Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1128/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [A] Sp. z o.o. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu z towarem w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. określił wysokość opłaty za przechowywanie i strzeżenie samochodu ciężarowego marki Mercedes-Benz Actros o numerze rejestracyjnym [...] wraz z towarem (benzyną bezołowiową 95 CN 2710), w łącznej kwocie 774,90 zł. Kosztami tymi obciążeni zostali solidarnie [B] Sp. z o.o. w P. oraz [A] Sp. z o.o. w L.

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K., po rozpoznaniu zażalenia [A] Sp. z o.o. w L., utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, [A] Sp. z o.o. w L., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W jego uzasadnieniu wskazano, że skarżąca Spółka nie dysponuje sporną kwotą, albowiem ponosi znaczne opłaty związane z prowadzeniem bieżącej działalności.

Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Jednakże należy mieć również na względzie, że treść złożonego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, wniosku nie może sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niewątpliwie każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnej jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do jej zapłaty. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.

Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku zauważyć wymaga, że fachowy pełnomocnik skarżącej Spółki wskazał, że podmiot ten nie dysponuje środkami pieniężnymi na zapłatę nałożonej na niego opłaty. Wywieść z tego można zatem, że uiszczenie wymaganej kwoty, wysoce utrudni prowadzenie przez Spółkę działalności gospodarczej. Pełnomocnik nie przedstawił jednakże żadnych dokumentów czy wyliczeń, przedstawiających obecną sytuację finansową Spółki. Sąd nie mógł wobec tego dokonać oceny, czy wystąpienie okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik, jest prawdopodobne i stwierdzić, że uiszczenie nałożonej opłaty wyrządziłoby stronie skarżącej znaczną szkodę albo spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki dla dalszego funkcjonowania Spółki.

W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.