Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 190/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.67, art. 252 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 305
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - t.j.
article: art. 90 ust. 4
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska Sędzia WSA Bolesław Stachura Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Furtak-Biernat po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 maja 2023 r. sprawy ze skargi M. S.-B. organ prowadzący Niepubliczne Przedszkole Integracyjne "[...] w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę za 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 26 stycznia 2022 r. SKO/KD/503/4246/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z 9 września 2021 r. znak: SE.3026.22.2018.4/8 określającą wysokość dotacji oświatowej podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy [...] przez Przedszkole Integracyjne "T. P." w S. (dalej "Przedszkole") za 2016 r. w kwocie [...]zł jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami naliczonymi od zaległości podatkowej.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Kolegium wskazało art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 poz. 735; dale "K.p.a."), art. 252, 60, 61 i 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 305, ze zm.; dalej "u.f.p."), art. 90 ust. 3 d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2015 r., poz. 2156; dalej "u.s.o."), art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej "p.p.s.a.").

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, postępowanie w sprawie wydania decyzji o zwrocie części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem zostało wszczęte przez organ I instancji podaniem z 3 lipca 2018 r. Organ wyjaśnił, że w związku z wniesieniem skargi przez stronę z datą wpływu do Kolegium 25 kwietnia 2019 r. i wyrokiem WSA w Szczecinie z 2 października 2019 r. I SA/Sz 443/19, który wpłynął do Kolegium 12 grudnia 2019 r. ze stwierdzeniem jego prawomocności, na podstawie odpowiednio stosowanego art. 70 par. 6 pkt 2 i par. 7 pkt 2 Ordynacji podatkowej uległ przedłużeniu termin przedawnienia dotacji podlegającej zwrotowi.

Kolegium wskazało, że w wyroku I SA/Sz 443/19, który jest wiążący w sprawie, WSA w Szczecinie stwierdził, że prawidłowa jest ocena dokonana przez organy w odniesieniu do wydatków związanych z używaniem samochodu, usługami księgowymi i prawnymi, oraz wydatków na reklamę, wydatków na żywienie dzieci, na zakup materiałów i usług budowlanych, jako niezwiązanych z bieżącą działalnością przedszkola. Prawidłowe, zdaniem sądu, było oparcie się w zakresie wydatków na wyżywienie dzieci na postanowieniach statutu bez uwzględnienia jego zmian wynikających z uchwał Rady Przedszkola złożonych w toku kontroli. Sąd stwierdził, że w odniesieniu do zakupów materiałów i usług budowlanych organ I instancji przedstawił szczegółowe ustalenia w tym zakresie, w tym dotyczące przedmiotu, rodzaju i zakresu robót budowlanych, przy czym ustalenia te zostały oparte m.in. w oparciu o wyniki oględzin lokali. W odniesieniu do najmu lokalu i wydatków na zakup materiałów budowlanych, celowe jest zdaniem Sądu, ustalenie daty sporządzenia wydruków ze strony internetowej dotyczących tego lokalu w sytuacji usunięcia informacji z Internetu. Sąd nie kwestionuje przy tym, że używanie lokalu do innej działalności ma znaczenie przy ocenie zasadności wydatkowania na niego dotacji oświatowej.

Kolegium stwierdziło, że WSA w Szczecinie w wiążącym w sprawie wyroku wskazał, iż na podmiocie dotowanym spoczywa obowiązek udokumentowania wszelkich wydatków w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że służyły one celowi, na jaki były przeznaczone. Organ ocenia dany wydatek w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w szczególności przedstawione przez stronę.

Kolegium wskazało, że oparło się na dokumentach zgromadzonych w sprawie. Ponadto wystąpiło do strony o przedstawienie dokumentów potwierdzających wydatkowanie dotacji zgodnie z jej celem. Strona nie złożyła oczekiwanych dokumentów.

Według Kolegium organ I instancji w prowadzonym przez siebie postępowaniu przyjmował i ustosunkowywał się do wszystkich dokumentów, zarówno tych uzyskanych podczas kontroli, jak również składanych przez stronę w postępowaniu administracyjnym. Kolegium umożliwiło stronie przedstawienie dokumentów dowodzących wydatkowania dotacji zgodnie z jej przeznaczeniem. Spełnione tym zostało zalecenie sądu z wyroku I SA/Sz 443/19.

Organ wyjaśnił, że w sytuacji rozstrzygania o zwrocie dotacji w oparciu o dokumenty, bezprzedmiotowe było przeprowadzanie w sprawie dowodu z zeznań strony. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalał na ocenę zasadności wydatkowania dotacji Niezasadny był także wniosek strony o przeprowadzenie rozprawy.

