Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 290/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60,  art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Małgorzata Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) przyznać od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. M. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w R. przy ulicy Ż. [...] kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz kwotę 92,40 (dziewięćdziesiąt dwa 40/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wpłynęła skarga M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej.

Skarżącej na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy ustanowiono pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. M..

Wyrokiem z dnia 6 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

Pełnomocnik skarżącej wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzuciła naruszenie przepisów postępowania poprzez zawiadomienie jedynie adwokata i niezawiadomienie skarżącej o terminie rozprawy, podczas gdy skarżąca nie udzieliła jeszcze pełnomocnictwa adwokatowi z urzędu, przez co została pozbawiona możliwości obrony swych praw przed Sądem.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2009 r. zapadłym w sprawie I OSK 717/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Na skutek ponownego rozpoznania w sprawie został wyznaczony termin rozprawy na dzień [...] września 2009 r.

Pismem z dnia [...] września 2009 r. pełnomocnik skarżącej złożyła do tutejszego Sądu wniosek o cofnięciu skargi z uwagi na to, że obecnie córka skarżącej sprawuje nad nią całodobową opiekę w miejscu jej zamieszkania. Ponadto pełnomocnik skarżącej wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów świadczonej pomocy prawnej z urzędu jednocześnie oświadczając, iż nie zostały one uiszczone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy w przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

Każdorazowo więc w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd ma obowiązek zbadać, czy czynność ta jest dopuszczalna w świetle prawa. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. niedopuszczalne będzie cofnięcie skargi, które ma na celu obejście prawa, a więc samo w sobie jest czynnością zgodną z ustawą, jednak wywołuje objęty zamiarem stron skutek naruszający zakazy i nakazy ustawowe. Sąd uzna wycofanie skargi za niedopuszczalne także wtedy, gdy w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności.

W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł przeszkód do stwierdzenia dopuszczalności wycofania skargi, w związku z tym wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącej, jak również mając na uwadze treść art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.).