Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 266/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/pos.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie A wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji wytwarzania biogazu do silników samochodowych w Spółce A.

Zarzuciło naruszenie szeregu przepisów postępowania poprzez: niezapewnienie społeczeństwu udziału w postępowaniu dotyczącym oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; niewłaściwe określenie stron postępowania z uwagi

na większy aniżeli określony w Raporcie zasięg emisji z planowanego przedsięwzięcia na tereny znajdujące się we władaniu osób trzecich; dokonanie niewłaściwej, zbyt ogólnej analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i życie ludzi, dobra materialne i zabytki w fazie jego realizacji, eksploatacji i likwidacji, a także możliwości oraz sposobów zapobiegania i zmniejszania negatywnego wpływu oraz nieustalenie wymaganego zakresu monitoringu; dokonanie niewłaściwej analizy materiału dowodowego i nieustaleniu okoliczności faktycznych istotnych dla wydania rozstrzygnięcia oraz nie dokonaniu weryfikacji informacji zawartych w Raporcie

w sytuacji, gdy budziły one uzasadnione wątpliwości; nieodniesienie się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów skarżącego podnoszonych w toku postępowania.

Zarzucone zostało także naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego. Wbrew Raportowi uznano mianowicie, że analizowane przedsięwzięcie nie należy do zakładów stwarzających ryzyko wystąpienia poważnej awarii przemysłowej i nie uwzględniono warunków wynikających z takiego charakteru przedsięwzięcia. Zaakceptowano niewłaściwe, zbyt ogólne określenie w decyzji organu I instancji warunków realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia oraz wymagań koniecznych do uwzględnienia w innych decyzjach albo nie określono warunków, które powinny być w takiej decyzji zastrzeżone z uwagi na charakter inwestycji, w tym odnoszących się do zapobiegania, ograniczania i monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nie uznano konieczności zaproponowania inwestorowi realizacji inwestycji w innym wariancie lokalizacyjnym, względnie wydania decyzji uwzględniającej wniosek w razie istnienia podstaw do stwierdzenia znaczącego wpływu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego wskazując, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami;

w skrócie: p.p.s.a), wydało w dniu "[...]" decyzję (nr "[...]"), którą uwzględniło skargę w całości, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przekazując mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Decyzja wydana w trybie autokontroli została zaskarżona przez inwestora – spółkę A do tut. Sądu, który wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2011 r. (sygn. akt II SA/Ol 433/11) oddalił skargę.

Z uwagi na fakt wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie, wskazując iż od jej rozstrzygnięcia zależy byt prawny decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" o nr "[...]".

Postępowanie zostało podjęte z powodu odrzucenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia m.in. w sytuacji,

gdy w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka będzie miała miejsce między innymi, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a.

i uchylenia go. Przepis ten umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W niniejszej sprawie organ odwoławczy skorzystał z tego uprawnienia

i postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2011 r. uwzględniając skargę w całości, uchylił decyzje wydane w obu instancjach administracyjnych. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania postanowiono w myśl art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie

z którym w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje ich zwrot od organu.