Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 425/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2011 r. nr (...) w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonywania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia (...) czerwca 2011 r. inwestor-

B. Sp. z o.o., Sp. k. z siedzibą w W. reprezentowany

przez R. S. wniósł zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych

polegających na wykonaniu obróbek blacharskich, gzymsów, rynien oraz napraw

pęknięć tynków elewacyjnych, odgrzybianiu elewacji w budynku zlokalizowanym na

działce ew. nr (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W. Do organu

zgłoszenie wpłynęło w dniu (...) czerwca 2011 r.

Organ I instancji postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r., Nr (...) nałożył na

R. S., pełnomocnika B. Sp. z o.o. z siedzibą w

W. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia poprzez: 1/ przedłożenie przez

pełnomocnika inwestora - R. S., oryginału pełnomocnictwa lub jego urzędowo

poświadczonego odpisu, do reprezentowania inwestora; 2/ złożenie oryginału

oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na

cele budowlane przez uprawnioną osobę; 3/ złożenie pełnomocnictwa do działania w

imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej udzielonego osobie fizycznej wraz dowodem opłaty

skarbowej; 4/ przedłożenie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul.

(...) w sprawie wyrażenia zgody na roboty budowlane objęte zgłoszeniem

inwestora, na części wspólnej nieruchomości oraz uchwałę o wyborze Zarządu

Wspólnoty; 5/ określenie rodzaju, zakresu i sposobu wykonywania robót budowlanych

poprzez złożenie rysunku elewacji przeznaczonej do remontu z opisem zakresu

planowanych robót w odniesieniu do stanu istniejącego; 6/ określenie kto będzie pełnił

funkcje kierownika budowy oraz inspektora nadzoru inwestorskiego; 7/ przedłożenie

mapy sytuacyjnej z oznaczeniem nieruchomości; w terminie 7 dni od dnia jego

doręczenia.

Przedmiotowe postanowienie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu (...)

lipca 2011 r. i doręczone R. S. w dniu (...) sierpnia 2011 r.

R. S. działający w imieniu B. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą

w W. pismem z dnia (...) lipca 2011 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu (...)

sierpnia 2011 r., poinformował, iż z uwagi na nie doręczenie inwestorowi sprzeciwu

przystępuje do realizacji inwestycji objętej zgłoszeniem. Jednocześnie pismem z dnia (...)

sierpnia 2011 r. poinformował, że B. Sp. z o. o. z siedzibą w W.

nie jest wnioskodawcą inwestycji objętej zgłoszeniem z dnia (...) czerwca 2012 r.

Prezydent (...) decyzją z dnia (...) sierpnia 2011 r., Nr (...), na

podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r.

Nr 243, poz. 1623), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy

z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.

1592 ze zm.), w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju (...) (Dz. U. Nr (...), poz. (...) ze zm.) po rozpatrzeniu zgłoszenia z dnia (...)

czerwca 2011 r. dokonanego przez B. Sp. z o.o., Sp. k. z

siedzibą w W., wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót

budowlanych polegających na wykonaniu obróbek blacharskich, gzymsów, rynien oraz

napraw pęknięć tynków elewacyjnych, odgrzybianiu elewacji w budynku położonym

przy ul. (...) w W., dz. ew. nr (...) z obrębu (...).

W uzasadnieniu decyzji Prezydent (...) wskazał, że zgłoszenie

inwestora zawierało braki, które pomimo obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia

(...) lipca 2011 r. nie zostały uzupełnione w terminie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła B. Sp. z o. o. Sp. k. z

siedzibą w W. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego - tj.

przepisów art. 30 ust. 2 i art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego oraz przepisów prawa

procesowego - tj. przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 11 i art. 107 kpa. Odwołująca

wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezydenta (...) i umorzenie

postępowania bądź przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I

instancji.

Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) listopada 2011 r., Nr (...) na

podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania B. Sp. z

o.o. Sp. k. z siedzibą w W. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji zasadnie wniósł sprzeciw do

zgłoszonych przez inwestora robót budowlanych, w efekcie nie wykonania, skutecznie

doręczonego, postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że nie ma większego znaczenia fakt,

że w postanowieniu Prezydenta (...) dnia (...) lipca 2011r., jako inwestora

wskazano spółkę zależną B. Sp. z o. o. zamiast B.

Sp. z o. o. Sp. K. bowiem oba podmioty reprezentowane były przez R.

S., a z treści ww. postanowienia wynikało jasno o jakie zgłoszenie chodzi.

Organ zaznaczył również, że większość braków przedmiotowego zgłoszenia

została uzupełniona przez inwestora na etapie postępowania przed organem II instancji

przy odwołaniu. Jednakże nadal nie da się określić rodzaju, zakresu i sposobu

wykonywania robót budowlanych - w szczególności nie przedłożono rysunku elewacji

przeznaczonej do remontu z opisem zakresu planowanych robót w odniesieniu do stanu

istniejącego.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przekroczenia przez organ 30 dniowego

terminu na wniesienie sprzeciwu, organ wskazał, że podziela stanowisko Naczelnego

Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 20 stycznia 2011 r.,

(sygn. akt II OSK 105/10), w którym Sąd zauważył, iż zgodnie z art. 57 § 5 kpa termin

uważa się za zachowany m.in., jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w

polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W przedmiotowej sprawie

postanowienie nakładające na inwestora obowiązek uzupełnienia opisanych braków

zostało nadane w placówce pocztowej w dniu (...) lipca 2011 r. a więc w terminie 7 dni od

dnia wniesienia zgłoszenia, a zostało doręczone pełnomocnikowi inwestora – R.

S. w dniu (...) sierpnia 2011 r, natomiast przedmiotowa decyzja Prezydenta (...) z dnia (...) sierpnia 2011 r., Nr (...) została nadana w placówce

pocztowej w dniu (...) sierpnia 2011 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję

Wojewody (...) z dnia 30 listopada 2011 r. wniosła B. Sp. z o. o Sp. k. z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz

poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca spółka zarzuciła decyzji

Wojewody (...) naruszenie:

1. art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego w związku z przepisem art. 110 kpa i wydanie

decyzji w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do wykonania robót objętych

zgłoszeniem z dnia (...) czerwca 2011 r., mimo upływu 30 dniowego terminu do jego

wniesienia, z upływem którego inwestor uzyskał "milczącą zgodę" organu na

wykonanie robót;

2. art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez biedne zastosowanie i uznanie, iż

postanowienie w przedmiocie nałożenia na inny podmiot niż inwestor obowiązku

uzupełnienia zgłoszenia stanowi podstawę do twierdzenia, iż inwestor nie uzupełnił

zgłoszenia i w konsekwencji niezasadne wydanie decyzji wnoszącej sprzeciw do

robót objętych zgłoszeniem z dnia (...) czerwca 2011 r.,

3. art. 6, art. 7, art. 8, art. 57 § 5, art. 105 i art. 107 kpa, poprzez błędne ustalenie stanu

faktycznego i prawnego sprawy, co spowodowało błędne zastosowanie normy prawa materialnego, uznanie, mimo braku ku temu podstaw prawnych, iż dniem

skutecznego zakomunikowania stronie decyzji wnoszącej sprzeciw jest dzień jej

nadania przez organ w placówce pocztowej, uznanie iż postanowienie kierowane do

innego niż inwestor podmiotu wywołało skutki również wobec inwestora, wadliwe

uzasadnienie decyzji, nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów inwestora

podniesionych w odwołaniu, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego

orzeczenia przez organ II instancji o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji

wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia robót, mimo, iż została ona wydana po utracie

przez organ kompetencji do działania w sprawie.

W uzasadnieniu skarżąca podała, że przed wydaniem decyzji, organ pismem z

dnia (...) lipca 2011 roku (postanowienie nr (...)), doręczonym po upływie 30 dni

od dnia złożenia zgłoszenia z dnia (...) czerwca 2011 r., wezwał spółkę B.

Sp. z o.o. nie będącą inwestorem do uzupełnienia braków tego

zgłoszenia. Wbrew prezentowanemu stanowisku doktryny i judykatury przyjął, iż dniem

skutecznego wydania postanowienia w przedmiocie nałożenia na inwestora obowiązku

uzupełnienia zgłoszenia oraz decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszonych robót, jest

dzień nadania ww. pism w urzędzie pocztowym.

Skarżąca powołując się na art. 109 kpa stwierdziła, że oświadczenie woli, które

ma być złożone adresatowi decyzji, uważa się za złożone z chwilą, gdy doszło do

adresata w taki sposób, że mógł on zapoznać się z jego treścią. Natomiast w

przedmiotowej sprawie do dnia upływu 30 dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu

od zgłoszonych robót, ewentualnie wydania postanowienia w przedmiocie nałożenia na

inwestora obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, Spółce nie zostało doręczone żadne z

ww. orzeczeń. Również z art. 110 kpa - zasady związania organu decyzją od momentu

jej doręczenia lub ogłoszenia wynika, że do momentu doręczenia lub ogłoszenia akt

administracyjny, choćby już zredagowany i podpisany, może być jeszcze przez organ

zmieniany nawet kilkakrotnie, a zatem nie przypisuje mu się jeszcze przymiotu

stabilnego rozstrzygnięcia. Bez tej cechy nie może załatwiać sprawy administracyjnej, a

więc wywoływać skutków prawnych.

W związku z powyższym strona skarżąca stanęła na stanowisku, że termin 30

dniowy przewidziany w przepisie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest terminem nie

tylko do wydania decyzji, ale również do doręczenia postanowienia. Na poparcie tego

twierdzenia zostało powołane orzecznictwo sądów administracyjnych: wyrok

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn.

akt: VII SA/Wa 555/04, wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1751/04, wyrok Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2004 r., sygn. akt: IV SA

1244/03, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28

lipca 1999 r., sygn. akt: IV SA 623/03, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z

dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 682/07 oraz uchwała składu 7 sędziów

Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II GPS

4/08.

Natomiast upływ wprowadzonego przepisem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego

30 dniowego terminu oznacza "milczącą zgodę" organu administracji na przystąpienie

przez inwestora do zgłoszonej inwestycji, zatem z upływem ww. terminu organ traci

kompetencje do działania w sprawie, a tym samym ewentualne jego działanie nie

wywołuje skutków prawnych. Powyższe oznacza, iż w przedmiotowej sprawie, z uwagi

na uchybienie przez organ I instancji terminowi do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw

oraz uprzednio wydanego postanowienia w przedmiocie nałożenia na inny podmioty niż

inwestor obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, organ II instancji powinien orzec o

uchyleniu decyzji i umorzeniu postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) podtrzymał stanowisko zawarte

w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 2(...) lipca 2002 r. Prawo o ustroju

sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne

sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności

z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz

trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez

Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym

postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej

p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

Dokonując kontroli legalności decyzji będącej przedmiotem skargi w pierwszej

kolejności należy się odnieść do zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego,

gdyż kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia

faktyczne, tylko bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistym, określić można prawa i obowiązki stron. W ocenie Sądu, postępowanie

na podstawie, którego wydano zaskarżoną decyzję nie jest obarczone wadami

wynikającymi z istotnego naruszenia zasad i przepisów postępowania.

W niniejszej sprawie niezbędne było ustalenie czy zgłoszenie było kompletne, a

także czy organ zasadnie wniósł sprzeciw oraz czy zrobił to w terminie o którym mowa

w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.

Z akt administracyjnych wynika, że R. S. działający w imieniu B.

Sp. z o.o., Sp. k. z siedzibą w W. w dniu (...) czerwca 2011 r.

wniósł zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na wykonaniu

obróbek blacharskich, gzymsów, rynien oraz napraw pęknięć tynków elewacyjnych,

odgrzybianiu elewacji w budynku zlokalizowanym na działce ew. nr (...) z obrębu (...)

przy ul. (...) w W.

Ze zgłoszenia nie wynikał rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych;

umocowanie zarówno R. S. do działania w imieniu inwestora jak i inwestora

B. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w W. do działania w imieniu

Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. (...). Zatem z uwagi na fakt,

ze powyższe zgłoszenie wymagało uzupełnienia, Prezydent (...)

prawidłowo postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r. zobowiązał do jego uzupełnienia,

zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.

W tym miejscu należy wskazać, że w powyższym postanowieniu jako inwestora

wskazano spółkę zależną B. Sp. z o. o. zamiast B.

Sp. z o. o. Sp. K. Zdaniem Sądu jest to oczywista omyłka, która nie miała

wpływu na prawidłowość postanowienia. Po pierwsze oba podmioty są reprezentowane

przez R. S. i to jemu to postanowienie zostało doręczone. Po drugie adres

obu spółek jest taki sam - ul. (...). Po trzecie w treści postanowienia organ

jasno wskazał jakie zgłoszenie należy uzupełnić, więc pełnomocnik spółki doskonale

wiedział, że chodzi o zgłoszenie dokonane przez niego w imieniu B.

Sp. z o. o. Sp. K dokonane w dniu (...) czerwca 2011 r. Zaznaczyć w tym miejscu

należy, że większość braków została uzupełniona na etapie postępowania przed

organem II instancji przy odwołaniu, a więc po terminie.

W związku z niewykonaniem w terminie postanowienia z dnia (...) lipca 2011 r.

Prezydent (...) zobowiązany był do wniesienia sprzeciwu.

Zgodnie z ait. 30 ust. 2 zd. 2 Prawa budowlanego w razie konieczności

uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na

zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.

Termin w jakim organ może wnieść sprzeciw został określony w art. 30 ust. 5 zd. 2 ww.

ustawy, który stanowi, że do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli

w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze

decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu

terminu ich rozpoczęcia. Z przytoczonych przepisów wynika, że organ może wnieść

sprzeciw w terminie 30 dni.

W sytuacji gdy zgłoszenie nie jest kompletne, przepis art. 30 ust. 2 Prawa

budowlanego obliguje organ do nałożenia na inwestora, w drodze postanowienia,

obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o określone braki. Wydanie postanowienia w

przedmiocie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa 30-dniowy termin do

wniesienia sprzeciwu. Organ bowiem musi mieć czas na zapoznanie się z kompletnym

zgłoszeniem. Nie ma zatem mowy o "zawieszeniu" tego terminu na czas uzupełnienia

zgłoszenia, ani tym bardziej nie zasługiwałoby na aprobatę stwierdzenie, że termin ten

biegnie niezależnie od czynności organu podjętych w powyższym trybie. Organ musi

mieć bowiem zagwarantowane 30 dni na podjęcie czynności wyjaśniających w

odniesieniu do danego zgłoszenia oraz zajęcie stanowiska i doręczenie stronie

ewentualnego sprzeciwu. Uzupełnienie zgłoszenia o brakujące składniki może

doprowadzić do sytuacji, że organ będzie miał do czynienia z innym rodzajowo

zgłoszeniem, niż mogłoby to wynikać z niekompletnego wniosku, a to stanowi

dodatkowy argument przemawiający za słusznością poglądu, że nałożenie

postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego przerywa bieg terminu, o

którym mowa w art. 30 ust. 5 tej ustawy. Pogląd ten został już zaakceptowany w

orzecznicznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 17maja 1999 r.,

sygn. akt IV SA 747/97 i z dnia 16grudnia 2002 r" sygn. akt IV SA 2765/00, ONSA

2004/2/49, jak również wyrok NSA z dnia 4lipca 2005 r., sygn. akt OSK. 1561/04) (zob:

Zygmunt Niewiadomski, Tomasz Asman, Jędrzej Dessoulavy-Śliwiński, Elżbieta

Janiszewska-Kuropatwa, Alicja Plucińska-Filipowicz Prawo budowiane - komentarz

Wydawnictwo C. H. BECK Warszawa 2006 r., str. 373-374).

Bezspornym jest fakt dokonania zgłoszenia przez skarżącą Spółkę w dniu (...)

czerwca 2011 r. (data złożenia pisma w organie). Zatem termin do wniesienia sprzeciwu

upływał w dniu (...) lipca 2011 r. Z akt administracyjnych wynika, iż zgłoszenie było

niepełne, więc organ postanowieniem z dnia (...) lipca 2011 r. wezwał inwestora do jego

uzupełniania. Należy zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że zgodnie z przepisem art.

30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, organ może wydać w terminie 30 dni od dnia zgłoszenia decyzję wnoszącą sprzeciw, ewentualnie w tym terminie nałożyć

na inwestora w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. W niniejszej

sprawie postanowienie z dnia (...) lipca 2011 r. zostało nadane w dniu (...) lipca 2011 r., a pełnomocnik spółki odebrał je w dniu (...) sierpnia 2011 r.

Z pisma Urzędu Pocztowego z dnia (...) sierpnia 2011 r. wynika, że na wniosek

adresata - pełnomocnika inwestora R. S. przedłużono awizację przesyłki i

zalegała ona w urzędzie pocztowym do dnia (...) sierpnia 2011 r., czyli do dnia odbioru

przesyłki przez adresata. Natomiast gdyby adresat takiej dyspozycji nie złożył, to urząd

pocztowy, w przypadku nie odebrania przesyłki, zwróciłby ją nadawcy po okresie 14 dni.

Zgodnie z art. 44 kpa jeśli nie jest możliwe doręczenie bezpośrednio adresatowi (lub

zastępczo w trybie art. 43 kpa) dokonuje się zawiadomienia adresata (awizacji

przesyłki), pozostawiając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, przesyłka

zaś pozostaje przez 14 dni w placówce pocztowej. Ponadto przepis ten określa, że w

pierwszym zawiadomieniu informuje się adresata o możliwości odebrania przesyłki w

terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia i jeżeli przesyłka nie

zostanie odebrana w tym terminie pozostawia się zawiadomienie powtórne z informacją

o możliwości odebrania przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia.

Doręczenie uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od daty pierwszego

zawiadomienia. Oznacza to, że skutek fikcyjnego doręczenia decyzji występuje z

upływem 14 dnia liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia, który to dzień wlicza się

do biegu czternastodniowego terminu.

Zatem działanie adresata w tym zakresie należy uznać za naruszające przepis

art. 44 kpa.

Nie ma znaczenia prawnego w tej sprawie stanowisko skarżącej, iż dla

zachowania terminu przewidzianego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego konieczne jest

doręczenie sprzeciwu lub postanowienia wydanego w trybie art. 30 ust. 2 ww. ustawy,

gdyż i tak termin byłby zachowany. W niniejszej sprawie, w przypadku nie podjęcia

przez adresata przesyłki zawierającej postanowienie z dnia (...) lipca 2011 r., fikcja

doręczenia przewidziana w art. 44 § 4 kpa nastąpiła z upływem czternastu dni od dnia

pierwszego zawiadomienia, tj. dnia (...) lipca 2011 r., czyli w dniu (...) lipca 2011 r., a więc

przed upływem 30 dniowego terminu.

W niniejszej sprawie Prezydent (...) wniósł sprzeciw do zgłoszenia z

zachowaniem terminu do jego wniesienia. Skoro organ zobowiązał inwestora do

uzupełnienia zgłoszenia to nastąpiło przerwanie terminu 30 dniowego. Termin ten biegł

od nowa od dnia (...) lipca 2011 r. (tj. po bezskutecznym upływie 7 dniowego terminu do uzupełnienia zgłoszenia, liczonego od dnia (...) lipca 2011 r. czyli od daty doręczenia

zgodnie z art. 44 § 4 kpa) i upływał w dniu (...) sierpnia 2011 r. Natomiast sprzeciw z

dnia (...) sierpnia 2011 r. został wniesiony w dniu jego nadania, tj. w dniu (...) sierpnia

2011r., a więc przed upływem terminu 30 dniowego.

Na koniec należy zaznaczyć, że tok postępowania administracyjnego wykazuje,

iż działanie pełnomocnika skarżącej spółki R. S. polegające na złożeniu

zgłoszenia do Urzędu (...) zamiast do Urzędu.

(...), wystąpienie z pisemną prośbą o wydłużenie terminu

zalegania przesyłki w urzędzie pocztowym, świadczą o działaniu mającym na celu

wydłużenie toku postępowania i uniemożliwienie organowi zakwestionowania złożonego

zgłoszenia.

Konkludując zaskarżone postanowienie Wojewody (...), jak i

poprzedzające je postanowienie organu I instancji, zostały wydane zgodnie z prawem

oraz uzasadnione zgodnie z wymogami jakie uzasadnieniu decyzji stawia art. 107 § 3

kpa, co powoduje konieczność oddalenia skargi.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.