Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 506/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.T. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu utworzenia służb BHP postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 czerwca 2015 r. J.T. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu utworzenia służb BHP. W skardze zawarł on wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy podkreślić, że do strony skarżącej należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a.. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11 (dostępne na http://cbois.nsa.gov.pl) "w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę."

Odnosząc powyższe rozważania do wniosku strony skarżącej, stwierdzić należy, że w żaden sposób nie wykazała ona, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca wskazała jedynie, że wstrzymanie wykonania decyzji jest niezbędne do czasu, aż będzie miała całkowitą pewność co do zmian organizacyjnych, jakie musi wprowadzić w przedsiębiorstwie. Nie sposób jednak uznać ażeby strona skarżąca w sposób należyty przedstawiła okoliczności przemawiające za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia

Skoro więc strona skarżąca, na której spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wykazała, że takie podstawy zachodzą, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.