Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1243/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2024-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 203 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 742
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2024 r. sprawy ze skargi N. S. na decyzję Rektora [...] w B. z dnia [...] sierpnia 2023 r. [...] w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rektor - Politechniki Bydgoskiej im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w Bydgoszczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775) w związku z art. 203 ust. 3 w związku z art. 203 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742,1088 oraz 1234)- dalej jako: "PSWiN", decyzją z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr 2 sygn. SzD.4223.1.2023 utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 28 czerwca 2023 r. sygn. SzD.4223.1.2023 r. o skreśleniu z listy doktorantów N. S. ( dalej jako: " skarżący").

Z akt spawy wynika, że promotor dr hab. inż. E. G., prof. PBŚ wnioskiem z dnia 02.02.2023 r. uzupełnionym pismem z dnia 03.02.2023 r. wystąpiła na podstawie art. 203 ust. 2 pkt 1 PSWiN o skreślenie skarżącego z listy doktorantów II roku Szkoły Doktorskiej Politechniki Bydgoskiej im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich (dalej: "Szkoła Doktorska") w dyscyplinie [...] w związku z niezadowalającym postępem w przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

W ranach wszczętego postępowania w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy doktorantów ustalono, że wniosek o skreślenie doktoranta z listy doktorantów został poparty przez drugiego promotora dr Z. C. ([...], [...]). Dyrektor Szkoły Doktorskiej zasięgnął opinii komisji opiniującej powołanej przez Radę Naukową Dyscypliny [...]. Komisja stanowisko wyraziła w piśmie z 21 kwietnia 2023 r.

Rektor wydał decyzję o sygn. SzD.4223.1.2023 z dnia 28 czerwca 2023 r. w przedmiocie skreślenia doktoranta z listy doktorantów Szkoły Doktorskiej.

Skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, którego organ II instancji nie uwzględnił.

Rektor, powołując się na art. 203 ust. 2 pkt 1 PSWiN ponownie zbadał sprawę i stwierdził podstawę do skreślenia doktoranta z listy doktorantów z uwagi na przesłankę niezadowalającego postępu doktoranta w przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Organ na wstępie wyjaśnił rozumienie pojęcia "niezadowalającego postępu" , które nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę i pozostaje niedookreślone. Wskazał, że jego konkretyzacji należy dokonywać w konkretnych stanach faktycznych. Odwołał się do wykładni językowej przy wyjaśnieniu pojęcia "niezadowalającego postępu". Podał , że termin ten obejmuje takie stany faktyczne, w których doktorant wykazał się postępem, którego jednakże nie sposób uznać za postęp zadowalający, gwarantujący terminowe przygotowanie i obronę rozprawy doktorskiej. Za kluczowy punkt odniesienia dla oceny postępu doktoranta w przygotowaniu rozprawy doktorskiej organ przyjął indywidualny plan badawczy ( dalej jako: " IPB"), który uznawany jest w piśmiennictwie za wzorzec kontroli terminowości i adekwatności postępów doktoranta w przygotowywaniu rozprawy, niwelujący ryzyko subiektywnej i dowolnej oceny postępów doktoranta (Ł. Kierznowski, Szkoły doktorskie, s. 56).

Organ wyjaśnił , że decyzja wydana na podstawie art. 203 ust. 2 pkt 1 PSWiN, ma charakter uznaniowy. Następnie Rektor szczegółowo opisał przebieg postępowania administracyjnego, który posłużył do wydania decyzji.

Dyrektor Szkoły Doktorskiej przeprowadził rozeznanie, czy możliwym jest, aby inny pracownik dyscypliny [...] mógł się podjąć roli promotora doktoranta zamiast dotychczasowej promotor dr hab. inż. E. G.. W piśmie z 6 lutego 2023 r. Przewodnicząca Rady Naukowej Dyscypliny [...] poinformowała, że z uwagi na brak odpowiednich kandydatów o profilu naukowym zbliżonym do obecnego promotora, a także ze względu na duże ryzyko niezrealizowania indywidualnego planu badawczego (dalej również jako: "IPB") i nieprowadzenia badań, zmiana promotora wydaje się być niezasadna.

Rektor odwołał się do przepisów związanych z przygotowaniem rozprawy doktorskiej.

Organ ustalił, że Rada Naukowa Dyscypliny [...] (dalej również jako: "RDN ZiR") uchwałą 1/11/2021/2022 z dnia 15.07.2022 r. wyznaczyła doktorantowi dwóch promotorów sprawujących opiekę naukową nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej w osobach: dr hab. inż. E. G., prof. PBŚ oraz dr Z. C. z [...] w [...].

Mając na uwadze powyższe, poddano analizie IPB doktoranta:

1. Doktorant złożył IPB w dniu 26.09.2022 r. W dokumencie wskazano, że doktorat (poza zadaniem 2 IPB) jest finansowany z projektu [...] pt. "[...]" (nr projektu [...]) - dalej także jako: "projekt [...]".

2. Zebrany materiał dowodowy nie potwierdził zarzutu doktoranta odnośnie przypisania 99% lub 95% autorstwa IPB promotor doktoranta. Zarzutów doktoranta nie potwierdziły dowody w postaci wydruków korespondencji email dotyczące procesu uzgadniania IPB przekazane przez promotor w dnia 15 maja 2023 r.

3. Realizacja zadań 1-3 IBP została zaplanowana w okresie do 30.09.2022 r., dlatego też ich realizacja powinna zostać ukończona przez doktoranta w całości. Z ustaleń poczynionych w oparciu o zebrany materiał dowodowy wynika, że:

1) Doktorant nie wykonał zadania 1a "Harvesting of ortans/tissues..." - zadanie zostało wykonane przez promotora oraz innych pracowników Katedry [...] (dalej: "KBiGZ") przed przyjazdem doktoranta. Organ potwierdził, że w momencie uzgadniania IPB z promotorami doktorant był świadomy, że nie będzie w stanie zrealizować tego zadania. Niezależnie od powyższego, brak realizacji przez doktoranta wskazanego zadania pozostaje bez wpływu na niezadowalający postęp doktoranta w przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

2) Doktorant, poza dokonaniem ekstrakcji DNA z tkanek kurczaka pokolenia F1, nie wykonał zadania 1b IPB "Extraction of DNA/RNA,...". W związku z wykluczającymi się stanowiskami doktoranta i promotora, w celu oceny stopnia realizacji zadania wystąpiono z prośbą o opinię do Rady Naukowej Dyscypliny [...]. Komisja opiniująca, w opinii z dnia 21 kwietnia 2023 r. stwierdziła, że na podstawie przedstawionych wyjaśnień można uznać, że zadanie zostało wykonane częściowo. Zdaniem RND ZiR, ocena stopnia zaawansowania jest trudna, ponieważ w IPB nie podano kryteriów ilościowych i jakościowych odnośnie realizacji poszczególnych założeń, tj. ile prób przewidziano do izolacji kwasów nukleinowych oraz analizy.

3) Doktorant tylko częściowo zrealizował zadanie 1c "Establishing protocols...". Podobnie jak w poprzednim zadaniu 1b, w związku z wykluczającymi się stanowiskami doktoranta i promotora, w celu oceny stopnia realizacji zadania 1c wystąpiono z prośbą o opinię do RND ZiR. Komisja opiniująca w opinii z dnia 21 kwietnia 2023 r. stwierdziła, że zadanie zostało wykonane częściowo. Ocena stopnia zaawansowania jest trudna, ponieważ w IPB nie podano, jakie protokoły miały zostać poddane optymalizacji. Na podstawie dokumentacji ustalono, że doktorant wspólnie z promotorem wykonał optymalizację protokołu.

4) Doktorant nie wykonał zadania 1d "Preparing draft of manuscript..."; doktorant przedstawił jedynie projekt wprowadzenia do publikacji. Realizacja tego zadania była także przedmiotem opinii komisji opiniującej RND ZiR, która w dniu 21 kwietnia 2023 r. stwierdziła, że wyjaśnienia złożone przez doktoranta w kwestii przygotowania projektu publikacji naukowej są wystarczające. Ponadto komisja zauważyła, że doktorant przedłożył szkic przeglądu literatury wskazując, że przejście do dalszych etapów przygotowania projektu było niemożliwe z uwagi na brak wygenerowanych danych. Organu nie przekonały wyjaśnienia doktoranta odnośnie realizacji zadania 1d złożone w trakcie postępowania. Promotor naniosła korzystną dla doktoranta korektę w projekcie IPB i poinformowała o tym doktoranta. Doktorant proponowaną poprawkę odrzucił. Na podstawie wyjaśnień i dowodów złożonych przez doktoranta w dniu 17 marca 2023 r. oraz 24.08.2023 r. Organ ustalił, że doktorant przekazał promotor wersję wstępu w dniu 27 stycznia 2023 r., czyli prawie cztery miesiące po terminie wskazanym w IPB. Natomiast z korespondencji z dnia 13 lipca 2022 r., dołączonej przez doktoranta do wniosku z 17 lipca 2023 r. wynika, że prace nad projektem trwały już w lipcu 2022 r. Promotor odesłała szkic wstępu z poprawkami i uwagami. Z dokumentacji sprawy wynika, że szkic wstępu z dnia 27 stycznia 2023 r. nie został uzupełniony o metodologię i część wyników opisujących analizy bioinformatyczne, które doktorant miał wykonać podczas stażu w [...] w [...]. Przygotowanie szkicu publikacji zostało ujęte w metodologii i krokach prac eksperymentalnych zadania 1, które mają znaleźć swoje odwzorowanie w przygotowywanej rozprawie doktorskiej. W ocenie Organu na dzień 1 lutego 2023 r. szkic publikacji powinien być daleko bardziej zaawansowany niż wersja robocza wstępu.

5) Doktorant nie wykonał zadania 3 "Draft of first research paper na podstawie tytułu ustalono, że zadania 1d i 3 dotyczą tego samego szkicu artykułu.

6) Doktorant częściowo wykonał zadanie 2 "Internship at [...]"; doktorant odbył staż przewidziany w pkt 2, jednakże zakładane rezultaty nie są zgodne z założeniami określonymi w IPB. Organ przyjął wyjaśnienia doktoranta w części dotyczącej nabycia umiejętności bioinformatycznych wymaganych do analizy danych metylacji DNA przy użyciu oprogramowania Linux. Doktorant wyjaśnił, że nabyte podczas stażu umiejętności wykorzysta w swoim projekcie doktoranckim do analizy przyszłych danych. Organ potwierdził, że w przeciągu 5 miesięcy od powrotu ze stażu do momentu złożenia wniosku z dnia 2 lutego 2023 r. przez promotor, doktorant nie podjął próby uzupełnienia szkicu publikacji o metodologię, a także nie przeprowadził analiz na danych z kurczaków pokolenia F1. Jako powód niepodjęcia próby doktorant wskazał, że dane z kurczaka są bardzo duże i ich analiza zajmie wiele dni i może być niemożliwe jej uruchomienie na małych laptopach, które ma do dyspozycji. Organ nie dał wiary przedstawionemu wyjaśnieniu. Jeszcze w trakcie stażu w dniu 13 sierpnia 2022 r. doktorant informował swoją promotor, że będzie miał dostęp do konta po powrocie administratora z wakacji i wtedy wszystkie dane będzie analizował sam. Dokumentacja sprawy nie wykazała, aby doktorant zgłaszał problem w tej kwestii przed usunięciem go z projektu [...]. Drugi promotor doktoranta w dniu 7 sierpnia 2023 r. poinformował, że nie jest zadowolony z postępów prac nad doktoratem skarżącego. Promotor nadzoruje część analiz bioinformatycznych przeprowadzanych przez doktoranta, jednak jak dotąd próby do sekwencjonowania nie są gotowe.

7) Promotor oceniła dotychczasowy postęp realizacji prac laboratoryjnych w ramach rozprawy doktorskiej na poziomie 5%.

4. W toku sprawy przeanalizowano także realizację zadań od 4 do 6 IBP. W związku z faktem, że ich realizacja została zaplanowana w okresie od 1.10.2022 r. do 30.09.2023 r. nie można egzekwować ich wykonania w całości przed upływem wskazanego terminu. Jednakże nie bez znaczenia pozostaje fakt wypowiedzenia doktorantowi w dniu 1.02.2023 r. umowy nr 2/WHiBZ/2022 - zobowiązany był do realizacji zadań badawczych wynikających z projektu [...] pt. "[...]" (nr projektu [...]) w uzgodnieniu z kierownikiem projektu oraz przedkładania sprawozdań z działań zgodnych z zakresem wykonywanych prac w projekcie badawczym określonych ww. umową - a tym samym brak dalszego finansowania z projektu [...] badań do rozprawy doktorskiej. Utrata dostępu do unikatowego materiału biologicznego niemożliwego do odtworzenia, a także odmowa współpracy doktoranta z promotor, powoduje niemożność nadrobienia zaległości wskazanych w punktach 1- 3 przewidzianych do realizacji do 30.09.2023 r., jak również dalszej realizacji zadań IPB w ogóle.

5. Organ nie dał wiary argumentacji doktoranta przedstawionej w piśmie z dnia 19 maja 2023 r., że odmawiając współpracy, tj. przesyłanie dokumentów/zadań, które należy złożyć później (po dniu 1 lutego 2023 r.), doktorant miał na myśli głównie projekt [...], a nie IPB. Doktorant uważa, że jego dalsza bezpłatna realizacja zadań na rzecz projektu [...] (poprzez przesyłanie dokumentów i zadań przygotowanych w trakcie jego ciężkiej pracy) po rozwiązaniu umowy jest nieuzasadniona. Organ wskazał, że wypowiedzenie umowy o stypendium w projekcie [...] nie spowodowało utraty statusu doktoranta, zawieszenia w jego prawach i obowiązkach, unieważnienia lub zawieszenia realizacji IPB, a także nie spowodowało odwołania dwóch promotorów. Doktorant terminowo otrzymuje stypendium doktoranckie, o którym mowa w art. 209 ust. 1 PSWiN, pomimo braku finansowania stypendium z projektu [...]. Dodatkowo, jednym z podstawowych obowiązków doktoranta jest terminowa realizacja programu kształcenia oraz IPB. Doktorant ma także obowiązek postępowania zgodnie ze złożonym ślubowaniem. W związku z tym oświadczenie doktoranta, że nie widzi potrzeby przekazywania promotorowi wyników swojej dalszej pracy nie jest zgodne z przepisami Regulaminu i godzi w dobre imię uczestnika Szkoły Doktorskiej. Z korespondencji pomiędzy doktorantem, a promotor wynika, że już w trakcie pracy na rzecz projektu [...] doktorant nieterminowo przekazywał materiały. Przekazanie promotorom uzupełnionych dokumentów i informacji o dokończonych zadaniach, pomimo braku uczestnictwa w projekcie [...], potwierdziłoby deklarowaną przez doktoranta chęć dalszej pracy nad doktoratem. Tymczasem, doktorant od dnia wypowiedzenia mu umowy stypendialnej, pomimo dalszego pozostawania uczestnikiem Szkoły Doktorskiej, zaniechał realizacji zadań przewidzianych IPB.

W trakcie postępowania, w wyjaśnieniach z dnia 22 lutego 2023 r. doktorant oświadczył, że w związku z utratą pozycji stypendysty w projekcie [...] chciałby zmienić promotora i w konsekwencji zaprezentować nowy IPB.

Organ odnosząc się do powyższego żądania stwierdził, że doktorant nie przedłożył wniosku o zmianę promotora lub promotorów. Doktorant wyjaśnił, że dopiero po otrzymaniu pisma od Dyrektora Szkoły Doktorskiej z dnia 22 maja 2023 r. otrzymał informację o sposobie zmiany promotora i zmiany IPB. Organ podał, że analiza akt sprawy wykazała, że podczas realizowania prawa wglądu do akt, w dniu 16 lutego 2023r. doktorantowi została udzielona informacja o regulacjach wewnętrznych dotyczących zmiany promotora. Doktorant aktywnie uczestniczył w postępowaniu. Z aktami zapoznawał się wielokrotnie. Do dnia wydania niniejszej decyzji doktorant nie wystąpił z wnioskiem o zmianę promotora.

Doktorant postanowił wysłać propozycję zmiany nowego IPB e-mailem w dniu 9 lipca 2023 r. Na podstawie pisma doktoranta z dnia 24 sierpnia 2023 r. ustalono, że propozycja zmiany IPB została przekazana do uzgodnienia drugiemu promotorowi. Do dnia wydania niniejszej decyzji doktorant nie wystąpił z wnioskiem do Dyrektora Szkoły Doktorskiej PBŚ o zmianę IPB.

Organ podał ,że szczegółowo zbadał kwestie związane z zarzutem doktoranta ponownie podnoszonym we wniosku z dnia 17 lipca 2023 r., tj. niezapewnienia mu niezbędnych do pracy narzędzi i akcesoriów laboratoryjnych, co w jego ocenie spowodowało opóźnienia w pracach badawczych i przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Analiza dokumentacji sprawy nie potwierdziła zarzutów stawianych pierwszemu promotorowi odnośnie niezapewnienia doktorantowi odczynników chemicznych, plastików laboratoryjnych oraz innego drobnego sprzętu laboratoryjnego niezbędnego mu do terminowej realizacji prac badawczych w związku z przygotowaniem rozprawy doktorskiej. Doktorant miał zapewnione odczynniki i inne narzędzia, akcesoria niezbędne do pracy.

Na gruncie powyższego organ wyjaśnił pojęcie rozprawy doktorskiej na podstawie art. 187 ust. 1 i 2 PSWiN oraz podał na czym polega opieka naukowa w rozumieniu art. 190 ust. 1 PSWiN. Zdaniem Rektora na podstawie powyższych przepisów osobą opracowującą rozprawę doktorską jest doktorant. Finalny produkt w postaci rozprawy doktorskiej jest sumą kilku działań, tj. zbierania materiałów, prowadzenia badań, dokonania analizy otrzymanych na ich podstawie wyników i przygotowanie (napisanie) rozprawy. A to, w świetle przytoczonych przepisów odbywa się pod opieką naukową - w tym przypadku - dwóch promotorów.

W kontekście stawianych przez doktoranta zarzutów braku sprawowania właściwej opieki promotorskiej przez promotor, Rektor przeprowadził analizę całego materiału sprawy , podając że:

1. promotor wystąpiła do Dyrektora Szkoły Doktorskiej w dniu 28 czerwca 2022 r. o Indywidualny Tok Kształcenia (dalej: "ITK") dla doktoranta. Doktorant otrzymał zgodę na jego realizację. Rozwiązanie to miało na celu umożliwić doktorantowi skupienie się na pracy w ramach projektu [...], w ramach którego następowało przygotowanie rozprawy doktorskiej zgodnie z harmonogramem prac badawczych określonych w IPB.

2. promotor udzielała pomocy w pracy naukowej i opracowaniu harmonogramu realizowanych zadań. Do najważniejszych należą uzgodnienie IPB, a także organizowanie szkoleń w laboratorium KBiGZ, które miały na celu podniesienie kompetencji doktoranta, niezbędnych do prowadzenia prac badawczych w laboratorium. Z materiału sprawy wynika, że szkolenia te przeprowadziła promotor lub na jej prośbę oddelegowany technik KBiGZ.

3. promotor zapewniła źródło finansowania, przygotowała wniosek, określiła zadania, które doktorant miał wykonać w związku ze skierowaniem na staż w [...] w [...], tj. praca nad szkicem publikacji.

4. promotor organizowała i kierowała samokształceniem oraz pracą badawczą doktoranta. Na podstawie pisma z dnia 22 lutego 2023 r. Organ zauważył, że ta część została zainicjowana przez promotor zaraz po rekrutacji na stanowisko doktoranta w projekcie [...], a jeszcze przed przyjazdem doktoranta. Z korespondencji email przedstawionej przez doktoranta i promotor wynika, że promotor wysyłała doktorantowi materiały, analizy i publikacje z prośbą o zapoznanie.

5. promotor prosiła o przesyłanie z wyprzedzeniem pytań i zagadnień do omówienia podczas spotkań, zwracała doktorantowi uwagę, że nie powinien ignorować i usuwać jej uwag i komentarzy tylko ustosunkować się do nich i wykonać zawarte w nich polecenia.

6. promotor sprawowała nadzór nad realizacją harmonogramu badań - analiza korespondencji email dołączonej do pisma z dnia 15 maja 2023 r. wykazała, że promotor zwracała doktorantowi uwagę na konieczność przekazywania materiałów w terminie. Promotor zaznaczyła, że na potrzeby udzielenia odpowiedzi przekazuje wybrane wiadomości ze względu na obszerność materiału. Także korespondencja email z 28 listopada 2022 r. dołączona do pisma doktoranta z dnia 22 marca 2023 r. wskazuje, że doktorant nieterminowo realizuje powierzone mu zadania.

7. promotor dokonała bieżącej oceny postępów w rozwoju naukowym doktoranta oraz przygotowaniu pracy doktorskiej - dotychczasowy postęp prac laboratoryjnych w ramach rozprawy doktorskiej promotor oceniła na 5%.

Analizując treść korespondencji wymienianej pomiędzy doktorantem a promotor organ stwierdził, że materiały przekazywane przez doktoranta podlegały sprawdzeniu przez promotora. W wyniku takiego zabiegu doktorant otrzymywał informację zwrotną zawierającą akceptację (np. jak w przypadku list zamówień, IPB) lub z dobrej praktyki laboratoryjnej (korespondencja email z 23 września 2022 r., 7 listopada 2022 r.), wyrażanie negatywnej opinii na temat wykonanej przez doktoranta pracy (korespondencja email z 26 lipca 2022 r., 19 września 2022 r., 7 listopada 2022 r., 16 grudnia 2023 r., 25 stycznia 2023 r., nie jest zachowaniem o znamionach dyskryminacji czy też mobbingu, a jedynie uwagami i wskazówkami skierowanymi przez promotora w stronę doktoranta.

