Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SAB/Gl 16/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.B. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta S. postępowania w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie datowanym na 24 sierpnia 2024 r. G.B. sformułowała skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta S. postępowania w przedmiocie podatku od nieruchomości.

W odpowiedzi z dnia 11 października 2024 r. pełnomocnik organu oznajmił, że postępowanie takie było prowadzone za lata 2019-2021, lecz zostało już umorzone decyzjami z dnia 27 września 2024 r.

Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 22 października 2024 r. skarżąca została wezwana do:

1) wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpiła do organu podatkowego wyższego stopnia z ponagleniem;

2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swego numeru PESEL.

W wezwaniach tych wskazano na konieczność ich wykonania w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zostały one doręczone skarżącej w dniu 6 listopada 2024 r. i nie spotkały się z żadną jej reakcją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu przede wszystkim ze względu na jej wniesienie bez uprzedniego złożenia wspomnianego ponaglenia. Dodatkowym powodem tej kwalifikacji jest niewykonanie przez skarżącą wezwania do wskazania swego numeru PESEL.

Wyjaśnienie motywów niniejszej kwalifikacji należy rozpocząć od podkreślenia, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2024 r., poz. 935; następnie: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

O powinności tej, na gruncie postępowania podatkowego, stanowi również art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.; dalej: ".o.p."), który wskazuje zarazem organ, do którego ponaglenie takie powinno zostać skierowane (w analizowanym przypadku jest to organ podatkowy wyższego stopnia).

Uprzednie wniesienie ponaglenia jest więc czynnością niezbędną do skutecznego złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W braku dokonania tej czynności skarga jest natomiast niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Przepis ten należało zastosować w rozpatrywanym przypadku. Z przedłożonych przez organ akt administracyjnych sprawy nie wynika bowiem, by ponaglenie takie zostało złożone. Zaistnienia tej okoliczności nie wykazała także sama skarżąca, w szczególności nie uczyniła tego w odpowiedzi na wystosowane w tym przedmiocie wezwanie.

Okoliczność ta stanowiła zasadniczy powód odrzucenia skargi.

Skargę tę należało jednak odrzucić także z uwagi na niewykonanie wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego.

Dostrzeżenia bowiem wymaga, że pierwsze pismo w sprawie strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jest to jeden z wymogów formalnych pisma, który został przewidziany w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.

Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.).

Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.

Nie ulega zatem wątpliwości, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi został określony w ustawie i wynosi siedem dni, a jego bezskuteczny upływ obliguje sąd do odrzucenia skargi. Tymczasem sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż termin do wykonania wezwania do wskazania swego numeru PESEL bezskutecznie upłynął skarżącej z dniem 13 listopada 2024 r.

Z powyższych względów odrzucenie skargi wniesionej w niniejszej sprawie stało się konieczne. Dla porządku jedynie przypomnienia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz pkt 3 p.p.s.a. Uczyniono to natomiast na posiedzeniu niejawnym, gdyż taki tryb działania przewiduje art. 58 § 3 p.p.s.a.