Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 488/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II FZ 488/09 Postanowienie Dnia 27 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA (del.) Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 539/09 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 2 czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 488/09

Uzasadnienie

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 2 czerwca 2009 r. znak [...] o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania M. N. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpatrzenia skargi.

Postanowieniem z dnia 11 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy postanowienie nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Sąd I instancji zaznaczył, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. Podkreślono, że zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności zaskarżonego postanowienia, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, 1270 z późn., określanej dalej jako "p.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Powyższe postanowienie zaskarżyła zażaleniem skarżąca M. N. Autorka środka zaskarżenia wniosła o uchylenie postanowienia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie rozpatrzył skargi zgodnie z treścią.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. Zatem trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowienie to nie korzysta w ogóle z przymiotu wykonalności. Tymczasem wstrzymanie wykonania odnosi się wyłącznie do decyzji i postanowień, które nadają się do wykonania. Nie można mówić o wykonaniu zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Zasadnie Sąd I instancji podkreślił, że instytucja unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia:15 grudnia 2004 r., OZ 805/04; 17 lipca 2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76; 16 kwietnia 2008 r., II OZ 325/08; 3 lipca 2008 r., II OZ 714/08). Tym samym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji słusznie stwierdził, ze nie zachodzą przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z. art. 197 § 2 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.