Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 305/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.86 ust.1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Edyta Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr UNP: [...] [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za grudzień 2011 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 3.113 (słownie: trzy tysiące sto trzynaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., decyzją z [...] lutego 2018 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] grudnia 2017 r. określającą A spółce z o.o. w Z. za grudzień 2011 r. nadwyżkę podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym do zwrotu w kwocie 2 793 zł. Spółka natomiast w deklaracji VAT-7 za ten miesiąc wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w kwocie 24 644 zł.

Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. zakwestionował spółce prawo odliczenia od podatku VAT należnego za grudzień 2011 r. podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT wystawionych przez B spółkę z o.o. w P.:

1) nr [...] z [...] r. na wartość netto 47 154,47 zł, podatek VAT 23% 10 845,53 zł, wartość brutto 58 000 zł, za zaliczkę na ekspertyzę oddziaływania na sieć energetyczną 110kV B.. Na fakturze podano, iż zapłacono gotówką kwotę 5 .000 zł;

2) nr [...] z [...] r. na wartość netto 20 325,20 zł, podatek VAT 23% 4 674.80 zł, wartość brutto 25 000 zł, tytułem: f-ra końcowa na wykonanie ekspertyzy oddziaływania na sieć energetyczną 110kV B.. Na fakturze podano forma płatności: przelew 30 dni, termin płatności [...] r.;

3) nr [...] z [...] r. na wartość netto 21 138,21 zł, podatek VAT 23% 4 861,79 zł, wartość brutto 26 000 zł, za wykonanie analizy terenu dla potrzeb farmy wiatrowej R. o mocy 40MW. Na fakturze podano, iż zapłacono gotówką kwotę 26 000 zł;

4) nr [...] z [...] r. na wartość netto 6 385,40 zł, podatek VAT 23% 1 468,64 zł, wartość brutto 7 854,04 zł, tytułem: załatwienia, spraw administracyjno-prawnych. Na fakturze podano forma płatności: przelew, termin płatności [...] r.

Ponieważ, w ocenie organu materiał zgromadzony w postępowaniu dowiódł, że nabycia z ww. faktur VAT nie służyły spółce do wykonywania czynności opodatkowanych.

W konsekwencji decyzją z [...] grudnia 2017 r. określił spółce za grudzień 2011r. nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad należnym do zwrotu z budżetu w kwocie

2 793 zł.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił, iż co do zasady sporne zobowiązanie za grudzień 2011 r. uległo przedawnieniu z upływem 31 grudnia 2017 r.. dodał, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją, bowiem w dniu 6 listopada 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wydał postanowienie wszczynające dochodzenie m.in. o przestępstwo skarbowe polegające na tym, że spółka A, przez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym w korekcie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za grudzień 2011 r. wprowadziła w błąd organ podatkowy w ten sposób, że wbrew przepisom art. 86 ust. 1, art. 87 ust. 1 ustawy o VAT bezpodstawnie obniżyła w tej deklaracji kwotę podatku należnego o łączną kwotę 21 851 zł podatku naliczonego wynikającego z 4 faktur wystawionych przez spółkę B, wskutek czego naraziła na nienależny zwrot różnicy pomiędzy podatkiem od towarów i usług naliczonym a należnym w łącznej kwocie 21 851zł, określone w art.76 § 2 kks. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. - mając na uwadze treść przepisu art. 70c o.p. pismem z 11 grudnia 2017 r. poinformował pełnomocnika strony i samego podatnika, o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania z uwagi na wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 70 § 6 pkt 1 o.p. Zawiadomienia zostały doręczone 22 grudnia 2017 r., tj. z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 70c o.p..

Organ zauważył, że sam fakt wykonania określonych czynności nie oznacza, że podatek należny będący w związku z tymi czynnościami wykazany na wystawionych fakturach, może stanowić podstawę do obniżenia podatku należnego u podmiotu na rzecz którego zostały one, te czynności, wykonane, jako podatek naliczony. Dla obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest wystarczające same tylko wykonanie określonych czynności, ale koniecznym jest by te czynności zostały następnie wykorzystane do wykonania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (art. 86 ust. 1 ustawy). W zakresie sporych faktur, warunek ten, w ocenie organu nie został spełniony, tj. czynności nimi opisane nie zostały wykorzystane przez podatnika do wykonania innych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Powyższa okoliczność jest poza sporem, gdyż organ pierwszej instancji podjął szereg działań zmierzających do ustalenia jakie konkretne czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług zostały wykonane przy wykorzystaniu nabytych usług (opisanych kwestionowanymi fakturami) i nie stwierdził ich istnienia. W toku postępowania również podatnik nie wskazał na istnienie żadnych rzeczywistych czynności, będących następstwem nabytych usług. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających wykonanie, przy pomocy uprzednio nabytych usług, czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym opisana powyżej okoliczność, stanowiąca swojego rodzaju wyjątek od ogólnych reguł stosowania prawa do odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, nie ma zastosowania w sprawie. organ dodał, że istnieje katalog czynności, których nie sposób powiązać bezpośrednio do żadnej czynności opodatkowanej, a jednak w stosunku do nich podatnikowi przysługuje prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, jednak czynności opisane kwestionowanymi fakturami takiego charakteru nie mają, gdyż nie miały one w zamyśle służyć każdej dowolnej czynności wykonywanej przez podatnika opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, a zostały nabyte w celu realizacji określonych, konkretnych, instalacji energetycznych. Tym samym nie sposób ich, tych nabyć, zaklasyfikować do tzw. "ogólnych kosztów" działania podatnika.

W konkluzji organ stwierdził, że w toku prowadzonego postępowania organy podatkowe ustaliły, że czynności opisane spornymi w sprawie fakturami zostały w rzeczywistości wykonane, jednakże czynności te nie zostały wykorzystane przez podatnika do wykonywania innych czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, stąd stronie w zakresie podatku naliczonego opisanego w tych dokumentach nie przysługiwało prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W skardze spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego podatkowego poprzez błędną wykładnię lub błędne zastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 86 ustęp 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zdaniem spółki organ podatkowy przyjął błędne założenia wynikające z wadliwej wykładni art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w korelacji z Dyrektywą 2006/112/WE w zakresie warunków materialnych prawa do odliczenia podatku naliczonego. Głównym warunkiem odliczenia podatku jest wykazanie jego związku z działalnością dającą prawo do odliczenia VAT. Związek ten powinien być bezpośredni, co bynajmniej nie oznacza, że konieczne jest wykazanie powiązania pomiędzy konkretnym zakupem a daną sprzedażą. Bezpośredniość w tym kontekście należy raczej oceniać przez pryzmat całokształtu działalności podatnika i tego, czy dany wydatek rzeczywiście może mieć obiektywny wpływ na czynności dające prawo do odliczenia VAT. Stąd, jeśli podatnik ponosi wydatki jak w przedmiotowej sprawie na ekspertyzy związane z przyszłą budową elektrowni wiatrowych, które na moment ich wykonywania nie są związane z konkretną transakcją, ale w sposób oczywisty mogą wpłynąć na sprzedaż opodatkowaną, to VAT od takich wydatków powinien podlegać odliczeniu. Inną przesłanką odliczenia VAT jest natychmiastowość związku pomiędzy VAT naliczonym a sprzedażą dającą prawo do odliczenia VAT. Nie oznacza to jednak, że związek ten musi zaistnieć już w momencie poniesienia danego wydatku. Oznacza to, że w momencie poniesienia wydatku podatnik powinien być w stanie zaklasyfikować dany wydatek i udowodnić racjonalność jego poniesienia dla potrzeb opodatkowanej działalności gospodarczej. Innymi słowy, nawet jeśli wydatek dotyczy potencjalnych czynności opodatkowanych, które mogą zostać wykonane w przyszłości, ale jest poniesiony celem dokonania tych czynności, to podatnik powinien mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego z tego tytułu (por. wyrok TSUE C-16/00), bowiem w trakcie postępowania strona wyjaśniała w jakim celu wykonane były kwestionowane usługi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W niniejszej sprawie okolicznością niekwestionowaną przez organy podatkowe jest to, że usługi udokumentowane fakturami nr [...] z [...] r. , nr [...] z [...] r., nr [...] z [...] r., nr [...] z [...] r. został wykonane. Podstawą pozbawienia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego przyjętą przez organy podatkowe było ustalenie, że pomiędzy usługami udokumentowanymi opisanym wyżej fakturami, a czynnościami opodatkowanymi spółki nie występuje związek, o którym mowa w art.86 ust.1 ustawy VAT. W ocenie sądu wniosek ten jest nieuprawniony i przedwczesny.

Będący podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia w sprawie przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wyraźnie stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Oznacza to, że jedynie nabycie towaru lub usługi wykorzystywanych do wykonania czynności opodatkowanych uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, oraz nabycie tych towarów i usług musi być dokonane przez podatnika działającego w charakterze podatnika podatku VAT.

Przez czynności opodatkowane należy rozumieć w tym przypadku czynności, które faktycznie zostały bądź zostaną objęte opodatkowaniem, a nie czynności, które co do zasady podlegają opodatkowaniu, lecz w danej konkretnej sytuacji nie zostały opodatkowane (np. zostały wykonane przez podatnika zwolnionego albo przez podmiot, który co prawda jest podatnikiem, ale względem konkretnej czynności nie występował w tym charakterze). Wynika stąd, że jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku (A. Bartosiewicz, R. Kubacki Komentarz VAT 2007 r. Wydawnictwo LEX str. 662). Jak podkreślono w wyroku z WSA we Wrocławiu z dnia 28 kwietnia 2008 r., sygn, akt I SA/Wr 1551/07 (LEX nr 374321) podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko w sytuacjach, kiedy związek pomiędzy podatkiem naliczonym przy dokonywaniu zakupów i podatkiem należnym w związku z działalnością opodatkowaną, do której zakupy są wykorzystywane, jest bezsporny i bezpośredni. W drodze wyjątku, w określonych okolicznościach, prawo do odliczenia podatku istnieje nawet wtedy, gdy nie można ustalić bezpośredniego związku pomiędzy zakupem a opodatkowaną transakcją, czyli w niektórych sytuacjach prawo do odliczenia może przysługiwać podatnikowi nawet w przypadku braku konkretnej transakcji opodatkowanej, jeżeli zakup związany jest z działalnością podatnika, która, co do zasady, podlega opodatkowaniu (lub daje prawo do odliczenia podatku mimo zwolnienia), a brak związku z konkretną transakcją opodatkowaną wynika z czynników obiektywnych, zwykle niezależnych od podatnika. Opisany wyżej pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności w wyroku z dnia 15 stycznia 1998 roku w sprawie C-37/95 Ghent Coal. W wyroku tym Trybunał wskazał, że prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego pozostaje zachowane, gdy podatnik przeznaczył nabyte aktywa do celów innych niż związane z prowadzoną działalnością z przyczyn pozostających poza jego kontrolą. Istotna jest bowiem intencja w momencie dokonywania wydatków. Jeżeli intencją tą było przeznaczenie towarów do celów działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, prawo do odliczenia istnieje i może być zrealizowane. Pogląd ten akceptuje skład orzekający w niniejszej sprawie.