Organ podniósł, że przy podejmowaniu decyzji o skreśleniu doktoranta, organ zapoznał się z całością materiału sprawy. Także, mimo zarzutów stawianych przez doktoranta we wniosku z dnia 17 lipca 2023 r. oraz piśmie z dnia 4 sierpnia 2023 r., organ zapoznał się z wyjaśnieniami doktoranta przedłożonymi w jego 15 pismach: 22 luty 2023 r., 17 i 22 marca 2023 r., 19 i 31 maja 2023 r., 6 i 19 czerwca 2023 r., 17 lipca 2023 r., 4,17 i 24 sierpnia 2023 r., a także załączonymi do nich dowodami. Organ ustalił stan faktyczny zgodnie z prawem i własną oceną wyników całego postępowania dowodowego. Przed rozpatrzeniem materiału dowodowego i wydaniem obu decyzji doktorant został zawiadomiony o zebranych dokumentach i materiałach przed wydaniem decyzji. Zdaniem organu, w sprawie nie pojawiły się wątpliwości co do stanu faktycznego, które przemawiałyby na korzyść doktoranta. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy, w tym dwie opinie promotorów doktoranta, organ stwierdził ostatecznie , że wystąpił niezadowalający brak postępów doktoranta w przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję Rektora - Politechniki Bydgoskiej im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr 2 sygn. SzD.4223.1.2023 w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy doktorantów.

Skarżący wniósł o uwzględnienie jego skargi z uwagi na naruszenie przez organ prawa procesowego i prawa materialnego, które istotnie wpłynęły na wynik sprawy. W związku z powyższym wniósł o uchylenie wydanych w sprawie decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto, wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Skarżący wskazał, że wydane w sprawie decyzje naruszyły następujące przepisy prawa:

1) art. 203 ust. 3 pkt 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - doszło do niewłaściwego zastosowania prawa, polegającego na błędnym przypisaniu skarżącemu zdarzeń niezawinionych. Uzasadnienie niezadowalającego postępu opierało się na błędnej interpretacji dowodów i wyjaśnień. Postępowanie było prowadzone z wyraźnym zamiarem skreślenia skarżącego z listy doktorantów, nawet kosztem pominięcia dowodów przedstawionych w aktach sprawy. Postępowanie zostało zorganizowane w sposób mający na celu przedstawienie skarżącego negatywnie. Ponadto, zarówno pierwsza, jak i druga decyzja nie zawierały uzasadnionych powodów usunięcia skarżącego z listy doktorantów PBS. Zastosowany środek prawny był rygorystyczny i nieproporcjonalny;

2) art. 7 k.p.a. - w decyzjach brakowało jasności co do istotnych okoliczności faktycznych sprawy, co skutkowało brakiem przejrzystości i uczciwości. Uzasadnione interesy skarżącego, poparte dostarczonymi dowodami i wyjaśnieniami, zostały pominięte, co znacząco wpłynęło na ostateczny wynik sprawy;

3) art. 8 k.p.a. - w trakcie postępowania lekceważono znaczenie świadomości społecznej i przestrzegania zasad prawnych. Rektor wybiórczo przywiązywał wagę do konkretnych opinii, pism i e-maili zawartych w aktach sprawy, priorytetowo traktując interesy dr E. G. (dalej: promotora) w dążeniu do skreślenia skarżącego z listy doktorantów. Niestety, w drugiej decyzji powtórzono ten sam błąd co w pierwszej, wybiórczo wyrywając dowody z kontekstu i interpretując je w sposób, który negatywnie przedstawiał skarżącego. Działania te miały niekorzystny wpływ na ostateczny wynik sprawy;

4) art. 11 k.p.a. - naruszenie nastąpiło poprzez sformułowanie niewyczerpujących i nierzetelnych uzasadnień faktycznych i prawnych wydanych decyzji, co istotnie wpłynęło na wynik sprawy;

5) art. 15 k.p.a. nastąpiło poprzez odejście od zasady postępowania dwuinstancyjnego, w którym ten sam Rektor wydał drugą decyzję, w tym wprowadzenie nowej podstawy prawnej decyzji, stanowiącej podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, o której mowa w art. 156 ust. 1 pkt 2 k.p.a. Wpłynęło to na wynik drugiego orzeczenia i nie było możliwości zakwestionowania nowej podstawy prawnej w kolejnych decyzjach odwoławczych.

6) art. 77 pkt 1 i pkt 4 k.p.a. - dowody zostały zebrane w sposób stronniczy i nieuczciwy, działając na niekorzyść interesów skarżącego. Ponadto w trakcie procesu badania dowody te zostały błędnie zinterpretowane, co doprowadziło do niesprawiedliwego przedstawienia, które stawiało skarżącego w negatywnym świetle. Miało to szkodliwy wpływ na wyniki decyzji;

7) art. 78 pkt 1 k.p.a. - wielokrotne prośby skarżącego o uwzględnienie licznych istotnych dowodów, które zaprzeczały twierdzeniom przełożonego i wykazywały niewinność skarżącego w sprawie, były pomijane lub ignorowane. Działania te wpłynęły na decyzje w sprawie;

8) art. 80 k.p.a. - rektor zdecydował się na selektywne zbadanie konkretnych dowodów, które przemawiały za konkretnym wynikiem, a mianowicie skreśleniem skarżącego z listy doktorantów, pomijając inne istotne dowody, które wspierały stanowisko skarżącego. Wykazało to stronniczość w ocenie dowodów, preferując jedną stronę. W konsekwencji miało to istotny wpływ zarówno na pierwsze, jak i drugie orzeczenie w sprawie. Brak rzeczywistej i kompleksowej oceny sytuacji przez rektora poprzez uwzględnienie wszystkich dostępnych dowodów podważył uczciwość i ważność ich decyzji.

9) art. 107 pkt 3 k.p.a. - dowody, na których oparł się rektor, były w dużej mierze nieobecne w znacznej części zarzutów, a uzasadnienie odrzucenia innych dowodów jako nieautentycznych i pozbawionych wartości dowodowej zostało nieodpowiednio zbadane i wyjaśnione. Ze względu na istotne naruszenie tej zasady prawnej w pierwszej decyzji pozostaje niejasne, jakimi zasadami i dowodami kierował się Rektor przy wydawaniu tych decyzji. Ponadto ustawy, dowody i wyjaśnienia zostały błędnie zinterpretowane. W drugiej decyzji Rektor przedstawił informacje dotyczące powołanych dowodów i wyjaśnił wyłączenie niektórych dowodów skarżącego. Jednak interpretacja tych dowodów była błędna, co znacząco wpłynęło na wynik sprawy;

10) art. 70 ust. 5 Konstytucji RP - zasada bezstronności nie została zachowana przy wydawaniu zarówno pierwszej, jak i drugiej decyzji. Niewłaściwe zastosowanie prawa i odejście od ustalonych procedur miało wpływ na ostateczny wynik sprawy.

Skarżący wskazał, że Rektor w decyzji wydanej w I instancji zwrócił uwagę, że doktorant nie wykonał zadania 1a. Podał, że biorąc pod uwagę indywidualne okoliczności, niewykonanie zadania 1a przez skarżącego nie było spowodowane niedociągnięciami w jego postawie lub zaangażowaniu, a raczej sytuacją pozostającą poza jego kontrolą, nie może to być uzasadnionym powodem skreślenia skarżącego z listy doktorantów z powodu niezadowalających postępów. Decyzja rektora o obwinianiu skarżącego za niezrealizowanie zadania 1a przed jego przyjazdem do Polski jest wewnętrznie sprzeczna, niedopuszczalna, niesprawiedliwa. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Odnośnie niewykonania zadania 1b skarżący wskazał, że nie jest możliwe, aby skarżący wykonał zadanie (ekstrakcja DNA/RNA) przed przybyciem do Polski. Przełożony odmówił dostarczenia próbek RNA F1 i znacznej części próbek DNA F1 do analizy kontroli jakości po przyjeździe do Polski. Czynniki te znacząco wpłynęły na zdolność skarżącego do samodzielnego wdrożenia IPB w zadaniu 2. Niezdolność skarżącego do wykonania zadania 1b w całości nie była wynikiem jego niedociągnięcia. Wynikało to wyłącznie z czynników zewnętrznych, na które skarżący nie miał wpływu. W związku z tym to niekompletne zadanie 1b nie powinno stanowić podstawy do skreślenia skarżącego z listy doktorantów z powodu niezadowalających postępów, zwłaszcza biorąc pod uwagę okoliczności sytuacji.

Odnośnie zadania 1c skarżący wskazał, że z powodzeniem je wykonał, niezależnie ustanawiając protokół eksperymentu RRBS w pierwszym roku. Każdy krok był przestrzegany. Oznacza to kompleksowy i kompletny zakład. W trakcie procesu ustalania protokołu RRBS skarżący wykorzystał protokół producenta firmy Z. jako podstawowy punkt odniesienia, dostosowując go do stworzenia dostosowanego, wewnętrznego protokołu dostosowanego do jego konkretnych próbek (dowód 5 pism skarżącego z dnia 19 maja 2023 r. w aktach sprawy). Protokół ten został ustalony przed rozpoczęciem eksperymentu. Ponadto skarżący opracował cały protokół analizy bioinformatycznej danych RRBS w oparciu o wiedzę zdobytą podczas stażu (zadanie 2) w [...]. Ten protokół analizy bioinformatycznej został już przetestowany i okazał się skuteczny w odniesieniu do danych RRBS ryżu i może być stosowany do danych dotyczących kurcząt w jego projekcie doktoranckim bez żadnych modyfikacji (dowody i wyjaśnienia w pkt 1 pisma skarżącego z dnia 16 marca 2023 r. w aktach sprawy). W pierwszym roku skarżący musiał jedynie ustalić te dwa protokoły, ponieważ laboratorium dysponowało już protokołami dla innych eksperymentów lub eksperymenty te przeprowadzono w drugim roku. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Odnośnie niewykonania zadania 1d skarżący podał, że jego zaangażowanie i wysiłek włożony w przedstawienie tytułu projektu i poprawienie go przez przełożonego jest równoznaczne z przygotowaniem projektu manuskryptu, zwłaszcza że tytuł jest integralną częścią każdego manuskryptu. W związku z tym skarżący spełnił wymóg określony w IPB dla zadania 1d (wydruk e-mailowy wzorów konsultacji IPB w piśmie przełożonego z 15 maja 2023 r. w aktach sprawy). W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Odnośnie niewykonania zadania 3 skarżący wskazał, że jego zaangażowanie i wysiłek włożony w przedstawienie tytułu projektu i poprawienie go przez przełożonego jest równoznaczne z przygotowaniem projektu manuskryptu, zwłaszcza że tytuł jest integralną częścią każdego manuskryptu. W związku z tym skarżący spełnił wymóg określony w IPB dla zadania 3 (wydruk e-mailowy wzorów konsultacji IPB w piśmie przełożonego z dnia 15 maja 2023 r. dotyczącym akt sprawy). W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Odnośnie niewykonania zadania 2 skarżący wyjaśnił, że nie był w stanie uzyskać dostępu do danych przechowywanych na serwerze klastra superkomputerów, ponieważ technik z Uniwersytetu w [...], który jest odpowiedzialny za założenie konta w klastrze, był na wakacjach. Sytuacja ta nie wynika z uchybień skarżącego (dowód 10.1, 10.2, 10.3 pisma skarżącego z dnia 19 maja 2023 r.). W związku z tym nie może to stanowić ważnego uzasadnienia dla skreślenia skarżącego z listy doktorantów z powodu niezadowalających postępów, ponieważ nie ma żadnych uchybień w jego zaangażowaniu lub postawie. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zwrócił uwagę, że doktorant odmawia współpracy ze swoim promotorem. Skarżący twierdzi zaś, że jest to zarzut bezpodstawny w odniesieniu do wdrożenia IPB. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zaznaczył, że finansowanie projektów [...] zostało zakończone i nie ma już finansowania zadań w IPB. Skarżący twierdzi, że prawdą jest , że projekt [...] został arbitralnie zakończony fałszywymi oskarżeniami. Kierownik projektu [...] nie przedstawił żadnych dowodów ani nie zapewniono pomocy w odwołaniu. Nie oznacza to, że zakończenie projektu [...] nastąpiło z powodu błędu lub uchybienia skarżącego. Nie ustalono tego na podstawie dowodów. Samo zakończenie projektu [...] nie jest końcem studiów doktoranckich, ponieważ § 20 pkt 2 regulaminu mówi, że skarżący może utworzyć nową IPB i kontynuować naukę w szkole doktorskiej. W związku z tym samo zakończenie projektu [...] nie może być powodem skreślenia skarżącego z listy doktorantów PBS.

Rektor zwrócił uwagę, że oświadczenie doktoranta, że nie widzi potrzeby przekazywania promotorowi wyników swojej dalszej pracy, jest niezrozumiałe i naganne. Skarżący twierdzi, że nigdy nie wypowiedział powyższego stwierdzenia w kontekście wdrażania IPB (szkoła doktorska). Z całego materiału dowodowego i wyjaśnień w aktach sprawy wynika, że skarżący rzeczywiście pracował nad swoim IPB po 2 lutego 2023 r., co unieważnia roszczenia rektora (zob. pismo skarżącego z dnia 19 maja 2023 r.). Jeśli rektor oznacza projekt [...], to jest on poza zakresem obecnego postępowania administracyjnego. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zwrócił uwagę, że doktorant nie korzystał z prawa do zmiany IPB po zakończeniu finansowania projektu [...]. Skarżący wskazuje, że nie jest to prawdą. Trwające nowe porozumienie IPB z organem nadzoru nie oznacza, że skarżący nie odniósł korzyści. Ponieważ nowe porozumienie IPB nie jest łatwym zadaniem, a także ze względu na zwolnienie lekarskie i urlop przełożonego, a także opóźnioną odpowiedź na e-mail skarżącego, trwający proces nowego IPB nie osiągnął końcowego etapu. Jednak żaden z przełożonych skarżącego ani sam skarżący nie zrezygnował z zadania utworzenia nowego IPB. Zamiast tego proces był aktywnie kontynuowany. W jaki sposób aktywnie trwający proces nowego porozumienia IPB może wskazywać na niechęć skarżącego do kontynuowania nauki w szkole doktorskiej i kontynuowania doktoratu? W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zaznaczył, że drugi promotor poparł również wniosek o skreślenie doktoranta z listy doktorantów. Opinia drugiego organu nadzoru nie powinna być brana pod uwagę. Przełożony wysłał e-mail do drugiego przełożonego w sprawie pism z dnia 2 lutego 2023 r. i 3 lutego 2023 r., prosząc drugiego przełożonego o zgodę na te punkty. W konsekwencji drugi nadzorca nie zweryfikował w sposób niezależny żadnego z twierdzeń zawartych w tych pismach. Należy zaznaczyć, że jedynie zakończenie finansowania projektu [...] było trafne, ale samo to nie musi uzasadniać skreślenia skarżącego z listy doktorantów. Decyzja drugiego przełożonego o poparciu odwołania skarżącego opierała się wyłącznie na zaufaniu do twierdzeń przedstawionych w pismach przełożonego z dnia 2 lutego 2023 r. i 3 lutego 2023 r. Jednak w toku postępowania akta sprawy ujawniły, że twierdzenia złożone przez przełożonego w piśmie z dnia 2 lutego 2023 r. okazały się nieprawidłowe, a pismem skarżącego z dnia 22 lutego 2023 r. okazały się fałszywymi oskarżeniami. Ponadto za pomocą wyjaśnień i dowodów w aktach sprawy wykazano, że nieterminowa realizacja zadań w IPB nie była spowodowana niedociągnięciami w zaangażowaniu lub postawie skarżącego, ale raczej wynikiem czynników zewnętrznych pozostających poza kontrolą skarżącego. W świetle tych wydarzeń i dowodów przedstawionych w aktach sprawy, oparcie się przez drugiego przełożonego na twierdzeniach przełożonego, które okazały się nieprawidłowe i bezpodstawne oskarżenia, nie może być uznane za ważną opinię z punktu widzenia skarżącego. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zaznaczył, że promotor udzielał pomocy w pracach naukowych i opracowywaniu harmonogramu zadań w IPB. Skarżący twierdzi, że samo wymienienie zadań wykonanych przez przełożonego nie oznacza, że zostały one wykonane prawidłowo. Dowody i wyjaśnienia w aktach sprawy wskazują, że przełożony nieprawidłowo wykonywał swój harmonogram zadań w IPB, zmuszając skarżącego do dodawania niemożliwych zadań w IPB i podpisując IPB do przedłożenia do szkoły doktorskiej. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zaznaczył, że promotor organizował prace badawcze. Skarżący twierdzi, że organizacja pracy badawczej przez przełożonego była poniżej przeciętnych standardów, ponieważ nie wykorzystała ona funduszy na zakup wymaganej ilości materiałów laboratoryjnych potrzebnych do wdrożenia IPB skarżącego. Dlatego wspomniany przełożony zorganizował pracę badawczą sam sobie nie oznacza, że była ona właściwie zorganizowana. (Wyjaśnienie pisma skarżącego z dnia 22 lutego 2023 r., 22 marca 2023 r., 19 maja 2023 r. itd. w aktach sprawy). W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zaznaczył, że promotor sprawuje nadzór nad realizacją harmonogramu badań. Skarżący argumentuje, że samo wskazanie nadzoru sprawowanego przez przełożonego nie oznacza, że został on wykonany prawidłowo zgodnie z etyką przełożonego. Większość próbek nie została przekazana skarżącemu, co wpłynęło na wdrożenie IPB. Nadzór obejmował również uporczywe zachowania mobbingu w miejscu pracy oraz negatywne nastawienie wpływające. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zwrócił uwagę, że zebrane w sprawie materiały nie potwierdzają zarzutu nieprofesjonalnego zachowania promotora wobec doktoranta Skarżący twierdzi, że dzieje się tak dlatego, że rektor celowo zignorował mobbing, o którym mowa w piśmie wyjaśniającym, a zamiast tego wybrał miejsce, w którym mobbing nie został zgłoszony i zakończony. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor zaznaczył, że decyzja o zakończeniu finansowania projektu [...] była decyzją kierownika projektu [...]. Skarżący zarzuca, że kierownik projektu [...] nigdy osobiście nie był świadkiem pracy skarżącego w laboratorium, wydaje się wysoce nieprawdopodobne, aby ktokolwiek inny sfabrykował większość twierdzeń zawartych w piśmie o zakończeniu finansowania projektu [...]. Zdaniem skarżącego, to na przełożonym spoczywał obowiązek przekazania tych roszczeń kierownikowi projektu [...]. Prawdopodobnie z tego powodu kierownik projektu [...] mógł zaufać oświadczeniom opiekuna przy sporządzaniu pisma o wypowiedzeniu finansowania projektu [...]. Należy podkreślić, że logicznie niemożliwe jest, aby kierownik projektu [...] wymyślił takie twierdzenia, ponieważ nigdy nie obserwował pracy laboratoryjnej skarżącego, nawet przez krótką chwilę. W związku z tym skarżący twierdzi, że to jego przełożony wymyślił te roszczenia i poinformował o tym z urzędu kierownika projektu [...]. Twierdzenie to nabiera wiarygodności, gdy weźmie się pod uwagę, że zarówno pismo [...] o wypowiedzeniu finansowania projektu, jak i pismo nadzorcy z dnia 2 lutego 2023 r. zawierały niezwykle podobne punkty, o czym świadczą akta sprawy. Niemniej jednak skarżący skutecznie obalił te twierdzenia, przedstawiając sprzeczne dowody, wykazując w ten sposób, że oba pisma stanowią bezpodstawne oskarżenia. Biorąc zatem pod uwagę, że kierownik projektu [...] nigdy osobiście nie obserwował pracy skarżącego w laboratorium, należy podkreślić, że zarówno ocena kierownika projektu [...], jak i promotora nie opierała się na niezależnych obserwacjach. Opierały się one raczej na subiektywnych stwierdzeniach promotora, które następnie były ślepo przyjmowane przez kierownika projektu [...] z różnych innych względów. Rektor musi więc wyjaśnić, co miał na myśli. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor w pierwszej decyzji wskazał również, że zweryfikowano zarzuty doktoranta o braku podstawowych odczynników itp., co doprowadziło do nieterminowej realizacji zadań IPB, co pokazuje, że promotor nie był odpowiedzialny za zakup narzędzi laboratoryjnych i odczynników. Z pisma z dnia 15 maja 2023 r. przełożonego (w aktach sprawy) wynika, że to nadzorca zlecił nieodpowiednie odczynniki przed przyjazdem skarżącego do Polski. Z powodu niewystarczającego zakupu pomimo pełnego finansowania spowodował niedobór odczynników i dalsze problemy z koniecznością ponownego oczekiwania na zamówienie przez długi czas. Z pewnością ma to znaczący wpływ na terminową realizację zadania zgodnego z IPB. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Rektor w pierwszej decyzji wskazał również, że kierownik projektu [...] powiedział, że wszystkie próbki pobrane wcześniej i wyizolowane w ramach projektu zostały przekazane skarżącemu. Z wyjaśnień i dowodów zawartych w piśmie z dnia 19 maja 2023 r. (w aktach sprawy) skarżącego wynika, że kierownik projektu [...] popełnił błąd, a wniosek rektora również był błędny. Ponadto Rektor i kierownik projektu [...] wydaje tylko opinię, ale nie sam dowód. W związku z tym skarżący zarzuca rektorowi naruszenie art. 7, 8, 11, 77 pkt 1, 78, 80, 107 ust. 3 k.p.a., z których wszystkie istotnie wpłynęły na wynik sprawy.

