Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 449/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Broń i materiały wybuchowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1 i 3,
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 10 par. 1, art. 36 par. 2, art. 107 par. 1  3, art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 45 - 47
journal: Dz.U. 2022 poz 2516
law: Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 20 listopada 2022 r. M. R. wniósł o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy im. [...], zlokalizowanej na działce [...] w R. . Wnioskodawca w złożonym wniosku podniósł, że kompetencje wójta, burmistrza, prezydenta miasta ograniczają się jedynie do oceny samego regulaminu pod kątem zgodności z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic.

Decyzją nr [...] z dnia 26 stycznia 2023 r. Wójt Gminy W. na podstawie art. 46 ust. 1 i 2, art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2516 ze zm.) Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 Nr 18, poz. 234 ze zm.), Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. z 2000 r. Nr 27 poz. 341) orzekł o odmowie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy im. [...], zlokalizowanej na działce [...] obręb R..

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania sekwencji zdarzeń, a mianowicie, najpierw potwierdzenie legalności lokalizacji i budowy strzelnicy oraz możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy, zaś końcowo - zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Zorganizowanie strzelnicy uzależnione jest od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie oraz użytkowanie. Bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zabudowy oraz użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do stwierdzenia, czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o broni i amunicji w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. Dlatego też zdaniem organu, w toku postępowania dotyczącego zatwierdzenia regulaminu strzelnicy organ może dokonywać ustaleń dotyczących tego, czy wnioskodawca posiada uprawnienia do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód.

Organ wskazał, że wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o zatwierdzenie regulaminu poprzez dostarczenie m.in. zawiadomienia o zakończeniu budowy, jednakże M. R. nie wykonał tego obowiązki stając na stanowisku, że obiekt ten nie jest obiektem budowlanym. Wobec tego organ wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.

Odwołanie od powyższej decyzji Wójta złożył M. R., wnosząc o jej zmianę i zatwierdzenie regulaminu strzelnicy im. [...], zlokalizowanej na działce [...] obręb R.. Ponadto wniósł o dopuszczenie i przeanalizowanie następujących opinii i aktów prawnych:

1. Opinia wydana przez: Główny Urząd Nadzoru Budowlanego nr. [...] odnosząca się do tego czy obiekt powstały przez przemieszczenia mas ziemi, nie jest obiektem budowlanym, bowiem nie spełnia definicji z art.3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane.

2. Opinia wydana przez Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nr. L.dz. [...] odnosząca się do tego czy obiekt powstały przez przemieszczenia mas ziemi, nie jest obiektem budowlanym, bowiem nie spełnia definicji z art. 3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane oraz że nie jest możliwe wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

3. Odpowiedź na interpelacje nr [...] z dnia 14 marca 2017 w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic. Mowa tam między innymi o tym że w wyniku nowelizacji omawianego aktu prawa, dokonanej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (t.j.: Dz. U. Nr 80, poz. 718 z późn. zm. - akt archiwalny), zmianie uległa treść art. 47 ustawy. W nowym brzmieniu, obowiązującym od dnia 11 lipca 2003 roku, ww. przepis stanowi jedynie o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta), natomiast nie zawiera już wymogu dotyczącego decyzji o dopuszczeniu do użytkowania strzelnicy, wydawanej przez organ samorządu terytorialnego.

4. art. 3 §1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j Dz. U z 2021 r. poz.2351 z 2022 r. poz. 88.)

5. art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 955 ze zm.) mówiąca o tym że "Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta)."

6. art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549.)

7. art. 81a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, 2185.). Mówiący o tym że: "Jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony."

