Wyrok NSA, sygn. akt III FSK 1125/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt III SAB/Wa 33/22 w sprawie ze skargi M. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

|III FSK 1125/23 | |

| | |

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt III SAB/Wa 33/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego przez Naczelnika T. Urzędu Skarbowego [....] w przedmiocie wydania zaświadczenia

o niezaleganiu w podatkach.

Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że do dnia wniesienia przedmiotowej skargi, czyli do 21 kwietnia 2022 r. organ nie był bezczynny w sprawie wniosku o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, gdyż taki wniosek wpłynął dopiero 21 czerwca 2022 r. Z kolei wniosek o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu lub stwierdzającego stan zaległości z 19 marca 2022 r. został rozpoznany 28 marca 2022 r. Mając powyższe na uwadze WSA w Warszawie uznał, że nie doszło do naruszenia prawa materialnego ani też przepisów postępowania podatkowego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zarzuty podniesione w skardze uznać należało za niezasadne. Wyrok ten w całości dostępny jest na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl (CBOSA).

Nie zgadzając się z powyższym wyrokiem skargę kasacyjną na podstawie art. 173 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 t.j. - dalej "p.p.s.a.") złożył pełnomocnik skarżącego, który zaskarżył go w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucił w szczególności:

1. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy,

a mianowicie:

a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. polegające na tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego

w ustawie, tzn. nie uchylił zaskarżonej decyzji, mimo, że zebrany w sprawie materiał dowodowy za tym przemawiał, zaś naruszenie przepisów procedury administracyjnej przez organ miało istotny wpływ na wynik sprawy;

b. art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez oddalenie skargi

i w konsekwencji nieuchylenie w całości zaskarżonej decyzji wydanej przez organ, pomimo naruszenia przez organ wskazanych w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przepisów proceduralnych.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącego na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 w zw. z art. 185 § 1 i mając na uwadze art. 209 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, pozostawienie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za obie instancje Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; jako pełnomocnik

z urzędu skarżącego wniósł o zasądzenie tych kosztów na jego rzecz i oświadczył zarazem, iż koszty postępowania przed obiema instancjami nie zostały opłacone na jego rzecz przez nikogo i w żadnym zakresie. W piśmie procesowym z dnia 4 lipca 2023 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej

w przedmiotowej sprawie na posiedzeniu niejawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. W myśl art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej.

W skardze kasacyjnej podniesiono dwa zarzuty procesowe. Żaden z nich nie może zostać uznany za zasadny.

Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uzasadniono tym, że sąd pierwszej instancji nie zastosował tego przepisu, tj. "nie uchylił zaskarżonej decyzji, mimo, że zebrany w sprawie materiał dowodowy za tym przemawiał, zaś naruszenie przepisów procedury administracyjnej przez organ miało istotny wpływ na wynik sprawy". Oceniając zasadność tak uzasadnionego zarzutu należy wskazać, że sąd pierwszej instancji wbrew zarzutowi kasacyjnemu nie mógł uchylić decyzji, ponieważ przedmiotem skargi do sądu była przewlekłość postępowania w sprawie wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. W skardze do sądu pierwszej instancji strona wniosła o zobowiązanie wydania zaświadczenia niezwłocznie, nie dalej w ciągu 3 dni od otrzymania wyroku oraz o przyznanie jej od organu kwoty 20 000 zł na podstawie art. 154 § 7 P.ps.a. Przedmiotem zaskarżenia do sądu nie był zatem żaden akt organu, który choćby potencjalnie nadawał się do uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Z tego powodu oczywistym jest, że sąd pierwszej instancji nie zastosowawszy tego przepisu nie uchybił prawu, dlatego zarzut skargi kasacyjnej podlega oddaleniu. Na marginesie tylko można dodać, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie tego postępowania skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 149 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej nie zarzucono uchybienia art. 149 P.p.s.a.

W drugim zarzucie skargi kasacyjnej wskazano na naruszenie art. 151 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez oddalenie skargi i w konsekwencji nieuchylenie w całości zaskarżonej decyzji wydanej przez organ, pomimo naruszenia przez organ wskazanych w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przepisów proceduralnych. W tym miejscu należy powtórzyć, że przedmiotem skargi do sądu nie było jakiekolwiek rozstrzygnięcie, które choćby potencjalnie nawało się do uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., lecz skarżący kwestionował przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. W oczywisty zatem sposób nie doszło do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Jeśli chodzi o drugi ze wskazanych w tym zarzucie przepisów, tj. art. 151 P.p.s.a. to ma on charakter swoistej "instrukcji" dla sądu, jakiej treści rozstrzygnięcie ma wydać (mianowicie: oddalić skargę), gdy uzna, że skarga wniesiona do sądu jest bezzasadna. Przepis ten - sam w sobie - może więc być naruszony tylko wówczas, gdy sąd uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie - wydaje orzeczenie uwzględniające skargę, lub też odwrotnie, gdy zachodzi sprzeczność między stanowiskiem sądu zawartym w uzasadnieniu a treścią sentencji wyroku. Taka sytuacja w sprawie niniejszej nie miała miejsca, ponieważ z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wynika, że Sąd ten zaaprobował stanowisko organu podatkowego zarówno co do poczynionych przez niego ustaleń faktycznych, jak i ich konsekwencji prawnych. Wskazanie, że sąd pierwszej instancji naruszył art. 151 P.p.s.a. ponieważ oddalił skargę sprawia, że zarzut naruszenia tego przepisu musi zostać uznany za chybiony. Z uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji klarownie wynika to, że sąd ten uznał skargę za bezzasadną, toteż ją oddalił. Uzasadnienie pozostaje w zgodnie z sentencją.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) autor skargi kasacyjnej ogólnikowo wskazał, że oddalenie skargi nastąpiło "pomimo naruszenia przez organ wskazanych w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przepisów proceduralnych", żadnych przepisów jednak nie wskazał. Tak sformułowany zarzut kasacyjny wymyka się kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podanie w zarzucie skargi kasacyjnej, że naruszenie art. 151 P.p.s.a. nastąpiło "w związku" z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w żaden sposób nie wzmacnia zarzutu, ponieważ - jak to wyżej wyjaśniono - ten ostatni przepis nie mógł mieć w sprawie nawet potencjalnie zastosowania, gdyż przedmiotem skargi do sądu nie było jakiekolwiek rozstrzygnięcie nadające się do uchylenia.

Z przedstawionych wyżej powodów oba zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej zostały uznane za bezzasadne, dlatego skarga ta została oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Agnieszka Olesińska (spr.) Stanisław Bogucki Jolanta Sokołowska