Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 605/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 508/19 o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Gd 508/19 w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 27 listopada 2018 r., nr SKO Gd/3902/18 w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 3 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 508/19, oddalił wniosek A.M. (dalej: skarżący) o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 508/19, w zakresie orzeczenia: w jakim zakresie uchylone zostały zaskarżone decyzje; o zwrocie kosztów postępowania oraz o wynagrodzeniu szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organu (k. 349).

Zażalenie na ww. postanowienie złożył skarżący nie zgadzając się z całością rozstrzygnięcia (k. 371).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od daty doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których Sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania lub był do tego zobligowany z urzędu.

Strona może zatem domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 3502/14; komentarz do art. 157 - Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el. 2019).

Wykładnia tego przepisu wskazuje, że ma on zastosowanie - poza sytuacją, gdy sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić - tylko wówczas, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, nie zaś wówczas, gdy sąd orzekł, ale w sposób odmienny od oczekiwań strony. Z sytuacją, gdy Sąd nie orzekł o całości skargi, mamy do czynienia wówczas, gdy pominięto w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzeczono tylko co do części rozstrzygnięcia w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zatem uzupełnienie sentencji wyroku może dotyczyć wyłącznie sytuacji, gdy Sąd nie rozstrzygnął w stosunku do wszystkich aktów objętych zakresem skargi, nawet gdy skarga na ten akt była bezzasadna, natomiast nie można żądać uzupełnienia wyroku, gdy Sąd nie uwzględnił wszystkich żądań zawartych w skardze.

Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie na rzecz skarżącego wynagrodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organu, bowiem orzeczenie w tym zakresie nie stanowiło żądania skargi, nie wynikało też z przepisów prawa.

Właściwe jest również orzeczenie ww. sądu w zakresie oddalenia wniosku o uzupełnienie wyroku poprzez wskazanie, w jakim zakresie zostały uchylone zaskarżone decyzje. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 3 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 508/19, uchylił zaskarżoną decyzję organu z 27 listopada 2018 r., nr SKO Gd/3902/18, a także poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Krokowa z 1 sierpnia 2018 r., nr 9/or/2018/DS. Uchylając zaskarżone decyzje Sąd I instancji nie miał obowiązku zawarcia w sentencji wyroku innych rozstrzygnięć, poza ewentualnym rozstrzygnięciem o kosztach postępowania. Użycie sformułowania "uchyla (zaskarżone) postanowienie", którym posługuje się art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., bez określenia zakresu tego uchylenia oznacza jednoznacznie i niewątpliwie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, czemu Sąd dał wyraz w uzasadnieniu wyroku, wyjaśniając powody swojego stanowiska w sprawie.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo również uznał, że wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania również nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący przed wydaniem wyroku nie złożył wniosku o zwrot kosztów postepowania, a tylko w takim wypadku Sąd ten byłby zobowiązany do ich orzeczenia. Z kolei orzeczenie w zakresie wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania złożonego po wydaniu wyrok było przedmiotem rozstrzygnięcia tego Sądu 16 marca 2023 r. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji słusznie odmówił skarżącemu uzupełnienia wyroku.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.