Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 355/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 105
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] i [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących [...] i [...] kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 355/17

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) z dnia [...] grudnia 2016 r. o Nr [...][...]utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB) z dnia [...] października 2016r., Nr [...] , znak: [...] , umarzającą w całości postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek [...] i [...] w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budynku mieszkalno - usługowym, usytuowanym na zbiegu ulic [...] i [...] , zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] w [...].

Organ odwoławczy wskazał, że z zebranej w sprawie dokumentacji dowodowej wynika, że w dniu 22 sierpnia 2014r. [...] dokonał zgłoszenia w Starostwie Powiatowym w [...] robót budowlanych dotyczących elewacji zewnętrznej budynku przy ul. [...] w [...] , polegających na: naprawie tynków zewnętrznych ścian, naprawie i czyszczeniu rynien oraz pomalowaniu ścian zewnętrznych budynku. Na realizację powyższego remontu zgodę wyraził [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków, który wydał w tym zakresie decyzję nr [...] z dnia [...] września 2014r., ponieważ budynek usytuowany jest w obrębie układu urbanistycznego Starego Miasta w [...] , wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...].

Sprawa zgłoszenia była kontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - sygn. akt VII SA/Wa 196/16. WSA w Warszawie oddalił skargę [...]. ( publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl)

Organ odwoławczy podzielił stanowisko PINB w [...] wskazujące, że wykonane przez inwestora roboty nie wykraczają poza zakres dokonanego zgłoszenia. Porównując zgromadzoną w sprawie dokumentację dowodową z ustaleniami dokonanymi podczas oględzin, organy stwierdziły iż inwestor wykonał roboty remontowe zgodnie ze zgłoszeniem, co nie mogło prowadzić do uruchomienia procedury przewidzianej w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. [...] WINB zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, że wykonane roboty - skucie tynków zewnętrznych i obłożenie płytą styropianową grubości 5 cm ścian zewnętrznych budynku w elewacji wschodniej i północnej do wysokości czwartego okna w elewacji frontowej - nie wyczerpują przesłanek robót termomodernizacyjnych, lecz stanowią uzupełnienie tynków do wyrównania elewacji. Za uzasadnioną uznano argumentację inwestora [...] , że przedmiotowe roboty miały na celu zabezpieczenie nieruchomości przed oderwaniem części muru lub tynku, co mogło spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz miało na celu poprawienie estetyki budynku.

Zdaniem organu wojewódzkiego nie istniała przesłanka przedmiotowa do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie co obligowało organ do wydania decyzji umarzającej postępowanie w sprawie na podstawie art. 105 § 1 Kpa.

Skargę na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2016 r. złożyli [...] i [...] .

Decyzji zarzucili naruszenie art. 7, 8, 9, 11, 105, 107 k.p.a., poprzez niewłaściwą ocenę stanu faktycznego; wybiórcze odniesienie się do dowodów w sprawie jak i stwierdzeń stron, naruszając tym samym słuszny interes skarżących; niezastosowanie się do powyżej wskazanych przepisów, a tym samym pominięcie wytycznych NSA, poglądów ukształtowanych w nauce prawa administracyjnego i orzecznictwie Sądów Administracyjnych, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wnieśli o uwzględnienie skargi i zasądzenie kosztów postępowania

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że wykonane roboty budowlane wykraczały poza zakres zgłoszenia dokonanego przez inwestora [...] , jak i pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (decyzja nr [...] z dnia [...].09.2014 r.) przez wykonanie robót termomodernizacyjnych, które nie były objęte zgłoszeniem, Wskazano że wykonywano roboty bez wymaganego pozwolenia, ponieważ decyzja [...] Konserwatora Zabytków określała termin ważności pozwolenia do 31 grudnia 2014 r. i nie została przedłużona

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] października 2016r. umarzającą postępowanie w sprawie prowadzonych na podstawie zgłoszenia robót budowlanych polegających na naprawie tynków zewnętrznych ścian, naprawie i czyszczeniu rynien, pomalowaniu ścian zewnętrznych budynku

Podstawę umorzenia postępowania administracyjnego stanowi przepis art. 105 § 1 k.p.a., który zezwala organowi administracji publicznej na wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe.

Ocenie Sądu rozpoznającego skargę podlegało zatem, czy organy obu instancji prawidłowo zastosowały powyższy przepis k.p.a. Umorzenie postępowania administracyjnego jest bowiem możliwe wyłącznie w razie wykazania przez organ administracji publicznej, że wydanie decyzji administracyjnej załatwiającej sprawę administracyjną co do istoty napotyka na przeszkodę, której nie można usunąć. Przeszkody takie mogą mieć charakter podmiotowy (np. śmierć strony), jak i przedmiotowy (np. sprawa traci cechę sprawy administracyjnej). Przesłankę bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego należy przy tym odróżniać od sytuacji stwierdzenia przez organ bezzasadności żądania strony.

W ocenie Sądu decyzja organu II instancji narusza art. 105 § 1 k.p.a., bowiem ustalenia tego organu jak również organu pierwszej instancji wskazują na błędną ocenę stanu faktycznego sprawy poprzez uznanie, iż sprawa jest bezprzedmiotowa.

Kwestia zasadniczą w niniejszej sprawie jest to, że budynek podlega ochronie konserwatora z uwagi na to, że został ujęty w gminnej ewidencji zabytków oraz zlokalizowany jest w obrębie układu urbanistycznego Starego Miasta w [...] .

Jak wynika ze zgłoszenia inwestor zgłosił prowadzenie robót budowlanych polegających na naprawie tynków i obróbek blacharskich oraz malowaniu ścian zewnętrznych budynku. Na powyższe roboty uzyskał zgodę Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, który decyzją z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] zezwolił na prowadzenie powyższych prac.

Z ustaleń dokonanych przez organy wynika natomiast, że inwestor prowadził również roboty budowlane polegające na dociepleniu budynku. Z akt sprawy nie wynika, aby docieplenie budynku, ujęte w art. 29 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, a tak należy zakwalifikować roboty polegające na obłożeniu ścian zewnętrznych styropianem, było poprzedzone zgłoszeniem tych prac do właściwego organu. Niewątpliwie zgodzić się należy w tym zakresie z zarzutami skargi, że pod pojęciem prac tynkarskich nie mieści się użycie materiałów docieplających budynek, jakim styropian, i to niezależnie od zastosowanej grubości warstwy ocieplającej.

Ponadto, stosownie do art. 29 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, na docieplenie budynku inwestor powinien był uzyskać zgodę konserwatora. Celem ochrony konserwatorskiej jest zachowanie w jak najlepszym stanie istniejących jeszcze obiektów budowlanych. Cel ten jest osiągany m.in. poprzez zastosowanie materiałów budowlanych o określonych właściwościach. Z tych przyczyn ustawodawca dla prac przy zabytku zastrzegł konieczność uzyskania uprzedniego pozwolenia na realizację prac. Z akt sprawy wynika, że konserwator zabytków nie był informowany o ociepleniu budynku styropianem. Nie wydawał w związku tym również decyzji w sprawie.

Tym samym w ocenie Sądu przekroczone zostały granice dokonanego zgłoszenia, a docieplenie wykonane zostało samowolnie.

Z tych przyczyn zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania o którym jest mowa w art. 50 i 51 ust. 1 Prawa budowlanego, a w przypadku zakończenia robót postępowania w oparciu o art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. Powyższe oznacza też, że sprawa nie stała się bezprzedmiotowa.

Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych stwierdził naruszenie prawa obligujące do uwzględnienia skargi poprzez zastosowanie w sprawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wskazującego na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przy jednoczesnym skorzystaniu z dyspozycji art. 135 wskazanego aktu, z którego wynika, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.