nie ma, organ uwzględni postanowienia studium w kontekście treści ówczesnego art. 10 ust. 2 pkt 9 u.p.z.p., według którego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy określa się obszary, dla których gmina zamierza sporządzić miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w tym obszary wymagające zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Jeżeli w studium zostały określone takie obszary, to działa art. 14 ust. 3 u.p.z.p., stanowiący, że plan miejscowy, w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego w studium. W tej sytuacji gmina musi sporządzić plan miejscowy i zastosowanie znajduje zasada określona w art. 7 ust. 1, a nie wyjątek określony w art. 7 ust. 1a tej ustawy (Danecka Daria, Radecki Wojciech, Ochrona gruntów rolnych i leśnych. Komentarz, wyd. V, Opublikowano: WKP 2021).

Konkludując należy stwierdzić, że w ponownym postępowaniu organ dokona wyczerpujących ustaleń zgodnie z powyżej przedstawionymi wytycznymi i wnikliwie oraz wyczerpująco je oceni, dokonując stosownego do dokonanych ustaleń i ocen rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł.