Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 434/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 46 § 3, art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.Ł. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi G.Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

G.Ł., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.

Zarządzeniami z dnia 15 czerwca 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego, uprawniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz do nadesłania dwóch odpisów skargi wraz z załącznikami, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenia zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 lipca 2018 r., a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wyszczególniono: wezwanie do usunięcia braków skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu (k. 36 akt sprawy).

Wpis od skargi został uiszczony w dniu 28 czerwca 2018 r. Nie nadesłano natomiast pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz odpisów skargi.

Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę G.Ł.. Postanowienie to w dniu 20 sierpnia 2018r. odebrał pełnomocnik skarżącej (k. 56 akt sprawy).

Pismem z dnia [...] sierpnia 2018r. pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na ww. postanowienie i jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi (k. 57 i n., doręczono osobiście w dniu 24 sierpnia 2018r.).

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wymienił, co zgodnie z jego wiedzą zawierała skierowana do niego przesyłka twierdząc, że brak w niej było wezwania o nadesłanie pełnomocnictwa i dwóch odpisów skargi. Przesyłka zawierała natomiast kserokopię skargi, co wzbudziło zdziwienie pełnomocnika, który wytłumaczył ten fakt tym, że Sąd chce go zaznajomić z odręcznymi adnotacjami na pierwszej stronie skargi. Do wniosku pełnomocnik dołączył odpis pełnomocnictwa oraz dwa odpisy skargi.

Zarządzeniem z dnia 5 września 2018r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazania – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, że uchybienie ww. terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy (k. 95 akt sprawy). Wezwanie to pełnomocnik odebrał w dniu 2 października 2018r. (k. 106 akt sprawy).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik, pismem z dnia [...] października 2018r. podał, iż w dniu 9 lipca 2018 r. otrzymał przesyłkę pocztową z WSA - nadaną dnia 22 czerwca 2018 r., co potwierdził na tzw. zwrotnym poświadczeniu odbioru. Pełnomocnik oświadczył, że nie jest w stanie powiedzieć (stwierdzić ) czy na tej tzw. "zwrotce" była wymieniona zawartość przesyłki, ale może natomiast z całą stanowczością stwierdzić, co faktycznie zawierała doręczona mu wówczas przesyłka.

"Mianowicie były to :

1/ pismo zatytułowane *doręczenie odpisu zarządzenia WSA o wezwaniu do uiszczenia wpisu * - z dnia [...].06.2018 r.

2/ zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego ( z [...].06.2018 r.

3/ pismo z dnia [...].06.2018 r. w sprawie wezwania do uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,

4/ pismo WINB z [...].06.2018 r. do WSA w Gorzowie Wlkp.,

5/ kserokopię mojej skargi ( z dnia [...].05.2018 r.) z adnotacjami WINB z [...].06.2018 oraz z adnotacjami WSA / z 13.06.2018/.

Innych ..elementów" w tei przesyłce nie było."

Pełnomocnik stwierdził, że doręczona mu przesyłka nie zawierała tzw. pisma przewodniego, które wyszczególniało, co składa się na zawartość przesyłki sądowej tj. jakie dokumenty zawiera przesyłka. Z powyższego miałoby w ocenie pełnomocnika wynikać, że nie zostało mu doręczone wezwanie do usunięcia braków formalnych. Dalej pełnomocnik podał, iż z przekazanej mu od uczestnika postępowania informacji (R.Ł.), który w dniu 24.08.br. w siedzibie WSA dokonał kwerendy akt przedmiotowej sprawy - na dokumencie potwierdzającym doręczenie pełnomocnikowi przesyłki pocztowej z tut. WSA nie było wskazania co zawiera przesyłka. Z powyższego w ocenie r.pr. B.T. wynika, iż co najmniej nie ma pewności, że takowe wezwanie, do którego - zdaniem tut. WSA - nie ustosunkował się w przepisanym terminie poprzez nadesłanie wnioskowanego pełnomocnictwa - faktycznie zostało mu doręczone.

Formułując powyższy pogląd dodatkowo pełnomocnik nadmienił, iż wskazany brak formalny w rzeczywistości nie występował albowiem nie powinno budzić wątpliwości, że dokument udzielonego mu pełnomocnictwa znajdował się już w aktach przedmiotowej sprawy i zakres umocowania obejmował także możliwość mojego działania przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 z późn.zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę lub jej pełnomocnika po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Należy wskazać, że instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminu procesowego, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Przywrócenie uchybionego terminu prowadzi do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie uchybionej czynności procesowej. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy także uprawdopodobnić okoliczności na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 p.p.s.a).

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Pełnomocnik skarżącej dowiedział się bowiem o uchybieniu terminu w dniu 20 sierpnia 2018r. z postanowienia z dnia 3 sierpnia 2018r. o odrzuceniu skargi, natomiast wniosek o jego przywrócenie został złożony w dniu 24 sierpnia 2018r., a więc przewidzianym przez ustawę terminie.

Przedmiotowy wniosek dotyczy przywrócenia stronie skarżącej uchybionego terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz dwóch odpisów skargi. Pełnomocnik skarżącej twierdzi, iż nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. O powyższym świadczyć miałyby między innymi informacje przekazane mu przez uczestnika postępowania – R.Ł., który w dniu 24 sierpnia 2018r. przeglądał akta niniejszej sprawy oraz fakt, iż nie jest w stanie potwierdzić, czy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru była wymieniona zawartość przesyłki.

Podkreślić trzeba, iż ww. uczestnik rzeczywiście w dniu 24 sierpnia 2018r. przeglądał akta przedmiotowej sprawy oraz wykonał fotokopie z niektórych kart akt sądowych i administracyjnych. Między innymi sporządził fotokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru spornego wezwania (k. 36 akt sądowych sprawy), na którym wyraźnie widnieje, co zawierała korespondencja skierowana do pełnomocnika – wezwanie do uzupełnienia braków skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu. R.Ł. wykonał również fotokopię z akt administracyjnych sprawy pełnomocnictwa udzielonego r.pr. B.T. przez skarżącą (kserokopia - k. 8 akt administracyjnych).

Wobec powyższego pełnomocnik będący w kontakcie z ww. uczestnikiem mógł te powyższe fotokopie obejrzeć.

Jednocześnie pełnomocnik powołuje się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Wobec tego przypomnieć należy, że zgodnie art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przedmiotowej sprawie oznacza to, że skoro pełnomocnik, który skargę podpisał i wniósł do Sądu nie dołączył do skargi pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu, to Przewodniczący Wydziału wzywa pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi w tym zakresie, nie zważając przy tym, iż pełnomocnictwo zostało już wcześniej złożone do akt administracyjnych sprawy (vide: wyrok NSA z 9 czerwca 2016r., II GSK 241/15, opubl. LEX nr 2106602).

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że twierdzenia pełnomocnika są gołosłowne, a jego zachowanie wyraźnie dopasowane do celów procesowych. Świadczy o tym chociażby fakt, iż jego reakcja w postaci wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiła dopiero po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, a nie na przykład po otrzymaniu w przesyłce z Sądu kserokopii własnej skargi (mimo zdziwienia wywołanego otrzymaniem tej kserokopii), rzekomo bez wezwania do usunięcia braków formalnych skargi.

Na marginesie zaznaczyć należy, iż w aktach sądowych na karcie 29, której fotokopię również sporządził R.Ł.) znajduje się pismo przewodnie (wezwanie) do usunięcia ww. braków skierowane do r.pr. B.T..

W świetle przedstawionych powyżej okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu co wyklucza przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając zatem na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.