Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 75/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2024-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124
journal: Dz.U. 2023 poz 344
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Monika Świerczak(spr.) Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 6 grudnia 2023 r., [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z 3 października 2023 r., znak [...], Starosta W. orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0028 ha, położonej w obrębie ewidencyjnym B. o powierzchni 0,0028 ha, dla której Sąd Rejonowy w W. prowadzi księgę wieczystą nr [...], stanowiącą własność J. S., poprzez zezwolenie E. sp. z o.o. z siedzibą w P. na rozbiórkę istniejącej słupowej sieci transformatorowej wraz z liniami SN 15kV i nN 0,4 kV, budowę stacji transformatorowej kompaktowej uproszczonej o wymiarach 1,25 x 2,40 m (wysokość 1,60 m) z liniami kablowymi SN 15 kV o długości 6 m (2x3) oraz linii kablowych nN 0,4 kV o długości 4 m oraz montaż projektowanego słupa.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, że 14 sierpnia 2023 r., E. sp. z o.o. wystąpiła do Starosty z wnioskiem o wydanie decyzji na podstawie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. (Dz. U. z 2023 r. poz. 344 ze zm., dalej jako "u.g.n.") o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka o numerze [...], stanowiącej własność J. S..

E. Sp. z o.o. realizuje inwestycję pod nazwą "Przebudowa linii napowietrznej SN 15kV Ś. - B., rejon B. - etap II..."., zgodnie z decyzją Wójta Gminy P. z dnia 2 września 2020 r. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Starosta podniósł, że w dniu 9 września 2020 r. został sporządzony protokół nr 1 ([...]), w którym wynegocjowana została cena sprzedaży działki o numerze ewidencyjnym [...] o pow. 0.0028 ha położonej w B. na kwotę [...]zł/m˛. Inwestor nie dokonał jednak dalszych czynności w sprawie wobec czego, w dniu 13 czerwca 2023 r. został sporządzony kolejny protokół nr 2 ([...]), w którym została wskazana kwota negocjacji [...] zł/m˛.

W dniu 16 czerwca 2023 r. E. Sp. z o.o. zaproponowała ostateczną cenę nabycia nieruchomości za kwotę [...]zł/m˛, zobowiązując się jednocześnie do poniesienia kosztów sporządzenia aktu notarialnego nabycia działki o numerze [...] i kosztów wieczystoksięgowych.

Właściciel nieruchomości J. S. nie zgodził się na zaproponowaną wyżej kwotę, żądając odszkodowania w kwocie [...]zł/m˛.

Dalej wskazano, że zgodnie z brzmieniem art. 124 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej może w drodze decyzji ograniczyć sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Starosta udziela zezwolenia z urzędu lub na wniosek jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. Zezwolenie powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości na wykonanie ww. prac. Rokowania przeprowadza jednostka zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po wykonaniu robót. W przypadku, gdy przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe lub powoduje nadmierne trudności lub koszty, zgodnie z brzmieniem art. 128 ust. 4 ww. ustawy, odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń i powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Organ I instancji podniósł, że E. Sp. z o.o. zwracając się do Starosty W. z wnioskiem o wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka o numerze [...] dołączył do wniosku wszystkie dokumenty przewidziane prawem tj. decyzję Wójta Gminy P. z dnia 2 września 2020 r. znak: [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr [...] pod nazwą przebudowa linii napowietrznej SN 15 kV Ś. - B., rejon B. - etap II..." oraz dwa protokoły [...] z dnia 9 września 2020 r. i 13 czerwca 2023 r. w sprawie lokalizacji urządzeń elektroenergetycznych E. Sp. z o.o.

Zgodnie z treścią art. 128 ust. 4 u.g.n., odszkodowanie za powstałe wskutek zdarzeń szkody powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód, a jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Odwołanie od ww. decyzji złożył w ustawowym terminie J. S..

Decyzją z 6 grudnia 2023 r., Nr [...] Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wojewoda wskazał w pierwszej kolejności, że zgodnie z art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Z powyższego wynika zatem, że do wydania decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości niezbędne jest łączne zaistnienie następujących przesłanek: brak zgody właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości oraz zgodność inwestycji z planem miejscowym, bądź też - w przypadku jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ponadto inwestycja ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 6 ww. ustawy.

Dodatkowo, zgodnie z art. 124 ust. 6 u.g.n. właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio.

W ocenie organu II instancji planowana inwestycja mieści się w pojęciu celu publicznego, co wynika z art. 6 pkt 2 ww. ustawy, zgodnie z którym jednym z celów publicznych w rozumieniu ustawy jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Zdaniem Wojewody, w niniejszej sprawie spełniona została spełniona przesłanka zgodności planowanej inwestycji z decyzją o lokalizacji celu publicznego.

Z uwagi na fakt, że obecna działka nr [...] nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, konieczne było przedłożenie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Inwestor dołączył do wniosku m.in. decyzję nr [...] o lokalizacji inwestycji celu publicznego z 2 września 2020 r., znak [...], wydaną przez Wójta Gminy P.. Przedmiotową decyzją była objęta m.in. ówczesna działka nr [...]. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna z dniem 9 października 2020 r. Z analizy załącznika graficznego do decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego wynika, że planowana inwestycja istotnie obejmuje teren obecnej działki nr [...].

Odnosząc się do kwestii rokowań Wojewoda podniósł, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, przepis art. 124 u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań. Spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia jako przesłanki wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 u.g.n. Natomiast niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia (por. wyrok WSA w Poznaniu z 7 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 381/09, LEX nr 574097).

Wojewoda zauważył, że w niniejszej sprawie docelowo miało dojść do wykupu przez inwestora nieruchomości objętej niniejszym postępowaniem w celu zrealizowania planowanej inwestycji. W tym celu przeprowadzony został podział nieruchomości, którego koszty, zgodnie z treścią korespondencji wystosowanej do właściciela, poniósł inwestor. Jak wynika z protokołów, podpisanych zarówno przez właściciela, jak i przedstawiciela inwestora, wskazane zostały zarówno rodzaj planowanej inwestycji, jak i proponowane wynagrodzenie ([...] zł/m˛, podwyższone do [...] zł/m˛). Alternatywnie, inwestor wskazał również możliwość zapłaty jednorazowego wynagrodzenia w oparciu o opinię rzeczoznawcy majątkowego. Przedstawione propozycje nie uzyskały akceptacji właściciela, który wskazał cenę [...] zł/m˛. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie doszło do przeprowadzenia rokowań, a strony nie osiągnęły porozumienia co do wysokości należnego wynagrodzenia, w związku z czym zarzut strony w tym zakresie należało uznać za niezasadny.

Odnosząc się natomiast do kwestii zarzutu błędnego zastosowania przez organ I instancji trybu, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. zamiast art. 124b ust. 1 u.g.n., Wojewoda stwierdził, że nie zasługuje on uwzględnienie. Odwołujący wskazał, że jeżeli wnioskodawca zamierza dokonać czynności konserwacyjnych, to w sprawie winien znaleźć zastosowanie art. 124b u.g.n. Konsekwencją zastosowania tego trybu winno być także wskazanie przez starostę czasu, w jakim następuje obowiązek udostępnienia nieruchomości.

Wojewoda podniósł, że z opisu inwestycji zawartego we wniosku wynika, że obejmuje ona usunięcie istniejącej stacji transformatorowej i w jej miejsce budowę nowej stacji. Nie chodzi zatem ani o konserwację obiektu, ani jego usunięcie.

Skargę na powyższą decyzję wywiódł do Sądu J. S., wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji Starosty W. , a także zasądzenie od Wojewody na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie:

1) art. 124 u.g.n. poprzez przyjęcie, że:

a) w sprawie zachodzi podstawa do ograniczenia korzystania z nieruchomości skarżącego;

b) zainteresowany uzyskał od Wójta Gminy P. decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, która obejmuje nieruchomość skarżącego;

c) strony prowadziły rozmowy co do warunków na jakich ma nastąpić udostępnienie przez skarżącego nieruchomości w celu przeprowadzenia rozbiórki i budowy nowej stacji transformatorowej;

2) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób, który nie pozwala skarżącemu na ustalenie rzeczywistych przesłanek jakimi kierowały się organy wydając zaskarżone decyzje. Ponadto organy nie wskazały istotnych powodów, dla których zapadły rozstrzygnięcia nie uwzględniające słusznych interesów skarżącego oraz dlaczego uznano, że strony prowadziły rokowania, co do zasad udostępnienia nieruchomości skarżącego zainteresowanemu;

3) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że nieruchomość skarżącego została objęta decyzją Wójta Gminy P. z dnia 2 września 2020 r. nr [...] o lokalizacji inwestycji celu publicznego, która ma być realizowana przez zainteresowanego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna.

Kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o kryterium legalności wykazała, że nie narusza ona przepisów prawa w sposób który uprawniałby Sąd do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) dalej jako: "p.p.s.a." zaskarżona decyzja może być uchylona w przypadku stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, lit.b i lit. c p.p.s.a.). Przeprowadzając powyższą kontrolę, stosownie do art. 134 § 1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Materialnoprawną podstawę podjętych w niniejszej sprawie orzeczeń stanowi art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej jako u.g.n.). Zgodnie z ust. 1 przywołanego przepisu, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć w drodze decyzji sposób korzystania z nieruchomości, przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Natomiast w ust. 3 tego przepisu postanowiono, że udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań.

Z przedstawionej regulacji wynika, że ustawodawca umożliwia przymusowo, a więc wbrew woli właściciela nieruchomości, zrealizowanie inwestycji celu publicznego w sytuacji gdy nie wyraża on na to zgody. Co istotne, w postępowaniu prowadzonym na podstawie tego przepisu organ nie rozstrzyga, czy inwestycja celu publicznego w ogóle powstanie, albo też którędy konkretnie będzie przebiegać. Kwestie te podlegają bowiem sprecyzowaniu na wcześniejszych etapach - w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n. ma jedynie umożliwiać realizację inwestycji celu publicznego w razie braku porozumienia z właścicielem nieruchomości. Daje ona inwestorowi prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ale nie pozbawia właściciela prawa do nieruchomości (aczkolwiek niewątpliwe w określonym zakresie je ogranicza). Natomiast szczegółowe obowiązki w związku z przystąpieniem do wykonywania robót budowlanych wynikają z przepisów Prawa budowlanego i podlegają konkretyzacji na etapie wydawania pozwolenia na budowę.

Na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ustawodawca umożliwia przymusowe, wbrew woli właściciela nieruchomości, ograniczenie jego uprawnień właścicielskich na zrealizowanie inwestycji celu publicznego, zarówno gdy podmiot ten nie wyraża na to zgody, jak i w sytuacji, gdy nie dojdzie do porozumienia z inwestorem, co do ekwiwalentu pieniężnego za uszczuplenie jego praw.

Decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ma umożliwiać realizację inwestycji celu publicznego, w razie braku porozumienia z właścicielem nieruchomości. Należy mieć jednak na uwadze, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w sposób określony w art. 124 ust. 1 u.g.n. możliwe jest tylko przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek:

1) planowana inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego w rozumieniu art. 6 u.g.n.,

2) ograniczenie ma być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bądź decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,

3) właściciel nie wyraża zgody na realizację inwestycji na jego działce, co potwierdzają udokumentowane rokowania pomiędzy inwestorem a właścicielem.

Bez wątpienia wnioskowana inwestycja mieści się w zakresie określonym w art. 124 ust. 1 u.g.n. Nie budzi również wątpliwości, że planowana inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego, o której mowa w art. 6 u.g.n. Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym jest "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń". Obie te przesłanki zostały w przedmiotowej sprawie spełnione.

Ograniczenie jest zgodne z decyzją nr [...] o lokalizacji inwestycji celu publicznego z 2 września 2020 r., znak [...], wydaną przez Wójta Gminy P.. Przedmiotową decyzją była objęta m.in. ówczesna działka nr [...]. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna z dniem 9 października 2020 r. Decyzją z 19 grudnia 2022 r., znak [...], Wójt Gminy P. zatwierdził podział nieruchomości, tworząc działkę nr [...] o powierzchni 28 m˛. Wnioskodawca, dysponując prawomocną decyzją podziałową, przystąpił do uzgodnienia terminu sfinalizowania kupna przedmiotowej działki. Właściciel nieruchomości odmówił zawarcia umowy sprzedaży, argumentując to faktem wzrostu cen nieruchomości gruntowych.

Art. 124 ust. 3 u.g.n. nie określa formy prowadzenia rokowań ani dokumentów, z jakimi inwestor musi wystąpić do właściciela gruntu w celu uzyskania zgody na udostępnienie nieruchomości, ani też nie nakłada na inwestora obowiązku poinformowania właściciela na piśmie, że rokowania w sprawie uważa za zakończone (por. wyrok NSA z 6 lipca 2016 r., I OSK 1723/15). Strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 u.g.n. nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań oprócz obowiązku ich zainicjowania. Spełnienie obowiązku przeprowadzenia rokowań jako przesłanka wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 u.g.n., a druga strona ich nie zaakceptowała, lub też nie odpowiedziała na propozycję. Rokowania z art. 124 ust. 3 u.g.n. nie oznaczają przy tym konieczności osiągnięcia zgodnego stanowiska. Wystarczy wzajemne poinformowanie się obu stron o swoich stanowiskach i możliwym zakresie wzajemnych ustępstw celem zawarcia umowy lub innego satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zasad korzystania z danej nieruchomości. Nadto jeśli druga strona (właściciel) sprzeciwia się wyraźnie wskazując, że tak zaproponowane warunki są nie do przyjęcia, lub nie zajmuje stanowiska, wówczas inwestor nie musi dalej prowadzić rokowań, gdyż nie można wymagać od inwestora, aby niezależnie od propozycji właściciela nieruchomości był zmuszony do respektowania warunków drugiej strony lub prowadzenia rokowań dopóty, dopóki właściciel nie zmieni swojego stanowiska.

Dnia 13 czerwca 2023 r. pracownik inwestora spotkał się z właścicielem nieruchomości (skarżącym), aby uzgodnić zwaloryzowaną cenę sprzedaży i po długotrwałych negocjacjach wstępnie podpisano protokół z ceną sprzedaży działki za kwotę [...]zł/m˛, który podlegał zatwierdzeniu przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia do zaciągania zobowiązań finansowych. Jednak protokół nie został zatwierdzony z uwagi na proponowaną cenę sprzedaży, która znacznie przewyższała ceny transakcyjne stosowane na lokalnym rynku obrotu nieruchomościami.

W dniu 16 czerwca 2023 r. wysłano pismo do właściciela nieruchomości, proponując nową cenę kupna w kwocie [...]zł/m˛. Jednocześnie w przypadku braku akceptacji tej ceny zaproponowano sporządzenie operatu szacunkowego, w celu ustalenia ceny sprzedaży wydzielonej działki. Pismem z 30 czerwca 2023 r. właściciel poinformował, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko dotyczące żądanej ceny (tj. [...] zł/m˛). Pismem z 7 lipca 2023 r. inwestor podtrzymał dotychczasową ofertę (tj. [...] zł/m˛). Pozostało ono jednak bez odpowiedzi.

Pismem z 10 sierpnia 2023 r., E. sp. z o.o. wystąpiła do Starosty W. o wydanie, na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. decyzji administracyjnej zobowiązującej J. S. - właściciela nieruchomości o nr ewidencyjnym [...], obręb B., gm. P., KW nr [...] do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości, w celu umożliwienia wykonania następujących prac:

• rozbiórki istniejącej słupowej stacji transformatorowej wraz z liniami SN 15 kV i nN 0,4 kV;

• budowy stacji transformatorowej kompaktowej uproszczonej o wymiarach 1,25 x 2,40 (wysokość 1,60 m) z liniami kablowymi SN 15 kV o długości 6 m (2 x 3 m) oraz linii kablowych nN 0,4 kV o długości 4 m, oraz montażu projektowanego słupa.

Dnia 4 września 2023 r. odbyła się rozprawa administracyjna. Z protokołu rozprawy wynika m.in., że strony podtrzymują swoje dotychczasowe stanowisko w zakresie ceny nieruchomości.

W tym miejscu wskazać przyjdzie, że proces rokowań nie może przebiegać w nieskończoność. W przeciwnym wypadku nigdy nie można byłoby wszcząć procedury, co do wydania decyzji w oparciu o art. 124 ust. 1 u.g.n. W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 124 u.g.n. nie podlegają ocenie same warunki negocjacji, proponowana kwota odszkodowania, jak i okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia (por.m.in. wyrok NSA z 6 lipca 2016 r., sygn. I OSK 179/15, wyrok NSA z 24 listopada 2017 r., sygn. I OSK 970/17, wyrok WSA w Łodzi z 29 listopada 2018 r., sygn. II SA/Łd 540/18, wyrok WSA w Krakowie z 6 lipca 2016 r., sygn. II SA/Kr 526/16).

Rokowania mogą zatem zostać zakończone w okolicznościach wskazujących, że nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym szczególnej formy ich zakończenia, co oznacza, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej lecz również o tym kiedy je zakończyć. Zgodzić zatem należy się z Wojewodą, że brak konsensu pomiędzy stronami jest równoznaczny z brakiem zgody na przeprowadzenie prac o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Trafnie także organ odwoławczy zaznaczył, że okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi nieruchomości warunki dla niego korzystne, czy takie które są nie do przyjęcia, nie może być weryfikowana w trybie art. 124 u.g.n. W tym postępowaniu organ bada wyłącznie, czy rokowania się odbyły i czy doszło (lub nie) do porozumienia pomiędzy stronami. Stanowisko powyższe jest utrwalone w orzecznictwie. Mając powyższe na uwadze jak też zgormadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd podzielił stanowisko organu, że w niniejszej sprawie przesłanka rokowań nie została spełniona.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że negocjacje nie były prowadzone w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, a jedynie w celu sprzedaży działki. W aktach administracyjnych znajdują się protokoły Nr 1 i 2 (w sprawie lokalizacji urządzeń elektroenergetycznych E. ), w którym strony ustaliły, że skarżący wyraża zgodę na pobudowanie małogabarytowej stacji transformatorowej i deklaruje chęć sprzedaży działki o pow. 28m˛. O tym, że skarżący miał wiedzę na temat przedmiotu postepowania można wywnioskować też z korespondencji prowadzonej pomiędzy skarżącym, a E. (pisma z dnia 7.07.2023 r. i z 16.06.2023 r.).

W konsekwencji zarzuty skargi kwestionujące prawidłowość zaskarżonej decyzji okazały się nieuzasadnione. Decyzja odpowiada obowiązującym przepisom prawa materialnego - w szczególności jest zgodna z art. 124 oraz art. 6 pkt 2 u.g.n.- i opiera się na wyczerpującym i wiarygodnym materiale dowodowym. Materiał ten został przeanalizowany w całości w wyniku czego organ wyprowadził prawidłowe wnioski i nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów. Wyniki tej oceny zostały obszernie i przekonująco przedstawione w uzasadnieniu decyzji. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 11 i 107 § 3 k.p.a. Skarżącemu zapewniono przy tym możliwość zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym zarówno na etapie postępowania przed starostą, jak i w postępowaniu odwoławczym oraz wypowiedzenia się w sprawie.

Z tych też względów skarga jako niezasadna, zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.