Postanowienie NSA, sygn. akt I GPP 2/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 2, art. 12 ust. 1;
journal: Dz.U. 2018 poz 75
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym  prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia del. WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi I. W. na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. akt III SPP/Lu 10/22 w sprawie ze skargi I. W. na czynność Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 13 maja 2021 r., znak: UM03-6935-UM0312891/20 RR-I.052.1.359.2020.AŁM w przedmiocie pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

I. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – skargę na przewlekłość postępowania przed tym ostatnim Sądem w sprawie o sygn. akt III SPP/Lu 10/22 zainicjowanego jego skargą na czynność Zarządu Województwa Lubelskiego z 13 maja 2021 r., w przedmiocie pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu unii Europejskiej.

Z akt sprawy wynika, że 27 grudnia 2021 r., skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci wpisu od skargi. Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Lu 10/22. Na wezwanie referendarza skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.

Referendarz sądowy postanowieniem z 15 kwietnia 2022 r., odmówił przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Orzekając na skutek sprzeciwu skarżącego WSA w Lublinie postanowieniem z 22 czerwca 2022 r., odrzucił sprzeciw.

Wniesione na to postanowienie zażalenie Sąd I instancji postanowieniem z 10 sierpnia 2022 r., odrzucił.

Pismem z 7 lipca 2022 r. skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy ponownie.

Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2021 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SPP/Lu oraz wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie.

Na podstawie zarządzenia z 27 lipca 2022 r., doręczono skarżącemu formularz urzędowy "PPF" celem jego uzupełnienia.

Skarżący nadesłał uzupełniony formularz 5 sierpnia 2022 r.

Wezwaniem z 8 sierpnia 2022 r. zobowiązano skarżącego do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń.

Referendarz sądowy postanowieniem z 13 września 2022 r., odmówił zmiany postanowienia z 15 kwietnia 2022 r. wobec niewykonania przez skarżącego wezwania Sądu.

Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2022 r., po czym na podstawie zarządzenia z dnia 16 września 2022 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, których nie uzupełnił w wymaganym terminie. W zażaleniu zawarł skargę o przewlekłość postępowania, którą to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt I GPP 9/22, oddalił.

Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2023 r. WSA w Lublinie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2022 r.

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 25 stycznia 2023 r. W treści zażalenie zawarł skargę na przewlekłość postępowania

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r. poz. 75 - dalej: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania), oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Mając na uwadze powyższe nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe związane z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy podejmowane były sprawnie i zmierzały do jak najszybszego rozpoznania sprawy, a wydłużenie postępowania nastąpiło jedynie z uwagi na czynności podejmowane przez skarżącego (niepodpisywanie składanych pism). Dlatego też, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie można uznać, aby działania Sądu doprowadziły do przewlekłości postępowania.

Podkreślić przy tym należy, że nie zawsze długi czas trwania postępowania może być utożsamiany z przewlekłością postępowania. Jedynie nadmierne odstępstwo od czasu koniecznego do wykonania określonych czynności sądowych może być uznawane za tworzące stan nieuzasadnionej zwłoki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Nie można bowiem uznać, że działania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie były podejmowane nieprawidłowo i przewlekle. Odstępy czasu między poszczególnymi czynnościami Sądu mieściły się w granicach zwykłego procedowania nad sprawą wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w postanowieniu.