Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 547/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 147 § 1
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 41 ust. 1, art. 82 , art. 83 ust. 2, art. 188 ust. 3
journal: Dz.U. 1998 nr 91 poz 576
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa.
article: § 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1428
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej  z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego  przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...] I. stwierdza, że zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem, II. zasądza od Województwa [...] na rzecz skarżącego Wojewody [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] sierpnia 2022 r. Zarząd Województwa, działając na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1428; dalej jako r.r.k.) oraz art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 547 ze zm., dalej jako u.s.w.), podjął uchwałę nr [...] w sprawie zatwierdzenia wyników konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...].

W § 1 uchwały postanowiono, że zatwierdza się konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...] ogłoszony uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z [...] lipca 2022 r. W § 2 uchwały określono, że wykonanie uchwały powierza się Marszałkowi Województwa. Natomiast w § 3 uchwały wskazano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Powyższą uchwałę doręczono Wojewodzie w dniu 17 sierpnia 2022 r., który nie wydał w terminie 30 dni rozstrzygnięcia nadzorczego w stosunku do tej uchwały.

Pismem z [...] lipca 2023 r. Wojewoda, powołując się na art. 82c ust. 1 u.s.w. w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze. zm., dalej jako p.p.s.a.), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. opisaną powyżej uchwałę w całości.

Przedmiotem skargi uczynił również uchwałę Zarządu Województwa z [...] lipca 2022 r., nr [...] sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...] i uchwałę z [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Ośrodka [...]. Skarga w części dotyczącej tych uchwał została rozpoznana w odrębnych postępowaniach o sygn. akt II SA/Go 525/23 i II SA/Go 548/23.

Zaskarżonej uchwale organ nadzoru zarzucił istotne naruszenie prawa polegające na zatwierdzeniu konkursu, w trakcie którego wyłoniona została jako kandydat na dyrektora Ośrodka [...] osoba, która przystępując do konkursu nie posiadała i nie przedłożyła co najmniej dobrej oceny pracy w okresie ostatnich pięciu lat pracy, a więc osoba, która nie spełniała wymagań niezbędnych do zajmowania stanowiska dyrektora publicznej placówki doskonalenia nauczycieli określonych w § 7-9 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 maja 2019 r. w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli (Dz.U. z 2019 r. poz. 1045 ze zm., dalej jako r.p.d.n).

W uzasadnieniu skargi Wojewoda opisał przebieg postępowania konkursowego wskazując, że [...] lipca 2022 r. Zarząd Województwa podjął uchwałę nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...]. W załączniku do tej uchwały wskazano, że "Do konkursu może przystąpić osoba, która spełnia wymagania określone w § 1 ust. 1 albo § 6 lub § 12 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 roku w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w publicznym przedszkolu, publicznej szkole podstawowej, publicznej szkole ponadpodstawowej oraz publicznej placówce (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1449; dalej r.w.s.d) oraz § 8 ust. 1 lub 2 r.p.d.n. Wymagania niezbędne do zajmowania stanowiska dyrektora publicznej placówki doskonalenia nauczycieli oraz zasady i tryb powierzenia tego stanowiska, a także skład komisji konkursowej powoływanej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora publicznej placówki doskonalenia nauczycieli określają przepisy § 7-9 r.p.d.n. Wymagania niezbędne do zajmowania stanowiska dyrektora publicznej placówki doskonalenia nauczycieli nie wynikają zatem z r.w.s.d. W ocenie organu nadzoru przedmiotowe rozporządzenie nie może mieć zastosowania przy przeprowadzaniu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej placówki doskonalenia. Wymagania niezbędne do zajmowania stanowiska dyrektora publicznej placówki doskonalenia nauczycieli zostały w sposób całościowy i kompleksowy uregulowane w § 7-9 r.p.d.n.

