Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 114/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 4 ust. 2 art. 13 ust. 1 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 12 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2018 roku sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Ł. do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 21 maja 2018 roku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta Ł. miała miejsce bez rażącego naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta Ł. na rzecz skarżącego J. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł.


UZASADNIENIE

J. P. zaskarżył bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w sprawie rozpatrzenia wniosku z 21 maja 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W treści skargi zarzucił naruszenie art. 4 ust. 1, art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 poz. 1764, dalej u.d.i.p.) i wniósł o:

- zobowiązanie Prezydenta Miasta Ł. do rozpoznania ww. wniosku zgodnie z żądaniem w nim zawartym;

- wyznaczenie organowi czternastodniowego terminu na udostępnienie żądanej informacji;

- zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazał, że złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, tj. decyzji o warunkach zabudowy wydanych przez Prezydenta Miasta Ł. w okresie od 9 kwietnia 2018 r. do 13 kwietnia 2018 r.. W odpowiedzi Prezydent Miasta Ł. udzielił informacji, że rejestr decyzji o warunkach zabudowy jest dostępny na stronie internetowej pod wskazanym w piśmie organu adresem.

Skarżący podkreślił, że treść decyzji o warunkach zabudowy stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust 1 u.d.i.p., a treść aktów administracyjnych po ich anonimizacji winna zostać udostępniona w trybie przewidzianym w u.d.i.p., a takim aktem jest niewątpliwie decyzja o warunkach zabudowy, która zastępuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest dokumentem urzędowym i wyrazem wykonywania zadań publicznych przez właściwy organ. Zdaniem skarżącego odpowiedź organu nie stanowiła prawidłowej realizacji żądania zawartego we wniosku. Skarżący jak wskazał, wystąpił bowiem o przekazanie treści decyzji o warunkach zabudowy, a nie o wskazanie jakie decyzje zostały wydane w okresie od 9 do 13 kwietnia 2018 r.. W konsekwencji odpowiedź udzielona przez organ jest niezgodna z treścią żądania zawartego we wniosku. Tym samym organ pozostaje w bezczynności z uwagi na upływ 14 dniowego terminu do załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p..

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wyjaśnił, że skarżący zwrócił się o udostępnienie decyzji o warunkach zabudowy wydanych przez Prezydenta Miasta Ł. w okresie od 9 do 13 kwietnia 2018 r.. W odpowiedzi na wniosek pismem z 25 maja 2018 r. organ poinformował skarżącego, że rejestr decyzji o warunkach zabudowy jest dostępny w trybie informacji publicznej na stronie BIP Urzędu Miasta Ł. w zakładce "rejestry, ewidencje, archiwa" oraz wskazał link do strony internetowej.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze organ wskazał, że stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i formie określonych we wniosku. To wnioskodawca określa w swoim wniosku, w jakiej formie i w jaki sposób chciałby otrzymać żądane informacje. Skarżący dopiero w skardze na bezczynność doprecyzował swój uprzedni wniosek i wskazał, że chodziło mu o przekazanie treści decyzji o warunkach zabudowy wydanych we wskazanym przez niego okresie. W ocenie organu brak jest tym samym podstaw do przyjęcia, że po stronie Prezydenta Miasta Ł. wystąpiła bezczynność, bowiem skarżący otrzymał wnioskowaną informację odpowiadającą stopniowi szczegółowości określonemu we wniosku z 21 maja 2018 r., który przy uwzględnieniu treści skargi jak się okazało został sformułowany w sposób wysoce nieprecyzyjnie, nie wskazując nawet formy udostępnienia, zatem w ocenie organu wskazanie rejestru decyzji, w którym zawarte są m.in. daty wydania poszczególnych decyzji oraz ich przedmiot wyczerpywało w całości zakres wnioskowanej informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W ocenie sądu rozpoznanie wniosku skarżącego o udostępnienie decyzji o warunkach zabudowy wydanych w okresie od 9 kwietnia 2018 r. do dnia 14 kwietnia 2018 r. nie jest zgodne z przepisami prawa.

Dla przypomnienia zauważyć należy, że odpowiadając na wniosek organ przesłał skarżącemu informację, pod jakim adresem internetowym jest dostępny rejestr decyzji o warunkach zabudowach wydanych we wnioskowanym okresie.

Z odpowiedzi organu nie wynika zatem, czy uznał on informację w tym zakresie za informację publiczną, czy uznał, że informację publiczną stanowi sam rejestr takich decyzji nie zaś ich treść. Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 punkt 4 tiret pierwsze udostępnieniu podlega treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, zaś dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt spraw (art. 6 ust. 2 u.d.i.p.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, podzielane przez sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym treść aktów administracyjnych po ich anonimizacji winna zostać udostępniona w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako informacja publiczna prosta (zob.: wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 stycznia 2009 r., II SA/Kr 1258/08, wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05).

W ocenie sądu odpowiedź udzielona przez organ, w zakresie udostępnienia decyzji o warunkach zabudowy nie stanowiła odpowiedzi na wniosek, który dotyczył decyzji, a nie rejestru decyzji. Jednocześnie organ nie zajął żadnego stanowiska w przedmiocie udostępnienia bądź odmowy udostępnienia samych decyzji o warunkach zabudowy, co należało ocenić jako działanie nieprawidłowe.

Organ nie powinien przy tym ignorować treści art. 107 § 1 kpa wymieniającego elementy składowe decyzji. Z przepisu tego wynika wprost, że akt organu administracji przybierający postać decyzji administracyjnej musi spełniać określone warunki formalne, w tym w szczególności rozstrzygnięcie (punkt 5) i uzasadnienie faktyczne i prawne (punkt 6). Brak tych elementów, podobnie jak innych wymienionych w cytowanym przepisie w odpowiedzi udzielonej przez organ w rozpoznawanej sprawie powoduje, że udzielona odpowiedź nie spełnia warunków informacji publicznej.

Oznacza to, że organ będąc zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej takiej czynności de facto nie podjął jak również nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (ust. 2).

W ocenie sądu, bezczynność organu w załatwieniu wniosku skarżącego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ.:j.w.). Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie przedmiotowe naruszenie miało raczej charakter nieporozumienia, zaś organ nie zignorował wniosku skarżącego, przedstawiając swoją (błędną) odpowiedź w sprawie. Działanie organu pozbawione było zatem cech rażącego naruszenia prawa.

Zatem z uwagi na fakt, iż zaniechanie realizacji wniosku nie wynikało z celowego działania, czy też poważnego zaniedbania, uznać należało, że bezczynność adresata wniosku nie miała postaci kwalifikowanej. Brak więc było podstaw, by zwłoce podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej przypisać charakter rażący.

W toku ponowionego postępowania organ uwzględni powyższe wskazania.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i żądania skargi na podstawie art. 149 § 1 punkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018r., poz. 1302) orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania na rzecz skarżącego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r..

a.tp.