Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 530/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Dnia 18 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 roku, znak [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia /-/ E. Podrazik


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 roku T. A. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 roku, znak [...]. Opisanym postanowieniem stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak [...], w przedmiocie opłaty planistycznej.

W skardze zawarto też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek okazał się niezasadny.

Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej:p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności. Ustawodawca daje jednak możliwość wstrzymania tego aktu bądź czynności po przekazaniu skargi do Sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych bądź czynności podjętych we wszelkich postępowaniach, prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy należy zauważyć, iż wstrzymaniu mogą podlegać tylko te akty, które nadają się do wykonania. Z kolei pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć jako spowodowanie by pewien stan rzeczy zaistniał albo w sposób dobrowolny albo przymusowy, przez zastosowanie egzekucji. Naturalnie zatem nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania. Do tej kategorii należy zaliczyć postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (np. do wniesienia odwołania), gdyż z istoty takiego rozstrzygnięcia nie wynikają dla strony prawa lub obowiązki, które można by przymusowo realizować w drodze egzekucji. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] marca 2020 roku należało uznać za niezasadny.

Trzeba dodatkowo podkreślić, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić tylko w razie ziszczenia się co najmniej jednej z podstaw wskazanych przez ustawodawcę. Takimi podstawami jest niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody bądź też (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym zauważyć, że wstrzymanie wykonania aktu stanowi wyjątek od głównej zasady względnej suspensywności skargi. Z tego powodu konieczne jest wskazanie okoliczności, które uprawdopodabniają, że choć jedna z wymienionych powyżej podstaw rzeczywiście zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Ciężar ten spoczywa na osobie, która złożyła wniosek. Wprawdzie uprawdopodobnienie tych faktów nie oznacza konieczności ich udowodnienia, niemniej jednak nie są w tej mierze wystarczające same oświadczenia wnioskodawcy. Powinien on wskazać na konkretne fakty, przemawiające za przyznaniem mu ochrony tymczasowej, a w miarę możności także przedstawić na tę okoliczność dokumenty źródłowe.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skarżący nie wskazał ani podstawy, która jego zdaniem uzasadniała złożony wniosek, ani też nie podał żadnej argumentacji na poparcie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.

/-/ E. Podrazik