Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 118/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono sprzeciw (art. 64b § 1 p.p.s.a.)
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3 w zw. z  art. 64 b  par. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 168 poz 1637
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2003 r. w sprawie egzaminów państwowych na licencje lub uprawnienia lotnicze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 12 października 2022 r. nr SKO/RD-421/159/2022 w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej dla J. S. wysokości kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji postanawia odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Decyzją z 12 października 2022 r. nr SKO/RD-421/159/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu (dalej: SKO, organ II instancji) uchyliło w całości decyzję Starosty Górowskiego (dalej: Starosta) z 15 lipca 2022 r. nr KD.7135.4.9.2018 ustalającą wysokość kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu marki R. o numerze rej. [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Adresatem decyzji Starosty ustalającej koszty był J. S. W decyzji tej zawarto pouczenie, że na decyzję skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzję tę doręczono J. S. oraz Staroście Górowskiemu.

W wykonaniu decyzji SKO z 12 października 2022 r. Starosta zawiadomił J. S., że postępowanie prowadzone wobec niego w sprawie ustalenia kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu marki R. o numerze rej. [...] trwa nadal. Jednocześnie ustalił, że kierującym pojazdem w chwili zatrzymania był S. L. (dalej: skarżący). Pismem z 17 stycznia 2023 r. zawiadomił S. L., że wszczyna wobec niego postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu marki R. o numerze rej. [...]. W rezultacie przeprowadzonego postępowania, 28 lutego 2023 r. Starosta wydał decyzję administracyjną nr KM.7137.4.2018 ustalającą wysokość kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu marki R. o numerze rej. [...] i zobowiązującą solidarnie J. S. oraz S. L. do pokrycia ustalonych kosztów solidarnie.

5 marca 2024 r. (data stempla pocztowego) S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem SKO, sprzeciw od decyzji SKO z 12 października 2022 r. nr SKO/RD-421/159/2022.

W odpowiedzi, SKO wniosło o odrzucenie sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Sprzeciw jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz.1634 ze zm.) — dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. z 2024 r., poz. 572) — dalej: k.p.a.

Zgodnie bowiem z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej sprzeciwem od decyzji.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny sprzeciwu sąd obowiązany jest zbadać czy zostały spełnione wymogi pozwalające na jej dokonanie. Stwierdzenie niespełnienia jakiejkolwiek z przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie sprzeciwowi dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jego odrzucenia. Niedopuszczalność sprzeciwu może mieć miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Jedną z przyczyn o charakterze podmiotowym jest wniesienie sprzeciwu przez nielegitymowany do tego podmiot (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 8 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1229/04, CBOSA).

Z treści art. 64a p.p.s.a. wynika, że legitymacja do wniesienia sprzeciwu przysługuje stronie niezadowolonej z decyzji. Chodzi tu o stronę w rozumieniu ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności art. 28 k.p.a., według którego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Biorąc pod uwagę treść art. 64a p.p.s.a. a także okoliczność, że przepisy dotyczące sprzeciwu będącego szczególną instytucją prawną nie powinny podlegać wykładni rozszerzającej przyjąć należy, że podmiotem uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest jedynie strona niezadowolona z decyzji.

Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem w myśl art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (...).

Jednakże Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 19 listopada 2020 r. sygn. akt II GSK 1092/20, CBOSA), że na gruncie art. 64a p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. przysługuje tylko stronie postępowania administracyjnego, jeżeli jest ona niezadowolona z treści takiego rozstrzygnięcia. Podmiotowego zakresu korzystania z tej instytucji nie zmienia treść art. 64b § 1 p.p.s.a., który nakazuje odpowiednie stosowanie do sprzeciwu przepisów o skardze, zatem nie zmienia tego zakresu treść art. 50 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest także ten podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zatem przyjąć należy, że podmiotem uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest jedynie strona niezadowolona z decyzji.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sprzeciw od decyzji SKO z 12 października 2022 r. nr SKO/RD-421/159/2022 w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej dla J. S. wysokość kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, podlegał odrzuceniu. Skarżący nie posiadał legitymacji do jego wniesienia. S. L. nie był stroną — w rozumieniu przepisów k.p.a. — postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty z 15 lipca 2022 r. nr KD.7135.4.9.2018, co za tym idzie, nie mógł też być stroną decyzji SKO z 12 października 2022 r. nr SKO/RD-421/159/2022.

Na marginesie Sąd wyjaśnia, że status strony postępowania przysługuje skarżącemu w postępowaniu, które Starosta prowadził na skutek uchylenia przez SKO decyzji ustalającej dla J. S. wysokość kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu. Zatem skarżący jest stroną postępowania od momentu otrzymania od Starosty zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kosztów usunięcia, przechowywania i oszacowania wartości pojazdu marki R. o numerze rej. [...] doręczonego 20 stycznia 2023 r.

Z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuca sprzeciw, jeżeli jego wniesienie jest niedopuszczalne.

Wobec powyższego, sprzeciw jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a.