Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 163/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1 pkt 1-6, art. 53 ust. 5e pkt 2 ,
journal: Dz.U. 2023 poz 977
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r.  o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135, art. 200
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2024 r. w sprawie ze skargi E. G. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 października 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z dnia 11 lipca 2023 r. nr [...] znak [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących kwotę 997;- zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy S. (dalej Wójt) decyzją z dnia 11 lipca 2023 r. nr [...] (znak [...]), działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.) oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 997, dalej u.p.z.p.), odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z propozycją podziału działki, przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej nr [...] w D. , gmina S., w związku z brakiem spełnienia trzech spośród sześciu warunków, których jednoczesne spełnienie jest niezbędne do ustalenia warunków zabudowy, w szczególności:

1) warunku dostępu do drogi publicznej wymienionego w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.;

2) warunku występowania wystarczającej dla planowanego przedsięwzięcia infrastruktury technicznej, wymienionego w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.;

3) warunku zgodności decyzji ustalającej warunki zabudowy zgodne z żądaniem wnioskodawców z przepisami odrębnymi.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 12 października 2021 r. wpłynął wniosek E. G. i M. K. (dalej łącznie jako skarżący lub strona) w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla opisanej inwestycji. Wniosek uzupełniono 8 grudnia 2021 r. Decyzją z dnia 4 lipca 2022r. Wójt Gminy S. ustalił wnioskowane warunki zabudowy, jednak wobec wniesienia odwołania przez jedną ze stron, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 13 grudnia 2022 r. nr [...] uchyliło decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. SKO w swojej decyzji wskazało, że rozstrzygnięcie organu I instancji oparte zostało na niedokładnie wyjaśnionym stanie faktycznym sprawy i nakazało zweryfikowanie opinii wyrażonej przez Operatora Gazociągów [...] G. S.A. Oddział w P. (dalej: G. ) do przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy, która jest zbyt lakoniczna, nie podaje parametrów wskazanego gazociągu i nie podaje żadnego przepisu na podstawie której została wydana.

Ponownie rozpoznając sprawę Wójt miał na uwadze, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia przesłanek z art. 61 ust.1 pkt 1- 6 u.p.z.p. dokonał analiz: warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych, stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji, a także (zakładając pierwotnie pozytywne rozpatrzenie sprawy) - funkcji i cech zabudowy w obszarze analizowanym.

Organ ustalił, że inwestycja we wnioskowanej formie stanowi kontynuację dominującej w obszarze analizowanym funkcji mieszkalnej jednorodzinnej, a także kontynuuje funkcję oraz cechy zabudowy na co najmniej jednej działce sąsiedniej (dz. nr [...]), czego dowodem są wyniki analizy stanowiące załącznik nr [...] i [...] do decyzji, a także sama analiza urbanistyczna w aktach sprawy. Warunek wyrażony w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. jest więc spełniony. Inwestycja nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze, ponieważ występują na jej terenie wyłącznie grunty rolne klasy V oraz nieużytki - warunek z art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. jest więc spełniony. Teren inwestycji nie znajduje się w obszarze w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, ani w granicach strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu (nie ma w okolicy rurociągu, tylko gazociąg). Teren inwestycji znajduje się co prawda w granicach strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągów w/c DN 350 i DN 335, jednak sama nowa zabudowa nie znajduje się w tej strefie, w przeciwieństwie do koniecznych do realizacji dojazdów i dojść, które nie są przedmiotem niniejszego wniosku, ale ich realizacja będzie konieczna do prawidłowego korzystania z planowanej zabudowy. Warunek, o którym mowa w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p. jest więc spełniony.

Zdaniem organu nie są jednak spełnione inne warunki.

W tym zakresie organ wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania wystąpił o zaopiniowanie projektu decyzji o warunkach zabudowy (projekt decyzji pozytywnej) m.in. z Operatorem Gazociągów [...] S.A. Oddział w P., który odmówił uzgodnienia (pismo znak: [...] z 4 lutego 2022 r.) stwierdzając, że w obrębie terenu objętego wnioskiem przebiega gazociąg w/c [...] relacji P. - W. (rok budowy 1974), którego Oddział jest operatorem. Lokalizacja obiektów budowlanych względem istniejącej sieci gazowej w/c powinna być zgodna z wymogami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 2013 r. poz. 640). Wymagana minimalna odległość krawędzi drogi od gazociągu w/c w terenie zabudowanym wynosi 6,0 m natomiast w terenie niezabudowanym 15,0m. Dopuszcza się skrzyżowanie dróg i innych inwestycji liniowych z gazociągiem w/c jednak wszelkie prace w strefie kontrolowanej mogą być prowadzone tylko na podstawie wytycznych i po uzgodnieniu z Operatorem.

W opinii wskazano, że projektowany zjazd do działki nr [...] z drogi wojewódzkiej dz. nr [...] będzie poprzez działkę [...] (służebność przejazdu i przechodu), która na odcinku wzdłuż działek [...] — [...] nie spełnia wymogów w zakresie wymaganych minimalnych odległości od gazociągu w/c, tak więc nie może pełnić ona funkcji drogi dojazdowej do działki nr [...]. Ponadto działka drogowa o nr ewid. [...] na odcinku wzdłuż wschodniej granicy działki [...] krzyżuje się z gazociągiem w/c [...] Skrzyżowanie drogi z gazociągiem wymaga zabezpieczenia gazociągu lub jego przebudowy. Należy to wykonać w oparciu o uzgodniony projekt budowlany opracowany na podstawie szczegółowych warunków technicznych, które zostaną wydane przez G. S.A. Oddział w P. na wniosek Inwestora. Całkowity koszt wykonania zabezpieczenia gazociągu/przebudowy gazociągu ponosi Inwestor/właściciel drogi. Ponieważ działka drogowa o nr ewid. [...] stanowi jedyny dostęp do drogi wojewódzkiej, nie uzgodniono przesłanego projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Zdaniem Wójta działka inwestorów posiada dostęp z drogi publicznej - wojewódzkiej nr [...] (dz. nr [...]) poprzez działkę nr [...] jedynie w sensie prawnym (służebność przejazdu i przechodu) natomiast faktycznie dojazd odbywa się przez część działki nr [...], a także działki nr [...] i [...] (grunty rolne, podzielone na przyszłe działki budowlane, stanowiące własność prywatną), przez wyjeżdżone miejsce na poboczu drogi wojewódzkiej. Na całej długości granicy ww. działek, w tym obciążonej służebnością działki o numerze [...], nie ma zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] w pasie tej drogi. Nie ma zatem faktycznego, legalnego dojazdu do drogi publicznej, a ten, który ustanowiono w sensie prawnym, faktycznie nie funkcjonuje i planowane przedsięwzięcie nie zapewnia tego, aby zaczął funkcjonować. Poza tym działka nr [...], po której na mocy ustanowionej służebności miałby odbywać się dojazd do drogi wojewódzkiej z terenu inwestycji - znajduje się w strefie kontrolowanej ww. gazociągu. Operator sieci przesyłowej gazu ziemnego G. negatywnie zaopiniował planowaną inwestycję, podkreślając właśnie brak możliwości dojazdu, o ile nie zostanie przebudowana kolizja z siecią gazową (przebudowany gazociąg, w taki sposób, aby nie występowała kolizja koniecznych do realizacji dojazdów do terenu inwestycji).

Wójt stwierdził, że zgodnie z przepisami art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.) Minister Gospodarki rozporządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 2013 r. poz. 640) określił przepisy techniczno-budowlane dla gazociągów, a zarazem dla wszelkich obiektów budowlanych realizowanych w ich pobliżu. Zgodnie z przepisami § 14 ust. 1 pkt 1 - gazociągi budowane wzdłuż dróg publicznych powinny być usytuowane zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Celem ww. przepisu, jest zapewnienie bezpieczeństwa wokół gazociągów. Oznacza to, że przepis ten nie może być wyłącznie czytany wprost, jako norma obowiązująca inwestora realizującego sam gazociąg, ale również jako norma wobec innych obiektów budowlanych realizowanych przy istniejącym już gazociągu. Wprowadzenie jakichkolwiek ograniczeń w zagospodarowaniu tych terenów związane jest z potencjalnym zagrożeniem związanym z możliwym na skutek działalności inwestycyjnej i eksploatacji drogi rozszczelnieniem gazociągu. W sąsiedztwie ww. gazociągu do niedawna były bowiem wyłącznie ekstensywnie użytkowane łąki, a nie tereny budowlane i faktycznie funkcjonująca gruntowa droga dojazdowa do budynku mieszkalnego. Zachowanie bezpieczeństwa nakazuje więc na stosowanie wykładni systemowej i uznanie symetrii w obowiązywaniu ww. przepisów techniczno-budowlanych, tzn. zarówno gazociąg projektowany wzdłuż drogi, jak i droga projektowana wzdłuż gazociągu - winny być realizowane zgodnie z przepisami § 14 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki, czyli zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Z przepisów art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 645) odległość zewnętrznej krawędzi jezdni drogi publicznej najniższej klasy technicznej (drogi dojazdowej - [...]) od obiektów budowlanych (w tym gazociągu) powinna wynosić 6 m na terenie zabudowy i 15 m poza terenem zabudowy. Planowany dojazd do działki nr [...] w D., odbywać się ma za pośrednictwem drogi innej niż publiczna, czyli drogi wewnętrznej na terenie działki nr [...], gdzie ustanowiono stosowną służebność. Wybudowanie lub użytkowanie drogi wewnętrznej na tym terenie jest tożsame z wybudowaniem lub użytkowaniem drogi publicznej, jeśli chodzi o wzajemne oddziaływanie drogi i gazociągu, toteż słusznie stosując ww. wykładnię systemową, przy braku norm dla dróg wewnętrznych, należy stosować normy dla dróg publicznych, a w szczególności najbardziej odpowiedniej do planowanej drogi wewnętrznej najniższej klasy technicznej dróg publicznych - drogi dojazdowej - [...].

Organ zauważył, że realizacja takiej drogi nie będzie możliwa bez opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a to za sprawą przepisów art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p., ponieważ droga taka położna jest w strefie kontrolowanej ww. gazociągu w/c [...] mm. W świetle powyższego oczywistym jest, że nie ma faktycznego dojazdu przez działkę nr [...] do drogi publicznej - wojewódzkiej nr [...], co przesądza o braku dostępu do tej drogi. Przez działkę przebiega gazociąg w/c [...] P.-W., a wyznaczone ewidencyjnie drogi nie istniały na etapie budowy ww. gazociągu. Tym samym gazociąg w/c [...] na tym odcinku nie jest przystosowany do przejmowania dodatkowych drgań i obciążeń wynikających z lokalizacji drogi (poruszających się po niej pojazdów) na gazociągu oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie.

Organ stwierdził, że wnioskodawcy nie wyrazili też woli zadośćuczynienia żądaniom ww. operatora sieci przesyłowej zmierzającym do eliminacji ww. konfliktów, zatem w tym zakresie możliwość realizacji dojazdu w miejscu ustanowionej służebności jest niemożliwa. Nie ma też innej możliwości zapewnienia dostępu do drogi publicznej. Reasumując organ stwierdził, że nie jest spełniony warunek, o którym mowa przepisach art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy, to znaczy teren inwestycji (działka nr [...]) nie posiada dostępu do drogi publicznej.

Powyższa sytuacja zdaniem organu ma swoje odniesienie także do kwestii występowania wystarczającej infrastruktury technicznej do realizacji planowanego przedsięwzięcia. Pod pojęciem infrastruktury technicznej rozumie się także sieć drogową, nie w sensie dostępu do drogi publicznej, ale jej wystarczalności (występowania odpowiednich parametrów dojazdu lub drogi) aby planowana inwestycja mogła zostać zrealizowana. W tym przypadku, biorąc pod uwagę okoliczności przytoczone wcześniej organ uznał, że legalny dojazd samochodem osobowym, jako absolutne minimum do poprawnego funkcjonowania terenu inwestycji jako trzech działek budowlanych - w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, z wykorzystaniem służebności drogowej na działce nr [...] z drogi wojewódzkiej nr [...] nie będzie możliwy, pomimo tego, że w pozostałym zakresie jest możliwość realizacji planowanego uzbrojenia technicznego. Warunek, o którym mowa w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., nie jest zdaniem organu spełniony.

Ustalono, że na terenie inwestycji nie występują obiekty zabytkowe i stanowiska archeologiczne. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i nie będzie realizowana w obszarze Natura 2000. Inwestycja nie leży w obszarze chronionego krajobrazu "Pojezierze W. i Dolina G. ". Odległość planowanej zabudowy od lasu, czy drogi wojewódzkiej, jak również wspomnianych gazociągów również jest wystarczająca, aby lokalizacja planowanej zabudowy była możliwa.

Nie mniej jednak nie jest możliwa realizacja planowanej zabudowy bez dojazdu do drogi publicznej, co oznacza, że albo nie będą spełnione wymogi przepisów art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.), w związku z przepisami §14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.) - do działki budowlanej nie będzie dojazdu z drogi publicznej, albo dojazd zostanie zrealizowany wbrew wymogom przepisów tab. 1 (lp. 3, kolumna 8) zał. 2 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 2013 r., poz. 640) w związku z przepisami § 110 ww. rozporządzenia (gazociągi wybudowane przed 2001 r.) przy braku uzgodnienia drogi w strefie kontrolowanej ww. gazociągów i na skrzyżowaniach z tymi gazociągami, na działce nr [...], przez operatora sieci przesyłowej gazu ziemnego (czego dowodem jest stanowisko tego operatora zawarte we wspomnianym już piśmie). Warunek, o którym mowa w przepisach art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., nie jest więc spełniony.

Od powyższej decyzji E. G. i M. K., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli odwołanie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy lub ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Pełnomocnik stron uzupełniając odwołanie przy kolejnym piśmie procesowym zarzucił wydanie decyzji z naruszeniem art. 61 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 u.p.z.p. a także wskazał, że Wójt Gminy S. w poprzednich latach wydał kilka decyzji ustalających warunki zabudowy dla działek leżących w pobliżu. Dla działki nr [...] ustalona została lokalizacja celu publicznego - budowa domu pomocy społecznej w D.. Wobec tego niewątpliwie jest zapewniony dostęp do drogi publicznej. Pełnomocnik podniósł, że sporna nieruchomość ma dostęp do drogi publicznej - drogi wewnętrznej na działce nr [...], która może być połączona z dz. [...] (droga wojewódzka). Ponadto inne sąsiednie nieruchomości np. dz. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] korzystają z tej samej drogi wewnętrznej.

Odnosząc się do kwestii gazociągu wskazano, że na działce nr [...], stanowiącej drogę dojazdową, zlokalizowany jest gazociąg [...] relacji P. - W., wybudowany w 1974 r. Posiada on ciśnienie nominalne 5,4 MPa. Dla przedmiotowego gazociągu ma obowiązywać strefa kontrolowana o szerokości 70 m (35 m na stronę od osi gazociągu) - zgodnie z § 110 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 640, dalej r.w.t.g.) i załącznik nr [...] - lp. 3 kolumna 8.

W ocenie skarżących obszar zabudowy we wnioskowanej inwestycji nie narusza powyższych przepisów, bowiem nie są one kierowane do skarżących. Zgodnie z § 1 r.w.t.g. przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu, budowie, przebudowie sieci gazowej służącej do transportu gazu ziemnego. a nie przy budowie innych obiektów budowlanych. Zgodnie z § 2 pkt 30 r.w.t.g.: "strefa kontrolowana - obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, którego linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, w którym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się transportem gazu ziemnego podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu". Jest to więc obszar, w którym to przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek podejmować działania mające na celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu - a nie inne podmioty i organy administracji. Uszczegółowienie tych obowiązków zawiera § 10 rozporządzenia: " 1. Dla gazociągów należy wyznaczyć, na okres ich użytkowania, strefy kontrolowane. 2. W strefach kontrolowanych należy kontrolować wszelkie działania, które mogłyby spowodować uszkodzenie gazociągu lub mieć inny negatywny wpływ na użytkowanie i funkcjonowanie. 3. W strefach kontrolowanych nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działań mogących spowodować uszkodzenia gazociągu podczas jego użytkowania." W świetle § 2 pkt 30 rozporządzenia - wyznaczenie strefy kontrolowanej, nadzór nad nią, podejmowanie działań mających zapobiegać jej naruszeniu (np. przez budowę obiektów budowlanych) należy do obowiązków przedsiębiorstwa energetycznego. Obowiązki te wynikają z ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 755).

Skarżący stwierdzili, że w świetle powyższego to na operatorze gazociągu przesyłowego ciąży obowiązek zapewnienia ustanowienia i wyegzekwowania przestrzegania strefy kontrolowanej gazociągu. Tymczasem operator gazociągu przesyłowego nie podjął wcześniej takich działań. Skutkiem tego było uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o pozwoleniach na budowę na sąsiednie działki budowlane (zespół działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]). Wbrew stwierdzeniom zawartym w piśmie G. okoliczne działki nie stanowiły ekstensywnie użytkowanych łąk i pastwisk. Na dwóch działkach budowlanych zostały wybudowane budynki mieszkalne jednorodzinne. Do działek tych istnieje dojazd. Wydanie wnioskowanej decyzji o warunkach zabudowy nie zmieni nic w stanie faktycznym, tj. że działka [...] jest wykorzystywana jako droga gruntowa w celu dostępu do wyżej wskazanego zespołu działek, w tym już do wybudowanych w tym zespole działek domów.

W ocenie skarżących dostęp działki do drogi nie może być rozpatrywany przez organ również jako przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. i art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Ponadto przepisami odrębnymi nie są przepisy ustawy prawo budowlane i wydane na ich podstawie rozporządzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO lub Kolegium) decyzją z dnia 4 października 2023 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 53 ust.5e pkt 2, art. 59, art. 61 ust. 1 pkt 1, pkt 3 i pkt 5 oraz art. 64 ust. 1 u.p.z.p. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Kolegium wskazało, że decyzje o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami wymienionymi w art. 53 ust. 4, w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. Natomiast, zgodnie z art. 53 ust. 5e pkt 2 ustawy - obowiązującym od 27 maja 2021r. (na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021r. o zmianie ustaw regulujących przygotowanie i realizację kluczowych inwestycji w zakresie strategicznej infrastruktury energetycznej - Dz.U. z 2021r., poz. 922) - przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy właściwy organ występuje o opinię operatora systemu przesyłowego gazowego w zakresie sposobu zagospodarowania gruntów leżących w odległości nie większej niż:

a) 65 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy mniejszej niż 500 mm lub równej 500 mm,

b) 100 metrów od osi gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy większej niż 500 mm. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operator systemu przesyłowego gazowego przedstawia opinię, o której mowa w ust. 5e, w terminie nie dłuższym niż 2 tygodnie od dnia otrzymania wniosku o jej przedstawienie. Nieprzedstawienie opinii w tym terminie uważa się za przedstawienie opinii pozytywnej ( art.53 ust. 5f, w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy).

SKO wskazało, że w myśl tej regulacji w przypadkach sieci gazowych, ustawodawca wprowadził wymóg uzyskania opinii operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego gazowego przed wydaniem decyzji. Kolegium podtrzymało stanowisko wyrażone w swej decyzji z dnia 13 grudnia 2022r. i wskazało, że opinia jako taka, w tym opinia, o której mowa w art. 53 ust. 5e pkt 2, jest wprawdzie najsłabszą formą współdziałania w procesie ustalania warunków zabudowy i nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego decyzję w przedmiocie warunków zabudowy, to jednak z woli ustawodawcy stanowi obligatoryjny element procedury zmierzającej do ustalenia warunków zabudowy i stanowisko wskazanego operatora w tym przepisie nie może zostać pominięte. Organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest ją ocenić i w oparciu o taką ocenę stwierdzić, czy należy ją uwzględnić, czy nie. Ponadto brak środka odwoławczego dotyczącego wyrażenia opinii powoduje, że kontrola legalności tej opinii jest dokonywana przez organ prowadzący postępowanie.

Wydając ponownie decyzję o odmowie ustalenia żądanych warunków zabudowy Wójt stwierdził, że z analizy urbanistycznej przeprowadzonej w prawidłowo wyznaczonym obszarze (72m) wynika, że znajduje się tam zabudowania mogące stanowić wzorzec dla planowanej zabudowy pod względem warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy, co stanowi o istnieniu tzw. dobrego sąsiedztwa.

Dalej organ zbadał kolejny wymóg niezbędny do ustalenia żądanych warunków zabudowy, określony w art. 61 ust 1 pkt 2 ustawy, tj. dostęp działki nr [...] do drogi publicznej i stwierdził, że ww. działka nie posiada legalnego dostępu do drogi publicznej.

Wnioskodawcy wskazali, że dojazd do drogi publicznej będzie odbywał się przez działkę nr [...]. Kwestię tę należało przeanalizować w kontekście powołanej wyżej opinii Operatora Gazociągów [...] G. S.A. w P.. Działka nr [...] w D. posiada prawny dostęp do drogi publicznej - wojewódzkiej nr [...] (dz. nr [...]) poprzez działkę nr [...] na mocy ustanowionej służebności przejazdu i przechodu przez te działkę (wypis z KW nr [...]). Dojazd ten jednak nie może odbywać się, albowiem działka nr [...] znajduje się strefie kontrolowanej gazociągu w/c [...] relacji P.-W.. Operator sieci w piśmie z dnia 4 lutego 2022r. podkreślił właśnie brak możliwości dojazdu, o ile nie zostanie przebudowana kolizja z siecią gazową (przebudowany gazociąg w taki sposób, aby nie występowała kolizja koniecznych do realizacji dojazdów do terenu inwestycji).

Obecnie działka nr [...] na odcinku wzdłuż działek nr [...] - [...] nie spełnia wymaganych minimalnych odległości od gazociągu w/c. Zgodnie z art. 7 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023r., poz.682 ze zm.) Minister Gospodarki rozporządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013r., poz.640) określił przepisy techniczno-budowlane dla gazociągów i obiektów budowlanych lokalizowanych w ich pobliżu. Zgodnie z §14 ust. 1 pkt 1 r.w..t.g., gazociągi wzdłuż dróg publicznych powinny być usytuowane zgodnie z przepisami o drogach publicznych, co zapewnia bezpieczeństwo wokół gazociągów. Kolegium zwróciło uwagę, że przepisy tego rozporządzenia, wbrew twierdzeniom pełnomocnika, na dzień orzekania w niniejszej sprawie nadal zachowały moc na podstawie art. 66 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz. U. z 2022r., poz.2240).

Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r.o drogach publicznych (tj. Dz.U. z 2023r., poz. 645) odległość zewnętrznej krawędzi jezdni drogi publicznej niższej klasy technicznej (drogi dojazdowej - [...]) od obiektów budowlanych (m.in. gazociągów) powinna wynosić 6m na terenie zabudowanym i 15 m na terenie niezbudowanym. Planowany dojazd do działki nr [...] w D., jak wyżej wskazano, ma odbywać się przez dz. nr [...] (obecnie są to nieużytki i łąki trwałe kl V). SKO wyjaśniło, że ewentualne wybudowanie drogi wewnętrznej na tym terenie byłoby tożsame z wybudowaniem drogi publicznej gminnej, jeżeli chodzi o wzajemne oddziaływanie drogi i gazociągu, albowiem przy braku norm dla dróg wewnętrznych należy stosować normy dla najbardziej odpowiedniej dla planowanej drogi wewnętrznej normy najniższej klasy technicznej dróg publicznych - drogi dojazdowej [...].

