Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 562/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3, art. 193 zd. 1, 197 § 2 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. w P., F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 6324/23 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. w P., F. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 19 września 2023 r. nr KG-OŚ-WVII-PNR.440.773.2022 w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku przekazania danych dotyczących przelotu pasażera postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 6324/23, odmówił A. w P., F. (strona skarżąca, skarżąca, spółka) wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej (organ) z dnia 19 września 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku przekazania danych dotyczących przelotu pasażera.

Strona skarżąca wniosła zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sądowi, który wydał zaskarżone postanowienie albo w przypadku uznania, że są ku temu podstawy o uwzględnienie zaskarżonego postanowienia oraz o orzeczeniu co do istoty poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wstrzymania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia oraz przyznania Skarżącemu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego postępowania zażaleniowego.

Zaskarżonemu postanowieniu strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. przez brak jego zastosowania i brak wstrzymania wykonania decyzji pomimo oczywistych okoliczności wyrządzenia znacznej szkody Spółce i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków prawnych wykonania decyzji.

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 6324/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony skarżącej. Powyższy wyrok nie jest prawomocny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 zd. 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu, jeżeli stało się bezprzedmiotowe.

W przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne, w ramach którego wydano objęte wniesionym zażaleniem postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji (postanowienie z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 6324/23), zostało zakończone w związku z wydaniem w dniu 18 kwietnia 2024 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego skargę.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że po wydaniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności staje się bezprzedmiotowe, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. np. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19; z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GZ 115/21; 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GZ 97/23). W takiej sytuacji kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności przestaje być – co najmniej tymczasowo – aktualna w zakończonym postępowaniu pierwszej instancji, a jeżeli orzeczenie kończące to postępowanie nie stało się prawomocne – kompetencja w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, o ile w postępowaniu drugiej instancji zostanie złożony nowy wniosek o udzielenie tego rodzaju ochrony.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.