Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 195/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 2 pkt 2, art. 109 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 44
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
article: art. 33 par. 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Dnia 21 czerwca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Arkadiusz Skomra (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2023 roku sprawy ze skarg A. W. na postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 lutego 2023 r. nr [...] z dnia 6 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego oddala skargi.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 sierpnia 2021 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. (dalej jako "ZUS") stwierdził, że A. W. (dalej również jako "Skarżący") jako były członek zarządu spółki [...] Sp. z o.o. odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z T. K., J. L. oraz spółka [...] Sp. z o.o. za zaległości ww. spółki za okres od 1/2016 do 1/2018 r., powstałe wobec ZUS w łącznej kwocie 401 743,46 zł.

Następnie ZUS w dniu 27 października 2021 r. wystawił i przesłał Skarżącemu upomnienia o numerach od [...] do [...] (k. 15 i następne akt administracyjnych).

Wobec nieuregulowania należności ZUS w dniu 19 stycznia 2022 r. wystawił tytuły wykonawcze o nr od [...] do [...]

Odpisy tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniem o zajęciu wynagrodzenia za pracę zostały doręczone Skarżącemu dnia 27 stycznia 2022 r.

Pismem z dnia 2 lutego 2022 r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...] wskazując, iż roszczenia objęte tymi tytułami wykonawczymi uległy przedawnieniu oraz iż Skarżący nie otrzymał nigdy upomnienia w tej sprawie.

Pismem z dnia 11 lutego 2022r. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych od [...] do [...] wskazując na nieistnienia obowiązku w zakresie opłacania odsetek od należności głównych do 27 stycznia 2022 r. Ponadto Skarżący zarzucił, iż nie doręczono mu nigdy upomnień.

ZUS postanowieniem z 21 lipca 2022r. znak: [...] oddalił w całości zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia oraz zarzut wygaśnięcia obowiązku z uwagi na przedawnienie odnośnie obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr [...] i [...].

ZUS postanowieniem z 21 lipca 2022r. znak: [...] oddalił w całości zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, zarzut wygaśnięcia obowiązku z uwagi na przedawnienie oraz za rzut nieistnienia obowiązku w zakresie opłacania odsetek od należności głównych do dnia 27 stycznia 2022 r.

Pełnomocnik strony wniósł zażalenie na postanowienie z 21 lipca 2022r. znak: [...] wskazując, iż przerwanie biegu terminu przedawnienia wymagalności danej składki ZUS przez czynność ZUS i organów egzekucyjnych w stosunku do dłużnika głównego Spółki [...] nie jest przerwaniem biegu terminu przedawnienia w stosunku do członka zarządu, albowiem przerwanie biegu terminu przedawnienia w stosunku do członka zarządu następuje za chwilą podjęcia przez ZUS czynności w stosunku do tego członka zarządu, a nie do spółki.

W ocenie strony roszczenia ZUS za okres przed 17 listopada 2021r. objęte tytułami wykonawczymi [...], [...] uległy przedawnieniu w stosunku do A. W.. Ponadto pełnomocnik zaznaczył, iż A. W. o fakcie próby doręczenia upomnienia nr [...] z 27 października 2021r. dowiedział się z treści zaskarżonego postanowienia. Według wnioskodawcy awizo w tym zakresie nie zostało pozostawione w skrzynce pocztowej miejsca zamieszkania zobowiązanego.

Pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie z 21 lipca 2022r. znak: [...] podnosząc, iż dłużnik solidarny pozostaje w opóźnieniu w zapłacie składek od momentu gdy dowiedział się o powstaniu jego zobowiązania do zapłaty składek jako dłużnika solidarnego. Ponieważ zdaniem pełnomocnika A. W. powziął wiedzę o jego zobowiązaniu do zapłaty składek ZUS jako dłużnika solidarnego 27 stycznia 2022 r., gdy doręczono mu decyzję stanowiącą podstawę jego odpowiedzialności za dług osoby trzeciej, to pozostaje w zwłoce z zapłatą tych należności od dnia 28 stycznia 2022 r. i dopiero od tej daty mogą być od zaległych składek naliczane odsetki za opóźnienie w płatności".

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2023 r., nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej również jako "Prezes ZUS" lub "organ") utrzymał w mocy postanowienie ZUS z 21 lipca 2022r. znak: [...] wskazując, iż zarzut nieistnienia obowiązku w zakresie odsetek od należności głównych do 27 stycznia 2022r. odnośnie obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr od [...] do [...] jest niezasadny.

Organ zaznaczył, iż w zaskarżonym postanowieniu wierzyciel dokładnie wyjaśnił, że A. W. odpowiada za zobowiązania spółki [...] Sp. z o.o. z tytułu nieuregulowanych składek i kosztów egzekucyjnych na podstawie decyzji z 26 sierpnia 2021r.. Przedmiotowa decyzja została skierowana na adres zameldowania i pobytu A. W. tj. ul, [...] w P.. Korespondencja była awizowana dwukrotnie: 31.08.2021r. i 8.09.2021r" a następnie została zwrócona do Zakładu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Decyzję uznano za doręczoną w trybie doręczenia zastępczego zgodnie z ustawą z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775; dalej: K.p.a.) 14 września 2021r., a nie jak wskazuje pełnomocnik w treści uzasadnienia zażalenia, datę doręczenia decyzji jako 27 stycznia 2022r. Stwierdzić należy, iż skierowanie korespondencji na prawidłowy adres dłużnika w świetle przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wywołało skutki w postaci doręczenia z dniem 14 września 2021r.

Zgodnie z art. 107 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021r. poz. 1540 ze zm.) w przypadkach i w zakresie przewidzianych w niniejszym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Osoby trzecie odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z następni prawnym podatnika za przejęte przez niego zaległości podatkowe - art. 107 § 1 Ordynacji podatkowej. Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych i koszty postępowania egzekucyjnego - art. 107 § 2 pkt 2 i 4 Ordynacji podatkowej.

Określony w decyzji termin na uregulowanie należności wynosi miesiąc od dnia jej doręczenia. W niniejszym przypadku od dnia 14 września 2021r.

W myśl art. 109 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej w razie niedotrzymania terminu płatności osoba trzecia odpowiada również za naliczone po dniu wydania decyzji o jej odpowiedzialności podatkowej odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych.

Wierzyciel prawidłowo wskazał, iż A. W. jako osoba trzecia odpowiada za należności wskazane w prawomocnej decyzji z 26 sierpnia 2021r. powstałe z tytułu nieuregulowanych składek przez spółkę [...] sp. z o.o., w tym odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za [...] do [...], od [...] do [...], na ubezpieczenie zdrowotne za okres od [...] do [...], od [...] do [...] naliczone do dnia wydania decyzji oraz z uwagi na nieuregulowanie wskazanych w decyzji należności w wyznaczonym terminie także za odsetki za zwłokę naliczonych po dniu wydania przedmiotowej decyzji tj. od dnia 27 sierpnia 2021r.

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2023 r., nr [...] Prezes ZUS utrzymał w mocy postanowienie ZUS z 21 lipca 2022r. znak: [...] wskazując, iż Skarżący wniósł zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia oraz zarzut wygaśnięcia obowiązku z uwagi na przedawnienie odnośnie obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr [...] i [...] z dnia 19 stycznia 2022r.

Organ wskazał, iż upomnienia o nr od [...] do [...] z 27 października 2021r., zostały prawidłowo skierowane na adres zamieszkania i pobytu A. W. tj. ul. [...], P.. Przesyłka była awizowana dwukrotnie 3.11.2021 oraz 12.11.2021r., a następnie została zwrócona do Zakładu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Upomnienia te uznano za doręczone w trybie doręczenia zastępczego zgodnie z K.p.a. w dniu 17 listopada 2021 r.

Organ - odnosząc się do twierdzenia Skarżącego, że awizo korespondencji dot. upomnienia egzekucyjnego nie zostało pozostawione w skrzynce pocztowej miejsca zamieszkania - wyjaśnił, iż jeżeli zobowiązany twierdzi, że nie otrzymał awiza powinien skierować stosowną reklamację do Poczty Polskiej. Wierzyciel w tej kwestii może tylko wskazać, że korespondencja zawierająca wskazane powyżej upomnienia została zwrócona przez operatora pocztowego ze stosownymi adnotacjami, zgodnie z zapisami kodeksu postępowania administracyjnego, które nie budziły jakichkolwiek wątpliwości co do próby doręczenia korespondencji Skarżącemu.

Odnosząc się natomiast do kwestii wygaśnięcia obowiązku z uwagi na przedawnienie obowiązku objętego tytułami wykonawczymi nr [...] i [...] Prezes ZUS zwrócił uwagę, iż na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec A. W., dochodzone należności nie uległy przedawnieniu.

Po przytoczeniu treści przepisów prawa organ wskazał, że wygaśnięcie zobowiązania dłużnika pierwotnego powoduje jednocześnie wygaśnięcie zobowiązania osób trzecich.

Wszczęte postępowanie egzekucyjne na koncie dłużnika pierwotnego tj. [...] Sp. z o.o. było prowadzone i następnie umorzone postanowieniami z dnia 24 stycznia 2023 r.

Skargi na powyższe postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł A. W. zarzucając im rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 108 par. 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przez jego niezastosowanie i nie wydanie decyzji o odpowiedzialności podatkowej członków zarządu [...] spółka z o.o. w "P., w tym imiennie A. W. za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres objęty niniejszym postępowaniem oraz art. 108 par. 3 ustawy ordynacja podatkowa w związku z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że zaniechanie doręczenia tej decyzji o odpowiedzialności podatkowej dotyczy także członka zarządu spółki (osoby trzeciej), który w dacie wydania decyzji nie jest już członkiem zarządu tej spółki będącej dłużnikiem.

W uzasadnieniu skarg Skarżący podniósł, iż był członkiem zarządu spółki do 22 lutego 2018 r. Tytuły egzekucyjne i zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego wystawiono przeciwko A. W. w listopadzie 2021 r., zatem po 3 latach i 7 miesiącach po tym jak A. W. zaprzestał pełnienia funkcji członka zarządu dłużnika [...] Spółka z o.o. w P.. A. W. nie mógł mieć zatem jakiejkolwiek wiedzy na temat toczącego się względem dłużnika postępowania egzekucyjnego, w tym niezdolności dłużnika do spłaty zobowiązań względem ZUS i możliwości ustalenia jego odpowiedzialności za te zobowiązania.

W ocenie Skarżącego z tych przyczyn zaniechanie przez organ egzekucyjny wystawienia decyzji, o której mowa w art. 108 par. 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowiło przeszkodę w wszczęciu postępowania egzekucyjnego, a wszczęte tak postępowanie nie przerwało biegu przedawnienia względem A. W..

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonych postanowieniach.

Postanowieniem z dnia 28 kwietni 2023 r., sygn. akt III SA/Po 195/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy sygn. akt III SA/Po 195/23 i sygn. akt III SA/Po 196/23.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zaznaczenia wymaga, że złożone w niniejszej sprawie skargi zostały rozpoznane przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 zwanej dalej: "P.p.s.a.".) Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie są postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o utrzymaniu w mocy postanowień Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddalających zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym zarzuty.

W myśl art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479 – dalej "u.p.e.a.") zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią swoisty sformalizowany środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu. Postępowanie zainicjowane zgłoszeniem zarzutów ma charakter wpadkowy i szczególny w stosunku do toczącego się postępowania egzekucyjnego. W postępowaniu wywołanym wniesieniem zarzutów przedmiotem rozpoznania jest wyłącznie treść tych zarzutów, przy czym zobowiązany może wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Podniesione w treści zarzutów okoliczności zakreślają granice sprawy rozpoznawanej przez organ egzekucyjny.

Z przepisu art. 33 § 2 u.p.e.a. wynika, że podstawą zarzutu jest:

1) nieistnienie obowiązku;

2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:

a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,

b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,

c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;

3) błąd co do zobowiązanego;

4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;

5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;

6) brak wymagalności obowiązku w przypadku:

a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,

b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,

c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.

Zgodnie z art. 33 § 4 u.p.e.a. zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej określa istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie. Stosownie do art. 34 § 1-3 u.p.e.a., organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Wierzyciel wydaje postanowienie, w którym oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej; uznaje zarzut w całości lub w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut lub stwierdza niedopuszczalność zarzutu. Na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje zażalenie.

W niniejszej sprawie Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł dwa pisma zawierające zarzuty.

W odniesieniu do postępowania prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...] Skarżący postawił zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia oraz zarzut wygaśnięcia obowiązku z uwagi na przedawnienie, a w odniesieniu do postępowań prowadzonych w odniesieniu do obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr od [...] do [...] Skarżący podniósł zarzut nieistnienia obowiązku w zakresie odsetek od należności głównych do 27 stycznia 2022r. oraz zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia.

W odniesieniu do obowiązku objętego tytułami wykonawczymi o nr od [...] do [...] wbrew stanowisku organu I instancji Skarżący nie postawił zarzutu przedawnienia. Wobec powyższego w tym zakresie organ nie mógł odnosić się do powyższej kwestii. Z tych też względów powyższe stanowi uchybienie jednakże nie mające wpływu na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności Sąd postanowił się odnieść do zarzutu braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia tj. zarzutu o którym mowa w 33 § 2 pkt 4 u.p.e.a.

Stosownie do art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jako wierzyciel, wystawił i przesłał Skarżącemu upomnienia o numerach od [...] do [...] (k. 15 i następne akt administracyjnych).

Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca ww. upomnienia została uznana za doręczoną w trybie art. 44 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775; dalej: K.p.a.).

Zgodnie z art. 44 § 1 K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

Przepis art. 44 § 2 K.p.a. określa, że zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Jak stanowi zaś art. 44 § 4 K.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż korespondencja zawierająca upomnienia została wysłana na adres: ul. [...] w P. tj. pod którym to adresem Skarżącemu doręczono następnie tytuły wykonawcze. Ponadto w toku postępowania Skarżący nie podnosił aby powyższy adres nie był jego adresem zamieszkania.

Z urzędowych adnotacji umieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz kopercie przesyłki wynika natomiast, że z powodu niemożności jej doręczenia adresatowi, przesyłkę dwukrotnie awizowano w dniu 3 listopada 2021r. i w dniu 12 listopada 2021 r., umieszczając informację o pozostawieniu pisma zawierającego upomnienia w oznaczonym urzędzie pocztowym w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, po czym w dniu 22 listopada 2021r. przesyłkę zwrócono do nadawcy.

Przy czym należy pamiętać, iż zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896 ze zm.) potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez operatora wyznaczonego oraz wydruk potwierdzenia nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego pobrane samodzielnie z systemu teleinformatycznego operatora wyznaczonego służącego do nadawania rejestrowanych przesyłek pocztowych lub przekazów pocztowych mają moc dokumentów urzędowych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest już pogląd, że pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia pisma zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi (por. m.in. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2015r., sygn. akt II OSK 2420/15, dost. CBOiS). Wobec dwukrotnego awizowania przesyłki urzędowej przez pracownika operatora pocztowego i wobec upływu terminu jej podjęcia u tego operatora, doręczenie przesyłki korzysta z domniemania jej doręczenia. Źródłem owego domniemania jest konieczność zapewnienia skutecznego dostarczenia przesyłki, w sytuacji gdy pomimo pozostawionej przez pracownika operatora pocztowego informacji o awizacji przesyłki odbiorca miał możliwość zapoznania się z treścią przesyłki, jednak tego nie uczynił (por. wyrok NSA z dnia 13 października 2015r., sygn. akt II OSK 2277/15, dost. CBOiS).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie przyjmuje się również, że dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą. Domniemania te oznaczają, że dokument urzędowy nie podlega swobodnej ocenie dokonywanej przez organ. Za udowodnione należy przyjąć to, co wynika wprost z dokumentu (por. np. wyrok NSA z dnia 26 września 2017r., sygn. akt II OSK 2282/16, dost. CBOiS).

Sąd miał przy tym na uwadze, iż w orzecznictwie utrwalił się pogląd, który to Sąd podziela, że aby takie zwrotne poświadczenie odbioru stanowiło miarodajny dowód, musi odpowiadać rygorom art. 44 § 2 K.p.a. w szczególności zaś zawierać wymagane w tym przepisie adnotacje. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 września 2021 r., I GSK 288/21, możliwe jest obalenie domniemania skuteczności doręczenia zastępczego, "jeżeli okaże się, że samo zastosowanie art. 44 k.p.a. było wadliwe przez nieprzestrzeganie poszczególnych wymogów procedury doręczenia zastępczego. W związku z dotkliwością skutków doręczenia zastępczego zasady stosowania tej instytucji powinny być przestrzegane ściśle. Uchybienie jakiemukolwiek z wymogów procedury doręczenia zastępczego powoduje, że organ administracji publicznej nie może skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia pisma z zastosowaniem konstrukcji fikcji prawnej doręczenia na podstawie k.p.a. Natomiast, jeżeli powyższe czynności wykonano prawidłowo, organ administracji uprawniony jest uznać pismo za doręczone stronie z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W sytuacji, gdy strona kwestionuje doręczenie zastępcze z zastosowaniem fikcji prawnej doręczenia na podstawie art. 44 § 1-4 k.p.a. poprawnie wypełniony druk zwrotnego potwierdzenia odbioru jest dowodem niezbędnym dla ustalenia czy spełnione zostały przesłanki doręczenia zastępczego".

W ocenie Sądu, organy prawidłowo uznał, że brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości doręczenia przez Pocztę Polską przesyłki zawierającej ww. upomnienia, a Skarżący, oprócz lakonicznego stwierdzenia że nie otrzymał awiza, nie obalił domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą dokumentu urzędowego potwierdzającego fakt i datę doręczenia mu upomnień.

Z powyższych względów organ zasadnie oddalił zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnień.

Powyższe odnieść należy również do ponoszonej w skardze kwestii doręczenia decyzji o odpowiedzialności osób trzecich.

Jak słusznie wskazał organ Skarżący odpowiada za zobowiązania spółki [...] sp, z o.o. z tytułu nieuregulowanych składek i kosztów egzekucyjnych na podstawie decyzji z 26 sierpnia 2021r.. Przedmiotowa decyzja została skierowana na adres zameldowania i pobytu A. W. tj. ul, [...] w P.. Korespondencja była awizowana dwukrotnie: 31.08.2021r. i 8.09.2021r" a następnie została zwrócona do Zakładu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłka ta zawiera wymagane przez art. 44 K.p.a. adnotacje.

Odnosząc się natomiast do zarzutu przedawnienia należności objętych tytułami wykonawczymi nr [...] i [...] tj. należności na ubezpieczenia społeczne za okres 01/2016 oraz od 04/2016 do 05/2016 i od 07/2016 do 11/2016 wskazać należy, iż zgodnie z art. art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009 ze zm.) należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem art. 5-6.

W tym miejscu podkreślić należy, iż słusznie wskazał organ, że wygaśnięcie zobowiązania dłużnika pierwotnego, w niniejszej sprawie spółki [...] Sp. zo.o., której członkiem zarządu był Skarżący, powoduje jednocześnie wygaśnięcie zobowiązania osób trzecich.

Wobec powyższego wskazać należy, iż składka za miesiąc styczeń stosownie do art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – w brzmieniu z dnia wymagalności składek – winna zostać opłacona do dnia 15 lutego 2016 r. Tym samym 5 letni okres przedawnienia składki za styczeń 2016 r. nastąpiłby 16 lutego 2021 r.

Jednakże należy pamiętać, iż stosownie do art. 24 ust. 5b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od pierwszego dnia miesiąca, w którym nastąpiło rozpoczęcie potrąceń ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych wypłacanych przez Zakład lub podjęcie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do ostatniego dnia miesiąca, w którym zakończono potrącenia, lub do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego.

W niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności skutkujące zawieszenie terminu przedawnienia. Jak wynika z akt sprawy, w szczególności z uzasadnienia decyzji z dnia 26 sierpnia 2021 r. o odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania Spółki, wobec [...] Sp. z o.o. przed 16 lutego 2021 r. wszczęto i prowadzono postępowania egzekucyjne. Tym samym nie ulega wątpliwości, że termin przedawnienia uległ zawieszeniu.

Na marginesie wskazać należy, iż umorzenie postępowania egzekucyjnego wobec spółki nastąpiło dopiero 24 stycznia 2023 r. tj. po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącego.

Tym samym organ zasadnie uznał, iż w niniejszej sprawie nie doszło do przedawnienia należności objętych tytułami wykonawczymi nr [...] i [...] W tym miejscu wyjaśnić należy, iż skoro najwcześniej wymagalna składka tj. za styczeń 2016 r. nie uległa przedawnieniu, to tym samym składki za kolejne miesiące – z oczywistych względów- nie uległy przedawnieniu.

Odnosząc się do ostatniego zarzutu nieistnienia obowiązku w zakresie odsetek do 27 stycznia 2022r. od należności głównych objętych tytułami wykonawczymi od nr [...] do [...] wskazać należy, iż na mocy art. 107 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości. Oznacza to, że odpowiedzialnością osób trzecich objęta została nie tylko zaległość płatnika składek tj. składki nieopłacone w terminie, ale również naliczone od tej zaległości odsetki za zwłokę.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż mając na uwadze powyższe uregulowanie ZUS w decyzji o odpowiedzialności Skarżącego za zobowiązania Spółki określając kwotę zaległości uwzględnił również odsetki za zwłokę w płatności poszczególnych składek.

Ponadto w myśl art. 109 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej w razie niedotrzymania terminu płatności osoba trzecia odpowiada również za naliczone po dniu wydania decyzji o jej odpowiedzialności podatkowej odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych. Wobec powyższego, skoro należność nie została uregulowana, to na mocy powyższego przepisy Skarżący odpowiada również za odsetki naliczone po dniu wydania decyzji o jej odpowiedzialności podatkowej.

Tym samym organ zasadnie uznał omawiany zarzut za niezasadny.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a, skargi oddalił.