Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 959/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 178 oraz art. 181 ust. 2 w zw. z art. 187
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędziowie WSA Andrzej Góraj Andrzej Kołodziej Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi P. J. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2014/2015 oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] odmawiającą przyznania P.J. studentce II roku studiów drugiego stopnia na kierunku "zarządzanie" Uniwersytetu [...] w K., stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2014/2015.

W uzasadnieniu organ wskazał, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona zarzuciła, iż Zespół niesłusznie nie uwzględnił 4 wystąpień na konferencjach

z powodu niskiej rangi wydarzenia. Według studentki na wszystkich konferencjach przedstawiony został referat naukowy, poza tym konferencje były organizowane przez Uniwersytet [...] w K. i miały zasięg ogólnopolski. Studentka wniosła o uwzględnienie przy ponownej ocenie wniosku nowego osiągnięcia publikacji pt. "[...]".

Minister przedstawiając stan faktyczny wskazał, że w dniu [...] października

2014 r. Rektor Uniwersytetu [...] w K. przedstawił wniosek zaopiniowany przez Radę Wydziału [...] o przyznanie P.J. stypendium Ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2014/2015. Rektor uzasadnił wniosek studentki osiągnięciami naukowymi.

Organ podał, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270), stypendium na dany rok akademicki może być przyznane studentowi, który zaliczył rok studiów w poprzednim roku akademickim oraz:

1) szczególnie wyróżniał się w nauce, uzyskując w ostatnim zaliczonym roku średnią arytmetyczną ocen z egzaminów i zaliczeń przewidzianych w planie studiów klasyfikującą studenta w grupie 5% najlepszych studentów danego kierunku, lub

2) uzyskał wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe w okresie studiów na danym kierunku, a w przypadku studiów prowadzonych w trybie indywidualnym lub studiów międzykierunkowych - w okresie tych studiów.

Zgodnie z § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, za wybitne osiągnięcia naukowe uważane są: publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach naukowych

o zasięgu co najmniej krajowym lub publikacje naukowe w formie książki, udział

w projektach badawczych prowadzonych przez uczelnię lub we współpracy z innymi ośrodkami akademickimi lub naukowymi, autorstwo lub współautorstwo patentu lub wzoru użytkowego, wystąpienia na konferencjach naukowych oraz nagrody

i wyróżnienia w konkursach o zasięgu międzynarodowym.

Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia oceny wniosków dokonuje zespół powołany przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Zgodnie z ust. 4 zespół ocenia wnioski metodą punktową. Punkty przyznawane są za poszczególne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe oraz za średnią ocen. Zgodnie z ust. 6, po zakończeniu oceny wniosków zespół przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego ranking wniosków uszeregowany według liczby punktów.

W dniu [...] października 2012 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego powołał organ pomocniczy - Zespół do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia, zwany dalej "Zespołem", w skład którego weszli eksperci reprezentujący osiem obszarów nauki i sztukę. Zespół liczy obecnie 33 członków. W dniu [...] listopada 2014 r. Zespół podjął uchwałę w sprawie sposobu oceny wniosków o stypendium ministra za wybitne osiągnięcia dla studentów na rok akademicki 2014/2015. Uchwała ta zawiera wytyczne dla ekspertów dotyczące uznawania określonych osiągnięć za wybitne, mając na celu zapewnienie, aby oceny przygotowane przez poszczególnych członków Zespołu były dokonane według jednolitych zasad. W celu zapewnienia przejrzystości procedury, wytyczne te zostały udostępnione na stronie internetowej urzędu Ministra w zakładce "[...]" w dniu [...] grudnia 2014 r.

Zgodnie z powyższymi wytycznymi, wniosek mógł uzyskać maksymalnie 100 pkt, z tego: 5 pkt - za średnią ocen i 95 pkt - za wybitne osiągnięcia.

