Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 111/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: article: art 80 ust 2
journal: Dz.U. 2022 poz 1029
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
journal: Dz.U. 2014 poz 1853
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje  paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Agnieszka Nawara – Dubiel (spr.) Protokolant : starszy referent sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2023 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 listopada 2022 r., znak: SKO.OŚ/4170/221/2022 w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz F. Sp. z o.o. kwotę 697,00 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia 29 kwietnia 2022 r. nr SP.6220.9.2.2022.AZ działając na podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt. 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2373 ze zm., zwanej dalej: ustawą ooś), § 3 ust. 1 pkt 34 i 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz.1839), art. 104 i art. 107 § 1 K.p.a. oraz rozporządzenia nr 24/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 22 lipca 2016 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości Oświęcim (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia 25.07.2016 r., poz. 4475 ze zm.) odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa stacji paliw płynnych i LPG, z myjnią ręczną i infrastrukturą techniczną w B., na działce nr [...], przy DW Nr [...]".

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 34 i 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko powyżej wskazane zamierzenie inwestycyjne zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane. W myśl § 1 pkt. 2 rozporządzenia z dnia 21 listopada 2005 r. Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie, stacja paliw płynnych to "obiekt budowlany, w skład którego mogą wchodzić: budynek, podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych, podziemne lub nadziemne zbiorniki gazu płynnego, odmierzacze paliw płynnych i gazu płynnego, instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw płynnych oraz gazu płynnego, [...].". Natomiast zgodnie z § 1 pkt. 1 lit. a ww. rozporządzenia produkty naftowe to produkty otrzymywane z ropy naftowej, a w szczególności paliwa płynne.

Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne zaplanowano na działce nr [...] położonej w B., gm. K., pow. o. , woj. małopolskie. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy K. przedsięwzięcie to zlokalizowane jest na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej (22.MU). Zgodnie z § 8 ust. 5 na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i zabudowę usługową (MU) dopuszcza się lokalizację wyłącznie usług nieuciążliwych, rozumianych jako te, których negatywne, znaczące oddziaływanie na środowisko - w tym ludzi - wykluczono na podstawie przepisów odrębnych. Planowane przedsięwzięcie obejmuje budowę stacji paliw płynnych (benzyny, oleju napędowego, gazu propan-butan) i AdBlue, z myjnią ręczną samoobsługową wraz z układem komunikacyjnym i infrastrukturą techniczną. Przedmiotowa stacja paliw prowadzić będzie działalność związaną ze sprzedażą paliwa płynnego - Pb-95 Euro Super, Pb-98 Verva, ON Eco Diesel, ON Verva, gazu płynnego propan-butan i AdBlue. Szacowany roczny obrót paliwem wynosi ok. [...] m3 paliw płynnych i ok. [...] m3 gazu LPG. Praca na stacji paliw prowadzona będzie w systemie całodobowym, 7 dni w tygodniu. Projektowana stacja paliw składać się będzie z:

- podziemnych zbiorników paliw płynnych i AdBlue z instalacją paliwową: dwa zbiorniki podziemne o łącznej pojemności [...] m3 - jeden zbiornik o pój. [...] m3, dwudzielny, o pojemnościach komór [...] m3 z przeznaczeniem na Pb95 Euro Super i [...] m3 z przeznaczeniem na ON Verva, drugi zbiornik o poj. [...] m3, dwudzielny, o pojemnościach komór [...] m3 z przeznaczeniem na Pb98 Verva i [...] m3 z przeznaczeniem na ON Eco Diesel; jeden zbiornik podziemny o pojemności [...] m3 na płynny gaz propan-butan (LPG); jeden zbiornik o pojemności [...] m3 na AdBlue,

- stanowiska do ładowania samochodów elektrycznych,

- wiaty z dystrybutorami,

- stanowiska spustu paliw z cysterny,

- ręcznej myjni samochodowej - 3 stanowiskowej,

- pawilonu sklepowego,

- miejsc postojowych (11 dla samochodów osobowych, w tym 1 dla niepełnosprawnych osób i 2 dla samochodów ciężarowych),

- stanowiska kompresor-odkurzacz (2 szt),

- znaków informacyjnych i reklamowych.

Centralne miejsce stacji paliw będzie zajmować budynek sklepowy i wiata z przestrzenią tankowania. Za pawilonem sklepowym będzie znajdować się myjnia ręczna. Budynek sklepu zlokalizowany będzie na wysepce, którą będą objeżdżały samochody po zatankowaniu paliwa oraz jadąc do myjni. Budynek pawilonu zostanie zrealizowany w technologii tradycyjnej - murowanej. Wiata i elementy małej architektury realizowane będą w konstrukcji stalowej, prefabrykowanej. Pod zadaszeniem z dystrybutorami będzie szczelna nawierzchnia betonowa z polimerobetonu. Powierzchnia terenu przeznaczona pod planowaną inwestycję wynosi 0,5490 ha. Teren obecnie jest nie zagospodarowany, porośnięty zielenią - niską roślinnością trawiastą. W związku z realizacją inwestycji nie będzie konieczności wycinki drzew. Sąsiedztwo przedmiotowego obszaru stanowią: od strony północnej - budynek jednorodzinny, dalej pola uprawne i zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna; od strony wschodniej - pola uprawne, rzeka [...]; od strony południowej - działalność prywatna; od strony zachodniej - DW Nr [...], dalej pola uprawne i zadrzewienia śródpolne. Analizowany teren położony jest w bezpośredniej bliskości (ok. 10 metrów) od granic obszaru specjalnej ochrony Natura 2000 Dolina Dolnej Soły PLB120004. Ponadto w odległości ok. 1,5 km na zachód położony jest specjalny obszar ochrony Natura 2000 Dolna Soła PLH120083. Przedmiotem ochrony wyżej ww. obszarów są siedliska oraz gatunki związane ze środowiskiem wodnym.

Ponadto organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie znajduje się na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody [...]", ustanowionego Rozporządzeniem nr 24/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 22 lipca 2016 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości Oświęcim. Zgodnie z § 4 ust. 8 ww. rozporządzeniem w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości Oświęcim na terenie ochrony pośredniej zabrania się lokalizowania magazynów ropy naftowej, produktów ropopochodnych (z wyłączeniem gazu płynnego), substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej, a także rurociągów do ich transportu. W celu okresowego magazynowania paliwa inwestor przewidział wyposażenie planowanej stacji paliw w dwa podziemne zbiorniki na paliwa płynne o pojemności [...] m3 każdy, zatem na przedmiotowym terenie zlokalizowany ma zostać magazyn produktów ropopochodnych.

Według organu taką interpretacje potwierdza Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 30 września 2010 r. II SA/Lu 335/10 gdzie wskazano, że "stacja paliw z uwagi na niezbędny element wyposażenia jakim są zbiorniki na paliwo, służy również celom okresowego magazynowania paliw (produktów ropopochodnych). Nie może bowiem budzić sporu, iż działalność stacji paliw polega głównie na zakupie większej ilości paliw, które przechowywane są w specjalnych zbiornikach, a następnie odsprzedaży tych paliw odbiorcom detalicznym w ustalonych przez nich ilościach (zazwyczaj nie większych niż 400 l w przypadku samochodów ciężarowych). Istota działalności takiej stacji bezspornie zatem musi wiązać się z okresowym przechowywaniem paliw, zależnym zarówno od pojemności zbiorników jak i popytu na paliwo. Na nieodłączny element działalności stacji paliw w postaci magazynowania paliwa wskazuje również definicja stacji paliw płynnych zawarta w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. Mianowicie zgodnie z regulacją tam zawartą stacja paliw płynnych to obiekt budowlany w skład którego mogą wchodzić: budynek, podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych, podziemne lub nadziemne zbiorniki gazu płynnego, odmierzacze paliw płynnych i gazu płynnego, instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw płynnych oraz gazu płynnego, instalacje wodnokanalizacyjne i energetyczne, podjazdy i zadaszenia oraz inne urządzenia usługowe i pomieszczenia pomocnicze. Konkludując, istotą działalności stacji paliw płynnych jest okresowe przechowywanie (magazynowanie) paliw przeznaczonych do sprzedaży. Sprzedaż nie odbywa się bowiem bezpośrednio z cysterny drogowej lecz ze zbiorników magazynowych paliw za pośrednictwem odmierzacza paliw. To zaś oznacza, iż paliwo jest przez dany okres czasu na stacji magazynowane."

