Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 557/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6310 Wytwarzanie i obrót bronią i amunicją
Hasła tematyczne: Koncesje
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 7, art. 8, art. 10, art. 75 ust.1, art. 77 ust.1, art. 78 ust.1 i ust.2 , art. 79, art.80 oraz art. 107 ust.3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2022 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2020 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., dalej: "K.p.a.") w związku z art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 2037, z późn. zm., dalej: "u.wytw. i obr."), w związku z art. 157 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 1545), Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowił utrzymać w mocy decyzję z [...] lipca 2014 r. Nr [...] w sprawie cofnięcia koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z [...] maja 2003 r. udzielonej M. K. (dalej: "Strona", "Skarżący"), na wykonywanie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego: [...] w zakresie obrotu rodzajami broni, rodzajami amunicji oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

W toku prowadzenia postępowania administracyjnego ustalono, że [...] maja 2003 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji udzielił Stronie koncesji Nr [...] na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie: a) obrotu rodzajami broni określonymi w ust. 2-9 Załącznika Nr 1 Rodzaje broni i amunicji - BA - do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2001 r. w sprawie rodzajów broni i amunicji oraz wykazu wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, na których wytwarzanie lub obrót jest wymagana koncesja (Dz. U. Nr 145, poz. 1625, z późn. zm.), b) obrotu rodzajami amunicji określonymi w ust. 10, 11 i 14 pkt 1 Załącznika Nr 1 Rodzaje broni i amunicji - BA - do ww. rozporządzenia Rady Ministrów, c) obrotu wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym określonymi w pozycjach WT XII ust. 3 i 4 oraz WT XIV ust. 1 Załącznika Nr 2 Wykaz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym - WT - do ww. rozporządzenia Rady Ministrów.

Pismem z [...] marca 2014 r. organ koncesyjny zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z [...] maja 2003 r., informując jednocześnie o prawie zapoznania się z aktami oraz wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonych materiałów dowodowych. Powodem wszczęcia postępowania było rzekome niewykonanie przez Stronę wezwania organu koncesyjnego z [...] grudnia 2012 r. oraz rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, co zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 u.wytw. i obr., stanowi podstawę do cofnięcia koncesji.

Organ wskazał, że podstawą decyzji o cofnięciu koncesji było ustalenie, iż przedsiębiorca - pomimo wezwania organu - od 21 czerwca 2013 r. wznowił rzekomo sprzedaż rewolwerów ZORAKl K-10 na rzecz osób nieposiadających pozwolenia na broń. Ponadto, poprzez dokonywanie sprzedaży pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieposiadającym stosownego pozwolenia na broń, pomimo posiadania wiedzy na temat stanowiska Policji w sprawie zakwalifikowania ww. pistoletów do kategorii broni palnej gazowej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń, przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej. Wskazano, iż Skarżący prowadząc działalność koncesjonowaną, nie stosował się do obowiązujących przepisów ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

Organ mając na uwadze powyższe ustalenia, wydał decyzję [...] lipca 2014 r. nr [...], w której cofnął Stronie koncesję Nr [...] z dnia [...] maja 2003 r., na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 u.wytw. i obr.

Decyzją z [...] czerwca 2015 r. Minister Spraw Wewnętrznych utrzymał w mocy decyzję z [...] lipca 2014 r., dotyczącą cofnięcia koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z [...] maja 2003 r. udzieloną Stronie.

Wyrokiem z 3 sierpnia 2016 r. (sygn. akt VI SA/WA 2203/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Strony w całości. Naczelny Sąd Administracyjny natomiast, wyrokiem z 11 stycznia 2019 r. (sygn. akt II GSK 5214/16) uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji z [...] lipca 2014 r. w sprawie cofnięcia koncesji Stronie, na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją.

W związku z powyższym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie przeanalizował całość materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie ponownie rozpatrując wniosek Strony z 20 sierpnia 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] lipca 2014 r.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie zgodził się ze stanowiskiem Strony, iż organ koncesyjny prowadząc postępowanie niewłaściwie zastosował art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 u.wytw. i obr., poprzez uznanie, że istnieją przesłanki wskazane w ww. przepisie uzasadniające cofnięcie koncesji. Organ podniósł, że wydając decyzję cofającą koncesję oparł się na opinii Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji z [...] marca 2012 r., z której jednoznacznie wynikało, iż rewolwery ZORAKI K-10 spełniają wymogi zawarte w ogólnej definicji broni palnej - art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji. Pismem z [...] października 2012 r. Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji podtrzymało swoje wcześniejsze stanowisko z [...] marca 2012 r. wskazując, iż rewolwery ZORAKI K-10, należy zaliczyć do kategorii broni palnej, na posiadanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na broń. Ponadto, pismem z [...] października 2012 r. Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji zakwalifikowało pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 do kategorii broni palnej gazowej, na posiadanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na broń, ponieważ można z nich odstrzeliwać pistoletowe naboje gazowe kaliber 9 mm P.A. Organ zauważył także, iż pismem z [...] marca 2014 r. Komendant Główny Policji podtrzymał wcześniejsze stanowisko, dotyczące zakwalifikowania rewolwerów ZORAKI K-10 do kategorii broni palnej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń oraz pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 do kategorii broni palnej gazowej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń. Zdaniem organu zatem, nie ulega wątpliwości, iż Strona dokonując sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10 osobom nieposiadającym stosownego pozwolenia na broń nie zastosowała się do wezwania wydanego przez organ koncesyjny [...] grudnia 2012 r., co zostało potwierdzone podczas kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w dniach [...],[...],[...] i [...] listopada 2013 r. Sprzedaż pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieposiadającym pozwolenia na broń, stanowiła naruszenie art. 30 ust. 2 pkt 2 u.wytw. i obr., co stanowiło rażące naruszenie warunków wykonywania działalności koncesjonowanej.

Organ wskazał również, że ze znajdujących się w aktach sprawy wyjaśnień pełnomocnika Strony wynika, że po wydaniu przez organ koncesyjny wezwania z [...] grudnia 2012 r. przedsiębiorca zaprzestał sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10 osobom nieposiadającym stosownego pozwolenia na broń. Następnie, pismem z 21 czerwca 2013 r. Strona poinformowała organ o wznowieniu sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10 osobom nieposiadającym pozwolenia na broń. Organ nie zgadza się z powyższym, gdyż z treści pisma Skarżącego wynika jedynie informacja, że przedsiębiorca nie zgadzał się z opinią Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji z [...] października 2012 r., dotyczącą podsypki prochowej i wnosił o zmianę stanowiska w sprawie. Organ nie ustosunkował się do treści pisma Strony, ponieważ stanowisko organu w sprawie kwalifikacji rewolwerów ZORAKI K-10 do kategorii broni palnej wymagającej uzyskania na ich posiadanie stosownego pozwolenia na broń nie uległo zmianie. Podkreślił przy tym, iż organ koncesyjny nigdy nie wycofał się z wydanego wezwania z [...] grudnia 2012 r.

Odnosząc się do stanowiska Strony, że Minister Spraw Wewnętrznych nigdy nie zabronił Stronie sprzedaży pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99, organ wskazał, iż przedsiębiorca znał jednoznaczną opinię Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji oraz stanowisko Komendy Głównej Policji w sprawie zakwalifikowania pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 do kategorii broni palnej gazowej wymagającej uzyskania przez kupującego pozwolenia na broń. Przedsiębiorca natomiast, prowadzący działalność reglamentowaną w zakresie sprzedaży broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, powinien posiadać wiedzę w zakresie warunków wymaganych od osób zamierzających nabyć broń palną gazową. Fakt, iż przedsiębiorca nie zgadzał się z opinią Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji i Komendy Głównej Policji w sprawie kwalifikacji ww. pistoletów nie zwalniało go z obowiązku przestrzegania zasad i warunków sprzedaży broni palnej gazowej.

Organ wyjaśnił również, że dokonując oceny materiału dowodowego dokładnie przeanalizował opinię Z. M.. Wskazał, ze przygotowując opinię dotyczącą rewolwerów ZORAKI K-10 nie przeanalizował jednak i nie zbadał najważniejszej przesłanki na podstawie której rewolwer ZORAKI K-10 został zaliczony do kategorii broni palnej na posiadanie której wymagane jest posiadanie pozwolenia na broń, tj. możliwości dokonania podsypki prochowej umieszczonej w przestrzeni zapociskowej bębna. Tymczasem okoliczność dotycząca możliwości dokonania podsypki prochowej zdaniem Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji, Komendy Głównej Policji oraz Wojskowej Akademii Technicznej jest decydująca w sprawie właściwej kwalifikacji rewolwerów ZORAKI K-10. W przypadku zaś pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99, jak wskazał Minister, Z. M. nie odniósł się do kwestii związanej z możliwością odstrzelenia z tej broni amunicji gazowej kaliber 9 mm PAK. W przypadku ww. pistoletów była to główna przesłanka na podstawie której zostały one zaliczone do kategorii broni palnej gazowej. Z. M. nie zbadał w ogóle czy taka możliwość istnieje. Organ ponownie podkreślił, iż możliwość odstrzelenia nabojów gazowych, zdaniem Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji, Komendy Głównej Policji oraz Wojskowej Akademii Technicznej jest decydująca w sprawie właściwej kwalifikacji pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99. Minister zwrócił uwagę, iż biegli Wojskowej Akademii Technicznej przeprowadzili stosowne badania w zakresie dokonania podsypki prochowej w rewolwerach ZORAKI K-10 oraz udokumentowali możliwość odstrzelenia naboju gazowego z pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99. W opinii przygotowanej przez Z. M. zabrakło zbadania najistotniejszych przesłanek decydujących o zakwalifikowaniu ww. rewolwerów i pistoletów do kategorii broni palnej wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń. Minister dodał, że Z. M. w przygotowanych opiniach wskazał także, że użytkowanie rewolwerów ZORAKI K-10 i pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 zgodnie z załączoną instrukcją przewidzianą dla danego wyrobu nie zagraża zdrowiu lub życiu osób trzecich i nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa w życiu publicznym. Zdaniem jednak organu, należy mieć na uwadze, iż instrukcje użytkowania broni nie przesądzają o fakcie użycia jej w inny sposób niż wskazany w instrukcji. Powyższą broń było można natomiast wykorzystać w inny sposób niż wskazywałyby na to instrukcje użytkowania, tj. w przypadku rewolwerów ZORAKI K-10 jest możliwość dokonania podsypki prochowej w przestrzeni zapociskowej bębna, w przypadku zaś pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 jest możliwość dokonania odstrzelenia nabojów gazowych. To właśnie te przesłanki decydują o kwalifikacji powyższych rewolwerów i pistoletów do kategorii broni palnej wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń. Z tych właśnie względów organ koncesyjny odmówił wiarygodności i mocy dowodowej opinii Z. M..

Organ następnie odnosząc się do stanowiska Strony, że aby dany przedmiot był bronią musi być narzędziem walki, które może być efektywnie wykorzystane do walki obronnej lub zaczepnej oraz do wniosku Strony o powołanie biegłego na okoliczność zbadania: wymiaru kalibru lufy pistoletów WALTHER P-22Q oraz P-99 dystrybuowanych na terenie Polski oraz przeznaczonych do użycia wyłącznie z kartridżami hukowymi 9 mm PAK oraz typu materiału wybuchowego występującego w kartridżach hukowych 6 mm short przeznaczonych do użycia w rewolwerach ZORAKI R1 model K-10 dystrybuowanych na terenie Polski, wskazał, iż w celu dokonania właściwej klasyfikacji pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 zwrócił się z zapytaniem do Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji. Pismem z [...] października 2012 r. Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji wskazało, iż pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 należy zakwalifikować do kategorii broni palnej gazowej, na posiadanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na broń, ponieważ można z nich odstrzeliwać pistoletowe naboje gazowe kaliber 9 mm P.A. Okoliczność klasyfikacji ww. pistoletów, jako broni gazowej sprawia, iż nie mają w tym przypadku znaczenia rozważania na temat wielkość kalibru tej broni, tak jak ma to miejsce w przypadku broni palnej alarmowej, ponieważ art. 11 ustawy o broni i amunicji nie wyłącza spod obowiązku uzyskania pozwolenia na broń żadnego rodzaju broni palnej gazowej. W związku z faktem, iż ww. pistolety należy zaliczyć do kategorii broni palnej gazowej, ponieważ można z nich odstrzelić naboje gazowe w ocenie organu nie ma także konieczności udowadniania, iż pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 są narzędziami walki oraz mogą być przeznaczone do efektywnej walki obronnej lub zaczepnej, gdyż każda broń palna gazowa wymaga uzyskania na jej posiadanie pozwolenia na broń.

Organ zgodził się następnie ze stanowiskiem przedsiębiorcy, iż naboje 6 mm Flobert w swoim składzie nie zawierają materiału miotającego, tylko materiał inicjujący. Wskazał jednak, że w omawianej sytuacji zasadniczą kwestią jest możliwość przystosowania rewolwerów ZORAKl K-10 do miotania pocisków w wyniku działania materiału miotającego, w postaci prochu strzelniczego umieszczonego w przestrzeni zapociskowej bębna, tak więc w omawianym przypadku nie ma konieczności udowadniania, iż rewolwery ZORAKl K-10 są narzędziami walki oraz mogą być przeznaczone do efektywnej walki obronnej lub zaczepnej.

Odnosząc się do stanowiska Strony, iż organ w żaden sposób nie wskazał w uzasadnieniu decyzji I instancji, w jaki sposób przedsiębiorca miał wypełnić dyspozycję art. 17 ust. 2 pkt 2 u.wytw. i obr. oraz dlaczego naruszenia przepisów miały charakter "rażący", organ ponownie podkreślił fakt, iż pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 stanowią broń palną gazową w rozumieniu ustawy o broni i amunicji. W związku z tym powyższe pistolety mogą być sprzedawane przez koncesjonowanego przedsiębiorcę tylko i wyłącznie podmiotom posiadającym stosowne pozwolenie na broń. Uregulowanie, zawarte w art. 30 ust. 2 pkt 2 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, jest zdaniem organu, jednoznaczne i nie budzi jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych. Tymczasem Strona sprzedawała pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieposiadającym pozwolenia na broń, czym niewątpliwie naruszyła ww. art. 30 ust. 2 pkt 2. Naruszenie powyższego przepisu organ uznał za "rażące" z uwagi na jego oczywistość (zasady i warunki sprzedaży broni palnej są jednoznaczne i muszą być znane podmiotom prowadzącym działalność koncesjonowaną w zakresie obrotu bronią). Minister podkreślił, że przedsiębiorca znał stanowisko organu koncesyjnego, oparte m.in. na stanowisku Komendy Głównej Policji oraz Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji w sprawie właściwej klasyfikacji ww. broni. Tym samym Strona świadomie nie zastosowała się do obowiązujących przepisów ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, w zakresie dotyczącym zasad sprzedaży broni palnej.

Minister wyjaśnił dalej, że realizując wniosek dowodowy Strony, Minister Spraw Wewnętrznych postanowieniem z [...] października 2014 r., postanowił dopuścić dowód z opinii biegłego i zwrócić się do Wojskowej Akademii Technicznej o wydanie opinii w sprawie rewolwerów ZORAKI K-10 oraz pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (producent [...]). W związku z tym postanowieniem z [...] października 2014 r. Minister Spraw Wewnętrznych postanowił z urzędu zawiesić postępowanie w sprawie do czasu otrzymania opinii oraz jej dogłębnego i wszechstronnego przeanalizowania.

Minister wskazł dalej, że [...] listopada 2014 r. została przygotowana przez Komisję z Zakładu Konstrukcji Specjalnych, Instytutu Techniki Uzbrojenia, Wydziału Mechatroniki Lotnictwa, Wojskowej Akademii Technicznej w [...] opinia w przedmiotowej sprawie. Z podsumowania powyższej opinii jednoznacznie wynika, iż na podstawie ustawy o broni i amunicji rewolwery ZORAKI K-10 należy zaliczyć do kategorii broni palnej, gdyż są przenośną bronią lufową, która może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków w wyniku działania materiału miotającego w postaci prochu strzelniczego umieszczonego w przestrzeni zapociskowej bębna. W związku z powyższym, ich posiadanie wymaga pozwolenia na broń. Ponadto, biegli z Wojskowej Akademii Technicznej wskazali, iż pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (producent [...]) serii produkcyjnych PU i KU, należy zaliczyć do kategorii broni palnej gazowej, gdyż są przenośną bronią lufową przystosowaną do miotania substancji w wyniku działania ładunku miotającego. Ich konstrukcja umożliwia bowiem użycie amunicji gazowej 9 mm PAK. Z ww. opinii wynika także, iż posiadanie pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (producent [...]) serii produkcyjnych PU i KU wymaga uzyskania pozwolenia, gdyż nie można ich zaliczyć do kategorii broni palnej alarmowej. Biegli przygotowując powyższą opinię zauważyli, iż między innymi rewolwer ZORAKI K-10 cyt.: "...ze względu no otwartą konstrukcję bębna nabojowego, można łatwo przystosować do miotania pocisku (również w postaci stalowej kulki łożyskowej odpowiedniej średnicy), przy użyciu ładunku miotającego w postaci prochu strzelniczego, umieszczonego w przestrzeni zapociskowej, tj. pod pociskiem w gnieździe bębna i w kanale ogniowym. W przypadku badanego rewolweru ZORAKI K-10 (nr [...]) w przestrzeni zapociskowej bębna można umieścić około 0,67 g prochu czarnego typu D-2...". Biegli podkreślili również, iż cyt.: za broń gazową nie będącą bronią polną bojową, myśliwską, sportową, alarmową, sygnałową należy uznać nie tylko przenośną broń lufową, która miota, jest przystosowana do miotania substancji w wyniku działania materiału miotającego, ale też taką, która może być przystosowano do miotania substancji. Ponieważ pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (producent [...], serie PU i KU) są przenośną bronią lufową przystosowana do miotania substancji w wyniku działania ładunku miotającego, gdyż umożliwiają użycie amunicji gazowej 9 mm PAK, należy je zaliczyć do broni palnej gazowej. Uznanie ww. pistoletów za broń alarmową jest możliwe po wyeliminowaniu możliwości użycia amunicji gazowej".

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odnosząc się do wniosku Strony o przesłuchanie biegłych, którzy sporządzili opinię z [...] listopada 2014 r. oraz o przeprowadzenie rozprawy, stwierdził, że nie ma podstaw do przeprowadzenia rozprawy oraz przesłuchiwania biegłych, przy czym poinformował Stronę o możliwości sformułowania na piśmie pytań do biegłych. Stanowisko to organ podtrzymał na dalszym etapie postępowania w odpowiedzi na kolejne wnioski i pisma Strony.

Organ wskazał następnie, że 20 maja 2015 r. do organu koncesyjnego wpłynęło pismo Strony, z którego wynika, że brak jest podstaw do zastosowania najostrzejszej sankcji w postaci cofnięcia Stronie koncesji, ponieważ przepisy prawa przewidują również możliwość ograniczenia Stronie koncesji. Cofnięcie koncesji wiąże się z negatywnymi skutkami społecznymi w postaci ograniczenia zatrudnienia w przedsiębiorstwie oraz spadkiem dochodów budżetu państwa. Ponadto, w piśmie z 20 maja 2015 r. Strona poinformowała organ, iż zaprzestała sprzedaży rewolwerów ZORAKI R1 mod. K-10 oraz pistoletów WALTHER P-22Q i WALTHER P-99 (producent [...]), do czasu wejścia w życie nowelizacji ustawy o broni i amunicji.

Odnosząc się do powyższego organ powtórzył, że cofnął przedsiębiorcy koncesję, ponieważ uznał, że sprzedaż pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieuprawnionym, stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej. Ponadto, Strona poprzez sprzedaż rewolwerów ZORAKI K-10 osobom nieuprawnionym nie wykonała wezwania nałożonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych.

Organ wskazał dalej, że 28 maja 2015 r. do organu koncesyjnego wpłynęło pismo przedsiębiorcy, dotyczące przedstawienia zarzutów do opinii Wojskowej Akademii Technicznej z [...] listopada 2014 r. W ww. piśmie wskazano między innymi, że opinia Wojskowej Akademii Technicznej dotyczy innego postępowania administracyjnego oraz że przedmiotowa opinia nie dotyczy pistoletów WALTHER i rewolwerów ZORAKI sprzedawanych przez Stronę, gdyż Strona nigdy nie przekazała Wojskowej Akademii Technicznej jakichkolwiek urządzeń będących przedmiotem opinii.

Organ wyjaśnił, że biegli z Wojskowej Akademii Technicznej zbadali pistolet WALTHER P-22 (producent [...]), nr [...], pistolet WALTHER P-99 (producent [...]), nr [...] oraz rewolwer ZORAKI K-10, nr [...], których importerem i dystrybutorem jest Strona. Fakt pozyskania ww. broni od innego koncesjonowanego przedsiębiorcy, którego miejsce wykonywania działalności koncesjonowanej znajduje się w [...], związany był z możliwością łatwego otrzymania broni do badania i w żadnym wypadku nie zmienia faktu, iż jest to ten sam rodzaj broni oferowanej do sprzedaży przez Stronę. Organ zauważył, iż opinia Wojskowej Akademii Technicznej została przygotowana w związku z prowadzeniem trzech postępowań administracyjnych, w tym postępowania prowadzonego w sprawie Strony i miała na celu określenie właściwej kwalifikacji ww. broni.

W dalszej części Minister realizując wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 11 stycznia 2019 r. (sygn. akt II GSK 5214/16) wskazał, że podstawą prawną cofnięcia koncesji Nr [...] z [...] maja 2003 r., udzielonej Stronie jest art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 u.wytw. i obr. Podkreślił, iż organ koncesyjny zakwalifikował: - sprzedaż rewolwerów ZORAKI K-10 osobom nieposiadającym pozwolenia na broń, jako niewykonanie przez Stronę wezwania wydanego przez organ koncesyjny pismem z [...] grudnia 2012 r., tj. naruszenie art. 17 ust. 2 pkt 1 u.wytw. i obr.; - sprzedaż pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieposiadającym pozwolenia na broń - jako rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, co zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 u.wytw. i obr., stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej.

Organ wyjaśnił, iż podstawą cofnięcia koncesji nie był art. 17 ust. 3 pkt 1 lub 2 u.wytw. i obr. Odnośnie uwagi Naczelnego Sądu Administracyjnego w ww. wyroku dotyczącej wątpliwości co do tego, czy art. 17 ust 2 pkt 1 u.wytw. i obr., stanowił w tej sprawie podstawę prawną decyzji, w związku z treścią prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z 2 lutego 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 789/15, w którym zakwestionowano możliwość traktowania pisma z [...] grudnia 2012 r. jako wezwania w trybie art. 57 ust 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z uwagi na brak uprzedniego przeprowadzenia kontroli i brak wyznaczenia stosownego terminu, organ zwrócił uwagę na fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku, który był niekorzystny dla Strony, gdyż skarga przedsiębiorcy została oddalona w całości stwierdził, iż cyt.: "W ocenie Sądu możno ewentualnie rozważyć czy sporne pismo z dnia [...] grudnia 2012 r. którego stwierdzenia nieważności domaga się strona skarżąca, jest aktem z zakresu administracji publicznej o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a." W związku z powyższym, zdaniem organu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w żaden sposób nie przesądził, że pismo z [...] grudnia 2012 r. jest aktem z zakresu administracji publicznej o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Organ wskazał, iż art. 17 ust. 2 pkt 1 u.wytw. i obr., nie odsyła do art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Podkreślił, iż pismo z [...] grudnia 2012 r. było wezwaniem organu wystosowanym do przedsiębiorcy, po stwierdzeniu wykonywania działalności koncesjonowanej wbrew warunkom określonym w ustawie o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, do sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10 oraz innych działających na tej samej zasadzie z uwzględnieniem zaliczenia ich do kategorii broni palnej (na którą wymagane jest pozwolenie na broń) i przestrzegania w związku z tym warunków określonych w art. 30 ww. ustawy. Powyższe pismo było więc wezwaniem organu koncesyjnego do usunięcia stwierdzonych u przedsiębiorcy nieprawidłowości w wyznaczonym terminie 14 dni. Organ podkreślił, iż powyższe pismo zawierało informację, iż niezastosowanie się do ww. wezwania spowoduje, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia koncesji Nr [...] z [...] maja 2003 r. W ww. piśmie organ wskazał termin 14 dni na poinformowanie o zastosowaniu się do wskazanego wezwania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie M. K. pismem z 28 stycznia 2013 r. poinformował organ koncesyjny o wstrzymaniu sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10 osobom nieposiadającym pozwolenia na broń, jednakże 21 czerwca 2013 r. sprzedaż ww. rewolwerów ponownie została wznowiona przez przedsiębiorcę.

Minister wskazał następnie, ze postanowieniem z 28 października 2016 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1789/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Strony na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] grudnia 2012 r. nr [...].

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, wykonując dalej wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego, dotyczące nieprzedstawienia w sprawie wyraźnego i przekonującego stanowiska co do okoliczności związanych ze skutkami zastosowania podsypki prochowej w rewolwerze ZORAKI K-10 i faktycznej możliwości odstrzelenia naboju gazowego kalibru 9 mm PAK w pistoletach WALTHER P-22 i WALTHER P-99 w kontekście energii wystrzału, uzupełnił materiał dowodowy o opinię Wojskowej Akademii Technicznej z [...] lipca 2015 r. w sprawie rewolwerów ZORAKI K-10 i pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99. Organ dokładnie opisał w zaskarżonej decyzji wnioski wynikajace z tej opini, uznając, że biegli wykazali, że istnieje możliwość prowadzenia bezpiecznego strzelania z rewolweru ZORAKI K-10 z wykorzystaniem dodatkowego ładunku miotającego oraz że z pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 można dokonać odstrzelenia nabojów gazowych.

Organ opisał następnie dalszy przebieg postępowania, wskazując m.in, że chcąc wyczerpująco wyjaśnić sprawę, pismem z [...] sierpnia 2020 r. zwrócił się do Wojskowej Akademii Technicznej z prośbą o ustosunkowanie się do zarzutów Strony podniesionych w piśmie z 10 lipca 2020 r., w szczególności dotyczących badania przedmiotowej broni. Organ opisał następnie szczegółowo stanowisko Wojskowej Akademii Technicznej, które w odpowiedzi wpłynęło do organu 15 września 2020 r.

W ocenie organu koncesyjnego wynik opinii przygotowanych przez Wojskową Akademię Techniczną są jednoznaczne. Badania dokonywała wiarygodna i uznana instytucja jaką jest Wojskowa Akademia Techniczna, o której powołanie jako biegłego w powyższej sprawie wnioskowała Strona. Zdaniem organ koncesyjnego nie ma podstaw do kwestionowania ustaleń jakie wynikają z opinii, dotyczących np. kwestii przerobienia ww. rewolwerów i pistoletów przed ich badaniem, czy też używania do odstrzału przeterminowanej amunicji lub prochu, a także odległości na jaką rozprzestrzenia się chmura drażniącej substancji chemicznej, czy też możliwości nie dokonania przez biegłych załadowania do rewolweru ZORAKI K-10 prochu.

Mając na uwadze materiał zebrany w niniejszej sprawie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji z [...] lipca 2014 r. Nr [...] w sprawie cofnięcia koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z [...] maja 2003 r. udzielonej Stronie.

Skarżący złożył skargę na decyzję Ministra Spraw wewnętrznych i Administracji z [...] listopada 2020 r., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] lipca 2014 r., alternatywnie o ich uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 107 K.p.a., polegające na braku uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia własnej analizy prawnej i rozstrzygnięcie sprawy o konkluzje prawne zawarte w opiniach Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji oraz Komendy Głównej Policji, opiniach Wojskowej Akademii Technicznej z [...] listopada 2014 r. i [...] lipca 2015 r. bez sporządzenia jakiegokolwiek własnego uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji w zakresie kwalifikacji prawnej urządzeń badanych w ramach postępowania;

2) art. 7, art. 8, art. 10 w zw. z art. 79 K.p.a., polegające na załączeniu do akt sprawy istniejącej już od blisko 5 lat opinii uzupełniającej Wojskowej Akademii Technicznej z [...] lipca 2015 r., o czym organ poinformował Skarżącego pismem z [...] stycznia 2020 r., dokumentującej przeprowadzony przez biegłych eksperyment mający na celu ustalenie kwalifikacji rewolweru ZORAKI K-10 oraz pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 oraz niezałączenie dokumentów stanowiących podstawę ww. opinii, przez co Skarżący został pozbawiony możliwości skontrolowania opinii z jej podstawą oraz wzięcia udziału w eksperymencie jak również przedłożenia biegłym własnej broni co w konsekwencji uniemożliwiło Skarżącemu czynne uczestnictwo w przeprowadzaniu dowodu;

3) art. 7, art 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i § 2 oraz art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nie uwzględnienie wielokrotnie ponawianego w toku postępowania wniosku Skarżącego o przesłuchanie biegłych Wojskowej Akademii Technicznej którzy sporządzili opinie z [...] listopada 2014 r. i [...] lipca 2015 r. i wyznaczenie rozprawy administracyjnej lub przeprowadzenie dowodu z opinii uzupełniającej w związku z podniesieniem przez Skarżącego w toku postępowania szeregu wątpliwości i zarzutów merytorycznych w odniesieniu do przyjętej metodologii przeprowadzenia eksperymentu, jak również treści i konkluzji, co uniemożliwiło Skarżącemu czynne uczestnictwo w przeprowadzaniu dowodu, a następnie doprowadziło do całkowicie arbitralnej oceny tego dowodu na potrzeby załatwienia sprawy;

4) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, spowodowane nieprawidłowym zebraniem i rozważeniem dowodów niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz wykroczenie poza granice swobodnej oceny dowodów polegające na: a) nieuzasadnionym przyjęciu iż przedmiotowe u rządzenia mogą w łatwy sposób zostać przerobione, celem zastosowania ich niezgodnie z instrukcją producenta, w szczególności biegli nie przeprowadzili badań co się stanie z rewolwerem ZORAKI K-10 po zastosowaniu podsypki prochowej mimo wielokrotnego sygnalizowania przez Skarżącego potrzeby, b) nieuzasadnionym przyjęciu iż przedmiotowe urządzenia spełniają cechy urządzeń niebezpiecznych dla zdrowia lub życia ludzkiego, mimo że żaden z dowodów przeprowadzonych w niniejszej sprawie nie wskazywał na powyższą okoliczność, c) bezzasadnym pominięciu przedłożonych przez Skarżącego pism, w tym składanych przez niego zarzutów i dokumentacji pochodzącej od producenta rewolweru ZORAKI K-10 potwierdzającej iż zastosowanie podsypki prochowej będzie skutkować zniszczeniem bębna przedmiotowego rewolweru, d) bezkrytycznym oparciu się na opiniach Wojskowej Akademii Technicznej z [...] listopada 2014 r. i [...] lipca 2015 r., zignorowaniu słusznych wątpliwości podnoszonych przez Skarżącego odnośnie sposobu przeprowadzenia eksperymentu, e) niewyjaśnieniu sprzeczności między opinią uzupełniającą biegłych Wojskowej Akademii Technicznej z [...] lipca 2015 r. a dokumentacją producenta rewolweru ZORAKI K-10 przedłożoną przez Skarżącego, dotyczącą stanu przedmiotowego rewolweru po oddaniu strzału z dosypką prochową, co w konsekwencji doprowadziło do tego, iż de facto organ zaniechał własnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, opierając swoje rozstrzygnięcie jedynie o ustalenia i tezy zawarte w opiniach Centralnego Laboratorium kryminalistycznego Policji i Wojskowej Akademii Technicznej, uchybiając przy tym wymogom stawianym przepisami art. 107 K.p.a. w zakresie kwalifikacji prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia, tj. kwalifikacji prawnej urządzeń badanych w ramach niniejszego postępowania;

