Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1846/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 989/14 o odrzuceniu skargi A. N. na pismo Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie informacji o rozstrzygnięciu w zakresie nieuwzględnienia protestu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 989/14 odrzucił skargę A. N. na pismo Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie informacji o rozstrzygnięciu w zakresie nieuwzględnienia protestu.

Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że A. N. prowadząca Niepubliczne Przedszkole [...] ubiegała się o dofinansowanie projektu pn. "[...] - nowy oddział przedszkolny w gminie C." w ramach Poddziałania 9.1.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] Kierownik Zespołu Promocji Konkursów i Naboru Projektów Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. poinformował stronę, że jej wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony na etapie oceny formalnej. Jednocześnie strona została pouczona, że przysługuje jej środek odwoławczy w postaci protestu do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K.

Protest A. N. z dnia [...] marca 2014 r. został rozpatrzony negatywnie przez Instytucję Wdrażającą - Wojewódzki Urząd Pracy w K., o czym poinformowano wnioskodawczynię pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...].

Zgodnie z udzielonym przez WUP w K. pouczeniem, strona wniosła odwołanie z dnia [...] maja 2014 r. od informacji o negatywnym rozstrzygnięciu protestu, podtrzymując w nim argumenty zawarte uprzednio w proteście.

Powyższe odwołanie zostało przez IP PO KL – Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] rozpatrzone negatywnie, o czym poinformowano stronę pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...]. Organ pouczył stronę, że przysługuje jej prawo do wniesienia skargi na niezgodność z prawem tego rozstrzygnięcia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w terminie 14 dni od jego doręczenia. Rozstrzygnięcie organu zostało doręczone stronie w dniu 10 czerwca 2014 r.

Pismem z dnia 24 czerwca 2014 r. zatytułowanym "Skarga dotycząca niezgodnego z prawem rozstrzygnięcia w sprawie protestu od oceny wniosku nr: [...], złożonego [...] lutego 2014 r. w ramach konkursu dla Działania 9.1.1 PO KL 2007-2013" A. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Skarżąca podniosła, że składa skargę "w zakresie wszystkich zarzutów zawartych w piśmie Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] informującym o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej, a także w kolejnych pismach odrzucających protest i kolejne etapy postępowania".

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na jej niedopuszczalność. Zdaniem organu, z treści skargi wynika, że została ona wniesiona na negatywne rozstrzygnięcie protestu, tj. pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r., podczas gdy stronie przysługiwało prawo do wniesienia skargi na negatywne rozpatrzenie odwołania z dnia [...] czerwca 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, podniósł, że w ramach procedury odwoławczej w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki przewidziane są dwa środki odwoławcze: protest i w przypadku jego negatywnego rozstrzygnięcia odwołanie. Dopiero na negatywne rozstrzygnięcie odwołania przysługuje skarga do sądu, co wynika wprost z przepisów art. 2 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714).

Tymczasem zarówno z oznaczenia przez skarżącą przedmiotu jej skargi w piśmie z dnia 24 czerwca 2014 r. (jak i w kolejnym piśmie z tej samej daty dołączonym do akt sprawy), jak i z treści tego pisma wynika, że skarżąca kwestionuje pismo Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. zawierające informację o rozstrzygnięciu w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Świadczy o tym określenie przez skarżącą przedmiotu zaskarżenia ("niezgodne z prawem rozstrzygnięcie w sprawie protestu") i zakresu zaskarżenia: "składam skargę w zakresie wszystkich zarzutów zawartych w piśmie Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] informującym o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej, a także w kolejnych pismach odrzucających protest i kolejne etapy postępowania". W uzasadnieniu skargi skarżąca odwołuje się do zarzutów poszczególnych punktów tego pisma. Treść skargi nie nawiązuje natomiast do pisma Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...].

Wobec powyższego, w ocenie Sądu I instancji, skarga jako wniesiona na negatywne rozstrzygnięcie protestu, a nie na negatywne rozpatrzenie odwołania nie dotyczyła sprawy należącej do właściwości sądów administracyjnych i jako taka podlegała odrzuceniu.

A. N. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez:

- naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niezapewnienie stronie możliwości sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy,

- naruszenie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako p.p.s.a.), poprzez brak wezwania do uzupełnienia lub sprecyzowania skargi,

- błędne przyjęcie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako podstawy odrzucenia skargi skarżącej, mimo iż art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju czyni taką podstawę (odrzucenia) niedopuszczalną,

- brak podstawy prawnej w regulującej tryb rozpatrywania skargi ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (art. 30, art. 30a-30i) do uznania, że skarga powinna dotyczyć wyłącznie rozstrzygnięcia odwołania, przy treści przepisów ww. ustawy sugerującej złożenie skargi na rozstrzygnięcie protestu (a nie odwołania).

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podkreśliła, że występowała przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym bez profesjonalnego pełnomocnika. Skargę przygotowała sama, zgodnie z wytycznymi dostępnymi na stronie Wojewódzkiego Urzędu Pracy.

Zdaniem skarżącej, Sąd I instancji mógł wezwać ją do doprecyzowania pisma, jednak, bez takiego wezwania, na podstawie wyłącznie pisma organu, postanowił odrzucić skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Przyczyną odrzucenia skargi przez Sąd I instancji było uznanie, że przedmiotem skargi A. N. uczyniła informację z dnia [...] kwietnia 2014 r. o negatywnym rozstrzygnięciu jej protestu.

Z tym stwierdzeniem Sądu I instancji nie można się zgodzić.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżąca w postępowaniu dotyczącym jej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu składała środki odwoławcze zgodnie z pouczeniami organów. Po otrzymaniu informacji z dnia [...] marca 2014 r. o odrzuceniu jej wniosku złożyła protest do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. Z kolei na negatywne rozpatrzenie jej protestu złożyła odwołanie do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Dopiero po otrzymaniu informacji o negatywnym rozpatrzeniu jej odwołania złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Warto podkreślić, że skarga do sądu została złożona w terminie do złożenia skargi od negatywnego rozpatrzenia odwołania z dnia [...] czerwca 2014 r.

Ponadto, wbrew twierdzeniu Sądu I instancji, z treści skargi nie wynika jednoznacznie, że jej przedmiotem jest rozstrzygnięcie w sprawie negatywnego rozpatrzenia protestu. W pierwszym zdaniu skargi, skarżąca stwierdziła bowiem, że składa skargę "w zakresie wszystkich zarzutów zawartych w piśmie WUP z dnia [...] marca 2014 r. [...], a także kolejnych pismach odrzucających protest i kolejne etapy postępowania." To, że skarżąca – działając bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika – postawiła w skardze do sądu zarzuty dotyczące całego postępowania dotyczącego jej wniosku o dofinansowanie, nie oznacza, że w istocie przedmiotem jej skargi nie jest negatywne rozstrzygnięcie jej odwołania.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, biorąc pod uwagę fakt złożenia skargi w terminie 14 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz podanie przez skarżącą, że jej skarga dotyczy kolejnych pism odrzucających protest i kolejnych etapów postępowania, należy przyjąć, że skarga A. N. z dnia 24 czerwca 2014 r. została złożona na rozstrzygnięcie z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczące jej odwołania od negatywnego rozstrzygnięcia przez WUP w K. jej protestu na negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie.

Ponadto, nawet gdyby uznać, że sformułowanie skargi w zakresie przedmiotu zaskarżenia jest niejednoznaczne, Sąd I instancji winien wówczas zastosować procedurę przewidzianą w art. 49 § 1 p.p.s.a. i wezwać skarżącą do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia, czego jednak w rozpoznawanej sprawie nie uczynił.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.