Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1512/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 i 2 kpa
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego L. K. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1512/07

UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r. znak: [...] działając w oparciu o art. 58 i 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. nr 98 z 2000 r. poz. 1071 z późn. zm. zwany dalej K.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku L. K. z dnia 6 marca 2007r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. znak: [...] wstrzymujące wykonanie decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2006r. znak: [...] zmieniającej pozwolenie na budowę budynku usługowo-mieszkalnego (w parterze budynku piekarnia i sklep) wraz z przyłączami: kanalizacyjnym, energetycznym, gazowym i wodociągowym, a także zmianą wjazdu na działkę z drogi powiatowej - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez L. K. zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. znak: [...].

Z treści przepisu art. 58 § 1 i 2 K.p.a. wynika, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin, jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki:

a). zainteresowany wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,

b). zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy,

c). wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu,

d). jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której był ustanowiony termin przywracalny.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż przesłanką umożliwiającą organowi przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy. Zgodne ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 maja 1998r. sygn. akt: ISA/Ka 1718/96 (LEX nr 33415) "jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A contrario zatem, przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku".

W ocenie organu odwoławczego L. K. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. znak: [...], zostało doręczone L. K. w dniu 14 lutego 2007r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. wraz z zażaleniem L. K. nadał w Urzędzie Pocztowym w L. w dniu 6 marca 2007r. W powyższym wniosku L. K. wskazał, iż w dniu 14 lutego 2007r. doręczono mu w/w postanowienie, jednakże ze względu na chorobę (zapalenie płuc), w czasie której musiał leżeć, trwającą od dnia 18 lutego 2007r. do dnia 2 marca 2007r., nie miał możliwości złożenia zażalenia na przedmiotowe postanowienie w ustawowym terminie. Na potwierdzenie tej okoliczności skarżący dołączył zaświadczenie lekarskie stwierdzające jego chorobę w w/w czasie.

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, iż skarżący otrzymał przedmiotowe postanowienie w dniu 14 lutego 2007r., więc miał świadomość kiedy upływa termin do wniesienia zażalenia. Natomiast zachorował w dniu 18 lutego 2007r., a więc do tego czasu przy zachowaniu należytej staranności mógł wnieść zażalenie na postanowienie Wojewody [...], z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia podkreślił, iż z przesłanej prośby z dnia 5 marca 2007r. nie wynika, że uchybienie terminu przez L. K. nastąpiło wskutek przeszkody, której nie mógł on usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, dlatego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r., znak: [...].

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007r. wniósł L. K. W swojej skardze podniósł, że zażalenie złożył w Urzędzie Pocztowym w dniu 6 marca 2007r., tj. przed upływem siedmiu dni od dnia ustania przeszkody do złożenia wniosku. Przytoczył także treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2006r. sygn. akt: IV SA/Wa 1306/05, LEX nr 196479, cyt: "zwlekanie z dokonaniem czynności do ostatniego dnia terminu nie może być oceniane jako działanie zawinione przez stronę. Jeżeli więc zdarzenie uniemożliwiające jej dokonanie nastąpiło dopiero w ostatnim dniu - niedokonanie czynności jest niezawinione".

L. K. zaznaczył, iż nie mógł on przewidzieć z odpowiednim wyprzedzeniem, ze zachoruje w konkretnej dacie i w tym czasie będzie miał do wykonania określone zadania.

Skarżący podkreślił, iż podczas choroby występowała u niego gorączka, przyjmował zastrzyki i lekarstwa, które uniemożliwiały mu myślenie o biegnących terminach.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest słuszna i zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej p.ps.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i badają zgodność z prawem wydanych przez nie rozstrzygnięć.

Nie można podzielić stanowiska Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że w przypadku w którym choroba skarżącego nie trwała przez cały czas od dnia doręczenia postanowienia brak było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący w swoim wniosku o przywrócenie terminu z dnia 5 marca 2007r. wyjaśnił, że ze względu na chorobę (zapalenie płuc) w dniach od 18 lutego do 2 marca 2007r. nie miał możliwości złożenia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. Jednocześnie wykazał się zaświadczeniem lekarskim, że w dniu 18 lutego 2007r. rozchorował się i leczenie wymagało leżenia przez cały czas choroby trwającej do dnia 2 marca 2007r.

Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, stosownie do art. 58 § 1 K.p.a. jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne i uniemożliwiające jej dopełnienie czynności procesowej w terminie. Wymóg ten spełnia wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, bowiem jego nagła choroba jest typowym przykładem braku winy o której mowa w art. 58 K.p.a. Jest to zdarzenie losowe, niezależne od zainteresowanego na które nie miał on wpływu. Zalecenie lekarskie, by w trakcie choroby skarżący leżał wyklucza możliwość dokonania czynności procesowej przez stronę tj. sporządzenia zażalenia.

Nie można więc zgodzić się z taką interpretacją organu, która dla spełnienia przesłanek z art. 58 § 1 K.p.a. i uznania dopuszczalności przywrócenia terminu wprowadza jako warunek nie tylko wymóg uprawdopodobnienia braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu, ale również wymaga od strony by przewidziała swą chorobę z odpowiednim wyprzedzeniem.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym zwlekanie z dokonaniem czynności nawet do ostatniego dnia terminu nie może być oceniane jako działanie zawinione przez stronę. Jeżeli więc zdarzenie uniemożliwiające jej dokonanie nastąpiło nawet w ostatnim dniu - niedokonanie czynności jest niezawinione (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 1999r. III SA 7185/98, LEX nr 40455, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2004r., V SA/Wa 1733/04).

Tym samym na uwagę zasługuje sugestia L. K. wskazana w treści skargi, iż organ wymaga od strony by przewidziała swą chorobę z odpowiednim wyprzedzeniem, ze wskazaniem na konkretną datę i na zadania, których strona nie wykona.

Tak więc skoro przedstawione zaświadczenie lekarskie obejmuje również czas przewidziany na złożenie zażalenia to oczywistym jest, że nie można odwołującemu się odmówić uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Zatem jeżeli skarżącemu nie można zarzucić winy w nie zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia, a prośba o przywrócenie terminu wraz z zażaleniem zostały wniesione przy zachowaniu ustawowego terminu określonego w art. 58 § 2 K.p.a., to odmowa przywrócenia terminu narusza przepis art. 58 § 1 K.p.a

Zważywszy, że organ naruszył przepisy postępowania co miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i w związku z uwzględnieniem skargi na podstawie art. 152 w/w ustawy orzekł jak w pkt II wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 powołanej ustawy.