Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 982/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 200 ust. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1668
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
article: art. 156
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędziowie WSA Maciej Busz (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz Grochowska Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Rektora A. z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do Szkoły Doktorskiej oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

IV SA/Po 982/21

Uzasadnienie

Rektor Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. (dalej również jako: "Rektor") decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. utrzymał w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] października 2020 r., nr [...] o odmowie przyjęcia P. S. (dalej również jako: "kandydat" albo "skarżący") na studia doktorskie.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...], Rektor odmówił przyjęcia P. S. na studia doktorskie z uwagi na uzyskanie przez kandydata negatywnego wyniku postępowania rekrutacyjnego. Wyrażoną w uzasadnieniu decyzji przyczyną rozstrzygnięcia był brak uzyskania pozytywnego wyniku konkursu w rozumieniu § 9 ust. 3 Regulaminu Rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. J. P. w P. (dalej również jako: "Regulamin"), co oznacza brak uzyskania łącznie co najmniej [...] pkt, przy czym nie mniej niż [...] pkt z każdego z etapów konkursu.

P. S. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując na wadliwość zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając wniesione odwołanie Rektor przyznał, że zaskarżona decyzja w swoim uzasadnieniu nie wyjaśniała szczegółowo wszystkich okoliczności przyznania Kandydatowi konkretnej liczby punktów, co wynika w szczególności z charakteru decyzji o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej, która choć stanowi decyzję administracyjną to opiera się na przeprowadzonym przez autonomiczną szkołę wyższą postępowaniu konkursowym, w ramach którego dokonuje się oceny określonych osiągnięć, dokonań i prezentacji kandydatów. Ocena powyższa, choć nie jest dowolna, wymyka się jednak obiektywnej weryfikacji, gdyż nie jest możliwe stworzenie w pełni weryfikowalnych i obiektywnych kryteriów oceny osiągnięć czy właściwości kandydatów, w szczególności w zakresie sztuki muzycznej. Tymczasem jak wskazano w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji ocena merytoryczna komisji rekrutacyjnej, podobnie jak ocena merytoryczna na wszelkich etapach edukacji w szkole wyższej, nie może być przyczyną odwołania. Sąd administracyjny prowadzi bowiem kontrolę legalności, a zatem zgodności z prawem decyzji organów a nie dokonuje oceny merytorycznej materii stanowiącej przedmiot decyzji. Sąd administracyjny nie może zatem zastąpić właściwego organu w ocenie prezentacji konkursowych kandydatów. Ocena taka podejmowana jest w postępowaniu rekrutacyjnym przez ciało kolegialne składające się ze specjalistów wdanej dziedzinie (a zatem biegłych) i ich ocena kandydata jest decydująca. Odmienne zdanie kandydata (czy podmiotu trzeciego) o własnej osobie czy dokonaniach nie stanowi kryterium postępowania rekrutacyjnego.

Dodatkowo wskazano, że rekrutacja do Szkoły Doktorskiej Akademii stanowi postępowanie mające na celu zakwalifikowanie do kształcenia kandydatów o bardzo szerokim spektrum wykształcenia muzycznego. Dyscyplina sztuki muzyczne obejmuje zarówno różnorodne kierunki i specjalności teoretyczne, jak i bardzo zróżnicowane kierunki i specjalności wykonawcze. Co więcej, wszystkie one są przedmiotem dziedziny sztuki wymykającej się matematycznym algorytmom i powszechnie jednoznacznym ocenom. Powyższe powoduje, że nie sposób stworzyć i zaproponować wyraźnych kryteriów, które pozwoliłyby na zobiektywizowaną ocenę różnorodnych dokonań i umiejętności kandydatów. Ustawowa autonomia uczelni rozciąga się nie tylko na samodzielność w kształtowaniu zasad rekrutacji, ale na samodzielną ocenę przez powołane w tym celu spośród pracowników uczelni osoby posiadające wiedzę specjalną dla oceny kandydata.

Rektor zwrócił uwagę, że załączona opinia Komisji rekrutacyjnej ujawnia dodatkowe okoliczności dotyczące przyczyn przyznania określonej liczby punktów Kandydatowi i stanowi tym samym uzupełnienie podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji. Rektor w całości uwzględnił treść opinii i czynił ją podstawą i integralną częścią uzasadnienia przedmiotowej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu P. S..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem IV SA/Po 149/21 z 24.06.2021 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzją Rektora Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P. z dnia [...] października 2020 r. nr [...]

Sąd w ww. wyroku wskazał m.in., że: "z akt sprawy nie można wywieść, czy: na stronie internetowej Akademii Muzycznej w P. opublikowano listy niezbędnych dokumentów, które należało przedłożyć wraz z wnioskiem konkursowym do Szkoły Doktorskiej (zgodnie z § 7 ust. 1 Regulaminu rekrutacji) wraz z dowodem, że faktycznie lista taka została upubliczniona na stronie internetowej uczelni przed rozpoczęciem konkursu, dowodu przekazania skarżącemu informacji o poszczególnych etapach konkursu (zgodnie z § 7 ust. 4 Regulaminu rekrutacji), odrębnego protokołu indywidualnego Komisji rekrutacyjnej dotyczącego skarżącego z przebiegu postępowania rekrutacyjnego w ramach konkursu do Szkoły Doktorskiej (zgodnie z § 10 ust. 3 i 4 Regulaminu). Brak powyższych dokumentów w aktach sprawy oraz lakoniczność wydanych decyzji powodują, że Sąd nie ma możliwość dokonania oceny prawidłowości przeprowadzenia postępowania konkursowego. Sąd nie może bowiem bazować na opinii sporządzonej już po zakończeniu postępowania konkursowego oraz na lakonicznej decyzji Rektora, która odsyła dodatkowo do powyższej opinii. Wyjaśnienia wymagało również, czy określenie innego sposobu głosowania niż przewidziany w regulaminie mógł wpływać na wynik sprawy.

Rektor Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2021 r. wydaną na podstawie art. 104 § 1 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego {Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm. - dalej "k.p.a.") w zw. z art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 z późn. zm. - "ustawa"), jak również na podstawie Regulaminu rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P., w brzmieniu ustalonym uchwałą Senatu Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. z dnia [...] kwietnia 2020 r., na skutek uchylenia decyzji Rektora nr [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Rektora nr [...] z dnia [...] października 2020 r., po dokonaniu przez komisję egzaminacyjne ponownej analizy i utrzymania w mocy dokonanej oceny egzaminów kandydata, na skutek utrzymania w mocy uchwały Komisji rekrutacyjnej w sprawie zakwalifikowania kandydatów wydanej na podstawie § 11 Regulaminu, oraz po zapoznaniu się z uzasadnieniem uchwały Komisji rekrutacyjnej stwierdził uzyskanie przez P. S. negatywnego wyniku konkursu i odmówił przyjęcia go do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P. w roku akademickim [...].

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że została ona wydana w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z przyczyn formalnych poprzednich decyzji wydanych w sprawie. WSA wskazał w treści wyroku zakres niezbędnych formalności, które wymagają uzupełnienia.

W związku z treścią wyroku, dla uniknięcia wątpliwości co do dokonania oceny Kandydata wyłącznie w oparciu o regulaminowe przesłanki oraz trybu ustalenia punktacji, dokonano:

- ponownej oceny kandydata przez właściwe komisje egzaminacyjne - na skutek których przyznano kandydatowi punktację wskazaną w pkt II poniżej, identyczną jak dokonaną pierwotnie,

- podtrzymania przez komisję podjętych uprzednio działań i dokumentów w tym istniejącego uprzednio choć nie załączonego do akt postępowania sądowego indywidualnego protokołu kandydata na podstawie protokołów zbiorczych, a także protokołów zbiorczych, list kandydatów oraz uchwały w przedmiocie kwalifikacji określonych kandydatów, o której mowa w § 11 Regulaminu, których treść nie zmieniła się w związku z przyznaniem kandydatowi identycznej liczby punktów co pierwotnie.

Zgodnie z treścią Regulaminu, przyjęcie do szkoły doktorskiej następuje w przypadku uzyskania pozytywnego wyniku konkursu oraz zajęcia lokaty wśród kandydatów z największą liczbą uzyskanych w toku konkursu punktów - w ramach limitu przyjęć do Szkoły Doktorskiej Akademii.

Uzyskanie pozytywnego wyniku konkursu zgodnie z § 9 ust. 3 Regulaminu, wymagało z kolei uzyskania łącznie co najmniej 63 pkt, przy czym nie mniej niż 21 pkt z każdego z etapów konkursu.

Tymczasem, w wyniku powtórzenia procedury oceny kandydata oraz zgodnie z utrzymaną w mocy uchwałą zawierającą wyniki postępowania rekrutacyjnego Kandydat uzyskał łącznie 62,95 pkt, na które składały się następujące punktacje za poszczególne etapy:

- etap pierwszy - [...] pkt,

- etap drugi - [...] pkt,

- etap trzeci-[...] pkt.

Powyższy rezultat, w związku z treścią przywołanego § 9 ust. 3 Regulaminu stanowi ilość niewystarczającą do ustalenia pozytywnego wyniku konkursu i w konsekwencji uniemożliwia przyjęcie Kandydata do Szkoły Doktorskiej.

Liczba uzyskanych punktów wynika z przewidzianego Regulaminem trybu oceniania w szczególności z uwzględnieniem indywidualnej oceny dokonywanej przez każdego członka Komisji rekrutacyjnej. Ocena dokonywana jest przez powołanych w skład Komisji rekrutacyjnej specjalistów-pracowników Akademii, którzy dysponują niezbędną wiedzą i umiejętnościami, aby dokonać merytorycznej oceny kandydatów. W związku z powyższym ocena dokonana przez Komisję nie może być kwestionowana przez Rektora (ani kandydata) w zakresie merytorycznym.

Wskazano, że z uwagi na charakter tej decyzji nie jest możliwe wyczerpujące i obiektywne przedstawienie dokładnych powodów przyznania Kandydatowi w poszczególnych etapach konkursu określonej wyżej punktacji. Organ wskazał, że powyższe wynika w szczególności z charakteru decyzji o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej, która choć stanowi decyzję administracyjną to opiera się na przeprowadzonym przez autonomiczną szkołę wyższą postępowaniu konkursowym, w ramach którego dokonuje się oceny określonych osiągnięć, dokonań i prezentacji kandydatów. Ocena powyższa, choć nie jest dowolna, wymyka się jednak obiektywnej weryfikacji, gdyż nie jest możliwe stworzenie w pełni weryfikowalnych i obiektywnych kryteriów oceny osiągnięć czy właściwości kandydatów, w szczególności w zakresie sztuki muzycznej. Tymczasem jak wskazano wielokrotnie na podstawie wyroków sądów administracyjnych zapadłych jeszcze pod rządami poprzedniej ustawy, ocena merytoryczna komisji rekrutacyjnej, podobnie jak ocena merytoryczna na wszelkich etapach edukacji w szkole wyższej, nie może być przyczyną odwołania. Sąd administracyjny prowadzi bowiem kontrolę legalności, a zatem zgodności z prawem decyzji organów a nie dokonuje oceny merytorycznej materii stanowiącej przedmiot decyzji. Sąd administracyjny nie może zatem zastąpić właściwego organu w ocenie prezentacji konkursowych kandydatów. Ocena taka podejmowana jest w postępowaniu rekrutacyjnym przez ciało kolegialne składające się ze specjalistów w danej dziedzinie (a zatem biegłych) i ich ocena kandydata jest decydująca.

Odmienne zdanie kandydata (czy podmiotu trzeciego) o własnej osobie czy dokonaniach nie stanowi kryterium postępowania rekrutacyjnego.

Punktacja przyznana w I etapie wynikała z oceny:

- artystycznych/naukowych/badawczych osiągnięcia kandydata w czasie studiów/po zakończeniu studiów w kraju/po zakończeniu studiów za granicą,

- zamierzeń artystyczno-naukowych kandydata.

Punktacja przyznana w li etapie wynikała z oceny:

- poziomu artystycznego prezentacji - przede wszystkim w przypadku instrumentalistów i dyrygentów,

- poziomu artystycznego bądź naukowego lub badawczego zaprezentowanych elementów prezentacji dotychczasowych dokonań związanych z przesłanymi w materiałach rekrutacyjnych tekstach, publikacjach, kompozycjach czy instrumentów oraz omówienie ich znaczenia - w przypadku takich specjalności jak m.in.: teoria, kompozycja, lutnictwo.

Punktacja przyznana w III etapie wynikała z oceny:

- wiedzy Kandydata z zakresu nauk humanistycznych i dyscypliny sztuki muzyczne w zakresie wybranego przez kandydata programu kształcenia.

P. S. nie osiągnął wymaganej przez Regulamin rekrutacyjny łącznej liczby punktów [...], gdyż osiągnął [...], co dało mu ostatecznie [...] lokatę. Nie ma to jednak znaczenia, gdyż w 2 etapach osiągnął liczbę punktów, która eliminuje go z grona kandydatów, którzy spełniają wymogi Regulaminu mówiące o koniecznej liczbie punktów do zdania egzaminu do Szkoły Doktorskiej.

Niewątpliwie zatem Kandydat otrzymał w toku postępowania konkursowego taką liczbę punktów, która zgodnie z niekwestionowaną treścią Regulaminu skutkować musi ustaleniem negatywnego wyniku konkursu i wydaniem decyzji o odmowie przyjęcia do Szkoły doktorskiej.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P. S. zarzucając naruszenie art.153 p.p.s.a.

Rektor Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, z przyczyn formalnych, poprzednich decyzji wydanych w sprawie.

Organ odwoławczy wskazał, że z uzasadnienia wyroku WSA wynika jednoznacznie, że przyczyną uchylenia decyzji było nie uznanie argumentacji skarżącego, co do konieczności jego przyjęcia do Szkoły Doktorskiej, ale pewne braki w dokumentacji postępowania, które nie pozwoliły Sądowi na przeprowadzenie kontroli zgodności decyzji z procedurą.

Organ wskazał, że za Komisjami egzaminacyjnymi i Komisją rekrutacyjną podtrzymuje merytoryczną ocenę Kandydata dokonaną w postępowaniu rekrutacyjnym.

Powtórzona procedura oceny kandydata spowodowała (jak wyjaśnia zaskarżona decyzja) utrzymanie w mocy uchwały zawierającej wyniki postępowania rekrutacyjnego. Kandydat uzyskał łącznie 62,95 pkt, na które składały się następujące punktacje za poszczególne etapy:

- etap pierwszy - [...] pkt,

- etap drugi - [...] pkt,

- etap trzeci-[...] pkt.

Powyższy rezultat, w związku z treścią przywołanego § 9 ust. 3 Regulaminu stanowi ilość niewystarczającą do ustalenia pozytywnego wyniku konkursu i w konsekwencji uniemożliwił przyjęcie Kandydata do Szkoły Doktorskiej.

Pierwszy z zarzutów skarżącego dotyczył ustalenia jego ocen w oparciu o procedurę ustalania średniej. Zarzut ten oparty jest na wybiórczej analizie treści decyzji oraz wyroku WSA. Organ podkreślał w swojej decyzji (a uprzednio w odpowiedzi na skargę), że Komisje egzaminacyjne oceniały kandydatów nie w drodze ustalania średniej - wynik kandydata nie był ustalony w oparciu o średnią, lecz w oparciu o głosowanie Komisji. Ocena w poszczególnych częściach dokonana została poprzez porównanie prezentacji/dokumentów/osiągnięć kandydata z najwyższymi oczekiwanymi w tym zakresie, co skutkowało przyznaniem ocen jak w decyzji. Postępowanie konkursowe w ocenie działalności artystycznej jest w dużej mierze subiektywne, a praktyka konkursowa wskazuje, że bywa skrajne w ocenie, stąd aby zachować obiektywizm w każdej ocenie punktowej opisanej w Regulaminie rekrutacji pod głosowanie Komisji - jako propozycja wyniku, w pierwszej kolejności poddawany był wynik stanowiący średnią punktów przyznawanych przez członków komisji z wyłączeniem punktów skrajnych. Podkreślono, że ocena Kandydata odbywała się w drodze głosowania przez wszystkich członków Komisji nad określona punktacją. Wobec braku narzucenia komisji w jaki sposób ma zostać stworzony projekt poddawany pod uchwałę Komisji, taki tryb postępowania nie może być uznany za niezgodny z regulaminem. Równie dobrze Przewodniczący Komisji mógłby poddać pod głosowanie Komisji w pierwszej kolejności swoją ocenę (jako członka Komisji) lub wybrać dowolną inną wartość, którą następnie poddawałby pod głosowanie komisji, tak długo, aż dla określonej wartości uzyskałby wymaganą większość głosów.

Co istotne, WSA wskazał wprawdzie, że taka procedura "budzi wątpliwości" ale w konkluzji wskazał na konieczność ustalenia znaczenia takiego sposobu głosowania dla wyniku postępowania.

Organ wskazał, że ten sposób głosowania nie miał wpływu na wynik kandydatów, albowiem ten ustalany był w drodze głosowania nad propozycją oceny a nie w wyniku działań matematycznych. Stąd komisja (nie będąc do tego zobligowana) nie sporządzała nawet żadnych protokołów z ocen wystawianych przez poszczególnych członków Komisji, jako że ich indywidualne oceny nie stanowią oceny Komisji.

Taka sama ocena została zastosowana przez Komisje egzaminacyjne w stosunku do innych kandydatów.

Odwołanie nie zawiera jakichkolwiek argumentów wskazujących na to, że odwołujący został potraktowany przez organ, w tym Komisję rekrutacyjną i Komisje egzaminacyjne, w sposób inny niż inni kandydaci. Dodano, że wszyscy kandydaci byli oceniani przez te same komisje, w jednakowy sposób.

Niezależnie od niezasadności przedstawionego we wniosku zarzutu oraz zarzutów wobec dokumentacji (nie stanowiących zarzutu wobec decyzji) organ wskazał, że jakiekolwiek drobne uchybienia formalne związane z zawartością dokumentacji pozostają całkowicie bez znaczenia dla merytorycznej treści decyzji, a zatem bez wpływu na nią.

Skarżący nie ma możliwości zostać przyjęty do Szkoły Doktorskiej Akademii, gdyż jego merytoryczna ocena jako kandydata, w tym także na tle innych kandydatów, dokonana przez tą samą komisję działającą z zachowaniem równości szans kandydatów, wykazała, że nie uzyskał on pozytywnego wyniku egzaminu, a nadto uzyskał 15 lokatę spośród kandydatów. Gdyby zaś nawet uzyskał wynik nieco wyższy, pozwalający na uzyskanie wyniku pozytywnego, wówczas i tak nie mógłby zostać przyjęty ze względu na limit przyjęć wynoszący 6 osób. Z uwzględnieniem limitu, w roku akademickim [...] przyjęto bowiem kandydatów, z których najniższą liczbę punktów miał kandydat, który otrzymał [...] pkt. Przypomniano, że skarżący uzyskał [...] pkt, a minimalna wymagana dla uzyskania wyniku pozytywnego punktacja wynosiła [...] pkt.

Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu P. S. zarzucając naruszenie następujących przepisów:

1. Konstytucji RP :

- art. 7 poprzez naruszenie zasady praworządności nakładającej na organy władzy publicznej obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa;

art. 51 ust. 3 poprzez naruszenie zasady dostępu do urzędowych dokumentów i zbiorów danych;

- art. 78 poprzez naruszenie prawa do dwuinstancyjnego postępowania, a tym samym prawa do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, uniemożliwiając ustosunkowanie się do przyczyn decyzji w postępowaniu odwoławczym.

2. Ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce :

- art. 200 pkt. 3 poprzez brak ogłoszenia zasad rekrutacji na 5 miesięcy przed jej rozpoczęciem , a także nieopublikowanie informacji o sposobie oceny dorobku naukowego i stosowaniu średniej punktowej, co mogło mieć wpływ na wyniki postępowania, w tym wynik skarżącego

- art. 200 pkt 5 poprzez wydanie decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej bez faktycznego i prawnego uzasadnienia

3. Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (dalej zwanej p.p.s.a.] :

- art. 54 §2 poprzez nieprzesłanie do WSA kompletnych akt sprawy w związku ze skargą skarżącego z dnia 3 stycznia 2021 r., w tym list kandydatów, protokołów indywidualnych z przebiegu egzaminu, jak również uchwały dot. kwalifikacji kandydatów

- art. 153 poprzez niezastosowanie się w skarżonej decyzji do oceny prawnej zawartej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2021 r. sygn. akt IV SA/Po 149/21

4. Statutu Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. z dnia [...] czerwca 2019 r. (dalej zwanym Statutem) :

- art. §1 pkt 3 poprzez brak oparcia działań w przepisach prawa

- art. 21 pkt. 1 poprzez przekroczenie uprawnień i podważenie niezależności Senatu jako jedynego organu uczelni uprawnionego do uchylenia protokołów Komisji Rekrutacyjnej decyzją o rzekomym przeprowadzeniu ponownej oceny Skarżącego, na podstawie której została podjęta skarżona decyzja.

- art. 37 poprzez nieopublikowanie na stronie internetowej Akademii zarządzenia zawieszającego uchwałę Komisji Rekrutacyjnej celem ponownej oceny Skarżącego przez Komisję Rekrutacyjną oraz uchwały Senatu w tej sprawie

- art. 39 pkt. 3-5 poprzez pominięcie procedury uchylenia i unieważnienia decyzji Komisji Rekrutacyjnej bez której skarżona decyzja jest nieważna.

5. Regulaminu Rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej z dnia [...] kwietnia 2020 r. (dalej zwanym Regulaminem Rekrutacji) :

- §5 pkt. 6 podpunkt 3 oraz §9, pkt. 1. poprzez zaniechanie przeprowadzenia etapów konkursu i nie przeprowadzenie egzaminu przy ponownej ocenie skarżącego,

- §8, p.3 oraz p.4 poprzez ponowne przeprowadzenie oceny w ramach konkursu bez dopuszczenia skarżącego do prezentacji oraz rozmowy kwalifikacyjnej

- §10 poprzez brak sporządzenia protokołów potwierdzających ponowne przeprowadzenie egzaminu

6. Kodeksu Postępowania Administracyjnego (zwanego dalej k.p.a.) :

- art. 36 poprzez niewysłanie skarżącemu zawiadomienia o niezałatwieniu sprawy w terminie,

- art. 37 poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania,

- art. 107 § 1 pkt. 6 oraz § 3 i §4 poprzez brak wskazania w zaskarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione. Nie wskazał także dowodów, na których się oparł, ani nie podał przyczyn, dlaczego arbitralnie odmówił wiarygodności dowodom dot. spełnienia przez skarżącego tzw. kryteriów konkursowych oraz liczby przyznanych mu przez organ z tego tytułu punktów oraz poprzez odstąpienie od tak sformułowanego uzasadnienia w sprawie dotyczącej spornych interesów kandydatów do Szkoły Doktorskiej w obu decyzjach,

- art. 156 § 1 pkt 2 poprzez brak podania podstawy prawnej do przeprowadzenia ponownego procesu rekrutacyjnego skarżącego w ramach zeszłorocznego egzaminu, co było podstawą do ponownej oceny i wydania skarżonej decyzji.

Skarżący wniósł o :

1. stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P.;

2. stwierdzenie przez Sąd przewlekłości postępowania;

3. stwierdzenie przez Sąd rażącego naruszenia prawa;

4. na podstawie art. 55 p.p.s.a. wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości za niedopełnienie obowiązku przekazania kompletnych akt sprawy;

5. na podstawie art. 154 p.p.s.a. wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości organowi, za przewlekłość postępowania;

6. na podstawie art. 154 §7 przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej połowy obu grzywien. Uzasadniają to nie tylko koszty moralne i zdrowotne, ale także wysiłek skarżącego na rzecz obrony praworządności;

7. zasądzenie od organu Akademii Muzycznej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych;

8. Prowadzenie akt sprawy w formie elektronicznej.

Rektor Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasowa argumentację.

Skarżący pismem z [...].12.2021 r. doprecyzował skargę wskazując, że wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora Akademii Muzycznej nr [...] z [...] października 2021 oraz [...] z [...] września 2021.

Poinformował, że złożył już odrębny wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 p.p.s.a za nieprzekazanie skargi w terminie do sądu i zamierza wnieść odrębną skargę na przewlekłość postępowania.

Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2022 r. skarżący wskazał, że podtrzymuje skargę w zakresie doprecyzowanym pismem z dnia [...] grudnia 2021 r., tj. wnosi o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy art. 104 § 1 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego {Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm. - dalej "k.p.a.") w zw. z art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 z późn. zm. - "ustawa"), jak również Regulamin rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P., w brzmieniu ustalonym uchwałą Senatu Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. z dnia [...] kwietnia 2020 r.

Kontrolą Sądu w niniejszej sprawie objęta była decyzja Rektora Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. nr [...] z dnia [...] października 2021 r., utrzymująca w mocy decyzję Rektora Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. nr [...] z dnia [...] września 2021 r., stwierdzającą uzyskanie przez P. S. negatywnego wyniku konkursu i odmawiającą przyjęcia go do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I..J.. P. w P. w roku akademickim [...].

Ocena zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, formułowanych w stosunku do nich zarzutów musi uwzględniać treść przepisu art. 134 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle, którego Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przywołany przepis ma podstawowe znaczenie dla określenia zakresu kognicji Sądu. W jego świetle, prawem a także obowiązkiem Sądu jest dokonanie oceny zgodności z prawem zaskarżonych decyzji niezależnie od tego, czy dany konkretny zarzut został w skardze sformułowany. Oznacza to, iż Sąd nie jest związany i skrępowany sposobem sformułowania skargi, przywołanymi w niej argumentami, podnoszonymi wnioskami, zarzutami.

W tym miejscu podkreślić należy, że skarżący pismem z [...].12.2021 r. doprecyzował skargę wskazując, że wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora Akademii Muzycznej nr [...] z [...] października 2021 oraz [...] z [...] września 2021 r. Poinformował, że złożył już odrębny wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 p.p.s.a za nieprzekazanie skargi w terminie do sądu i zamierza wnieść odrębną skargę na przewlekłość postępowania. Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2022 r. skarżący wskazał, że podtrzymuje skargę w zakresie doprecyzowanym pismem z dnia [...] grudnia 2021 r., tj. wnosi o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Ustawodawca przewidział w art. 156 § 1 k.p.a. następujące przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej:

1. wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości;

2. wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;

3. decyzja dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco;

4. decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;

5. decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;

6. w razie wykonania decyzja wywołałaby czyn zagrożony karą;

7. decyzja zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.

Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd wskazuje, że postępowanie nieważnościowe polega na badaniu, czy kontrolowana decyzja jest obarczona którąś z wad opisanych w art. 156 § 1 k.p.a., nie polega zaś na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej tą decyzja. Tylko stwierdzenie wady lub wad decyzji wymienionych w zamkniętym katalogu ww. przepisu pozwala na wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Postępowanie nieważnościowe jest bowiem postępowaniem nadzwyczajnym i dla wzruszenia decyzji administracyjnej wymagane jest spełnienie ściśle określonych przesłanek wynikających z art. 156 § 1 k.p.a., w tym przesłanki rażącego naruszenia prawa. Przy rozważaniu tego, czy zachodzi przesłanka rażącego naruszenia prawa niewystarczające jest wykazanie, że doszło do oczywistego naruszenia przepisu prawa, nie mówiąc już o wykazaniu zwykłego naruszenia prawa. Z tego względu w orzecznictwie sądów administracyjnych zaostrzono kryteria, pozwalające na stwierdzenie, czy doszło do rażącego naruszenia prawa, dając tym samym pierwszeństwo stabilności obrotu prawnego. Tylko w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, możliwe jest wzruszenie zasady stabilności, pewności obrotu prawnego, wywodzonej z art. 16 k.p.a.

