Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1815/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2017 r. znak: [....] w przedmiocie uchylenia decyzji w części w sprawie nakazu przeprowadzenia robót budowlanych i umorzenia postępowania w tej części postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca – M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [....] czerwca 2017 r. znak: [....] w przedmiocie uchylenia decyzji w części w sprawie nakazu przeprowadzenia robót budowlanych i umorzenia postępowania w tej części.

W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wykonanie nałożonego ww. decyzją obowiązku spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki i wiązałoby się z wyrządzeniem stronie skarżącej znacznej szkody. Podniosła, że nie bez znaczenia jest aspekt finansowy, a więc wysokie koszty wykonania ww. decyzji, szacowane na kwotę ok. 1 mln złotych, jakie musiałaby ponieść skarżąca, gdyby zaistniała konieczność wykonania wszystkich pozostałych prac w zakreślonym terminie do dnia 31 października 2017 r., których zasadność została zakwestionowana w niniejszym postępowaniu sądowym. Skarżąca podkreśliła, że w ostatnich latach wykonano kilka znaczących inwestycji. W takiej sytuacji wdrażanie doraźnych, aczkolwiek być może koniecznych, ale kosztownych rozwiązań napraw i remontów fragmentów, czy części obiektu (szacowane na ok. 1 mln zł), które zostaną całkowicie wymienione na nowe lub przebudowane zgodnie z zakresem dopuszczonych przez konserwatora zabytków przy realizacji docelowej wielomilionowej inwestycji wydaje się na tym etapie nieuzasadnione. Zdaniem skarżącej koszty związane z doraźnymi remontami w zakresie określonym skarżoną decyzją tylko części budowli zostaną zniweczone, bowiem zawrą się w zakresie planowanej generalnej inwestycji obejmującej rewitalizacje całego obiektu i stanowić będą dla skarżącej wymierną stratę, zaś w przypadku niewykonania w terminie decyzji możliwość, ryzyko zaistnienia czasowego zajęcia zabytku nie mówiąc o procesie wywłaszczenia, w okresie domykania negocjacji z inwestorem i finansowania projektu stanowiłoby niepowetowaną szkodę i trudne do odwrócenia skutki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. To strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 652/08, lex nr 477258). Twierdzenia strony winny zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, strona skarżąca nie wykazała, aby wykonanie obowiązków objętych zaskarżoną decyzją wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został prawidłowo uzasadniony. Strona skarżąca nie przedstawiła orientacyjnego kosztorysu wykonania obowiązku, ani nie przedstawiła swojej szczegółowej sytuacji finansowej, które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie realizacja nakazu wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 667/12, samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej.

Ponadto, zauważyć należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.

Wobec powyższego należało uznać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji.