Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1648/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 134  , art 217  , art 219
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art 2 ust 3
journal: Dz.U. 1994 nr 85 poz 388
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SNSA Monika Niedźwiedź AWSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 października 2023 r., znak SKO.Z/4100/106/2023 w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia skargę oddala.


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1648/23

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 września 2023 r., znak: AU-01-7.7120.703.2023.MPS, wydanym na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048 z późn. zm.), Prezydent Miasta Krakowa odmówił wydania – M. M. – zaświadczeń o samodzielności lokali mieszkalnych (nr [...]), lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniem przynależnym (nr [...]) oraz lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne (nr [...]) w budynku nr [...] przy ul. [...] w K..

Postanowieniem z dnia 30 października 2023 r., znak: SKO.Z/4100/106/2023, wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdziło niedopuszczalność zażalenia – wniesionego przez C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna z siedzibą w W. na ww. postanowienie organu pierwszej instancji – ze względu na to, że stroną postępowania w sprawie o wydanie zaświadczenia jest wyłącznie wnioskodawca.

Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna z siedzibą w W. , zarzucając mu naruszenie:

1) art. 217 § 1 k.p.a. przez błędne uznanie, że jedyną stroną postępowania w sprawie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu jest wnioskodawca;

2) art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. przez błędne uznanie, że o zaświadczenie może wystąpić każdy podmiot, niezależnie od tego, czy legitymuje się interesem prawnym uzasadniającym uzyskanie zaświadczenia;

3) art. 7 k.p.a. przez brak uwzględnienia w postępowaniu słusznego interesu spółki;

4) art. 8 k.p.a. przez niewłaściwą realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;

5) art. 107 § 3 k.p.a. przez zbyt skrótowe sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia i brak wykazania niedopuszczalności złożonego zażalenia.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że jako inwestor budynku i właściciel nieruchomości zleciła wnioskodawcy czynności związane z uzyskaniem zaświadczeń o samodzielności lokali. Zdaniem skarżącej z art. 217 § 1 k.p.a. wcale nie wynika, że wnioskodawca jest jedynym podmiotem, który może uczestniczyć w sprawie dotyczącej wydania zaświadczenia uczestniczyć, zwłaszcza gdy zaświadczenie ma określać zakres praw i obowiązków innego podmiotu niż wnioskodawca. Przyjęcie, że jedyny podmiot, którego interesu prawnego zaświadczenie miało dotyczyć, nie może uczestniczyć w postępowaniu i bronić swoich interesów, jest zaprzeczeniem podstawowej zasady zapewnienia udziału w postępowaniu wszystkim podmiotom mającym interes prawny.

W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o oddalenie skargi, wskazując przy tym, że inny niż wnioskodawca podmiot nie może szukać ochrony na gruncie art. 219 k.p.a., natomiast może złożyć własny wniosek o wydanie zaświadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. W przypadku bezzasadności skargi, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 k.p.a. Zgodnie z tą regulacją organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń (art. 144 k.p.a.).

Przywołany przepis dotyczy pierwszego etapu postępowania odwoławczego, w którym następuje badanie wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym. Na tym etapie organ odwoławczy jest obowiązany ocenić czy odwołanie/zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie. W razie stwierdzenia niedopuszczalności lub uchybienia terminu organ odwoławczy nie może rozpatrzyć merytorycznie wniesionego środka zaskarżenia.

Niedopuszczalność odwołania/zażalenia, o której mowa w art. 134 k.p.a., może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym jak również i podmiotowym. Przesłanki podmiotowe odnoszą się do legitymacji skargowej podmiotu wnoszącego zażalenie. Przesłanki przedmiotowe obejmują natomiast przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji.

Stosownie natomiast do art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), spełnienie wymagań decydujących o samodzielności lokalu, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.

Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia regulują przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie podmiotu ubiegającego się o zaświadczenia, natomiast zgodnie z art. 217 § 2 pkt 1 i 2 k.p.a., zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Z treści art. 217 § 1 k.p.a. wynika, że w uproszczonym postępowaniu, jakim jest postępowanie o wydanie zaświadczenia stroną jest wyłącznie podmiot domagający się jego wydania. Konsekwencją tego rozwiązania jest regulacja art. 219 k.p.a., w myśl której odmowa wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o wydanie zaświadczenie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z brzmienia niniejszego przepisu wypływa wniosek, iż zażalenie w trybie art. 219 k.p.a. może wnieść tylko osoba, która wniosła żądanie o wydanie zaświadczenia. Inna osoba, zainteresowana w jakikolwiek sposób wydaniem zaświadczenia, nie może szukać ochrony w art. 219 k.p.a. Jeżeli legitymowana jest do uzyskania zaświadczenia, swój interes może zaspokoić, składając własny wniosek o jego wydanie - zob. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2000 r. II Sa/Gd 433/98 wraz z glosą aprobującą prof. W. Chróścielewskiego (OSP 2001/6/84). Dlatego też niedopuszczalne jest wniesienie zażalenia na postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia przez osobę, która nie składała wniosku o jego wydanie.

Jak wynika z akt administracyjnych, wniosek o wydanie zaświadczeń o samodzielności lokali złożył M. M., działający osobiście, a nie jako pełnomocnik strony skarżącej. W związku z tym, organ I Instancji w swoim postanowieniu z dnia 14 września 2023 r. wskazał, że wydaje je "po rozpatrzeniu wniosku p. M. M. i to tej właśnie osobie postanowienie doręczył.

Tym samym to nie strona skarżąca domagała się wydania zaświadczeń, ale M. M., w postępowaniu wszczętym na jego wniosek, co skutkuje tym, że C. sp. z o.o. spółka jawna (skarżąca) nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 219 k.p.a.

Z tych względów rozstrzygnięcie organu odwoławczego, podjęte na podstawie art. 134 k.p.a. o niedopuszczalności zażalenia należało uznać za prawidłowe, a zarzuty skargi za nieuzasadnione. W sytuacji bowiem, gdy treść złożonego zażalenia niewątpliwie wskazuje, że wnoszący zażalenie nie ma legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia, postępowanie przed organem drugiej instancji winno zakończyć się wydaniem postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia.

Z uwagi na powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.