Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 209/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2023 r. sprawy ze skargi "A. P." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności ekologicznej na rok 2021 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w całości. 2. Zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz "A. P." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

AP sp. z o. o. (dalej: Skarżąca, Strona, Spółka) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor OR, organ II instancji, organ) z [...] kwietnia 2023 r. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik BP, organI instancji) z [...] grudnia 2022 r. odmawiającą Skarżącej przyznania płatności ekologicznej (dalej: płatność RE) na 2021 r.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny.

W dniu 11 czerwca 2021 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek Strony o przyznanie płatności ekologicznej na 2021 r., w tym przyznanie kosztów transakcyjnych. W złożonym wniosku Strona wskazała, że ubiega się o przyznanie płatności RE - w ramach pakietu 1 uprawy rolnicze okresie konwersji - zwany dalej pakietem 1 do działek rolnych: A1a, A1b, B1a, C1a, D1a, E1a o łącznej powierzchni 119,21 ha.

Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej, ww. decyzją z [...] grudnia 2022 r., Kierownik BP działając w oparciu: art. 26 ust. 1 i 2 pkt 2 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozboju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2422 - dalej: Ustawa PROW); § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1784 z późn.

zm. dalej: rozporządzenie RE), art. 4ust. 3 rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) Nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE. L 1995.312.1) – dalej: rozporządzenie nr 2988/95), art. 60 rozporządzenie Komisji (UE) Nr 1306/2013 dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jejoraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347z .20.12.2013, str. 549, z późn. zm.- dalej: rozporządzenie nr 1306/2013), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w radiach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) ńr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm. – dalej: rozporządzenie nr 1307/2013), orazz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm. – dalej: k.p.a.).

W motywach decyzji Kierownik BP wskazał, że ustalił, że jedynym udziałowcem

w podmiocie AP sp. z o. o. jest M.J., który jednocześnie jest tzw. beneficjentem rzeczywistym w kilkudziesięciu innych podmiotach, powołanych w formie spółek z o. o. i ubiegających się w ARiMR o płatności obszarowe (w tym o płatności RE). Ustalił, że zidentyfikowane (wymienione w decyzji) podmioty oraz M2 sp. z o. o., FU sp. z o. o., G sp. z o. o., GG sp. z o. o., GA sp. z o. o., P1 sp. z o. o., RD sp. z o. o., TT sp.

z o. o.), w tym Spółka, poza osobą M.J. (jako pośredniego udziałowca), łączą ponadto te same osoby występujące w organach zarządczych oraz współzależność funkcjonalno - ekonomiczna. Organ I instancji stwierdził, że nie są one zdolne do samodzielnego funkcjonowania albowiem nie posiadają zaplecza technicznego i magazynowego, a niezbędne prace agrotechniczne są zlecane powiązanym podmiotom. Ponadto stwierdzono daleko idącą współzależność ekonomiczną pomiędzy ww. podmiotami, gdyż jak ustalono - ponoszone koszty prowadzenia działalności często nie są adekwatne do realizowanej działalności rolniczej. Ustalono ponadto, że spółka dominująca względem zdecydowanej większości ww. spółek tj. Pj S.A. (dalej: P S.A.), pośredniczyła w finansowaniu inwestycji polegającej zakupie gruntów rolnych. Biorąc pod uwagę ww. okoliczności organ I instancji ocenił, żeww. podmioty są niezdolne do samodzielnego funkcjonowania w ramach prowadzonej działalności rolniczej, gdyż w aspektach dotyczących zaplecza technicznego oraz kwestii finansowania działalności, muszą być wspomagane przez podmioty powiązane.

W następstwie ustaleń poczynionych w trakcie kontroli administracyjnej Kierownik BP ww. decyzją z [...] grudnia 2022 r. odmówił przyznania płatności ekologicznej na 2021, wskazując przy tym, że w świetle okoliczności sprawy działki zgłoszone do płatności przez spółkę tworzą fikcyjne gospodarstwo, które zostało utworzone w celu obejścia przepisów ustanawiających limity płatności dla pojedynczego producenta rolnego, a tym samym przyznanie płatności byłoby sprzeczne z przepisami art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 2988/95. Zastosował konsekwencje wynikające z art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013.

Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor OR ww. decyzją z [...] kwietnia 2023 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W ramach podstaw prawnych wymienił też m.in. art. 27 ust. 1 i ust. 2 Ustawy PROW, § 2, § 15 ust. 1 rozporządzenia RE.

W motywach wyjaśnił, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma fakt,

że gospodarstwa należące formalnie do podmiotów prawa handlowego: Strona, B sp. z o. o., RP sp. z o. o., BG sp. z o. o., TF sp. z o. o., AG sp. z o. o., AP sp. z o. o., M1 sp. z o. o., J sp. z o. o., TO sp. z o. o., TS sp. z o. o., W6 sp. z o.o., W2 sp. z o. o., W3 sp. z o. o., W1 sp. z o. o., W4 sp. z o. o., W5 sp. z o. o., TF sp. z o. o., I sp. z o. o., A sp. z-o. o., RG sp. z 0. o., RG sp. ź o. o., TT sp. z o. o., AP sp. z o. o., FP sp. z o. o., RP sp. z o. o., AB sp. z o. o., S sp. z o. o., M2sp. z o. o., FU sp. z o. o., G sp. z o. o., GG sp. z o. o., GA sp. z o. o., P1 sp. z o. o., RD sp.z o. o., TT sp. z o. o., jak również do osób fizycznych tj. A.S., K.S., Ł.P. (do 2020), M.P., W.K., M.J., należy uznać za sztucznie wykreowane wyłącznie w celu uzyskania płatności dystrybuowanych przez ARiMR w wysokości wyższej niż możliwej do uzyskaniaw ramach pojedynczego gospodarstwa.

Dyrektor OR wskazał, że jak wynika z danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: KRS) Skarżąca została zawiązana w 2004 r. Jednakże kluczowy

w okolicznościach sprawy jest fakt objęcia udziałów (data wpisu w KRS [...] stycznia

2008 r.) w Spółce przez G sp. z o. o. [prezes zarządu Z.J., członkowie zarządu (do [...] stycznia 2023 r. data wpisu w KRS) M.P. i K.S., prokurent M.J.], Z kolei od dnia [...] stycznia 2014 r. (data wpisu w KRS) jedynym udziałowcem w Spółce jest M.J.. Ww. osoby, wraz z szeregiem innych, opisanych w decyzji, zasiadają jednocześnie w zarządach kilkudziesięciu spółek z o. o., w których organem nadzorczym jest podmiot P S.A., gdzie 100 % udziałów posiada M.J.. Przekładając opisane powiązania na grunt sprawy wskazał, że M.J. posiada względem Skarżącej status beneficjenta rzeczywistego, o którym mowaw art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2022 r., poz. 593).

Następnie organ w formie tabel zobrazował obszary zgłoszone przez podmioty powiązane w ramach czterech form pomocy finansowej: płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (JPO, RDST, PZZ, MR, płatności do roślin strączkowych) oraz płatności do obszarów z ograniczeniami (płatność ONW), jak również płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna (płatność RSK), oraz płatność RE (tabele – k: 18/19).

Dyrektor OR wskazał, że w przypadku Spółki w 2021 r. (dane krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków

o przyznanie płatności, o którym mowa w art. 2 Ustawy EP) przedmiotem deklaracji

jest pięć działek ewidencyjnych zlokalizowanych w województwie [...] (działki nr: [...]) oraz [...] (działka nr [...]). Strona weszła w posiadanie tych działek na podstawie umowy dzierżawy z [...] kwietnia 2021 r. zawartej z Syndykiem Masy Upadłości K S.A., która obejmuje nie tylko pięć ww. działek, ale również osiemnaście innych działek gruntu rolnego. Kluczowe znaczenie ma fakt, że organ zarządczy Spółki mimo posiadania ku temu stosownego potencjału - nie zdecydował się na prowadzenie działalności rolniczej na całości wydzierżawionych gruntach. Stały się one zatem przedmiotem poddzierżawy, której udzielono w dużej części do podmiotów powiązanych. W tej materii zauważyć należy, że działki nr: [...] o sumarycznej powierzchni 106,79 ha zostały poddzierżawione na rzecz AB sp. z o. o.

Organ zauważył, że już w dniu podpisywania umowy dzierżawy z Syndykiem Masy Upadłości K S.A. organ zarządczy Spółki (zarząd: M.P., Z.J., jedyny wspólnik M.J.) jednocześnie poddzierżawił część działek spółce AB sp. o . o., gdzie prezesem zarządu jest Ł.P., a członkiem zarządu I.O., a więc osoby współwystępujące w zarządach wielu spółek, w których beneficjentem rzeczywistym jest M.J.. Co więcej, z danych zawartych

w krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, o którym mowa w art. 2 Ustawy EP, wynika, że kolejne działki (nr: [...] o łącznej powierzchni ponad 90 ha) objęte umową dzierżawy z [...] kwietnia 2021 r. stały się przedmiotem poddzierżawy. Podkreślił, że poddzierżawcą jest R.K., tj wykonawca usług rolniczych dla spółek RP sp. z o. o., AP sp. z o. o., FP sp. z o.o., TF sp. z o. o., A sp. z o. o., RG sp. z o. o. J sp. z o. o., M1 sp.

z o. o., czy innych z ww. poddzierżawców, tj. AB sp. z o.o. Wszystkie działki zlokalizowane są nie tylko w jednym obrębie ewidencyjnym [...], ale też w jednym kilkuset hektarowym kompleksie. Dodatkowo organ zauważył, że zarówno Strona, jak i AB sp. z o. o. oraz R.K. na wskazywanych działkach zadeklarowali uprawę tylko i wyłącznie dwóch rodzajów upraw tj. grochu oraz łubinu. Okoliczności te jaskrawo ukazują daleko idące zaangażowanie M.J. (jedyny udziałowiec Strony) jako osoby bezpośrednio zaangażowanej w kreowanie pozornie działających producentów rolnych (spółki z o. o.) utworzonych formalnie wyłączniew celu wnioskowania o płatności do gruntów rolnych. Nowo tworzonym podmiotom, przy czynnym udziale M.J. przypisywane są pozyskane w ramach dzierżawy grunty, których uprawęta sama z powiązanych ze sobą osób zleca powiązanym ze sobą wykonawcomusług rolniczych. Według organu przeprowadzona w ramach odrębnych postępowań analiza wejściaw posiadanie gruntów deklarowanych do opłatności przez spółki spod znaku Tnakazuje zauważyć, że własność działek nr: [...] objętych Księgą Wieczystą nr [...] na rzecz Tsp. z o.o. przeniesiona została właśnie ze Strony, której udziały (100%) posiada M.J..

Z kolei w zakresie działki nr [...] TS weszła w jej posiadanie na mocy umowy dzierżawy z [...] marca 2016 r. zawartej ze Stroną. Zaznaczył też, że na bazie majątku Skarżącej utworzone zostały również inne spółki.

W kontekście bezpośredniego zaangażowania M.J. w proces multiplikacji podmiotów wnioskujących o płatności do gruntów rolnych organ zwrócił uwagę na tożsamy schemat powołania do życia spółek RP sp. z o. o., AP sp.z o. o., czy FP sp. z o. o. Tzn., przy udziale jednejz osób czynnie uczestniczących w procederze kreowania sztucznych warunków tj. K.S. ww. spółki, w tym samym dniu tj. [...] maja 2016 r., u tego samego notariusza, od tego samego sprzedającego nabyły szereg gruntów rolnych. W każdymz przypadków najpierw udziały w nowo utworzonej spółce (96%) obejmowała Skarżąca, a finalnie każdorazowo udziały przejmowała P S.A., której jedynym akcjonariuszem od momentu założenia spółki jest M.J..

W kontekście bezpośredniego zaangażowania M.J., jako jedynego udziałowca Stronyw działalność zmultiplikowanych podmiotów organ wskazał na działalność I sp. z o. o. (w 2021 r. jedynym wspólnikiem była spółka AB sp.z o. o. gdzie prezesem zarządu jest Ł.P., a członkiem zarządu I.O.). Z kolei w zarządzie I sp. z o. o. do [...] sierpnia 2022 r zasiadały m.in. te same osoby tj. Ł.P. i I.O., a więc osoby współwystępujące w kilkunastu spółkach, w których organem nadzorczym jest P S.A., gdzie 100% udziałów posiada M.J.). To właśnie podmiot I sp.z o. o. jest wykonawcą usług dla większości podmiotów powiązanych z M.J..

W formie tabeli (k-23/26) organ wykazał, że osoby decyzyjne w szeregu ww. spółek występują jednocześnie w organach zarządczych podmiotów gdzie pośrednio beneficjentem rzeczywistym jest M.J., a podmiot którego tenże jest jedynym udziałowcem tj. P S .A. posiada całość udziałów w: A sp. z o.o., AP sp. z o.o., AP sp. z o.o., B sp. z o.o., M1 sp. z o.o., W1, W2, W3, W4, W5, W6, FP sp. z o.o., BG sp. z o.o., J sp. z o.o., S sp. z o.o., RG sp. z o.o., RG sp. z o.o., RP sp. z o.o., TO sp. z o.o., TT sp. z o.o., TF sp. o.o., TF sp. z o.o., TS sp. z o.o., M2 sp. z o.o., FU sp. z o.o., GG sp. z o.o., GA sp. z o.o., RD sp. z o.o., TT sp. z o.o., P1 sp. z o.o., a także 50% w AG sp. z o.o. (ponadto M.J. posiada 100% udziałów w Spółce oraz 98%w G sp. z o.o.). W ten sposób M.J. jako jedyny akcjonariusz P S.A. pośrednio posiada dominujący wpływ na działalność wymienionych spółek, ma pełna kontrole nad ich działalnością. Dyrektor OR zaznaczył, że M.J., jako jedyny akcjonariusz P S.A. pośrednio posiada dominujący wpływ na działalność w/w spółek kapitałowych, ponieważ wszystkie udziały w tych spółkach (poza AG sp. z o. o. gdzie M.J. ma 50% udziałów) przypadają P S.A. bądź - jak ma to miejsce w przypadku Strony - bezpośrednio M.J.. Tym samym on, jako pośledni udziałowiec ww. spółek z o.o. ma pełną kontrolę nad ich działalnością. Zwrócił uwagę na fakt, że w zarządach ww. spółek zasiadają, w różnych konfiguracjach, te same osoby tj. I.O., K.S., Ł.P., M.J., A.S., M.P., W.K.. Ponadto w zarządzie P S.A. do

[...] listopada 2022 r. (data wpisu w KRS) zasiadali: K.S., M.W. oraz M.J.. Odnosząc powyższe do Skarżącej organ wskazał, że beneficjent rzeczywisty wszystkich ww. spółek - M.J. - jest jednocześnie jedynym udziałowcem Skarżącej, a wszystkie ww. spółki reprezentują zarządy, w obsadzie których powtarza się szereg tych samych osóbw różnych układach. Skala powiązań personalno - kapitałowych jest więc tu wyjątkowo czytelna.

Wszystkie ww. spółki aplikują o dopłaty z tytułu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jak również o płatności w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, tj. płatności ONW, płatności PRSK i płatności RE (przy czym FU Sp. z o.o., RD Sp. z o.o. nie wnioskowały o płatności w 2021 r.), ponadto M.J., K.S., M.P., Skarżąca, W.K., również indywidualnie ubiegają się o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W ocenie organu II instancji, z analizy całokształtu zebranego materiału dowodowego wynika, że ww. podmioty pozostają względem siebie w ścisłej zależności na płaszczyźnie funkcjonalnej, ekonomicznej oraz zarządzane są przez tę samą wąską grupę osób: M.J. - pośredni udziałowiec ww. spółek oraz osoby pełniące funkcje zarządcze, tj.: I.O., K.S., Ł.P., M.J., Skarżąca, M.P., W.K., którzy w sposób sztuczny dokonali multiplikacji podmiotów, czego efektem było obejście limitów kwotowych płatności obszarowych przysługujących jednemu gospodarstwu rolnemu.

Dalej Dyrektor OR wskazał, że analiza akt sprawy prowadzi do jednoznacznego. wniosku, że ww. podmiotom, w tym Skarżącej, nie można przypisać statusu gospodarstwa rolnego stanowiącego oddzielną jednostkę, zarówno pod względem technicznym jak i ekonomicznym. Nie można ponadto stwierdzić, że ww. spółki posiadają własne odrębne kierownictwo, albowiem dominujący wpływ na ich działalność, jako bezpośredni bądź pośredni udziałowiec, zawsze posiądą M.J. bądź osoba ściśle z nim powiązana. Nadto, w skład organów zarządczych kilkudziesięciu ww. spółek wchodzi w różnych, maksymalnie 3-osobowych składach tylko 7 osób.

Wkwestii powiązań funkcjonalnych i ekonomicznych wszystkich ww. spółek organ zaznaczył, że spółki nie posiadają - poza Skarżącą oraz I sp. z o. o. - ruchomości w postaci sprzętu rolnego. Fakt ten implikuje konieczność zlecania przeprowadzenia zabiegów agrotechnicznych na deklarowanych gruntach podmiotom zewnętrznym wyspecjalizowanym w świadczeniu usług rolniczych. Za istotny uznał fakt, że na podstawie zawieranych umów dwustronnych przez osoby zasiadające w zarządach tych spółek kluczowym i przeważającym wykonawcą usług rolniczych na gruntach deklarowanych do płatności są zawsze tożsame podmioty tj. powiązana I sp. z o. o., U R.K. (osoba deklarująca m.in. grunty należące formalnie do Skarżącej), sporadycznie inni wykonawcy. Skalę ścisłych powiązań organ przedstawił w formie tabeli na k: 28-29 decyzji).

Dyrektor OR zaznaczył, że zgodnie z treścią umów o świadczenie usług rolnych I sp. z o. o. bądź też podmiot U R.K. zobowiązali się do wykonywania na rzecz szeregu ww. podmiotów usług agrotechnicznych w postaci talerzowania gruntu, siewu roślin oraz zbiorów wykonywanych kombajnem zbożowym. W świetle zgromadzonej dokumentacji osoby występując w zarządach różnych spółek(w tym Skarżąca), w różnych rolach, konsekwentnie, podpisywały tożsame w swej treści umowy o świadczenie usług rolnych, których wykonawcą była bądź miała być spółka powiązana I sp. z o. o. czy też U R.K.. W ocenie organu okoliczności te świadczą jednoznacznie, że podział areału gruntu rolnego pozostającego w dyspozycji M.J. oraz podległych mu osób miał pozorny,

a tym samym sztuczny charakter. Szereg ww. podmiotów, w tym Strona nie posiadają atrybutów odrębności w sferze kierowniczej, jak również funkcjonalnej.

Organ podkreślił, że analiza dokumentacji wszystkich spółek powiązanych wykazała, że główny wykonawca usług tj. I sp. z o. o. w ogóle nie wniosła do sprawy materiałów związanych z zakupem paliwa, a poza tym jedynie 9 podmiotów powiązanych z M.J. w 2021 r. dokonywało zakupu oleju napędowego. Zatem, w jaki sposób działały w omawianym zakresie pozostałe spółki pozostaje - w świetle zgromadzonego materiału dowodowego - bez odpowiedzi. Tym bardziej, że w przypadku zdecydowanej większości podmiotów powiązanych nie określono w umowach kwestii rozliczenia kosztów paliwa, a w przepadku umów zawieranych przez np. TF sp. z o. o., AP sp. z o. o. czy M1 sp. z o. o. w umowach czytelnie doprecyzowano "usługa bez paliwa". Co nie mniej istotne, w/w podmioty zarządzane są w jednolity sposób na co realny wpływ ma M.J..

Podobnie, w formie tabeli organ zobrazował koncepcje podmiotów powiązanych, w tym I sp. z o. o. w kontekście prowadzenia działalności rolniczej (k: 31-32).

Zauważył, że koncepcja prowadzenia działalności rolniczej przez spółki M.J. opiera się wyłącznie na produkcji roślinnej. Ww. spółki w 2021 r. prowadziły uprawę: roślin strączkowych (łubin biały oraz wąskolistny na nasiona, groch siewny, bobik), prosa, żyta, owsa oraz trwałych użytków zielonych (jak również traw na gruntach ornych).Podkreślił, że niemal wszystkie spółki nie posiadają jakiejkolwiek infrastruktury tj.: maszyn i urządzeń rolniczych oraz bazy przechowalniczej. Strategia spółek polega na uprawie tylko kilku gatunków roślin, ponieważ nie wymaga to użycia szerokiego wachlarza: sprzętu agrotechnicznego, jak również wynika to z posiadanego przez osoby kierujące spółkami know-how w zakresie zasad uprawy, a także z posiadanych kanałów dystrybucji płodów rolnych oraz dostępu do środków produkcji. Ponadto wskazany rodzaj kierunków prowadzenia działalności rolniczej cechuje ponoszenie relatywnie niskich kosztów związanych z uprawą tych roślin, co umacnia organ w przekonaniu, że nadrzędnym celem powołania tych podmiotów jest czerpanie zysków z unijnych dotacji, dodatkowo powiększonych, z tytułu fikcyjnego podziału zasobów ziemskich na mniejsze gospodarstwa. Organ stwierdził, że grupa ww. spółek, w których udziały posiada (bezpośrednio bądź pośrednio przez P S.A.) M.J., stanowi w istocie jeden organizm gospodarczy posiadający jednolitą strategię działania w zakresie kierunków produkcji oraz zasad prowadzenia działalności zarówno w strefie stricte produkcyjnej (brak własnej infrastruktury produkcyjnej/produkcja płodów odbywa, się na zasadzie zlecania niezbędnych czynności agrotechnicznych podmiotom wspomagającym) jak również w aspekcie biznesowym. To nie indywidualny rolnik kieruje ww. gospodarstwami, dlatego że łącznie nad wszystkimi spółkami władzę sprawuje M.J. wraz z zamkniętym kręgiem osób pełniących w utworzonych spółkach funkcje zarządcze.

Organ dokonał również analizy siedzib podmiotów oraz osób fizycznych składających wnioski o płatności na 2021 r., a powiązanych z beneficjentem rzeczywistym zdecydowanej większości przedmiotowych spółek tj. osobą M.J. oraz adresów do korespondencji, jakie osoby reprezentujące te spółki podały rejestrując się w ARiMR jako producenci rolni (tabela: k: 34/35). Wskazał, że częstokroć te same adresy podane jako siedziby spółek, jak i adresy do korespondencji przewijają się we wszystkich podmiotach prawa handlowego oraz wśród osób ..fizycznych, które zgłosiły do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2021 r. O ile zabieg taki jest prawnie dozwolony, to jednak w okolicznościach sprawy musi budzić wątpliwości. Spółki i osoby fizyczne zarejestrowane w ewidencji producentów ARiMR - w tym Spółka - wskazywały w 2021 r. miejsce swojej siedziby pod kilkoma powtarzającymi się adresami, a adresem korespondencyjnym jest zazwyczaj adres: ul. [...]. Natomiast jeśli w tej materii jest inaczej, to każdy z ww. podmiotów posiada zarejestrowanego w ARiMR pełnomocnika (wyłącznie z grona wcześniej wielokrotnie wymienionych osób zasiadających w zarządach spółek) - na którego ręce kierowana ma być korespondencja - również pod ww. adres. W ocenie organu ww. adres jest formalną siedzibą przedmiotowego podmiotu prawa handlowego. Wprawdzie Skarżąca prowadzi również działalność w innych niż rolnicza branżach, lecz w kontekście wnioskowania w ARiMR o płatności do gruntów rolnych wskazaną siedzibę uznać za wykreowaną na potrzeby umiejscowienia czynnego uczestnika procesu multiplikowania spółek z o.o., których jedynym celem działania jest pozyskiwanie środków z dopłat do gruntów rolnych realizowanych przez ARiMR.

Biorąc pod uwagę całość ww. okoliczności Dyrektor OR stwierdził, że M.J. przy asyście ww. osób fizycznych, działających jako członkowie zarządu stworzył mechanizm polegający na formalnym rozpisywaniu pozyskiwanych lub posiadanych gruntów na tworzone w tym celu spółki prawa handlowego, tak by stworzyć pozory samodzielnego prowadzenia przez nie działalności rolniczej. W rzeczywistości miały one jedno kierownictwo w osobach: I.O., K.S., Ł.P., M.J., A.S., M.P., W.K., z nadrzędną rolą M.J. (poprzez P S.A.), które pełniły w omawianych spółkach, w tym w Skarżącej funkcje zarządcze, w różnych skonfigurowanych, maksymalnie 3-osobowych składach.

Organ uznał, że M.J. nie konsolidował pozyskiwanej ziemi w ramach jednego gospodarstwa albowiem w takiej sytuacji uzyskałby kwotę dopłat obszarowych

w wysokości znacznie niższej niż w przypadku rozpisania majątku ziemskiego na kilkadziesiąt spółek z o. o., co pozwala na ominięcie limitów zarówno kwotowych jak również powierzchniowych, obowiązujących dla poszczególnych rodzajów płatności.

Wskazany podział jest, sztuczny albowiem opisywane spółki w rzeczywistości funkcjonują jako jeden organizm gospodarczy, jednolicie zarządzany zarówno na płaszczyźnie stricte produkcyjnej, jak również biznesowej. Zasadniczym i jedynym celem takiego pozornego rozdrobnienia potencjału ziemskiego jest uzyskanie dodatkowych korzyści finansowych. Podkreślił, że sam fakt, że dana spółka jest formalnym właścicielem ziemi nie świadczy o tym, że stanowi ona samodzielne gospodarstwo rolne.

Dalej Dyrektor OR zaznaczył, że w sferze ekonomicznej ww. spółki są w pełni zależne od M.J., który podejmuje decyzje w zakresie finansowania ich działalności, czego dobitnym dowodem jest kredyt udzielony przez [...] na rzecz P S.A., na mocy którego pośrednio, konsolidacyjnie finansowana jest działalność spółek: S sp. z o. o., AP sp: z o. o., BG sp. z o. o., J sp. z o. o., RG sp. z o. o., TO sp. z o. o., TT sp. z o. o" TT Sp. z ó.'o., TF sp. z o. o., TF sp. z o. o., TS sp. z o. o. AP sp. z o. o., FP sp. z o. o., RP sp. ż o. o., A sp. z o. o., W6 sp. z o. o., AG sp. z o. o. Zdaniem organu, powyższy fakt w sposób istotny deprecjonuje samodzielność podmiotów pod względem ekonomicznym, gdyż ww. spółki są biznesowo silnie zależne od P S.A., a tym samym od M.J.. Podmioty te oczywiście nie konkurują ze sobą gdyż wpływ na ich działalność ma zamknięta grupa osób, które formalnie zlecają wykonywanie usług agrotechnicznych podmiotom powiązanym oraz pozyskują kanały dystrybucji dla relatywnie zawężonej, pod względem rodzajowym, podaży płodów rolnych. O pozorności samodzielnego funkcjonowania świadczy m.in. fakt dokonywania operacji biznesowych pomiędzy powiązanymi spółkami, w których stwierdzono zaniżone, nierynkowe poziomy cen usług agrotechnicznych ustalane względem podmiotów powiązanych przez I sp. z o. o. (ewentualnie U R.K.).

Organ przedstawił również szacunki co do tego jakie zyski można osiągnąć poprzez sztuczny podział znacznego areału gruntów rolnych (2721,47 ha) i przypisania rozdzielonych gruntów na utworzone w tym celu podmioty, które następnie pod pozorem prowadzenia odrębnego gospodarstwa rolnego aplikują o dopłaty. Wywiódł, że w 2021 r. M.J. mógłby zyskać w przypadku: -/ płatności ONW - co najmniej

185 172,35 zł, -/ płatności RDST – 142 138,24 zł, -/ płatności MR – 308 590,00 zł,

-/ płatności bezpośrednich - 4.444,83 zł, -/ płatności JPO – 634 086,42 zł.

Mając na względzie przedstawiony stan rzeczy Dyrektor OR uznał, że tworzenie przez M.J. i powiązane z nim osoby wielu spółek zgłaszających grunty jako odrębne podmioty (również osoby fizyczne) ma charakter działania ukierunkowanego na obejście przepisów: art. 13 i 14 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, § 3 ust. 4 Rozporządzenia ONW, § 15 ust 1 Rozporządzenia RE oraz art. 16 ust. 1 Rozporządzenia RSK.

W dalszej kolejności organ wskazał, że choć sprawa dotyczy Skarżącej, to uwzględniając prawne aspekty stojące u podstaw tworzenia przez M.J. i powiązane z nim osoby sztucznych warunków w celu uzyskania płatności, niezbędnym dla uwidocznienia ogromnej skali stworzonego procederu jest odniesienie się do okoliczności w jakich funkcjonują inne podmioty powiązane. W tym zakresie odniósł

się do powoływania szeregu spółek w tym samym czasie. I tak: -/ W1 sp. z o.o. - wpis do KRS listopad 2012 - deklaruje jedną działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 73,64 ha,

-/ W2sp. z o.o. - wpis do KRS październik 2012 - deklaruje dwie działki ewidencyjne nr [...] o łącznej pow. 74,01 ha, -/ W3 sp. z o.o. - wpis do KRS październik 2012 - deklaruje dwie działki ewidencyjne nr [...] o łącznej powierzchni 69,10 ha, -/ W4 sp. z o.o. - wpis do KRS październik 2012 - deklaruje jedną działkę ewidencyjne nr [...] o powierzchni 44.14 ha, -/ W5 sp. z o.o.- wpis do KRS październik 2012 - deklaruje jedną działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni 49,20 ha.

Organ uznał, że przykład ten rażąco wskazuje jaki był zamiar powołania do życia ww. podmiotów przez M.J.. Każdej ze spółek przypisano jedną lub dwie działki ewidencyjne. Nadto, grunty przypisane ww. spółkom leżą obok siebie, tj. w tym samym obrębie ewidencyjnym. Co istotne, wszystkie te spółki (W) realizują identyczną koncepcję prowadzenia działalności rolniczej.

Kolejnym przykładem sztucznego podziału bazy produkcyjnej są w ocenie Dyrektora OR działki zlokalizowane w obrębie ewidencyjnym [...]. Zostały zadeklarowane przez spółki spod znaku T: TO sp. z o.o. deklaruje działkę nr [...] o pow. 81,79 ha, TT sp. z o.o. - działkę nr [...] o pow. 94,56 ha (żyto), TT sp. z o.o. - działki nr [...] o pow. 71,85 ha (żyto i owies), TF sp. z o.o. - działki nr [...] o pow. 67,12 ha (żyto, owies, łubin), TF sp. z o.o. - działki nr [...] o łącznej pow. 75,23 ha (owies i żyto) i TS sp. z o.o. - działki nr [...], o łącznej pow. 39,46 ha (łubin i owies). Zaznaczył, że Skarżąca z własnego zasobu własnościowego wydzieliła szereg działek i przekazała je poszczególnym spółkom T(z numerami). Dodał, że analiza lokalizacyjna deklaracji szeregu spółek T prowadzi do konkluzji, że ww. działki nie tylko położone są w jednym obrębie ewidencyjnym, ale znacząca ich część wręcz graniczy ze sobą. I tak: uprawa deklarowana przez spółkę TT sp. z o. o. na działce ewidencyjnej o nr [...] graniczy bezpośrednio z uprawą podawaną przez spółkę TT sp. z o. o. nadziałce nr [...]. Natomiast uprawa zadeklarowana na działce nr [...] graniczy bezpośrednio z uprawą z działki ewidencyjnej nr [...] gdzie wnioskodawcą jest spółka TF sp. z o. o. Z kolei uprawa z działki ewidencyjnej nr [...] łączy się bezpośrednio z uprawą na' działce ewidencyjnej o nr [...] - ta z kolei graniczy

z działką nr [...] gdzie beneficjentem płatności na obu działkach jest spółka TF sp. z o. o. Uprawa zlokalizowana na działce nr [...] łączy się z kolei z uprawą na działce nr [...], którą do płatności podaje spółka TS sp. z o. o. Działka deklarowana przez TO Sp. z o. o. nie graniczy bezpośrednio z powyższymi działkami, jednak leży w bardzo bliskim sąsiedztwie i w całości obsiana jest żytem ozimym.

Podobnie jest z gruntami zlokalizowanymi w [...], gdzie uprawę tych samych roślin na 2021 r. deklarują m.in.: RP sp. z o.o., FP sp. z o.o., AP sp. z o.o. oraz RG sp. z o.o. I tak, FP sp. z o.o. deklaruje łubin (73,05 ha) na części działki nr [...], a na pozostałej jej części łubin (7,72 ha) deklaruje RG sp. z o.o., która jednocześnie deklaruje łubin (2,03 ha) na bezpośrednio przylegającej działce nr [...]. Ta z kolei działka przylega bezpośrednio do działki nr [...], na części której łubin (66,48 ha) deklaruje RP sp. z o.o., zaś na pozostałej jej części RP sp. z o.o. deklaruje żyto (63,76 ha), a bezpośrednio do tej działki przylega działka nr [...], na której żyto (27,19 ha) deklaruje podmiot RG sp. z o.o. Nadto, w bardzo bliskiej odległości, AP sp. z o.o. deklaruje kolejny duży kompleks działek tj. nr [...] (łącznie ponad 131 ha), na których zadeklarowano wyłącznie uprawy żyta i łubinu, przy czym dodać należy, że kolejny podmiot tj. AB sp. z o.o. deklaruje szereg działek (nr [...]) o łącznym obszarze 95,35 ha poddzierżawione od Skarżącej, która w tym samym deklaruje działki: nr [...]. Jednocześnie wykonawca usług dla ĄB sp. z o. o, oraz szeregu innych.-podmiotów deklarujących działki w [...] tj. R.K. deklaruje (również na zasadzie poddzierżawy od Strony) do płatności na rok 2021 działki nr: [...] bezpośrednio przylegające do działek deklarowanych przez ĄB sp. z o. o. (na wszystkich opisanych gruntach deklarowany wyłącznie łubin i groch).

W kontekście pozorności w funkcjonowaniu organ zwrócił też uwagę, że spółki: RP sp. z o.o., AP sp. z o, o. oraz FP sp. z o.o., dzierżawią (umowy z [...] lipca 2018 r., podpisane przez: K.S. oraz Stronę, K.S. oraz K.P., K.S. oraz Ł.P.) od K.B. magazyn (zaledwie około 400 m2, który zlokalizowany jest na działce nr [...]. Zatem, trzy spółki, uprawiające w tym samym kompleksie takie same uprawy składują plony w tym samym miejscu.

Zdaniem Dyrektora OR kolejnym jaskrawym przykładem zamierzonej koordynacji

w działaniach zarządów ww. spółek powiązanych, w zarządach których częstokroć zasiada Strona są kwestie związane z rozliczeniami prac wykonanych przez podmiot U R.K.. Zaznaczył, że wg danych zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEDiG) R.K. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia [...] listopada 2020 r., zaś zgłosił jej wznowienie w dniu [...] czerwca 2022 r., przy czym jako datę wznowienia wskazał dzień [...] marca 2021 r. W dniu zgłoszenia zmian w CEDiG tj. w dniu [...] czerwca 2022 r. R.K. wystawił szereg faktur VAT za usługi, które miał świadczyć w roku 2021 dla: AB sp. z o.o., M1 sp. z o.o., J sp. z o.o., RG sp. z o.o., A sp. z o.o., TF sp. z o.o., AP sp. z o.o., FP sp. z o.o. oraz RP sp. z o.o. Według zawieranych przez R.K. z zarządami poszczególnych spółek

- tożsamych w swej treści – umów o świadczenie usług rolnych wynika, że zapłata za usługi nastąpi na podstawie wystawionej faktury VAT, jednak w treści tychże faktur określono wyraźnie, iż formą płatności jest przelew, przy czym żadna z ww. Spółek

nie wniosła do akt swoich spraw potwierdzenia, że opłata za usługi - w formie przelewu - została na rzecz R.K. przekazana. Nie ma również dowodów na to, że nastąpiła zmiana formy płatności np. na gotówkę. Organ stwierdził, że dziwi także fakt, że przedsiębiorca świadczący usługi rolnicze dla kilku spółek już od pierwszego kwartału 2021 r. nie pobrał za to należnego wynagrodzenia, zaś żadna z tych spółek na przestrzeni całego 2021 r. nie zauważyła, że R.K. ma zawieszoną działalność gospodarczą.

Ponadto, organ wypowiedział się w kwestii dzierżawy pomieszczeń biurowych. Odbywało się to wyłącznie w kręgu powiązanych osób fizycznych i prawnych. Dla przykładu: -/ AG sp. z o.o. dzierżawi od Fundacji "[...]", w której funkcję prezesa zarządu pełni Strona, a członkiem Rady Fundacji jest Ł.P., na mocy umowy z [...] sierpnia 2018 r. podpisanej przez Skarżącą, K.S. i Ł.P. pomieszczenie biurowe o pow. 2 m² zlokalizowane w [...]; -/ AP sp. z o.o. dzierżawi od Fundacji "[...]" na mocy umowy z [...] czerwca 2016 r. podpisanej przez Skarżącą i Ł.P. pomieszczenie biurowe o pow. 5 m² zlokalizowane w [...] (sytuacja tożsama jak w przypadku AG sp. z o. o.

Organ zauważył, że umowy dzierżawy pomieszczeń przez podmioty, w których beneficjentem rzeczywistym jest M.J. zawierane są zawsze w takiej samej formie oraz tylko i wyłącznie w gronie powiązanych osób prawnych, które reprezentowane są wyłącznie przez te same osoby fizyczne. Dodatkowo dzierżawa pomieszczenia biurowego o powierzchni 2 czy 5 m² jest w ocenie organu sprzeczna z wymogami Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tj. Dz. U. 2003 r. poz. 1650 ze zm.) i służy jedynie wykreowaniu formalnych adresów siedzib ww. spółek wnioskujących o płatność (częstokroć tożsamych).

Powyższe, w ocenie organu dowodzi, że zarówno Skarżąca, jak i inne podmioty (osoby prawne i fizyczne) wskazane w decyzji nie stanowią odrębnych i samodzielnych gospodarstw rolnych będących zorganizowaną całością gospodarczą.

Zdaniem organu ww. podmioty nie stanowią odrębnych i samodzielnych gospodarstw rolnych, będących zorganizowaną całość gospodarczą, gdyż nie posiadają niezbędnej do tego kadry pracowniczej oraz infrastruktury, a ich działalność opiera się na zlecaniu wszystkich wymaganych usług podmiotom trzecim, również podmiotom powiązanym,

w tym przede wszystkim I sp. z o. o. (ewentualnie U R.K.), którzy z kolei na sobie tylko znanych zasadach udostępniają pomieszczenia magazynowe części spółek, dla których realizują usługi. Grunty przypisane poszczególnym spółkom leżą często blisko siebie (nawet graniczą ze sobą), a koncepcja prowadzenia działalności rolniczej jest bardzo zbliżona dla wszystkich spółek (uprawa tylko dwóch podstawowych rodzajów zbóż, prosa, roślin strączkowych i trwałych użytków zielonych). Spółkom zostały przypisane najczęściej kilkudziesięciohektarowe areały, aby W maksymalny sposób zwiększyć kwotę dotacji z tytułu płatności obszarowych. Podmioty te nie posiadają ponadto autonomii na płaszczyźnie ekonomicznej, albowiem finansowanie ich działalności jest uzależnione od decyzji podejmowanych przez M.J., a dobitnym dowodem potwierdzającym silną zależność ekonomiczną spółek, jest ustanowienie zabezpieczenia kredytu udzielonego przez [...] S.A. w m.in. w postaci hipoteki na nieruchomości będącej własnością spółek RG sp. z o. o., GA sp. o. o., które nie stały się beneficjentem ww. kredytu, gdyż został on przeznaczony na finansowanie działalności innych powiązanych spółek. Wszystkie spółki, w których udziały poprzez P S.A. posiada M.J. są powiązane osobowo albowiem w ich zarządach zasiadają te same powtarzające się osoby tj. I.O., K.S., Ł.P., M.J., A.S., M.P., W.K..

Jednocześnie organ zaznaczył, że M.J. indywidualnie ubiegał się o płatności obszarowe, począwszy od roku 2008. W ramach poszczególnych kampanii deklarował następujące areały działek rolnych: -/ 2008 r. - 145,40 ha; -/ 2009 r. - 45,40 ha; -/ 2010 r. - 143,50 ha; -/ 2011 r. - brak wniosku; -/ 2012 r. - 41,61 ha; -/ 2013 r. - brak wniosku; -/ 2014 r. - 18,00 ha; -/ 2015 r. - 27,64 ha; -/ 2016 r. - 9,64 ha; -/ 2017 r. - 9,64 ha;

-/ 2018 r. - 9,60 ha; -/ 2019 r. - 9,63 ha; -/ 2020 r. - 8,40 ha; -/ 2021 r. - 8,41 ha.

Tak więc tylko do 2010 r. areał zgłaszany indywidualnie przez M.J. przekraczał pułap 100 ha. Od 2016 r. deklarował do płatności powierzchnię nieprzekraczającą 10 ha. Ponadto, grunty zgłaszane wcześniej do płatności indywidualnie przekazywał innym (także powiązanym) podmiotom, np. podmiotowi K sp. z o.o. w którym posiada 50% udziałów (Regon [...]) – działkę nr [...] o pow. 60,00ha (obręb [...]), podmiotowi GA Sp. z o.o. działkę nr [...] o pow. 18,00 ha (obręb [...]). W ocenie Dyrektora OR, powoływanie tych spółek następowało wyłącznie w celu przypisania im rozdzielanej ziemi pozyskiwanej przez M.J., o czym świadczy porównanie dat zawiązania poszczególnych spółek z datą przypisania do nich ziemi i rozpoczęcia aplikowaniao dopłaty, przy czym przedmiotowe grunty są jedynymi aktywami tych spółek. Co więcej, stwierdzono przypadki rozpoczęcia aplikowania o dopłaty jeszcze przed wpisem spółki do KRS, czyli w czasie posiadania przez daną spółkę statusu "w organizacji" (m.in. AP

sp. z o.o., FP sp. z o.o., GA sp. z o.o.).

Dyrektor OR nadmienił, że w okolicznościach sprawy korzyści Spółki miały wynikać

z uzyskania większych płatności w związku ze zgłoszeniem przez kilkadziesiąt podmiotów podzielonych pomiędzy nie gruntów, aniżeli byłoby to w przypadku zgłoszenia całości gruntów przez jeden podmiot. W sprawie brak jest okoliczności wskazujących na inne jeszcze wiarygodne uzasadnienie powołania ww. podmiotów, które podzieliły między siebie posiadane grunty. Strona nie wykazała jakichkolwiek korzyści ekonomicznych, które miałyby wynikać z utworzenia i działania kilku dziesięciu podmiotów, nie mających żadnej infrastruktury technicznej i zlecających wykonywanie prac polowych powiązanym podmiotom zewnętrznym. Tym samym ekonomiczny sens utworzenia tylu powiązanych podmiotów i wykreowania posiadania przez te podmioty gruntów, zawierał się wyłącznie w tym, aby w taki sposób zwiększyć rozmiar płatności przez obejście przepisów wprowadzających modulacje i degresywność płatności. Tak więc również uzyskanie wyższych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego od kwoty płatności przysługującej w wypadku gdyby grunty zgłoszone w 2021 r. oddzielnie przez ww. podmioty zostałyby objęte jednym wnioskiem. Według organu, nie ulega wątpliwości, że pomiędzy powołanymi podmiotami istniały powiązania organizacyjne, osobowe, ekonomiczne i funkcjonalne, co pozwala stwierdzić, że ich utworzenie i podzielenie pomiędzy nie posiadanych gruntów miało na celu czerpanie korzyści finansowych wynikających z obejścia powołanych wyżej przepisów wprowadzających w systemach wsparcia mechanizmy modulacji i degresywności płatności. Wyłącznym celem stworzenia sztucznych warunków przez utworzenie ww. podmiotów i dokonanie podziału między te podmioty gruntów zgłaszanych do płatności, było uzyskanie korzyści polegających na zawyżeniu płatności, co jest jednoznaczne

ze stwierdzeniem zaistnienia subiektywnego elementu w postaci woli tych osób,

w uzyskaniu takich korzyści. Czerpanie korzyści finansowych, o których mową powyżej przekłada się na zastosowanie art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013, a mianowicie sprzeczności korzyści z celami systemu wsparcia, wynika z konkluzji, że systemy wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej przewidują bezpośrednie wsparcie dochodów mające na celu, w szczególności, zapewnienie odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. Cel ten jest ściśle związany z zachowaniem obszarów wiejskich.

Cel w postaci zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie został też zapisany jako jeden z podstawowych celów wspólnej polityki rolnej w art. 39 ust. 1 pkt b Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Organ podkreślił, że nowo powołane podmioty nie zatrudniały pracowników przy produkcji rolnej związanej z gruntami objętymi dopłatami, zlecały bowiem wszystkie prace i księgowość podmiotom powiązanym albo podmiotom zewnętrznym i w tej sytuacji nie może być mowy, że jej funkcjonowanie w jakikolwiek sposób przyczyniało się realizacji celu zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, w szczególności przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie.

Działalność M.J. stoi w sprzeczności do ww. celów, ponieważ prowadzi do zwiększenia nierówności w dochodowości gospodarstw rolnych, poprzez ominięcie przepisów dotyczących limitów powierzchniowych, kwotowych i degresywności obowiązujących dla pojedynczego gospodarstwa. Organ uznał, że stworzono sztuczne warunki przez beneficjenta albowiem udowodniono łącznie występowanie elementu obiektywnego i subiektywnego.

W skardze na zaskarżoną decyzję Spółka zarzuciła naruszenie:

A/. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

1. art. 15 w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. przez ich niezastosowanie, polegające na tym, że organ II instancji przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w bardzo rozległym zakresie, stanowczo przekraczającym uprawnienia organu odwoławczego, w tym organ II instancji przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające dotyczące: a) rodzaju upraw jakie prowadzą Inne poza Stroną podmioty wymienione w uzasadnieniu decyzji, b) powierzchni gruntów zgłoszonych do płatności takich jak: JPO, ONW, RSK, RE przez 30 różnych podmiotów, niemających - poza Skarżącą - statusu stron w przedmiotowej sprawie, c) powołania do życia spółek z firmą zawierającą słowa "T, "W", d) analizy zawieszania i odwieszania działalności R.K., e) analizy kredytu udzielonego podmiotowi niebędącemu stroną postępowania przez [...], z którego żadne środki nie zostały przekazane Spółce (kwestie dot. udzielenie ww. kredytu w ogóle nie dotyczą Strony), f) analizy podmiotów wynajmujących miejsce na siedzibę Strony i innych podmiotów wskazanych w uzasadnieniu decyzji, g) analizy przeprowadzonych zabiegów agrotechnicznych (usług) na rzecz innych podmiotów, w niemających - poza Spółką - statusu strony postępowania, wykonawców usług, z których korzystają inne podmioty poza Stroną, podczas gdy w przypadku istotnych braków postępowania dowodowego powinien był uchylić decyzję organu I instancji i przekazać mu sprawę do ponownego rozpoznania, w konsekwencji doszło do naruszenia zasady dwuinstancyjności przejawiającego się w tym, że niektóre okoliczności faktyczne zostały poddane pod rozwagę tylko w ramach organu jednej instancji. 2. art. 3 ust. 2 pkt 2) oraz ust. 3 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1775 z późn. zm.), dalej: ustawa o płatnościach w zw. z art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013 w zw.z art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW, polegające na tym, że organ II pominął i nie poddał analizie przy ocenie sprawy dowodów i okoliczności z nich wynikających, które indywidualnie odnoszą się do Spółki i które potwierdzają, że Spółka jest samodzielnym, wyodrębnionym producentem rolnym, w szczególności, że: a) Spółka powstała w ramach swobodnie funkcjonującego obrotu, została zawiązana w 1998 r. aktem notarialnym, sporządzonym przez notariusz K.H. z Kancelarii notarialnej, Repertorium A [...], a jej założycielami byli: [...], co potwierdza informacja pełna z KRS dotycząca Spółki, znajdująca się również w aktach sprawy (przedkładam ponownie w załączeniu). Kolejno, udziały w powyższej Spółce zostały nabyte przez G sp. z o.o., następnie nabył je M.J. (wpis/wzmianka o dokonaniu zmiany danych podmiotu w KRS miał miejsce [...] lipca 2014 r.), b) Spółka w pierwszych latach działalności dzierżawiła nieruchomości od ówczesnej Agencji Nieruchomości Rolnej ("ANR"), a w 2010 r. nabyła własność dotychczas dzierżawionych nieruchomości, położonych w [...]- nabycie dotyczyło ok. 440 ha. Spółka zakupiła ww. nieruchomości od ówczesnej ANR. Kolejny zakup nieruchomości od ANR miał miejsce w 2013 r. i dotyczył 7 ha gruntów, położonych w [...], c) w celu uzyskania środków na zapłatę ceny za powyższe nieruchomości. Spółka zawarła we własnym imieniu i na własny rachunek umowę o udzielenie kredytu z [...],

d) Spółka w 2020 r. we własnym imieniu i działając na własny rachunek przystąpiła do przetargu na dzierżawę gruntów położonych w [...] od Syndyka Masy Upadłości K S.A. w upadłości, wygrywając go - Spółka w oparciu o przepisy powszechnie obowiązującego prawa weszła w posiadanie powyższych gruntów, na których prowadzi uprawę roślinną (w aktach sprawy znajdują się potwierdzenia przelewów tytułem czynszu dzierżawnego i pozostałych opłaty na rzecz ww. podmiotu, wynikających

z dzierżawy nieruchomości), e) w latach 2014-2016 Spółka oddała w dzierżawę nieruchomości, które były jej własnością podmiotom z grupy [...] oraz [...], Jednocześnie zawierając z tym ostatnim podmiotem przedwstępną umowę sprzedaży (żaden z ww. podmiotów nie jest w jakikolwiek sposób powiązany ze Spółką). Ostatecznie nie doszło do zawarcia docelowej umowy sprzedaży z powyższym podmiotem, z przyczyn leżących po stronie kupującego, f) obecnie Spółka zgłasza do płatności obszar, wchodzący w skład dzierżawionych nieruchomości, g) łączna powierzchnia, do której Skarżąca ubiega się o przyznanie płatności ekologicznej wyniosła 119,21 ha - wskazana wartość odpowiada powierzchni gruntów, na których Spółka prowadzi uprawy roślinne. h) Spółka jest podmiotem odpowiedzialnym pod względem finansowym za nieruchomości, których jest właścicielem, a mianowicie to ona ponosi ciężar podatkowy związany z zapłatą podatku rolnego oraz podatku

od nieruchomości (w aktach sprawy znajduje się deklaracja na podatek oraz potwierdzenia przelewu), jak również i finansowy związany z zapłatą za ubezpieczenie upraw (w aktach sprawy znajduje się kopia polisy ubezpieczeniowej), natomiast

w przypadku nieruchomości dzierżawionych Spółka uiszcza na rzecz Syndyka Masy Upadłości spółki K S.A. w upadłości równowartość kwoty z tytułu podatków, a ich wpłata bezpośrednio na rzecz właściwych organów leży po stronie wydzierżawiającego, i) członkowie zarządu Spółki podejmują własne decyzje w zakresie zarządzania podmiotem, j) sposób uprawy gruntów zawierał pełen zakres niezbędnych zabiegów agrotechnicznych polegających m. In. na talerzowaniu, siewie i zbiorze i jest zgodny z działalnością ekologiczną prowadzoną przez Spółkę, k) Spółka na uprawianych gruntach prowadzi pełny cykl produkcyjny - Spółka uprawia posiadane przez siebie grunty w sposób ekologiczny, a to wiąże się z zastosowaniem przez Stronę określonego sposobu przeprowadzania czynności agrotechnicznych, które są mniej nasilone i mniej inwazyjne w porównaniu do konwencjonalnego sposobu uprawy. Sposób uprawniania gruntów, który przyjęła Strona jest obecnie uważany za jeden

z najbardziej zrównoważonych, ekologicznych, a w związku z tym jest pożądany

w rolnictwie. Natomiast organ II instancji błędnie przyjmuje, że prowadzenie uprawy

w powyższy sposób sprawia, że Spółka nie spełnia założeń uprawy ekologicznej, co jest absurdalnym stwierdzeniem w świetle wskazanych wyżej okoliczności. Podkreślenia po raz kolejny wymaga, że uprawy ekologiczne nie wymagają aż tak intensywnych zabiegów agrotechnicznych (stosowania środków ochrony roślin czy nawozów sztucznych, które stosowane są w uprawach konwencjonalnych)-do tej okoliczności organ II instancji nie odniósł się w żaden sposób w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, l) Spółka posiada pełną infrastrukturę, w tym odpowiednie maszyny do wykonywania koniecznych czynności agrotechnicznych na uprawianych przez nią gruntach, a zatem Spółka samodzielnie i we własnym zakresie wykonuje powyższe czynności – Skarżąca wraz z wyjaśnieniami złożyła do akt sprawy dokumenty potwierdzające powyższe okoliczności m.in. potwierdzenia przelewów na rzecz [...] S.A., [...] S.A. oraz wykaz środków trwałych, w którym wymieniono następujące sprzęty: - środki własne: grunty, sieć zewnętrzna wod-kan, linie elektryczne, drogi, ogrodzenia, przewód kanalizacyjny, sieć kanalizacyjna, sieć uliczna do cielętnika, sieć uliczna, ogrodzenie z cegły, inne ogrodzenia gospodarcze, ogrodzenie stacji paliw, budynek gorzelni I term., kuźnica, warsztaty, garaż na ciągniki, garaż na kombajn, warsztat - garaże, magazyn przeznaczony do składowania paszy oraz magazyn na zboże, budynek gospodarczy, bukaciarnia, magazyn cz. zam., szopa na narzędzia, budynek post., komin przem. [...], rampomyjnia, kadzie, silosy, wypajalnia, stacja paliw, zbiornik na ciepłą wodę, maszyna rolnicza, zbiornik przeciwpożarowy oraz inne zbiorniki, kocioł parowy, agregat, waga wozowa, pług PHx5, pług 55H1B, suszarnie, naczepa Berger, inna naczepa, [...], Brona Mandam, agregat uprawowy-siewny, - leasing: [...] koparka, koparko-ładowarka kołowa, [...], rozsiewacz nawozu, brona talerzowa. Twierdzenie organu II Instancji zawartew uzasadnieniu decyzji jakoby Strona (jako jeden z podmiotów wymienionych przez organ odwoławczy w decyzji) nie posiadała jakiejkolwiek infrastruktury służącej prowadzeniu gospodarstwa rolnegojest zupełnie chybione i żadnym stopniu nie może dotyczyć Spółki, m) Spółka przedłożyła do akt sprawy sprawozdanie finansowe, z którego jednoznacznie wynika, że Strona posiada aktywa trwałe, a także osiąga przychody z prowadzonej działalności rolniczej, n) Spółka jest zatrudnia pracowników-w aktach sprawy znajdują się dokumenty w postaci deklaracji ZUS DRA potwierdzających fakt zatrudnienia określonej ilości osób

w poszczególnych miesiącach, a zatem twierdzenie organu II instancji jakoby Strona nie zatrudniała żadnych pracowników jest sprzeczne z materiałem dowodowym znajdującym się w aktach sprawy (np. z treścią dokumentów ZUS DRA), o) Spółka posiada numer ID SISC, którym posługuje się w komunikacji z organami Krajowej Administracji Skarbowej za pośrednictwem PUESC - w aktach sprawy znajduje się dokument w postaci potwierdzenia rejestracji, p) przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest również wynajem sprzętów rolniczych, w tym pojazdów,

w związku z czym Strona uzyskuje przychody z tego tytułu, związane ze sprzedażą pojazdów oraz długoterminowym najmem sprzętu, co zupełnie pomija organ II instancji w sowich rozważaniach, a o czym Spółka informowała wielokrotnie (np. w treści wyjaśnień), q) Spółka od 2015 r. współpracuje z Politechniką [...] w zakresie projektów B+R, r) Spółka prowadzi wraz z Wojskową Akademią Techniczną prace badawcze w zakresie opracowania nowego kompozytu z przeznaczeniem do wykorzystania go w deszczowniach rolniczych -Strona w tym celu złożyła wniosek o dofinansowanie (w załączeniu), s) Spółka nabywa we własnym imieniu i na własny rachunek paliwo do maszyn i pojazdów, które wykorzystuje podczas wykonywania prac agrotechnicznych - w aktach sprawy znajdują się faktury VAT potwierdzające m. in. nabycie paliwa od: — P sp. z o.o. sp. k. nr [...] z [...] maja 2021 r., [...] z [...] maja 2021 r., [...] z [...] maja 2021 r, wraz z potwierdzeniami przelewów (zap. j. - Stacja łata ceny za nabyte paliwo), — T sp. z 0.0. nr [...] z [...] listopada 2021 r., nr [...] z [...] listopada 2021 r. zawierające adnotację "zapłacono", — D.B., D.B. sp S nr [...] z [...] października 2021 r.,

t) Spółka nabywała we własnym imieniu materiał siewny - Skarżąca przedłożyła do akt sprawy: fakturę VAT nr [...] z [...] marca 2021 r., dotyczącą nabycia łubinu białego do wysiewu od niezwiązanej ze Spółką osoby – K.Ł. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. K K.Ł. z potwierdzeniem przelewu ceny. u) Spółka sprzedawała we własnym imieniu i na własny rachunek podmiotom niezależnym od Strony wyprodukowany przez siebie towar- Skarżąca przedłożyła do akt sprawy fakturę VAT nr [...] z [...] grudnia 2021 r., dotyczącą nabycia grochu, łubinu, wąskolistnego i białego od osoby niezwiązanej ze Spółką - pani K.L., v) Spółka przedłożyła do akt sprawy fakturę VAT nr [...] z [...] listopada 2021 r. oraz potwierdzenie zapłaty na rzecz B sp. z o.o. w związku z dokonaną certyfikacją gospodarstwa, co stanowi dowód m. in. na prowadzenie przez Spółkę uprawy ekologicznej zgodnie z celami przedstawianymi przez Unią Europejską oraz utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej, w) przedłożyła do akt sprawy dokument w postaci kalkulacji z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą w 2021 r., x) przedłożyła do akt sprawy potwierdzenie dotyczące prowadzenia dla Spółki odrębnego rachunku bankowego. Pominięcie powyższych okoliczności przez organ II instancji (ewentualnie jeśli organ II instancji wziął je pod uwagę - brak nadania tym okolicznościom odpowiedniej wagi), doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i przyjęcia przez organ II instancji, że gospodarstwo rolne jest jedynie fikcyjne, czemu wyraźnie przeczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy; 3. art. 6 k.p.a., art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. w zw. z art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW polegające na tym, że organ II instancji nie wyjaśnił powziętych w toku sprawy wątpliwości w zakresie magazynowania przez podmioty wymienione w treści uzasadnienia płodów rolnych, nie wezwał Spółki do złożenia wyjaśnień uzupełniających w tym zakresie, rozstrzygając wątpliwości w sposób nieuprawniony na niekorzyść Spółki, podczas gdy obowiązkiem organu, który zarzuca Spółce stworzenie sztucznych warunków jest udowodnienie tej okoliczności, w tym należyte wyjaśnienie występujących w sprawie wątpliwości. Strona wyjaśnia, że płody rolne przechowywane są przez nią w lei własnym magazynie, który znajduje się na gruntach, do niej należących, w miejscowości [...], a zatem Strona przechowuje je we własnym zakresie; 4. art. 3 ust. 2 pkt 2) ustawy o płatnościach w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 39 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. UE C115 z dnia 9 maj 2008 r.) w zw. z art. 4 Rozporządzenia nr 1305/2013

w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW polegające na tym, że organ

II instancji nie rozpatrzył wszechstronnie całego materiału dowodowego oraz dokonał jego oceny w sposób nielogiczny i sprzeczny z doświadczeniem życiowym,

w konsekwencji ustalił stan faktyczny w sposób nieprawidłowy, ponieważ wbrew dowodom znajdującym się w aktach sprawy przyjął, że Spółka nie jest w stanie wypełnić celów wspólnej polityki rolnej, podczas gdy Spółka w rzeczywistości cele te realizuje, ponieważ Spółka jest właścicielem nieruchomości położonych w [...] oraz dzierżawi grunty rolne położone w [...] (jest w posiadaniu tych gruntów), które poddaje uprawie roślinnej, a więc na terenie wiejskim i przyczynia się w szczególności do: a) zwiększenia wydajności rolnictwa przez wspieranie postępu technicznego, racjonalny rozwój produkcji rolnej - Spółka wprost spełnia ten warunek, uprawiając i utrzymując w dobrej kulturze posiadane grunty oraz wykonując wszelkie niezbędne czynności agrotechniczne bardzo dobrej jakości sprzętem rolniczym, którego jest właścicielem lub którym dysponuje w ramach umowy leasingu, b) zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza przez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie - Spółka zatrudnia rolników lub osoby wychowane na wsi, które są m. in. operatorami maszyn rolniczych, posiadają odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie wykonywania określonych czynności agrotechnicznych, a za pracę na gruntach Spółki otrzymują wynagrodzenie w ramach łączących je ze Stroną umów, a to poprawia poziom życia ludności wiejskiej, c) stabilizacji rynków i zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw - dzięki produkcji ekologicznej zwiększa się dostępność produktów i zmniejsza ryzyko braku określonych towarów na rynku, d) zapewnienia rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów - zwiększenie produkcji ekologicznej objętej certyfikatami, które posiada Spółka stabilizuje rynek, wpływa na dostępność dostaw oraz zwiększa konkurencyjność rozsądnych cen; 5. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013 przez uznanie, że fakt sprawowania przez te same osoby funkcji członków zarządu w kilku spółkach, w różnych konfiguracjach i dzielenie tego samego adresu siedziby przesądza o stworzeniu sztucznych warunków, podczas gdy te okoliczności same w sobie nie mogą uzasadniać takiego wniosku: 6. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 2) oraz ust. 3 ustawy o płatnościach w zw. z art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW polegające na tym, że organ II instancji nie rozpatrzył w sposób wszechstronny materiału dowodowego, znajdujących się w aktach sprawy(w szczególności w zakresie dokumentów, wymienionych powyżej w pkt 2 powyżej),a mianowicie zupełnie pominął fakt, że: — Spółka prowadzi w rzeczywistości (faktycznie a nie fikcyjnie jak to błędnie przyjmuje organ II instancji) działalność rolniczą, na gruntach nabytych w drodze sprzedaży, a środki na zakup nieruchomości. Spółka uzyskała na podstawie indywidualnej umowy kredytowej, jak również Spółka prowadzi działalność rolniczą na obszarach, które zgłasza do płatności (grunty położone w [...]) tj. na gruntach dzierżawionych, — Spółka posiada rozbudowaną i szeroką infrastrukturę techniczną, która umożliwia jej prowadzenie gospodarstwa rolnego - Strona jest właścicielem maszyn i innego rodzaju sprzętu rolniczego lub posiada go w ramach umowy leasingu, - Spółka zatrudnia pracowników m. in. w celu wykonywania przez nich odpowiednich czynności agrotechnicznych, nabywała we własnym imieniu i na własny rachunek materiał siewny od niezależnych od Spółki podmiotów, - Skarżąca samodzielnie wykonywała w 2021 r. wszelkie zabiegi agrotechniczne na gruntach przez nią uprawianych, — nabywała we własnym imieniui na własny rachunek materiał siewny od niezależnych od Spółki podmiotów przez co ustalił stan faktyczny sprawy w sposób nieprawidłowy, albowiem wbrew dowodom znajdującym się w aktach sprawy (sprzeczny z materiałem dowodowym) przyjął, że Spółka nie jest samodzielnym podmiotem i została utworzona i funkcjonuje w celu pozyskania płatności do gruntów rolnych w kwotach większych niż faktycznie możliwe do uzyskania przez osoby kreujące sztuczne warunki poprzez multiplikowanie podmiotów w postaci spółek prawa handlowego, mogących formalnie ubiegać się o płatności, podczas gdy powyższe dowody i okoliczności z nich wynikające temu przeczą; 7. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dowolne ustalenie przez organ II instancji, zupełnie niezwiązane z przedmiotowym stanem faktycznym sprawy, że ceny usług siewu i kombajnowania, wykonywane na rzecz podmiotów wymienionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (w tym Strony) są rażąco zaniżone, podczas gdy Spółka samodzielnie i we własnym zakresie wykonywała wszelkie zabiegi agrotechniczne, posługując się przy tym osobami, które zatrudniała oraz przy wykorzystaniu paliwa, które nabywała – Strona w 2021 r. nie zlecała wykonania jakichkolwiek usług agrotechnicznych żadnym podmiotom jak to błędnie przyjmuje organ II instancji; 8. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 2) oraz ust. 3 ustawy o płatnościach przez ustalenie, że M.J. wywiera dominujący lub realny wpływ na działalność Spółki oraz innych podmiotów wskazanych w decyzji, podczas gdy nie przywołano żadnej okoliczności popartej dowodem na to, że faktycznie to M.J. decydował w jakiejkolwiek konkretnej kwestii, co czyni ten wniosek nieuzasadnionym, ponieważ nie został poparty żadną konkretną okolicznością. Organ II instancji nie ustalił czy wykształcenie posiadane przez M.J. i doświadczenie zawodowe pozwala na ekonomicznie opłacalne prowadzenie spółki prawa handlowego zajmującej się produkcją rolną, a pomimo braku ustaleń w tym zakresie, wyciągnął bezpodstawny wniosek, że ta osoba ma realny wpływ na prowadzenie działalności przez Stronę. Oznacza to, że pomimo braku ustaleń przez organ II instancji w tym zakresie, wyciągnął on bezpodstawny wniosek, że M.J. ma realny wpływ na prowadzenie działalności przez Stronę, czym naruszył powyższe przepisy; 9. art. 107 § 3 w zw. z 107 § 1 ust. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a. przez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji na jakiej podstawie uznano, że istnieją powiązania pomiędzy podmiotami wymienionymi przez organ II instancji na tyle istotne, aby stwierdzić, że w sprawie wystąpiło stworzenie sztucznych warunków i jaki wpływ na Spółkę ma fakt istnienia pozostałych beneficjentów płatności. Fakt istnienia szeroko opisanych przez organ II Instancji powiązań osobowych nie jest okolicznością przeświadczającą zasadność zarzutu, na co wskazał m. in. Europejski Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (szerzej na ten temat w dalszej części skargi);

10. art. 107 § 3 w zw. z 107 § 1 ust. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a. przez brak wskazania

w uzasadnieniu decyzji w jaki sposób organ II instancji rozpatrzył zarzuty wymienione

w treści odwołania - organ odwoławczy przytacza jedynie bardzo ogólne i lakoniczne zdania, powołując się na "materiał zgromadzony w sprawie", nie odnosząc się szczegółowo do zarzutów, przedstawionych przez Stronę w odwołaniu; 11. art. 8 § 2 k.p.a. przez odstąpienie przez organ II instancji bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, ponieważ w poprzednich latach prowadzenia działalności przez Spółkę, gdy sposób prowadzenia działalności jak również przepisy stanowiące podstawę przyznania płatności były takie same, organy przyznawały Spółce wnioskowane płatności nie kwestionowały prowadzenia działalności rolniczej przez Stronę - w załączeniu przedłożono kopie decyzji o przyznaniu płatności ekologicznych, ONW, płatności

w ramach systemu wsparcia bezpośredniego za poprzednie lata. W sprawie organ

II instancji nie wykazał, aby stan faktyczny uległ zmianie w porównaniu do tego z daty wydania uprzednich rozstrzygnięć, korzystnych dla Spółki, a zatem organy nie miały podstaw (i nie podjęły nawet próby wykazania ich), aby odejść od utrwalonej praktyki

w powyższym zakresie; 12. art. 7, art., 77 §1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013, art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW przez dokonanie ustalenia sprzecznego z materiałem dowodowym i stwierdzenie, że przyjęcie przez Spółkę zawężonego rodzaju upraw, opierającego się na uprawie kilku gatunków roślin, podobnie do innych podmiotów, wymienionych w uzasadnieniu decyzji

może świadczyć o tym, że Spółka nie prowadzi odrębnego gospodarstwa rolnego, podczas gdy wybór rodzaju uprawy roślinnej uzależniony jest w największej mierze

od uwarunkowań środowiskowych, jakie występują na danym terenie, w tym

w szczególności od rodzaju i klasy gleby, na której ma być prowadzona uprawa,

a także warunków pogodowych występujących w miejscu uprawy się na uprawę najbardziej optymalną w miejscu, w jakim położone są grunty Spółki, z uwzględnieniem uwarunkowań środowiskowych, o których mowa powyżej, a z tego faktu organ

II instancji stara się stworzyć zarzut przeciwko Skarżącej, co nie powinno mleć miejsca; 13. art. 7, art., 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013,

art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW przez dokonanie dowolnej oceny dowodów,

a w efekcie uznanie, że okoliczność dotycząca zawieszenia przez R.K. działalności gospodarczej wCEIDG może stanowić o stworzeniu przez Spółkę sztucznych warunków do uzyskania płatności, podczas gdy Spółka oddała R.K. jako osobie prywatnej (nie przedsiębiorcy) w poddzierżawę kilka gruntów, a fakt zawieszenia działalności gospodarczej przez ww. osobę nie ma związku z tą sprawą, a już na pewno nie może świadczyć o stworzeniu sztucznych warunków do uzyskania płatności jak błędnie wnioskuje organ II instancji. Ponadto, należy jeszcze raz podkreślić, że R.K. nie wykonywał żadnych usług na rzecz Spółki (jak to błędnie przyjmuje organ II instancji) - Spółka samodzielnie uprawiała grunty, posługując się przy tym zatrudnionymi przez siebie pracownikami; 14. art. 7, art. 77 § 1, art. 80k.p.a. w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW przez nieuzasadnione ustalenie, że Spółka nie posiada żadnej infrastruktury technicznej ani nie zatrudnia żadnych pracowników, a jej gospodarstwo rolne ma charakter fikcyjny w sytuacji gdy takiemu twierdzeniu przeczy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności dokumenty i okoliczności wymienione w pkt2 powyżej - Spółka posiada bowiem własny sprzęt agrotechniczny i samodzielnie go użytkuje, nabywa do niego paliwo. Strona zatrudnia również pracowników, którzy w ramach zawartych z nią umów operują odpowiednimi maszynami rolniczymi, wykonując na rzecz swojego pracodawcy określone czynności rolnicze, (nawet gdyby tak nie było, a Spółka korzystałaby w tym zakresie z usług odrębnych podmiotów, to i tak nie byłoby to przesłanką do stwierdzenia braku samodzielności i stworzeniu sztucznych warunków do uzyskania płatności); 15. art. 12, art. 151 § 4,201 § 1 oraz art. 204 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej jako:k.s.h.), w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013 przez brak rozróżnienia praw wspólnika spółki od spółki, brak dostrzeżenia, że Strona posiada osobowość prawną i jest podmiotem swoich praw i obowiązków, brak dostrzeżenia, że wspólnik spółki z o.o. nie odpowiada za zobowiązania spółki, co doprowadziło do nieuzasadnionego wniosku, że wspólnik Strony posiada dominujący na nią wpływ, co miałoby w opinii Organu II instancji świadczyć o stworzeniu poprzez taką konstrukcję sztucznych warunków, jak również poprzez ocenę okoliczności faktycznych sprawy pozostającą w sprzeczności

z charakterem relacji pomiędzy spółką kapitałową a jej wspólnikami wynikającymi wprost z ww. bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, przez jawnie sprzeczną

z normami wyżej wymienionych bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa materialnego oceną charakteru prawnego działań członków zarządu spółki

z ograniczoną odpowiedzialnością oraz innych osób uprawnionych do jej reprezentacji; 16. art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW przez ich niezastosowanie w sprawie, polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu przyczyn, dla których odmówiono przyznania Spółce płatności, przejawiające się w tym, że organ II instancji w uzasadnieniu decyzji pomija okoliczności i dowody, które indywidualnie odnoszą się Spółki (w szczególności te

o których mowa w pkt 2 powyżej), natomiast szeroko odnosi się do okoliczności

i dowodów dotyczących działalności innych, odrębnych od Strony podmiotów (spółek prawa handlowego), w tym spółki I oraz kwestii dotyczących płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, w sytuacji gdy Stroną przedmiotowego postępowania jest Skarżąca - AP sp. z o.o., a sprawa dotyczy płatności ekologicznej, nie wyjaśniając przy tym związku tych okoliczności i dowodów z działalnością rolniczą Strony, a także nie wyjaśniając, na czym ma polegać sztuczne stworzenie warunków przez Skarżącą, których celów systemu wsparcia zdaniem organu II nie realizuje konkretnie Strona, jak również z jakich okoliczności organ II wywodzi tezę, że Spółka zamierzała wyłącznie uzyskać korzyść sprzeczną z celami systemu wsparcia; 17. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Ustawy PROW przez powoływanie się przez organ II instancji w sposób ogólnikowy na "zgromadzony w sprawie materiał dowodowy" podczas gdy skoro organ odwoławczy wyciąga konkretny wniosek to powinien był wskazać konkretny dowód, który był podstawą dla niego, tymczasem organ II instancji nie uzasadnił w prawidłowy sposób swojej decyzji, przez co Strona nie jest wstanie ustalić na podstawie jakich dowodów dokonywał poszczególnych ustaleń, a w konsekwencji naruszył zasadę przekonywania stron postępowania do zasadności przesłanek, którymi się kierował wydając zaskarżoną decyzję; 18. art. 110 k.p.a. przez naruszenie zasady związania organu wydaną decyzją przejawiające się w tym, że skoro Strona została wpisana do ewidencji producentów to ARiMR uznał, że wykazała, że prowadzi działalność rolniczą samodzielnie, a w ramach tego postępowania zarzuca Stronie bezpodstawnie, że nie wykazuje ona takiej samodzielności, podczas gdy organ odwoławczy był związany decyzją w tej kwestii, ponieważ stan faktyczny w tym zakresie nie uległ zmianie; 19. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 39 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. UE C115; dalej: Traktat) przez błędną ocenę dowodów skutkującą uznaniem, że Strona nie realizuje celów wspólnej polityki rolnej podczas gdy Strona je realizuje, w tym realizuje cel polegający na zwiększaniu wydajności rolnictwa poprzez racjonalny rozwój produkcji rolnej poprzez współpracę z różnymi podmiotami w zakresie zakupu materiału siewnego, a także na wykonywaniu samodzielnie przez Stronę wszelkich zabiegów agrotechnicznych z pomocą osób, które w tym celu zatrudnia, przez co optymalnie wykorzystuje siłę robocza na terenach wiejskich, gwarantowaniu bezpieczeństwa dostaw i zapewnianiu rozsądnych cen w dostawach dla konsumentów poprzez racjonalizację kosztów wykonania zabiegów agrotechnicznych; 20. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013 przez brak ustalenia woli uzyskania korzyści i sprzeczności tych korzyści z celami wsparcia; 21. art. 6 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a., art. 11 k.p.a. przez przekroczenie granic kognicji organu II instancji w przedmiotowej sprawie oraz dokonanie ustaleń, w zakresie, w jakim wykraczają poza przedmiot sprawy, a mianowicie przeprowadzenie postępowania dowodowego oraz analizy m. in. w zakresie upraw jakie prowadzą inne niż Skarżąca podmioty, wykonawców z usług, których korzystają inne niż Strona podmioty przy wykonywaniu działalności rolniczej, sposobu prowadzenia działalności rolniczej przez inne podmioty niż Strona, zawieszenia i odwieszenia działalności R.K., które to okoliczności nie powinny być przedmiotem tak szerokich rozważań organu II instancji (wypełniają one ponad połowę uzasadnienia zaskarżonej decyzji), ponieważ w żaden sposób nie odnoszą się do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Z daleko idącej ostrożności - na wypadek gdyby Sąd uznał, że analiza ww. okoliczności miała znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie, to przeprowadzenie tak rozległego postępowania dowodowego na etapie postępowania przed organem II instancji stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności, o czym mowa powyżej; 22. art. 8 § 2 k.p.a., art. 80 k.p.a. w zw. z w zw. z art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013 przez uznanie, że M.J. sprawuje władze i podejmuje decyzje za Stronę, następnie w wyniku tej błędnej konkluzji organ II instancji odmówił przyznania płatności, podczas gdy orzecznictwo WSA w Gorzowie Wielkopolskim i Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach, w których brał udział organ II instancji wskazuje na to, że decyzje zarządcze w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością podejmują osoby będące członkami zarządu ujawnione w rejestrze przedsiębiorców KRS, a dowodem potwierdzającym jakie osoby sprawują zarząd w spółce jest odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, co oznacza, że błędnym było uznanie przez organ odwoławczy, że to M.J. sprawował władzę w Spółce, a w konsekwencji - Organ II instancji bezpodstawnie odmówił Stronie przyznania płatności; 23. art. 6 k.p.a. przez zastosowanie przez organ II instancji przepisu, który nie istnieje tj. bliżej nieokreślonego art. 60 rozporządzenia "Komisji (WE)" nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L z 2013 r. Nr 347, str. 549 z późn. zm.) w sytuacji gdy "Komisja (WE)" nie wydała aktu prawnego o takich parametrach, na które powołuje się Organ II instancji. Przy czym Strona bierze pod uwagę fakt, że do niedawna w obrocie prawnym obowiązywał art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L z 2013 r. Nr 347, str. 549 z późn. zm.), uchylony z dniem 1 stycznia 2023 n, a zatem Strona z ostrożności uznaje, że Organ II Instancji miał na myśli najprawdopodobniej ten przepis;

B. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

t|.: 1. art. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1091

z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zintegrowanych statystyk dotyczących gospodarstw rolnych oraz uchylenia rozporządzeń (WE) nr 1166/2008 i (UE) nr 1337/2011 (Dz. U. UE. L. z 2018 r. Nr 200, str. 1 z późn. zm.) przez nieuznanie, że gospodarstwo rolne Spółki, jako wyodrębniona pod względem technicznym i ekonomicznym jednostka, posiadająca oddzielne kierownictwoi prowadząca działalność rolniczą; 2. art. 2 ust. 2 pkt 1) ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U.2022.593; dalej: Ustawa AML) przez jego niewłaściwe zastosowanie i skoncentrowanie sprawy wokół tego, że M.J. spełnia wymogi określenia gojako beneficjenta rzeczywistego na gruncie Ustawy AML, podczas gdy normy z tej ustawy nie powinny znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ jest to inna gałąź prawna, normy dotyczące pomocy publicznej związanej

z działalnością rolniczą są kompleksowo uregulowane i nie przewidują takiej instytucji jak beneficjent rzeczywisty, instytucja beneficjenta rzeczywistego została określona na gruncie Ustawy AML w zupełnie innych celach dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu; 3. art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013 przez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na uznaniu, że okoliczność, że dana osoba jest członkiem zarządu w kilku spółkach lub że spółki mają ten sam adres siedziby jest okolicznością przesądzającą o niesamodzielności takich podmiotów prawa handlowego, podczas gdy orzecznictwo sądów administracyjnych wykluczyło taką wykładnię między innymi w wyroku WSA w Szczecinie z 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 206/15;

4. art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013 oraz art. 4 pkt 3 rozporządzenia nr 2988/95 przez ich niewłaściwe zastosowanie i odmowę przyznania Spółce płatności ekologicznej, podczas gdy prawidłowe rozpatrzenie i ocena materiału dowodowego powinno doprowadzić organ II instancji do wniosku, że Spółka nie stworzyła sztucznych warunków w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami wsparcia, a swoim działaniem realizowała, jako samodzielny podmiot cele określone w przepisach prawa wspólnotowego, a zatem powinna otrzymać wnioskowane płatności na 2021 r.;

5. § 2, § 15 ust. 1 rozporządzenia RE przez nieprawidłową jego wykładnię,

a w konsekwencji bezzasadne uznanie, że Spółka nie spełnia warunków do przyznania jej płatności ekologicznej, w sytuacji, gdy prawidłowa interpretacja powyższego przepisu, spowodowałaby uwzględnienie wniosku Spółki jako uzasadnionego, a kolejno - wypłatę płatności ekologicznej Skarżącej, a w zasadzie jej pozostała część (organ wypłacił bowiem Stronie zaliczkę na poczet płatności ekologicznej za 2021 r.).

Strona wniosła o na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a.

o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji organów I i II instancji,jak też o zwrot kosztów postępowania na jej rzecz według norm przepisanych, 3. na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie uzupełniającego dowodu:

-/ z kopii decyzji nr [...] z [...] czerwca 2018 r. wydane przez Kierownika BP - na okoliczność wykazania, że została wpisana do ewidencji producentów i nadano jej numer identyfikacyjny [...], na okoliczność związania organu II decyzją

o wpisie Spółki do ewidencji producentów, wykazania samodzielności prowadzenia działalności rolniczej przez Spółkę, -/ z potwierdzenia uznania rachunku bankowego Spółki z [...] października 2021 r. - wypłaty przez ARiMR zaliczki na poczet płatności ekologicznej na 2021 r. - na okoliczność uznania przez ARiMR spełnienia przez Spółkę przesłanek do wypłaty ww. zaliczki, a zatem i do otrzymania płatności ekologicznej na 2021 r., w tym na wykazanie samodzielności prowadzonej działalności rolniczej przez Skarżącą,-/ z kopii decyzji nr [...] z [...] stycznia 2021 r. wydanej przez Kierownika BP o przyznaniu Spółce płatności Jednolitej Płatności Obszarowej, za zazielenienie, redystrybucyjnej, do powierzchni upraw roślin strączkowych za 2020 r., -/ kopii decyzji nr [...] z [...] grudnia 2020 r. wydanej przez Kierownika BP o przyznaniu Spółce płatności ekologicznej na rok 2020, -/ kopii decyzji nr [...] z [...] stycznia 2021 r. wydanej przez Kierownika BP o przyznaniu Spółce płatności ONW na rok 2020, -/ kopii decyzji nr [...] z [...] listopada 2022 r.o przyznaniu Spółce pomocy finansowej (w części) z tytułu szkód w uprawach rolnych, spowodowanych wystąpieniem w 2021 r. niekorzystnych zjawisk atmosferycznych na okoliczność związania organu II ww. decyzjami, wykazania samodzielności prowadzenia działalności rolniczej przez Spółkę; -/ z kopii umowy nr [...] zawartej przez Spółkę z ANR z [...] czerwca 2010 r., umowy nr [...] z [...] maja 2011 r. - na okoliczność posiadania przez Spółkę odpowiedniej infrastruktury agrotechnicznej doprowadzenia gospodarstwa rolnego, zlecenia przez ANR Spółce wykonania prac agrotechnicznych, wykazania samodzielności prowadzenia działalności rolniczej przez Spółkę, -/ z kopii umowy konsorcjum z [...] czerwca 2020 r. zawartej przez Spółkę z Wojskową Akademią Techniczną oraz S sp. z o.o. wraz z kopią wniosku o dofinansowanie - na okoliczność prowadzenia przez Stronę we własnym imieniu i na własny rachunek, bez jakiegokolwiek powiązania z podmiotami wymienionymi przez organ II instancji w uzasadnieniu decyzji, inwestycji i projektów, przyjęcia do realizacji projektu pt. "Opracowanie i wdrożenie pierwszej polskiej rolniczej deszczowni mostowej typu Pivot, o konstrukcji bazującej na materiałach wykonanych z recyklatów kompozytowych oraz charakteryzującej się dużą autonomicznością", w tym na okoliczność wykazania samodzielności prowadzenia działalności gospodarczej, w tym rolniczej przez Spółkę, -/ z kopii pisma z [...] listopada 2018 r. - na okoliczność zatrudniania przez Spółkę pracowników, otrzymania dofinansowania w ramach projektu "Aktywizacja zawodowa drogą do zatrudnienia", realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020, wykazania samodzielności prowadzenia działalności rolniczej przez Spółkę; -/ z kopii oświadczenia Spółki w zakresie spełnienia kryteriów młodego rolnika - na okoliczność wykazania, że kryteria młodego rolnika w przypadku Strony spełnia M.P. - kryteriów tych nie spełniał i nie spełnia M.J..

Dyrektor OR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 23 listopada 2023 r. Sąd uwzględnił wniosek Strony

o przeprowadzenie dowodu oddalił z dokumentów załączonych do skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), rozstrzygając daną sprawę, wojewódzki sąd administracyjny, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi,

a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Stwierdzenie, że poddaną kontroli decyzję (postanowienie) wydano z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Poddany w niniejszej sprawie ocenie Sądu spór sprowadza się do oceny, czy Skarżąca wraz ze wskazanymi przez organ odwoławczy podmiotami sztucznie stworzyła warunki wymagane do uzyskania korzyści wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego, w sprzeczności z jego celami. Spór zaistniał na płaszczyźnie wnioskowanej przez Stronę płatności RE za rok 2021. Organy przyjęły, że przyznanie tej płatności (jak

i pozostałych, o które skarżąca wnioskowała), byłyby korzyścią uzyskaną w wyniku stworzenia sztucznych warunków i stałoby w sprzeczności z celami sektorowego prawodawstwa rolnego, co uzasadnia odmowę ich przyznania na podstawie art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013. Przepis ten stanowi, że bez uszczerbku dla przepisów szczególnych, osobom fizycznym nie przyznaje się jakichkolwiek korzyści wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego, jeżeli stwierdzono, że warunki wymagane do uzyskania takich korzyści zostały sztucznie stworzone, w sprzeczności z celami tego prawodawstwa. Przyczyną zastosowania art. 60 rozporządzenia 1306/2013 było stwierdzenie wystąpienia okoliczności z art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 2988/95, zgodnie z którym działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny

z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku, poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści.

W celu wykładni powyższych przepisów pomocne jest odwołanie się do orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku o sygn. akt C-434/12 (tekst wyroku dostępny na stronie internetowej www.curia.europa.eu (dalej: CURIA) dokonano wprawdzie wykładni art. 4 ust. 8 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2011 r. nr 65/2011 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. UE L 2011.25.8), ale jego treść odpowiada treści art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013. Trybunał wyjaśnił, że art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 należy interpretować w ten sposób, że przesłanki stosowania tego przepisu wymagają istnienia elementu obiektywnego i elementu subiektywnego. W ramach elementu obiektywnego należy rozważenie obiektywnych okoliczności danej sprawy pozwalające na stwierdzenie, że nie może zostać osiągnięty cel zamierzony przez system wsparcia Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). Z kolei

w ramach elementu subiektywnego należy rozważenie dowodów pozwalających na stwierdzenie, że przez sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności z systemu wsparcia EFRROW ubiegający się o taką płatność zamierzał wyłącznie uzyskać korzyść sprzeczną z celami tego systemu. W powyższym względzie można oprzeć się nie tylko na elementach takich jak więzi prawna, ekonomiczna lub personalna między osobami zaangażowanymi w podobne projekty inwestycyjne, lecz także na wskazówkach świadczących o istnieniu zamierzonej koordynacji między tymi osobami.

W wyroku z 7 kwietnia 2022 r. w sprawie C-176/20 (CURIA) TSUE uściślił (pkt 75) – że ze sztucznymi warunkami mamy do czynienia wówczas, gdy "(...) z jednej strony

z ogółu obiektywnych okoliczności wynika, że pomimo formalnego poszanowania warunków przewidzianych we właściwym uregulowaniu cel realizowany przez to uregulowanie nie został osiągnięty, a z drugiej strony wykazano wolę uzyskania korzyści wynikającej z uregulowania Unii poprzez sztuczne stworzenie warunków wymaganych dla jej uzyskania".

Z kolei w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazuje się, że użyty zwrot dotyczący tego, że warunki zostały sztucznie stworzone, ma niedookreślony charakter, wobec czego w każdej sprawie należy indywidualnie badać jego znaczenie na tle stanu faktycznego konkretnej sprawy. Mimo braku definicji pojęcia warunków sztucznie stworzonych przyjmuje się, że dotyczy ono takich sytuacji, w których można przyjąć na podstawie istniejących okoliczności faktycznych, że nie miałyby one miejsca, gdyby podmiot działał rozsądnie, kierując się zgodnymi z prawem motywami innymi niż uzyskanie korzyści sprzecznej z celami systemu wsparcia (por. wyrok w sprawie

o sygn. akt I GSK 563/19 - to i dalsze orzeczenia dostępne w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić należy, że stworzenie sztucznych warunków wymaganych do otrzymania płatności to stworzenie takich warunków, które w określonym stanie faktycznym nie mają żadnego innego racjonalnego uzasadnienia poza uzyskaniem korzystniejszej sytuacji w zakresie płatności od tej, jaką miałby beneficjent, gdyby takich warunków nie stworzył (wyrok NSA, o sygn. akt II GSK 2576/14). Omawiana klauzula ma generalny charakter. Nie dotyczy więc konkretnych sytuacji zaistniałych na gruncie konkretnej płatności, lecz całości albo istotnej części zjawiska uznawanego za sztuczne wykreowanie określonych elementów stanu faktycznego tak, aby odpowiadały one

nie przepisowi prawnemu, który miałby w "normalnym" układzie rzeczy zastosowanie, ale innemu przepisowi - dla podmiotu tej manipulacji korzystniejszemu (wyrok NSA

o sygn. akt I GSK 1621/18). Nie jest bowiem możliwe stworzenie skutecznej normy ogólnej, która wprost przewidywałaby zakaz wskazanego wyżej działania, prowadzącego wprost do uzyskania płatności w wysokości wyższej od tej, którą beneficjent otrzymałby w normalnym układzie rzeczy (wyrok NSA o sygn. akt I GSK 917/18).

Co istotne, z jednolitego orzecznictwa NSA wynika, że stwierdzenie, iż doszło do sztucznego stworzenia przez beneficjenta warunków do uzyskania pomocy unijnej możliwe jest dopiero w wyniku spójnego podsumowania zdarzeń wywołanych przede wszystkim działaniem zainteresowanej strony, ubiegającej się o tę pomoc. Konieczna jest także równoczesna wszechstronna i logiczna ocena tych wszystkich okoliczności wynikających z wniosku innego podmiotu, czy podmiotów oraz ich innych działań, świadczących o zamiarze innego niż typowe w danych okolicznościach, wynikających

z przepisów prawa, ukształtowania stosunków faktycznych lub prawnych ukierunkowanych wyłącznie na to, by osiągnąć zamierzony przez beneficjenta skutek prawny w postaci uzyskania środków pomocowych.

Tym samym, punktem odniesienia przeprowadzanej przez organ oceny powinny być cele ustanowione przez ustawodawcę unijnego i krajowego, uzasadniające przyznanie pomocy. Niewątpliwie ocena tych okoliczności jest inna w sytuacji, gdy dotyczy płatności podlegających modulacji, czy też degresji, a inna gdy w zakresie płatności obszarowych na dany rok nie obowiązywały żadne modulacyjne ograniczenia płatności (por. wyroki w sprawach o sygn. akt I GSK 999/18, I GSK 1229/18, I GSK 117/18,

I GSK 901/18 i I GSK 1039/18).

W rozpoznawanej sprawie należało zatem dokonać oceny ustalonych

w postępowaniu administracyjnym okoliczności faktycznych, przez pryzmat przytoczonych wcześniej przepisów. Oznaczało to konieczność wykazania przez organy, że po pierwsze, skarżąca stworzyła wraz z pozostałymi, powiązanymi podmiotami sztuczne warunki do uzyskania płatności i, po drugie, że uzyskanie tych korzyści jest sprzeczne z celami sektorowego prawodawstwa rolnego (wyrok NSA

w sprawie o sygn. akt I GSK 657/18). Organ powinien zatem nie tylko ocenić, czy działania strony nakierowane były na uzyskanie korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia, ale także czy można je wspólnie przypisać wszystkim wspomnianym w decyzji podmiotom, z którymi – jak twierdzą organy – skarżąca prowadzi gospodarstwo rolne. Przy czym, według organów chodzi tu o gospodarstwo będące

w istocie jednym organizmem ekonomiczno-organizacyjnym.Na etapie postępowań oraz w decyzjach postawiły tezę, że powołanym spółkom, w tym Skarżącej, nie można przypisać statusu samodzielnego gospodarstwa rolnego stanowiącego oddzielną jednostkę, zarówno pod względem technicznym jak i ekonomicznym. Zatem zakwestionowano to, że Skarżąca prowadziła samodzielne gospodarstwo rolnego.

Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie dotyczące przyznania płatności

jest uwzględnienie art. 27 ust. 1 Ustawy PROW. W myśl tego przepisu - organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2 )jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania

i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kpa nie stosuje się.

Z kolei art. 27 list. 2 Ustawy PROW stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące

w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Wskazane przepisy modyfikują zasady postępowania w sprawach dotyczących przyznania płatności, ograniczając szereg obowiązków organu. W szczególności dotyczy to obowiązku dążenia do prawdy obiektywnej i rozłożenia ciężaru dowodu.

W postępowaniu w sprawie płatności, toczącym się z wniosku rolnika, organ ma ograniczony obowiązek wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, co wynika z przytoczonych przepisów ustawy. Przepisy powyższe ustanawiają więc dla omawianej kategorii spraw wyjątek od zasady inkwizycyjności wyrażonej w art. 7 k.p.a., a rozwijanej w dalszych przepisach m. in. w art. 77 k.p.a. Zasada ta mówi, że organy administracji publicznej, w toku postępowania podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W przypadku pomocy finansowej w ramach obowiązek ten został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Przy czym chodzi tu przede wszystkim o dowody wskazane we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę. Organy nie mają zaś obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, tak jak tego wymaga art. 7 k.p.a. Ograniczono też stosowanie zasady informowania stron i innych uczestników postępowania przez organ administracji publicznej (art. 9 k.p.a.), a także zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.).

Jednakże, co istotne – zwłaszcza z punktu kontroli niniejszej sprawy, na organie – zarzucającym stronie postępowania stworzenie sztucznych warunki i wywodzącym

z tego skutki prawne, również ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów

na poparcie przyjętej tezy, zwłaszcza wówczas gdy dana strona postępowania przedkłada dowody, dokumenty na tezę. Z uwagi na nałożony na niego obowiązek stania na straży praworządności (art. 27 ust. 1 pkt 1 Ustawy PROW) organ nie jest zwolniony z wszelkich obowiązków dowodowych.

W szczególności dotyczy to spraw, w których następuje pozbawienie prawa do płatności ze względu na sztuczne tworzenie warunków. W sprawach tego rodzaju ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na organie, natomiast obowiązkiem strony jest wykazanie spełnienia warunków do przyznania płatności (wyrok NSA o sygn. akt

I GSK 740/18). Zatem, to na organie spoczywał obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających przyjmowaną przez niego tezę, że doszło do stworzenia sztucznych warunków. Organ jest jednak uprawiony do sięgnięcia po te dowody od strony, która jest w tym postępowaniu obowiązana przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia,

co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek (wyrok NSA

o sygn. akt I GSK 2602/18).

Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że przy próbie wykazania sztucznego stworzenia warunków organy zasadnie wzięły pod uwagę działania nie tylko Skarżącej, ale i innych, wskazanych w decyzji podmiotów. Jednak w ocenie Sądu konfrontując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy z argumentami powoływanymi w treści decyzji należy stwierdzić, że postawione przez nie stanowisko jest przedwczesne.

Na potrzeby analizowanej sprawy warto przypomnieć, że według z § 2 ust. 1 rozporządzenia RE płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa

w art. 29 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu

art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, wynosi co najmniej

1 ha;3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu,

4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych

pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Stosownie do treści § 12 ust. 1 rozporządzenia RE wysokość płatności RE w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność RE, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

Zgodnie § 15 ust. 1 rozporządzenia RE płatność RE jest przyznawana w wysokości:

1) 100% stawki płatności - za powierzchnię gruntów od 0,1 ha do 50 ha; 2) 75% stawki płatności - za powierzchnię gruntów powyżej 50 ha do 100 ha; 3) 60% stawki płatności - za powierzchnię gruntów powyżej 100 ha.

Z kolei stosownie do treści art. 3 pkt 3 Ustawy EP, producent rolny to osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, będąca rolnikiem w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013, lub posiadaczem zwierzęcia. Użyte wyżej pojęcie oznacza osobę fizyczną lub prawną, której gospodarstwo rolne jest położone na obszarze objętym zakresem terytorialnym Traktatów, określonym w art. 52 TUE w zw. z art. 349 i 355 TFUE, oraz która prowadzi działalność rolniczą (art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013). Natomiast przez działalność rolniczą należy rozumieć produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, hodowlę zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich; utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy, w oparciu

o kryteria określone przez państwa członkowskie na podstawie ram ustanowionych przez Komisję, lub prowadzenie działań minimalnych, określanych przez państwa członkowskie, na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy (art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013).

W ocenie Sądu,przedstawiona przez organy ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie jest kompleksowa i wszechstronna,a w konsekwencji nie uprawnia

do jednoznacznego uznania, że Skarżąca wrazz pozostałymi wymienionymi przez organy podmiotami tworzą jedno gospodarstwo rolne, a warunki uzyskania przez Skarżącą korzyści w postaci dopłat, zostały stworzone sztucznie.

Podkreślić należy, że każda sprawa winna być indywidualnie badana na

tle stanu faktycznego konkretnej sprawy wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego.Co do zasady w tego typu postępowaniach organy winny przyjmować szeroką perspektywę postępowania, obejmując nim wszystkie podmioty, które mogły zostać uznane za elementy jednolitego mechanizmu służącego sztucznemu tworzeniu warunków do uzyskania płatności. Niemniej, jak już zauważono organy stawiając określone (ww.) tezy, mimo powołania wielu szczegółowo omówionych okoliczności odnoszących się w gruncie rzeczy do wielu podmiotów, nie przeanalizowały w sposób rzetelny i wystarczający całego materiału dowodowego dotyczącego samej Skarżącej.

W zaskarżonej decyzji organ wywodził, że zamiarem M.J., pod kontrolą którego pośrednio bądź bezpośrednio - znajdował się areał około 2721 ha gruntów uprawowych, było zmultiplikowanie podmiotów mogących ubiegać się o dopłaty obszarowe, w celu uzyskiwania ich w wyższej wysokości, poprzez ominięcie limitów kwotowych i powierzchniowych oraz przepisów o degresywności obowiązujących dla pojedynczego gospodarstwa. Jednakże te zmultiplikowane podmioty nie mogły być uznane za samodzielne gospodarstwa, albowiem są ze sobą powiązane w aspekcie właścicielskim, zarządzane przez wąską grupę osób, nie posiadają (poza gruntami) zaplecza technicznego oraz kadrowego, a działalność rolnicza jest realizowana pełnym systemem zlecania (przy pomocy powiązanych podmiotów wspomagających). Opisał przy tym szereg okoliczności potwierdzających sformułowane twierdzenie. Przypomnieć warto, że najważniejszymi z nich były: 1/. W kierownictwie wszystkich spółek powtarzały się te same osoby: I.O., K.S., Ł.P., M.J., A.S., M.P., W.K., z nadrzędną rolą M.J. (poprzez P S.A.);2/. Udziałowcem wszystkich spółek, poza I sp. z o.o. oraz AB sp. z o.o., była P S.A. Z kolei udziałowcem I sp. z o.o. była AB, a jej udziałowcami Ł.P. i A.S.; 3/. Spółka poddzierżawiła działki pozyskane od Syndyka Masy Upadłości K S.A. spółce AB oraz R.K.; 4/. Utworzenie grup spółek (T, W, P) w tym samym czasie oraz przypisywanie poszczególnym spółkom w grupach jednej lub dwóch działek ewidencyjnych leżących blisko siebie; 5/. Spółki dzierżawiły działki od innych powiązanych podmiotów; 6/. Spółki nie posiadały własnego sprzętu rolniczego i zlecały prace rolne tym samym podmiotom powiązanym tj.: I sp. z o.o., R.K. oraz S.B.. Umowy na te usługi była zawierane w tym samym czasie i według wspólnego wzoru. Z kolei cena wykonanych przez I sp. z o.o. usług siewu i kombajnowania była znacznie zaniżona; 7/. Ubiegające się o płatności podmioty nie posiadały własnych magazynów i środków transportu zlecając usługi magazynowe I sp. z o.o. oraz R.K.; 8./R.K. wykonywał usługi na rzecz powiązanych podmiotów pomimo zawieszenia działalności gospodarczej; 9/. Spółki nie przedstawiły potwierdzeń przelewów za wykonane usługi; 10/. Wszystkie opisane podmioty miały podobny, zawężony zakres produkcji roślinnej; 11/. Jedynie 9 z 26 podmiotów kupowało olej napędowy, 12/. Wszystkie spółki miały jedynie kilka, grupowo przypisanych, adresów siedzib i adresów korespondencyjnych; 13/. Część wskazanych w decyzji podmiotów dzierżawiło pomieszczenia biurowe od podmiotów powiązanych; 14/. Kredyt udzielony przez [...] dla P S.A. został przeznaczony na pożyczki dla 17 wymienionychw decyzji spółek, a jego zabezpieczeniem jest hipoteka nieruchomości będących ich własnością; 15/. Większość wymienionych w decyzji podmiotów osiąga dochód jedynie dzięki dopłatom.

Jednak wskazane okoliczności nie świadczą w ocenie Sądu o tym, że w przypadku samej Skarżącej można w sposób jednoznaczny postawić tezę, że nie można jej uznać za samodzielne niezależne gospodarstwo rolne.

W toku postępowania Strona podnosiła szereg okoliczności i przedstawiała na potwierdzenie ich istnienia dowody, które winny były być ocenione w całokształcie zgromadzonych akt. Dość zaznaczyć, że wykazała, wbrew temu co organ podkreślał, że zatrudniała pracowników -w aktach znajdują się dowody w postaci deklaracji

ZUS DRA potwierdzające ten fakt. Tak więc twierdzenia jakoby Strona nie zatrudniała żadnych pracowników jest dowolne i sprzeczne z materiałem dowodowym znajdującym się w aktach sprawy. Dowody te nie zostały ocenione w sposób zindywidualizowany

(do sytuacji Skarżącej).

Z przedstawionego w decyzji stanu faktycznego wynika szereg innych, niż ww. wymienione różnic pomiędzy Skarżącą a spółkami, w których jedynym udziałowcem jest P S.A. Kompensacyjnie, dość poniżej wymienić.

Jej działalność nie jest finansowana z pożyczki udzielonej przez P S.A. Podkreślić również należy, że Skarżąca nie zaciągała kredytu na zakup gruntów rolnych,

w odniesieniu do niej nie ma zatem żadnego znaczenia przytaczanie dokumentu, potwierdzającego uzyskanie kredytu z [...] S.A. przez P S.A., jak również pozostałe zarzuty, które kierowane są w odniesieniu do spółek prawa handlowego. Znamiennym jest, że Strona posiada pełną infrastrukturę, w tym odpowiednie maszyny do wykonywania koniecznych czynności agrotechnicznych na uprawianych przez nią gruntach, a zatem samodzielnie i we własnym zakresie wykonuje powyższe czynności, nie zleca usług podmiotom zewnętrznym. Spółka nabywa we własnym imieniu i na własny rachunek paliwo do maszyn i pojazdów, które wykorzystuje podczas wykonywania prac agrotechnicznych - w aktach sprawy znajdują się faktury VAT potwierdzające. Nabywa we własnym imieniu materiał siewny. Przedłożyła do akt sprawy sprawozdanie finansowe, z którego jednoznacznie wynika, że posiada aktywa trwałe, a także osiąga przychody z prowadzonej działalności rolniczej. Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest również wynajem sprzętów rolniczych, w tym pojazdów, w związku z czym uzyskuje przychody z tego tytułu, związane ze sprzedażą pojazdów oraz długoterminowym najmem sprzętu, o czym organ jedynie wzmiankuje, ale nie ocenia w sowich rozważaniach. Skarżąca wraz z wyjaśnieniami złożyła do akt sprawy dokumenty potwierdzające wywodzone okoliczności m.in. potwierdzenia przelewów na rzecz [...] S.A., [...] S.A. oraz wykaz środków trwałych. Organ nie przedstawił również szczegółów dotyczących jej działalności w tym opłacalności ekonomicznej. Płody rolne przechowywane są przez nią we własnym magazynie, który znajduje się na gruntach, do niej należących, w miejscowości [...]. Łączna powierzchnia, do której Skarżąca ubiega się o przyznanie płatności ekologicznej wyniosła 119,21 ha - wskazana wartość odpowiada powierzchni gruntów, na których Spółka prowadzi uprawy roślinne. Spółka przedłożyła do akt sprawy fakturę VAT z [...] listopada 2021 r. oraz potwierdzenie zapłaty na rzecz [...] sp. z o.o. w związku z dokonaną certyfikacją gospodarstwa, czym dowodziła m. in. prowadzenie przez nią uprawy ekologicznej zgodnie z celami przedstawianymi przez Unią Europejską oraz utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej. Sprzedawała we własnym imieniu i na własny rachunek podmiotom niezależnym od niej wyprodukowany przez siebie towar. Przedłożyła też do akt sprawy dokument w postaci kalkulacji z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych suszą w roku 2021 r. Wyłącznie jej dotyczący. Nadto, według wskazań Spółki za nieruchomości, których jest właścicielem ponosi ciężar podatkowy związany z zapłatą podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości(w aktach - deklaracja na podatek oraz potwierdzenia przelewu), jak również i finansowy związany z zapłatą za ubezpieczenie upraw (w aktach sprawy znajduje się kopia polisy ubezpieczeniowej), natomiast w przypadku nieruchomości dzierżawionych Spółka uiszcza na rzecz Syndyka Masy Upadłości spółki K S.A. w upadłości równowartość kwoty z tytułu podatków, a ich wpłata bezpośrednio na rzecz właściwych organów leży po stronie wydzierżawiającego. Spółka od 2015 r. współpracuje z Politechniką [...] w zakresie projektów B+R, r) Spółka prowadzi wraz z Wojskową Akademią Techniczną prace badawcze w zakresie opracowania nowego kompozytu z przeznaczeniem do wykorzystania go w deszczowniach rolniczych -Strona w tym celu złożyła wnioseko dofinansowanie (który załączyła do akt). Strona podkreślała też, że powstała w ramach swobodnie funkcjonującego obrotu, została zawiązana w 1998 r. aktem notarialnym. Kolejno, udziały w powyższej Spółce zostały nabyte przez G sp. z o.o., następnie nabył je M.J. (wpis/wzmianka o dokonaniu zmiany danych podmiotu w KRS miał miejsce [...] lipca 2014 r.). Słusznie również zwracała w skardze uwagę, że stanowisko organu cechuje brak rozróżnienia praw wspólnika spółki od spółki. Strona posiada osobowość prawną i jest podmiotem swoich praw i obowiązków. To w kontekście relacji pomiędzy spółką kapitałową a jej wspólnikami wynikającymi z bezwzględnie obowiązujących norm prawa (pkt 15 skargi).

Zdaniem Sądu konfrontacja argumentów stanowiska organu ze zgromadzonym

w sprawie materiałem dowodowym i twierdzeniami Strony potwierdza zarzut skargi

o pominięciu przez organy okoliczności i dowodów, które indywidualnie odnosiły się do Strony. Taki stan rzeczy, nie daje na obecnym etapie podstaw do wyprowadzenia oceny, że Skarżąca nie prowadzi samodzielnej działalności rolniczeji odmowy przyznania płatności na tej podstawie. Jak już wspomniano organ nie przedstawił żadnego dowodu wskazującego jednoznacznie, że decyzje Skarżącej, dotyczące rodzaju i zakresu produkcji, hodowli czy upraw, doboru kontrahentów, itd., nie były samodzielne, że to inne podmioty miały wpływ na działalność Skarżącej. Okoliczność występowania tych samych osób wśród członków zarządu skarżącej oraz spółki P SA i spółek, w której ma ona udziały, nie jest w tym zakresie wystarczająca.

Wskazane wyżej uchybienia stanowią o naruszeniu art. 27 ust. 1 pkt 2 Ustawy PROW. Z unormowań tych wynika, że organ jest zobowiązany rozpatrzyć, ale nie zbierać materiał dowodowy. Jednocześnie jednak ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Tym samym, w niniejszym postępowaniu to na organie spoczywał obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających przyjmowaną przez niego tezę, że doszło do stworzenia sztucznych warunków. Organy nie uzasadniły w sposób rzetelny i kompleksowy tez, które postawiły. Z kolei uchybienia w zakresie kompleksowego zbadania i ocenienia materiału dowodowego nie pozwalają na obecnym etapie na przesądzenie, czy naruszono art. 60 rozporządzenia 1306/2013i pozostałe wymienione w skardze przepisy prawa materialnego.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobowiązany wziąć pod uwagę treść niniejszego orzeczenia i po ewentualnym uzupełnieniu materiału dowodowego ponownie rozpoznać sprawę.

Naruszenie wskazanych wyżej przepisów postępowania, w szczególności przepisów art. 27 ust. 1 pkt 2 Ustawy PROW w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stąd w pkt 1 sentencji wyroku orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a.

Jednocześnie Sąd, stosownie do art. 135 P.p.s.a. uchylił decyzję organu pierwszej instancji uznając, że jest to niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205 § 2 w zw. z art. 200 P.p.s.a.