5) art 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 K.p.a., poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na uznaniu że akt administracyjny z [...] grudnia 2012 r., wskazywał termin do wykonania wskazanych w nim zaleceń, podczas gdy nie zawierał on takiego terminu, co doprowadziło do bezpodstawnego zastosowania art. 17 ust 2 pkt 1 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

6) art. 17 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 7 u.wytw. i obr., poprzez jego zastosowanie, skutkujące cofnięciem Skarżącemu koncesji, wobec stwierdzenia przez organ nie usunięcia przez Skarżącego w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją, polegającego na sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10, dla których posiadania wymagane jest zezwolenie, osobom takiego zezwolenia nie posiadającym, do czego organ rzekomo zobowiązał Skarżącego pismem z [...] grudnia 2012 r., podczas gdy:

a) wydanie przez organ koncesyjny wiążących zaleceń było możliwe jedynie po wykryciu nieprawidłowości u przedsiębiorcy wskutek kontroli przeprowadzanej na podstawie i w granicach prawa, tj. art. 34 ust. 3 w związku z art. 17a u.wytw. i obr. w zw. z art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 198 ust. 6 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej zaś organ koncesyjny zaniechał przeprowadzenia takiej kontroli, a w piśmie z [...] grudnia 2012 r., wyjaśnił Skarżącemu iż przychylił się do stanowiska Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji odnośnie kwalifikacji rewolwerów ZORAKI K-10,

b) sporne urządzenia nie są bronią w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, a w konsekwencji do ich posiadania nie jest wymagane zezwolenie;

7) art. 17 ust. 2 pkt 2 u.wytw. i obr., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że do posiadania pistoletów WALTHER P-99 i WALTHER P-22 wymagane jest posiadanie pozwolenia na broń jest "oczywiste", a w związku z tych rzekome naruszenie przez Skarżącego warunków wykonywania działalności koncesjonowanej ma charakter "rażący", podczas gdy:

a) sam organ zarówno poza niniejszym postępowaniem jak i w jego ramach, jak również sądy powszechne, prokuratury, niezależni biegli wielokrotnie przyznawali, że mające zastosowanie regulacje prawne są całkowicie niejasne, na brak precyzyjnych zapisów ustawowych definiujących pojęcia "kalibru" oraz "broni gazowej" zwracali uwagę biegli Wojskowej Akademii Technicznej w swojej opinii z [...] listopada 2014 r.,

b) nie można zarzucić Skarżącemu rażącego naruszenia warunków koncesji, w sytuacji gdy Skarżący, przed wprowadzeniem przedmiotowych urządzeń do sprzedaży, zlecał jednostkom badawczym opinie w tej sprawie (w aktach sprawy), jednocześnie współpracował z organem koncesyjnym w zakresie wyjaśnienia wątpliwości związanych ze zdefiniowaniem przedmiotowych urządzeń, a organ koncesyjny akceptował część wyjaśnień składanych przez Skarżącego;

8) art. 4 ust 1 pkt 1, art. 7 ust 3 oraz art. 11 pkt 11 ustawy o broni i amunicji, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że możliwość odstrzelenia w danego rodzaju urządzeniu amunicji zawierającej substancję łzawiącą powoduje, że w żadnym razie nie może być zakwalifikowana jako broń palna alarmowa mimo wątpliwości interpretacyjnych oraz rozbieżnych opinii w powyższym zakresie, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów uniezależnia kwalifikację prawną "broni palnej alarmowej" od amunicji, która może być w nich wykorzystywana, co doprowadziło do bezpodstawnego uznania, że działanie Skarżącego polegające na sprzedaży urządzeń WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nie posiadającym pozwolenia na broń wypełnia dyspozycję art. 17 ust. 2 pkt 2 u.wytw. i obr.;

9) art. 7 ust. 1 i 1a ustawy o broni i amunicji przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że za przypadek "łatwego przerobienia danego przedmiotu w celu miotania" można uznać sytuację w której nie dokonuje się jakiejkolwiek fizycznej ingerencji w konstrukcję tego przedmiotu, co doprowadziło do błędnego przyjęcia że możliwość dokonania podsypki prochowej w rewolwerze ZORAKI K-10 stanowi o możliwości jego "łatwego przerobienia w celu miotania", a w konsekwencji uznania go za "broń palną" na posiadanie której wymagane jest pozwolenie na broń;

10) art. 57 ust 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 198 ust. 6 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że możliwe jest wydanie przez organ koncesyjny zaleceń pokontrolnych pomimo że ich wydanie nie zostało poprzedzone przeprowadzeniem kontroli przedsiębiorcy w trybie art. 57 ust 3 przedmiotowej ustawy w zakresie objętym tymi zaleceniami oraz uznaniu, że możliwe jest wydanie przez organ koncesyjny zaleceń pokontrolnych bez wskazania terminu do ich wykonania, podczas gdy prawidłowa wykładania tego przepisu prowadzi do wniosku że nie jest to możliwe, co doprowadziło do błędnego oparcia rozstrzygnięcia decyzji na tak wadliwie wydanym akcie administracyjnymi.

Na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a."), Skarżący wniósł o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z kopii postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z [...] sierpnia 2014 r., na okoliczność niejednolitej interpretacji zapisów ustawy o broni i amunicji, w związku z zarzutami 6) i 8) niniejszej skargi.

W uzasadnienie skargi Skarżący przedstawił obszerną argumentację popierającą zarzuty skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja jak również decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w stopniu dającym podstawy do stwierdzenia ich nieważności, jak również ich uchylenia.

W przedmiotowej sprawie organ koncesyjny decyzją z [...] lipca 2014 r. cofnął koncesję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z [...] maja 2003 r. udzieloną Skarżącemu, na wykonywanie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego w zakresie obrotu rodzajami broni, rodzajami amunicji oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Jak Minister wyjaśnił w zaskarżonej decyzji podstawą prawną cofnięcia tej koncesji jest art. 17 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 u.wytw. i obr. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 157 obowiązującej obecnie ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2022 r., poz. 268), postępowania o wydanie decyzji w przedmiocie udzielenia, zmiany lub cofnięcia koncesji, wszczęte i niezakończone ostateczną decyzją do dnia wejścia w życie przepisów ustawy nowej, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgodnie zatem z art. 17 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 u.wytw. i obr., organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca: 1) w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją; 2) rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, (...).

Faktyczną podstawą cofnięcia spornej koncesji było ustalenie, że Skarżący pomimo wezwania organu pismem z [...] grudnia 2012 r. (k. 499-98 t. II) do usunięcia stwierdzonych u przedsiębiorcy nieprawidłowości, od 21 czerwca 2013 r. wznowił sprzedaż rewolwerów ZORAKl K-10 na rzecz osób nieposiadających pozwolenia na broń, wypełniając przesłankę z art. 17 ust. 2 pkt 1 u.wytw. i obr. oraz dokonywanie przez Skarżącego sprzedaży pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieposiadającym stosownego pozwolenia na broń, pomimo posiadania wiedzy na temat stanowiska Policji w sprawie zakwalifikowania ww. pistoletów do kategorii broni palnej gazowej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń, przez co, Skarżący rażąco naruszył warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, wypełniając przesłankę z art. 17 ust. 2 pkt 2 u.wytw. i obr.

W ocenie Sądu pismo z Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] grudnia 2012 r. stanowiło wezwanie do usunięcia stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 34 ust. 3 u.wytw. i obr. Organu słusznie zauważył w zaskarżonej decyzji, że art. 17 ust. 2 pkt 1 u.wytw. i obr., nie odwołuje się do art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, co oznacza, że sporne pismo z [...] grudnia 2012 r. nie musi być utożsamiane z wezwaniem, o którym mowa w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 17a u.wytw. i obr., do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 6 ust. 1, stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168, 2290 i 2486 oraz z 2018 r. poz. 107 i 398). Tymczasem art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, znajduje się w rozdziale 4 tej ustawy. Wezwanie o którym mowa zatem w art. 34 ust. 3 u.wytw. i obr., nie jest wezwaniem tożsamym z wezwaniem z art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Na podstawie natomiast art. 34 ust. 3 u.wytw. i obr., organ uprawniony do kontroli, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wykonywanej działalności gospodarczej objętej koncesją, może wezwać przedsiębiorcę do ich usunięcia, w wyznaczonym terminie. W ocenie Sądu powyższe wezwanie może być wystosowane do danego przedsiębiorcy nie tylko w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wykonywanej działalności gospodarczej objętej koncesją w toku przeprowadzonej u przedsiębiorcy kontroli w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie, jak wynika z omawianego pisma z [...] grudnia 2012 r. organ koncesyjny przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie zakwalifikowania rewolwerów ZORAKI K-10 do właściwej kategorii broni w związku z wprowadzeniem do obrotu tych rewolwerów przez Skarżącego. W wyniku przeprowadzenia tego postępowania wyjaśniającego, w którym Skarżący brał czynny udział, organ koncesyjny ustalił, że rewolwery ZORAKI K-10 należy zakwalifikować do kategorii broni palnej. W tej sytuacji art. 34 ust. 3 u.wytw. i obr. (pomimo, ze organ powołał się na art. 57 ust. 3 ustawy o działalności gospodarczej), uprawniał organ do wezwania Skarżącego do usunięcia w wyznaczonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości w wykonywanej działalności gospodarczej objętej koncesją, czyli do wezwania Skarżącego do sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10 z uwzględnieniem zaliczenia ich do kategorii broni palnej, na którą wymagane jest pozwolenie na broń i przestrzegania w związku z tym warunków określonych w art. 30 u.wytw. i obr., co organ zrobił kierując do Skarżącego pismo z [...] grudnia 2012 r. Organ w omawianym piśmie wyznaczył termin 14 dni na poinformowanie o zastosowaniu się do zalecenia organu oraz poinformował Skarżącego o skutkach niezastosowania się do zalecenia w postaci wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia koncesji Nr [...]. Skarżący, pismem z 28 stycznia 2013 r. poinformował organ koncesyjny o wstrzymaniu sprzedaży rewolwerów ZORAKI K-10 osobom nieposiadającym pozwolenia na broń, jednakże 21 czerwca 2013 r. wznowił taką sprzedaż powyższych rewolwerów, co potwierdziła kontrola przeprowadzona przez uprawnionych pracowników Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w dniach [...]-[...] i [...] listopada 2013 r.

Sąd stwierdza, że w tej sytuacji Minister prawidłowo zastosował art. 17 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 7 u.wytw. i obr. i niezasadny jest zarzut skargi w tym zakresie, jak również zarzut naruszenia przez organ art 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 K.p.a., poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych polegających na uznaniu że akt administracyjny z [...] grudnia 2012 r., wskazywał termin do wykonania wskazanych w nim zaleceń. Z tych również powodów niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 57 ust 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zw. z art. 198 ust. 6 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że możliwe jest wydanie przez organ koncesyjny zaleceń pokontrolnych pomimo że ich wydanie nie zostało poprzedzone przeprowadzeniem kontroli przedsiębiorcy w trybie art. 57 ust 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 17 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 7 u.wytw. i obr. poprzez uznanie, że rewolwer ZORAKI K-10 są bronią w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, a w konsekwencji do ich posiadania jest wymagane zezwolenie. Ustalenia, że rewolwery ZORAKI K-10 należy zakwalifikować do kategorii broni palnej organ oparł na opinii Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji z [...] marca 2012 r. (k. 326-324, t. I), z której jednoznacznie wynika, iż rewolwery ZORAKI K-10 spełniają wymogi zawarte w ogólnej definicji broni palnej - art. 7 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, opinii Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji powtórzonej w piśmie z [...] października 2012 r. (k. 424-423, t. II), podtrzymującej wcześniejsze stanowisko z [...] marca 2012 r., iż rewolwery ZORAKI K-10, należy zaliczyć do kategorii broni palnej, na posiadanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na broń. Stanowisko to zostało potwierdzone w ocenie Komendanta Głównego Policji zawartej w piśmie z [...] marca 2014 r. (k. 1190-1187, t. III) podtrzymującej stanowisko, dotyczące zakwalifikowania rewolwerów ZORAKI K-10 do kategorii broni palnej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń oraz w opinii sporządzonej [...] listopada 2014 r. (k. 1496-1487, t. IV) przez Komisję z Zakładu Konstrukcji Specjalnych, Instytutu Techniki Uzbrojenia, Wydziału Mechatroniki Lotnictwa, Wojskowej Akademii Technicznej w [...], z której również jednoznacznie wynika, iż na podstawie ustawy o broni i amunicji rewolwery ZORAKI K-10 należy zaliczyć do kategorii broni palnej, gdyż są przenośną bronią lufową, która może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków w wyniku działania materiału miotającego w postaci prochu strzelniczego umieszczonego w przestrzeni zapociskowej bębna, w związku z czym, ich posiadanie wymaga pozwolenia na broń. Ustalenia te zostały również potwierdzone w opinii Wojskowej Akademii Technicznej z [...] lipca 2015 r. (k. 2206-2196, t. V), jak również w dodatkowych wyjaśnieniach Wojskowej Akademii Technicznej z [...] września 2020 r. (k. 2248-2234, t. V), zawierających wyjaśnienia odnoszące się do zastrzeżeń podnoszonych przez Skarżącego w piśmie z 10 lipca 2020 r. (k. 2230-2228, t. V). W świetle powyższych opinii specjalistycznych instytucji organ dysponował jednoznacznymi dowodami wykazującymi nieprawidłowość stanowiska Skarżącego, że rewolwery ZORAKI K-10 nie są bronią w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, a w konsekwencji do ich posiadania nie jest wymagane zezwolenie.

Z powyższych również względów Sąd uznał za niezasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 7 ust. 1 i 1a ustawy o broni i amunicji, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że za przypadek "łatwego przerobienia danego przedmiotu w celu miotania" można uznać sytuację, w której nie dokonuje się jakiejkolwiek fizycznej ingerencji w konstrukcję tego przedmiotu.

Sąd stwierdza, że niezasadne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 17 ust. 2 pkt 2 u.wytw. i obr., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że do posiadania pistoletów WALTHER P-99 i WALTHER P-22 wymagane jest posiadanie pozwolenia na broń, a w związku z tym rzekome naruszenie przez Skarżącego warunków wykonywania działalności koncesjonowanej ma charakter "rażący". W kwestii pistoletów WALTHER P-99 i WALTHER P-22 wypowiedziało się Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji w piśmie z [...] października 2012 r. (k. 716-715, t. II) kwalifikując pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 do kategorii broni palnej gazowej, na posiadanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na broń, ponieważ można z nich odstrzeliwać pistoletowe naboje gazowe kaliber 9 mm P.A. Ponadto Komendant Główny Policji w piśmie z [...] marca 2014 r. (k. 1190-1187, t. III) podtrzymał wcześniejsze stanowisko, dotyczące zakwalifikowania pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 do kategorii broni palnej gazowej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń. Stanowisko to zostało potwierdzone w toku postępowania drugoinstancyjnego w opinii sporządzonej [...] listopada 2014 r. (k. 1496-1487, t. IV) przez Komisję z Zakładu Konstrukcji Specjalnych, Instytutu Techniki Uzbrojenia, Wydziału Mechatroniki Lotnictwa, Wojskowej Akademii Technicznej w [...], biegli z Wojskowej Akademii Technicznej wskazali, iż pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (producent [...]) serii produkcyjnych PU i KU, należy zaliczyć do kategorii broni palnej gazowej, gdyż są przenośną bronią lufową przystosowaną do miotania substancji w wyniku działania ładunku miotającego. Ich konstrukcja umożliwia bowiem użycie amunicji gazowej 9 mm PAK. Z ww. opinii wynika także, iż posiadanie pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (producent [...]) serii produkcyjnych PU i KU wymaga uzyskania pozwolenia, gdyż nie można ich zaliczyć do kategorii broni palnej alarmowej. Ustalenia te zostały również potwierdzone w opinii Wojskowej Akademii Technicznej z [...] lipca 2015 r. (k. 2206-2196, t. V), jak również w dodatkowych wyjaśnieniach Wojskowej Akademii Technicznej z [...] września 2020 r. (k. 2248-2234, t. V), zawierających wyjaśnienia odnoszące się do zastrzeżeń podnoszonych przez Skarżącego w piśmie z 10 lipca 2020 r. (k. 2230-2228, t. V). Powyższe opinie specjalistycznych instytucji potwierdzają stanowisko organu, że pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 należy zaliczyć do kategorii broni palnej gazowej, gdyż są przenośną bronią lufową przystosowaną do miotania substancji w wyniku działania ładunku miotającego, których posiadanie wymaga uzyskania pozwolenia, gdyż nie można ich zaliczyć do kategorii broni palnej alarmowej. Skarżący dokonywał sprzedaży pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieposiadającym stosownego pozwolenia na broń, pomimo posiadania wiedzy na temat stanowiska Policji w sprawie zakwalifikowania ww. pistoletów do kategorii broni palnej gazowej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń, poprzez co w istocie, jak słusznie wskazał organ w decyzjach obu instancji, stanowiło rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu, organ prawidłowo przyjął, że sprzedaż pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 osobom nieposiadającym stosownego pozwolenia na broń, pomimo posiadania wiedzy na temat stanowiska Policji w sprawie zakwalifikowania ww. pistoletów do kategorii broni palnej gazowej, wymagającej uzyskania na ich posiadanie pozwolenia na broń, co wynikało jednoznacznie ze stanowiska Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji zawartego w piśmie z [...] października 2012 r., stanowiło rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, pomimo wcześniejszych wątpliwości w tej kwestii. Wątpliwości te zostały bowiem rozstrzygnięte przez Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji, co też Skarżący powinien uwzględnić w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dalsze dowody zgromadzone w postępowaniach obu instancji potwierdziły powyższe stanowisko co do prawidłowości kwalifikacji pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 do kategorii broni palnej gazowej, na posiadanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na broń. Z tych względów na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie ma wpływu argumentacja Skarżącego podnoszona w skardze o niejasności mających zastosowanie regulacji prawnych w kwestii zapisów ustawowych definiujących pojęcia "kalibru" oraz "broni gazowej", które jak wskazuje Skarżący miał sam organ zarówno poza niniejszym postępowaniem jak i w jego ramach, jak również sądy powszechne (co ma potwierdzać postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z [...] sierpnia 2014 r. załączone do skargi), prokuratury i niezależni biegli, a także to, że Skarżący przed wprowadzeniem przedmiotowych urządzeń do sprzedaży, zlecał jednostkom badawczym opinie w tej sprawie i jednocześnie współpracował z organem koncesyjnym w zakresie wyjaśnienia wątpliwości związanych ze zdefiniowaniem przedmiotowych urządzeń. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że Sąd oddalił wniosek dowodowy zawarty w skardze dotyczący ww. postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z [...] sierpnia 2014 r. załączonego do skargi, ponieważ znajduje się ono w aktach administracyjnych sprawy – k. 1369-1368, t. IV, które Sąd jest zobligowany uwzględnić z urzędu rozstrzygając daną sprawę.

Z powyższych również względów Sąd uznał za niezasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 4 ust 1 pkt 1, art. 7 ust 3 oraz art. 11 pkt 11 ustawy o broni i amunicji, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że możliwość odstrzelenia w danego rodzaju urządzeniu amunicji zawierającej substancję łzawiącą powoduje, że w żadnym razie nie może być zakwalifikowana jako broń palna alarmowa mimo wątpliwości interpretacyjnych oraz rozbieżnych opinii w powyższym zakresie.

Sąd stwierdza także, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy art. 7, art. 8, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i § 2, art. 79, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a. Organ wyczerpująco zbadały okoliczności faktyczne sprawy, przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadą praworządności (art. 6 K.p.a.), prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 K.p.a.) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 K.p.a.). Ponadto organ nie dopuścił się obrazy zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), albowiem dokonały wszechstronnej oceny materiału dowodowego oraz znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy. Cały materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony oraz wyczerpująco zostały wyjaśnione kryteria, którymi organ kierował się przy podejmowaniu decyzji, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a.

Jak zostało to już wcześniej wyjaśnione podstawę ustaleń faktycznych dotyczących zaliczenia rewolwerów ZORAKI K-10 do kategorii broni palnej, na którą wymagane jest pozwolenie oraz pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 do kategorii broni palnej gazowej, na posiadanie której wymagane jest uzyskanie pozwolenia na broń, stanowiły: opinia Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji z [...] marca 2012 r., opinia Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji powtórzona w piśmie z [...] października 2012 r., podtrzymująca wcześniejsze stanowisko z [...] marca 2012 r., stanowisko Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji zawarte w piśmie z [...] października 2012 r., stanowisko Komendanta Głównego Policji zawarte w piśmie z [...] marca 2014 r., opinia sporządzona [...] listopada 2014 r. przez Komisję z Zakładu Konstrukcji Specjalnych, Instytutu Techniki Uzbrojenia, Wydziału Mechatroniki Lotnictwa, Wojskowej Akademii Technicznej w [...], opinia Wojskowej Akademii Technicznej w [...] z [...] lipca 2015 r. oraz dodatkowe wyjaśnienia Wojskowej Akademii Technicznej z [...] września 2020 r. Jest to kluczowy materiał dowodowy, który organ poddał szczegółowej analizie, co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i na podstawie którego organ podjął zaskarżone rozstrzygnięcie. Trudno zatem zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że organ zaniechał własnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego oraz, że nie sporządził jakiegokolwiek własnego uzasadnienia prawnego zaskarżonej decyzji. Trudno też uznać za wadliwe oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcie na stanowisku wyrażonym w opiniach ww. specjalistycznych instytucji.

Podkreślenia wymaga, że wykonując wskazania NSA zawarte w wyroku z 11 stycznia 2019 r. sygn. akt II GSK 5214/16 uzupełnił materiał dowodowy o opinię Wojskowej Akademii Technicznej w [...] z [...] lipca 2015 r. wyjaśniającą wątpliwości, które podnosił Skarżący w toku postępowania administracyjnego i które wskazał NSA w ww. wyroku. Nie można zatem uznać, załączenia tej opinii do materiału dowodowego po kilku latach od jego sporządzenia za naruszające przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący bowiem w toku ponownego rozpatrywania sprawy przez organ miał możliwość odniesienia się również do tego, jak i do innych materiałów dowodowych. Uwzględnienie przez organ wskazań NSA dotyczących materiału dowodowego, jak również czynny udział Skarżącego w postępowaniu administracyjnym przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, pozwala uznać, że nie było konieczne, wnioskowane przez Skarżącego, przesłuchiwanie biegłych Wojskowej Akademii Technicznej, którzy sporządzili opinię z [...] listopada 2014 r. i [...] lipca 2015 r. oraz wyznaczenie przez organ rozprawy administracyjnej. Wskazania wymaga, że załączając do akt administracyjnych sprawy opinię Wojskowej Akademii Technicznej z [...] lipca 2015 r. oraz dokonując jej analizy w zaskarżonej decyzji organ odniósł się do zastrzeżeń podnoszonych przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego, na które zwrócił również uwagę NSA w ww. wyroku. Z opinii powyższej wynika zatem, że zespół opiniujący przeprowadził eksperyment mający na celu udokumentowanie możliwości wystrzelenia z rewolweru ZORAKI K-10 pocisków z wykorzystaniem dodatkowego ładunku miotającego. Jako dodatkowy ładunek miotający zastosowano naważkę prochu czarnego w odmianie D2 o masie 0,2 g. Badanie zostało przeprowadzone z wykorzystaniem między innymi rewolweru ZORAKI K-10. Biegli Wojskowej Akademii Technicznej wykazali, że proch czarny zaelaborowany do komory bębna - pomiędzy nabojem Flobert a kulką - zwiększa w sposób istotny prędkość kulki, a tym samym zwiększa jej energię kinetyczną. Ponadto biegli udowodnili, że przystosowana (do miotania pocisków), poprzez elaborację dodatkowego ładunku prochu czarnego, broń nie uległa uszkodzeniu i w dalszym ciągu zachowuje sprawność do działania. Wykazano więc, że istnieje możliwość prowadzenia bezpiecznego strzelania z rewolweru ZORAKI K-10 z wykorzystaniem dodatkowego ładunku miotającego. Biegli Wojskowej Akademii Technicznej przeprowadzili również eksperyment wskazujący, że pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (produkcji [...], serii PU i KU) zasilane 9 mm amunicją gazową PA CS miotają substancję chemiczną na odległości znacznie większe niż 1 metr. Do badań wykorzystano pistolet WALTHER P-22 (producent [...], nr [...]) oraz 9 mm naboje gazowe PA CS firmy [...] GmbH. Wyniki przeprowadzonych badań wykazały, że pistolety WALTHER P-22 i WALTHER P-99 (producent [...]) serii produkcyjnych PU i KU nie mogą być zakwalifikowane do kategorii broni palnej alarmowej. Konstrukcja ww. pistoletów pozwala je zakwalifikować do kategorii broni palnej gazowej. Badanie pokazało, że ww. pistolety zasilane 9 mm amunicją gazową PA CS miotają substancję chemiczną na odległość znacznie większą niż 1 metr. Jak wyjaśnił organ, załączone do powyższego pisma zdjęcia (fot. 2) obrazują rozprzestrzenianie się chmury drażniącej substancji chemicznej. Zasięg tej chmury przekracza znacznie odległość pomiędzy bronią a celem, tj. 3 metry. Należy zatem zgodzić się z organem, że biegli Wojskowej Akademii Technicznej wykazali, że istnieje możliwość prowadzenia bezpiecznego strzelania z rewolweru ZORAKI K-10 z wykorzystaniem dodatkowego ładunku miotającego oraz że z pistoletów WALTHER P-22 i WALTHER P-99 można dokonać odstrzelenia nabojów gazowych.

Organ uwzględnił również dodatkowe zastrzeżenia Skarżącego i zwrócił się do Wojskowej Akademii Technicznej z prośbą o ustosunkowanie się do kolejnych zarzutów Strony, co znalazło odpowiedź w piśmie Wojskowej Akademii Technicznej z [...] września 2020 r. wyjaśniającym, że egzemplarze broni przekazane do badań znajdowały się w opakowaniach fabrycznych, bez śladów używania i jakichkolwiek przeróbek. Na potrzeby udokumentowania możliwości wystrzelenia z rewolweru ZORAKI K-10 pocisków z wykorzystaniem dodatkowego ładunku miotającego zespół biegłych przeprowadził eksperymenty, w których jako dodatkowy ładunek miotający zastosowano naważkę prochu czarnego w odmianie D2 o masie 0,2 g. Użyto powszechnie dostępnych pocisków w postaci gumowych kulek średnicy 10 mm o masie 0,76 g. W charakterze ładunku inicjującego palenie prochu wykorzystano 6 mm naboje Flobert produkcji firmy [...]. Proch czarny D2 zakupiony został w [...] z [...]. W przypadku pistoletu WALTHER P-22 użyto 9 mm naboi gazowych PA CS firmy [...] GmbH. Biegli precyzyjnie wskazali więc, jakie materiały zostały użyte do badań. Wyjaśniono, że zostały one zakupione w trybie zamówienia publicznego na podstawie posiadanej przez Wojskową Akademię Techniczną koncesji i posiadały wymagane świadectwa jakości. Wyjaśniono, że do oceny, czy dane urządzenie jest bronią/amunicją, w świetle ustawy nie jest potrzebna faktura, atest, czy też odpowiedni termin ważności. Użyte do wykonania opinii pistolety WALTHER P-22 (produkcji [...], nr [...]) i WALTHER P-99 (produkcji [...], nr [...]) mają naniesione z prawej strony zamka napisy treści "kaliber lufy poniżej 6 mm" i poniżej "amunicja 9 mm P.A.K.", co jednoznacznie identyfikuje je jako specjalne wersje pistoletów P-22 i P-99, produkowane na rynek polski. Biegli Wojskowej Akademii Technicznej wskazali, że dystrybutorem ww. pistoletów był Skarżący. Biegli podkreślili również, że w przypadku pistoletów WALTHER P-22 zasadnicza część gazów jest wyrzucana przez przewód lufy do przodu (w kierunku celu) poprzeczna wkładka blaszana i zmniejszona do 6 mm średnica wewnętrzna rurki (tworzącej część prowadzącą przewodu lufy) nie stanowi istotnej przeszkody. Wyjaśniono, że przeprowadzone eksperymenty pokazują, że przy strzale z pistoletu WALTHER P-22 9 mm nabojem gazowym PA CS firmy [...] GmbH chmura gazu bez problemu dociera na odległość przekraczającą 2 metry. Ponadto wskazano, że konstrukcja pistoletów WALTHER P-22 i P-99 nie różni się niczym istotnym od konstrukcji innych pistoletów gazowych. Dodano, że użyty do badania rewolwer ZORAKI K-10 nr [...] ma naniesiony z prawej strony szkieletu napis "Made by [...] Ltd. for [...]" (Wyprodukowany przez spółkę [...] dla [...]). Identyfikuje to jednoznacznie zarówno producenta (turecka firma [...] LTD), jak również polskiego dystrybutora: Firmę [...]. Biegli wskazali także, że rewolwer ZORAKI K-10 nr [...] nie był w jakikolwiek sposób przerabiany przed testem. Do strzelania użyto stosunkowo niewielkiej naważki prochu czarnego D2 o masie 0,2 g. Pozostałą wolną objętość komory uzupełniono watą kosmetyczną. Konstrukcja bębna rewolweru ZORAKI K-10 umożliwia załadowanie większej naważki prochowej (do około 0,67 g.). Potwierdzono, że proch czarny zaelaborowany do komory bębna - pomiędzy nabojem Flobert a kulką - zwiększa w sposób istotny prędkość kulki oraz, że broń nie ulega uszkodzeniu i zachowuje nadal swoją sprawność do działania. Z opinii jednoznacznie wynika, iż ustalanie czy doszło w materiale z którego wykonany jest bęben rewolweru do tzw. mikropęknięć, które mogły go osłabić i w konsekwencji doprowadzić do uszkodzenia broni jest nieistotne pod kątem kategoryzacji tej broni. Biegli Wojskowej Akademii Technicznej podtrzymali opinię, że rewolwer ZORAKI K-10, nie może być zakwalifikowany do kategorii broni palnej alarmowej będącej urządzeniem wielokrotnego użycia, które w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego wywołuje efekt akustyczny, a wystrzelona z lufy lub elementu ją zastępującego substancja razi cel na odległość nie większą niż 1 metr (art. 7 ust. 3 ustawy o broni i amunicji). Podkreślono, że rewolwer ten ma kaliber 10 mm, gdyż średnica wewnętrzna jego przewodu lufy wynosi 10 mm, co odpowiada pociskowi gumowemu o średnicy około 10 mm. Nie można więc przyjąć, że badany rewolwer ma kaliber 6 mm. Ponadto rewolwer ZORAKI K-10 ze względu na otwartą konstrukcję bębna nabojowego, można łatwo przystosować do miotania pocisku, przy użyciu materiału miotającego w postaci prochu strzelniczego, umieszczonego w przestrzeni zapociskowej, tj. pod pociskiem w gnieździe bębna i w kanale ogniowym. Eksperymenty przeprowadzone przez biegłych Wojskowej Akademii Technicznej potwierdzają możliwość bezpiecznego wystrzeliwania z niego pocisków gumowych z wykorzystaniem dodatkowego ładunku miotającego. Stwierdzono więc, że rewolwery ZORAKI K-10 należy więc zakwalifikować do kategorii broni palnej.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w niniejszej sprawie organ nie naruszył przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.