Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 935/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2025-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od decyzji
Powołane przepisy: article: art. 46 § 2 pkt 1 lit. b), art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3, art. 64b § 1 i 2, art. 269 § 1.
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu W. P. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 28 listopada 2024 r. nr SKO.73.495.2024 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

W. P. (dalej jako skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej jako WSA) w Olsztynie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 28 listopada 2024 r. w przedmiocie warunków zabudowy.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Olsztynie z 20 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od decyzji poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Starszy referendarz sądowy w WSA w Olsztynie prawomocnym postanowieniem z 22 stycznia 2025 r., II SPP/Ol 111/24 odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie art. 64b § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przy czym sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (§ 2).

Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism w postępowaniu sądowym uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 i § 2 pkt 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W rozpoznawanej sprawie, skierowana na adres skarżącego przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od decyzji poprzez podanie numeru PESEL, została prawidłowo doręczona 7 stycznia 2025 r. Na podstawie art. 72 § 1 p.p.s.a. przesyłkę odebrał dorosły domownik. Termin 7 dni na wykonanie wezwania upływał zatem 14 stycznia 2025 r. – wtorek, niebędący dniem ustawowo wolnym od pracy. Wezwanie nie zostało wykonane w zakreślonym przez Sąd terminie.

W tym stanie rzeczy, wobec nieuzupełnienia braku formalnego sprzeciwu od decyzji, Sąd orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 64b § 1 i 2 w powiązaniu z art. 58 § 1 pkt 3, art. 46 § 2 pkt 1 lit. b), art. 49 § 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a.

Sąd dodatkowo informuje, że rozpoznając sprawę uwzględnił uchwałę z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, w której Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów orzekł, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu. Jak wynika z podjętej przez NSA uchwały, numer PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy, a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany.

Stanowisko zajęte we wskazanej wyżej uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 269 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony NSA (por. m.in. wyrok NSA z 12 lutego 2019 r., I FSK 116/17). Omawianej uchwały Sąd nie mógł więc pominąć przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy.

Przywoływane wyżej orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.