Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 337/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 56 ust. 1, art. 57 ust. 1
law: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
article: art. 180 par. 1, art. 181, art. 187 par. 1, art. 188, art. 191
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant: Starszy asystent sędziego Renata Rombel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2024 r. sprawy ze skargi P. R.-B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 maja 2024 r. nr 2201-IGC.4303.23.2023.KR w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz skarżącej P. R.-B. kwotę 8446 ( osiem tysięcy czterysta czterdzieści sześć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

S. Sp. z o.o., przedstawiciel bezpośredni P. R.-B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą B. P. B. (dalej: "skarżąca"), złożyła w dniu 25 lutego 2023 r. zgłoszenie celne o numerze [...], którym w poz. 1 objęto towar – profile aluminiowe do produkcji rolet wewnętrznych, zadeklarowano kod TARIC 7610 90 90 95, obliczono kwotę należności celnych przy zastosowaniu stawki w wysokości 6% oraz VAT w stawce podstawowej 23%; w poz. 2 objęto towar – komponenty do produkcji rolet wewnętrznych wykonane z tworzywa sztucznego, zadeklarowano kod TARIC 3925 30 00 00; w poz. 3 objęto towar – artykuły ze stali – sprężyny do produkcji rolet, zadeklarowano kod TARIC 7320 90 90 90. Towary zostały sprowadzone z Chińskiej Republiki Ludowej.

Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni (dalej: "Naczelnik UCS", "organ I instancji") przeprowadził rewizję celną towaru zgłoszonego w poz. 1 ww. zgłoszenia oraz kontrolę dokumentów załączonych do zgłoszenia. Organ I instancji ustalił, że przedmiotem importu w poz. 1 zgłoszenia były elementy wyciskane ze stopów aluminium (o zawartości aluminium poniżej 99,3% masy) w formie profili (kształtowników) o długości 5m, przeznaczone do produkcji rolet wewnętrznych. W konsekwencji stwierdził, że importowany towar winien zostać zaklasyfikowany do pozycji 7604 29 90 90.

Decyzją z dnia 18 sierpnia 2023 r., Naczelnik Pomorskiego USC: 1/ określił dla towaru ujętego w poz. 1 przedmiotowego zgłoszenia kod TARIC 7604 29 90 90 z kodem dodatkowym C999 oraz stawkę ostatecznego cła antydumpingowego A00 w wysokości 7,5% ad valorem oraz ostatecznego cła antydumpingowego A30 w wysokości 32,1% ad valorem, 2/ orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych w wysokości 6.652 zł, 3/ orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty cła antydumpingowego w wysokości 142.368 zł oraz 4/ określił różnicę między kwotami podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości, a kwotą VAT wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 34.275 zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił argumentację wyjaśniającą powody, dla których zmieniono klasyfikację taryfową profili aluminiowych, podkreślając, że nie kwestionuje przeznaczenia importowanego towaru.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca, zarzucając w nim naruszenie:

1/ art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.L 269 z 10 października 2013, dalej: "UKC") w związku z art. 1 i art. 2 rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2022/1998, poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji 7604 (kod TARIC 7604 29 90 90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tego towaru to pozycja 7610 (kod TARIC 7610 90 90 95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości oraz bezzasadne nałożenie cła antydumpingowego;

2/ art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: "u.p.t.u."), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez skarżącą zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów u.p.t.u. jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji;

3/ art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień skarżącej złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w szczególności Opinii Technicznej nr [...] przygotowanej na zlecenie skarżącej przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K.;

4/ zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87, a w szczególności reguł 1, 2a, 3a oraz 6 poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że importowane profile powinny być klasyfikowane do kodu 7610 90 90 95 jako części składowe całkowicie wykończone i przygotowane do zastosowania w konkretnych konstrukcjach rolet. Importowane profile są także objęte ochroną jako wzory użytkowe. Wskazano także na alternatywną możliwość zastosowania do klasyfikacji taryfowej importowanych profili pozycji 8302 WTC jako oprawy lub okucia nadającego się do okien lub żaluzji.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor IAS"), po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia 10 maja 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W ocenie Dyrektora IAS organ I instancji prawidłowo dokonał klasyfikacji taryfowej importowanych profili aluminiowych do kodu TARIC 7604 29 90 90 (Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium: -- Pozostałe, --- Kształtowniki, ---- Pozostałe).

Organ odwoławczy w pierwszej kolejności ustalił zakres pozycji 7610, do której zastosowanie mają Noty wyjaśniające do pozycji 7308 (z uwzględnieniem istniejących różnic do pozycji 7610) i stwierdził, że w dniu przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego towar zadeklarowany w poz. 1 nie był towarem objętym pozycją 7610 – Konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Pod pojęciem "konstrukcji" należy rozumieć obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji", to ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610.

Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że sporne towary nie wypełniają brzmienia kodu TARIC 7610 90 90 95. Nie podzielił stanowiska skarżącej (popartego Opinią techniczną nr [...] dotyczącą specjalnego zaprojektowania importowanych profili oraz sposobu ich wykończenia), że ukształtowanie przekroju poprzecznego sprawia, że importowane profile mogą być użyte wyłącznie do osłon okiennych – zostały specjalnie zaprojektowane i przed przywozem mają nadane określone i niezmienne przeznaczenie, a po procesie wytłaczania ich powierzchnia została poddana dodatkowej obróbce. Zdaniem organu odwoławczego powołane okoliczności pozostają bez wpływu na klasyfikację przedmiotowych towarów, na dowód czego przywołał brzmienie Not wyjaśniających do działu 76 (końcowa część Uwag ogólnych). Organ odwoławczy podzielił stanowisko Naczelnika UCS, że samo przygotowanie profili aluminiowych według indywidualnego kształtu i zgodnie z zapotrzebowaniem nie jest wystarczającą przesłanką do uznania ich za przygotowane do zastosowania w konstrukcjach w rozumieniu Taryfy celnej. Importowane profile stanowią jeden z elementów (część składową) produktu końcowego, tj. systemu osłon okiennych i okoliczność ta, podnoszona przez skarżącą, nie jest kwestionowana przez organy. Jednak dla celów klasyfikacji taryfowej nie można utożsamiać pojęcia profili gotowych do użycia w konkretnych konstrukcjach (wykończonych) z profilami (kształtownikami) przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach wymienionymi w pozycji 7610 Taryfy celnej.

Odnosząc się do powoływanych przez skarżącą wiążących informacji taryfowych (WIT) Dyrektor IAS wyjaśnił, że nie zostały one wydane na jej wniosek i nie dotyczą przedmiotowego towaru, zatem nie mają charakteru wiążącego i nie mogą stanowić podstawy klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przedstawił argumentację uzasadniającą brak podstaw do zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do pozycji 8302 Taryfy celnej, którą objęto oprawy, okucia i podobne wyroby nadające się do użytku w budynkach. Przedmiotem zgłoszenia celnego nie były bowiem, jak chce tego skarżąca, komplety do montażu gotowych osłon. Zwrócił uwagę, że w dacie dokonania zgłoszenia celnego skarżąca zidentyfikowała sporne towary jako profile aluminiowe służące do produkcji rolet wewnętrznych oraz komponenty do ich produkcji z tworzywa sztucznego. Zgodnie z wyjaśnieniami skarżącej montaż polega na przycięciu profilu aluminiowego na konkretny wymiar oraz połączeniu poszczególnych podzespołów w jedną całość. Zdaniem organu odwoławczego "cięcie" nie stanowi czynności, która mieści się w procesie montażu, podczas którego następuje jedynie łączenie ze sobą poszczególnych elementów w celu uzyskania gotowego produktu. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2021/546 z dnia 29 marca 2021 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz elementów wyciskanych z aluminium pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej wskazuje na to, że cięcie na wymiar jest jednym z elementów (obok nawiercania, gięcia, stażowania, gwintowania, itp.), który świadczy o przygotowaniu produktu do użycia w konstrukcjach. Importowane profile aluminiowe są produktem do bezpośredniego wykorzystania (zastosowania) w procesie wytwarzania (produkcji) systemów osłon okiennych, jednak nie posiadają żadnych cech świadczących o ich przygotowaniu w konstrukcjach w rozumieniu pozycji 7610 Taryfy celnej.

Dyrektor IAS wyjaśnił, że reguła 2a ORINS dopuszcza możliwość klasyfikacji wyrobów niekompletnych lub niegotowych, jak również wyrobów znajdujących się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym, do pozycji obejmującej wyrób kompletny. W takim wypadku konieczne jest jednak wykazanie, że istnieje możliwość zmontowania z importowanych części wyrobu kompletnego lub gotowego. Towary importowane przez skarżącą są komponentami do wytworzenia wyrobu gotowego, jednakże zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza, by przedmiotem importu były wyroby niekompletne lub niegotowe, czy też znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Nadmienił przy tym, że skarżąca jest nie tylko producentem wyrobów gotowych, ale również głównym dostawcą komponentów do ich produkcji.

Organ odwoławczy nie podzielił żadnego z odniesionych w odwołaniu zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p.

Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Podniosła zarzuty naruszenia:

1/ art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.L 269 z 10 października 2013, dalej: "UKC") w związku z art. 1 i art. 2 rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) 2022/1998, poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji 7604 (kod TARIC 7604 29 90 90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tego towaru to pozycja 7610 (kod TARIC 7610 90 90 95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości oraz bezzasadne nałożenie cła antydumpingowego;

2/ art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: "u.p.t.u."), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez skarżącą zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów u.p.t.u. jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji;

3/ art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień skarżącej złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w szczególności Opinii Technicznej nr [...], przygotowanej na zlecenie skarżącej przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K.;

4/ zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87, a w szczególności reguł 1, 2a, 3a oraz 6 poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru;

5/ art. 197 § 1 O.p., poprzez brak powołania biegłego w zakresie inżynierii materiałowej i materiałoznawstwa, który mógłby ocenić, czy importowane profile aluminiowe mają rzeczywiście charakter uniwersalny, jak nieprawidłowo przyjął organ I instancji, gdy z przedstawionych przez skarżącą dowodów wynikało, iż profile te są przygotowane do stosowania w konstrukcjach.

Wobec powyższego skarżąca wniosła o: 1/ uchylenie decyzji organów obu instancji w całości, 2/ zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz 3/ skierowanie, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o następującej treści: "Czy profile aluminiowe przeznaczone do użycia w systemach żaluzji plisowanych, wykonane na zamówienie według projektu opatentowanego jako wzór przemysłowy, które zasadniczo są wykończonymi produktami, a po dopuszczeniu do obrotu są jedynie przycinane na wymiar dopasowany do wnęki okiennej, powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 7610.90.90.95 jako pozostałe części przygotowane do stosowania w konstrukcjach, czy też do podpozycji TARIC 7604.29.90.90 jako pozostałe kształtowniki?", a "Jeżeli Trybunał uznałby, że żadna ze wskazanych podpozycji TARIC nie jest właściwa dla profili aluminiowych, o których mowa w pytaniu pierwszym, to czy tak opisane towary powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 8302.41.50.00 lub 8302.41.90.00, jako że Noty wyjaśniające do pozycji HS 8302, w pkt. D.5) wskazują, iż w pozycji tej klasyfikowane są m.in. okucia do kurtyn, zasłon i portier, a także prowadnice, a importowane profile pełnią rolę prowadnic do plis".

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zajmuje się projektowaniem elementów używanych do montażu gotowych plis okiennych wewnętrznych. W ramach prowadzonej działalności m.in. importuje towary, jakimi są w pełni wykończone profile aluminiowe, które pełnią rolę opraw, okuć, prowadnic, szyn bądź maskownic do produktu określonego jako "plisy okienne wewnętrzne" lub "rolety plisowane wewnętrzne stosowane do stolarki okienno-drzwiowej w budownictwie i w branży automotive (do kamperów)" lub "żaluzje plisowane wewnętrzne" (dalej: "System"). Wszystkie użyte powyżej określenia odnoszą się do identycznego produktu, który został opatentowany w dwóch wersjach montażowych (20 mm mono lub 20 mm FH). Ponadto z importowanych podzespołów skarżąca montuje plisowane drzwi moskitierowe stosowane w budownictwie i branży automotive. Razem z elementami aluminiowymi importowane są pozostałe podzespoły konstrukcji Systemów, w szczególności części z tworzywa sztucznego, które łącznie są gotowe do zmontowania w finalny produkt. Skarżąca wyjaśniła, że System w wersji FH 20 mm ma dwa kanały mocujące: (i) dolny w kształcie litery C służy do zamocowania listwy z PCV, która łączy profil z konstrukcją plisy (rolety, żaluzji) i (ii) górny w kształcie litery U, który służy do zamocowania elementów ze sztucznego tworzywa poprzez umieszczany tam sznurek. Kanał mocujący dolny służy również do zamocowania zatyczki prowadzącej sznurek. Ponadto pełni rolę maskownicy konstrukcji po zamontowaniu całego Systemu w oknie. Natomiast System w wersji Mono 20 mm posiada jeden kanał mocujący, identyczny i o analogicznych funkcjach jak dolny kanał mocujący w wersji FH 20 mm. W wersji tej nie ma kanału górnego, lecz jest wypustka w kształcie litery L maskująca element z tworzywa sztucznego mocujący sznurek oraz kształt listwy przyszybowej w oknie.