W uzasadnieniu wskazał, że od 01 września 2022 r. strzelnica im. [...], zlokalizowana na działce [...] obręb R. posiada wszystkie elementy wymagane takie jak: kulochwyty powstałe poprzez przemieszczenie mas ziemi, plan strzelnicy z oznaczeniem: stanowisk strzeleckich (miejsca z których możliwe jest strzelanie do tarcz w kierunku kulochwytu który uniemożliwia wydostanie się pocisku poza strzelnicę), punkt sanitarny (apteczka medyczna dostosowana do warunków jakie panują na strzelnicy), dróg ewakuacji (istniejąca od dawna droga leśna), miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności (telefon typu smartfon), wykaz sygnałów alarmowych, informację o możliwości i sposobie połączenia się z najbliższym punktem pomocy medycznej. Wszystkie te elementy znajdują się na tablicy informacyjnej obecnie zabezpieczonej w innej lokalizacji ze względu na możliwość kradzieży lub zniszczenia. Jedyny brakujący element to zatwierdzony regulamin strzelnicy. Odnośnie brakującej decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania Skarżący wskazał, że to pozyskanie takiej decyzji jest niemożliwe gdyż wraz ze zmianą zapisów art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 1999 r. Nr 53, poz. 549.) na: art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 955 ze zm.) zapis mówiący o tym że "Dopuszczenie strzelnicy do użytkowania oraz zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta)" został zmieniony na "Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta)." Po tych zmianach zdaniem M. R. nie ma możliwości otrzymania dopuszczenia strzelnicy do użytkowania.

W dalszej kolejności argumentował, że według niego nie każda strzelnica musi być obiektem budowlanym. Założenie że stanowisko strzeleckie to jakaś forma budowy nie zawsze musi być prawdą, gdyż może być to miejsce na strzelnicy, z którego będziemy prowadzić strzelanie z różnych postaw strzeleckich stojąc na terenie strzelnicy. Dalej wskazywał, że punkt sanitarny nie musi być salą operacji, gdyż może być miejscem gdzie znajduje się odpowiednio wyposażona apteczka pierwszej pomocy. Zdaniem M. R. w dzisiejszych czasach nie trzeba instalować telefonu, gdyż każdy ma go w kieszeni, a gdy wskażemy miejsce gdzie znajduje się ogólnodostępny telefon komórkowy to raczej też nie będzie to obiekt budowlany. Tablica informacyjna zawieszona na pobliskim drzewie też nie będzie raczej obiektem budowlanym.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia 25 kwietnia 2023 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na brzmienie art. 46 ust. 1 i art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji oraz rozporządzenie w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. Nr 18, poz. 234, ze zm.). Zdaniem Kolegium zapadłe rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Wójt Gminy W. słusznie przyjął, iż jego uprawnienie koncentruje się w głównej mierze na ocenie regulaminu, który mu przedłożono do zatwierdzenia. Ocena ta miałaby być dokonana zgodnie z wytycznymi zawartymi w ww. rozporządzeniu z dnia 15 marca 2000 r., ale jego działanie musi też stanowić konsekwencję przyjęcia zgodności z przepisami rangi ustawowej. Organ wskazał, że kwestię zorganizowania strzelnicy należy uzależnić od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie oraz użytkowanie. Bez stosownych zgód nie można by w ogóle stwierdzić, czy strzelnica jako obiekt budowlany spełnia określone wymagania, ponieważ wójt gminy (burmistrz, prezydent miasta) nie posiada na podstawie przepisów ustawy z 1999 r. o broni i amunicji kompetencji do zatwierdzania lokalizacji, budowy i użytkowania strzelnicy. Organ II instancji wskazał, że prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania odpowiedniej sekwencji zdarzeń. Najpierw - potwierdzenia legalności lokalizacji i budowy strzelnicy oraz możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy, zaś końcowo - zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, zgodnie z którym prowadzący strzelnicę powinien na strzelnicy w widocznym miejscu umieścić m.in. decyzję o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Brak takiej decyzji stanowi przeszkodę do stwierdzenia, czy przedstawiony do zatwierdzenia regulamin strzelnicy będzie rzeczywiście spełniał wymogi związane z odpowiednim funkcjonowaniem tego obiektu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu do decyzję SKO w P. złożył M. R. zarzucając jej niezastosowanie się do treści art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji oraz naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 156 § 1 pkt 2 ustawy - Kodeks Postępowania Administracyjnego mimo, że organ I instancji powinien zastosować się do art. 47 ustawy o broni i amunicji z 21 maja 1999 r.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji w całości. W razie, gdyby Sąd nie uwzględnił wniosku o stwierdzenie nieważności, z ostrożności procesowej Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji w całości oraz uchylenie aktu pierwszej instancji.

Skarżący motywował, że organ I instancji oczekuje od Skarżącego książki obiektu budowlanego oraz odbioru obiektu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, tym samym nie dopuszcza możliwości, że obiekt ten nie jest obiektem budowlanym. Tymczasem tak jest, gdyż obiekt ten nie spełnia definicji obiektu budowlanego zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. Natomiast Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego nie wydaje zaświadczeń, że dany obiekt nie jest obiektem budowlanym.

Dalej wskazywał, że organ I instancji stwierdził, że "lokalizacja strzelnicy na wskazanym we wniosku terenie nie jest możliwa, a zatem zatwierdzenie przedłożonego regulaminu mija się z celem, nie podając podstawy prawnej. Organ I instancji nie brał pod uwagę, że zawarte we wzorcowym regulaminie postanowienie dotyczące umieszczenia w widocznym miejscu decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania straciło na aktualności, ponieważ przepis art. 47 ustawy o broni i amunicji, który przewidywał wydanie przez wójta gminy decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania zmieniony został z dniem 11 lipca 2003 r. przez art. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718). Skoro ustawa nie przewiduje już wydawania przez wójta decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, zbędne jest zamieszczanie tego postanowienia w regulaminie.

Końcowo M. R. stwierdził, że postanowienia organu I i II instancji nie zawierały uzasadnienia prawnego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej także jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli sądowoadministracyjnej wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Z mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3).

Kontrola sądowa sprowadza się zatem do badania, czy w toku rozpatrywania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, ze zm., dalej także jako "k.p.a.") dokonano ustalenia stanu faktycznego, a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Dokonując sądowoadministracyjnej kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie, Sąd stwierdza, że organy I i II instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, który Sąd przyjmuje za podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na podstawie akt sprawy (zarówno administracyjnych, jak i sądowych) zgodnie z treścią art. 133 § 1 p.p.s.a.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie odmowa zatwierdzenia przez orany administracji obu instancji regulaminu strzelnicy im. [...], zlokalizowanej na działce [...] w R. .

Podstawę materialnoprawną w niniejszej stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2516).

Zgodnie z przepisami powołanej ustawy broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach (art. 45 ustawy o broni i amunicji).

Strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy (art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji). Celem więc ustawy o broni i amunicji w odniesieniu do strzelnic jest zapewnienie prawidłowego ich funkcjonowania, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa.

Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy (art. 46 ust. 2 ustawy o broni i amunicji).

Kwestię zorganizowania strzelnicy należy uzależnić w pierwszej kolejności od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie oraz użytkowanie. Ustawa o broni i amunicji wyraźnie formułuje wymóg, zgodnie z którym strzelnice powinny być odpowiednio zlokalizowane i zbudowane.

Te wymagania zostały szczegółowo określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 48 ustawy o broni i amunicji, w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. Nr 27, poz. 341). Ponadto dodatkowe wymogi bezpieczeństwa jakie powinna spełniać strzelnica wynikają z ustępu 3 rozporządzenia Ministra Spraw wewnętrznych i Administracji w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 r., Nr 18, poz. 234). Są to dodatkowe wymagania jakie normodawca formułuje w odniesieniu do procesu inwestycyjno-budowlanego dla strzelnic i łączy je przedmiotowo z odpowiednim sposobem organizacji strzelnicy.

Zgodnie z art. 47 ustawy o broni i amunicji zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta).

Wójt gminy (burmistrz, prezydent miasta) nie posiada na podstawie przepisów ustawy o broni i amunicji kompetencji do zatwierdzania lokalizacji, budowy i użytkowania strzelnicy. Jednakże bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do stwierdzenia czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska.

W tym zakresie w trakcie postępowania dotyczącego zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt może jedynie dokonać ustaleń odnośnie faktu, czy wnioskodawca posiada uprawnienie do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych (np. na zmianę sposobu użytkowania dotychczasowych obiektów nie będących strzelnicą czy pozwolenia na budowę obiektu). Są to zatem okoliczności, które powinny być przedmiotem postępowania wyjaśniającego prowadzonego na podstawie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., które Wójt powinien ustalić przed zatwierdzeniem regulaminu strzelnicy (zob. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1462/17, LEX nr 2446376; z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1097/19, LEX nr 3018112; z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 825/22, LEX nr 3508103).

W innym wypadku nie można by w ogóle stwierdzić czy strzelnica jako obiekt budowlany spełnia określone wymagania przewidziane ustawą o broni i amunicji. Ustawa o broni i amunicji w Rozdziale 4 reguluje kwestie strzelnic, zatem wszystkie przepisy tego rozdziału stanowią całość regulacji i muszą być stosowane. Błędnie zatem skarżący upatruje konieczność zastosowania jedynie art. 47 ustawy o broni i amunicji odnoszącego się do zatwierdzenia regulaminu strzelny w drodze decyzji. Przepis ten należy bowiem zastosować łącznie z innymi przepisami tego Rozdziału 4, w pierwszej kolejności art. 46 ust. 1 i ust. 2 ustawy o broni i amunicji, który odnosi się do zasad tworzenia strzelnic i szczegółowych zasad zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy, które następnie ma określać jej regulamin.

W tym miejscu wskazać należy, że bez znaczenia dla możliwości oceny przez Wójta spełnienia określonych wymagań dla strzelnicy pozostaje zmiana brzmienia przepisu art. 47 ustawy o broni i amunicji. Powołany przepis w pierwotnym brzmieniu uprawniał wójta (burmistrza, prezydenta) nie tylko do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, ale również do orzeczenia o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania i tego też właśnie uprawnienia organ ten został pozbawiony nowelizacją z 2003 r. (zob. art. 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz.U. Nr 80, poz. 718 ze zm.). Po dokonaniu nowelizacji w gestii Burmistrza nadal pozostaje, więc zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, a w trakcie postępowania wyjaśniającego dotyczącego tej kwestii Wójt dokonuje stwierdzenia, czy podmiot wnioskujący o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy posiada uprawnienia do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych, co wynika z art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, jak to opisywano powyżej. W związku z tym nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Skarżącego w tym zakresie podniesiona w treści skargi.

Dodatkowo wbrew twierdzeniom Skarżącego przyjąć należy znaczenie pojęcia strzelnica jako obiektu budowlanego w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351, dalej: "p.b") obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Pojęcie obiektu budowlanego nie dotyczy tylko samego budynku, ale również budowli. Stosownie zaś do art. 3 pkt 3 p.b. budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a w szczególności: obiekt liniowy, lotnisko, most, wiadukt, estakada, tunel, przepust, sieć techniczna, wolno stojący maszt antenowy, wolno stojąca trwale związana z gruntem tablica reklamowa i urządzenie reklamowe, budowla ziemna, obronna (fortyfikacje), ochronna, hydrotechniczna, zbiornik, itd. Pod pojęciem budowli należy zatem rozumieć strzelnicę także tzw. strzelnicę otwartą, czyli nie stanowiącą odrębnego budynku, a więc taką, jaka najprawdopodobniej jest przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, bowiem brak w tym zakresie w aktach sprawy dokumentacji wymaganej przez przepisy prawa budowanego mające zastosowanie w tego rodzaju sprawach do takich budowli.

Sąd podziela stanowisko, że strzelnica nie jest tworem naturalnym występującym w przyrodzie, ale zostaje urządzona przez człowieka i to nawet wtedy, gdy dany teren jest tak ukształtowany, że pozwala na realizację na nim takiej budowli. Nawet gdyby przyjąć, że strzelnica ma mieć charakter otwarty, a sam teren jest tak ukształtowany, że predysponuje do takiego sposobu jego wykorzystywania, to i tak inwestor ma obowiązek dokonania zmiany sposobu użytkowania danego terenu na jego użytkowanie jako strzelnica, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Może to wiązać się z wykonaniem robót ziemnych, budowlanych lub instalowaniem urządzeń niezbędnych do funkcjonowania samej strzelnicy. Zarówno prowadzenie robót budowlanych, jak i zmiana sposobu zagospodarowania terenu, wymaga zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Tym samym strzelnica zawsze stanowi obiekt budowlany będący albo budynkiem albo budowlą (zob. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 825/22, LEX nr 3508103). Z akt sprawy wynika przy tym, że Skarżący dokonywał prac ziemnych na przedmiotowej działce związanych z niwelacja ternu i usypywaniem wału ziemnego, a także usuwaniem drewna pozostałego po wycince drzew (k. 21 – 24 akt adm. I inst.), czemu skarżący nie zaprzeczał.