W tym miejscu należy przypomnieć, że pojęcie rażącego naruszenia prawa interpretowane jest jako naruszenie przepisu nie pozostawiającego wątpliwości co do jego bezpośredniego zrozumienia, jako oczywiste, wyraźne i bezsporne, jako sytuacja, w której rozstrzygnięcie zawarte w decyzji administracyjnej, dotyczące praw lub obowiązków stron postępowania, zostało ukształtowane sprzecznie z przesłankami wprost określonymi w przepisie prawa. Z rażącym naruszeniem prawa nie może być utożsamione każde, nawet oczywiste naruszenie prawa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego powszechnie przyjmuje się zatem, że rażące naruszenie prawa to takie naruszenie, które z uwagi na wywołane skutki jest jednoznaczne w znaczeniu wadliwości rozstrzygnięcia oraz tylko takie naruszenie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. W konsekwencji stwierdzenie nieważności może dotyczyć tylko przypadków ewidentnego bezprawia, którego nigdy nie można usprawiedliwiać ani tolerować (por. np. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 1098/14).

Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem przesłanek z art. 156 k.p.a. należy wskazać, że Rektor Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. jest organem właściwym (art. 156 § 1 ust. 1 k.p.a.) do wydania decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia kandydata do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I..J.. P. w P. w roku akademickim [...]. Określa to § 12 ust. 3 Regulaminu rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P., w brzmieniu ustalonym uchwałą Senatu Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. z dnia [...] kwietnia 2020 r.

Ponadto podstawa prawna decyzji istnieje i została wskazana przez organ prawidłowo, t.j. art. 104 § 1 oraz art. 107 k.p.a. w zw. z art. 200 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 z późn. zm. - "ustawa"), jak również Regulamin rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P., w brzmieniu ustalonym uchwałą Senatu Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. z dnia [...] kwietnia 2020 r. Sąd nie stwierdził również rażącego naruszenia prawa w niniejszej sprawie (art. 156 § 1 ust. 2 k.p.a.).

Decyzja nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco (art. 156 § 1 ust. 3 k.p.a.), nie została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 ust. 4 k.p.a.), nie była niewykonalna w dniu jej wydania (art. 156 § 1 ust. 5 k.p.a.), jej wykonanie nie wywołałoby czynu zagrożonego karą (art. 156 § 1 ust. 6 k.p.a.).

Nie stwierdzono także, żeby decyzja zawierała wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa (art. 156 § 1 ust. 7 k.p.a.).

Sąd wskazuje również, że w niniejszej sprawie zapadł uprzednio wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 24.06.2021 r., sygn. akt IV SA/Po 149/21. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Z uwagi na szczególną specyfikę niniejszej sprawy należało ocenić, czy organ nie dopuścił się naruszenia prawa w związku z zakresem realizacji wskazań ww. wyroku.

Sąd w ww. wyroku wskazał, że: "z akt sprawy nie można wywieść, czy: na stronie internetowej Akademii Muzycznej w P. opublikowano listy niezbędnych dokumentów, które należało przedłożyć wraz z wnioskiem konkursowym do Szkoły Doktorskiej (zgodnie z § 7 ust. 1 Regulaminu rekrutacji) wraz z dowodem, że faktycznie lista taka została upubliczniona na stronie internetowej uczelni przed rozpoczęciem konkursu, dowodu przekazania skarżącemu informacji o poszczególnych etapach konkursu (zgodnie z § 7 ust. 4 Regulaminu rekrutacji), odrębnego protokołu indywidualnego Komisji rekrutacyjnej dotyczącego skarżącego z przebiegu postępowania rekrutacyjnego w ramach konkursu do Szkoły Doktorskiej (zgodnie z § 10 ust. 3 i 4 Regulaminu). Brak powyższych dokumentów w aktach sprawy oraz lakoniczność wydanych decyzji powodują, że Sąd nie ma możliwość dokonania oceny prawidłowości przeprowadzenia postępowania konkursowego. Sąd nie może bowiem bazować na opinii sporządzonej już po zakończeniu postępowania konkursowego oraz na lakonicznej decyzji Rektora, która odsyła dodatkowo do powyższej opinii. Wyjaśnienia wymagało również, czy określenie innego sposobu głosowania niż przewidziany w regulaminie mógł wpływać na wynik sprawy.".

Sąd w ww. wyroku wskazał również, że "Kwestią budzącą wątpliwości jest również kwestia punktacji, którą ustalono jako wyciągnięcie średniej punktowej przy odrzuceniu dwóch skrajnych ocen. Takie działanie jest dopuszczalne, jednak musiałoby zostać wprost określone w Regulaminie. Tymczasem w § 9 ust. 1 Regulaminu wskazano, że Komisja przeprowadzająca dany egzamin w ramach konkursu przyznaje Kandydatowi od 0 do 25 punktów w ramach każdego przeprowadzanego etapu konkursu, a zgodnie z ust. 2 wynikiem Kandydata w postępowaniu rekrutacyjnym jest suma punktów uzyskanych w poszczególnych etapach konkursu, przy czym dla uzyskania pozytywnego wyniku konkursu konieczne jest uzyskanie łącznie co najmniej 63 punktów, przy czym nie mniej niż 21 punktów z każdego etapu konkursu (§ 9 ust. 3 Regulaminu). A więc Regulamin nie przewidywał możliwości odrzucania skrajnych ocen, co może również stanowić działanie nieprawidłowe, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie sposób bowiem ocenić, czy w sytuacji, która miała miejsce w niniejszej sprawie odrzucenie tych ocen nie zmieniało w uzyskanej przez skarżącego punktacji."

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie organ ponownie rozpoznając sprawę zrealizował powyższe wskazania.

W zaskarżonej decyzji organ wskazał, że pod głosowanie komisji w pierwszej kolejności poddawany był wynik stanowiący średnią punktów przyznawanych przez członków komisji z wyłączeniem punktów skrajnych, a następnie Komisja głosowała nad określoną punktacją.

W ocenie Sądu istotne znaczenie ma fakt, że komisja głosowała w dwóch etapach (najpierw każdy członek komisji przyznawał z osobna punktację, z której średnia po odrzuceniu skrajnych ocen była następnie poddawana pod głosowanie wszystkich członków komisji). Ocena Kandydata odbywała się w drodze głosowania przez wszystkich członków Komisji nad określona punktacją. Należy więc uznać, że odrzucanie skrajnych ocen było tak naprawdę sposobem ustalenia przez Komisję końcowej oceny, nad którą głosowali wszyscy jej członkowie. Zgodnie § 9 ust. 1 Regulaminu wskazano, że Komisja przeprowadzająca dany egzamin w ramach konkursu przyznaje Kandydatowi od 0 do 25 punktów w ramach każdego przeprowadzanego etapu konkursu, a zgodnie z ust. 2 wynikiem Kandydata w postępowaniu rekrutacyjnym jest suma punktów uzyskanych w poszczególnych etapach konkursu, przy czym dla uzyskania pozytywnego wyniku konkursu konieczne jest uzyskanie łącznie co najmniej 63 punktów, przy czym nie mniej niż 21 punktów z każdego etapu konkursu (§ 9 ust. 3 Regulaminu). Biorąc pod uwagę wyjaśnienia organu należało uznać, że skoro cały skład Komisji głosował nad konkretną punktacją, to było to zgodne z ww. zapisami Regulaminu i nie stanowiło jego naruszenia określenie tej konkretnej punktacji, poprzez odrzucenie skrajnych ocen dwóch członków Komisji. Końcowa ocena była poddana pod głosowanie przez cały skład Komisji (głosowały również osoby, których skrajne oceny punktowe odrzucono), więc takie działanie należy uznać za sprawiedliwe i zgodne z Regulaminem.

W odniesieniu do informacji o tym, czy na stronie internetowej Akademii Muzycznej w P. opublikowano listy niezbędnych dokumentów, które należało przedłożyć wraz z wnioskiem konkursowym do Szkoły Doktorskiej, należy wskazać, że organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że zasady rekrutacji do otwartej później szkoły doktorskiej Akademii zostały uchwalone w postaci Regulaminu rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Akademii Muzycznej im. I.. J.. P. w P., w brzmieniu ustalonym uchwałą Senatu Akademii Muzycznej im. I. J. P. w P. z dnia [...] kwietnia 2020 r. (dalej odpowiednio "Regulamin") i podane do publicznej wiadomości w dniu [...] kwietnia 2020 r. - w terminie wynikającym z przepisów Ustawy.

Organ wskazał, że "z uwagi na fakt, że powyższe miało miejsce przeszło półtora roku temu, w międzyczasie miała zaś miejsce kolejna rekrutacja do szkół doktorskich Akademii obecnie nie jest możliwe odtworzenie ponad wszelką wątpliwość dokładnej daty pierwszej publikacji uchwały. O ile bowiem data jej podjęcia - z uwagi na formalne protokołowanie obrad senatu Akademii jest pewna ([...] kwietnia 2020 r.), o tyle data publikacji samego regulaminu na stronie internetowej Akademii miała miejsce najpóźniej w dniu [...] maja 2020 r., gdy miało miejsce zamieszczenie treści uchwały na stronie BIP Uczelni."

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że ww. uchybienie teoretycznie mogło mieć wpływ na ocenę kandydata. Skarżący podnosił co prawda, że wpływ na jego ocenę miał brak przedstawienia przez niego dorobku naukowego, który nie był wymagany. Z opinii Komisji Rekrutacyjnej (dokument, który nie był przewidziany zarówno przepisami ustawy, jak i Regulaminu) datowanej na dzień 01 grudnia 2020 r. (a więc datowana już po zakończeniu postępowania konkursowego) wynika, że na ocenę przyznaną w I etapie miały wpływ m.in. naukowe/badawcze osiągnięcia kandydata, chociaż obowiązek przedłożenia tego typu dokumentacji nie został wskazany w załączniku nr [...] do Regulaminu, gdzie zamieszczono wzór wniosku o przyjęcie do Szkoły Doktorskiej.

Niemniej należy mieć na uwadze, że w trakcie całego postępowania kandydat nie wskazał na żadne osiągnięcia naukowe i badawcze, które mogłyby mieć wpływ na jego ocenę. Gdyby kandydat chciał wykazać się swoimi osiągnięciami i dorobkiem naukowym, miał ku temu możliwość podczas ponownego rozpoznawania jego sprawy przez organy uczelni. Ponadto istotny jest fakt, że kandydat dokumenty rekrutacyjne złożył w terminie, a z okoliczności sprawy nie wynika, że ewentualne uchybienia w zakresie daty publikacji informacji o konkursie, jego zasadach i wymaganych dokumentach miały wpływ na jego ocenę. To na skarżącym ciążył obowiązek ewentualnego wykazania, że z uwagi na zbyt późną informację o konkursie lub brak informacji o wymaganych dokumentach dot. szczególnych osiągnięć nie mógł on ich odpowiednio zaprezentować. Kandydat zarówno w toku postępowania przed wydaniem ww. wyroku, jak i w postępowaniu po jego wydaniu nie przedstawił takich okoliczności, które można byłoby uznać za okoliczności mające rzeczywisty wpływ na jego końcową ocenę w postępowaniu konkursowym.

Sąd w wyroku IV SA/Po 149/21 wskazał też, że "Brak powyższych dokumentów w aktach sprawy oraz lakoniczność wydanych decyzji powodują, że Sąd nie ma możliwość dokonania oceny prawidłowości przeprowadzenia postępowania konkursowego. Sąd nie może bowiem bazować na opinii sporządzonej już po zakończeniu postępowania konkursowego oraz na lakonicznej decyzji Rektora, która odsyła dodatkowo do powyższej opinii."

Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że po ww. wyroku w aktach sprawy pojawiły się protokoły z posiedzenia Komisji egzaminacyjnej w trzech etapach konkursu. Protokoły te noszą datę [...].09.2021 r. i odnoszą się do konkursu przeprowadzonego w okresie od [...] do [...] października 2020 r. Jest to działanie dość kuriozalne i dowodzi, że w trakcie przeprowadzania konkursu nie sporządzono protokołów indywidualnych wymaganych przez regulamin (§ 10 ust. 3 Regulaminu), niemniej należy mieć na uwadze, że ww. brak formalny był tak naprawdę nieusuwalny i skoro protokoły nie zostały sporządzone bezpośrednio po konkursie, to organ nie miał innej możliwości uzupełnienia tego braku, jak sporządzenie protokołów post factum. Istotne jest jednak to, że w protokołach tych komisja potwierdziła pierwotną ocenę kandydata.

Należy wskazać, że orzecznictwo sądów administracyjnych zauważa, iż decyzja organów uczelni, w kontekście wyrażonej w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych, nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej, odnosząc to także do decyzji rekrutacyjnych na studia doktoranckie. Sąd podziela stanowisko wskazane przez organ w zakresie tego, że w omawianym przypadku nie mamy do czynienia z działaniem organu w ramach uznania administracyjnego, lecz na podstawie opinii będącej wyrazem profesjonalnej, choć subiektywnej oceny kompetentnego w danej kwestii grona osób.

Sąd wskazuje, że każdy zasługuje na równe i sprawiedliwe traktowanie, a procedura konkursowa i jej przebieg powinna być w największym możliwym stopniu transparentna. W niniejszej sprawie mimo pewnych uchybień proceduralnych (w zakresie protokołów indywidualnych kandydata, braku potwierdzenia daty publikacji informacji o konkursie na stronie internetowej uczelnie, braku wskazania konieczności przedłożenia dokumentów potwierdzających szczególne osiągnięcia kandydata i jego dorobek naukowy) nie sposób uznać, że w okolicznościach tej sprawy kandydat nie został oceniony w sposób rzetelny. Nie sposób też wyprowadzić wniosku, który pozwalałby na przyjęcie, że gdyby ww. uchybienia proceduralne (które w zasadzie są nieusuwalne post factum) nie wystąpiły, to ocena końcowa kandydata byłaby wyższa.

Należy wskazać, że uzyskanie pozytywnego wyniku konkursu zgodnie z § 9 ust. 3 Regulaminu, wymagało z kolei uzyskania łącznie co najmniej 63 pkt, przy czym nie mniej niż 21 pkt z każdego z etapów konkursu. Bezsporne pozostaje, że skarżący nie uzyskał powyższego wyniku punktowego i w związku z powyższym nie mógł być brany pod uwagę przy ustalaniu listy przyjętych kandydatów. Co więcej, ostatni kandydat, który w związku z limitem przyjęć został przyjęty do szkoły doktorskiej uzyskał (w tym samym postępowaniu) 66,35 pkt, a między tym kandydatem, a Skarżącym na liście uszeregowanej zgodnie z uzyskaną punktacją było jeszcze 8 kandydatów. Brak jest okoliczności (kandydat takich okoliczności nie wykazał), które mogłyby wykreować szansę kandydata na uzyskanie wyższej oceny. Istotne jest również, że rok akademicki [...] już się zakończył, a rozpoczął się kolejny rok akademicki [...]. Na studia doktoranckie przyjęto 6 osób. W niniejszej sprawie ewentualne powtórzenie procedury konkursowej (mimo braku przesłanek do tego) byłoby w ocenie Sądu działaniem niesprawiedliwym i szkodliwym, ponieważ zakończona już procedura konkursowa niesie ze sobą w pewnym sensie nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki organizacyjne po stronie uczelni, jak i organizacyjno – życiowe po stronie przyjętych kandydatów.

Nie można jednak z powyższego twierdzenia wyprowadzać zasady ogólnej, ponieważ podczas każdej procedury konkursowej należy rzetelnie ocenić wszystkich kandydatów, według tych samych zasad i kryteriów. Specyfika niniejszej sprawy, jej okoliczności i stan faktyczny doprowadziły Sąd do wniosku, że zaistniałe uchybienia nie wpłynęły na ostateczny wynik postępowania konkursowego. Wniosek ten Sąd uznaje za logiczny i uzasadniony, przy zastrzeżeniu, że taka ocena Sądu opierała się przede wszystkim na kontroli przeprowadzonej procedury w oparciu m.in. o Regulamin i wskazania wyroku o sygn. akt IV SA/Po 149/21. Trzeba przy tym podkreślić, że specyfika oceny merytorycznej oceny predyspozycji i zdolności artystycznych kandydatów należy wyłącznie do wykwalifikowanej kadry uczelni wyższej i wymyka się spod kontroli Sądu.

Podsumowując Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Przeprowadzona analiza okoliczności sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, że nie wystąpiły także przesłanki do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.