Skarżąca zwróciła uwagę, że w piśmie z dnia 7 marca 2023 r. wyjaśniła organowi, że importuje z firmy H. zestawy podzespołów do zmontowania przysłony okiennej plisowanej. Przysłona nie jest produktem marketowym o standardowym wymiarze i niskiej jakości, jest składana na indywidualny wymiar, wskazany przez klienta. Podzespoły są wykonane z tworzywa technicznego o wysokich parametrach ślizgowych oraz profili z tworzywa sztucznego łączącego tkaninę z zestawem podzespołów i profili aluminiowych wykończonych lakierem proszkowym w różnych kolorach palety RAL i lakierze strukturalnym drewnopodobnym. Kształty podzespołów oraz profili występują w kilku rodzajach i są stosowane w zależności od dedykowanego modelu przysłony okiennej plisowanej. Spasowanie podzespołów jest w granicy 0,1 mm. Poszczególne podzespoły nie mogą być użyte niezależnie, ponieważ zostały zaprojektowane i są przeznaczone tylko i wyłącznie do sprzedaży w wyżej wymienionych kompletach podzespołów. Powyższe znajduje potwierdzenie również w opisie ochronnym wzoru użytkowego (patentu) na system żaluzjowy, zwłaszcza do żaluzji plisowanych (załączonym do ww. pisma). Importowany produkt przygotowany jest do zastosowania w konstrukcjach plis.

W ocenie skarżącej analiza brzmienia pozycji 7610 i 7604, jak również Not wyjaśniających, w szczególności do Sekcji XV Taryfy Celnej, lecz również do pozycji 7604, 7610 oraz 7308 wskazuje, że kształtowniki, które są elementami konstrukcji lub są przygotowane do stosowania w konstrukcjach, należy klasyfikować do pozycji 7610. Przedstawione przez skarżącą dowody potwierdzają, że importowane przez nią profile są przygotowane do zastosowania w konstrukcjach (wzór użytkowy WU-W.119659 pod nazwą "System żaluzjowy, zwłaszcza do żaluzji plisowanych", Opinia Techniczna nr [...] przygotowana przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K. oraz Opinia Techniczna nr [...] przygotowana przez tego samego autora, decyzje WIT odnoszące się do profili do plis, wyjaśnienia skarżącej, w tym przedłożone ilustracje i zdjęcia, z których wynika, w jaki sposób importowane profile są montowane w plisy, wraz z innymi elementami dopuszczanymi do obrotu na podstawie tych samych zgłoszeń celnych, co profile). Zasadność stanowiska skarżącej potwierdzają wyroki TSUE z dnia 10 marca 21016 r. w sprawie C-499/14 (VAD BVBA, Johannes Josephus Maria van Aert vs. Państwo Belgijskie) dotyczący klasyfikacji zestawów do sprzedaży detalicznej oraz z dnia 16 listopada 2023 r. w sprawie C-366/22 (Viterra Hungary vs. Republika Węgierska) dotyczący wpływu procesów przetwarzania i obróbki oraz przeznaczenia towarów po ich imporcie na klasyfikację taryfową, a także opinia Rzecznika Generalnego TSUE z dnia 18 stycznia 2024 r. wydana w sprawie C-104/23, z której wynika, że kryteria klasyfikacji towaru do danego kodu taryfy celnej powinny opierać się na szczegółowej analizie cech charakterystycznych produktu i jego przeznaczenia.

W dalszej części uzasadnienia skargi skarżąca szczegółowo odniosła się do argumentacji Dyrektora IAS przedstawionej w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Skarżąca w dniu 28 listopada 2024 r., na rozprawie, złożyła załączniki do protokołów, w których, poza argumentacją przedstawioną w skardze, wskazała również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokami z dnia 27 listopada 2024 r. w sprawach o sygn. akt I SA/Op 723/24 i I SA/Op 724/24 uchylił decyzje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej. Przedmiotem klasyfikacji celnej były aluminiowe profile do plis, będące przedmiotem sporu w niniejszej sprawie. W pierwszej z ww. spraw były to profile do plis okiennych, w drugiej – profile do plis montowanych w oknach kamperów. Z wnioskami o decyzje WIT wystąpiła firma B. P. należąca do D. B., małżonka właścicielki firmy B T. B. P. zamierzała importować przedmiotowe profile, które wcześniej importowała B. T. W pierwszym wniosku wskazano, jako sugerowaną, klasyfikację celną CN 8302 41 90, natomiast w drugim – CN 8302 20 00. Dyrektor KIS oba rodzaje profili zaklasyfikował do pozycji CN 7604 29 90.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako "p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą ustalenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).

Zgłoszenie celne w niniejszej sprawie zostało złożone w 2023 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1998 z dnia 20 września 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE seria L nr 282 z dnia 31 października 2022 r. ze zm.).

Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Zaznaczenia jednocześnie wymaga, że Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej jako "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i z uwagi na to zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających.

W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, stosując w razie potrzeby reguły 2, 3, 4 i 5. Tak więc skorzystanie z metod określonych w regułach od 2 do 5 może nastąpić dopiero wówczas, gdy zachodzi taka potrzeba, a zatem gdy nie jest możliwe przypisanie importowanego towaru do właściwego kodu w oparciu o regułę 1. Należy przy tym wyjaśnić, że brzmienie wszystkich pozycji i kodów oraz wszystkich uwag do sekcji i działów z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji.

