Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 296/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ochrona środowiska
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 32
journal: Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 296/08

UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia (...).12.2007 r. Minister Środowiska odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (..).11.2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady (...).

O przywrócenie tego terminu skarżący wystąpił pismem z dnia (...).09.2007 r. załączając do niego odwołanie. We wniosku o przywrócenie uchybionego terminu wskazał, iż z treścią przedmiotowej decyzji zapoznał się dopiero w dniu (...).09.2007 r. i z zawartego w niej pouczenia dowiedział się, iż przysługuje mu prawo złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W ocenie skarżącego "ogłoszenie" tej decyzji nastąpiło z naruszeniem art. 32 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 19 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska, bowiem nie został pouczony przez Wojewodę w jakim terminie i do jakiego organu ma prawo złożyć odwołanie.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia odmownego Minister Środowiska podniósł, iż obwieszczeniem z dnia (...).11.2006 r. poinformował o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych decyzji własnej z dnia (...).11.2006 r. Obwieszczenie to było wywieszone na tablicy ogłoszeń (...) Urzędu Wojewódzkiego w dniach (...).11.2006 r. – (...).12.2006 r., a także zamieszczone na stronie intemetowej Urzędu. Jednocześnie Wojewoda obwieszczenie to przekazał gminom, przez które przebiegać będzie trasa planowanej inwestycji, z prośbą o umieszczenie go na tablicy ogłoszeń. W tym do gminy miejsca zamieszkania wnioskodawcy, a więc Urzędu Miasta w B., gdzie obwieszczenie było wywieszone w dniach (...).11.2006 r. –(...).12.2006 r. oraz Urzędu Gminy w B., gdzie obwieszczenie było wywieszone w dniach (...).11.2006 r. – (...).12.2006 r.

Nadto obwieszczenie to ukazało się w dniu (...).11.2006 r. w Gazecie (...) wraz z informacją, iż z jej treścią można zapoznać się w Wydziale Środowiska i Rolnictwa (...) Urzędu Wojewódzkiego oraz w siedzibach urzędów gmin, przez które przebiega autostrada.

Mając te okoliczności na uwadze Minister Środowiska stwierdził, że wszystkim zainteresowanym stronom zapewniono możliwość dogodnego i bezpośredniego zapoznania się z treścią tej decyzji, w której zawarte było pouczenie o formie wnoszenia od niej odwołania, z której to możliwości skarżący nie skorzystał.

We wniesionej skardze J. W. zarzucił brak prawidłowego poinformowania całej zainteresowanej społeczności o możliwości wzięcia czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, poprzedzającym wydanie

przedmiotowej decyzji, co nastąpiło z naruszeniem nastąpiło z naruszeniem art. 32 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 w zw. z art. 3 pkt 19 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Nie zostało stosowne obwieszczenie opublikowane w sposób zwyczajowo przyjęty, a więc w prasie lokalnej, nie rozplakatowano go w pobliżu planowanej inwestycji i nie zamieszczono o tym stosownej informacji na stronie Urzędu Wojewody (...). Takie działanie Wojewody w ocenie skarżącego naruszyło art. 10 Kpa. Także obwieszczenie decyzji z dnia (...).11.2006 r. było jego zdaniem wadliwe poprzez brak rozplakatowania go w pobliżu planowanej autostrady oraz umieszczenia w najbardziej poczytnej gazecie lokalnej, jakąjest "S.".

Nadto w ocenie skarżącego obwieszczenie opublikowane w Gazecie (...) było wadliwe w świetle art. 9 Kpa, bowiem nie zawierało pouczenia w jakim terminie można było zapoznać się z treścią decyzji z dnia (...).11.2006 r., aby nie uchybić terminowi do złożenia odwołania.

Z tych faktów skarżący wywiódł winę Wojewody (...) w niezapoznaniu się przez niego w terminie pozwalającym na wniesienie odwołania, z treścią przedmiotowej decyzji. Skarżący wskazał także na uchybienie Ministra polegające na podaniu nieprawidłowych terminów wywieszenia obwieszczeń o wydaniu tej decyzji w Urzędach Miasta i Gminy B., co następnie dopiero sprostowano.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie wyjaśnił, iż obwieszczeniem z dnia (...).08.2006 r. zawiadomił o umieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady (...). Zarówno to obwieszczenie, jak i późniejsze informujące o wydaniu tej decyzji przekazano gminom, przez które przebiegać będzie trasa tej inwestycji, w tym gminom N. i B.. Obwieszczenie z dnia (...).08.2006 r. było wywieszone w Urzędzie Miasta i Gminy N. w dniach (...).08.2006 – (...).11.2006, natomiast w Urzędzie Miasta w B., obwieszczenie to było wywieszone w dniach (...).08.2006 r. – (...).09.2006 r. oraz Urzędzie Gminy w B. obwieszczenie to było wywieszone w dniach (...).08.2006 r.-(...).09.2006 r.

W ocenie Ministra nie naruszył przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska w sposób mający wpływ na wynik sprawy brak zamieszczenia wskazanych obwieszczeń w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia. Zważywszy na przedmiot przedsięwzięcia - ponad 50 km odcinek autostrady określenie tego pobliża nie jest ostre, a wiec zasadne było podanie informacji o tej inwestycji do publicznej wiadomości przy zastosowaniu innych metod powiadomienia lokalnej społeczności.

W złożonym następnie piśmie procesowym skarżący powołał się na regulacje unijne, wskazując na Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr

85/337 z dnia 27.06.1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska nie naruszyło przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy mieć na względzie, że Sąd Administracyjny bada legalność działania organów administracji, tj. ocenia, czy organy te działają w zgodzie z przepisami prawa, obowiązującymi w dacie orzekania w postępowaniu administracyjnym.

Sąd może zakwestionować tę legalność tylko wtedy, jeżeli zostanie ponad wszelką wątpliwość wykazane, iż kontrolowane rozstrzygnięcie narusza prawo.

Przesłanką do uchylenia przez sąd zaskarżonego postanowienia nie może być jednakże jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa procesowego, ale tylko takie naruszenie, które ma charakter istotny (stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 pkt c P.p.s.a. w przypadku naruszenia prawa procesowego - tylko naruszenie mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy). Natomiast w przypadku naruszenia prawa materialnego (stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 pkt a P.p.s.a.) -tylko naruszenie mające wpływ na wynik sprawy.

Sąd ma zatem nie tylko prawo, ale i obowiązek pozostawić w obrocie prawnym orzeczenie, które obarczają wprawdzie wady prawne, niemniej wyłącznie takie, które należy uznać za nieistotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji.

W odniesieniu do oceny prawnej zaskarżonego postanowienia Ministra Środowiska należy przede wszystkim wskazać, iż stosownie do art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli

uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Przede wszystkim zbadania wymaga kwestia, czy doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2006 r. w przedmiocie określenia warunków środowiskowych dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie autostrady (...).

Stosownie do art. 129 § 2 i 3 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innego terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym podnieść należy, że stosownie do art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j.: Dz. U. z 2006 r. nr 129, poz. 902 ze zm.), zwanej dalej "P.o.ś.", w przypadku, gdy liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 K. p. a., zgodnie z którym strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi, a w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Takimi szczególnymi przepisami są art. 32 ust. 2-3 P.o.ś. Nie ustalają one innego (niż czternastodniowy) terminu do wniesienia odwołania, ale wiążą go nie z doręczeniem decyzji, lecz z publicznym zamieszczeniem informacji o fakcie wydania decyzji.

Zgodnie z tymi przepisami w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji Wojewody (...) ((...) listopada 2006 r.) organ administracji właściwy do wydania decyzji podaje do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa, w trybie określonym w dziale V P.o.ś. (art. 32 ust. 2 P.o.ś.). Stosownie do art. 3 pkt 19 P.o.ś. przez podanie do publicznej wiadomości rozumie się ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz poprzez obwieszczenie w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia, a w sytuacji gdy siedziba właściwego organu mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot ogłoszenia - także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot ogłoszenia. W przypadku, o którym mowa w art. 32 ust. 2 P.o.ś., podanie do publicznej wiadomości powinno nastąpić także poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę (art. 32 ust. 3 P.o.ś.).

Z uwagi na to, że przedmiotem zaskarżonego postanowienia Ministra Środowiska z dnia (...) grudnia 2007 r. była odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2006 r. Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada zgodności z prawem wspomnianej decyzji Wojewody (...). Postępowanie sądowe ogranicza się jedynie do zbadania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Ministra Środowiska, to znaczy do ustalenia, czy wystąpiły przesłanki określone w K.p.a., warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Mając to na względzie Sąd nie badał zasadności zarzutów skarżącego dotyczących postępowania Wojewody (...) przed wydaniem decyzji z dnia (...) listopada 2006 r., które dotyczyły naruszenia obowiązków organu wynikających z art. 32 ust. 1 pkt 1 P.o.ś. i art. 32 ust. 3 P.o.ś. Obowiązki te sprowadzają się do podania przez organ do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków oraz jednoczesnego wskazania właściwego miejsca wraz z 21-dniowym terminem pozwalającym na ich wnoszenie. Zasadność tego zarzutu podlegałaby bowiem ocenie - w przypadku wniesienia odwołania w terminie - przez organ drugiej instancji, a następnie - w przypadku skutecznego wniesienia skargi - przez Sąd Administracyj ny.

Sąd zbadał natomiast, czy Wojewoda (...) naruszył art. 32 ust. 2-3 P.o.ś. w związku z art. 3 pkt 19 P.o.ś., które statuują obowiązek organu administracji właściwego do wydania decyzji podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzjach wymagających udziału społeczeństwa, w trybie określonym w dziale V P.o.ś. (art. 32 ust. 2 P.o.ś.). Stosownie do art. 3 pkt 19 P.o.ś. przez podanie do publicznej wiadomości rozumie się ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz poprzez obwieszczenie w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia, a w sytuacji gdy siedziba właściwego organu mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot ogłoszenia - także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot ogłoszenia. W przypadku, o których mowa w art. 32 ust. 2 P.o.ś., podanie do publicznej wiadomości powinno nastąpić także poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę (art. 32 ust. 3 P.o.ś.).

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszym składzie z powyższych przepisów można wyciągnąć wniosek, że istnieją następujące sposoby ogłoszenia informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji wymagającej udziału społeczeństwa:

a) w sposób zwyczajowo przyjęty w siedzibie organu właściwego w

sprawie,

b) zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego

do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę (art. 32 ust. 3

P.O.Ś.),

c) także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w

miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na

przedmiot ogłoszenia - w sytuacji gdy siedziba właściwego organu

mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze

względu na przedmiot ogłoszenia,

d) obwieszczenie w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia.

Sposób określony w pkt a) polega na ogłoszeniu informacji o

zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji wymagającej udziału społeczeństwa w sposób zwyczajowo przyjęty w siedzibie organu właściwego w sprawie. Zdaniem składu orzekającego przepisu art. 3 pkt 19 P.o.ś. nie należy rozumieć jako statuującego obowiązek organu do ogłoszenia informacji w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie (np. poprzez obwieszczenie na tablicy ogłoszeń obok remizy czy kościoła) i niezależnie od tego - poprzez ogłoszenie w siedzibie organu właściwego w sprawie (np. na jego tablicy ogłoszeń). Wykładnia art. 3 pkt 19 P.o.ś. wskazuje bowiem, że wyrażenie "w sposób zwyczajowo przyjęty" jest wtrąceniem do wyrażenia "ogłoszenie informacji, (...), w siedzibie organu właściwego w sprawie". Wtrącenie to określa jedynie sposób ogłoszenia informacji w siedzibie organu właściwego w sprawie, a nie jest odrębnym rodzajem ogłoszenia informacji. W związku z tym, po analizie akt administracyjnych, stwierdzić należy, że właściwy w sprawie organ - Wojewoda (...), w zwyczajowo przyjęty sposób - poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń (...) Urzędu Wojewódzkiego swojego obwieszczenia z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) - ogłosił w swej siedzibie o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji z dnia (...) listopada 2006 r. i o tym, że można się z nią zapoznać w (...) Urzędzie Wojewódzkim oraz w siedzibach urzędów gmin, przez które przebiega planowana inwestycja.

Drugim sposobem wykonania obowiązku informacyjnego jest zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę (art. 32 ust. 3 P.o.ś.). Z akt administracyjnych wynika, że ogłoszenia w wyżej wymieniony sposób dokonano.

Trzecim rodzaj poinformowania społeczeństwa o zamieszczeniu wydanej decyzji w publicznie dostępnym wykazie, polegający na ogłoszeniu w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot ogłoszenia, jest wymagany w sytuacji, gdy siedziba właściwego organu mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot ogłoszenia. Z sytuacją taką

mamy do czynienia w niniejszej sprawie, ponieważ siedzibą organu właściwego w sprawie, tj. Wojewody (...), jest (...), natomiast planowana inwestycja nie przebiega przez to miasto, lecz przez inne gminy, w tym gminę N. i gminę B., na terenie których znajdują się działki należące do skarżącego. Użyty w przepisie art. 3 pkt 19 P.o.ś. spójnik "lub" oznacza, że organ czyni zadość obowiązkowi informacyjnemu tylko przez ogłoszenie w prasie, a także przez ogłoszenie w prasie z jednoczesnym ogłoszeniem w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot ogłoszenia, tzn. poprzez które przebiegać ma planowana inwestycja. W związku z tym stwierdzić należy, że Wojewoda (...) wypełnił nałożony na niego obowiązek informacyjny przez ogłoszenie w prasie o zamieszczeniu wydanej decyzji w publicznie dostępnym wykazie. Przy tym należy wyraźnie zaznaczyć, że żaden przepis prawa nie wymaga, aby ogłoszenie zostało dokonane w gazecie, która jest najbardziej poczytna na danym terenie. Ogłoszenie zostało dokonane w lokalnym dodatku "Gazety (...)" z dnia (...) listopada 2006 r. Niezależnie od tego, że nie miało ono pouczenia o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2006 r., jest ono prawidłowe w rozumieniu art. 32 ust. 2 P.o.ś. w związku z art. 3 pkt 19 P.o.ś. Stanowi bowiem tylko podanie do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o decyzji wymagających udziału społeczeństwa, bez obowiązku pouczania o prawie do wniesienia odwołania.

Z akt administracyjnych wynika, że organ nie poprzestał na ogłoszeniu prasowym, ale zwrócił się do urzędów gmin, przez które ma przebiegać planowana inwestycja, o zamieszczenie tego obwieszczenia na ich tablicach ogłoszeń (art. 32 ust. 2 P.o.ś.). W ten sposób zostało dokonane ogłoszenie w urzędach gmin, w których znajdują się działki skarżącego. Obwieszczenie Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2006 r. było wywieszone w Urzędzie Miasta B. od (...) listopada 2006 r. do (...) grudnia 2006 r. (pismo Urzędu Miasta B. z dnia (...) września 2007 r. nr (...)) oraz w Urzędzie Gminy B., gdzie było wywieszone od (...) listopada 2006 r. do (...) grudnia 2006 r. (pismo Urzędu Gminy B. z dnia (...) września 2007 r. nr (...)). Natomiast w Urzędzie Miasta i Gminy N. obwieszczenie z dnia (...) listopada 2006 r. było wywieszone od (...) listopada 2006 r. do (...) grudnia 2006 r. (pismo Burmistrza Gminy i Miasta N. z dnia (...) września 2007 r. nr (...)). Nie jest zasadny przy tym zarzut skarżącego, że organ podał niewłaściwe daty. Rzeczywiście, w początkowej wersji zaskarżonego postanowienia były one nieprawidłowe, jednak postanowienie to zostało sprostowane postanowieniem Ministra Środowiska z dnia (...) stycznia 2008 r. nr (...)), które nie zostało zaskarżone i stało się ostateczne.

Ostatnim wymaganym przez art. 32 ust. 2 P.o.ś. w związku z art. 3 pkt 19 P.o.ś. sposobem podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu wydanej decyzji w publicznie dostępnym wykazie jest obwieszczenie w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia. Z akt administracyjnych nie wynika, aby takiemu obowiązkowi organ zadośćuczynił.

Sąd nie podziela jednakże zarzutu skarżącego, iż z tego powodu należy wyeliminować zaskarżone postanowienie z obrotu prawnego. Ze względu na charakter i wielkość planowanej inwestycji mającej charakter inwestycji liniowej należy bowiem przyjąć, że wykonanie takiej powinności w praktyce byłoby niezmiernie trudne do satysfakcjonującego wszystkich zainteresowanych zrealizowania. Przyjęcie poglądu, że jakiekolwiek naruszenie przepisów dotyczących podawania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie decyzji jest naruszeniem prawa skutkującym nieważnością stosownie do art. 11 P.o.ś. prowadziłoby w praktyce do paraliżu postępowań administracyjnych toczących sie w oparciu o przepisy ustawy P.o.ś. Zauważyć należy, iż przywołany przepis art. 11 P.o.ś. jest lakoniczny, nie precyzuje bowiem, o jakiego rodzaju naruszenia w nim chodzi. Wychodząc z powyższych przesłanek Sąd potraktował brak obwieszczenia przewidzianego w art. 32 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 19 P.o.ś. jako naruszenie prawa procesowego, którego wpływ na rozstrzygnięcie winien podlegać zbadaniu. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy uznać należy, iż wpływ ten nie był istotny. Społeczeństwo było bowiem informowane o przedmiotowych planach inwestycyjnych poprzez ogłoszenia w siedzibach urzędów, co już uprzednio wykazano, ogłoszenie na stronie internetowej urzędu, a także ogłoszenie prasowe. Te podjęte działania informacyjne umożliwiały każdej stronie, istotnie zainteresowanej wzięciem udziału w tym postępowaniu, powzięcie o nim wiadomości.

Jak wynika z art. 49 in fine K.p.a. zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Biorąc pod uwagę wyżej wymienione ogłoszenia najpóźniejszym z nich było ogłoszenie obwieszczenia Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2006 r. w Urzędzie Miasta B., które miało miejsce od (...) listopada 2006 r. do (...) grudnia 2006 r. W związku z tym stwierdzić należy, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) wobec skarżącego rozpoczął bieg w dniu (...) grudnia 2006 r., a zakończył się - w dniu (...) grudnia 2006 r.

Odwołanie wniesione przez skarżącego w dniu (...) września 2007 r. zostało zatem wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 K.p.a. w związku z art. 49 K.p.a.

Przywołany art. 58 K.p.a. uzależnia możliwość przywrócenia uchybionego terminu od uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez winy odwołującego się. Mając jednakże na uwadze przytoczone okoliczności dotyczące podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu wydanej decyzji z dnia (...).11.2006 r. w publicznie dostępnym wykazie zauważyć

należy, że skarżący nie uprawdopodobnił w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2006 r., że uchybienie tego terminu nastąpiło bez jego winy.

Odnosząc się na koniec do podnoszonych przez skarżącego unormowań unijnych, stwierdzić należy, iż Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 85/337 z dnia 27.06.1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U.UE.L.85.175.40 ze zm.) w art. 6 ust. 5 wyraźnie stanowi, iż szczegółowe regulacje dotyczące informowania społeczeństwa - także odnośnie przedsięwzięć podlegających przepisom jej art. 4 ust. 1, wśród których, w myśl załącznika nr 1 znalazły się budowane autostrady i drogi szybkiego ruchu - są ustalane przez Państwa Członkowskie.

Mając na uwadze przytoczoną argumentację należy przyjąć, że zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) grudnia 2007 r. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. W tym stanie rzeczy, z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.