Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 788/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2025-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 § 1, art. 46, art. 37 § 1, art. 49 § 1, art. 47 § 1, art. 32, art. 12, art. 33 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 230 § 1, art. 214 § 1, art. 220
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: § 2 ust. 3 pkt 7
journal: Dz.U. 2021 poz 535
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 stycznia 2025 roku sprawy ze skargi R.A. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 26 sierpnia 2024 roku nr SO-II.621.66.2024 w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. d.j.


UZASADNIENIE

27 września 2024 r. R.A., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego z 26 sierpnia 2024 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 30 października 2024 r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie prawidłowej, pełnej skargi i trzech jej odpisów oraz złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.

W wezwaniu do usunięcia wskazanych braków formalnych skargi zaznaczono, że nadesłana skarga oraz jej odpis zawiera jedynie pierwszą stronę. Pozostałe strony są puste.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona 22 listopada 2024 r. na wskazany w skardze adres do doręczeń.

Wskazane w zarządzeniach braki nie zostały usunięte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać między innymi określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Wymogi formalne pism w postępowaniu sądowych określono w art. 46 p.p.s.a. stanowiącym, m. in. w § 1, że każde pismo strony powinno zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3), podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4) oraz w § 3, w myśl którego do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy przy tym wskazać, że w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie do skargi pełnomocnictwa należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, stwierdzono, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazać przy tym należy, że nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 grudnia 2011 r., I OSK 2319/11).

Wniesiona do sądu skarga R.A. oraz załączony do niej odpis, zawierała, z wyjątkiem pierwszej, puste strony i nie została opatrzona własnoręcznym podpisem osoby ją wnoszącej w jego imieniu. Na pierwszej stronie skargi nie wskazano o co wnosi skarżący. Nie zostało do niej załączone pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Skarga ta nie spełnia więc wymogów formalnych pism w postępowaniu sądowych określonych w powołanych art. 46 § 1 pkt 3 i 4 oraz § 3 p.p.s.a.

Z kolei zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jest to obligatoryjny wymóg ustawowy. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ (art. 32 p.p.s.a.). Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (art. 12 i art. 33 § 1 p.p.s.a.). Odpisy skargi należy zatem doręczyć również uczestnikom postępowania. W niniejszej sprawie w postępowaniu administracyjnym, oprócz skarżącego i organu administracji, udział brały I.A. i A.S. Osoby te są więc uczestnikami postępowania sądowego na prawach strony. Wobec tego osobom tym należy doręczyć odpisy wniesionej skargi. Do skargi tymczasem został załączony jeden, niekompletny odpis.

Niezachowanie określonych w powołanych art. 46 § 1 pkt 3 i 4, § 3 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a. wymogów stanowi braki formalne, które powinny być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Przepis 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły. Nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Wysokość wpisu w rozpoznawanej sprawie określa § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535).

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Od obowiązku wniesienia tej opłaty nie został zwolniony w ramach instytucji prawa pomocy.

Z uwagi na to, że skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych i nie został od niej uiszczony należny wpis sądowy, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z 30 października 2024 r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie prawidłowej, pełnej skargi i trzech jej odpisów, złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przez pełnomocnika przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, skierowana na adres wskazany w skardze, doręczona została skarżącemu 22 listopada 2024 r.

Tym samym siedmiodniowy termin do usunięcia wskazanych braków formalnych skargi oraz do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi upłynął 29 listopada 2024 r. (w piątek).

Skarżący w powyższym terminie nie złożył ani pełnej, podpisanej skargi i jej odpisów, ani pełnomocnictwa do jego reprezentowania przez pełnomocnika przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Nie uiścił także należnego wpisu sądowego od skargi. Skarżący nie usunął zatem w wyznaczonym terminie braków skargi.

Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

d.j.