Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 15/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 2 w zw. z art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie z wniosku Y. A. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 100 (słownie: sto) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym ma dzień 12 września 2024 r. (data wpływu do Sądu 6 listopada 2024 r.) Y. A. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu wobec nieprzekazania jego skargi na bezczynność organu do sądu.

Strona w uzasadnieniu wniosku podała, że jego skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wpłynęła do organu w dniu 25 września 2024 r. i nie została przekazana do sądu w ustawowym trzydziestodniowym terminie.

Wniosek o wymierzenie organowi grzywny w niniejszej sprawie wpłynął do tutejszego Sądu w dniu 6 listopada 2024 r., natomiast skarga na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi sprawy w dniu 4 grudnia 2024 r. i zarejestrowana została pod sygnaturą akt II SAB/Wr 1269/24.

W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Dolnośląski wniósł o jego oddalenie, wskazując na ogromną liczbę spraw cudzoziemców wpływającą do organu przy jednoczesnych niedoborach kadrowych. Dodatkowo podniósł, ze strona wprowadziła w błąd organ, przesyłając skargę pismem zatytułowanym "ponaglenie", co wskazał także w piśmie przewodnim zawierającym skargę, przez co pismo zostało zakwalifikowane przez pracownika urzędu w błędny sposób, tj. zgodnie z jego oznaczeniem, a nie treścią.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).

Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Z akt wynika, że skarga wpłynęła do organu administracji w dniu 25 września 2024 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 28 października 2024 r. Organ przekazał skargę na bezczynność w dniu 4 grudnia 2024 r., a zatem z ponad miesięcznym opóźnieniem. Okoliczność, że skarżący błędnie określił rodzaj pisma jakie wnosi do organu, nie zwalniała tego organu z obowiązku nadania każdemu wniesionemu podaniu prawidłowego toku.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze okres opóźnienia oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy.

Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyły się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku.