Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3255/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6174 Sędziowie i asesorzy sądowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie informacji o niemożliwości uwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

P. D. (Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Sprawiedliwości z 29 lipca 2024 r. informujące o niemożliwości uwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego od pisma z 14 czerwca 2024 r., którym na podstawie art. 27 § 5 w zw. z art. 27 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 334 ze zm., dalej: "p.u.s.p.") z upływem 14 czerwca 2024 r. odwołano Skarżącego z funkcji prezesa Sądu Rejonowego w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz spełnia ona wymogi formalne. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazano w treści przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a.") i obejmuje:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, jak stanowi art. 3 § 2a i 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zdaniem Sądu, objęte skargą pismo o niemożliwości uwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dot. odwołania z funkcji prezesa Sądu Rejonowego w [...], za podstawę prawną wskazujące art. 27 § 1 p.u.s.p., sądu nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. ani aktu o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającego kognicji sądów administracyjnych.

Pismo Ministra Sprawiedliwości z 29 lipca 2024 r. jest wyłącznie pismem o charakterze informacyjnym. Nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej wniesionym środkiem zaskarżenia ani w sposób merytoryczny (tj. decyzją administracyjną), ani w sposób formalny (tj. postanowieniem o stwierdzeniu niedopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia). Dopiero takie rozstrzygnięcia, bądź bezczynność czy przewlekłość Organu co do ich wydania, mogłyby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego.

Z tego też względu, pismo Organu z 29 lipca 2024 r., jako niestanowiące aktu wymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a., wobec braku odmiennych regulacji w przepisach szczególnych, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że na pismo Ministra Sprawiedliwości z 29 lipca 2024 r. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.