Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 93/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 91 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2022 poz 574
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) Protokolant: starszy woźny sądowy Karolina Sdzuj po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu z dnia 18 listopada 2022 r. nr 3/2022/2023/OKS w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora I. oddala skargę w całości; II. przyznaje adwokatowi I. A. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 89,80 zł (słownie: osiemdziesiąt dziewięć złotych i osiemdziesiąt groszy), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu sądowym.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D. C. jest decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego we W. z dnia 18 listopada 2022 r. (nr 3/2022/2023/OKS), wydana po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego we W. z dnia 25 października 2022 r. (nr SRS/WZ/FI/STJ/067/2021-2022) o nieprzyznaniu stronie stypendium rektora na rok akademicki 2022/2023.

Zaskarżona decyzja została wydana na tle następującego stanu faktycznego, jaki ustalił organ drugiej instancji:

W dniu 2 października 2022 r. skarżący, będący studentem [...] roku studiów stacjonarnych jednolitych magisterskich na kierunku F. złożył wniosek o przyznanie stypendium rektora w roku akademickim 2022/2023 wykazując średnią ocen (z poprzedniego roku studiów) w wysokości 4,40.

Decyzją z dnia 25 października 2022 r. Komisja Stypendialna Uniwersytetu Medycznego odmówiła stronie przyznania wnioskowanego stypendium wskazując, że student nie osiągnął minimalnej liczby uprawniającej do przyznania tego świadczenia. Jak argumentował organ, minimalna liczba punktów uprawniająca do otrzymania stypendium rektora na [...] roku studiów, na kierunku F., w roku akademickim 2022/2023 została ustalona na poziomie 27,50 punktów. Tymczasem, średnia ocen studenta na poziomie 4.40 dawała w przeliczeniu 22.00 punkty, co organ obliczył na podstawie kryteriów punktowych do listy rankingowej studentów ubiegających się o stypendium rektora, zgodnie z § 19-28 Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu Medycznego we W. od roku akademickiego 20119/2020 (stanowiącym załącznik do zarządzenia nr 111/XV R/2019 Rektora Uniwersytetu Medycznego we W. z dnia 31 lipca 2019).

Decyzją z dnia 18 listopada 2022 r., wydaną na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, art. 92 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.), § 19-28 Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu Medycznego we W. od roku akademickiego 20119/2020 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), Odwoławcza Komisja Stypendialna utrzymała w mocy decyzję Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego.

W uzasadnieniu tej decyzji odwołano się do treści § 20 ust. Regulaminu Uczelni, w myśl którego, o stypendium rektora może ubiegać się student, który uzyskał za poprzedni rok studiów wyróżniające się wyniki w nauce, posiada osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym. Następie wskazano, że minimalna liczba punktów uprawniająca do otrzymania stypendium rektora na [...] roku studiów, na kierunku F., jednolite studia magisterskie, w roku akademickim 2022/2023 została ustalona na poziomie 27,50 punktów, natomiast łączna liczba punktów uzyskana przez studenta wyniosła 22,00 punkty. Nadto, student nie udokumentował dodatkowych osiągnięć z roku akademickiego 2021/2022 za które mógłby otrzymać, zgodnie z Regulaminem Uczelni, dodatkowe punkty, a wskazane we wniosku argumenty (m.in. działalność na rzecz wolontariatu) nie mogą stanowić, w myśl zapisów regulaminowych, osiągnięć, za które Odwoławcza Komisja Stypendialna mogłaby przyznać wnioskodawcy dodatkowe punkty.

Decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej została zaskarżona przez studenta do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W wywiedzionej skardze strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz wypłatę świadczenia.

W treści skargi strona podniosła, że w zaskarżonej decyzji odniesiono się do progu punktowego (27,5 punktów), który został ustalony po upływie terminu na składanie wniosków o przyznanie stypendium rektora. Początkowy próg został ustalony na poziomie 20 punktów (na podstawie średniej ocen na poziomie 4.00), który to warunek skarżący spełnił. Dodatkowo nadmienił, że chciał złożyć potwierdzenie dodatkowych osiągnieć naukowych w roku akademickim 2021/2022, ale uzyskał informację, że nie może załączyć tych dokumentów ze względu na to, że jego osiągniecia nie są osiągnieciami branymi pod uwagę przy przyznawaniu stypendium Rektora, z czym skarżący się nie zgadza.

Następnie skarżący argumentował, że podczas składania wniosku oraz "w okresie upływu terminu na składanie wniosków" pracownik Uczelni poinformował go, że wniosek o stypendium "w wersji możliwej do rozpatrzenia" złożyło 5 osób, w związku z czym strona uzyskała zapewnienie o przyznaniu stypendium rektora chociażby z uwagi na fakt, że środki przeznaczone na stypendium rektora na kierunku F. dla studentów pierwszego roku studiów zostały przeniesione na [...] rok studiów, a tym samym, bez problemu, wszystkie osoby, które złożyły tego rodzaju wniosku na [...] roku studiów otrzymają stypendium rektora.

Zdaniem strony, w sprawie doszło do ustalenia progu punktowego w sposób niezgodny z Regulaminem Uczelni. W ocenie skarżącego, spełnił on minimalny próg punktowy do ubiegania się o stypendium rektora na podstawie ponadprzeciętnych osiągnięć edukacyjnych w roku akademickim 2020/2021 r. oraz na podstawie osiągnięć pozauczelnianych (w skardze skarżący przedstawił te osiągnięcia, które wcześniej opisał w odwołaniu).

W ramach dalszej argumentacji strona zwróciła uwagę na trudną sytuację dochodowa swoje rodziny i podniosła, że środki przeznaczone na cel stypendialny są jej niezbędne na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem oraz tych naukowych.

W treści skargi zawarto również wniosek o udostępnienie informacji publicznej na temat ilości studentów na danym roku studiów, ilości złożonych wniosków o przyznanie świadczenia w postaci stypendium rektora, ilości przyznanych świadczeń, progu, jaki poszczególni studenci spełnili oraz środków przekazanych na cel świadczenia z pierwszego roku studiów danego kierunku.

W odpowiedzi na skargę Odwoławcza Komisja Stypendialna wniosła o jej oddalenie. W ramach przedstawionej tam argumentacji organ podniósł m.in., że Komisja Stypendialna na posiedzeniu w dniu 25 października 2022 r. przyjęła procentową liczbę studentów, którzy będą mogli otrzymać stypendium rektora na poziomie 8% na każdym z kierunków. Organ odwołał się także do treści - § 19 ust. 1 i 2, § 21 ust. 2 oraz § 22 ust. 5 i 6 Regulaminu Uczelni wyjaśniając, że przytoczone przepisy wskazują jasno, że stypendium rektora jest limitowane (nie można przyznać więcej niż 10% liczby studentów każdego kierunku), a także, że otrzymują je studenci z najwyższą liczbą punktów. Jak objaśnił, w przypadku kierunku F., Komisja Stypendialna zastosowała przepis § 22 ust. 7 Regulaminu i dopuściła możliwość "przeniesienia" niewykorzystanej liczby stypendiów z pierwszego roku studiów na pozostałe lata studiów danego kierunku. Zgodnie z § 19 ust. 1 Regulaminu Uczelni oraz ustalonej przez Komisję Stypendialną procentowej liczby studentów, którzy będą mogli otrzymać stypendium rektora na kierunku F., Komisja Stypendialna mogła przyznać 24 stypendia rektora. W celu wyłonienia najlepszych studentów, Komisja Stypendialna na posiedzeniu w dniu 25 października 2022 r. określiła, że minimalna liczba punktów uprawniająca do otrzymania stypendium w roku akademickim 2022/2023, na kierunku F., na [...] roku studiów, wyniosła 27,50 punktów; na trzecim roku studiów wyniosła 23,20 punktów, na czwartym roku – 23,40 punktów a na piątym roku studiów – 23,50 punktów. Żaden student pierwszego roku nie złożył wniosku o stypendium rektora w roku akademickim 2022/2023. Komisja Stypendialna na posiedzeniu w dniu 25 października 2022 r. podjęła decyzję o przyznaniu 23 stypendiów rektora na 305 studentów kierunku F., którego studentem jest skarżący.

Wyznaczony pełnomocnik z urzędu w piśmie procesowym z dnia 16 stycznia 2024 r. (złożonym jako załącznik do protokołu rozprawy) podtrzymał skargę strony oraz wniósł o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Komisji Stypendialnej z dnia 25 października 2022 r.;

- zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Zdaniem pełnomocnika strony, istotna dla oceny prawidłowości zaskarżonego aktu jest kwestia wykładni przepisów uczelnianych, a mianowicie - § 19 ust. 1 i 2 Regulaminu Uczelni w zw. z § 22 ust. 7 Regulaminu.