Mając na uwadze zalecenia WSA w Szczecinie, Kolegium podjęło się rozpoznania sprawy zwrotu dotacji w oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty w zakresie dotacji, które organ I instancji uznał za wydatkowane niezgodnie z przeznaczeniem:

- [...] zł z faktur z 12 miesięcy 2016 r. za usługi księgowe,

- [...] zł dotyczące eksploatacji samochodu o numerze rejestracyjnym [...], w tym z faktur za przeglądy, leasing, ubezpieczenie, serwis, wymianę opon ([...] zł) oraz za paliwo ([...] zł),

- [...] zł, to jest koszt najmu lokalu przy ul. [...]/l w S. i bieżące opłaty związane z tym lokalem,

- [...] zł z faktury nr [...]/2016 z dnia 26 lutego 2016r. za wykonanie instalacji tryskaczowej w suficie podwieszanym oraz systemu sygnalizacji pożaru,

- [...] zł z faktur za reklamę i promocję,

- [...] zł z faktur na wyżywienie dzieci,

- [...] zł na zakup książek o tematyce np. o terapii par,

- [...] zł na szkolenie dotyczące transformacji edukacji w Polsce,

- [...] zł wydatkowane na szkołę prowadzoną przez stronę, a nie na przedszkole,

- [...] zł związaną z leasingiem pojazdu nr rejestracyjny [...],

- [...] zł, która wynika z korekty faktury,

- [...] zł bez pokrycia w dokumentach,

łącznie [...] zł.

Kolegium wskazało, że dotacje podlegają zwrotowi jeśli nie zostały wykorzystane stosownie do obowiązującego w 2016 r. art. 90 ust. 3 d u.s.o.

Kolegium stwierdziło, że kwota [...]zł wynikająca z faktur z 12 miesięcy 2016 r. wystawianych za usługi księgowe, stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, bowiem wydatki na obsługę księgową były pokrywane w całości z dotacji, podczas gdy z treści faktur i z treści umowy z 2 listopada 2011 r. zawartej z Kancelarią Księgową (par. 2 ust. 2 i 3 umowy) wynika, że obsługa księgowa dotyczyła pełnego zakresu działalności gospodarczej prowadzonej przez stronę. Pomimo wezwania strona nie przedstawiła podziału wydatków z uwzględnieniem części wydatków dotyczących prowadzonego przedszkola. Nie przedstawiła także innych dokumentów, z których wynikałoby, że w zakresie innych działalności, to jest szkoły czy ośrodka terapii, prowadzona jest odrębnie obsługa księgowa. Powodem uznania dotacji w tej części za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem było ustalenie, że strona nie udokumentowała kwoty wydatkowanej na usługi księgowe związane z przedszkolem, w związku z łącznym opłacaniem usługi księgowej dotyczącej przedszkola, a także innej działalności prowadzonej przez stronę. Z dotacji oświatowej nie można finansować wydatków przeznaczonych na obsługę administracyjno-księgowo-kadrową, które obciążają podmiot prowadzący szkołę i nie są bezpośrednio związane z realizacją celów oświatowych. Strona poprzez nie wykazanie w jakiej części wydatki na obsługę księgową dotyczą działalności oświatowej Przedszkola, nie udokumentowała przez to, jaka część dotacji wydatkowana była na cel oświatowy. Organ zauważył, że kwestia zwrotu dotacji wydatkowanej na usługi księgowe została także przesądzona w wiążącym w sprawie wyroku WSA w Szczecinie.

Odnośnie do kwoty [...]zł dotyczącej eksploatacji samochodu o numerze rejestracyjnym [...], w tym wynikająca z faktur za przeglądy, leasing, ubezpieczenie, serwis, wymianę opon ([...] zł) oraz z faktur za paliwo ([...] zł), organ wskazał, że stanowi ona dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, gdyż treść faktur, w szczególności miejsca i daty wystawienia faktur za paliwo, wskazują na to, że samochód mógł był wykorzystywany do transportu dzieci pomiędzy Przedszkolem w S. , a Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną w S., ale w przeważającej mierze był wykorzystywany do celów prywatnych, w tym wyjazdów na wypoczynek (Niemodlin) oraz do celów działalności prowadzonej przez stronę. Wskazują na to krótkie okresy pomiędzy datami wystawienia faktur, np. 10 i 12 października 2016 r., 13 i 15 listopada 2016 r., czy nawet tego samego dnia - 5 maja 2016 r., czy 26 sierpnia 2016 r. o godzinie 13 w S. i 14.35 w S.. Można z nich także domniemywać, że wydatki dotyczą eksploatacji więcej niż jednego samochodu. Organ zaznaczył, że strona nie przedstawiła ewidencji przebiegu pojazdu, a ponadto do przewożenia dzieci wynajmowane były taksówki oraz autokary, a posiłki przywożone były przez firmę cateringową. Analiza treści faktur, ich miejsc i dat wystawienia, w połączeniu z okolicznością wynajmowania taksówek oraz autokarów (faktury za usługi autokarowe), przywożenia posiłków przez firmę cateringową, a także nie przedstawieniem przez stronę ewidencji przebiegu pojazdu, czy też innych dokumentów, które dowodziłyby wykorzystywaniu pojazdu do prowadzonej działalności oświatowej przez Przedszkole, dowodzi braku podstaw do zakwalifikowania wydatków na samochód jako zgodnych z celem udzielonej dotacji. Wydatki na samochód nie mogą być pokryte z dotacji, gdyż strona nie udokumentowała tego, że samochód ten był wykorzystywany na cele działalności oświatowej prowadzonej przez Przedszkole. Ponadto wydatki z dotacji na samochód zostały zaaprobowane przez WSA w Szczecinie w wiążącym wyroku jako podlegające zwrotowi.

Odnośnie do kwoty [...]zł, tj. kosztu najmu lokalu przy [...] w S. i bieżących opłaty związanych z tym lokalem pokrytych z dotacji, organ orzekł, że podlega ona zwrotowi, gdyż zgodnie z umową najmu z 1 sierpnia 2013 r. lokal został wynajęty przez M. S. - B. na prowadzenie działalności gospodarczej - usługi. Nie zgłoszono tego miejsca do ewidencji placówek oświatowych i nie wykazano, aby lokal spełniał warunki wymagane przy placówkach oświatowych. Organ I instancji zaznaczył, że nie uwzględnił złożonego w trakcie kontroli aneksu nr [...], gdyż nie zawiera on daty. Zgodnie z zaleceniem WSA w Szczecinie organ wskazał, że ustalił na podstawie danych z Internetu z dostępem 9 października 2017 r., że na stronie [...] znajdowały się informacje o prowadzeniu przez stronę w lokalu działalności gospodarczej, w postaci terapii - integracji sensorycznej. Organ uznał, iż brak jest uzasadnienia, by najem lokalu tylko częściowo wykorzystywanego na potrzeby Przedszkola traktować jako zadanie organu prowadzącego wynikające z przepisu art. 5 ust. 7 pkt 1 u.s.o. Zgodnie z par. 2 ust. 1 umowy z 1 sierpnia 2013 r. przedmiotem umowy był lokal użytkowy z przeznaczeniem na działalność gospodarczą - usługi. Przedstawiony sposób określenia wykorzystania wynajmowanego lokalu organ zestawił z umowami z 19 czerwca 2012 r. i z 25 sierpnia 2014 r. i ocenił, że strona ma doświadczenie w zawieraniu umów najmu i, jeśli taka jest jej wola, zawiera w nich oświadczenie, że wynajmowana nieruchomość będzie służyć prowadzeniu Przedszkola. Znajdujący się w aktach sprawy protokół kontroli Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. S., w którym znalazł się zapis o tym, że dodatkowo indywidualne zajęcia terapeutyczne dla dzieci niepełnosprawnych odbywają się w odrębnym lokalu w S. przy [...] nosi datę z 2015 r., nie dotyczy kontroli w lokalu i zawiera stwierdzenie o zajęciach terapeutycznych w lokalu, a nie o prowadzeniu w nim Przedszkola. Ponadto w aktach znajduje się oświadczenie strony z 4 października 2017 r. wskazujące na par. 62 statutu o posiadaniu przez Przedszkole w celu realizacji jego zadań 2 sal w odrębnym lokalu. Jednakże, organ zweryfikował także powszechnie dostępne dane co do sposobu korzystania z powyższego lokalu oraz dostrzegł, że nie określono pisemnie zasad ponoszenia kosztów pomiędzy podmiotami funkcjonującymi jednocześnie w lokalu - to jest ośrodka terapii, Szkoły i Przedszkola prowadzącego zajęcia terapeutyczne dla niepełnosprawnych dzieci, co wyklucza możliwość rzetelnej weryfikacji oceny wzajemnych rozliczeń. Organ wyjaśnił także, że faktury numer od [...] do [...] zostały opłacone z dotacji na inny podmiot niż Przedszkole, to jest P.-A. S. P. "T. A." w S. .

Odnośnie do kwoty [...]zł z faktury nr [...] z 26 lutego 2016 r. za wykonanie instalacji tryskaczowej w suficie podwieszanym oraz systemu sygnalizacji pożaru, organ ocenił że podlega ona zwrotowi, ponieważ wykonanie prac spowodowało ulepszenie w wynajmowanym, a więc niestanowiącym własności strony budynku, przez co nie może zostać uznane z wydatek bieżący placówki oświatowej, o którym stanowi prawo oświatowe. Organ wskazał, że wydatki z dotacji na materiał i usługi budowlane zostały zaakceptowane przez WSA w Szczecinie jako podlegające zwrotowi.

Organ uznał za podlegającą zwrotowi kwotę [...]zł z kilku faktur dokumentujących wydatki na reklamę i promocję, gdyż nie są to wydatki związane z procesem kształcenia. Organ wskazał, że rozstrzygniecie w tej części zostało zaaprobowane przez WSA w Szczecinie w wiążącym wyroku.

