Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 347/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2014 r. zażalenia R.K. z dnia 21 listopada 2014 r. w sprawie ze skargi S. F.Z.w B., S.F. Z. w B. w likwidacji, S. Z.Z. B., F.T. U.Ś. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie ,


UZASADNIENIE

W dniu 05 marca 2014 r. S.F. Z. w B., S.F. Z. w B. w likwidacji, S. Z. Z. B., F. T. U. Ś. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...]w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. S.F. Z. w B., S.F. Z. w B. w likwidacji, S. Z. Z. B., F. T. U. Ś. wniosły o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w Białymstoku od orzekania w niniejszej sprawie.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r. tutejszy Sąd oddalił wniosek

o wyłączenie sędziów i referendarzy.

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie na ww. postanowienie.

W dniu 18 września 2014 r. R. K. złożył zażalenie na postanowienie

z dnia 26 sierpnia 2014 r.

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie na ww. postanowienie.

W związku z pismem R.K., przesłanym do Sądu w dniu 13 listopada 2014 r. zarządzeniem z dnia 21 listopada 2014 r. wezwano ww. do sprecyzowania charakteru ww. pisma pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania.

W dniu 21 listopada 2014 r. R. K. złożył zażalenie na postanowienie

z dnia 6 listopada 2014 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2014 r. wezwano R. K. do nadesłania pisma zawierającego zażalenie w takiej formie, aby możliwe było odczytanie czy pismo spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. (a w szczególności czy zawiera oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści wniosku strony) oraz aby możliwe było dołączenie tego pisma do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów) oraz złożenia 10 egzemplarzy czytelnych odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Wezwanie do wyjaśnień oraz do uzupełnienia braków formalnych zostało skutecznie doręczone R. K.w dniu 12 grudnia 2014 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru k. 155). Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia mijał zatem w piątek 19 grudnia 2014 r.

W dniu 16 grudnia 2014 r. R.K. złożył pismo, w którym oświadczył, że "pisma są już w aktach w czytelnej formie" oraz, że "jeżeli sąd nie rozumie treści jego pism powinien przyznać bezpłatną pomoc adwokata lub radcy prawnego z urzędu,

z uwagi na nieporadność wnioskodawcy". Nie złożył natomiast 10 egzemplarzy odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem, w takiej formie aby możliwe było odczytanie jego treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ), dalej w skrócie p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przypadku nieuzupełnienia lub niepoprawnienia zażalenia przepisy szczególne,

tj. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zamiast rygoru pozostawienia pisma bez rozpoznania wprowadzają rygor odrzucenia zażalenia.

W niniejszej sprawie zażalenie R. K. z dnia 21 listopada 2014 r. nie spełnia warunków formalnych zażalenia oraz jest nieczytelne, w związku z czym nie spełnia także podstawowych wymogów pisma procesowego, dlatego jego autor został wezwany do sprecyzowania tego zażalenia i uzupełnienia jego braków formalnych pod rygorem jego odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie tutejszego Sądu, Skarżący w dniu 16 grudnia 2014 r. złożył pismo wskazując ponownie, że "pisma są już w aktach w czytelnej formie" oraz, że "jeżeli sąd nie rozumie treści jego pism powinien przyznać bezpłatną pomoc adwokata lub radcy prawnego z urzędu, z uwagi na nieporadność wnioskodawcy". R.K. nie złożył natomiast 10 egzemplarzy odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem,

w takiej formie aby możliwe było odczytanie jego treści.

W związku z tym, że R. K. nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 25 listopada 2014 r. i nie uzupełnił braków zażalenia z dnia 21 listopada 2014 r., Sąd nie mógł nadać zażaleniu dalszego biegu i dlatego podlegało ono odrzuceniu.

Należy też zaznaczyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 1230/13 (dostępne

w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl), odrzucił zażalenie R. K., gdyż nie spełniało warunków formalnych zażalenia oraz było nieczytelne, a w związku z czym nie spełniało także podstawowych wymogów pisma procesowego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji