Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 501/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 15 gg
journal: Dz.U. 2023 poz 1327
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j.)
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit a i c, art 200 i 205 par 2
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi W.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającego do zwrotu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] r., znak: [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej W.Z. kwotę 4.047 zł (cztery tysiące czterdzieści siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...], działając na podstawie art. 15gg ust. 28 pkt. 2 w związku art. 15gg ust. 6, 7 i ust. 23c oraz 23d ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 z późn zm., dalej "ustawa COVID-19") oraz w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej "k.p.a.") i art. 60, 61 ust. 1 i 67 oraz 169 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 z późn zm., dalej "u.f.p") określił wobec W. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. W. Z. przypadającą do zwrotu kwotę [...] zł stanowiącą część dofinansowania przyznanego na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzeń pracowników nieobjętych przestojem, przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w związku ze spadkiem obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19, na która składają się:

1. Środki pobrane nienależnie w kwocie [...] zł. Do wskazanej kwoty należy doliczyć odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczone:

- dla kwoty [...] zł od dnia 27 listopada 2020 r. do dnia zapłaty;

- dla kwoty [...] zł od dnia 7 grudnia 2020 r. do dnia zapłaty;

- dla kwoty [...] zł od dnia 11 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty.

2. Niewykorzystane środki wynikające z rozliczenia złożonego przez podmiot w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia [...] marca 2021 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w oparciu o treść art. 15gg ustawy CONVID-19, strona jako prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą S. W. Z. w dniu [...] listopada 2020 r. złożył wniosek o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (dalej "FGŚP") na dofinasowanie wynagrodzenia pracowników nieobjętych przestojem, przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w związku ze spadkiem obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID- 19 na okres 3 miesięcy z datą wypłaty świadczeń od dnia [...] listopada 2020 r. Przedsiębiorca wniósł o przyznanie środków w łącznej wysokości [...] zł, które obejmowały dofinasowanie wynagrodzenia [...] pracowników w kwocie [...] zł oraz pokrywały składki na ubezpieczenie społeczne w kwocie [...] zł. Wypłata środków nastąpiła w trzech równych transzach, w dniach [...] listopada 2020 r., [...] grudnia 2020 r. oraz [...] stycznia 2021 r.

Organ podał, iż zgodnie z art. 15gg ust. 19 oraz ust. 20 ustawy COVID-19 przedsiębiorca był zobowiązany do złożenia rozliczenia otrzymanych świadczeń i środków z FGŚP oraz dokumentów potwierdzających prawidłowość wykorzystania dofinasowania zgodnie z przeznaczeniem w terminie 30 dni od zakończenia okresu pobierania świadczeń. Pismem z dnia [...] marca 2021 r. organ wezwał do złożenia rozliczenia, wyjaśnień, usunięcia błędów, braków formalnych rozliczenia wniosku w zakresie otrzymanych środków na ochronę miejsc pracy z FGŚP (w ramach wstępnej weryfikacji) w tym Wykazu pracowników, którym przekazano pomoc otrzymaną z FGŚP za każdy miesiąc, w którym została przyznana pomoc (dalej "Kalkulator rozliczeniowy"), w terminie 14 dni od dnia odbioru pisma. Następnie pismem z dnia [...] maja 2021 r. ponownie wezwano podmiot złożenia rozliczenia, wyjaśnień, usunięcia błędów, braków formalnych rozliczenia wniosku w zakresie otrzymanych środków na ochronę miejsc pracy z FGŚP (w ramach wstępnej weryfikacji) w tym Kalkulator rozliczeniowy, wyznaczając kolejny 14 dniowy termin. W dniu [...] czerwca 2021 r. beneficjent przedłożył Formularz rozliczeniowy przyznanych środków na podstawie art. 15gg wraz dokumentami. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. ponownie wezwano podmiot do złożenia rozliczenia, wyjaśnień, usunięcia błędów, braków formalnych rozliczenia wniosku w zakresie otrzymanych środków na ochronę miejsc pracy z FGŚP (w ramach wstępnej weryfikacji), wyznaczając kolejny 14 dniowy termin.

W dniu [...] września 2023 r. (za pomocą korespondencji e-mail) poproszono przedsiębiorcę o udzielenie informacji dotyczących rozliczenia udzielonego wsparcia oraz przekazania Kalkulatora rozliczeniowego. W odpowiedzi podmiot przekazał wyjaśnienia (wiadomość e-mail z dnia [...] września 2023 r. oraz [...] października 2023 r.). Następnie w dniu [...] października 2023 r. za pomocą poczty elektronicznej przekazał kolejne wyjaśnienia wraz z Kalkulatorem rozliczeniowym, w którym beneficjent rozliczył wynagrodzenia [...] pracowników bez składek ZUS, następnie w dniu [...] listopada 2023 r. przekazał kolejne wyjaśnienia, nie dokonał jednak zwrotu i niewykorzystanych w ramach wsparcia środków.

W wyniku weryfikacji rozliczenia organ stwierdził, iż podmiot poza wsparciem przyznanym na podstawie art. 15gg otrzymał również dofinansowanie z art. 31zo ustawy CONVID-19, tj. zwolnienie z opłacania składek ZUS. Tym samym uznano, iż środki na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne z FGŚP zostały pobrane nienależnie, gdyż naruszają art. 15gg ust. 6, 7 i ust. 23c ustawy COVID-19. Jednocześnie w wyniku weryfikacji rozliczenia dokonanego przez podmiot powstały środki niewykorzystane, które podlegają zwrotowi na podstawie art. 15gg ust. 23d ustawy COVID-19. Mając powyższe na uwadze, naliczono do zwrotu kwotę w łącznej wysokości [...] zł.

Dyrektor WUP wyjaśnił, iż przyznał wsparcie stronie na podstawie wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. na okres od [...] listopada 2020 r. do [...] stycznia 2021 r. Organ ustalił, iż podmiot otrzymał wsparcie z art. 31zo ustawy CONVID-19 z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - zwolnienie z opłaty składek ZUS. Zgodnie z ww. dokumentem, beneficjentowi udzielono pomocy z art. 31zo w dniu [...] kwietnia 2020 r. oraz [...] września 2020 r. (dwa zwolnienia) tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie oraz Formularza rozliczeniowego. W dalszej kolejności ustalono, że na podstawie wygenerowanych Raportów ZUS-U1 Prawo a także wyjaśnień beneficjenta przekazanego w korespondencji e-mail z dnia [...] listopada 2023 r., iż w okresie zwolnienia z ZUS [...] z [...] osób objętych dofinasowaniem z FGŚP było pracownikami Przedsiębiorcy, z czego M. Z. zatrudniony od [...] maja 2020 r. został objęty zwolnieniem ze składek ZUŚ na podstawie art. 31zo ustawy COVID-19 przez 1 miesiąc. W przypadku 1 pracownika – M. R., która została zatrudniona u beneficjenta od [...] października 2020 r, tj. po okresie otrzymania zwolnienia z opłacania składek ZUS na podstawie art. 31 zo ustawy CON/ID-19, podmiot mógł rozliczyć wynagrodzenie wraz ze składkami ZUS. Natomiast, przedsiębiorca złożył Kalkulator rozliczeniowy, w których rozliczył otrzymane wsparcie dla [...] pracowników bez składek ZUS, w którym łączna kwota do zwrotu wyniosła [...] zł.

W wyniku powyższych ustaleń sporządzono cztery Kalkulatory rozliczeniowe:

1) Kalkulator rozliczeniowy dla [...] osób, gdzie w zakładce DANE wybrano opcję: Złożono wniosek na dofinansowanie wynagrodzeń i składek ZUS. Rozliczenie dotyczy jedynie wynagrodzeń bez składek ZUS (środki nienależnie pobrane w wysokości [...] PLN - każda z trzech transz przekazanego wsparcia x [...] PLN).

2) Kalkulator rozliczeniowy dotyczący rozliczenia M. R. - w zakładce DANE wybrano opcję: Złożono wniosek na dofinansowanie wynagrodzeń i składek ZUS. Rozliczenie dotyczy wynagrodzeń i składek ZUS.

3) Kalkulator dotyczący rozliczenia M. Z. (za listopad 2020 r. i grudzień 2020 r., gdzie w zakładce DANE wybrano opcję: Złożono wniosek na dofinansowanie wynagrodzeń i składek ZUS. Rozliczenie dotyczy wynagrodzeń i składek ZUS).

4) Kalkulator dotyczący rozliczenia M. Z. za styczeń 2021 r., gdzie w zakładce DANE wybrano opcję: Złożono wniosek na dofinansowanie wynagrodzeń i składek ZUS. Rozliczenie dotyczy jedynie wynagrodzeń bez składek ZUS (środki nienależnie pobrane w wysokości [...] zł z transzy przekazanej w dniu [...] stycznia 2021 r.).

Mając powyższe na uwadze, uznano, iż kwota otrzymana na dofinansowanie składek ZUS (po stronie pracodawcy i pracownika) [...] pracowników za cały okres wsparcia, w tym 1 pracownika za 1 miesiąc wsparcia podlega zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Tym samym środki na pokrycie składek ZUS (po stronie pracodawcy i pracownika) w kwocie [...] zł stanowią środki pobrane nienależnie, z naruszeniem art. 15gg ust. 6 i 7 ustawy CONVID-19. Ponadto ustalono kwotę środków niewykorzystanych związanych z wykazaniem przez przedsiębiorcę w Kalkulatorze rozliczeniowym kwot wynagrodzeń brutto niższych niż wskazane w Wykazie pracowników, w oparciu, o który złożyłeś wniosek w przypadku wszystkich pracowników podmiotu na kwotę [...] zł.

Zdaniem organu w świetle art. 15 gg ust. 6 i 7 ustawy COVID-19 przedsiębiorca nie może otrzymać wsparcia, jeśli uprzednio skorzystał z innych dofinansowań, które były wypłacane w związku z ochroną miejsc pracy, nawet tych nieprzewidzianych przez tarczę antykryzysową. Jednocześnie określenie "tytuły wypłat" odnosi się do środków przeznaczonych na dofinansowanie do wynagrodzeń, czyli uzyskanie ze środków publicznych na podstawie przepisów ustawy CONVID-19 dofinansowania wynagrodzeń tych samych pracowników lub przyznania środków na opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne tych pracowników należnych od pracodawcy na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1009 z późn. zm.) od przyznanych świadczeń. Wprowadzone przepisami ustawy CONVID-19 instrumenty pomocy dla przedsiębiorców mają charakter konkurencyjny i to po stronie przedsiębiorcy leży wybór jednego, najkorzystniejszego dla siebie rozwiązania, gdyż nie ma możliwości kumulatywnego korzystania przez niego z ww. instrumentów pomocy dla tego samego pracownika w zakresie tego samego tytułu wypłaty. Jednocześnie organ I instancji wskazuje, iż w jego opinii "łączny okres 3 miesięcy", o którym mowa w art. 15gg ust. 6 odnosi się do okresu 3 miesięcy kalendarzowych pobierania wsparcia na określony tytuł wypłaty, w tym przypadku dofinansowania na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne pracowników, który jednocześnie stanowi swego rodzaju limit, górną granicę tego składnika. Według organu I instancji, z art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 wynika, iż aby podmiot mógł otrzymać pomoc z FGŚP bezwzględnie musi być ustalone czy nie uzyskał wcześniej pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie tych samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy. O ile pojęcie "tych samych pracowników" nie budzi wątpliwości, gdyż ich identyfikacja następuje na podstawie nazwisk i m.in. numerów PESEL, to konieczne jest przeanalizowanie zagadnienia "takich samych tytułów wypłat". Zdaniem organu I instancji pojęcie to należy rozumieć jako wynagrodzenie pracownika i składkę na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzenia w sensie generalnym, tj. wynagrodzenie za miesiąc marzec nie jest innym tytułem w rozumieniu art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 niż wynagrodzenie za miesiąc grudzień. Przyznanie świadczenia z art. 15gg ustawy COVID-19, które nie może być kumulowane z innymi świadczeniami publicznymi (FGŚP) na ten sam cel, możliwe byłoby do udzielenia (obok innego świadczenia) jedynie jako uzupełnienie do pełnych 3 miesięcy.

Wobec powyższego organ stwierdził, iż skoro przedsiębiorca skorzystał przez okres 3 miesięcy ze wsparcia w ramach art. 31 zo Ustawy COVID-19, to nie może uzyskać dofinansowania składek ZUS w ramach art. 15gg ustawy COVID-19 na kolejne 3 miesiące dla tych samych pracowników. Ponadto, organ I instancji wskazał, iż przedsiębiorca występując z wnioskiem o przyznanie przedmiotowego świadczenia w pkt 7 ppkt 5 ww. wniosku składa oświadczenie o nieubieganiu się i rezygnacji z ubiegania się o pomoc w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy. Przedmiotowe oświadczenie, w ocenie organu I instancji, stoi w sprzeczności ze stanem faktycznym, gdyż podmiot otrzymał wsparcie z ZUS w dniu [...] kwietnia 2020 r. oraz [...] września 2020 r. (dwa zwolnienia) w postaci zwolnienia z opłaty składek. Równocześnie, w pkt 7 ppkt 6 podmiot oświadcza, iż nie zamierza skorzystać ze zwolnień w opłacaniu składek ZUS, o których mowa w ustawie COVlD- 19, podczas gdy powinien wskazać opcję: "Zamierzam lub skorzystałem ze zwolnień w opłacaniu składek na ZUS. Ponadto w Formularzu rozliczeniowym otrzymanych środków na podstawie art. 15gg z dnia [...] czerwca 2021 r. w pkt. 4 ppkt 6 podmiot oświadczył, iż "nie skorzystałem ze zwolnień w opłacaniu składek na ZUS, a w związku z tym, całą otrzymaną na ten cel kwotę z Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w ramach pomocy na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników nieobjętych przestojem, przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy, w następstwie wystąpienia COVID-19 wykorzystałem zgodnie z jej przeznaczeniem", tym samym według organu przedsiębiorca złożył niezgodne z prawdą oświadczenia.

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:

art. 15gg ust. 7 w zw. z art. 15gg ust. 1 ustawy COVlD-19 - poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że regulacja art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 uniemożliwia skorzystanie z pomocy, o której mowa w art. 31zo ustawy COVID-19, gdyż obejmuje rzekomo te same tytuły wypłat;

art. 15gg ust. 23c ustawy COVID-19 w zw. z art. 169 ust. 1-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - poprzez ich bezzasadne zastosowanie, na skutek błędnego przyjęcia, że strona, jako beneficjent wydatkowała otrzymaną pomoc niezgodnie z przeznaczeniem oraz że otrzymała pomoc nienależenie albo w nadmiernej wysokości, a w konsekwencji by doszło do spełnienia przesłanek ustawowych w postaci wykorzystania świadczeń, o których mowa w art. 15gg ust. 1 ustawy lub środków, o których mowa w art. 15gg ust. 2 ustawy, niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania ich nienależnie lub w nadmiernej wysokości;

art. 15gg ust. 23d ustawy COVID-19 w zw. z art. 60 i 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - poprzez ich bezzasadne zastosowanie, na skutek błędnego przyjęcia, że strona jako beneficjent wydatkowała otrzymaną pomoc niezgodnie z przeznaczeniem oraz że otrzymała pomoc nienależenie albo w nadmiernej wysokości, a w konsekwencji by doszło do spełnienia przesłanek ustawowych w postaci wykorzystania świadczeń, o których mowa w art. 15gg ust. 1 ustawy, lub środków, o których mowa w art. 15gg ust. 2 ustawy, niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania ich nienależnie lub w nadmiernej wysokości;

4) art. 15gg ust. 19 ustawy COVlD-19 poprzez błędne przyjęcie, że strona nie dokonała rozliczenia pomocy, podczas gdy przedłożyła Organowi stosowne rozliczenia;

5) art. 15gg ust. 28 pkt 2 ustawy COVlD-19 w zw. z art. 104 k.p.a. - poprzez jego zastosowanie na skutek nieuprawnionego przyjęcia, że strona nie była uprawniona do wnioskowania do FGŚP o środki na wypłatę na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne pracowników oraz że strona pobrała nienależnie środki w kwocie [...] zl oraz nie wykorzystała środków wynikających ze złożonego rozliczenia w wysokości [...] zł;

6) art. 6 k.p.a. - poprzez dopuszczenie się szeregu naruszeń prawa materialnego i oparciu na ich wynikach rozstrzygnięcia w sprawie;

7) art. 7a k.p.a. - poprzez odstąpienie od zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony;

8) art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - poprzez brak rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony;

9) art. 8, art. 107 § 1 ust. 4 k.p.a., poprzez nienależyte wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w szczególności poprzez nieprecyzyjne odwołanie się do jednostek redakcyjnych przepisów art. 60 oraz 61 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w konsekwencji czegoś Strona nie jest w stanie określić na jakich podstawach organ oparł swoje rozstrzygnięcie i jakie założenia normatywne leżą u jego podstaw.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

SKO zwróciło uwagę, iż interpretacja art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 nie jest jednolita. Według jednego z poglądów, użyty w tym przepisie zwrot "takich samych tytułów wypłat" oznacza, iż w sytuacji, w której podmiot ubiegający się o pomoc uzyskał już dofinansowanie na podstawie jednego z przepisów ustawy COVID-19, w postaci dofinansowania wynagrodzenia za pracę i składek ZUS od tego wynagrodzenia dla konkretnych pracowników za okres trzech miesięcy, to już z tego tytułu, czyli wynagrodzenia za pracę tych samych pracowników, nie może uzyskać pomocy finansowej w postaci dofinansowania wynagrodzeń tych pracowników i składek ZUS od tego wynagrodzenia za inne okresy. Drugi z poglądów zakłada natomiast, że użyty w przepisie zwrot "takich samych tytułów" nie oznacza "tych samych tytułów", a posłużenie się przez ustawodawcę terminem "takich samych", wskazuje, że chodzi o rodzaj tytułu, a nie o skonkretyzowany tytuł. W takim przypadku np. wynagrodzenie za pracę za czerwiec nie jest tym samym tytułem co wynagrodzenie za miesiąc lipiec - oba będą natomiast takim samym, rozumianym rodzajowo, tytułem wypłaty.

Według Kolegium rozpatrując tę kwestię należy mieć na względzie, iż na mocy art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1192), do art. 15gg COVID-19 dodany został ust. 7a, zgodnie z treścią którego przepisu ust. 7 nie stosuje się do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne pracowników, chyba że zwolnienie dotyczy tych samych miesięcy, na które podmiot, o którym mowa w ust. 1, zwrócił się z wnioskiem o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników. Powyższy przepis, który miał na celu wyeliminowanie opisanych wyżej wątpliwości, wszedł w życie z dniem 1 lipca 2021 r. Jednocześnie w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw wskazano, że do wniosków, o których mowa w art. 15gg ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, złożonych i nierozpatrzonych przed dniem ogłoszenia niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 15gg ust. 7a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Zdaniem SKO w świetle powyższego należało zatem przyjąć, że co do zasady ustawa COVID-19 nie zezwala na korzystanie z pomocy na rzecz ochrony miejsc pracy w sytuacji, gdy beneficjent uzyskał już wcześniej inną pomoc w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat, to jest w zakresie wynagrodzenia i jego pochodnych. Wyjątek dotyczy pomocy w postaci zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne pracowników - chyba że zwolnienie dotyczy tych samych miesięcy, za które beneficjent otrzymał środki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników, przy czym wyjątek ten ma zastosowanie do wniosków o udzielenie pomocy nierozpatrzonych do dnia 1 lipca 2021 r. oraz do wniosków złożonych po tym dniu.

Zgodnie z zasadami obowiązującymi w prawodawstwie, interpretacja przepisów o charakterze wyjątkowym powinna być ścisła. Biorąc również pod uwagę treść przepisu intertemporalnego przyjąć należy, że przed wejściem w życie art. 15gg ust. 7a ustawy COVID-19 zwolnienie przewidziane w tym przepisie nie obowiązywało. Tego rodzaju regulacja może budzić wątpliwości z punktu widzenia konstytucyjnej zasady równości wobec prawa, dzieli ona bowiem przedsiębiorców na dwie grupy, przy czym przedsiębiorcy, których wnioski zostały rozpatrzone przed dniem 1 lipca 2021 roku, automatycznie traktowani są gorzej. Jednakże organy administracji orzekające w sprawie nie są uprawnione do dokonywania oceny zgodności przepisów ustawy z Konstytucją RP; tego rodzaju uprawnienia przysługują natomiast Trybunałowi Konstytucyjnemu oraz sądom w ramach tzw. rozproszonej kontroli konstytucyjności przepisów.

W związku z powyższym, mając na względzie, iż wniosek odwołującego o przyznanie pomocy na podstawie art. 15gg ust. 1 ustawy COVID-19 został złożony i pozytywnie rozpatrzony jeszcze w 2020 r. przyjąć należało, że przepis art. 15gg ust. 7a ustawy COVID-19 nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Oznacza to, że środki na pokrycie składek na ubezpieczenie społeczne, przekazane odwołującemu ze środków FGŚP w okresie listopad 2020 r. - styczeń 2021 r., zostały pobrane nienależnie i podlegają zwrotowi wraz z odsetkami. Zaskarżona decyzja w tej części odpowiada zatem prawu, a zgłoszone w odwołaniu zarzutu naruszenia prawa materialnego i procesowego uznać należy za bezpodstawne.

Organ I instancji, w oparciu m.in. o rozliczenia przedłożone przez odwołującego, ustalił również, że część przyznanych środków w kwocie [...] zł nie została przez odwołującego wykorzystana zgodnie z deklaracją złożoną we wniosku o przyznanie pomocy. Zdaniem SKO ustalenia dokonane w tym zakresie przez organu I instancji nie zostały merytorycznie podważone przez odwołującego, a zatem również w tym zakresie rozstrzygnięcie organu I instancji uznać należało za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 15gg ust. 23c ustawy COVID-19, w przypadku wykorzystania świadczeń, o których mowa w ust. 1, lub środków, o których mowa w ust. 2, niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania ich nienależnie lub w nadmiernej wysokości stosuje się odpowiednio przepisy art. 169 ust. 1-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Tym samym w sprawie zastosowanie mają przepisy określające tryb zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości, które przewidują m.in. że zwrot dotacji następuje w drodze decyzji administracyjnej określającej kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Organ I instancji prawidłowo zastosował ww. przepisy, orzekając w drodze decyzji administracyjnej o zwrocie dofinansowania wraz z odsetkami.

Na powyższą decyzję strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:

a) art. 15gg ust. 7 w zw. z art. 15gg ust. 1 ustawy COVID-19 poprzez jego błędna wykładnie polegającą na uznaniu, że regulacja art. 15 gg ust. 7 uniemożliwia skorzystanie z pomocy, o której mowa w art. 31zo Ustawy COVlD-19 gdyż obejmuje rzekomo same tytuły wypłat, a w konsekwencji bezzasadne przyjęcie, że skarżący, jako beneficjent, wydatkował otrzymaną pomoc niezgodnie z przeznaczeniem oraz że otrzymał pomoc nienależenie albo w nadmiernej wysokości — w sytuacji gdy skarżący nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy, jako, że skarżący uzyskał pomoc w odniesieniu do tych samych pracowników w innych okresach (miesiącach),

b) art. 15gg ust. 23c ustawy COVID-19 w zw. z art. 169 ust. 1-6 ustawy o finansach publicznych - poprzez ich bezzasadne zastosowanie, na skutek błędnego przyjęcia, że skarżący, jako beneficjent, wydatkował otrzymaną pomoc niezgodnie z przeznaczeniem oraz że otrzymał pomoc nienależenie albo w nadmiernej wysokości, a w konsekwencji także by doszło do spełnienia przesłanek ustawowych w postaci wykorzystania świadczeń, o których mowa w art. 15gg ust. 1, lub środków, o których mowa w art. 15gg ust. 2, niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania ich nienależnie lub w nadmiernej wysokości - w sytuacji gdy skarżący nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy, jako, że skarżący uzyskał pomoc w odniesieniu do tych samych pracowników w innych okresach (miesiącach),

c) art. 15gg ust. 23d ustawy COVID-19 w zw. z art. 60 i 67 ustawy o finansach publicznych — poprzez ich bezzasadne zastosowanie, na skutek błędnego przyjęcia, że skarżący, jako beneficjent, wydatkował otrzymaną pomoc niezgodnie z przeznaczeniem oraz, że otrzymał pomoc nienależenie albo w nadmiernej wysokości, a w konsekwencji by doszło do spełnienia przesłanek ustawowych w postaci wykorzystania świadczeń, o których mowa w art. 15gg ust. 1, lub środków, o których mowa w art. 15gg ust. 2, niezgodne z przeznaczeniem, pobrania ich nienależnie lub w nadmiernej wysokości — w sytuacji gdy skarżący nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy, jako, że skarżący uzyskał pomoc w odniesieniu do tych samych pracowników w innych okresach (miesiącach),

d) art. 15gg ust. 19 ustawy COVID-19 poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie dokonał rozliczenia pomocy podczas gdy przedłożył organowi stosowne rozliczenia, które wskazywały na pełne wykorzystanie kwoty udzielonego dofinansowania;

e) art. 15gg ust. 28 pkt 2 ustawy COVID-19 w zw. z art. 104 k.p.a. - poprzez jego zastosowanie na skutek bezzasadnego przyjęcia, że skarżący nie był uprawniony do wnioskowania do FGSP o środki na wypłatę na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne pracowników, a tym samym, że skarżący pobrał nienależnie środki w kwocie [...] zł oraz nie wykorzystał środków wynikających ze złożonego rozliczenia w wysokości [...] zł;

f) art. 6 k.p.a. poprzez dopuszczenie się ww. naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego i oparciu na ich wynikach rozstrzygnięcia w sprawie;

g) art. 7a k.p.a. poprzez odstąpienie od zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść Strony,

h) art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - poprzez brak I rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych na korzyść Strony;

i) art. 8 § 1 i 2, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w szczególności w zakresie stawianych przez odwołującego się zarzutów, a także poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na brak odniesienia się przez organ II instancji w treści decyzji do stawianych w odwołaniu zarzutów;

j) art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy prawidłowe było zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.

W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie, względnie przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią cyt. art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym złożyłyby obie strony.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej pod względem legalności była w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. utrzymująca w mocy opisaną na wstępie decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] lutego 2024 r. określającą wobec skarżącego przypadającą do zwrotu kwotę [...] zł stanowiącą część dofinansowania przyznanego na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzeń pracowników przyznanej na podstawie art. 15gg ust. 1 ustawy COVID-19, jako środków częściowo pobranych nienależnie ([...] zł), a częściowo niewykorzystanych ([...] zł).

Podstawę materialną powyższych decyzji stanowił art. 15gg ust. 23c ustawy COVID-19, zgodnie z którym w przypadku wykorzystania świadczeń, o których mowa w ust. 1, lub środków, o których mowa w ust. 2, niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania ich nienależnie lub w nadmiernej wysokości stosuje się odpowiednio przepisy art. 169 ust. 1-6 u.f.p. W myśl art. 169 ust. 1 u.f.p dotacje udzielone z budżetu państwa: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

W przypadku niedokonania zwrotu dotacji w terminie, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 150 pkt 5, art. 151 ust. 2 pkt 6, art. 168 ust. 1 i 2, organ lub inny dysponent części budżetowej, który udzielił dotacji, wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki (art. 169 ust. 6 u.f.p.),

Do zwrotu świadczeń, o których mowa w ust. 1, lub środków, o których mowa w ust. 2, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule, w tym do zwrotu niewykorzystanych środków wynikających z rozliczenia złożonego przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, niezwróconych w terminie, o którym mowa w ust. 19, stosuje się odpowiednio przepisy art. 60 i art. 67 u.f.p. (art. 23d ustawy COVID-19).

W niniejszej sprawie mieliśmy do czynienia z określeniem kwoty przypadającej do zwrotu, która przyznana została skarżącemu na podstawie art. 15gg ust. 1 ustawy COVID-19. W myśl tego przepisu podmioty, o których mowa w art. 15g ust. 1, u których wystąpił spadek obrotów gospodarczych w rozumieniu art. 15g ust. 9, w następstwie wystąpienia COVID-19, mogą zwrócić się z wnioskiem do dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy, właściwego ze względu na swoją siedzibę, o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników, o których mowa w art. 15g ust. 4, nieobjętych:

1) przestojem, o którym mowa w art. 81 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, lub

2) przestojem ekonomicznym w następstwie wystąpienia COVID-19, o którym mowa w art. 15g ust. 5, lub

3) obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia COVID-19, o którym mowa w art. 15g ust. 5.

Świadczenie to zostało przyznane na dofinansowanie wynagrodzeń pracowników zatrudnionych przez skarżącego na miesiące: listopad i grudzień 2020 r. oraz styczeń 2021 r.

Istota sporu między organem o skarżącym sprowadzała się do wykładni

art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19, który stanowi, że podmiot, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać pomoc z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wyłącznie w przypadku, jeśli nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy. Skarżący bowiem wcześniej uzyskał świadczenie określone w art. 31 zo ustawy COVID-19 w kwietniu i wrześniu 2020 r. W myśl tego na wniosek płatnika składek zwalnia się z obowiązku opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należne za okres od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] maja 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek: 1) przed dniem [...] lutego 2020 r. i na dzień [...] lutego 2020 r., 2) w okresie od dnia [...] lutego 2020 r. do dnia [...] lutego 2020 r. i na dzień [...] marca 2020 r., 3) w okresie od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] marca 2020 r. i na dzień [...] kwietnia 2020 r. - zgłosił do ubezpieczeń społecznych mniej niż [...] ubezpieczonych.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych organ uznał, że skarżący w sposób niedozwolony uzyskał częściowo pomoc, przyznaną na podstawie art. 15gg ust. 1 ustawy COVID-19. Dokonując wykładni tych przepisów organy uznały, że użyty w przepisie art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 zwrot "w zakresie takich samych tytułów wypłat" należy rozumieć w ten sposób, że podmiot, o których mowa w ust. 1 art. 15gg ustawy o COVID-19 może otrzymać pomoc z FGŚP wyłącznie jeśli nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie tych samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy, które obejmują nie tylko miesiąc za który pomoc została wypłacona, lecz w ogóle, że na danych (tożsamych z imienia i nazwiska) pracowników została wypłacona pomoc za okres maksymalnie trzech miesięcy. W konsekwencji organy uznają, że zakres przedmiotowy zwrotu "ten sam tytuł wypłaty" obejmuje również inne miesiące niż miesiąc, za który już w ramach innego rodzaju świadczenia udzielono pomocy przedsiębiorcy. Skarżący natomiast uznaje, iż brak jest podstaw do żądania zwrotu dofinansowania, jeżeli w przypadku zbiegu dofinansowań z różnych tytułów prawnych, dofinansowania udzielone zostały na inne okresy czasu.

Rozpoznając tak zarysowaną istotę sporu, Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie zauważa, że analogiczny problem był już kilkakrotnie przedmiotem rozważań NSA w ramach różnych trybów i rodzajów udzielania pomocy z Tarczy Antykryzysowej Covid-19 dla przedsiębiorców. Ustawa COVID-19 zawiera bowiem różne rodzaje pomocy, jednocześnie określa ona mechanizm kolizyjny dla przyznawania pomocy z różnego tytułu. Oczywistym jest, że z tego samego tytułu przedsiębiorca nie może uzyskać pomocy w różnych trybach przewidzianych w ustawie o COVID-19. Rzecz jednak w tym, jak należy rozumieć zwrot pomoc z tego samego tytułu, czy należy jego rozumienie ograniczyć do samych pracowników bez względu jakiego elementu wypłaty oraz okresu dotyczy, czy też należy go rozumieć dodatkowo w kontekście elementów (składników) wypłaty, objętej wnioskiem o pomoc. W tym zakresie należy zatem odwołać się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyrokach z dnia 27 kwietnia 2022 r., I GSK 251/22, z dnia 18 stycznia 2023 r., I GSK 105/22, czy z dnia 7 kwietnia 2022 r., I GSK 28/22, analizując różne formy pomocy w różnych konfiguracjach, lecz oparte na tym samym mechanizmie kolizyjnym (z art. 15gg i art. 15zzb ustawy o COVID-19, art. 15g i art. 15 zzb, art. 31 zo ustawy COVID-19), stwierdził po pierwsze, że należy je traktować rozłącznie i w ten sposób dokonywać wykładni regulujących je przepisów, żaden z przepisów ustawy COVID-19 nie wskazuje bowiem, że się one wykluczają, co oznaczałoby, że przyznanie świadczenia na podstawie jednego z nich eliminuje możliwość jego udzielenia na podstawie drugiego. Po drugie NSA podniósł, że analiza przepisów ustawy COVID-19 wskazuje na fakt, że stanowisko organów o maksymalnym terminie dla wszystkich świadczeń przyznawanych na ich podstawie (3 miesiące) nie jest prawidłowe. Każdy z przepisów wskazuje bowiem odrębnie termin, na który określone w nim świadczenie może zostać udzielone (art. 15g ust. 16, art. 15ga ust. 7, art. 15gg ust. 6, art. 15zzb ust. 5 ustawy COVID-19). W żadnym z przepisów tej ustawy nie wskazano przy tym, że łączny termin świadczeń z poszczególnych tytułów nie może przekroczyć 3 miesięcy. Nie jest to zatem termin wspólny dla wszystkich świadczeń. Każde z nich korzysta z odrębnej regulacji tej kwestii, chociaż dla niektórych ze świadczeń maksymalny okres ich udzielenia jest analogiczny. Trzymiesięczny termin świadczenia liczony jest każdorazowo od miesiąca złożenia konkretnego wniosku, z odpowiednim zastrzeżeniem, charakterystycznym dla poszczególnych świadczeń (art. 15g ust. 18, art. 15gg ust. 7 i art. 15zzb ust. 12). W przypadku dofinansowania, jakie otrzymał skarżący w niniejszej sprawie, chodzi o zastrzeżenie zawarte w art. 15gg ust. 7.

Argumentacja organów orzekających w sprawie prowadzi do wniosku, że zwrot "takich samych tytułów wypłat" oznacza, iż w przypadku, gdy np. podmiot ubiegający się o pomoc uzyskał już dofinansowanie na podstawie jednego z przepisów ustawy COVID-19 w postaci dofinansowania wynagrodzenia za pracę i składek ZUS od tego wynagrodzenia dla konkretnych pracowników za okres trzech miesięcy, to już z tego tytułu nie może uzyskać pomocy finansowej w postaci dofinansowania wynagrodzeń tych pracowników i składek ZUS od tego wynagrodzenia za inne okresy. Według powyższej argumentacji zwrot "takie same tytuły wypłat" oznacza wynagrodzenie oraz składki na ubezpieczenia społeczne od tych wynagrodzeń na rzecz ochrony miejsc pracy w sensie generalnym.

W orzecznictwie przyjmuje się odmienną wykładnię, a mianowicie, iż w przypadku złożenia wniosków o pomoc finansową na podstawie różnych przepisów ustawy COVID-19, pomoc w postaci dofinansowania wynagrodzenia za pracę oraz należności składkowych od tego wynagrodzenia – przysługuje do wynagrodzeń tych samych pracowników na podstawie poszczególnych wskazanych podstaw prawnych, zatem za więcej niż jeden okres trzymiesięczny. Prawidłowa wykładnia przepisu art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 powinna prowadzić do wniosku, że przepis ten zakazuje wielokrotnego dofinansowywania wyłącznie tych samych świadczeń ponoszonych przez przedsiębiorców w związku z zatrudnianiem pracowników ze środków publicznych. Pojęcie "świadczeń (...) w zakresie takich samych tytułów wypłat" należy interpretować alogicznie jak pojęcie: "takie same tytuły" użyte w art. 15g ust. 18 ustawy COVID-19 i z podobnym założeniem funkcjonalnym jak pojęcie "te same koszty" użyte w art. 15zzb ust. 12 ustawy COVID-19, czyli uznawać, że obejmują one jednocześnie trzy elementy: tożsamy przedmiot, podmiot i okres konkretnego wniosku, na podstawie którego uzyskano dofinasowanie.

Potwierdzeniem powyższej argumentacji jest doprecyzowanie art. 15gg ustawy COVID-19, polegające na wprowadzeniu na mocy art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1192), zmiany poprzez dodanie ust. 7a, zgodnie z treścią którego przepisu ust. 7 nie stosuje się do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne pracowników, chyba że zwolnienie dotyczy tych samych miesięcy, na które podmiot, o którym mowa w ust. 1, zwrócił się z wnioskiem o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników. Powyższy przepis, który miał na celu wyeliminowanie opisanych wyżej wątpliwości, wszedł w życie z dniem 1 lipca 2021 r. Jednoznacznie zatem ustawodawca w tym przepisie stwierdził, że przepisu ust. 7 nie stosuje się do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne pracowników, chyba że zwolnienie dotyczy tych samych miesięcy. Tym samym regulacja ta potwierdza, że ograniczenie wynikające z art. 15gg ust. 7 dotyczy tego samego okresu i nie można go podwójnie dofinansowywać.

