Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 247/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 103  ust. 1  pkt 1  lit. a w zw. z  art. 79  ust. 4 i 5 oraz  art. 77
journal: Dz.U. 2019 poz 341
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.
article: par. 11  pkt 1  lit. a
journal: Dz.U. 2017 poz 250
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania  pojazdami i kierowców

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj, Asesor WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Marta Pająkiewicz-Kremis, , Protokolant sekretarz sądowy Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 września 2019 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B oraz zobowiązanie do zwrotu prawa jazdy oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n.

Zaskarżoną decyzją - po rozpatrzeniu odwołania J. K. (dalej: strona, skarżący) - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. (dalej: Kolegium, SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. (dalej: Prezydent)

w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AM, B1 i B, zawartego w prawie jazdy wydanym [...] grudnia 2016 r. i zobowiązania do zwrotu prawa jazdy w terminie 7 dni. Jako podstawę prawną decyzji podało art. 138 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. - dalej: K.p.a.) oraz art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r., poz. 341 ze zm. - dalej: u.k.p.).

Z akt sprawy wynika, że w orzeczeniu lekarskim nr [...] z [...] sierpnia 2017 r., wystawionym przez uprawnionego lekarza J. Ośrodka Medycyny Pracy w J., stwierdzono u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy w/w kategorii (m.in.), od którego skarżący odwołał się. W piśmie z [...] stycznia 2019 r., [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy O/J. poinformował, że skarżący nie wykonał zleconych badań specjalistycznych i że obowiązujące pozostaje orzeczenie lekarskie nr [...]. Mając na uwadze powyższe, Prezydent stwierdził, że w sytuacji skarżącego zaistniała podstawa do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami wg w/w kategorii, co znalazło potwierdzenie w wydanej przez niego decyzji.

W odwołaniu, skarżący dowodził, że stawił się na badania w [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w J. a następnie w W., gdzie uzyskał korzystne dla siebie orzeczenie. Stwierdził zatem, że decyzja Prezydenta jest nieuzasadniona.

Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym - wydając zaskarżoną decyzję - SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta. Uznało, że decyzja ta odpowiada prawu. Uzasadniało, że podstawę prawną do cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami stanowi art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.k.p., normujący, że decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdem organ wydaje w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Wskazało, iż w orzeczeniu lekarskim nr [...]stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych skarżącego do kierowania pojazdami w/w kategorii i że orzeczeniem tym - mającym status ostatecznego - organ administracji jest związany (nie ma możliwości kwestionowania okoliczności objętych treścią tego orzeczenia, jak i uprawnień do jego weryfikacji). Zauważyło, że skarżący miał możliwość zakwestionowania tego orzeczenia

w odrębnej procedurze, co bezskutecznie czynił (w wyniku tej procedury obowiązujące stało się orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] sierpnia 2017 r.). Dowodziło, że chybiony jest tym samym zarzut odwołania skierowany przeciwko treści orzeczenia lekarskiego. Motywowało, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje - przedłożone przez skarżącego

i korzystne dla niego - orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] grudnia 2017 r.

Reasumując, SKO stwierdziło, że orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] sierpnia 2017 r. obligowało Prezydenta do cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami odpowiednich kategorii, z powodu istnienia przeciwwskazań zdrowotnych.

W skardze, skarżący zaskarżył decyzję SKO w całości. Zarzucił:

1. wydanie decyzji bez podstawy prawnej, w zakresie, w jakim organ uwzględnił stanowisko [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z [...] stycznia 2019 r. i jednocześnie całkowicie bezprawnie pominął prawidłowe orzeczenie lekarskie nr [...]z [...] grudnia 2017 r., wydane przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców, które potwierdza u niego brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E i T;

2. naruszenie zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 6 K.p.a., przez nie wzięcie pod uwagę, że stawił się on na badaniach lekarskich w [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w J. a następnie w W., gdzie uzyskał orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] grudnia 2017 r. (ważne do grudnia 2019 r.); tym samym - zdaniem skarżącego - wydanie skarżonej decyzji jest nieuzasadnione

i nastąpiło bez podstawy prawnej;

3. naruszenie zasady in dubio pro libertate, określonej w art. 7a K.p.a., poprzez nie rozstrzygnięcie pozostających w sprawie wątpliwości na jego korzyść, tj. rozbieżności pomiędzy aktualnym orzeczeniem lekarskim z [...] grudnia 2017 r. a stanowiskiem organu bazującym na informacji z [...] Ośrodka Medycyny Pracy w J., którego lekarz celowo i bez podania uzasadnienia odmawia mu prawa do wydania orzeczenia, mimo że przeszedł on badania pomyślnie;

4. naruszenie zasady bezstronności, równego traktowania i proporcjonalności, poprzez zignorowanie wszystkich przedstawionych przez niego dokumentów i faktu wykonania licznych badań lekarskich, potwierdzających stan zdrowia uprawniający do prowadzenia pojazdów zgodnie z posiadanymi przez niego dotychczas uprawnieniami;

