Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 842/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 17 ust     1  , art 1 , art 12  ust 4  w zw z art 4 a , art 11c , art 11 f   ust 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 721
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 12 maja 2023 r., znak: WI-VI.7821.1.2.2023.AL w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 12 maja 2023 r., znak WI-VI.7821.1.2.2023.AL, po rozpatrzeniu odwołania B. J. od decyzji Starosty Krakowskiego z dnia 2 grudnia 2022 r. nr 22.2022 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: "Budowa i rozbudowa drogi gminnej, publicznej w R. , gm. K.", na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 775; dalej: k.p.a.) oraz art. 11g ust. 1 pkt 1 i art. 11c ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 162; dalej: specustawa):

I. Uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu:

- znajdującego się na str. 3 wiersz od 1 do 4 licząc od dołu strony o treści:

"- projekt podziału ww. nieruchomości sporządzony został przez uprawnionego geodetę: mgr inż. Ł. K. upr. nr [...] oraz przyjęty przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. w dniu 05.05.2022 r. pod numerem [...] oraz w dniu 04.11.2022 r. pod numerem [...]"

- oraz na str. 4 w wierszu od 1 do 3 licząc od góry strony o treści:

"Powyższe stanowi załącznik nr 2 do niniejszej decyzji, będący integralną jej częścią. Na wskazanym załączniku nr 2 pn.: "Mapa z projektem podziału nieruchomości", czerwoną linią ciągłą oznaczono linie podziału ww. nieruchomości."

i w tym zakresie orzekł o nowym zapisie:

"- projekt podziału ww. nieruchomości sporządzony został przez uprawnionego geodetę: mgr inż. Ł. K. upr. nr [...] oraz przyjęty przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w K. w dniu 15.03.2023 r. pod numerem [...] oraz w dniu 04.11.2022 r. pod numerem [...]

Powyższe stanowią nw. załączniki:

Załącznik Nr 2 do decyzji Starosty Krakowskiego zawiera 1 mapę jednostkową z projektem podziału nieruchomości dla działki nr [...] obręb [...] R. wraz z tabelarycznym wykazem zmian gruntowych i 1 mapę zbiorczą z projektem podziału nieruchomości dla działek nr [...] i [...] obręb [...] R. wraz z tabelarycznymi wykazami zmian gruntowych.

Załącznik nr 2/N do niniejszej decyzji Wojewody Małopolskiego zawiera 1 mapę zbiorczą z projektami podziału nieruchomości w skali 1:1000 wraz z tabelarycznymi wykazami zmian gruntowych dla pozostałych - 31 działek wyszczególnionych w punkcie I.1 decyzji Starosty Krakowskiego."

II. Uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu znajdującego się na str. 4, w wierszu od 5 do 7 licząc od góry strony, o treści:

"1) Zatwierdzenie projektu:

Tut. organ adm. arch.-bud. zatwierdza projekt budowlany dla przedmiotowej inwestycji - stanowiący załącznik nr 3 do przedmiotowej decyzji, stanowiący integralną jej cześć."

i w tym zakresie orzekł o nowym zapisie:

"1) zatwierdzam projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany, będący Załącznikiem Nr 3."

III. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu

- znajdującego się na str. 5 i 6 obejmującego całą tabelę dotyczącą działek – ich numerów przed podziałem i po podziale a także sposób ich przeznaczenia,

- znajdującego się na str. 6 w wierszu od 13 do 14 o treści:

"Budowy i przebudowy sieci uzbrojenia terenu zgodnie z pkt III ppk 1.1 w Ip. 1-40 tabeli nin. decyzji oraz zgodnie z projektem zatwierdzonym nin. decyzją."

- znajdującego się na str. 6 w wierszu od 18 do 19 o treści:

"Budowy i przebudowy sieci uzbrojenia terenu, zgodnie z tabelą w pkt III 1.1 w lp. 1-40 tabeli nin. decyzji oraz zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym nin. decyzją"

i w tym zakresie orzekł o nowym zapisie:

- znajdującym się na str. 5 i 6 obejmujący całą tabelę o dotyczącą działek- ich numerów przed podziałem i po podziale a także planowane roboty budowlane,

- znajdującym się na str. 6 w wierszu od 13 do 14 o treści:

"Budowy i przebudowy sieci uzbrojenia terenu zgodnie z ww. tabelą lp. 1-38. oraz

- znajdującym się na stronie 6 w wierszu od 18 do 19 o treści:

"Budowy i przebudowy sieci uzbrojenia terenu zgodnie z ww. tabelą lp. 1-38.

IV. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu znajdującego się na str. 6, w wierszu od 20 do 23 licząc od góry strony, o treści:

"Pas terenu określający obowiązek wynikający z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "e" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - został oznaczony na załączniku nr 1 do nim. decyzji Starosty Krakowskiego pn.: "Mapa z proponowanym przebiegiem drogi"- linia przerywaną koloru różowego."

i w tym zakresie orzekł o nowym zapisie:

"Pas terenu określający obowiązek wynikający z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "e" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych został oznaczony na załączniku Nr 1/N do decyzji Wojewody Małopolskiego, znak: WI-VI.7821.1.2.2023.AL, tj. na mapie przedstawiającej proponowany przebieg ww. drogi opracowanej w skali 1:500 - linią przerywaną koloru różowego."

V. Uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu znajdującego się na str. 7, w wierszu od 9 do 12 licząc od góry strony, o treści:

"Pas terenu określający obowiązek wynikający z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "e" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - został oznaczony na załączniku nr 1 do nim. decyzji Starosty Krakowskiego pn.: "Mapa z proponowanym przebiegiem drogi"- linia przerywaną koloru niebieskiego."

i w tym zakresie orzekł o nowym zapisie:

"Pas terenu określający obowiązek wynikający z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "f" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych został oznaczony na załączniku Nr 1/N do decyzji Wojewody Małopolskiego, znak: WI-VI.7821.1.2.2023.AL, tj. na mapie przedstawiającej proponowany przebieg ww. drogi opracowanej w skali 1:500 - linią przerywaną koloru niebieskiego."

VI. Uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu znajdującego się na str. 8, w wierszu od 17 do 20 licząc od góry strony, o treści:

"Pas terenu określający obowiązek wynikający z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "h" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - został oznaczony na załączniku nr 1 do nim. decyzji Starosty Krakowskiego pn.: "Mapa z proponowanym przebiegiem drogi"- linia przerywaną koloru brązowego."

i w tym zakresie orzekł o nowym zapisie:

"Pas terenu określający obowiązek wynikający z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "h" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych został oznaczony na załączniku Nr 1/N do decyzji Wojewody Małopolskiego, znak: WI-VI.7821.1.2.2023.AL, tj. na mapie przedstawiającej proponowany przebieg ww. drogi opracowanej w skali 1:500 - linią przerywaną koloru brązowego."

VII. Uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu znajdującego się na str. 9, w wierszu od 10 do 34 licząc od góry strony, o treści:

"Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne wymaga rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania:

• Rozbiórka kolidujących ogrodzeń,

Lp. Nr działki ewidencyjnej strona

1 [...]

2 [...]

3 [...] (w rejonie działki nr [...]) L

6.2. Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "j" ustawy z dnia 10 kwietnia 2023 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zezwalam na wykonanie ww. obowiązków w zakresie:

Likwidacji obiektów nieprzeznaczonych do dalszego użytkowania zgodnie z pkt III ppkt 6.1. w lp. 1-3 nim. decyzji oraz z projektem zatwierdzonym nim. decyzją.

6.3. Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "i" ustawy z dnia 10 kwietnia 2023 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych określam ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków w zakresie:

Rozbiórki obiektów budowlanych, zgodnie w pkt III ppkt 6.1 w lp. 1-3 tabeli nin. decyzji oraz zgodnie z projektem zatwierdzonym nin. decyzją nie wymaga określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości , gdyż roboty te odbywać się będą w całości w pasie drogowym projektowanej drogi.

Równocześnie nin. decyzją ustala się obowiązek i zezwala się na jego wykonanie w zakresie:

• budów/przebudów sieci uzbrojenia terenu,

• budów/ przebudów zjazdów,

• rozbiórek obiektów budowlanych.

W zakresie w którym obiekty te znajdują się w liniach rozgraniczających dróg ustalonych w pkt V podpunkt 1 niniejszej decyzji."

i w tym zakresie Wojewoda orzekł o nowym zapisie:

"Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne wymaga rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania: (określono w tabeli – przypis WSA)

6.2. Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "j" ustawy z dnia 10 kwietnia 2023 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, zezwalam na wykonanie ww. obowiązków w zakresie:

Rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzeznaczonych do dalszego użytkowania zgodnie z ww. tabelą z lp. 1-16.

6.3. Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "i" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, określam ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków w zakresie:

Rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, zgodnie z ww. tabelą w pkt 6.1.

Pas terenu określający obowiązek wynikający z art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. "c" ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych został oznaczony na załączniku Nr 1/N do decyzji Wojewody Małopolskiego, znak: WI-VI.7821.1.2.2023.AL, tj. na mapie przedstawiającej proponowany przebieg ww. drogi opracowanej w skali 1:500 - linią przerywaną koloru pomarańczowego.

Ponadto w ramach inwestycji zaplanowano rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania (tj. sieci uzbrojenia terenu, zjazdów, ogrodzeń, nawierzchni jezdni), które w całości znajdują się w liniach rozgraniczających teren projektowanej drogi.

• Rozbiórka kolidujących ogrodzeń,

Lp. Nr działki ewidencyjnej strona

1 [...]

2 [...]

3 [...] (w rejonie działki nr [...]) L

Określa się termin rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, w tym położonych pomiędzy liniami rozgraniczającymi teren - zgodnie z harmonogramem wykonawcy, lecz nie później niż do 3 miesięcy od daty rozpoczęcia robót budowlanych."

VIII. Uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu znajdującego się na str. 10, w wierszu od 5 do 10 licząc od góry strony, o treści:

"Linie rozgraniczające teren planowanej do realizacji inwestycji drogowej, określające powierzchnię terenu niezbędnego dla jej realizacji, zostały uwidocznione na mapie w skali 1:500 stanowiącej załącznik nr 1 do niniejszej decyzji pn.: "Mapa z proponowanym przebiegiem drogi", będący integralną jej częścią.

Na załączniku nr 1, będącym integralną częścią niniejszej decyzji pn.: "Mapa z proponowanym przebiegiem drogi":"

I w tym zakresie orzekł o nowym zapisie:

"Linie rozgraniczające teren, określają powierzchnię terenu niezbędnego dla realizacji planowanej inwestycji i zostały uwidocznione w Załączniku Nr 1/N do decyzji Wojewody Małopolskiego, znak: WI-VI.7821.1.2.2023.AL, tj. na mapie przedstawiającej proponowany przebieg ww. drogi w skali 1:500.

Linie rozgraniczające teren, opisane i pokazane na ww. załączniku, wyznaczają jednocześnie granice pasów drogowych oraz linie podziału nieruchomości zajmowanych pod inwestycję."

IX. Uchylił zaskarżoną decyzję w części zapisu znajdującego się na str. 11, w rozdziale 2 punkt V pt.: "Wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii", w wierszach od 3 do 19, o treści:

"Przedmiotowy odcinek drogi gminnej klasy D jest zlokalizowany w ciągu drogi gminnej w R., w km 0+000 - 1+030, a jego długość wynosi ok. 1,030 km. Początek przedmiotowego odcinka zlokalizowany jest w rejonie zjazdów na drogę wewnętrzną na działce nr [...], natomiast jego koniec w rejonie skrzyżowania z drogą gminną w km 1+011,85. W jego zakresie występują skrzyżowania z drogami publicznymi i wewnętrznymi.

Z uwagi na usytuowanie przestrzenne, odcinek objęty opracowaniem ma duże znaczenie o charakterze turystycznym, ponieważ stanowi główny dojazd do zamku "T. ". Parametry skrzyżowań na przedmiotowym odcinku dostosowano do parametrów normatywnych. Poniżej przedstawiono zestawienie skrzyżowań przedmiotowego odcinka drogi z publicznymi oraz wewnętrznymi drogami podporządkowanymi, które w ramach niniejszej inwestycji zostaną przebudowane lub rozbudowane: (jak w tabeli – przypis WSA)

i w tym zakresie Wojewoda orzekł o nowym zapisie:

Planowana inwestycja obejmuje odcinek drogi gminnej klasy D od km 0+000 do km 1+030, o długości ok. 1,030 km, zlokalizowany ciągu drogi gminnej w R. . Początek przedmiotowego odcinka zlokalizowany jest w rejonie zjazdów na drogę wewnętrzną na części działki nr [...], natomiast jego koniec w rejonie skrzyżowania z drogą gminną w km 1+[...]. W stanie istniejącym droga gminna łączy się:

- z drogami gminnymi w km 0+293,70 poprzez skrzyżowanie zwykłe czterowlotowe,

- z drogą gminną w km 0+478 poprzez skrzyżowanie zwykłe trójwlotowe,

- z drogą gminną w km 1+011,85 poprzez skrzyżowanie zwykłe trójwlotowe.

W ramach przedmiotowej inwestycji zaprojektowano budowę odcinka drogi gminnej w nowym śladzie (od km 0+230 do km 0+609,60), natomiast na pozostałym odcinku rozbudowywana droga biegnie po śladzie istniejącej drogi gminnej. W ramach inwestycji powstałe starodroże drogi gminnej będzie się łączyć z projektowaną drogą poprzez wjazdy/wyjazdy w km 0+388,70 oraz w km 0+568,50.

Inwestycja obejmuje rozbudowę istniejących dróg gminnych łączących się z projektowaną drogą. Zakres prac będzie obejmował:

- rozbudowę dróg gminnych w km 0+293,70, rodzaj skrzyżowania nie ulegnie zmianie,

- rozbudowę drogi gminnej w km 1+011,85, rodzaj skrzyżowania nie ulegnie zmianie.

Dodatkowo na początku opracowania przy łączeniu się rozbudowywanej drogi z drogą wewnętrzną wyznaczono miejsce do zawracania.

X. Uchylił zaskarżoną decyzję w części jej zał. Nr 1, tj. mapy z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500 z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji, przedstawiającej proponowany przebieg drogi i w tym zakresie orzekł o nowym załączniku Nr 1/N, tj. mapie z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500, w trzech arkuszach, która stanowi integralną część niniejszej decyzji Wojewody Małopolskiego (opisanej jako: Załącznik Nr 1/N.1, Nr 1/N.2, Nr 1/N.3).

XI. Uchylił zaskarżoną decyzję w części jej zał. Nr 2, tj. zbiorczej mapy z projektami podziału nieruchomości wraz z tabelarycznym wykazem zmian gruntowych w skali 1:1000 i w tym zakresie orzekł o nowym załączniku Nr 2/N, tj. zbiorczej mapie z projektami podziału nieruchomości wraz z tabelarycznymi wykazami zmian gruntowych w skali 1:1000, która stanowi integralną część niniejszej decyzji Wojewody Małopolskiego.

XII. Uchylił zaskarżoną decyzję w części jej zał. Nr 3 tj.:

- projekt zagospodarowania terenu - strona tytułowa (1 karta),

- projekt zagospodarowania terenu - część opisowa: karta 9, 13 i 15,

- projekt zagospodarowania terenu - część rysunkowa: rys. 2.1, rys. 2.2, rys. 2.3,

- projekt architektoniczno-budowlany - strona tytułowa Tom I i Tom II (2 karty),

- projekt architektoniczno-budowlany Tom I - branża drogowa - część opisowa: k. 6,

- projekt architektoniczno-budowlany Tom II branża zieleń - część opisowa: k. 3 i 4,

- projekt architektoniczno-budowlany - część rysunkowa:

• branża sanitarna - sieć wodociągowa rys. W1.

• branża drogowa - rys. 2.1, rys. 2.2, rys. 2.3,

• branża zieleń - rys. 2.1, rys. 2.2,

i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu

- zamiennej strony tytułowej projektu zagospodarowania terenu, opisanej jako załącznik Nr 3/N.1 (1 karta),

- zamiennych kart nr 9, 13 i 15 części opisowej projektu zagospodarowania terenu, opisanych jako załącznik Nr 3/N.2 (3 karty),

- zamiennych rysunków 2.1, 2.2, 2.3, części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu, opisanych jako załącznik Nr 3/N.3.1, Nr 3/N.3.2, Nr 3/N.3.3,

- zamiennych stron tytułowych projektu architektoniczno-budowlanego - Tom I, Tom II, opisanych jako załącznik Nr 3/N.4 (2 karty),

- zamiennej karty nr 6 części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego Tom I, opisanej jako załącznik Nr 3/N.5 (1 karta),

- zamiennych kart nr 3 i 4 części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego Tom II branża zieleń, opisanych jako załącznik Nr 3/N.6 (2 karty),

- zamiennych rysunków części projektu architektoniczno-budowlanego:

• W1, branża sanitarna - sieć wodociągowa, opisany jako zał. Nr [...],

[...] - branża drogowa, opisany jako zał. Nr [...], Nr [...], Nr [...]

[...] - branża zieleń, opisany jako zał. Nr [...], Nr [...],

oraz:

- aktualnych na dzień uzupełnienia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego (na etapie postępowania odwoławczego) oświadczeń projektantów i sprawdzających, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego opisane jako zał. Nr 3/N.10 do decyzji Wojewody Małopolskiego,

- aktualne zaświadczenia o wpisie do właściwej izby inżynierów budownictwa dla projektantów opracowujących projekt budowlany, opisane jako załączniki Nr 3/N.11 do decyzji Wojewody Małopolskiego.

stanowiących zał. nr 3/N do decyzji Wojewody Małopolskiego.

XIII. W pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Przedstawiając stan sprawy Wojewoda stwierdził, że Burmistrz Gminy K. wystąpił 15 czerwca 2022 r. do Starosty Krakowskiego z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, na podstawie przepisów specustawy. Na podstawie tego wniosku Starosta Krakowski wszczął postępowanie zakończone wydaniem przez niego decyzji z 2 grudnia 2022 r.

Od decyzji Starosty odwołanie złożyła B. J., wnosząc o jej zmianę poprzez przeprojektowanie planowanej inwestycji drogowej w taki sposób, aby działki nr [...] obręb [...] do niej należące nie traciły na wartości gospodarczej, jak również nie dochodziło do ich zalewania przez wody opadowe spływające z drogi. Dodatkowo odwołująca podniosła, że w sprawie nie uwzględniono wniosku dotyczącego dojazdu do jej domu.

W trakcie postępowania odwoławczego Wojewoda stwierdził konieczność pozyskania wyjaśnień i niezbędnych uzupełnień w związku z czym wezwał organ I instancji do przedłożenia brakujących dokumentów, a inwestora do wypowiedzenia się co do zarzutów podniesionych w odwołaniu.

Odnosząc się do twierdzeń odwołania, inwestor poinformował, że przesunięcie projektowanej drogi jest niemożliwe ze względu na konieczność jej należytego dowiązania do istniejącego przebiegu drogi na działce nr [...] obręb [...]. Przy połączeniu z istniejącą drogą publiczną konieczne jest zachowanie wymaganych spadków podłużnych, kąta włączenia oraz wyłukowań, które przy przesunięciu drogi w kierunku północnym nie byłyby zachowane. Ponadto, wskazany przebieg drogi zostałby odsunięty od istniejącej drogi, a założeniem inwestycji jest jak największe zachowanie istniejących granic pasa drogowego (za wyjątkiem nowego odcinka w km ok. 0+300 - 0+600 omijającego obszar istniejącej zabudowy).

Poza tym, zdaniem inwestora, działki nr [...] obręb [...] po realizacji inwestycji nie stracą wartości gospodarczej, a wręcz przeciwnie, na skutek budowy nowej drogi o odpowiednich parametrach zwiększy się ich dostępność i ich wartość wzrośnie.

Odpowiadając na uwagę dotyczącą zalewania nieruchomości należących do skarżącej, wyjaśniono, że wskazane działki zostaną zabezpieczone przed napływem wód opadowych. Na krawędzi jezdni wykonany zostanie krawężnik betonowy z wyniesieniem +12 cm w stosunku do krawędzi jezdni, który zabezpieczy przyległy teren przed spływem wody. Wody opadowe z projektowanej drogi, na odcinku graniczącym z działką nr [...] obręb [...], zostaną odprowadzone do projektowanej kanalizacji deszczowej. Natomiast zjazd do działki nr [...] (przez działkę nr [...]) został dowiązany wysokościowo do projektowanej drogi zachowując spadki podłużne zgodne z obowiązującymi przepisami. Ponadto geometria zjazdu została skorygowana zgodnie z oczekiwaniami strony na etapie procedowania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

W piśmie z 21 lutego 2023 r. odwołująca wniosła o powołanie biegłego, celem wykazania, czy możliwe jest poprowadzenie projektowanej drogi tak, by była usytuowana z wykorzystaniem działki nr [...] obręb [...] należącej do Skarbu Państwa oraz wykazania konkretnych inwestycji melioracyjnych, które uniemożliwią zalewanie jej nieruchomości przez wody opadowe spływające z nasypu, na którym będzie znajdowała się projektowana droga.

Pismem z 24 marca 2023 r. Wojewoda Małopolski wezwał inwestora do odniesienia się w zakresie powyższej uwagi.

W odpowiedzi (pismo z 11 kwietnia 2023 r.) inwestor stwierdził, że wody opadowe spadające na skarpę pokrytą zielenią zostaną w całości infiltrowane i nie przewiduje się przelewania wód poza granice projektowanego pasa drogowego. Ponadto w związku z inwestycją nie przewiduje się zmiany stosunków wodnych na działkach sąsiadujących z pasem drogowym.

W dniu 13 kwietnia 2023 r., strona korzystając z przysługującego jej prawa do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, wniosła do protokołu o zaprojektowanie odwodnienia liniowego poniżej nasypu skarpy znajdującej się przy należących do niej działkach i odprowadzenie odwodnienia do rowu znajdującego się na działce nr [...] obręb [...]. Dodatkowo wniosła o wyjaśnienie, jaka droga wewnętrzna znajduje się w km 0+603,55 (obecnie zaprojektowany jest tam zjazd indywidualny), która według pisma z 20 marca 2023 r. ma zostać przebudowana w ramach inwestycji.

W piśmie z 18 kwietnia 2023 r. inwestor, stosownie do wezwania organu odwoławczego, odniósł się do uwagi skarżącej wskazując, że w jego ocenie nie zasługuje ona na uwzględnienie i podtrzymał swoje stanowisko o braku konieczności dodatkowego odwodnienia skarpy. Jak wyjaśnił, na tym etapie postępowania, zaprojektowanie odwodnienia liniowego wiązałoby się z koniecznością uzyskania decyzji wodnoprawnej. Odnosząc się do uwagi dotyczącej drogi wewnętrznej w km 0+603,55 wyjaśnił, że w piśmie z 20 marca 2023 r. omyłkowo ujęto drogę wewnętrzną. Jednocześnie dodał, że w km 0+606,75 planowana jest przebudowa zjazdu indywidualnego stanowiącego dojazd do działki nr [...] obręb [...].

Ponadto, w nawiązaniu do pisma z 20 marca 2023 r., przedłożono korektę wniosku w zakresie określenia prawidłowych terenów, poza liniami rozgraniczającymi, lecz znajdujących się w zakresie inwestycji, dla których ustala się ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości ze względu na rozbiórkę istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania z jednoczesnym określeniem terminu rozbiórki tych obiektów. Jak również określił tereny poza liniami rozgraniczającymi, dla których ustala się ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości ze względu na budowę lub przebudowę sieci uzbrojenia terenu.

W dniu 27 kwietnia 2023 r. inwestor złożył wyjaśnienie odnośnie dostarczenia do organu przy piśmie z 20 marca 2023 r. zamiennej mapy z projektem podziału nieruchomości. Zmiana załącznika Nr 2 stanowiącego integralną część decyzji Starosty Krakowskiego została spowodowana ujawnieniem omyłki pisarskiej poprzez podanie błędnych mianowników działek powstałych z podziału działki nr [...] obręb [...]. Na mapie z projektem podziału nieruchomości, działka nr [...] została podzielona na działkę nr [...] pod inwestycję i na działkę nr [...] pozostającą w dotychczasowym władaniu. W pozostałych dokumentach organu I instancji działka [...] dzieli się na działkę nr [...] pod inwestycję i działkę nr [...] pozostającą w dotychczasowym władaniu. Zmiana ta, w ocenie Wojewody, nie naruszała zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 k.p.a.

W trakcie przeprowadzonego postępowania odwoławczego Wojewoda Małopolski rozpatrzył ponownie wniosek inwestora, przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji, zbadał prawidłowość przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania oraz wydanej przez Starostę Krakowskiego decyzji, jak również rozpatrzył wniesione odwołania.

Po dokonaniu powyższego organ odwoławczy stwierdził, że: inwestor uzyskał opinie i wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne, zgodnie z art. 11b ust. 1 i art. 11d ust. 1 pkt 8 i pkt 9 specustawy. Do wniosku załączył również wymienione w art. 11d ust. 1 pkt 1-5 tej ustawy załączniki. Elementy projektu budowlanego zostały wykonane i sprawdzone przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Dołączono do niego oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt został uzgodniony przez Zespół Koordynujący Usytuowanie Projektowanych Sieci Uzbrojenia Terenu Starosty Krakowskiego. Przyjęte rozwiązania projektowe dla inwestycji zostały opracowane na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 124 ze zm.) obowiązującego po 12 września 2019 r.

Wniosek i jego załączniki, w tym mapa z proponowanym przebiegiem drogi, wymagały skorygowania i uzupełnienia. Po dokonaniu analizy skorygowanego i uzupełnionego w postępowaniu wyjaśniającym projektu zagospodarowania terenu (w zakresie wyżej opisanym), Wojewoda Małopolski stwierdził, że jest on zgodny z art. 34 Prawa budowlanego oraz z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Następnie organ odwoławczy poddał kontroli przeprowadzone przez Starostę Krakowskiego postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji i stwierdził, że strony postępowania skorzystały z przysługujących im praw wnosząc uwagi i zastrzeżenia do planowanej inwestycji, które organ I instancji rozpatrzył. Uznając, że zebrany materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Starosta Krakowski 2 grudnia 2022 r. wydał zaskarżoną decyzję, którą zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy doręczył wnioskodawcy, a pozostałe strony o wydaniu przedmiotowej decyzji zawiadomił poprzez zawiadomienie z 2 grudnia 2022 r. i w drodze obwieszczenia (dowody w aktach sprawy).

Oceniając czynności wykonane przez organ I instancji, organ odwoławczy stwierdził, że posiadają one niżej opisane wady, niepowodujące jednak takiego naruszenia prawa, które prowadziłoby do uchylenia decyzji. I tak:

- w postanowieniu, wydanym na podstawie art. 35 Prawa budowlanego, organ prowadzący postępowanie nałożył na inwestora obowiązek usunięcia w projekcie budowlanym oraz w załącznikach do wniosku nieprawidłowości w nim wskazanych, co zdaniem Wojewody było niezgodne ze wskazanym przepisem prawa, bowiem postanowienie to winno dotyczyć tylko i wyłącznie nieprawidłowości w elementach projektu budowlanego, których nieusunięcie we wskazanym terminie, skutkuje wydaniem decyzji o odmowie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wniosek natomiast powinien być kompletny przed wszczęciem postępowania, a w przeciwnym wypadku - na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W sytuacji jednak, gdy po wszczęciu postępowania pojawi się konieczność jego uzupełnienia lub skorygowania w danym zakresie, zastosowanie mają inne przepisy, np. art. 50 k.p.a. Ponieważ jednak inwestor odpowiedział na postanowienie w określonym terminie, naruszenie to nie powodowało negatywnych skutków prawnych, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji.

W następnej kolejności Wojewoda, po zapoznaniu się ze zgromadzonym materiałem dowodowym stwierdził, że decyzja Starosty wymaga dokonania korekty merytoryczno-reformacyjnej, zatem, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.:

- w punkcie I, uchylił zapis w zakresie mapy z projektem podziału nieruchomości wskazując datę i numer operatu technicznego, pod którym został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego skorygowany podział nieruchomości. W związku z ujawnieniem omyłki pisarskiej poprzez podanie błędnych mianowników działek powstałych z podziału działki nr [...] obręb [...] inwestor przedłożył zamienny dokument dotyczący podziału nieruchomości, wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę Krakowskiego;

- w punkcie II, uchylił zapis dotyczący zatwierdzenia projektu budowlanego i wprowadził nowy zapis - zgodny z art. 11d ust. 1 pkt 5 specustawy;

- w punkcie III uchylił tabelę zawierającą wykaz nieruchomości, na których ustala się obowiązek przebudowy sieci uzbrojenia terenu wprowadzając w to miejsce nowa tabelę zawierającą określenie prawidłowego rodzaju robót budowlanych. Podczas prowadzonego postępowania wyjaśniającego na etapie postępowania odwoławczego inwestor doprecyzował, na których działkach zachodzi obowiązek budowy, a na których obowiązek przebudowy sieci uzbrojenia terenu. Obecnie na większości działek został określony tylko obowiązek przebudowy. Analiza mapy z proponowanym przebiegiem drogi wykazała, że planowana jest budowa, przebudowa i rozbiórka sieci uzbrojenia terenu. Zatem należało powyższe prawidłowo określić odpowiednio jako obowiązek i termin rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania (art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. c specustawy) oraz obowiązek budowy lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu (art. 11f ust. 1 pkt 8 lit e specustawy). Zmiana zapisu dotyczącego prawidłowego określenia lokalizacji inwestycji nie spowodowała zdaniem Wojewody zmiany jej zakresu, jak również nie wpłynęła na zmianę linii rozgraniczających terenu;

