Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1760/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Paweł Zaborniak /spr./ po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.K. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 w sprawie ze skargi A.G., A.O. A.K., C.P., G.Z., H.K., J.Z., K.S., K.B., K.G., K.Ś., K.B., M.P. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów - postanawia - oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu skargi A.G., A.O. A.K., C.P., G.Z., H.K., J.Z., K.S., K.B., K.G., K.Ś., K.B., M.P. i S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] oraz stwierdził nieważność postanowienia Starosty Powiatu [...] dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono H.K. w dniu 3 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 728 akt sądowych.

W piśmie z dnia 20 lutego 2018 r., nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego dnia 19 lutego 2018 r. H.K. wystąpiła z wnioskiem o wykładnię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1760/16 celem rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych do jego treści uzasadnienia wyroku tj. fragmentu ujętego w akapicie na stronie 20 i 17 uzasadnienia tj.

- Organy przy ponownym rozpoznaniu sprawy uwzględnią dostrzeżone przez Sąd uchybienia procedury obowiązującej przy prowadzeniu postępowania scaleniowego pamiętając o niedopuszczalności poszerzania wyznaczonego obszaru scalenia jak również zapewnienia udziału we wszystkich pracach scaleniowych, w tym przy dokonywaniu zmian w projekcie scalenia Komisji powołanej przez Starostę".

- "Ponieważ wykazano spełnienie podanych w tej regulacji ustawy scaleniowej, przesłanek wszczęcia postępowania scaleniowego to nie można było skutecznie, przynajmniej na chwilę rozpoznania wniesionych do Sądu skarg, w kontekście niezakończonych postępowań karnych dotyczących podrobień podpisów pod wnioskami podważać legalności wszczęcia postępowania".

Przytoczone fragmenty uzasadnienia nasuwają, w ocenie wnioskodawczyni, wątpliwości w zakresie kontynuowania procesu scaleniowego pod kątem trwania zaawansowanych postępowań w przedmiocie fałszowania podpisów stanowiących warunek sine qua non możliwości wszczęcia postępowania a zarazem zaistnienia przesłanki z art. 3 ust. 2 ustawy scaleniowej. Uzasadnienie nie wyjaśnia, czy organ powinien się wykonać wytyczne ujęte w "esencji" akapitu 20 strony uzasadnienia, czy też powinien zawiesić postępowanie administracyjne do momentu wyjaśnienia spraw karnych, co ma wpływ na sprawę pod kątem prawnej możliwości wszczęcia, a następnie kontynuowania postępowania administracyjnego, czy też organ powinien podjąć samodzielne w/w czynności pod kątem weryfikacji poprawności i prawidłowości składanych wniosków, które były fałszowane oraz składane przez osoby nieżyjące bez przeprowadzania postępowań spadkowych. Skarżąca podała, że praktycznie wszystkie wnioski są dotknięte różnymi wadami, co jest przedmiotem badania Prokuratury. Takie pisma nie stanowią dokumentów i nie mogą decydować o wszczęciu postępowania scaleniowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje

Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Wykładnia powyższego przepisu zmierza do wniosku, że przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie, a wykładnia może być dokonywana na wniosek jak też z urzędu, pomimo, że ww. przepis nie zawiera w tej kwestii wyraźnego wskazania.

Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku. Istotą wykładni jest zatem usunięcie wątpliwości dotyczących treści wyroku.

Podkreślić należy również, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V LEX 2013, a także postanowienia NSA: z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10; z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 191/10; z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 406/08 – orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu w objętym wnioskiem zakresie treść uzasadnienia wyroku nie budzi żadnych wątpliwości i tym samym nie wymaga wykładni. Sformułowania zawarte w uzasadnieniu wyroku są jednoznaczne, także w zakresie wskazań co do dalszego postępowania dla organu i nie wywołują wątpliwości co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego. Nie powodują także wątpliwości w zakresie wykonania wyroku. Instytucja wykładni wyroku nie może służyć prowadzeniu polemiki ze stanowiskiem Sądu, bo temu, co oczywiste, służą środki zaskarżenia.

Podkreślenia wymaga, że wątpliwości wobec uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśnione przez Sąd w trybie ww. przepisu jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji samego orzeczenia. Wykładnia wyroku nie może jednak polegać na udzielaniu odpowiedzi na stawiane przez skarżącą pytania, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, a co zmierza do wykreowania przez Sąd dodatkowych, poza tymi wyrażonymi już w wyroku Sądu z dnia 29 grudnia 2017 r., wskazań i ocen prawnych dla organu zgodnych z żądaniem wnioskodawczyni. Warto w tym miejscu powołać się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniu z dnia 11 września 2012r., sygn. akt I OSK 698/12, że w ramach wykładni nie mieści się żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania (publ. jw.).

W podsumowaniu Sąd stwierdza, że odpowiedź na tak skonstruowany wniosek jest niedopuszczalna, bowiem nie mieści się w instytucji wykładni wyroku. Podjęcie określonych czynności procesowych w stanie faktycznym powstałym w ponownie prowadzonym postępowaniu podlegać będzie ocenie organu orzekającego w sprawie zgodnie z jasną wypowiedzią Sądu wyrażoną na temat jego dotychczasowych działań procesowych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia