Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 64/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2023-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 listopada 2022 r. nr SKO 4119.1091.2022 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej prawa do dodatku węglowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi P.B. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Łodzi przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej K. K. z urzędu. MR


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2022 r., nr 4119.1091.2022 wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2000)- dalej: k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 26 sierpnia 2022 r., znak SOCII.536.071801.2022.185916.000002.2022 o odmowie przyznania K.K. dodatku węglowego.

Z akt sprawy wynika, iż powyżej wskazana decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 26 sierpnia 2022 r. podjęta została wskutek rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 19 sierpnia 2022 r. Wydane rozstrzygnięcie przesłane zostało na adres skarżącej wskazany we wniosku i skutecznie doręczone stronie w dniu 7 września 2022 r.

W dniu 25 października 2022 r. K.K. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi, w którym zarzucała brak przeprowadzenia weryfikacji wykorzystywanego przez nią źródła ciepła. Strona wskazała, że bez względu na nazwę jakiej użyła na odznaczenie pieca, którym ogrzewa mieszkanie, jest on zasilany węglem.

Zaskarżonym niemniejszą skargą postanowieniem z dnia 22 listopada 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie bezspornym pozostaje, że decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 26 sierpnia 2022 r. została przesłana na wskazany przez skarżącą adres i skutecznie doręczona w dniu 7 września 2022 r. Wobec powyższego ustawowy, 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 21 września 2022 r. Przedmiotowe odwołanie skarżąca wniosła w dniu 25 października 2023 r., a więc z uchybieniem terminu, co obligowało organ do podjęcia postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. Jednocześnie skarżąca nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K.K. kwestionowała zasadność podjętego postanowienia wskazując, iż piec którym ogrzewa mieszkanie otrzymała od administracji, a użyta przez nią na oznaczenie pieca nazwa "koza" nie zmienia faktu, iż ogrzewa mieszkanie węglem. Strona wskazywała nadto na zmiany przepisów prawnych regulujących kwestie dodatku węglowego, które w jej ocenie dezinformowały zainteresowanych. Pozostawała w przekonaniu, że wniesione przez nią odwołanie stanowi jedynie korektę złożonego w terminie wniosku o dodatek węglowy. Odnośnie zarzucanego jej uchybienia terminu strona wskazała, że "chorowała".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wnosiło o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2023 r. ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnika skarżącej popierał wniesioną skargę, wnosząc o uchylenie kwestionowanego skargą postanowienia oraz zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. W ocenie pełnomocnik skarżącej, wbrew stanowisku organu odwoławczego strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na swoją chorobę, tyle tylko, że nie w odwołaniu od decyzji I instancji, a w skardze wywiedzionej do sądu, dochowując jednocześnie wymogów z art. 58 § 1 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga K.K. została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 259) - dalej: p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi K.K. uczyniła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 listopada 2022 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 26 sierpnia 2022 r. o odmowie przyznania K.K. dodatku węglowego.

Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2000) - dalej: k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Powyżej powołany przepis nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli danego środka odwoławczego pod względem formalnym. Inaczej mówiąc pierwszą czynnością jaką winien podjąć organ po otrzymaniu odwołania jest sprawdzenie, czy wniesiony środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został wniesiony w przepisanym terminie. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż przysługujący stronie środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego. Wskazać również należy, że kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Przy czym pamiętać należy, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego czy strona odwołująca się przekroczyła termin określony w art. 129 § 2 k.p.a.

Sąd rozpoznający niniejszą skargę stwierdza, iż objęte nią postanowienie odpowiada prawu, co czyni wniesioną skargę niezasadną.

Z załączonych do skargi akt administracyjnych bezspornie wynika, iż kwestionowana odwołaniem decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 26 sierpnia 2022 r. została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 7 września 2022 r., pod wskazanym we wniosku z dnia 19 sierpnia 2022 r. adresem - ul. [...], [...] Ł. Adres ten jest aktualny, co potwierdza późniejsza korespondencja skarżącej kierowana zarówno do organów administracji, jak i do sądu.

Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi zasadnie uznało, iż 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. rozpoczął swój bieg w dniu 8 września 2022 r. i upłynął w dniu 21 września 2022 r. Tym samym wniesione w dniu 25 października 2022 r. odwołanie, jako wniesione po terminie nie mogło zostać rozpatrzone merytorycznie, a organ zobligowany był do podjęcia kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia.

Jednocześnie wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącej strona nie występowała z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, na co sam wskazuje pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2023 r., że wskazywana przyczyna uchybienia - choroba skarżącej, którą to okoliczność niewątpliwe można byłoby rozpatrywać pod kątem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, została sformułowana dopiero w treści wniesionej skargi. Tym samym nie sposób zarzucać Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Łodzi, iż pominęło wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który nie został zawarty w treści wniesionego odwołania, jak również nie został zgłoszony w jakikolwiek inny sposób, przed podjęciem kwestionowanego skargą postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst. jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 18).

is