Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 222/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6561
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1381
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 maja 2016 r. sprawy ze skargi J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. na interpretację indywidualną Wójta Gminy z dnia 30 grudnia 2015 r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2015 r. J. Sp. z o.o. z siedzibą w D. - zwana dalej: "spółką" złożyła wniosek z dnia 3 listopada 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, w zakresie oceny czy działalność prowadzona przez spółkę polegająca na chowie i hodowli ryb w basenach oraz sprzedaży ryby żywej, sprzedaży ryby towarowej tj. tuszy z głową poubojową, tuszy z głową skrwawioną, tuszy patroszonej z głową i samej tuszy oraz sprzedaży wnętrzności ryb, stanowi działalność rolniczą.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest właścicielem nieruchomości gruntowej (grunt rolny niezabudowany – tworzący gospodarstwo rolne) położonej w miejscowości D. w gminie

K., która obejmuje działki od numeru [...]).

Prowadzona działalność spółki obejmuje chów i hodowlę łososia atlantyckiego, uprawę zbóż oraz ich sprzedaż (objęte dotacjami bezpośrednimi). Działalność prowadzona jest w zakresie (PKD): rybołówstwo (03.1.), chów i hodowla ryb oraz pozostałych organizmów wodnych (03.2.), sprzedaż hurtowa pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki (10.20.Z.), sprzedaż detaliczna ryb, skorupiaków i mięczaków prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (47.23.Z.).

Ponadto spółka realizuje projekt badawczy, którego celem jest wykorzystywanie technologicznych zasolonych wód geotermalnych do chowu i hodowli ryb. W ramach niego tworzony jest zakład pilotażowy wykorzystujący do chowu i hodowli łososi system basenowy RAS. Spółka wybudowała halę produkcyjną, która jest wyposażona w baseny i technologie przeznaczone do hodowli ryb. Proces hodowlany łososia w basenach obejmować będzie inkubację ikry, wychów narybku, aż do uzyskania ryby towarowej. Następnie wyhodowane przez spółkę łososie będą sprzedawane w postaci ryby całej poubojowej, ryby całej skrwawionej oraz patroszonej tuszy ryby z głową. Sprzedaż nie będzie obejmować ryby w dzwonkach, ani filetowanej (czyli ryby przetworzonej). Spółka zamierza zbywać wnętrzności ryb uzyskane w procesie patroszenia, a także żywe ryby, na różnym etapie rozwoju.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

– czy przedstawiona w stanie faktycznym działalność spółki polegająca na chowie

i hodowli ryb w basenach oraz sprzedaż żywej ryby, stanowi działalność rolniczą

w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym?

– czy przedstawiona w stanie faktycznym działalność spółki polegająca na chowie

i hodowli ryb w basenach oraz sprzedaż ryby towarowej, tj. tuszy z głową poubojową, tuszy skrwawionej z głową, tuszy patroszonej z głową i samej tuszy, stanowi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym?

– czy przedstawiona w stanie faktycznym działalność spółki polegająca na sprzedaży wnętrzności ryb uzyskanych w procesie patroszenia, bez ich obróbki, stanowi działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym?

Zdaniem spółki sprzedaż ryby żywej, ryby towarowej oraz ich wnętrzności stanowi działalność rolniczą zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, a nie działalność gospodarczą. Według spółki ubój, patroszenie, czy pozbawienie głowy nie stanowi przetwórstwa, które oznacza przerabianie na dużą skalę surowców, zwłaszcza płodów rolnych na gotowe produkty, natomiast ryba żywa, patroszona, bez głowy nie stanowi produktu gotowego. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności przetwórstwo ryb oznaczone jest symbolem "10.20.Z", które obejmuje m.in. mrożenie, suszenie, gotowanie, wędzenie, solenie, przechowywanie w solance itp.

Wójt Gminy K. w interpretacji indywidualnej z dnia [...] uznał stanowisko spółki w zakresie pytania pierwszego za prawidłowego oraz w zakresie pytania drugiego oraz trzeciego za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji organ powołał przepis art. 1 ustawy z dnia

15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381 z późn. zm.). Wskazał, że grunt wraz z posadowionym na nim budynkiem zaliczone do użytków rolnych jest wykorzystywany dla celów działalności gospodarczej, co uniemożliwia opodatkowanie podatkiem rolnym.

Ponadto organ zdefiniował pojęcie "działalności rolniczej" odwołując się do brzmienia art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wyjaśnił, że przepis ten za działalność rolniczą uznaje wytwarzanie produktów roślinnych lub zwierzęcych wyłącznie w stanie nieprzetworzonym. Wytwarzaniem będzie więc prowadzenie upraw, zbiór plonów i ich sprzedaż w stanie nieprzetworzonym, czy też w odniesieniu do hodowli i chowu ryb, ich skarmianie do uzyskania odpowiedniej wagi, odławianie, wstępną selekcję i oczyszczenie oraz sprzedaż w postaci nieprzetworzonej, żywych lub ubitych ryb.

Organ przytoczył także przepis art. 1a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i na podstawie tych przepisów uznał, że nie jest działalnością gospodarczą bez względu na zakres oraz sposób jej prowadzenia, działalność określona jako produkcja roślinna i zwierzęca. Powyższe przepisy ograniczają się jedynie do produkcji roślinnej i zwierzęcej, a więc wytworzenia określonego produktu roślinnego lub zwierzęcego. Pojęcie produkcji nie obejmuje natomiast dalszych czynności przerobu, czy też przetworzenia, pozwalających na przygotowanie ich do spożycia.

W ocenie organu w ustalonym stanie faktycznym sprawy, prowadzona przez spółkę działalność na terenie gminy, ma charakter przerobu produktu i w tym stanie przygotowywaniu go do sprzedaży poprzez patroszenie, odgławianie, chłodzenie, przygotowywanie do sprzedaży i sprzedawanie wnętrzności ryb. Czynności te świadczą o przetwarzaniu ryb i mają charakter działalności gospodarczej. Za powyższym przemawia również rodzaj działalności zgłoszonej do ewidencji przedsiębiorców (przedmiotem działalności gospodarczej jest między innymi działalność usługowa związana z przetwarzaniem i konserwowaniem ryb - PKD 10.10.Z).

Zdaniem organu czynności opisane przez spółkę we wniosku, mają charakter wstępnego przetworzenia produktu rybołówstwa, polegającego na poddaniu ryby czynnościom naruszającym jej strukturę zewnętrzną, anatomiczną (zwłaszcza jeżeli chodzi o patroszenie ryb i sprzedaż wnętrzności, czy patroszenie i odgławianie). Czynności te są złożonym procesem, wymagającym czasu, sprzętu i ludzi, a ich celem jest sprzedaż produktu gotowego do spożycia. W efekcie wskazanych czynności nie otrzymuje się naturalnego produktu po odłowieniu, czyli wyprodukowanego zwierzęcia, ale produkt przetworzony, o innym wyglądzie, niekiedy smaku (wnętrzności) i gotowego do spożycia, a także otrzymaniu produktów ubocznych (wnętrzności) mających być przedmiotem odrębnej sprzedaży.

Organ zwrócił uwagę, iż brak jest w przepisach podatkowych definicji ustawowej pojęcia "przetwórstwo ryb", "hodowla i chów ryb", ale posiłkowo należy wskazać definicje zawarte w Polskiej Klasyfikacji Działalności. Dział 03.2 - Chów i hodowla ryb oraz pozostałych organizmów wodnych, obejmuje chów i hodowlę organizmów wodnych tj.: ryb, mięczaków, skorupiaków, roślin, krokodyli, aligatorów i płazów, z wykorzystaniem technik mających na celu wzrost produkcji organizmów poza naturalną wielkość określoną przez środowisko (np. poprzez karmienie i ochronę przed drapieżnikami). Chów i hodowla ryb i pozostałych organizmów wodnych dotyczy okresu od momentu wyhodowania do ich fazy młodzieńczej i/lub dorosłości w warunkach niewoli. Ponadto chów i hodowla obejmuje własność (prywatną, spółek oraz państwową) pojedynczych organizmów na etapie hodowania aż do połowów. Z kolei w art. l ust. 2 ustawy z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym zawarta została definicja "chowu ryb", jako działania zmierzającego do utrzymania i zwiększenia produkcji ryb, a za "hodowlę" uważa chów połączony z doborem i selekcją w celu zachowania i poprawienia wartości użytkowej ryb. Organ podkreślił, że definicje chowu i hodowli ryb, kładą nacisk na proces wyprodukowania ryby tj. od chwili zarybienia, poprzez zwiększanie wagi, do chwili odłowienia. Pozostałe czynności mogą być uznane za działalność gospodarczą.

Podobnie przedstawia się zdaniem organu "przetwórstwo ryb" (PKD 10.20.Z.), na które powołuje się spółka. Pojęcie to zawiera otwarty katalog różnych czynności związanych z przetworzeniem ryb, do których należy zaliczyć czynności opisane przez spółkę, a związane z istotną ingerencją w strukturę ryb (patroszenie, ogławianie, chłodzenie, selekcjonowanie i sprzedaż wnętrzności).

Organ powołał się również na treść uzasadnienia pisma Ministerstwa Finansów z dnia 21 listopada z 2003 r., nr LK-2041/LP/03/IP, w zakresie zdefiniowanego w nim pojęcia działalności rolniczej. Zaprezentowana w powołanym powyżej piśmie definicja także kładzie nacisk na ścisłe rozumienie pojęcia "produkcja rolnicza" i nie rozszerzanie go o dalsze skomplikowane czynności o charakterze przetwórczym, ingerującym w strukturę gotowego surowca celem przygotowania do stanu gotowego do konsumpcji.

Ponadto organ wskazał, iż także orzecznictwo sądowe stawia nacisk na ścisłe pojmowanie produkcji roślinnej, czy zwierzęcej, jako uprawę i zbiór (odpowiednio hodowla i odłowienie ryby), z drobnymi czynnościami przygotowującymi do sprzedaży, takimi, jak oczyszczenie i spakowanie.

Zdaniem organu, rację ma spółka twierdząc, że nie jest przetwórstwem "sam ubój ryb" i dlatego organ, stanowisko podatnika w zakresie pytania pierwszego uznał za prawidłowe. Natomiast stanowiska zawarte w pytaniu drugim i trzecim uznał za nieprawidłowe, ponieważ wskazane tam czynności nie mają charakteru działalności rolniczej i nie są objęte opodatkowaniem z tytułu podatku rolnego.

Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji, spółka złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżając interpretację indywidualną w zakresie,

w którym organ odniósł się do pytania drugiego oraz trzeciego. Wniosła o zmianę stanowiska przez organ, poprzez uznanie stanowiska spółki w całości za prawidłowe.

Spółka zarzuciła organowi wydanie interpretacji z naruszeniem art. 2 ust. 2

w zw. z art. 1 i art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, poprzez przyjęcie, że sprzedaż ryby towarowej, tj. tuszy z głową poubojową, tuszy z głową skrwawioną, tuszy z głową patroszoną i samej tuszy oraz sprzedaży wnętrzności ryb uzyskanych w procesie patroszenia, bez ich obróbki, nie stanowi działalności rolniczej.

Organ, w odpowiedzi z dnia 25 stycznia 2016 r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji z dnia 30 grudnia 2015 r., podtrzymując ją w całości.

W złożonej za pośrednictwem organu skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżąca wniosła o uchylenie w części w jakiej organ nie uznał prowadzonej przez nią działalności polegającej na sprzedaży w stanie nieprzetworzonym, za działalność rolniczą oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Zaskarżonej interpretacji skarżąca zarzuciła:

– naruszenie art. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o podatku rolnym, poprzez przyjęcie, że sprzedaż ryby towarowej, tj. tuszy z głową poubojową, tuszy z głową skrwawionej, tuszy z głową patroszonej i samej tuszy, pochodzących z własnego chowu i hodowli nie mieści się w działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym,

– naruszenie art. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o podatku rolnym, poprzez przyjęcie, że sprzedaż wnętrzności ryb pochodzących z własnego chowu i hodowli, uzyskanych w procesie patroszenia, bez ich obróbki, nie mieści się w pojęciu działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym.

W uzasadnieniu skargi, skarżąca powołując się na przepisy wskazane

w zarzutach skargi pokreśliła, że wykładnia zastosowana przez organ, w tej części,

w której dowodzi on, iż sprzedaż ryby towarowej oraz sprzedaż wnętrzności ryb, nie mieści się w pojęciu chowu i hodowli ryb jest wewnętrznie sprzeczna z tą częścią interpretacji, w której uznano, iż w pojęciu tym mieści się sprzedaż ryby żywej. Zdaniem skarżącej przyjęcie wykładni chowu i hodowli ryb dokonanej przez organ uniemożliwia uznanie, że jakakolwiek sprzedaż produktu pozyskanego w wyniku tego chowu i hodowli stanowi działalność rolniczą.

Ponadto skarżąca wskazała, że żadna ustawa podatkowa, definiując pojęcie działalności rolniczej, nie odnosi się w jakikolwiek sposób do sprzedaży, czy czynności związanych ze wstępną selekcją, obróbką (tj. myciem, oczyszczaniem, segregowaniem), pozyskanych w wyniku produkcji roślinnej, zwierzęcej czy hodowlanej płodów rolnych, zwierząt, ryb. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, czy też ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera jedynie wskazanie, że chodzi o produkty nieprzetworzone, pochodzące z własnych upraw albo hodowli lub chowu.

Skarżąca podkreśliła, że na gruncie wszystkich ustaw podatkowych pojęcia powinny być rozumiane w sposób identyczny, nawet jeśli każda z ustaw zawiera własną definicję danego pojęcia, lecz definicje te w swej istocie nie różnią się w sposób wprowadzający odmienność pojęć. Odwołując się do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy osób prawnych skarżąca wskazała, że na gruncie tych ustaw nie budzi wątpliwości, iż działalność polegającą na sprzedaży ryby żywej, ale też ryby towarowej i wnętrzności pozostałych po patroszeniu ryb, stanowi działalność rolniczą. Uzasadniając przedstawione w skardze argumenty skarżąca powołała się na otrzymane od Ministra Finansów interpretacje podatkowe, które w pełni podzielają jej stanowisko i uznają jej działalność za działalność rolniczą.

Skarżąca podkreśliła, że pozbawienie ryby głowy, czy wnętrzności stanowi prostą obróbkę, która nie nosi cech przetwórstwa o charakterze przemysłowym.

Organ w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Według zaś art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną interpretacji podatkowych w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargi oraz powołaną w skardze podstawę prawną. Stosownie bowiem do treści art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Zdanie drugie tego przepisu wprowadza zasadę związania sądu zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną.

W pierwszej kolejności wskazać zatem należy, że wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga spełnia wymogi z art. 57a p.p.s.a., jako że zarzuca zaskarżonej interpretacji naruszenie wymienionych w zarzutach przepisów ustawy o podatku rolnym poprzez niewłaściwe w ocenie skarżącej rozumienie pojęcia działalności rolniczej.

Orzekając w niniejszej sprawie sąd oparł swoje rozstrzygnięcie o stan faktyczny wynikający z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przyjęty również przez organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Powyższe wiąże się z tym, że w przypadku wydawania interpretacji organ podatkowy nie przeprowadza postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności i stanowiska prawnego podanych we wniosku. W konsekwencji kontrola interpretacji indywidualnych przez sąd administracyjny zasadniczo sprowadza się do oceny, czy podstawą udzielonej interpretacji podatkowej był stan faktyczny przedstawiony przez podatnika we wniosku o wydanie interpretacji, czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa, mające zastosowanie do okoliczności wskazanych we wniosku oraz czy wyczerpująco uzasadnił ocenę stanowiska wnioskodawcy, zwłaszcza negatywną. Realizując powyższe kompetencje, sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ poddana kontroli zmieniająca interpretacja indywidualna nie narusza przepisów prawa.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest możliwość uznania sprzedaży ryby w postaci tuszy z głową poubojową, tuszy z głową skrawionej, tuszy z głową patroszonej, samej tuszy oraz sprzedaży wnętrzności ryb uzyskanych w procesie patroszenia bez ich obróbki stanowi działalność rolniczą w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r. poz.1381 ze zm.).

Zakreślając ramy prawne zarysowanego sporu należy zatem wskazać na treść przepisów ustawy o podatku rolnym. Zgodnie z treścią art. 1 tej ustawy opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty skalsyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Przepis ten określa zatem w sposób jednoznaczny przedmiot opodatkowania jako grunty sklasyfikowane jako użytki rolne. Grunty inaczej sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków podlegają bowiem opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Co do zasady zatem grunty stanowiące użytki rolne podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym. Komentowany przepis jednak wprowadza wyjątek w odniesieniu do gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Innymi słowy grunt sklasyfikowany jako użytek rolny, który jest zajęty na działalność gospodarczą nie podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym a podatkiem od nieruchomości, chyba że działalność gospodarcza, na prowadzenie której grunt ten został zajęty jest działalnością rolniczą. Podkreślić jednak należy, że przedmiotem opodatkowania nadal pozostaje grunt, natomiast rodzaj działalności gospodarczej – działalność rolnicza, na którą grunt ten jest zajęty może posłużyć niejako do "powrotu" do opodatkowania podatkiem rolnym w tej jednej sytuacji, gdy działalność gospodarcza na prowadzenie której grunt jest zajęty jest jednocześnie działalnością rolniczą. Jednak opodatkowaniu podlega grunt, a nie działalność, tym samym odnoszenie się bezpośrednie do definicji i pojęć stosowanych w przypadku podatków opodatkowujących przychód lub obrót w ocenie sądu nie jest uzasadnione.

