Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 907/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: par. 1 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2010 nr 39 poz 211
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm
article: art. 3 ust. 3
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
article: art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Łukasz Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 marca 2013 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora [....] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2011 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego kwotę [...] (dwieście [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu z siedzibą wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] na podstawie art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.- zwanej dalej "ustawa"), art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. L316 z 2.12.2009 r., str.65- dalej "rozporządzenie Komisji 1122/2009") w zw. z § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.- dalej "rozporządzenie w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą"), art. 23 i art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE)nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L30z 31.01.2009r., str.16 ze zm. – dalej "rozporządzenie Rady nr 73/2009) oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz.1071 ze zm.- dalej "Kpa"), w której:

1. przyznał W K płatność na 2011 r. w wysokości [...]zł,

w tym:

- jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł;

- uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości [...] zł;

2. odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył sankcję w wysokości [...] zł, która będzie potrącana z płatności w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych;

3. nakazał W K realizacje działań mających na celu usunięcie niezgodności stwierdzonych w kontroli na miejscu w zakresie spełnienia norm oraz wymogów, tj. przeprowadzenia koszenia łąk i pastwisk lub prowadzenia wypasu zwierząt w okresie wegetacyjnym traw do dnia 30 września 2012 r. dla działek rolnych F, G, H, S, T, AC i AD.

Odnośnie jednolitej płatności obszarowej, zwanej dalej "JPO" i uzupełniającej płatności podstawowej, zwanej dalej "UPO", Organ I instancji podał, że rolnik we wniosku o przyznanie płatności na rok 2011 zadeklarował do płatności działki

o powierzchni [...] ha, zaś powierzchnia działek stwierdzona w kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu wynosiła [...] ha. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady nr 73/2009. Organ I instancji przytoczył również art. 7 ust. 1a,

art. 7 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu powierzchni działek uprawnionej do płatności zgodnie z art. 26 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia Komisji 1122/2009 uwzględniono wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu. Stwierdzone nieprawidłowości ujęte zostały w formie tabeli na str. 4 i 5 ww. decyzji. Organ I instancji przedstawił wyliczenie procentowe różnicy pomiędzy deklarowaną, a stwierdzoną powierzchnią działek uprawnioną do .płatności oraz wyliczenie sankcji. Organ I instancji przytoczył § 17 rozporządzenie w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą i art. 58 rozporządzenia Komisji 1122/2009.

Organ I instancji podał, że na zmniejszenie powierzchni działek uprawnionej do płatności miało wpływ rozstrzygnięcie konfliktu kontroli krzyżowej dot. działki ewidencyjnej nr [...], tj. działkę rolną K o powierzchni [...]ha zmniejszono do powierzchni 0 ha.

Organ I instancji wskazał, że wezwał stronę pismem z dnia [...] r. do złożenia wyjaśnień, które rolnik złożył wraz z korektą wniosku w dniu [...] r. Do wyjaśnień rolnik załączył umowę dzierżawy działki nr [...] z dnia [...]r. Ww. umowa została zawarta pomiędzy M G a rolnikiem na okres 30 lat. Ponadto rolnik złożył do organu oświadczenie z dnia [...]r., w którym podał, że w sierpniu 2010 r. posiał trawę na działce nr [...] z myślą o kampanii 2011, a na przełomie maja i czerwca wypasał tam owce.

Organ I instancji wskazał, że [...]r. wpłynęła korekta wniosku o płatności B R wraz z jego oświadczeniem oraz oświadczeniem K A, R S i T L.

Organ I instancji stwierdził, że W K nie udowodnił, iż był faktycznym użytkownikiem działki nr [...]. Organ I instancji uznał za udowodnione twierdzenia B R, na podstawie jego oświadczenia i oświadczeń świadków, że w dniu 7 maja posiał on na ww. działce grykę, lecz plonu nie zebrał, gdyż uprawa została stalerzowana przez osobę, która kupiła działkę.

Organ I instancji podał, że zgodnie z art. 7 ust.1 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na grunty będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja 2011 r., w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności.

Zdaniem organu, na ww. dzień posiadaczem działki nr [...] był B R.

Odnośnie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, (płatność zwierzęca), dalej "TUZ", organ I instancji podał, że rolnik zadeklarował do tej płatności działki o powierzchni [...] ha. Organ I instancji podał, że po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu powierzchnia stwierdzonych trwałych użytków zielonych wynosiła [...] ha. Na podstawie danych z rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i rejestru koniowatych wyliczona na podstawie § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosiła 8,25 DJP. Powierzchnia maksymalna została ustalona na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą i wynosiła [...] ha. Organ I instancji na podstawie ww. przepisu naliczył przedmiotową płatność do powierzchni [...] ha.

Odnośnie nieprzestrzegania norm oraz wymogów organ I instancji stwierdził, że w dniu [...]r. w gospodarstwie rolnika przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie wzajemnej zgodności. Nieprawidłowości dotyczące poszczególnych działek dotyczyły nieprzeprowadzenia przez rolnika wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej w terminie i nie wypasania na działkach zwierząt. Organ I instancji wskazał, ze kwota pomniejszenia z tytułu nieprzestrzegania norm oraz wymogów dla płatności bezpośrednich wynosiła [...]zł. Jednakże z uwagi na to, że ww. kwota nie przekraczała równowartości 100 euro na podstawie art. 37a ust. 1 ustawy, kwota przyznanej płatności nie została pomniejszona o sumę [...]zł. Organ I instancji zaznaczył, że w przypadku niepodjęcia działań przez rolnika w terminie określonym w decyzji kwota powyższa podlegać będzie odzyskaniu.

W K złożył odwołanie od powyższej decyzji i podał, że w organie poinformowano go, iż zostanie wezwany na konfrontację z B R na okoliczność posiadania działki nr [...], lecz taka konfrontacja się nie odbyła. Podał,

że nie uwzględniono jego zdjęć, na których widać rozdaj zasiewu- trawa, wśród której widoczne były białe kwiatki, które mogą świadczyć o tym, że gryka została wysiana. Przedstawił oświadczenie M. C, że zrobiła zdjęcie skarżącego na tle pasących się owiec w dniu 30 maja 2011 r. Skarżący wskazał, że uprawę traw potwierdziła kontrola na miejscu w dniu [...]. Ponadto, zdaniem strony, świadkowie przedstawieni przez B R, są z nim powiązani ekonomicznie i jako tacy są mało wiarygodni.

Według strony, działalność prowadzona przez niego na działkach była prawidłowa i nie wystąpiły nieprawidłowości przy wypasie zwierząt i koszeniu. O wypasie owiec świadczą zdjęcia obgryzionej kory na wierzbie. Skarżący podał, że nie podpisał raportu kontroli, gdyż nie przedstawiono mu wyników kontroli na miejscu. Nie podpisał również raportu kontroli, który nadesłał mu organ pocztą, gdyż nie zgadzał się z wynikami kontroli, zaś jego prośba o ponowną kontrolę nie została uwzględniona.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał w dniu [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 6 Kpa, art. 30 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, art. 32,art. 33, art. 34 rozporządzenia nr 1122/2009, § 1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 39, poz. 211 ze zm.), decyzję nr [...] o utrzymaniu mocy zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji rozpatrzył cały materiał dowodowy i podjął niezbędne czynności procesowe. Na podstawie zebranych dokumentów w sprawie,

tj. oświadczenia B R, oświadczenia K. A i R. S, zeznania T. L, umowy dzierżawy działki nr [...] i oświadczenia skarżącego stwierdził, że skarżący nie był użytkownikiem spornej działki nr [...]. Organ odwoławczy wskazał, że nie badał tytułu prawnego do gruntu, lecz sam fakt posiadania tej nieruchomości i prowadzenia na niej działalności rolniczej. Organ odwoławczy podał, że nie jest upoważniony do rozwiązywania konfliktów między wnioskodawcami w przedmiocie prawa użytkowania gruntów, gdyż należy to do kompetencji sądów powszechnych. Organ odwoławczy stwierdził, że z przedstawionej przez skarżącego umowy dzierżawy wynika, iż została ona zawarta na 30 lat, lecz nie dowodzi to, że skarżący ją użytkował rolniczo. Wobec przedstawionych przez B R dowodów, organ odwoławczy uznał, że oświadczenie skarżącego było niewystarczające by udowodnić, iż to on był posiadaczem spornej działki. Ponadto, zdjęcia załączone do odwołania przez skarżącego, zdaniem organu odwoławczego, nie miały wartości dowodowej, gdyż nie sposób było określić położenia sfotografowanych działek.

Wobec powyższego, prawidłowym było wykluczenie działki [...] z powierzchni działek uprawnionych do płatności UPO i pomniejszenie płatności JPO.

Organ odwoławczy stwierdził, że kontrole przeprowadzone u skarżącego w dniach

[...] r. odbyły się zgodnie z przepisami. Raporty z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni oraz wzajemnej zgodności były sporządzone zgodnie z wytycznymi obowiązującej w kampanii w 2011 r. i nie zawierały błędów formalnych. Wszystkie stwierdzone nieprawidłowości zostały szczegółowo opisane i udokumentowane zdjęciami, które umożliwiają identyfikację działek oraz ukazują ich stan (stan roślinności). Na powierzchniach kontrolowanych działek, opisanych szczegółowo w raporcie kontrolnym widać wyschnięte łodygi roślin, sitowie

i turzyce (teren bagienny). Powyższe, zdaniem organu odwoławczego świadczyło,

że grunty były nieprawidłowo użytkowane przez skarżącego, nie były koszone i nie wypasano na nich zwierząt.

Po zakończeniu kontroli w terenie, dokumentacja jest weryfikowana w biurach terenowych Agencji. Zdaniem organu odwoławczego, nie było potrzeby ponownej kontroli w gospodarstwie skarżącego. Na podstawie § 1 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm, pastwiska utrzymywane są zgodnie z normami, jeśli wypasane są nich zwierzęta lub okrywa roślinna jest koszona i usuwana co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca, a w przypadku realizacji programu rolnośrodowiskowego – w terminie do 31 października. Inspektorzy terenowi ustali, że normy były spełnione co do działek A, AA, AB, B, C, D, E, I, J, K, L, M, N, O, P, R, U, W, Z, Ł., a nie były wypełnione co do pozostałych działek zgłoszonych do płatności.

W K złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jej uchylenie.

Zarzucił organowi, że nie wziął pod uwagę oświadczenia M. C, o wykonaniu zdjęć na działce nr [...]. Skarżący podał, że organ nie uwzględnił pomiarów powierzchni z 2010 r., ani zdjęć, ukazujących obgryzioną korę na drzewach na pastwisku- działka F oraz informacji o rosnącej trawie na działce K ([...]). Ponadto, jego zdaniem, kontrolerzy błędnie zastosowali kody DR13-, DR 13+ dotyczących działek A, AB, N. Skarżący do skargi dołączył zdjęcia i oświadczenie M. C oraz oświadczenie leśniczego I. T, że załączone zdjęcia wykonano na działce nr [...].

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 3. ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (w brzmieniu obowiązującym w 2011r., Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.- zwanej dalej "ustawa"), z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (art. 3 ust. 2) .

Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3).

Zasadę praworządności polega na tym, że organy administracji właściwe w sprawie przyznania płatności działają na podstawie przepisów prawa, co oznacza obowiązek ustalenia przez organ administracji publicznej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowania przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. Zgodzić należy się, że na organie nie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Jednakże obowiązek organu w postaci wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego wiąże się z jego prawidłowym zebraniem i w niniejszej sprawie wymagał od organu podjęcia działań z urzędu, choćby włączenia materiałów

z postępowania w sprawie B. R co do działki nr [...]. W aktach niniejszej sprawy brak jest dokumentów, które oceniał zarówno organ I instancji jak i II instancji,

tj. oświadczenia B R, oświadczenia K. A i R. S, zeznania T. L, na podstawie których organ nie przyznał skarżącemu płatności odnośnie spornej działki.

Zdaniem Sądu, świadczy to, o tym, że powyższe materiały nie zostały włączone do sprawy skarżącego, zaś organy oceniały je przez porównanie dowodów odrębnie zebranych w dwóch sprawach administracyjnych - sprawie skarżącego i B. R, przez co uniemożliwiły stronie przed wydaniem decyzji przez organ I i II instancji zapoznanie się z nimi i złożenie stosownych wyjaśnień.

Powyższe zdaniem Sądu, jest naruszeniem praw strony co do obrony jej interesów, jak i zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, wyrażonej w art. 8 Kpa. Świadczyć o tym może odwołanie skarżącego od decyzji organu I instancji, w którym skarżący wskazał, że nie był konfrontowany z B. R.

Organ odwoławczy nie ustosunkował się do twierdzeń skarżącego o nieprawdziwości oświadczeń K. Ad i R. S, T. L wobec powiązań ekonomicznych tych osób z B. R.

Prawidłowe rozpoznanie materiału dowodowego w tej sprawie przez organ administracji powinno nastąpić przez przeprowadzenie rozprawy na podstawie art. 80 § 2 Kpa, bowiem zachodziła potrzeba uzgodnienia interesów stron i potrzebne było to do wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków. Przeprowadzenie rozprawy zabezpieczyłoby interesy zarówno skarżącego, jak i B. R

Zgodnie z art. 50 § 1 Kpa organ administracji może wzywać osoby do udziału w podejmowanych czynnościach i do złożenia wyjaśnień lub zeznań, jeżeli jest to niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy, lecz czynności te nie mogą pozostawać

w oderwaniu od zasad ich przeprowadzania wymienionych art. 82-86 Kpa.

Odnośnie pozostałych zarzutów skargi, Sąd uznał je za nieuzasadnione.

Sąd stwierdził, że kontrole przeprowadzone u skarżącego w dniach [...]2011 r. odbyły się zgodnie z przepisami. Raporty z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni oraz wzajemnej zgodności były sporządzone zgodnie

z wytycznymi obowiązującej w kampanii w 2011 r. i nie zawierały błędów formalnych. Wszystkie stwierdzone nieprawidłowości zostały szczegółowo opisane

i udokumentowane zdjęciami, które umożliwiają identyfikację działek oraz ukazują ich stan. Stan roślinności na świadczył, że część gruntów była nieprawidłowo użytkowana przez skarżącego, nie była koszona i nie wypasano na niej zwierząt.

Na podstawie § 1 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 39, poz. 211 ze zm.), pastwiska utrzymywane są zgodnie z normami, jeśli wypasane są nich zwierzęta lub okrywa roślinna jest koszona i usuwana co najmniej raz w roku w terminie do 31 lipca, a w przypadku realizacji programu rolnośrodowiskowego – w terminie do

31 października. Sąd podzielił pogląd organu, że co do części działek A, AA, AB, B, C, D, E, I, J, K, L, M, N, O, P, R, U, W, Z, Ł skarżący nie spełnił wymogu utrzymania norm minimalnych. Zdjęcia mające ukazywać obgryzioną korę na drzewach na pastwisku- działka F, załączone do odwołania (a później do skargi) są złej jakości i nie da się na ich podstawie wywieść wniosku, że na ww. działce był przeprowadzony wypas zwierząt zgodnie z przepisami. Sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił powierzchnię działek uprawnionych do płatności, ujętą w raportach kontroli. Powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady nr 73/2009 oraz na podstawie art. 7 ustawy. Przy ustalaniu powierzchni działek uprawnionej do płatności zgodnie z art. 26 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia Komisji 1122/2009 uwzględniono wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu. Skarżący, który był obecny podczas kontroli na miejscu zgłosił częściowo zastrzeżenia, lecz raportów nie podpisał. Nie podpisał również raportów doręczonych mu przez pocztę, gdyż jak oświadczył nie zgadzał się z wynikami kontroli. Według Sądu, niepodpisanie raportów przez skarżącego było jednoznaczne z ich zaakceptowaniem, bowiem w ten sposób skarżący nie złożył zastrzeżeń do przeprowadzonej kontroli, które organ zobowiązany byłby do ich rozpoznania.

Zarzut nieuwzględnienia powierzchni działek na rok 2010 był niezasadny, bowiem płatności przyznawane są rolnikom na konkretny rok i powierzchnia działek, zarówno ujęta we wniosku o płatności, jak i uprawniona do płatności, stwierdzona w czasie kontroli administracyjnej i kontroli na miejscu może być inna w różnych latach.

Ponadto, Sąd uznał, że zaskarżona decyzji podlegała uchyleniu z uwagi na brak rozstrzygnięcia zawartego w sentencji tej decyzji. Przedmiotowa decyzja zatytułowana jest "decyzja nr [...] o utrzymaniu mocy zaskarżonej decyzji", lecz nie zawierała wskazania decyzji organu I instancji, która została przez organ II instancji utrzymana, co do organu Instancji, jej numeru i daty oraz mimo wskazania art. 138 § 1 pkt 1 Kpa- nie zawierała rozstrzygnięcia w sentencji decyzji- "utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję". Sentencja orzeczenia i jego uzasadnienie stanowią całość.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 14 marca 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "Ppsa", uchylił zaskarżoną decyzję, gdyż uznał, że organ administracji w toku przedmiotowego postępowania naruszył przepisy posterowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ administracji zobowiązany jest do prawidłowego rozpoznania materiału dowodowego, w tym przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, uwzględnienia przytoczonej wyżej oceny prawnej i wskazań Sądu na podstawie art. 153 Ppsa oraz prawidłowego sformułowania decyzji na podstawie art. 138 Kpa.

Sąd na podstawie art. 152 Ppsa orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 Ppsa, zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę uiszczonego wpisu sądowego.