Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 230/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2023-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 223 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 2651
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Asesor sądowy WSA Anna Komorowska-Kaczkowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 29 czerwca 2023 r., nr 388000-COP.4102.4.2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez D. B. (dalej jako: skarżąca, strona), jest wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2022 r. poz. 2651) [dalej: O.p.] postanowienie Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego z 29 czerwca 2023 r. nr 388000-COP.4102.4.2023, UNP: [...], stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z 13 kwietnia 2023 r. nr 388000-CKK-1.4102.2.2023, ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku od przychodów z nieujawnionych źródeł za 2018 rok.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 13 kwietnia 2023 r. nr 388000-CKK-1.4102.2.2023.10, ustalono stronie zobowiązanie w zryczałtowanym podatku od przychodów pochodzących z nieujawnionych źródeł za rok 2018 w kwocie 46 910,00 zł.

Decyzja ta zwierała pełne pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia i została doręczona osobiście stronie za pośrednictwem operatora wyznaczonego w rozumieniu przepisów ustawy Prawo pocztowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 896) we wtorek 18 kwietnia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru listu poleconego zawierającego decyzję organu z 13 kwietnia 2023 r. nr 388000-CKK-14102.2.2023.).

Z kolei złożone od niej odwołanie zostało nadane przez stronę w dniu 4 maja 2023 r. (czwartek), co dokumentuje data stempla pocztowego na kopercie listu poleconego nr [...].

W tym stanie sprawy, organ II instancji wskazanym na wstępie postanowieniem stwierdzi, że ponieważ zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, złożenie przez stronę odwołania w dniu 4 maja 2023r. nastąpiło z uchybieniem temu terminowi , który to upłyną z dniem 2 maja 2023 r. ( wtorek).

We wniesionej do tut Sądu skardze na powyższe postanowienie skarżąca wnosząc o jego uchylenie, podniosła zarzuty naruszenie przepisów postępowania podatkowego, tj.:

1. art. 121 § 1, art. 122, art. 125 § 1 O.p. poprzez odstąpienia przez organ II instancji od przeprowadzenia kompleksowego postępowania dowodowego w przedmiocie ustaleń daty i okoliczności złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z 13 kwietnia 2023 r.;

2. poczynienie błędnych ustaleń w zakresie daty złożenia odwołania od decyzji organu z 13 kwietnia 2023 r. oraz okoliczności, w jakich to odwołanie zostało złożone.

W uzasadnieniu skargi podniesiono także zarzut braku odniesienia się do zarzutów podniesionych w samym odwołaniu w stosunku do zaskarżonej decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Kontrola legalności zaskarżonego aktu, dokonana w aspekcie kryteriów nakreślonych w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) - dalej jako: "P.p.s.a.", nie dała podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził też okoliczności dających podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.

Kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie zostało poddane postanowienie Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego z 29 czerwca 2023 r. nr 388000-COP.4102.4.2023, UNP: [...], stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z 13 kwietnia 2023 r. nr 388000-CKK-1.4102.2.2023, ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku od przychodów z nieujawnionych źródeł za 2018 rok.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 228 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którym, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Treść art. 228 § 1 pkt 2 O.p. wskazuje wyraźnie, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Tym samym organ podatkowy nie tylko jest uprawniony, lecz wręcz obowiązany do wydania postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. (zob. wyrok NSA z dnia 1.10.2009 r., sygn. akt I FSK 854/08 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - podobnie jak pozostałe orzeczenia przywołane w uzasadnieniu).

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy decyzja Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu - jako organu I instancji- dnia z 13 kwietnia 2023 r. nr 388000-CKK-1.4102.2.2023, ustalająca wysokość zryczałtowanego podatku od przychodów z nieujawnionych źródeł za 2018 rok zostało skutecznie doręczona stronie w dniu 18 kwietnia 2023 r.( worek)- co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie jej odbioru osobiście przez stronę.

Tym samym wynikając z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. 14 dniowy termin do złożenia od niej odwołania liczony od dnia doręczenia decyzji stronie, upływał w dniu 2 maja 2023r. który był dniem powszednim (wtorek).

Zasadnie przy tym , jak zauważył to organ odwoławczy w udzielonej odpowiedzi na skargę, że dzień 2 maja 2923 r., jest wprawdzie poprzedzony ustawowo wolnym od pracy dniem 1 maja, a następnie bezpośrednio po dniu 2 maja następuje kolejny dzień ustawowo wolny od pracy, tj. dzień 3 maja. to jednakże ustawodawca w żaden sposób nie zrównał dnia 2 maja z dniami ustawowo wolnymi od pracy, jakimi są dni: 1 maja oraz 3 maja. Zgodnie bowiem z art. 1 pkt 1 lit. e) i f) ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1920 ze zm.) dniami wolnymi od pracy są: 1 maja - Święto Państwowe oraz 3 maja - Święto Narodowe Trzeciego Maja. Natomiast dzień 2 maja nie jest dniem ustawowo wolnym od prawy i jeśli koniec terminu na złożenie odwołania przypadł na ten właśnie dzień, to należało do jego końca dokonać czynności procesowej, w tym przypadku złożyć odwołanie. Tylko w ten sposób doszłoby do zachowania ustawowego terminu na złożenie odwołania, wskazanego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.

Również w samym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że ponieważ dzień 2 maja nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy, to w sytuacji gdy dzień ten jest ostatnim dniem przewidzianym dla dokonania danej czynności (w niniejszej sprawie złożenie odwołania), to niedokonanie czynności procesowej w tym dniu, lecz dopiero w dniu późniejszym, skutkuje uchybieniem terminowi do dokonania określonej czynności (m.in. postanowienia NSA z 31 lipca 2023 r.: I FZ 219/23 oraz I FZ 214/23).

Z kolei, co w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości w świetle znajdującej się w aktach sprawy .koperty listu poleconego nr [...], zawierającej przesyłkę z odwołaniem skarżącej od decyzji Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu nr 388000-CKK-1.4102.2.2023.10, znajdująca się na niej data jej nadania za pośrednictwem operatora wyznaczonego w rozumieniu przepisów ustawy Prawo pocztowe, potwierdza że skarżąca dokonała jej nadania w dniu 4 maja 2023r., a zatem już po upływie ustawowego 14 dniowego terminu, przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.

Również w samej skardze, aczkolwiek skarżąca kwestionowała w sposób bardzo ogólny, że organ odwoławczy nie przeanalizował w jakich okolicznościach doszło do wysłania odwołania, w żaden sposób nie wskazała, na czy opiera swoje twierdzenie, że według niej odwołanie złożono w terminie. Nie poważono bowiem żadnym, mogącym podlegać weryfikacji dowodem, że w sprawie doszło odmiennie niż przyjął to organ odwoławczy w oparciu o posiadane dowody, doręczenie decyzji organu I instancji bądź nadanie od niej odwołania w innej dacie niż przyjęte w zaskarżonym postanowieniu.

Z kolei odnosząc się do podniesionego w uzasadnieniu skargi zarzutu, co do braku odniesienia się w zaskarżonym postanowieniu o uchybieniu terminowi do złożenia odwołania, do zawartych w nim zarzutów poniesionych wobec samej decyzji z dnia 13 kwietnia 2023 r. ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku od przychodów z nieujawnionych źródeł za 2018 rok, to działanie organu odwoławczego, jest jak najbardziej prawidłowe, albowiem skoro samo odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu, to tym samym nie mogło ono podlegać jakiejkolwiek merytorycznej ocenie. organu odwoławczego. Nie doszło bowiem do skutecznego zainicjowania postępowania odwoławczego, w którym to dopiero możliwa była by merytoryczna ocenia decyzji pierwszoinstancyjnej.

Tym samym w niniejszej sprawie nie doszło także do naruszenia art. art. 121 § 1, art. 122 oraz art. 125 § 1 O.p.

Z uwagi na powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

-----------------------

1