Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1240/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , , po rozpoznaniu 16 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 21 sierpnia 2024 r. nr 2401-IOV1.4103.54.2024.AWE1 UNP: 2401-24-206298 w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za marzec 2024 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z 12 września 2024 r. M. K. (dalej: skarżący), zastępowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 24 października 2024 r. skarżący, do rąk pełnomocnika, został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Równocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 24 października 2024 r., w piśmie z 25 października 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni także pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismo sądowe z 25 października 2024 r., zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z załącznikami (w tym odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu) zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) 29 października 2024 r. Termin przewidziany na usunięcie braków skargi upłynął 5 listopada 2024 r. W tym terminie braki skargi nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.

Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona. Nie wskazano w niej również numeru PESEL skarżącego, a pełnomocnik nie przedłożył stosownego dokumentu wykazującego jego umocowanie do zastępowania skarżącego w toku postępowania. Skarżący, zastępowany przez pełnomocnika, został w związku z tym w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braków formalnych i braku fiskalnego skargi. Korespondencja sądowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo sądowe z 25 października 2024 r. z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) w dniu 29 października 2024 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł usunąć braki skargi upłynął 5 listopada 2024 r. (wtorek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braków skargi.

W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym oraz brakami formalnymi, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.