Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 529/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art.58§1 i 2
journal: Dz.U. 2024 poz 572
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2024 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...].08.2024 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku P. P. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2024 r. nr [...] orzekającej: w pkt 1. o zezwoleniu na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolnej o pow. 0.0804 ha. stanowiących część działki nr [...], położonych w obrębie [...], gmina [...], sklasyfikowanych jako grunty orne klasy Illb - objętych ochroną prawną, wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego; w pkt 2. o ustaleniu należność z tytułu trwałego wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolnej o pow. 0,0804 ha w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych [...]/100); w pkt 3. o pomniejszeniu ustalonej w niniejszej decyzji jednorazowej należności wynoszącej [...] zł (słownie: [...] złotych [...]/100) o wartość rynkową wyłączanego gruntu, tj. o kwotę [...] zł (słownie: [...] złote 00/100); w pkt 4. o zwolnieniu inwestora z obowiązku uiszczenia jednorazowej należności w związku z tym. iż wartość tynkowa wyłączanego gruntu jest wyższa od ustalonej należności; w pkt 5. o ustaleniu opłaty rocznej z tytułu użytkowania gruntów na cele nierolnicze, wynoszącej 10% należności tj. [...] zł (słownie: [...] złotych 00/00), płatnej przez okres 10 lat począwszy od 2024 do 2033 r. włącznie, w terminie do 30 czerwca każdego roku: w pkt 6 informującej, że opłatę, o której mowa w niniejszej decyzji należy wpłacać na konto; Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych Województwa [...] S. S.A, na podstawie art. art. 58 § 1 i 2. art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 19ó0r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572) - dalej jako k.p.a; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania

W uzasadnieniu orzeczenia Kolegium wskazało, że pismem z dnia [...].06.2024 r. P. P., działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2024 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej części działki nr [...] w [...] i ustalenia należności z tym związanej. Strona podniosła, że powyższa decyzja była doręczana stronie dwukrotnie -po raz pierwszy przesyłka nie została odebrana w terminie, który upłynął w dniu [...] stycznia 2024 r. oraz po raz drugi - przesyłkę podjęto w dniu [...] lutego 2024 r. Strona złożyła wniosek o ponowne doręczenie w związku z tym. iż pracownik Poczty Polskiej nie pozostawił zawiadomienia o możliwości podjęcia przesyłki w terminie. Wniosek został uwzględniony i organ pierwszej instancji doręczył ponownie oryginalny egzemplarz decyzji, stosując się do zawartego w decyzji pouczenia strona złożyła odwołanie, w swojej ocenie dochowując 14 dniowy termin (upływał on z końcem [...] marca 2024 r.) Strona mylnie zinterpretowała czynność organu, gdyż sądziła, że ponowne doręczenie przesyłki ma charakter konwalidujący wcześniejszy błąd w doręczeniu. Nie traktowała ponownego doręczenia jako gestu organu administracji, który miał na celu umożliwienie jej zapoznania się z treścią decyzji - w jej ocenie ponowiono doręczenie, ze wszystkim tego procesowymi skutkami - w tym otwarciem terminu do wniesienia odwołania. Przesyłka nie zawierała żadnych dodatkowych pouczeń, organ nie wskazał iż udostępnia egzemplarz decyzji grzecznościowo, w ramach prawa strony do wglądu w akta postępowania administracyjnego. W związku z tym zastosowano się do pouczeń stanowiących integralną część decyzji i złożono odwołanie. W rezultacie postanowieniem z dnia [...] maja 2024 r. SKO w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Po jego odbiorze strona w dniu [...] czerwca 2024 r. skorzystała z porady prawnej. W dniu [...] czerwca 2024 r. pełnomocnik strony zapoznał się z aktami sprawy w SKO, w których znajdowała się notatka urzędowa z dnia [...] stycznia 2024 r. W tym samym dniu przedstawiono stronie treść notatki i wówczas strona powzięła informację o przyczynie uchybienia terminu. Następnie strona powołała się na treść art. art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 KPA: W ocenie strony choć rzeczywiście doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie nastąpiło to z winy strony, gdyż przyczyną zaistniałego stanu rzeczy było niezrozumienie skutków prawnych wynikających z instytucji doręczenia zastępczego, brak dostatecznego objaśnienia skutków prawnych ponownego doręczenia oryginału decyzji przez organ pierwszej instancji i błędne zastosowanie się do treści pouczenia zawierającego się w treści orzeczenia.

Ustosunkowując się do treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania SKO wskazało, że w decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2024 r.. znak [...] strona została prawidłowo pouczona o prawie do wniesienia odwołania oraz przysługującym terminie na dokonanie tej czynności. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja Starosty [...] z dnia [...].01.2024 r. znak [...] została skierowana do P. P. na adres [...].[...], nadana [...].01.2024 r., awizowana w dniu [...].01.2024 r. oraz w dniu [...].01.2024 r.. nie została podjęta i została zwrócona do nadawcy. Mając na względzie regulacje art. 57 k.p.a. Kolegium stwierdziło, że od dnia następującego po dniu doręczenia stronie decyzji, tj. od dnia [...].01.2024 r. rozpoczął się dla strony bieg 14 -dniowego terminu do wniesienia odwołania. Termin na wniesienie odwołania od decyzji upłynął zatem z dniem [...].02.2024 r. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem strona odwołanie z dnia [...].02.2024 r. złożyła w dniu [...].03.2024 r. Wniesienie odwołania nastąpiło zatem z uchybieniem czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Przedmiotowa decyzja stała się zatem ostateczna z dniem [...].02.2024 r. Kolegium wskazało, że zgodnie żart. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie. o którym mowa w § 2. pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 i 2, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Dla uznania, że decyzja została skutecznie doręczona w trybie art. 44 k.p.a. konieczne jest zatem wykazanie przez organ administracji, że placówka pocztowa/pracownik organu podatkowego lub inna upoważniona osoba zawiadomiła adresata w sposób niebudzący wątpliwości o nadejściu pisma i miejscu, gdzie można je odebrać. Wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2012 r., II FSK 864/11). (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 maja 2019 r. sygn. Akt l FSK 950/17). Kolegium stwierdziło, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej decyzję Starosty [...] z dnia [...].01.2024r. nr [...] wynika, iż przesyłka zaadresowana została na adres zamieszkania P. P. i z powodu niemożności doręczenia w sposób wskazany w punkcie 1, pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w FUP [...] w dniu [...].012024 r. zawiadomienie o pozostawieniu pisma w FUP, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata (pkt 2). W punkcie 4 stwierdzono, że pismo zostało zwrócone [...].01.2024 r.. gdyż adresat nie podjął awizowanego pisma. Na kopercie zawierającej decyzję z dnia [...].01.2024r. nr [...] widnieje adnotacja o pierwszym awizowaniu w dniu [...].01.2024 r. i powtórnym awizowaniu dnia [...].01.2024 r. oraz adnotacja - “zwrot nic podjęto w terminie" - wszystkie opatrzone stosowną pieczęcią i parafą listonosza. Zdaniem Kolegium adnotacje poczty na zwróconej przesyłce - zamieszczone na kopercie i na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru mają walor dokumentu urzędowego korzystającego z domniemania prawdziwości i dopóki to domniemanie nie zostanie obalone, dopóty organ administracji publicznej uznaje te adnotacje za pewne. Następnie Kolegium wyjaśniło, że organ administracji jest zobowiązany do przywrócenia terminu w sytuacji, gdy kumulatywnie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu wynikające z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. W świetle art. 58 § 2 k.p.a., datą, od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, a rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest wówczas wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu. Kolegium wskazało, że postanowieniem z dnia [...].05.2024r., znak [...] tut. Kolegium stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie Kolegium zostało skutecznie doręczone stronie - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - w dniu [...].05.2024 r. Należy mieć na uwadze, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, a jego niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż jest to termin, który nie podlega przywróceniu. W świetle art. 58 § 2 k.p.a. datą. od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi. W niniejszej sprawie P. P. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2024 r. nr [...] dowiedział się z postanowienia Kolegium z dnia z dnia [...].05.2024 r. znak [...]. W kontekście powyższego organ stwierdził, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji Starosty [...] należy liczyć począwszy od dnia następnego po doręczeniu w.w. postanowienia Kolegium z dnia [...].05.2024 r., czyli od dnia [...].05.2024 r. co oznacza, że siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upływał dnia [...].05.2024 r. o godz. 24.00, tymczasem strona powyższy wniosek złożyła w dniu [...].06.2024 r. W ocenie Kolegium P. P. uchybił zatem terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Kolegium uznało, że z uwagi na uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania dokonywanie merytorycznej oceny wniosku. tj. ocena braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, jest bezprzedmiotowe.

Od powyższego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania P. P., działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 7, 77 i 124 § 2 w zw. z art. 58 § 2 oraz art. 112 KPA - poprzez nieuzasadnione i dowolne przyjęcie, iż strona wiedzę o wydaniu przez organ pierwszej instancji postanowienia powzięła w dniu [...] maja 2024 r., podczas gdy w istocie fakt uchybienia terminowi stał się dla strony wiadomy dopiero w dniu [...] czerwca 2024 r. W świetle powyższego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że przesyłka zawierająca decyzję organu I instancji nie została odebrana w terminie, który upłynął w dniu [...] stycznia 2024 r. Strona złożyła wniosek o prawidłowe doręczenie w związku z tym, iż pracownik Poczty Polskiej nie pozostawił zawiadomienia o możliwości podjęcia przesyłki w terminie. Wniosek został uwzględniony i organ pierwszej instancji doręczył ponownie oryginalny egzemplarz decyzji, którą to przesyłkę podjęto w dniu [...] lutego 2024 r. Następnie strona stosując się do zawartego w decyzji pouczenia złożyła odwołanie, w swojej ocenie dochowując 14 dniowego terminu (upływał on z końcem [...] marca 2024 r.) Strona mylnie zinterpretowała czynność organu. Sądziła, że ponowne doręczenie przesyłki ma charakter konwalidujący wcześniejszy błąd w doręczeniu. Nie traktowała ponownego doręczenia jako gestu organu administracji, który miał na celu umożliwienie jej zapoznania się z treścią decyzji - w jej ocenie ponowiono doręczenie, ze wszystkim tego procesowymi skutkami - w tym otwarcie terminu do wniesienia odwołania. Przesyłka nie zawierała żadnych dodatkowych pouczeń; organ nie wskazał iż udostępnia egzemplarz decyzji grzecznościowo, w ramach prawa strony do wglądu w akta postępowania administracyjnego. Nie przesłano również kopii, tylko oryginalny egzemplarz decyzji adresowany dla strony. W związku z tym zastosowano się do pouczeń stanowiących integralną część decyzji i złożono odwołanie. W rezultacie postanowieniem z dnia [...] maja 2024 r. SKO w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Po jego odbiorze strona w dniu [...] czerwca 2024 r. skontaktowała się z radcą prawnym. Podczas udzielania porady prawnej strona okazała oryginał decyzji, co spowodowało konfuzję - z treści uzasadnienia postanowienia SKO wynikało, iż oryginał decyzji powinien znajdować się w aktach sprawy (przesyłkę zwrócono do nadawcy). W związku z tym pełnomocnik w dniu [...] czerwca 2024 r. zapoznał się z aktami sprawy w SKO, w których j znajdowała się notatka urzędowa z dnia [...] stycznia 2024 r. W tym samym dniu, przedstawiono stronie treść notatki i wówczas strona powzięła informację o przyczynie i uchybienia terminu - tzn. uznaniu przez organ pierwszej instancji, iż skuteczne i doręczenie miało miejsce w dniu [...] stycznia 2024 r., a nie [...] lutego 2024 r. Wobec zaistniałego stanu rzeczy w dniu [...] czerwca 2024 r. wystąpiono z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji Starosty [...]. Jako datę powzięcia przez stronę informacji o przyczynie uchybienia terminu wskazano dzień [...] czerwca 2024 r. - czyli dzień zapoznania się z aktami jak również przytoczono powyższe okoliczności usprawiedliwiające bezczynność strony. W dalszej części skargi skarżący przytoczył argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako p.p.s.a.)

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Kontrola sądowa sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].08.2024 r. nr [...] o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2024 r. nr [...].

Zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl natomiast § 2 art. 58 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Wykładnia powyższych przepisów nie nastręcza trudności. Wynika z niej, że organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony;

2) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi;

3) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Wymaga podkreślenia, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż jest to termin, który nie podlega przywróceniu. (por. wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1476/17, LEX nr 2433840).

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że z art. 58 § 2 k.p.a. wynika, iż datą, od której należy liczyć termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania przez nią wiadomości o tym, a rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest wówczas wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu" (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 2905/15, LEX nr 2349830).

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] marca 2024 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji. Postanowieniem z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej to postanowienie wynika, że zostało ono skarżącemu doręczone w dniu [...] maja 2024 r. (skarżący przesyłkę odebrał osobiście). W tej sytuacji nie może budzić wątpliwości, że datą w której skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania był - [...] maja 2024 r., co z kolei oznacza, że - po myśli art. 58 § 2 k.p.a - od tejże daty należy liczyć 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Bezspornie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący złożył w dniu [...] czerwca 2024 r., a zatem z uchybieniem terminu wynikającego z art. 58 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu okoliczności przywołane we wniosku o przywrócenie terminu oraz w skardze do Sądu nie mogą mieć wpływu na ocenę stanu prawnego sprawy. Przedstawiony przez skarżącego przebieg zdarzeń, w tym fakt powtórnego wysłania do skarżącego decyzji I instancji oraz skorzystanie przez skarżącego z porady prawnej w dniu [...] czerwca 2024 r. w żaden sposób nie niweczą skutków prawnych wejścia do obrotu prawnego w.w. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc się do twierdzeń skargi zauważyć należy, że treść powyższego postanowienia Kolegium zawierała wyjaśnienia w kwestii daty doręczenia decyzji organu I instancji, a przez to - a contrario - odnosiła się do błędnego przekonania strony o skutkach prawnych ponownego wysłania decyzji organu I instancji.

Wobec powyższego prawidłowo uznało Kolegium, że skarżący jako wnioskujący o przywrócenie terminu nie zachował wymaganego terminu do złożenia wniosku w tym przedmiocie, dlatego też skarga z wyżej wskazanych przyczyn, nie mogła wywrzeć zamierzonego skutku. Słusznie w zaskarżonym postanowieniu wykazano, że ze względu na ochronę stabilności obrotu prawnego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie podlega przywróceniu.

Podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego okazały się nieuzasadnione.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.