Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 316/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 368 poz 74  art. 16 ust. 2 akapit 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE)  nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów  wiejskich.
article: art. 29 ust. 1, 2 i 8, art. 10 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: par. 46, par. 39 ust. 2 i 4
journal: Dz.U. 2013 poz 361
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 368 poz 15  art. 47
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady  (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich  (EFRROW)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Tarasiewicz po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...].05.2008 r. A. H. – dawnej K. (dalej: skarżąca) wystąpiła o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2008. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. G. decyzją (nr [...]) z dnia [...].06.2009 przyznał jej płatność w łącznej wysokości [...] zł w ramach Pakietów: 1. Rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.4 - Trwałe użytki zielone w okresie przestawiania w wysokości [...] zł (pow. uwzględniona w płatności [...] ha powierzchnia zobowiązania [...] ha); 2. Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach w wysokości [...] zł (powierzchnia uwzględniona w płatności [...] ha powierzchnia zobowiązania [...] ha). Płatności zostały przekazane na rachunek bankowy wskazany przez skarżącą.

W dniu [...].05.2009 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2009. Decyzją (nr [...]) z dnia [...].04.2010 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji w K. G. przyznał skarżącej płatności w łącznej wysokości [...] zł w ramach Pakietów: 1. Rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.4 - trwałe użytki zielone w okresie przestawiania w wysokości [...] zł (pow. uwzględniona [...] ha; 2. Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach w wysokości [...] zł (powierzchnia uwzględniona [...] ha). Przyznane płatności zostały przekazane na rachunek bankowy.

W dniu [...].05.2010 r. skarżąca złożyła w wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010. Decyzją (nr [...]) z dnia [...].04.2011 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji w K. G. odmówił Stronie płatności ze względu na % przedeklarowania na poziomie 20,80% w obu wariantach, w związku z przeprowadzoną kontrolą na miejscu. Kontrola przeprowadzona w dniu [...].08.2010 r. stwierdziła nieprawidłowości do działek: C - (nr dz. [...]) - stwierdzono powierzchnię [...] ha, mniejszą o [...] ha od zadeklarowanej we wniosku ([...] ha); G - (nr dz. [...]) - stwierdzono powierzchnię [...] ha, mniejszą o [...] ha od zadeklarowanej we wniosku ([...] ha); I - (nr dz. [...]) - stwierdzono powierzchnię [...] ha, mniejszą o [...] ha od zadeklarowanej we wniosku ([...] ha).

W rezultacie tej kontroli oraz kontroli administracyjnej stwierdzono, że skarżąca dotrzymuje zobowiązania rolnośrodowiskowego w wyżej wskazanych wariantach jedynie na powierzchni [...] ha. Natomiast ze względu na przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej, które wyniosło [...] %, płatność w pakietach została odmówiona na rok 2010, zgodnie z art. 16 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368, z 23.12.2006, str. 74 ze zm.).

W tej sytuacji, pismem z dnia [...].08.2013 r. Kierownik Biura Powiatowego w K. G. zawiadomił skarżącą o możliwości dokonania zwrotu nienależnie pobranej płatności za lata 2008 i 2009 w wysokości [...] zł, w związku z zmniejszeniem obszaru na którym powinno być realizowane zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Następnie w dniu [...].10.2013 r., zawiadomieniem nr 6/2013, na podstawie art. 61 § 4 kpa oraz w związku z art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634, ze zm.), wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego, przyznanych skarżącej na mocy decyzji z dnia [...].06.2009 r., oraz decyzji z dnia [...].04.2010 r.

W konsekwencji, decyzją z dnia [...].01.2014 r. (nr [...]), została ustalona skarżącej kwota nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowej w wysokości [...] zł., z powodu niedotrzymania zobowiązań wieloletnich z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego.

W odwołaniu skarżąca decyzji zarzuciła naruszenie przepisów:

- art. 10 § 1 kpa, poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się stronie przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań, co miało wpływ na wynik postępowania;

- art. 7 i 9 kpa, poprzez niewyjaśnienie wszelkich okoliczności sprawy w wyniku nie poinformowania w toku postępowania strony o przepisach art. 39 ust. 1d i e rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 i art. 73 ust. 4 i 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 oraz art. 80 ust. 3 rozporządzenia komisji (WE) nr 1122/2009, co uniemożliwiałoby stronie złożenie odpowiednich wyjaśnień i wniosków dowodowych;

- art. 39 ust. 1 d i 1 e rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/ 2004, poprzez nieuwzględnienie skutków suszy, jako klęski żywiołowej dotyczącej gruntów rolnych gospodarstwa oraz pożaru budynku gospodarczego przeznaczonego dla zwierząt gospodarskich;

