Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2386/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 pkt 1 lit. c art. 239 par. 1 lit. d
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 120b ust. 1 ust. 2 ust. 5
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
article: art. 26 art. 42 ust. 1 art. 44 art. 62
journal: Dz.U. 2018 poz 1560
law: Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi P. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia teleinformatycznego uchyla zaskarżony rozkaz personalny


UZASADNIENIE

Rozkazem personalnym z dnia [...] października 2023 r. nr [...] Komendant Główny Policji przyznał z dniem [...] stycznia 2023 r . [...] P. S., [...] Sekcji [...] Wydziału [...], dalej "skarżąca", świadczenie teleinformatyczne za rok 2023 w wysokości 4 500 zł miesięcznie. W podstawie prawnej organ wskazał art. 120b ustawy z dnia 6 kwietnia

1990 r. o Policji (Dz. U. z 2023 r. poz. 171, z późn. zm.) w zw. z art. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania

z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 667), dalej "ustawa o szczególnych zasadach wynagradzania". Na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, z późn. zm.), dalej "k.p.a.", organ nadał rozkazowi rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 120b ust. 1 ustawy o Policji policjantowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 913), lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji przyznaje się na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne. Stosownie do art. 120b ust. 2 ustawy o Policji do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy

o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.

Organ wyjaśnił, że szczegółowe zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz doświadczenie zawodowe lub posiadanie specjalistycznej wiedzy w zakresie cyberbezpieczeństwa, a także przedziały kwotowe wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwo określa Tabela stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2022 r. w sprawie wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. poz. 131), dalej "rozporządzenie z dnia 19 stycznia 2022 r.".

Dalej organ wskazał, że przed wydaniem decyzji o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego policjant podlega opiniowaniu służbowemu na zasadach, o których mowa w art. 35 ustawy o Policji, jeżeli od dnia wydania ostatniej opinii o tym policjancie upłynęły co najmniej 3 miesiące (art. 120b ust. 4 ustawy o Policji).

Organ stwierdził, że skarżąca posiada wymagane przepisami prawa doświadczenie zawodowe w realizacji zadań w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz specjalistyczną wiedzę w zakresie cyberbezpieczeństwa, jak również realizuje zadania określone w Tabeli stanowiącej załącznik do rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2022 r.

Ponadto organ podał, że skarżąca posiada aktualną opinię służbową wydaną

w dniu [...] września 2023 r. oraz nie zachodzą wobec niego okoliczności, o których mowa w art. 120a ust. 7 ustawy o Policji.

W dalszej kolejności organ przedstawił powody nadania rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności.

Na powyższy rozkaz personalny skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu rozkazowi zarzuciła naruszenie:

1) art. 120b w zw. z art 120a ustawy o Policji poprzez niewydanie decyzji

w ciągu 30 dni od rozpoczęcia realizowania obowiązków, w sytuacji gdy przepisy ustawy stanowią, że policjantowi wykonującemu (już) zadania w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa, przyznaje się świadczenie teleinformatyczne nie później niż

w terminie 30 dni po rozpoczęciu ich wykonywania;

2) art. 120b w zw. z art 120a ustawy o Policji poprzez niewypłacanie należnego jej świadczenia teleinformatycznego w okresie styczeń - październik 2023 r., zgodnie

z decyzją wydaną w grudniu 2022 r., w sytuacji gdy decyzja ta nie została zmieniona, uchylona, aż do października 2023 r., a w związku z tym należy uznać ją za obowiązującą;

3) art. 8 § 2 k.p.a. poprzez wydanie nowej decyzji (będącej przedmiotem niniejszej skargi) bez zaistnienia okoliczności, które powodowałby konieczność zmiany wydanej wcześniej decyzji;

4) § 6 pkt. 5 Decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2023 r. w sprawie powołania komisji do wykonywania niektórych zadań związanych

z udzielaniem wsparcia ze środków Funduszu [...], poprzez brak wydania uzasadnienia co do decyzji zmniejszającej kwotę przyznanego świadczenia teleinformatycznego w odniesieniu do kwoty przyznanej w 2022 r.;

5) § 1, § 2 i § 3 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2022 r. poprzez bezpodstawne zmniejszenie kwoty świadczenia w stosunku do kwoty przyznanej w roku 2022.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1) uchylenie części decyzji w zakresie wysokości przyznanej kwoty świadczenia teleinformatycznego, a także o zobowiązanie organu do wydania decyzji uzupełniającej co do kwoty przyznanego świadczenia teleinformatycznego zgodnie

z obowiązującymi przepisami w odniesieniu do posiadanego przeze nią doświadczenia zawodowego w realizacji zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa, w kwocie nie mniejszej niż przyznana w roku 2022 r.;

2) zobowiązanie organu do uregulowania należnej kwoty za miesiące styczeń - październik 2023 r. zgodnej z rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r.;

3) zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że od [...] sierpnia 2015 r. wykonuje zadania wymienione w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa, oraz

w ustawie o Policji. Podniosła, że posiada specjalistyczną wiedzę, którą potwierdzają realizowane przez nią obowiązki (Karta opisu stanowiska pracy z 2023 r.). Jednocześnie posiadanie wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa potwierdziła zdając w dniu [...] marca 2022 r sprawdzian wiedzy, który został przeprowadzony przez komisję powołaną przez Komendanta Głównego Policji do podziału środków przyznanych w ramach umowy

o udzielenie wsparcia ze środków Funduszu [...]. Posiadanie specjalistycznej wiedzy potwierdziła także uzyskując certyfikat [...] w dniu [...] stycznia 2023 r.

Skarżąca podniosła również, że od 2022 r. nie uległ zmianie zakres realizowanych przez nią obowiązków z zakresu cyberbezpieczeństwa. Zmianie uległo jednak posiadane przeze nią doświadczenie w realizacji obowiązków z zakresu cyberbezpieczeństwa,

tj. dodatkowy rok doświadczenia. Poszerzyła również swoje kompetencje poprzez uzyskanie certyfikatu wymienionego w rozporządzeniu z dnia 19 stycznia 2022 r.

Ponadto skarżąca wyjaśniła, że w 2022 r. zostały wydane w stosunku do niej 3 rozkazy przyznające świadczenia teleinformatyczne w kwocie 12 000 zł brutto miesięcznie. Dopiero w październiku 2023 r. otrzymała rozkaz przyznający świadczenie teleinformatyczne w kwocie 4 500 zł brutto miesięcznie, a w listopadzie wypłacono świadczenie z wyrównaniem od początku roku 2023. Skarżąca podniosła, że w rozkazie nie zostało zawarte uzasadnienie o przesłankach do zmniejszenia kwoty przyznanego świadczenia w stosunku do roku 2022. Zarzuciła również, że obowiązki z zakresu cyberbezpieczeństwa realizuje nieprzerwanie od 2015 r., a w związku z tym naruszone zostały również przepisy ustawy o Policji, które mówią, że policjantowi wykonującemu (już) zadania w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa przyznaje się świadczenie teleinformatyczne nie później niż w terminie 30 dni po rozpoczęciu ich wykonywania. Zdaniem skarżącej organ, nie wydając decyzji przez okres ustawowych 30 dni, dopuścił się świadomego naruszenia przepisów prawa, skutkującego pozbawieniem ją środków finansowych gwarantowanych przez ustawę o Policji, a zatem do bezprawnego odebrania należnego jej świadczenia pieniężnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że celem Funduszu [...] jest wsparcie działań zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych przed cyberzagrożeniami. Jest to państwowy fundusz celowy, którego dysponentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji.

Dodatek do wynagrodzenia za pracę, a w przypadku funkcjonariuszy i żołnierzy zawodowych świadczenie pieniężne, zwane świadczeniem teleinformatycznym, można przyznać osobom realizującym zadania w organach i podmiotach, o których mowa w art. 26, art. 41, art. 44 lub art. 60 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz pracownikom i funkcjonariuszom zapewniającym cyberbezpieczeństwo w podmiotach wskazanych w art. 5 ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (m.in. w Policji).

W przypadku funkcjonariuszy Policji świadczenie teleinformatyczne zostało uregulowane w art. 120b ustawy o Policji. Zgodnie z tym przepisem Policjantowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji przyznaje się na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne. Do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy

o szczególnych zasadach wynagradzania, tj. rozporządzenie z dnia 19 stycznia 2022 r.

W uzupełnieniu zapisów ustawowych Komendant Główny Policji zawiera corocznie z Ministrem Cyfryzacji umowę o udzielenie wsparcia ze środków Funduszu Cyberbezpieczeństwa. Zgodnie z jej treścią wnioskodawca zobowiązany jest do wykorzystania przekazanych środków finansowych zgodnie z celem, na jaki je uzyskał

i na zasadach określonych w umowie oraz ustawie. Dotyczy to również ewentualnych odsetek bankowych od przekazanych przez Ministra środków, które należy wykorzystać wyłącznie na sfinansowanie świadczenia teleinformatycznego i kosztów z nim związanych. KGP zobowiązany jest również do przyznania oraz wypłaty świadczenia teleinformatycznego wyłącznie osobom realizującym zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa, które spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy.

Przyznanie świadczenia teleinformatycznego funkcjonariuszowi Policji odbywa się w formie decyzji. Użyty w przepisie zwrot "przyznaje się" oznacza, że świadczenie teleinformatyczne jest świadczeniem o charakterze obligatoryjnym, przy czym ustawową przesłanką jego otrzymania jest wykonywanie przez policjanta zadań w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji lub zadań, o których mowa w artykułach wskazanych w przepisie, tj. art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62. Okres, w którym świadczenie teleinformatyczne przysługuje policjantowi, to okres faktycznego wykonywania przez niego wyżej wymienionych zadań. Do wypłaty świadczenia teleinformatycznego stosuje się przepisy art. 120a ust. 11-13 ustawy o Policji, (zgodnie

z art. 120b ust. 7), co oznacza, iż świadczenie teleinformatyczne wypłaca się w każdym kolejnym miesiącu kalendarzowym, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wydano decyzję o przyznaniu świadczenia teleinformacyjnego (ust. 11). Świadczenie teleinformatyczne jest świadczeniem płatnym z dołu. Wypłacane jest do 10-tego dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który świadczenie teleinformatyczne przysługuje (ust. 12). Organ podkreślił, że świadczenie teleinformatyczne nie jest zaliczane do dodatków do uposażenia zasadniczego o charakterze stałym i jako takie nie jest uwzględniane przy ustaleniu uprawnienia do zaopatrzenie emerytalnego, nie ma więc wpływu na wysokość otrzymywanej z systemu zaopatrzeniowego emerytury.

Wypełnieniem delegacji ustawowej z art. 8 ust. 1 ww. ustawy jest rozporządzenie z dnia 19 stycznia 2022 r. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa i podział ich na grupy;

2) doświadczenie zawodowe lub wymóg posiadania specjalistycznej wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa wymagane do realizacji zadań z poszczególnych grup;

3) przedziały kwotowe wysokości świadczenia teleinformatycznego w związku z podziałem zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa na grupy.

W tabeli zawartej w załączniku do rozporządzenia, określone zostały zadania, za których wykonywanie przyznaje się świadczenie teleinformatyczne, takie jak m.in.: analiza szkodliwego oprogramowania, czy analiza powłamaniowa (forensic), wykrywanie zagrożeń lub incydentów (cyber threat intelligence), a także tworzenie rekomendacji technicznych oraz ogólnych z obszaru cyberbezpieczeństwa, czy prowadzenie nadzoru nad podmiotami krajowego systemu cyberbezpieczeństwa. Do tych zadań zostały dodane zadania techniczne związane z zapewnianiem cyberbezpieczeństwa w samych jednostkach administracji, w szczególności obsługa incydentów, a także inne zadania pomocnicze, które realizują ten cel.

Zadania zostały ułożone w grupy według maksymalnych kwot, jakie są przyznane za ich realizację. Wykaz zadań zawartych w rozporządzeniu ma charakter zamknięty. Do grup o najwyższych kwotach zostały przyporządkowane najważniejsze zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa, takie jak: ocena bezpieczeństwa systemów IT - w tym testy penetracyjne i audyty bezpieczeństwa, analizowanie szkodliwego oprogramowania, czy też kierowanie jednostką organizacyjną przeznaczoną do realizacji zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa. Są to zadania istotne z punktu widzenia zapewnienia cyberbezpieczeństwa we wszystkich kluczowych podmiotach administracji. Realizacja tych zadań wymaga również posiadania szczególnej, specjalistycznej wiedzy.

Dalej organ podał, że w zależności od stopnia skomplikowania danego zadania oraz szczególnych kompetencji, jakie są wymagane do jego wykonywania, kwoty świadczenia zostały zróżnicowane w zależności od posiadanego doświadczenia, tj. podzielono je na 2 lub 3 przedziały. Większa liczba przedziałów została wyodrębniona

w przypadku szczególnie istotnych zadań. W zależności od poziomu posiadanych kwalifikacji oraz zakresu realizowanych zadań, policjant przypisywany jest do jednej z ośmiu wymienionych w tabeli grup zaszeregowania. Im wyższa grupa zaszeregowania, tym wyższa potencjalna wysokość świadczenia motywacyjnego. Dla każdej z grup zaszeregowania wprowadzono odrębne przedziały kwotowe wysokości świadczenia teleinformatycznego, przy czym graniczną kwotą minimalną dla wszystkich grup jest kwota w wysokości 2 tys. zł. Z kolei kwota maksymalna jest zróżnicowana w zależności od grupy zaszeregowania i maksymalnie może wynieść nawet do 30 000 zł.

Ustawodawca w art. 8 ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania wskazał na kierownika podmiotu, w którym są zatrudnione osoby realizujące zadania

z zakresu cyberbezpieczeństwa albo na rzecz którego realizują zadania osoby będące funkcjonariuszami jako na podmiot odpowiedzialny, który przed wydaniem decyzji

o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego ma obowiązek weryfikacji spełnienia przez te osoby określonych wymagań niezbędnych do przyznania dodatku teleinformatycznego. Weryfikacja spełnienia wymagań w zakresie doświadczenia zawodowego odbywa się poprzez analizę dokumentów potwierdzających ich spełnienie, przedłożonych przez osobę realizującą lub mającą realizować zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa. Natomiast weryfikacja posiadania specjalistycznej wiedzy

z zakresu cyberbezpieczeństwa jest weryfikowana przez sprawdzian wiedzy w formie pisemnej lub ustnej przez kierownika podmiotu. Zgodnie z § 5 ust. 9 decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2023 r. w sprawie opracowania pytań

i zagadnień do przeprowadzenia sprawdziany wiedzy z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz powołania komisji do przeprowadzenia tego sprawdzianu osoba uzyskuje wynika pozytywny ze sprawdzianu w przypadku uzyskania co najmniej 40 punktów łącznie

z pytań testowych i odpowiedzi udzielonych na pytania otwarte.

Organ wyjaśnił, że w toku przeprowadzanej weryfikacji spełnienia przez skarżącą przesłanek do przyznania świadczenia teleinformatycznego, powołana w Komendzie Głównej Policji komisja ustaliła, że skarżąca nie posiada żadnego certyfikatu, który został określony w rozporządzeniu z dnia 19 stycznia 2022 r. Pismem z dnia [...] września

2023 r. skarżąca została poinformowana o wydłużeniu - do [...] października 2023 r. postępowania administracyjnego w sprawie przyznania świadczenia teleinformatycznego oraz o przyczynach, dla których termin został wydłużony. Kopia niezbędnego do przyznania świadczenia teleinformatycznego certyfikatu wpłynęła do komisji w dniu [...] września 2023 r. W dniu [...] października 2023 r. wydany został rozkaz personalny nr [...] o przyznaniu z dniem [...] stycznia 2023 r. świadczenia teleinformatycznego za rok 2023 w określonej w tym rozkazie wysokości.

Dalej organ stwierdził, że z brzmienia powyżej cytowanych przepisów wynika, iż dodatek teleinformatyczny ma charakter obligatoryjny natomiast jego wysokość

w zależności od przyznanej grupy ma charakter uznaniowy. Ustawodawca przewidział nawet fakt braku środków na wypłatę świadczenia teleinformatycznego zgodnie bowiem z treścią art. 7 ust. 8 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania "jeśli podmiot zobowiązany do wypłaty świadczenia teleinformatycznego nie otrzymał środków finansowych na ten cel, świadczenie może nie zostać wypłacone". Zdaniem organu nietrudno wyobrazić sobie sytuację, iż w przypadku policjanta, który wykonuje zadania

z zakresu cyberbezpieczeństwa, w przypadku wydania decyzji (rozkazu personalnego)

i przyznaniu świadczenia w określonej wysokości może dojść do sytuacji, w której nie otrzyma on należnych środków z uwagi na brak środków finansowych. W ocenie organu tym bardziej należy dopuścić możliwość jego obniżenia w granicach wskazanych przez przepisy rozporządzenie Rady Ministrów, z dnia 19 stycznia 2022 r. w sprawie wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.

Konkludując organ podniósł, że z punktu widzenia spornej sprawy istotne jest to, iż świadczenie teleinformatyczne jest przyznawane przez kierownika danego podmiotu, okresowo - na rok. Po upływie roku świadczenie to przyznawane jest ponownie, przy czym ani ustawodawca, ani organ wydający rozporządzenie, nie wprowadził do przepisów prawa powszechnie obowiązującego przepisu, z którego wynikałoby, że kierownik podmiotu obowiązany jest utrzymać wysokość świadczenia przyznanego po raz pierwszy. W związku z tym świadczenie to ma charakter uznaniowy w zakresie przyznawanej jego wysokości, przy czym zakres kwotowy jest określony w załączniku do rozporządzenia.

Organ zwrócił uwagę, że w sprawie bezspornym jest stan faktyczny wynikający

z rozkazów personalnych wydanych przez Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. oraz nr [...] z dnia [...] października 2023 r. Kierownik podmiotu rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. przyznał skarżącej świadczenie teleinformatyczne w wysokości 12 000 złotych na okres od dnia [...] października 2022 r. do dnia [...] grudnia 2022 r. Natomiast rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października 2023 r. skarżącej przyznano z dniem [...] stycznia 2023 r. świadczenie teleinformatyczne w wysokości 4 500 złotych za rok 2023.

Zdaniem organu w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów regulujących przyznawanie świadczenia teleinformatycznego. W stosunku do skarżącej świadczenie to, pomimo wydawania rozkazów personalnych przyznających to świadczenie na kilka miesięcy, przyznawane było na rok, o czym przesądzają daty obowiązywania rozkazów personalnych przyznających to świadczenie, jak i wysokość tego świadczenia. Z kolei rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] października 2023 r. wprost przyznawał świadczenie od [...] stycznia 2023 r.

Organ zaznaczył, że rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. obowiązywał (przyznawał świadczenie teleinformatyczne) do dnia [...] grudnia 2022 r.

W związku z tym, nie jest możliwe (prawnie skuteczne) rozszerzanie czasookresu jego obowiązywania na rok 2023, tym bardziej, że na rok 2023 świadczenie teleinformatyczne zostało skarżącej przyznane rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] października

2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżonym rozkazem personalnym organ przyznał skarżącej świadczenie teleinformatyczne w wysokości 4 500 zł miesięcznie za 2023 r.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozkazu personalnego stanowił art. 120b ustawy o Policji.

Zgodnie z art. 120b ust. 1 ustawy o Policji policjantowi wykonującemu zadania,

o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r.

o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 913 i 1703), lub w zakresie zapewnienia cyberbezpieczeństwa w Policji przyznaje się na okres ich wykonywania świadczenie teleinformatyczne.

Do ustalenia wysokości świadczenia teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (art. 120b ust. 2 ustawy o Policji).

Decyzję o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, wydaje nie później niż w terminie 30 dni po rozpoczęciu przez policjanta wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 3, policjant podlega opiniowaniu służbowemu na zasadach, o których mowa w art. 35, jeżeli od dnia wydania ostatniej opinii o tym policjancie upłynęły co najmniej 3 miesiące (art. 120b ust. 3 i 4 ustawy o Policji).

Ponadto w art. 120b ust. 5 ustawy o Policji określa przypadki, w których świadczenia teleinformatycznego nie przyznaje się, zaś art. 120b ust. 6 przypadki,

w których świadczenia tego nie wypłaca się.

Główna oś sporu w niniejszej sprawie dotyczy wysokości przyznanego skarżącej świadczenia teleinformatycznego. W tym zakresie skarżąca podnosi, że w 2022 r. otrzymywała przedmiotowe świadczenie w wysokości 12 000 zł miesięcznie. Podnosi też, że nie zmienił się zakres wykonywanych przez nią obowiązków w zakresie cyberbezpieczeństwa, a dodatkowo, obecnie posiada większe doświadczenie

w wykonywanych zadaniach. Wskazuje również, że posiada specjalistyczną wiedzę, co potwierdziła uzyskując w dniu [...] stycznia 2023 r. certyfikat [...].

Z treści art. 120b ust. 1 ustawy o Policji jednoznacznie wynika, że przyznanie świadczenia teleinformatycznego policjantowi wykonującemu zadania, o których mowa w art. 26, art. 42 ust. 1, art. 44 i art. 62 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz. U. z 2023 r. poz. 913 i 1703), jest obligatoryjne. Świadczenie to, jak już wskazano wyżej, może nie być przyznane w przypadkach określonych w art. 120b ust. 5, bądź nie wypłacone w przypadkach wskazanych w art. 120b ust. 6 ustawy o Policji.

Należy zwrócić uwagę, że żaden z przepisów ustawy o Policji, ani też ustawy

o szczególnych zasadach wynagradzania nie określa kryteriów ustalania wysokości przyznawanego funkcjonariuszowi Policji świadczenia teleinformatycznego. Kryteria te

w pewnym stopniu określa rozporządzenie z dnia 19 stycznia 2022 r. Załącznikiem do tego rozporządzenia jest tabela szczegółowych zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa oraz doświadczenia zawodowego lub posiadania specjalistycznej wiedzy w zakresie cyberbezpieczeństwa, a także przedziałów kwotowych wysokości świadczenia teleinformatycznego dla osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa.

Z treści tej tabeli wynika, że wysokość świadczenia teleinformatycznego uzależniona jest od doświadczenia zawodowego w realizacji zadań w zakresie cyberbezpieczeństwa (kolumna druga tabeli) oraz rodzaju wykonywanych zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa (kolumna czwarta tabeli). Przy czym istotne jest to, że tabela określa jedynie przedziały kwotowe wysokości świadczenia teleinformatycznego (kolumna trzecia tabeli). Dolna granica świadczenia teleinformatycznego to 2 000 zł,

a górna to 30 000 zł.

Zgodzić się nalży ze stanowiskiem organu przedstawionym w odpowiedzi na skargę, że decyzja o przyznaniu świadczenia teleinformatycznego funkcjonariuszowi Policji w zakresie wysokości tego świadczenia ma charakter uznaniowy. Dokonując oceny legalności decyzji opartej na uznaniu administracyjnym istotne jest ustalenie, czy organ przy wydaniu tego rodzaju decyzji nie przekroczył granic pozostawionej mu dyskrecjonalności oraz czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami, w ten sposób, aby nie można mu było zarzucić dowolności.

Stosownie zaś do treści art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis art. 77 § 1 k.p.a. obliguje zaś do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zebrane przez organ administracji dowody podlegają ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, która nakazuje ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.).

Ponadto wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Stosownie natomiast do treści art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Wynikającą z art. 107 § 3 k.p.a. rolą uzasadnienia jest objaśnienie toku myślenia, który doprowadził organ administracji do zastosowania lub niezastosowania przepisu prawa w konkretnej sprawie (zob. J. Borkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, Warszawa 2012 r., str. 441). W sferze faktów (uzasadnienia faktycznego) chodzi tu o wyjaśnienie okoliczności wskazujących na potrzebę lub konieczność wydania decyzji w danej sprawie i wobec określonych podmiotów oraz wpływu tych okoliczności na treść rozstrzygnięcia. W sferze prawa (uzasadnienia prawnego) chodzi zaś o wskazanie obowiązującej normy i jej znaczenia ustalonego w drodze wykładni (zob. J. Zimmermann, Motywy decyzji administracyjnej i jej uzasadnienie, Warszawa 1981 r., str. 118 – 122). Jak przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. wyroki z 6 października 2020 r. sygn. akt I OSK 3235/18, z 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 1351/16 – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. dochodzi wtedy, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, albo gdy mimo formalnej poprawności jego treść nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym czyni

w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie.

Zdaniem Sądu uzasadnienie zaskarżonego rozkazu personalnego powyższych wymogów nie spełnia. Organ nie wyjaśnił w żaden sposób, w jaki sposób ustalił kwotę przyznanego skarżącej świadczenia teleinformatycznego. Nie wskazał żadnych motywów, jakimi kierował się przyznając skarżącej przedmiotowe świadczenie w kwocie 4 500 zł miesięcznie. Nie pozwala to Sądowi, na poznanie toku rozumowania organu

i motywów spornego rozstrzygnięcia. Organ nie wskazał nawet, biorąc pod uwagę posiadane przez skarżącą doświadczenie zawodowe i rodzaj wykonywanych zadań

z zakresu cyberbezpieczeństwa, do której grupy (kolumna pierwsza tabeli) należy zakwalifikować skarżącą i jaki w związku z tym przedział kwotowy świadczenia

w przypadku skarżącej winien być brany pod uwagę. W zakresie określenia kwoty tego świadczenia zaskarżony rozkaz personalny w istocie nie zawiera żadenego uzasadnienia przez co nie poddaje się on kontroli sądowej. Z tych powodów zaskarżony rozkaz personalny w zakresie określenia wysokości przysługującego skarżącej świadczenia teleinformatycznego jawi się jako dowolny.

Wbrew stanowisku organu wyrażonemu w odpowiedzi na skargę na tego rodzaju dowolność nie pozwala organowi przepis art. 7 ust. 8 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania. Przepis ten stanowi, że jeżeli podmiot zobowiązany do wypłaty świadczenia teleinformatycznego nie otrzymał środków finansowych na ten cel, świadczenie może nie zostać wypłacone. Regulacja ta nie odnosi się do kwestii ustalania wysokości świadczenia teleinformatycznego przyznawanego konkretnemu funkcjonariuszowi, a określa szczególny przypadek, w jakim nie dochodzi do wypłaty tego świadczenia. Ponadto ani w zaskarżonym rozkazie personalnym, ani też w odpowiedzi na skargę organ nie podnosił, że przyznanie skarżącej świadczenia teleinformatycznego za 2023 r. w wysokości niższej niż w 2022 r. było spowodowane nieotrzymaniem środków finansowych na ten cel.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżony rozkaz personalny wydany został z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów postępowania, a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Obligowało to Sąd do uchylenia zaskarżonego rozkazu personalnego.

Niezasadne są te zarzuty skargi, które koncentrują się niewydaniu zaskarżonego rozkazu personalnego w terminie określonym w art. 120b ust. 3 ustawy o Policji. Kwestia ta nie ma bowiem wpływu na legalność wydanego w sprawie rozkazu personalnego,

a zarzut niezałatwienia sprawy w terminie może być podnoszony w skardze na bezczynność organu. Z urzędu Sądowi jest widomym, że skarżąca wniosła skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przyznanie świadczenia teleinformatycznego.

Zauważyć również należy, że wydany w stosunku do skarżącej rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...] przyznawał jej świadczenie teleinformatyczne w wysokości 12 000 zł miesięcznie wyłącznie na okres od [...] października do [...] grudnia 2022 r. Z tego względu przyznając skarżącej świadczenie teleinformatyczne na rok 2023 r. organ nie był zobowiązany do uchylenia, bądź zmiany rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 2022 r. Zauważyć przy tym należy, że stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy o szczególnych zasadach wynagradzania świadczenie teleinformatyczne jest przyznawane corocznie na okres realizacji zadań z zakresu cyberbezpieczeństwa.

Ponownie rozpoznanie sprawy winno nastąpić z uwzględnieniem powyższych uwag. Organ wydając rozkaz personalny o przyznaniu skarżącej świadczenia teleinformatycznego przedstawi przede wszystkim uzasadnienie wskazujące motywy ustalenia tego świadczenia w określonej przez organ wysokości.

Z przytoczonych wyżej względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", orzekł jak w sentencji. Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania, ponieważ skarżąca na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. nie miała obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a ponadto

w postępowaniu przed Sądem nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.