Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 517/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 593/20 w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia 7 sierpnia 2020 r., nr 438000-COP-1.4102.1.2020.7 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. postanawia: sprostować oczywiste omyłki wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 517/21 i jego uzasadnienia w ten sposób, że: 1) w punkcie 2 sentencji wyroku w miejsce słów: "kwotę 4600 (słownie: cztery tysiące sześćset) złotych" wpisać słowa: "kwotę 5050 (słownie: pięć tysięcy pięćdziesiąt) złotych", 2) w uzasadnieniu wyroku, na stronie 14, w wersie piątym od dołu w miejsce słów: "§ 2 pkt 5 rozporządzenia" wpisać słowa: "§ 2 pkt 6 rozporządzenia".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt II FSK 517/21, w sprawie ze skargi kasacyjnej S.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Bd 593/20, oddalającego skargę Strony na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r., Naczelny Sąd Administracyjny Strony uchylił zaskarżony wyrok oraz przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W punkcie drugim sentencji wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 4600 zł.

Jako podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania w uzasadnieniu wyroku wskazano art. 203 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 206 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") oraz § 14 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935, dalej: "Rozporządzenie").

W piśmie z dnia 23 lipca 2024 r. pełnomocnik Strony wniósł o sprostowanie powyższego wyroku NSA oraz jego uzasadnienia w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania. Wskazał na powołanie przez Sąd błędnej podstawy prawnej i wpisanie w punkcie 2 wyroku błędnej wysokości zasądzonych na jego rzecz kosztów. Zauważył, że powołano nieprawidłową jednostkę redakcyjną Rozporządzenia, tj. § 2 pkt 5, który dotyczy stawki minimalnej opłat za czynności radców prawnych w sprawach, w których wartość przedmiotu sprawy mieści się w granicach: powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – i wynosi 3600 zł. Tymczasem wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpoznawanej przez NSA sprawie wynosiła 106 800 zł. Okoliczność ta nie była kwestionowana na żadnym etapie sprawy. Tym samym właściwą podstawą dla określenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika nie był § 2 pkt 5, lecz § 2 pkt 6 Rozporządzenia, który dotyczy zakresu wartości przedmiotu sprawy pomiędzy: powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – i przewiduje stawkę minimalną 5400 zł.

Wskazał, że Strona w postępowaniu przed NSA była reprezentowana przez tego samego radcę prawnego, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji, a zatem należne mu wynagrodzenie powinno wynosić 5050 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek pełnomocnika Strony jest zasadny, dlatego że zarówno w wyroku zamieszczono błędną wartość należnych Stronie kosztów postępowania, jak i w uzasadnieniu podano nieprawidłową podstawę prawną.

O kosztach postępowania w tej sprawie NSA orzekał na podstawie przepisów prawa, które w sposób jednoznaczny określają wysokość wynagrodzenia pełnomocnika zawodowego. Właściwą podstawą prawną jest § 2 pkt 6 Rozporządzenia, nie zaś pkt 5, jak pierwotnie wskazał NSA w uzasadnieniu. Wynikająca z prawidłowej podstawy prawnej wartość należnych Stronie kosztów to 5050 złotych, nie zaś 4600 złotych, jak orzeczono w wyroku.

Błędy powyższe noszą znamiona oczywistych omyłek, bowiem pierwsza z nich stanowi błąd rachunkowy, a druga – błąd literowy, polegający na zamianie cyfr. Zachodziła zatem potrzeba dokonania sprostowania zarówno wyroku, jak i jego uzasadnienia i z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.