Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 205/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154 § 1, art. 58 § 1pkt 6
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. na niewykonanie przez Dyrektora Zakładu Karnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt II SAB/Go 101/22 postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2023 r. G.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na niewykonanie przez Dyrektora Zakładu Karnego wyroku tutejszego Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt II SAB/Go 101/22, uwzględniającego skargę G.K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący wyjaśnił, iż żądana we wniosku z dnia [...] września 2022 r. informacja publiczna nadal nie została mu udostępniona, a organ w dalszym ciągu pozostaje

w bezczynności. W związku z tym skarżący domaga się: 1) zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej, 2) zasądzenia od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, 3) zasądzenia na jego rzecz grzywny w kwocie 500 zł,

4) dopuszczenia dowodu z akt sprawy II SAB/Go 101/22, 5) przeprowadzenia rozprawy z udziałem skarżącego lub jego pełnomocnika z urzędu. Do skargi dołączył wniosek

o przyznanie prawa pomocy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ podał, iż wyrokiem z dnia 25 stycznia 2023 r. Sąd zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] września 2022 r.

w terminie czternastu dni od dnia doręczenia akt wraz z prawomocnym wyrokiem. Tymczasem akta wraz z prawomocnym wyrokiem nie zostały jeszcze zwrócone do organu. W konsekwencji skargę G.K. należy uznać za złożoną przedwcześnie.

W tym miejscu trzeba wskazać, że wyrok tutejszego Sądu z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt II SAB/Go 101/22, nie jest prawomocny, gdyż w dniu 17 marca 2023 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od tego wyroku sporządzona i wniesiona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącego. Akta wraz ze skargą kasacyjną zostały przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 26 kwietnia 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi.

Na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powyższego wynika, że bezwzględnym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wymagane jest przy tym, by przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku, a następnie prawomocny już wyrok, winien zostać doręczony organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy. Dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do wykonania orzeczenia sądu (załatwienia sprawy) - wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności (§ 1). Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt (§ 2).

Z akt niniejszej sprawy nie wynika, by skarżący przed złożeniem niniejszej skargi wystosował do organu pisemne wezwanie do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Niemniej, nawet gdyby skarżący to uczynił, to i tak zarówno wezwanie to, jak i niniejsza skarga byłyby przedwczesne, bowiem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. akt II SAB/Go 101/22, nie jest jeszcze prawomocny. Nie można domagać się od organu wykonania wyroku, skoro nie dysponuje on prawomocnym odpisem wyroku ani aktami sprawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

W tym stanie rzeczy nie było także podstaw do rozpatrzenia przez Sąd wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądowym panuje zgodny pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 14 marca 2012 r., II GZ 82/12, CBOSA), zaś stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r., II FZ 109/12, CBOSA). Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2012 r., I OZ 1110/11, CBOSA), co ma miejsce w niniejszej sprawie. Wobec tego, na podstawie art. 247 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.