Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 513/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-09-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 4 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. K. N. na uchwałę Zarządu Województwa Podlaskiego z dnia 17 lipca 2024 r. nr 20/391/2024 w przedmiocie zwolnienia dyrektora Podlaskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Białymstoku p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. ,


UZASADNIENIE

W skardze na uchwałę Zarządu Województwa Podlaskiego z dnia 17 lipca 2024 r. nr 20/391/2024 w sprawie zwolnienia dyrektora Podlaskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Białymstoku M. K. N. (dalej: "Skarżący") wniósł o wstrzymanie wykonania powyższej uchwały.

Uzasadniając przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej Skarżący wskazał, że dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w Białymstoku jest organem i w przypadku zasadności skargi przy jednoczesnym powołaniu na to stanowisko innej osoby może dojść do wydania nieważnych rozstrzygnięć administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935. – zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W świetle powyższego przepisu, warunkiem udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej (na czas toczącego się postępowania sądowego) jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Z tego też względu wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie, wskazujących na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Twierdzenia strony winny odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Pp.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych.

Podkreślić również należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sytuacji gdy skutki, które wynikają z jego wykonania, już wystąpiły. Objęcie ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia aktu, który nadaje się do wykonania i który ma być w przyszłości wykonany. W sytuacji, gdy akt został już wykonany, wniosek o wstrzymanie wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania aktu, to jego wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. m.in. postanowienia NSA z: 9 czerwca 2010 r., I OZ 410/10, 12 lutego 2019 r., I OSK 77/19, 8 marca 2024 r., III OZ 96/24 – przytoczone postanowienia są dostępne w bazie orzeczeń CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazując na powyższe stwierdzić trzeba, że w okolicznościach niniejszej sprawy zaskarżona uchwała z 17 lipca 2024 r., mocą której Zarząd Województwa Podlaskiego odwołał Skarżącego ze stanowiska dyrektora Podlaskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich, weszła w życie z dniem podjęcia (§ 5 uchwały) i tym samym została już wykonana. A zatem już od tego momentu wywołała materialne skutki faktyczne i prawne, zarówno w sferze prawa publicznego jak i prawa pracy. W takiej sytuacji uwzględnienie wniosku Skarżącego stanowiłoby w istocie nieprzewidzianą i przez to niedopuszczalną na gruncie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu restytucję (przywrócenie) stanu rzeczy istniejącego przed wykonaniem uchwały. Wykładnia omawianej regulacji prowadzi do wniosku, że wstrzymanie wykonania aktu nie może być utożsamiane z czasowym wstrzymaniem czy też zawieszeniem skutków faktycznych i prawnych aktu już wykonanego (por. postanowienie WSA w Kielcach z 9 listopada 2022 r., II SA/Ke 517/22; postanowienie WSA w Warszawie, VII SA/Wa 1263/24; postanowienie WSA w Poznaniu z 12 grudnia 2017 r., IV SA/Po 1161/17; postanowienie WSA w Gdańsku z 17 marca 2021 r. III SA/Gd 115/21). Z tego też względu argumentacja skarżącego nie mogła odnieść zamierzonego skutku.

Podkreślić także należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, Sąd nie mógł badać zasadności skargi. Odnośnie merytorycznych kwestii Sąd wypowie się w orzeczeniu wydanym po rozpoznaniu skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.