Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 50/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
658
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i J. B. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] listopada 2019 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] grudnia 2023 r. B.B. oraz J.B. (dalej także: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej także: "Prezes UODO" lub "organ nadzroczy") w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] listopada 2019 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że skarga ta została wniesiona po zakończeniu postępowania wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] listopada 2023 r., nr [...]. Uzasadniając swój wniosek, organ nadzorczy powołał się na stanowisko wyrażone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, LEX nr 3022937, a także w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt II OSK 3732/18, LEX nr 3067911.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej bądź też bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez tern organ podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Sąd, badając z urzędu dopuszczalność danej skargi, ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, które wymienione zostały enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - zwanej dalej: "P.p.s.a.").

Przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn aniżeli te wymienione w pkt 1-5a powołanego artykułu.

Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy skarżący pismem z dnia 23 grudnia 2023 r. (nadanym w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 27 grudnia 2023 r. - k. 18 akt sądowych) wnieśli skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] listopada 2019 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych.

Tymczasem, z akt administracyjnych sprawy oraz informacji organu nadzorczego zawartych w odpowiedzi na skargę wynika, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, w wyniku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zainicjowanego wskazaną powyżej skargą z dnia [...] listopada 2019 r., wydał decyzję z dnia [...] listopada 2023 r., nr [...], która została prawidłowo doręczona skarżącym w dniu [...] listopada 2023 r.

Z zestawienia powyższych dat wynika zatem, że skarga na bezczynność została złożona już po wydaniu w przedmiotowej sprawie decyzji administracyjnej przez organ nadzorczy.

W tej sytuacji, należy zauważyć, że zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały NSA wyraźnie wskazał, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na względzie, Sąd stwierdził, że skoro skarżący wnieśli w niniejszej sprawie skargę na bezczynność już po zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie zainicjowanej ich skargą z dnia [...] listopada 2019 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych, to należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w odniesieniu do skargi na bezczynność, która została wniesionej przez skarżących już po wydaniu przez Prezesa UODO decyzji ostatecznej, nie jest możliwe podjęcie przez sąd administracyjny żadnego z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 149 § 1 P.p.s.a., gdyż skarga taka, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.