Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 162/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu D. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 września 2023 r. wniesionym elektronicznie D. P. wniósł skargę na przewlekłość Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z powyższym wniósł o stwierdzenie przewlekłości i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że wyrokiem z dnia 11 maja 2023 r., sygn. akt IV SA/Po 171/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Owoławczego w K. z dnia 3 marca 2023 r., [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 20 stycznia 2023 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Skarżący podał, że orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 27 czerwca 2023 r. i do SKO wpłynęło w dniu 7 lipca 2023 r. Do Wójta Gminy akta sprawy wpłynęły w dniu 11 lipca 2023 r.

D. P. wskazał, że mimo upływu terminów z Kodeksu postępowania administracyjnego organ nie wydał decyzji kończącej i nie udostępnił mu wnioskowanej informacji, a także nie poinformował go o niedotrzymaniu terminu. Skarżący wskazał także, że przed wniesieniem skargi skierował do organu ponaglenie, a SKO w K. rozpoznając je stwierdziło, że udzielenie informacji publicznej po złożeniu ponaglenia powoduje jego bezprzedmiotowość. Skarżący nie zgadza się z tym poglądem.

Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wskazał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu braku reakcji SKO w sprawie ponaglenia Wójt podał, że jest on niezasadny, a ponaglenie w pełni przyniosło oczekiwany rezultat, tj. merytorycznie rozstrzygnięto wniosek o udzielenie informacji publicznej. Odnosząc się do zarzutu przewlekłości Wójt wskazał na skomplikowany charakter sprawy i zakres czynności wskazanych do wykonania w sprawie przez Sąd. Organ wskazał także na czynności jakich dokonywał po otrzymaniu wyroku Sądu, tj. odtworzenie spraw, w których pracownik mógł być autorem i wydawał zaświadczenia. Organ podał, że nieobecność rzeczonego pracownika wpłynęła na załatwienie sprawy. Końcowo wskazano, że bezpośrednio po ustaleniu, że pracownik przygotowuje projekty decyzji oraz wydawał zaświadczenia udzielono informacji w zakresie wnioskowanym przez D. P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył, co następuje.

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, sąd:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1),

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3),

4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a),

5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b),

6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).

W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części, stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Pojęcie przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023, poz. 775, dalej "K.p.a.") jako: postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

W tym kontekście wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21 (dostępna www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: CBOSA), przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W powyższej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny jasno wskazał, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, uniemożliwia jej rozpoznanie przez sąd administracyjny. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed jej zakończeniem organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły.

Wprawdzie wyrażone w ww. uchwale stanowisko odnosi się bezpośrednio do zakończenia postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej. Jednak jak trafnie zwrócono uwagę w literaturze prawniczej, stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie (M. Bogusz. Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na "historyczną" bezczynność organu administracji publicznej. Glosa do uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, opubl. OSP z 2021/1/5). Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie można zatem mówić o bezczynności czy przewlekłości organu, gdy organ ten uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno–technicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt sygn. OSK 3789/21, CBOSA). Sytuacja taka również stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na przewlekłość przez sąd administracyjny, o której mowa w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. II OPS 1/21.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że skarżący pismem z dnia 22 lutego 2022 r. wystąpił do Wójta Gminy z 41 wnioskami o udostępnienie informacji publicznej w postaci zdjęcia lub skanu zanonimizowanej (pozbawionej danych osobowych i adresowych) pierwszej strony aktualnie obowiązującej umowy o pracę z osobą/osobami zatrudnioną/zatrudnionymi w Urzędzie Gminy w G. na stanowiskach pracy występujących w strukturze organizacyjnej Urzędu Gminy w G. , określonej w załączniku nr 1 do Zarządzenia nr [...] Wójta Gminy z dnia 2 grudnia 2021 roku, w tym min. na stanowisku pracy ds. ewidencji ludności, dowodów osobistych i spraw obywatelskich.

Pierwotną decyzją Wójt Gminy decyzją z dnia 8 marca 2022 r., Nr [...], odmówił udzielenia informacji publicznej w zakresie wysokości wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na tym stanowisku. W wyniku skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Po 315/22, uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 04 maja 2022 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 08 marca 2022 roku, Nr [...] (punkt 2 wyroku).

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Wójt Gminy wydał decyzję z dnia 20 stycznia 2023 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na stanowisku ds. ewidencji ludności, dowodów osobistych i spraw obywatelskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 maja 2023 r., sygn. akt IV SA/Po 171/23 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 03 marca 2023 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 20 stycznia 2023 r. Sąd polecił organowi udostępnić wnioskodawcy wnioskowaną przez niego informację publiczną w postaci wysokości wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na stanowisku ds. ewidencji ludności, dowodów osobistych i spraw obywatelskich, zgodnie z regulacjami przewidzianymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jeżeli po ponownej analizie pełnionych obowiązków stwierdzi, że pracownik na tym stanowisku realizuje chociaż w pewnym zakresie nałożone na organ samorządu gminy zadania publiczne.

Jak wynika z akt sprawy powyższy wyrok wraz z aktami sprawy wpłynął do SKO w K. w dniu 7 lipca 2023 r., a następnie przekazano je do Wójta Gminy w dniu 11 lipca 2023 r. (k. 17 akt adm.). Następnie w dniu 12 września 2023 r. D. P. wniósł ponaglenie do Wójta Gminy G. (k. 18 akt adm.). Pismem z dnia 19 września 2023 r. Wójt Gminy udzielił skarżącemu informacji zgodnie z wnioskiem (k. 19 akt adm.). Skarżący nie kwestionował treści udzielonej odpowiedzi, a jedynie termin w jakim jej udzielono.

Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy datowana jest na 25 września 2023 r. i wniesiona została elektronicznie do organu w tym dniu (k. 7 akt sąd.). Tym samym skarga wniesiona została już po udzieleniu informacji publicznej przez Wójta.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu, w sytuacji, w której przed dniem wniesienia skargi organ udzielił odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej zachodzi przeszkoda do merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny, o której stanowi ww. uchwała NSA w sprawie o sygn. akt II OSK 1/21. W okolicznościach niniejszej sprawy, Wójt Gminy nie pozostawał na dzień wniesienia skargi do Sądu w przewlekłości, bowiem uprzednio, w dniu

19 września 2023 r. udzielił żądanej informacji publicznej. Okoliczności udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem skarżący nie kwestionował.

Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesiona skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej nie mogła odnieść skutku i, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od niniejszej skargi, o czym orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.