W związku z powyższym organ odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań, ze względu na niezgodność przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego z zapisami zawartymi w Rozporządzeniu nr 24/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 22 lipca 2016 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości Oświęcim. Z punktu widzenia ochrony środowiska inwestycja objęta wnioskiem jest bowiem w ogóle niedopuszczalna.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła F. Sp. z o.o. W odwołaniu zwrócono uwagę, iż przesłanki odmowy stanowią wyłącznie: niezgodność lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 u.u.o.ś.), odmowa uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający (art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust.1 u.u.o.ś.), brak zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie proponowanym przez wnioskodawcę, w sytuacji, gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 u.u.o.ś., wykazanie znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 ustawy o ochronie przyrody (art. 81 ust. 2 u.u.o.ś.), wykazanie, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 81 ust. 3 u.u.o.ś. Jeśli żadna z powyższych okoliczności nie zachodzi, organ jest obowiązany do określenia środowiskowych uwarunkowań. Odwołujący podniósł również, iż organ błędnie zakwalifikował przedsięwzięcie będące stacją paliw płynnych jako bazę paliw płynnych (terminal).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 7 listopada 2022 r. nr SKO.OŚ/4170/221/2022 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podniósł, że zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest w świetle art. 80 ust. 2 ustawy kryterium podstawowym oceny zamierzeń strony ubiegającej się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Działka nr [...] w B. objęta jest regulacjami uchwały nr IX/68/2015 Rady Miejskiej w K. z dnia 17 czerwca 2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.. Zgodnie z ww. miejscowym planem działka nr [...] znajdują się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy usługowej (22.MU). Organ przytoczył treść § 26 wskazanego planu. Stwierdził ponadto, że w granicach terenów MU w zakresie sposobu ich zagospodarowania i warunków zabudowy obowiązują zasady zawarte w rozdziale 2 i 3 uchwały, o czym stanowi § 26 ust. 4. Zamieszczony w rozdziale 2 miejscowego planu § 8 określa "Zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego". Z punktu widzenia przedmiotowej sprawy istotny jest sformułowany w § 8 ust. 1 pkt 1 lit. g) - nakaz spełnienia wymagań w zakresie ochrony powietrza, wód, gleby, ochrony przed wibracjami i oddziaływaniem pól elektromagnetycznych zgodnie z obowiązującymi przepisami odrębnymi. Z punktu widzenia ochrony wód ważne jest, iż przedsięwzięcie planowane jest na terenie ochrony pośredniej ujęcia wody "Zasole". Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie dnia 2 lipca 2016 r. wydał rozporządzenie Nr 24/2016 w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości Oświęcim. Rozporządzenie dzieli strefę ochronna ujęcia wody na teren ochrony bezpośredniej oraz teren ochrony pośredniej. Działka, na której planowane jest przedsięwzięcie zlokalizowana jest w miejscowości B., a miejscowość ta znajduje się w terenie ochrony pośredniej. § 4 rozporządzenia określa to, czego zabrania się na terenie ochrony pośredniej, a § 4 pkt 8 zabrania lokalizowania magazynów ropy naftowej, produktów ropopochodnych (z wyłączeniem gazu płynnego), substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej, a także rurociągów do ich transportu. Projektowana stacja paliw składać się będzie m.in. z dwóch zbiorników podziemnych o łącznej pojemności [...] m3 - jeden zbiornik o poj. [...] m3, dwudzielny, o pojemnościach komór [...] m3 z przeznaczeniem na Pb95 Euro Super i [...] m3 z przeznaczeniem na ON Verva, drugi zbiornik o poj. [...] m3, dwudzielny, o pojemnościach komór [...] m3 z przeznaczeniem na Pb98 Verva i [...] nT z przeznaczeniem na ON Eco Diesel. Zbiorniki te będą służyć okresowemu magazynowaniu paliwa, zatem na przedmiotowym terenie zlokalizowany ma zostać magazyn produktów ropopochodnych.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że według rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie, w postępowaniu w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań istotne jest prawidłowe zakwalifikowanie planowanego przedsięwzięcia z punktu widzenia rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Według organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo zakwalifikował przedsięwzięcie na tle wskazanych przepisów. Ponadto co do zasady, jeżeli plan miejscowy nie przewiduje przeznaczenia terenu pod określone przedsięwzięcie, to organ ma obowiązek, wobec braku zgodności przedsięwzięcia z planem wydać decyzję odmowną, bez dalszego badania rzeczywistego wpływu planowanej działalności na środowisko (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OSK 2628/11).

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła F. Sp.z.o.o. w K. zarzucając naruszenie:

1/ art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i odmówienie określenia środowiskowych uwarunkowań dla Inwestycji, podczas gdy decyzja odmowa mogła być wydana jedynie w przypadku niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

2/ art. 7a § 1 K.p.a. oraz art. 8 K.p.a. w związku z § 4 pkt 8 rozporządzeniem nr 24/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 22 lipca 2016 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości Oświęcim" poprzez zastosowanie przez organ niekorzystnej własnej interpretacji przepisów prawa i dowolnego uznania, że zakaz lokalizowania magazynów ropy naftowej, produktów ropopochodnych (z wyłączeniem gazu płynnego), substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej, a także rurociągów do ich transportu dotyczy również stacji benzynowych;

3/ art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a. poprzez wybiórcze rozważenie materiału dowodowego w sprawie, a tym samym pominięcie ustaleń i wniosków wynikających ze stanowiska właściciela ujęcia wody z rzeki "Zasole" tj. P. Sp. z o. o. w O. oraz uzasadnienia do Rozporządzenia Dyrektora RZGW, pomimo że stanowią one element materiału dowodowego sprawy, który organ obowiązany był rozpatrzyć w całokształcie;

4/ art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 107 § 1 pkt 5 K.p.a. w związku z art. 153 P.p.s.a. poprzez brak obligatoryjnego elementu uzasadnienia prawnego decyzji, a w szczególności brak rozważenia argumentu występowania w innych aktach prawnych rozróżnienia pojęć "stacji paliw" oraz "magazynów ropy naftowej i produktów ropopochodnych", a także brak rozważenia stanowiska P. Sp. z o. o. w O. oraz uzasadnienia do Rozporządzenia Dyrektora RZGW i odniesienia się do tych materiałów jedynie w nieprzewidzianej przez przepisy formie "pisma wyjaśniającego" do decyzji SKO;

5/ art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie decyzji Burmistrza odmawiającej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Skarga jest uzasadniona.

Spór w sprawie sprowadza się do tego, czy planowana inwestycja - stacja paliw - jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą nr IX/68/2015 Rady Miejskiej w K. z dnia 17 czerwca 2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K..

Odpowiedź na to pytanie warunkuje ustalenie, czy dla planowanej inwestycji możliwe jest wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Zgodnie bowiem z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 z późn. zm.), właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

Jak wskazuje organ II instancji w zaskarżonej decyzji, inwestycja jest niezgodna z § 8 ust. 1 pkt. 1 lit. g planu miejscowego, zgodnie z którym: "Dla zachowania zasobów środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego w terenach objętych planem ustala się obowiązek przestrzegania przy realizacji inwestycji następujących zasad: 1) w zakresie środowiska przyrodniczego: nakazuje się spełnienie wymagań w zakresie ochrony powietrza, wód, gleby, ochrony przed wibracjami i oddziaływaniem pól elektromagnetycznych zgodnie z obowiązującymi przepisami odrębnymi".

Odrębnym przepisem na który wskazuje organ, jest Rozporządzenie Nr 24/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 22 lipca 2016 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości Oświęcim. Zgodnie zaś z § 4 ust. 1 lit. g tego rozporządzenia, na terenie ochrony pośredniej zabrania się lokalizowania magazynów ropy naftowej, produktów ropopochodnych (z wyłączeniem gazu płynnego), substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz substancji priorytetowych w dziedzinie polityki wodnej, a także rurociągów do ich transportu. Organ zakwalifikował stację paliw jako magazyn produktów ropopochodnych.

Z akt sprawy wynika, że na etapie postępowania przed organem II Instancji skarżąca przedłożyła organowi pismo P. spółka z o.o. w O. (dalej P. ), z którego wynika, że § 4 pkt. 8 rozporządzenia w ocenie P. nie obejmuje swym zakresem przedsięwzięć inwestycyjnych w postaci budowy stacji paliw płynnych. Zwrócono w szczególności uwagę na pkt. 4.2 uzasadnienia rozporządzenia, z którego wynika, że organ (Dyrektor RZGW) nie uwzględnił w treści tego rozporządzenia wniosku P. dotyczącego zakazu "lokalizacji stacji paliw bez instalowania urządzeń zabezpieczających wody powierzchniowe i podziemne przez zanieczyszczeniem" (k. 218 akt adm). Jak wskazuje strona skarżąca, miało to miejsce ze względu na to, że zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami tj. rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1853 z późn. zm.), nie jest możliwe wybudowanie stacji paliw bez takich zabezpieczeń.

