Postanowienie NSA, sygn. akt III OSK 52/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski Sędziowie: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska (spr.) Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SAB/Bk 85/22 w sprawie ze skargi B.M. na bezczynność Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1. uchylić zaskarżony wyrok w całości i odrzucić skargę; 2. odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości; 3. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na rzecz B.M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 12 października 2022 r., wydanym w sprawie o sygnaturze II SAB/Bk 85/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu skargi B.M. (dalej jako "skarżący"), na podstawie art. 149 § 1 oraz art. 149 § 1 a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej określana jako "p.p.s.a."):

1. zobowiązał Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski do załatwienia sprawy w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w terminie 30 dni od daty zwrotu akt organowi;

2. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności;

3. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;

4. zasądził od Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym:

W dniu 7 lutego 2022 r. skarżący złożył petycję do Miasta Bielsk Podlaski z "żądaniem udostępniania na stronie internetowej Urzędu transmisji w czasie rzeczywistym z posiedzeń wszystkich komisji Rady Miasta Bielsk Podlaski". Rozpoznając petycję skarżącego, Komisja Skarg, Wniosków i Petycji wskazała, że brak jest podstaw prawnych do udostępniania relacji na żywo z posiedzeń Komisji Rady Miasta oraz zwróciła uwagę na aspekt ochrony danych osobowych. Następnie pismem z 22 marca 2022 r. przedłożyła Przewodniczącemu Rady Miasta opracowany projekt uchwały o nieuwzględnieniu ww. petycji wraz z uzasadnieniem. Uchwałą nr XLIX/377/22 z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie rozpatrzenia petycji dotyczącej prowadzenia transmisji w czasie rzeczywistym z posiedzeń komisji rady miasta, Rada Miasta Bielsk Podlaski uwzględniła petycję skarżącego.

Pismami z 13 maja 2022 r., 26 maja 2022 r. oraz 8 czerwca 2022 r. skarżący zwracał się do Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski o określenie, kiedy będą transmitowane w czasie rzeczywistym posiedzenia komisji rady miasta. Burmistrz ustosunkowywał się do każdego z tych pism. Ostatecznie, pismem z 22 czerwca 2022 r., znak (...), Burmistrz Miasta Bielsk Podlaski wskazał skarżącemu, że na dwa poprzednie wnioski udzielił odpowiedzi. Dodał, że odpowiedź na wniosek z 8 czerwca 2022 r. jest również taka sama, tj. jeśli posiedzenia komisji będą transmitowane, to przed rozpoczęciem transmitowania będzie podana informacja na stronie internetowej Urzędu Miasta Bielsk Podlaski. Podniesiono ponadto, że wniosek skarżącego nie mieści się w kategorii wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Analiza art. 6 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p.") wskazuje, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu. Organ stwierdził, że nie jest więc informacją publiczną wniosek, który obejmuje pytanie o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły.

W dniu 8 lipca 2022 r. skarżący złożył do Przewodniczącego Rady Miasta pismo w sprawie niewykonania postanowień uchwały Rady Miasta z 28 kwietnia 2022 r. Przewodniczący Rady Miasta pismem z sierpnia 2022 r. nr (...) poinformował, że przypisany dla Przewodniczącego Rady Miasta obowiązek wynikający z § 3 podjętej w dniu 28 kwietnia 2022 r. uchwały o uwzględnieniu petycji został zrealizowany, ponieważ w dniu 29 kwietnia 2022 r. skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia petycji i przesłano mu również uchwałę Rady Miasta w przedmiotowej sprawie.

W dniu 7 sierpnia 2022 r. skarżący złożył zaadresowaną do Rady Miasta Bielsk Podlaski skargę na działanie Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski. W uzasadnieniu skargi zaznaczono, że trzykrotnie (wnioskami z 13 maja 2022 r., 26 maja 2022 r. oraz 8 czerwca 2022 r.), zwracał się do Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski o udzielenie mu informacji, od kiedy posiedzenia komisji rady miasta będą transmitowane w czasie rzeczywistym. Ponadto podniósł, że zapowiedź Burmistrza o odmowie udzielenia odpowiedzi na możliwość złożenia przez niego powtórnego wniosku o informację w sprawie terminu rozpoczęcia transmisji z posiedzeń komisji rady miasta jest "nadinterpretacją" przepisów prawa mającą oddalić realizację uchwały podjętej przez Radę Miasta Bielsk Podlaski.

Uchwałą nr LIII/402/22 z dnia 30 sierpnia 2022 r. Rada Miasta Bielsk Podlaski uznała się za niewłaściwą do rozpatrzenia skargi z dnia 7 sierpnia 2022 r. na działanie Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski i przekazała ją według właściwości do Burmistrza. W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że możliwość wnoszenia skarg uregulowana jest w art. 227-239 k.p.a. W przypadku gdy organ (podmiot), do którego została skierowana skarga, stwierdzi, że jest niewłaściwy do jej rozpoznania, powinien ją przekazać do podmiotu właściwego, informując o tym skarżącego. Stwierdzono jednocześnie, że w tej sprawie należy zastosować przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej jako ustawy szczególnej, która reguluje w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 21 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odwołano się także do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wskazując, iż do rozpatrywania skarg na bezczynność wójta (burmistrza, prezydenta) w przedmiocie udostępniania informacji publicznej właściwym jest wojewódzki sąd administracyjny. Dlatego też, jak stwierdzono, brak jest podstaw do wydania w tym zakresie uchwały przez radę miasta. W oparciu o powyższe ustalenia Rada Miasta Bielsk Podlaski uznając się za organ niewłaściwy do rozpatrzenia skargi z 7 sierpnia 2022 r., na podstawie art. 240 k.p.a. w zw. z art. 231 § 1 k.p.a. przekazała skargę Burmistrzowi Miasta Bielsk Podlaski, podkreślając jednocześnie, że Burmistrz zobowiązany będzie do przekazania sprawy do WSA w Białymstoku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpatrzył skargę B.M. W uzasadnieniu przywołanego powyżej wyroku wskazał, że jest ona zasadna, bowiem organ dopuścił się w sprawie bezczynności. Sąd pierwszej instancji odwołał się do uchwały 7 sędziów NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, stosownie do której w przypadku pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. przysługuje stronie skarga na bezczynność organu, stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając zaś w takich okolicznościach sprawę ze skargi na bezczynność organu, Sąd winien ocenić prawidłowość wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych wniosku i czy prawidłowo pozostawiono wniosek strony bez rozpoznania.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, na gruncie niniejszej sprawy sformułowane żądanie dotyczy informacji publicznej, a organ jako podmiot wykonujący zadania publiczne, reprezentujący jednostkę samorządu terytorialnego i będący w posiadaniu zażądanej informacji publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 u.d.i.p.). Sąd podkreślił, iż każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Odmowa jej udzielenia zaś następuje w formie decyzji administracyjnej, na którą służy odwołanie. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku skonstatował, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani też w terminie wskazanym w art. 36 § 1 i art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. W zakresie informacji publicznej zastosowanie znajduje art. 13 u.d.i.p., zgodnie z którym wniosek rozpatruje się w terminie 14 dni od jego złożenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zwrócił też uwagę, że terminy rozpoznawania wniosków składanych do organów administracji publicznej zostały wprost określone w przepisach prawa. Tak samo określone zostało zachowanie organu w sytuacji, gdy stwierdzi, że wniosek i zawarte w nim pytania, nie spełniają kryteriów informacji publicznej. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd meriti wskazał, iż w piśmie z 22 czerwca 2022 r. organ zaznaczył, że wniosek skarżącego nie mieści się w kategorii informacji publicznej. Nadto Burmistrz zrobił to zwykłym pismem, czym naruszył przepis art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W konkluzji Sąd pierwszej instancji uznał, że nie rozpoznając wniosku skarżącego z 8 czerwca 2022 r. w sposób wymagany przepisami prawa, Burmistrz Miasta Bielsk Podlaski pozostaje w bezczynności, która to nie ustała również po wniesieniu skargi do sądu.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Burmistrz Miasta Bielsk Podlaski, zaskarżając ten wyrok w całości oraz zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a. niewłaściwe zastosowanie art. 1 ust. 1 u.d.i.p. polegające na nietrafnym przyjęciu, że żądane przez skarżącego dane stanowią informację publiczną w sytuacji, gdy według stanu na datę złożenia wniosku nie istniała informacja w przedmiocie terminu rozpoczęcia przez komisje Rady Miasta Bielsk Podlaski transmisji z obrad w czasie rzeczywistym;

b. niewłaściwe zastosowanie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nietrafne przyjęcie, iż organ administracji naruszył ww. przepis;

2. naruszenie przepisów postępowania, tj.:

a. niewłaściwe zastosowanie art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na bezpodstawnym ustaleniu, iż organ był w posiadaniu informacji żądanej przez skarżącego; wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku w zakresie ustalenia stanu faktycznego;

b. niewłaściwe zastosowanie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. polegające na błędnym uznaniu, iż Burmistrz Miasta Bielsk Podlaski dopuścił się bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, pomijając przy tym fakt, iż organ poinformował wnioskodawcę, że nie jest w posiadaniu żądanej informacji;

c. niewłaściwe zastosowanie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez zobowiązanie organu do załatwienia sprawy.

