Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 891/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A.S., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze profesjonalnego pełnomocnika strony na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, ponieważ wykonanie kwestionowanej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla dalszego bytu gospodarczego skarżącego.

W pierwszej kolejności podkreślono, że zaskarżona decyzja jest rażąco nieprawidłowa, gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie których nałożono na skarżącego karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry stanowią, wespół z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy Nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), a w konsekwencji braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek i podmiotów będących adresatami decyzji.

Z dołączonej do wniosku dokumentacji obrazującej sytuację finansową skarżącego wynika, że w 2014 r. osiągnął on przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, jednak poniesione koszty uzyskania przychodu ([...] zł) spowodowały, że rok obrotowy zamknął wykazując stratę w kwocie [...] zł. Dodatkowo podkreślono, że na skarżącym – poza bieżącymi wydatkami związanymi z codzienną egzystencją – ciąży także zobowiązanie związane ze spłacanym kredytem samochodowym (w wysokości [...] zł). Zauważono także, że obecnie przeciwko skarżącemu wszczęte i prowadzone są trzy postępowania w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Podkreślono, że już jednostkowa kara może pociągnąć negatywne konsekwencje. Natomiast zbiorcze ujęcie tych kar ([...] zł), przy braku zysku, ma zobrazować prawdopodobieństwo powstania niemożliwych do odwrócenia skutków.

Zauważono ponadto, że sytuacja finansowa skarżącego nie jest stabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa może doprowadzić do zachwiania jego kondycji w stopniu utrudniającym lub wręcz uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Wymierzenie i wyegzekwowanie kary może zatem – jak wskazano – przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem takiego uszczerbku, który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Na potwierdzenie przedstawionych okoliczności skarżący przedłożył stosowną dokumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z treści cytowanego ostatnio przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś przy wykazaniu okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji należy do strony skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.).

W świetle dotychczasowych wywodów, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Strona szczegółowo uzasadniła, dlaczego (w jej ocenie), w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż podniesione przez skarżącego argumenty (przedstawionych szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia) wskazują, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zapłata kwoty 12.000 zł mogłaby być znacznym utrudnieniem i zagrozić bytowi materialnemu skarżącego.

Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.