W regule 6 natomiast postanowiono, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1-5, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Oprócz aktów o charakterze normatywnym, dla klasyfikacji taryfowej znaczenie mogą mieć Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej jako "Noty wyjaśniające do CN"). Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06; wyrok z 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Natională A Vămilor - Directia Regională Pentru Accize Si Operatiuni Vamale Galati I Direcţia Generală A Finanţelor Publice A Municipiului București,).

W tym miejscu należy przytoczyć te części Wspólnej Taryfy Celnej, których analiza niezbędna jest, by ocenić prawidłowość zastosowanej przez organy administracji klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Zastosowany przez organ kod taryfowy 7604 29 90 obejmuje kształtowniki ze stopów aluminium – wyciskane.

Pozycja 7610 obejmuje natomiast konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach.

Pozycja 8302 obejmuje natomiast oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły

8302 41 - - Nadające się do budynków

8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych

8302 41 90 - - - Pozostałe

Istotą zaistniałego w sprawie sporu prawnego było to, czy importowane przez skarżącą towary, określone w zgłoszeniu celnym jako "profile aluminiowe służące do produkcji rolet wewnętrznych" , posiadają obiektywne cechy świadczące o tym, że stanowią kształtowniki w rozumieniu pozycji 7604 29 90 Taryfy Celnej, a nie spełniają cech "kształtowników przygotowanych do stosowania w konstrukcjach", związanych z zastosowaniem kodu taryfowego wskazanego w zgłoszeniach celnych, czyli 7610 90 90 95 lub cech "opraw, okuć i podobnych artykułów z metalu nieszlachetnego" , objętych alternatywnie powoływanym przez stronę skarżącą w toku postępowania administracyjnego kodem 8302 41 90.

Organ odwoławczy podkreślał, iż nie kwestionuje przeznaczenia importowanych profili. Zdaniem organu jednak dla celów klasyfikacji taryfowej nie można utożsamiać pojęcia profili przeznaczonych do użycia w konkretnych konstrukcjach, którymi są poszczególne systemy osłon, z profilami przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach, o których mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej.

Organ uznał za błędne stanowisko skarżącej, zgodnie z którym przygotowanie importowanych profili na indywidualne zamówienie (tj. wg określonego kształtu i odpowiednio wykończone, co powoduje, że nadają się wyłącznie do stosowania w określonym produkcie zwanym "systemem"), czyni właściwą ich klasyfikację w ramach pozycji 7610.

Organ podkreślił, iż każdy produkt posiada określone cechy (budowę, kształt, rodzaj materiału, z którego zostały wykonane, itp.), jak również został wytworzony (wyprodukowany) w określonym celu (przeznaczenie nadane przez producenta). Natomiast klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w Taryfie celnej Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa. Kryterium klasyfikacji taryfowej w pierwszej kolejności są obiektywne cechy i właściwości klasyfikowanego towaru. Obiektywnym kryterium klasyfikacji może być przeznaczenie towaru, jednakże jedynie w sytuacji, jeżeli jest ono właściwe danemu towarowi, co należy oceniać według cech i właściwości tego towaru, w odniesieniu do brzmienia pozycji i uwag do działu.

Zdaniem organu odwoławczego sporne profile wpisują się w definicję kształtowników, zawartą w uwadze 1(b) do działu 76 Taryfy celnej. W myśl not wyjaśniających do działu 72 fakt posiadania określonego kształtu, jak również pokrycie warstwą dekoracyjną nie ma wpływu na klasyfikację tego typu wyrobów.

Zdaniem organu niewystarczające jest samo wskazanie, do jakich celów towar będzie przeznaczony, skoro dla takiego towaru Wspólna Taryfa Celna przewiduje dodatkowe kryterium decydujące o klasyfikacji. Profile nie stanowią części konstrukcji w rozumieniu pozycji 7610, dopóki nie zostaną przygotowane do stosowania w konstrukcji, co powinno nastąpić przed zgłoszeniem towaru do określonej procedury celnej, a nie na późniejszym etapie, np. podczas ich montażu.

Odnosząc się do tak zarysowanych podstaw sporu należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że organy, podkreślając istnienie kluczowej - ich zdaniem - różnicy pomiędzy "przeznaczeniem towaru do użycia w konkretnych konstrukcjach" i "przygotowaniem towaru do stosowania w konstrukcjach", różnicy tej precyzyjnie nie wyjaśniają. Domniemywać jedynie można, że zdaniem organu istota tej różnicy polega na tym, że "przygotowanym" jest towar, którego użycie w danej konstrukcji nie wymaga wykonania żadnych czynności przystosowawczych, ale tak jednoznacznego sprecyzowania i określenia znaczenia pojęć kluczowych dla rozstrzygnięcia sporu trudno się w zaskarżonej decyzji dopatrzeć.

Organ w uzasadnieniu decyzji przytoczył definicję pojęcia "konstrukcji" , pod którym należy rozumieć "obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych". Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji" ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, "co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610".

O trudności, z jaką spotkał się organ podejmując próbę podsumowania rozważań na temat pojęcia "przygotowania do zastosowania w konstrukcjach", świadczyć może następujące sformułowanie "... samo przygotowanie profili aluminiowych według indywidualnego kształtu i zgodnie z zapotrzebowaniem nie jest wystarczającą przesłanką do uznania ich za przygotowane do zastosowania w konstrukcjach w rozumieniu Taryfy celnej".

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dwóch orzeczeniach przywoływanych przez stronę skarżącą wyraził poglądy, które wymagały pogłębionego rozważenia w ramach oceny, jaka klasyfikacja taryfowa jest właściwa dla importowanego przez skarżącą towaru.

Wyrok z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie C-499/14, Vad Bvba I Johannes Josephus Maria Van Aert V. Belgische Staat dotyczył kombinacji odtwarzacza DVD z tunerem FM, ekranem ciekłokrystalicznym, odtwarzaczem MP 3 i tunerem TV oraz zdejmowalnych głośników - zgłaszanych według kodów właściwych dla części składowych zestawu. Organy belgijskie uznały jednak za prawidłowe zastosowanie pozycji klasyfikacji taryfowej właściwej dla całego zestawu. Trybunał, odpowiadając na pytanie prejudycjalne wskazał w uzasadnieniu wyroku, że Regułę 3 lit. b) ORINS należy interpretować w ten sposób, że towary przedstawiane do odprawy celnej w oddzielnych opakowaniach i pakowane razem dopiero po tej czynności mogą mimo wszystko być uważane za "towary pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej' w rozumieniu tej reguły i w konsekwencji być objęte tą samą pozycją taryfową, gdy zostanie wykazane, w świetle innych obiektywnych czynników - czego ocena należy do sądu krajowego - że towary te przynależą do siebie i mają być przedstawiane jako jedna całość w handlu detalicznym. Zdaniem Trybunału pojęcie zestawu w rozumieniu rzeczonej reguły zakłada istnienie ścisłego powiązania pomiędzy danymi towarami z punktu widzenia ich sprzedaży, w sposób taki, iż nie są one jedynie przedstawiane razem do odprawy celnej, lecz również zwykle oferowane, na różnych etapach obrotu handlowego, a zwłaszcza w handlu detalicznym, jako znajdująca się w jednym opakowaniu całość, służąca zaspokojeniu określonej potrzeby lub wykonywaniu określonych działań. Tak oto umieszczenie towarów w jednym opakowaniu w momencie przedstawienia do odprawy celnej nie stanowi warunku sine qua non dla uznania, że przynależą one do siebie i w konsekwencji stanowią 'zestaw' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych, a jedynie jest wskazówką pozwalającą wysnuć taki wniosek.

Trybunał powtórzył w ślad za swym wcześniejszym orzecznictwem zasadę, wedle której decydującego kryterium klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać w sposób ogólny w obiektywnych cechach i właściwościach towarów. Podkreślił także, że ustalenie, przy przedstawieniu danych towarów w urzędzie celnym, czy towary przynależą do siebie lub - innymi słowy - stanowią 'zestaw' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych musi w ostateczności odbywać się w świetle sposobu, w jaki towary te mają być oferowane konsumentom, a mianowicie tego, czy są one im przedstawiane jako jedna całość. Zatem sama okoliczność, iż towary są przedstawiane w urzędzie celnym w oddzielnych opakowaniach i są pakowane razem dopiero po odprawie celnej nie może stać na przeszkodzie dla zaklasyfikowania ich jako 'towarów pakowanych w zestawy do sprzedaży detalicznej' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych, jeśli w momencie odprawy celnej z innych obiektywnych czynników wynika, że towary te przynależą do siebie i są przeznaczone do sprzedaży jako jedna całość w handlu detalicznym. Rzeczone obiektywne czynniki mogą być wysnute z okoliczności takich jak wskazane w odesłaniu prejudycjalnym, a mianowicie wspólny przywóz, transport i fakturowanie towarów, wspólne obchodzenie się z nimi, okoliczność, że mają tego samego odbiorcę, prezentacja wizualna urządzenia oraz okoliczność, że liczba par przywiezionych głośników odpowiada dokładnie liczbie kombinacji audio/wideo.

Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę użyte w powyższym wyroku pojęcie "przynależności towarów do siebie i przeznaczenia ich do sprzedaży jako jedna całość" należy odnieść także odpowiednio do pojęcia konstrukcji, o którym mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej. Obiektywne czynniki świadczące o tym, że dane towary przynależą do siebie jako części konstrukcji mającej być przedmiotem obrotu po zmontowaniu mogą być bowiem wyprowadzone, zdaniem sądu, z takich właśnie okoliczności, jak "wspólny przywóz, transport i fakturowanie towarów, wspólne obchodzenie się z nimi, okoliczność, że mają tego samego odbiorcę". Jeśli bowiem tymi samymi zgłoszeniami celnymi oraz innymi pozostającymi w zbieżności chronologicznej objęto inne towary, będące kompletnymi elementami określonej konstrukcji, to przyjąć należy, że towary te są przygotowane do stosowania w tej konstrukcji, zwłaszcza jeśli nie wymagają innej obróbki, niż proste przycięcie. Jeśli bowiem istnieje określona konstrukcja o szczególnych cechach, potwierdzonych na przykład w formie patentu czy wzoru użytkowego, a przedmiotem importu w tym samym lub zbliżonym czasie są wszystkie istotne elementy wchodzące w jej skład, to uznać należy, że ich obiektywne, zindywidualizowane cechy i wzajemna przynależność wskazują właśnie na przygotowanie do stosowania w tej konstrukcji, której budowa jest celem dokonanego importu.

Drugie z istotnych dla sprawy orzeczeń TSUE, to postanowienie z dnia 27 lutego 2020 r. C-670/19 w sprawie Gardinia Home Decor GmbH, dotyczące klasyfikacji taryfowej karniszy z metali nieszlachetnych. Trybunał w uzasadnieniu przypisał znaczenie decydujące, z punktu widzenia istnienia obiektywnych cech kwalifikujących towar jako karnisze , zamknięciu ich na końcach korkami z tworzywa sztucznego, które mogą służyć jako końcówki dekoracyjne, co wskazuje na zamierzone zastosowanie, dla którego wygląd zewnętrzny artykułu, a nawet jego funkcja ozdobna, jest ważnym kryterium. Trybunał podkreślił także, że powierzchnie importowanych karniszy są galwanizowane lub lakierowane, co nadaje im wygląd miedzi lub aspekt kolorystyczny, tak że nie chodzi tu o rury jedynie przycięte na określoną długość w rozumieniu wyjątku przewidzianego w akapicie drugim lit. D) pkt 5 in fine noty wyjaśniającej do HS, dotyczącej pozycji 8302. To, że rozpatrywany produkt nie był zazwyczaj przywożony wraz ze wspornikami umożliwiającymi jego mocowanie do ściany lub sufitu nie może samo w sobie pozbawiać tego produktu jego obiektywnych cech charakterystycznych dla karnisza z metali nieszlachetnych. Reasumując Trybunał stwierdził, że karnisze z metali nieszlachetnych są objęte podpozycją 8302 41 90, chyba że karnisze te składają się z profili, rur lub prętów, które zostały jedynie przycięte na pożądaną długość.

Podsumowując zawartą w powyższym wyroku ocenę prawną Trybunału należy wskazać, że obiektywne cechy decydujące o zaklasyfikowaniu określonych rur z metali nieszlachetnych jako karniszy to ich walory ozdobne, takie jak galwanizowanie lub lakierowanie powierzchni oraz użycie zatyczek z tworzywa sztucznego, mogących mieć walor dekoracyjny. Jednoznacznie natomiast Trybunał nie uznał za fakt istotny dla klasyfikacji taryfowej braku w zestawie elementów mocujących (wsporników). Nie wynika także z analizowanego uzasadnienia, by konieczność przycięcia na określony rozmiar przed użyciem rur (karniszy) było, zdaniem Trybunału, cechą obiektywną przesądzającą o zastosowanej klasyfikacji taryfowej.

Wniosek, który można wyprowadzić z powyższego orzeczenia to stwierdzenie, że obiektywne cechy towarów (rur z metali nieszlachetnych), pozwalające uznać je za karnisze w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej – to nie wyłącznie ich kształt i wymiary, lecz także takie cechy, jak ozdobne wykończenie i obecność elementów dekoracyjnych, zaś konieczność przycięcia na wymiar nie ma znaczenia zasadniczego dla klasyfikacji taryfowej.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżąca podnosiła, że importowane profile aluminiowe chronione są zarejestrowanym wzorem użytkowym jako elementy konstrukcji systemów rolet oraz to, że przedmiotem importu z Chin były wszystkie elementy tych konstrukcji. Strona skarżąca wskazywała także, że importowane profile nie wymagają obróbki i nawiercania w celu montażu, gdyż są łączone na zatrzask. Jedyną czynnością, której wykonanie jest konieczne, by zastosować profil w konstrukcji, jest jego docięcie do wymaganego wymiaru. Według strony skarżącej profile te mają także powierzchnię, która została przygotowana w sposób mający spełniać określone wymogi estetyczne.