Pełnomocnik przytoczył treść § 19 ust. 1 Regulaminu w myśl którego: Stypendia Rektora przyznawane są w liczbie nie większej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonych w Uczelni. Zwrócił uwagę, że przepis ten jest w zasadzie powieleniem regulacji ustawowej z art. 91 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy o szkolnictwie wyższym.

Następnie wskazał, że zgodnie z art. 19 ust. 2 Regulaminu Uczelni: Procent liczby studentów, którzy będą mogli otrzymać stypendium ustala Komisja Stypendialna na posiedzeniu, podczas którego są podejmowane decyzje w przedmiocie przyznania stypendium Rektora.

W ocenie pełnomocnika skarżącego, treść decyzji, a wcześniej – ustalony przez Komisję Stypendialną "próg" punktowy uprawniający do otrzymania stypendium rektora na [...] roku studiów, na kierunku F., w roku akademickim 2021/2022 (27,5 punktów) jest skutkiem nieprawidłowej wykładni w/w przepisów Regulaminu, a to bez należytego, łącznego uwzględnienia przepisów § 19 ust. 1 i 2 w zw. z art. 22 ust. 7 Regulaminu, w myśl którego: "W przypadku niewykorzystania na danym roku studiów (w ramach jednego kierunku) liczby stypendiów Rektora z § 19 ust. 1 , dopuszcza się możliwość "przeniesienia" niewykorzystanej liczby stypendiów Rektora na inny rok studiów/lata studiów (wyłącznie w ramach tego samego kierunku). Przeniesienie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, jest możliwe jedynie z zachowaniem zasady określonej w § 19 ust. 1".

Jak dalej argumentował pełnomocnik strony, przepis art. 22 ust. 7 Regulaminu Studiów należy interpretować w ten sposób, że maksymalny odsetek studentów, którym może być przyznane stypendium rektora ma zastosowanie nie tylko do danego kierunku, ale do każdego z poszczególnych lat w ramach określonego kierunku studiów. Są to warunki i ograniczenia, które muszą być spełnione łącznie. Innymi słowy, na każdym z lat kierunku F. na Uniwersytecie Medycznym we W. stypendium rektora mogło być przyznane co do zasady nie więcej niż 8%, a w żadnym wypadku nie więcej niż 10% ogólnej liczby studentów danego roku. W sprawie, organ przyznając stypendia rektora zastosował tylko jedno ograniczenie ilościowe przyznawanych stypendium – odnosząc odsetek "najlepszych studentów" do całego kierunku. Tymczasem, ograniczenie to powinno być zastosowane także co do każdego roku kierunku F.

Pełnomocnik skarżącego podniósł, że inna wykładnia tego przepisu czyniłaby ten przepis zbędnym, albowiem odsetek najlepszych studentów zawsze oznaczałoby się "globalnie" do całego kierunku, a więc nie byłoby potrzeby żadnego "przenoszenia" liczby stypendiów miedzy latami tego samego kierunku. Stwierdził, że pojęcie "niewykorzystania" liczby stypendiów na danym roku studiów należy odnosić do sytuacji obiektywnych takich jak – brak wniosków o przyznanie stypendium lub niespełnienie przez wnioskodawców przesłanek formalnych ubiegania się o to stypendium. Taką sytuacją nie jest natomiast okoliczność uzyskania większej ilości punktów stypendialnych przez studentów innego roku studiów w obrębie kierunku, ponad wyznaczony odsetek najlepszych studentów (8%-10% liczby studentów).

Zdaniem pełnomocnika strony, w sprawie doszło do naruszenia zasady słuszności i zapewnienia równych szans, albowiem na skutek "przeniesienia" niewykorzystanych stypendiów z pierwszego roku studiów, odsetek studentów, którzy otrzymali stypendia rektora z roku – trzeciego, czwartego i piątego na kierunku F. był nie tylko wyższy niż ustalony przez Komisję Stypendialną na ten rok akademicki (2022/2023-8%), ale także wyższy niż granica ustawowa i regulaminowa (10% najlepszych studentów). Tymczasem odsetek studentów na [...] roku F., którzy otrzymali stypendium Rektora wyniósł 1,6% ogólnej liczby studentów na tym roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Kontroli Sądu poddana została decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej o odmowie przyznania stronie stypendium rektora w roku akademickim 2022/2023.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 86 ust. 1 pkt 4, art. 86 ust. 2 oraz art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 poz. 574 ze zm.), a nadto, § 15 oraz § 19-§ 28 Regulaminu Uczelni.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy, student może ubiegać się o stypendium rektora.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy, przyznanie świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej.

Z kolei zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.

Przepis art. 91 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy stanowi, że stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów.

Co również wymaga odnotowania na wstępie, z treści art. 95 ust. 1 ustawy wynika w szczególności, że regulamin świadczeń dla studentów określa - wysokość świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4, lub sposób jej ustalania oraz szczegółowe kryteria i tryb przyznawania świadczeń, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4.

Niezbędnym punktem odniesienia przy dokonywaniu oceny legalności zaskarżonej decyzji stanowiły zatem przepisy Regulaminu Uczelni, z ogólnym zastrzeżeniem, że unormowania regulaminowe nie mogą być sprzeczne z ustawą.

Przechodząc na grunt unormowań regulaminowych wymaga odnotowania, że przepis § 20 ust. 1 Regulaminu Uczelni w istocie jest powtórzeniem normy ustawowej albowiem stanowi on, że o stypendium Rektora może ubiegać się student, który uzyskał za poprzedni rok studiów wyróżniające wyniki w nauce, posiada osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.

Idąc dalej wskazać również trzeba, że zgodnie z § 21 ust. 1 Regulaminu Uczelni, student wypełnia wniosek o przyznanie stypendium Rektora w Wirtualnej Uczelni, składa go, a następnie wygenerowany wniosek wraz z udokumentowaniem osiągnięć (np. zaświadczenia, certyfikaty, dyplomy, o których mowa w § 27 Regulaminu) składa we właściwym Dziekanacie.

Zgodnie z § 21 ust. 1 Regulaminu Uczelni , członek KS we właściwym Dziekanacie po sprawdzeniu wniosków, sporządza w oparciu o dostarczone dokumenty listę rankingową oraz listę osób uprawnionych do otrzymania świadczenia, przed planowanym terminem posiedzenia, na którym będą procedowane wnioski o przyznanie stypendium Rektora.

Zgodnie z § 22 ust. 1 Regulaminu Uczelni, maksymalna liczba punktów, którą student może łącznie otrzymać za osiągnięcia wynosi 50 (średnia ocen: maksymalna liczba punktów – 25 pkt; osiągnięcia naukowe: maksymalna liczba punktów - 12 pkt; osiągnięcia sportowe: maksymalna liczba punktów – 8 pkt; osiągnięcia artystyczne: maksymalna liczba punktów – 5 pkt).

Z treści § 22 ust. 4 Regulaminu Uczelni wynika, że minimalna liczba punktów wymagana do ubiegania się o stypendium Rektora wynosi 21.

W myśl § 23 ust. 1 i ust. 2 Regulaminu Uczelni, średnia ocen uprawniająca do otrzymania stypendium Rektora nie może być niższa niż 4.0. Punkty ze średniej ocen do stypendium Rektora oblicza się, jako średnią ważoną, to jest średnią ocen pomnożoną przez 5.

Stosownie do § 19 ust. 1 i 2 Regulaminu Uczelni, stypendia Rektora przyznawane są w liczbie nie większej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonych w Uczelni (§ 19 ust. 1). Procent liczby studentów, którzy będą mogli otrzymać stypendium, ustala Komisja Stypendialna na posiedzeniu, podczas którego są podejmowane decyzje w przedmiocie przyznania stypendium rektora studentom (§ 19 ust. 2).

Jak wynika z akt sprawy, Komisja Stypendialna na posiedzeniu w dniu 25 października 2022 r. przyjęła procentową liczbę studentów, którzy będą mogli otrzymać stypendium rektora (w roku akademickim 2022/2023) na poziomie 8% na każdym z kierunków.

Jak również wynika z akt sprawy, na liście rankingowej studentów ubiegających się o stypendium rektora w/w roku akademickim na kierunku F., [...] rok studiów znalazło się 9 osób, w tym skarżący z ilością otrzymanych punktów w liczbie 22.00 (8 miejsce na liście rankingowej).

Na posiedzeniu w dniu 25 października 2022 r. Komisja Stypendialna podjęła uchwałę o ustaleniu minimalnej liczby punktów uprawniających do otrzymania stypendium Rektora w roku akademickim 2022/2023 Wydziału N. na kierunku F., rok [...], w wysokości 27,50 punktów.