Ważne jest również, że decyzja o usunięciu skarżącego została podjęta w odniesieniu do fakultatywnych podstaw skreślenia z listy doktorantów, co oznacza, że fakultatywne usunięcie skarżącego może nastąpić lub nie. Uzasadnienie uznaniowej decyzji rektora powinno wskazywać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały gruntownie przemyślane i ocenione, a ostateczna decyzja logicznie wynika z tych rozważań. Niedopuszczalne jest unikanie oceny zarzutów podniesionych przez skarżącego. Jednak w przypadku negatywnej decyzji przeciwko skarżącemu, rektor powinien wykazać, że zaistniały szczególne okoliczności prawne lub faktyczne, które nie pozostawiały alternatywnego sposobu działania. Niedopełnienie tego obowiązku mogłoby potencjalnie prowadzić do oskarżeń o naruszenie zasady prawdy obiektywnej i obowiązku kompleksowego rozpatrzenia dowodów (o których mowa w art. 7, art. 77 ust. 1 i art. 80 kpa), skutkując nieprawidłowo przygotowanym uzasadnieniem (zgodnie z art. 107 ust. 3 kpa) i postrzeganiem arbitralnego podejmowania decyzji. Należy zauważyć, że rektor nie wziął pod uwagę, że na niewypełnienie przez skarżącego pewnych obowiązków mogły mieć wpływ czynniki niezależne od skarżącego. Tych aspektów nie powinien pomijać rektor. Rektor powinien uznać, że fakultatywne skreślenie z listy doktorantów może, ale nie musi być uzasadnione w szczególnych przypadkach. W kontekście niniejszej sprawy skarżący uważa, że zastosowanie tego środka narusza zasadę proporcjonalności ze względu na jego znaczący wpływ. Skreślenie z listy doktor doktorantów stanowi istotną przeszkodę dla aspiracji zawodowych skarżącego, co ma poważne konsekwencje dla jego przyszłości. W pierwszej decyzji nie stwierdzono, w sensie logicznym ani na podstawie solidnych dowodów, że niezadowalający postęp był bezpośrednim wynikiem działania skarżącego, niezależnie od okoliczności zewnętrznych.

Naruszenie art. 15 kpa. W spornej decyzji rektor odszedł od zasady postępowania dwuinstancyjnego, w którym ten sam rektor wydał drugą decyzję, która odbiegała od zakresu pierwszej decyzji, w tym wprowadzenie nowej podstawy prawnej decyzji. Na przykład w pierwszej decyzji zadanie 1-3 w IPB zostało ocenione wyłącznie pod kątem niezadowalającego postępu w zakresie produkcji, ale w drugiej decyzji zadanie 1-3 w IPB zostało ocenione na podstawie hipoteycznych scenariuszy i osobistej opinii rektora. W pierwszej decyzji rektor zażądał raportu mobbingowego od kierownika projektu [...] i prorektora PBS, ale zignorował wyjaśnienia skarżącego w aktach sprawy. Jednak w drugiej decyzji zignorowano wyjaśnienia skarżącego w sprawie, a sprawozdanie prorektora, pomimo prośby skarżącego o rozważenie drugiej decyzji, zostało zignorowane. Biorąc pod uwagę wszystkie przepisy, należy podkreślić specyfikę sprawy dotyczącej skreślenia z listy doktorantów. Ta specyfika wyraża się w tym, że sprawa jest rozpatrywana dwukrotnie przez ten sam organ - rektora, ale w drugiej instancji "po ponownym rozpatrzeniu sprawy". Działanie w dwóch Instancjach tego samego organu nie oznacza wyłączenia zasady postępowania dwuinstancyjnego (art. 15 kpa). Ten sam organ, ale działający w dwóch instancjach, jest zobowiązany, podobnie jak w przypadku różnych instancji, do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Obowiązek ten nie może sprowadzać się do wydania dwóch decyzji, z których tylko jedna będzie decyzją spełniającą wymogi art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, a tylko jedna będzie poprzedzona postępowaniem wyjaśniającym (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego). Takie działanie jest błędne, gdy postępowanie wyjaśniające jest prowadzone w znacznym zakresie i co do istoty sprawy tylko na poziomie badania sprawy w drugiej instancji.

W ten sposób skarżący zostaje całkowicie pozbawiony udziału w dwóch instancjach administracyjnych, a zarzuty dotyczące merytorycznej pozycji organu mogą być formułowane dopiero na etapie sądowym. Prowadzi to do przeniesienia całego sporu i towarzyszących mu argumentów do sądu administracyjnego. Tymczasem sąd administracyjny kontroluje legalność działań organów administracji publicznej, ale nie jest drugą ani trzecią instancją odwoławczą. Zaakceptowanie sposobu rozpoznania sprawy na etapie administracyjnym doprowadziłoby do przyjęcia przez sąd roli organu drugiej instancji. W związku z tym skarżący zarzuca naruszenie art. 15.

Prowadzenie postępowania dowodowego w dużej części w drugiej instancji rażąco narusza tę zasadę Zdaniem skarżącego, wbrew stanowisku rektora, kształt i treść decyzji wydanej w pierwszej decyzji wpływa na wynik sprawy w tym sensie, że nie można wykluczyć tego wpływu. W sprawie zaistniała sytuacja, w której rektor odniósł się do konkretnych okoliczności sprawy dopiero w drugiej decyzji.

Skarżący następnie uzupełnił skargę w pismach procesowych z 30 grudnia 2023r., 22 stycznia 2024r., 12 marca 2024r. , 17 marca 2024r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Orzekając w tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd przyjął za prawidłowy stan sprawy ustalony przez organ i uznał za wiarygodne podane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji fakty, dowody z dokumentów. Ustalenia organu potwierdzają akta sprawy. Nie ma zatem potrzeby powtarzania ustaleń organu w powyższym zakresie ponownie w uzasadnieniu prawnym wyroku.

Sąd zapoznał się szczegółowo z treścią skargi i przytoczył w uzasadnieniu faktycznym wyroku zarzuty podniesione przez skarżącego oraz uzasadnienie skargi w niezbędnym zakresie. Sąd zapoznał się również pismami procesowymi skarżącego z 30 grudnia 2023r., 22 stycznia 2024r., 12 marca 2024r. , 17 marca 2024r. i uznał , że z uwagi na to, że pisma te znajdują się w aktach sądowych nie ma potrzeby powielania ich treści w uzasadnieniu wyroku. Po myśli art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Granice orzekania wyznacza art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( § 1).

Przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej była decyzja Rektora Politechniki Bydgoskiej im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich w Bydgoszcz z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr 2, sygn. SzD.4223.1.2023, utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia 28 czerwca 2023 sygn. SzD.4223.1.2023 r., o skreśleniu N. S. (dalej jako: " skarżący"), z listy doktorantów w dyscyplinie [...] w związku z niezadowalającym postępem w przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

Podstawę materialnoprawna wydanej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742,1088 oraz 1234) - dalej jako: "ustawa".

Rektor skreślił skarżącego z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Przepis ten stanowi, że doktorant może być skreślony z listy doktorantów w przypadku niezadowalającego postępu w przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Zastosowanie powyższego przepisu oznacza, że podstawy skreślenia skarżącego z listy doktorantów w niniejszej sprawie miały charakter wyłącznie fakultatywny. Z uwagi na posłużenie się przez ustawodawcę ww. przepisie sformułowaniem "doktorant może być skreślony" oznacza, że decyzja o skreśleniu doktoranta z listy uczestników studiów doktoranckich podejmowana jest w ramach tzw. uznania administracyjnego. Podkreślić w tym miejscu należy, że w przypadku kontroli przez sądy administracyjne legalności decyzji uznaniowych sąd ocenia jedynie, czy organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym są logiczne i poprawne i mają swoje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach. Decyzje uznaniowe, do których grona zalicza się również decyzja wydana na podstawie art. 203 ust. 2 pkt 1 ustawy o skreśleniu skarżącego z listy doktorantów , nie mogą mieć cech dowolności, ale muszą wynikać z wszechstronnego i dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy oraz w należyty sposób wyważać interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.).

Uznaniowy charakter decyzji nie zwalnia organu z przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego zaistnienia przesłanek skreślenia z listy doktorantów oraz wyjaśnienia, dlaczego w konkretnym przypadku podjęta została decyzja o skreśleniu doktoranta z listy. Jak konsekwentnie podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, wymogi, jakim powinna odpowiadać decyzja wydana w ramach uznania administracyjnego są dalej idące niż ma to miejsce w odniesieniu do decyzji związanej. Uzasadnienie decyzji uznaniowej powinno zatem zawierać wszechstronną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko organu; powinno z niego wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 17 marca 2010 r. sygn. II GSK 491/09 i z 20 lipca 2011 r. sygn. I OSK 2006/10 – niepubl. dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uzasadnienia decyzji uznaniowej powinno bowiem wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Niedopuszczalne jest uchylanie się od oceny zarzutów podnoszonych przez stronę, natomiast organ w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony powinien wykazać, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne lub faktyczne. W przeciwnym wypadku organ naraża się na skuteczny zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz wadliwie sporządzonego uzasadnienia (art. 107 § 3 k.p.a.), a zatem dowolności (arbitralności) rozstrzygnięcia. W utrwalonym orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie przyjmuje się, że w przypadku, gdy prawo materialne pozostawia rozstrzygnięcie organu uznaniu administracyjnemu, czyli umożliwia organowi wybór rodzaju rozstrzygnięcia, obowiązkiem organu jest załatwić sprawę po dokładnym wyważeniu interesu społecznego i słusznego interesu strony (por. wyrok SN z dnia 18 listopada 1993 r. sygn. akt III ARN 49/93; publ. OSNC 1994/0/181). Rozstrzygnięcia wydane w tego typu sprawach powinny być zatem starannie uzasadnione, z odniesieniem się do okoliczności danej sprawy (zob. w tej materii m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 września 2021 r.; sygn. III OSK 1962/21; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Istotą sporu w kontrolowanej przez Sąd sprawie jest ocena, czy decyzja o skreśleniu skarżącego z listy doktorantów, wydana na podstawie przepisu art. 203 ust. 1 pkt 1 ustawy, była na tyle uzasadniona, że nie przekroczyła granic uznania administracyjnego.

Podstawowe obowiązki doktoranta ustawa wymienia w art. 207. Doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z regulaminem szkoły doktorskiej ( ust. 1). Doktorant jest obowiązany do realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego (ust. 2).

Sąd zweryfikował, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, czy organ wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia i czy wyboru tego rozstrzygnięcia dokonał po ustaleniu i należytym rozważeniu wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. W tym miejscu należy wyjaśnić, że z uwagi na okoliczność, że zaskarżona decyzja ma charakter uznaniowy Sąd nie mógł odnieść się do kwestii stricte naukowych, w tym dokonać oceny, czy przedłożone patronowi materiały wykazują niezadowalający postęp doktoranta w przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji i podważenia oceny merytorycznej przedłożonych przez doktoranta promotorowi materiałów. Sąd nie ma wiedzy specjalistycznej i nie mógł ocenić zadań i zakresu ich wykonania przez skarżącego w ramach IPB. Sąd nie mógł ocenić również pod względem merytorycznym opinii promotorów oraz komisji opiniującej powołanej przez RDN ZiR w zakresie stanowiska naukowego. Ocena zaawansowania rozprawy doktorskiej wymaga wiedzy specjalistycznej z danej dziedziny, którą sąd administracyjny nie dysponuje. Sąd mógł jedynie ocenić, czy organ uzasadnił stanowisko, że zadania wykonane przez skarżącego w trakcie rozprawy doktorskiej mogły zostać uznane przez organ za niewystarczające w zakresie postępu w jej przygotowaniu , oraz czy doktorant realizował zadania terminowo i czy zrealizował je w całości.

Sąd przyznaje rację organowi, że wydane w sprawie decyzje zostały podjęte w granicach uznania administracyjnego. Rektor rozważył wszechstronnie wszystkie okoliczności faktyczne. Decyzja została uzasadniona w sposób wyczerpujący, przedstawiła postawę skarżącego i naruszone przez niego obowiązki. W uzasadnieniach wydanych decyzji wykazano niezadowalające postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej przez skarżącego, które poparto obiektywnymi i zależnymi od skarżącego okolicznościami, w tym niezrealizowaniem zadań w całości, naruszeniem terminów, brakiem stosownych materiałów do badań oraz utratą finansowania projektu [...].

W aktach sprawy znajdują się opinie: promotor głównej, która wnioskiem z dnia 02.02.2023 r., uzupełnionym pismem z dnia 03.02.2023 r. wystąpiła na podstawie art. 203 ust. 2 pkt. 1 ustawy o skreślenie skarżącego z listy doktorantów. Wniosek o skreślenie skarżącego z listy doktorantów został poparty również przez drugiego promotora. Poza tym Dyrektor Szkoły Doktorskiej przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w ramach którego w piśmie z 21 kwietnia 2023r. komisja opiniująca przedstawiała stanowisko.

W ocenie Sądu dwie spójne opinie promotorów oraz stanowisko wyrażone w opinii komisji opiniującej stanowi wystarczające uzasadnienie dla organu do skreślenia doktoranta z listy doktorantów z uwagi na przesłankę z art. 203 ust. 2 pkt. 1 ustawy – niezadowalający postęp w przygotowaniu rozprawy doktorskiej. Rektor w zaskarżonej decyzji wyjaśnił powyższe stanowisko oraz podał przyczyny jej podjęcia. Organ prawidłowo wskazał, że pojęcie "niezadowalającego postępu" nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę i pozostaje niedookreślone i jego konkretyzacji należy zaś dokonywać w konkretnych stanach faktycznych. Słusznie organ odwołał się przy wyjaśnieniu tego pojęcia do wykładni językowej. Skład Sądu podziela argumentację organu, że pojęcie "niezadowalającego postępu" obejmuje takie stany faktyczne, w których doktorant wykazał się postępem, którego jednakże nie sposób uznać za postęp zadowalający, gwarantujący terminowe przygotowanie i obronę rozprawy doktorskiej. Organ prawidłowo odwołał się do poglądów doktryny, gdzie przyjęto, że przesłankę niezadowalającego postępu w przygotowaniu rozprawy doktorskiej może stanowić stwierdzenie, że jej przygotowanie następuje niezgodnie z harmonogramem przygotowania rozprawy doktorskiej, stanowiącym część indywidualnego planu badawczego ( M. Dokowicz [w:] Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, red. J. Woźnicki, Warszawa 2019, art. 203).

W ocenie Sądu postępowanie wyjaśniające w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący.

Dyrektor Szkoły Doktorskiej, działając z własnej inicjatywy, zbadał możliwość zmiany promotor na innego pracownika dyscypliny [...] . W piśmie z dnia 6 lutego 2023 r. Przewodnicząca Rady Naukowej Dyscypliny [...] poinformowała, że z uwagi na brak odpowiednich kandydatów o profilu naukowym zbliżonym do obecnego promotora, a także ze względu na duże ryzyko niezrealizowania indywidualnego planu badawczego (dalej również jako: "IPB") i nieprowadzenia badań, zmiana promotora wydaje się być niezasadna.

W ocenie Sądu organ wykazał, że zmiana promotora na innego pracownika naukowego w określonej specjalizacji była utrudniona i zagrożona realizacją IPB. Ryzyko zmiany promotora leżało po stronie skarżącego, który nie złożył do dnia wydania zaskarżonej decyzji stosownego wniosku , o czym Sąd wypowie się poniżej.

Organ zbadał zgodność rozprawy doktorskiej z harmonogramem przygotowania rozprawy doktorskiej, stanowiącym część indywidualnego planu badawczego i wykazał niezadawalający postęp w przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

Skarżący przygotowuje rozprawę doktorską w trybie określonym art. 197 pkt 1 PSWiN - tj. kształcenia doktorantów. Zgodnie z art. 201 ust. 3 oraz art. 204 ust. 1 i 2 PSWiN kształcenie to prowadzone jest przez Szkołę Doktorską na podstawie programu kształcenia oraz indywidualnego planu badawczego i kończy się złożeniem rozprawy doktorskiej. Termin złożenia rozprawy określa IPB. Doktorant złożył ślubowanie w dniu 14 czerwca 2022 r. i zgodnie z art. 200 ust. 8 PSWiN rozpoczął kształcenie w Szkole Doktorskiej. Na podstawie § 8 Regulaminu Szkoły Doktorskiej (dalej również jako: "Regulamin") do obowiązków doktoranta należy terminowe realizowanie programu kształcenia oraz IPB. Organ wyjaśnił, że § 20 ust. 1 Regulaminu określa elementy IPB, w szczególności proponowany tytuł rozprawy doktorskiej, cele badawcze lub hipotezy badawcze, harmonogram przygotowania rozprawy doktorskiej, w tym program badań, oczekiwane wyniki, termin złożenia rozprawy. Dodatkowo, instrukcja sporządzenia harmonogramu IPB, zawarta w załączniku nr 3 do Regulaminu, wskazuje, że harmonogram IPB musi zawierać zadania wynikające z realizacji programu badań i przygotowania rozprawy doktorskiej. Dla każdej pozycji harmonogramu należy podać nazwę zadania badawczego lub przedsięwzięcia organizacyjnego, cel, treść merytoryczną, sposób realizacji, wykorzystane metody i narzędzia, planowane efekty zadania lub przedsięwzięcia oraz źródło finansowania. Zgodnie z art. 202 ust 1 PSWiN, doktorant, w uzgodnieniu z promotorem lub promotorami, opracowuje IPB zawierający w szczególności harmonogram przygotowania rozprawy doktorskiej i przedstawia go podmiotowi prowadzącemu szkołę doktorską w terminie 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia kształcenia. W przypadku wyznaczenia promotora pomocniczego plan jest przedstawiany po zaopiniowaniu przez tego promotora.

Organ poddał analizie IPB doktoranta i rozprawił się z wszystkimi zarzutami skarżącego. Szczegółowy opis oceny organ przedstawiał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, uwzględniając obok stanowiska promotora głównego również opinię drugiego promotora, który w dniu 7 sierpnia 2023 r. poinformował, że nie jest zadowolony z postępów prac nad doktoratem. Promotor ten nadzorował część analiz bioinformatycznych przeprowadzanych przez doktoranta i poinformował o fakcie braku gotowości prób do sekwencjonowania.

W ocenie Sądu istotne jest również to, że komisja opiniująca podzieliła stanowisko promotor głównej o postępie realizacji prac laboratoryjnych w ramach rozprawy doktorskiej na poziomie 5%.

Sąd stwierdza po zapoznaniu się ze stanowiskiem organu oraz po analizie akt sprawy, która potwierdza wnioski organu, że skarżący naruszył terminy przy realizacji zadań określonych w IPB doktoranta. Skarżący niektóre zadania zrealizował częściowo, niektórych zaniechał wykonania albo zadania te zostały wykonane przez promotora oraz innych pracowników Katedry [...] przed przyjazdem doktoranta do Polski.

Analiza IPB potwierdza wnioski organu, że prace powinny być dalej zaawansowane. Doktorant nie dotrzymał terminów, pozostawał bezczynny w realizacji zadań. Uchybienia przedstawione przez komisję opiniującą w trakcie analizy IPB, mogły stanowić dla organu podstawę do skreślenia skarżącego z listy doktorantów z uwagi na niezadawalający postęp w przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

W ocenie Sądu, organ słusznie zwrócił uwagę na fakt wypowiedzenia doktorantowi w dniu 1 lutego 2023 r. umowy nr [...], na mocy której doktorant zobowiązany był do realizacji zadań badawczych wynikających z projektu [...] pt. "[...]" (nr projektu [...]). Wypowiedzenie tej umowy skutkuje brakiem dalszego finansowania z projektu [...] badań do rozprawy doktorskiej. Ta okoliczność chociaż jest odrębnym zagadnieniem , mogła również zostać uznana przez organ jako utrata gwarancji zachowania postępu w przygotowaniu rozprawy doktorskiej z uwagi na utratę środków finansowych z projektu [...].

Słusznie jednak organ zauważył i Sąd podziela to stanowisko, że wypowiedzenie umowy o stypendium w projekcie [...] nie spowodowało utraty statusu doktoranta, zawieszenia w jego prawach i obowiązkach, unieważnienia lub zawieszenia realizacji IPB, a także nie spowodowało odwołania dwóch promotorów. Skarżący mógł w dalszym ciągu kontynuować doktorat. Organ wykazał nieterminowe przekazywanie przez skarżącego promotorom wymaganych materiałów w trakcie pracy na rzecz projektu [...] oraz wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że przekazanie promotorom uzupełnionych dokumentów i informacji o dokończonych zadaniach, pomimo braku uczestnictwa w projekcie [...], potwierdziłoby deklarowaną przez doktoranta chęć dalszej pracy nad doktoratem.

Analiza akt sprawy potwierdza , że skarżący od dnia wypowiedzenia mu umowy stypendialnej ( 1 lutego 2023 r.), pomimo dalszego pozostawania uczestnikiem Szkoły Doktorskiej, aż do skreślenia go z listy doktorantów ( decyzja Rektora wydana w pierwszej instancji z 28 czerwca 2023 r.), zaniechał realizacji zadań przewidzianych IPB przez okres 5 miesięcy. Skarżący w dalszym ciągu na podstawie art. 209 ust. 1 PSWiN otrzymywał stypendium doktoranckie pomimo braku finansowania stypendium z projektu [...]. Skarżący po wypowiedzeniu ww. umowy nadal posiadał status doktoranta i spoczywały na nim obowiązki wynikające z art. 207 PSWiN. Organ zgodnie z prawem uznał, że skarżący miał obowiązek postępować zgodnie z regulaminem szkoły doktorskiej oraz spoczywał na nim obowiązek realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego . Sąd daje wiarę organowi, że brak dalszego finansowania z projektu [...] badań do rozprawy doktorskiej oraz utrata dostępu do unikatowego materiału biologicznego niemożliwego do odtworzenia, powoduje brak możliwości dalszej realizacji zadań IPB w ogóle. Przemawia za powyższym wnioskiem to, że skarżący złożył IPB w dniu 26 września 2022 r. W dokumencie tym wskazano, że doktorat (poza zadaniem 2 IPB) jest finansowany z projektu [...]. Wzajemna zależność realizacji zadań IPB z finansowaniem projektu [...] potwierdza stanowisko organu o braku możliwości realizacji zadań IPB z uwagi na utratę finansowania projektu [...].

Organ odniósł się do oświadczenia doktoranta w wyjaśnieniach z dnia 22 lutego 2023 r., że w związku z utratą pozycji stypendysty w projekcie [...] chciałby zmienić promotora i w konsekwencji zaprezentować nowy IPB. Organ wyjaśnił skarżącemu brak możliwości zmiany promotora. Stanowisko zostało poparte pismem z 6 lutego 2023 r. Przewodniczącej Rady Naukowej Dyscypliny [...] , w którym poinformowano, że z uwagi na brak odpowiednich kandydatów o profilu naukowym zbliżonym do obecnego promotora, a także ze względu na duże ryzyko niezrealizowania indywidualnego planu badawczego (dalej również jako: "IPB") i nieprowadzenia badań, zmiana promotora wydaje się być niezasadna.

Sąd nie daje wiary stanowisku skarżącego, że dopiero po otrzymaniu pisma od Dyrektora Szkoły Doktorskiej z dnia 22 maja 2023 r. otrzymał informację o sposobie zmiany promotora i zmiany IPB. Kwestie związane ze zmianą promotora i zmianą IPB reguluje Regulamin uczelni, który został udostępniony na jej stronie BIP i na stronie internetowej uczelni (także w wersji angielskiej). Skarżący był pouczony o przysługujących mu prawach jako doktorant oraz miał zapewniony dostęp do przepisów wewnętrznych uczelni. Dodatkowo analiza akt sprawy wykazała, że podczas realizowania prawa wglądu do akt już w dniu 16 lutego 2023r. doktorantowi została udzielona informacja o regulacjach wewnętrznych, dotyczących zmiany promotora. Regulamin w wersji polskiej i angielskiej został także dołączony do akt sprawy przed wysłaniem doktorantowi zawiadomienia o wszczęciu postępowania.

Sąd stwierdza, że skarżący miał zapewniony dostęp do całości akt sprawy i czynnie uczestniczył w postępowaniu. Z aktami zapoznawał się wielokrotnie. Analiza akt sprawy wykazała, że do dnia wydania zaskarżonej decyzji doktorant nie wystąpił z formalnym wnioskiem o zmianę promotora.

Organ zbadał również kwestię zmiany IPB przez doktoranta w związku z utratą pozycji stypendysty w projekcie [...].

Skarżący mógł wnioskować o zmianę IPB na podstawie § 20 ust. 2 Regulaminu, czego nie uczynił. Doktorant rozpoczął przygotowania do zmiany IPB na przełomie maja i czerwca 2023 r. Tym czasem skarżący powinien mieć świadomość , że wypowiedzenie mu umowy stypendialnej ( 1 lutego 2023 r.), przekreśliło możliwość realizacji IPB finansowanego z projektu [...].

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 17 lipca 2023 r. doktorant wyjaśnił, że z uwagi na nieobecność w pracy ze względu na wyjazd służbowy, zwolnienie lekarskie i urlop promotor głównego promotora, doktorant postanowił wysłać jej propozycję zmiany nowego IPB e-mailem w dniu 09 lipca 2023 r. Na podstawie pisma doktoranta z dnia 24 sierpnia 2023 r. ustalono, że propozycja zmiany IPB została przekazana do uzgodnienia drugiemu promotorowi dopiero w dniu 16 sierpnia 2023 r.

W ocenie Sądu podjęte przez skarżącego zabiegi o zmianę IPB po pół roku od daty utraty stypendium finansowanego z projektu [...] świadczą o braku zaangażowania w pracę doktorską i utwierdzają Sąd w przekonaniu , że organ miał podstawy do stwierdzenia w przypadku skarżącego niezadawalających postępów w przygotowaniu rozprawy doktorskiej.

Skarżący miał dostęp do informacji pozwalających na zmianę IPB już na wstępnym etapie postępowania wszczętego przez organ. Do dnia wydania zaskarżonej decyzji skarżący nie złożył do Dyrektora Szkoły Doktorskiej PBŚ wniosku o zmianę IPB.

W ocenie Sądu, Skarżący miał zapewniony dostęp do niezbędnych do pracy narzędzi i akcesoriów laboratoryjnych.

Analiza akt sprawy nie potwierdziła zarzutów stawianych pierwszemu promotorowi odnośnie niezapewnienia doktorantowi odczynników chemicznych, plastików laboratoryjnych oraz innego drobnego sprzętu laboratoryjnego niezbędnego mu do terminowej realizacji prac badawczych w związku z przygotowaniem rozprawy doktorskiej. Szczegółowa procedura zamawiania narzędzi i materiałów laboratoryjnych niezbędnych do terminowej realizacji prac badawczych w związku z przygotowaniem rozprawy doktorskiej została przedstawiona przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w stanie faktycznym wyroku i nie ma potrzeby powtarzania jej ponownie w uzasadnieniu prawnym wyroku. Organ opisując proces zamawiania materiałów przez skarżącego, poparty dowodami, wykazał, że zrealizowane zamówienia nie dały gwarancji terminowego wykonania zadań przez doktoranta. Organ wyjaśnił obowiązujące na Politechnice oraz KBiGZ regulacje wewnętrzne.

Sąd po zapoznaniu się z tymi procedurami , potwierdza stanowisko organu, że procedowanie zamówień dla doktorantów nie należy do obowiązków promotora. Do pracowników i doktorantów KBiGZ należy przygotowanie list odczynników i akcesoriów, które są im potrzebne do prowadzenia badań naukowych, w terminach wyznaczonych przez Kierownika KBiGZ. Termin ten najczęściej wyznaczany jest raz w miesiącu. Do obowiązków skarżącego należało przygotowanie listy niezbędnych mu odczynników. Akta sprawy potwierdzają , że promotor zapewniła skarżącemu niezbędne materiały jeszcze przed przyjazdem do Polski . Oprócz wniosków komisji stanowisko to poparto wyjaśnieniami kierownika projektu [...] z dnia 10 marca 2023r. oraz pismem z dnia 15 maja 2023 r. Listy zamówień zostały przygotowane przez pierwszą promotor i przekazane do dalszego procedowania Kierownikowi Katedry [...] przed przyjazdem do Polski skarżącego. Kwestia zamówień dokonanych przez skarżącego ma drugorzędne znaczenie z uwagi na wypowiedzenie mu umowy stypendialnej ( 1 lutego 2023 r.). Organ wykazał jednak możliwości nie tylko zamawiania przez skarżącego materiałów , co było zresztą jego obowiązkiem , ale i ich pożyczania. Zarówno promotor jak i doktorant potwierdzili , że w przypadku braku odczynników promotor udostępniała je doktorantowi ze swojego innego projektu(pisma z dnia 17 marca 2023 r. i z dnia 19 maja 2023 r.). Wobec powyższego stanowisko organu o zapewnieniu skarżącemu odczynników i innych narzędzi, akcesoriów niezbędne do pracy Sąd aprobuje w całości.

Skarżący miał zapewniony dostęp do laboratorium. Organ wyjaśnił skarżącemu, że utrata stypendium w projekcie [...] przekreśla możliwość realizacji zadań zaplanowanych w IPB ze środków projektu [...], co nie oznacza jednak, że odmówiono doktorantowi dostępu do laboratorium. Doktorant został już o tym poinformowany przez kierownika projektu [...] i promotor w dniu 1 lutego 2023 r. Organ obalił twierdzenie skarżącego zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o udostępnieniu mu wcześniej pobranych i wyizolowanych w ramach projektu próbek kurczaka pokolenia F1, a także, że nie udostępnienie mu wyników wcześniejszych analiz. Z wyjaśnień skarżącego z dnia 22 lutego 2023 r., a także 17 marca 2023 r., wynika, że w czerwcu i lipcu 2022 r. udostępniono mu próbki, na których przeprowadził analizy DNA z pokolenia F1. Jak stwierdza, miał przeprowadzić na ich mniejszej ilości sekwencjonowanie RNA z pokolenia FI , a w dalszej kolejności RRBS. Z informacji przekazanej doktorantowi przez promotor w dniach 17 października 2022 r oraz ponownie 02 listopada 2022 r. wynika, że analizy po tak długim czasie (ponad rok) należy powtórzyć. Promotor informowała także doktoranta, że analiza została wykonana przez technika, który nie pracuje już na Wydziale [...] (dalej: "WHiBZ"), a wyniki nie były udostępniane na serwerze w chmurze.

Sąd podziela stanowisko organu, że promotor nie zwlekała z akceptacją przekazanych list, potwierdza to korespondencja email. Doktorant otrzymywał wiadomość zwrotną tego samego lub następnego dnia.

W ocenie Sądu organ wykazał, że wina za to opóźnienie w zamówieniu materiałów leży po stronie doktoranta. Skarżący potwierdził fakt przeszkolenia jego osoby w przedmiocie składania zamówień na potrzebne odczynniki i akcesoria. Promotor zwracała uwagę na konieczność planowania zapotrzebowania z wyprzedzeniem - korespondencja email z dnia 21 września 2022 r. i 14 listopada 2022 r. Na skarżącym ciążył obowiązek odpowiedniego planowania swojej pracy nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej, w tym terminowego i z odpowiednim wyprzedzeniem składania zamówień na niezbędne mu w tym celu materiały i narzędzia.

Sąd w całości podziela stanowisko organu, że art. 187 ust. 1 i 2 PSWiN wskazuje, że rozprawa doktorska prezentuje ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w dyscyplinie albo dyscyplinach oraz umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej. Przedmiotem rozprawy doktorskiej jest oryginalne rozwiązanie problemu naukowego, oryginalne rozwiązanie w zakresie zastosowania wyników własnych badań naukowych w sferze gospodarczej lub społecznej albo oryginalne dokonanie artystyczne. Rozprawę doktorską może stanowić praca pisemna, w tym monografia naukowa, zbiór opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów naukowych, praca projektowa, konstrukcyjna, technologiczna, wdrożeniowa lub artystyczna, a także samodzielna i wyodrębniona część pracy zbiorowej. Zgodnie z art. 190 ust. 1 PSWiN opieka naukowa nad przygotowaniem rozprawy doktorskiej jest sprawowana przez promotora lub promotorów albo przez promotora i promotora pomocniczego.

Z przytoczonych przepisów wynika, że osobą opracowującą rozprawę doktorską jest doktorant. Należy zauważyć, że finalny produkt w postaci rozprawy doktorskiej jest sumą kilku działań, tj. zbierania materiałów, prowadzenia badań, dokonania analizy otrzymanych na ich podstawie wyników i przygotowanie (napisanie) rozprawy. A to, w świetle przytoczonych przepisów odbywa się pod opieką naukową - w tym przypadku - dwóch promotorów. Promotor powinien czuwać nad rozwojem naukowym doktoranta. Opieka ta powinna przybierać postać udzielania konsultacji, porad i sugestii, korekty przedstawionych do oceny wyników pracy.

Sąd nie podziela stanowiska skarżącego o braku sprawowania właściwej opieki promotorskiej przez promotor. Organ wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wymaganą przez przepisy prawa opiekę. Dowodem jest to ,że promotor wystąpiła do Dyrektora Szkoły Doktorskiej w dniu 28 czerwca 2022 r. z wnioskiem o Indywidualny Tok Kształcenia (dalej: "ITK") dla doktoranta. Promotor udzielała pomocy w pracy naukowej i opracowaniu harmonogramu realizowanych zadań oraz zapewniła źródło finansowania, przygotowała wniosek, określiła zadania, które doktorant miał wykonać w związku ze skierowaniem na staż w [...] w [...], tj. praca nad szkicem publikacji (o którym mowa we wcześniejszej części uzasadnienia).

Organ wykazał, że promotor organizowała i kierowała samokształceniem oraz pracą badawczą doktoranta . Powyższe potwierdza korespondencja zgromadzona w aktach sprawy, przesyłana pomiędzy promotor i skarżącym oraz odbyte z udziałem doktoranta liczne konsultacje u promotor. Organ ustalił, że promotor sprawdzała materiały przekazywane przez doktoranta , udzielała instrukcji. Powyższe potwierdza korespondencja email w aktach sprawy . Sąd podziela stanowisko organu, że prowadzona korespondencja świadczy o współpracy opiekuna z doktorantem i nie jest zachowaniem o znamionach dyskryminacji czy też mobbingu, a jedynie uwagami i wskazówkami skierowanymi przez promotora w stronę swojego doktoranta, mającymi na celu m.in. wskazanie obszarów, w których doktorant może udoskonalić swoje kompetencje oraz poprawić jakość wykonywanych zadań. Organ zweryfikował u kierownika projektu [...] czy doktorant lub osoby zaangażowane przy realizacji projektu [...] zgłaszali mu, sytuacje mające cechy mobbingu i dyskryminacji skarżącego przez promotor lub jakąkolwiek inną osobę. W dniu 10 marca 2023 r. kierownik projektu [...] poinformował, że nie było takich zgłoszeń.

Organ ustalił, że w październiku 2022 r. doktorant został poinformowany o możliwości zgłoszenia sprawy do komisji ds. przeciwdziałania mobbingowi, jeżeli uważa, że został poddany mobbingowi i wystąpiły w stosunku do jego osoby zachowania dyskryminacyjne. Doktorant został także poproszony o informowanie Szkoły Doktorskiej w przypadku wystąpienia niekomfortowych dla niego sytuacji. Organ wskazał, że strony doktoranta nie wpłynęło żadne zgłoszenie o zachowaniu mającm znamiona mobbingu i dyskryminacji jego osoby. Potwierdziła to informacja uzyskana od Prorektor ds. kształcenia i spraw studenckich, Koordynatora ds. przeciwdziałania mobbingowi i dyskryminacji oraz od kierownika projektu. Także Szkoła Doktorska nie odnotowała takiego zgłoszenia. Do dnia wydania pierwszej decyzji o skreśleniu doktorant nie podjął w tym temacie żadnych kroków.

W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że skargi na nieprofesjonalne zachowanie pracowników organu nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Przepisy o postępowaniu skargowo-wnioskowym, zamieszczone w dziale VIII k.p.a., nie mają zastosowania do postępowania sądowo-administracyjnego. Innymi słowy, skarga składana w trybie art. 227 k.p.a. nie może skutecznie uruchomić merytorycznej kontroli sądowo-administracyjnej. W ocenie Sądu organ dysponował pełnym materiałem dowodowym do wydania zaskarżonej decyzji bez konieczności oczekiwania na rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi na niewłaściwe działanie promotor. Sama zaś sprawa podjęcia przez kierownika projektu arbitralnej decyzji o usunięciu doktoranta z projektu [...] wykracza poza granice niniejszej sprawy i nie podlega ocenie Sądu, ale pozostaje w związku z przedmiotową sprawą z uwagi na IPB.

W ocenie Sądu przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie został naruszony art. 15 k.p.a. w sposób przedstawiony w skardze. Rektor orzekał ponownie w oparciu o ten materiał dowodowy, jaki miał do dyspozycji w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Po skreśleniu skarżącego z listy doktorantów nie pojawiły się nowe istotne dowody w sprawie, które podważyłyby materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.

Rektor, działając jako organ drugiej instancji mógł szerzej niż uczynił to w pierwszej instancji opisać przesłanki rozstrzygania danej sprawy . Działanie takie jest dozwolone i nie stanowi w okolicznościach tej sprawy wady, a w szczególności nie stanowi naruszenia wynikającej z art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Podobnie nie stanowi o tym naruszeniu kwestia akceptacji argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji do Sądu, jeżeli organ odwoławczy merytorycznie rozpoznawał sprawę na podstawie akt sprawy. Co do tego Sąd nie ma wątpliwości po zapoznaniu się z decyzjami obydwu instancji. Prawdą jest, że Rektor - Politechniki Bydgoskiej wydał decyzję w pierwszej instancji , a następnie po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy orzekał jako organ drugiej instancji. Specyfika ta wyraża się w dwukrotnym rozpoznaniu sprawy przez ten sam organ – rektora, z tym że w drugiej instancji "po ponownym rozpoznaniu sprawy". Działanie w dwóch instancjach tego samego organu nie oznacza, że wykluczona jest zasada dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.). Ten sam organ, ale działający w dwóch instancjach, jest tak samo jak w przypadku różnych organów instancyjnych zobligowany do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z art. 203 ust. 3 PSWiN skreślenie z listy doktorantów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Podkreślić w tym miejscu należy, że tylko Rektor Politechniki Bydgoskiej, jako piastun funkcji organu nie podlega wyłączeniu przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, gdyż art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie dotyczy osób piastujących funkcję organu administracji publicznej (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I OPS 13/09, ONSAiWSA 2010, Nr 5, poz. 82). Nie do przyjęcia jest stanowisko, że w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (art. 127 k.p.a.) do rektora wyższej uczelni ma zastosowanie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. ( patrz wyrok NSA z 6.09.2007 r., I OSK 909/07, LEX nr 1016359).

W konsekwencji powyższych rozważań Sąd uznał, że wydając decyzje w sprawie Rektor nie naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 8 § 1, art. 11, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy w zw. z art. 203 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Wbrew stanowisku skarżącego organ prawidłowo zastosował art. 203 ust. 3 pkt 2 pkt 1 PSWiN – i uzasadnił przesłankę skreślenia z listy doktorantów , polegającą na niezadowalającym postępie w przygotowywaniu rozprawy doktorskiej .

Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że postępowanie było prowadzone z wyraźnym zamiarem skreślenia skarżącego z listy doktorantów, nawet kosztem pominięcia ważnych dowodów przedstawionych w aktach sprawy. Organ odniósł się do wszystkich argumentów i dowodów zgłoszonych przez skarżącego w toku postępowania , które miałyby wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził również naruszenia w tym postępowaniu zasady proporcjonalności i równego traktowania, a skarżący nie wyjaśnił , w jaki sposób te zasady mogły zostać naruszone. Organ nie pominął dowodów zgromadzonych w sprawie. Przeprowadził szczegółowa analizę materiału dowodowego. Stanowisko wraz z argumentacją prawną przedstawił wyczerpująco w uzasadnieniu decyzji zaskarżonej. Nie zasługiwał na uwzględnienie zatem zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. Realizacji wyrażonej w przepisie art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej służy przepis art. 77 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Obowiązek ten jest niezależny od tego, czy niezbędny materiał dowodowy potwierdza stanowisko strony, czy też je podważa. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega zaś na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów, z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. W niniejszej sprawie wszystkie okoliczności znaczące zostały wyjaśnione. W aktach znajduje się kompletna dokumentacja. Nie zasługiwał na uwzględnienie również zarzut naruszenia konstytucyjnej zasady równości. Poza ogólnikowymi stwierdzeniami skarga nie precyzuje, na czym naruszenie owej zasady miałoby polegać. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia, w szczególności przywołanego przez stronę art. 8 § 1 k.p.a. Brak jest podstaw do stwierdzenia, aby postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone było w sposób naruszający zaufanie do organów uczelni, ponieważ działanie organu jest zgodne z postanowieniami Regulaminu i przepisami prawa. Sąd poddał analizie opinie, pisma i e-maile zawarte w aktach sprawy, obydwu promotorów oraz opinie komisji. Jako niezasadny ocenił Sąd zarzut naruszenia art. 11 k.p.a., gdyż organ II instancji wyjaśnił w sposób dostateczny przesłanki, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Zaskarżona decyzja zawiera także uzasadnienie prawne z powołaniem podstawy prawnej podjętego rozstrzygnięcia. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego w zakresie naruszenia art. 15 Kpa i odejścia od zasady postępowania dwuinstancyjnego. Zaskarżona decyzja została wydania po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie. Obie decyzje I i II instancji zostały wydane w oparciu o przepis art. 203 ust. 2 pkt 1 ustawy. Decyzja nie została wydana z naruszeniem art. 78 k.p.a. Wskazane przez skarżącego trudności zgłoszone w realizacji harmonogramu IPB zostały w całości zweryfikowane przez szkołę. Decyzja nie narusza również art. 80 k.p.a. - Rektor zebrał materiał dowodowy w sposób wyczerpujący i dokonał swobodnej oceny dowodów. Nie doszło do naruszenia art. 107 pkt 3 Kpa. Organ odniósł się szczegółowo w całości do zebranych dowodów , rozprawił się z wszystkimi zarzutami zgłoszonymi przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stanowisko organu jest spójne i logiczne. Odnośnie zarzutu, dotyczącego naruszenia art. 70 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.), Sąd stwierdza, że procedura przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie odbiegała od zasad państwa demokratycznego. Zgodnie z art. 70 ust. 5 Konstytucji RP zapewnia się autonomię szkół wyższych na zasadach określonych w ustawie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ przyjął, że autonomia szkół wyższych ma charakter nieograniczony.

Z uwagi na powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.