Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1002/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego J. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarzucając przede wszystkim, że decyzja została wydana bez podstawy prawnej i z naruszeniem przepisów o właściwości. Skarżący posługiwał się bowiem prawem jazdy wydanym przez [...] organy z uwagi na jego miejsce zamieszkania (na S.).

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał, że: "W przedmiotowej sprawie złożenie takiego wniosku jest uzasadnione i konieczne ze względu na całokształt występujących w niniejszym postepowaniu okoliczności, a także grożących Skarżącemu negatywnych skutków jej wykonania".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie ponieważ skarżący w ogóle nie wskazał, ani też nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. przesłanek o których mowa w art. 61§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) dalej określanej jako p.p.s.a.

Cytowany przepis wymienia przyczyny z jakich sąd administracyjny może udzielić tzw. tymczasowej ochrony skarżącemu tzn. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi. Jednakże, to wnioskodawca ma obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie przesłanek, o których mowa w ww. art. 61 §3 p.p.s.a (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), przy czym uprawdopodobnienie to nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach (oświadczeniach) strony skarżącej.

Argumentacja skarżącego odwołuje się w istocie do oceny zasadności zarzutów skargi. Jak już jednak uzasadniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w poprzednio rozpoznawanej sprawie skarżącego (postanowienie WSA w Krakowie z 16 maja 2018 r., III SA/Kr 325/18) "(...) stwierdzenie potencjalnej wadliwości zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji jej uchylenie jest przedmiotem merytorycznego rozpoznania w tej sprawie i nie może w żadnym wypadku stanowić przesłanki wstrzymania wykonania takiego aktu. Kwestia ta nie może być badana na etapie rozstrzygania w postępowaniu wpadkowym. Zbadanie, czy zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa może nastąpić jedynie w fazie postępowania rozpoznawczego, które zakończone zostanie wydaniem wyroku, rozstrzygającego merytorycznie postępowanie sądowe w niniejszej sprawie"

Sąd podkreśla, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu służy zabezpieczeniu strony przed takimi skutkami, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z 8 lipca 2008 r., l FSK 450/09). Samo przeświadczenie skarżącego jakoby zaskarżone rozstrzygnięcie organu było merytorycznie niesłuszne i naruszało prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 9 września 2004 r., FZ 358/04).

Zatem mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.