W świetle tych faktów, a także zapisów Regulaminu Uczelni, Sąd nie znalazł podstaw do podważenia stanowiska organów kolegialnych orzekających w sprawie, które zgodnie uznały, że skarżący nie uzyskał minimalnej liczby punktów uprawniających do otrzymania wnioskowanego stypendium, ustalonej przez Komisję Stypendialną na dany rok akademicki , na kierunku F., rok [...].

Przy czym, zdaniem Sądu materiał aktowy uprawniał organy do uwzględnienia jedynie punktacji obliczonej na podstawie średniej ocen z roku poprzedniego, która – była niższa aniżeli próg punkowy przyjęty w uchwale Komisji Stypendialnej na posiedzeniu w dniu 25 października 2022 r., co w konsekwencji zadecydowało o odmowie przyznania stronie wnioskowanego stypendium.

Podzielić należy stanowisko Odwoławczej Komisji Stypendialnej, że powołane przez stronę osiągniecia pozauczelniane nie mogły zostać wzięte pod uwagę przy punktacji, albowiem Regulamin Uczelniany w sposób bardzo skonkretyzowany reguluje rodzaje osiągnięć naukowych, sportowych czy artystycznych (§ 24-26 Regulaminu), jakie są brane pod uwagę przy przyznawaniu stypendium Rektora, zaś strona żadnego z osiągnięć wymienionych w Regulaminie Uczelni nie wykazała, a te które wskazała jako "ponadprzeciętne osiągnięcia edukacyjne" nie mieszczą się w wykazie ujętym w Regulaminie .

Odnosząc się do osiągnięć naukowych na jakie powoływała się strona, w odesłaniu do wykazu ujętego tabelarycznej w treści § 24 ust. 2 Regulaminu Uczelni trzeba wyjaśnić, że zgodnie z Regulaminem, w wykazie tym ujęto następujące osiągniecia naukowe:

1) udział w projekcie granu naukowego:

a) kierownictwo granu:

- międzynarodowego

- krajowego

b) udział w grancie:

- międzynarodowym

- krajowym

2) autorstwo lub współautorstwo publikacji obcojęzycznej lub polskojęzycznej:

a) artykułów w czasopismach naukowych wymienionych w wykazie opublikowanym w komunikacie Ministerstwa Edukacji i Nauki lub recenzowanych w czasopismach zagranicznych

b) artykułów w recenzowanym czasopiśmie naukowym niewymienionych w wykazie MEiN

c) książki, monografii lub rozdziału książki o charakterze naukowym posiadającej nr ISBN (z wyłączeniem książek zawierających streszczenia artykułów naukowych)

3) otrzymanie nagrody/ wyróżnienia za pracę prezentowaną na konferencji naukowej: międzynarodowej lub krajowej, (indywidualnie lub zespołowo, jeśli za daną pracę student nie uzyskał punktów zgodnie z rubryką 5 tabeli)

4) otrzymanie nagrody lub wyróżnienia w konkursach o charakterze naukowym o zasięgu międzynarodowym lub krajowym

5) autorstwo lub współautorstwo pracy wygłoszonej na konferencji naukowej, potwierdzone certyfikatem uczestnictwa w konferencji (jeśli za daną pracę student nie uzyskał punktów zgodnie z rubryką 3 tabeli)

6) praca w komitecie naukowym konferencji naukowej, potwierdzona przez organizatora konferencji

7) średnia ocen wynosząca 5.0, o której mowa w § 23 ust. 4.

Nie kwestionując dużego zaangażowania skarżącego w proces dokształcania należy zauważyć, że osiągniecia, na jakie powołała się strona w odwołaniu oraz w skardze nie pokrywają się z tymi, które zgodnie z Regulaminem Uczelni objęte są punktacją z tytułu posiadania osiągnięć naukowych.

Tytułem przypomnienia należy w tym miejscu wskazać, że skarżący wymienił następujące osiągnięcia pozauczelniane: 1) uczestnictwo w licznych kursach, szkoleniach, seminariach, kole naukowym powiązanych z daną profesją, 2) realizowanie zajęć z zakresu technika masażysty oraz technika farmaceutycznego na poziomie szkoły policealnej, 3) realizowanie kursów z zakresu: "Wczesna diagnostyka i terapia chorób zwyrodnieniowych u młodych osób" (6 tygodni), "Postępowanie [...] w chorobach zwyrodnieniowych stawów" (3 miesiące), "Postępy w onkologii klinicznej i hematologii", "cukrzyca -choroba XXI wieku" - 1 dzień, "Efektywna komunikacja z pacjentem" ( 20 godzin), "Marketing na rynku medycznym" (8 godzin), 4) wolontariat w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym W. Uniwersytetu Medycznego (ponad 3 miesiące) na oddziale w Klinice onkologii. Klinika neurologii wieku dorosłego. Odział intensywnej terapii neurologicznej. Izba przyjęć - sektor neurologiczny. Pododdział kliniki społeczno-naukowych przyczyniających się do rozwoju medycyny.

Dodatkowo należy wyjaśnić, że sama okoliczność, iż skarżący uzyskał, określony w Regulaminie Uczelni (§ 19 ust. 40,) minimalny wymóg punktów, nie może w jego przypadku stanowić uzasadnionej podstawy prawnej do skutecznego domagania się przyznania mu stypendium rektora oraz do formułowania tezy, że skarżącemu odmówiono przyznania stypendium Rektora pomimo że osiągnął on wymaganą Regulaminem Uczelni punktację.

Należy zauważyć, że wspomniany przepis Regulamin ustanawia niejako oddolny prób punktacji uprawniającej do ubiegania się o rzeczone stypendium, którego spełnienie nie gwarantuje przyznania stypendium rektora wszystkim studentom którzy – osiągnąwszy ten próg punktowy - złożyli wniosek o to świadczenie. Trzeba w tym miejscu zwrócić uwagę, że w § 19 ust. 4 Regulaminu uczelni mowa jest o minimalnej liczbie punktów uprawniających do ubiegania się o stypendium rektora. Skarżący wyprowadza z treści tego przepisu błędny zatem wniosek, że przepis ten daje podstawę do ubiegania się o stypendium rektora studentowi, który uzyskał wymagany tym przepisem próg punktowy. Taka wykładnia tego przepisu nie wynika z jego treści. Dodatkowo w sprawie trzeba też dostrzec, że stypendium rektora przyznawane jest dla najlepszych studentów, co oznacza, że otrzymują je studenci z najwyższą liczbą punktów, przy czym Regulamin Uczelni ustanawia minimalną liczbę punktów, jaką musi uzyskać student by mógł ubiegać się o stypendium Rektora.

W nawiązaniu do zarzutów podniesionych przez pełnomocnika strony skarżącej na rozprawie w dniu 16 stycznia 2024 r. i przedstawionych w piśmie procesowym złożonym jako załącznik do rozprawy wymaga odnotowania, że Sąd nie podziela zaprezentowanej przez tego pełnomocnika wykładni § 22 ust. 7 Regulaminu Uczelni w zw. § 19 ust. 1 i 2 Regulaminu Uczelni.

Przepis § 19 ust. 1 i 2 Regulaminu stanowi, że stypendia rektora przyznawane są w liczbie nie większej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonych na Uczelni. Procent liczby studentów, którzy będą mogli otrzymać stypendium, ustala Komisja Stypendialna na posiedzeniu, podczas którego są podejmowane decyzje w przedmiocie przyznania stypendium rektora studentom.

Przepis § 22 ust. 7 Regulaminu stanowi, że w przypadku niewykorzystania na danym roku studiów (w ramach jednego kierunku) liczby stypendiów rektora z § 19 ust. 1, dopuszcza się możliwość "przeniesienia" niewykorzystanej liczby stypendiów Rektora na inny rok studiów/lata studiów (wyłącznie w ramach tego samego kierunku). Przeniesienie, o którym mowa w zdaniu poprzedni, jest możliwe jedynie z zachowaniem zasady określonej w § 19 ust. 1.

Sąd nie podziela wykładni proponowanej przez pełnomocnika strony, a mianowicie, że przepis § 22 ust. 7 Regulaminu Uczelni odczytywany łącznie z § 19 ust. 1 i 2 Regulaminu Uczelni prowadzi do wniosku, że maksymalny odsetek studentów, którym może być przyznane stypendium Rektora ma zastosowanie nie tylko do danego kierunku, ale do każdego z poszczególnych lat w ramach określonego kierunku studiów.

W ocenie Sądu zdanie drugie § 22 ust. 7 Regulaminu należy interpretować w ten sposób, że przeniesienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, możliwe jest jedynie z zachowaniem zasady, że przyznawane stypendia rektora nie przekroczą 10% liczby studentów każdego kierunku studiów. Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika strony, że przeciwna wykładnia tych przepisów prowadziłaby to tego, że przepis § 22 ust. 7 byłby zbędny i wskazuje, że § 22 ust. 7 Regulaminu jedynie dopuszcza możliwość przeniesienia niewykorzystanej liczby stypendiów oraz stanowi pod jakim warunkiem to przeniesienie jest możliwe (przyznawane stypendia rektora nie przekroczą 10% liczby studentów każdego kierunku studiów).

W nawiązaniu do argumentów pełnomocnika dotyczących zasad słuszności i zapewnienia równych szans należy podkreślić, że stypendium o które wystąpił skarżący pomyślane jest jako świadczenie dla studentów o wyróżniających wynikach w nauce, posiadających osiągnięcia, naukowe, artystyczne lub sportowe, a zatem najwyższa liczba osiągniętych punktów winna przesądzać o przyznaniu tego stypendium.

Odnosząc się końcowo do argumentów skarżącego ukierunkowanych na wykazanie jego trudnej sytuacji materialnej należy wyjaśnić, że kwestia ta nie mogła zostać wzięta pod uwagę przy dokonywaniu kontroli decyzji odmawiającej przyznania stronie stypendium rektora. O czym była już mowa, ten rodzaj stypendium przyznawany jest za wyróżniające się wyniki w nauce lub osiągniecia naukowe, artystyczne, sportowe. Ocena zasadności przyznawania tego rodzaju stypendium oderwana jest od sytuacji materialnej studenta. Ze względu na trudną sytuację materialna student może natomiast ubiegać się inny rodzaj świadczenia stypendialnego, zarezerwowany dla takich właśnie przypadków (stypendium socjalne).

Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w sprawie, o czym orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.

Podstawę prawną wydania rozstrzygnięcia w pkt II sentencji wyroku stanowił natomiast art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 4 ust. 1 i 3 zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 18 ze zm.).

Sąd podziela bowiem stanowisko prezentowane w szeregu wyroków Trybunału Konstytucyjnego, kwestionujące konstytucyjność zróżnicowania wynagrodzenia otrzymywanego przez pełnomocników z urzędu ze stawkami opłat za czynności pełnomocników działających z wyboru (zob. wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19 – Lex nr 2952994, z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt SK 78/21 – Lex nr 3489599 oraz z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt SK 85/22 – Lex nr 3519500).

W szczególności zwrócić należy uwagę na jedno z ostatnich orzeczeń trybunalskich wydanych w tej materii, tj. wyrok z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt SK 53/22 (Dz. U. z 2023 r., poz. 842), w którym stwierdzono, że § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 68, ze zm.) w zakresie, w jakim przewiduje wysokość opłaty stanowiącej koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w wysokości niższej niż stawka minimalna opłat za czynności radców prawnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265, ze zm.), wydanym na podstawie art. 225 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1166), dotyczącym stawek minimalnych w sprawach prowadzonych z wyboru, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 zdanie drugie i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji RP.

Zdaniem Sądu należy się zgodzić z poglądem wyrażonym w powołanym wyżej orzeczeniu, że ustalenie wynagrodzenia pełnomocników działających z urzędu – niezależnie od formy wykonywanego przez nich zawodu – w stawkach odmiennych od tych, które są stosowane w odniesieniu do pełnomocników z wyboru, nie znajduje uzasadnienia konstytucyjnego. Prawo do wynagrodzenia za wykonaną usługę nie może być bowiem uzależniane ani od pozycji procesowej pełnomocników, ani od możliwości budżetowych państwa. Zarówno bowiem pełnomocnicy z urzędu, jak i z wyboru, zobowiązania są do podjęcia tożsamych czynności procesowych oraz zachowania analogicznych zasad staranności. Ich wynagrodzenie nie powinno być więc odmienne. Argumentacja Trybunału Konstytucyjnego przedstawiona w w/w wyroku wprawdzie odnosi się do wysokości wynagrodzenia radcy prawnego wyznaczonego z urzędu to jednak zachowuje aktualność także w odniesieniu do wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu.

Kierując się zatem prokonstytucyjną wykładnią przepisów prawa oraz bazując na zasadzie art. 178 ust. 1 Konstytucji RP należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie na poziomie równym wynagrodzeniu pełnomocnika z wyboru (480 zł wraz z podatkiem od towarów i usług), pomijając przy tym dyspozycję § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia