Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 682/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 §1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Bożena Popowska (spr.) WSA Karol Pawlicki Protokolant St.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi R.T. Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2010 r. [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie


UZASADNIENIE

IV SA/Po 682/10

U Z A S A D N I E N I E

"R.T." sp. z o.o. z siedzibą w P. złożyła skargę na decyzję Dyrektora izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych". Ponadto Sądowi znanym jest, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10 przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".

Mając więc na uwadze fakt, iż podstawą prawną decyzji organów pierwszej jak i drugiej instancji był art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych wskazany w powołanym wyżej wystąpieniu do Trybunału Konstytucyjnego, uwzględniając również okoliczność, że istotnym dla przedmiotowej sprawy jest rozstrzygnięcie kwestii przedstawionej Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ocena zgodności z Konstytucją RP podstawy prawnej zaskarżonej decyzji dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie będzie miała wpływ na orzeczenie sądu administracyjnego dokonującego kontroli legalności tego aktu.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ppsa postanowił jak w sentencji postanowienia.