Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 264/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Po 809/09 w zakresie umorzenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Po 809/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. umorzył postępowanie z wniosku R. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. dnia [...] lipca 2009 r., nr[...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2009 roku przyznano R. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Do pełnienia obowiązków pełnomocnika z urzędu Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła radcę prawnego R. K., któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w P. Pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji, a po oddaleniu skargi, wystąpił z żądaniem doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie, pismem z dnia 27 maja 2010 r., sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji skarżący wystąpił z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej. Sąd I instancji uznał, iż nie jest możliwe ponowne przyznanie stronie prawa pomocy, po uprzednim przyznaniu go w zakresie całkowitym i z tego względu postępowanie z ponownego wniosku strony o przyznanie prawa pomocy jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie, pismem z dnia 30 sierpnia 2010 r., wniósł R. R., wskazując na brak jakiegokolwiek zainteresowania ze strony korporacji zawodowych pełnomocnika, zbyt niskie gaże dla prawników realizujących prawo pomocy, naruszenie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., w piśmie pełnomocnika strony z dnia 27 maja 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

W niniejszej sprawie za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy na podstawie wniosku z dnia 9 czerwca 2010 r., bowiem prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z 25 listopada 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, zaś w dniu 17 grudnia 2009 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła radcę prawnego R. K., któremu skarżący w dniu 12 stycznia 2010 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w P.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż Sąd I instancji zasadnie umorzył postępowanie w zakresie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, skoro udzielone już stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym nie zostało cofnięte. Wyznaczenie pełnomocnika przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Zmiana pełnomocnika świadczącego pomoc prawną z urzędu nie należy do sądu administracyjnego. Z tego też względu zarzuty skarżącego podważające opinię pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak i wskazujące na nieprawidłowości w zakresie świadczenia pomocy prawnej z urzędu przez profesjonalnych pełnomocników należy uznać za chybione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.