- art.73 ust. 4 i 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz art. 80 ust.3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, poprzez wydanie przedmiotowej decyzji o ustaleniu kwoty zwrotu w sytuacji: gdy obowiązek zwrotu nie ma zastosowania, albowiem błąd nie był wykryty przez rolnika (deklarowany obszar jest terenem górzystym deklarowanym w oparciu o wypis z mapy geodezyjnej i odpis księgi wieczystej) oraz gdy obowiązek zwrotu nie ma zastosowania, gdyż błąd dotyczył stanu faktycznego związanego z obliczaniem danej płatności, a obowiązek zwrotu nienależnych płatności nie wystąpił, albowiem o decyzji o zwrocie nie powiadomiono stronę w terminie 12 miesięcy od płatności;.

- zarzucono przedawnienia roszczenia ze względu na upływ terminu, albowiem skarżąca działała w dobrej wierze, a organ nie uwzględnił z urzędu okresu przedawnienia.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...].03.2014 r., na podstawie: art. 138 § 1 pkt 1 kpa; art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. nr 98, poz. 634 ze zm.); art. 29 ust. 1, 2 i 8 powyższej ustawy, Dyrektor D. Oddziału Regionalnego ARiMR we W. utrzymał w mocy decyzji z dnia [...].01.2014 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu rolnośrodowiskowego w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu wskazano, że podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz.361 z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym, wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013, poz. 173).

Zgodnie bowiem z § 46 tego rozporządzenia, do przyznawania i zwrotu płatności rolnośrodowiskowej w sprawach objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. 15.03.2013 r.), bądź zakończonymi ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia - stosuje się przepisy rozporządzenia wcześniejszego. W sprawie, postępowanie wszczęto 13.10.2013 r., decyzja I instancji została wydania [...].0114 r., drugiej instancji [...].03.2014 r.,

Wskazano w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 29 ust. 1 wskazanej ustawy z dnia 7 marca 2007 r., ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

pochodzących z funduszy Unii Europejskiej,

krajowych, przeznaczonych na:

współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej

następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Natomiast stosownie do § 2 ust 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi, jeżeli realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolno środowiskowej.

Z kolei sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a rolnik nie realizuje całego zobowiązania rolnośrodowiskowego, w szczególności w związku z nieprzestrzeganiem planu działalności rolnośrodowiskowej albo sporządzeniem go niezgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu, lub nie spełnia innych warunków przyznania płatności rolno środowiskowej określonych w rozporządzeniu (§ 39 ust 1). Płatność rolnośrodowiskową podlega zwrotowi również w przypadku, gdy producent zmniejszył obszar, na których powinien realizować zobowiązanie rolnośrodowiskowe, przy czym zwrotowi podlega ta część płatności, która została przyznana do działki rolnej objętej zmniejszeniem (§ 39 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia ronosrodowiskowego, w wersji obowiązującej w dacie rozstrzygania w sprawie).

Wskazano w tym kontekście w uzasadnieniu, że podstawowa zasadą jest, że w przypadku, gdy powierzchnia zobowiązania rolnośrodowiskowego w danym roku jest mniejsza od powierzchni podjętego zobowiązania rolnośrodowiskowego w latach wcześniejszych zwrotowi podlega ta część płatności, która została przyznana do działek rolnych objętej zmniejszeniem. Natomiast w sprawie bezspornym jest, że w związku z przeprowadzoną kontrolą na miejscu w roku 2010 stwierdzono powierzchnię mniejszą od powierzchni zobowiązania ustalonego w ramach zadeklarowanego pakietu/wariantu. W związku z powyższym, należało powierzchnię ustaloną w toku kontroli na miejscu zweryfikować w kontekście realizacji podjętego zobowiązania rolnośrodowiskowego.

Podniesiono w uzasadnieniu, że od zasady zwrotu przyznanych środków ustawodawca wprowadził wyjątki, nie mniej w rozpatrywanym przypadku, zdaniem organu, one nie występują.

Zgodnie z § 39 ust. 4 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskowa nie podlega zwrotowi w przypadku, o którym mowa w art. 44 ust. 3 rozporządzenia nr 1974/2006. Przepis ten stanowi, iż w przypadku niewielkich zmian w sytuacji gospodarstwa państwa członkowskie mogą podjąć szczególne środki, aby zapobiec sytuacji, w której zastosowanie ust. 1 doprowadziłoby do niewłaściwych skutków w odniesieniu do podjętego zobowiązania.

Stosownie do art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW): 1. Państwa członkowskie mogą uznać w szczególności następujące kategorie siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, w których nie będą wymagać częściowego lub pełnego zwrotu pomocy otrzymanej przez beneficjenta:

a) śmierć beneficjenta;

długotrwała niezdolność beneficjenta do wykonywania zawodu;

wywłaszczenie dużej części gospodarstwa, jeśli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu podjęcia zobowiązania;

katastrofa naturalna poważnie dotykająca grunty gospodarstwa;

wypadek powodujący zniszczenie budynków dla zwierząt gospodarskich;

choroba epizootyczna dotykająca część lub całość należącego do rolnika żywego inwentarza.

2. Przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności są zgłaszane przez beneficjenta lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami wystarczającymi dla właściwych organów, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności.

Inną niż wymienione w przepisach rozporządzenia nr 1974/2006 kategorią siły wyższej lub wyjątkową okolicznością, w przypadku wystąpienia której zwrot pomocy nie jest wymagany (§ 45 rozporządzenia rolnośrodowiskowego), jest:

wywłaszczenie części nieruchomości, jeżeli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, uniemożliwiające dalszą realizację tego zobowiązania;

zmiana zasięgu obszarów objętych programami działań mającymi na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych na obszarach szczególnie narażonych lub zmiana tych programów;

utrata posiadania gruntów rolnych, na których powinno być realizowane zobowiązanie rolnośrodowiskowe, w wyniku scalenia gruntów dokonanego na podstawie przepisów o scalaniu i wymianie gruntów;

wystąpienie okoliczności określonych w § 7 ust. 2 lub 3 - w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4 lub 5;

śmierć posiadanego przez rolnika zwierzęcia rasy lokalnej, za którą rolnik nie ponosi odpowiedzialności - w przypadku realizacji pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7; .

usunięcie posiadanego przez rolnika zwierzęcia rasy lokalnej z programu ochrony zasobów genetycznych danej rasy z przyczyn niezależnych od rolnika - w przypadku realizacji pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7;

określenie obszaru, na którym dotychczas było realizowane zobowiązanie rolnośrodowiskowe, jako obszaru zagrożonego erozją wodną, o którym mowa w przepisach o minimalnych normach - w przypadku realizacji pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 8;

inna okoliczność, której nie można było przewidzieć w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, mająca wpływ na realizację zobowiązania rolnośrodowiskowego i będąca wynikiem przyczyn niezależnych od rolnika.

W tym zakresie wskazano w uzasadnieniu decyzji, że dla zniesienia obowiązku zwrotu nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności niezbędnym jest, po pierwsze wystąpienie którejś z w/w okoliczności. Koniecznym jest również powiadomienie o jej wystąpieniu na piśmie właściwego organu w określonym terminie. Jeżeli powodem zaniechania prowadzenia działalności rolniczej na całości bądź części objętych zobowiązaniem gruntów nie jest żadna z powyższych przewidzianych przepisami prawa okoliczności, ustalenie przez organ zaniechania działalności rolniczej obliguje do wydania decyzji ustalającej kwotę nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności i nie ma żadnego znaczenia wówczas przyczyna, dla której producent rolny zaniechał działalności rolniczej.

W miejscu podkreślono, że skarżąca składając w Biurze Agencji wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2008, 2009 oraz 2010, podpisała oświadczenie, że: znane jej są zasady oraz tryb realizacji płatności i jest świadoma konsekwencji i sankcji niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji programu rolnośrodowiskowego.

Odnośnie zarzutu na ruszenia art. 10 kpa, podniesiono w uzasadnieniu, że w zawiadomieniu nr 6/2013 o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...].10.2013 r. skarżąca została poinformowana o możliwości czynnego udziału w postępowaniu, o możliwości wglądu do akt a przed wydaniem decyzji o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w siedzibie Biura Powiatowego, ale nie skorzystała z tego prawa.

Podniesiono, ze nietrafny jest także zarzut nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w świetle postanowień art. 73 ust. 4 i 5 rrozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 oraz art. 80 ust.3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, odnośnie wydanie przedmiotowej decyzji o ustaleniu kwoty zwrotu w sytuacji: gdy obowiązek zwrotu nie ma zastosowania, albowiem błąd nie był wykryty przez rolnika (deklarowany obszar jest terenem górzystym deklarowanym w oparciu o wypis z mapy geodezyjnej i odpis księgi wieczystej) oraz gdy obowiązek zwrotu nie ma zastosowania, gdyż błąd dotyczył stanu faktycznego i był związany z obliczaniem danej płatności, a obowiązek zwrotu nienależnych płatności nie wystąpił, albowiem o decyzji o zwrocie nie powiadomiono stronę w terminie 12 miesięcy od płatności.

