Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 133/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 35 § 1  3 w zw. z art. 36 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i 2 w zw. z art. 8 i art. 12
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 26 października 2022 r. W. F. (dalej jako skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach w przedmiocie nie załatwienia w terminie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją organu wojewódzkiego z 4 października 2016 r. W skardze tej powyższemu organowi zarzucono naruszenie art. 35 § 1 – 3 w związku z art. 36 § 1 w związku z art. 37 § 1 i 2 oraz w związku z art. 8 i art. 12 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z przewlekłym prowadzeniem postępowania oraz nie załatwieniu sprawy w ustawowym terminie i terminie wyznaczonym przez postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 czerwca 2022 r. W następstwie wniesionej skargi wystąpiono o stwierdzenie bezczynności i przewlekłości postępowania, zobowiązanie organu administracji do załatwienia sprawy, stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także wymierzenie wskazanemu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przyznanie od tego organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy powyższej kwoty, a także zwrot kosztów postępowania. W motywach skargi przedstawiono argumentację przemawiającą za jej zasadnością. Podkreślono, że wskazany powyżej organ decyzją z 31 sierpnia 2020 r. odmówił uchylenia swojej decyzji z 4 października 2016 r. W dalszej części uzasadnienia przedstawiono działania podejmowane przez skarżącego oraz przez organy państwa w ramach prowadzonego postępowania.

W odpowiedzi na skargę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach wystąpił o jej oddalenie. W ramach zajętego stanowiska powyższy organ przedstawił podejmowane działania w ramach prowadzonego postępowania, które w jego ocenie powinny doprowadzić do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia. Pismem z 27 marca 2023 r. powyższy organ poinformował tutejszy Sąd, że decyzją z 17 lutego 2023 r. uchylił swoją decyzję z 4 października 2016 r. i podjął merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie. Ponadto we wskazanym piśmie organ przedstawił działania podejmowane w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie niniejszych rozważań należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4, lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zakres przedmiotowy takiej skargi wyznaczają więc postanowienia powyższych przepisów, w tym sensie, że zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności w nich wskazanych.

Zgodnie z art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy), przy czym zgodnie z art. 52 § 2b przywoływanego aktu, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Po przedstawieniu zasad wnoszenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania przez organ administracji, należy przejść do wyznaczenia ram niniejszego postępowania i zakresu działań podejmowanych przez organ administracji publicznej. Wyznaczenie wskazanych ram jest niezbędne ponieważ w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego wypowiadał się już tutejszy Sąd, a zgodnie z treścią art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Jak zostało zaznaczone tutejszy Sąd wyrokiem z 11 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SAB/Gl 19/21 stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązał organ administracji publicznej do wydania rozstrzygnięcia w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania akt sprawy. Ponadto wyrokiem z 29 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 446/22 oddalił skargę na nie wykonanie przywoływanego powyżej wyroku z 11 sierpnia 2021 r. Równocześnie w polu widzenia należy mieć to, że ponaglenie na bezczynność przywoływanego powyżej organu administracji publicznej skarżący wniósł 1 czerwca 2022 r., a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 15 czerwca 2022 r. stwierdził, że wskazany organ dopuścił się tej bezczynności i wyznaczył nowy termin do załatwienia sprawy 15 lipca 2022 r. Z kolei pismem z 27 marca 2023 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach poinformował tutejszy Sąd, że decyzją z 17 lutego 2023 r. rozstrzygnął sprawę dotyczącą decyzji z 4 października 2016 r., a tym samym zakończył prowadzone postępowanie administracyjne przed organem pierwszej instancji.

W świetle poczynionych ustaleń przyjdzie stwierdzić, że zakres oceny działań podejmowanych przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach obejmuje okres od momentu przekazania akt administracyjnych przez tutejszy Sąd temu organowi po zakończeniu postępowania związanego z wykonaniem wyroku z 11 sierpnia 2021 r. jak również mając w polu widzenia stwierdzenia zamieszczone w wyroku z 29 czerwca 2022 r. W kontekście tak wyznaczonych ram niniejszego postępowania przyjdzie dostrzec, wskazany powyżej organ pismem z 24 czerwca 2022 r. zawiadomił strony prowadzonego postępowania o zamknięciu postępowania dowodowego w sprawie. W następstwie pisma inwestora z 11 lipca 2022 r., w którym przedłożył on kolejne dokumenty i wystąpił z wnioskiem o wyznaczenie nowego terminu realizacji nałożonego na niego obowiązku do 31 października 2022 r. Prowadzący postępowanie organ w następstwie rozpoznania złożonego wniosku postanowieniem z 29 lipca 2022 r. zmienił swoje postanowienie z 9 marca 2022 r. i wyznaczył nowy termin na 30 października 2022 r. celem wykonania obowiązku przez inwestora.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 2 września 2022 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącego na powyższe postanowienie. Organ prowadzący postępowanie podkreślił, że 24 października 2022 r. wpłynął do niego projekt budowlany rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a tym samym wypełniony został obowiązek nałożony na inwestora. Jak wynika z pisma organu prowadzącego postępowanie z 27 marca 2023 r. organ ten pismem z 21 listopada 2022 r. wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zwrot akt przekazanych celem rozpoznania wniesionego zażalenia, jak również pismem z tego dnia poinformowano strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz w oparciu o postanowienia art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy na 13 stycznia 2023 r.

Powyższe ustalenia wymagają dopełnienia o informacje związane z przedmiotowym postępowaniem, ponieważ skarga została sporządzona 26 października 2022 r. i wpłynęła do organ 31 października 2022 r., a zatem w terminie 30 dni organ administracji obowiązany był sporządzić odpowiedź na skargę i przekazać ją do Sądu, co uczynił pismem z 22 listopada 2022 r. jak wynika z akt tutejszego Sądu powyższy organ pismem z 3 stycznia 2023 r. wystąpił do tutejszego Sądu o udostepnienie przekazanych akt administracyjnych celem wydania decyzji w wyznaczonym terminie. Takie przekazanie nastąpiło pismem z 10 stycznia 2023 r. i akta te zostały wypożyczone na przeciąg 5 dni, przy czym wskazany organ do 13 lutego 2023 r. akt tych nie zwrócił, i z tego powodu we wskazanym dniu Sąd wystąpił do powyższego organu o zwrot akt administracyjnych, co nastąpiło pismem z 17 lutego 2023 r. Dodatkowo dostrzec należy, że w dniu 17 lutego 2023 r. organ prowadzący postępowanie wydał stosowną decyzję, a tym samym dopełnił ciążący na nim obowiązek.

Przeprowadzona przez Sąd analiza działań organu administracji publicznej w wyznaczonych ramach czasowych pozwala opowiedzieć się za stanowiskiem, że we wskazanym okresie czasu organ ten nie dopuścił się bezczynności w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi. Podkreślić należy, że choć między wydaniem wyroku przez tutejszy Sąd z 11 sierpnia 2021 r. a wniesieniem skargi na bezczynność upłynął rok czasu, to nie można pominąć faktu, że w tym okresie czasu, akta sprawy znajdowały się w tutejszym Sądzie w związku z wniesieniem skargi na nie wykonanie powyższego wyroku. Ten okres czasu nie może być brany pod uwagę przy ocenie działań wskazanego organu administracji publicznej. Dodatkowo w polu widzenia należy mieć to, że we wskazanym okresie dwukrotnie wypowiadał się organ wyższego stopnia. W jednej sprawie związanej z wniesionym ponagleniem, a w drugiej z rozpoznaniem środka odwoławczego. W konsekwencji także i ten okres czasu nie może być brany pod uwagę przy ocenie działań przedmiotowego organu.

Kolejnym elementem, który musi tu być uwzględniony to fakt, że przedmiotowa skarga została wniesiona do tutejszego Sądu pismem sporządzonym 26 października 2022 r. w sytuacji, gdy uprzednim postanowieniem organ administracji wyznaczył inwestorowi termin 31 października 2022 r. na dokonanie określonej czynności związanej z przedłożeniem projektu zagospodarowania terenu inwestycji, sporządzonego na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Inwestor wskazany projekt przedłożył organowi 24 października 2022 r., a zatem przed upływem wyznaczonego terminu.

W świetle przeprowadzonej analizy akt administracyjnych należy stwierdzić, że między zobowiązaniem wynikającym z treści wyroku tutejszego Sądu z 11 sierpnia 2021 r. a dniem wydania decyzji przez uprawniony organ administracji publicznej z 17 lutego 2023 r. blisko 18 miesięcy, to jednak znaczną część tego okresu, akta administracyjne znajdowały się poza wskazanym organem, jak również skarga została wniesiona w terminie wskazanym przez ten organ dla inwestora na dokonanie określonej czynności procesowej. W konsekwencji uznać należy, że wbrew stanowisku skarżącego organ administracji w rozpoznawanej sprawie w okresie objętym zakresem skargi nie był bezczynny, a nie wydanie stosownego rozstrzygnięcia wynikało z okoliczności, które w znacznym stopniu leżały poza organem administracji publicznej prowadzącym to postępowanie. Dodatkowo należy mieć w polu widzenia treść art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.

Przy ocenie działań przedmiotowego organu należy mieć na uwadze to, że mocą decyzji z 17 lutego 2023 r. organ ten zamknął prowadzone postępowanie i wydał stosowne rozstrzygnięcie, a tym samym brak jest obecnie przesłanek do nakładania na ten organ obowiązku finalnego załatwienia sprawy,

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę