Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 769/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...], po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanego, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2004 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę energetycznej linii kablowej SN 15 KV, stacji transformatorowej słupowej i linii NN ze złączami w miejscowości W. gm. Ż. i umorzył postępowanie I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołując art. 157 § 2 kpa oraz art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane wskazał, iż decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę energetycznej linii kablowej w miejscowości W. obejmuje budowę na działkach ewid. nr [...] i [...]. Zainteresowany jest właścicielem działek nr [...] i [...] graniczących bezpośrednio z działką [...] obejmującą budowę linii kablowej, natomiast działka [...], na której zgodnie z projektem planowana była budowa stacji transformatorowej, nie graniczy z żadną z działek zainteresowanego.

Wskazując dalej na przepisy z dziedziny ochrony środowiska, z których wynika, że linie elektroenergetyczne posiadające napięcie poniżej wartości 110KV nie powodują przekroczenia dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (w przedmiotowej sprawie chodzi o linie o napięciu 15KV), organ odwoławczy w oparciu o art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego uznał, że działki zainteresowanego nie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu, a co za tym idzie, zainteresowany nie ma przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę i w konsekwencji nie może skutecznie wnosić o stwierdzenie nieważności tej decyzji, która zresztą nie dotyczyła przywołanej przez zainteresowanego wymiany słupa linii SN-15KV na działkach nr [...] i [...] w gm. Ż..

Skargę sądową na powyższą decyzją wniósł zainteresowany właściciel działek [...] i [...], domagając się jej uchylenia i zarzucając użycie przez organ nieprawdziwych argumentów i ich miałkości, nie rozpatrzenie w całości okoliczności faktycznych oraz ich błędną oceną i naruszenie art. 7, 8, 9, 10 kpa, a także art. 3 pkt 20 oraz art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Skarżący podniósł, że przedmiotowy słup przesyłowy został przemieszczony z działki [...] na sąsiadującą działkę nr [...] w toku procesu inwestycyjnego, co oznacza, że inwestor jednostronnie odstąpił od zatwierdzonego decyzją Starosty [...] projektu budowlanego i zmienił posadowienie słupa, jak również przebieg całej linii średniego napięcia biegnącej przez działkę skarżącego.

Zdaniem skarżącego, w dacie decyzji Starosty [...] posiadał on interes prawny do występowania w postępowaniu administracyjnym inwestora [...] o zatwierdzenie projektu budowlanego, bowiem w zgłoszonym projekcie budowlanym zamierzano przebudować istniejącą sieć przesyłową i zbudować nowe urządzenia energetyczne na działce będącej własnością skarżącego ([...]), a także na granicy jego nieruchomości z sąsiednią działką nr [...]. To, że inwestor odstąpił od zatwierdzonego projektu i realizując inwestycję przeniósł infrastrukturę na inną nieruchomość potwierdza – zdaniem skarżącego – tezę o jego nielegalnym działaniu.

Skarżący przywołał też decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia

[...] stycznia 2005 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia

[...] listopada 2003 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, co jego zdaniem, ma znaczenie podstawowe i wskazuje na wadliwość planowanej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podkreślając że przedmiotem badanej decyzji Starosty [...]z dnia [...] lutego 2004 r. jest wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej słupowej, nie zaś wymiana słupa linii SN-15KV, przy czym linia kablowa wyprowadzona ze słupa zlokalizowanego na działkach [...] i [...] w całości przebiega na działce [...] (nie należącej do skarżącego) i dlatego skarżącego nie uznano za stronę przedmiotowego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Skarga podlega uwzględnieniu, ale tylko i wyłącznie ze względów proceduralnych.

Decyzja objęta skargą sądową została wydana w postępowaniu nieważnościowym, należącym do postępowań nadzwyczajnych. W postępowaniu tym badaniu podlega decyzja wydana w postępowaniu zwykłym pod kątem naruszenia przepisu art. 156 § 1 kpa. Ocena, jakiej podlega badana decyzja, ma na celu stwierdzenie, czy organ przy wydawaniu kontrolowanej decyzji nie naruszył art. 156 kpa i tylko w takim zakresie orzeka organ nadzorczy. Jest to postępowanie w nowej sprawie, o zwężonym i ściśle określonym przepisami kpa zakresie, w którym to postępowaniu organ nadzorczy nie orzeka o istocie sprawy objętej postępowaniem zwykłym, a jedynie o naruszeniu (bądź nie) przez organ administracji przepisu kpa, stanowiącego podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Tak określony zakres postępowania nadzorczego w I instancji, zakreśla ramy postępowania przed organem odwoławczym.

Stosownie do treści art. 157 § 2 kpa postępowanie nieważnościowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, a w myśl art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 207/03, poz. 2016) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar ten według art. 3 pkt 20 w/w ustawy, jest terenem wyznaczonym w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Decyzja objęta kontrolą w postępowaniu nadzorczym obejmowała budowę energetycznej linii kablowej SN 15KV, stacji transformatorowej słupowej i linii NN ze złączami na działkach nr [...] i [...]. Jak wynika z akt sprawy, skarżący jest właścicielem działek nr [...] i [...] graniczących bezpośrednio z działką [...], natomiast działka [...], na której planowana była budowa stacji transformatorowej, nie graniczy z żadną z działek skarżącego.

Ochronę przed działaniem pól elektromagnetycznych (oddziaływanie na środowisko) zapewniają przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 62/01, poz. 627) oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. 257/04, poz. 2573).

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają stacje elektroenergetyczne lub napowietrzne linie elektroenergetyczne o napięciu znamionowanym wynoszącym nie mniej niż 220KV. Z kolei w myśl § 3 ust. 1 sprawdzenia raportu mogą wymagać takie przedsięwzięcia jak stacje elektroenergetyczne lub napowietrzne linie energetyczne o napięciu znamionowanym nie niższym niż 110KV, nie wymienione w § 2 ust. 1 pkt 6. Oznacza to, że linie elektroenergetyczne, posiadające napięcie poniżej wartości 110 KV nie powodują przekroczenia dopuszczalnych poziomów pól elektroenergetycznych w środowisku. W niniejszej sprawie chodzi o linię o napięciu 15KV.

Wyjaśnić tu należy skarżącemu, iż przytaczane przez organ przepisy prawa z zakresu ochrony środowiska stanowiły podstawę rozważań co do zakresu oddziaływania na środowisko przeprowadzonej linii i wiążącego się z tym ewentualnego naruszenia interesów osób trzecich. Rozważania te służyć miały do ustalenia, czy skarżący posiada przymiot strony w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej.

Nie kwestionując prawidłowości przeprowadzonych rozważań stwierdzić należy, że organ odwoławczy nie wyjaśnił dostatecznie kwestii przymiotu strony, bowiem przeprowadził rozważania o braku wpływu pól magnetycznych natomiast pominął kwestię położenia działki i przebiegu linii średniego napięcia, co podnosił skarżący.

Wprawdzie argumenty skargi jak i te które przedstawił skarżący na rozprawie nie były absolutnie przekonujące dla Sądu, a skarżący nie wykazał w sposób niezbity, że naruszono jego interes prawny, tym niemniej skoro organ odwoławczy jako pierwszy oceniał kwestię strony postępowania, to jego obowiązkiem było wyjaśnienie w pełnym zakresie tego zagadnienia. Organ odwoławczy odniósł się tylko do oddziaływania środowiskowego, a powinien odnieść się także do przebiegu linii względem położenia działki skarżącego nr [...], co stanowiłoby o wyjaśnieniu w pełnym zakresie zagadnienia przymiotu strony postępowania.

Wprawdzie organ wypowiedział się przynajmniej częściowo w tej materii w odpowiedzi na skargę, jednakże w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zabrakło odniesienia się do relacji: przebieg linii średniego napięcia a położenie działki [...], które to zagadnienie podnosi skarżący.

W ocenie Sądu rozważania organu wymagają więc uzupełnienia, stosownie do obowiązków organu, wynikających z art. 7 i 77 kpa, a mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i rozpatrzenie całego materiału dowodowego.

Naruszenie tych przepisów proceduralnych stanowi podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Przy orzekaniu zastosowano art. 152 w/w ustawy.