Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 355/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. S. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 12 marca 2023 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 12 marca 2024 r. (znak: [...]) Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania A. S. (dalej: skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia 12 stycznia 2024 r. ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 marca 2024 r. (k. 68 akt administracyjnych). Następnie pismem z dnia 26 kwietnia 2024 r. skarżąca, reprezentowana przez ad K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję. Nadana w dniu 26 kwietnia 2024 r. (k. 23 akt sądowych) przesyłka ze skargą została zaadresowana do organu I instancji, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. . W dniu 14 maja 2024 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. przekazał przesyłkę Inspektor Nadzoru Budowlanego (k. 24 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 marca 2024 r., a zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 26 kwietnia 2024 r. Z akt sprawy wynika, że skarga została nadana do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. (organu I instancji) w dniu 26 kwietnia 2024 r., jednakże przekazana organowi właściwemu w dniu 14 maja 2024 r.

Z treści powołanego powyżej art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę należy wnosić za pośrednictwem organu, który wydał w sprawie decyzję będącą przedmiotem skargi. Zgodnie ze stanowiskiem powoływanym wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnym dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Natomiast skarga za pośrednictwem organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu (zob. postanowienie NSA z 26.01.2011, sygn. akt II FSK 2405/10, LEX nr 742355, postanowienie WSA w Krakowie z 2.03.2020, sygn. akt III SA/Kr 164/20, LEX nr 2803951).

W realiach przedmiotowej sprawie niewątpliwe jest, że skarga na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego została przekazana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. w dniu 14 maja 2024 r., a więc po upływie ustawowego terminu zawitego.

W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.