Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 39/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...], w przedmiocie rejestracji pojazdu, - w zakresie zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r. postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...], w przedmiocie rejestracji pojazdu.

W piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W terminie otwartym skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 20 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Jednocześnie w treści zażalenia skarżący zawarł wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych.

W odpowiedzi na wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 8 lutego 2016 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłaty sądowej w ½ części i odmowie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Postanowieniem z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 799/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 20 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2016 r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2016 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu z powodu nieuiszczenia wpisu.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Na podstawie postanowienia referendarza z dnia 8 lutego 2016 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od każdej opłaty sadowej w ½ części. Skarżący dwukrotnie składał nowe wnioski o przyznanie prawa pomocy, które były traktowane jako wnioski o zmianę postanowienia z dnia 8 lutego 2016 r. W obydwu przypadkach wnioski były rozpatrywane odmownie.

Z powyższego wynika, że skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 13 kwietnia 2016 r., w ½ przepisanej wysokości, czyli 50 zł. W związku z powyższym skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w takiej właśnie wysokości. Wezwanie zostało doręczone w dniu 11 sierpnia 2016 r., pismo odebrał dorosły domownik, zatem doręczenie wezwania było skuteczne. Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 18 sierpnia 2016 r., wpis nie został uiszczony.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a. należało odrzucić zażalenie.