- w punkcie IV, V, VI, VIII Wojewoda zmienił zapisy dotyczące załącznika nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapy z proponowanym przebiegiem drogi w skali 1:500 oraz odpowiednio zapisy w treści decyzji dotyczące ww. załącznika i orzekł w tym zakresie wskazując nowy załącznik Nr 1/N, tj. mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi ze względu na korekty dokonane na etapie postępowania wyjaśniającego, które zostały opisane na stronach 12-16 niniejszej decyzji. Dodatkowo, w punkcie V decyzji, Wojewoda skorygował omyłkę pisarską dotyczącą przywołanej podstawy prawnej, z lit. "e" na lit. "f";

- w punkcie VII Wojewoda uchylił zapis dotyczący określenia obowiązku i terminu rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, które znajdują się w liniach rozgraniczających teren inwestycji wprowadzając w to miejsce tabelę zawierającą wykaz nieruchomości znajdujących się poza liniami rozgraniczającymi teren, które zostały objęte obowiązkiem rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania. Ponadto organ skorygował zapis dotyczący określenia obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych znajdujących się w liniach rozgraniczających teren projektowanego pasa drogowego drogi gminnej. Za zbędne uznał orzekanie w przedmiocie określania obowiązku na działkach znajdujących w liniach rozgraniczających teren inwestycji. W sytuacji przeniesienia prawa własności na właściwą jednostkę samorządu terytorialnego w wyniku wywłaszczenia decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, inwestor jest bowiem umocowany do prowadzenia przewidzianych decyzją robót, bez konieczności wprowadzania dodatkowych obowiązków w tym zakresie;

- w punkcie IX Wojewoda uchylił niepełne zapisy dotyczące określenia powiązania projektowanej drogi gminnej z innymi drogami publicznymi uzupełniając, ten zapis w zakresie podania sposobu powiązania tej drogi gminnej z innymi drogami publicznymi z określeniem ich kilometrażu;

- w punkcie X Wojewoda uchylił załącznik Nr 1 do zaskarżonej decyzji, tj. mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi, orzekając o nowej mapie przedstawiającej proponowany przebieg drogi, stanowiącej załącznik Nr 1/N do decyzji, skorygowaną na etapie postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ odwoławczy w zakresie opisanym na stronach 12-16 niniejszej decyzji;

- w punkcie XI organ odwoławczy uchylił załącznik Nr 2 do zaskarżonej decyzji, tj. zbiorczą mapę z projektami podziału nieruchomości wraz z tabelarycznym wykazem zmian gruntowych orzekając o nowej mapie w tym przedmiocie, stanowiącą zał. Nr 2/N do decyzji skorygowaną na etapie postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Wojewodę w zakresie opisanym na stronach 12-16 decyzji;

- w punkcie XII uchylił część zał. Nr 3 do decyzji Starosty, tj. część opisową i część rysunkową w projekcie zagospodarowania terenu i w projekcie architektoniczno-budowlanym orzekając w tym zakresie poprzez zatwierdzenie w miejscu uchylonych kart i rysunków zamiennych kart i rysunków stanowiący zał. Nr 3/N. Zmiana spowodowana była złożonymi przez inwestora, w toku postępowania, wyjaśnieniami. Inwestor dostarczył aktualne zaświadczenia o wpisie do właściwej izby inżynierów budownictwa dla projektantów opracowujących projekt budowlany oraz aktualnych na dzień uzupełnienia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego oświadczeń projektantów i sprawdzających, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego.

W pozostałym zakresie decyzja Starosty Krakowskiego została utrzymana w mocy jako prawidłowa.

Wojewoda dokonując rozstrzygnięć opisanych w punktach od I do XII sentencji decyzji uznał, że nie naruszają one zasady dwuinstancyjności postępowania.

Rozpatrując złożone odwołanie od decyzji Starosty Krakowskiego Wojewoda stwierdził, że inwestor udzielił szczegółowych odpowiedzi na uwagi i wnioski wnoszone przez skarżącą wykazując zasadność przyjętych rozwiązań i uznał, że przemawiają one za prawidłowością i racjonalnością zaprojektowanych rozwiązań przyjętych w zaskarżonej decyzji.

Wojewoda nie uwzględnił zarzutu odwołującej się dotyczącego przeprojektowania planowanej inwestycji w taki sposób, aby działki nr [...] obręb [...] nie traciły wartości gospodarczej. W ocenie organu odwoławczego, po analizie dokumentacji projektowej i zapoznaniu się z wyjaśnieniami pełnomocnika inwestora wynika, że niemożliwe było zaprojektowanie spornej inwestycji bez zajęcia części działek w takim zakresie jak to zostało określone w zaskarżonej decyzji. Działka o numerze ewidencyjnym [...] obręb [...] uległa podziałowi na działkę nr [...] o powierzchni 0,0472 ha o przeznaczeniu pod inwestycję oraz na działkę [...] o powierzchni 1,85 ha, która pozostanie w dotychczasowym władaniu. Natomiast działka nr [...] obręb [...] R. uległa podziałowi na działkę nr [...] o powierzchni 0,0020 ha o przeznaczeniu pod inwestycję oraz na działkę [...] o powierzchni 0,05 ha, która pozostanie w dotychczasowym władaniu. Zdaniem Wojewody zatwierdzone elementy projektu budowlanego nie przewidują rozwiązań, które wprowadzają nadmierną, a w szczególności nieuzasadnioną ingerencję w prawo własności strony skarżącej. Szerokość pasa drogowego została zaprojektowana w sposób zgodny z § 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, w sposób zapewniający możliwość umieszczenia wszystkich elementów drogi i urządzeń z nią związanych, wynikających z funkcji drogi oraz uwarunkowań terenowych (jezdnia, chodnik, pobocze, skarpa drogowa).

W ocenie organu odwoławczego przebieg linii rozgraniczającej teren stanowiącej jednocześnie linię podziału nieruchomości jest uzasadniony, bowiem projektowane w jej obrębie roboty budowlane zajmują teren niezbędny dla ich realizacji. Tym samym zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego, poprzez zatwierdzenie projektu inwestycji, który narusza prawa odwołującej i jest niezgodny z zasadą racjonalnego gospodarowania oraz w sposób zbyt daleko idący narusza jej własność, Wojewoda ocenił jako bezzasadny.

Odnosząc się do uwagi dotyczącej wartości gospodarczej wskazanych wyżej działek, organ stwierdził, że kwestia ta nie jest przedmiotem rozważań w tej sprawie. Organ wydający decyzję dotyczącą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie jest kompetentny do oceny przesłanek ekonomicznych oraz społecznych powstającej inwestycji. Do organu należy jedynie ocena wniosku inwestora pod względem jego zgodności z prawem powszechnie obowiązującym. Jednocześnie, z uwagi na zajęcie nieruchomości, skarżącej przysługuje odszkodowanie w trybie specustawy (ustalone decyzją Starosty Krakowskiego w odrębnym postępowaniu), zaś za inne szkody możliwość uzyskania odszkodowania na zasadach ogólnych.

Odnosząc się do uwagi dotyczącej naruszenia prawa procesowego poprzez nieprzeprowadzenie konsultacji dotyczących projektu oraz potrzeb strony związanych z inwestycją Wojewoda wyjaśnił, że przepisy specustawy, na podstawie których wydana została decyzja Starosty Krakowskiego, nie zobowiązują inwestora do przeprowadzenia konsultacji społecznych, które miałyby na celu ustalenie kształtu projektowanej inwestycji z właścicielami bądź użytkownikami wieczystymi nieruchomości. Dlatego też wszelkie ustalenia dokonane przez inwestora z właścicielami lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości na etapie projektowania inwestycji pozostają poza kontrolą organu wydającego decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Wojewoda uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający i nie wymagał uzupełnienia np. o wnioskowanego przez odwołującą biegłego. Stwierdził, że decyzja Starosty wydana została w szczególnym trybie przewidzianym specustawą, której celem jest uproszczenie procedur dotyczących podejmowania aktów warunkujących rozpoczęcie budowy drogi publicznej. Akt ten przewiduje połączenie w jednej decyzji rozstrzygania o ustaleniu lokalizacji drogi, zatwierdzanie podziału nieruchomości, przejmowanie jej na własność i zatwierdzanie projektu budowlanego oznaczające jednocześnie udzielenie pozwolenia na budowę. Przeprowadzenie wizji w terenie co do możliwości zaprojektowania inwestycji w inny sposób nie tylko nie dotyczy okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia, ale byłoby sprzeczne z celem szczególnego postępowania administracyjnego, tj. jego uproszczeniem i przyspieszeniem.

Wojewoda podkreślił też, że organ orzekający w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie jest uprawniony do podważenia przyjętego przez inwestora rozwiązania technicznego w zakresie zaprojektowanego odwodnienia, a po dokonaniu kontroli projektu budowlanego w zakresie wynikającym z uprawnień organ II instancji nie dopatrzył się uchybień mających wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem inwestycji jest budowa i rozbudowa drogi gminnej wraz z jej odwodnieniem, a nie gospodarka wodami opadowymi terenów przyległych. Z przeprowadzonej przez Wojewodę analizy elementów projektu budowlanego, wynika, że wody opadowe z terenu pasa drogowego drogi gminnej, będą ujmowane przez wpusty drogowe do projektowanej kanalizacji deszczowej, skąd projektowanym wylotem zostaną odprowadzone do istniejącego suchego jaru zlokalizowanego na działce [...] obręb [...] R. W ocenie projektanta, wody opadowe spływające ze skarpy drogowej nie będą powodowały zalewania gruntów sąsiednich. Tym samym obawy skarżącej co do zalewania jej nieruchomości wodą opadową płynącą z rozbudowywanej drogi Wojewoda uznał za nieuzasadnione. Jeśli natomiast skarżąca w wyniku realizacji inwestycji drogowej poniesie jakiekolwiek szkody materialne, to będzie jej przysługiwało roszczenie odszkodowawcze dochodzone na zasadach ogólnych w postępowaniu cywilnym. Okoliczności te nie stanowią jednak przedmiotu w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Ponadto organ zaznaczył, że dla inwestycji drogowej inwestor uzyskał pozwolenie wodnoprawne, a przedłożony przez niego projekt zagospodarowania terenu uwzględnia wymagania określone w tym rozstrzygnięciu i jest z nim zgodny.

Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty podniesione przez stronę odwołującą się nie mogą stanowić podstawy i uzasadnienia do zakwestionowania zgodności z prawem kontrolowanej decyzji Starosty Krakowskiego.

Skargę na powyższą decyzję wniosła B. J., zaskarżając decyzję Wojewody Małopolskiego w całości. W skardze podniosła, że nie zgadza się z treścią tej decyzji, gdyż narusza ona prawa skarżącej i została wydana w sposób nieprawidłowy. Zażądała przeprowadzenie rzetelnej opinii biegłego, który weźmie pod uwagę fakt, że działki, których dotyczy sprawa znajdują się na terenie zalewowym.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi, w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 5 grudnia 2023 r. (złożonym do Sądu tego samego dnia) pełnomocnik skarżącej złożyła do akt uzupełnienie skargi, w którym zarzuciła dodatkowo naruszenie:

- art. 11f ust. 1 ppkt 3 specustawy poprzez pominięcie w treści zaskarżonej decyzji organu I instancji wymagań dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, wynikających z art. 163 ust. 1 Prawa wodnego, w związku z prawem skarżącej do zabezpieczenia nieruchomości przed zalaniem oraz do posiadania drogi koniecznej do nieruchomości;

- art. 15 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji i nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, mimo że stwierdzone zostało naruszenie przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma wpływ na jej rozstrzygnięcie – w szczególności w świetle okoliczności, że samo wymienienie zmian w zaskarżonej decyzji zajęło organowi II instancji 11 stron, a zmiany dotyczyły między innymi sposobu wykonania dojazdu do działek sąsiednich , w tym do działki skarżącej oraz w związku z poprawkami naniesione zostały nowe linie podziału nieruchomości, a więc merytorycznych aspektów zaskarżonej decyzji;

- art. 17 ust. 1 specustawy poprzez nadanie przez organ I instancji zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, w sytuacji w której wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu społecznego ani gospodarczego uzasadniającego nadanie tego rygoru – wnioskodawca poprzestał jedynie na ogólnikowym stwierdzeniu, że interes taki istnieje.

W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej skarżącej oraz przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez dodatkowe określenie wymagań dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich wskazanych w decyzji w taki sposób, że wśród tych wymagań zostanie dodany zapis o treści: "Inwestycja zostanie przeprowadzona w sposób zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów B. J., w szczególności poprzez wykonanie odwodnienia wzdłuż granicy z działkami [...] oraz [...] oraz wykonanie podjazdu łączącego inwestycje z nieruchomościami należącymi do B. J. o nachyleniu nieprzekraczającym 10%".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola sądowa zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów skarżącej dotyczących zaakceptowania przez organy: lokalizacji inwestycji, sposobu zabezpieczenia nieruchomości skarżącej przed spływającymi z projektowanego nasypu wodami opadowymi oraz projektowanego zjazdu do nieruchomości skarżącej, pomimo podnoszonych przez nią uwag co do proponowanego rozwiązania (np. poprzez przesunięcie inwestycji na działkę nr [...] obręb [...] R. należącej do Skarbu Państwa oraz zaprojektowanie rozwiązań melioracyjnych wzdłuż nasypu) wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że organ administracji prowadząc postępowanie w trybie specustawy drogowej nie może oceniać racjonalności, czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ jest związany (por. np. wyr. NSA z dnia 14 września 2021 r., sygn. akt II OSK 1332/21). W konsekwencji, organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. Z przepisów specustawy drogowej wynika bowiem jednoznacznie, że to inwestor decyduje o przebiegu trasy oraz najkorzystniejszych, z jego punktu widzenia, rozwiązaniach lokalizacyjnych i techniczno-organizacyjnych. Za prawidłowość opracowania pod względem technicznym odpowiada natomiast projektant drogi. Podkreślenia przy tym wymaga, że ustawodawca nie nałożył na inwestora obowiązku rozważenia i przedstawienia alternatywnych rozwiązań i wariantów przebiegu drogi, co w konsekwencji oznacza, że organ rozpoznający wniosek dokonuje jedynie sprawdzenia, czy przedłożony projekt spełnia on ustawowe wymogi – czy jest kompletny, czy inwestor uzyskał stosowne uzgodnienia, opinie i zezwolenia oraz czy przedłożony projekt jest zgodny z ustawą i dotyczy dróg publicznych. Pozytywna ocena w tym zakresie nie pozwala organom na inne rozstrzygnięcie niż wydanie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej przedstawionej w badanym wniosku.

Tak określony zakres kontroli projektu budowlanego wynika z uproszczonego charakteru przedmiotowego postępowania, a z czym wiąże się także zasadnicza dopuszczalność ingerencji w prawa i interesy jednostek, jeśli mają uzasadnienie w celu leżącym u podstaw realizowanej w interesie publicznym inwestycji drogowej wraz z infrastrukturą jej towarzyszącą. W takim postępowaniu interes społeczny i gospodarczy ma prymat nad słusznym interesem strony, bowiem inwestycja w zakresie realizacji drogi publicznej ma na celu zaspokojenie określonych potrzeb społeczności lokalnej, co oznacza, że jest inwestycją celu publicznego. W konsekwencji ustawodawca z jednej strony znacznie zwiększa uprawnienia inwestora, zaś z drugiej ogranicza uprawnienia właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Ograniczając prawa jednostki (w tym prawo własności) w zakresie określonym przepisami specustawy drogowej, ustawodawca dąży do zrealizowania celów publicznych, takich jak urządzanie nowych dróg i modernizacja istniejących, służące swobodnemu przemieszczaniu się m.in. służb komunalnych i ratowniczych, czy też dostosowywanie istniejących dróg do wymogów bezpieczeństwa określonych w przepisach prawa, uznając, że regulacja ta mieści się w granicach ograniczeń w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw określonych w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

W sprawie niniejszej w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że przeprowadzone w sprawie postępowanie uwzględniało zasady określone w specustawie drogowej, a kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11f ust. 1 specustawy drogowej, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Organ drugiej instancji podkreślił szczególny charakter postępowania w przedmiocie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w trybie specustawy drogowej wskazując m.in., że to inwestor we wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej decyduje o przebiegu drogi oraz rozwiązaniach technicznych i to on wybiera najbardziej korzystne rozwiązanie techniczno-wykonawcze. Skoro przepisy specustawy drogowej nie zobowiązują inwestora do przedstawienia różnych wariantów przebiegu planowanej inwestycji, a ocena organów ogranicza się wyłącznie do zgodności z prawem takiego wariantu, jaki przedstawił wnioskodawca, brak zmiany przebiegu inwestycji drogowej uwzględniającej argumentację skarżącej nie może stanowić podstawy do uznania zaskarżonej decyzji jako wadliwej w tym zakresie.

Stosownie do art. 11e specustawy drogowej, nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami. Przepis ten wskazuje w sposób jednoznaczny na związany charakter decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, który oznacza, że w przypadku spełnienia przewidzianych prawem przesłanek właściwy organ ma bezwzględny obowiązek wydania pozytywnego rozstrzygnięcia, tj. udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji. Organy zobowiązane są do odmowy wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w wersji wnioskowanej wówczas, gdy stwierdzą, że kształt inwestycji w wersji zgłoszonej we wniosku narusza określony przepis prawa, a takiej sytuacji w sprawie niniejszej nie stwierdzono. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ ostatecznie wykazał, że inwestor spełnił wszystkie wymogi nałożone specustawą drogową dla wydania pozytywnej decyzji.

Przebieg inwestycji drogowych jest wyznaczany w sposób racjonalny przez grono specjalistów z zakresu transportu, a rola organu w sprawie ogranicza się do skontrolowania projektu architektoniczno-budowlanego z punktu widzenia warunków określonych w art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.). Zakres oceny legalności decyzji ZRID, jak wynika z przepisów specustawy, jest ograniczony i wychodzenie poza ten zakres byłoby naruszeniem przepisów prawa.

Ocena dokonana przez Wojewodę Małopolskiego we wskazanych granicach była prawidłowa i nie została w skardze podważona, przy czym skarżąca, prezentując odmienne stanowisko względem koncepcji budowlanej inwestora oraz projektanta drogi, powołuje argumentację mającą charakter subiektywny i niepopartą jakąkolwiek oceną techniczną.

I tak, skarżąca w toku postępowania domagała się, by projektowana droga została przesunięta i usytuowana z wykorzystaniem działki nr [...] obręb [...] należącej do Skarbu Państwa, argumentując, że, po pierwsze, działka ta jest nieużytkowana, po drugie, nieruchomość skarżącej wobec kształtu drogi zaproponowanego w projekcie straci na wartości zarówno przez sposób podziału jak i ulokowanie samego nasypu drogowego zaburzającego widok. Argumenty te nie mogą jednak podważać przyjętej lokalizacji drogi, odnośnie do której inwestor – w odpowiedzi na uwagi skarżącej – w piśmie z 23 lutego 2023 r. stwierdził jednoznacznie, że przesunięcie projektowanej drogi jest niemożliwe ze względu na konieczność jej należytego dowiązania do istniejącego przebiegu drogi na działce nr [...] obręb [...]. Przy połączeniu z istniejącą drogą publiczną konieczne jest zachowanie wymaganych spadków podłużnych, kąta włączenia oraz wyłukowań, które przy przesunięciu drogi w kierunku północnym (jak chciałaby tego strona) nie byłyby zachowane. Ponadto, wskazany przebieg drogi zostałby odsunięty od istniejącej drogi, a założeniem inwestycji jest jak największe zachowanie istniejących granic pasa drogowego. Z tymi uwagami – przekazanymi jej w toku postępowania, co nie jest sporne - skarżąca się nie skonfrontowała.

Trzeba mieć na uwadze, że liniowy charakter inwestycji drogowych dyktuje w sposób naturalny pewne rozstrzygnięcia, w szczególności co do wyboru nieruchomości objętych decyzją, zaś proporcjonalność rozwiązań przyjętych w specustawie drogowej w zakresie ograniczenia prawa własności była przedmiotem badania Trybunału Konstytucyjnego w wyroku z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt K 4/10, w którym Trybunał stwierdził, że budowa bezpiecznych dróg w Polsce stanowi priorytetowy cel publiczny, gdyż jest konieczna zarówno dla ochrony środowiska, jak i zdrowia, wolności i praw konstytucyjnych całych społeczności (art. 31 ust. 3 Konstytucji); jest kwestią dobra wspólnego. Trybunał zwrócił uwagę, że po pierwsze, drogi są budowane nie w interesie państwa, jednostki samorządu terytorialnego czy zarządcy drogi, lecz w interesie wszystkich członków społeczeństwa. Po drugie, uproszczona procedura wywłaszczenia z mocy prawa podczas realizacji inwestycji liniowych, obejmujących wiele nieruchomości, jest metodą skuteczną. Po trzecie, lokalizacja (wytyczenie) drogi niejako narzuca listę nieruchomości, które muszą być zajęte, a zatem - wywłaszczone. Jeśli przyjmujemy, że przebieg drogi jest wyznaczany w sposób racjonalny przez grono specjalistów z zakresu transportu, geologii, ochrony środowiska, musimy też przyjąć nieuchronność zajęcia ściśle oznaczonych gruntów pod budowę drogi (por. wyr. NSA z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OSK 156/21).

Niewątpliwie realizacja inwestycji w przewidywanym kształcie stanowi istotnie ingerencję w prawo własności skarżącej wskutek pomniejszenia powierzchni należącej do niej działki poprzez wywłaszczenie wydzielonej z niej działki oraz budowę nasypu, niemniej jednak powyżej wyjaśniono, że pozbawienie bądź ograniczenie prawa własności jest wpisane w specyfikę postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej i stanowi realizację celu publicznego, jakim jest budowa dróg publicznych oraz niezbędnej do ich prawidłowego funkcjonowania infrastruktury technicznej.

Co istotne, na podstawie zaskarżonej decyzji tylko niewielka część należących do skarżącej nieruchomości podlega wywłaszczeniu: z działki nr [...] o pow. 1,9 ha przejęciu pod drogę podlega 472 m2 (nowopowstała działka nr [...]), a z działki nr [...] o po. 0,05 ha jedynie 20 m2 (nowopowstała działka nr [...]).

Okoliczność, czy możliwe było poprowadzenie drogi tak aby nie wchodziła w ww. zakresie na działkę skarżącej nie ma znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji, bowiem ocena racjonalności, słuszności czy celowości przyjętych przez inwestora rozwiązań nie mieści się w zakresie przewidzianej prawem dla decyzji ZRID kontroli sądowej (por. wyr. NSA z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt II OSK 711/20).

Dalej, w ocenie WSA, Wojewoda prawidłowo stwierdził, że organ orzekający w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie jest uprawniony do podważenia przyjętego przez inwestora rozwiązania technicznego w zakresie zaprojektowanego odwodnienia zaprojektowanej drogi. Sam Wojewoda - w zakresie wynikającym z uprawnień organu II instancji - nie dopatrzył się uchybień mających wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do postulowanego w sprawie stanowiska skarżącej dotyczącego dodatkowego zabezpieczenia odprowadzenia wody opadowej z nasypu poprzez zaprojektowanie i wykonanie melioracji liniowej, inwestor (w piśmie z 23 lutego 2023 r.) zapewnił, że działki skarżącej zostaną zabezpieczone przed napływem wód opadowych. Na krawędzi jezdni wykonany bowiem zostanie krawężnik betonowy z wyniesieniem +12 cm w stosunku do krawędzi jezdni, który zabezpieczy przyległy teren przed spływem wody. Wody opadowe z projektowanej drogi, na odcinku graniczącym z działką nr [...], zostaną odprowadzone do projektowanej kanalizacji deszczowej. Jeżeli zaś chodzi o wody opadowe spadające na skarpę pokrytą zielenią to – jak wyjaśnił inwestor w piśmie z 11 kwietnia 2023 r.- zostaną w całości infiltrowane i nie przewiduje się przelewania wód poza granice projektowanego pasa drogowego. Prawidłowość przedstawionego przez inwestora stanowiska, sformułowanego na podstawie wiedzy projektanta, nie została w żaden sposób przez skarżącą podważona. Jej argumenty i żądanie dodatkowej opinii biegłego wskazują raczej na brak zaufania do przyjętego rozwiązania – zaprojektowanego przecież przez osobę uprawnioną, nie natomiast na konkretne wady projektu.

Z tego względu wyjaśnić należy, że o ile zakres środków dowodowych służących wyjaśnieniu sprawy przez organ jest bardzo szeroki, to dowód z opinii biegłego dopuszczalny jest wówczas, gdy dla wyjaśnienia sprawy konieczne są wiadomości specjalne. Ponadto, art. 84 § 1 k.p.a. mówi o uprawnieniu organu do skorzystania z opinii biegłego w celu wyjaśnienia sprawy (pozyskania istotnych dla sprawy wiadomości specjalnych) a nie o obowiązku wystąpienia o taką opinię. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, ustalenia o zabezpieczeniu nieruchomości skarżącej przed spływem wód opadowych z projektowanej drogi i skarpy organ poczynił w oparciu o wyżej cytowane wyjaśnienia pełnomocnika inwestora. Okoliczność ta nie została zatem przyjęta dowolnie, lecz została wykazana dowodem, który przez organ został uznany za wystarczający, a zatem w jego ocenie dokonywanie dalszych ustaleń w oparciu o inne dowody nie było konieczne. WSA podzielił to stanowiska mając na uwadze, że w sprawie nie wystąpiły żadne inne okoliczności, wskazujące, że istotnie, jak twierdzi skarżąca, brak dodatkowej melioracji liniowej wzdłuż 3m skarpy pokrytej zielenią może powodować zalewanie jej działki. Trafna była też uwaga organu, że jeśli jednak skarżąca w wyniku realizacji inwestycji drogowej poniesie jakiekolwiek szkody materialne, to będzie jej przysługiwało roszczenie odszkodowawcze dochodzone na zasadach ogólnych w postępowaniu cywilnym, co jednak nie stanowi przedmiotu tej sprawy.

Podniesiony zaś zarzut naruszenia art. 163 ust. 1 Prawa wodnego, zgodnie z którym ochrona przed powodzią jest zadaniem Wód Polskich oraz organów administracji rządowej i samorządowej, nie mógł być uznany za kontrargument odnośnie do ustaleń sposobu odprowadzenia wód opadowych z drogi czy nasypu.

Nie jest zrozumiały zarzut skargi, zgodnie z którym w wyniku realizacji inwestycji drogowej skarżąca utraci dostęp do drogi publicznej, ze względu na to, że różnica wysokości pomiędzy projektowaną drogą a jej działką jest na tyle duża, że niemożliwe jest zbudowanie odpowiedniego podjazdu, który mógłby zostać przez nią wykorzystany. Twierdzenie to pozostaje w opozycji do twierdzenia, które zostało sformułowane przez inwestora w piśmie z 23 lutego 2023 r. wobec uwag skarżącej w toku postępowania, a następnie przyjęte jako podstawa ustaleń w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym, zjazd do działki nr [...] (przez działkę nr [...]) został dowiązany wysokościowo do projektowanej drogi zachowując spadki podłużne zgodne z obowiązującymi przepisami. Ponadto – jak wskazał inwestor - geometria zjazdu została skorygowana zgodnie z oczekiwaniami strony na etapie procedowania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Jeżeli zatem przewidziane w projekcie spadki podłużne zjazdu są zgodne z przepisami – a skarżąca nie twierdzi, że nie są – to nie mogą być tego rodzaju, by - jak wyartykułowano w skardze - uniemożliwiały korzystanie z tego zjazdu.

I w końcu odnosząc się do zarzutu dotyczącego nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, trzeba stwierdzić, że może być on nadany przez organ wydający decyzję i ma na celu przyspieszenie inwestycji, jeśli jest to uzasadnione interesem społecznym lub gospodarczym (art. 17 ust. 1 specustawy drogowej). Także egzekucja obowiązków wynikających z decyzji - co do zasady - ma być prowadzona w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku właściwego zarządcy (art. 16 ust. 3 ustawy). Ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych przewiduje, co do zasady, uproszczony tryb postępowania w sprawach administracyjnych związanych z realizacją dróg publicznych mający na celu uniknięcie ewentualnych sporów o własność nieruchomości, które mogą toczyć się latami przed sądami powszechnymi. Nadanie rygoru sprzyja też, co oczywiste sprawności postępowania uregulowanego w specustawie i pozostaje w korespondencji do jej ratio legis.

Podsumowując, Sąd nie stwierdził również innych naruszeń, które powodowałyby konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.