5. naruszenie zasady przekonywania, przez nie wyjaśnienie, dlaczego organ nie bierze pod uwagę orzeczeń innych uprawnionych lekarzy specjalistów i uznaje jedynie stanowisko [...] Ośrodka Medycyny Pracy w J., który nie ma monopolu na orzekanie w zakresie badań kierowców. Skarżący podkreślił, że SKO nie podaje podstawy prawnej stanowiska, że w jego przypadku niewystarczające jest orzeczenie lekarskie nr [...] (wystawione przez uprawnionego lekarza), gdyż badanie winno zostać wykonane w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy. Takie stanowisko jest - w ocenie skarżącego - nie tylko gołosłowne, ale - przede wszystkim - bezprawne, bowiem nie ma oparcia w przepisie prawa. Skarżący dodał, że całkowicie niezrozumiałe jest, na jakiej podstawie i w jakim trybie SKO preferuje jedno orzeczenie lekarskie kosztem drugiego, w sytuacji wydania obydwu przez uprawnionych lekarzy specjalistów. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie i rozpoznanie sprawy

w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny

i prawny sprawy, sformułowane w skardze zarzuty i wspierające je argumenty, Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu wyrażonego

w tej decyzji. Decyzja ta znajduje bowiem podstawy w prawie materialnym, jej wydanie zaś poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym. Sąd uznał, że w sprawie prawidłowo cofnięto skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami kategorii AM, B1 i B, zawarte w prawie jazdy wydanym [...] grudnia 2016 r. i zobowiązano go do zwrotu prawa jazdy w terminie 7 dni.

Materialno-prawną podstawę wydania skierowanej do skarżącego decyzji

w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami stanowi art. 103 ust. 1 pkt 1 lit a) u.k.p., zgodnie z którym, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Z treści tego przepisu wynika, że w przypadku ujawnienia się wskazanej

w jego treści przesłanki, organ administracji obowiązany jest wydać decyzję o cofnięciu uprawnień. Jak zasadnie podniosło to SKO, organ administracji pierwszej instancji, jak również organ odwoławczy, podejmują tu decyzję w warunkach związania treścią przepisu i orzeczenia lekarskiego. Całość postępowania dowodowego w sprawie sprowadza się zaś wyłącznie do uzyskania stosownego dokumentu wydanego przez uprawniony podmiot medyczny bądź przez osobę legitymującą się stosownymi kwalifikacjami.

W rozpoznawanej sprawie, organ pierwszej instancji pozyskał z J. Ośrodka Medycyny Pracy w J. informację o orzeczeniu lekarskim nr [...] r. z [...] sierpnia 2017 r., w którym uprawniony lekarz do badań lekarskich osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców potwierdził u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których jest wymagane prawo jazdy kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E i T. Na podstawie tej informacji, organ ten wszczął [...] sierpnia 2017 r. postępowanie

w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami wg kategorii B, które następnie zawiesił na wniosek samego skarżącego, który złożył odwołanie od w/w orzeczenia lekarskiego do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy. Dnia [...] stycznia 2019 r., do organu wpłynęło pismo z [...]stycznia 2019 r., w którym [...]Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy O/J. poinformował, że skarżący nie wykonał zleconych badań specjalistycznych i że obowiązujące pozostaje orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] sierpnia 2017 r.

W ocenie Sądu, słusznie stwierdziły orzekające w sprawie organy administracji, że po zgromadzeniu w/w dokumentów (w tym orzeczenia lekarskiego nr [...]

z [...] sierpnia 2017 r., które uzyskało status ostatecznego), organ I instancji zobowiązany był do uruchomienia postępowania i wydania kwestionowanej przez skarżącego decyzji administracyjnej.

Sąd zauważa, że - nie godząc się z treścią orzeczenia lekarskiego nr [...]r. z [...] sierpnia 2017 r. - skarżący wystąpił o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego, do czego miał prawo zgodnie z art. 79 ust. 4 u.k.p. Przy czym, jednostką mogącą przeprowadzić badania w trybie odwoławczym mogła być jednostka o wyższym poziomie referencyjnym w stosunku do jednostki, która przeprowadziła badanie pierwotne (art. 79 ust. 5 u.k.p.). W sprawie jednostką taką był [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy (§ 11 pkt 1 lit. a/ rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców; Dz. U. z 2017 r., poz. 250 - dalej: rozporządzenie w/s badań). Z uwagi na powyższe, prawidłowo nie uwzględniono - dostarczonego przez skarżącego i korzystnego dla niego - orzeczenia lekarskiego nr [...] z [...] grudnia

2017 r., wystawionego przez lekarza, o którym mowa w art. 77 u.k.p. Orzeczenie to nie mogło bowiem stanowić przeciwdowodu dla orzeczenia lekarskiego nr [...] r.

z [...] sierpnia 2017 r., które było objęte procedurą odwoławczą i w tej procedurze mogło być zakwestionowane, gdyż nie pochodziło od jednostki określonej w art. 79 ust. 5 u.k.p. w zw. z § 11 rozporządzenia w/s badań. Podkreślić należy, że związanie ostatecznym orzeczeniem lekarskim wyłączało możliwość przeprowadzenia w postępowaniu administracyjnym, dotyczącym cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, dalszych dowodów co do treści zawartych w tym orzeczeniu.

W konsekwencji zatem, wszystkie sformułowane w skardze zarzuty należało uznać za bezzasadne.

Z tych względów - stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U.

z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - należało orzec, jak w sentencji wyroku.