Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 438/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-11-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu w części
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z par. 4 ust. 1 - 3 w zw. z par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1805
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz poniesionych wydatków sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a 1. przyznać radcy prawnemu A. O. kwotę 596,08 zł (pięćset dziewięćdziesiąt sześć 8/100 złotych) w tym tytułem: wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 złotych) oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 300,88 zł (trzysta 88/100 złotych), 2. w pozostałym zakresie oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał J. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. O. (k. 24).

W piśmie procesowym z dnia 18 października 2016 r. radca prawny A. O. podtrzymała skargę skarżącego oraz wniosła o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części. Ponadto wniosła o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym o pojemności 1800 cm3 na trasie Ł. – B. – Ł. w dniach 15.09.2016 r. oraz 4.10.2016 r. (w celu zapoznania się z aktami sprawy) oraz w dniu 18.10.2016 r. na rozprawę w łącznej kwocie 451,33 zł (540 km x 0,8358 zł - k. 41-44).

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805.) przestało obowiązywać. Jednakże na mocy § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W związku z powyższym wniosek o wynagrodzenie za czynności dokonane przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia należy rozpoznać na starych zasadach.

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł.

Treść § 4 ust. 1 wzmiankowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. stanowi, iż opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W związku z powyższym opłata

w niniejszej sprawie wynosić będzie 240 zł.

W niniejszej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy..., a także mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika, oraz charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 240 zł jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.

Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia należało doliczyć 300,88 zł tytułem dojazdu pełnomocnika do tut. Sądu na rozprawę tj. w dniu 18 października 2016 r. (k. 44) oraz w celu zapoznania się z aktami sprawy w dniu 15.09.2016 r. (k. 30-31). Radca prawny A. O. odbyła podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. przejechała łącznie 180 km (dwukrotnie). Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., nr 27, poz. 271), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 180 km obliczony przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 150,44 zł, przy czym pełnomocnik trasę tą pokonała dwukrotnie w dniu 15.09.2016 r. oraz w dniu 18.10.2016 r.

Koszty te uznano ze niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.

§ 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.

W pozostałym zakresie wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. przejechanie 180 km w dniu 4.10.2016 r. celem zapoznania się z aktami sprawy należało oddalić. Podkreślić bowiem należy, iż w sprawie sygn. akt II SA/Bk 433/16 postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. został przyznany temu samemu pełnomocnikowi zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 150,44 zł za podróż samochodem osobowym na trasie Ł. – B. – Ł. celem odbycia rozprawy w dniu 4.10.2016 r. Tym samym koszty przyjazdu do Sądu w dniu 4.10.2016 r. zostały już pokryte.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 596,08 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 - 3 w zw. z § 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, a także § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), orzeczono jak w sentencji.