Podniesiono, w tym zakresie, że w sprawie płatności przekazane na rachunek bankowy skarżącej w dniach [...].07.2009r. dla sprawy z roku 2008 oraz [...].05.2010 dla sprawy z roku 2009 nie wynikały z pomyłki organów ARiMR. Strona uzyskała wyżej wymienione płatności na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. G. wydanych na podstawie złożonych wniosków zawierających określone deklaracje, co do wielkości działek rolnych jak również określały powierzchnię zobowiązania dla poszczególnych pakietów.

Odnośnie zarzutu przedawnienia wskazano, że zgodnie z art. 73 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zwrot płatności uznanej za nienależną lub nadmierną ulega przedawnieniu, jeżeli okres między datą płatności pomocy a datą pierwszego powiadomienia beneficjenta przez właściwe władze o nieuzasadnionym charakterze danej płatności jest dłuży niż dziesięć lat. Okres ten ograniczy się do czterech lat, jeżeli beneficjent działał w dobrej wierze. W sprawie płatności nienależnie pobrane zostały w dniach [...].07.2009 r. oraz [...].05.2010 r., zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu przyznanych płatności rolnośrodowiskowych wysłana została w dniu [...].10.2013 r., odebrana w dniu [...].10.2013 r. Tak więc skarżąca została powiadomiona przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o nieuzasadnionym charakterze tej płatności przed upływem 10 lat od daty tej płatności. Natomiast nie można uznać, że strona działała w dobrej wierze. Z dokumentacji sprawy wynika, bowiem, iż skarżąca zobowiązała się do przestrzegania warunków uczestnictwa w programie rolnośrodowiskowym przez okres 5 lat od dnia rozpoczęcia jego realizacji tj. od dnia 1 marca 2008 r. i nie dotrzymała zobowiązania na części powierzchni.

Podniesiono również, że nie zaistniały też przesłanki wykluczającej obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności określone w art. 39 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004, bowiem rolnik w przedmiotowym postępowaniu nie poinformował Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. G. o zaistnieniu siły wyżej. Natomiast podpisując wniosek o płatności skarżąca zapoznała się ze swoimi prawami i obowiązkami wynikającymi z przyznania płatności rolnośrodowiskowych.

W odniesieniu do dowodów załączonych do odwołania tj. Postanowienia Komisariatu Policji w L. o umorzeniu dochodzenia w sprawie podpalenia budynku mieszkalno- gospodarczego oznaczonego numerem [...] położonego w miejscowości M. będącego własnością inne osoby oraz pismo z PZU SA oddział we W. o wypłacie odszkodowania. Podniesiono, że szkody powstałe w gospodarstwie innej osoby, nie mają związku ze sprawą rolnośrodowiskową skarżącej, ponieważ niedotrzymanie powierzchni zobowiązania rolnośrodowiskowego nie jest powiązane z gospodarstwem innej osoby.

W podsumowaniu stwierdzono, że przedstawiony przez skarżącą stan faktyczny nie stanowi siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu art. 47 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. oraz § 45 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, zatem brak jest podstaw do odstąpienia od żądania zwrotu przyznanych skarżącej płatności rolnośrodowiskowych za lata 2008 i 2009. Wskazano, iż strona nie wniosła odwołania od decyzji Nr [...] o odmowie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 uwzględniającej wyniki kontroli na miejscu, co oznacza iż była świadoma niedotrzymania zobowiązania rolnośrodowiskowego.

W zakończeniu tych rozważań Dyrektor D. Oddziału Regionalnego ARiMR we W. stwierdził, organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz w prawidłowy sposób zastosował obowiązujące przepisy prawa jak również w prawidłowy sposób ustalił kwotę do zwrotu.

Wskazano w uzasadnieniu, że w przypadku niewpłacenia wskazanej powyżej kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności w terminie 14 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji, od dnia następującego po upływie ww. terminu do dnia zwrotu nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności od kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności nalicza się odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

W skardze zaskarżonej decyzji zarzucono:

1. naruszenie przepisów postępowania o wznowieniu postępowania, w szczególności art. 151 kpa, poprzez nie wydanie postanowienia o wznowieniu postępowań i nie wznowienie postępowań w niżej wskazanych sprawach, czym naruszono m.in. art 145.1 pkt. 2 kpa, jako okoliczności mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem w tych okolicznościach istnieją sprzeczne decyzje w sprawie, gdyż organ nie uchylił pierwotnych decyzji o przyznaniu płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego, natomiast organ I i II instancji określił w tych warunkach wysokość nienależnie pobranych płatności w zakresie decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. G. ;

