Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 255/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 112
journal: Dz.U. 2024 poz 1145
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Protokolant Starszy referent Renata Pacewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2024 r. sprawy ze skargi P. B. (B.) na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 20 grudnia 2023 r. nr NWXIV.7581.1.5.2023 w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy K. wnioskiem z dnia 17 stycznia 2020 r. wystąpił do Starosty [...]o wywłaszczenie z prawa własności nieruchomości oznaczonej, jako działka 1 na karcie mapy 3 obręb K., stanowiącą własność P. B. Wniosek uzasadniono faktem, że nieruchomość niezbędna jest do realizacji celu publicznego – budowy drogi gminnej ulicy [...]. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w K. z dnia [...] roku. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości K., działka przeznaczona jest na budowę drogi gminnej ulicy [...] i oznaczona została symbolem KDd - drogi gminne dojazdowe. Budowa, utrzymanie oraz wykonanie robót budowlanych jest celem publicznym w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Starosta [...] pismem z dnia 17 lutego 2020 r. wyznaczył dwumiesięczny termin na zawarcie umowy o zbycie przedmiotowej nieruchomości, strony nie doszły jednak do porozumienia w tym zakresie.

Po analizie złożonego wniosku Starosta uznał, że jednostka samorządu terytorialnego nie ma możliwości zrealizowania celu publicznego - budowy publicznej drogi dojazdowej bez pozyskania własności przedmiotowej nieruchomości organ uznał, że spełnia on przesłanki wynikające z art. 112, art. 113, art. 114 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W konsekwencji decyzją z dnia 20 grudnia 2021 r. nr [...] orzekł o wywłaszczeniu nieruchomości.

Po rozpatrzeniu odwołania właściciela nieruchomości Wojewoda Śląski decyzją nr [...] z dnia 29 kwietnia 2022 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zobowiązał organ I instancji do dokonania identyfikacji granic działki nr 1 w terenie, a następnie przeprowadzenia jej oględzin, w których uczestniczyć będą jej właściciel oraz rzeczoznawca majątkowy, któremu powierzone zostanie zadanie określenia wartości wywłaszczonej nieruchomości. Jednocześnie organ I instancji został zobowiązany do dokonania jednoznacznego ustalenia istniejącego na gruncie składnika budowlanego, jego rodzaju i rozmiarów, utrwalone w postaci protokołu podpisanego przez wszystkich uczestników oględzin. Następnie, na podstawie dokonanych ustaleń, należało sporządzić nową opinię o wartości nieruchomości, w której uwzględniony zostanie jej stan w dacie wywłaszczenia oraz przeprowadzić rozprawę administracyjną z udziałem autora operatu, w trakcie której strony postępowania będą mogły mieć możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz przedstawienia ewentualnych wniosków i uwag, do których organ I instancji ma obowiązek się ustosunkować.

Po podjęciu postępowania organ I instancji wystąpił do Wójta Gminy K.

z zapytaniem czy planowana budowa ul. [...] (pod budowę, której wywłaszczana jest przedmiotowa działka) nie przebiega przez którąkolwiek z działek wymienionych w decyzji Nr 14 Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2020 r. w sprawie ustalenia terenów kolejowych, przez które przebiegają linie kolejowe. Pismem nr [...] z dnia 20 lipca 2022 r. Wójt Gminy K. poinformował, że działka nr 1 nie jest wymieniona w załączniku nr 12 do ww. decyzji Ministra Infrastruktury. Jednocześnie w wyżej powołanym piśmie Wójt Gminy stwierdził, iż Wojewoda Śląski w decyzji uchylającej stwierdził, iż "w badanej sprawie spełnione zostały przesłanki wywłaszczenia wskazanej w art. 112 ustawy o gospodarce nieruchomościami". W sprawie zostały również przeprowadzone oględziny przedmiotowej nieruchomości.

