Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1447/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia opłaty od skargi
Powołane przepisy: article: Art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Krakowie odrzucił skargę K. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego, z powodu jej nieopłacenia.

Wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2012 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego zostało wysłane na adres lokalu, który zajmuje wraz matką G. S., jednakże zarówno w tamtym okresie, jak i w chwili obecnej, czasowo przebywa pod innym adresem ze względu na powstały pomiędzy nim a matką konflikt. W związku z powyższym nie miał możliwości odbioru kierowanej do niego korespondencji, a matka skarżącego będąca osobą w podeszłym wieku, o złym stanie zdrowia i po przebytym udarze, nie odbierała sądowych wezwań. Nie informowała też skarżącego o korespondencji z sądu. Skarżący zaznaczył, że dowiedział się o fakcie uchybienia terminu do wniesienia opłaty od skargi dopiero w dniu 19 kwietnia 2012 r. kiedy to matka skarżącego przekazała mu postanowienie sądu w przedmiocie odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej

w skrócie p.p.s.a.), przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu.

W myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody powinny wskazywać na obiektywne, niezależne

od strony przyczyny uchybienia terminu. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, wskazano,

że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

W świetle powyższych uwag Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał przesłanek, które uprawdopodabniałyby brak jego winy w uchybieniu terminu

do uiszczenia wpisu.

Podana przez skarżącego okoliczność, że czasowo przebywał pod innym adresem i w związku z tym nie miał możliwości odbioru kierowanej

do niego korespondencji do takich przesłanek nie należy.

Zdaniem Sądu nie można uznać, że strona wykazała się w tym przypadku należytą starannością w dbaniu o własne interesy.

Po pierwsze, o nakazie wynikającym z art. 70 § 1 p.p.s.a., stanowiącym,

że strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby, a także, iż w razie zaniedbania tego obowiązku, zgodnie z treścią § 2 art. 70 p.p.s.a., pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany, skarżący został pouczony przy pierwszym doręczeniu. Pouczenie

o treści art. 70 § 1-2 p.p.s.a. może zostać dokonane także w piśmie, które zostało doręczone w trybie zastępczym, tak jak w niniejszym przypadku (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 855/11; LEX nr 1103046).

Po drugie, fakt czasowego przebywania w innym miejscu nie może ekskulpować skarżącego i nie jest równoznaczny ze zmianą miejsca zamieszkania,

co w konsekwencji powoduje, że art. 73 p.p.s.a., miał w tym wypadku zastosowanie (por. postanowienie NSA z 19maja 2011 r., sygn. akt II OSK 731/11, LEX nr 1081873).

Zgodnie bowiem z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma

wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się

w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura

lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa

w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma

w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia

o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.).

Skoro skarżący nie powiadomił Sądu o nowym adresie do korespondencji

i nie zmienił adresu zamieszkania, wezwanie do uiszczenia wpisu skierowane

pod znany Sądowi adres zamieszkania skarżącego, w sytuacji niemożności doręczenia go osobiście adresatowi, należało uznać za skutecznie doręczone zastępczo w rozumieniu art. 73 § 1 – 3 p.p.s.a., zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżący

o okoliczności konfliktu z matką, również nie informował dotychczas Sądu, a czyni to dopiero we wniosku o przywrócenie terminu i na użytek tego wniosku oraz na obecnym etapie postępowania.

Tym samym uznać należało, że brak dołożenia należytej przez skarżącego staranności poprzez niezapełnienie możliwości odbioru przez niego osobiście pism sądowych na czas jego przebywania w innym niż miejsce zamieszkania miejscu,

nie może być rekompensowany wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej.

Nie zachodzą zatem, w ocenie Sądu, przesłanki warunkujące przywrócenie skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.