Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1119/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 maja 2023 r. nr 2401-IEW1.720.7.2023.7 UNP: 2401-23-124705 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 lipca 2023 r. K. K. (dalej: skarżący), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego postanowienia.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2023 r. (wtorek). Pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 7 lipca 2023 r., w którym sformułował skargę zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, przesyłką poleconą rejestrowaną w dniu 7 lipca 2023 r. (piątek). Termin na wniesienie skargi na postanowienie upływał skarżącemu z dniem 6 lipca 2023 r. (czwartek). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 sierpnia 2023 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa albo jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 października 2023 r. Przepisany prawem termin na usunięcie braku skargi upływał skarżącemu z dniem 12 października 2023 r.

Pismem z dnia 12 października 2023 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 13 października 2023 r., pełnomocnik skarżącego usunął brak formalny skargi.

Następnie pismem z dnia 19 października 2023 r., nadanym w tym samym dniu, pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r. Sąd po rozpoznaniu ww. wniosku skarżącego odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 stycznia 2024 r. Środek odwoławczy w postaci zażalenia na wskazane wyżej postanowienie nie został wniesiony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) p.p.s.a. z zastrzeżeniem wynikającym z art. 53 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Pełnomocnictwo może być ogólne tj. do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.p.s.a.).

Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje sąd do odrzucenia skargi, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienie, zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2023 r. Termin przepisany przez prawo na wniesienie skargi upływał skarżącemu z dniem 6 lipca 2023 r. Skarżący zastępowany przez pełnomocnika wniósł natomiast skargę pismem z 7 lipca 2023 r., które zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, przesyłką poleconą rejestrowaną w dniu 7 lipca 2023 r. Stwierdzić zatem przyszło, że skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego już po upływie przewidzianego prawem, trzydziestodniowego terminu dla dokonania tej czynności.

Niemniej jednak nie jest to jedyny powód odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił bowiem braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi w postaci pełnomocnictwa została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 października 2023 r. Przepisany prawem termin na usunięcie braku skargi upływał skarżącemu z dniem 12 października 2023 r. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 12 października 2023 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 13 października 2023 r., usunął brak formalny skargi. Dokonał zatem tej czynności po upływie wyznaczonego terminu. Ponadto postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.