Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 330/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Powołane przepisy: article: art.250, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3, par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b par. 19, par. 20,
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... listopada 2008 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. Ł. z Kancelarii Adwokackiej w W., ..., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę ... zł (...) w tym: tytułem opłaty kwotę ... zł (... złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę ... zł (...);


UZASADNIENIE

Pismem z ... września 2009 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącego poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż nie znalazł podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. V SA/Wa 330/09 tj. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2009 r. oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, iż opinia prawna w tym przedmiocie została przesłana skarżącemu i Okręgowej Radzie Adwokackiej.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).

Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.

Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.

Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego został ustanowiony w sytuacji gdy sprawa została już skierowana na posiedzenie niejawne z powodu wniesienia skargi po terminie, zatem nie można uznać, by reprezentował skarżącego w postępowaniu w I instancji.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, iż pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została wysłana do skarżącego, jak również wobec jego oświadczenia, że wynagrodzenie z tego tytułu nie zostało mu zapłacone, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.