Minister wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przy ocenie wniosków brane były pod uwagę osiągnięcia uzyskane w okresie zaliczonych lat studiów, a więc

w przypadku studentów studiów pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich - w okresie od daty rozpoczęcia tych studiów do dnia 30 września

2014 r., a w przypadku studentów studiów drugiego stopnia - w okresie od daty rozpoczęcia studiów pierwszego stopnia poprzedzających studia drugiego stopnia do dnia 30 września 2014 r.

Przy ocenie wniosku nie były uwzględniane: osiągnięcia uzyskane przed studiami, osiągnięcia niewynikające ze studiowania na danym kierunku oraz osiągnięcia niezdefiniowane w rozporządzeniu jako wybitne, np. publikacje w nierecenzowanych czasopismach naukowych lub czasopismach naukowych o zasięgu mniejszym niż krajowy, publikacje w toku (tj. artykuły, które nie zostały wydane drukiem,

a w przypadku artykułów zamieszczonych w internetowych wersjach czasopism naukowych - nie zostały opublikowane w internecie), udział w projektach badawczych nieprowadzonych przez uczelnie (a np. przez koła naukowe, fundacje, stowarzyszenia), zgłoszenia patentowe, bierny udział w konferencjach naukowych (tj. bez referatu lub prezentacji), czy nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu uczelnianym lub ogólnopolskim, eliminacjach krajowych do konkursów międzynarodowych oraz

w konkursach referatowych na konferencjach.

Minister wskazał, że na podstawie przedstawionego przez Zespół protokołu oceny wniosków o przyznanie i P.J. stypendium, spośród

13 przedstawionych osiągnięć Zespół uwzględnił 6, za które przyznał 26,00 pkt, w tym:

22,50 pkt. w kategorii "publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach naukowych o zasięgu co najmniej krajowym lub publikacje naukowe w formie książki" (za 4 publikacje),

3,50 pkt. w kategorii "wystąpienia na konferencjach naukowych" (za 2 referaty).

Pozostałe osunięcia nie stanowiły - zdaniem Zespołu - wybitnych osiągnięć określonych w § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia. Zespół nie uwzględnił ich z uwagi na niemożliwą do weryfikacji datę zakończenia procesu wydawniczego publikacji ("e"), brak przedstawionego referatu na konferencji ("a" i "b") oraz niską rangę konferencji ("e", "f", "g", "h").

Minister podał, że po ponownej analizie wniosku Zespół nie uznał zgłoszonych przez studentkę zarzutów. Zespół nie przyznał również punktów za zgłoszoną przez studentkę nową publikację pt: "[...]" w związku

z brakiem możliwości określenia terminu zakończenia procesu wydawniczego do dnia 30 września 2014 r. Zdaniem Zespołu, niedopełnienie przez organizatorów konferencji przyjętych na siebie obowiązków związanych z wydaniem monografii w określonym terminie nie jest uzasadnieniem jej uwzględnienia. Odnosząc się do wniosku studentki

o uwzględnienie przy ocenie wystąpień na konferencjach naukowych oznaczonych literami "e", ,,f", "g", "h", Zespół ustalił, iż konferencje te miały jedynie środowiskowy charakter i nie przyznał punktów. Zespół zwrócił uwagę na fakt, iż użycie w nazwie konferencji określenia "ogólnopolska" nie przesądza o rzeczywistym charakterze

i zasięgu konferencji. O randze konferencji decyduje prestiż organizatora, prelegenci, czy selekcja referatów. Organizowanie konferencji w jednym ośrodku w małych odstępach czasu, w zbliżonym środowisku wskazuje wprost na niską rangę wydarzenia. Minister wskazał, że liczba punktów przyznawanych przez ekspertów jest wynikową ich oceny opierającej się na znajomości dziedziny, którą się zajmują oraz cech danego osiągnięcia.

Minister wyjaśnił, że Zespół mógł przyznać za dane osiągnięcie od 0 do 5 pkt mając na względzie cechy danego osiągnięcia. Zawarta w wytycznych dotyczących sposobu oceny wniosku liczba punktów w ramach danej cechy była wartością maksymalną, a nie sztywno zdeterminowaną. Wyznaczała ona górny limit punktów, które ekspert Zespołu mógł przyznać w ramach danej cechy. Oznacza to, iż Zespół mógł przyznać za daną cechę dowolną wielokrotność 0,50 pkt, aż do osiągnięcia ww. limitu, lecz w szczególnych przypadkach - mógł przyznać 0 pkt. Tak więc liczba punktów przyznawanych przez ekspertów jest wynikową ich oceny opierającej się na znajomości dziedziny, którą się zajmują oraz cech danego osiągnięcia.

Organ podkreślił, że stypendium ministra jest przyznawane za wybitne osiągnięcia, zatem podstawą jego otrzymania nie mogą być osiągnięcia o niskiej randze lub zasięgu. Ocena wniosków przez Zespół była oceną porównawczą. To, że osiągnięcie studentki nie uzyskało maksymalnej liczby punktów, oznaczało, iż we wnioskach innych studentów znajdowały się wystąpienia na konferencjach wyższej rangi (zasięgu), które - w porównaniu z wnioskiem studentki - zasługiwały na większą liczbę punktów. Minister podniósł, że ze względu na dużą liczbę wniosków podlegających ocenie przez Zespół (ok. 2,6 tys.) nie jest realne wskazanie w treści uzasadnienia niniejszej decyzji, dlaczego dane osiągnięcie nie uzyskało maksymalnej liczby punktów. Wymagałoby to zestawienia wniosków z danego kierunku i wskazania, które z osiągnięć przedstawionych przez innych studentów i z jakiego powodu zostały wyżej ocenione.

Po przeliczeniu i zaokrągleniu w dół do pełnej jedności rzeczywistej liczby punktów za osiągnięcia naukowe proporcjonalnie według obszarów wiedzy do 95 pkt względem średniej arytmetycznej z pięciu wniosków z najwyższą liczbą punktów

w obszarze nauk społecznych (tj. 122 pkt) wniosek uzyskał ostatecznie 20 pkt.

Minister zgodził się z punktacją wniosku oraz opinią Zespołu wyrażoną

w protokole ponownej oceny wniosku o przyznanie P.J. stypendium ministra. Liczba uzyskanych punktów, w stosunku do oceny wniosku w pierwszej instancji, nie uległa zmianie. W roku akademickim 2014/2015 stypendium ministra za wybitne osiągnięcia otrzymali studenci, których wniosek uzyskał co najmniej 21 pkt. Minister wskazał, iż nie miał podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r.

Decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi P.J., reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego [...] z dnia [...] grudnia

2014 r. nr [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych, pełnomocnik zarzucił naruszenie:

I. prawa materialnego to jest art. 178 ust. 1 oraz art. 181 ust. 1 i ust. 2 w zw.

z art. 187 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 2 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 w zw.

z § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r., w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia, poprzez błędną ich wykładnię

i niewłaściwe zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy, a także

II. przepisów postępowania, to jest art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu pełnomocnik podkreślił, iż wniosek złożony do Ministra został pozytywnie zaopiniowany przez Radę Wydziału [....] Uniwersytetu [...] w K., która dokonała wstępnej selekcji wszystkich wniosków studentów, które wypłynęły i zdecydowała się na poparcie tylko tych najwszechstronniej i najbardziej przekonująco (niewątpliwie) uzasadnionych, odmawiając poparcia wniosków pozostałych. Oznacza to, że Rada Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w K., miała i ma najszerszą wiedzę, należycie udokumentowaną o wybitnych osiągnięciach strony skarżącej i dlatego zdecydowała się na pozytywne zaopiniowanie (poparcie) wniosku strony skarżącej.

Pełnomocnik zarzucił, że Minister w swej pierwszej decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. w sposób zupełnie dowolny i praktycznie bez uzasadnienia w bezpośrednim odniesieniu do wniosku strony, zakwestionował kilka osiągnięć naukowych strony skarżącej, nie przyznając jej szeregu punków kwalifikacyjnych i tym samym pozbawił stronę skarżącą stypendium, którego dotyczył wniosek. Uzasadnienie tej decyzji praktycznie ograniczyło się do zacytowania in extenso przepisów prawa, na podstawie których została wydana decyzja oraz opisania sposobu powołania i funkcjonowania Zespołu oceniającego.

Strona skarżąca w swoim wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy szczegółowo i krytycznie odniosła się do decyzji Ministra, podkreślając niezasadne pominięcie przy rozpatrywaniu jej wniosku czterech wystąpień na ogólnopolskich konferencjach naukowych, organizowanych przez Uniwersytet [...] w K.

i przedstawionych na nich referatów.

W szczególności jednak strona skarżąca podniosła, że do jej dorobku nie została zaliczona publikacja pod tytułem: "[...]" [w]: [...], monografia, której to publikacji strona skarżąca jest wyłączną (samodzielną) autorką.

Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona przedłożyła zaświadczanie

z dnia [...] stycznia 2015 r. wydane przez Prodziekana Uniwersytetu [...] w K., ds. studenckich i dydaktycznych, dr J.G., wskazujące, że publikacja ta miała została przygotowana i pierwotnie miała ukazać się na przełomie lipca/sierpnia 2014 r. i powinna być zaliczona do dorobku naukowego za rok 2014 r., z tego powodu, że termin do składania wniosków o stypendium upływał

w końcem września ubiegłego roku oraz że opóźnienie w publikacji nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony skarżącej.

Pełnomocnik zarzucił, że w zaskarżonej decyzji Minister praktycznie w całości powielił uzasadnienie decyzji z dnia [...].12.2014 r. Wprawdzie w tym przypadku

w uzasadnieniu decyzji znalazło się dodatkowe stwierdzenie, że "Zespół ustalił, że konferencje miały jedynie środowiskowy charakter", którego to stwierdzenia nie zawiera uzasadnienie pierwszej decyzji, ale jednocześnie Minister nie wskazał dlaczego tak sądzi, na czym opiera to. Podobnie Minister nie wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dlaczego stronie skarżącej przyznał taką, a nie inną liczbę punktów za poszczególne osiągnięcia - konferencje, referaty, inne publikacje, co czyni niemożliwym weryfikację i sprawdzenie poprawności i trafności wywodów organu administracji.

Pełnomocnik raz jeszcze podkreślił, że Minister pominął w analizie wniosku strony skarżącej materiał dowodowy w postaci publikacji pod tytułem: "[...]", choć strona skarżąca to swoje osiągnięcie naukowe powinna mieć zaliczone do dorobku, od którego uzależnione jest przyznanie stypendium naukowego na rok akademicki 2014/2015, albowiem po pierwsze rzeczoną publikację przygotowała (napisała) samodzielnie w okresie prawem wymaganym dla ubiegania się o stypendium, po drugie złożyła ją w umówionym terminie do druku, a po trzecie opublikowanie (wydrukowanie) z pewnym opóźnieniem względem umowy i ustaleń nastąpiło z przyczyn nie tylko nie zawinionych przez stronę skarżącą, ale zupełnie od niej niezależnych.

W konsekwencji strona skarżąca została obarczona wyłączną odpowiedzialnością za zdarzenie, które było od niej niezależne i de facto poza jej jakimkolwiek wpływem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego odpowiada prawu. W sprawie tej organ nie naruszył przepisów art. 178 ust. 1 oraz art. 181 ust. 2 w zw. z art. 187 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.). Minister nie naruszył również przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stypendia ministra za wybitne osiągnięcia przyznaje studentom minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przez radę podstawowej jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej - przez senat uczelni. Stosownie do art. 181 ust. 2 tej ustawy, stypendium ministra za wybitne osiągnięcia może być przyznane studentowi szczególnie wyróżniającemu się w nauce lub posiadającemu wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe.

Szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłacania studentom stypendium ministra za wybitne osiągnięcia określa rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270).

Pełnomocnik skarżącej nie wskazał w skardze na czym miałaby polegać błędna wykładnia tych przepisów i jednocześnie niewłaściwe zastosowanie, co zdaniem strony miało wpływ na wynik sprawy. Nie wskazano jak ewentualnie powinny być one zinterpretowane przez organ.

W ocenie Sądu przepisy te zastosowane zostały przez organ prawidłowo, nadto nie budzą one żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia przepisu art. 181 ust. 1 powołanej ustawy, albowiem przepis ten stanowi o stypendium rektora dla najlepszych studentów i nie miał w niniejszej sprawie zastosowania.

Powołany w skardze przepis § 2 ust. 2 wymienionego wyżej rozporządzenia stanowi, że warunku zaliczenia roku studiów w poprzednim roku akademickim, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się w przypadku studenta posiadającego wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe, jeżeli niezaliczenie roku studiów było spowodowane narodzinami dziecka lub przyczynami zdrowotnymi. Pełnomocnik w żaden sposób nie wskazał na czym miałoby polegać naruszenie powołanego przepisu. Z zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ kwestionował zaliczenie roku studiów w poprzednim roku akademickim. W skardze nie wskazano także na czym miałaby polegać błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym przez okres studiów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się: 1) w przypadku studentów studiów pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich – okres od daty rozpoczęcia tych studiów do dnia 30 września roku ubiegania się o stypendium; 2) w przypadku studentów studiów drugiego stopnia – okres od daty rozpoczęcia studiów pierwszego stopnia poprzedzających studia drugiego stopnia do dnia 30 września roku ubiegania się o stypendium. Do skarżącej, jako studentki II roku studiów drugiego stopnia § 2 ust. 3 pkt 1 nie znajduje zastosowania. Natomiast przepis § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia zastosowany został przez organ prawidłowo.

Przepis § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stanowi bowiem, że stypendium na dany rok akademicki (w tej sprawie 2014/2015) może być przyznane studentowi, który zaliczył rok studiów w poprzednim roku akademickim oraz uzyskał wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe w okresie studiów na danym kierunku, a w przypadku studiów prowadzonych w trybie indywidualnym lub studiów międzykierunkowych – w okresie tych studiów.

Uzyskanie wybitnych osiągnięć naukowych w okresie studiów w przypadku skarżącej prawidłowo organ odniósł do okresu do dnia 30 września roku ubiegania się o stypendium.

W postępowaniu przed Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego strona nie kwestionowała, że artykuł "[...]" nie został opublikowany do dnia 30 września 2014 r. Strona domagała się jednak, aby Zespół przyznał jej punkty za ten artykuł, albowiem publikację przygotowała (napisała) samodzielnie w okresie prawem wymaganym i złożyła ją do druku w umówionym terminie, zaś opublikowanie jej z opóźnieniem względem umowy nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo zastosował przepis § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporzadzenia. Przepis § 4 pkt 1-5 rozporzadzenia określa, co stanowi wybitne osiągnięcie naukowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Zgodnie z § 4 pkt 1, za wybitne osiągnięcie naukowe (uzyskane w okresie studiów, a zatem do dnia 30 września 2014 r.) uważa się publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach naukowych o zasięgu co najmniej krajowym lub publikacje naukowe w formie książki. Powyższe oznacza, że aby można było kwalifikować daną publikację – pod kątem uznania jej za wybitne osiągnięcie naukowe - publikacja powinna mieć miejsce do dnia 30 września roku ubiegania się o stypendium. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zaistniała. Artykuł "[...]" nie został opublikowany do dnia 30 września 2014 r., czego nie kwestionował pełnomocnik skarżącej na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Okoliczność niedopełnienia przez organizatorów konferencji obowiązków związanych z wydaniem monografii w określonym umową terminie pozostaje bez znaczenia w sprawie, co trafnie wskazał organ. Zaświadczenie Prodziekana ds. studenckich i dydaktycznych Uniwersytetu [...] w K., zgodnie z którym opóźnienie w publikacji nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony skarżącej i publikacja powinna być w ocenie Prodziekana zaliczona do dorobku naukowego za rok 2014 nie zmienia powołanych wyżej przepisów rozporządzenia.

Organ wydaje decyzję na podstawie przepisów prawa. Zaświadczenia i opinie innych podmiotów niż do tego powołane w tej sprawie, pozostają bez znaczenia, w sytuacji, gdy nie ma wątpliwości, że nie został spełniony warunek umożliwiający poddanie danej publikacji ocenie. Uwzględnienie żądania studentki i poddanie ocenie nieopublikowanego do dnia 30 września 2014 r. artykułu "[...]" prowadziłoby tak do naruszenia § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 2 i § 2 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, jak i naruszenia konstytucyjnej zasady równości (art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Pamiętać trzeba, że organ administracji publicznej działa na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.).

Sąd wskazuje jednocześnie, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 828/10, na który pełnomocnik powołał się w skardze, został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny, a skarga została oddalona wyrokiem NSA z dnia 8 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 362/11, (orzeczenia.nsa.gov.pl).

Za prawidłowe Sąd uznał również ustalenia organu, co do nieuwzględnienia pozostałych wymienionych we wniosku osiągnięć, w tym publikacji wymienionej pod literą e) (niemożliwa do weryfikacji data zakończenia procesu wydawniczego), wystąpienia na konferencji wymienionej pod literą a) i b) wniosku z uwagi na udział

w charakterze słuchacza (brak referatu). Sąd za trafne uznał też stanowisko organu co do nieuwzględnienia jako wybitnego osiągnięcia naukowego wystąpień na konferencjach wymienionych w punktach e, f, g, h wniosku. Strona w żaden sposób nie podważyła oceny organu, co do tego, że konferencje te miały środowiskowy charakter. Strona we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podniosła jedynie, że konferencje były organizowane przez Uniwersytet [...] w K., co nie przeczy ustaleniu organu. Zgodzić trzeba się z organem, że samo użycie w nazwie konferencji słowa "ogólnopolska" nie przesądza o charakterze i zasięgu konferencji. Pamiętać przy tym należy, że stypendium Ministra przyznawane jest za wybitne osiągnięcia i może być przyznane studentowi szczególnie wyróżniającemu się w nauce lub posiadającemu wybitne osiągnięcia naukowe. Organowi w tej sprawie – na podstawie materiału dowodowego – nie można zarzucić, że dokonał dowolnej oceny wykazanych we wniosku osiągnięć naukowych. Za niezasadne tym samym, Sąd uznał zarzuty naruszenia przepisu art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Organ wyjaśnił stronie zasadność przesłanek, którymi się kierował (art. 11 k.p.a.). Wynikają one wprost z decyzji. Subiektywna ocena strony co do wagi jej osiągnięć naukowych nie oznacza, że ocena organu w tym zakresie nie jest właściwa. Nadto, powołany w skardze argument, że Rada Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w K., pozytywnie opiniując wniosek studentki, miała i ma najszerszą wiedzę o wybitnych osiągnięciach skarżącej, nie zmienia tego, że ocena, co do wybitnego charakteru tych osiągnięć pozostawiona została Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego. To, ile punktów przyznano stronie za poszczególne osiągnięcia wynika wprost ze stosowanych wytycznych dla ekspertów dotyczących uznawania określonych osiągnięć za wybitne (uchwała Zespołu z dnia [...] listopada 2014 r.), co zostało omówione w decyzji. Wytyczne te były udostępnione na stronie internetowej urzędu Ministra. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji posiada wszystkie wymagane prawem elementy i pozwala na dokonanie kontroli jej zgodności z prawem. Nie można zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącej, że w zaskarżonej decyzji Minister powielił jedynie twierdzenia zawarte w decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r., albowiem przedstawił motywy rozstrzygnięcia w sposób, który pozwala na stwierdzenie, jakimi przesłankami organ kierował się wydając decyzję. Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. Minister powinien był wskazać dlaczego pozostałe osiągnięcia i które z nich nie zostały uwzględnione przez Zespół, jednakże to uchybienie przepisowi art. 107 § 3 k.p.a. pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, albowiem ponownie rozpoznając sprawę Minister jednoznacznie wskazał, jakie osiągnięcia nie zostały uwzględnione i z jakich powodów. Nie ma zatem wątpliwości, co organ wziął pod uwagę wydając rozstrzygnięcie.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.