Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 689/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 145 par. 1, art. 134, art. 119 pkt 2, art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 156, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 103 ust. 1 pkt 5, art. 102 ust. 1d, art. 102 ust. 1 pkt 4, 5, 7, art. 102 ust. 1c
journal: Dz.U. 2021 poz 1212
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
article: art. 135 ust. 1 pkt 2, art. 135a ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2021 poz 450
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
article: art. 7 ust. 1 pkt 1-2
journal: Dz.U. 2015 poz 541
law: Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2023 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2021 r. o godzinie 15.33 na ul. [...] w [...] patrol Policji zatrzymał do kontroli drogowej kierującego pojazdem M. P. (dalej także: "Skarżący", "Strona"). W czasie kontroli stwierdzono przekroczenie przez Skarżącego dopuszczalnej prędkości, która wynosiła 80 km/h natomiast zmierzona prędkość jazdy Strony wynosiła 131 km/h. Zatrzymano elektronicznie prawo jazdy na okres trzech miesięcy (art. 135 ust. 1 pkt 1 a lit. a ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym \Dz.U. z 2021 r., poz. 720/ - zwanej dalej "o ruchu drogowym").

Pismem z dnia 13 lipca 2021 r. Wydział Ruchu Drogowego Komendy [...] zawiadomił Urząd [...], iż Skarżący kierował pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Przy piśmie z dnia 13 lipca 2021 r. powiadomiono o elektronicznym zatrzymaniu prawa jazdy Skarżącego o nr [...] kat. B wydane przez Prezydenta [...] .Pismem z dnia 21 lipca 2021 r. doręczonym 6 sierpnia 2021 r. Prezydent [...]zawiadomił Skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy kategorii B nr [...] wydanego w dniu 23 lipca 2014 r. przez [...].

W dniu 29 lipca 2021 r. o godzinie 15.30 na ul. [...] w [...] patrol Policji zatrzymał do kontroli drogowej kierującego pojazdem M. P. W czasie kontroli stwierdzono, iż prowadzący pojazd nie posiadał dokumentu prawa jazdy podczas kontroli drogowej bowiem posiadał aktualną decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy.

W dniu 2 sierpnia 2021 r. do Urzędu [...] wpłynęło kolejne zawiadomienie z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy [...] w którym ujawniono fakt kierowania przez Pana M. P. pojazdem osobowym mimo braku dokumentu prawa jazdy. W powiadomieniu wskazano, że kierowca posiadał aktualną decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2021 r., doręczonym Skarżącemu w dniu 30 września 2021 r., Prezydent [...] zawiadomił, że zgodnie z art. 102 ust. 1 d ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1212) – zwanej dalej "o kierujących pojazdami", że okres zatrzymania prawa jazdy ulega przedłużeniu do 6 miesięcy.

W dniu 9 września 2021 r. do Urzędu [...] wpłynęło zawiadomienie Komendy Powiatowej Policji w [...] , w którym poinformowano, że Skarżący w dniu 26 sierpnia 2021 r, kierował pojazdem osobowym w przedłużonym okresie zatrzymania prawa jazdy do 6 miesięcy na podstawie (tj. w okolicznościach o których mowa w art. 102 ust. 1 d ustawy o kierujących pojazdami).

Pismem z dnia 28 września 2021 r., doręczonym pełnomocnikowi Strony w dniu 1 października 2021 r. Prezydent [...] zawiadomił Pana M. P., że w związku z wpłynięciem informacji z Komedy Powiatowej Policji w [...] z dnia 26 sierpnia 2021r. może zapoznać się z aktami sprawy oraz wypowiedzieć się w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego zawiadomienia.

