Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 36/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 14 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego radcy prawnego B.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi H.D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zalegalizowania samowolnie wybudowanego warsztatu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu B.P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zalegalizowania samowolnie wybudowanego warsztatu.

Na skutek złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącemu prawo pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił na jego rzecz radcę prawnego. Okręgowa Izby Radców Prawnych jako pełnomocnika skarżącego wskazała radcę prawnego B.P..

Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D..

Pełnomocnik skarżącego złożył w tutejszym Sądzie pismo z dnia

[...] października 2010 r., w którym stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od w/w postanowienia wraz

z podaniem uzasadnienia zajętego stanowiska. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że odpis opinii przesłał skarżącemu listem poleconym.

Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. (uzupełnionym w dniu [...] stycznia 2011 r.), radca prawny B.P. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie w/w opinii, oświadczając, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek pełnomocnika skarżącego zasługiwał na uwzględnienie.

Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a.

Do czynności o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii

o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z dnia

15 czerwca 2004 r., OSK 93/04, ONSAiWSA z 2004 r. z. 2, poz. 23).

Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują m.in. stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, wynoszącej zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1

lit. c) wskazanego wyżej rozporządzenia 240 zł. Wynagrodzenie radcy prawnego

z tego tytułu wynosi zatem 120 zł, przy czym kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów

i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie radca prawny B.P. sporządzając stosowną opinię zapoznał się ze sprawą, a zatem czynność ta jest usługą prawną na jego rzecz i mieści się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej (art. 250 p.p.s.a.), za którą przysługuje pełnomocnikowi prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia, jeżeli koszty te nie zostały uiszczone. Ponadto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien, zgodnie z treścią § 16 cytowanego rozporządzenia zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Pełnomocnik w przedmiotowym wniosku takie oświadczenie zawarł.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało zasądzić na rzecz pełnomocnika, tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę w wysokości 120 złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.