Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 61/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych~Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1 i art. 166
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D.O. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt III OZ 61/24 wydanego na skutek zażalenia D.O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2023 r., sygn. akt II SAB/Wa 743/22 w sprawie ze skargi D.O. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 3 grudnia 2020 r. postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 lutego 2024 r., sygn. akt III OZ 61/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D.O. (dalej: "skarżący") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 listopada 2023 r., II SAB/Wa 743/22, wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 3 grudnia 2020 r.

Pismem wysłanym z 25 marca 2024 r. skarżący wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z 20 lutego 2024 r., III OZ 61/24, gdyż Sąd nie orzekł o całości żądania. Dodatkowo w ww. piśmie skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu "poniesionych kosztów postępowania (400 zł)".

Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazał, że niepodjęcie przez niego działań odnośnie do zarządzeń z 15 listopada i 11 grudnia 2023 r. wynika z błędnej podstawy tych zarządzeń, co jest wyłączną winą WSA w Warszawie i wyłączną przyczyną zaistniałej sytuacji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu (...) zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie postanowienia, co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 193 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. przepisy te stosuje się odpowiednio do postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W piśmie z 25 marca 2024 r. skarżący zwrócił się o doręczenie mu szeregu pism wskazanych w pkt 1a i b (m.in. zarządzeń z 15 listopada 2023 r. i 11 grudnia 2023 r. oraz uzasadnień zarządzeń). W pkt 2 pisma zwrócił się o "uchylenie w całości lub stosowną zmianę w całości" zarządzenia z 15 listopada 2023 r. i 11 grudnia 2023 r. lub "w przypadku należności uiszczenia wpisu – o wydanie zaskarżalnego zarządzenia wskazującego rzeczywistą i adekwatną podstawę prawną należności uiszczenia opłaty od rodzaju wydanego orzeczenia w sprawie, mającą wpływ na podjęci czynności wykonania lub niewykonania opłaty bez względu na jej wysokość, i dopiero w oparciu o już prawomocność tego zarządzenia, o wydanie wezwania i skierowanie do mnie wezwania, abym pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni o doręczenia wezwania". W punkcie B) pisma z 25 marca 2024 r. wniósł natomiast "o stosowny zwrot mnie poniesionych kosztów postępowania (400 zł).

W treści opisanego wyżej pisma skarżący zawarł nie tylko zażalenie na zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu, ale również żądanie sporządzenia i doręczenia mu szeregu pism sądowych oraz wniosek o zasądzenie mu kosztów postępowania. Wskazać, że adresatem żądania doręczenia skarżącemu kopii wnioskowanych przez niego dokumentów w rzeczywistości jest Sąd, który owe dokumenty sporządził, a więc WSA w Warszawie. Wyjaśnić należy, że w tych okolicznościach skarżący nie może oczekiwać od Sądu, aby ten niejako z urzędu, rozszyfrowywał jego intencje procesowe i ustalał w jakim zakresie zawarte w piśmie skarżącego postulaty są kierowane do sądu kasacyjnego, a jakie do WSA w Warszawie.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Niniejsze postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest żadnym z orzeczeń wskazanych w art. 209 p.p.s.a. Przepis ten nie przewiduje zatem możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w przypadku postępowania wpadkowego, toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, czy też zarządzenia Przewodniczącego Wydziału.

Ponadto nie wiadomo o jakiego rodzaju kosztach mowa jest we wniosku o uzupełnienie postanowienia z 20 lutego 2024 r., skoro strona nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu nie podlega opłacie. Z tych względów nieuzasadniony jest również postulat skarżącego o zasądzeniu "zwrotu poniesionych kosztów postępowania (400 zł)" zawarty we wniosku o uzupełnienie postanowienia.

Wskazać również należy, że orzeczenie NSA z 20 lutego 2024 r., III OZ 61/24 jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie wzywające do uiszczenia wpisu, w związku z czym nie było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia w przedstawionym we wniosku zakresie, tj. kosztów postępowania zażaleniowego. Zauważyć również należy, że treść wniosku skarżącego stanowi w istocie próbę zakwestionowania merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu w postanowieniu z 20 lutego 2024 r., co jest niedopuszczalne za pomocą wniosku o uzupełnienie postanowienia.

Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1-3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. i w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.