Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 632/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 153 i art. 170
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 234 ust. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1478
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Marek Wroczyński, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Krawczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2024 r. w Radomiu sprawy ze skargi G. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 18 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania urządzeń wodnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z 18 marca 2024 r., po rozpoznaniu odwołania G. D. (dalej: skarżący) od decyzji Burmistrza W. z 12 stycznia 2024 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Organ I instancji w/w decyzją z 12 stycznia 2024 r. nakazał: 1/ M. i S. W. - właścicielom działki nr ewid.[...]w miejscowości P. gm. W. przejęcie i zagospodarowanie wód opadowych z połowy połaci dachowych budynku gospodarczego oznaczonego na załączniku mapowym nr 2 (od strony północnej budynku gospodarczego) i zretencjonowanie ich w podziemnym lub naziemnym zbiorniku na deszczówkę o dowolnej konstrukcji (tworzywo sztuczne lub beton) lub ziemnym oczku wodnym o pojemności retencyjnej minimalnej wynoszącej V=3,0 m3; 2/ M. i S. W. - właścicielom działki nr ewid.[...] w miejscowości P. gm. W. wykonanie drenażu opaskowego części budynku gospodarczego na działce nr [...], oznaczonych na załączniku mapowym nr 1, wzdłuż tego budynku wraz ze studnią kontrolną przy granicy z działką nr [...], według rozwiązania przedstawionego w załączniku graficznym do niniejszej decyzji; 3/ G. D. - właścicielowi działki nr [...] w miejscowości P. gm. W., wykonanie drenażu opaskowego części budynku gospodarczego na działce nr [...], oznaczonych na załączniku mapowym nr 1 (od strony północnej budynku w sposób umożliwiający włączenie do studni kontrolnej na działce nr [...] przy granicy z działką nr [...]), przy granicy z działki nr [...], z wyprowadzeniem wody drenażowej na teren działki nr [...], według rozwiązania przedstawionego w załączniku graficznym. Jednocześnie wskazano, że w/w czynności należy wykonać w terminie do 30 czerwca 2024 r.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał m.in. że 11 sierpnia 2021.r. skarżący - właściciel działki nr [...] położonej w miejscowości P. gm. W. zwrócił się do Burmistrza W. o interwencję w sprawie zalewania jego działki przez właścicieli działki sąsiedniej nr [...]. Problem zalewania budynków pojawił się po rozbudowie budynku gospodarczego na działce nr [...] w latach 2020/2021, przy granicy z budynkiem posadowionym na działce nr [...]. Na podstawie wizji w terenie oraz posiadanych dokumentów, 9 marca 2022r. wydana została decyzja nakazująca właścicielom działek nr [..] i nr [...] w miejscowości P. wykonanie określonych czynności. Od decyzji tej odwołania wnieśli właściciele działki nr [...] i [...]. SKO uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania.

Organ I instancji powołał biegłych, którzy 23 czerwca 2022r. po przeprowadzeniu wizji i pomiarach wysokościowych wydali opinię dotyczącą wpływu dokonanych zmian na działkach nr [...] i nr [...] na zakłócenie stosunków wodnych na działce nr [...]. Zgodnie z opinią zmiany stanu wody na gruncie dokonali obydwaj właściciele działek nr [...] i [...]. Wykonanie na terenie działki nr [...], na trasach naturalnych dróg powierzchniowego spływu wód opadowych ze zlewni, zmiany ukształtowania terenu poprzez lokalne podniesienie jego rzędnych, a także jego przekształcenie poprzez wykonanie rozbudowy budynku gospodarczego ingeruje w ukształtowany system zasobów wodnych. To samo dotyczy działki nr [...], na której poprzez wykonanie rozbudowy budynku gospodarczego na trasie naturalnych dróg powierzchniowego spływu wód opadowych nastąpiła ingerencja w ukształtowany system zasobów wodnych, co doprowadziło do zmiany stanu wody na gruncie. Dokonana zmiana ukształtowania terenu działki nr [...] poprzez jej zabudowę spowodowała istotną zmianę kierunku odpływu wody opadowej znajdującej się na działce nr [...] oraz przepływających ze zlewni wód opadowych przez teren tej działki w kierunku naturalnych dróg powierzchniowego spływu. Istniejący w granicy działek nr [..] i [...] mur budynku gospodarczego stanowi przegrodę na tej drodze powodując zatrzymanie wody opadowej na terenie działki nr [...], w szczególności w narożniku istniejących budynków gospodarczych na działkach nr [...] i nr [...] , ze względu na brak możliwości jej naturalnego odpływu, infiltrację w grunt w przekroju granicy działek. Spowodowana rozbudową budynku gospodarczego zmiana stanu wody na działce nr [...] powoduje zwiększenie natężenia odpływu znajdujących się na jej powierzchni wód opadowych na grunty sąsiednie tj. na teren działki nr [...]. Natomiast podwyższenie terenu działki nr [...] spowodowało nieznacznie zmniejszenie natężenia odpływu wód opadowych na teren działki nr [...]. Rozbudowa budynku gospodarczego na działce nr [...] i wykonanie przegrody uniemożliwiającej naturalny odpływ wody opadowej z działki nr [...] może powodować potencjalne ryzyko zalania działki nr [...]. Mając na uwadze treść opinii i treść art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne organ I instancji nakazał małżonkom W. i skarżącemu wykonanie czynności zaleconych przez biegłych z zakresu gospodarki wodnomelioracyjnej w złożonej opinii. Podniósł, że wskazane sposoby zapobieżenia szkodom są skutecznymi i najprostszymi do wykonania rozwiązaniami, są racjonalne i ekonomicznie uzasadnione, nie będą w zbędny sposób obciążać właścicieli nieruchomości oraz nie będą powodowały powstawania szkód w przyszłości. Nadto zdaniem organu wariant zerowy nie przyniósłby rozwiązania, bowiem niepodejmowanie żadnych czynności spowoduje dalsze podtapianie budynku na działce nr [...].

W związku z odwołaniem skarżącego powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez SKO w R. decyzją z 27 października 2022 r.

Wyrokiem z 15 czerwca 2023 r. sygnatura akt VIII SA/Wa 177/23 WSA w Warszawie uchylił obie w/w decyzje bowiem nie określały one terminu wykonania czynności zapobiegających szkodom, o którym mowa w art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne.

Skarżący w toku ponownego rozpoznania sprawy wystąpił z wnioskiem z 30.11.2023 r. o dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego w celu ustalenia aktualnych pomiarów ze względu na kolejne zmiany na gruncie na działce nr [...] oraz nie uwzględnienie faktu zmian na działce nr [..] w postaci rozbudowy budynku. Biegli, którym przekazano w/w wniosek podali, że nawożenie ziemi i gruzu na działkę [...] może powodować zmniejszenie się współczynnika spływu powierzchniowego, a tym samym zmniejszenie ilości wód opadowych dopływających ze zlewni hydrologicznej na działkę nr [...] przez działkę nr [...]. Wszystkie wody opadowe z analizowanej zlewni hydrologicznej w ilości jakie pochodzą z naturalnej zlewni (przed jej przekształceniem przez zabudowę) obejmującej w/w działki oraz działki położone wyżej o powierzchni około F-0,2 ha musiały przepłynąć bez jakichkolwiek zakłóceń przez teren działki nr [...] i [...], w kierunku głównego odbiornika tych wód, którym jest rów zlokalizowany na działce nr [...] w pasie drogowym. Zaproponowane przez skarżącego rozwiązania polegające na zebraniu ziemi nawiezionej na działkę nr [...] oraz budowę studni chłonnej w opinii biegłych nie mogą być akceptowane jako ewentualne urządzenia zapobiegające szkodom ze względu na gliniasty rodzaj gruntu o niskim współczynniku filtracji, zatem budowa studni chłonnej nie przyniesie pożądanych skutków.

W tym stanie faktycznym organ I instancji wydał w dniu 12.01.2014 r. w/w decyzję.

W odwołaniu skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania tj.: art. 7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez: mało wszechstronne prowadzenie postępowania i nie przeanalizowanie skutków wodnoprawnych wykonania urządzenia melioracyjnego na działce nr [...] których wykonanie jest niemożliwe bowiem we wskazanym przez biegłych położeniu studzienki trwa budowa budynku przechowalni; nadto pominięcie, iż z treści opinii wynika, że alternatywnie wystarczające byłoby udrożnienie przepustu w ścianie między budynkami gospodarczymi na działkach nr [...] i [...]; obrazę przepisu art. 234 ust. 3 prawa wodnego polegającą na: błędnej jego wykładni poprzez jego zastosowanie względem skutków jakie mogłyby wywoływać zmiany na działce nr [...] dla działki nr [...] które są wyłącznie hipotetyczne, podczas gdy takie szkody nie są podstawą do stosowania tego przepisu; pominięciu, że nakazanie wykonania urządzeń melioracyjnych ma na celu jak najmniejsza ingerencję w funkcjonowanie nieruchomości na której ma być wykonane i w efekcie zobowiązanie skarżącego do wykonania urządzeń na tej działce w miejscu trwającej budowy przechowalni, gdy z opinii wynika, że wystraczające byłoby udrożnienie przepustu w ścianie między działkami nr [...] i [...]; wydanie decyzji nakazującej wykonanie urządzeń melioracyjnych skarżącemu; obrazę art. 7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez pominięcie wniosków dowodowych i stanowiska strony z pisma z 30.11.2023 r. i okoliczności z niego wynikających i nie sporządzenie opinii uzupełniającej.

Wniósł o uchylenie decyzji w pkt 3 lub jej zmianę w tym zakresie poprzez wskazanie właścicielowi działki nr [...] władającemu ścianą (przegrodą) w granicy między tymi działkami do umożliwienia przepływu wody przez tą przegrodę poprzez znajdujący się w ścianie otwór ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Rozpoznając sprawę w wyniku odwołania SKO w R. przytoczyło treść art. 234 prawa wodnego i wskazało, że z treści cyt. przepisu wynika, że regulacja w nim zawarta dotyczy wszelkich zmian stanu wody, także kierunku spływu wody opadowej, jeśli mogłaby być ona szkodliwa dla gruntów sąsiednich. Przepis art. 234 ust. 3 ustawy przewiduje administracyjny tryb postępowania w przypadku szkodliwego oddziaływania na grunty sąsiednie spowodowanego zmianą stanu wody na gruncie i wydanie decyzji nakładającej co najmniej jeden z wymienionych obowiązków. Rozstrzygnięcie określone w tym przepisie może więc być wydane w sytuacji, gdy organ ustali, że w wyniku działań dokonywanych przez właściciela gruntu doszło do naruszenia stanu wód ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Podstawą dla zastosowania tego przepisu jest wykazanie, że do naruszenia stanu wód ze szkodą dla gruntów sąsiednich doszło w wyniku działań właściciela gruntu.

Kolegium wskazało w szczególności, że organ I instancji powołał biegłych z zakresu gospodarki wodno-melioracyjnej mgr inż. S. S. i mgr inż. S. K., którzy sporządzili opinię techniczną dotyczącą wpływu dokonanych zmian na gruncie na działkach nr [...] i [...] na zakłócenie stosunków wodnych. Kolegium wskazało, że z w/w opinii jednoznacznie wynika, iż na działce nr [...] dokonane zostały zmiany ukształtowania terenu poprzez jej zabudowę (wykonanie rozbudowy budynku gospodarczego) oraz podwyższenie części terenu w celu wyrównania powierzchni. Zmiany te spowodowały istotną zmianę natężenia odpływu wód opadowych z działki nr [...] oraz przepływających przez jej teren wód opadowych ze zlewni w kierunku naturalnych dróg powierzchniowego spływu wód opadowych. Dokonana zmiana powierzchni działki poprzez jej zabudowę doprowadziła do znacznego zwiększenia współczynnika spływu powierzchniowego, natomiast jego podwyższenie i wyrównanie do zmniejszenia współczynnika spływu powierzchniowego. Według biegłych jednym z rozwiązań, co istotne, przyjętym przez organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji, mającym na celu zagospodarowanie przez właścicieli działki nr [...], wód opadowych na terenie własnej działki jest przejęcie wód opadowych z północnej części połaci dachowych i zretencjonowanie ich w podziemnym lub nadziemnym zbiorniku na deszczówkę o dowolnej konstrukcji lub w ziemnym oczku wodnym o pojemności retencyjnej minimalnej 3.0 m3. SKO wskazało za biegłymi, iż również na działce nr [..] doszło do zmiany stanu wody poprzez rozbudowę budynku gospodarczego na trasie naturalnych dróg powierzchniowego spływu wód opadowych ze zlewni. Dokonana zmiana spowodowała istotną zmianę kierunku odpływu wody opadowej znajdującej się na działce nr [...] oraz przepływających przez jej teren wód opadowych ze zlewni. Istniejący w granicy działek mur budynku gospodarczego stanowi przegrodę na tej drodze powodując zatrzymanie wody opadowej na terenie działki nr [...], szczególnie w narożniku istniejących budynków gospodarczych na działkach nr [...] i [...] oraz ze względu na brak możliwości jej naturalnego powierzchniowego odpływu, infiltrację w grunt w przekroju granicy przedmiotowych działek. W celu przejęcia i przekierowania wód opadowych dopływających ze zlewni do ściany budynku gospodarczego na działce nr [...] należy wykonać drenaż opaskowy budynku na działce nr [...] od strony granicy z działką nr [...] z wyprowadzeniem wody drenażowej na teren działki nr [...] względnie umożliwienie przepływu wody opadowej w kierunku południowym poprzez udrożnienie istniejącego w przekroju granicy działek nr [...] i [...] odstępu pomiędzy ścianami budynków gospodarczych. Powyższe, zdaniem biegłych, rozwiąże problem zakłócenia stosunków wodnych na analizowanym terenie.

Kolegium podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, iż złożona opinia jest rzetelna i obiektywna i wyjaśnia okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia. Organ wskazał, że wprawdzie organ nie jest związany opinią biegłego, gdyż to od jego woli zależy ostateczny kształt decyzji jednak zaznaczył, że nie dysponuje on wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Opinia biegłego jest dla organu materiałem, który powinien mu pomóc w rozstrzygnięciu kwestii faktycznej. Dowód taki może być przeprowadzony, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, szczególna wiedza z jakiejś dziedziny. Opinia biegłego ułatwia zatem ocenę zebranego materiału dowodowego, gdy są do tego potrzebne wiadomości specjalne. Organ administracji swobodnie ocenia opinię biegłego na podstawie zasad, wiedzy i doświadczenia życiowego. Dlatego przyjmuje się, że opinia biegłego ze swej istoty powinna zawierać uzasadnienie, które pozwala dokonać analizy spójności i poprawności wniosków bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Z opinii powinno wynikać czym kierował się specjalista, wskazując określone tezy, i z jakich materiałów źródłowych i opracowań korzystał. W ocenie Kolegium wymogi powyższe analizowana opinia spełnia, zaś skarżący nie zakwestionował skutecznie twierdzeń w niej zawartych, np. przedstawiając równorzędny z przedmiotowym dowód. SKO wskazało, że ustalenia biegłych zostały przekonująco przedstawione w części opisowej opinii oraz należycie udokumentowane dołączonymi do niej załącznikami w postaci map obrazujących położenie przedmiotowych działek, sposób ich zagospodarowania z zaznaczeniem kierunków spływu wód opadowych oraz punkty pomiarów rzędnych powierzchni analizowanego terenu, kopii map zasadniczych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, przekrojów według rzędnych terenu.

Kolegium wskazało, że pismo skarżącego z 30.11.2023 r. wskazujące na kolejne zmiany na działce nr [...] oraz na trwającą od 2018 r. rozbudowę budynku przechowalni na działce nr [...] przekazano biegłym, którzy wskazali że sporządzona opinia uwzględnia stan istniejący od wielu lat jak i stan faktyczny na dzień sporządzenia opinii. Biegli podnieśli, że nawożenie ziemi i gruzu na działkę nr [...] może powodować zmniejszenie się współczynnika spływu powierzchniowego, a tym samym zmniejszenie ilości wód opadowych dopływających ze zlewni hydrologicznej na działkę nr [...] przez działkę nr [...], zaś kwestia usunięcia ziemi na styku budynków na działkach nr [...] i [...] oraz budowa studni chłonnej do przejęcia wód opadowych ze względu na rodzaj gruntu nie może być zaakceptowane. Jednocześnie biegli konsekwentnie twierdzili, że jedynym skutecznym urządzeniem zapobiegającym szkodom jest rozwiązanie wskazane w opinii.

Wobec ustalenia związku między działaniami właścicieli działki nr [...] a szkodami istniała podstawa do wydania przez organ I instancji rozstrzygnięcia jak w zaskarżonej decyzji, zgodnie z rozwiązaniami wskazanymi przez biegłych określając termin wykonania czynności zgodnie z wytycznymi WSA w w/w sprawie.

Odnosząc się do zarzutów odwołania SKO wskazało, zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. Organ prawidłowo zebrał i przeprowadził postępowanie dowodowe, wszechstronnie rozpatrzył materiał dowodowy i prawidłowo go ocenił. Wskazało, że ocena zmiany stosunków wodnych wymaga specjalnej i odpowiedniej wiedzy z zakresu stosunków wodnych. Skarżący kwestionując wykonane w sprawie opracowanie – opinię biegłych winien dla skuteczności oponowania takiego dowodu zlecić i przedłożyć opinię wykonana przez osoby posiadające wiadomości specjalne w zakresie gospodarki wodnej. Zarzuty skarżącego, nie posiadającego stosownej wiedzy, wiadomości specjalnych, nie mogą być uznane za kontrdowody i korzystać z przymiotu wiarygodności. SKO podniosło, że w kwestii udrożnienia odstępu między ścianami budynków gospodarczych istniejącego w przekroju granicy działek nr [...] i [...] organ I instancji zwrócił się do właścicieli działki nr [...] o stanowisko, ale na rozwiązanie to nie przystali uczestnicy postępowania.

W skardze skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego przez nierozpatrzenie w całości materiału dowodowego w postaci opinii biegłego, faktyczne pominięcie alternatywnej możliwości odprowadzania wód pomiędzy budynkami posadowionymi na działkach nr [...] i [...] wynikającymi z opinii biegłego; mało wszechstronne prowadzenie postępowania i pominięciu okoliczności wytyczenia przez biegłych drenażu na działce nr [...] przez teren trwającej budowy przechowalni; mało wszechstronne prowadzenie postępowania i nie przeanalizowanie skutków wodnoprawnych wykonania urządzenia melioracyjnego na działce nr [...] w sytuacji gdy z opinii wynika, iż alternatywnie wystarczające byłoby udrożnienie przepustu w ścianie między budynkami gospodarczymi na działkach nr [...] i [...], co wymaga znacznie mniejszej ingerencji niż przeprowadzenie wód opadowych w miejscu objętym objętym obrysem fundamentów trwającej na działce nr[...] budowy; art. 7 i 8 § 1 i 2 kpa polegająca na wydaniu decyzji ostentacyjnie pomijającej słuszny interes właścicieli działki nr [...] wbrew zasadzie pogłębiania zaufania stron do organów postepowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji w oparciu o pisemne stanowisko właściciela działki nr [...], nie z uwzględnieniem utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw z zakresu stosunków wodnych zgodnie z którą nakazy opisane w decyzji mają jak najmniej obciążać właścicieli działek których dotyczy postępowanie.

W konsekwencji decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: (których nie wymienił – uwaga Sądu).

Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jak też decyzji Burmistrza W., o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazał w szczególności, że na dzień wydania opinii wylana była ława fundamentowa oraz wymurowane ściany fundamentu budynku przechowalni, zatem przeprowadzenie odprowadzenia wody w taki sposób jak w decyzji jest sprzeczne z decyzja o pozwoleniu na budowę i realnie uniemożliwia jej kontynuowanie i korzystanie z tego budynku, po którym poruszają się samochody ciężarowe, ciągniki rolnicze, wózki widłowe. Tak obciążona podłoga budynku nie może zostać podkopana drenażem opaskowym a absurdem byłoby lokalizowanie tam studzienki chłonnej. Takie rozwiązanie ponad miarę obciąża właściciela działki nr [...] pozbawiając go możliwości kontunuowania budowy budynku i korzystania z niego. Alternatywą jest udrożnienie przepustu w ścianie między budynkami na działkach [...] i [...]. Podniósł też, że SKO bezrefleksyjnie pominęło możliwość udrożnienia przepustu w ścianie powołując się wyłącznie na stanowisko uczestnika postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie kluczowym jest iż w dniu 15 czerwca 2023 r. w sprawie ze skargi G. D. zapadł prawomocny wyrok przed tut. Sądem w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 177/23 w przedmiocie nakazania wykonania urządzeń wodnych zapobiegających szkodom. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie (art. 153 p.p.s.a.). Analiza treści uzasadnienia w/w wyroku sądu prowadzi do wniosku, że przyczyną uchylenia decyzji organów obu instancji był fakt nie zamieszczenia w decyzjach terminu wykonania czynności zapobiegających szkodom do czego obligatoryjnie zobowiązywała treść mającego w sprawie zastosowanie art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne. W pozostałej części obie decyzje zostały w całości zaakceptowane przez sąd, o czym przesądza tez treść wytycznych w których zobligowano jedynie do wskazania właściwego terminu do wykonania w/w czynności. W zaskarżonych decyzjach termin ten wskazano, zatem brak jest podstaw do czynienia uwag o niewywiązaniu się z zaleceń czy wskazań sądu.

Jednocześnie zauważyć trzeba, że ocena prawna zawarta w wyroku traci moc wiążącą w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Wskazać należy, że pomimo użycia w art. 153 p.p.s.a. określenia "orzeczenie" chodzi w nim nie o sentencję a o uzasadnienie. Ocena prawna rozstrzygnięcia wiąże się bowiem w pierwszym rzędzie z wykładnia prawa, a ta może mieścić się jedynie w uzasadnieniu wyroku. Jak stwierdził NSA w wyroku z 25.03.2013 r. II GSK 2322/11 LEX nr 1334127 dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu, jeżeli w konkretnym postępowaniu uczestniczą te same podmioty i znajdują w niej zastosowanie te same przepisy prawa co w sprawie wcześniej zakończonej prawomocnym wyrokiem.

W ocenie Sądu z taka sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Zauważyć należy, że nie miała miejsca zmiana prawa, nie doszło również do istotnej zmiany okoliczności faktycznych, skoro choćby z uzasadnienia skargi wynika wprost, że akcentowana rozbudowa budynku przechowalni na działce nr [...] (wylanie ławy fundamentowej, wymurowanie ścian fundamentu) miała miejsca na dzień kiedy wydawana była opinia biegłych. Zatem ewentualna zmiana okoliczności faktycznych zaistniała przed wydaniem wyroku sądu w sprawie VIII SA/Wa 177/23. Wskazać też należy, że skoro związanie wyrokiem sądu wynikające z art. 170 p.p.s.a. odnosi się do kolejnych postępowań to tym bardziej dotyczy sprawy, w której zapadł prawomocny wyrok.

W tym stanie rzeczy zarówno zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, których nota bene nie skonkretyzowano, jak i te dotyczące naruszeń przepisów postępowania nie są zasadne. Organy, pomimo związania treścią prawomocnego wyroku, wyszły naprzeciw oczekiwaniom skarżącego i zwróciły się do biegłych opiniujących w sprawie o zasadność wydania opinii uzupełniającej jak i do uczestnika postępowania o zgodę na rozwiązanie alternatywne z opinii, a więc rozwiązanie drugiego wyboru. Stąd zarzuty naruszenia wymienionych w skardze przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.