Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 126/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono akt nadzoru
Powołane przepisy: article: art. 5a ust. 1 w związku z art. 5a ust. 4 pkt 11
journal: Dz.U. 2023 poz 571
law: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Referent Magdalena Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi Gminy Dąbrowa Górnicza na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 27 grudnia 2023 r. nr NPII.4131.1.1277.2023 w przedmiocie przyjęcia programu współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze; 2) zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z 25 stycznia 2024r. Gmina Dąbrowa Górnicza (dalej: Gmina) złożyła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego (dalej: Wojewoda) z dnia 27 grudnia 2023r. nr NPII.4131.1.1277.2023 stwierdzające nieważność uchwały Nr LXI/1076/2023 Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy Dąbrowa Górnicza z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024", w części dotyczącej następujących przepisów załącznika do uchwały:

- pkt VII podpunkt 1 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 płanuje się przeznaczyć kwotę do 275 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 2 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w rołcu 2024 planuje się przeznaczyć kwotę do 320 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 3 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę do 770 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 4 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę do 180 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 5 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w rołcu 2024 płanuje się przeznaczyć kwotę do 60 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 6 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 płanuje się przeznaczyć kwotę do 300 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 7 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 płanuje się przeznaczyć kwotę do 53 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 8 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 płanuje się przeznaczyć kwotę do 1 077 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 9 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę do 948 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 10 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 płanuje się przeznaczyć kwotę do 202 625,28 zł.";

- pkt VII podpunkt 11 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę do 20 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 12 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę do 25 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 13 w zakresie wyrazów "Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę do 305 000,00 zł.";

- pkt VII podpunkt 14 w zakresie wyrazów " Na realizację zadań w tym obszarze w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę; 1 800 000,00 zł.", "w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę nie większą niż 208 640,00 zł", "w roku 2024 planuje się przeznaczyć kwotę nie większą niż 330 720,00 zł";

- pkt VIII podpunkt 2, jako sprzecznej z art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 571).

Na sesji w dniu 22 listopada 2023 r. Rada Miejska w Dąbrowie Górniczej (dalej: Rada) przyjęła uchwałę Nr LXI/1076/2023 w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy Dąbrowa Górnicza z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024" (dalej: uchwała). Załącznikiem do uchwały był Program współpracy Gminy Dąbrowa Górnicza z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024 (dalej: Program).

Podstawą prawną uchwały był art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm.; dalej: u.s.g.), art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn.Dz. U. z 2022 r. poz. 1526 z późn. zm.; dalej: u.s.p.) i art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 571; dalej: u.d.p.p.w.)

Wskazana uchwała została doręczona organowi nadzoru w dniu 27 listopada 2023r.

W toku badania legalności przedmiotowej uchwały organ nadzoru uznał, że w części jest ona niezgodna z prawem. Za niezgodne z zakresem przepisu delegacyjnego Wojewoda uznał uregulowanie punktu VII Programu, w którym Rada Miejska wskazała kwoty finansowe przeznaczone na realizację konkretnych zadań - pogrupowanych w obszary. W opinii Wojewody wskazanie konkretnych kwot planowanych - do realizacji konkretnych obszarów zadaniowych stanowi przekroczenie kompetencji Rady wynikających z treści art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. Zgodnie z tym przepisem Rada powinna w programie określić wyłącznie wysokość środków planowanych na realizację całego programu, a nie dokonywać ich podziału na poszczególne zadania. Kompetencja w zakresie podziału środków zaplanowanych w Programie przez Radę, a następnie skonkretyzowanych w uchwale budżetowej, stanowi wyłączną domenę organu wykonawczego gminy. Tym samym rozdzielenie w Programie kwot na zadania programowe nie tylko nie znajduje upoważnienia w przepisie delegacyjnym, ale również wkracza w kompetencje organu wykonawczego. Wysokość środków planowanych na realizację programu powinna zostać określona wprost w przedmiotowej uchwale, jako jedna kwota - bez rozdzielenia na poszczególne zadania. Wobec czego Rada prawidłowo określiła ogólną kwotę środków planowanych na realizację programu w wysokości 6 874 985,28 zł, zaś stanowienie w przedmiocie rozdzielenia tej kwoty na poszczególne obszary zadaniowe pozbawione jest podstawy prawnej.

W pkt. VIII ppkt. 2 Programu Rada wskazała, że w skład każdej z Komisji wejdzie: a. Przewodniczący Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta, b. Członek Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta, c. Członek Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta, d. Członek Komisji - rekomendowany spośród przedstawicieli Prezydium Dąbrowskiego Forum Organizacji Pozarządowych, e. Członek Komisji - wyznaczony spośród kandydatów wyłonionych w drodze przeprowadzonego wolnego naboru podanego do publicznej wiadomości.

W ocenie organu nadzoru ww. przepis stanowi bezpośrednią ingerencję w materię uregulowaną w art. 15 ust. 2b - 2e u.d.p.p.w. w której ustawodawca określił skład komisji i zasady jej funkcjonowania. Skoro skład komisji konkursowych został określony przez ustawodawcę, brak jest podstaw do wkraczania przez Radę w ustawowo unormowaną kwestię członkostwa w komisji konkursowej, wyklucza to również jakąkolwiek modyfikację oraz powielanie wskazanych przepisów w uchwale Rady. Na poparcie swojego stanowiska Wojewoda podał stosowne orzecznictwo sądowoadministracyjne.

W skardze Gmina rozstrzygnięciu nadzorczemu zarzuciła:

naruszenie art. 5 ust.4 pkt 8 u.d.p.p.w. a to poprzez błędne uznanie, że rada gminy nie może wskazać kwoty przeznaczonej na realizację Programu również w podziale na obszary zadań uwzględnionych w programie,

naruszenie art. 5 ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. a to poprzez błędne uznanie, że ustalenie liczby członków komisji oraz wskazanie ich funkcji stanowi przekroczenie delegacji ustawowej, określonej we wzmiankowanym przepisie.

w konsekwencji do powyższego, naruszenie art. 91 ust. 1 u.s.g. a to poprzez uznanie, że uchwała w części narusza przepisy prawa i w konsekwencji bezpodstawne stwierdzenie nieważności części uchwały.

Wobec tego Rada wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości oraz zasądzenie od Wojewody Śląskiego na jej rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych.

Gmina podkreśliła, że przed WSA w Gliwicach była już rozpatrywana sprawa dotycząca identycznych postanowień uprzedniego, przyjętego w Dąbrowie Górniczej Programu współpracy Gminy Dąbrowa Górnicza z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2023r. Wyrokiem z dnia 26 września 2023r. sygn. akt III SA/GI 486/23, WSA w Gliwicach oddalił skargę Wojewody Śląskiego również w zakresie uregulowań, które zakwestionował w uchwale. W argumentacji skargi przywołała stanowisko Sądu co do sposobu podziału środków pieniężnych na realizacje zadań. Rada w aktualnym Programie określiła również łączną kwotę na realizację całości Programu 6.874.985,28 zł., zatem delegacja ustawowa została prawidłowo wypełniona. W jej ocenie Wojewoda nie zwrócił uwagi, że przepis art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. stanowi o środkach "planowanych" a nie "przeznaczonych" - czyli wysokość środków wskazanych w Programie może ulec zmianie, może zostać "przesuwana" pomiędzy poszczególnymi obszarami zadań. Nie dochodzi tu zatem do naruszenia kompetencji Prezydenta Miasta, skoro Rada zgodnie z delegacja ustawową określiła kwoty planowanych wydatków związanych z realizacją Programu. Przepis art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. nie narzuca Radzie sposobu określenia wysokości kwot przeznaczonych na realizację programu (czy kwota ogólna czyjej podział na konkretne obszary zadaniowe). Rada w niniejszej sprawie powiązała planowane kwoty z określonymi obszarami zadań uznanymi za priorytetowe (art. 5a ust.4 pkt 5 u.d.p.p.w.), co wydaje się zabiegiem naturalnym.

Ponadto określenia podziału środków sprzyja też transparentności Programu -organizacje pozarządowe znają wysokość środków, która jest planowana do zlecenia w ramach realizacji zadań w poszczególnych obszarach. Poza tym Program nie określa kwoty na konkretne zadanie a jedynie na obszar (dziedzinę) zadań np. oświata i wychowanie, kultura i sztuka etc. - zatem nie dochodzi tu do naruszenia kompetencji organu wykonawczego.

Co do zarzutu składu Komisji konkursowej Gmina wskazała, że choć na gruncie u.d.p.p.w. określony został skład komisji, to pozostawiona została jednostkom samorządu terytorialnego samodzielność co do określenia ilości członków oraz funkcje w komisji. W Programie określa się "tryb powoływania" co oznacza zobowiązanie do określenia wszelkich procedur i informacji niezbędnych do prawidłowego działania komisji. Trzeba podkreślić, że zaskarżony Program w pkt VIII ppkt 2 wskazuje:

"2. W skład każdej z Komisji wejdzie:

a. Przewodniczący Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta,

b. Członek Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta,

c. Członek Komisji - wyznaczony przez Prezydenta Miasta,

d. Członek Komisji - rekomendowany spośród przedstawicieli Prezydium Dąbrowskiego Forum Organizacji Pozarządowych,

e. Członek Komisji - wyznaczony spośród kandydatów wyłonionych w drodze przeprowadzonego wolnego naboru podanego do publicznej wiadomości."

Istotnym jest, że do każdej z funkcji przyporządkowano sposób wyboru członka komisji. Zatem w Programie prawidłowo określono tryb powołania i sposób w jaki dokonywany jest wybór członków komisji. Według Gminy tak ujęty sposób wyboru członków komisji nie stanowi ingerencji w zasady płynące z art. 15 ust.2a - 2d u.d.p.p.w. a wręcz je dosłownie realizuje, zgodnie bowiem z tymi przepisami w skład komisji konkursowej wchodzą:

- przedstawiciele organu wykonawczego gminy (czy innej j.s.t.),

- osoby wskazane przez organizacje pozarządowe.

Ustawa nie narzuca przecież, z ilu członków z czyjego powołania ma liczyć komisja. Określa tylko, że powinny w niej uczestniczyć osoby powołane przez organ wykonawczy i organizacje pozarządowe, co przecież zostało odzwierciedlone w przepisie Programu. Program nie odbiera zatem Prezydentowi Miasta prawa do ukształtowania składu osobowego komisji (personalnie osoby powołuje Prezydent) ale określa sposób działania komisji i tryb wyboru jej członków.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz.1634 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie.

Sądowa kontrola aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa, dającego podstawę do jego uchylenia (art. 148 p.p.s.a.). Badana jest zatem wyłącznie legalność podjętego aktu nadzoru. W przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt nadzoru odpowiada prawu, sąd oddala skargę (art. 151 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który nie miał w sprawie zastosowania.

W przypadku sprawy zainicjowanej skargą jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru nad działalnością organów tej jednostki samorządu terytorialnego, zakres przedmiotowy rozpoznania przez sąd administracyjny tego rodzaju sprawy bezpośrednio obejmuje ten akt nadzoru, ale pośrednio ocena zgodności z prawem dotyczy także zaskarżonego aktu prawa miejscowego. Sąd oddalając skargę, uznaje zasadność ingerencji nadzorczej, zaś uchylając akt nadzoru, pośrednio uznaje brak przesłanek do stwierdzenia nieważności zakwestionowanego aktu prawotwórczego. Przy rozpoznawaniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące aktu (np. uchwały lub zarządzenia) organu jednostki samorządu terytorialnego obowiązkiem sądu jest najpierw zbadanie zgodności z prawem samego aktu, a dopiero w następnej kolejności badanie legalności rozstrzygnięcia nadzorczego, mocą którego stwierdzono nieważność owego aktu. Oznacza to tym samym, że działanie sądu w granicach sprawy zainicjowanej skargą na rozstrzygnięcie nadzorcze ma charakter dwustopniowy - rozpoznając skargę na akt nadzoru stwierdzający nieważność uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego, sąd bada treść samej uchwały aby ocenić, czy stwierdzenie nieważności zostało podjęte zgodnie z przepisem ustanawiającym kryteria tego stwierdzenia a następnie bada, czy rzeczywiście uchwała w sposób istotny narusza prawo (por. wyrok WSA w Gdańsku z 11 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1389/14; wyrok WSA w Poznaniu z 24 maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 24/17, wyrok WSA w Opolu z 7 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Op 159/20). Działanie sądu posiada taki charakter, gdyż między obiema sferami działania administracji zachodzi pełna tożsamość ich podstawy materialnoprawnej.

Jak wyżej wskazano, bezpośrednim przedmiotem zaskarżenia, a zatem również kontroli sądowej, jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 27 grudnia 2023r. nr NPII.4131.1.1277.2023 stwierdzające nieważność uchwały Nr LXI/1076/2023 Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy Dąbrowa Górnicza z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2024", w części dotyczącej przepisów załącznika do uchwały (....).

Zgodnie z art. 91 ust. 1 u.s.g., który stanowił podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia, uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne, a o ich nieważności w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały organowi nadzoru. Stosownie do art. 98 ust. 1 u.s.g., rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem, w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Zgodnie z ust. 3 tego przepisu, do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Uwzględniając powyższe przepisy dostrzec trzeba, że uchwała doręczona została Wojewodzie Śląskiemu w dniu 27 listopada 2023r. Zatem rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia 27 grudnia 2023r. wydane zostało z zachowaniem ustawowego terminu. Spełnione zostały też wymogi dopuszczalności kontroli sądowoadministracyjnej. Skarga dotyczy bowiem aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i wniesiona została w przepisanym prawem terminie, a przed jej wniesieniem zachowano wymogi proceduralne, wynikające z art. 98 ust. 3 u.s.g., gdyż złożenie skargi poprzedzone zostało podjęciem przez Radę Miejską w Dąbrowie Górniczej uchwały nr LXIII/1125/2024 z dnia 24 stycznia 2024 r. w sprawie wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego nr NPII.4131.1.1277.2023 z dnia 27 grudnia 2023 r.

Z zaskarżonej uchwały wynika, że została ona podjęta w ramach upoważnienia z art. 5a ust. 1 u.d.p.p.w.

Zgodnie z art. 5a ust. 1 i ust. 4 u.d.p.p.w. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego uchwala, po konsultacjach z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3, przeprowadzonych w sposób określony w art. 5 ust. 5, roczny program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3. Roczny program współpracy jest uchwalany do dnia 30 listopada roku poprzedzającego okres obowiązywania programu. Roczny program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 zawiera w szczególności:

1) cel główny i cele szczegółowe programu;

2) zasady współpracy;

3) zakres przedmiotowy;

4) formy współpracy, o których mowa w art. 5 ust. 2;

5) priorytetowe zadania publiczne;

6) okres realizacji programu;

7) sposób realizacji programu;

8) wysokość środków planowanych na realizację programu;

9) sposób oceny realizacji programu;

10) informację o sposobie tworzenia programu oraz o przebiegu konsultacji;

11) tryb powoływania i zasady działania komisji konkursowych do opiniowania ofert w otwartych konkursach ofert.

Analiza treści art. 5a ust. 4 pkt 1 - 11 u.d.p.p.w. prowadzi do wniosku, iż zawiera on szczegółowe upoważnienie ustawowe, określające materię, jaką pozostawiono uregulowaniu w drodze uchwały. Posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem "w szczególności" wskazuje, iż omawiana delegacja ustawowa ma charakter otwarty - w uchwalanym przez radę gminy programie muszą zostać zamieszczone postanowienia odnoszące się co najmniej do wszystkich kwestii wymienionych w tym przepisie. Uchybienie polegające na przyjęciu "niewyczerpującego" - w świetle wzorca określonego w art. 5a ust. 4 ustawy - Programu współpracy, nie może być uznane za nieistotne tylko naruszenie prawa (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 8 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 110/13).

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu są dwie kwestie. Po pierwsze, czy Gmina prawidłowo wykonała upoważnienie ustawowe oznaczone w art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. określając wysokość środków planowanych na realizację Programu. W ocenie Wojewody rozdzielenie w programie kwot na zadania programowe nie tylko nie znajduje upoważnienia w przepisie delegacyjnym, ale również wkracza w kompetencje organu wykonawczego. Wysokość środków planowanych na realizację programu powinna zostać określona wprost w przedmiotowej uchwale, jako jedna kwota - bez rozdzielenia na poszczególne zadania. Przeciwne stanowisko zajmuje Gmina wskazując, że w zasadzie określiła łączną kwotę na realizację całości Programu w wysokości 6.874.985,28 zł i tym samym zrealizowała delegację ustawową. Przepis art. 5a ust. 4 pkt 8 u.d.p.p.w. nie narzuca przecież Radzie sposobu określenia wysokości kwot przeznaczonych na realizację programu (czy kwota ogólna czy jej podział na konkretne obszary zadaniowe) i dlatego powiązała planowane kwoty z określonymi obszarami zadań uznanymi za priorytetowe (art. 5a ust.4 pkt 5 u.d.p.p.w.). Sąd uznając za słuszne stanowisko Rady nie stwierdza, aby zasadne było stwierdzenie nieważności tej regulacji uchwały. Podziela tym samym pogląd wyrażony przez tutejszy Sąd w wyroku z 26 września 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 486/23. W istocie kwestionowane przez Wojewodę regulacje, oznaczające wysokość planowanych środków na zadania z poszczególnych obszarów nadal zachowują cechy abstrakcyjności, ponieważ nie konkretyzują ani zadań ani poziomu zaangażowania środków publicznych na ich realizację. Nie może umknąć także i to, że zgodnie z art. 5a ust. 4 pkt. 3 u.d.p.p.w. roczny program współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 zawiera również zakres przedmiotowy programu oraz - o czym mowa w pkt. 5 - priorytetowe zadania publiczne. Skoro zatem wykonując prawidłowo delegacje ustawową rada określa zadania na których wykonaniu jej szczególnie zależy, to jednocześnie nie może być traktowane jako rażące naruszenie prawa - czego domaga się Wojewoda – wyraźne wskazanie poziomu zaangażowania finansowego w ich realizację zadań. Wręcz przeciwnie – Rada oznaczając wielkość środków finansowych na zadania z poszczególnych obszarów zapewnia po pierwsze faktyczną realizację priorytetowych zadań, o których mowa w art. 5a ust. 4 pkt. 5 u.d.p.p.w.. Po wtóre zaś, pozwala na dokonanie kontroli przez organizacje pozarządowe co do spójności regulacji Programu w zakresie współpracy z nimi w wykonywaniu zadań publicznych.

W ocenie Sądu nie zasługuje na uznanie druga z kwestii spornych podniesionych przez Wojewodę, a mianowicie oznaczenie składu komisji konkursowej, co ma miejsce w pkt VIII ppkt. 2 załącznika do uchwały. Organ nadzoru wychodzi z założenia, że skoro w art. 15 ust. 2b - 2e u.d.p.p.w. ustawodawca określił skład komisji i zasady jej funkcjonowania to brak jest podstaw do wkraczania przez Radę w ustawowo unormowaną kwestię członkostwa w komisji konkursowej. Wykluczona jest także jakakolwiek jej modyfikacja oraz powielanie wskazanych przepisów w uchwale Rady. Nie zgadzając się z tym zarzutem Gmina podaje, że choć na gruncie u.d.p.p.w. określony został skład komisji, to pozostawiona została jednostkom samorządu terytorialnego samodzielność co do określenia ilości członków oraz ich funkcje w komisji. Poza tym w Programie określa się "tryb powoływania" co oznacza zobowiązanie do określenia wszelkich procedur i informacji niezbędnych do prawidłowego działania komisji.

Przed przystąpieniem do zbadania tej kwestii trzeba zaznaczyć, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie ma wypracowanego jednolitego stanowiska co do ustalenia zakresu przedmiotowego delegacji ustawowej zawartej w art. art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. tj. zawarcia w programie trybu powoływania i zasad działania komisji konkursowych do opiniowania ofert w otwartych konkursach ofert.

Według jednego z nich – na które zresztą powołuje się Wojewoda - norma kompetencyjna zrekonstruowana na podstawie przepisów art. 5a ust. 1 w zw. z art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. nie pozostawia wątpliwości, że w zakresie upoważnienia ustawowego organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego do określenia "trybu powoływania i zasad działania komisji konkursowej do opiniowania ofert w otwartych konkursach ofert" nie da się pomieścić postanowień dotyczących składu komisji konkursowych. Tej kwestii poświęcono bowiem unormowania zawarte w art. 15 ust. 2b-2e u.d.p.p.w. Przywołane regulacje nie dają organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego podstaw prawnych do wkraczania w ustawowo oznaczoną sferę członkostwa w komisji konkursowej, co wyklucza jakąkolwiek modyfikację, czy też powielanie tych przepisów w akcie lokalnym (wyrok WSA we Wrocławiu z 11 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 124/13). Przeciwne stanowisko opiera się na przyjęciu, że art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. upoważniając organ stanowiący do określenia trybu powoływania i zasad działania komisji konkursowych do opiniowania ofert w otwartych konkursach ofert uwzględnia także tryb powoływania poszczególnych członków komisji i przydzielania im funkcji w ramach komisji konkursowej. Wobec tego wskazanie składu komisji z podziałem ról i kompetencji pomiędzy jej członków jest niczym innym niż określeniem zasad działania komisji i również odpowiada treści art. 5a ust. 4 pkt 11 u.d.p.p.w. Nie da się określić zasad działania komisji konkursowej bez wskazania podziału ról między poszczególnych je członków, a zatem również bez określenia jej składu. W żaden sposób ta regulacja nie ingeruje w kompetencje organu wykonawczego do powołania komisji konkursowej, które są wyznaczone w art. 15 ust. 2b-2e u.d.p.p.w. (por. wyrok WSA w Gliwicach z 26 września 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 486/23).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie przychyla się do stanowiska drugiego. Wobec tego nie ma racji Wojewoda zarzucając Radzie wkraczanie w zakres zadań Prezydenta Miasta co do powołania komisji konkursowej, określonych w art. 15 ust. 2b-2e u.d.p.p.w.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 148 p.p.s.a., orzeczono o uchyleniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.

Orzeczenie o kosztach postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł, ustalono na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804), oparto o przepis art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.