Otóż w okolicznościach niniejszej sprawie ( wskazanych przez organ pierwszej instancji ) skarżąca Spółka podjęła aktywne działania administracyjne zmierzające do rozpoczęcia inwestycji polegających na budowie elektrowni wiatrowych na terenie Gminy W.. W 2012 roku – 4 wnioski dotyczące zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie elektrowni wiatrowych w miejscowościach: K., S., B. oraz W.. Z decyzji organu pierwszej instancji ( str.15 ) wynika, że wobec nie przedłożenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko postępowanie zostało zawieszone w zakresie inwestycji w miejscowościach S. i B., natomiast w zakresie inwestycji w miejscowościach W. i K., raport oddziaływania środowiskowego został złożony, lecz Spółka została wezwana do uzupełnienia braków w Aneksie nr.1 do raportu oddziaływania na środowisko. W tym zakresie organ pierwszej instancji powołał się na pismo Urzędu Gminy W. z dnia 24 grudnia 2014 roku, mimo, że dysponował niewątpliwie aktualniejszym pismem Gminy W. z dnia 21 listopada 2017 roku ( znak RB 604.7.2017 ). Z pisma tego wynika, że w zakresie inwestycji na działkach nr.35, 36/1,37 w miejscowości W. postępowanie było zawieszono, gdyż był "nałożony" raport środowiskowy, a następnie złożony przez inwestora raport wymagał uzupełnienia. Na pytanie: Czy inwestor uzupełniał wymaganą dokumentację Urząd Gminy W. udzielił odpowiedzi: "Dokumentacja była uzupełniana. Inwestor nie zdążył uzyskać decyzji w związku ze zmianą przepisów". Takie same adnotacje znajdują się w zakresie inwestycji w miejscowości K. na działkach nr.292, 293, 294, 295. W postępowaniu organy nie ustaliły w żaden sposób, jakie to przepisy prawa uległy zmianie, w jaki sposób i jaki był wpływ zmiany tych przepisów na możliwość wydania przez Wójta Gminy W. decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, w szczególności, czy uległa zmianie właściwość organów, czy Wójt przekazał procedowanie w sprawie innemu organowi i jak owa procedura się zakończyła. Należy też wskazać, że z decyzji organu pierwszej instancji wynika, że w zakresie inwestycji w miejscowościach K., W. K. i K. ( wnioski złożone w dniu 12 listopada 2014 ) toczy się postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym na skutek złożenia przez Spółkę zażalenia na postanowienia Wójta Gminy W. w sprawie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz ustalającego zakres raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W aktach sprawy brak jest informacji, jak owe postępowania się zakończyły. W tym miejscu należy wskazać, że rozważania sądu dotyczyły czynności udokumentowanych fakturami [...] i [...] ( ekspertyza oddziaływania na sieć energetyczną 110 KV B. ) oraz [...] – ( usługę załatwiania spraw administracyjno-prawnych ). W tym zakresie bowiem organy uznały, że działania inwestycyjne skarżącej mogą mieć związek z usługami udokumentowanymi tymi fakturami. Natomiast wniosek organów, o tym, że brak jest związku usługi udokumentowanej fakturą [...] – analiza terenu dla potrzeb farmy wiatrowej R. z czynnościami opodatkowanymi zasługuje na uwzględnienie. Rzeczywiście w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu na to, że skarżąca wykorzystała ową ekspertyzę w swej działalności.

Jak wyżej wskazano, w ocenie sądu wnioski organu o braku związku usług udokumentowanych spornymi fakturami z czynnościami opodatkowanymi Spółki ( z zastrzeżeniem zawartym w końcowej części poprzedzającego akapitu ) są przedwczesne i nieuprawnione. W szczególności nie można przyjąć, jak chce tego organ odwoławczy ( str.16 zaskarżonej decyzji ), że oprócz wniosków skarżąca nie dokonała żądnych innych czynności oprócz składania wniosków, bowiem w opisanych wyżej przypadkach składała także ocenę oddziaływania środowiskowego, a jak wynika z pisma Wójta Gminy K. z dnia 21 listopada 2017 roku, uzupełniała owe oceny w sytuacji, gdy zawierały one braki. Z pisma tego wynika także, że w przypadku inwestycji w W., K. i K. spółka złożyła zażalenia na postanowienia Wójta Gminy W. w sprawie nałożeniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz ustalającego zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wnioski są przedwczesne, bo organy nie wyjaśniły dlaczego w przypadku inwestycji w miejscowościach K. i W. strona, która uzupełniała dokumentację "nie zdążyła uzyskać decyzji w związku ze zmianą przepisów", ani jaki był dalszy los zażaleń rozpoznawanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Należy mieć na uwadze to, że jedna z zakwestionowanych faktur dokumentowała usługi o charakterze administracyjno-prawnym, a niewątpliwe opisana wyżej aktywność podatnika ( o ile działania te wykonywał w jego zastępstwie wystawca faktury ) mieści się w zakresie usług opisanych w fakturze [...].

Opisane wyżej braki postępowania nie pozwalają na udzielenie odpowiedzi, czy w rzeczywistości doszło do zaniechania działań inwestycyjnych Spółki, a jeśli rzeczywiście do nich doszło, to czy nastąpiło to z przyczyn od niej niezależnych ( powołany wyżej wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C- 37/95 )

Niezależnie od tych okoliczności lektura akt sprawy musi prowadzić do wniosku o instrumentalnym stosowaniu przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia z uwagi na wszczęcie postępowania karnego. Z decyzji organu odwoławczego wynika, że przyczyną zawieszenia biegu terminu przedawnienia było wszczęcie w dniu 6 listopada 2017 roku postępowania karnego o przestępstwo określone w art.76 § 2 kks oraz zawiadomienie podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia ( w dniu 22 grudnia 2017 roku owo zawiadomienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej ). Pozostawiając na marginesie to, że wszczęcie postępowania karnego i zawiadomienie nastąpiło ostatniego miesiąca okresu przedawnienia, to z zawiadomienia o ujawnieniu czynu zabronionego skierowanego przez Dział Podatków Dochodowych i Podatku od Towarów i Usług z dnia 27 października 2017 roku wynika, że " z uwagi na zbliżający się okres upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za grudzień 2011 roku tj. dzień 31 grudnia 2017 roku oraz konieczność uzupełnienia materiału dowodowego wg zaleceń Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. zawartych w decyzji z dnia [...] września 2017 roku i ponowne wydanie decyzji określającej wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu z budżetu za grudzień 2011 roku, Dział Podatków Dochodowych i Podatku od Towarów i Usług wnioskuje o wszczęcie postępowania z ustawy Kodeks Karny Skarbowy celem przerwania biegu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten miesiąc". Jeśli rzeczywiście uzasadnieniem do wszczęcia postępowania karnego w sprawie skarżącej Spółki i przedstawienia L. S. zarzutu popełnienia przestępstwa była chęć zawieszenia biegu terminu przedawnienia, to działanie takie jest sprzeczne z zasadą praworządności wyrażoną w art.2 Konstytucji i art.120 OP i zasadą zaufania 121 § 1 OP. Należy w związku z tym wskazać, że jedynym uzasadnieniem wszczęcia postępowania karnego jest istnienie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa ( art.303 w związku z art.325a § 2 kpk ), nigdy zaś niemożność ukończenia przed upływem terminu przedawnienia postępowania podatkowego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy ustalą:

- przyczyny, które legły u podstaw stwierdzenia zawartego w piśmie Urzędu Gminy W. z dnia 21 listopada 2017 roku odnoście inwestycji planowanych w miejscowościach W. i K. zgodnie z którym inwestor nie zdążył uzyskać decyzji w związku ze zmianą przepisów. W szczególności jakie przepisy uległy zmianie i co stało się z postępowaniami dotyczącymi tych lokalizacji – w jaki sposób zostały zakończone na etapie postępowania przed Wójtem Gminy, czy sprawy dotyczące tych inwestycji zostały przekazane innemu właściwemu organowi, a jeśli tak, to jaki był dalszy los tych postępowań,

- w jaki sposób zakończyły się sprawy przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym związane z zażaleniami złożonymi przez inwestora i jaki był dalszy tok postępowania w tych sprawach,

- czy usługi administracyjno-prawne udokumentowane fakturą [...] były wykonane przez wystawcę faktury firmę "B" spółka z o.o

Ponownie rozpoznając sprawę winny także rozważyć, czy zaprzestanie działań skarżącej związanych z inwestycjami w elektrownie wiatrowe ( o ile taka teza okaże się prawdziwa ) daje podstawę do pozbawienia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego ( zwrotu podatku ) w sytuacji, kiedy przedmiotem działalności spółki jest wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucja i handel energią elektryczną, a w szczególności, czy owo zaprzestanie działań inwestycyjnych związanych z zakwestionowanymi fakturami było następstwem okoliczności pozostających poza kontrolą spółki.

Organy winny wykazać także stosowną argumentacją, że wszczęcie postępowania karnego było uzasadnione innymi okolicznościami niż konieczność uzyskania zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Mając na uwadze powyższe rozważania należało uchylić zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 w zw. z art.205 § 2 tej ustawy.

A.J.