Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 91/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-03-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 40
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. na uchwałę Rady Gminy Giżycko z dnia 18 stycznia 2024 r., nr LXXVIII/778/2024, zmieniającą uchwałę w sprawie uchwalenia budżetu Gminy Giżycko na 2024 rok postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

I. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Gminy Giżycko nr LXXVIII/778/2024 z 18 stycznia 2024 r. zmieniającą uchwałę w sprawie uchwalenia budżetu Gminy Giżycko na 2024 rok. W jej uzasadnieniu wniosła o zwrot kwoty 5.000 zł wraz z odsetkami wyegzekwowanej w związku z rozbiórką ogrodzenia nieruchomości.

Wnosząc o odrzucenie skargi, Wójt Gminy Giżycko podniósł, że uzasadnienie skargi pozostaje bez związku z zaskarżoną uchwałą i dotyczy kwestii prawa własności nieruchomości, która jest przedmiotem wieloletnich sporów i licznych postępowań sądowych. Wprowadzone zaś zaskarżoną uchwałą postanowienia dotyczą zmiany planu wydatków inwestycyjnych i majątkowych oraz zmiany planu wydatków bieżących w ramach budżetu. Nie kreują bezpośrednio żadnych obowiązków, jak i uprawnień skarżącej.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi m.in. w zakresie wykazania naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, skarżąca w pismach z 13 i 23 marca 2024 r. wskazała na negowanie przez gminę prawa własności działek o nr 145 i 148, a także na brak wykonania drogi i dojazd do innego gospodarstwa przez jej posesję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Sąd odrzucił skargę z powodu braku czynnej legitymacji procesowej strony skarżącej do jej wniesienia.

Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") normuje zakres kontroli sądów administracyjnych, wskazując, że obejmuje ona orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Przepisem szczególnym w rozumieniu przywołanego powyżej art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. jest niewątpliwie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 40, dalej: u.s.g.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Podkreślić należy, że skarga o której mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. nie jest skargą powszechną, którą może złożyć każdy kto uważa, że uchwała narusza porządek prawny. Legitymacja do wniesienia skargi przysługuje tylko takiej osobie, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez uchwałę.

Dokonując badania legitymacji procesowej strony skarżącej, należy wskazać, że podmiot skarżący akt w trybie art. 101 u.s.g. musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżonym aktem a jego indywidualną sytuacją prawną, tj. wykazać, że zaskarżony akt poprzez naruszenie prawa jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawno-materialną (wynikającą z konkretnie wskazanego przepisu prawa materialnego), nakłada obowiązki, pozbawia go przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. W orzecznictwie i doktrynie eksponuje się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realność interesu prawnego strony kształtowanego aktem stosowania prawa materialnego. Skargę z art. 101 ust. 1 u.s.g. może wnieść ten, kto wykaże, że jego subiektywny interes faktyczny znajduje ochronę w obiektywnym porządku prawnym - konkretnym przepisie prawa materialnego i jako taki został naruszony zarządzeniem organu (wyroki NSA: z 1 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1475/08; z 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 1761/12; z 22 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2236/12). Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, który występuje, gdy podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany sposobem uregulowania danej kwestii, jednakże poprzez dane uregulowanie nie dochodzi do naruszenia przepisu prawa materialnego czy procesowego dotyczącego jego sytuacji prawnej.

Zatem nie wszystkie akty z zakresu administracji publicznej można zaskarżyć w trybie art. 101 u.s.g. Konieczny jest element regulacyjny, zobowiązujący, zakazujący czy dozwalający, aby możliwe było oddziaływanie na interes prawny skarżącego. Taki związek musi istnieć w chwili wprowadzenia w życie danego aktu i powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia skarżącego konkretnych - mających oparcie w przepisach prawa materialnego - uprawnień (wyrok NSA z 4 września 2001 r., sygn. akt II SA 1410/01, niepubl.).

Uwzględniając powyższe wskazania wymaga, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy Giżycko nr LXXVIII/778/2024 z 18 stycznia 2024 r. zmieniająca uchwałę w sprawie uchwalenia budżetu Gminy Giżycko na 2024 rok. Podstawę prawną tej uchwały stanowiły przepisy art. 18 ust. 4 pkt 4 u.s.g., art. 211 i art. 212 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 ze zm.) oraz art. 111 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 583). Na podstawie tych przepisów mocą § 1 ust. 1 uchwały wprowadzono zmiany w planie wydatków zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały. Plan wydatków ogółem po zmianach wynosi 62.663.368,95 zł, w tym wydatki bieżące 51.906.811,91 zł i wydatki majątkowe 10.756.557,04 zł.

Analizując wskazane przez skarżącą okoliczności mające uzasadniać jej legitymację skargową, należy podnieść, że strona, pomimo wezwania, nie wykazała, że zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny lub uprawnienie. Wskazane przez nią okoliczności dotyczą bowiem kwestii prawa własności nieruchomości, co jak wyjaśnił organ w odpowiedzi na skargę, jest przedmiotem odrębnych postępowań sądowych. Okoliczności powołane przez stronę jasno dowodzą braku - wymaganego dla wykazania naruszenia interesu prawnego - bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie uchwalenia budżetu Gminy Giżycko na 2024 rok a własną, indywidualną i prawnie gwarantowaną sytuacją strony skarżącej, niebędącą sytuacją faktyczną. Zaskarżona uchwała nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, nie pozbawia ją żadnych uprawnień ani nie uniemożliwia ani nie utrudnia ich realizacji, a zatem brak jest związku przyczynowego pomiędzy zaskarżoną uchwałą a sytuacją prawną strony.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, aby w następstwie podjęcia zaskarżonej uchwały doszło do naruszenia przysługującego jej interesu prawnego lub uprawnienia, w związku z czym orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia.

W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.