Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 358/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SA/Łd 427/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Łd 427/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] kwietnia 2023 r.,

w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 lipca 2023 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie uznano za doręczone skarżącemu w trybie "awizo" w dniu 27 lipca 2023 r., a zatem termin do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie 3 sierpnia 2023 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji uznał, że skoro skarżący nie wykonał zarządzenia w zakreślonym terminie, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a.").

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi skargi, zarządzeniem z 10 lipca 2023 r. wezwano skarżącego do ich uzupełnienia przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego wezwania został uznany za skutecznie doręczony skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (doręczenia zastępczego) 27 lipca 2023 r. Tak więc termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 3 sierpnia 2023 r.

i w zakreślonym przez sąd terminie braki te nie zostały uzupełnione.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo uznał ww. przesyłkę za skutecznie doręczoną skarżącemu z dniem 27 lipca

2023 r. na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone jedynie wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne

z rzeczywistością, co w tej sprawie nie miało miejsca, gdyż nie zostało skutecznie obalone. Z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, że wystąpił on

z reklamacją przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, kwestionując prawidłowość jej doręczenia, a w szczególności niepozostawienie w skrzynce pocztowej awiz. Jednakże do dnia dzisiejszego skarżący nie poinformował Sądu o wynikach złożonej do operatora pocztowego reklamacji.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z tezą wyrażoną w uchwale NSA

z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22 "niezachowanie, określonego w art. 46

§ 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem

w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Ponadto stwierdzono, że "ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych". Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie podziela stanowisko zawarte w przedmiotowej uchwale.

Należy również zauważyć, że sąd badając, czy czynność procesowa została dokonana w terminie ustawowym, nie jest uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia temu terminowi (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 606/13, LEX nr 1344836; to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wobec tego zawarta w zażaleniu argumentacja dotycząca nieprawidłowości doręczenia zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków skargi (brak awiza) oraz złożonej reklamacji będzie mogła stanowić ewentualną podstawę do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi jako ewentualnie wyłączające winę w niedochowaniu terminu - stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a.

Wobec tego, że w zakreślonym przez sąd terminie skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL, zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.