Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 109/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1 w zw z art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 21  ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M.Ż. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.Z. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokat M.Ż., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 września 2023 r. sygn. akt II SAB/Go 109/23, II SPP/Go 77/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił skargę M.Z. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego (pkt 1 postanowienia) oraz, na podstawie art. 247 P.p.s.a., odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy (pkt 2 postanowienia).

Postanowieniem z dnia 19 października 2023 r. sygn. akt II SPP/Go 98/23 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych (pkt 1 postanowienia) oraz ustanowił dla skarżącej adwokata (pkt 2 postanowienia).

Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącej pełnomocnika w osobie adwokat M.Ż., o czym w piśmie z dnia [...] listopada 2023 r. poinformowała wyznaczonego pełnomocnika oraz tut. Sąd.

W dniu 21 grudnia 2023 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożyła do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.

Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2023 r. sędzia sprawozdawca stwierdziła, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności.

Wobec powyższego należy zważyć, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz.U. 2023 r. poz. 2631) – powoływane dalej jako "rozporządzenie".

Opłaty w sprawach przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 21 ww. rozporządzenia. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:

a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8,

b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,

c) w innej sprawie - 240 zł.

Natomiast w ust. 1 pkt 2 § 21 rozporządzenia wskazano, że drugiej instancji opłaty wynoszą:

a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł.

Mając na uwadze treść ww. przepisów (w szczególności § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit.b rozporządzenia), przedmiot niniejszej sprawy oraz fakt, że ustanowiona z urzędu pełnomocnik nie reprezentowała skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia, tj. 180 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.