W oparciu o tak skonstruowane zarzuty organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi w całości, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. Jednocześnie wniesiono o zasądzenie na rzecz organu administracyjnego od skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu złożonej skargi organ wskazał na argumentację w zakresie złożonych zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Strony mogą przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Z powyższego przepisu wynika zatem, że NSA związany jest granicami skargi kasacyjnej, jeśli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania. Zgodnie z § 2 art. 183 p.p.s.a. nieważność postępowania zachodzi:

1) jeżeli droga sądowa była niedopuszczalna;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, organu powołanego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustawowego, albo gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany;

3) jeżeli w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona;

4) jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy;

5) jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw;

6) jeżeli wojewódzki sąd administracyjny orzekł w sprawie, w której jest właściwy Naczelny Sąd Administracyjny.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka, o której mowa w pkt 1 ww. przepisu. Zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany w przepisach przywoływanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi szeroko. Podstawowym kryterium, które określa i statuuje kognicję sądów administracyjnych do kontroli rozstrzygnięć administracyjnych jest rodzaj i charakter prawnej formy działania administracji publicznej, wyznaczony przez art. 3 § 2 p.p.s.a. Przepis ten enumeratywnie wymienia akty i czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Zgodnie z treścią powyższego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi następuje, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie z tego powodu ma miejsce w szczególności wówczas, gdy dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4) albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu ( art. 5).

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi z dnia 7 sierpnia 2022 r. uczynił działanie Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski dotyczące udzielenia mu informacji, od kiedy posiedzenia komisji rady miasta będą transmitowane w czasie rzeczywistym. Adresatem skargi, jak wynika z jej treści, nie był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, lecz Rada Miasta Bielsk Podlaski. Wspomniana skarga została wniesiona w tzw. trybie skargowym, uregulowanym w Dziale VIII k.p.a. Rada Miasta Bielsk Podlaski nie rozpoznała jednak przedmiotowej skargi, a zamiast tego w dniu 30 sierpnia 2022 r. podjęła uchwałę nr LIII/402/22, mocą której uznała się za niewłaściwą do rozpatrzenia skargi z dnia 7 sierpnia 2022 r. na działanie Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski i przekazała ją według właściwości do Burmistrza, jednocześnie zobowiązując go do jej przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Białymstoku, pomimo tego że ta kategoria spraw wyłączona jest w ogóle z kognicji sądu administracyjnego, a zatem wszelkie działania organów administracji publicznej podejmowane w tym zakresie również nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.

Podkreślić w tym miejscu należy, że skarżący konsekwentnie wskazywał, że wnosi skargę na brak wykonania przez Burmistrza Miasta Bielsk Podlaski uchwały nr XLIX/377/22 z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie rozpatrzenia petycji dotyczącej prowadzenia transmisji w czasie rzeczywistym z posiedzeń komisji rady miasta. Skarżący w żaden sposób nie kierował skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, lecz właśnie do Rady Miasta Bielsk Podlaski. W tym stanie rzeczy właściwym organem do rozpoznania przedmiotowej skargi jest jej adresat, tj. Rada Miasta Bielsk Podlaski.

Przedmiotem skargi wniesionej w trybie uregulowanym w Dziale VIII k.p.a., tj. art. 227 tego aktu, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Załatwienie zaś takiej skargi następuje na podstawie art. 238 § 1 k.p.a., poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, które stanowi prawną formę działania organu administracji, będącą czynnością materialno-techniczną. Określony natomiast w art. 3 § 2 p.p.s.a. katalog aktów lub czynności organów administracji, które można zaskarżyć do sądu administracyjnego, wyklucza możliwość dokonywania kontroli przez ten sąd tzw. skarg powszechnych, składanych w trybie art. 227 k.p.a. i odpowiedzi na nie udzielanych. Wobec czego w sprawach skarg i wniosków (Dział VIII k.p.a.), także w sprawach bezczynności w rozpatrywaniu takich skarg i wniosków, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, co wynika z brzmienia art. 3 § 2 p.p.s.a., bowiem postępowanie to nie jest zakończone jednym z aktów, o którym mowa w powołanym przepisie (zob. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997 r., sygn. akt III SAB 1/97, publ. LEX nr 29038; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00, publ. LEX nr 5426; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 213/00, publ. LEX nr 5455).

Reasumując, stwierdzić należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, nie jest też właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność lub przewlekłość w rozpatrywaniu takich skarg powszechnych z uwagi na brzmienie art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z powyższych względów należało uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę na podstawie art. 189 p.p.s.a., bowiem występowały przesłanki do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Przyjmując, że zachodzi sytuacja szczególnie uzasadniona, na zasadzie art. 207 § 2 p.p.s.a,. odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. W oparciu zaś o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócono stronie uiszczony wpis od odrzuconej skargi w wysokości 100 zł.