Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 554/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 9, art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Piotr Głowacki WSA (del.) Elżbieta Kmiecik (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Wojewody [ ] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

W dniu .......... maja 2005r. do Prezydenta Miasta T. wpłynął wniosek T.K. o wydanie pozwolenia na budowę garażu o konstrukcji blaszanej posadowionego na betonowej płycie na działce o nr ewid, nr .....i......., w T.............

Pismem z dnia ......2005r. wnioskodawca zwrócił się o wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez wyrażenie zgody na usytuowanie projektowanego garażu, nierównomiernie w odległości wynoszącej odpowiednio 1m i 3m od granicy z sąsiednią działką o numerze .......Wniosek uzasadniony został tym, iż obecne zagospodarowanie działki nie pozwala na inną lokalizację garażu oraz tym, iż miejsce na projektowany garaż jest już wybrukowane na odcinku od bramy wjazdowej na działkę.

Przedmiotowy wniosek przesłany został przez Prezydenta Miasta T. do Ministra Infrastruktury. Minister Transportu i Budownictwa, działając na podstawie art. 9 Prawa budowlanego upoważnił Prezydenta Miasta T. do wyrażenia zgody, w drodze postanowienia, na wnioskowane odstępstwo, pod warunkiem poszanowania, występowania w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.

Postanowieniem z dnia ........2005r, ..........Prezydent Miasta T. postanowił udzielić zgody na odstępstwo od przepisów określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r, Nr 75, póz. 690 ze zm.) poprzez umożliwienie wykonania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanym przez inwestora T.K. budynku garażowym o konstrukcji stalowej usytuowanym na działkach ..... i ....., przy ulicy .......w T......... w odległości od 1,5m do 3m od granicy z sąsiednią działką nr............... W uzasadnieniu postanowienia, na które nie przysługiwało zażalenie, organ przytoczył jedynie przebieg postępowania związanego z załatwieniem wniosku inwestora o wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych.

Prezydent Miasta T. decyzją z dnia ........2006r., .........., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2003r, Nr 207, póz. 2016 z późn. zm.) oraz art. 104 K.p.a. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi T.K. pozwolenia na budowę garażu o konstrukcji stalowej na terenie nieruchomości położonej w T. przy ulicy...................... W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił przebieg postępowania administracyjnego oraz stwierdził, że stronom tegoż postępowania zapewniono możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dokumentacją przedstawioną przez inwestora. Podniósł także organ, że projekt budowlany inwestycji przy ulicy ...........spełnia warunki ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta T..........., z dnia ...........2005r. ustalającej warunki zabudowy. Stwierdził nadto, że przedłożony projekt inwestycji zgodny jest z przepisami.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła S.S. , reprezentowana przez swojego dziadka M.S. W uzasadnieniu wskazała, że zapadła w sprawie decyzja jest krzywdząca dla niej, gdyż narusza możliwość zabudowy jej działki, jak również stanowi próbę legalizacji obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Zdaniem odwołującej wyrażenie zgody przez Ministra na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, co do lokalizacji garażu wynikało z braku przedstawienia temuż organowi wszystkich faktów związanych z toczącym się postępowaniem, a zwłaszcza tego, iż projektowany obiekt już istnieje i został on zlokalizowany jak we wniosku. Odwołująca zarzuciła nadto naruszenie przepisów ustawy-Prawo budowlane, jak i przepisów dotyczących warunków technicznych.

Decyzją z dnia ...........2006r., ............, Wojewoda ..........działając na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (jt. - Dz. U z 2003r, Nr 2007, póz. 2016 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa. Załączony do wniosku przez inwestora projekt budowlany odpowiada wymogom zawartym w decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia .......2006r. o ustaleniu warunków zabudowy na budowę garażu o konstrukcji stalowej na działkach nr .......... w T. , przepisom Prawa budowlanego, a także został skompletowany zgodnie z obowiązkiem wynikającym z postanowienia Prezydenta Miasta T. z dnia .........2005r. oraz odpowiada przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zebrany w sprawie materiał dowody oraz wyniki przeprowadzonych w dniu ...................

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

2005r. oględzin na działkach inwestora wykazały, że istniejący i kwestionowany przez odwołującą obiekt jest tym, który wymieniony został w zgłoszeniach z dnia.........2005r. oraz .........2005r. i jako nietrwale połączony z gruntem posiada koła jezdne. Kwestionowana zaś przez odwołującą lokalizacja budynku garażowego w odległości 1,5m do 3m od granicy z działką nr ........będącą własnością odwołującej i występującą w obszarze oddziaływania obiektu, nie narusza prawa, w tym uzasadnionych interesów jej właścicielki, w sytuacji, gdy działka ta zabudowana została obiektem szklarni o konstrukcji stalowej.

Z treścią powyższego rozstrzygnięcia nie zgodziła się S.S. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze żądała wnikliwego rozpatrzenia jej sprawy. Skarżąca zarzuciła zbyt powierzchowne potraktowanie jej uwag, co do naruszenia jej interesów i w konsekwencji ich nieuwzględnienie oraz podjęcie decyzji zza tzw. biurka, bez przeprowadzania kontroli na działce inwestora. Skarżąca wskazywała nadto, że zgłoszenie zamiaru budowy garażu nastąpiło już po jego wybudowaniu, realizacja tego obiektu nie była związana z robotami wykończeniowymi budynku mieszkalnego, gdyż jest on zamieszkały od ponad 10 lat, jak również, że istniejący obiekt nie jest na kółkach i nigdy nie został rozebrany po upływie 120 dni.

Wojewoda ................ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ stwierdził, że w przypadku, gdy brak jest negatywnych przesłanek do wydania pozwolenia na budowę, a inwestor spełnił wymagania określone przepisami organ administracji zobligowany jest do pozytywnego załatwienia wniosku inwestora w przedmiocie pozwolenia na budowę. Odstępstwo zaś od warunków dotyczących posadowienia garażu określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, póz. 1270; zwanej dalej P.p.s.a.).

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem oceny jest decyzja Wojewody ..........w Krakowie z dnia .........2006r., ............, który działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia .......2006r., ..........którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono inwestorowi T.K. pozwolenia na budowę garażu o konstrukcji stalowej na terenie nieruchomości położonej w T. przy ulicy........, .........

Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, iż dotknięta jest ona wad ą skutkującą jej uchyleniem.

Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji przez organ l instancji stanowił art. 34 ust. 4 oraz art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2003r. Nr 207, póz. 2016, ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Art. 35 ust. 1 ustawy stanowi, że: przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym

mowa wart. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu -lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Organ l instancji, stosownie do dyspozycji art. 35 ust. 1 ustawy, dokonał sprawdzenia zgodności przedłożonego projektu z przepisami, w tym i dotyczącymi posadowienia obiektów budowlanych i stwierdził, że planowana inwestycja zrealizowana ma być w odstępstwie od warunków dotyczących posadowienia obiektów budowlanych określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r, Nr 75, póz. 690 ze zm.).

Możliwość wyjątkowego odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych przewiduje art. 9 ustawy. Przewiduje on w ust. 1, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych. Przepis ten w ust. 2 zawiera także wskazanie trybu postępowania związanego z uzyskaniem upoważnienia od właściwego ministra, co do możliwości wydania postanowienia co do zgody na odstępstwo od konkretnego przepisu techniczno-budowlanego, oraz określa rodzaj dokumentów jakie winien zawierać taki wniosek (ust.3). Wniosek do ministra, o którym mowa w ust. 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia zgody na odstępstwo właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Wniosek powinien zawierać:

1) charakterystykę obiektu oraz, w miarę potrzeby, projekt zagospodarowania działki lub terenu, a jeżeli odstępstwo mogłoby mieć wpływ na środowisko lub nieruchomości sąsiednie - również projekty zagospodarowania tych nieruchomości, z uwzględnieniem istniejącej i projektowanej zabudowy;

2) szczegółowe uzasadnienie konieczności wprowadzenia odstępstwa;

3) propozycje rozwiązań zamiennych;

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

4) pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków w odniesieniu do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków oraz innych obiektów budowlanych usytuowanych na obszarach objętych ochroną konserwatorską;

5) w zależności od potrzeb - pozytywną opinię innych zainteresowanych organów.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż przesłany (ostatecznie) właściwemu do jego rozpoznania Ministrowi Transportu i Budownictwa wniosek Prezydenta Miasta T....... z dnia ...........2005r. o wyrażenie zgody na odstępstwa od warunków techniczno-budowlanych nie odpowiadał ustawowym wymogom z art. 9 ust. 3 ustawy. Nie zawierał on charakterystyki obiektu, szczegółowego uzasadnienia konieczności wprowadzenia odstępstw (nota bene właściwie żadnego uzasadnienia, co do konieczności wprowadzenia odstępstw), jak też i propozycji rozwiązań zamiennych.

