Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 7/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1985 nr 14 poz 60
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 września 2010r. sprawy ze skargi J. O. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia dojazdu do nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

Z akt sprawy, w tym z treści skargi sądowej z dnia [...] stycznia 2010 r. wynika, że J. O. zarzuca bezczynność Wójtowi Gminy S. w zakresie ustalenia dojazdu do nieruchomości stanowiącej własność skarżącej.

Zdaniem skarżącej, rzeczą organu powinno być przywrócenie przejezdności drogą gminną Nr [...] do drogi krajowej nr [...], jako drogi dojazdowej do gospodarstwa rolnego. Skarżąca uważa, że zaniechanie takich czynności przez organ oznacza, że nie wykonuje on prawomocnego wyroku WSA w Lublinie z dnia 8 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Lu 216/07.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wnosił jej oddalenie, argumentując, że działka Nr [...] nie stanowi drogi publicznej w rozumieniu ustawy o drogach publicznych.

Organ wyjaśnił dodatkowo, że stan prawny w/w nieruchomości uległ zmianie, gdyż wydzielono z niej działkę Nr [...], która od dnia [...] sierpnia 2008 r. jest własnością osoby fizycznej. Pozostała część nieruchomości oznaczona Nr [...] stanowi pas gruntu, który wraz z pozostałymi działkami Nr [...] i Nr [...] umożliwia przejazd pomiędzy gruntami położonymi na terenie Miasta S., a drogą krajową Nr [...], a poza tym dojazd do nieruchomości skarżącej jest możliwy przez drogi gruntowe oznaczone jako działki Nr [...], Nr [...] i Nr [...], jak również przez działkę nr [...].

Rozpoznając skargę Sąd zważył, co następuje:

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uznało za nieuzasadnione zażalenie skarżącej J. O. na bezczynność Wójta Gminy S. w zakresie ustalenia dojazdu do nieruchomości.

Prawomocny wyrok WSA w Lublinie z dnia 8 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Lu 216/07 – na który powołuje się skarżąca - dotyczył sprawy zwrócenia jej przez organ administracyjny wniosku o przywrócenie drogi koniecznej umożliwiającej dojazd do nieruchomości. Uchylono nim postanowienie SKO w B. z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie zwrócenia stronie przedmiotowego wniosku oraz poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] stycznia 2007 r.

W motywach uzasadnienia wyroku Sąd wskazał na niedostateczne wyjaśnienie charakteru żądania strony co doprowadziło Kolegium do wadliwych wniosków dowodowych, stwierdzając, iż rzeczą organu było miedzy innymi ustalić, czy doszło do naruszenia pasa drogowego bądź zniszczenia drogi, a jeśli tak to podjąć - określone ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - stosowne działania przewidziane tą ustawą.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym Kolegium postanowieniem z dnia[...] lutego 2009 r. [...] przekazało podanie J. O. do rozpatrzenia Wójtowi S. wskazując, iż nie jest to sprawa administracyjna podlegająca załatwieniu w drodze władczego aktu administracyjnego, skoro działka nr [...], co do której strona kieruje swoje żądania, nie istnieje, gdyż została podzielona.

Z akt sprawy wynikało dodatkowo, że prowadzone było postępowanie w sprawie ustanowienia służebności drogi koniecznej, które zakończyło się postanowieniem Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] maja 2009r. sygn. akt II Cz [...] oddalającym zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] marca 2009 r. o sygn. akt I C [...] o zwrocie pozwu, którego braków formalnych J. O. nie uzupełniła w zakreślonym terminie.

Okoliczności te wskazywały, że żądanie J. O. nie ma charakteru roszczenia administracyjnego i nie może być załatwione stosownie do przepisów o postępowaniu administracyjnym poprzez wydanie aktu administracyjnego, rozstrzygającego w przedmiocie dojazdu do nieruchomości skarżącej.

Nie można więc przypisać Wójtowi Gminy S. bezczynności w przedmiotowej sprawie.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że organ administracji publicznej nie jest prawnie legitymowany do podejmowania działań w sprawie, która nie ma charakteru administracyjnego, a ewentualny wydany akt administracyjny w sferze stosunków cywilnoprawnych byłby dotknięty wadą nieważności - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (zob. wyrok NSA z dnia 12 maja 1995r., II SA 217/94, ONSA 1996r, nr 2 poz. 91).

Działka Nr [...] ujęta była w ewidencji gruntów jako droga, ale nie zaliczona do kategorii dróg gminnych.

Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych przewiduje możliwość podejmowania przez organ administracyjny działań w celu usunięcia przeszkód, które nie pozwalają na przejazd drogą publiczną (np. gminną).

Jak wynika z akt sprawy działka Nr [...] nie stanowi drogi publicznej.

Skarżąca zatem bezpodstawnie zarzuca bezczynność organowi, że nie podjął kroków, które miałyby umożliwić przejazd przez teren tejże działki. W świetle omawianego wyroku WSA w Lublinie z dnia 8 listopada 2007 r. - wbrew wywodom skarżącej - władze Gminy S. nie miały obowiązku przywrócenia przejezdności drogą dojazdową Nr [...]. Nie miały też - w ramach szeroko rozumianego władztwa administracyjnego - obowiązku wytyczenia nowego szlaku komunikacyjnego i jego budowy.

Ubocznie należy zaznaczyć, że skarżąca była informowana przez Wójta Gminy S. o możliwości dojazdu przez działki gruntu Nr [...], Nr [...] i Nr [...], czego dowodzi pismo organu z dnia [...] listopada 2009 r. (k. 146 akt adm.)

Mając powyższe na uwadze pozbawiona usprawiedliwionych podstaw skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.