Nie można zgodzić się z organami orzekającymi w sprawie, że przyznanie dofinansowania na podstawie art. 15gg ustawy COVID-19 na tych samych pracowników przez okres 3 miesięcy eliminuje możliwość przyznania świadczenia na innej podstawie, w tym na podstawie przepisu art. 31zo ustawy COVID-19. Żaden z przepisów w/w ustawy nie wskazuje, że omawiane przepisy wzajemnie się wykluczają, co oznaczałoby, że przyznanie świadczenia na podstawie jednego z nich eliminuje możliwość jego udzielenia na podstawie drugiego (por. wyroki NSA z 2 marca 2022 r., I GSK 21/22, I GSK 19/22, z 27 kwietnia 2022 r., I GSK 284/22; wyrok WSA w Gdańsku z 22 października 2022 r., I SA/Gd 1082/21, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić należy, iż podczas interpretacji przepisów ustawy COVID-19 nie można pomijać jej celu, jakim jest ochrona miejsc pracy i pomoc przedsiębiorcom w tym zakresie, w tym zachowanie zasady sprawiedliwości podziału środków publicznych w szczególnym okresie pandemicznym. Przedstawiona powyżej interpretacja przepisów ustawy o COVID-19 uwzględniająca zasadę sprawiedliwości społecznej oraz zasadę równości, w ocenie Sądu realizuje wskazane cele.

Na powyższy sposób rozumienia tych pojęć wskazywał NSA w licznych orzeczeniach (por. wyrok z 2 marca 2022 r., I GSK 21/22, wyrok z 7 kwietnia 2022 r., I GSK 28/22, wyrok z 27 kwietnia 2022 r., I GSK 284/22, wyrok z 27 kwietnia 2022 r., I GSK 251/22, wyrok z 27 kwietnia 2022 r., I GSK 284/22, wyrok z 18 stycznia 2023 r., I GSK 105/22).

Stanowisko takie jest również dominujące w orzecznictwie sądów administracyjnych wydawanych na gruncie stosowania art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 6 marca 2024 r., II SA/Go 759/23 i z dnia 12 września 2024 r., sygn akt II SA/GO 276/24, wyrok WSA w Poznaniu z 19 czerwca 2024 r., III SA/Po 173/24, wyrok WSA w Szczecinie z 14 lutego 2024 r. , I SA/Sz 478/24, wyrok WSA w Łodzi z 30 stycznia 2024 r., I SA/Łd 844/23).

Uznać zatem należało, że w odniesieniu do pracowników objętych wnioskiem złożonym na podstawie art. 15gg ust. 1 ustawy COVID-19 skarżący nie uzyskał pomocy w zakresie takich samych tytułów wypłat skoro uprzednio uzyskane wsparcie, na podstawie, art. 31zo ustawy COVID-19 - jak wynika z ustaleń organu - dotyczyło innych miesięcy tj. kwiecień i wrzesień 2020 r. Nie można tym samym skutecznie obronić sformułowanej przez organy tezy o otrzymaniu przez skarżącego dofinansowania, z naruszeniem przepisu art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19.

Podkreślić należy, że decyzja obejmowała również zwrot świadczenia przyznanego na podstawie art. 15gg ust. 1 w części jako niewykorzystanego (kwota [...] zł), jednakże uzasadnienie decyzji organów obu instancji nie zawiera szczegółowych ustaleń w tym zakresie, nie wskazuje jak wyliczono powyższą kwotę i brak w tym zakresie odniesienia do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W związku z tym doszło do naruszenia przepisów art. 7, art.77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Zresztą decyzja zawiera określenie łącznej kwoty podlegającej zwrotowi, a tym samym brak byłoby podstaw jedynie do częściowego uchylenia decyzji organu I instancji. Dodać należy, iż organ odwoławczy w sposób lakoniczny wskazał w zaskarżonej decyzji odnośnie środków podlegających zwrotowi jako niewykorzystane, że ustalenia w tym zakresie nie zostały przez odwołującego podważone merytorycznie i dlatego uznał rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe. Stanowisko SKO uznać należy w tym względzie za nieprawidłowe, gdyż w odwołaniu zaskarżona została decyzja organu I instancji w całości, a zatem również co do środków podlegających zwrotowi jako niewykorzystane, natomiast to obowiązkiem organu jest wykazać zasadność i prawidłowość orzeczenia w tym zakresie, z odwołaniem się do zgromadzonego materiału dowodowego. Natomiast z decyzji organów obu instancji w żaden sposób nie wynika w jaki sposób, na jakiej podstawie organy przyjęły wysokość środków niewykorzystanych podlegających zwrotowi.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż doszło w kontrolowanej sprawie do naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15gg ust. 7 ustawy COVID-19 przez jego błędną wykładnię oraz wskazanych powyżej przepisów postępowania, co odpowiednio miało oraz mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania i uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200, 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów w kwocie [...] zł. Na powyższą kwotę składa się wpis od skargi w wysokości [...] zł, wynagrodzenie pełnomocnika strony będącego adwokatem w wysokości [...] zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800) i opłata od pełnomocnictwa w kwocie [...] zł.