Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1749/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 130 ust. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: § 8 ust. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 488
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia del. WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant st. asystent sędziego Dorota Kozub-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 1445/13 w sprawie ze skargi P. J. na czynność [...]Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1445/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. J. na czynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców.

Wyrok powyższy zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Dnia 2 października 2012 r. P. J. odbył w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] szkolenie, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., zwanej dalej ,,p.r.d."). Zaświadczenie o odbyciu szkolenia zostało przez WORD przesłane do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] 3 października 2012 r. i zarejestrowane 8 października 2012 r.

W dniu 22 stycznia 2013 r. wprowadzono do Krajowego Systemu Informacji Policji wykroczenie popełnione przez P. J. w dniu 27 czerwca 2012 r. w R. na ulicy [...]. W konsekwencji w dniu 28 stycznia 2013 r. [...] Wojewódzki Komendant Policji wystąpił do Starosty W. z wnioskiem o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu. We wniosku stwierdzono, że kierowca w okresie od 4 listopada 2011 r. do 22 września 2012 r. pięciokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co przypisano mu 26 punktów karnych. Naruszenia przepisów miały miejsce:

1. w dniu 4 listopada 2011 r., N., kolizja drogowa, 6 pkt;

2. w dniu 22 grudnia 2011 r., J., niezastosowanie się do znaku "linia podwójna ciągła", 5 pkt;

3. w dniu 22 maja 2012 r., W., przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h, 4 pkt;

4. w dniu 27 czerwca 2012 r., R., przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h, 6 pkt;

5. w dniu 22 września 2012 r., K., niezastosowanie się do znaku "linia podwójna ciągła", 5 pkt.

Pismem z 21 maja 2013 r. P. J. wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji z wnioskiem o zmniejszenie liczby punktów karnych, powołując się na fakt odbycia szkolenia przed ujawnieniem w ewidencji wykroczenia z 27 czerwca 2012 r., o którym dowiedział się dopiero 19 listopada 2012 r. i za które punkty przypisano mu nie wcześniej niż 18 grudnia 2012 r. W uzasadnieniu wniosku kierowca podkreślił, że w dacie odbycia szkolenia przypisana mu w ewidencji liczba punktów karnych była niższa niż 24. Ponadto aż do listopada 2012 r. nie wiedział o wykroczeniu z czerwca 2012 r., mandat karny za nie przyjął 18 grudnia 2012 r. i najwcześniej w tym dniu mogły w ewidencji pojawić się punkty karne z tego tytułu. Natomiast po ukaraniu przez Policję za wykroczenie z dnia 22 września 2012 r. dokonał w organie Policji sprawdzenia liczby punktów i uzyskał informację, że wynosi ona 20. Okoliczność ta zmotywowała go do odbycia szkolenia a jego skutkiem winno być obniżenie liczby punktów.

W odpowiedzi na wezwanie [...] Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. odmówił uwzględnienia żądania strony i usunięcia punktów karnych w związku z odbytym szkoleniem. Wskazał, że zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 488, dalej ,,rozporządzenie"), odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów u osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. W sprawie okoliczność taka ma właśnie miejsce, bo daty wykroczeń popełnionych od 4 listopada 2011 r. do 22 września 2012 r. wskazują, że szkolenie miało miejsce już po ich popełnieniu, zaś liczba punktów przekroczyła 24. Dla stanu ewidencji decydujące są daty popełnienia naruszeń i odbycia szkolenia, a nie daty powzięcia wiedzy o wykroczeniu, faktycznego wpisania punktów do ewidencji, nałożenia mandatu karnego czy uprawomocnienia się wyroku karnego. Zwrócono też uwagę, że pogląd dotyczący wydania § 8 ust. 6 rozporządzenia z przekroczeniem granic upoważnienia ustawowego, nie jest powszechnie w orzecznictwie akceptowany. Wskazuje się, że wykładnia tego przepisu z uwzględnieniem przepisu art. 130 ust. 2 i 3 p.r.d. uprawnia do przyjęcia, że odbycie szkolenia po przekroczeniu limitu punktów nie jest skuteczne.

Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. strona wezwała [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji do usunięcia naruszenia prawa i dokonanie usunięcia punktów karnych z ewidencji w związku z odbytym szkoleniem. Zwróciła uwagę, że powołane przez organ orzecznictwo sądów dotyczy przypadków, w których doszło do ujawnienia w ewidencji punktów ostatecznych lub wpisanych tymczasowo, natomiast w niniejszej sprawie przed odbyciem szkolenia nie przypisano kierowcy żadnych punktów, nie miał on nawet świadomości popełnienia wykroczenia.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa [...] Komendant Wojewódzki Policji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

W skardze do sądu administracyjnego P. J. podał, że skarży bezczynność organu Policji polegającą na zaniechaniu usunięcia z ewidencji punktów karnych w związku z odbytym szkoleniem, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d. i wniósł o zobowiązanie organu do dokonania tej czynności i usunięcia punktów.

W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że fakt odbycia szkolenia został wstępnie ujawniony w ewidencji 5 października 2012 r. w związku z otrzymanym zaświadczeniem o szkoleniu, albowiem wówczas nie figurował w ewidencji wpis dotyczący wykroczenia z czerwca 2012 r. Informacja o tym naruszeniu, potwierdzonym przyjęciem mandatu karnego 18 grudnia 2012 r. została wprowadzona do systemu 22 stycznia 2013 r. Wtedy też ujawniono, że przed odbyciem szkolenia kierowca przekroczył 24 punkty karne, co skutkowało skierowaniem wniosku do starosty. Komendant podtrzymał w związku z powyższym swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalając skargę wskazał, że przedmiotem skargi nie jest bezczynność organu Policji jak to określono w skardze, ale czynność [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji z [...] czerwca 2012 r. o odmowie dokonania zmian w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Sąd wskazał na wstępie, że zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Powyższy przepis rozporządzenia nie wykracza poza zakres delegacji ustawowej z art. 130 ust. 4 p.r.d. a kwestia ta nie budzi już kontrowersji w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.

Sąd wskazał następnie, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie są skutki odbycia szkolenia przed datą ujawnienia w ewidencji punktów za wykroczenie, które miało miejsce jeszcze przed szkoleniem, ale zostało ujawnione z kilkumiesięcznym opóźnieniem. Problem dotyczy kwestii prawnej i zakresu ograniczenia określonego w § 8 ust. 6 rozporządzenia.

Zgodnie z art. 130 ust. 3 p.r.d., kierowca wpisany do ewidencji może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wpisy w ewidencji mogą mieć charakter ostateczny lub tymczasowy. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. Przed wydaniem tych rozstrzygnięć, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia.

Przyczyny i tryb usuwania wpisów tymczasowych reguluje § 5 rozporządzenia, który w sprawie nie miał zastosowania. Odbycie szkolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d. jest podstawą do usuwania z ewidencji jedynie wpisów ostatecznych, co wynika z § 6 ust. 1 pkt 4. Usuwanie takich wpisów ostatecznych następuje jednak z zastrzeżeniem przepisu § 8 ust. 4-6 rozporządzenia.

Istotne dla niniejszej sprawy jest zastrzeżenie z § 8 ust. 6, zgodnie z którym odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24.

W ocenie Sądu I instancji dla rozstrzygnięcia sprawy ma znaczenie tryb warunkowy, jakim prawodawca posłużył się w tym przepisie w stosunku do przekroczenia limitu 24 punktów, a także wskazanie na przesłankę "dopuszczenia się naruszeń". Uzasadniają one stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji, że istotne znaczenie ma w sprawie sam fakt popełnienia wykroczeń przed odbyciem szkolenia, a nie data ich ujawnienia w ewidencji. Data ujawnienia tych wykroczeń i dokonania wpisów do ewidencji, nawet tymczasowych, nie ma znaczenia właśnie ze względu na zastosowany tryb warunkowy. Szkolenie nie jest podstawą do zmniejszenia liczby punktów przypisanych na podstawie wpisów ostatecznych, jeżeli przed takim szkoleniem kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów, zarówno ostatecznych, jak i tymczasowych, nie tylko przekroczyła, ale także przekroczyłaby 24. Organ policji zobligowany jest natomiast podjąć działania, gdy liczba punktów ostatecznych przekroczy limit - staje się to podstawą do wystąpienie ze stosownymi wnioskami do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami.

Sąd wskazał, że w stosunku do poprzednio obowiązującego rozporządzenia, aktualnie obowiązujący przepis art. 8 ust. 6 rozporządzenia z 2012 r. różni się właśnie wprowadzonym trybem warunkowym dotyczącym przekroczenia liczby punktów. Wprowadzona zmiana polega na dodaniu słowa "przekroczyłaby". Stan ten należy uwzględnić jako mający znaczenie dla rozumienia procedury i przesłanek usuwania punktów z ewidencji. W aktualnym stanie prawnym należy uwzględniać także takie punkty, które powinny być uwzględnione, ale nie zostały jeszcze ujawnione w ewidencji. Źródeł takiej modyfikacji można upatrywać w szczególności w opisanej powyżej procedurze zgłaszania Policji faktu nałożenia mandatu karnego lub prowadzenia postępowania w tym zakresie przez inne organy. Prawodawca w ten sposób nakazał uwzględnić punkty jeszcze nie wpisane, które jednak przy ich uwzględnieniu doprowadziłyby do przekroczenia limitu. Jeżeli naruszenia, za które te punkty winny być przypisane, miały miejsce przed szkoleniem, nie jest możliwe usunięcie punktów w wyniku odbytego szkolenia.

W ocenie Sądu taka interpretacja przepisów omawianej instytucji umożliwia realizację jej prewencyjnego charakteru, mającego służyć identyfikacji osób, które w ciągu rocznego okresu czasu dopuściły się naruszeń rodzących wątpliwości co do ich predyspozycji do kierowania pojazdami i podejmowaniu w stosunku do nich ustawowych środków. Zasadnie skarżący zwraca uwagę, że przyjęte rozwiązanie godzi w wartość aktualności ewidencji kierowców, albowiem wydawane zaświadczenia lub informacje o ilości posiadanych punktów mogą nie być adekwatne do stanu faktycznego, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Aktualność tej ewidencji w porównaniu z wartością bezpieczeństwa ruchu drogowego nie może być jednak uznana za cechę pierwszorzędną, której należy przyznać prymat w ochronie prawnej. Kierowca odbywający szkolenie działa na własny rachunek i ryzyko, że szkolenie to nie wywrze zamierzonego skutku, jeżeli dotychczasowe zachowanie kierowcy skutkowało naruszeniami, za które suma punktów przekroczyła lub przekroczyłaby limit.

W skardze kasacyjnej P. J. zaskarżył powyższy wyrok w całości i zarzucił Sądowi I instancji:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. poz. 270 ze zm., dalej, jako: "p.p.s.a.") oraz art. 151 w zw. z art. 146 § 1 i 2 p.p.s.a. polegające na niedostrzeżeniu przez sąd, że organ ewidencyjny po otrzymaniu informacji o ukończeniu szkolenia przez skarżącego naruszył przepisy § 8 ust. 4 rozporządzenia, które to naruszenie polegało na dokonywaniu w tymże postępowaniu czynności materialno-technicznych ("wstępne odnotowanie") niemających oparcia w przepisach obowiązującego prawa;

2. art. 151 p.p.s.a. poprzez zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach normy prawnej wynikającej z powyższego przepisu, pomimo, że zachodziły w sprawie przesłanki zastosowania normy zawartej w art. 146 § 1 p.p.s.a i uznania odmowy zmniejszenia liczby punktów karnych przypisanych skarżącemu za bezskuteczną;

3. naruszenie prawa materialnego, tj.: § 8 ust. 4 i ust. 6 rozporządzenia w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez ich zastosowanie, podczas gdy w sprawie zachodziły przesłanki odmowy zastosowania powyższych przepisów ze względu na ich niekonstytucyjność.

W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, jak również zwrot niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że przepisy rozporządzenia nie przewidują czynności materialno-technicznej "wstępnego odnotowania" odbytego kursu, i to na czas bliżej nieokreślony. Przepisy nakazują usunąć z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d. z zastrzeżeniem § 8 ust. 4-6 rozporządzenia. W § 8 ust. 6 mowa o tym, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, gdy przed ukończeniem kursu kierujący dopuścił się naruszeń, za których suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. Skarżącemu przed odbyciem szkolenia przepisano 20 punktów karnych, skutkiem czego organ winien był zmniejszyć liczbę punktów o 6 w dniu kiedy otrzymał informację o odbyciu kursu, tj. w dniu 3 października 2012 r. Nie uczynił tego jednak natomiast dokonał "wstępnego odnotowania" odbytego kursu. Dalej w skardze kasacyjnej wskazano argumentację przemawiającą, zdaniem skarżącego, za niekonstytucyjnością § 8 ust. 6 rozporządzenia (wydania go z przekroczeniem delegacji ustawowej).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej i rozpoznał sprawę w jej ramach.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zarzut kasacyjny z art. 141 § 4 P.p.s.a. jest skuteczny wówczas, gdy Sąd I instancji nie odniósł się do stanu faktycznego przyjętego, jako podstawa zaskarżonego rozstrzygnięcia lub gdy jego uzasadnienie sporządzone jest w sposób uniemożliwiający instancyjną kontrolę zaskarżonego wyroku. Z taką sytuacją jednak nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej, Sąd I instancji w wystarczającym zakresie wskazał stan sprawy. Wobec powiązania powołanego przepisu z art. 151 i art. 146 § 1 p.p.s.a. oraz § 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, zasadnym jest wyjaśnienie co następuje.

Kierowca wpisany do ewidencji może zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Przepis art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym zawiera upoważnienie dla ministra spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrami transportu i sprawiedliwości do określenia sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunków i sposobu prowadzenia ewidencji, programu szkolenia i jednostek do niego upoważnionych, liczby punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia oraz podmiotów upoważnionych do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji. Jednocześnie zauważyć należy, że w tym przepisie zostały określone kryteria, jakimi ma kierować się organ wykonawczy przy wydawaniu rozporządzenia. Są nimi dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego. Na podstawie upoważnienia ustawowego zostało wydane rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, które weszło w życie w dniu 9 czerwca 2012 r. W jego § 6 ust. 1 pkt 4 stwierdzono, że organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, z zastrzeżeniem § 8 ust. 4-6 tego rozporządzenia, kierowcy wpisanemu do ewidencji po przedstawieniu przez niego zaświadczenia o odbyciu szkolenia lub otrzymaniu tego zaświadczenia od dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego. Właściwy dla miejsca zamieszkania ewidencjonowanego komendant wojewódzki Policji zmniejsza o 6 liczbę posiadanych punktów, odejmując je według kolejności wpisów, począwszy od wpisu odpowiadającego naruszeniu popełnionemu z datą najwcześniejszą. Jednak w § 8 ust. 6 rozporządzenia prawodawca stwierdził, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24 punkty. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z uprawnienia określonego w powołanym przepisie rozporządzenia mogą skorzystać tylko kierowcy, którzy przed przystąpieniem do szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, za naruszenie zasad ruchu drogowego otrzymali mniej niż 24 punkty. W przypadku przekroczenia tego limitu, odbycie przez kierowcę szkolenia pozostaje bez wpływu na liczbę uzyskanych punktów. Powołany przepis § 8 ust. 6 rozporządzenia spełnia zatem cel ustawy. W konsekwencji stwierdzić należy, że właściwe odczytanie treści przedstawionych regulacji ustawowych przy zastosowaniu wykładni systemowej i funkcjonalnej prowadzi do wniosku, że przepis § 8 ust. 6 rozporządzenia z 2012 r. nie tylko odpowiada unormowaniom zawartym w ustawie Prawo o ruchu drogowym, lecz także realizuje wytyczne ustawodawcy co do treści aktu oraz kierunku regulacji i mieści się w granicach upoważnienia ustawowego z art. 130 ust. 4 powołanej ustawy. Istotą tych uregulowań jest bowiem poprawa bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego poprzez dyscyplinowanie kierowców, co niewątpliwie jest szczytnym celem.

Dodatkowo wskazać należy, iż punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego są przypisywane konkretnemu wykroczeniu lub przestępstwu. Wywierają one skutek z dniem dokonania naruszenia przepisów prawa przez kierującego pojazdem, a nie z datą wpisania ich do ewidencji. Dokonywany przez organy Policji wpis w ewidencji ma charakter deklaratoryjny, a ilość ujawnionych punktów jest pochodną od stwierdzenia stosownym orzeczeniem naruszenia przepisów ruchu drogowego. Dla konsekwencji prawnych wynikających z dokonanych przez skarżącego naruszeń przepisów ruchu drogowego istotne znaczenie ma w tym przypadku data popełnienia czynu stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem, a nie data wpisania punktów do ewidencji. Usunięcie punktów następuje po roku od dnia naruszenia, chyba że przedtem kierujący pojazdem dopuścił się naruszeń, za które uzyskał ponad 24 punkty. Inaczej ujmując problem, nie usuwa się z ewidencji kierowców punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, jeżeli w ciągu roku od dnia naruszenia kierowca dopuścił się naruszeń, za które przypisana liczba punktów przekroczy 24 punkty. W sprawie niesporne jest, że skarżący kasacyjnie w okresie od 4 listopada 2011 r. do 22 września 2012 r. pięciokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co przypisano mu 26 punktów karnych. Tym samym odbyte w dniu 2 października 2012 r. przez skarżącego kasacyjnie w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...], szkolenie, nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Z tych względów bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, że fakt odbycia szkolenia został wstępnie ujawniony w ewidencji w dniu 5 października 2012 r. w związku z otrzymanym zaświadczeniem o szkoleniu, gdy wówczas nie figurował jeszcze w ewidencji wpis dotyczący wykroczenia z dnia 27 czerwca 2012 r., za które przypisano skarżącemu kasacyjnie 6 punktów.

W świetle powyższego jako niezasadne należy uznać sformułowane przez autora skargi kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, które koncentrują się wokół powyższych kwestii. Oddalając więc skargę Sąd I instancji nie naruszył art. 151 p.p.s.a, skoro brak w sprawie podstaw do uznania, że w postępowaniu administracyjnym doszło do naruszeń prawa uzasadniających uwzględnienie skargi. Skoro dokonana przez Sąd I instancji ocena legalności czynności organu nie mogła doprowadzić do uwzględnienia skargi, to także nie mogło dojść do zastosowania przez WSA w Gliwicach art. 146 § 1 p.p.s.a.

W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.