W tym miejscu przypomnieć należy, że rozporządzenie Dyrektora RZGW wydane zostało na podstawie art. 58 ust. 1 nieobowiązującej już ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1121 z późn. zm.). Przepis ten stanowił, że: "Strefę ochronną ustanawia, w drodze aktu prawa miejscowego, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, na wniosek i koszt właściciela ujęcia wody, wskazując zakazy, nakazy, ograniczenia oraz obszary, na których one obowiązują, stosownie do art. 52-57." Oznacza to, że P. w O., jako właściciel ujęcia wody objętego strefą ochronną pośrednią i bezpośrednią (ustanowioną na jego wniosek), ma najlepszą wiedzę o tym, jak przebiegały prace nad treścią rozporządzenia. Mimo to SKO w Krakowie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w ogóle nie odniosło się do treści złożonego przez skarżąca pisma, ani też nie podjęło choćby trudu pozyskania uzasadnienia do tego rozporządzenia, co już samo w sobie stanowi istotne naruszenie przepisów postepowania tj. art. 7 i 77 § 1 Kpa oraz art. 107 § 3 Kpa.

Dodać także należy, że w dniu 2 marca 2021 r. Burmistrz Gminy K. przesłał do skarżącej spółki pismo w którym potwierdził zgodność planowanej inwestycji tj. stacji paliw, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (k. 1 i 2 akt adm.). Tym bardziej zatem organy miały obowiązek szczegółowego wyjaśnienia, dlaczego w niniejszej sprawie zmieniły pogląd.

Niezależnie jednak od wskazanych wyżej uchybień, zdaniem Sądu planowane przedsięwzięcie nie jest przedsięwzięciem o którym mowa w § 3 pkt. 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 z późn. zm.), czyli nie jest instalacją do podziemnego magazynowania produktów naftowych, stanowi natomiast przedsięwzięcie o którym mowa w § 3 pkt. 34 rozporządzenia tj. stanowi instalację do dystrybucji produktów naftowych. W tym zakresie planowana inwestycja została błędnie określona w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia (k. 85).

Zgodnie z § 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie, stacja paliw płynnych to obiekt budowlany, w skład którego mogą wchodzić: budynek, podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych, podziemne lub nadziemne zbiorniki gazu płynnego, odmierzacze paliw płynnych i gazu płynnego, instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw płynnych oraz gazu płynnego, instalacje wodno-kanalizacyjne i energetyczne, podjazdy i zadaszenia oraz inne urządzenia usługowe i pomieszczenia pomocnicze. Natomiast produkty naftowe to produkty otrzymywane z ropy naftowej, a w szczególności paliwa płynne.

Oczywiście jest zatem tak, że w skład stacji paliw wchodzą również zbiorniki (podziemne) w których magazynowane są paliwa płynne. Nie zmienia to jednak charakteru tego obiektu. Przez sam fakt, że technologia tankowania paliw samochodowych polega na pobieraniu go poprzez dystrybutor ze zbiornika podziemnego ( a nie z wolnostojącej cysterny z paliwem), nie powoduje jeszcze, że stacja paliw staje się "instalacją do podziemnego magazynowania produktów naftowych" czy też "magazynem ropy naftowej i produktów ropopochodnych".

Dalej wskazać należy, że jak wynika z § 1 pkt. 2 rozporządzenia Dyrektora RZGW, teren ochrony pośredniej ujęcia wody ma obszar o łącznej powierzchni 12 315,28 ha, i znajduje się częściowo w O. , a także na terenie miejscowości: R., W., P., S., B. - część, Z., Ł., Z. B., B., W., N. W., H., P., K. - część, K., K., B. i C. - część. Jest to bardzo duży obszar, zurbanizowany i zaludniony, więc raczej trudno sobie wyobrazić, że nie działa na nim ani jedna stacja paliw.

Wobec powyższego organ błędnie doszedł do przekonania, że przedsięwzięcie jest niezgodne z § 4 pkt. 8 rozporządzenia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie dnia 2 lipca 2016 r. wydał rozporządzenie Nr 24/2016 w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej "Zasole" z rzeki Soły w miejscowości O., w związku z § 8 ust. 1 pkt. 1 lit. g miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w K. z dnia 17 czerwca 2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.. W konsekwencji naruszył też art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Ponownie prowadząc postępowanie organ będzie obowiązany uwzględnić przedstawione wyżej poglądy.

Z tego względu zaskarżona decyzja została uchylona na zasadzie art. 145 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. Decyzja organu I instancji została uchylona na zasadzie art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 697 zł składa się: kwota 200 zł tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżących opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1923 z późn. zm.).