Wszystkie te okoliczności mogły, w świetle powołanych wyżej wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mieć znaczenie dla klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Organ odwoławczy tymczasem niesłusznie uznał je za nieistotne i pozbawione znaczenia z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej. W konsekwencji uzasadnienie decyzji organu II instancji nie wyjaśnia, czy rzeczywiście towary importowane przez skarżącą na podstawie weryfikowanego zgłoszenia celnego objęte są wzorem użytkowym, na który skarżąca powoływała się w toku postępowania. Organ nie przeanalizował także przedmiotowego zgłoszenia celnego oraz zgłoszeń celnych dokonywanych przez skarżącą w zbliżonym czasie pod kątem oceny, czy importowane na ich podstawie towary wchodzą w skład konstrukcji systemu rolet, objętego wzorem użytkowym, na który powołała się skarżąca.

Reasumując należy stwierdzić, że brak odniesienia się przez organ odwoławczy do powyższych kwestii czyni zasadnym zarzut, że nie zostało wyjaśnione zgodnie z art.180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej, czy importowane profile aluminiowe mają obiektywne cechy wskazujące na to, że są nie tylko przeznczone, ale także przygotowane do stosowania w konstrukcjach, a zatem, czy właściwa jest dla nich klasyfikacja taryfowa do pozycji 7610, zgodna z klasyfikacją zastosowaną w weryfikowanym zgłoszeniu celnym.

Nawet wyłączenie możliwości zaklasyfikowania importowanych produktów do pozycji 7610 nie powinno zakończyć jeszcze wymaganych od organu niezbędnych czynności.

Należy w tym miejscu wskazać, że w odniesieniu do podobnych (według strony skarżącej) produktów, importowanych przez męża skarżącej, WSA w Opolu wyrokiem z dnia 28 listopada 2024r. I SA/Op 723/24 uchylił decyzję utrzymującą w mocy Wiążącą Informację Taryfową określającą dla towaru "Profile aluminiowe do produkcji rolet" kod Nomenklatury scalonej (CN) 7604 29 90, przy czym wnioskowany przez skarżącego w tej sprawie kod taryfowy to 8302 41 90. W uzasadnieniu wyroku, dostępnym w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazano, że ocena dokonana przez organy obu instancji, bez pogłębionej analizy całości materiału dowodowego, jest co najmniej przedwczesna, aby ostatecznie stwierdzić, czy sporne profile pozbawione są rzeczywistych i obiektywnych cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania jako okucia, oprawy itp. do okien i drzwi, co skutkowałoby ich wykluczeniem z pozycji 7604 CN i klasyfikacją do pozycji 8302 CN.

WSA w Opolu podkreślił, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach. Sąd ten wskazał, że w ponownym postępowaniu należy dokonać ustaleń faktycznych z uwzględnieniem całości materiału dowodowego, celem ustalenia rzeczywistych i obiektywnych cech spornych profili aluminiowych (w tym ich zgodności z przedłożonym przez stronę zastrzeżonym ich wzorem użytkowym), co w zależności od tych ustaleń pozwoli końcowo na prawidłowe ich sklasyfikowanie do właściwej pozycji CN.

Jak wynika z wcześniejszych rozważań także i w sprawie niniejszej organy nie dokonały niezbędnych ustaleń faktycznych w zakresie oceny zgodności importowanych produktów z zastrzeżonym wzorem użytkowym. W tych okolicznościach nawet wyłączenie klasyfikacji taryfowej zastosowanej w zgłoszeniu celnym wymagałoby następnie dokonania oceny stanu faktycznego sprawy z punktu widzenia możliwości zaklasyfikowania importowanych profili do pozycji 8302 CN. Wymagałoby to ustalenia, czy ich obiektywne cechy (przy uwzględnieniu stanowiska TSUE w sprawie Gardinia i danych zawartych w zarejestrowanym wzorze użytkowym) nie przemawiają za uznaniem ich za okucia lub oprawy do rolet w rozumieniu tej właśnie pozycji.

Dopiero szczegółowe wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu wszystkich cech importowanych produktów (uznanych przez TSUE w powołanych wyżej orzeczeniach za istotne), takich jak wygląd zewnętrzny, zgodność z zarejestrowanym wzorem użytkowym, łączność z innymi towarami będącymi przedmiotem importu w ramach tych samych lub zbliżonych chronologicznie zgłoszeń celnych pozwoli organowi na zastosowanie właściwej klasyfikacji taryfowej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 4 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018 r. , poz.1687).