Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 143/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 13zs
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 lutego 2023 r. nr 49/2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2023 r. nr [...] Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu zażalenia J. R. utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Lublinie z dnia [...] 2022 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o udzielenie pomocy finansowej.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie sprawy:

W dniu 23 listopada 2022 r. do Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej wpłynął wniosek J. R. o udzielenie pomocy finansowej w zakresie wsparcia finansowego rodziny, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym w 2022 r. szkód spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej w dniu 5 grudnia 2022 r. (data wpływu) przekazał wniosek skarżącej Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie zgodnie z właściwością miejscową.

Postanowieniem z dnia [...] 2022 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie odmówił wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, że stosownie do § 13zs ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. poz. 187 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie z dnia 27 stycznia 2015 r." lub "rozporządzenie", termin składania wniosków został określony do dnia 30 listopada 2022 r. Za datę złożenia tego wniosku uznaje się datę wpływu prawidłowo wypełnionego i kompletnego wniosku do biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny, ubiegającego się pomoc. Konsekwencją złożenia wniosku po dniu 30 listopada 2022 r. jest odmowa wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy.

W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie pomocy finansowej wpłynął do właściwego organu I instancji w dniu 5 grudnia 2022 r., co stanowi przekroczenie ostatecznego terminu na składanie wniosków.

Po rozpatrzeniu wniesionego przez skarżącą zażalenia, postanowieniem z dnia [...] 2023 r., Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenie organu I instancji dotyczące uchybienia terminu do złożenia wniosku o przyznanie skarżącej pomocy finansowej. Podniósł także, że zgodnie z § 13zs ust. 4 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r., termin składania wniosku o udzielenie pomocy finansowej w zakresie wsparcia finansowego rodziny, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym w 2022 r. szkód spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi upływał w dniu 30 listopada 2022 r. Za datę złożenia tego wniosku uważa się datę wpływu prawidłowo wypełnionego i kompletnego wniosku do biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny ubiegającego się o pomoc. W momencie składania wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej, tj. 23 listopada 2022 r. organem właściwym ze względu na miejsce zamieszkania skarżącej był Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie. Skarżąca we wniosku o udzielenie pomocy finansowej w sekcji II. Dane identyfikacyjne wnioskodawcy podała jako miejsce zamieszkania, o którym mowa w § 13zs ust. 4 rozporządzenia, ul. [...], [...] ([...]), potwierdzając tym fakt zamieszkiwania pod wyżej wymienionym adresem. Ponadto z informacji zawartych w ewidencji producentów wynika, że skarżąca podała jako aktualne miejsce zamieszkania ten sam adres. Adres ten widniał w ewidencji producentów także w dniu składania wniosku o udzielenie pomocy.

Powołując się art. 19 k.p.a. organ odwoławczy podniósł, że adres zamieszkiwania skarżącej wskazany w ewidencji producentów był w dniu składania wniosku o przyznanie pomocy zgodny ze wskazanym we wniosku adresem zamieszkania. Powyższe potwierdza, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej, do którego wpłyną wniosek o przyznanie pomocy, nie był właściwy do prowadzenia postępowania z tego wniosku. A zatem wniosek prawidłowo został przekazany zgodnie z właściwością Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie. Natomiast wpływ wniosku skarżącej do Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie w dniu 5 grudnia 2022 r. w oczywisty sposób uchybił terminowi, o którym mowa w § 13zs ust.4 rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie wniosek został złożony po terminie składania wniosków.

Organ II instancji zaznaczył, że termin określony w § 13zs ust. 4 rozporządzenia jest terminem prawa materialnego, a w przypadku jego uchybienia stosunek materialnoprawny nie może być nawiązany. Nie ma zatem przedmiotu postępowania administracyjnego. Postępowanie nie może być zatem wszczęte.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. R. wniosła o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach, zarzucając naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, które miały wpływ na wynik sprawy

1) § 13zs ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa polegające na bezzasadnym zastosowaniu, a w konsekwencji odmowie wszczęcia postępowania, w sytuacji gdy wykładania językowa przepisu jednoznacznie wskazuje na złożenie wniosku, a nie jego wpływ do właściwego organu;

2) § 13zs ust. 4 ww. rozporządzenia w związku z art. 6 k.p.a. oraz art. 8 i art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zastosowanie przepisu rozporządzenia, który jest niezgodny z aktem wyższego rzędu, tj. kodeksem postępowania administracyjnego;

3) art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 65 k.p.a., polegające na bezzasadnej odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania dofinansowania w wyniku błędnego przyjęcia przez organ, że wniosek został złożony po upływie terminu;

4) art. 6 k.p.a poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji niezastosowanie w zaistniałym stanie faktycznym art. 65 k.p.a., który nakazuje niewłaściwemu organowi administracji publicznej, do którego złożono wniosek, niezwłocznego przekazania do organu właściwego uwzględniając przy tym zachowanie terminu złożenia wniosku, a nie jego przekazania do organu właściwego;

5) art. 65 § 2 k.p.a polegające na jego niezastosowaniu i przyjęciu przez organ instancji, ze wniosek złożony w dniu 23 listopada 2022 r. do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej, a następnie przekazany przez wymieniony organ do organu właściwego w dniu 5 grudnia 2022 r. został złożony w dniu 5 grudnia 2022 r., a tym samym po terminie, który upływał w dniu 30 listopada 2022 r.;

6) art 9 i art. 10 k.p.a. - poprzez zaniechanie należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, w tym w szczególności o rzeczywistym przedmiocie postępowania i skutkach jakie dla skarżącej mogą z niego wyniknąć;

7) art. 8, art 9, art 10 i art 11 k.p.a. - polegające na prowadzeniu postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania, zasadę informowania, zasadę czynnego udziału strony w postpowaniu oraz zasadę przekonywania;

8) art. 7, art. 75 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. - polegające na zaniechaniu podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, braku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz odniesienia się do całokształtu okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia;

9) art. 15 k.p.a. i art 107 § 3 k.p.a. poprzez nieodniesienie się do zarzutów zażalenia, podczas gdy obowiązkiem organu było ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy w każdym aspekcie z uwzględnieniem wszystkich zarzutów podniesionych w zażaleniu;

10) art. 80 k.p.a. w zw. z art 77 § 1 k.p.a. - polegające na dowolnej, a nie swobodnej i wszechstronnej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz pominięciu jego istotnej części;

11) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia;

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wydane w dniu [...] 2023 r. postanowienie, którym Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie z dnia [...] 2022 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej. Istotę sporu stanowiła w sprawie kwestia, która miała zasadniczy wpływ na sposób jej rozstrzygnięcia, czyli prawidłowość wniesienia wniosku o udzielenie pomocy finansowej.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187, z późn. zm. – dalej jako "rozporządzenie").

Na wstępie wyjaśnić należy, że na mocy § 1 pkt 2 rozporządzenia nowelizacyjnego Rady Ministrów z dnia 13 października 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2117) dokonano zmiany rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r. w ten sposób, że dodany został § 13zs, który wszedł w życie w dniu 15 października 2022 r. (vide: § 1 pkt 2 rozporządzenia nowelizacyjnego).

Celem wprowadzonej regulacji normatywnej, które jest aktem jednorazowym, było udzielenie przez państwo wsparcia finansowego rodzinie, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym w rozumieniu przepisów o podatku rolnym szkód spowodowanych wystąpieniem w 2022 r.: 1) gradu, deszczu nawalnego, ujemnych skutków przezimowania, przymrozków wiosennych, powodzi, huraganu, pioruna, obsunięcia się ziemi lub lawiny w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, które zostały oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, lub 2) suszy w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, które zostały obliczone za pośrednictwem publicznej aplikacji, o której mowa w § 13x ust. 6 (§ 13zo ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 stycznia 2015 r.).

Wprowadzone do systemu prawnego przepisy przewidywały, że wspomniana pomoc finansowa udzielona zostanie rodzinie, spełniającej przesłanki określone w § 13zs ust. 2 rozporządzenia. Wysokość tej pomocy oraz sposób jej wypłaty uregulowano w § 13zs ust. 8 i ust. 9 rozporządzenia.

W myśl § 13zs ust. 3 rozporządzenia – pomoc jest przyznawana jednemu członkowi rodziny, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania tego członka rodziny, na wniosek tego producenta złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej.

Zgodnie z § 13zs ust. 4 rozporządzenia, w pierwotnym brzmieniu – wniosek, składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej do dnia 15 listopada 2022 r. Za datę złożenia wniosku uznaje się datę wpływu prawidłowo wypełnionego i kompletnego wniosku do biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny, ubiegającego się o pomoc. Stosownie zaś do § 13zs ust. 5 rozporządzenia – w przypadku złożenia wniosku, po dniu 15 listopada 2022 r., nie wszczyna się postępowania w sprawie przyznania pomocy.

Daty określone w § 13zs ust. 4 i 5 rozporządzenia zostały zmienione na mocy § 1 rozporządzenia nowelizacyjnego Rady Ministrów z dnia 14 listopada 2022 r. (Dz. U. z 2022 r., poz. 2315) w ten sposób, że liczbę "15" zastąpiono liczbą "23". Znowelizowane przepisy weszły w życie w dniu 15 listopada 2022 r. (§ 4 rozporządzenia nowelizacyjnego). Następnie na mocy § 1 rozporządzenia nowelizacyjnego Rady Ministrów z dnia 21 listopada 2022 r. (Dz. U. z 2022 r., poz. 2399) wyżej wskazane daty zmieniono w ten sposób, że liczbę "23" zastąpiono liczbą "30". Znowelizowane przepisy weszły w życie w dniu 23 listopada 2022 r. (§ 4 rozporządzenia nowelizacyjnego).

Pierwotnie zatem termin do złożenia wniosku o przyznanie pomocy, o której mowa w § 13zs ust. 4 rozporządzenia, upływał w dniu 15 listopada 2022 r., po czym został wydłużony do 23 listopada 2022 r., a następnie do dnia 30 listopada 2022 r. Tym samym producenci rolni uzyskali dużo więcej czasu na dokładne zapoznanie się z warunkami udzielenia pomocy.

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią § 13zs zdanie 2 za datę złożenia wniosku uważa się datę wpływu prawidłowo wypełnionego i kompletnego wniosku do biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny, o której mowa w ust. 2, ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1.

W pkt 4 Instrukcji wypełniania wniosku o udzielenie pomocy finansowej w zakresie wsparcia finansowego rodziny, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym w 2022 r. szkód spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi, w sposób jednoznaczny podano, że wniosek należy złożyć do biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny ubiegającego się o pomoc w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. Ponadto podkreślono, że termin składania wniosków nie podlega przywróceniu. W pkt 5 zaznaczono, że w przypadku składania wniosku za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego (Poczta Polska) o złożeniu wniosku decyduje data jego wpływu, a nie data jego nadania. Ponownie w punkcie 9.4 zaznaczono, że w przypadku niezłożenia tych dokumentów w terminie do 30 listopada 2022 r. pomoc nie zostanie przyznana, o dacie złożenia decyduje data wpływu

Instrukcja wypełniania wniosku została opublikowana na stronie internetowej ARiMR, a zatem zainteresowany producent rolny miał zapewnioną możliwość zapoznania się z wszystkimi warunkami przyznawania pomocy finansowej.

Powyższe oznacza, że uzyskanie wsparcia przez producenta rolne jest możliwe, jeżeli spełnione zostaną warunki przewidziane w przepisach i zachowana zostanie procedura warunkująca złożenie prawidłowego wniosku z wymaganymi załącznikami. Wymaga przy tym zwrócenia uwagi, że tego rodzaju postępowanie zostało istotnie sformalizowane z powodu przyjętego obowiązującymi uregulowaniami trybu rozpatrywania wniosków o wsparcie, a zachowanie przewidzianej procedury stanowi obligatoryjny warunek udzielenia wsparcia.

W rozpoznawanej sprawie, w dniu 23 listopada 2022 r. skarżąca złożyła wniosek o udzielenie pomocy finansowej w zakresie wsparcia finansowego rodziny, której zagraża utrata płynności finansowej w związku z wystąpieniem w gospodarstwie rolnym w 2022 r. szkód spowodowanych niekorzystnymi zjawiskami atmosferycznymi do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej. Natomiast Biurem właściwym ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawczyni było Biuro Powiatowe ARiMR w Elizówce koło Lublina. W związku ze swoją niewłaściwością Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Białej Podlaskiej w dniu 5 grudnia 2022 r. przekazał wniosek skarżącej właściwemu miejscowo Kierownikowi Lubelskiego Biura Powiatowego ARiMR w Elizówce koło Lublina. Prawidłowo wypełniony i kompletny wniosek skarżącej został złożony w dniu 5 grudnia 2022 r, do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania Biura Powiatowego ARiMR. Miejsce zamieszkania skarżącej wynika z treści wniosku o przyznanie pomocy, bowiem w sekcji III, zatytułowanej Dane identyfikacyjne wnioskodawcy, w punkcie 5 Miejsce zamieszkania wnioskodawcy i adres skarżąca wskazała: "[...], ul. [...], [...]". Ponadto ten sam adres jako aktualny skarżąca podała we wniosku o wpis do ewidencji producentów – zmiana danych wraz z informacją po realizacji operacji typu Modernizacja gospodarstw rolnych w ramach poddziałania Wsparcie inwestycyjne w gospodarstwach rolnych objętego PROW na lata 2014-2020.

W ocenie Sądu, w opisanej sytuacji, w oparciu o zebrane w sprawie dowody należało uznać, że organ odwoławczy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie wydał postanowienie zgodne z prawem.

Przede wszystkim, warunkiem udzielenia pomocy finansowej jest jego prawidłowe złożenie, przez co należy rozumieć złożenie wniosku w odpowiednim terminie i do właściwego organu. Wymogi te szczegółowo uregulowano w rozporządzeniu a dodatkowo zawarte zostały również w instrukcji wypełniania wniosku.

Powyższe warunki formalne są podstawowym wymogiem merytorycznego procedowania zgłoszonego wniosku. W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie pomocy został złożony do niewłaściwego ze względu na miejsce zamieszkania członka rodziny ubiegającego się o pomoc, a w konsekwencji również z przekroczeniem zakreślonego prawem terminu.

Zgodnie z wyraźnym brzmieniem treści § 13zs ust. 5 rozporządzenia złożenie złożenia wniosku, o udzielenie pomocy finansowej musiało skutkować odmową wszczęcia postępowania, na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej jako: "k.p.a.").

Z art. 61a § 1 k.p.a. wynika, że gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Pojęcie "innych uzasadnionych przyczyn", z powodu których postępowanie nie może być wszczęte, utożsamia się z okolicznościami, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy przyczynę, dla której postępowanie nie mogło być wszczęte, stanowiło uchybienie terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, o czym wprost stanowi § 13zs ust. 5 rozporządzenia. Ocena dokonana w zaskarżonym postanowieniu zasługiwała zatem na podzielenie, a tym samym nietrafny okazał się zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 61a § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu niezasadny jest zarzut dotyczący naruszenia § 13zs ust. 4 rozporządzenia w związku z art 6 k.p.a. oraz art. 8 i art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zastosowanie przepisu rozporządzenia, który jest niezgodny z aktem wyższego rzędu tj. kodeksem postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Wbrew stanowisku skarżącej, zaskarżone postanowienie nie narusza art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, wprowadzającego zasadę hierarchiczności źródeł prawa. Rozporządzenie z dnia 27 stycznia 2015 r. zostało wydane, w wykonaniu upoważnienia zawartego w art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (obecnie Dz.U. z 2023 r. poz. 1199). Natomiast § 13zs ust. 4 rozporządzenia stanowi w rozumieniu art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR przepis odrębny, w związku z czym wyłączał on stosowanie w przedmiotowej sprawie art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.

Niezasadne okazały się również pozostałe zarzuty skargi. Organ prowadząc postępowanie w sprawie nie dopuścił się zarzucanych mu w skardze naruszeń przepisów postępowania, w tym przede wszystkim zarzuconego przez skarżącą naruszenia art. 8, art. 9, art. 10 i art. 11 k.p.a. Organ, który wydał zaskarżone postanowienie, działał na podstawie prawa i w jego granicach, podejmując wszelkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia. Zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy prawidłowo, który był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia, a poczynione przez niego ustalenia są prawidłowe i niewadliwe, gdyż mają oparcie w zgromadzonych dokumentach. Zaskarżone orzeczenie zawiera pełne i szczegółowe uzasadnienie faktyczne i prawne, wyczerpująco wyjaśniając zasadność przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu. Dlatego zarzuty skargi okazały się w całości nieuzasadnione.

Na marginesie należy zwrócić uwagę, że składając wniosek skarżąca podpisała zawarte w nim oświadczenie, że znane są jej warunki otrzymania pomocy finansowej określone w § 13zs rozporządzenia (sekcja VII wniosku "Pozostałe oświadczenia i zgody wnioskodawcy").

Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był skargę jako bezzasadną oddalić, o czym – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), orzekł w sentencji wyroku.