Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 120/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 4 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1468
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań  związanych z ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w  związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 5 maja 2021 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2020 r. nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: organ odwoławczy, Prezes ARiMR), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 10 ust. 2 ustawy z 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U z 2019 r., poz. 1505, dalej: ustawa o ARiMR), utrzymał mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: organ I instancji, Dyrektor ARiMR) z [...] sierpnia 2020 roku nr [...] o odmowie przyznania wsparcia.

Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia:

W dniu [...] listopada 2015 r. R. M. (dalej: strona, skarżący, producent) złożyła powiadomienie o udzielenie pomocy w ramach mechanizmu "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (DOW III)" realizowanego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 23 października 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych ustanowieniem dalszych tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1468, dalej: rozporządzenie RM).

W dniu [...] grudnia 2015 r. producent złożył korektę Powiadomienia, która dotyczyła terminu przeprowadzenia operacji wycofania produktów. W przedmiotowym Powiadomieniu, producent zadeklarował zamiar dokonania operacji wycofania jabłek (z przeznaczeniem na bezpłatną dystrybucję), w łącznej ilości [...] kg z powierzchni [...] ha.

Na podstawie złożonego Powiadomienia producent przeprowadził operacje wycofania produktu - jabłek z rynku, co dało mu podstawę do złożenia w dniu [...] lipca 2016 r. "Wniosku o przyznanie wsparcia [...] (bezpłatna dystrybucja/inne przeznaczenie) DOW III, który obejmował wycofanie z rynku na bezpłatną dystrybucję [...] kg jabłek w terminie od [...].02.2016 r. do [...].02.2016 r. z pow. [...] ha.

W dniu [...] września 2016 r. Dyrektor ARR decyzją nr [...] udzielił stronie wsparcia w kwocie [...] EUR, która została przeliczona na kwotę [...] zł za przeprowadzenie operacji wycofania jabłek z rynku. Płatność zrealizowano w dniu [...] września 2016 r.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. wszczął wobec producenta z urzędu postępowanie w sprawie zwrotu nienależnie pobranych środków w ramach mechanizmu "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw DOW III".

Następnie pismem z [...] września 2019 r. Dyrektor ARiMR wystąpił do Prezesa ARiMR z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora ARR z [...] września 2016 r., uzasadniając, iż decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, bowiem przyznawała wsparcie nieuprawnionemu producentowi, gdyż był on członkiem uznanej organizacji producentów [...] Sp. z o. o., która także otrzymała środki finansowe w ramach tego samego wsparcia, tj. mechanizmu embargo DOWIII.

W dniu [...] października 2019 r. Prezes ARiMR wydał decyzję nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji Dyrektora ARR z [...] września 2015 r. nr [...], zaś Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] czerwca 2020 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Prezesa ARiMR.

Mając powyższe na uwadze, Dyrektor ARiMR decyzją z [...] sierpnia 2020 r. Nr [...], działając na podstawie § 7 w związku z § 4 i § 8 rozporządzenia RM, odmówił przyznania wsparcia z tytułu tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.

Zdaniem organu I instancji producent owoców będący członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw realizującej program operacyjny utracił uprawnienie do uzyskania indywidualnego wsparcia w ramach mechanizmu. Jak ustalił organ I instancji, Dyrektor ARR wydał w dniu [...] września 2016 r. decyzję nr [...], którą przyznał organizacji producentów [...] Sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: organizacja producentów, spółka) wsparcie w ramach mechanizmu DOWIII w wysokości [...] EUR, tj. [...] zł. ARR zrealizowała płatność w dniu [...] września 2016r. Oznacza to, że organizacja ta brała udział w przedmiotowym mechanizmie poprzez dokonanie operacji wycofania i złożenia wniosku, co powoduje wykluczenie strony z katalogu podmiotów uprawnionych do udziału w mechanizmie. Ponadto producent w momencie wycofania jabłek z rynku na bezpłatną dystrybucję od [...] lipca 2010r. Jest członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw [...] Sp. z o.o., która realizowała w latach 2013-2015 i 2016-2018 program operacyjny.

Z dokonanych przez Dyrektora ARiMR ustaleń wynikało nadto, że spółka została wpisana do ewidencji producentów w dniu [...] sierpnia 2007 r. pod nr [...]. Wykaz członków organizacji złożony w dniu [...] marca 2009 r. zawierał imienny wykaz członków organizacji, w tym również dane producenta. Zgodnie z powyższym producent w dniu składania powiadomienia tj. dnia [...] listopada 2015 r. był członkiem uznanej organizacji producentów. Przeprowadzając w dniach [...] luty 2016 r. i [...] luty 2016r. operacje wycofania produktów z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji oraz deklarując swój udział jako producent indywidualny niebędący członkiem organizacji, działał niezgodnie ze złożonymi do Agencji Rynku Rolnego dokumentami i wbrew obowiązującym przepisom krajowym i unijnym.

Zdaniem organu I instancji w mechanizmie mogli brać udział jako beneficjenci tylko uznane organizacje producentów, które realizują program operacyjny oraz producenci indywidualni, którzy nie są ich członkami, a którzy spełniają wymogi przewidziane w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Wyłącznie te dwie kategorie podmiotów mogą zgłosić chęć uczestnictwa w mechanizmie. Powiadomienie złożone przez inny podmiot nie odniósł skutku, bowiem złożony został przez podmiot nieuprawniony.

W odwołaniu od ww. decyzji organu I instancji producent zarzucił naruszenie:

- art. 40 § 2 k.p.a. polegające na niedoręczeniu ustanowionemu pełnomocnikowi postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie jak i niedoręczeniu decyzji Prezesa ARiMR stwierdzającej nieważność decyzji z [...] września 2016 r. wydanej przez Dyrektora ARR w W., co skutkuje brakiem uniemożliwiającym wydanie decyzji w niniejszej sprawie;

- art. 110 § 1 k.p.a. polegające na wszczęciu postępowania w sytuacji, gdy w obrocie prawnym istnieje decyzja dotycząca tego samego przedmiotu, jak i podmiotu, co skutkuje niemożnością równoległego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie;

- art. 158 § 1 k.p.a., art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a, art. 157 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] września 2016 r. w sytuacji, gdy brak jest ku temu przesłanek, a w szczególności nie zaistniała przesłanka rażącego naruszenia prawa i decyzja ta była podstawą niniejszej decyzji.

Skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji i umorzenie postępowania w całości.

Wskazaną na wstępie decyzją z [...] listopada 2020 r. Prezes ARiMR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora ARiMR z [...] sierpnia 2020 r. odmawiającą przyznania wsparcia.

Organ odwoławczy powołał m.in. treść (w brzmieniu na dzień 5 września 2016r.) § 4 ust. 1 rozporządzenia RM, art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 6 oraz 9 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 1031/2014 z 29 września 2014 r. ustanawiającego dalsze tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw (Dz. U. UE. L. 2014.284.22, dalej: rozporządzenie nr 1031/2014) i zgodził się z organem I instancji co do tego, że w mechanizmie przyznania wsparcia mogli brać udział jako beneficjenci tylko uznane organizacje producentów, które realizują program operacyjny i których uznanie nie zostało zawieszone oraz producenci indywidualni, którzy nie są członkami takich organizacji producentów, a którzy spełniają wymogi przewidziane w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Wyłącznie te dwie kategorie podmiotów mogą zgłosić akces do mechanizmu embargo DOWIII poprzez złożenie Powiadomienia, o którym mowa w § 4 ust. 3 rozporządzenia RM, a następne Powiadomienie złożone przez inny podmiot nie odniesie skutku, jako złożone przez podmiot nieuprawniony. Dosłowne brzmienie przywołanych przepisów wprost nie dopuszcza do udziału w mechanizmie innych podmiotów, niż producenci indywidualni lub uprawnione organizacje producentów.

Organ odwoławczy podzielił również ustalenia faktycznie organu I instancji i uznał, że zarówno w dniu składania powiadomienia tj. [...] listopada 2015 r., jak i w chwili przeprowadzania operacji wycofania produktów z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji skarżący był członkiem uznanej organizacji producentów [...] sp. z o.o. w D., przez co działała wbrew przepisom prawa krajowego i unijnego. W złożonym powiadomieniu strona zadeklarowała, że jest producentem rolnym oraz oświadczyła, że zna warunki uczestnictwa w mechanizmie oraz że zobowiązujące się do ich przestrzegania. W dniu składania powiadomienia skarżąc była jednak członkiem uznanej organizacji producentów, której również udzielono wsparcia finansowego.

Zdaniem organu odwoławczego, wypłata wsparcia finansowego na rzecz spółki skutkowała wykluczeniem skarżącego z katalogu podmiotów uprawnionych do udziału w mechanizmie, bowiem od [...] lipca 2010 r. był on członkiem uznanej organizacji producentów, która realizowała program operacyjny. Strona będąc producentem owoców, będącym członkiem uznanej organizacji producenckiej owoców i warzyw realizującym program operacyjny, która otrzymała wsparcie w tym samym mechanizmie DOWIII, utraciła zdaniem organu odwoławczego uprawnienia do indywidualnego wsparcia finansowego, w ramach przedmiotowego mechanizmu.

Organ odwoławczy uznał, iż Producent, który w dniu składania Powiadomienia, przed przeprowadzeniem operacji wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji oraz w dniu składania wniosku był członkiem i współudziałowcem uznanej organizacji producentów nie ma prawa do otrzymania wsparcia, przyznawanego na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2, § 8 ust. 1 rozporządzenia RM oraz art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 1031/2014.

W związku z powyższym, na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego organ odwoławczy ustalił, iż wskazane powyżej dokumenty, w tym wniosek strony, bezsprzecznie wskazują, iż wnioskującym o możliwość wycofania produktów oraz wnioskującym o wypłatę wsparcia nie był podmiot, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM, czyli producent niebędący członkiem organizacji producentów owoców i warzyw. Również operacja wycofania produktów z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji, z tytułu której przysługuje wsparcie, została przeprowadzona przez podmiot/producenta będącego członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw [...] Sp. z o. o., co wskazuje, iż R. M. nie mógł być producentem, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM. Zatem wniosek o udzielenie wsparcia został złożony przez podmiot nieuprawniony, bowiem istotne w sprawie jest to, że zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia RM tylko dwie wskazane w nim kategorie podmiotów są uprawnione do uczestnictwa w mechanizmie, a strona nie była w czasie złożenia Powiadomienia i Wniosku żadnym z tych podmiotów.

Odnosząc się do odwołania wskazano, że nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. ponieważ, adwokat R. K. nie był ustanowiony pełnomocnikiem w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] marca 2015 roku

i w związku z tym nie był uprawniony do otrzymania orzeczenia wydanego w tym postępowaniu. Udzielone mu przez stronę w dniu [...] grudnia 2019 r. pełnomocnictwo dotyczyło sprawy przyznania wsparcia, a nie stwierdzenia nieważności. Pełnomocnictwo do reprezentowania producenta w sprawie złożonego odwołania od decyzji z [...] października 2019 r. zostało doręczone w dniu [...] stycznia 2020 r. już na etapie postępowania odwoławczego. Tym samym z uwagi na fakt braku skutecznego pełnomocnictwa do reprezentacji strony w postępowaniu ws. stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...], organ odwoławczy podniósł, iż decyzja organu pierwszej instancji (Nr [...] z dnia [...] października 2019 r.) została doręczona prawidłowo i skutecznie stronie postępowania, tj. R. M..

Zdaniem organu odwoławczego nie doszło również do naruszenia art. 110 k.p.a., bowiem po wszczęciu w dniu [...] września 2019 r. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...], Prezes ARiMR wydał w dniu [...] października 2019 r. decyzję Nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2016 r. wydanej przez Dyrektora ARR w sprawie udzielenia wsparcia. Decyzja została doręczona stronie prawidłowo, a strona złożyła od niej odwołanie. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez stronę odwołania, organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Nr [...], co oznacza, iż ww. decyzja ta stała się ostateczna. W takim przypadku nieuprawnione jest stanowisko skarżącego, iż w obrocie prawnym istnieje decyzja dotycząca tego samego przedmiotu postępowania, bowiem decyzja Nr [...] z dnia [...] września 2016 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego z powodu stwierdzenia jej nieważności.

Nie zgadzając się z ww. rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skarżący, zarzucając wydanie go z rażącym naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. zasady legalności, jak również z naruszeniem art. 6 k.p.a., art. 8 i art. 9 k.p.a. oraz art. 2 Konstytucji RP.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że Dyrektor ARR dysponował pełną wiedzą o statusie strony, że jest członkiem zarejestrowanej grupy producentów owoców i warzyw tj. [...] Sp. z o.o. Zdaniem skarżącego, decyzja o udzieleniu wsparcia i odmowie udzielenia wsparcia zostały wydane w identycznym stanie faktycznym i prawnym. Organy wydają zatem dwie wzajemnie wykluczające się decyzje, co jest sprzeczne z zasadą budowania zaufania do demokratycznego państwa prawa z art. 8 k.p.a. i art. 2 Konstytucji RP.

Nadto strona podniosła, iż kierując się informacjami od organu o warunkach uczestnictwa wsparcia producentów owoców i warzyw oraz działając w zaufaniu do organów demokratycznego państwa prawa, skarżący przekazał swoją własność nieodpłatnie na rzecz instytucji wskazanej przez organy. Skarżący działał pod wpływem błędu w wyniku działań organu. W jego ocenie, rzeczą niedopuszczalną i sprzeczną z z art. 2 Konstytucji RP jest fakt, że organy państwa dopuszczały się wyłudzeń, w ramach prowadzonych postępowań, w ramach swojej działalności.

Skarżący wniósł o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów obu instancji.

W odpowiedzi na skargę, Prezes ARiMR podtrzymał argumentację wskazaną w zaskarżonej decyzji. Wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Po dokonaniu, według wskazanych wyżej reguł, oceny legalności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób wpływający na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli była decyzja Prezesa ARiMR z [...] listopada 2020 r. nr [...] utrzymująca mocy decyzję Dyrektora ARiMR z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] o odmowie przyznania wsparcia R. M. z tytułu tymczasowego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej o Federacji Rosyjskiej.

W ocenie Sądu prawidłowa jest dokonana przez organy obu instancji ocena, że skarżący będący indywidualnym producentem będąc jednocześnie członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw [...] sp. z o. o., nie był uprawniony do wystąpienia o przedmiotową pomoc. [...] sp. z o. o. uczestniczyła programie wycofywanie owoców z rynku na bezpłatną dystrybucję i była beneficjentem mechanizmu DOWIII, składając Powiadomienie oraz otrzymując wsparcie finansowe decyzją z [...] września 2016 roku nr [...] w kwocie [...] EUR. Zaprezentowane stanowisko pozostaje w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawnymi, zarówno krajowymi, jak i unijnymi.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia delegowanego nr 1031/2014 w niniejszym rozporządzeniu ustanowiono przepisy dotyczące tymczasowych nadzwyczajnych unijnych środków wsparcia, które mają być przyznane organizacjom producentów w sektorze owoców i warzyw, uznanym zgodnie z art. 154 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz producentom, którzy nie są członkami takich organizacji. Te tymczasowe nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku, niezbierania plonów i zielonych zbiorów.

Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia RM z 2014 r. wsparcie przysługuje:

1) organizacji producentów owoców i warzyw, uznanej na podstawie odrębnych przepisów i realizującej program operacyjny, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347, z 20.12.2013, str. 671 ze zm., dalej: rozporządzenie nr 1308/2013);

2) producentowi owoców i warzyw niebędącemu członkiem organizacji producentów, o której mowa w pkt 1, będącemu producentem rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2012r. poz. 86 oraz z 2013r. poz. 1537), który:

a) posiada gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha, w którym prowadzi uprawę owoców lub warzyw w gruncie, a powierzchnia działki rolnej w rozumieniu ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, na której prowadzi dana uprawę, wynosi co najmniej 0,1 ha, lub

b) prowadzi uprawę owoców lub warzyw w ramach działu specjalnego produkcji rolnej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tak sformułowany przepis jasno wskazuje, że producentowi indywidualnemu wsparcie w ramach przedmiotowego mechanizmu przysługuje pod warunkiem, że nie jest on członkiem organizacji producentów owoców i warzyw, która realizuje program operacyjny. O tym wyraźnie mówi również art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego nr 1031/2014 r., z którego wynika, że pomoc finansową Unii przyznaje się producentom owoców i warzyw, którzy nie są członkami organizacji producentów, na operacje wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji (...).

Ponadto, zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia wparcie udzielane jest na wniosek podmiotu, o którym mowa w § 4 ust. 1, co oznacza, że może być on składany wyłącznie przez organizację producentów owoców i warzyw realizującą program operacyjny albo przez indywidualnego producenta owoców i warzyw, który nie należy do takiej organizacji.

W okolicznościach niniejszej sprawy zasadne są więc ustalenia, że skarżący nie spełnił warunków udziału i uzyskania wsparcia w przedmiotowym mechanizmie, ponieważ od [...] lipca 2010 r. był członkiem uznanej grupy producentów owoców i warzyw [...] Sp. z o.o., która w latach 2013-2015 i 2016-2018 realizowała również ten program. Skarżący w dacie składania powiadomienia ([...] listopada 2015 r.), wycofania jabłek na bezpłatną dystrybucję ([...] i [...] lutego 2016r.) oraz składania wniosku ([...] lipca 2016 r.) nie był podmiotem, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z 2014 r. oraz w art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia delegowanego nr 1031/2014. Przepisy te pod względem podmiotowym wskazują wyraźnie jedynie dwie grupy producentów, które mogą występować w przedmiotowym mechanizmie wsparcia.

W świetle przywołanych uregulowań prawnych nie istniały podstawy, aby skarżący jako indywidualny producent rolny uczestniczył w programie pomocowym w sytuacji gdy w takim programie uczestniczyła organizacja producencka [...] sp. z o.o., której był członkiem. W takiej sytuacji faktyczno-prawnej mógł on dokonywać wycofania owoców z rynku na bezpłatną dystrybucję za pośrednictwem swojej organizacji producenckiej.

Z powyższych względów zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

W szczególności Sąd miał na względzie, że skarżący, składając wniosek o przyznanie wsparcia oświadczył, że zna warunki uczestnictwa w tym programie i zobowiązuje się do ich przestrzegania. Niewątpliwie, podpisując takie oświadczenie, miał świadomość obowiązujących go przepisów krajowych i unijnych, regulujących udział w przedmiotowym mechanizmie, a członkiem uznanej organizacji producentów owoców i warzyw, biorącej udział w tym samym programie, był już od 2010 r. W tych okolicznościach bez znaczenia pozostają twierdzenia skargi o tym, że Dyrektor ARR dysponował pełną wiedzą, że skarżący jest członkiem grupy producentów owoców i warzyw. To na skarżący ciążył bowiem obowiązek podania we wniosku danych zgodnie z prawdą i zasadami procedury przyznawania rzeczonego wsparcia, co ostatecznie skarżący potwierdził podpisując właściwe oświadczenie. Nie można tu mówić, iż skarżący działał pod wpływem błędu, co sugeruje w skardze.

Sąd zauważa także, iż zasadnie organy orzekające wzięły pod uwagę także stanowisko Komisji Europejskiej, która po przeprowadzeniu w dniach [...].09.2016 r. - [...].09.2016 r. czynności kontrolnych wydatkowania środków finansowych z budżetu UE, stwierdziła naruszenie przepisów prawa w przypadkach wypłat wsparcia na rzecz producentów wnioskujących o wsparcie, będących jednocześnie członkami uznanej organizacji producentów. KE wskazała, iż w takich przypadkach "pomoc na nadzwyczajne środki wsparcia została wypłacona na rzecz niekwalifikujących się wnioskodawców, którzy nie spełniają wymogów prawnych określonych m.in. w art. 1 i art. 5 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1031/2014".

Organy orzekające prawidłowo wywiodły, że skarżący nie spełniał kryteriów dostępu do pomocy, nie był uprawniony do otrzymania wsparcia finansowego w ramach mechanizmu Wspólnej Polityki Rolnej "Dalsze tymczasowe wsparcie producentów owoców i warzyw (DOWIII).

Jednocześnie wskazać należy, że poza kontrolą Sądu pozostawała decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] czerwca 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa ARiMR z [...] października 2019 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji z [...] września 2016 r. w przedmiocie udzielenia wsparcia w związku z wycofaniem owoców do bezpłatnej dystrybucji. Decyzja ta była przedmiotem kontroli Sądu w sprawie VIII SA/Wa 616/20, w ramach której wyrokiem z 22 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę producenta na ww. decyzję Ministra.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6 (zasada praworządności), art. 8 (zasada zaufania do władzy publicznej), art. 9 (zasada informowania stron) i art. 2 Konstytucji RP (zasada demokratycznego państwa prawnego), Sąd stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie. Prezes ARiMR, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, w sposób wyczerpujący i zrozumiały przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swojego rozstrzygnięcia, jak również powołał podstawę prawną.

Z powyższych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.