Wydane w dniu ........2005r. przez Prezydenta Miasta T., w następstwie udzielenia przez Ministra Transportu i Budownictwa w dniu ..........2005r. upoważnienia do wyrażenia zgody na odstępstwa od warunków techniczno-budowlanych, postanowienie udzielające zgody na odstępstwo od przepisów określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r, Nr 75, póz. 690 ze zm.) poprzez umożliwienie wykonania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanym przez inwestora T.K. budynku garażowym o konstrukcji stalowej usytuowanym na działkach ........ i ...................przy ulicy ..............w T. w odległości od 1,5m do 3m od granicy z sąsiednią działką nr.........., nie zawiera uzasadnienia prawnego, ani też oceny, czy w danej sytuacji zachodzą przesłanki do stosowania art. 9 ustawy. Zauważyć przy tym należy, iż właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej, pomimo uzyskania upoważnienia na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, nie ma obowiązku udzielenia takiej zgody. Wskazuje na to brzmienie przepisu "udziela bądź odmawia zgody". Co więcej art. 9 ustawy statuujący możliwość odstępstw od przepisów określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie może być stosowany wyjątkowo, w sytuacji wystąpienia szczególnie uzasadnionych przypadków. Organ winien, zatem ocenić wystąpienie bądź nie szczególnie zindywidualizowanego przypadku w kontekście wniosku inwestora o wyrażenie zgody na odstępstwa od warunków technicznych i rozważyć czy w tym konkretnym przypadku wystąpił, czy też nie ten wyjątkowy, szczególnie uzasadniony przypadek uzasadniający wyrażenie zgody

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

na odstępstwo od warunków technicznych i usytuowania obiektów budowlanych. Z lektury akt administracyjnych wynika jednoznacznie, iż organ l instancji nie dokonał w/w oceny przed podjęciem postanowienia o wyrażeniu zgody na odstępstwo od § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, póz. 690 ze zm.). Oceny możliwości wydania pozwolenia na budowę przy granicy, w świetle art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy-Prawo budowlane nie dokonano także przy podejmowaniu decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Pozwolenie zaś na budowę przy granicy nieruchomości może być wydane wyłącznie wyjątkowo, gdy istnieją po temu szczególnie uzasadnione przyczyny, przy czym ich wystąpienie winno być wykazane. Rozpoznając, zatem wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę w warunkach odstępstw w zakresie sytuowania obiektów budowlanych (przy granicy z sąsiednią nieruchomością), organ administracji publicznej winien mieć na uwadze także konstytucyjny obowiązek równego traktowania stron wobec prawa oraz przepisy o ochronie prawa własności i rozważyć ten wniosek w świetle art. 140 i 144 K.c. Konstytucja RP w art. 64 ust. 1 przyznaje każdemu prawo do własności, które zgodnie z ust. 3 tego artykułu może być ograniczone tylko ustawą, o ile nie narusza jego istoty. Własność, tak jak i inne prawa jednostki, nie jest jednak prawem absolutnym. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 11.V.1999 r. w sprawie P. 9/98 stwierdził, że "Właściciel nieruchomości, będący inwestorem, może być ograniczony w pełnym i nieskrępowanym wykorzystaniu jej dla celu realizowania inwestycji budowlanej, niezależnie od treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz różnych ustawowych ograniczeń, także ze względu na to, że obiekt budowlany ponad dopuszczalną miarę utrudnia korzystanie z prawa własności nieruchomości sąsiedniej. Podobnie prawo własności właściciela nieruchomości sąsiedniej w zakresie korzystania z niej podlegać może ograniczeniom ze względu na takie lub inne korzystanie z nieruchomości przez dysponującego prawem własności inwestora". W przypadku konfliktu interesów prawnych osób dysponujących prawem własności, ustawodawca przewidział odstępstwa od zasady nieograniczonego korzystania z tych praw, aby właściciele sąsiednich nieruchomości mogli ze swoich praw korzystać optymalnie. Ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości w jednakowym stopniu dotyczy skonfliktowanych sąsiadów. Warunki usytuowania budynków określone są w rozporządzeniu, czyli w akcie podstawowym. Możliwość odstępstwa od tych warunków wprowadził przepis ustawy w tym celu, aby można było rozstrzygać konflikty interesów osób dysponujących prawem własności w szczególnie uzasadnionych przypadkach. W powołanym wyroku

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

Trybunał Konstytucyjny wprost stwierdził, że "...art. 9 ust. 2 prawa budowlanego stanowi odstępstwo od ogólnych rygorów techniczno-budowlanych" oraz "...aby móc odstąpić od norm techniczno-budowlanych, należy uzyskać zgodę właściwego ministra".

Zauważyć należy również, iż w przepisach prawa nie istnieje zakaz budowy przy granicy nieruchomości sąsiedniej, jak też brak jest warunku uzyskania na taką budowę zgody sąsiada, jednakże nie oznacza to, że procedujący w sprawie organ administracji architektoniczno-budowlanej w sposób dowolny rozstrzyga o pozwoleniu na budowę, jak i o odstępstwach od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Mając na uwadze powyższe organ przed zastosowaniem trybu z art. 9 ustawy powinien dokonać szczegółowych ustaleń faktycznych i prawnych oraz wyjaśnić czy zachodzi "szczególnie uzasadniony przypadek" oraz wskazać, w czym go upatruje i z jakich przyczyn tak go kwalifikuje. Wyżej wskazane okoliczności w niniejszej sprawie nie zostały rozważone, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji i to zarówno organu l instancji jak i organu li instancji. Ustalenia te powinny być dokonane z zachowaniem reguł postępowania administracyjnego, w tym art. 77, art. 79 i art. 89 K.p.a. Wyraz temu winien dać organ także w uzasadnieniu swojego orzeczenia. Ze względów w/w decyzja organu l instancji podlegała uchyleniu.

Postępowanie odwoławcze charakteryzuje się tym, że nie ogranicza się ono do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, lecz organ odwoławczy jest obowiązany ponownie sprawę rozpoznać i rozstrzygnąć. Organ odwoławczy orzekając na podstawie art. 138 K.p.a. rozstrzyga ponownie sprawę administracyjną w oparciu o stan prawny i faktyczny obowiązujący w dacie wydania decyzji ostatecznej, a zatem winien uwzględnić fakt braku wyjaśnienia czy w przedmiotowej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek pozwalający na zastosowanie trybu postępowania przewidzianego w art. 9 ustawy-Prawo budowlane, rozważyć w szczególności w świetle przepisów art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym właściciela sąsiedniej nieruchomości, przy granicy której ma powstać obiekt budowlany, jak też dokonać oceny prawidłowości wydanego przez organ l instancji, na podstawie art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane postanowienia na które nie przysługuje zażalenie, a którego kontrola dokonywana jest w ramach złożonego odwołania. Powyższe nabiera szczególnego znaczenia jeśli się uwzględni fakt, iż odwołująca się w toku całego postępowania zarzuca naruszenie jej prawnie chronionego interesu, w tym i w treści złożonego odwołania.

Podkreślić należy, iż ocena, czy w danej sytuacji zachodzą przesłanki do stosowania art. 9 ustawy należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej.

Sygn. akt II SA/Kr 554/06

Nie zależy natomiast od tego, czy przepis szczególny, jakim jest art. 9 przewiduje możliwość odstępstwa od warunków techniczno-budowlanych. Wojewoda ........naruszył art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a poprzez niedostrzeżenie wskazanych wad i braków w zaskarżonej decyzji oraz poprzez ich usunięcie.

Organy administracji przy ponownym rozpoznaniu sprawy winny dokonać ustalenia wystąpienia szczególnie uzasadnionego przypadku, a następnie dokonać oceny czy w sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 9 ustawy, przy uwzględnieniu przepisów o ochronie prawa własności, w tym art. 140 i 144 K.c.

Wskazanie, co do dalszego postępowania przez organ wynika z powyższych rozważań.

Mając powyższe na uwadze, stosownie do brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 a i c P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie w pkt 2 uzasadnia art. 152 P.p.s.a.

/