2. naruszenie przepisów postępowania art. 9 i 10 kpa, poprzez nie wskazanie skarżącej możliwości wskazania okoliczności opisanych w art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustalającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w szczególności wypadek powodujący zniszczenie budynków i zwierząt gospodarczych, w sytuacji, gdy okoliczność taka miała miejsce, albowiem skarżąca korzystała w ramach gospodarstwa rolnego z nieruchomości nr 128 w Miszkowicach stanowiącej własność innej osoby, a pożar, który dotknął tą nieruchomość spowodował również straty w majątku skarżącej w postaci utraty paszy dla zwierząt, urządzeń i maszyn rolniczych skarżącej, co wymagało dodatkowych nakładów finansowych. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla sprawy, albowiem ze względu na brak pouczenia o takim prawie, oraz brak inicjatywy organu w zakresie wyjaśnienia tej okoliczności wpłynęło to na treść wydanych decyzji, co spowodowało szkodę w majątku skarżącej;

naruszenie przepisów prawa materialnego w zakresie przedawnienia, poprzez jego nieuwzględnienia i przyjęcia złej wiary skarżącej bez wskazania podstaw takiego wnioskowania, w sytuacji, gdy obszar gospodarstwa obejmuje obszar górzysty, co utrudnia dokonanie pomiarów. Okoliczność wskazane zaś przez organ nie wyłączają dobrej wiary skarżącej, a tym samy zastosowanie instytucji przedawnienia uwzględnianej przez organ z urzędu, co miało istotny wpływ na wynik postępowania.

W związku z powyższym wniesiono o: uchylenie w całości decyzji (lub stwierdzenie nieważności) Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...].03.2014r. oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. G. z dnia [...].01.2014 r., ewentualnie stwierdzenie ich nieważności, albowiem decyzje Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. G. z dnia [...].06.2009 r. i z dnia [...].04.2010 r. nie zostały uchylone w ramach postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację w sprawie.

Odnosząc się do zarzutu strony o naruszenie przepisów postępowania o wznowieniu postępowania, w szczególności art. 151 k.p.a.. poprzez nie wydanie postanowienia o wznowieniu postępowań i nie wznowienie postępowań w niżej wskazanych sprawach, podniesiono, że wystarczającą przesłanką do ustalenia kwoty do zwrotu było zmniejszenie powierzchni podjętego zobowiązania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy administracji rolnej.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego każdej decyzji administracyjnej, względem której stwierdzone zostanie co najmniej jedno z naruszeń prawa wskazanych w art. 145 § 1 p.p.s.a. Z drugiej jednak strony, jeśli okaże się, że skontrolowana decyzja odpowiada prawu, sąd jest zobowiązany skargę oddalić, stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne należy stwierdzić, iż skarga nie mogła być uwzględniona, z następujących przyczyn.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżąca nie otrzymała w ramach realizacji pięcioletniego programu rolnośrodowiskowego, który rozpoczęła w 2008 r., płatności rolnośrodowiskowej za rok 2010. W konsekwencji przeprowadzonej w dniu [...].08.2010 r. w gospodarstwie skarżącej kontroli na miejscu stwierdzono nieprawidłowości na działkach rolnych zgłoszonych do programu rolnośrodowiskowego, w pakietach 2.4 - trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności oraz 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach. Stwierdzono, że skarżąca dotrzymuje zobowiązania rolnośrodowiskowego w wyżej wskazanych wariantach jedynie na powierzchni [...] ha. Nastąpiło więc przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej, które wyniosło [...] %. Dlatego płatność w przedmiotowych pakietach została odmówiona, zgodnie z art. 16 ust. 2 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. UE. L. 2006.368.74 ze zm.)

Konsekwencją tego stanu było przeto wszczęcie przez Kierownika PB ARiMR w K. G. postępowania w przedmiocie ewentualnego ustalenia kwoty podlegających zwrotowi należności pobranych w związku z realizacja programu rolnośrodowiskowego w roku 2008 i 2009.

Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącej, w sprawie tej organy ARiMR dokonały ustaleń w pełni wystarczających do podjęcia niewadliwego rozstrzygnięcia, kierując się rozwiązaniami wynikającymi z prawidłowo wskazanych aktów prawnych, które legły u podstaw wydanych decyzji.

W sprawie należało stosować przepisy rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz.361 z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem rolnośrodowiskowym. Nie ma bowiem zastosowania wyjątkowy przepis § 46 tegoż aktu prawnego, który (w związku z treścią § 58) nakazuje stosować niekiedy przepisy poprzedniego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.). Trzeba bowiem mieć na uwadze, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie wszczęte zostało wezwaniem z dnia [...].08.2013 r. o konieczności zwroty pobranych należności, zawiadamianie o wszczęciu postępowania w sprawie wydane zostało w dniu [...].10.2013 r. a więc kiedy obowiązywało już nowe rozporządzenie rolnośrodowiskowe z 2013 r. (weszło ono wszak w życie 15 marca 2013 r. (§ 59).

