Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1790/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi C. Sp. z o. o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia -


UZASADNIENIE

C. Sp. z o. o. w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, w której zawarła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości, ze względu na to, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej.

W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podała, że utrzymanie w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego uzasadnione jest możliwością powstania trudnych do odwrócenia skutków, może doprowadzić do wszczęcia postępowań przeciwko członkom zarządu i przeprowadzenia egzekucji w stosunku do ich majątku, co z kolei może skutkować powstaniem roszczeń członków zarządu wobec samej strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270. ze zm., dalej określanej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei z dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi, co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu, (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy wskazać, że wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Jak podnoszono wielokrotnie w orzecznictwie, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, lecz wykazanie tego faktu ciąży na wnioskodawcy.

Pozostaje bowiem poza sporem, że przytoczona regulacja nakłada określone obowiązki nie tylko na sąd administracyjny, ale i na wnioskodawcę. Jest on zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku, poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877).

Podkreślić należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jednak jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Innymi słowy, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Powyższe postanowienia nie najdą się do wykonania, bowiem nie nakładają na skarżącego żadnych obowiązków, ani też nie określają nakazów, czy zakazów określonego zachowania. Co więcej, jak zauważa Dyrektor Izby Skarbowej – postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego jest postanowieniem korzystnym dla Spółki. Z tego względu, próba obalenia tego postanowienia jest sytuacją nietypową, gdyż postanowienie to nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można więc orzec o wstrzymaniu jego wykonania.

Z uwagi na powyższe oraz na fakt, iż zdaniem Sądu nie zachodzą w przedmiotowej sprawie przesłanki, które uzasadniałyby wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, Sąd orzekł, jak w sentencji, przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia art. 61 § 3 p.p.s.a.