Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 158/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 1, art. 24a, art. 24 ust. 2c, ust. 1, ust. 2a, art. 7b ust. 2 pkt 2, art. 2 ust. 8, art. 20 ust. 1, ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1629
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: par. 44 pkt 2, par. 45 ust. 1, ust. 2, par. 55, par.56 ust. 1, par. 67 i 68
journal: Dz.U. 2015 poz 542
law: Rozporzadzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 maja 2017 r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie granic i powierzchni użytków gruntowych oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 21 lutego oraz z dnia 22 marca 2016 r. J.P. zwrócił się do Starosty W. o wnikliwe wyjaśnienie w jaki sposób i dlaczego bez wydania nowej decyzji przekwalifikowano 19,67 ara jego działki - 379/1 w W. - z pastwiska klasy III na grunt mieszkaniowy klasy B, skoro we wcześniejszej decyzji z dnia 6 lipca 2011 r. Nr [...] nakazano jedynie 300,00 m2 gruntu klasy ŁIII wyłączyć z produkcji rolnej pod budynek mieszkalny, oraz wniósł o utrzymanie w mocy pierwotnie wydanej decyzji jako prawa wcześniej nabytego.

W odpowiedzi z dnia 29 marca 2016 r. Starosta poinformował, że zaktualizował dane ewidencyjne działki nr 379/1, położonej w W. w dniu 20 listopada 2013 r. w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków, tj. dokonał z urzędu zmiany użytku ŁIII na tereny mieszkaniowe B w oparciu o wykaz zmian sporządzony przez wykonawcę modernizacji, tj. firmę OPGK W., oraz udzielił wyjaśnień dotyczących przepisów z tego zakresu.

Pismem z dnia 10 kwietnia 2016 r. skarżący ponownie zwrócił do Starosty o zweryfikowanie swojego stanowiska poprzez utrzymanie w mocy decyzji z dnia 6 lipca 2011 r., która została wydana zgodnie z orzecznictwem sądowo administracyjnym (z dnia 3 lutego 1997 r. sygn. akt OPS 13/96), a pismem z dnia 10 maja 2016 r. wniósł o dokonanie zmiany danych ewidencyjnych w operacie ewidencji gruntów i budynków w sposób zgodny pod względem zakresu i powierzchni wyłączenia z decyzją z dnia 6 lipca 2011 r. w zakresie użytków gruntowych działki ewidencyjnej nr 379/1.

Decyzją z dnia 17 maja 2016 r. Nr [...], podjętą na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520; dalej "P.g.k."), Starosta W. orzekł o odmowie wprowadzenia zmian danych ewidencyjnych w operacie ewidencji gruntów budynków polegających na przyjęciu granic i powierzchni konturu mieszkaniowego (ozn. B) w działce nr 379/1 w sposób określony na planie zagospodarowania działki stanowiącym załącznik do decyzji Starosty W. z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolniczej.

Odwołanie od tej decyzji wniósł J.P., wskazując m.in., że obecne stanowisko jest niezrozumiałe i prosząc o zweryfikowanie operatu o stanowisko Starosty W. by operat uwzględniał prawomocnie wydaną decyzję z dnia 6 lipca 2011 r.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W ponownym postępowaniu, Starosta pismem z dnia 23 sierpnia 2016 r. zawiadomił L.P. i J.P. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zaktualizowania, w drodze decyzji administracyjnej, danych ewidencji gruntów i budynków działki nr 379/1 położonej w obrębie W. w zakresie rodzajów użytków gruntowych, ujawnionych w dniu 6 lutego 2014 r. w ewidencji gruntów i budynków w związku z przeprowadzoną modernizacją ewidencji gruntów i budynków obrębu W..

Pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. skarżący poinformował Starostę, że w związku z wadliwym adresowaniem do niego przesyłek, tj. na nieaktualny adres, kolejne wysyłane pisma kierować na adres ul. [...], [...] W.. Ponadto, powołując się na przepis art. 24a ust. 11 P.g.k., podniósł, że informacja od lutego 2016 r. powinna trafiać do Urzędu gminy w W., a ten na bazie wcześniejszego operatu wydać stosowna decyzję w sprawie należnego mu podatku.

Decyzją z dnia 25 października 2016 r. Nr [...], działając na podstawie art. 22 ust. 1 i art. 24 ust. 2c P.g.k., Starosta W. orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w zakresie granic i powierzchni użytków gruntowych działki nr 379/1 położonej w obrębie W., w oparciu o decyzję Starosty W. z dnia 6 lipca 2011 r. Nr [...] w sprawie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolniczej oraz plan zagospodarowania działki stanowiący załącznik do niej.

Odwołanie od tej decyzji wniósł J.P., zarzucając zaskarżonej decyzji nieuwzględnienie wszystkich informacji w operacie - ewidencja gruntów i budynków, a taką informację zawiera decyzja w sprawie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej oraz plan zagospodarowania działki 379/1, oraz brak realizacji art. 24a ust. 11 P.g.k., który nakazuje organowi przekazanie informacji do Urzędu Gminy w W. o toczącym się postępowaniu i nieobowiązującym operacie opisowo-kartograficznym w oparciu o który został naliczony podatek.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej "K.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 P.g.k. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji prowadził postępowanie na wniosek J.P. z dnia 10 maja 2016 r. o dokonanie zmiany danych ewidencyjnych w operacie ewidencji gruntów i budynków w sposób zgodny, pod względem zakresu i powierzchni wyłączenia, z decyzją z dnia 6 lipca 2011 r. w zakresie użytków gruntowych działki ewidencyjnej nr 379/1.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest oznaczenie użytków gruntowych na działce nr 379/1. W wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków przeprowadzonej w latach 2013-2014 dokonano zmiany rodzaju użytku gruntowego na działce nr 379/1 z użytku łąki trwałe oznaczone jako "ŁIII" na tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem "B". Przedmiotowa działka zaliczona była w całości do użytku gruntowego "łąki trwałe" w ewidencji gruntów i budynków do czasu przeprowadzenia modernizacji operatu ewidencji gruntów, która została zakończona w 2014 r. Informację o tym, że dane objęte modernizacją ewidencji gruntów i budynków na obszarze jednostki ewidencyjnej W. - gmina, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, stały się z dniem 27 lutego 2014 r. danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa D. w dniu 28 maja 2014 r. pod poz. 2503. Termin do zgłoszenia zarzutów do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym upłynął w dniu 27 czerwca 2014 r. Zatem, zgodnie z art. 24a ust. 12 P.g.k. zarzuty wniesione po tym terminie Starosta rozpatruje jako wniosek o zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków.

Z akt sprawy wynika, że na działce znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny wzniesiony na podstawie decyzji Starosty W. z dnia 15 września 2011 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. i J.P. pozwolenia dla na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i przydomowej oczyszczalni ścieków w W. na dz. nr 379/1, AM-2, kategoria obiektu I. Przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, Starosta decyzją z dnia 6 lipca 2011 r. zezwolił J.P. na wyłączenie z produkcji rolniczej gruntu 300,00 m2 klasy ŁIII (łąki trwałe) pochodzenia mineralnego, stanowiącego część działki nr 379/1 AM 2 o łącznej pow. 0,1967 ha, obręb W.. W decyzji tej wskazano również, że teren przewidziany pod realizację budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tarasów oraz ciągów komunikacyjnych i powierzchni utwardzonych oraz że pozostała część przedmiotowej działki nie zmienia swojego przeznaczenia i pozostaje w użytkowaniu rolniczym.

Jak wyjaśnił dalej organ drugiej instancji, postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 10 maja 2016 r. prowadzone jest na podstawie przepisów P.g.k. oraz aktów wykonawczych do tej ustawy, w szczególności rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.; dalej "r.e.g.b.). W toku tego postępowania Starostwa w dniu 14 września 2016 r. przy udziale skarżącego przeprowadził oględziny nieruchomości, w trakcie których ustalono, że działka nr 379/1 jest zabudowana budynkiem jednorodzinnym mieszkalnym zintegrowanym z garażem. Budynek posiada własną oczyszczalnię ścieków oddaloną od niego o 45 m. Praktycznie cała działka jest obsiana trawą. Wyjątkiem jest jej część przed frontem budynku pokryta kostką betonową stanowiącą dojazd od strony drogi (dz. nr 320). Na działce posadzono kilkanaście drzewek owocowych, jednak nasadzenia te nie spełniają definicji sadu w znaczeniu przepisów r.e.g.b. Sposób zagospodarowania działki oraz fakt nieprowadzenia gospodarstwa rolnego przez właściciela nie pozwala zaliczyć jej do kategorii gruntów rolnych zabudowanych.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 30 października 2013 r. (sygn. akt II SA/Go 839/13) szczegółowe zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do wskazanego r.e.g.b.. Dokonując kwalifikacji przedstawionego stanu prawnego do przedmiotu sprawy należy wskazać, że z przedmiotowych przepisów wynika, że o zaliczeniu gruntów do poszczególnych grup użytków gruntowych ewidencji decyduje przede wszystkim stan faktyczny związany z wykorzystywaniem gruntu, identyfikowany w oparciu o szczegółowe kryteria wymienione w załączniku nr 6 do wskazanego rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie stan ten został ustalony na podstawie oględzin nieruchomości i wykazany w protokole oględzin wraz z dokumentacją zdjęciową znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Wyniki tych ustaleń, tak dla organów i dla sądu, nie pozostawiają wątpliwości, że część działki, której dotyczy wniosek skarżących, nie jest wykorzystywana jako użytek rolny (łąka trwała, jak twierdzą skarżący tylko stanowi, typowy dla jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej, grunt zabudowany i zurbanizowany, składa się bowiem na niego podwórze i ogródek przydomowy. Faktyczne wykorzystywanie tego gruntu odpowiada przy tym jego funkcji wynikającej z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustaleniom tym nie stoi na przeszkodzie to, że decyzją Starosty wyłączono z produkcji rolnej tylko część tej działki. Decyzję tę wydano bowiem w 2007 r., a w toku niniejszego postępowania administracyjnego oceniano aktualny, faktyczny sposób zagospodarowania działki, choć wyłączenie gruntów z produkcji rolnej następuje na podstawie wydanej decyzji w tym przedmiocie, to jednak o podstawie takiego wyłączenia decyduje faktyczne rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowania danego gruntu (por. wyrok NSA z 6 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 490/11). Stan ewidencyjny, który rejestruje również stan faktyczny uwzględnia zatem zmianę sposobu wykorzystania gruntu i odzwierciedla stan faktyczny.

Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu w związku z nieuwzględnieniem wszystkich informacji w operacie - ewidencja gruntów i budynków, a taką informację zawiera decyzja w sprawie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej oraz plan zagospodarowania działki 379/1, organ uznał za niezasadny. Nie wynika z definicji łąk trwałych, określonej pod lp. 3 załącznika nr 6 do r.e.g.b., aby przedmiotowy grunt posiadał cechy umożliwiające zaliczenie go do tego rodzaju użytków gruntowych. Z akt sprawy wynika, że działka nr 379/1 zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym z garażem. Na działce tej znajdują się również elementy związane funkcjonalnie z tym budynkiem mieszkalnym m.in. przydomowa oczyszczalnia ścieków, zbiornik na gaz oraz dojazd do drogi utwardzony kostką betonową od strony frontu budynku, a także położone między budynkiem a urządzeniami trawniki, kwietniki oraz nasadzenia kilkunastu drzewek owocowych. Zatem zgromadzona w niniejszej sprawie dokumentacja odzwierciedlająca stan faktyczny nieruchomości wskazuje, że przedmiotowa działka spełnia przesłanki decydujące o zaliczeniu jej do "terenów mieszkaniowych".

Zarzut braku realizacji art. 24a ust. 11 P.g.k., który nakazuje organowi przekazanie informacji do Urzędu Gminy w W. o toczącym się postępowaniu i nieobowiązującym operacie opisowo-kartograficznym, w oparciu o który został naliczony podatek, DWINGiK również uznał za chybiony. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 971/11) niezasadne jest twierdzenie skargi, że złożenie zarzutów do operatu opisowo-kartograficznego powoduje, że dotychczasowe dane z ewidencji gruntów nie wiążą i nie obowiązują na mocy art. 24a ust. 11 P.g.k. Przepis ten stanowi jedynie, że do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w przedmiocie złożonych zarzutów dane, co do których złożono zarzuty ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące. Nie znaczy to jednak, że nie wiąże organów podatkowych obowiązująca ewidencja gruntów i budynków.

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł J.P., podnosząc, że narusza ona prawo przez nierespektowanie wykładni jakiej dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów w uchwale z dnia 3 lutego 1997 r. (sygn. akt 13/96), w której potwierdził wolę starosty do wydawania niepodważalnych decyzji. Taką właśnie decyzję Starosty w sprawie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej 300 m2 oraz plan zagospodarowania działki 379/1 otrzymał skarżący. Dlatego też postanowienia zaskarżonej decyzji winne być odzwierciedlone w operacie gruntu. Wojewódzki Inspektor w swoim uzasadnieniu jedynie cytuje powyższą wykładnię NSA, ale jej nie stosuje. Otrzymując decyzję Nr [...] – jak wskazał skarżący - stał się stroną w postępowaniu administracyjnym a zatem powinien osobiście być informowany w powyższej sprawie (dot. odroInienia w całości działki skarżącego) przez samorząd terytorialny o poczynaniach na własności skarżącego - nie przez ogłaszanie na tablicach ogłoszeniowych odległych o 20 km lub w czasopismach. Również K.p.a. gwarantuje obywatelowi, że organ dołoży wszelkich starań by zadbać o sprawy skarżącego, aby nie został narażony na nieuzasadnione koszty. A w tym przypadku tak nie jest, gdyż w 2015 r. bez poinformowania skarżącego odrolniono całą działkę liczącą 1967 m2, co spowodowało sześciokrotny wzrost podatku od powyższego gruntu, który płaci do dziś, mimo istniejącego przepisu prawa (art. 24a ust. 11 P.g.k., który nakazuje organowi przekazanie informacji do Urzędu Gminy o toczącym się postępowaniu i nieobowiązującym spornym operacie opisowo-kartograficznym). Podatek skarżący powinien płacić na wcześniejszych ustaleniach.

W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1006 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie doszło do naruszenia prawa o jakim mowa w powołanym art. 145 § 1 P.p.s.a.

Na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z art. 2 ust. 8 P.g.k. ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów jest starosta (art. 22 ust. 1 P.g.k.). Zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian regulują przepisy r.e.g.b. Jak wynika z § 44 pkt 2 r.e.g.b. do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy m.in. utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi.

Przepis art. 20 P.g.k. określa rodzaje informacji objętych ewidencją. Stosownie do ust. 1 tego artykułu ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:

1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;

3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

Zgodnie zaś z ust. 2 pkt 1 art. 20 P.g.k. w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właścicieli nieruchomości, a w przypadku:

a) nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości,

b) gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Powyższe informacje o gruntach, budynkach i lokalach, zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe, zawiera operat ewidencyjny, który składa się z bazy danych obejmującej zbiory danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej, dotyczące ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości), prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego zapewniającego w szczególności: odpowiednio zabezpieczone przechowywanie danych i ich aktualizację, udostępnianie oraz wspólne korzystanie z danych na zasadach określonych w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, wizualizację danych w formie rejestrów, kartotek i wykazów oraz mapy ewidencyjnej, a także udostępnianie zainteresowanym wypisów z tych rejestrów, kartotek i wykazów oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej, oraz zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych (art. 24 ust. 1 P.g.k.).

W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Dane podmiotowe służyć mają wyłącznie odzwierciedleniu aktualnego stanu prawnego nieruchomości. Zgodnie z art. 24 ust. 2a p.g.k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji, co może to nastąpić:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 (np. prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych itp.),

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 (głównie właścicieli nieruchomości), lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych,

ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;

2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu (§ 45 ust. 1 r.e.g.b.):

1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;

3) wyeliminowania danych błędnych.

Przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio (§ 45 ust. 2 r.e.g.b.).

Wskazać należy także, że starosta, stosownie do treści art. 24a ust. 1 P.g.k., może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Zgodnie z § 55 r.e.g.b. modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu:

1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia;

2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu.

W tym też trybie Starosta W. dokonał modernizacji w ewidencji w latach 2013-2014 w odniesieniu m.in. do działki nr 379/1 stanowiącej własność skarżącego. Dokonana modernizacja polegała na zmianie rodzaju użytku gruntowego na działce nr 379/1 z użytku łąki trwałe oznaczone jako "ŁIII" na tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem "B".

Wskazać tutaj należy, że modernizacji ewidencji dokonuje się z zachowaniem ściśle określonych procedur. Zgodnie bowiem z § 56 ust. 1 r.e.g.b. przy wykonywaniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków przepisy rozdziału 2, z wyłączeniem § 34, 40, 41, 42 i 43, stosuje się odpowiednio.

Opisano je w art. 24a ust. 2-11 P.g.k. I tak, przede wszystkim starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (ust. 2). Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 3). Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 4). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa (ust. 8). Co istotne, każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10). Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (ust. 11). Zgodnie z ust. 12 art. 24a P.g.k. zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

W niniejszej sprawie informację o tym, że dane objęte modernizacją ewidencji gruntów i budynków na obszarze jednostki ewidencyjnej W. - gmina, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, stały się z dniem 27 lutego 2014 r. danymi ewidencji gruntów i budynków, podlegającymi ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, i ogłoszonymi w Dzienniku Urzędowym Województwa D. w dniu 28 maja 2014 r. pod poz. 2503. Termin do zgłoszenia zarzutów do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym upłynął w dniu 27 czerwca 2014 r. Skarżący w tym terminie nie skorzystał z możliwości zgłoszenia zarzutów do tych danych. Zrobił to dopiero pismem z dnia 10 maja 2016 r. Zgodnie zatem z art. 24a ust. 12 P.g.k. prawidłowo zostało ono zakwalifikowane przez organy jako wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Uwzględniając fakt zachowania procedury modernizacji, zarzut skargi, że skarżący powinien być osobiście informowany w sprawie odroInienia w całości jego działki nie przez ogłaszanie na tablicach ogłoszeniowych lub w czasopismach, należy uznać za nieuzasadniony. Ponadto, przywołany art. 24a ust. 11 P.g.k. stanowi, że do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10 (rozstrzygnięcie przez starostę w drodze decyzji o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów), w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące. Skarżący wywodzi zaś z niego bezpodstawnie obowiązek organu przekazania informacji do Urzędu Gminy o toczącym się postępowaniu i nieobowiązującym spornym operacie opisowo-kartograficznym.

Z pisma skarżącego z dnia 10 maja 2016 r., a także innych składanych w toku postępowania administracyjnego wynika, że jego wolą jest zakwalifikowanie przez organy części jego działki jako różnego rodzaju użytki gruntowe inne niż tereny budowlane (z wyłączeniem terenu zajętego pod dom), tak aby w ten sposób uzyskać zmniejszenie należnego podatku od nieruchomości. W swoich pismach skarżący wskazywał, że w decyzji z dnia 6 lipca 2011 r. nakazano wyłączyć z produkcji rolnej jedynie 300,00 m2 gruntu przeznaczonego pod realizację budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zaś pozostała część miała pozostać w niezmienionym przeznaczeniu i pozostać w użytkowaniu rolniczym. Tymczasem przekwalifikowanie całej działki spowodowało wzrost wymiaru podatku od nieruchomości z 184 zł w 2015 r. na 1051 zł w 2016 r., czyli ponad 5-krotnie wyższy.

Przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie jest więc to, czy wniosek skarżącego o zmianę danych w ewidencji w żądanym zakresie znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa. Organy odmówiły uwzględnienia tego wniosku. W ocenie Sądu stanowisko to poprzedzone zostało dokonaniem w sprawie ustaleń w oparciu o prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy. Prawidłowo też do ustalonego stanu faktycznego zastosowano obowiązujące przepisy prawa. Podkreślić należy, że tak jak wynika to z przytoczonych przepisów prawa, zmiana danych ewidencyjnych dotyczących zaliczenia gruntów do konkretnych rodzajów użytków gruntowych w trybie aktualizacji – bo tak należy zakwalifikować wniosek skarżącego – musi wynikać z dokumentów potwierdzających istniejący na gruncie stan faktyczny.

Nie ma - zdaniem Sądu - wątpliwości co do tego, że działka nr 379/1 została właściwie udokumentowana przez organ jako "grunt zabudowany" - teren mieszkaniowy, oznaczony symbolem - B.

Podstawę zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych stanowią przepisy § 67 i 68 oraz załącznik nr 6 r.e.g.b. I tak, zgodnie z § 67 r.e.g.b. użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1) grunty rolne;

2) grunty leśne;

3) grunty zabudowane i zurbanizowane;

4) użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R;

5) (uchylony);

6) grunty pod wodami;

7) tereny różne oznaczone symbolem - Tr.

Grunty rolne dzielą się na (§ 68 ust. 1 r.e.g.b.):

1) użytki rolne, do których zalicza się:

a) grunty orne, oznaczone symbolem - R,

b) sady, oznaczone symbolem - S,

c) łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,

d) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,

e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,

f) grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,

g) grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W,

h) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr;

2) nieużytki, oznaczone symbolem - N.

Grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się na (§ 68 ust. 3 r.e.g.b.):

1) tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem - B;

2) tereny przemysłowe, oznaczone symbolem - Ba;

3) inne tereny zabudowane, oznaczone symbolem - Bi;

4) zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy, oznaczone symbolem - Bp;

5) tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, oznaczone symbolem - Bz;

6) użytki kopalne, oznaczone symbolem - K;

7) tereny komunikacyjne, w tym:

a) drogi, oznaczone symbolem - dr,

b) tereny kolejowe, oznaczone symbolem - Tk,

c) inne tereny komunikacyjne, oznaczone symbolem - Ti,

d) grunty przeznaczone pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowych, oznaczone symbolem - Tp.

Sadów o powierzchni mniejszej od 0,1000 ha oraz innych użytków gruntowych o powierzchni mniejszej od 0,0100 ha nie wykazuje się w ewidencji (§ 68 ust. 5 r.e.g.b.).

Zgodnie z załącznikiem nr 6 r.e.g.b. do gruntów ornych zalicza się grunty (lp. 1):

1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą;

2) nadające się do uprawy, o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe;

3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową;

4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane.

Do sadów zalicza się grunty o powierzchni co najmniej 0,1000 ha, na których w zwartym nasadzeniu rosną drzewa owocowe lub krzewy owocowe (minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1 ha) lub na których założone zostały szkółki owocowych drzew lub krzewów lub winnice (lp. 2). Pod lp. 3 określono definicję "łąk trwałych" oznaczonych symbolem Ł, do których zalicza się grunty pokryte zwartą wieloletnią roślinnością złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową systematycznie koszoną a w rejonach górskich - hale i połoniny z zasady koszone. Ponadto, do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod (lp. 5 ust. 1):

1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych;

2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki;

3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej.

Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także (lp. 5 ust. 2):

1) grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki;

2) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 909, 1338 i 1695 oraz z 2016 r. poz. 904).

W przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 (lp. 5 ust. 3).

Do terenów mieszkaniowych zalicza się natomiast grunty, zgodnie z lp. 12 załącznika, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5:

1) zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne;

2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne;

3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki.

Uwzględniając przytoczone przepisy, należało stwierdzić, że sposób zagospodarowania działki oraz fakt nieprowadzenia gospodarstwa rolnego przez właściciela – jak słusznie stwierdził organ drugiej instancji - nie pozwala zaliczyć działki nr 379/1 do kategorii gruntów rolnych zabudowanych. Wobec tego nie mogła ona zostać uznana za "grunt rolny", jak chciałby tego skarżący.

Powyższe znajduje potwierdzenie w zgromadzonych przez organy dokumentach, szczegółowo opisanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz załączonych do akt zdjęciach spornej działki skarżącego. Jak wynika bowiem ze zdjęć wykonanych podczas oględzin terenu w dniu 14 września 2016 r. oraz ze zdjęć satelitarnych cały obszar działki poza budynkiem jednorodzinnym mieszkalnym z zintegrowanym z garażem i utwardzeniem przed frontem budynku, pokrytym kostką betonową stanowiącą dojazd od strony drogi (dz. nr 320), widnieje jako atrakcyjnie urozmaicony ogród z trawnikami, skupiskami drzew, krzewów i kwiatów, różnorodną architekturą ogrodową i wytyczonymi ścieżkami. Budynek posiada własną oczyszczalnię ścieków oddaloną od niego o 45 m. Posadzone na działce kilkanaście drzew owocowych nie spełniają definicji sadu w znaczeniu przepisów r.e.g.b.

Funkcją dominującą tego terenu jest niewątpliwie funkcja mieszkalna. Zgodne jest to również z przeznaczeniem tych terenów w planach zagospodarowania przestrzennego, tj. w uchwale Rady Gminy w W. z dnia 23 sierpnia 2002 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi W. i J. oraz uchwale z dnia 27 marca 2015 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Dla działki nr 379/1 (wydzielonej z działki nr 379) ustalono funkcję o symbolu MN,U - zabudowy mieszkaniowej i usługowej niskiej intensywności oraz 1MN - zabudowy mieszkaniowej niskiej intensywności, co pozbawia te grunty charakteru rolniczego i możliwości prowadzenia na nich działalności rolniczej. Stąd nie ma możliwości zaliczenia tych terenów do użytków gruntowych z grupy użytków rolnych opisanych w pkt od 1 do 9 załącznika nr 6 do r.e.g.b.

Należy jeszcze zwrócić uwagę, że w aktach sprawy znajduje się wykazu zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki nr 379/1, sporządzonego przez M.R. - geodetę uprawnionego w dniu 20 listopada 2013 r., zawartego w dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (KERG [...]), w którym wpisano: stan dotychczasowy: rodzaj użytku i klasa "ŁIII o powierzchni 0,1967 ha; stan nowy: rodzaj użytku i klasa "B" o powierzchni 0,1967 ha. Z "Wyrysu z mapy ewidencyjnej" sporządzonej w dniu 29 marca 2016 r. wynika, że działka nr 379/1 oznaczona jest symbolem B. W zawiadomieniu o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków z dnia 5 maja 2016 r. wskazano rodzaj zmiany: zmiany budynkowe oraz załącznika nr 1 do tego zawiadomienia, z którego wynika, że w części dotyczącej działki nr 379/1 wykreślono użytek lub klasa rodzaj ŁIII pow. [ha] 0,1967, a wpisano użytek lub klasa rodzaj B pow. [ha] 0,1967.

W świetle powyższego za uzasadnione należy uznać zakwalifikowanie działki nr 379/1 jako tereny mieszkaniowe. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 30 października 2013 r. (sygn. akt II SA/Go 839/13), o zaliczeniu gruntów do poszczególnych grup użytków gruntowych ewidencji decyduje przede wszystkim stan faktyczny związany z wykorzystywaniem gruntu, identyfikowany w oparciu o szczegółowe kryteria wymienione w załączniku nr 6 do r.e.g.b. W przedmiotowej sprawie stan ten został ustalony na podstawie oględzin nieruchomości i wykazany w protokole oględzin wraz z dokumentacją zdjęciową znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Faktyczne wykorzystywanie tego gruntu odpowiada przy tym jego funkcji wynikającej z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustaleniom tym nie stoi na przeszkodzie to, że decyzją Starosty wyłączono z produkcji rolnej tylko część tej działki. Decyzję tę wydano bowiem w 2007 r., a w toku niniejszego postępowania administracyjnego oceniano aktualny, faktyczny sposób zagospodarowania działki, choć wyłączenie gruntów z produkcji rolnej następuje na podstawie wydanej decyzji w tym przedmiocie, to jednak o podstawie takiego wyłączenia decyduje faktyczne rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowania danego gruntu (por. wyrok NSA z 6 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 490/11).

Zaprezentowane stanowisko w pełni podziela skład orzekający w niniejszej sprawie. To zaś prowadzi do stwierdzenia, że stan ewidencyjny, który rejestruje również stan faktyczny, uwzględnia zatem zmianę przez skarżącego sposobu wykorzystania gruntu i odzwierciedla stan faktyczny. Tym samy, zarzut skargi, że organ drugiej instancji w swoim uzasadnieniu jedynie cytuje wykładnię dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 lutego 1997 r. (sygn. akt 13/96), ale jej nie stosuje, nie mógł zostać uwzględniony.

Z tych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.