Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2270/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący – T. K., w terminie oraz w prawidłowym trybie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na niego karę 3 000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł dwa wnioski, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, iż jest ona jedną z 6 decyzji, którymi nałożono na niego kary po 3 000 złotych każda. Nadto skarżący poddał pod wątpliwość konstytucyjność podstawy prawnej wymierzenia mu kary pieniężnej.

Postanowieniem z dnia 11 października 2013 r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych (k. 29 akt). Postanowienie to jest prawomocne.

Jak wynika z akt sprawy, w tym dokumentów zgromadzonych w związku

z rozpoznawaniem wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z bratem. Jest osobą bezrobotną, pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 823,60 zł brutto miesięcznie (załączono kopię zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w T. potwierdzającego powyższe). Także brat skarżącego posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku (załączono kopię zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w T. potwierdzającego powyższe).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Powyższe przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie, a ciężar wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy.

Analiza danych zawartych w aktach sprawy jak i przytoczone przez skarżącego okoliczności, poparte załączonymi dokumentami uzasadniają uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Miesięczne środki, jakimi dysponuje skarżący oraz pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie brat - uwzględniając ceny artykułów spożywczych oraz wysokość miesięcznych kosztów utrzymania przeciętnego gospodarstwa domowego należy określić jako skromne. Obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu egzekucji zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nakładającej karę pieniężną, w ocenie Sądu, pozbawi skarżącego niezbędnych środków do życia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.