Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 270/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C., J. C., H. W., L. C., P. C. na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie.


UZASADNIENIE

W dniu 27 września 1999 r. wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy skarga J. C. na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...], Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] o nr [...].

Dnia [...] Sąd powziął wiadomość o tym, że J. C. w dniu [...] zmarł.

W związku z tym, postanowieniem z dnia [...] /k.17 akt/ postępowanie w sprawie zostało zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz.368 z późno zm./.

Z dniem 1 stycznia 2004 r. w/w ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc i przestały funkcjonować ośrodki zamiejscowe tego Sądu, a w ich miejsce powstały wojewódzkie sądy administracyjne, a to zgodnie z art. 3, art. 85 i art.1 06 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271/. Stosownie przy tym do art. 97 § 1 powołanej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sądem właściwym w niniejszej sprawie jest, zgodnie z art.13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.

Wskazanie spadkobierców zmarłego J. C. /postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym J. C. - k.33 akt/ oraz wskazanie spadkobierców zmarłego P. C. - syna J. C. /postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...] - k. 71/ pozwoliło na podjęcie zawieszonego postępowania stosownie do art.128 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co było konieczne, gdyż w czasie, gdy postępowanie jest zawieszone sąd może podejmować jedynie czynności zmierzające do podjęcia postępowania lub wstrzymania wykonania aktu lub czynności /art.127 § 3 powołanej ustawy/o

Rozpoznając sprawę z udziałem spadkobierców skarżącego stwierdzić natomiast należało, że przedmiotowe postępowanie podlega umorzeniu.

Wskazać bowiem należy, iż przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...], którą to decyzją organ celny po wznowieniu postępowania uchylił decyzję zawartą w dowodzie odprawy celnej nr [...] z dnia [...] dot. odprawy celnej nadwozia samochodu osobowego m-ki Ford Sierra, zaklasyfikował towar do pozycji [...] taryfy celnej importowej ze stawką celną 35 %, lecz nie mniej niż 2 500 ECU, ustalił wartość celną wprowadzonego na polski obszar celny samochodu osobowego na kwotę [...], wymierzył cło przywozowe w kwocie [...] i wezwał skarżącego J. C. do uiszczenia różnicy pomiędzy cłem w/w wymierzonym a przez niego wpłaconym w kwocie [...].

Nie powinno budzić wątpliwości, że z chwilą śmierci strony będącej osobą fizyczną ustaje zdolność prawna, a tym samym wygasają prawa i obowiązki mające charakter osobisty i niezbywalny.

Bezspornym też jest, że należności celne mają charakter publicznoprawny. Przejście praw i obowiązków publicznoprawnych na następców prawnych możliwe jest jedynie wówczas, gdy wynika to z przepisów ustawy.

Materialnoprawną podstawę wynikającego z decyzji z dnia [...] obowiązku celnego J. C. stanowiła ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne /Dz. U. Nr 71 z 1994 r., poz. 312 z późno zm.!, która nie przewidywała odpowiedzialności spadkobierców za długi celne spadkodawcy. Także obowiązująca w chwili śmierci J. C. ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm./nie zawierała regulacji w tym przedmiocie.

Do toczącego się postępowania w sprawie wymiaru cła zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /art. 262 Kodeksu celnego/. Jednakże w zakresie odpowiedzialności spadkobierców za dług celny spadkodawcy nie miały zastosowania przepisy art. 97 i nast. Działu III Rozdziału XIV Ordynacji podatkowej, bowiem stosownie do art. 262 ustawy Kodeks celny do postępowania w sprawach celnych stosuje się tylko przepisy Działu IV tej ustawy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a wynik tego postępowania nie dotyczy interesu prawnego spadkobierców, co uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art.161 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dlatego też biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.