Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 49/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2023 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. w likwidacji na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2022 r. nr 1147/2022 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł.


UZASADNIENIE

E. sp. z o.o. w likwidacji (dalej: strona skarżąca) wniosła w dniu 30 grudnia 2022 r. skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2022 r. nr 1147/2022 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Skarga podpisana została przez T. L. jako reprezentanta spółki E.

Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2023 r. wezwano T. L. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez: 1/ złożenie 2 odpisów skargi, 2/ złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie, którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a., 3/ złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego wyciągu z KRS.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwania odebrana została przez zobowiązanego w dniu 15 lutego 2023 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie zobowiązany nadesłał 2 egzemplarze własnoręcznie podpisanej skargi i kserokopię pełnomocnictwa oraz akt notarialny zapisu windykacyjnego, w którym J. K. przeznaczył wszystkie swoje udziały w skarżącej spółce na rzecz T. L. W piśmie przewodnim T. L. wskazał, że nie jest w stanie przedłożyć dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w oparciu o aktualny wyciąg z KRS, ponieważ spółka znajduje się w likwidacji i jedynym jej likwidatorem jest J. K., którego jest on notarialnym pełnomocnikiem i testatorem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 przywołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi , że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.

W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności (w tym również udzielają pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądami administracyjnymi) w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (Postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2019 r., II OZ 343/19, LEX nr 2651800).

W realiach niniejszej sprawy skarga złożona została w imieniu strony skarżącej stanowiącej spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji przez T. L. Z uwagi na braki formalne skargi T. L. został wezwany do ich usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zawierającego oświadczenie którym z podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest T. L. oraz do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie doręczona została T. L. w dniu 15 lutego 2023 r., wobec czego termin otwarty na usunięcie wskazanych braków formalnych upłynął z dniem 23 lutego 2022 r. (czwartek). W dniu 21 lutego 2023 r. T. L. nadał do Sądu pismo w którym oświadczył, że dosyła 2 odpisy skargi własnoręcznie podpisanej oraz kserokopię pełnomocnictwa notarialnego. Jednocześnie wyjaśnił, że nie jest w stanie przedłożyć dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w oparciu o aktualny wyciąg z KRS, gdyż Spółka której jest reprezentantem znajduje się w likwidacji a jedynym likwidatorem jest J. K., którego jest on notarialnym pełnomocnikiem oraz ustanowionym notarialne testatorem spółki. Do przedmiotowego pisma załączono wypis sporządzonego w formie aktu notarialnego (rep. [...] nr [...]) w dniu 18 czerwca 2018 r. zapisu windykacyjnego oraz kserokopię pełnomocnictwa ogólnego i szczególnego z dnia 28 marca 2017 r. z podpisem notarialnie poświadczonym, udzielonego przez J. K. T. L.

Nadesłane dokumenty nie usunęły jednak braków formalnych skargi. Pełnomocnictwo z dnia 28 marca 2017 r. (którego kserokopię przedłożono) dotyczy udzielenia T. L. umocowania do działania w imieniu J. K. jako osoby fizycznej. Z jego treści nie wynika aby J. K. udzielając powyższego pełnomocnictwa działał w imieniu E. sp. z o.o. w likwidacji. Również dokument dotyczący zapisu windykacyjnego nie pozwalają przyjąć, że braki formalne skargi zostały przez stronę usunięte. Zapis windykacyjny traktuje bowiem o przekazaniu T. L. udziałów w Spółce, posiadanie jednak udziałów w spółce z o.o. nie zmienia kwestii jej reprezentacji przez właściwe organy. Przesłane przy piśmie z dnia 20 lutego 2023 r. dokumenty nie pozwalają więc Sądowi na określenie sposobu reprezentacji strony skarżącej i czy w istocie, tak jak twierdzi T. L., likwidatorem spółki jest J. K. Odnośnie stanowiska wyrażonego przez niego w piśmie z dnia 20 lutego 2023 r. należy wyjaśnić, że na podstawie wydruku z KRS Sąd miałby możliwość ustalenia sposobu reprezentacji spółki i czy J. K. w istocie jest likwidatorem strony skarżącej, uprawnionym do udzielania pełnomocnictw, albowiem zgodnie z art. 74 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 ze zm.) otwarcie likwidacji, nazwiska i imiona likwidatorów oraz ich adresy albo adresy do doręczeń elektronicznych, sposób reprezentowania spółki przez likwidatorów i wszelkie w tym zakresie zmiany, nawet gdyby nie nastąpiła żadna zmiana w dotychczasowej reprezentacji spółki należy zgłosić do sądu rejestrowego, co należy do obowiązków likwidatora. Wobec jednak braku dokumentów, które pozwoliłyby na stwierdzenie sposobu reprezentacji skarżącej spółki, Sąd uznał, że braki formalne skargi nie zostały w zakreślonym terminie usunięte. Co więcej, powyższy brak uniemożliwił również ustalenie, którą z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest T. L. Sąd bowiem nie dysponuje informacjami pozwalającymi na przyjęcie, że zobowiązany w świetle ww. przepisu mógł występować przed sądem administracyjnym w imieniu osoby prawnej.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).