Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1807/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1, art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 50/16 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego postanawia: oddalić zażalenie. 2


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 50/16, oddalił wnioski R. S. o wyłączenie Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: G. J. i S. K. od orzekania w sprawie z jego skargi na sprecyzowaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie.

W jego uzasadnieniu podał, że R. S. na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. złożył pisemne wnioski o wyłączenie ww. Sędziów. Jako podstawę wyłączenia Sędziego G. J. skarżący wskazał "stosowanie omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego na szkodę i krzywdę jego osoby, a także na szkodę państwa, które powinno funkcjonować zgodnie z zasadami i prawem Demokratycznego Państwa Prawa w sprawach sygn. akt: II SA/Sz 2337/02 i SA/Sz 1777/02". Skarżący wskazał na wątpliwości co do bezstronności Sędziego i zachowanie wyrażające się negatywnym stosunkiem do jego osoby w sprawie II SA/Sz 2377/02 oraz w czasie jawnego posiedzenia Sądu w sprawie SA/Sz 1777/02. Z kolei wskazując podstawę wyłączenia Sędziego S. K. skarżący podał, że w sprawach SA/Sz 2337/02 i II SA/Sz 501/08 Sędzia konstruował protokoły posiedzeń Sądu w taki sposób, aby nie oddawały prawdziwego kontekstu sytuacyjnego zaistniałego na sali sądowej, a fakty, które miały tam miejsce przedstawione zostały w treści tych protokołów fałszywie. Natomiast w sprawie SA/Sz 2847/02 Sędzia przyznał wynagrodzenie reprezentującemu skarżącego pełnomocnikowi, mimo tego, że adwokat nie poinformował go o terminie rozprawy.

Wymienieni Sędziowie w dniach 9 i 13 września 2016 r. złożyli oświadczenia, w których wskazali, że nie zachodzą jakiekolwiek przesłanki ustawowe uzasadniające wyłączenie ich od orzekania w sprawie

Rozpoznając ten wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie powołał się na art. 18 § 1, art. 19 oraz art. 22 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., i podał że w złożonych przez Sędziów oświadczeniach wyjaśnili oni, że nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie, jak również nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 § 1 P.p.s.a., a tym samym nie występuje żadna z przesłanek z art. 18 § 1 i art. 19 P.p.s.a. W ocenie Sądu meriti okoliczności takich nie wskazał również wnioskodawca, a subiektywne przeświadczenie o braku obiektywizmu Sędziów w przytoczonych sprawach nie czynią żądania skarżącego zasadnym. W związku z powyższym, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., oddalił wniosek.

Na postanowienie to R. S. złożył zażalenie domagając się jego uchylenia i orzeczenia o wyłączeniu wymienionych wyżej Sędziów, zarzucając, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji w sposób nierzetelny przeanalizował jego wnioski.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Instytucja wyłączenia sędziego regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I P.p.s.a. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Wskazać należy, że aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła skutkować jego wyłączeniem musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę, którą to argumentację należy odnieść do stanu konkretnej sprawy. Mając na uwadze wywody skarżącego, stwierdzić należy, że nie wskazał on obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia Sędziów, uzasadniających taką wątpliwość. Przedstawione we wnioskach okoliczności mają subiektywny charakter i nie stanowią przesłanki uzasadniającej wyłączenie na podstawie art. 19 P.p.s.a. Twierdzenia skarżącego nie zostały poparte żadnymi dowodami – poza jego subiektywnym przeświadczeniem - mogącymi uprawdopodobnić formułowane zarzuty, a tym samym uzasadniać wątpliwości co do bezstronności sędziów.

Odnośnie podstawy wyłączenia z art. 19 P.p.s.a., należy stwierdzić, że w orzecznictwie wypracowano stanowisko, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama wątpliwość strony w tym zakresie, bądź wyłącznie utrata zaufania co do bezstronności sędziego, czy przekonanie o jego stronniczości. Uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia również prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania, czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie. Przytaczając utrwalone stanowisko, zaprezentowane m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2012 r. (sygn. akt II OZ 559/12, publ. CBOSA), podkreślić należy, że rolą art. 19 P.p.s.a. jest zapewnienie obiektywizmu sądu, ale nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów tylko dlatego, że ich orzeczenia nie odpowiadają subiektywnemu pojmowaniu przez stronę ochrony jej własnych interesów. Inaczej rzecz ujmując składy sędziowskie nie mogą być "dobierane" według subiektywnego odczucia strony, przekonanej o nietrafności orzeczenia wydanego przez sędziego lub z jego udziałem, o prowadzeniu przez niego postępowania stronniczo, których to twierdzeń strona nie popiera okolicznościami obiektywnymi.

Przeto odnośnie złożonych przez objętych żądaniem Sędziów oświadczeń, to stwierdzić należy, że żadne z nich nie zawiera twierdzeń, iż faktycznie występują w sprawie okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności, jak i inne podstawy wyłączenia. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). To stanowisko należy podzielić. Takich okoliczności podważających obiektywizm w sprawie niniejszej nie wskazano.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia. W stosunku do żadnego z sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie, których dotyczy wniosek, nie zachodzą bowiem okoliczności, o jakich mowa w art. 18 P.p.s.a. Należy również podnieść, że twierdzenia powołane przez stronę skarżącą we wnioskach nie wskazują w żaden sposób na prawdopodobieństwo wystąpienia takich okoliczności. Ponadto strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia okoliczności uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 19 P.p.s.a.

Co mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

-----------------------

3