Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 929/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 października 2014 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie wniosku J. D. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika -postanawia- oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. J. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zwany dalej WINGiK) z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], wydana w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Organy obu instancji kierowały się następującymi okolicznościami prawnymi i faktycznymi: wnioskiem z dnia 23 marca 2009 r. Nadleśnictwo [...] zwróciło się do Starostwa Powiatowego [...] o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w obrębie ewidencyjnym [...], na podstawie przedłożonego operatu technicznego wpisanego do zasobu powiatowego w dniu 24 lutego 2009 r., za nr [...].

W sprawie zostały wydane następujące decyzje WINGiK:

1) z [...] marca 2012 r., nr [...], którą uchylono w całości decyzję Starosty [...] z [...] października 2011 r., nr [...], w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...] przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 111 i nr 112 oraz zmianie powierzchni tych działek, i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji,

2) z [...] sierpnia 2013 r., nr [...], którą uchylono w całości decyzję Starosty z [...] czerwca 2013 r., nr [...], w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], gmina [...] przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 111 i nr 112 oraz zmianie powierzchni tych działek, i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Nadleśnictwa – Starosta decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], orzekł:

w pkt 1) o dokonaniu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków wsi S., gmina [...] w następujący sposób:

- sprostować w części kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków przebieg granicy między działkami nr 111 i nr 112,

- działka nr 111 zmienia powierzchnię z 15,12 ha na 19,0398 ha,

- działka nr 112 zmienia powierzchnię z 42,81 ha na 38,52 ha,

w pkt 2) zmiany wprowadza się na podstawie operatu pomiarowego przyjętego do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] w dniu 24 lutego 2009 r. pod numerem [...] oraz wykazu zmian gruntowych wraz z mapą uzupełniającą, przyjęte do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] w dniu 8 listopada 2013 r. pod numerem [...].

W uzasadnieniu Starosta wskazał, że po przeprowadzonym w 2009 r. wznowieniu przebiegu granic pomiędzy działką nr 111 i nr 112 stwierdzono, że granica uwidoczniona na mapach ewidencyjnych odbiega od stanu faktycznego na gruncie. W związku z tym zlecono opracowanie wykazu zmian, który uwidoczni różnicę między przebiegiem granic w terenie, a mapą ewidencyjną. Sporządzony wykaz zmian gruntowych wraz z mapą z aktualizacji ewidencji gruntów i budynków wsi S., gmina [...], został przyjęty do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej [...] w dniu 8 listopada 2013 r., pod numerem [...]. W operatach ewidencji gruntów i budynków wsi S., gmina [...], na podstawie powyższego wykazu zmian danych ewidencyjnych, poprawiono błędny przebieg granicy między działkami nr 111, a nr 112 i wyliczono ich powierzchnię z dokładnością zapisu do metra kwadratowego.

Odwołanie od tej decyzji złożył J. J., reprezentowany przez J. D. nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, podnosząc, że jest ono powieleniem poprzednich decyzji. Odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o naprawienie szkody w postaci przywrócenia stanu faktycznego areału (206,70 ha), który został zakupiony od Skarbu Państwa przez D. J. w 1995 r., a którego jest spadkobiercą.

WINGiK decyzją z dnia [...] maja 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił przebieg sprawy i stwierdził, że wykonana na potrzeby prowadzonego przez organ I instancji postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków wsi S., gmina [...] dokumentacja geodezyjna [...], uwzględnia dane z dokumentów źródłowych znajdujących się w zasobie Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, dotyczące przebiegu granicy między działką nr 29/3 (obecnie 111) i działką nr 29/2 (obecnie nr 112). Wykazany na mapie uzupełaniającej przebieg tej granicy pokrywa się ze stanem faktycznego zagospodarowania na gruncie. Granice te zostały w terenie bezspornie wskazane przez właścicieli przedmiotowych działek co znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Organ odwoławczy zaznaczył, że dokumentacja geodezyjna [...] spełnia wymogi obowiązujących przepisów, zatem mogła być podstawą decyzji Starosty w sprawie zmian w operacie ewidencji. WINGiK odnosząc się do zarzutów odwołania, wyjaśnił, że w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się powierzchnię gruntów obowiązującą aktualnie, co oznacza, że nie ma podstaw do wprowadzenia zmian ewidencyjnych z mocą wsteczną, czyli na gruncie niniejszej sprawy w oparciu o powierzchnię z aktu notarialnego, skoro dane te na podstawie dostępnych organowi dokumentów nie są aktualne. W ocenie WINGiK dokonane decyzją Starosty zmiany są zasadne i znajdują potwierdzenie w zebranym przez organ I instancji materiale dowodowym.

J. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) skargę na decyzję WINGiK z dnia [...] maja 2014 r. wnosząc o jej uchylenie, nakazanie sprostowania granic między działkami nr 111 i nr 112, tak aby jej areał pozostał w wartości z dnia zakupu w 1995 r. tj. 44,21 ha, oraz nakazanie przeprowadzenia inwentaryzacji gruntów we wsi W. tak aby zakupiony przez D. J. areał we wsi W. powrócił do stanu 206,70 ha zawartego w akcie notarialnym z 1995 r. J. J. zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza jego prawa materialne i dobra osobiste, co wynika z popierania niestaranności pracy Starostwa Powiatowego, przez tolerowanie braku uzasadnienia prawnego decyzji zgodnie z art. 107 k.p.a. oraz tolerowanie nieuzasadnionego przedłużenia postępowania z naruszeniem prawa, nadto zarzucił brak staranności w zbieraniu dowodów oraz mylną ocenę stanu faktycznego polegającą na wadliwej interpretacji prawa własności.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji jest rażącym nadużyciem obalającym zasady praworządności do jakiej zobligowane jest Państwo w stosunku do obywatela.

W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, wywodząc tak jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Adwokat J. D. działająca w imieniu J. D. w odpowiedzi na wezwanie Sądu (o wykazanie uprawnienia do reprezentowania skarżącego przez J. D. przed WSA) - pismem z 6 września 2014 r. wniosła o dopuszczenie do udziału w sprawie jako uczestnika postępowania sądowego J. D. Wyjaśniła, że skarżący J. J. na stałe zamieszkuje w W., dlatego udzielił pełnomocnictwa J. D. do reprezentowania go w sprawach administracyjnych, a także przed wszelkimi Sądami. W ramach ww. upoważnienia J. D. reprezentował skarżącego w toku całego postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i dysponuje on wszelkimi niezbędnymi informacjami mającymi znacznie dla rozpoznania niniejszej sprawy i jako jedyny posiada kompletną wiedzę odnośnie przebiegu wszystkich dotychczasowych stadiów postępowania. W związku z tym jego udział w sprawie jest konieczny, uzasadniony i wpłynie pozytywnie na realizację zasady bezpośredniości oraz ustalenie całokształtu okoliczności sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z treści art. 33 § 1 P.p.s.a. wynika, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 P.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie (art. 33 § 2 P.p.s.a.).

W postępowaniu przed sądem administracyjnym oprócz skarżącego

i organu, mogą więc brać udział również uczestnicy na prawach strony, oraz pozostali uczestnicy o których mowa w art. 33 § 2 P.p.s.a.

Uczestnicy na prawach strony - którzy brali udział w postępowaniu administracyjnym wskazani w art. 33 § 1 P.p.s.a., są dopuszczeni do postępowania sądowoadministracyjnego z mocy prawa z chwilą jego wszczęcia. Natomiast pozostali uczestnicy, którzy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym, a wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy ich interesu prawnego, mogą zgłosić udział w tym postępowaniu i wnioskować o dopuszczenie ich do tego postępowania w charakterze uczestnika.

Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako k.p.a.), stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie "interes prawny", użyte w przepisie art. 28 k.p.a., rozumiane w bezpośrednim znaczeniu oznacza interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo. O tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994/10, poz. 199, Lex Polonica nr 299646). Istoty interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawa materialnego. Dla stwierdzenia interesu prawnego wymagane jest ustalenie związku polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna lub postanowienie) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Podkreśla się przy tym, że interes prawny powinien być indywidualny, własny, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które w danej sprawie uzasadniały zastosowanie normy prawa materialnego (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. I OSK 919/2004 Lex Polonica nr 387073, ONSAiWSA 2005/5 poz. 92).

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W niniejszej sprawie faktem bezspornym jest, że skarżący J. J. jest właścicielem nieruchomości będących przedmiotem niniejszego postępowania we wsi S. Natomiast J. D. reprezentował skarżącego w toku całego postępowania administracyjnego.

Podkreślenia wymaga, że występowanie przez J. D. w postępowaniu administracyjnym w charakterze pełnomocnika J. J. nie uzasadnia jego interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, tym bardziej, że nie jest on właścicielem nieruchomości objętych zmianami w operacie ewidencji gruntów i budynków w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że J. D. nie może być dopuszczony do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w tej sprawie, gdyż nie ma on interesu prawnego w wydaniu przez Sąd orzeczenia i nie był on stroną postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję. Ma on natomiast interes faktyczny, co jednak nie uzasadnia dopuszczenia do udziału w sprawie.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a.