Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 402/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Piotr Fronc Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2024 r. sprawy ze skargi B. R. i B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 15 stycznia 2024 r. nr SKO.ZP/415/247/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 marca 2022r., znak: RG.6730.155.2021.DG Burmistrz Ż. ustalił na wniosek M. K. z dnia 14 września 2021 r. warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w Ż..

Od decyzji tej odwołanie złożyli właściciele działki sąsiedniej (nr [...]) - B. R. i B. R. zarzucając, iż na działce [...] ani na żadnej z działek do niej przyległych nie ma istniejącego uzbrojenia terenu, wystarczającego do budowy budynku mieszkalnego. Załączone zaś w postępowaniu pisma operatorów mediów stanowiących uzbrojenie terenu nie dają odpowiedzi na pytanie, czy takowe jest projektowane. O ile zapewnienie Gminnego Przedsiębiorstwa Kanalizacyjnego w N. , oraz wstępne zapewnienie Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w D. , w myśl wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 października 2019 r. (II SA/Po 402/19) można traktować za wystarczające, to informacja operatora sieci elektroenergetycznej [...] (z błędnie wpisaną miejscowością Ż. ) taką umową już nie jest. Podobnie jest w przypadku oświadczenia operatora sieci gazowej [...], które dodatkowo w świetle wstrzymania przez tą firmę zawiązywania nowych umów z odbiorcami gazu, nie jest aktualne. Dodatkowo w wydanej decyzji nie ma żadnej informacji, że na kilku działkach, graniczących z działką [...] jest planowana budowa obwodnicy Ż..

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kotegium Odwoławcze w Tarnowie decyzją z dnia 16 maja 2022r. (SKO.2P/415/169/2022) uchyliło w całości w/w decyzję i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpoznania.

Sprzeciw od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli B. R. i B. R. powtarzając, iż zaskarżona decyzja wydana została " z naruszeniem art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – dalej u.p.z.p.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 stycznia 2023 r. (II SA/Kr 757/230) sprzeciw B. R. i B. R. oddalił.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz Ż. decyzją z dnia 19 września 2023r., znak: RG.6730.155.2021 .DG ustalił na wniosek M. K. warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce numer [...] w miejscowości Ż..

Odwołanie złożyli B. R. i B. R. zarzucając naruszenie:

- art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa, poprzez brak zebrania materiału dowodowego, na okoliczność istnienia przestanek do wydania decyzji administracyjnej, w szczególności w sytuacji, w której stan techniczny infrastruktury elektrycznej obecnie uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie wszystkich podłączonych domów oraz budynków gospodarczych w sąsiedztwie, a po dołączeniu kolejnego domu sytuacja wyłącznie ulegnie pogorszeniu;

- art. 7, 77 § 1, 107 § 3 kpa, poprzez brak zebrania materiału dowodowego, na okoliczność istnienia przesłanek do wydania decyzji administracyjnej i wydania decyzji na podstawie informacji spółki T. S.A. z 10 sierpnia 2021 roku, która utraciła ważność 10 sierpnia 2022 roku, to jest ponad rok przed wydaniem decyzji, tym samym oparcie swojej decyzji na dokumencie, który zgodnie z deklaracją wystawiającego jest nieaktualny, nie może stanowić przesłanki ustalenia warunków zabudowy, a co więcej przedmiotowy dokument został wystawiony dla obiektu położonego w Ż. , a nie Ż.;

- art. 61 § 1 ust. 3 u.p.z.p., poprzez uznanie, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego w sytuacji, w której obecnie występują utrudnienia w dostawie i odbiorze energii elektrycznej (zbyt mała przepustowość sieci) dla dotychczasowych użytkowników, a przyłączenie nowej inwestycji z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością uniemożliwi korzystanie z sieci także przez dotychczasowych mieszkańców;

- art. 61 § 1 ust 3 w zw. ust. 5 u.p.z.p., poprzez uznanie, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego w sytuacji, w której jedyne miejsca ewentualnych przyłączy planowanej inwestycji (o parametrach umożliwiających przyłączenie domu jednorodzinnego) zarówno w przypadku sieci elektroenergetycznej jak i gazowej, znajdują się wyłącznie na działkach naszej własności, a ani Operatorzy, ani Inwestorzy nie wnosili o wyrażenie zgody na naruszenie naszej własności i takiej zgody nigdy nie otrzymali, co więcej w przypadku operatora sieci gazowej ([...]) operator ten oświadczył, iż w najbliższych latach wstrzymuje wykonywanie nowych przyłączy gazowych'.

Postanowieniem z dnia 13 października 2023r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wezwało M. K. do przesłania aktualnych dokumentów zawierających zapewnienie

1) T. SA. o możliwości przyłączania planowanej inwestycji tj. budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce [...] w miejscowości Ż. do sieci elektroenergetycznej i możliwości zapewnienia dostaw energii elektrycznej zgodnie z zapotrzebowaniem,

2) P. sp. z o.o. o możliwości podłączenia planowanej inwestycji do sieci gazowej oraz możliwości zapewnienia dostaw gazu zgodnie z zapotrzebowaniem.

W dniu 14 listopada 2023r. na wniosek M. K. przedłużono termin załatwienia sprawy do 15 stycznia 2024r.

W dniu 3 stycznia 2024r. do Kolegium przesłane zostały przez M. K. aktualne warunki przyłączenia wnioskowanego na działce nr [...] w miejscowości Ż. budynku mieszkalnego jednorodzinnego do sieci gazowej (przebiegającej w działce nr [...]) oraz do sieci elektroenergetycznej T. SA (wskazane miejsce przyłączenia - słup nr [...]).

Decyzją z dnia 15 stycznia 2024 r. nr SKO.ZP/415/247/2023 na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 61 ust. 1 pkt 1 - 6 u.p.z.p. w zw. z art. 4 ustawy z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz.1986), § 3 - 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588), utrzymało w mocy decyzję I instancji.

W uzasadnieniu organ podał, iż organ pierwszej instancji załączył do akt sprawy sporządzoną przez uprawnionego urbanistę architekta mgr inż. W. G. analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania (jak również projekt decyzji o warunkach zabudowy). Autor przeprowadził w niej analizę cech zabudowy znajdującej się w obszarze analizowanym, tj. jej gabarytów i form architektonicznych. W tym celu w analizie zamieścił tabelę z wykazem trzech nieruchomości znajdujących się w obszarze analizowanym, w której wyszczególnił rodzaj zabudowy, wskaźniki wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek, szerokość elewacji frontowych, wskazał wysokości poszczególnych budynków do okapu oraz do kalenicy, podał kąt nachylenia dachów oraz powierzchnię biologicznie czynną.

Do wyznaczenia obszaru analizowanego przyjęto prawidłową wielkość 51 metrów (tj. trzykrotną szerokość frontu objętej wnioskiem działki - od strony drogi wewnętrznej - dz. nr [...], wynoszącą ok. 17 metrów). W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy dostęp terenu inwestycji (dz. nr [...]) do drogi publicznej (ul. [...]) ma nastąpić poprzez gminną drogę wewnętrzną (działkę ewid. nr [...]). Front działki objętej wnioskiem nie przylega do drogi publicznej, a usytuowany jest od drogi wewnętrznej, z której będzie odbywał się wjazd i wejście na objętą wnioskiem działkę nr [...].

Na podstawie wykonanej analizy ustalono, iż w terenie analizowanym zlokalizowane są dwa budynki mieszkalne jednorodzinne uzupełnione zabudową gospodarczo - garażową, w stosunku do których objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy budynek mieszkalny jednorodzinny musi zostać uznany za kontynuację w zakresie zastanego rodzaju zabudowy.

Analiza urbanistyczno-architektoniczna stanowi podstawę ustaleń dokonywanych przez organ w decyzji ustającej warunkach zabudowy, a wyniki analizy stanowią część merytoryczną tej decyzji. Autor analizy ma zatem obowiązek wyjaśnić - w sposób zrozumiały i nadający się do weryfikacji przez organy administracji rozstrzygające sprawę oraz sąd administracyjny - dlaczego przyjął określony wskaźnik na zasadzie wyjątku od zasady oraz dlaczego w takiej, a nie innej wielkości.

Odnośnie parametrów zabudowy wskazać należy, że w zakresie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy § 5 rozporządzenia stanowi:

1. Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego.

2. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust.

Ze sporządzonej w sprawie analizy wynika, że średni wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek w obszarze analizowanym wynosi 38,70%. W zaskarżonej decyzji wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki określono do 38,7 %, a wiec w oparciu o średnią z obszaru analizowanego. Wskazania przy tym wymaga, że jak to już wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącym decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, zagrożeniem dla osób trzecich może być projektowanie w sąsiedztwie zabudowy zbyt intensywnej, zbyt szerokiej, zbyt wysokiej, a nie zbyt mato intensywnej, za wąskiej, za niskiej (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 29 listopada 2018 r. sygn. akt II OSK 50/17, z 21 listopada 2018 r. sygn. akt II OSK 2806/16, z 7 września 2018 r. sygn. akt II OSK 1419/18, z 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 1380/16, z 10 lutego 2015 r. sygn. akt II OSK691/14, z21 lipca 2015 r. sygn. akt II OSK3038/13, z28 września 2012 r. sygn. akt II OSK 1134/11, dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z § 6 rozporządzenia wynika:

1. Szerokość elewacji frontowej, znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%. 2. Dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1.

W analizie wskazano, iż średnia szerokość elewacji frontowych budynków w obszarze analizowanym wynosi 10,17 m. W takiej też wielości tj. na podstawie średniej z obszaru analizowanego (z przewidzianą ustawowo tolerancją do 20%), ustalono w decyzji dopuszczalną szerokości elewacji frontowej.

Odnośnie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki - zgodnie z § 7 rozporządzenia wyznacza się je dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich (ust. 1). Wysokość, o której mowa w ust. 1, mierzy się od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku (ust. 2). Jeżeli wysokość, o której mowa w ust. 1, na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizowanym (ust. 3). Dopuszcza się wyznaczenie innej wysokości, o której mowa w ust. 1, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 (ust. 4).

W zaskarżonej decyzji wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, gzymsu, lub attyki ustalono do 4,03 m, a więc również w nawiązaniu do średniej wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej z obszaru analizowanego. Wyliczona bowiem przez autora analizy z obszaru analizowanego średnia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, wynosi 4,03 m. Biorąc zatem pod uwagę, że na sąsiednich działkach w stosunku do objętej wnioskiem działki nr [...] (tj. po wschodniej stronie drogi nr [...]) brak jest zabudowy, a wyliczona przez autora analizy średnia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej istniejącej po drugiej stronie tejże drogi zabudowy wynosi 4,03 m, ustalenie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej do kalenicy na poziomie do 4,03 m, uznać należy za odpowiadające treścią § 7 ust. 4 rozporządzenia.

Odnośnie ustalenia geometrii dachu § 8 rozporządzenia stanowi, iż geometrię dachu tj. - kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy, układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki, ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym.

Z przeprowadzonej w sprawie analizy wynika, iż geometria dachów na terenie objętym analizą to: kąt nachylenia połaci od 40° do 45°, wysokość głównej kalenicy od 8,2 do 8,8 m (średnio 8,5 m), układ połaci dachowych - dachy na dwu budynkach dwuspadowe, a na jednym wielospadowy. Przebieg dwu kalenic głównych zasadniczo równoległy do drogi wewnętrznej nr [...] (a zasadniczo prostopadły do ul. [...] - dz. nr [...]). W konsekwencji w zaskarżonej decyzji dla planowanej inwestycji ustalono: dach dwu lub wielospadowy, o kącie nachylenia głównych połaci dachowych od 40° do 45°, wysokości głównej kalenicy do 8,5 m i przebiegu tej kalenicy równolegle do drogi wewnętrznej - dz. nr [...].

Odnośnie linii zabudowy przepis § 4 rozporządzenia stanowi:

1. Obowiązującą linię nowej zabudowy na terenie objętym wnioskiem wyznacza się jako przedłużenie linii istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich.

2. W przypadku niezgodności linii istniejącej zabudowy na działce sąsiedniej z przepisami odrębnymi, obowiązującą linię nowej zabudowy należy ustalić zgodnie z tymi przepisami.

3. Jeżeli linia istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas obowiązującą linię nowej zabudowy ustala się jako kontynuację linii zabudowy tego budynku, który znajduje się w większej odległości od pasa drogowego.

4. Dopuszcza się inne wyznaczenie obowiązującej linii nowej zabudowy, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy.

W analizie wyjaśnione zostało, iż ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy na 10,0 m od granicy działki nr [...] z drogą wewnętrzną (działką nr [...]), będzie stanowić punkt wyjściowy do ustalania kolejnej zabudowy przy tejże drodze wewnętrznej (dz. nr [...]). Ponieważ po tej stronie nie ma jeszcze wytworzonej linii zabudowy, takie więc wyznaczenie linii zabudowy w przyszłości pozwoli na nowe kształtowania ładu przestrzennego, a większa odległość niż minimalne 6,0 m, pozwoli na wykonanie szerszej drogi dojazdowej, która przy dalszej urbanizacji tej części Ż. może stać się drogą gminną. W konsekwencji powyższego w zaskarżonej decyzji linię zabudowy ustalono jako linię nieprzekraczalną, wynoszącą 10 m od granicy działki nr [...] z drogą wewnętrzna (tj. działką nr [...]), jak w załączniku graficznym decyzji.

Co do pozostałych warunków określonych w przywołanym wyżej przepisie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwierdzić należy, że istniejące już i projektowane uzbrojenie terenu wydaje się być wystarczające dla wnioskowanego zamierzenia budowlanego. Wbrew twierdzeniom odwołania z wydanych przez P. sp. z o.o. (dnia 17 listopada 2023r.) aktualnych warunków przyłączenia do sieci gazowej projektowanego na działce numer [...] budynku mieszkalnego jednorodzinnego jednoznacznie wynika, że do planowanego na tej działce budynku istniej możliwość wykonania przyłączenia do sieci gazowej. Podobnie z aktualnych, ustalonych dnia 9 listopada 2023r. przez T. SA warunków wynika, że T. SA zapewnia przyłączenie do sieci elektroenergetycznej (wskazane miejsce przyłączenia - słup nr [...]) oraz zapewnia dostawę energii elektrycznej o mocy przyłączeniowej do 15,0 kW. To samo należy odnieść do załączonych w poczet materiału dowodowego sprawy zapewnień przyłączenia do sieci kanalizacyjnej i wodociągowej.

Wg organu celem art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, a jedynie zagwarantowania, że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z planowanego obiektu. Z przepisu art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wynika bowiem wymóg przedłożenia konkretnej umowy na dostawę energii czy wody z gestorem sieci, a jedynie jego zapewnienie o technicznej możliwości dostępu do takiej sieci (por wyrok NSA z 15 grudnia 2021 r., sygn. akt: II OSK 603/21). Również okoliczność, że na określonym terenie planowana jest w przyszłości inwestycja (nawet inwestycja celu publicznego taka jak obwodnica miasta Ż.), nie może stanowić przesłanki negatywnej ustalenia warunków zabudowy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 września 2016 r., sygn. akt II OSK 3092/14). Teren działki nr [...] jako położony na terenie miasta Ż., nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych. Teren ten nie znajduje się w obszarze: w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art, 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r póz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy (lit. a), strefie kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu (lit. b), strefie bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.

W zaskarżonej decyzji Burmistrz prawidłowo zawarł warunki ochrony środowiska, dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, a także wymagania dotyczące interesów osób trzecich. W aktach sprawy zalega projekt decyzji sporządzony przez uprawnionego urbanistę mgr inż. arch. W. G., zgodnie z art. 60 ust. 4 ustawy. Jak stanowi art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Zatem w przypadku, gdy zamierzenie inwestycyjne pozostaje w zgodzie z przepisami odrębnymi, brak jest podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy. Przepisami odrębnymi, do których odwołuje się w/w przepis są przede wszystkim przepisy, umiejscowione w innych (odrębnych) aktach prawnych niż sama ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W niniejszej sprawie nie ujawniono, aby planowane przedsięwzięcie było sprzeczne z przepisami prawa.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyli skargę B. i B. R., zarzucając:

I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to:

1. art. 61 § 1 ust. 3 u.p.z.p. poprzez uznanie, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego w sytuacji, w której obecnie występują utrudnienia w dostawie i odbiorze energii elektrycznej (zbyt mała przepustowość sieci) dla dotychczasowych użytkowników, a przyłączenie nowej inwestycji z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością uniemożliwi korzystanie z sieci także przez dotychczasowych mieszkańców,

2. art. 61 § 1 ust 3 w zw. ust. 5 u.p.z.p., poprzez uznanie, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego w sytuacji, w której jedyne miejsca ewentualnych przyłączy planowanej inwestycji (o parametrach umożliwiających przyłączenie domu jednorodzinnego) zarówno w przypadku sieci elektroenergetycznej jak i gazowej, znajdują się wyłącznie na działkach Skarżących, a ani Operatorzy, ani Inwestorzy nie wnosili o wyrażenie zgody na naruszenie własności Skarżących i takiej zgody nigdy nie otrzymali, co więcej w przypadku operatora sieci gazowej ([...]) operator ten oświadczył, iż w najbliższych latach wstrzymuje wykonywanie nowych przyłączy gazowych,

- art. 61 § 1 ust. 3 u.p.z.p. (błędna wykładnia), zgodnie z którym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku spełnienia warunku, iż istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5. Jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, podczas gdy organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji ustalił, iż "istniejące już i projektowane uzbrojenie terenu wydaje się być wystarczające dla wnioskowanego zamierzenia budowlanego", co nie stanowi spełnienia warunku, zgodnie z którym uzbrojenie terenu (istniejące bądź projektowane) jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego i powinno skutkować wydaniem decyzji negatywnej,

- art. 1 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego pominięcie i podjęcie decyzji bez poszanowania potrzeby zrównoważonego rozwoju, bezpieczeństwa obywateli (energetycznego) i uwzględnienia już ukształtowanego prawa właścicieli nieruchomości na terenie objętym wnioskiem.

II. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść decyzji, a to:

1. art. 7, 77 § 1, 107 par. 3 k.p.a. poprzez brak zebrania materiału dowodowego, na okoliczność istnienia przesłanek do wydania decyzji administracyjnej, w szczególności w sytuacji, w której stan techniczny infrastruktury elektrycznej obecnie uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie wszystkich podłączonych domów oraz budynków gospodarczych w sąsiedztwie, a po dołączeniu kolejnego domu sytuacja wyłącznie ulegnie pogorszeniu.

2. art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania bez uwzględnienia słusznego interesu Skarżącego i z naruszeniem zasady zaufania do organów państwa;

3. art. 7, 77, 80 k.p.a. poprzez nie zebranie pełnego materiału dowodowego i jego błędną ocenę,

4. art 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w następstwie przeprowadzenia pobieżnego, cechującego się dowolnością, nieposzanowaniem interesu strony postępowania w żaden sposób nie przyczyniającego się do realizacji zasady prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie do organu administracji publicznej,

5. art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez Organ wszelkich niezbędnych działań celem dokładnego, wyjaśnienia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, co skutkowało ustaleniem

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Analiza akt postępowania administracyjnego prowadzi do konkluzji, że kontrolowane postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, a zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wbrew zarzutom skargi, w sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które obligują organ do wydania decyzji o warunkach zabudowy, która co należy zaznaczyć jest decyzją związaną. W szczególności w sprawie została sporządzona prawidłowa analiza urbanistyczna, w oparciu o którą wyznaczono parametry zabudowy dla planowanego budynku jednorodzinnego. Wartość ustalonych parametrów jest prawidłowa i uzasadniona przekonującymi argumentami, wskazanymi zarówno w analizie, jak i w uzasadnieniach decyzji i załącznikach do decyzji organu I instancji. Obszerna treść argumentacji urbanisty i organów została przytoczona w części historycznej uzasadnienia, stąd nie ma konieczności jej ponawiania. Zaznaczyć natomiast należy, że przytoczone poglądy organów Sąd rozpoznający sprawę w całości aprobuje. Należy też wskazać, że jak wynika z treści odwołania i skargi, skarżący upatrują wadliwości zaskarżonej decyzji nie tyle w samych parametrach planowanej zabudowy, co w braku - ich zdaniem - możliwości zapewnienia dla planowanego budynku stosownego uzbrojenia w media, w szczególności w gaz i energię elektryczną.

Z zarzutami skarżących nie można się jednak zgodzić. Tę część rozważań należy zacząć od tego, że planowane zamierzenie, którego dotyczy decyzja, to budynek mieszkalny jednorodzinny o nieznacznych parametrach zabudowy, a co się z tym wiąże, z zapotrzebowaniem na gaz i energię elektryczną w wartościach odpowiednich i przeciętnych dla tego rodzaju obiektu. Następnie należy podkreślić, że organ II instancji który jest organem merytorycznym, zobowiązał inwestorkę do przedłożenia zaktualizowanych warunków przyłączenia do sieci gazowej i elektrycznej. Warunki takie, z których wynika zapewnienie od T. S.A. dostaw energii elektrycznej zgodnie z zapotrzebowaniem oraz od P. sp. z o.o., o możliwości podłączenia planowanej inwestycji do sieci gazowej oraz możliwości zapewnienia dostaw gazu zgodnie z zapotrzebowaniem dla planowanego budynku zostały do akt przedłożone. Zaktualizowane warunki przyłączenia wydane zostały w listopadzie 2023 roku i nadal zachowują aktualność (akta organu II instancji). W tej sytuacji należy wyrazić pogląd, że również warunek o jakim mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym został spełniony.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżących, że w ich ocenie sieć elektryczna jest przeciążona i przy aktualnym na nią zapotrzebowaniu dochodzi do przerw w jej dostawie należy wyrazić pogląd, że to podmioty zajmujące się dystrybucją, czy to gazu, czy energii elektrycznej są profesjonalnymi podmiotami, które są uprawnione do wyrażenia miarodajnego stanowiska, czy określony obiekt może być podłączony do ich sieci i czy gwarantują mu zapewnienie dostaw energii, czy gazu. Subiektywne poglądy skarżących o braku takich możliwości nie mogą stanowić przesłanki do wydania z tego powodu odmownej decyzji o warunkach zabudowy, która jak już wskazano jest decyzją związaną, a organ ma obowiązek ją wydać jeśli tylko formalne przesłanki do jej wydania są spełnione.

Co się natomiast tyczy zarzutu, że przyłączenia do sieci muszą być dokonane na nieruchomości skarżących, do której ani inwestorka, ani operatorzy sieci nie mają tytułu prawnego, to w tym zakresie należy wyrazić pogląd, że zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Decyzja ta stanowi bowiem pierwszy etap w procesie realizacji zamierzanej inwestycji, nie stanowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych, a stanowi jedynie promesę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z tych przyczyn na etapie jej wydawania, inwestor nie musi legitymować się uprawnieniem do realizacji robót budowlanych na terenie, na którym dopiero planuje inwestycję. Dlatego również ten zarzut skarżących nie zasługiwał na uwzględnienie. Kończąc należy też wskazać, że również okoliczność, że na określonym terenie planowana jest w przyszłości inwestycja (nawet inwestycja celu publicznego taka jak obwodnica miasta Ż.), nie może stanowić przesłanki negatywnej ustalenia warunków zabudowy. I takiej negatywnej przesłanki nie może także stanowić okoliczność, że [...] w latach 2022 i 2023 (być może, bo nie wynika to z akt sprawy) nie realizowała nowych przyłączy do budynków jednorodzinnych na terenie przedmiotowej gminy.

Mając zatem na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.