Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 346/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. C. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania dotyczącego odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a : przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

A. S. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, powołując się na trudną sytuację materialną uniemożliwiającą sfinansowanie kosztów postępowania i zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika. Wskazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz trójką uczących się dzieci. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, zaś wyłącznym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę żony w wysokości 3000 zł brutto. Wskazał, iż z uzyskiwanych dochodów znaczne kwoty są przeznaczane na zakup paliwa do samochodu (żona dojeżdża do pracy poza miejscem zamieszkania) oraz utrzymanie dzieci w wieku szkolnym. Wnioskodawca nie posiada żadnych oszczędności jak i innych wartościowych składników majątku.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, wystosowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), A. S. C. oświadczył, że miesięcznie na utrzymanie domu i rodziny wydaje łącznie około 2000 zł. Na kwotę tę składają się między innymi wydatki na: zakup żywności (800 zł), gaz (50 zł), internet (40 zł), energię elektryczną (95 zł), lekarstwa (100 zł) opał (200 zł) czy też paliwo do samochodu (400 zł). Poza dochodem z wynagrodzenia za pracę żony nie posiada innych źródeł utrzymania, w szczególności pełnoletnie dzieci, pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym, nie uzyskują dochodów, albowiem są studentami. Wnioskodawca zaznaczył również, iż nie korzysta z zasiłku dla bezrobotnych i pomocy opieki społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W rozpatrywanym przypadku, w ocenie Sądu, skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący z żoną i trójką dzieci pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym mają miesięcznie do dyspozycji kwotę 3000 zł brutto. Z kolei wydatki związane z bieżącym utrzymaniem domu i rodziny kształtują się na poziomie około 2000 zł a zatem praktycznie w całości konsumują uzyskany dochód. Nie posiadają żadnych oszczędności, czy innych przedmiotów wartościowych mogących stanowić źródło sfinansowania kosztów sądowych bądź też wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika.

Powyższe okoliczności, w szczególności wysokość miesięcznego dochodu, wydatków związanych z utrzymaniem domu i rodziny, w połączeniu z brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika procesowego.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.

z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.