Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2150/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 8
journal: Dz.U. 2009 nr 205 poz 1585
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jednolity.
article: art. 30c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 3; art. 130
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi P. B. - [...] na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych.


UZASADNIENIE

P. B. (zwany dalej: skarżącym) 2 listopada 2011 r. złożył wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (RPO WM) – Priorytet I – Tworzenie warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na [...].

[...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych ([...]JWPU) pismem z [...] grudnia 2011 r. poinformowała o odrzuceniu wniosku z przyczyn formalnych gdyż skarżący:

a) zatrudnia poniżej 10 pracowników;

b) jego suma bilansowa wynosi 4.122.224,68 zł czyli nie przekracza 2 mln Euro, co statuuje go jako mikroprzedsiębiorcę.

Skarżący 19 grudnia 2011 r. złożył protest, w którym zwrócona została uwaga na temat nieuwzględnienia w ocenie formalnej obrotu firmy, zaprezentowano zestawienie tabelaryczne dotyczące lat 2009 i 2010 z informacją o liczbie osób zatrudnionych na etat, współpracujących i właścicielach. Przy czym, w tabeli przy osobach zatrudnionych na etat podano wymiar czasu pracy, zgodnie z podpisanymi umowami oraz datę od kiedy dana osoba została zatrudniona. Przy osobie właściciela oraz osoby współpracującej, małżonce właściciela dołączono informację H. B. – "osoba współpracująca" oraz P. B. "właściciel". Z uwagi na ich status w firmie (formalny właściciel przedsiębiorstwa i jego żona działająca na rzecz przedsiębiorstwa) nie można było w pozycji wymiar czasu pracy wpisać wielkość etatu, a należało przyjąć zgodnie z logiką, iż obydwoje mają nienormowany czas pracy-pracujący na własny rachunek, a w przypadku pojawiających się dalszych wątpliwości, prosić o uzupełnienie przekazanych danych. Skarżący podał, iż w przypadku dalszych wątpliwości deklaruje się niezwłocznie dostarczyć inne wskazane, przez Dyrektora [...]JWPU dokumenty oraz kopie potwierdzające liczbę osób zatrudnionych w dowolnie wybranym okresie, potwierdzającym tym samym status przedsiębiorstwa. Do pisma dołączono elektronicznie wygenerowane informacje o wysyłce i potwierdzeniu otrzymania przez ZUS deklaracji za pracowników firmy w roku 2010 – wydruk elektroniczny nie wymagający potwierdzenia za zgodność z oryginałem, co wynika z treści uzasadnienia skargi.

W odpowiedzi Dyrektor [...]JWPU pismem z [...] stycznia 2012 r. poinformował wnioskodawcę, iż protest został oddalony.

W motywach zwrócono uwagę, że wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej ze względu na niespełnienie kryterium nr 5 "Wnioskodawca uprawniony do składania wniosku" i nr 10 "Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK" przyjętych przez Komitet Monitorujący RPO W[...] uchwałą nr 12/11 z 21 września 2011 r. Podstawą odrzucenia projektu było stwierdzenie niespełnienia przez skarżącego kryterium dostępu wynikającego z § 6 pkt 1 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym jedynymi podmiotami uprawnionymi do aplikowania w ramach przedmiotowego konkursu byli mali przedsiębiorcy.

Zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt 12 Regulaminu konkursu małym przedsiębiorcą jest podmiot zatrudniający mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans nie przekracza 10 milionów Euro. Jednocześnie w przypadku, gdy na ostatni dzień bilansu dane przedsiębiorstwo przekracza lub spada poniżej progu zatrudnienia lub pułapu finansowego, określonego dla poszczególnych grup przedsiębiorstw, uzyskanie lub utrata statusu przedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych.

Zgodnie z art. 2 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008 r.) w kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 milionów Euro. Tak więc zgodnie z przytoczoną powyżej treścią artykułu 2 wnioskodawca, aby wpisywał się w definicję podmiotu małego musi spełnić kryterium zatrudnieniowe, jak również jedno z kryteriów finansowych. W przypadku przedmiotowego projektu zachodzi sytuacja, w której wnioskodawca nie uzyskał statusu małego przedsiębiorcy ponieważ wskaźniki zatrudnienia uprawniające go do uzyskania tego statusu osiągnął dopiero w 2010 roku, tak więc nie doszło do sytuacji wskazanej powyżej, zgodnie z którą zjawisko musi powtórzyć się w ciągu dwóch kolejnych lat obrachunkowych. Przedstawione w proteście tabelaryczne zestawienie poziomu zatrudnienia potwierdziło przekonanie oceniającego o właściwej ocenie projektu. Zgodnie z danymi zawartymi w tabeli w 2009 r. liczba rocznych jednostek roboczych (RJR) wynosiła 9,33 (pracownik R. B. w 2009 r. przepracował u wnioskodawcy tylko 4 miesiące, brak również informacji o wymiarze czasu pracy H. B. – nie może być zatem uwzględniona w wyliczeniu). Przy wyliczeniu RJR uwzględnia się każdego, kto był zatrudniony na pełen etat w obrębie przedsiębiorstwa lub w jego imieniu w ciągu całego roku referencyjnego, jak również prace osób, które nie przepracowały pełnego roku – pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin oraz pracowników sezonowych, wówczas ci pracownicy traktowani są jako części ułamkowej jednostki.

W związku z powyższym, mimo iż dane finansowe dotyczące obrotu przekraczają progi przyjęte dla mikroprzedsiębiorców (2009 -15.194.886,73 zł; 2010 – 19.409.633,69 zł), przedmiotowy projekt pod względem kryterium zatrudnienia sytuuje skarżącego w kategorii mikroprzedsiębiorców. Nie zaistniała zatem sytuacja wynikająca z zapisów przytoczonego powyżej artykułu 2 Rozporządzenia 800/2008.

W skardze – żądającej "uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo i skierowanie wniosków do oceny merytorycznej i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych" – zwrócono uwagę (po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania), że "Dyrektor [...]JWPU wydając ostateczną decyzję ws. odrzucenia wniosku z przyczyn formalnych naruszył przepisy artykułu 2 Załącznika do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie ws. włączeń blokowych Dz. Urz. WE L 214 z 09.08.2008 r. w którym zawarto definicje małego przedsiębiorstwa). Dodatkowo nie dołożył należytej staranności by wydać rzetelną decyzję, czym naruszył zasadę zaufania obywateli do organów państwa, art. 8 k.p.a. W przypadku tym, zdaniem skarżącego, naruszona została również podstawowa zasada rzetelnej procedury administracyjnej, art. 7 k.p.a. która przejawiała się zaniechaniem ustalenia okoliczności faktycznych i prawdy obiektywnej."

Zwrócono także uwagę, że "Środki, które [...]JWPU rozdziela mają za zadanie zwiększyć konkurencyjność mazowieckich firm, jednak sposób, w jaki nasza sprawa jest załatwiana mógłby wskazywać na to, że zadaniem niektórych pracowników [...]JWPU:

a) nie jest realizacja działania polegającego na wsparciu firm z regionu, a na maksymalnym absorbowaniu "petentów" starających się o dofinansowanie, w udowadnianie, że nie są przysłowiowym "wielbłądem";

b) wykazywanie się podstawowymi brakami w znajomości przepisów do stosowania, których są zatrudnieni – jak miało to miejsce w przypadku oceny formalnej wniosku;

c) niewykazywaniem się choćby minimalnym zaangażowaniem w swoją pracę i faktycznym wsparciem przedsiębiorców ubiegających się o dofinansowanie projektu, czego przejawem jest brak dobrej woli w pozytywnym rozpatrzeniu złożonego protestu przejawiającego się chociażby telefonem, pismem formalnym z prośbą o doprecyzowanie, uzupełnienie niejasnych sformułowań, czy też przedstawieniem dodatkowych dowodów potwierdzającym zaistniały fakt."

W odpowiedzi na skargę podtrzymano zajęte wcześniej (wyżej przedstawione) stanowisko wskazując źródła internetowe przepisów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 marca 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 339/12 pozostawił skargę bez rozpatrzenia. Sąd wyjaśnił, iż powodem takiego orzeczenia było to, że zarówno wniosek o dofinansowanie projektu, jak też protest nie został przez skarżącego podpisany. Ponadto do ostatniego dokumentu nie dołączono wygenerowanej elektronicznie informacji wysyłce i potwierdzeniu deklaracji przesyłanej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co uniemożliwiło Sądowi merytoryczną ocenę argumentacji podniesionej w skardze zwłaszcza ilości osób zatrudnionych przez skarżącego, co miało zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia wniesionego środka zaskarżenia.

Naczelny Sąd Administracyjny – po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżącego – postanowieniem sygn. akt II GSK 1140/12 z 17 lipca 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W jego uzasadnieniu NSA stwierdził, że złożona przez skarżącego skarga zawierała pełną dokumentację jaką dysponowały organy na tym etapie postępowania, a kwestia podnoszona przez Sąd I instancji o braku wygenerowanej elektronicznie informacji o wysyłce i potwierdzeniu deklaracji przesłanej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mogła być poddana na tym etapie postępowania pod ocenę Sądu I instancji. Wskazane przez Sąd I instancji braki winny być zauważone przez organ administracji i ten powinien dążyć aby skarżący wnioskodawca skutecznie je uzupełnił.

Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.) – sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając sprawę niniejszą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany jest zatem wykładnią prawa oraz wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 1140/12 wydanym w następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącego.

Mając zatem na względzie z jednej strony powyższe uwarunkowania, z drugiej zaś treść skargi złożonej przez skarżącego uznać trzeba, iż zasługuje ona na uwzględnienie. Przypomnieć bowiem należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie, o której wyżej mowa przesądził, że złożona przez skarżącego skarga zawierała pełną dokumentację jaką dysponowały organy na tym etapie postępowania, a kwestia podnoszona przez Sąd I instancji o braku wygenerowanej elektronicznie informacji o wysyłce i potwierdzeniu deklaracji przesłanej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mogła być poddana na tym etapie postępowania pod ocenę Sądu I instancji. Natomiast wskazane przez Sąd I instancji braki winny być zauważone przez organ administracji i ten powinien dążyć aby skarżący wnioskodawca skutecznie je uzupełnił.

Mając na uwadze powyższe, przypomnieć należy, że zgodnie z art. 2 ust. 2 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji nr 800/2008 – w kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 milionów EUR. Tak więc zgodnie z przytoczoną powyżej treścią artykułu 2 wnioskodawca, aby wpisywał się w definicję podmiotu małego musi spełnić kryterium zatrudnieniowe, jak również jedno z kryteriów finansowych.

Po rozpoznaniu protestu [...]JWPU w zaskarżonej informacji z [...] stycznia 2012 r. uznała, że skarżący spełnia kryterium finansowe dotyczące wymaganego obrotu, a jedynym powodem formalnym, którego skarżący nie wypełniał by uznać go za małego przedsiębiorcę był brak zatrudnienia na odpowiednim poziomie. [...]JWPU na podstawie tabelarycznego zastawienia poziomu zatrudnienia uznała, że liczba rocznych jednostek roboczych wyniosła 9,33, przy czym wskazała, że R. B w 2009 r. przepracował u wnioskodawcy tylko 4 miesiące, brak również informacji o wymiarze czasu pracy H. B.j, które nie może być uwzględnione w wyliczeniu.

Z powyższego wynika, że [...]JWPU w ogóle nie odniosła się do wskazywanych w proteście kopii dokumentów ZUS, które miały potwierdzać wysyłkę deklaracji osób ubezpieczonych w okresie styczeń – grudzień 2010 r., a więc także nieuwzględnionych przy rozpoznawaniu protestu H. B. i P. B. (osoby współpracującej i właściciela). O ile dokumenty ZUS (o jakich mowa w proteście) nie zostały do niego załączone, to [...]JWPU winna – zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 1140/12 – zauważyć to i dążyć aby skarżący wnioskodawca skutecznie je uzupełnił.

Konkludując Sąd podzielił w powyższym zakresie zarzuty skargi i dopatrzył się w takim sposobie prowadzenia oceny formalnej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu naruszenia prawa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy [...]JWPU jeszcze raz musi zbadać kryterium zatrudnienia w firmie skarżącego, a w tym celu odnieść się do wskazanej przez skarżącego dokumentacji ZUS. Przy wyjaśnieniu powinna wziąć pod uwagę przepisy art. 5 b i c Załącznika I do Rozporządzenia Komisji nr 800/2008 w związku z art. 8 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze, Sąd w pkt 1 wyroku stwierdził, że ocena spornego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, za podstawę rozstrzygnięcia przyjmując art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a. oraz art. 190 p.p.s.a.