Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 638/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Komisji Stypendialnej Politechniki [...] z dnia 11 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

K. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Komisji Stypendialnej Politechniki [...] z dnia 11 stycznia 2021 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu stypendium socjalnego (decyzję organu pierwszej instancji).

Z uwagi na stwierdzone braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lipca 2021 r., wezwano skarżącego do podpisania skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza oraz do podania nr PESEL.

W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygor odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego podany w skardze, jednak, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 3 i 11 sierpnia, nie zostało ono odebrane. W dniu 19 sierpnia 2021 r. przesyłka zawierająca wyżej wskazane wezwanie została zwrócona do Sądu. Przesyłkę tę w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", uznano za doręczoną w dniu 17 sierpnia 2021 r. (k. 39 akt sądowych).

Skarżący nie podał swojego nr PESEL, nie podpisał skargi ani nie przesłał podpisanego egzemplarza skargi.

W związku z powyższy, postanowieniem z dnia 2 września 2021 r. Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Pismem z dnia 24 września 2021 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu wniosku wskazał on, że z przyczyn przez niego nie zawinionych nie mógł odebrać wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, a w konsekwencji uzupełnić ich w terminie. Stwierdził, że od dnia 5 sierpnia do dnia 17 września 2021 r. przebywał on na zwolnieniu lekarskim, a w dniu składania wniosku mija 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu.

Ponadto we wniosku skarżący podał swój numer pesel oraz załączył podpisany egzemplarz skargi.

Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył kopie zaświadczeń lekarskich za okres od dnia 5 sierpnia do dnia 17 września 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Wskazać należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania terminu. Ocena tej przesłanki jest dokonywana indywidualnie w kontekście stanu faktycznego sprawy, z uwzględnieniem wszystkich jego okoliczności, zarówno tych prezentowanych przez wnioskodawcę, jak i ewentualnie powziętych w toku postępowania sądowego, musi równocześnie uwzględniać cel i funkcje instytucji przywrócenia terminu identyfikowane z perspektywy realizacji prawa do sądu.

W związku z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. wskazać należy, że uprawdopodobnienie stanowi ułatwione postępowanie dowodowe, postępowanie zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastkę dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt II FZ 585/11; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył wniosek w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu związanej z chorobą, a także uzupełnił wskazane braki formalne skargi, zatem zostały spełnione wstępne przesłanki oceny jego wniosku.

W ocenie Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił również brak swojej winny w uchybieniu terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi.

Skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia 5 sierpnia do dnia 17 września 2021 r. (co zostało wykazane zaświadczeniami lekarskimi), tymczasem wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało wysłane do niego w dniu 29 lipca 2021 r. i było awizowane w dniach 3 i 11 sierpnia 2021 r. Skoro w okresie przewidzianym na odebranie awizowanej przesyłki skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim, nie można mu zarzucić niedbałości czy lekkomyślności w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W związku z chorobą skarżący mógł nie wiedzieć o awizowaniu przesyłki, nie odebrać przesyłki i tym samym nie wiedzieć o obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi.

Wskazane powyżej okoliczności, uprawdopodabniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a tym samym obligują Sąd do jego przywrócenia, o czym orzeczono na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.