Starosta [...] postanowieniem z dnia 9 maja 2023 r. powołał rzeczoznawcę majątkowego na biegłego w postępowaniu administracyjnym celem określenia wartości rynkowej nieruchomości i ustalenia wysokości odszkodowania na rzecz osoby wywłaszczonej zgodnie z art. 130 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W toku postępowania administracyjnego w dniu 18 maja 2023 r. przeprowadzono oględziny przedmiotowej działki oraz znajdującego się na niej składnika budowlanego, w obecności uprawnionego geodety, który okazał pozostałym uczestnikom spotkania (m.in. właścicielowi działki 1 i rzeczoznawcy majątkowemu sporządzającemu wycenę przedmiotowej działki dla potrzeb postępowania) granice działki i dokonał pomiaru składnika budowlanego - płotu. W trakcie tychże oględzin stwierdzono, że na działce znajduje się słup, prawdopodobnie będący słupem trakcyjny z infrastruktury [...]. Starosta [...] pismem z dnia 22 maja 2023 r. zwrócił się do "P" S.A. w kwestii słupa znajdującego się na przedmiotowej działce. "P" S.A. Oddział [...] w K. pismem 5 czerwca 2023 r. poinformował, że działka nr 1 obręb K.nie znajduje się w zasobach "P" S.A. a słup zlokalizowany na niej jest prawdopodobnie infrastrukturą przynależną do linii kolejowej i jest własnością "R".S.A. [...] w C.

Dnia 12 czerwca 2023 r. rzeczoznawca majątkowy przedłożyła sporządzony operat szacunkowy określający wartość rynkową prawa własności przedmiotowej nieruchomości wraz ze składnikiem budowlanym, bez słupa będącym prawdopodobnie częścią infrastruktury kolejowej. Operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2021 poz. 555). Biegły na potrzeby niniejszej wyceny określił właściwy rynek nieruchomości podobnych, biorąc pod uwagę przedmiot, oraz zakres i cel wyceny a także dostępność danych. Wycena rzeczoznawcy majątkowego ma charakter opinii biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i podlega ocenie przez organ prowadzący postępowanie jak każdy dowód.

Wartość rynkową gruntu obejmującego działkę nr 1 o powierzchni 0,0190 ha, położonego w K. oszacowano w podejściu porównawczym, metodą korygowania ceny średniej. Do określenia wartości składnika budowlanego (tj. ogrodzenia) zastosowano podejście kosztowe, metodą kosztów odtworzenia, techniką wskaźnikową. Przy metodzie korygowania ceny średniej do porównań przyjmuje się, co najmniej kilkanaście nieruchomości podobnych, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Wartość nieruchomości będącej przedmiotem wyceny określa się w drodze korekty średniej ceny nieruchomości podobnych współczynnikami korygującymi, uwzględniającymi różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości.

W toku postępowania administracyjnego dnia 1 sierpnia 2023 r. przeprowadzono rozprawę administracyjną, podczas której strony przedstawiły swoje stanowiska w sprawie.

Decyzją z 31 października 2023 r. nr [...], Starosta [...] wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Gminy K. nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako działka nr 1, o powierzchni 190 m2, objętej księgą wieczystą [...], stanowiącej własność P. B. oraz o ustaleniu z tego tytułu na jego rzecz odszkodowania w wysokości 9.712,00 zł Do wypłaty ustalonego odszkodowania

w terminie 14 dni od daty ostateczności decyzji - zobowiązana została Gmina K.

Od decyzji organu I instancji odwołanie złożył właściciel nieruchomości, zarzucając naruszenie art. 6, art. 7 i 7b, art. 8, art. 9, art. 11, art. 12 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, działanie w sposób niebudzący zaufania odwołującego, błędna ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz niewyczerpujące informowanie odwołującego. Wskazani także na naruszenie konstytucyjnego prawa własności, przepisów ustawy o drogach publicznych i ustawy o gospodarce nieruchomościami. W ocenie odwołującego granice działki nr 1 zostały wyznaczone nierzetelnie, co spowodowało, że nie zostało nimi objęte ogrodzenie (na słupkach betonowych), natomiast znalazł się na niej słup trakcyjny - czynny element instalacji trakcyjnej.

Zdaniem odwołującego jest niezrozumiałe dlaczego odszkodowaniem objęto ogrodzenie (na słupkach metalowych), natomiast nie objęto nim słupa trakcyjnego. Niezależnie od powyższego właściciel nieruchomości zakwestionował zasadność wywłaszczenia, z uwagi na fakt, iż działki sąsiadujące z wywłaszczaną nieruchomością są wymienione w załączniku do decyzji Ministra Infrastruktury ustalającej tereny zamknięte, przez które przebiegają linie kolejowe, co - zdaniem odwołującego - dowodzi, że Gmina, pomimo planowania inwestycji, nie wie którędy będzie przebiegać droga.

Zaskarżoną obecnie decyzją Wojewoda Śląski utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Wskazał, że zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób, niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy. Przepisy dotyczące wywłaszczania nieruchomości stosuje się do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie natomiast do art. 113 ust. 1 powołanego aktu prawnego, nieruchomość może być wywłaszczona wyłącznie na rzecz Skarbu Państwa albo (jak ma to miejsce w badanej sprawie) na rzecz jednostki samorządu terytorialnego.

Jak wskazał Wojewoda ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, działka nr 1 znajduje się na obszarze o symbolu KDd oznaczającym drogi gminne dojazdowe. Zgodnie zaś z treścią art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, celem publicznym jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

W sprawie zostały pomiędzy Gminą (reprezentowaną przez Wójta) a właścicielem nieruchomości zostały przeprowadzone negocjacje, które nie przyniosły jednak porozumienia stron. W wystąpieniu z 18 lutego 2019 r. (stanowiącym odpowiedź na propozycję zawartą w piśmie z 15 stycznia 2019 r.) właściciel nieruchomości poinformował, że nie zamierza przystąpić do negocjacji, gdyż nieruchomość stanowi drogę wewnętrzną; którą "Gmina traktuje jak swoją" oraz wezwał gminę do okazania granic tej nieruchomości, bowiem wykonane na niej prace doprowadziły do zniknięcia znaków granicznych.

Organ odwoławczy odkreślił, żewoławczy w sprawie została sporządzona przez uprawnionego geodetę mapa, na której zaznaczone zostały granice działki nr 1, linie rozgraniczające pasa drogowego ul. [...] wrysowane zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz słup trakcyjny. Opracowanie to zostało przyjęte do powiatowego zasobu geodezyjnego. Został wreszcie sporządzony operat szacunkowy, który w ocenie organów został sporządzony rzetelnie, zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz obwiązującego w dacie jego sporządzenia rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 555). Został wykonany przez biegłą posiadającą stosowne uprawnienia, zawiera wymagane prawem elementy, a jego treść jest logiczna i spójna.

Odnosząc się do znajdującego się na działce słupa trakcyjnego Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 49 § 1 k.c. urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Przyjmując, jak uczynił to organ I instancji, że powołany przepis znajduje zastosowanie także do słupa trakcyjnego, jako urządzenia służącego przesyłowi energii elektrycznej, należy zaś mieć na uwadze, iż Sąd Najwyższy w podsumowaniu uchwały 7 sędziów podjętej 8 marca 2006 r. sygn. III CZP 105/05 wskazał, że status prawny przyłączonych do sieci urządzeń objętych treścią art. 49 Kodeksu cywilnego zależy od tego, czy stają się one częścią składową instalacji należącej do przedsiębiorstwa.

Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył jej adresat reprezentowany przez nieprofesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji zarzucił Wojewodzie Śląskiemu naruszenie:

1) art. 6 k.p.a. poprzez brak działania na podstawie prawa

2) art. 7 i 7b k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy,

3) art. 8 k.p.a., poprzez działania organu, prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do skarżącego,

4) art. 9 k.p.a., poprzez: nienależyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych,

5) art. 10 § 1 i 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie zgłoszonych żądań w trakcie rozprawy administracyjnej,

6) art. 12 § 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie czynności wyjaśniających przedmiotu postępowania,

7) art. 13 k.p.a., poprzez niepodjęcie "działań ugody wywłaszczenia części gruntu na rzecz SP i Gminy K.",

8) art. 14 § 2 k.p.a., poprzez niepodjęcie działań "ustalenia stanu faktycznego, prawnego dot. postępowania",

9) art. 77 § 1 k.p.a., poprzez "nie zbieranie dowodów oraz prawidłowego rozpatrzenia dowodów dostarczonych przez skarżącego",

10) art. 80 k.p.a., poprzez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy,

11) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

12) konstytucyjnego i cywilnego prawa do dysponowania oraz korzystania z nieruchomości,

13) przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne,

14) przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami,

15) przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych,

16) przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Gmina K. od lat użytkuje bez zgody skarżącego jego nieruchomość. W ocenie jej autora z nieruchomości specjalnie zostały usunięte znaki graniczne. W ocenie skarżącego Gmina usiłuje nabyć nieruchomość, która nie ma prawidłowo określonych granic. Konkluduje, że:

- "wywłaszczenie ma na celu budowę drogi gminnej - cel publiczny. Jednak w trakcie przeprowadzonego postępowania i w aktach sprawy, brak szczegółów przebiegu drogi oraz jej parametrów. Jedynie jest plan przestrzenny, który bardzo ogólnie i nieprecyzyjnie określa parametry - np. brak szerokości drogi",

- zgodnie z ustaleniem granic przez geodetę tylko część działki może zostać przeznaczona na cel publiczny 142 m2. Cześć 48 m2 powinna być wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa - a w przyszłość przekazana podmiotom obsługującym infrastrukturę kolejową,

- w sprawie wadliwie oznaczono granice nieruchomości ustalenia granic nieruchomości. "Skoro przetrwał 73 lata kamień nr [...], geodeta znalazł nr [...] to dlaczego nie znalazł nr [...] lub innych. Szkic połowy z 1950 r. zawiera wyraźne obmiary, jednak geodeta nie skorzystał z nich tylko ustalił dziurę z wodą".

- organy nie wyjaśniły faktów mających wpływ na rozstrzygniecie, przedstawionych dowodów, żądań i wniosków skarżącego. Dotychczasowe działania organów nie budziły zaufania, były pozbawione podstaw prawnych.

Do skargi została dołączona płyta CD z trzema filmami. Jeden z nich miał stanowić uzupełnienie uzasadnienia skargi a dwa zobrazować sytuację w terenie. Procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje uzasadnienia skargi w formie filmu nagranego przez skarżącego, czy jego pełnomocnika. W trakcie rozprawy pełnomocnikowi umożliwiono wypowiedzenie się w sprawie, przy czym podniesiona argumentacja powyższa jest tożsama z treścią skargi.

Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Zgodnie z art. 112 ust 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145) wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości. Przepisy powyższe (art. 112 ust. 1 ustawy) stosuje się do nieruchomości położonych, z zastrzeżeniem art. 122a, art. 124 ust. 1b, art. 124b, art. 125 i art. 126, na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Artykuł 112 ust. 3 ustawy wprowadza generalną zasadę, iż wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy. Wywłaszczenie, w szerokim znaczeniu tego słowa, oznacza wszelkie formy ingerencji państwa w prawa własności przysługujące innym podmiotom. Taką formą będzie więc ograniczenie właścicielowi sposobu korzystania z nieruchomości. Zgodnie z art. 21 ust. 2 Konstytucji RP wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem. Ta zasada konstytucyjna wyznacza ramy ingerencji w prawo własności, z której wypływają określone konsekwencje. Przede wszystkim to, że przepisy dopuszczające wywłaszczenie nie mogą być wykładane rozszerzająco (G. Bieniek, S. Kalus, Z. Marmaj, E. Mzyk, Ustawa o gospodarcze nieruchomościami. Komentarz, Warszawa 2005 r. s. 393)

Dopuszczalność wywłaszczenia musi być oceniana przez pryzmat niemożliwości osiągnięcia celu publicznego bez zastosowania wywłaszczenia, jako władczej formy ingerencji w prawa rzeczowe. Niemożliwość ta polega przede wszystkim na takim sposobie korzystania z nieruchomości, jako wynikającym z realizacji celu publicznego, który to sposób korzystania z nieruchomości, niweczy ustawowo określaną w art. 140 k.c. treść wykonywania własności, jako korzystania przez dotychczasowego właściciela z nieruchomości z wyłączeniem innych osób. Realizacja celu publicznego, określonego w art. 6 ustawy, polega więc na korzystaniu z nieruchomości w sposób niezależny od woli dotychczasowego właściciela.

Szczegółowe zasady postępowania w sprawach o wywłaszczenie nieruchomości regulują art. 113-120 ustawy. Z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy szczególne znaczenie mają konieczność przeprowadzenia rokowań (art. 114 ustawy) oraz przeprowadzenie rozprawy administracyjnej (art. 118 ustawy).

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, że zapadłe w niej rozstrzygnięcia organów administracji są prawidłowe. I tak:

- wywłaszczenia dokonano na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, Gminy K.,

- wywłaszczenia dokonano w związku z budową drogi gminnej ulicy [...]oznaczonej symbolem KDd - drogi gminne dojazdowe. Budowa, utrzymanie oraz wykonanie robót budowlanych jest celem publicznym w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami,

- brak było możliwości realizacji tak określonego celu publicznego ze względu na sprzeciw właściciela nieruchomości. Wójt Gminy K. pismem z dnia 15 stycznia 2019 r. wystosował do właściciela nieruchomości, obecnie skarżącego wezwanie do negocjacji, celem nabycia działki nr 1 w K. i zaproponował zakup przedmiotowej działki po cenie stanowiącej wartość działki ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym. Właściciel nieruchomości pismem z dnia 18 lutego 2019 r. odmówił przystąpienia do negocjacji. Wójt Gminy K. pismem z dnia 18 kwietnia 2019 r. ponownie złożył ofertę nabycia przez Gminę K. przedmiotowej działki. Z przesłanego przez Wójta Gminy wniosku wraz z korespondencją oraz potwierdzeniem jej odbioru wynika jednoznacznie, że właściciel nieruchomości nie przystąpił do rokowań,

- działka 1 na karcie mapy 3 obręb K., zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy w K. z dnia [...] roku. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości K. przeznaczona jest pod budowę drogi gminnej ulicy [...]i oznaczona została symbolem KDd - drogi gminne dojazdowe,

- w sprawie została przeprowadzona rozprawa administracyjna dnia 1 sierpnia 2013 r.,

- Starosta [...] postanowieniem z dnia 9 maja 2023 r. powołał rzeczoznawcę

majątkowego (uprawnienia zawodowe nr [...]) na biegłego w postępowaniu

administracyjnym celem określenia wartości rynkowej nieruchomości i ustalenia wysokości odszkodowania na rzecz osoby wywłaszczonej. Został sporządzony operat szacunkowy, który podlegał ocenie organów administracji. Skarżący nie zakwestionował ustaleń zawartych w tym operacie.

W konsekwencji należy uznać, iż niezasadne są zarzuty skargi oznaczone numerami 1, 7, 12 i 14. Jednocześnie niezasadne są zarzuty oznaczone 13,15 i 16, gdyż przywołane tam akty prawne nie były podstawą kontrolowanych rozstrzygnięć a pełnomocnik nie wyjaśnił w żaden sposób związku przytoczonych ustaw z postępowaniem wywłaszczeniowym.

W trakcie postępowania skarżący (a właściwie jego pełnomocnik) podniósł trzy, jego zdaniem sporne kwestie. Dotyczyły one:

1) słupa kolejowego znajdującego się na działce,

2) prawidłowości ustalenia granic nieruchomości,

3) parametrów projektowanej drogi.

Zagadnienia te zostały szczegółowo wyjaśnione i uzasadnione w decyzjach organów obu instancji. Słup trakcyjny stanowi integralny element infrastruktury kolejowej, którego funkcją jest dostarczanie energii elektrycznej służącej napędzeniu pociągów. Zgodnie z art. 49 § 1 k.c. urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Zgodnie z pismem "P" S.A. z 5 czerwca 2023 r., słup ten jest prawdopodobnie własnością "R" S.A [...] w C.

Bardzo szczegółowo została wyjaśniona kwestia przebiegu granic wywłaszczanej nieruchomości. W toku postępowania administracyjnego w dniu 18 maja 2023 r. przeprowadzono oględziny przedmiotowej działki oraz znajdującego się na niej składnika budowlanego, w obecności uprawnionego geodety, który okazał pozostałym uczestnikom oględzin (m.in. właścicielowi działki 1 i rzeczoznawcy majątkowemu)

granice działki i dokonał pomiaru składnika budowlanego – płotu. Jednocześnie uprawniony geodeta dnia 1 czerwca 2023 r. przekazał mapę do celów prawnych, przyjętą do zasobu geodezyjnego i kartograficznego z zaznaczoną linią rozgraniczająca pas drogowy według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z zaznaczoną linią pasa drogi.

Jak trafnie zauważyły organy szczegółowy przebieg planowanej drogi (jego wskazanie skarżącemu) nie wchodzi w zakres ustaleń postępowania wyjaśniającego w sprawie o wywłaszczenie.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy uznać, że zarzuty skargi oznaczone numerami 2-6 oraz 8-11 są zupełnie niezasadne.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że pełnomocnik strony był informowany zarówno o procesowych, jak i materialnych aspektach sprawy a organy administracji dokładały starań, by wyjaśnić jego wątpliwości. Czyniły to w sposób jasny i zrozumiały, jak w przypadku znajdującego się na terenie nieruchomości słupa trakcyjnego. W skardze zarzut niewyjaśnienia tej kwestii jednak się znalazł.

Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.