Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 983/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej

SENTENCJA

Dnia 25 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 grudnia 2007 roku w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: - przywrócić skarżącej D. D. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 grudnia 2007 roku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2007r., wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę D. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.

W dniu 6 grudnia 2007r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyroku, zaś w dniu 10 stycznia 2008r. – wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony D. D. w dniu 14 stycznia 2008r.

Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2007r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.

Odpis tego postanowienia wraz z pismem z dnia 13 marca 2008r. zawierającym informację o stanie sprawy, Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. otrzymała w dniu 20 marca 2008r.

W dniu 10 kwietnia 2008r. D. D., reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – adwokat A. K., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Łodzi z dnia 4 grudnia 2007r. Do wniosku tego załączono pełnomocnictwo opatrzone datami 3 – 4 kwietnia 2008r. oraz skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik skarżącej podniosła, iż pismo zawierające pełnomocnictwo z dnia 3 kwietnia 2008r., udzielone jej przez skarżącą, otrzymała w dniu 4 kwietnia 2008r. Natomiast pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej opatrzone datą 26 marca 2008r., w którym została poinformowana o tym, iż wyznaczono ją do zastępstwa skarżącej z urzędu w niniejszej sprawie, doręczono jej w dniu 7 kwietnia 2008r. Skarżąca niezwłocznie złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej, zaś przebieg postępowania w tym przedmiocie jest od niej niezależny. W związku z tym, nie ponosi ona winy w niezachowaniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny.

Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).

Z uwagi na to, że odpis wydanego w niniejszej sprawie wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 14 stycznia 2008r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 13 lutego 2008r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wyznaczyła natomiast adwokat A. K. do zastępstwa skarżącej z urzędu dopiero w dniu 26 marca 2008r., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyznaczonemu zaś w sprawie adwokatowi skarżąca udzieliła pełnomocnictwa w dniach 3 – 4 kwietnia 2008r.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu, skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik podjął niezwłocznie konieczne czynności procesowe związane z wniesieniem skargi kasacyjnej i wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który uznać należy za złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Podkreślić bowiem w tym miejscu trzeba, iż stosownie do treści art. 244 § 1 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego nie jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, lecz stanowi jedynie uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wyznaczony w niniejszej sprawie adwokat uzyskał zatem możliwość działania dopiero z momentem udzielenia mu przez skarżącą pełnomocnictwa. Dodać przy tym trzeba, iż co do zasady sporządzenie skargi kasacyjnej jest objęte, tzw. przymusem adwokacko – radcowskim, o czym stanowi art. 175 § 1 p.p.s.a. Nie spełnienie zaś tego wymogu obwarowane jest sankcją w postaci odrzucenia tego środka odwoławczego, co wynika z treści art. 178 p.p.s.a. Z akt sprawy natomiast wynika, że skarżąca nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z tej też przyczyny nie mogła samodzielnie sporządzić skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 grudnia 2007r., a tym samym jej wnieść z zachowaniem określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. terminu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak wyżej.

A.D.