Reasumując Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem organu I instancji, że działka oznaczona geodezyjnie nr [...], w świetle przytoczonych wyżej przepisów i opinii wydanej w trybie art. 53 ust. 5e pkt 2 , nie ma dostępu do drogi publicznej, przez co nie jest spełniony warunek wynikający z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Nadto nie ma wystarczającej infrastruktury technicznej dla realizacji planowanego przedsięwzięcia. W tym zakresie wymagana jest m.in. wystarczająca sieć drogowa umożliwiająca dojazd co najmniej samochodem osobowym dla poprawnego funkcjonowania terenu planowanej inwestycji. Taki dojazd jak wyżej wykazano nie jest możliwy co stanowi o niespełnieniu warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.

Planowana inwestycja nie jest też zgodna w ww. przepisami odrębnymi, co stanowiłoby naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.

Wykazanie przez organ orzekający braku dostępu działki objętej wnioskiem do drogi publicznej, a także brak odpowiedniej infrastruktury i niezgodność planowanej inwestycji z przepisami odrębnymi przesądza o niemożności ustalenia żądanych warunków zabudowy, pomimo spełnienia pozostałych warunków.

Odnosząc się do zarzutu odwołania, że organ orzekający w przeszłości ustalił warunki zabudowy dla inwestycji planowanych w pobliżu działki wnioskodawców Kolegium wyjaśnia, że przepisy nakładające na organy obowiązek uwzględniania opinii, o której mowa w art. 53 ust. 5e pkt 2 obowiązują dopiero od 27 maja 2021r., więc nie mogły mieć zastosowania do wskazanych spraw. Kolegium wyjaśniło nadto, że nie sposób odnieść się do wszystkich przytoczonych przez pełnomocnika i cytowanych obszernych fragmentów wyroków sądów administracyjnych, albowiem dotyczą one odmiennych stanów faktycznych i prawnych.

E. G. i M. K., reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 października 2023 r. nr [...] domagając się jej uchylenia, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W ocenie skarżących decyzja została wydana z naruszeniem art. 61 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 u.p.z.p. oraz art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi powielono stanowisko zaprezentowane w odwołaniu (przywołane we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia).

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Organ w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy te sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy S., odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z propozycją podziału działki, przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej nr [...] w D., w gminie S.,

Materialnoprawną podstawą zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca m.in. na budowie obiektu budowlanego, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Stosownie zaś do art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi;

6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze:

a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy,

b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu,

c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.

Zgodnie natomiast z § 2 pkt 30 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U.2013.640) – przez "strefę kontrolowaną" należy rozumieć obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, którego linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, w którym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się transportem gazu ziemnego podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu.

W § 10 ust. 3 powyższego rozporządzenia wskazano, że w strefach kontrolowanych nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działań mogących spowodować uszkodzenia gazociągu podczas jego użytkowania.

W ocenie organów, powodem odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, było uznanie, że planowana inwestycja nie spełnia wszystkich przesłanek z art. 61 ust. 1 u.p.z.p.. Organy wskazały, że jak wynika z załącznika graficznego dołączonego do wniosku o warunki zabudowy, przez teren działki nr [...], przez którą działka inwestorów ma dostęp do drogi publicznej (drogi wojewódzkiej) przebiega gazociąg średniego ciśnienia [...] relacji P. – W. (rok budowy 1974). W tym zakresie organy powołały się na pismo firmy G. S.A. z dnia 4 lutego 2022 r., zgodnie z którym dla przebiegającego przez teren działki [...] inwestycji gazociągu obowiązuje strefa kontrolowana, która wynosi 35m, tj. po 17,5 m na stronę. Zatem planowana inwestycja nie spełnia warunku dostępu do drogi publicznej - przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., warunku wystąpienia wystarczającej dla planowanej inwestycji infrastruktury technicznej – przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., warunku zgodności z przepisami odrębnymi – przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p.

Zdaniem Sądu organy przedwcześnie, bez rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, wydały decyzję odmowną w przedmiotowej sprawie.

W tym zakresie w pierwszej kolejności należy wskazać, że teren inwestycji nie obejmował działki drogowej nr [...], na której dla działki nr [...] ma ustanowioną służebność przejazdu i przechodu. Służebność ta prawdopodobnie ustanowiona została na rzecz każdorazowego właściciela działki nr [...] (jak i właścicieli pozostałych wydzielonych na cele budowlane działek wzdłuż działki [...]) i na etapie wydzielania tej działki został wyznaczony przebieg służebności przez działkę nr [...] i jej parametry (wymiary). W aktach sprawy poza wydrukami map z Systemu Informacji Przestrzennej brak jest dokumentów, które pozwoliłyby ustalić (zweryfikować) parametry działki nr [...], a jest to okoliczność istotna dla rozstrzygnięcia sprawy. Podkreślenia wymaga, że ustalenie zakresu, jak i sposobu wykonywania służebności, nie należy do organów administracji w postępowaniu prowadzonym na podstawie u.p.z.p. Ustalenie to możliwe jest w drodze umowy lub orzeczenia sądowego i to wówczas ustala się jej parametry i przebieg, z uwzględnieniem przepisów techniczno-budowlanych, regulujących np. szerokość drogi dojazdowej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że decydujące znaczenie w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej mają okoliczności faktyczne konkretnej sprawy, z uwzględnieniem konieczności należytego wyważenia interesów wnioskodawcy (właściciela nieruchomości mającej stać się władnącą) i właścicieli nieruchomości, które mają być obciążone służebnością (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2021 r., Legalis). W okolicznościach niniejszej sprawy nie wiemy natomiast, czy przy wydzielaniu działki drogowej nr [...] sprecyzowano na drodze cywilnej, sądowej (czy wcześniej administracyjnej – w postępowaniu podziałowym prowadzonym w trybie ustawy z 31 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami) parametry służebności, zatem nie jest możliwe ich ustalenie w toku postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, jak i udzielenia pozwolenia na budowę. W konsekwencji brak jest możliwości dokładnego wkreślenia strefy kontrolowanej gazociągu. Ponadto w toku postępowania nie skierowano do skarżących zapytania, czy widzą inną możliwość zmodyfikowania wniosku o ustalenie warunków zabudowy w zakresie skomunikowania działki nr [...] z drogą publiczną (wojewódzką), co nawet przy znanym ich stanowisku co do ustanowionej na tej działce służebności byłoby uzasadnione.

Ponadto należy wskazać, że w piśmie firmy G. z 4 lutego 2022 r. wskazano, że lokalizacja obiektów budowlanych względem istniejącej sieci gazowej w/c powinna być zgodna z wymogami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 2013 r. poz. 640). Uwaga ta nie odnosi się do budynków planowanych na działce [...], poza granicą strefy.

Z kolei okolicznością bezsporną jest, że wymagana minimalna odległość krawędzi drogi od gazociągu w/c w terenie zabudowanym wynosi 6,0 m natomiast w terenie niezabudowanym 15,0m. Tymczasem z ustaleń organu I instancji wynika, że wzdłuż działki drogowej nr [...] zlokalizowane są wybudowane już budynki mieszkalne, do których dojazd z drogi publicznej odbywa się właśnie przez działkę nr [...], która jest wykorzystywana jako droga gruntowa w celu dostępu do wszystkich działek. Wskazane powyżej pismo G. odnosi się zatem do innego etapu, gdyby zamierzano przystąpić do realizacji inwestycji polegającej na budowie drogi, poprzedzonego odpowiednią procedurą planistyczną/lokalizacyjną. Nie dotyczy natomiast obecnej sytuacji, gdy działka nr [...] pozostaje nieurządzona, a na niektórych jej odcinkach nie jest nawet wyjeżdżona, bowiem faktyczny przejazd wykonywany jest objazdami przez niezabudowane jeszcze działki. Stan taki może trwać przez nieokreślony okres czasu. W opinii Sądu, w opisanej sytuacji nie jest kwestią organu rozpoznającego wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla kolejnej inwestycji, planowanej w tych samych okolicznościach faktycznych i prawnych w odniesieniu do działki [...], wydanie decyzji odmownej dla skarżących z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa gazociągu.

Ponownie należy podkreślić, że zarówno organ I instancji, jak i II instancji, nie wskazał, jakie są parametry działki nr [...] i jak ma się to do przebiegającego przez jej teren gazociągu i strefy kontrolowanej. Nie można tego również ustalić na podstawie map i wydruków załączonych do akt administracyjnych. W szczególności z załącznika graficznego do decyzji organu I instancji wynika, że nie wkreślono strefy kontrolnej gazociągu.

Organy nie zbadały również, czy jest możliwe wykorzystywanie na drogę ewentualnie części tej działki, przy czym rozważając taką możliwość nie można do istniejącego aktualnie stanu faktycznego odnosić wprost wymogów, jakie przepisy ustawy o drogach publicznych i rozporządzenia wykonawczego określają w zakresie parametrów dla dróg wewnętrznych, dojazdowych. Jest to w opinii Sądu przedwczesne. Należy pamiętać, że przyszła procedura planistyczna (o ile do tego dojdzie) będzie prowadzona z uwzględnieniem stanu faktycznego panującego na danym obszarze, zatem będzie musiała uwzględnić dokonane wcześniej podziały nieruchomości, a w przypadku przeznaczenia konkretnych terenów pod planowane drogi, gmina będzie rozważać konieczność wypłaty odszkodowań z tytułu wywłaszczenia na ten cel.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy przedwcześnie przyjęły, iż działka skarżących nie ma możliwości legalnego skomunikowania z drogą publiczną. W opinii Sądu, uwzględniając istniejący obecnie stan należy uznać, że w tym przypadku mamy do czynienia zarówno z prawnym, jak i faktycznym dostępem działki skarżących (nr [...]) do drogi publicznej przez działkę drogową nr [...].

Natomiast kwestie związane z zapewnieniem bezpieczeństwa samego gazociągu będą oceniane i kontrolowane w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę, w którym organy administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązane będą uwzględnić występujące w obszarze oddziaływania ograniczenia wynikające z zlokalizowanego tam gazociągu. W decyzji wydanej w trybie ustalania warunków zabudowy odnoszenie się przez organ do przepisów prawa budowlanego jest zbędne i nie ma charakteru wiążącego na dalszych etapach procesu inwestycyjnego.

Wobec wskazanych braków materiału dowodowego Sąd uznał, że zaskarżone decyzje organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania – art. 7, 77 §1, art. 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W konsekwencji należało uznać, że organy I oraz II instancji dopuściły się również naruszenia prawa materialnego, gdyż zastosowały art. 61 ust. 1 pkt 2, 3 i 6 u.p.z.p. mimo braku dostatecznego wyjaśnienia, czy zaistniały przesłanki wymienione w tych przepisach.

W pozostałym zakresie wydane w sprawie decyzje są prawidłowe. Sąd w całości podziela stanowisko o spełnieniu przez planowaną inwestycje pozostałych przesłanek z art. 61 u.p.z.p., wykazanych na podstawie niewadliwie ustalonego stanu faktycznego, w tym w szczególności na podstawie sporządzonej analizy urbanistycznej, ocenę zapewnienia dostępności planowanej zabudowy do wszystkich pozostałych mediów oraz brak innych przeciwwskazań do wydania pozytywnej dla skarżących decyzji.

Sąd nie podzielił natomiast zarzutów skargi podnoszonych w związku z istniejąca już zabudową wzdłuż działki drogowej [...]. W świetle przedstawionych w decyzjach zmian w przepisach mających w tych sprawach zastosowanie nie można skutecznie odwoływać się do wydanych wcześniej decyzji dotyczących tak niezrealizowanej zabudowy na działce nr [...] oraz korzystnych dla właścicieli innych działek decyzji o warunkach zabudowy czy pozwoleniu na budowę. W takich przypadkach argumentacja oparta na naruszeniu norm konstytucyjnych nie mogła zostać uwzględniona.

Kończąc Sąd zauważa, że gdyby na terenach zurbanizowanych bezrefleksyjnie stosować się do wymogów dotyczących sieci gazowych niskiego czy średniego ciśnienia, możliwość realizowania nowej zabudowy na terenach do tego przeznaczonych (np. w miastach) oraz inwestowania w już istniejącą, byłaby znacząco ograniczona. Sąd w składzie orzekającym ma na uwadze, że należy zapewnić bezpieczeństwo istniejących sieci, to jednak jest to obowiązek ciążący na przedsiębiorstwach przesyłowych. Ma również na uwadze, że życie i zdrowie ludzi jest najważniejszą wartością jednakże w przypadku nowych inwestycji w sąsiedztwie istniejącej już infrastruktury technicznej należy obiektywnie ocenić ryzyka z tym związane. Należy ocenić, czy dla przyszłej zabudowy może być tak duże ryzyko związane z awariami tej infrastruktury, że należy dać prymat bezpieczeństwu tej zabudowie i jej użytkownikom nad również chronionym konstytucyjnie i ustawowo prawem zabudowy nieruchomości. Jak wyżej wskazano, w realiach niniejszej sprawy odmówiono ustalenia warunków zabudowy dla trzech budynków, które mają być zlokalizowane poza terenem strefy kontrolowanej, a przyczyną tej odmowy był przebieg działki drogowej dojazdowej – w części w granicach strefy kontrolowanej gazociągu średniego ciśnienia.

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję Wójta Gminy S. z dnia 11 lipca 2023 r. nr [...] znak [...] (pkt I sentencji wyroku).

W toku ponownego rozpoznania sprawy organy, związane na podstawie art. 153 p.p.s.a. przedstawioną powyżej oceną prawną, zobowiązane będą do rozpoznania wniosku skarżących inwestorów z uwzględnieniem treści ustanowionej na działce nr [...] służebności przejazdu i przechodu, ustaleń poczynionych w zakresie wskazanym przez Sąd oraz do ponownego przeanalizowania wszystkich przesłanek z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. pod kątem zgodności projektowanej inwestycji z przepisami.

Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935) Sąd zasądził na rzecz skarżących od SKO [...] zwrot kosztów postępowania sądowego, na które składa się wpis sądowy w wysokości 500 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (pkt II sentencji wyroku).

Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na które została skierowana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 kwietnia 2024 r., wydanym na podstawie art. 15zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.) – k. nr [...] akt sądowych.