Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 236/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 44 par. 4
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. art. 53 par. 1, 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca – B. G., reprezentowana przez adwokata, w dniu [...] stycznia 2024 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego skargę na rozkaz personalny tego organu z [...] listopada 2023 r. nr [...] dotyczący zwolnienia

ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej nie odebrał powyższego rozkazu personalnego i w dniu [...] grudnia 2023 r. korespondencję zawierającą wspomniane rozstrzygnięcie zwrócono do nadawcy.

Z notatki służbowej sporządzonej przez eksperta Wydziału [...] Biura [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, załączonej do akt administracyjnych, wynika, że pełnomocnik skarżącej został poinformowany o zwrocie do Biura [...] ABW korespondencji przesłanej pierwotnie na adres jego kancelarii, a dotyczącej skarżącej. Pełnomocnik w trakcie rozmowy telefonicznej zwrócił się z prośbą

o wydanie mu kopii wspomnianej korespondencji w celu zapoznania się z jej treścią oraz podjęcia ewentualnych dalszych kroków prawnych. Z kolei z oświadczenia pełnomocnika skarżącej z [...] grudnia 2023 r. wynika, że w tym dniu w Biurze [...] ABW odebrał on kopię egzemplarza nr [...] rozkazu personalnego nr [...]

z [...] listopada 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak wynika z akt sprawy, korespondencji zawierającej zaskarżony rozkaz personalny skierowanej do pełnomocnika skarżącej, nadano numer [...]. Przesyłkę tę pozostawiono na okres 14 dni w Urzędzie Pocztowym [...], o czym zawiadomiono adresata – pełnomocnika skarżącej, dokonując dwukrotnego awizowania.

W myśl art. 44 § 4 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca

1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej Kpa.), doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na który pozostawiono przesyłkę na poczcie.

W niniejszej sprawie, w związku z niepodjęciem awizowanej

w korespondencji, co miało miejsce w dniu [...] listopada 2023 r. oraz [...] grudnia

2023 r., zwrócono ją do organu. W tym stanie rzeczy za datę doręczenia zaskarżonego rozkazu należy przyjmować dzień [...] grudnia 2023 r., skoro nie odebrano tej korespondencji w przewidzianym prawem okresie, którego bieg rozpoczął się z dniem pozostawienia pierwszego awizo, tj. [...] listopada 2023 r.

Przepis art. 44 § 4 Kpa. zawiera domniemanie daty doręczenia pisma, które może być obalone dowodem przeciwnym, jeżeli adresat pisma odebrał je przed upływem przewidzianego w tym przepisie okresu. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 1986 r., sygn. akt III ARN 7/86, OSNCP 1987, Nr 9, poz. 143, trafnie przyjęto, że jeżeli w przypadku tzw. doręczenia zastępczego (art. 44 Kpa.) adresat odbierze pismo w ciągu siedmiu dni od jego złożenia w urzędzie, to datą doręczenia pisma adresatowi jest dzień jego odbioru. Może się również zdarzyć, że adresat pisma odbierze je po upływie określonego w art. 44 Kpa. terminu, w takiej sytuacji data faktycznego odbioru pisma po upływie tego terminu nie może być uznana za datę doręczenia. Będzie nią dzień upływu czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej lub urzędzie właściwej gminy (tak też w wyroku NSA z dnia 17 lipca 2013 r., II FSK 2028/12).

Badając dopuszczalność wniesionej skargi stwierdzić należy, że w świetle

art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W niniejszej sprawie, o czym była mowa powyżej, zaskarżony rozkaz doręczono pełnomocnikowi skarżącej w ramach fikcji doręczenia w dniu [...] grudnia 2023 r.

(po jej dwukrotnym awizowaniu; co potwierdza koperta zawierająca zaskarżony akt, znajdująca się w aktach administracyjnych), zatem trzydziestodniowy termin

do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął [...] stycznia 2024 r. Tymczasem, w niniejszej sprawie skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] stycznia 2024 r. (por. koperta zawierająca skargę w aktach sprawy, karta nr 13 akt sądowych), a zatem po upływie przepisanego terminu.

Podkreślenia wymaga, że przekazanie na wniosek pełnomocnika skarżącej kopii rozkazu personalnego nie mogło wywołać skutku prawnego jego doręczenia,

w rozumieniu art. 109 Kpa., związania nim organu, jak też wejścia do obrotu prawnego. Okoliczność ta nie skutkuje również przywróceniem terminu do złożenia skargi.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga wniesiona została po upływie terminu do jej złożenia. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym postanowiono, jak w sentencji.