Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 212/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 par. 2 i art. 134
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi A. M. i M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem, wydanym dnia [...].02.2018r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., stwierdziło – z powołaniem się na art. 134 K.p.a. - uchybienie przez A. i M. M. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...].12.2017r. (znak [...]), określającej należną od skarżących jednorazową opłatę planistyczną w wysokości 2398,50 złotych z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie I., gm. J. wskutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącym w dniu 27 grudnia 2017r. a 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 10 stycznia 2018r. Skarżący swoje odwołanie wnieśli w dniu 11 stycznia 2018r., przy czym skierowali je do niewłaściwego organu – Wojewody P. zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Organ odwoławczy zauważył, że odwołanie zostało sporządzone w dacie 11 stycznia 2018r. na co wskazuje taka data zamieszczona w prawym górnym rogu odwołania. Dodał także, że strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W skardze wniesionej do sądu na powyższe postanowienie organu odwoławczego, A. i M. M. nie kwestionując faktu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zawarli wniosek o przywrócenie przez sąd tego terminu, motywując prośbę złym stanem zdrowia skarżącego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje;

Skarga podlegała oddaleniu.

Zakres kontroli sądowoadministracyjnej w sprawie ze skargi na określony akt organu administracji publicznej determinuje przedmiot zaskarżenia. W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu odwoławczego wydane w oparciu o art. 134 K.p.a. Przepis ten nakłada na organ odwoławczy obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacjach dostrzeżenia, że do takiego uchybienia doszło. Norma z art. 134 K.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, albowiem z jej dyspozycji wynika, że wydanie takiego postanowienia nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania (vide: teza wyroku WSA w Gliwicach z 3.10.2014r. sygn. IISA/Gl 439/14 (Lex nr 1647383). Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku uprzedniego przywrócenia terminu do dokonania danej czynności, gdyż w takim przypadku ustają okoliczności obligujące organ do wydania postanowienia zgodnie z art. 134 K.p.a.

Terminy do wnoszenia środków odwoławczych (odwołań, zażaleń) mają charakter ustawowy. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego wprost określają długość ustawowego terminu do wniesienia odwołania i zażalenia oraz początek biegu takiego terminu. Przepis art. 129 § 2 K.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. W sytuacji gdy stronę w postępowaniu administracyjnym reprezentuje pełnomocnik a doręczeń pism kierowanych do strony dokonuje się do rąk pełnomocnika, termin do wniesienia odwołania biegnie od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi. W postępowaniu administracyjnym uchylenie się od skutków prawnych uchybienia terminu następuje poprzez żądanie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego, przy czym o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania (vide: treść art. 59 § 2 K.p.a.)

W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, decyzja organu I instancji z dnia z dnia [...].12.2017r. (znak [...]), została doręczona do rąk skarżących w dniu 27.12.2017r. a 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upływał dla skarżących w dniu 10.01.2018r. Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie wniesione przez skarżących w dniu 11.01.2018r. było wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia przepisem art. 129 § 2 K.p.a. Powyższe zostało właśnie stwierdzone zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 134 K.p.a., które musiało być wydane, gdyż skarżący nie złożyli przed organem odwoławczym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone postanowienie nie naruszyło art. 134 K.p.a. Wydanie takiej treści postanowienia było następstwem ustalenia obiektywnego faktu spóźnienia się ze złożeniem odwołania i ustaleniem, że nie doszło przed organem odwoławczym do przywrócenia skarżącym terminu do wniesienia tego odwołania. Stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu nie jest bowiem dopuszczalne wyłącznie dopóty, dopóki nie jest rozstrzygnięta przez właściwy organ kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania przez właściwy organ nie wnosili. Zawarty w skardze wniosek o przywrócenie skarżącym przez sąd tego terminu trafia w próżnię albowiem sąd nie sprawuje jurysdykcji administracyjnej, co oznacza, że nie może zastępować organów administracji w wydawaniu aktów zastrzeżonych do ich wyłącznej kompetencji.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji (art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi)