Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1091/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę 1 skarżąceego
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 16 par. 2, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. i D.G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 października 2023r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.533.2023.2.AP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. odrzucić skargę D.G., II. zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2023r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek wspólny K.G. oraz D.G. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na ekspansję.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w ww. interpretacji indywidualnej uznał przedstawione przez wnioskodawców stanowisko za nieprawidłowe. W interpretacji tej K.G. została oznaczona jako zainteresowana będąca stroną postępowania. Z kolei D.G. został oznaczony jako zainteresowany niebędący stroną postępowania.

Pismem z dnia 2 listopada 2023r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga na ww. interpretację indywidualną wniesiona przez K.G., reprezentowaną przez doradcę podatkowego X.Y. oraz skarga wniesiona przez D.G., reprezentowanego przez doradcę podatkowego X.Y.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargę D.G., jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Przytoczona regulacja wyraża zasadę skargowości. Zgodnie z nią postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Jak wynika przy tym z postanowień przytoczonego przepisu, uprawnienie do wniesienia skargi zostało zasadniczo powiązanie z posiadaniem interesu prawnego.

O posiadaniu interesu prawnego można mówić wówczas, gdy istnieje przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (por. wyrok NSA z 7 lipca 2011 r., I OSK 1278/10).

Zgodnie z art. 14r § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.; dalej jako: "o.p.") z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym (wniosek wspólny). Co zaś szczególnie istotne, zgodnie z art. 14r § 2 powołanego aktu, zainteresowani wskazują we wniosku wspólnym jeden podmiot, który jest stroną postępowania w sprawie interpretacji (...).

Przytoczony ostatnio przepis uznaje się za regulację prawa materialnego, z której wynika interes prawny, polegający na możliwości żądania wydania interpretacji. Skoro na jego mocy stroną postępowania interpretacyjnego, a więc osobą, której przysługuje uprawnienie do uzyskania interpretacji jest tylko zainteresowany wskazany, jako strona, to również jedynie on może domagać się sądowej kontroli interpretacji. Pozostali zainteresowani mają jedynie interes faktyczny, który to nie uprawnia ich do żądania sądowej kontroli legalności interpretacji (por. postanowienie NSA z 12 czerwca 2019r., II FSK 1929/17).

Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Na gruncie przedmiotowej sprawy w dniu 28 lipca 2023r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek wspólny K.G. i D.G. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na ekspansję. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w ww. interpretacji indywidualnej uznał przedstawione przez wnioskodawców stanowisko za nieprawidłowe. Pismem z dnia 2 listopada 2023r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga na ww. interpretację indywidualną wniesiona przez K.G., reprezentowaną przez doradcę podatkowego X.Y. oraz skarga wniesiona przez D.G., reprezentowanego przez doradcę podatkowego X.Y.

Zauważyć należy, że zarówno we wniosku wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej, jak i w załączniku do wniosku oraz w samej interpretacji indywidualnej K.G. została oznaczona jako zainteresowana będąca stroną postępowania. Z kolei D.G. został oznaczony jako zainteresowany niebędący stroną postępowania.

Z powyższych rozważań wynika, że w przypadku interpretacji indywidualnej wydanej na wspólny wniosek, podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest wyłącznie wnioskodawca wskazany we wniosku, jako strona postępowania. Powyższe świadczy o niedopuszczalności skargi wniesionej przez D.G., gdyż jest on jedynie zainteresowanym, niebędącym stroną postępowania i nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w pkt II na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.