Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 179/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. z dnia 16 czerwca 2014 r. na bezczynność Rady Miasta M. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta M. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. Z. w piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Rady Miasta M. Skarżący wywiódł, że w związku z brakiem ładu i porządku w M., za co ustawowo odpowiedzialny jest Burmistrz Miasta M., złożył skargę do Rady Miasta M. W szczególności wskazał na zaniedbania organu wykonawczego gminy w okresie zimowym i trudności w poruszeniu się mieszkańców po chodnikach. Skonstatował, że jak dotąd Rada Miasta M. nie rozpatrzyła jego skargi i nie otrzymał on na nią odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Jednocześnie, stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.

Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotowa skarga na bezczynność nie dotyczy postępowania, które mogłoby zakończyć się wydaniem któregokolwiek z aktów lub podjęciem czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

M. Z. w skardze z dnia 16 czerwca 2014 r. zarzuca zaniechanie polegające na niepodjęciu przez Radę Miasta M. uchwały rozpatrującej jego skargę na niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez Burmistrza Miasta M., a w konsekwencji na nieudzieleniu odpowiedzi na te skargę.

Złożona przez M. Z. skarga niewątpliwie więc dotyczy czynności podejmowanych przez Radę Miasta M., jako organ właściwy - zgodnie z art. 229 pkt 3 K.p.a. - do rozpatrywania skarg wnoszonych na działalność wójta w trybie przepisów działu VIII K.p.a.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest tymczasem prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611).

Zatem, ponieważ skarga na działalność Burmistrza Miasta M. podlega rozpatrzeniu w trybie przepisów działu VIII K.p.a., a w związku z tym jej rozpatrzenie nie kończy się wydaniem żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skarga do sądu administracyjnego na bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu tej skargi, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.