Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 199/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant spec. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2011 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych w przedmiocie odmowy zwrotu składek postanawia: I. odrzucić skargę; II. zasądzić od Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych na rzecz R. K. kwotę 100 złotych (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

R. K. wniosła skargę na bezczynność Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, dalej KRLD.

W uzasadnieniu wskazała, że ww. organ odmawia zwrotu składek członkowskich w kwocie 195 zł, wpłaconych z tytułu przynależności do Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych, dalej KIDL, za okres od wpisania skarżącej na listę diagnostów laboratoryjnych do końca września 2003 r., kiedy to skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie płatności składek.

Zdaniem skarżącej składki są nienależne, o czym informowała organ w pismach: 14 maja 2010 r., 28 czerwca 2010 r., 19 lipca 2010 r., 20 września 2010 r.

Wskazała na naruszenie art. 35 § 1, art. 36, art. 9 k.p.a, a także art. 64 § 2 k.p.a., gdyż organ nie wykonał przewidzianych w tych przepisach obowiązków w terminie, ani przez następne 6 lat, co jest postępowaniem niezgodnym z prawem.

KRLD nie uwzględniła wniosku o zawieszenie płatności składek, zawartego w piśmie z dnia 22 kwietnia 2010 r., pozostaje zatem w bezczynności. Na poparcie swego stanowiska skarżąca powołała piśmiennictwo.

Zdaniem skarżącej, z powołanych wyżej przepisów i interpretacji wynika, że wobec milczenia KRLD miała prawo sądzić, iż należy się jej zwolnienie z opłacania składek zgodnie ze złożonym w 2003 r. wnioskiem, stosownie do uchwały [...] KRDL "na cały okres braku zatrudnienia w zawodzie diagnosty laboratoryjnego", aż do momentu podjęcia pracy, a nie, jak twierdziła KRDL, na okres posiadania statusu osoby bezrobotnej.

Powołując się na orzecznictwo, skarżąca podniosła, że nie jest dopuszczalne przerzucanie na stronę skutków błędu spowodowanego przez organ. Takim błędem było pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia w terminie i zatajenie tego faktu przed stroną, czego skutkiem było obciążenie skarżącej składkami od października 2003r. do grudnia 2009 r. i wezwanie do ich zapłaty.

Skarżąca stwierdziła, że gdyby decyzję o odmowie zawieszenia płatności składek otrzymała w przewidzianym prawem terminie 1 miesiąca czyli w 2003 r., to skorzystałaby z przysługującego jej prawa rezygnacji z członkostwa w KIDL od dnia ustania zatrudnienia w zawodzie diagnosty, czyli 1 października 2003 r.

W ocenie skarżącej obowiązek przynależenia do KIDL mają osoby wykonujące zawód diagnosty, a do takich osób od 01 października 2003 r. skarżąca się nie zalicza.

R. K. złożyła rezygnację z członkostwa dnia 14 maja 2010r. od dnia 01 października 2003 r. Przewidując zarzut, że rezygnację złożyła z wsteczną datą, wniosła o przywrócenie terminu, w trybie art. 58 §1 k.p.a., bowiem uchybienie wystąpiło bez jej winy. Jako ustanie przyczyny uchybienia terminu wskazała, dzień doręczenia decyzji o odrzuceniu wniosku o zawieszenie składek tj. 10 maja 2010r.)

Ze względu na przyjęcie wniosku o przywrócenie terminu skreślenia z listy diagnostów z dniem 01 października 2003 r. i skreślenia z listy w tym dniu, od tej daty KRDL straciła prawo domagania się składek członkowskich.

Skarżąca wskazała, że KRDL nie odpowiada na pisma i pomimo obowiązku prawnego często nie podaje uzasadnienia prawnego decyzji, a zdarza się, że uzasadnia je przepisami, które nie istnieją. Ponadto, w żadnym z pism nie informuje, np. o prawie i terminie do złożenia odwołania od decyzji, wbrew art. 9 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych wniosła o odrzucenie skargi w całości wskazując, że sprawa była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt VII SAB/Wa 74/10), który postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010r odrzucił skargę na skutek cofnięcia wniosku przez skarżącą.

Szczegółowe wyjaśnienia Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych dotyczące meritum sprawy zostały zawarte w odpowiedzi na pierwszą skargę.

Obecnie R. K. na własny wniosek została skreślona z listy diagnostów laboratoryjnych (uchwała nr [...] z dnia [...] maja 2010r.), zatem nie jest członkiem samorządu zawodowego. Z chwilą ustania stosunku członkostwa utraciła bierną legitymację do składania skargi na bezczynność organu samorządu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a.,

Z ostrożności procesowej organ wskazał, że roszczenia dotyczące zwrotu należnych i zapłaconych składek członkowskich w kwocie 195, - zł mogą być dochodzone wyłącznie przed sądem powszechnym, a nie administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Z uwagi na przedmiot skargi w pierwszej kolejności rozważyć trzeba, czy sprawa ta należy do kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Właściwość rzeczową sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z przytoczonych regulacji prawnych wynika zatem, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. stosownie do art. 3 § 2 pkt 8.

Innymi słowy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, LEX nr 552736).

Przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 144, poz. 1529 ze zm.), przewidują możliwość zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał Krajowej Rady Diagnostyków Laboratoryjnych w przypadkach wskazanych w art. 10 ust. 3 ww. ustawy. W katalogu uchwał, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, de facto dotyczących prawa wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego, nie przewidziano spraw z zakresu zwrotu składek członkowskich.

Natomiast skarżąca domagała się od KRDL zwrotu składek członkowskich we wskazanym wyżej zakresie, kiedy złożyła wniosek o zawieszenie płatności składek. Jeżeli skarżąca uważa, że składki te są świadczeniem nienależnym winna dochodzić ich zwrotu przed sądem powszechnym.

W związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.