Sytuację, kiedy płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi, określone zostały w § 39 rozporządzenia z 2013 r. Za Dyrektorem DOR ARiMR wskazać należy rozwiązania przyjęte w § 39 ust. 1 i 2 rozporządzenia rolośrodowiskowego, obowiązującego w wersji na dzień wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z nimi, płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi jeżeli rolnik nie realizuje całego zobowiązania rolnośrodowiskowego, w szczególności w związku z nieprzestrzeganiem planu działalności rolnośrodowiskowej albo sporządzeniem go niezgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu, lub nie spełnia innych warunków przyznania płatności rolno środowiskowej określonych w rozporządzeniu (§ 39 ust 1). Płatność rolnośrodowiskową podlega zwrotowi również w przypadku, gdy rolnik zmniejszył obszar, na których powinien realizować zobowiązanie rolnośrodowiskowe, przy czym zwrotowi podlega ta część płatności, która została przyznana do działki rolnej objętej zmniejszeniem (§ 39 ust. 2 pkt 2 ). Gdy rolnik nie złożył informacji, o której mowa w § 23 ust.3 (informację o gruntach, na których realizuje zobowiązanie rolnośrodowiskowe w zakresie tego wariantu w danym roku, wskazując ich położenie i powierzchnię), przy czym zwrotowi podlega ta część płatności, która została przyznana na realizacje tego wariantu (§ 39 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia rolnośrodowiskowego)

Powyższe wskazuje, że sytuacja w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków ma miejsce niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata, tak jak w sprawie), a rolnik nie realizuje całego zobowiązania rolnośrodowiskowego, poprzez zmniejszenie obszaru, na którym winien realizować to zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Uwzględnienia wymaga ponadto powinność informowania Agencji przez beneficjenta o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie, przedłużanie, korzystanie lub dalsze wypłacanie płatności rolnośrodowiskowej, wynikającą z zapisów pomieszczonych we wniosku o przyznanie płatności .

W świetle przytoczonych przepisów i dodatkowych zobowiązań przyjmowanych przez rolnika składającego pierwotny wniosek o płatność rolnośrodowiskową jest oczywiste, że w razie zmiany warunków realizacji przyjętego zobowiązania rolnośrodowiskowego, bez poinformowania organów Agencji o przyczynach tego stanu, istnieje – co do zasady – podstawa do wydania decyzji ustalającej wysokość kwoty pobranych płatności przypadających do zwrotu.

Jak wynika z akt sprawy, Kierownik Biura Powiatowego w K. G. decyzją z dnia [...].06.2009 przyznał skarżącej płatność w łącznej wysokości [...] zł w ramach Pakietów: Rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.4 - Trwałe użytki zielone w okresie przestawiania w wysokości [...] zł (pow. uwzględniona w płatności [...] ha powierzchnia zobowiązania [...] ha); Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach w wysokości [...] zł (powierzchnia uwzględniona w płatności [...] ha powierzchnia zobowiązania [...] ha). Następnie decyzją z dnia [...].04.2010 r. Kierownik Biura Powiatowego w K. G. przyznał stronie płatności w łącznej wysokości [...] zł w ramach Pakietów: Rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.4 - trwałe użytki zielone w okresie przestawiania w wysokości [...] zł (powierzchnia uwzględniona [...] ha); Ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach w wysokości [...] zł (powierzchnia uwzględniona [...] ha).

Natomiast w rezultacie przeprowadzonej kontroli na miejscu oraz kontroli administracyjnej w pakietach 2.4 - trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności oraz 3.1 - ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach stwierdzono, że skarżąca dotrzymuje zobowiązania rolnośrodowiskowego w wyżej wskazanych wariantach jedynie na powierzchni [...] ha.

W tym stanie, uwzględniając powyższe ustalenia, zasadnie określona została skarżącej kwota nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowej w wysokości [...] zł., z powodu niedotrzymania zobowiązań wieloletnich z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. Wyliczenia wysokości tej kwoty skarżąca nie kwestionuje.

Zarówno wspólnotowy, jak i rodzimy prawodawca przewidział sytuacje, których wystąpienie wykluczy możliwość żądania przez organy zwrotu tych płatności. Zważywszy na okoliczności rozpoznawanej sprawy, uznać należy, że słusznie przyjął organ drugiej instancji, że nie zachodzą żadne okoliczności tego typu wskazane w § 39 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego: odsyłające do art. 44 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006; przewidujące odstąpienie od zwrotu jeżeli zmniejszenie to nie przekroczyło 3% całkowitej powierzchni objętej zobowiązaniem. W rozpatrywanym przypadku nie chodzi przecież "o niewielkie zmiany w sytuacji gospodarstwa", do czego nawiązują pierwsza przesłanka, zmiany przekroczyły 10% powierzchni zobowiązania.

W rozpatrywanej sprawie, jak wskazał organ, nie zachodzą przesłanki odstąpienia od zwrotu wskazanej płatności, w zakresie wystąpienia siły wyższej (lub innej wyjątkowej okoliczność), o których mowa w art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), (DZ. UE. L. 2006.368.15 ze zm.), lub § 45 rozporządzenia rolnośrodowiskowego.

Ze względu na powoływanie się przez skarżącą na wypadek powodujący zniszczenie budynków i zwierząt gospodarczych, w wykorzystywanym przez skarżąca gospodarstwie innego rolnika, potencjalnie wchodzić mogły w rachubę – zaistnienie siły wyższej (lub innej wyjątkowej okoliczność), w rozumieniu: "wypadek powodujący zniszczenie budynków dla zwierząt" (art. 47 ust. 1 lit. "e" rozporządzenia Nr 1974/20060); "inną okoliczność, której nie można było przewidzieć w dniu rozpoczęcia realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego, mająca wpływ na realizację zobowiązania rolnośrodowiskowego i będąca wynikiem przyczyn niezależnych od rolnika" (§ 45 pkt 8 rozporządzenia rolnośrodowiskowego).

W pełni należy się jednak zgodzić ze stanowiskiem organu Agencji, że szkody powstałe w gospodarstwie innej osoby, nie mają związku ze sprawą rolnośrodowiskową skarżącej, ponieważ niedotrzymanie powierzchni zobowiązania nie jest powiązane z gospodarstwem innej osoby.

Ponadto wskazać należy, że skarżącą składając wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2008, 2009 oraz 2010, podpisała oświadczenie, że: znane jej są zasady oraz tryb realizacji płatności i jest świadoma konsekwencji i sankcji niewykonania zobowiązań wynikających z realizacji programu rolnośrodowiskowego. Tym samym stwierdzić należy, iż znane były stronie zasady przyznawania płatności i związane z tym obowiązki. Jak już wskazano, skarżąca zobowiązała się do niezwłocznego informowania na piśmie ARiMR o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie płatności rolnośrodowiskowej oraz o każdej zmianie powstałej w okresie trwania zobowiązania, a w szczególności jeżeli zmiana ta dotyczy: wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni oraz przeniesienia posiadania gruntów rolnych na rzecz innego rolnika. Natomiast pierwsza wzmianka o zniszczeniu mienia wpłynęła do ARiMR [...].01.2014 r., wraz z odwołaniem od decyzji organu pierwszej instancji, więc po terminie zgłoszenia zdarzenia siły wyższej, lub inne wyjątkowej okoliczności, tj. po 10 dniach (co przewiduje art. 47 pkt 2 rozporządzenia Nr 1974/2006). Nie uzasadnione są więc zarzuty sugerujące, że to organy Agencji winny samoistnie sprawdzać czy w rozpatrywanym przypadku takie zdarzenia miały miejsce

W realiach tej konkretnej sprawy brak więc spełnienia wymogu pisemnego powiadomienia organu o przyczynie zaprzestania realizacji podjętego zobowiązania rolnośrodowiskowego na zgłoszonym obszarze, do czego skarżącą była zobowiązana.

Dyrektor DOR ARiMR trafnie przyjął ponadto, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 73 ust.4 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 r. z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) Nr 1782/2003 i Nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008 (Dz. U. UE. L. 141 z dnia 30 kwietnia 2004 r. ze zm.), A także, że nie doszło do naruszenia art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE.L 2009.316.65 ze zm.), przewidujących, że obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeżeli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika.

W niniejszej sprawie płatności przekazane na rachunek bankowy skarżącej nie wynikały z pomyłki ARiMR. Strona uzyskała wyżej wymienione płatności na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. G. wydanych na podstawie złożonych wniosków zawierających określone deklaracje, co do wielkości działek rolnych jak również określały powierzchnię zobowiązania dla poszczególnych pakietów. Składając wniosek o przyznanie tych płatności rolnośrodowiskowych skarżąca złożyła podpis pod oświadczeniem, że znane są jej zasady oraz tryb realizacji płatności, ponadto zobowiązała się do niezwłocznego informowania na piśmie ARiMR o każdym fakcie, który ma wpływ na przyznanie płatności rolnośrodowiskowej oraz o każdej zmianie powstałej w okresie trwania zobowiązania, a w szczególności jeżeli zmiana ta dotyczy: wykorzystania gruntów rolnych, wielkości powierzchni oraz przeniesienia posiadania gruntów rolnych na rzecz innego rolnika.

Tym samym we wniosku o przyznanie płatności skarżąca powinna zadeklarować grunty kwalifikujące się do objęcia płatnościami. Natomiast maksymalny obszar kwalifikowany jest uznawany jako różnica pomiędzy powierzchnią całkowitą działki ewidencyjnej a powierzchniami nieuprawnionymi do płatności (drogi, nieużytki). Jest to więc powierzchnia odpowiadająca powierzchni rzeczywistej.

Składając zatem wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2008. 2009 skarżąca powinna podać powierzchnię działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym na gruncie, czyli powinna przed jego złożeniem, dokonać pomiaru faktycznie użytkowanych gruntów rolnych i wprowadzić poprawne dane do wniosku. Jeżeli tego nie uczyniła, nie może twierdzić, ze wskazana we wniosku powierzchnia do płatności jest wynikiem błędu organu Agencji.

Zasadnie przyjęto w sprawie, że nie doszło do upływu dziesięcioletniego terminu przedawnienia liczonego od dnia przelania na konto skarżącego płatności rolnośrodowiskowej na 2008 r. (co nastąpiło w dniu [...] lipca 2009 r.), oraz na 2009 r. (co nastąpiło [...].05.2010 r.). Do czasu powiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie określenia kwoty podlegającej zwrotowi ([...].10. 2013 r.) upłynęło w prawda w pierwszym przypadku więcej niż 4 lata (skrócony termin przedawnienia w razie dobrej wiary beneficjenta, przewidziany w art. 73 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 r. z dnia 21 kwietnia 2004 r.) Skrócony termin nie mógł mieć zastosowania w rozpoznawanym wypadku,. Bowiem skarżąca nie wykonała powinności zawiadomienia organów Agencji o okolicznościach mających wpływ na realizację podjętego programu rolnośrodowiskowego. Tym samym w pełni zasadne jest stanowisko organu drugiej instancji, wedle którego, zainteresowanej nie można było przypisać statusu beneficjenta pozostającego w dobrej wierze. Podpisując wniosek o przyznanie płatności i stosowne zobowiązania pomieszczone w części XI, był ona świadoma swoich obowiązków, z których się mimo to nie wywiązała.

W kontekście wszystkich poczynionych uwag nie można absolutnie przyjąć, że skarżący zachował wszystkie wymogi, które skutkowałyby zniesieniem obowiązku zwrotu otrzymanej płatności rolnośrodowiskowej na 2008 r. i 2008 r. nie można więc mówić o naruszeniu przepisów art. 9 i 10 kpa

W sprawie nie mamy także do czynienia z naruszaniem art. 10 kpa. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia [...].10.2013 r. skarżąca została poinformowana o możliwości czynnego udziału w postępowaniu, o możliwości wglądu do akt a przed wydaniem decyzji o prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w siedzibie Biura Powiatowego w K. G.

Odnośnie naruszenia przepisów postepowania o wznowieniu postepowania administracyjnego, wskazać należy, że postępowanie prowadzone w trybie 29 ust. 1 i 2 ustawy z 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym. Niezasadna jest argumentacja, że warunkiem koniecznym wydania decyzji ustalającej kwoty nienależnie pobranych środków jest uprzednie wzruszenie, w trybie przepisów o wznowieniu postepowania, ostatecznych decyzji przyznających płatność. W przypadku gdy pobranie środków publicznych zostało przekazane przez Agencję na podstawie umowy, ustalenie nienależnej płatności lub w nadmiernej wysokości następuje na drodze postępowania cywilnego, natomiast, gdy źródłem pobrania środków publicznych przeznaczonych na finansowanie rolnictwa było władcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej (decyzja administracyjna), to właściwym trybem do dochodzenia ich zwrotu jest tryb określony w art. 29 ust. 1 ustawy z 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zob. II. GSK 1415/12, wyrok NSA W-wa z 14.01.2014, LEX nr 1452674). Słusznie, w konsekwencji takiej oceny, zastosowały organy przepis art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji, przewidujący decyzyjny tryb ustalania nienależnych pobranych płatności.

W konkluzji należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, co obligowało Sąd do oddalenia skargi, stosownie do dyspozycji art. 151 p.p.s.a.