Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 823/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6052 Akty stanu cywilnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 49 par. 1 i 2, art. 185 par. 1, art. 197 par. 2, art. 198
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. C. na zarządzenie Asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 maja 2024 r. o pozostawieniu pisma D. C. z dnia 21 kwietnia 2024 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi D. C. na postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia 5 lipca 2023 r., nr SO-Ch.6231.1.2023.JA w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o zmianie imienia i nazwiska postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2024 r. wpłynęło do WSA w Lublinie pismo skarżącego z dnia 21 kwietnia 2024 r.

Pismem z dnia 30 kwietnia 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 kwietnia 2023 r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego pisma z dnia 21 kwietnia 2024 r., poprzez złożenie odpisu pisma, celem doręczenia organowi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.").

Wezwanie skarżący odebrał w dniu 10 maja 2024 r.

Zarządzeniem Asesora WSA w Lublinie z dnia 29 maja 2024 r., na podstawie art. 49 § 2 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a., pozostawiono pismo skarżącego z dnia 21 kwietnia 2024 r. bez rozpoznania, z uwagi, że ww. wezwanie nie zostało wykonane.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wskazując, że wezwanie zostało przez niego wykonane, gdyż w dniu 14 maja 2024 r. wysłał on do Sądu pismo w powielonych egzemplarzach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w nim podniesione.

Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że brak było podstaw do wezwania skarżącego do nadesłania odpisu pisma z dnia 21 kwietnia 2024 r. W niniejszej sprawie status strony postępowania mają - skarżący oraz organ (art. 32 p.p.s.a.). Sąd Wojewódzki analizując ww. pismo pod kątem braków formalnych powinien był uwzględnić dyspozycję art. 74a § 10 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Wzgląd na wynikający z art. 74a § 10 p.p.s.a. obowiązek sądu doręczania organowi pism do jego elektronicznej skrzynki podawczej, powoduje, że pisma wniesione do sądu w formie tradycyjnej (papierowej) podlegają przekształceniu do postaci cyfrowej, przez co nienadesłanie odpisu takiego pisma, celem doręczenia go organowi (lub innemu podmiotowi wymienionego w tym przepisie) nie uniemożliwia nadania temu pismu prawidłowego biegu (zob. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt II OZ 266/22). Powyższe zaś oznacza, że pismo z dnia 21 kwietnia 2024 r. nie było obarczone brakiem formalnym wynikający z art. 47 § 1 p.p.s.a. Pozostawienie ww. pisma bez rozpoznania, w oparciu o art. 49 § 2 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a., było zatem wadliwe.

Na marginesie, wbrew zapatrywaniu skarżącego, wystosowanie pisma z dnia 12 maja 2024 r. (14 maja 2024 r. - data nadania w UP), nie czyniło zadość wezwaniu, gdyż zawiera ono jedynie informację, że skarżący nie jest w posiadaniu kopii pisma z dnia 21 kwietnia 2024 r. Gdyby nie powyższe, prawidłowa byłaby konstatacja, że skarżący nie wykonał wezwania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.