Organ uznał za podlegającą zwrotowi kwotę [...]zł z faktur na wyżywienie dzieci, gdyż z par. 74 ust. 7 statutu Przedszkola wynika, że z czesnego wpłacanego przez rodziców pokrywane są koszty wyżywienia dzieci. Uwzględnienie wydatków na wyżywienie z dotacji powodowałoby podwójne finansowanie tychże. Ponadto w statucie określono zasady płatności stosownej opłaty przez opiekunów na cel wyżywienia. Wydatki na posiłki nie mogły być zatem sfinansowane ze środków dotacji. Za takim wnioskiem przemawiają też pośrednio wyjaśnienia organu prowadzącego wywodzącego, że precyzyjne rozgraniczenie wydatków związanych z wyżywieniem dzieci uczęszczających do przedszkola pokrywanych z dotacji i z opłat pochodzących od rodziców nie jest w realiach działania badanej placów przedszkolnej możliwe. Według Kolegium taki brak możliwości rozgraniczenia uniemożliwia finansowanie tego rodzajów wydatków z dotacji, albowiem warunkiem uznania kosztów za kwalifikowane jest precyzyjne określenie zarówno ich wysokości jak i celu na jaki zostały wykorzystane. Kolegium wskazało, że wydatki z dotacji na wyżywienie zostały zaakceptowane przez WSA w Szczecinie jako podlegające zwrotowi.

Kolegium nie miało wątpliwości, że za wydatki niezwiązane z Przedszkolem należy uznać wydatek na zakup książek np. o terapii par, na łączną kwotę [...]zł; szkolenie na kwotę [...]zł dotyczące edukacji w transformacji edukacji w Polsce, czy [...] zł wydatkowane na Szkołę prowadzoną przez stronę, a nie na Przedszkole. To samo dotyczy kwoty [...]zł związanej z leasingiem pojazdu nr rejestracyjny [...], gdyż stanowi on samochód prywatny, a brak dowodów na to, aby wydatki te poniesione zostały na samochód o nr rejestracyjnym [...]; kwoty [...]zł, gdyż została ona wskazana w korekcie faktury, która została wykazana jako dokumentująca wydatek z dotacji, a pomimo tego nie uwzględniono korekty oraz kwoty [...]zł, gdyż brak jest dokumentów potwierdzających jej wydatkowanie. Organ wskazał, że takie dokumenty nie zostały przedstawione zarówno podczas kontroli, jak również postępowania, w tym postępowania odwoławczego, w którym Kolegium podaniem z 22 grudnia 2021 r. wezwało do złożenia dokumentów potwierdzających wydatkowanie dotacji zgodnie z jej przeznaczeniem.

M. S.-B. zaskarżyła decyzję Kolegium w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie:

- art. 7 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny przez Kolegium materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, że zakwestionowane przez Prezydenta [...] wydatki nie mogły zostać sfinansowane otrzymaną w 2016 r. dotacją oświatową, podczas gdy były to wydatki bieżące dotyczące realizacji zadań z zakresu wychowania, opieki oraz kształcenia w Przedszkolu;

- art. 75, art. 86 oraz art. 89 § 1 K.p.a. poprzez ich niezastosowanie i odmowę przeprowadzenia rozprawy administracyjnej oraz przesłuchania strony w przedmiotowej sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do zaistnienia wątpliwości w zakresie kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, podczas gdy rozprawa administracyjna oraz przesłuchanie strony mogły te wątpliwości usunąć, zwłaszcza poprzez zeznania strony odnoszące się do specyfiki działalności Przedszkola, jako placówki zapewniającej kształcenie dla uczniów z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego;

- art. 81a § 1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości na niekorzyść skarżącej, podczas gdy istniejące wątpliwości winny zostać rozstrzygnięte na korzyść skarżącej;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotne znaczenie dla wydanego rozstrzygnięcia, a mianowicie:

- art 90 ust. 3d u.s.o. w zw. z art. 5 ust. 7 u.s.o. w zw. z art. 252 ust. 1 pkt. 1 u.f.p. poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe uznanie, że wydatki sfinansowane przez skarżącą z dotacji oświatowej w 2016 r. nie należą do kategorii wydatków, które mogły zostać sfinansowane z tejże dotacji, w sytuacji gdy w rzeczywistości wszystkie poczynione przez skarżącą wydatki mieściły się w katalogu wydatków, które mogły być sfinansowane z otrzymanej przez nią dotacji oświatowej oraz miały związek z zadaniami Przedszkola.

W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Skarżąca wskazała m.in., że zadania wymienione w art. 5 ust. 7 pkt 1-4 u.s.o. miały wyłącznie charakter przykładowy. Ponadto nieodpłatne dowożenie dzieci do niepublicznej placówki oświatowej jest wydatkiem bieżącym, który jest pokrywany w związku z realizacją zadań placówki oświatowej. Dodatkowo w 2016 r. kwestie dotyczące wpisania szkoły do ewidencji szkół i placówek oświatowych regulowany był przez art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. d) u.s.o., zgodnie z którym wymagane było wyłącznie złożenie informacji o bezpiecznych i higienicznych warunkach nauki i pracy.

Skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] i umorzenie postępowania; zasądzenie od Kolegium na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez adwokata, według norm przepisanych; wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z 8 kwietnia 2022 r. skarżąca podtrzymała w całości złożoną skargę wraz ze wszystkimi wnioskami w niej zawartymi oraz wniosła o nieuwzględnienie stanowiska Kolegium zawartego w odpowiedzi na skargę.

Postanowieniem z 8 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 20 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia.

Stanowieniem z 23 września 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 20 lipca 2022 r.

Pismem z 15 lutego 2023 r. skarżąca podtrzymała w całości złożona skargę wraz z wszelkimi wnioskami w niej zawartymi oraz wiosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 8 marca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wyżej powołanych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c).

Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie organy orzekały w ramach związania, o którym mowa w art. 153 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wyrokiem z 2 października 2019 r I SA/Sz 443/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Kolegium z 11 marca 2019 r. nr SKO.Sz/503/5073/2018 oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z 28 listopada 2018 r. nr SE.3026.22.2.2018.2 w przedmiocie zwrotu dotacji m.in. za 2016 r.

W powyższym wyroku sąd wyraził ocenę prawną, że to na podmiocie dotowanym spoczywa obowiązek udokumentowania wszelkich wydatków w taki sposób, aby nie było wątpliwości, iż służyły one celowi, na jaki były przeznaczone. To na podmiocie dotowanym – w jego interesie – spoczywa więc ciężar procesowy przedkładania organowi kontroli i organowi administracji dokumentów, które w sposób niebudzący wątpliwości mają potwierdzać, że udokumentowany wydatek poniesiony został na cele działalności placówki oświatowej, wskazane w przepisach u.s.o. Jeżeli zatem w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w tym w szczególności przedstawione przez podmiot dotowany, nie ma możliwości jednoznacznej stwierdzenia, że Przedszkole wydatkowało środki z dotacji oświatowej na przewidziane prawem cele, to tym samym trudno przyjąć, że dotacja przyznana temu podmiotowi jest dotacją wykorzystaną zgodnie z przeznaczeniem. W takiej sytuacji znajdują więc zastosowanie przepisy ww. ustawy o finansach publicznych, nakazujące zwrot dotacji (w ustalonej przez organ administracyjny części).

Powyższe rozważania przesądzają, iż w rozpoznawanej sprawie nie mógł odnieść skutku zarzut naruszenia przez organ art. 81a § 1 K.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść skarżącej.

Dalej wskazać należy, że w wyroku I SA/Sz 443/19 sąd co do zasady nie podzielił zarzutów dotyczących sposobu prowadzenia postępowania i ustalenia przez organ stanu faktycznego sprawy. Zastrzeżenie sądu w zakresie gromadzenia materiału dowodowego, w związku z podniesionym przez skarżącą zarzutem o braku mocy dowodowej załączonej do akt kontroli dokumentacji uzyskanej z Internetu, dotyczącej lokalu przy ul. [...], wywołał niedokonanie przez organ odwoławczy dodatkowych ustaleń. Za niewystarczające sąd uznał stwierdzenie organu II instancji, że mimo usunięcia takiej dokumentacji ze strony internetowej skarżącej, załączone do akt materiały stanowią wystarczający dowód do przyjęcia, że ww. lokal używany był przez skarżącą także do innej działalności. Zdaniem sądu, wobec takich zarzutów, dla pełniejszej oceny kwestii związanych z najmem tego lokalu, a w konsekwencji także zakupem materiałów budowlanych na jego remont, celowe było ustalenie, w jakiej dacie sporządzono ww. wydruki ze strony internetowej. W pozostałym zakresie WSA w Szczecinie nie znalazł podstaw do zakwestionowania dokonanych przez organy obu instancji ocen zasadności wykorzystania dotacji na bieżącą działalność Przedszkola. Dokonane w tym zakresie oceny uznać należało za przekonujące, w sposób logiczny wykazujące brak związku tych wydatków z bieżącą działalnością Przedszkola, co dotyczy w szczególności wydatków związanych z używaniem samochodu (samochodów), usługami księgowymi i prawnymi oraz wydatków na reklamę i promocję. W zakresie wydatków na wyżywienie dzieci sąd uznał, że prawidłowe było oparcie ustaleń na postanowieniach Statutu Przedszkola zgłoszonego przez organ prowadzący organowi administracji, bez uwzględnienia jego zmian wynikających z przedłożonych przez stronę w trakcie kontroli uchwał Rady Przedszkola. Sąd zwrócił uwagę, że aktualność "pierwotnego" Statutu w badanym okresie wynika nie tylko z braku przedkładania organowi – mimo takiego obowiązku – dokonywanych jego zmian ale także (przede wszystkim) z faktu, iż przywoływane przez organ postanowienia "pierwotnego" Statutu znalazły odbicie w treści umów zawieranych z rodzicami w 2015 r., w więc po datach podjęcia wskazywanych przez Stronę zmian tego statutu. Sąd uznał za prawidłowe ustalenia i oceny organów również odnośnie do wydatków na zakup materiałów i usług budowlanych.

Ocena taka, jak już wyżej wskazano, wiąże sąd obecnie rozpoznający sprawę.

WSA w Szczecinie w wyroku I SA/Sz 443/19 uznał natomiast za zasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 90 ust. 4 u.s.o. w zw. z ww. uchwałami Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim, przez przyjęcie że przepisy prawa miejscowego zabraniają przeprowadzenia korekty zgodnie z odpowiednim stosowaniem przepisów art. 67 u.f.p. w zw. z art. 81b O.p., a także naruszenie art. 81 § 1 O.p. w zw. z art. 67 u.f.p. przez ich niezastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że skarżąca nie miała prawa do dokonania korekty rozliczenia dotacji oraz poprzez brak uwzględnienia złożonej przez skarżącą korekty rozliczenia. Sąd zgodził się ze skarżącą, że ani przepisy u.s.o., ani u.f.p., a także wymienione przepisy prawa miejscowego nie wprowadziły zakazu dokonywania korekt rozliczeń dotacji. Sąd zwrócił uwagę, że choć dotacje stanowią przeciwieństwo podatków (prawo – obowiązek), to jednak w zakresie rozliczenia dotacji, a w szczególności w postępowaniu dotyczącym zwrotu dotacji (a więc przy ustalaniu obowiązku, jak – co do zasady - w postępowaniu podatkowym), uznać należy, że w sprawie zasadne było odpowiednie zastosowanie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących prawa do złożenia korekty deklaracji podatkowej. Jednocześnie sąd wskazał, że skoro dopuszczalna jest korekta rozliczenia podatkowego (deklaracji podatkowej), to – odpowiednio – dopuszczalna jest też korekta rozliczenia dotacji.

Sąd zwrócił w szczególności uwagę, że w trakcie postępowania administracyjnego dotyczącego określenia kwoty zwrotu dotacji, zwłaszcza w sytuacji podważania przez organ wiarygodności dowodu dokumentującego wydatek albo celowość takiego wydatku, nie istnieją uzasadnione podstawy logiczne lub prawne, zakazujące organowi prowadzącemu placówkę oświatową przedłożenie innych (dodatkowych) dowodów, których nie uwzględnił (np. z powodu błędu, przeoczenia lub "pokrycia" już kwoty dotacji innymi dowodami potwierdzającymi poniesione wydatki). WSA w Szczecinie ocenił, że niedokonanie przez organy obu instancji oceny przedłożonych przez skarżącą dodatkowych dokumentów potwierdzających poniesione wydatki na działalność bieżącą Przedszkola nastąpiło z naruszeniem prawa i wymaga uzupełnienia w ponownym postępowaniu.

Stosownie do art. 90 ust. 1a tej ustawy: "Niepubliczne przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego, szkoły podstawowe oraz ośrodki, o których mowa w art. 2 pkt 5, a także niepubliczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne, które, zgodnie z art. 71b ust. 2a, prowadzą wczesne wspomaganie rozwoju dziecka, otrzymują dotację z budżetu odpowiednio gminy lub powiatu w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na jedno dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego, pod warunkiem że osoba prowadząca przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę, ośrodek lub poradnię poda organowi właściwemu do udzielania dotacji informację o planowanej liczbie dzieci, które mają być objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.".

W myśl art. 90 ust. 3c, dotacje, o których mowa w ust. 1a-3a, są przekazywane w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca na rachunek bankowy szkoły lub placówki.

Zgodnie z art. 90 ust. 3d: "Dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:

1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego;

2) zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, obejmujących:

a) książki i inne zbiory biblioteczne,

b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w szkołach, przedszkolach i placówkach,

c) sprzęt sportowy i rekreacyjny,

d) meble,

e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości, w momencie oddania do używania.".

Z dniem 31 marca 2015 r. ww. pkt 1 otrzymał brzmienie: "1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na:

a) wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego,

b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 5 ust. 7 - z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego;".

Organy jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 1a-3b, mogą kontrolować prawidłowość wykorzystania dotacji przyznanych szkołom i placówkom z budżetów tych jednostek (art. 90 ust. 3e).

W myśl art. 90 ust. 4: "Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a i 2a-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji.".

Mając na względzie ww. przepisy ustawy o systemie oświaty oraz brzmienie ww. uchwał Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim (załączonych do akt sprawy) stwierdzić należy, że organy obu instancji zasadnie stwierdzały, iż wobec faktu korzystania ze środków publicznych w ramach swojej działalności, obowiązkiem podmiotu dotowanego jest prawidłowe rozliczenie się z otrzymanej ze środków publicznych dotacji oświatowej, co wiąże się z obowiązkiem wykazania w jaki sposób uzyskane środki były wydatkowane. W szczególności na podmiocie dotowanym spoczywa obowiązek udokumentowania wszelkich wydatków w taki sposób aby nie było wątpliwości, iż służyły one celowi na jaki były przeznaczone. Zatem brak dowodu poniesienia wydatku, na sfinansowanie którego dotacja została przyznana, powinien skutkować uznaniem, że dotacja została w tej nieudokumentowanej części wykorzystana niezgodnie z jej przeznaczeniem. To na podmiocie dotowanym – w jego interesie -spoczywa więc ciężar procesowy przedkładania organowi kontroli i organowi administracji dokumentów, które w sposób niebudzący wątpliwości mają potwierdzać, że udokumentowany wydatek poniesiony został na cele działalności placówki oświatowej, wskazane w przepisach u.s.o. Prawidłowo więc w zaskarżonej decyzji wskazano, że jeżeli zatem w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w tym w szczególności przedstawione przez podmiot dotowany, nie ma możliwości jednoznacznej stwierdzenia, że Przedszkole wydatkowało środki z dotacji oświatowej na przewidziane prawem cele, to tym samym trudno przyjąć, że dotacja przyznana temu podmiotowi jest dotacją wykorzystaną zgodnie z przeznaczeniem.

W takiej sytuacji znajdują więc zastosowanie przepisy ww. ustawy o finansach publicznych, nakazujące zwrot dotacji (w ustalonej przez organ administracyjny części).

Zgodnie bowiem z art. 252 ust. 1 u.f.p.:

"Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

Przy czym – zgodnie z ust. 5 tego artykułu - zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (art. 252 ust. 5 u.f.p.).

Odnosząc się zatem na wstępie do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania (art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 i art. 80 k.p.a.), polegające na pominięciu przedstawianych dowodów, nieuwzględnienie jako dowodów dokumentów w sprawie, niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, Sąd – co do zasady, z zastrzeżeniami wskazanymi w dalszej części uzasadnienia – zarzutów tych nie podzielił. Prawidłowo bowiem organ odwoławczy stwierdził, że ustalenia faktyczne organów dokonane zostały na podstawie zgromadzonego, zawartego w aktach sprawy materiału dowodowego, w szczególności na podstawie materiału dowodowego (w tym dokumentów) przedłożonego przez Skarżącą.

W skardze nie wykazano jakich dowodów organy nie zebrały, a powinny zebrać, w związku z ciążącym na nich obowiązkiem wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Wobec powyższego, Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, iż nieprzesłuchanie wnioskowanej przez Stronę pracownicy organu przyjmującej dokumentację przedkładaną przez Stronę, stanowiło naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skoro bowiem w aktach sprawy – jak twierdzi Skarżąca – brak kilku dowodów przez nią przedłożonych, to dowód z przesłuchania ww. osoby na okoliczności związane z przyjmowaniem dokumentów nie miałby znaczenia dla ustalenia jakie wydatki poniesione przez Stronę powinny być jeszcze uwzględnione przez organ przy ustalaniu kwoty zwrotu dotacji. To stwierdzenie odnosi się też do wniosku o przeprowadzenie dowodu z pisma Strony stanowiącego zawiadomienie do organów ścigania o niewłaściwym wykonywaniu zleconych obowiązków przez osobę prowadzącą sprawy księgowe Przedszkola. Zauważyć tu należy dodatkowo, że nieprawidłowości w tym zakresie obciążają Skarżącą i nie mogą być uwzględnione przez organ weryfikujący prawidłowość rozliczenia dotacji.

Z innych powodów – wobec uwzględnienia stanowiska Skarżącej w zakresie dopuszczalności "korekty" rozliczenia dotacji – nieuwzględnienie wniosku Strony o przeprowadzenie dowodu ze wskazywanego pisma Prezydenta [...] nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.

Zastrzeżenie Sądu w zakresie gromadzenia materiału dowodowego, w związku z podniesionym przez Stronę zarzutem o braku mocy dowodowej załączonej do akt kontroli dokumentacji uzyskanej z Internetu, dotyczącej lokalu przy ul. [...], wywołuje jednak fakt niedokonania przez organ odwoławczy dodatkowych ustaleń. Za niewystarczające Sąd uznał bowiem stwierdzenie organu II instancji, że mimo usunięcia takiej dokumentacji ze strony internetowej Skarżącej, załączone do akt materiały stanowią wystarczający dowód do przyjęcia, że ww. lokal używany był przez Stronę także do innej działalności. Zdaniem Sądu, wobec takich zarzutów, dla pełniejszej oceny kwestii związanych z najmem tego lokalu, a w konsekwencji także zakupem materiałów budowlanych na jego remont, celowe było ustalenie w jakiej dacie sporządzono ww. wydruki ze strony internetowej.

W pozostałym zakresie Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania dokonanych przez organy obu instancji ocen zasadności wykorzystania dotacji na bieżącą działalność Przedszkola. Dokonane w tym zakresie oceny uznać należało za przekonujące, w sposób logiczny wykazujące brak związku tych wydatków z bieżącą działalnością Przedszkola, co dotyczy w szczególności wydatków związanych z używaniem samochodu (samochodów), usługami księgowymi i prawnymi oraz wydatków na reklamę i promocję – co w istocie nie było kwestionowane w skardze.

W zakresie wydatków na wyżywienie dzieci Sąd uznał, że prawidłowe było oparcie ustaleń na postanowieniach Statutu Przedszkola zgłoszonego przez Organ Prowadzący organowi administracji, bez uwzględnienia jego zmian wynikających z przedłożonych przez Stronę w trakcie kontroli uchwał Rady Przedszkola. Aktualność postanowień "pierwotnego" Statutu w badanym okresie wynika nie tylko z braku przedkładania organowi – mimo takiego obowiązku – dokonywanych jego zmian ale także (przede wszystkim) z faktu, iż przywoływane przez organ postanowienia "pierwotnego" Statutu znalazły odbicie w treści umów zawieranych z rodzicami w 2015 r., w więc po datach podjęcia wskazywanych przez Stronę zmian tego statutu.

W odniesieniu do wydatków na zakup materiałów i usług budowlanych stwierdzić należy, że organ I instancji przedstawił szczegółowe ustalenia w tym zakresie (zaaprobowane przez organ II instancji), w tym dotyczące przedmiotu, rodzaju i zakresu dokonanych robót budowlanych, przy czym ustalenia te oparte też zostały także o wyniki oględzin lokali. Część zastrzeżeń Strony została przy tym uwzględniona. Zatem i w tym zakresie ustalenia i oceny organów Sąd uznał za prawidłowe.

Dodatkowo zauważyć należy również, że mimo kwestionowania przez organy braku wyodrębnienia przez Organ Prowadzący rachunku bankowego Przedszkola i dokonywania w związku z tym wydatków z rachunku ogólnego tego podmiotu – prowadzącego także inne rodzaje działalności – nieprawidłowość ta nie stanowiła podstawy do zakwestionowania wydatków na działalność bieżącą Przedszkola.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 90 ust. 4 u.s.o. w zw. z ww. uchwałami Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim, przez przyjęcie że przepisy prawa miejscowego zabraniają przeprowadzenia korekty zgodnie z odpowiednim stosowaniem przepisów art. 67 u.f.p. w zw. z art. 81b ustawy Ordynacja podatkowa (dalej: O.p.), a także naruszenie art. 81 § 1 O.p. w zw. z art. 67 u.f.p. przez ich niezastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że Strona nie ma prawa do dokonania korekty rozliczenia dotacji, oraz poprzez brak uwzględnienia złożonej przez Stronę korekty rozliczenia, Sąd uznał te zarzuty za zasadne.

Mając powyższe na względzie uznać należy, że również w postępowaniu administracyjnym dotyczącym określenia kwoty zwrotu dotacji, prowadzonym przy stosowaniu przepisów K.p.a., z odpowiednim uwzględnieniem przepisów Działu III Ordynacji podatkowej, organy prowadzące takie postępowanie obowiązane są do dokonania ustaleń i podjęcia rozstrzygnięcia odpowiadającego stanowi rzeczywistemu. Jeżeli zatem w trakcie takiego postępowania organ prowadzący placówkę oświatową, zwłaszcza w sytuacji podważania przez organ wiarygodności dowodu dokumentującego wydatek albo celowość takiego wydatku, nie istnieją - zdaniem sądu - uzasadnione podstawy logiczne lub prawne, zakazujące organowi prowadzącemu placówkę oświatową przedłożenie innych (dodatkowych) dowodów, których nie uwzględnił (np. z powodu błędu, przeoczenia lub "pokrycia" już kwoty dotacji innymi dowodami potwierdzającymi poniesione wydatki.

Uznać przy tym należy, że podobne w istocie poglądy wyrażono w treści ww. protokołu kontroli. Na stronie 15 tego protokołu wskazano m.in., że przy rozliczeniu dotacji nie decyduje "deklarowane" ale "faktyczne" pokrycie wydatków ze środków dotacji, nie decyduje więc np. zapis "rozliczono z dotacji" – bądź brak takiego zapisu - na dokumencie. Ponadto stwierdzono, że "zespół kontrolujący nie kwestionował wydatków, gdy na podstawie dokumentów źródłowych jednoznacznie można było potwierdzić, że były to wydatki poniesione na zadania przedszkola zgodnie z dyspozycją art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty". Na stronie 51 wskazano też, że to nie "rozpisanie" określonej kwoty na poszczególne pozycje potwierdza wydatkowanie dotacji zgodnie z prawem ale rzeczywiste sfinansowanie określonych dóbr wykorzystanych w placówce oświatowej".

W ocenie Sądu, powyższe stwierdzenia protokołu kontroli potwierdzają więc przyjęte w wyroku stanowisko sądu co do konieczności uwzględniania przez organ administracji dokumentów potwierdzających rzeczywiste wydatki Organu Prowadzącego, a nie jedynie tych, które przyjęte były przez ten Organ przy sporządzaniu rozliczenia dotacji, a tym samym – w zakresie możliwości przedkładania w postępowaniu kontrolnym lub administracyjnym dodatkowych dokumentów potwierdzających rzeczywiste poniesienie kwalifikowalnych wydatków (zwłaszcza mieszczących się w łącznej kwocie wykorzystanej dotacji, wykazanej w rozliczeniu, jak w rozpoznawanej sprawie) –potwierdzają także stanowisko skarżącej.

W ocenie sądu organ w ponownie prowadzonym postepowaniu podołał zatem wskazaniom wynikającym z wyroku I SA/Sz 443/19, prawidłowo ustalając stan faktyczny sprawy i biorąc pod uwagę dokumenty dostarczone przez skarżącą. Skarżąca nie wykazała natomiast, że Przedszkole wydatkowało zakwestionowane środki z dotacji oświatowej na przewidziane prawem cele.

Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl.