Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 45/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art. 181a
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
article: art. 122, art. 127, art. 181
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29, art. 30 i art. 31
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), asesor WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie wartości celnej sprowadzonego z USA samochodu osobowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] sierpnia 2008 r. Nr [...], skierowaną

do Pani B. S. i Pana P. Ż., Naczelnik Urzędu Celnego w B. stwierdził, że w odniesieniu do samochodu marki INFINITI [...] zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu wg dokumentu SAD [...], z mocy prawa, na podstawie art. 204 ust. 1 lit. "a" i ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. (w dalszej części uzasadnienia w skrócie: "WKC"), powstał dług celny w przywozie, określił kwotę długu celnego w odniesieniu do ww. towaru wraz z odsetkami oraz kwotę zaległości podatkowej z tytułu podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług.

Po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Panią B. S., Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...] listopada 2008 r. Nr [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej naliczenia odsetek od cła w kwocie [...] zł i orzekł o naliczeniu odsetek od cła w kwocie [...] zł. W pozostałej części zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy.

Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z akt sprawy przedmiotowy samochód został przywieziony z USA drogą morską w kontenerze [...]. Dnia [...] kwietnia 2006 r. B. Terminal Kontenerowy (BTC) przyjął zlecenie od "C. [...]" na rozformowanie tego kontenera. W momencie rozformowania ww. kontenera został sporządzony protokół - kwit konwojowy zdawczo-odbiorczy, dotyczący stanu i wyposażenia przedmiotowego samochodu marki INFINITI [...]. Ponadto wykonane zostały przez pracownika BTC zdjęcia pojazdu, posiadającego tablice sprzedawcy S. [...]. Zgodnie z powyższą dokumentacją fotograficzną przedstawiony na zdjęciach samochód jest w stanie kompletnym. Odbiór pojazdu z placu BTC został dokonany 4 maja 2006 r. przez Pana T. S.. Natomiast w dniu 6 maja 2006 r. umocowany pełnomocnik Pani B. S. - Pan P. Ż. przedstawił towar w urzędzie celnym przeznaczenia - Oddziale Celnym w B. oraz złożył zgłoszenie celne na dokumencie SAD nr [...] o objęcie ww. pojazdu procedurą dopuszczenia do obrotu Zgodnie z dokumentem przeprowadzenia rewizji celnej przedmiotem dopuszczenia do obrotu był używany samochód osobowy, niekompletny. Stwierdzono brak pokrywy silnika, atrapy przedniej silnika, zderzaka przedniego, lamp przednich, kompletu 4 drzwi oraz klapy przedniej. Stan towaru potwierdzają również zdjęcia wykonane podczas rewizji celnej. W dniu dokonania zgłoszenia przesłuchano zgłaszającego - pełnomocnika Strony Pana P. Ż., który potwierdził m.in., że stan towaru w dniu 6 maja 2006 r. jest zgodny ze stanem samochodu w dniu jego odbioru z bazy kontenerowej w G.,

oraz, że po drodze nic nie zostało z niego wymontowane.

W świetle opisanego stanu faktycznego, organ odwoławczy wskazał,

że w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie, czy towar przedstawiony organowi celnemu w urzędzie celnym przeznaczenia był w takim samym stanie, jak w momencie jego przywozu na obszar celny Wspólnoty.

Dokonując oceny dowodów w postaci przesłuchania w charakterze świadków osób wystawiających rachunki i faktury dotyczące napraw w importowanym pojeździe (Pana M. K., Pana W. K.), dokumentacji sporządzonej przy rozformowaniu kontenera (m.in. zdjęć), protokołu zdawczo-odbiorczego odzwierciedlającego stan towaru w momencie jego przywozu na obszar celny Wspólnoty, zeznań funkcjonariusza celnego złożonych w toku postępowania przed Sądem Rejonowym w B. w sprawie [...] - organy celne uznały, że dokumenty przedłożone przez Stronę nie mogą stanowić potwierdzenia okoliczności, iż przedmiotem importu był pojazd w stanie stwierdzonym w dniu dokonania zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu.

W ocenie organów przedmiotem importu był kompletny i jezdny samochód marki INFINITI [...] o numerze nadwozia [...]. Organ podkreślił przy tym, że zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w B. Sygn. akt [...] z [...] kwietnia 2007 r. Pan P. Ż., oskarżony o czyn z art. 233 § 1 k.k., został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, polegającego na tym, iż w dniu 6 maja 2006 r. w Urzędzie Celnym w B., po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu celnym zeznał nieprawdę co do stanu pojazdu marki INFINITI [...], zgłoszonego do odprawy celnej zgodnie z JDA SAD nr [...], podając, że ww. samochód został zgłoszony do odprawy celnej w B. w takim samym stanie, w jakim odebrano go z bazy kontenerowej w G. i nic z niego nie wymontowano.

Stwierdzone w toku przeprowadzonego postępowania naruszenie obowiązków wynikających ze stosowania procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego

(art. 92 ust. 1 i 2, art. 96 ust. 1 i 2 WKC) spowodowało zdaniem organów, powstanie z mocy prawa zgodnie z treścią art. 204 ust.1 lit. "a" WKC długu celnego

w stosunku do przedmiotowego towaru. Biorąc pod uwagę treść art. 214 WKC, wobec nie ustalenia, w jakim dokładnie dniu dokonano rozkompletowania importowanego pojazdu i tym samym chwili naruszenia warunków wykonywania tranzytu wewnętrznego, organy za datę powstania długu celnego przyjęły dzień dostarczenia w/w pojazdu do Oddziału Celnego w B. - 6 maja 2006 r.,

tj. najwcześniejszy dzień, w którym można było stwierdzić, iż towar znajdował się

w sytuacji powodującej powstanie długu celnego.

Okoliczności importu oraz zgłoszenia pojazdu do dopuszczenia do obrotu zdaniem organów celnych dają podstawę do uznania za dłużników w przedmiotowej sprawie Panią B. S. oraz Pana P. Ż. jako osoby zobowiązane do wykonania obowiązków wynikających ze stosowania procedury tranzytu, którą w/w towar został objęty, którzy na podstawie art. 213 WKC są solidarnie zobowiązani do pokrycia tego długu.

Dalej organ odwoławczy stwierdził, że ustalone w sprawie rozbieżności dotyczące stanu towaru w momencie wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty oraz w chwili zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, wzbudziły wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej towaru ([...] USD).

Dyrektor Izby Celnej wskazał, że art. 29 ust. 1 WKC określa, jako zasadę, iż wartością celną przywożonych towarów jest cena transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33 (metoda ustalania wartości celnej nazwana metodą wartości transakcyjnej). Jednak przepis art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. wprowadzającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zwanego dalej "rozporządzeniem Komisji", uprawnia organy celne do niestosowania tej metody, jeżeli organy te mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę.

W prowadzonym postępowaniu, dotyczącym analizy zadeklarowanej ceny transakcyjnej organy uzyskały dane internetowe, dotyczące cen samochodów marki INFINITI [...] rok produkcji 2005 na rynku USA. Jak wynika z kolejno wybranych ofert internetowych, włączonych do akt niniejszej sprawy, ceny samochodów tego typu, w zależności od stanu pojazdu kształtują się od 24.510,00 USD do 33.995,00 USD.

W dalszej kolejności organ odwoławczy wyjaśnił stronie, dlaczego w sprawie nie było możliwości ustalenia wartości celnej towaru na podstawie art. 29 i 30 WKC. Następnie wskazał, że art. 31 WKC stanowi, iż jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 i art. 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:

1. Art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r.

2. Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r.

3. Przepisów Tytułu II Rozdziału 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił także, iż zgodnie z zaleceniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej, pozwalającymi na wykorzystanie w trakcie ustalania wartości celnej metodą "ostatniej szansy" specjalistycznych katalogów lub czasopism podających bieżące ceny na rynku kraju importu lub też z wykorzystaniem wiedzy specjalisty.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa celnego, jak również poczynione ustalenia wskazujące, że przedmiotem importu na obszar Wspólnoty był kompletny, nieuszkodzony, pojazd samochodowy marki INFINITI [...], rok prod. 2005, poj. 3500 cm3, rodzaj paliwa-benzyna i przebiegu na dzień 2 stycznia 2006 r. 12.661,00 mil (po przeliczeniu ok. 20.300,00 km), organ l instancji dokonał ustalenia wartości celnej na podstawie cen dostępnych na rynku kraju importu w oparciu

o wyspecjalizowane katalogi, tj. katalog "Pojazdy samochodowe wartości rynkowe - lnfo-Ekspert-V/2006", wskazujący dla danego modelu jak i roku produkcji 2005, wartość brutto 172.500,00 PLN, przy uśrednionym przebiegu normatywnym

ok. 20.000 km. W ocenie organu odwoławczego obliczenia dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego, są zgodne z obowiązującymi zasadami ustalania wartości celnej metodą określoną w art. 31 WKC.

Oceniając postępowanie organu I instancji, Dyrektor Izby Celnej nie stwierdził naruszenia art. 120, 122, 124, 173, 187 § 1, 191, 210 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej w skrócie: "o.p.").

Organ odwoławczy stwierdził jednak, że organ celny l instancji nieprawidłowo dokonał naliczenia odsetek od długu celnego od dnia powstania długu celnego, tj.

od dnia 6 maja 2006 r. do dnia 26 sierpnia 2008 r., tj. do wydania decyzji.

W analizowanej sprawie ma zastosowanie przepis art. 54 § 1 pkt 7 o.p. w związku

z art. 54 § 3 o.p. Dlatego też, określona na podstawie art. 65 ust. 4 i ust. 6 Prawa celnego kwota odsetek, winna być liczona od dnia powstania długu celnego do dnia 22 maja 2006 r. tj. do dnia doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania nr [...] z [...] maja 2006 r.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, Pani B. S. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając jej naruszenia: art. 31 WKC oraz art. 120, art. 122, art. 127, art. 180 § 1, art. 187 i art. 190 § 2 o.p.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, iż zaskarżona decyzja nie czyni zadość dyrektywie wynikającej z art. 127 o.p., dotyczącej zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego, bowiem z wyjątkiem zagadnienia odsetek za zwłokę, organ odwoławczy ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, że "utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy". W swoim orzeczeniu nie odniósł się do kwoty długu celnego oraz wysokości zobowiązań podatkowych, sprowadzając postępowanie jedynie do zbadania prawidłowości obliczenia wartości celnej towaru. Organ odwoławczy, zdaniem Strony, nie odniósł się też do wszystkich zarzutów powołanych w odwołaniu.

Skarżąca stwierdziła, iż organy celne uznały wiele dowodów z zeznań świadków za niewiarygodne. Okoliczność ta powinna powodować całkowite pominięcie dowodu, któremu organ nie daje wiary. Tymczasem w niniejszej sprawie, rzekoma niewiarygodność zeznań świadków została wykorzystana na poparcie tezy organu celnego. Skarżąca sprzeciwiła się takiemu swoistemu podejściu do "wnioskowania a contrario" i przykładowo wymieniła zeznania Panów T. S. i P. Ż., wskazując, iż zeznania te powinny być pominięte, sformułowane zaś wnioski, całkowicie przeciwne do treści tych zeznań.

Ponadto Strona podniosła, iż za okoliczność potwierdzającą sprawność auta, nie może być uznany fakt posiadania kluczyków do samochodu, ani też wyrok skazujący Pana P. Ż. za czyn z art. 233 k.k. Jeżeli organy uznają zeznania złożone w postępowaniu celnym za fałszywe, to powinny takie zeznania pominąć, a nie wywodzić na ich podstawie wnioski przeciwne do płynących z tych zeznań. Zdaniem Strony nadal niewyjaśniona pozostaje kwestia wykonania napraw samochodu. Organy celne poprzestają na fakcie późniejszego wystawienia faktur za zakup części, tj. po dokonaniu napraw. Na tę okoliczność nie przesłuchano sprzedawców.

W kwestii ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu Strona zarzuciła, iż nie wyjaśniono, dlaczego biegły J. W. kierował się rzekomo cenami innego modelu (Infiniti [...] ). Ponadto podniosła, iż organ celny, skoro nie posiadał specjalistycznej wiedzy z zakresu wyceny pojazdów, powinien był powołać własnego biegłego w celu weryfikacji opinii przedłożonej przez Stronę, a nie opierać się na jednym katalogu.

W przypadku kompletności sprowadzonego pojazdu niewyjaśniona pozostaje, zdaniem Skarżącej, kwestia stanu samochodu w dniu wprowadzenia na obszar celny, bowiem w uzasadnieniu skarżonej decyzji stwierdzono, iż posiadał uszkodzenia w postaci zarysowań i wgnieceń. Z uzasadnienia decyzji nie wynika, dlaczego stwierdzone rzekomo uszkodzenia pominięto przy określaniu wartości celnej. Nie jest też jasne, dlaczego przyjęto wartość zbliżoną do wyższej z dwóch alternatywnych wartości granicznych. Niejasny jest też, zdaniem strony, charakter prawny "zaleceń Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej", na które powołują się organy celne.

Skarżąca zwróciła również uwagę na fakt, iż nie miała możliwości brania udziału (i zadawania pytań) w czynnościach przesłuchania świadków - Pana T. S. oraz funkcjonariusza Urzędu Celnego w G. - zeznających w postępowaniu karnym, mimo że ich zeznania zostały dołączone do akt i wykorzystane jako dowody w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też procesowego, w sposób, który mógłby stanowić podstawę do jej uchylenia.

Stosownie do treści art. 181a ust. 1 powoływanego powyżej rozporządzenia Komisji, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Podkreślić przy tym należy, że WKC ustanowił w art. 30 i art. 31, zastępcze metody ustalania wartości celnej (metoda wartości transakcyjnej towarów identycznych, metoda wartości transakcyjnej towarów podobnych, metoda ceny jednostkowej, metoda wartości kalkulowanej, metoda "ostatniej szansy"). Z przepisu art. 30 ust. 1 WKC wynika, iż metody wyliczenia wartości celnej określone zostały ujęte w sposób wymagający kolejnej eliminacji poszczególnych metod, aż do dojścia do metody tzw. "ostatniej szansy" (metody końcowej). Taki sposób procedowania został zaakceptowany w orzecznictwie sądów administracyjnych ( zob. wyroki WSA: z 29.10.2007 r., sygn. akt III SA/Kr 161/07, LEX nr 361385; z 12.11.2008 r., sygn. akt I SA/Bk 224/08, nie publikowany ) oraz zyskał aprobatę w doktrynie prawa [( zob. W. Morawski ( red. ), Wspólnotowy Kodeks Celny. Komentarz, Warszawa 2007, str. 342-377.)].

Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie organy celne przekonująco uzasadniły fakt odstąpienia od zastosowania metody wartości transakcyjnej do ustalenia wartości celnej sprowadzonego przez stronę pojazdu, łącznie z dojściem do metody tzw. "ostatniej szansy". W sposób wyczerpujący zostało to przedstawione w uzasadnieniu decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...].08.2008 r., jak również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...].11.2008 r. Dyrektora Izby Celnej w B. W tej sytuacji, za całkowicie nie trafny należy uznać zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 31 WKC.

Nie można podzielić również trafności zarzutu zawartego w skardze, iż organy celne nie wyjaśniły, dlaczego biegły J. W. kierował się rzekomo cenami innego modelu (Infiniti [...] ). Nie zasadny jest także zarzut, iż organ celny, skoro nie posiadał specjalistycznej wiedzy z zakresu wyceny pojazdów, to powinien był powołać własnego biegłego w celu weryfikacji opinii przedłożonej przez Stronę, a nie opierać się na jednym katalogu. Organy celne przekonywująco wyjaśniły, że biegły J. W. dla samochodu marki INFINITI [...], rok prod. 2005, poj. 3500 cm3, określił wartość bazową w kwocie 129.252,00 zł, powołując się na notowania rynkowe tj. katalog "Pojazdy samochodowe wartości rynkowe - lnfo-Ekspert-V/2006", podczas gdy ustalona tak wartość z tego katalogu w rzeczywistości odpowiada wartości pojazdu marki INFINITI, ale modelowi [...] rocznik 2004. Pośrednio potwierdził to również przesłuchiwany w sprawie sam biegły J. W. Zasadnie zatem sporządzona przez biegłego J. W. przedmiotowa opinia, została przez organy celne odrzucona. Słusznie zatem, organy celne oparły się w niniejszej sprawie o katalog "Pojazdy samochodowe wartości rynkowe - lnfo-Ekspert-V/2006", gdyż poczynione ustalenia (nie podważone skutecznie w skardze) wskazywały, że przedmiotem importu na obszar Wspólnoty był kompletny, nieuszkodzony, pojazd samochodowy marki INFINITI [...], rok prod. 2005, poj. 3500 cm3, rodzaj paliwa-benzyna i przebiegu na dzień 2 stycznia 2006 r. ok. 20.300,00 km. W tej sytuacji zasadnie zatem wskazano na katalog "Pojazdy samochodowe wartości rynkowe - lnfo-Ekspert-V/2006", podający dla danego modelu jak i roku produkcji - wartość brutto 172.500,00 PLN.

Odnośnie zarzutu pominięcia stwierdzonych "rzekomo uszkodzeń" (zarysowań, wgnieceń), przy określaniu wartości celnej przedmiotowego pojazdu, zasadnie w ocenie Sądu przyjęto, że w danej sprawie nie było możliwe zweryfikowanie stanu tegoż pojazdu. Importowany pojazd, został bowiem do procedury dopuszczenia do obrotu, przedstawiony w stanie niekompletnym. Organy celne zwracały także uwagę, że również przesłuchiwany w sprawie biegły J. W. nie potwierdził wystąpienia uszkodzeń powypadkowych danego pojazdu. Świadek zeznał, że gdy w pojazdach występują takie uszkodzenia (wgniecenia, zarysowania), to również elementy sąsiednie nadwozia samochodu, także noszą cechy uszkodzeń mechanicznych. W przypadku tego pojazdu, takich uszkodzeń nie było. Ustalenia w tym zakresie organów celnych są logiczne, pełne oraz zgodne z zasadami doświadczenia życiowego.

Sąd nie podziela zarzutu, iż zaskarżona decyzja nie czyni zadość dyrektywie wynikającej z art. 127 o.p., dotyczącej zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego. Nie jest prawdą, że organ celny odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ograniczył się tylko do "zagadnienia odsetek za zwłokę" oraz do stwierdzenia, że "utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy". W uzasadnieniu swego orzeczeniu, organ celny odwoławczy odniósł się do kwoty długu celnego, odsetek za zwłokę od cła, oraz wysokości zobowiązań podatkowych (podatku akcyzowego i VAT-u).

Prawdą jest, że Skarżąca nie miała możliwości brania udziału (i zadawania pytań) w czynnościach przesłuchania świadków - Pana T. S. oraz funkcjonariusza Urzędu Celnego w G. - zeznających w postępowaniu karnym. Jednak i ten zarzut, nie może zostać przez Sąd uwzględniony. W świetle bowiem art. 181 o.p., dowodami w postępowaniu podatkowym mogą również być, materiały zgromadzone w toku postępowania karnego. Natomiast Skarżąca mogła brać udział w przesłuchaniu Pana T. S., gdyż o przesłuchaniu tego świadka, pełnomocnik strony został skutecznie prawnie powiadomiony przez organ celny pismem z dnia 28.02.2007 r. Organ celny zawiadamiał Panią B. S. pismem z dnia 19.04.2007 r., o możliwości zapoznania się z protokołem zeznań świadka. Strona nie skorzystała jednak, z przysługującego jej uprawnienia.

Powyższe wskazuje, że nie można w opisywanym zakresie stawiać organom celnym zarzutów naruszenia przepisów postępowania podatkowego, w szczególności zaś: art. 120, art. 122, art. 127, art. 180 § 1, art. 187 i art. 190 § 2 o.p. Organy celne podjęły wszelkie niezbędne działania do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz dokonały wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zastosowane środki dowodowe jednoznacznie potwierdzały, że organowi celnemu przedstawiono pojazd zdekompletowany, natomiast przedmiotem importu faktycznie był pojazd kompletny, w pełni sprawny do jazdy (łącznie z kluczykami). Ustalenia organów celnych oraz podjęte rozstrzygnięcia, są zgodne z zasadą swobodnej oceny dowodów.

Tok rozumowania i analizy organów celnych oraz przedstawiony sposób wyliczenia wartości pojazdu, poparty prawidłowo zgromadzonym materiałem dowodowym, dał uzasadnioną podstawę do ustalenia wartości celnej tego towaru i określenia skarżącemu długu celnego, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości.

Z akt sprawy wynika, że organy obu instancji zapewniły skarżącemu czynny udział każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwiły wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego, w pełni realizując obowiązki wynikające z art. 123 i art. 200 § 1 o.p.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 151 przywołanej ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.