Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 16/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 4 ust. 1, art. 6, art. 10, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1-2, art. 15 ust. 2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 3 § 1, art. 3 § 2 pkt 8, art. 119 pkt 2, art. 120, art. 149, art. 149 § 1 pkt 1, art. 149 § 1 pkt 3, art. 149 § 1a, art. 149 § 2, art. 151, art. 154 § 6, art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 6d ust. 1, art. 6d ust. 2
journal: Dz.U. 2023 poz 171
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 kwietnia 2023 r. ze skargi M. K. na bezczynność Komendanta [...] Policji w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Komendanta [...] Policji w K. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 21 października 2022 r. w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. w pozostałym zakresie skargę oddala, V. zasądza od Komendanta [...] Policji w K. na rzecz skarżącego M. K. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 21 października 2022 r. M. K., na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej "u.d.i.p."), zwrócił się do Komendanta [...] Policji w K. o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1) statystyk wykroczeń popełnionych na drodze wodnej Kanału Ś. w latach 2021-2022;

2) statystyk wykroczeń popełnionych na drodze wodnej Jeziora M. w latach 2021-2022;

3) statystyk wykroczeń popełnionych na drodze wodnej Jeziora Ś. w latach 2021-2022;

4) statystyk, ile postępowań zakończyło się nałożeniem grzywny w drodze mandatu, a ile złożeniem wniosku o ukaranie do sądu w latach 2021-2022;

5) liczby godzin spędzonych na patrolowaniu drogi wodnej Kanału Ś. w latach 2021-2022.

Podobnym wnioskiem z dnia 21 października 2022 r. M. K. zwrócił się także do Komendanta Komisariatu Policji w Ś. o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:

1) statystyk wykroczeń popełnionych na drodze wodnej Kanału Ś. w latach 2021-2022;

2) statystyk wykroczeń popełnionych na obszarze Jeziora M. w latach 2021-2022;

3) statystyk wykroczeń popełnionych na obszarze Jeziora Ś. w latach 2021-2022;

4) statystyk, ile postępowań zakończyło się nałożeniem grzywny w drodze mandatu, a ile złożeniem wniosku o ukaranie do sądu w latach 2021-2022;

5) informacji o ilości i rodzaju łodzi biorących udział w działaniach na drodze wodnej Kanału Ś. w latach 2021-2022 z podziałem na poszczególne lata;

6) informacji o ilości służących w jednostce Komisariatu Policji w Ś. funkcjonariuszy tak zwanej "policji wodnej" w ramach komórki sezonowej;

7) liczby godzin patrolowania drogi wodnej Kanału Ś. w latach 2021-2022.

Pismem z dnia 28 października 2022 r. Komendant Komisariatu Policji w Ś. udzielił odpowiedzi na złożony wniosek wskazując, że terenem działania Komisariatu Policji w Ś. jest szlak żeglugowy Kanału W.-G. od mostu w miejscowości Ł. do Ś. w miejscowości G., a także jezioro G. do miejscowości Ł..

W 2021 r. ujawniono 82 wykroczenia, wystawiono 81 mandatów karnych na kwotę [...]zł, skierowano 1 wniosek o ukaranie, zatrzymano 3 sprawców na gorącym uczynku z art. 157 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 1138 z późn. zm., dalej "K.k."). W Komisariacie Policji w Ś. do służby na wodzie i terenach przywodnych skierowano 4 funkcjonariuszy, którzy wykonali 30 służb ośmiogodzinnych.

W 2022 r. ujawniono 133 wykroczenia, wystawiono 93 mandatów karnych kredytowanych na kwotę [...]zł, skierowano 2 wnioski o ukaranie, zatrzymano 2 sprawców na gorącym uczynku z art. 244 K.k. i art. 87 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 2151 z późn. zm.). Do służby zostało skierowanych 5 funkcjonariuszy, którzy wykonali 25 służb ośmiogodzinnych. Ponadto przyjęto 11 zawiadomień o wykroczeniu. W trzech przypadkach nałożono na sprawców wykroczeń mandat karny, pięć postępowań skierowano do Sądu Rejonowego w K., a trzy pozostają w prowadzeniu do wyjaśnienia.

Komendant Komisariatu Policji w Ś. wyjaśnił, że na wyposażeniu posiada łódź hybrydową typu S. z 200 konnym silnikiem, którą funkcjonariusze pełnili służbę patrolową w omawianych okresach. Jednocześnie wskazał, że nie prowadzi szczegółowych statystyk z podziałem na obszar popełnienia wykroczenia. Służba pełniona jest w rejonie służbowym na kanale W.-G., w skład którego wchodzą jeziora W.-M., Ś. i G. .

Pismem z dnia 26 stycznia 2023 r. M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Komendanta [...] Policji w K. zarzucając mu naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. poprzez nieudzielenie informacji publicznej w terminie, a także niedokonanie jakichkolwiek czynności w związku ze złożonym wnioskiem o dostęp do informacji publicznej, jednocześnie wnosząc o:

1) zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności;

2) stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości określonej w art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej "P.p.s.a.");

4) zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu wskazano, że wniosek skarżącego został doręczony organowi w dniu 24 października 2022 r. Wobec tego termin na udzielenie informacji, zgodnie z art. 13 ust 1 u.d.i.p., minął 26 listopada 2022 r. Organ nie zawiadomił skarżącego o opóźnieniu, powodach opóźnienia i wyznaczeniu terminu zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Skoro organ nie powiadomił skarżącego w żaden sposób w ustawowo wskazanym terminie oraz nie podjął żadnych działań w związku ze złożeniem powyższego wniosku, oczywiste jest, że dopuścił się rażącego naruszenia przepisów u.d.i.p. oraz dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania przedmiotowego wniosku.

Pismem z dnia 14 lutego 2023 r. Komendant [...] Policji w K. udzielił odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wskazał, że M. K. wystąpił z dwoma wnioskami z dnia 21 października 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej o tożsamym zakresie skierowanymi do dwóch organów, które są ze sobą ściśle, hierarchicznie związane: Komendanta [...] Policji w K. i bezpośrednio podległego mu Komendanta Komisariatu Policji w Ś.. Wniosek skierowany do Komendanta Komisariatu Policji w Ś. wpłynął bezpośrednio do sekretariatu Komisariatu Policji w Ś. dnia 24 października 2022 r. i został przez kierownika tej jednostki przekazany do realizacji wyznaczonemu policjantowi. Natomiast wniosek skierowany do Komendanta [...] Policji w K. wpłynął do kancelarii ogólnej Komendy [...] Policji w K. również dnia 24 października 2022 r. i został on zaewidencjonowany w dzienniku korespondencji wpływającej do komendy pod l.dz. [...]. Następnie wniosek – z uwagi na jego treść i żądane informacje dotyczące bezpośredniego działania samego Komisariatu Policji w Ś., podległego Komendzie [...] Policji w K. , po dekretacji zastępcy Komendanta [...] Policji w K. – został przekazany do dalszej realizacji według właściwości do Komisariatu Policji w Ś.. Komendant Komisariatu Policji w Ś., po otrzymaniu wniosku kierowanego do Komendanta [...] Policji w K. przekazał wniosek do realizacji temu samemu policjantowi, który otrzymał wniosek adresowany do Komendanta Komisariatu Policji w Ś., z poleceniem dołączenia do poprzedniego wniosku z uwagi na tożsamość zakresu wnioskowanych informacji i udzielenia całościowej, łącznej odpowiedzi w zakresie wskazanym w obu wnioskach. Po ustaleniu i zweryfikowaniu danych statystycznych wskazanych w obu wnioskach, Komendant Komisariatu Policji w Ś., jako organ posiadający bezpośrednie dane, udzielił jednej pisemnej informacji kierując pismo z dnia 28 października 2022 r. do pełnomocnika skarżącego na wskazany we wnioskach adres.

Odpowiedź Komendanta Komisariatu Policji w Ś. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego dnia 3 listopada 2022 r. Odpowiedź wyczerpująco podaje informacje i dane, które są tożsame w przedmiocie owych dwóch wniosków, dlatego Komendant [...] Policji w K. nie przesyłał ich ponownie skarżącemu, ponieważ uznał, iż przekazanie tych informacji i danych przez Komendanta Komisariatu Policji w Ś. wyjaśnia i kończy sprawę. Komendant [...] Policji w K. jako organ nadrzędny nad Komendantem Komisariatu Policji w Ś. podjąłby stosowne działania w tym zakresie gdyby Komendant Komisariatu Policji w Ś. nie przygotował i nie przesłał zawnioskowanych informacji i danych, o które wnosił skarżący.

Jednocześnie Komendant [...] Policji w K. zwrócił uwagę, że w Policji funkcjonuje hierarchiczne podporządkowanie na co wskazuje m.in. art. 6d ust. 1 ustawy dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz. 171, dalej "u.o.p."), który stanowi, iż Komendanta komisariatu Policji powołuje i odwołuje komendant powiatowy (miejski) Policji po zasięgnięciu opinii właściwego terytorialnie wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) lub wójtów. Z kolei w art. 6d ust. 2 u.o.p. jest określone, że zastępców komendanta komisariatu Policji powołuje i odwołuje komendant powiatowy (miejski) Policji na wniosek komendanta komisariatu Policji. Organ podkreślił, że zawnioskowane dwoma wnioskami przez skarżącego tożsame informacje zostały bezpośrednio przesłane skarżącemu przez Komendanta Komisariatu Policji w Ś., ponieważ według właściwości to Komendant Komisariatu Policji w Ś. podlegający bezpośrednio Komendantowi [...] Policji w K. dysponował tymi informacjami i je przekazał. Powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że nie doszło do bezczynności organu.

Pismem z dnia 6 kwietnia 2023 r. M. K. złożył dodatkowe wyjaśnienia wskazując, że organ nie udzielił skarżącemu żadnej odpowiedzi w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku. Wbrew twierdzeniom organu informacje zawarte we wniosku nie były tożsame. W szczególności w punkcie 1 skarżący wnosił o udostępnienie informacji w zakresie statystyk wykroczeń popełnionych na drodze wodnej Kanału Ś. w latach 2021-2022. Należy wskazać, że organ jako organ nadrzędny względem Komisariatu w Ś. powinien posiadać informacje o statystykach na obszarze działania jednostki organu w ramach Kanału Ś. . W odpowiedzi z dnia 28 października 2022 r. Komendant Komisariatu Policji w Ś. wskazał, że terenem działania Komisariatu Policji w Ś. jest szlak żeglugowy Kanału W.-G. od mostu w miejscowości Ł. do Ś. w miejscowości G.. Teren działania organu na obszarze Kanału Ś. powinien być znacznie większy i obejmować również teren poza działaniem Komendanta Komisariatu Policji w Ś.. Tym samym organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego.

Pismem z dnia 14 kwietnia 2023 r. Komendant [...] Policji w K. ustosunkował się do powyższego pisma skarżącego wyjaśniając, że zasięg terytorialny działania Komisariatu Policji w Ś. obejmuje obszar dwóch sąsiadujących ze sobą gmin: Ś. i S. wraz z przebiegającym w zdecydowanej większości na ich terenie Kanałem Ś. . Z tego względu organizację służby patrolowej na akwenach wodnych znajdujących się na obszarze terytorialnego działania Komendy [...] Policji w K. , Komendant [...] Policji w K. – jako organ nadrzędny – zlecił Komendantowi Komisariatu Policji w Ś. na podstawie wewnętrznego aktu kierownictwa, tj. decyzji nr [...] Komendanta [...] Policji w K. z dnia 29 grudnia 2020 r. w sprawie organizacji służby przez policjantów na wodach i terenach przywodnych powiatu konińskiego ([...]). Organ wyjaśnił, że Komendant Komisariatu Policji w Ś. został przez niego zobowiązany do zapewnienia sprawnej i efektywnej organizacji służby na wszystkich wodach znajdujących się na terenie powiatu k. , w tym na Kanale Ś. . Z uwagi na wykonywanie wyłącznie przez Komendanta Komisariatu Policji w Ś. zadań związanych z organizowaniem służby Policji na akwenach wodnych powiatu k. , wszelkie statystyki dotyczące ujawnionych wykroczeń popełnianych na drogach wodnych powiatu k. prowadzi jedynie Komisariat Policji w Ś.. Komenda Miejska Policji w K. nie posiada żadnych innych, odmiennych bądź szerszych, danych statystycznych w tym zakresie. Z uwagi na powyższe, odpowiedź Komendanta Komisariatu Policji w Ś. z dnia 28 października 2022 r. jest pełna i wyczerpująca. Tym samym skarżący otrzymał odpowiedź na złożony wniosek, co czyni skargę bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dlaej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Zakres kontroli sądu w sprawach na bezczynność organu w załatwieniu sprawy sprowadza się do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze wydania określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego bądź podjęcia czynności materialno-technicznej oraz, czy wydanie określonego aktu prawnego nastąpiło w ustawowo określonym terminie. W myśl art. 149 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności skargi, Sąd wyjaśnia, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei rodzaje informacji, które ustawa w ramach katalogu otwartego uznaje w szczególności za informację publiczną, określone zostały w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów.

Wobec tego należy wyjściowo zauważyć, że adresat wniosku – Komendant [...] Policji w K. – niewątpliwie należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a żądana przez skarżącego informacja w opisanym we wniosku zakresie stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 pkt 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Zagadnienie to pozostawało zresztą poza sporem w niniejszej sprawie.

Należy wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.

Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza w praktyce niepodjęcie stosownych czynności w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. Bezczynność polega zatem zasadniczo na nieudostępnieniu informacji (zaniechaniu rozpatrzenia wniosku), względnie na niewydaniu decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), jak też na niepoinformowaniu wnioskodawcy, że organ nie dysponuje żądaną informacją lub też, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, bądź udzieleniu odpowiedzi niepełnej lub niejasnej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że M. K. dwoma wnioskami z dnia 21 października 2022 r. zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej do dwóch organów: Komendanta [...] Policji w K. oraz Komendanta Komisariatu Policji w Ś.. Wnioski były podobne przedmiotowo, tzn. wniosek do Komendanta [...] Policji w K. zawierał takie same zapytania, które mieściły się w drugim z wniosków. Drugi z wniosków (adresowany do Komendanta Komisariatu Policji w Ś.) zawierał ponadto 2 dodatkowo pytania, których nie posiadał wniosek do Komendanta [...] Policji w K. .

Wnioskowane informacje zostały udostępnione przez Komendanta Komisariatu Policji w Ś.. Natomiast wniosek złożony do Komendanta [...] Policji w K. pozostał bez odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji w K. podnosił, że żądane informacje zostały udzielone przez Komendanta Komisariatu Policji w Ś., czyli jednostkę hierarchicznie mu podporządkowaną. Z tego względu Komendant [...] Policji w K. nie przesyłał ich ponownie skarżącemu, ponieważ uznał, iż przekazanie tych informacji przez Komendanta Komisariatu Policji w Ś. wyjaśnia i kończy sprawę. Komendant [...] Policji w K. jako organ nadrzędny nad Komendantem Komisariatu Policji w Ś. podjąłby stosowne działania w tym zakresie gdyby Komendant Komisariatu Policji w Ś. nie przygotował i nie przesłał zawnioskowanych informacji. Jednakże M. K. otrzymał odpowiedź na złożony wniosek, więc organ uznał wniosek za załatwiony.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2003 r., II SAB 372/03, zgodnie z którym udostępnienie informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy informacji ogólnodostępnej bądź informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, a więc zainteresowany nie może się z nią zapoznać inaczej, niż składając wniosek o udzielenie informacji publicznej do organu władzy publicznej. W przeciwnym razie należałoby zaakceptować tezę, że zainteresowany ma prawo żądać od organu w trybie wniosku o udostępnienie informacji, informacji ogólnie dostępnej. Tym bardziej za niezasadny trzeba uznać wniosek o udzielenie informacji, którą zainteresowany posiada. Wówczas kwestia dostępu do informacji wydaje się być bezprzedmiotowa. Takie żądanie nie zmierza bowiem do uzyskania pewnych wiadomości, lecz ewentualnego potwierdzenia (sprawdzenia) wiadomości znanych już wnioskującemu. Wykracza zatem poza przedmiot i cel ochrony przewidzianej ustawą o dostępie do informacji publicznej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r., I OSK 1499/12; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2005 r., II SAB/Wa 355/04, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w sytuacji gdy wnioskującemu udzielono już żądaną informację publiczną realizując np. uprzednio złożony wniosek o jej udzielenie dotyczący tego samego przedmiotu organ może odmówić "ponownego" udzielenia takiej samej informacji, informując o tym zainteresowanego o określonej treści pismem. W przypadku jednak zanegowania powyższego stanowiska przez stronę poprzez złożenie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organ powinien przed sądem wykazać, że żądana przez zainteresowanego informacja została wcześniej – zgodnie z uprzednio złożonym wnioskiem – udzielona.

W konsekwencji Komendant [...] Policji w K. powinien poinformować skarżącego, że odpowiedź na jego wniosek została udzielona przez Komendanta Komisariatu Policji w Ś. i odmówić "ponownego" udzielenia informacji. Nie powinien on jednak pozostawiać wniosku bez żadnej odpowiedzi, jak to uczynił w niniejszej sprawie. W każdym przypadku organ musi zareagować na złożony do niego wniosek – gdy tego nie zrobi, dopuszcza się bezczynności.

Tym samym, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd uznał za uzasadnione zobowiązanie Komendanta [...] Policji w K. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 21 października 2022 r. (data wpływu do organu – 24 października 2022 r.) w sposób przewidziany przez obowiązujące przepisy u.d.i.p. w terminie 14 dni od dnia otrzymania akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem (punkt I sentencji wyroku), z uwzględnieniem uwag zawartych w niniejszym uzasadnieniu, dotyczących ubiegania się przez stronę o udostępnienie informacji publicznej, która została już stronie udzielona.

Podsumowując, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności (punkt II sentencji wyroku), jednakże bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt III sentencji wyroku). Oceniając tę kwestę Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosku i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie sposób dopatrzyć się w działaniu organu rażącego naruszenia prawa. Zaniechanie organu wynikało z jego błędnego przekonania, że udzielenie skarżącemu informacji przez jednostkę mu podległą – na skutek odrębnego wniosku skierowanego bezpośrednio do tej jednostki – zwalnia organ z obowiązku odpowiedzi na wniosek skarżącego skierowany do niego.

Jednocześnie, skoro zaistniała bezczynność nie miała kwalifikowanego charakteru, niezasadne było orzekanie na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej. W związku z powyższym w tym zakresie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (punkt IV sentencji wyroku).

W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. (punkt V. sentencji wyroku). Na zasądzone koszty złożyło się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. 2018 r., poz. 265), należna opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa (17 zł, k. [...] akt sądowych) oraz wpis sądowy w wysokości 100 zł (k. [...] akt sądowych).

Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a.