Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 180/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 53 par 2, art. 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 14
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2009 r. G. G., na podstawie art. 101 ustawy

z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, na uchwałę Rady Miejskiej w Kielcach Nr XXVIII/652/2008 z dnia 3 października 2008 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu " Kielce Śródmieście –Obszar I.1- Warszawska Polna –Radiowa".

Skarżący wskazał, że w dniu [...] złożył na ręce Przewodniczącego Rady Miejskiej w Kielcach wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z powyższej uchwały, jednakże Rada Miejska nie zareagowała na jego wezwanie.

G. G. powołując się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 maja 1998 r. w sprawie FPS 1/98 podniósł, że w dniu 19 lutego 2009 r. otrzymał odpowiedź ustną od pracowników Biura Rady Miasta, że stanowisko wobec jego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest negatywne. W związku z powyższym w jego przekonaniu termin do wniesienia skargi do Sądu na powyższą uchwałę upłynął w dniu 21 marca 2009 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. Nr 142/01 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, w dniu [...] skarżący wezwał Radę Miejską w Kielcach do usunięcia naruszenia prawa. Spełnienie powyższego warunku nie jest jednak wystarczające do skutecznego wniesienia skargi, albowiem zachowany zostać musi termin do jej złożenia.

Terminy do wniesienia skargi na uchwały organu gminy, które nie były doręczone skarżącemu określa art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg terminu sześćdziesięciodniowego staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. uzasadnienie Uchwały 7 Sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07, ONSA i WSA 2007/3/60).

Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że termin do wniesienia skargi do Sądu upływał G. G. w dniu [...], licząc 60 dni od dnia [...] tj. od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Skarżący wprawdzie wskazuje, że w dniu [...] otrzymał ustną odpowiedź od pracowników Biura Rady Miasta Kielce, a zatem – w jego ocenie - od tej daty rozpoczyna bieg 30 dniowy termin do złożenia skargi, jednakże stanowiska tego nie można uznać za prawidłowe.

Przede wszystkim należy podkreślić, że stosownie do art. 14 § 1 kpa zasadą jest pisemna forma załatwiania spraw, a zatem załatwienie sprawy w formie ustnej może nastąpić tylko wyjątkowo. Z okoliczności wskazywanych przez skarżącego ani z akt sprawy nie wynika, aby taka sytuacja miała miejsce w sprawie.

Dokumentacja zgromadzona w aktach nie wskazuje także na to, że skarżący uzyskał odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 53 § 2 p.p.s.a., która zawsze pochodzić musi od osoby uprawnionej do reprezentowania organu. G. G. w skardze podał jedynie, iż o fakcie "negatywnego stanowiska wobec jego wezwania" dowiedział się od "pracowników Biura Rady Miasta"; nie można zatem przyjąć, iż odpowiedź została udzielona przez podmiot uprawniony, którym w tym przypadku jest Przewodniczący Rady Miasta Kielce, ewentualnie Prezydent Miasta Kielce – jako organ reprezentujący Gminę.

Uprawnionym jest zatem ustalenie, że organ, który podjął zaskarżoną uchwałę, nie zajął stanowiska co do złożonego w dniu [...] wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a co za tym idzie termin do wniesienia skargi upłynął

w dniu [...] - zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a.

Mając na uwadze fakt, że G. G. wniósł skargę do Sądu w dniu

3 marca 2009 r., skargę tę jako spóźnioną należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.