Okoliczność zajęcia gruntu na prowadzenie działalności rolniczej pozwala zatem na opodatkowanie tego gruntu podatkiem rolnym pomimo tego, że zakresowo działalność rolnicza mieści się w pojęciu działalności gospodarczej. W takiej sytuacji doniosłości prawnej nabiera interpretacja pojęcia działalności rolniczej. Ustawodawca w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym zawarł definicję legalną działalności rolniczej, stanowiąc, że za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywną, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego oraz chów i hodowlę ryb. Stosownie zatem do tej definicji za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, natomiast co mieści się przykładowo w pojęciach produkcji roślinnej i zwierzęcej wymieniono po wyrażeniu "w tym". Przestawiony we wniosku stan faktyczny dotyczy ryb zatem w tym przypadku działalność rolnicza będzie definiowana jako "produkcja zwierzęca, w tym chów i hodowla ryb". Termin "produkcja" powinien być tu rozumiany jako "ogół tego, co zostało wytworzone" – Współczesny Słownik Języka Polskiego, Bogusław Dunaj, Warszawa 2007. Natomiast termin "zwierzę" przez ten sam słownik jest definiowany jako: "każda istota żywa (z wyjątkiem człowieka), w odróżnieniu od roślin". Zatem produkcja zwierzęcia polega na wyprodukowaniu zwierzęcia, w tym przypadku ryb. Jak wynika z przytoczonej definicji działalności rolniczej, zakresowo w pojęciu produkcji zwierzęcej mieści się: chów i hodowla ryb. Również pojęcie chowu i hodowli ryb zostały ustawowo zdefiniowane, i tak stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 652) chów ryb został zdefiniowany jako działania zmierzające do utrzymywania i zwiększania produkcji ryb, a za hodowlę – chów połączony z doborem i selekcją, celu zachowania i poprawienia wartości użytkowej ryb. Działalność rolnicza polegająca na produkcji ryb polega zatem na wyhodowaniu ryb. Produktem takiej działalności są ryby. W konsekwencji grunty zajęte na produkcję ryb, pomimo tego, że produkcja taka to także działalność gospodarcza, podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu interpretacyjnego co do tego, że czynności opisane przez podatnika polegające na patroszeniu, odgławianiu, chłodzeniu, sprzedawaniu wnętrzności ryb, mają charakter wstępnego przetworzenia produktu rybołówstwa, polegającego na poddaniu ryby czynnościom naruszającym jej strukturę anatomiczną. W wyniku bowiem poddania ryby tym czynnościom powstaje już inny produkt. W ocenie sądu czynności tych nie można uznać za służące przygotowaniu produktów (...) do sprzedaży o jakich mowa w wyroku WSA w Lublinie z dnia 29.09.2012 r. I SA/Lu 709/11. Czynności służące przygotowaniu produktów do sprzedaży w rozpatrywanym przypadku polegającym na produkcji ryb będą polegały przede wszystkim na ich odłowieniu, umiejscowieniu w pojemnikach, ewentualnie ich uboju. Wobec ryb nie ma bowiem potrzeby, celem przygotowania ich do sprzedaży, wykonywania takich czynności jak wobec roślin, jak odłączenie od części rośliny, czy mycie.

Podkreślenia wymaga, że wbrew odmiennemu stanowisku wynikającemu ze skargi, istotą problemu występującego w rozpoznawanej sprawie nie jest ocena czy czynności takie jak ubój, patroszenie, pozbawianie głowy jest przetwórstwem, a prawidłowe określenie zakresu pojęcia "działalność rolnicza w postaci produkcji zwierzęcej polegającej na chowie i hodowli ryb".

Z powyżej przedstawionych rozważań zatem wynika, że kluczowe znaczenie ma ustalenie związku spornych gruntów z działalnością gospodarczą prowadzoną przez skarżącą, bowiem w zakresie, w jakim grunty zajęte są na działalność polegającą na produkcji ryb, to pomimo tego, że działalność taka stanowi działalność gospodarczą, to grunty takie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym, natomiast grunty zajęte na działalność inną aniżeli produkcja zwierzęca nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym. Na wagę związku przedmiotu opodatkowania z działalnością gospodarczą zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia12.05.2015 r. w sprawie II FSK 1027/13 (opublikowany na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak powyżej wskazano ze względu na odmienność przedmiotu opodatkowania, bezpośrednie odwoływanie się do definicji zawartych ustawach regulujących opodatkowanie innych przedmiotów, jak to ma miejsce w przypadku podatku dochodowym od osób prawnych oraz w podatku od towarów i usług, nie jest zasadne Ponadto sama skarżąca we wniosku wskazuje na różne przedmioty prowadzonej przez nią działalności wg. PKD, wśród tych rodzajów wymienione zostało 03.2. chów i hodowla ryb oraz pozostałych organizmów wodnych, taka działalność jest działalnością mieszczącą się w pojęciu produkcji zwierzęcej, w konsekwencji zatem grunty zajęte na prowadzenie tej działalności będą podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym, natomiast grunty zajęte na prowadzenie innej działalności, która nie jest działalnością rolniczą nie będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem.

Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.