Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1327/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2025-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 18
journal: Dz.U. 2024 poz 303
law: ustawa z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na  rynku gazu (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: WSA Bogusław Wolas (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant: specjalista Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Tarnowie z dnia 11 czerwca 2024 r. nr SKO.PS/4110/123/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do refundacji podatku VAT za dostarczone paliwa gazowe w 2023 r. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 czerwca 2024 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 24 kwietnia 2024 r odmawiającą przyznania W. M. (dalej jako Skarżący) refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi od paliwa gazowe w 2023 roku.

W sprawie tej organ l instancji odmówił stronie refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej z opłaconych faktur dokumentujących dostarczenie paliw gazowych w 2023 roku. Zgłoszenie urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi do CEEB nastąpiło dopiero w dniu 13.05.2024 roku, a więc po zgłoszeniu w dniu 9 kwietnia 2024 r wniosku do organu l instancji o wypłatę refundacji.

Od decyzji odwołał się Skarżący który podniósł, że jest osobą starszą i nie wiedział o obowiązku zgłoszenia urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi do CEEB

W uzasadnieniu objętej skargą decyzji organu II instancji podkreślono, że podstawy materialnoprawne refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej z opłaconej faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych uregulowane zostały w ustawie z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (t.j. Dz. U. z 2024 r. póz. 303) - dalej u.o.o.p.g. Stosownie do art. 18 ustawy, w przypadku gdy odbiorca paliw gazowych w gospodarstwie domowym, którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy - Prawo energetyczne:

1) wykorzystuje jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego urządzenia grzewcze zasilane paliwami gazowymi, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy – Prawo energetyczne, wpisany lub zgłoszony do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2023 r. póz. 2496), do dnia wejścia w życie ustawy, albo po tym dniu - w przypadku głównego źródła ogrzewania wpisanego lub zgłoszonego po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy;

2) jest osobą w gospodarstwie domowym jednoosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. póz. 615, 1265 i 2140) nie przekracza kwoty 2100 zł, lub osobą w gospodarstwie domowym wieloosobowym, w którym wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie przekracza kwoty 1500 zł na osobę - przysługuje mu refundacja kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej z opłaconej faktury i informacji, o których mowa w art. 18a, dokumentujących dostarczenie paliw gazowych od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. oraz od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. do tego odbiorcy paliw gazowych, zwana dalej "refundacją podatku VAT".

Z powyższego przepisu wynika, że refundacja przysługuje w sytuacji kiedy urządzenie grzewcze zasilane paliwami gazowymi zostało zgłoszone do CEEB do dnia wejścia w życie ustawy, to jest do dnia 21 grudnia 2022 roku, lub zgłoszone później, jeżeli jest to pierwsze zgłoszenie tego urządzenia. Zgłoszenie do CEEB stanowi więc warunek sine qua non przyznania refundacji podatku VAT.

W rozpoznawanej sprawie strona zwróciła się do organu l instancji w dniu 19.02.2024 roku o wypłatę refundacji podatku VAT za dostarczone paliwa gazowe w roku 2023 oraz 2024 dla gospodarstwa domowego w S. nr domu [...]. Niniejsze postępowanie dotyczy refundacji podatku VAT za 2024 rok. W toku postępowania ustalono, że wnioskodawca na dzień złożenia wniosku miał zgłoszone do CEEB źródło ogrzewania (c.o.) w postaci kotła na paliwo stałe zasilanego węglem (deklaracja zgłoszona w dniu 21.01.2022r.) Piec gazowy widniał natomiast wyłącznie jako źródło c.w.u. Zgłoszenie urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi nastąpiło dopiero w dniu 7.03.2024 roku.

Z powyższego wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że na dzień wejścia w życie ustawy, to jest w dniu 21 grudnia 2022 roku, jak i w dniu złożenia wniosku (19.02.2024 r.), Odwołujący nie miał zgłoszonego pieca gazowego jako źródła ogrzewania (c.o.), a zgłoszenia takiego dokonano dopiero w dniu 7.03.2024 roku, tj. po złożeniu wniosku o refundację i po okresie wykazanym w załączonych fakturach VAT.

Dlatego nie można przyznać refundacji podatku VAT za dostarczone paliwa gazowe za dochodzony wnioskiem okres 2023 roku przed zgłoszeniem do CEEB, albowiem nie spełnił on warunku określonego w art. 18 pkt 1 ustawy polegającego na zgłoszeniu do CEEB urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi.

Podkreślono, że warunkiem koniecznym przyznania refundacji podatku VAT jest zgłoszenie urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi do CEEB, potwierdza aktualne orzecznictwo sądowoadministracyjne (vide: Wyrok WSA w Gliwicach z 24.01.2024 r., III SA/GI 597/23, LEX nr 3689044), w którym wskazuje się, że niespełnienie warunku zgłoszenia pieca do CEEB skutkuje odmową refundacji podatku VAT za dostarczone paliwa gazowe. Sąd zaakceptował w cyt. wyroku stanowisko organów w którym wskazano, że "ustawodawca w treści art. 18 pkt 1 ustawy wiąże skutki prawne z datą dokonania wpisu lub zgłoszenia głównego źródła ogrzewania do centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia wejścia w życie ustawy, albo po tym dniu - w przypadku głównego źródła ogrzewania wpisanego lub zgłoszonego po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy z 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. póz. 438 z późn. zm., dalej zwana: "u.o.e.b."), to zgłoszenie to (wpis) powinno zostać dokonane w terminie do dnia 21 grudnia 2022 r. Dopiero po spełnieniu tego warunku strona może ubiegać się o prawo do refundacji podatku VAT za gaz."

Dlatego tez uznano, że w sytuacji kiedy ustawodawca uzależnia przyznanie refundacji podatku VAT od warunku zgłoszenia urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi do CEEB, to w ocenie Kolegium dopiero dokonanie zgłoszenia (po dniu 21.12.2022r. w przypadku pierwszego zgłoszenia urządzenia grzewczego) umożliwia dochodzenie refundacji jednak wyłącznie za okres wykorzystywania paliwa gazowego przypadający po tym zgłoszeniu. Innymi słowy, Kolegium w żadnym razie nie odmawia Odwołującemu prawa do refundacji podatku VAT. Deklarację do CEEB strona mogła złożyć z opóźnieniem (a więc po dacie 21.12.2022 r.), jednak językowa wykładnia przepisu art. 18 pkt 1 u.o.o.p.g. wyraźnie wskazuje, że wolą ustawodawcy jest niedopuszczenie do przyznania refundacji za okres, w którym urządzenie grzewcze zasilane paliwami gazowymi nie było zgłoszone do CEEB. Konsekwencją więc zgłoszenia urządzenia do CEEB po terminie jest to, że strona o ile spełnia pozostałe przesłanki, może skutecznie domagać się refundacji podatku VAT jednak tylko za okres przypadający po tym zgłoszeniu.

W skardze przyznano, że piec został zgłoszony po złożeniu wniosku o refundację. Jednakże zostało to zrobione niezwłocznie po powzięciu informacji o konieczności zgłoszenia CEEB źródła ogrzewania. Podniesiono, że Skarżący osobą starszą (70 lat), w związku z czym nie korzysta z Internetu, na terenie zamieszkania nie była prowadzona żadna akcja informacyjna w przedmiocie konieczności zgłoszenia do CEEB urządzenia grzewczego zasilanego paliwami gazowymi. Ponadto jest osobą schorowaną, o ograniczonym stopniu sprawności. Leczy się na cukrzycę insulinozależną, niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzutową, umiarkowaną niedomykalność zastawki mitralnej, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, miażdżycę tętnic dolnych, miażdżycę tętnic szyjnych, utrwalone migotanie i trzepotanie przedsionków, małopłytkowość, przerost prostaty, przewlekłą niewydolność nerek, posiadam wszczepy związane z angioplastyką wieńcową, jest po cholecystostomii, po operacji zaćmy prawego i lewego oka. W okresie

29.08.2023 r. do 30.10.2023 r. przebywał nieprzerwanie w Szpitalu Specjalistycznym [...] w Krakowie, następnie bezpośrednio ze Szpitala w Krakowie został skierowany do Szpitala Powiatowego [...] w Zakopanem celem odbycia podjęcia dalszego leczenia w lecznictwie ambulatoryjnym oraz podjęcia rehabilitacji, z którego został wypisany 20.11.2023 r. W trakcie pobytu w szpitalu przeszedł w trybie pilnym operację wszczepienia bajpasów, która przebiegła z wieloma powikłaniami zarówno w trakcie jak i po zabiegu — z tego powodu hospitalizacja trwała dwa miesiące, a w celu kontynuacji rekonwalescencji został skierowany do Szpitala w Zakopanem. Po powrocie do domu nadal dochodzi do stanu poprzedzającego operację, jednak musi zajmować się bieżącymi sprawami życia codziennego. Jak tylko powziął wiadomość na temat zobowiązania do złożenia zgłoszenia do CEEB urządzenia grzewczego, pomimo wielu utrudnień związanych ze stanem zdrowia, niezwłocznie to zrobił.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona.

Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) dalej: "p.p.s.a.".

Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni o d zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Stosownie natomiast do art. 120 p.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posie-dzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (oraz odpowiednio na postanowienia).

Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny

sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Oceniając zaskarżone postanowienie w świetle wskazanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zasady i tryb refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej z opłaconej faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. dla odbiorcy paliw gazowych regulują przepisy powoływanej wyżej ustawy o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu.

Zgodnie z art. 18 ustawy, w przypadku gdy odbiorca paliw gazowych w gospodarstwie domowym, o którym mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy - Prawo energetyczne:

wykorzystuje jako główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego urządzenia

grzewcze zasilane paliwami gazowymi, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy - Prawo

energetyczne, wpisany lub zgłoszony do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o

której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu

termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U.

z 2023 r. poz. 2496), do dnia wejścia w życie ustawy, albo po tym dniu - w przypadku

głównego źródła ogrzewania wpisanego lub zgłoszonego po raz pierwszy do centralnej

ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy;

2) jest osobą w gospodarstwie domowym jednoosobowym, w którym wysokość

przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada

2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 390,658 i 1429) nie przekracza

kwoty 2100 zł, lub osobą w gospodarstwie domowym wieloosobowym, w którym

wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia

28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie przekracza kwoty 1500 zł na osobę - przysługuje mu refundacja kwoty odpowiadającej podatkowi VAT wynikającej z

opłaconej faktury i informacji, o których mowa w art. 18a, dokumentujących dostarczenie

paliw gazowych od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. oraz od dnia 1

stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. do tego odbiorcy paliw gazowych, zwana

dalej "refundacją podatku VAT".

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy, odbiorcy paliw gazowych w gospodarstwach domowych, o których mowa w art. 62b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy - Prawo energetyczne, składają wniosek o refundację podatku VAT na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu usta wy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta, nie później niż do dnia 30 września 2024 r., lub w terminie 30 dni od dnia otrzymania faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o refundację podatku VAT, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (art. 20 ust. 2 ustawy). Na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, weryfikuje wniosek o refundację podatku VAT w zakresie:

zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania gospodarstwa domowego w

centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia

21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej

ewidencji emisyjności budynków,

wysokości przeciętnego miesięcznego dochodu, o którym mowa w art. 18 pkt 2,

zgodnie z ust. 3

- jednorazowo przy złożeniu pierwszego wniosku o refundację podatku VAT przez

odbiorcę paliw gazowych w gospodarstwie domowym, o którym mowa w art. 62b ust. 1

pkt 2 lit. a u.p.e.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, przyznanie przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta refundacji podatku VAT nie wymaga wydania decyzji. Odmowa przyznania refundacji podatku VAT, uchylenie lub zmiana wysokości refundacji podatku VAT oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranej refundacji podatku VAT wymagają wydania decyzji.

Stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy, do postępowania w sprawie refundacji podatku VAT przepisy art. 23 ust. 12 i 13, art. 30 oraz art. 32 ust. 1-1 d ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych stosuje się odpowiednio, przy czym ilekroć w tych przepisach jest mowa o rodzinie, rozumie się przez to gospodarstwo domowe wymienione w art. 18 pkt 2. W sprawach refundacji podatku VAT nieuregulowanych ustawą stosuje się także przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (art. 21 ust. 3 ustawy).

Niesporne w sprawie jest, że wniosek o refundację został złożony przez Skarżącego w terminie wynikającym z art. 19 ust. 1 ustawy. Niesporne jest i zostało to ustalone przez organy, że Skarżący spełnia wszystkie inne przesłanki przyznania refundacji za wyjątkiem jednego - a mianowicie tego, że złożył deklarację CEEB po terminie wejścia w życie ustawy. Ustawa weszła w życie z dniem 21 grudnia 2022 r., zaś Skarżący zgłosił do CEEB urządzenie grzewcze zasilane paliwem gazowym dopiero w dniu 13 maja 2024 r, a więc również po terminie złożenia wniosku.

Pogląd zaprezentowany przez organy na tle tak ukształtowanego stanu faktycznego znajduje oparcie w literalnym brzmieniu ustawy, ale kłóci się z wykładnią funkcjonalną, za którą opowiedziało się w podobnych sprawach orzecznictwo sądów administracyjnych. W orzecznictwie tym wskazuje się, że przepisy ustawy mają inne funkcje i cele, które nie są przedmiotem postępowania w sprawie refundacji podatku VAT. Podkreśla się w szczególności, że dopiero w 2022 r. ustawodawca powiązał zgłoszone źródła ciepła w deklaracjach CEEB z możliwością otrzymania szeregu dodatków, które miały przede wszystkim gospodarstwom domowym i podmiotom użyteczności publicznej zrównoważyć wzrastające ceny energii. Wprowadził również szereg rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych. Weszły wówczas w życie m.in. przepisy: ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym; ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej; ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw; ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw; oraz ustawy z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 r.

Zdaniem judykatury wykładnia art. 18 pkt 1 ustawy musi być dokonywana w zgodzie z przepisami Konstytucji oraz celami tej regulacji prawnej. Jak wynikało z projektu ustawy (nr IX.2804 w pkt 2.1), przepisy miały ograniczyć wzrost kosztów dla odbiorców paliw gazowych w gospodarstwach domowych o najniższych dochodach, zużywających paliwa gazowe do celów grzewczych. W tym celu zaproponowano mechanizm refundacji podatku od towarów i usług, poniesionego przez tych odbiorców za paliwa gazowe dostarczone w 2023 r., udokumentowane dokumentem potwierdzającym dostarczenie tych paliw do odbiorców. Refundacja podatku VAT miała przysługiwać gospodarstwu domowemu, które jako główne źródło ogrzewania wykorzystuje kocioł na paliwa gazowe, wpisany lub zgłoszony do centralnej ewidencji emisyjności budynków, a którego przeciętne miesięczne dochody, w przypadku gospodarstwa jednoosobowego, nie przekraczają 2100 zł, lub 1500 zł na osobę w przypadku gospodarstwa wieloosobowego.

Sądy administracyjne na tle podobnych do niniejszego stanów faktycznych przyjmują, że przestrzeganie wymogu w postaci dopełnienia obowiązku zgłoszenia głównego źródła ogrzewania do CEEB w terminie do 21 grudnia 2022 r. stanowi nadmierną regulację sprzeczną z art. 2 Konstytucji RP i celem ustawy. Nie daje ona bowiem stronom możliwości spełnienia warunków przyznania świadczenia po jego wprowadzeniu, tj. po wejściu w życie ustawy, np., jak to miało to mieć miejsce w przedmiotowej sprawie, konieczności dokonania korekty błędnego pierwotnego wpisu do CEEB.

Podkreśla się też, że dane wpisywane do CEEB nie mają bezwzględnie obowiązującego znaczenia dla przyznania szeregu dodatków osłonowych. Świadczą o tym orzeczenia sądów administracyjnych dotyczące dodatku węglowego oraz zmian dokonanych przez ustawodawcę w ustawie z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Przy przyznaniu dodatku węglowego ważny jest stan rzeczywisty, a nie dane wynikające z CEEB. Ponadto dopuszczono do przyznania tego dodatku również w sytuacji, gdy istniejące źródło ciepła nie zostało wpisane do CEEB, a nawet wówczas gdy dana osoba nie złożyła wniosku o przyznanie dodatku węglowego, mimo że spełniała przesłanki do jego przyznania (art. 2 ust. 15f i ust. 15g ustawy o dodatku węglowym). Taką samą regulację ustawodawca przewidział dla osób uprawnionych do dodatku dla gospodarstw domowych na podstawie art. 24 ust. 25a i ust. 25b ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw oraz dla osób uprawionych do dodatku elektrycznego, na podstawie art. 32a ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. Zastosowanie wyłącznie wykładni językowej naruszyłoby zatem art. 32 Konstytucji, gdyż, jak wyżej wskazano, przy innych tego typu dodatkach pomocowych, ustawodawca wprowadził łagodniejsze rygory związane z ich przyznaniem (por. wyroki WSA w Szczecinie w sprawie II SA/Sz 776/23, WSA w Krakowie w sprawie III SA/Kr 1085/23 oraz WSA we Wrocławiu w sprawie IV SA/WR 516/23).

Powyższy pogląd tutejszy Sąd podziela i znalazł on zastosowanie w niniejszej sprawie. Zatem warunkiem koniecznym do przyznania przedmiotowej refundacji jest sam fakt ujawnienia głównego źródła ogrzewania w CEEB, niezależnie od daty jego zgłoszenia w CEEB, który to warunek w niniejszej sprawie został spełniony przez Skarżącego na skutek złożenia przez niego korekty deklaracji. Najistotniejsze jest bowiem osiągnięcie celu regulacji ustawowej, którym jest pomoc osobom o niskich dochodach, równoważąca podwyżki cen nośników grzewczych. Jednakże w przypadku gdyby organ powziął wątpliwości co do prawdziwości danych zawartych w ww. korekcie, może podjąć kroki celem jej zweryfikowania.

Należy przy tym uwzględnić fakt, że organ administracji bierze pod uwagę stan faktyczny sprawy istniejący w dacie wydania decyzji. W związku z tym nie ma znaczenia czy wnioskodawca zgłosił źródło ogrzewania do CEEB przed złożeniem wniosku, czy po dokonaniu tej czynności. Istotne jest natomiast, że piec gazowy był zgłoszony do CEEB w dacie wydawania decyzji przez organ II instancji.

Stwierdzając zatem naruszenie prawa materialnego - art. 18 pkt 1 w zw. z art. 20 ust. 2 ustawy oraz art. 27g pkt 1 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków przez błędną ich wykładnię, mające istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej powoływana jako "ppsa"). Ze względu na charakter tego uchybienia i dalszy bieg sprawy celowe było również uchylenie decyzji organu l instancji (art. 135 ppsa).

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą związane zawartą w niniejszym uzasadnieniu wykładnią ww. przepisów prawa materialnego i rozpoznają wniosek Skarżącego w oparciu o przepisy ustawy, przy pominięciu wskazanego w art. 18 pkt 1 ustawy terminu zgłoszenia przez Skarżącego korekty deklaracji do CEEB (art. 153 ppsa).