Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 824/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r., Nr [...] w zakresie podatku dochodowego do osób fizycznych postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz R.J. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 stycznia 2012 r. Skarżący – R. J. zaskarżył interpretację indywidualną wydaną [...] października 2011 r. przez Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w W. , Nr [...]

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do treści art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc m.in. wydawanych przez organy podatkowe interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach.

Podkreślić także należy, iż przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a niespełnienie choćby jednego z nich czyni skargę niedopuszczalną.

Przenosząc powyższe rozważania natury prawnej na grunt badanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, iż Minister Finansów - działając przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w W. - wydał interpretację indywidualną w dniu [...] października 2011 r. Interpretacja ta została doręczona Skarżącemu w dniu 24 października 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 14 akt adm.).

Mając na względzie treść wyżej powołanego przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. skarżący w terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej, tj. do 7 listopada 2011 r. (poniedziałek) powinien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika bezspornie, iż Skarżący nie spełnił tego warunku, ponieważ wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa 8 listopada 2011 r. (data stempla pocztowego, k. 15 akt adm.), a więc z uchybieniem terminu.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane zostało po upływie terminu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., a zatem jest bezskuteczne. Wobec powyższego skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, albowiem nie został w terminie wyczerpany tok instancji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.