Decyzją z dnia [...] października 2021 r,, (sprostowano datę rozstrzygnięcia), znak: [...] Prezydent [...]orzekł o cofnięciu Panu M. P. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B prawa jazdy z powodu kierowania pojazdem silnikowym w przedłużonym okresie o którym mowa w art. 102 ust. 1 d ustawy o kierujących pojazdami. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W dniu 11 października 2021 r. do Urzędu [...] wpłynęło pismo Komendy Powiatowej Policji w [...] zawierającej informację i notatkę urzędową wskazującą na przekroczenie prędkości w obszarze zabudowanym przez Skarżącego w dniu 1 października 2021 r. Z uwagi na informację o zatrzymaniu prawa jazdy poinformowano Skarżącego o sporządzeniu dokumentacji do Sądu na podstawie art. 102 1 d) ustawy o kierujących pojazdami oraz zakazano zatrzymanemu do kontroli dalszej jazdy.

W ustawowym terminie Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu odwołania strona powołała, iż przekroczenie prędkości w dniu 13 lipca 2021 r. wynikało ze stanu wyższej konieczności wywołanego potrzebą szybkiego powrotu do pracy z uwagi na pozostawiony w kontenerze pracowniczym uruchomiony czajnik elektryczny. Nadto odwołujący zwrócił się o powołanie biegłych na okoliczność sprawdzenia prawidłowości pomiaru prędkości w dniu 13 lipca 2021 r.

Decyzją z [...] grudnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało zaskarżoną decyzję.

Według organu Analiza stanu faktycznego i prawnego sprawy prowadzi do wniosku, że organ I instancji właściwie ustalił stan faktyczny i dokonał jego prawidłowej subsumcji. Wyjaśniono, iż poza granicami możliwości orzeczniczych Kolegium pozostaje ocena legalności i prawidłowości zatrzymania prawa jazdy przez Komendę [...] w dniu 13 lipca 2021 r. Podstawę prawną działania organu Komendy [...], która poinformowała Prezydenta [...], że Skarżący w dniu 13 lipca 2021 r. o godz, 15.33 na ul. [...] kierował pojazdem mechanicznym z prędkością przekraczającą dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h, stanowi bowiem w ocenie organu przepis art. 135 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Przedmiotowa informacja była zdaniem SKO wystarczająca do wydania zaskarżonej decyzji.

W skardze na ww. decyzję organu II instancji Skarżący zwrócił się o uchylenie zaskarżonej decyzji. W ocenie Skarżącego do wydania decyzji doszło z naruszeniem przepisów postępowania w tym art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa, art. 10 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa, art. 89 § 1 kpa, art. 107 § 3 kpa i art. 136 kpa – polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy w tym niewyjaśnienie wszystkich zarzutów powołanych w odwołaniu tj. przesłuchania strony i świadka na okoliczność stanu wyższej konieczności powodującego przekroczenie prędkości w dniu 13 lipca 2021 r. oraz brak powołania biegłych na wskazywanego okoliczności. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał m.in., iż po pierwszych zdarzeniu z dnia 13 lipca 2021 r. złożył sprzeciw od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego [...] a sprawa o to wykroczenie jest nadal w toku.

W odpowiedzi na skargę organ zwrócił się o jej oddalenie wyjaśniając, iż podstawą prawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 103 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, który zobowiązuje organ do wydania decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku prowadzenia pojazdu w okresie 6-cio miesięcznego zatrzymania prawa jazdy co zostało wykazane w toku niniejszego postępowania.

W toku postępowaniu złożono odpisy wyroków obu instancji Sądów powszechnych wydanych w powoływanym w skardze postępowaniu prowadzonym wobec Skarżącego w związku z przekroczeniem prędkości w dniu 13 lipca 2021 r. , gdzie Sąd Okręgowy prawomocnym wyrokiem z [...] listopada 2022 r. Sygn. akt [...] zmienił wyrok SR w ten sposób, iż opis czynu wskazuje o naruszeniu przepisów ruchu drogowego poprzez przekroczenie dopuszczalnej prędkości nie mniej niż 48,9 km/h.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Na wstępie rozważań podkreślić należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 poz. 259 dalej ,,ppsa") Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kpa lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 ppsa).

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez organ w odpowiedzi na skargę (k. 20 v akt sądowych), zaś strona skarżąca przyłączyła się do tego wniosku (k.46 v.akt sądowych).

Mając na uwadze wyżej określone granice rozpoznania sprawy w ocenie Sądu skarga nie ma uzasadnionych podstaw i należało ją oddalić.

Ustawa o kierujących pojazdami, będąca materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji, w art. 103 ust. 1 pkt 5 tej ustawy stanowi, iż starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku kierowania pojazdem silnikowym w przedłużonym okresie, na który zatrzymano prawo jazdy, o których mowa w art. 102 ust. 1 d tejże ustawy.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 d ustawy o kierujących pojazdami jeżeli osoba kierowała pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4, 5 lub 7 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 2 albo art. 135a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy.

Jak wynika natomiast z art. 135 ust. 1 pkt 2 ppkt a) ustawy prawo o ruchu drogowym w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, Policjant zatrzyma wydane w kraju prawo jazdy za pokwitowaniem w przypadku ujawnienia czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym.

Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że w dniu 13 lipca 2021 r. skarżącemu zostało zatrzymane prawo jazdy w związku z tym, że kierując o godz. 15.33, w [...] na ul. [...], samochodem osobowym przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h w obszarze zabudowanym. W konsekwencji na podstawie art. 135 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym zatrzymano elektronicznie prawo jazdy. Następnie przeprowadzone kolejne kontrole drogowe w dniach: 29 lipca 2021 r. o godzinie 15.30 na ul. [...] w [...] oraz w dniu 26 sierpnia 2021 r. o godzinie 16.10 w miejscowości [...], Skarżący mimo zatrzymania prawa jazdy prowadził pojazd mechaniczny mimo zatrzymania mu uprawnień do prowadzenia tego rodzaju pojazdów. Nadto także w dniu 1 października 2021 r. już po wydaniu decyzji przez organ I instancji Skarżący prowadził pojazd mechaniczny z niedozwoloną prędkością w miejscowości [...]

Z powyższych okoliczności bezspornie wynika, że skarżący kierował pojazdem w przedłużonym okresie zatrzymania prawa jazdy, o którym mowa w art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami w związku z czym organy orzekające w przedmiotowej sprawie zasadnie uznały, że spełniona została przesłanka określona w art. 103 ust. 1 pkt 5 u.k.p., obligująca Prezydenta Miasta do cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B. Podkreślenia wymaga, że zawarte w powyższym przepisie sformułowanie "starosta wydaje decyzję" wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu. Wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie co do zasadności wydania takiej decyzji. W przypadku spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek, starosta ma obowiązek wydania decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami. W sytuacji stwierdzenia prowadzenia pojazdu w okresie 6-miesięcznego zatrzymania prawa jazdy, co niewątpliwie miało miejsce w niniejszej sprawie, organ zobligowany był do cofnięcia uprawnień.

Odnosząc się do zarzutów skargi oraz okoliczności powoływanych w toku postępowania administracyjnego dotyczących kwestionowania zasadności zatrzymania prawa jazdy Skarżącego w dniu 13 lipca 2021 r. (tj. w czasie pierwszej kontroli), wyjaśnić należy, iż podstawę prawną działania organu stanowiła informacja Komendy [...], która poinformowała Prezydenta [...], że Skarżący w dniu 13 lipca 2021 r. o godz, 15.33 na ul. [...] kierował pojazdem mechanicznym z prędkością przekraczającą dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h i że w związku z tym dokonano zatrzymania elektronicznego prawa jazdy Skarżącego. W ocenie Sądu przedmiotowa informacja była wystarczająca do wydania zaskarżonej decyzji a stan faktyczny ustalony w sprawie był wystarczający do wydania podjętych przez organ administracyjny decyzji.

Wyjaśnić tutaj należy, iż przedmiotem postępowania dowodowego są fakty mające znaczenie dla sprawy, a zatem dotyczące danej sprawy administracyjnej oraz mające znaczenie prawne (por. B. Adamiak, (w:) B. Adamiak, J. Borkowski.k.p.a. Komentarz, wyd. 15, Warszawa 2017, art. 77 Nb1). Zakres postępowania dowodowego wyznaczają zatem przepisy prawa materialnego. W sprawie zatrzymania prawa jazdy, w związku z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o ponad 50 km/h na obszarze zabudowanym, o zakresie prowadzonego postępowania dowodowego przesądza treść art. 102 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c ustawy o kierujących pojazdami w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z ostatnio przywołanym przepisem, podstawą wydania decyzji, o której mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami jest informacja o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Informacja o ujawnieniu popełnienia naruszenia, o którym mowa w art. 135 ust. 1 ww. ustawy, jest dokumentem urzędowym, odpowiedzialność za treść tej informacji ponosi podmiot, który ujawnił popełnienie naruszenia, a w aspekcie odszkodowawczym Skarb Państwa. Skoro w niniejszej sprawie informacja o ujawnieniu wykroczenia została przekazana do Starosty, to wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy stało się obligatoryjne gdyż decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy wydawana na podstawie powołanych wyższej przepisów ma charakter związany. Powyższe oznacza, że stan faktyczny na datę podejmowania zaskarżonej decyzji (a ocena Sądu obejmuje swym zakresem stan faktyczny na datę wydania zaskarżonej decyzji) został w toku postępowania administracyjnego prawidłowo wyjaśniony, a zatem nie doszło do uchybienia przez organy powoływanych w skardze przepisów postępowania (m.in. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.) bowiem stan faktyczny został zebrany w sposób wyczerpujący i wystarczający do załatwienia przedmiotowej sprawy. Ocena Organu podjęta tutaj w zaskarżonej decyzji zdaniem Sądu jest w tym zakresie prawidłowa.

Dodać trzeba, że powyższe stanowisko koresponduje z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2019 r., sygn. akt I OPS 3/18, w której podniesiono, że podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341 z późn. zm.) a tym samym w trybie art. 103 ust. 1 pkt 5) w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks Karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541 z późn. zm.) może stanowić wyłącznie informacja o ujawnieniu czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Nadto, prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie odpowiedzialności wykroczeniowej kierującego pojazdem za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341 z późn. zm.).

Z treści powyższych przepisów wynika w sposób niewątpliwy, że podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest jedynie informacja uzyskana od podmiotu, który ujawnił kierowanie pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Co więcej – uzyskanie takiej informacji obliguje organ do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Brzmienie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami ("starosta wydaje decyzję administracyjną") nie pozostawia wątpliwości, że rozstrzygnięcie podejmowane na jego podstawie ma charakter związany, a w świetle niespornych kolejnych naruszeń w postaci prowadzenia pojazdu przez Skarżącego mimo zatrzymanego prawa jazdy podjęte przez organy administracyjne rozstrzygnięcia na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 102 ust. 1 d ustawy o kierujących pojazdami nie budzą zastrzeżeń mimo zapadłego już po wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia orzeczenia Sądu powszechnego na które powoływała się strona skarżąca.

W związku z powyższym w ocenie Sądu ma zatem rację SKO wskazując na gruncie sprawy niniejszej, że poza granicami możliwości orzeczniczych Kolegium pozostawała ocena legalności zatrzymania prawa jazdy przez Komendę [...] w dniu 13 lipca 2021 r. bowiem podstawą prawną obligującą organ do podjęcia działań była wyłącznie sama informacja z dnia 13 lipca 2021 r. Podobnie też ocenić należy jako słuszne twierdzenie, iż argumentacja odnosząca się do wyłączenia odpowiedzialności za przekroczenie prędkości w dniu 13 lipca 2021 r. (z uwagi na działania zmierzające do zapobieżenia pożaru), w sprawie dotyczącej kilkukrotnego dalszego prowadzenia pojazdu mimo zatrzymanego prawa jazdy, pozostawała bez znaczenia dla wydanego przez organ rozstrzygnięcia.

Podkreślić tutaj należy, iż dla sprawy zatrzymania prawa jazdy na 3 miesiące czy 6 miesięcy, pozostaje bez znaczenia ewentualne postępowanie dotyczące zasadności zatrzymania prawa jazdy o czym świadczy treść art. 102 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami. Przepis ten stanowi, że jeżeli sprawa o naruszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5, została skierowana do rozpoznania przez sąd lub organ orzekający o sprawie w postępowaniu dyscyplinarnym i nie zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem w okresie 3 miesięcy od dnia zatrzymania dokumentu, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1d - w okresie 6 miesięcy, podlega on zwrotowi.

Innymi słowy, z cytowanej normy wynika, że ustawodawca dopuścił sytuację, w której kwestia naruszenia (w tym nałożenia mandatu) będzie przedmiotem sporu pomiędzy kierowcą a organem kontroli ruchu drogowego, ale w każdej sytuacji, niezależnie od toczącego się sporu, prawo jazdy podlega zatrzymaniu na okres 3 (lub 6 miesięcy), a dokument zwracany jest po upływie tego okresu. Tym samym prowadzenie pojazdu w okresie zatrzymania prawa jazdy nie może być usprawiedliwiane faktem kwestionowania stwierdzonego przez organ Policji zdarzenia a realizacja wskazanych wyżej przesłanek określonych przepisami prawa obliguje organ do podjęcia stosownych decyzji w sprawie. Już tylko z tego powodu nieuzasadnione jest kwestionowanie legalności zatrzymania skarżącemu w dniu 13 lipca 2021 r. prawa jazdy w trybie art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo o ruchu drogowym.

Mając natomiast na uwadze, iż Sąd kontrolował zaskarżoną decyzję w oparci o stan faktyczny i prawny aktualny na datę jej wydania, bez znaczenia dla oceny sprawy pozostawały zdaniem Sądu okoliczności zmiany stanu faktycznego po wydaniu zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że kwestionowanie obecnie - i w postępowaniu administracyjnym, a nie karmo-mandatowym (np. W trybie wznowienia postepowania) okoliczności przeprowadzonej kontroli prędkości – nie mogą wywrzeć oczekiwanego przez skarżącego skutku. Jeszcze raz podkreślić tutaj trzeba, iż organy administracji i sądy administracyjne działały zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sadu Administracyjnego, który w siódemkowej uchwale z 1 lipca 2019r. sygn. akt. I OPS 3/18, który stwierdził, że podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami może stanowić wyłącznie informacja o ujawnieniu czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym a prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie odpowiedzialności wykroczeniowej kierującego pojazdem za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 lub w trybie art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami.

Dodać także należy, iż Sąd podziela przy tym wyartykułowany w decyzji organu pogląd, iż nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności w omawianej sprawie uzasadnione było ważnym interesem społecznym (potrzebą ochrony życia i zdrowia). Uniemożliwienie poruszania się po drogach publicznych osobie, która regularnie, na przestrzeni krótkiego czasu narusza przepisy ruchu drogowego, stwarzając tym samym zagrożenie dla innych uczestników tego ruchu w świetle niespornego stanu faktycznego co do pozostałych naruszeń po 13 lipca 2021 r. nie budziło w ocenie Sądu zastrzeżeń na gruncie uprawnień strony skarżącej.

Mając na uwadze powyższe, Sąd nie podzielając zarzutów skargi, uznał, iż w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy dokonał właściwej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, odpowiadającej wymogom określonym w art. 7, art. 77 § 1 i art.80 k.p.a., a swoje stanowisko uzasadnił zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego bądź innych przepisów k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a jedynie ta okoliczność mogła uzasadniać uwzględnienie skargi zgodnie z wnioskami w niej zawartymi.

Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną