Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 384/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Słupczyński Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont ( spr.) WSA Barbara Koś Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2004r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania; postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu /-/ B. Koś /-/ R. Słupczyński /-/ W. Zygmont


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10.04.1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych , uchylił czynności materialno- techniczną polegającą na zarejestrowaniu zameldowania E. C. i K. C., na pobyt stały w [...]. Uzasadniając decyzję organ I instancji stwierdził, że potwierdzenia uprawnienia do przebywania w lokalu dokonano w imieniu części współwłaścicieli tej nieruchomości ( brak upoważnienia - zgody na zameldowanie w formie potwierdzenia uprawnień od współwłaścicieli posiadających 50 % udziału tej nieruchomości). Na formularzach meldunkowych tych osób, w miejscu przeznaczonym na podpis właściciela (zarządcy) budynku (nieruchomości) swojego podpisu nie złożyli spadkobiercy po A. K., jako współwłaściciele tej nieruchomości, a M. R. nie posiadała od nich żadnego upoważnienia do dokonania tej czynności w ich imieniu.

W odwołaniu M. M. domagał się uchylenia decyzji w całości i umorzenie postępowania. Uzasadniając odwołanie stwierdził, że organ nie dysponuje żadnym dowodem potwierdzającym ustalenie, iż M. K.-L. jest współwłaścicielką nieruchomości. Bezspornym jest, że M. R. działa jako zarządca nieruchomości w imieniu wszystkich współwłaścicieli. Do dnia dzisiejszego nie odwołano pełnomocnictwa udzielonego M. R. O ile na druku znajdował się podpis osoby właściwie umocowanej do reprezentowania współwłaścicieli, to podpis spadkobierców był zbędny.

W odwołaniu E. C. i K. C. wnieśli także o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania. Odwołujący w szczególności podnieśli, że mieszkanie przejęli od 1992r., wyremontowali je, wykupili na własność za oszczędności z całego życia i w nim przebywają nie mogąc dopełnić formalności meldunkowych.

Wojewoda decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję stwierdził, że podziela ustalenia wynikające z postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ 1 instancji i jego wnioski prawne.

W skardze M. M. wniósł o uchylenie powyższej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta jak i o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa w całości. Także E. C. i K. C. w skardze wnieśli o uchylenie decyzji obu instancji, a nadto o obciążenie kosztami postępowania Skarbu Państwa w całości. W uzasadnieniu swojej skargi zastosowali argumentację znajdującą się w skardze M. M.

Wojewoda Wielkopolski wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny umarza postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Powody.

Skarżący M. M. pismem procesowym z dnia [...]r. powiadomił sąd, że w trakcie postępowania sądowego Prezydent Miasta orzekł decyzją o zameldowaniu, co jest zgodne z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.05.2002r. sygn. akt K 20/01 (Dz.U. Nr 78, poz. 716). W wyroku tym orzeczono, iż art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jest niezgodny z art. 52 ust. 1 i art. 83 w zw. z art. 2 Konstytucji RP. W ocenie sądu zameldowanie to dotyczyło skarżących E. C. i K. C. Skarżący M. M. wniósł o umorzenie postępowania twierdząc, że rozstrzyganie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Natomiast skarżący E. C. i K. C. już pismem z dnia [...]r. cofnęli swoją skargę ze wskazaniem na powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego i poinformowali sąd, że na ich wniosek w dniu [...]r. wszczęte zostało przed organem I instancji postępowanie administracyjne (nr [...]) w sprawie zameldowania. Naczelny Sąd Administracyjny w Poznaniu uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt [...] umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi E. C. i K. C.

W tych okolicznościach Sąd uznał, iż skarżący M. M. powyższym pismem procesowym z dnia [...]r. wykazał bezprzedmiotowość postępowania sądowego w odniesieniu do jego skargi i z tego powodu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Koś /-/ R. Słupczyński /-/ W. Zygmont

AR