Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 238/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 190
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia niniejszego się wyroku; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącego Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

|Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił własną decyzję z dnia |

|[...] lutego 2013r. w części pkt 2 dot. zobowiązania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty kwoty 515.099 zł w |

|terminie 14 dni i orzekł o zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty kwoty 487.191,60 zł w terminie 14 |

|dni, od dnia kiedy niniejsza decyzja podlegać będzie wykonaniu i w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. |

|W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny: |

|Nieruchomość położona w obrębie [...], gmina [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. 1,3216 ha decyzją Wojewody [...] z dnia [...] |

|października 2005r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] została |

|przeznaczona pod budowę drogi krajowej nr [...]. |

|Decyzją z dnia [...] lutego 2007r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności ww nieruchomości |

|będącej własnością T. N., przeznaczonej na realizację celu publicznego jakim jest inwestycja polegająca na budowie drogi krajowej nr |

|[...], ustalił na rzecz T. N. odszkodowanie za wywłaszczone prawo własności nieruchomości w wysokości 308.329 zł oraz zobowiązał |

|Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty tak ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja |

|będzie podlegać wykonaniu. |

|Decyzją z dnia [...] lipca 2007r. nr [...] Minister Budownictwa utrzymał powyższą decyzję w mocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w |

|Warszawie wyrokiem z dnia 8 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Wa 1595/07 oddalił skargę wniesioną przez T. N. |

|Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 czerwca 2009r. sygn. akt I OSK 800/08 oddalił skargę kasacyjną. |

|Pismem z dnia 7 stycznia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia 11 lutego 2010 r., T. N. wniósł, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, o |

|wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. podnosząc, że operat szacunkowy, na podstawie którego ustalono |

|odszkodowanie, nie uwzględniał zmienionego przeznaczenia działki nr [...] w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania |

|przestrzennego gminy. Uprzednio działka ta przeznaczona była pod uprawy rolne, natomiast w wyniku podjętej uchwały, jej przeznaczenie |

|określono jako obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością wprowadzenia nieuciążliwych usług. |

|Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] Minister Infrastruktury wznowił przedmiotowe postępowanie, a następnie decyzją z |

|dnia [...] czerwca 2010 r. odmówił uchylenia decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że |

|zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 specustawy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ustala się według jej stanu na dzień |

|wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi i według jej wartości rynkowej w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości. Tym |

|samym wszelkie zmiany w stanie prawnym i faktycznym nieruchomości, mające miejsce po dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji |

|drogi, nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu wywłaszczeniowo-odszkodowawczym. |

|Na skutek wniosku T. N. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2010 r. utrzymał w mocy |

|decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. W uzasadnieniu wskazał, że uchwała zmieniająca przeznaczenie nieruchomości, ale uchwalona po dniu |

|wydania przez Wojewodę decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, nie stanowi nowej okoliczności w sprawie. Odnosząc się do nowych |

|okoliczności wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister podał, że organ nie jest władny ocenić, czy transakcje |

|przedstawione przez skarżącego były zawierane w stosunku do nieruchomości podobnych do działki wycenianej. Ponadto Naczelny Sąd |

|Administracyjny wyrokiem z dnia 1 czerwca 2009 r. oddalił skargę kasacyjną T. N. od wyroku Sądu I instancji z dnia 8 lutego 2008 r., |

|stwierdzając, że organ administracji publicznej nie jest władny wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, |

|ponieważ nie dysponuje odpowiednimi wiadomościami specjalistycznymi. W odniesieniu do przedstawionego przez skarżącego nowego operatu |

|szacunkowego z dnia 9 lipca 2010 r. organ wskazał, że nie mógł on stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie, ponieważ rzeczoznawca w |

|operacie tym ustalił przeznaczenie nieruchomości jako obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością wprowadzenia |

|nieuciążliwych usług, podczas gdy w dacie wydania decyzji lokalizacyjnej, nieruchomość miała przeznaczenie rolne. Ponadto postępowanie |

|w sprawie zostało już prawomocnie zakończone, a nowy operat szacunkowy, w świetle art. 145 § 1 pkt 5 kpa nie stanowi nowej okoliczności|

|istniejącej w dniu wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania i nieznanej organowi wydającemu decyzję. |

|Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. N. wnosząc o jej uchylenie, która wyrokiem z |

|dnia 10 lutego 2011r. sygn. akt ISA/Wa 2547/10 została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalona. W pocenie Sadu, |

|prawidłowo organy obu instancji uznały, iż brak było podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca |

|2007 r., nr [...], gdyż nie zaistniały przesłanki opisane w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, nie wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy|

|nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję ustalającą |

|odszkodowanie. Takiej okoliczności, czy dowodu nie mogła, zdaniem Sądu, stanowić uchwała Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] października |

|2006 r., zmieniająca przeznaczenie działki nr [...] z rolnej na obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością |

|wprowadzenia nieuciążliwych usług. Zgodnie bowiem z treścią art. 18 ust. 1 specustawy wysokość odszkodowania za wywłaszczoną |

|nieruchomość ustala się według jej stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi oraz według jej wartości z dnia, w |

|którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Tym samym uchwała Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2006 r. nie miała |

|znaczenia dla stwierdzenia zaistnienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż wysokość odszkodowania ustalona została |

|w kwestionowanej decyzji na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego zgodnie z treścią art. 18 ust. |

|1 specustawy, a Minister Budownictwa wydając decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego|

|2007 r. nie mógł opierać swojego rozstrzygnięcia na uchwale zmieniającej przeznaczenie nieruchomości wydanej po dniu 26 października |

|2005 r. |

|Fakt kwestionowania przez skarżącego wysokości ustalonego odszkodowania nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Również |

|nowego dowodu w sprawie nie może stanowić przedstawio przez skarżącego operat szacunkowy M. J. z dnia 9 lipca 2010 r., ponieważ w |

|operacie tym ustalono przeznaczenie nieruchomości jako obszar zabudowy mieszkaniowej o niskiej intensywności z możliwością wprowadzenia|

|nieuciążliwych usług, podczas gdy w dacie wydania decyzji lokalizacyjnej, jak już wskazano wyżej, nieruchomość miała przeznaczenie |

|rolne. Ponadto nowy dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. |

|Wniesiona przez T. N. od powyższego wyroku skarga kasacyjna, została przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 |

|stycznia 2013r. sygn. akt I OSK 1430/11 oddalona. |

|Pismem z dnia 24 lutego 2011r. T. N. wniósł o uchylenie wszystkich decyzji dotyczących działki nr [...], a następnie w piśmie z dnia 1 |

|marca 2011r. sprecyzował, że domaga się wznowienia postępowania zakończonego decyzją Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007r. na |

|podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. W uzasadnieniu wniosku wskazał, ze z opinii Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji |

|Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych, dołączonej do wniosku wynika, że operat szacunkowy, będący podstawą ustalenia odszkodowania za |

|przedmiotową nieruchomość w dacie jego sporządzenia, nie mógł stanowić podstawy do ustalenia wysokości odszkodowania, gdyż zawiera |

|błędy dyskwalifikujące go jako dowód w sprawie, dotyczące w szczególności odstępstwa od przepisów prawa i uchybienia w procedurze |

|wyceny, mające istotny wpływ na określoną wartość nieruchomości. |

|Postanowieniem z dnia [...] marca 2011r. Minister Infrastruktury wznowił postępowanie zakończone kwestionowaną decyzją i następnie |

|decyzją z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej orzekł o odmowie uchylenia decyzji |

|Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. w zakresie |

|dotyczącym wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa przedmiotowej nieruchomości, a także o uchyleniu decyzji Ministra Budownictwa z dnia |

|[...] lipca 2007r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007r. w zakresie dotyczącym ustalenia odszkodowania|

|na rzecz T. N. w wysokości 308.329 zł; za wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa prawo własności przedmiotowej nieruchomości oraz |

|zobowiązania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty tak ustalonego odszkodowania i w tym miejscu orzekł o |

|ustaleniu odszkodowania na rzecz T. N. w kwocie 823.428 zł oraz zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do |

|wypłaty kwoty 515.099 zł w terminie 14 dni od dnia kiedy decyzja podlegać będzie wykonaniu. |

|Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podnosząc naruszenie zasady res iudicata, |

|gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 8 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Wa 1595/07 orzekł, że |

|odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość zostało ustalone prawidłowo. Ponadto zarzucono nieprawidłowości przy określeniu wartości |

|nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, a także zarzucono, że przy wyliczaniu różnicy pomiędzy kwotą wypłaconego odszkodowania, a|

|nową kwotą ustalonego odszkodowania nie uwzględniono, że uprzednio wypłacona kwota została zwaloryzowana i powiększona dodatkowo o |

|kwotę 27.907,40 zł. |

|Rozpatrując ponownie sprawę Minister swoją decyzją z dnia [...] lipca 2013 oku o Nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2013 roku w |

|części obejmującej pkt 2 dot. zobowiązania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania, w pozostałym zaś |

|zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Stwierdził, że podstawę wznowienia w niniejszej sprawie stanowił art. 145 par. 1 pkt 5 |

|k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe|

|okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W zaskarżonej decyzji|

|wskazano, że z przedstawionej przez T. N. opinii Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych |

|wynika, że operat szacunkowy będący podstawą ustalenia odszkodowania w dacie jego sporządzenia nie mógł stanowić podstawy do ustalenia |

|wysokości odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę, gdyż zawierał błędy dyskwalifikujące go, dotyczące w szczególności |

|odstępstwa od przepisów prawa i uchybienia w procedurze wyceny, mające istotny wpływ na określoną wartość nieruchomości, co spełnia |

|przesłanki zawarte w powyższym przepisie. W szczególności w ww opinii wskazano, że transakcje porównawcze stanowiące podstawę wyceny |

|przedmiotowej nieruchomości nie dotyczyły nieruchomości podobnych do przedmiotu wyceny ze względu na różnice w ich zagospodarowaniu. W |

|opracowaniu tym wskazano, że analiza aktów notarialnych z dnia 8 września 2006r. i 29 maja 2006r. potwierdziła, że w celu wyceny |

|nieruchomości gruntowej do porównania przyjęto nieruchomości ze składnikami roślinnymi, co miało bezpośredni wpływ na wartość |

|szacowanej nieruchomości. Okoliczność ta stała się zdaniem organu nową okolicznością w sprawie, uzasadniającą wznowienie postępowania. |

|W ocenie Ministra okoliczność ta spełnia trzy przesłanki pozwalające na uznanie jej za podstawę wznowienia postępowania, tj. jest |

|okolicznością nową, istniejącą w dniu wydania decyzji ostatecznej, przy czym nie była ona znana organowi prowadzącemu postępowanie |

|wywłaszczeniowe. Ponadto ma ona istotne znaczenie dla sprawy. Opinia biegłego o wartości nieruchomości stanowi najważniejszy dowód w |

|sprawie, a zatem stwierdzenie, że już w dacie sporządzenia był on dotknięty wadami dyskwalifikującymi go jako podstawę ustalenia |

|odszkodowania przesądza w ocenie organu o tym, że okoliczność ta dotyczy przedmiotu sprawy, a w konsekwencji może mieć wpływ na zmianę |

|decyzji. W związku z powyższym w sprawie niniejszej sporządzony został w dniu 9 października 2012r. nowy operat szacunkowy sporządzony |

|przez rzeczoznawcę majątkowego A. W. |

|W operacie tym wskazano, że w dacie wydania decyzji lokalizacyjnej dla terenu, na którym położony jest przedmiot wyceny nie obowiązywał|

|miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obowiązywało natomiast studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego |

|gminy M. przyjęte uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...], zgodnie z którym przedmiotowa działka leżała na terenie oznaczonym jako |

|rezerwa pod drogę krajową [...]. Oceniając operat szacunkowy z dnia 9 października 2012r. Minister stwierdził, ze zawiera on wszystkie |

|elementy wymagane przepisami. Biegła, wobec drogowego przeznaczenia wycenianej działki, prawidłowo zastosowała procedurę wyceny |

|określoną w par. 36 ust. 4 rozporządzenia z dnia 21 września 2004r., przyjmując do porównań nieruchomości podobne o przeznaczeniu |

|drogowym. Autorka operatu wyczerpująco wyjaśniła przyjęty przez nią wybór metody szacowania nieruchomości oraz szczegółowo |

|scharakteryzowała przyjęty rynek transakcyjny. Opinia biegłej zdaniem Ministra spełnia wszystkie wymogi formalne określone w |

|rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. i opiera się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, |

|właściwym doborze nieruchomości podobnych oraz właściwym ustaleniu współczynników korygujących. |

|Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej organ stwierdził, że w przypadku wznowienia |

|postępowania w oparciu o pojawienie się nowych istotnych okoliczności w sprawie powaga rzeczy osądzonej nie zachodzi. Ponadto organ |

|wskazał, że bezzasadne jest żądanie powołania rzeczoznawcy majątkowego w celu określenia wartości nieruchomości jaką mógłby nabyć T. N.|

|za uprzednio wypłaconą kwotę i powierzchnię tę odjąć od powierzchni wywłaszczonej, a należne odszkodowanie przyznać w wysokości |

|wartości różnicy w powierzchni pomiędzy wywłaszczoną nieruchomością a tą jaką mógłby nabyć za wypłacone odszkodowanie, ponieważ |

|stosownie do art. 134 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z |

|zastrzeżeniem art. 135 wartość rynkowa nieruchomości. Minister ustalił, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wypłacił T. N.|

|kwotę 308.329 zł odpowiadająca odszkodowaniu ustalonemu w decyzji z dnia [...] lutego 2007r., którą następnie powiększył o kwotę |

|27.907,40 zł stanowiącą waloryzację ustalonego odszkodowania. W związku z powyższym Minister ponownie ustalając wysokość odszkodowania |

|pomniejszył ją o kwotę już wypłaconą. |

|Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad |

|zarzucając jej naruszenie zasady res iudicata, art. 145 par. 1 pkt 5 k.p.a. , przyjęcie niewłaściwej metody wyliczenia różnicy |

|odszkodowania skutkującej przyznaniem kwoty nienależnej i będącej bezpodstawnym wzbogaceniem, jak również pominięcie wniosku o |

|przeprowadzenie dowodu z opinii rzeczoznawcy majątkowego celem ustalenia wysokości należnego odszkodowania na dzień [...] lutego 2007r. |

|Wyrokiem z dnia 16 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i |

|Autostrad na decyzję Ministra z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że po zakończeniu |

|postępowania w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania decyzją ostateczną skarżący przedstawił nowy dowód w postaci opinii |

|Komisji Arbitrażowej przy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych z dnia [...] 2011 r., która uznała, że operat |

|szacunkowy będący podstawą ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w dacie jego sporządzenia, nie mógł stanowić podstawy |

|do ustalenia wysokości odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę, gdyż zawiera błędy dyskwalifikujące go jako dowód w |

|sprawie, dotyczące w szczególności odstępstwa od przepisów prawa i uchybienia w procedurze wyceny, mające istotny wpływ na określoną |

|wartość nieruchomość. Wprawdzie sam dowód nie może być podstawą wznowienia postępowania, gdyż nie istniał w dniu wydania decyzji, |

|jednak za podstawę taką można uznać nowe okoliczności faktyczne (fakty) z opinii tej wynikające. Okoliczności te mogłyby mieć wpływ na |

|odmienne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej zaskarżoną do Sądu decyzją ostateczną. Za zasadne należy zatem uznać stanowisko Ministra |

|Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie zasadne było |

|wznowienie postępowania z uwagi na zaistnienie nowych okoliczności w sprawie tj. ustalenie, że nieruchomości przyjęte do porównania w |

|celu określenia wartości rynkowej nieruchomości nie były nieruchomościami podobnymi. Okoliczność ta stanowi nową okoliczność faktyczną |

|nieznaną organowi administracyjnemu w dniu wydania decyzji, a istniejącą w dniu wydania decyzji. |

|Naczelny Sąd Administracyjny, na skutek wniesionej przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad skargi kasacyjnej od ww |

|wyroku, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. |

|Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w powołanej decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki |

|Morskiej orzekł o uchyleniu decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej |

|instancji z dnia [...] lutego 2007 r. - w części dotyczącej ustalenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości - i w tym zakresie |

|orzekł co do istoty sprawy. Natomiast decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Minister zmodyfikował swoją decyzję z dnia [...] lutego 2013 r. w |

|ramach postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa). Obie powołane decyzje z 2013 r. zostały wydane po |

|upływie ponad pięciu lat od daty wydania decyzji przez Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r., dlatego istotną w sprawie |

|okolicznością, która nie została wyjaśniona, jest data doręczenia stronom powołanej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 |

|r. Wyjaśnienie tej okoliczności ma zasadnicze znaczenie dla wyniku sprawy, ponieważ od ustalenia tej okoliczności zależy dopuszczalność|

|uchylenia decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. po wznowieniu postępowania. Uchylenie bowiem tej decyzji po upływie |

|pięciu lat od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia stanowiłoby rażące naruszenie art. 146 § 1 kpa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, |

|którą to okoliczność Sąd pierwszej instancji zobowiązany jest uwzględnić - w myśl art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 134 ppsa - |

|niezależnie od zarzutów i wniosków zgłoszonych w skardze na decyzję. |

|Ponadto NSA wskazał, iż ocena decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji była przedmiotem |

|uprzednich orzeczeń Sądu pierwszej instancji i Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których zaaprobowano prawidłowość ustalenia |

|odszkodowania z uwzględnieniem opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego. Obecna negatywna ocena tej opinii, poprzez uznanie, że |

|stwierdzone wady tkwiły w niej od samego początku, nie mogą być uznane za okoliczności, które istniały w dniu wydania decyzji w |

|przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania w 2007 r., a nie były znane organom, które te decyzje wydały, bez dokonania |

|wnikliwej oceny skutków prawnych wynikających z zapadłych dotychczas orzeczeń sądów administracyjnych w przedmiocie prawidłowości |

|ustalenia odszkodowania przez te organy. |

|Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

|Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma fakt, że kontrolowana sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu|

|Sądowi mocą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2014 r. sygn. I OSK 2221/14, wydanego na skutek skargi |

|kasacyjnej od wyroku z 16 maja 2014 r. sygn. I SA/Wa 2321/13. Wobec tego zastosowanie znajduje w sprawie art. 190 ustawy z dnia 30 |

|sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), w myśl którego |

|wojewódzki sąd administracyjny, któremu sprawę przekazano pozostaje związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd |

|Administracyjny. Wykładnia ta obejmuje zarówno prawo materialne, jak i procesowe. W orzecznictwie i literaturze jednolicie przyjmuje |

|się, iż związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen |

|prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem - lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. |

|Wykładnia prawna, o jakiej mowa w art. 190 p.p.s.a., to wyjaśnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny istotnej treści przepisów |

|prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku, a więc nie tylko sama wykładnia w ścisłym tego słowa znaczeniu. |

|Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, nie ma więc całkowitej swobody przy wydawaniu nowego orzeczenia. |

|Jeżeli zatem, rozpoznając sprawę, Sąd I instancji ocenił zaskarżony wskutek skargi wniesionej do tego sądu akt administracyjny jako |

|zgodny z przepisami prawa materialnego i procesowego, a Naczelny Sąd Administracyjny pogląd ten zakwestionował, to ocena ta przy |

|ponownym rozpoznaniu sprawy jest wiążąca dla Sądu I instancji rozpoznającego sprawę ponownie. |

|Przypomnieć należy, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca |

|2013 oku o Nr [...], którą Minister uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2013 roku w pkt 2 w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy. |

|Według NSA sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien wyjaśnić istotną w sprawie okoliczność, która nie została dotychczas|

|wyjaśniona, to jest datę doręczenia stronom decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. |

|Stąd też w obliczu powyższego, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, rozpoznając wniosek Generalnego Dyrektora Dróg |

|Krajowych i Autostrad o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia |

|[...] lutego 2013 roku winien jest ustalić wskazaną przez Naczelny Sąd Administracyjny wyżej powołaną okoliczność, jaką stanowi ustalenie|

|daty doręczenia stronom decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2007 r. znak [...], której wyjaśnienie ma fundamentalne znaczenie |

|dla wyniku sprawy, ponieważ od ustalenia tej okoliczności zależy dopuszczalność uchylenia ww decyzji Ministra Budownictwa z dnia |

|[...] lipca 2007 r. po wznowieniu postępowania. |

|Sąd, uwzględniając wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego – działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c w zw. z 190 p.p.s.a. |

|– orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 |

|p.p.s.a. |