Sąd podziela stanowisko organów administracji wyrażone w niniejszej sprawie, że decyzja o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy powinna być wydana po zbadaniu legalności zlokalizowania, wybudowania i oddania do użytkowania obiektu strzelnicy. W konsekwencji bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem, brak jest podstaw do stwierdzenia, czy dana strzelnica będzie gwarantowała, wespół z zatwierdzonym regulaminem, osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska (wyrok WSA w Gdańsku z 23.03.2023 r., III SA/Gd 543/22, LEX nr 3520885).

W niniejszej sprawie ustalono, że teren działki nr [...] obręb R. jest nieoznakowany, nieogrodzony i ogólnodostępny. Na nieruchomości przeprowadzane były prace ziemne związane z niewelacją terenu i usypywaniem wału ziemnego, a także usuwaniem drewna pozostałego po wycince drzew (zob. wizja terenu na k. 21 akt adm.). Przyjąć należy, że Skarżący wnosi więc o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy typu otwartego. Jednakże M. R. nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających legalność wybudowana tego obiektu, potwierdzających, że obiekt jest strzelnicą. Skarżący w toku całego postępowania administracyjnego podtrzymywał swoje błędne stanowisko, że strzelnica będąca przedmiotem niniejszego postępowania nie jest obiektem budowlanym, dlatego zaniechał przedłożenia wymaganych Prawem budowlanym dokumentów w tym zakresie.

Organy zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym uznały więc, że nie potwierdzono, aby na terenie działki o numerze ewidencyjnym nr [...] obręb R. zlokalizowana została strzelnica, pobudowana z poszanowaniem przepisów Prawa budowlanego oraz wymagań ochrony środowiska. Skoro do akt sprawy nie zostały złożone takie dokumenty, a strona uznaje, że są one zbędne, to organy zgodnie z prawem nie były uprawnione do zatwierdzenia w drodze decyzji regulaminu strzelnicy.

W tym stanie sprawy, Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia stanowiska, że skarżone organy dokonały błędnej wykładni wskazanych powyżej przepisów prawa materialnego, tj. art. 45, art. 46 i art. 47 ustawy o broni i amunicji.

W ocenie Sądu, brak jest również podstaw do przyjęcia, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, ponieważ organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie administracyjne zgodnie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. oraz wydały decyzje odpowiadające prawu zawierające uzasadnienia spełniające wymogi wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. oraz z poszanowaniem art. 10 § 1 k.p.a., art. 36 § 2 k.p.a. i art. 50 § 1 k.p.a.

Tym bardziej więc, nie zasługuje na uwzględnienie dalej idący wniosek Skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji z uwagi na naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. O tym, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., decydują trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony, oraz skutki, które wywołuje kwestionowana decyzja (zob. szerzej M. Jaśkowska, komentarz do art. 156, (w:) M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, LEX 2018). Skoro w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego czy procesowego, to wniosek Skarżącego o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji okazał się niezasadny.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga w całości podlega oddaleniu.

Sąd wskazuje, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 19 lipca 2023 r. (k. 14 akt sąd.) na podstawie art. 15 zzs? ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. Z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 kwietnia 2023 r., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Strony zostały poinformowane o powyższym trybie rozpoznania sprawy i umożliwiono im złożenie w terminie 7 dni ewentualnych wniosków dowodowych lub twierdzeń, które miałyby być zgłoszone lub podnoszone na rozprawie (k. 16 i nast. akt sąd.).