Wojewoda podkreślił, że z informacji z [...] lipca 2023 r. złożonej przez M.P.-S., która wygrała konkurs i której ostatecznie powierzono stanowisko dyrektora Ośrodka [...] wynika, że złożyła dokumenty powołując się na § 8 ust. 1 r.p.d.n. oraz § 12 pkt 1 r.w.s.d. w zw. z art. 188 ust. 3 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 900; dalej jako u.p.o.) jako nauczyciel dyplomowany zatrudniony na stanowisku wymagającym kwalifikacji pedagogicznych w kuratorium oświaty, zwolniony z obowiązku posiadania co najmniej bardzo dobrej oceny pracy.

Zatem w ocenie organu nadzoru, oferta M.P.-S. powinna zostać odrzucona jako niespełniająca wymagań stawianych w § 8 r.p.d.n. Tym samym wadliwe było zatwierdzenie konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...], którego Zarząd Województwa dokonał opisaną na wstępie uchwałą.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, a tym samym do orzeczenia o jej niezgodności z prawem. W uchwale nr [...] z [...] lipca 2022 r. wskazano, iż do konkursu na dyrektora może przystąpić osoba, która spełnia wymagania określone w § 1 ust. 1 albo § 6 lub § 12 r.w.s.d. oraz wymagania określone w 8 ust. 1 lub 2 r.p.d.n. Powołanie się na zapisy r.w.s.d. było możliwe

w oparciu o przepis art. 188 ust. 3 u.p.o. Nawet gdyby przyjąć, że powołanie się na przepisy r.w.s.d. było zbyt daleko idące, to w ogłoszeniu o konkursie na stanowisko dyrektora wskazano ponadto na § 8 ust. 1 i 2 r.p.d.n. Organ podkreślił, że w przypadku osoby niebędącej nauczycielem wśród wymogów nie wymienia się ust. 1 punkt 4 § 8 r.p.d.n., tj. wymogu uzyskania co najmniej dobrej oceny pracy w okresie ostatnich pięciu lat pracy lub w przypadku nauczyciela akademickiego - pozytywnej oceny pracy w okresie ostatnich czterech lat pracy w uczelni. M.P. – S. mogła – w ocenie organu - przystąpić do konkursu jako osoba, która nie jest nauczycielem, przy czym spełniała zarówno przesłanki określone w § 12 pkt 1 r.w.s.d., jak również przesłanki określone w § 8 ust. 2 r.p.d.n. Zatem w ocenie organu, nie może być mowy o rażącym naruszeniu przepisów prawa, a tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej pod względem legalności w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. jest opisana na wstępie uchwała Zarządu Województwa zatwierdzająca wyniki konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...].

Uchwała ta stanowi akt organu administracji, który podlega kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok WSA w Lublinie

z 11 lutego 2020 r., III SA/Lu 627/19).

W myśl art. 82 ust. 1 u.s.w., uchwała organu samorządu województwa sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały w trybie określonym w art. 81. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa (art. 82 ust. 5 u.s.w.).

Ustawodawca posługuje się pojęciem sprzeczności z prawem, która jest jedyną podstawą stwierdzenia nieważności. Obok siebie jednak występują określenia "sprzeczność z prawem" oraz "nieistotne naruszenie prawa" bez bliższego ustalenia ich wzajemnych relacji. Pojawia się zatem konieczność określenia w drodze wykładni stopnia istotności naruszenia prawa. Literalne brzmienie ustawy wskazywałoby, że przy wyjaśnianiu powstałych wątpliwości należy się posługiwać katalogiem przyczyn stwierdzenia nieważności decyzji zamieszczonym w art. 156 § 1 ustawy z dnia

13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 775; dalej jako k.p.a.). Wniosek taki jest jednak nieuzasadniony. Przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 § 1 k.p.a. wykraczają poza kryterium naruszenia prawa czy też sprzeczności z prawem i są dostosowane do specyfiki decyzji administracyjnych, toteż ich posiłkowe stosowanie w odniesieniu do uchwał organów samorządu jest niedopuszczalne. Art. 82 ust. 1 u.s.w. stanowi samodzielną podstawę do wydania rozstrzygnięcia stwierdzającego nieważność uchwały organu samorządu województwa sprzecznej z prawem i nie zachodzi potrzeba odwoływania się do podstaw stwierdzania nieważności określonych w art. 156 k.p.a. Do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. B. Dolnicki (red.), Samorząd województwa. Komentarz, WKP 2023, t. 2 do art. 82).

Stosownie natomiast do art. 82c ust. 1 u.s.w., po upływie terminu wskazanego w art. 82 ust. 1, organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały organu samorządu województwa. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z takim przypadkiem mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem Wojewoda - mimo doręczenia zaskarżonej uchwały w dniu 17 sierpnia 2022 r. - nie wydał rozstrzygnięcia nadzorczego, lecz skorzystał z uprawnienia wynikającego z art. 82c ust. 1 zd. 2 u.s.w.

Zgodnie natomiast z art. 83 ust. 1 u.s.w., nie stwierdza się nieważności uchwały organu samorządu województwa po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie określonym w art. 81, albo jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego. W takiej sytuacji, jeżeli istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności sąd administracyjny orzeka o niezgodności uchwały z prawem (art. 83 ust. 2 u.s.w.).

Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 41 ust. 1 u.s.w. i § 8 ust. 2 r.r.k. Ten pierwszy przepis stanowi, że zarząd województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych. Przepis art. 41 u.s.w. ustanawia domniemanie kompetencji organu wykonawczego, jakim jest zarząd województwa (por. wyrok SN z 20 lutego 2002 r., III RN 211/00). W myśl art. 8 ust. 23 u.p.o. do zadań samorządu województwa należy zakładanie i prowadzenie publicznych placówek doskonalenia nauczycieli o znaczeniu regionalnym lub ponadregionalnym. Natomiast przepis § 8 ust. 2 r.r.k. stanowi, iż organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania,

z zastrzeżeniem § 4 ust. 1; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Przepis ten ma zastosowanie do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora ośrodka doskonalenia nauczycieli, gdyż przepisy r.p.d.n. nie regulują kwestii dotyczących zasad przeprowadzania konkursów na to stanowisko. Zgodnie natomiast z art. 188 ust. 3 u.p.o. w zakresie nieuregulowanym odmiennie

w przepisach wydanych na podstawie ust. 1 (tj. r.p.d.n.) do placówek doskonalenia stosuje się przepisy dotyczące placówek.

W związku z tym należało uznać, iż Zarząd Województwa był uprawniony do podjęcia uchwały oceniającej prawidłowość przeprowadzonego postępowania konkursowego, uwzględniając przesłanki wymienione w § 8 ust. 2 r.r.k. Istota niniejszego postępowania sprowadza się do kontroli czy powyższa ocena była zgodna z prawem.

Zdaniem Sądu zasadnie nie dopuszczono do udziału w konkursie L.B., która kandydowała na stanowisko dyrektora powołując się, iż czyni to jako osoba niebędąca nauczycielem (stosownie do § 8 ust. 2 r.p.d.n.), pomimo, że była nauczycielem dyplomowanym, zatrudnionym na stanowisku dyrektora w Ośrodku [...] oraz nauczyciela konsultanta, podlegającego ustawie z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 984) stosownie do § 1 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W orzecznictwie i piśmiennictwie podkreśla się, że osoba będąca czynnym nauczycielem i mająca odpowiedni stopień awansu zawodowego (nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego) nie może skorzystać z możliwości powołania na stanowisko dyrektora jako "osoba niebędąca nauczycielem". Ustawodawca bowiem celowo dokonał rozróżnienia pojęć nauczyciela i nienauczyciela, co podyktowane zostało zapewne chęcią umożliwienia zajmowania stanowiska dyrektora także osobom innym niż nauczyciel i spełniającym inne wymagania. Osoba będąca nauczycielem, tj. zatrudniona w tym charakterze i mająca odpowiedni stopień awansu zawodowego, nie może więc zostać dopuszczona do udziału w konkursie na stanowisko dyrektora w innym charakterze niż wynikający z art. 62 ust. 1 u.p.o. Przy czym podkreśla się, że akceptując tą tezę nie można jej rozciągać na przypadki, gdy dana osoba – pomimo legitymowania się kwalifikacjami wymaganymi od nauczycieli – albo w ogóle nie jest zatrudniona w charakterze nauczyciela, albo nie ma wymaganego stopnia awansu zawodowego. Taka osoba bez przeszkód może brać udział w konkursie na stanowisko dyrektora szkoły i zostać powołana w jego wyniku na podstawie art. 62 ust. 2 u.p.o. (por. M. Pilich (red.), Prawo oświatowe. Komentarz, WKP 2022, t. 3 do art. 62 u.p.o. i wskazane tamże orzecznictwo). Powyższe stanowisko wyrażone na tle art. 62 u.p.o. należy odnieść również do kandydatów na stanowisko dyrektora placówki doskonalenia nauczycieli z uwagi na podobieństwo regulacji zawartej w § 7 i § 8 ust. 1 i 2 r.p.d.n. Tym samym wyżej wymieniona mogła kandydować jednie jako nauczyciel, jednakże jej oferta została tak skonstruowana, iż pominięto w niej wymogi i dokumenty, które obligatoryjnie musi spełnić nauczyciel stosownie do § 8 ust. 1 r.p.d.n. W konsekwencji zasadnie nie dopuszczono jej do udziału w konkursie.

Powołana przez organ komisja, której skład został wyłoniony w sposób zgodny § 9 ust. 5-7 r.p.d.n., przeprowadziła postępowanie w pełnym składzie, nie może być zatem mowy o naruszeniu, o którym mowa w § 8 ust. 2 pkt 2 r.r.k. Brak jest również jakichkolwiek podstaw do formułowania twierdzeń o naruszeniu zasady tajności (§ 8 ust. 2 pkt 3 r.r.k.). Taki zarzut nie pojawił się na żadnym etapie postępowania konkursowego, jak również postępowania przed sądem administracyjnym.

Pozostała zatem do rozważanie przesłanka unieważnienia określona w § 8 ust. 2 pkt 4 r.r.k., a mianowicie inne (niż wymienione w pkt 1-3) nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Unieważnienie konkursu na tej przesłance jest możliwe wtedy, gdy zaistnieje związek funkcjonalny pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu konkursowym (innymi niż wymienione w pkt 1-3), a ich wpływem na wynik konkursu. Nieprawidłowości muszą zatem być tego rodzaju i w takim zakresie, że determinują one wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie.

Zdaniem Sądu w kontrolowanym postępowaniu konkursowym zaistniały nieprawidłowości uzasadniające unieważnienie konkursu, które nie zostały dostrzeżone przez Zarząd Województwa. Mianowicie niezasadnie dopuszczono do udziału w nim M.P.- S., jako osobę niespełniającą wymogów określonych w § 8 r.p.d.n., co było konsekwencją uprzedniego błędnego wskazania w uchwale Zarządu Województwa z [...] lipca 2022 r., nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Ośrodka [...] (będącej przedmiotem odrębnego postępowania pod sygn. akt II SA/Go 525/23), iż mogą w nim uczestniczyć – oprócz podmiotów wskazanych w § 8 ust. 1 i 2 r.p.d.n – również osoby spełniające wymagania określone w § 1 ust. 1 albo § 6 lub § 12 r.w.s.d.

Podkreślić bowiem należy, iż z mocy powołanego już powyżej art. 188 ust. 3 u.p.o. rozporządzenie w sprawie placówek doskonalenia stanowi przepis szczególny (lex specialis) w stosunku do u.p.o. Placówki doskonalenia nauczycieli nie są placówkami w rozumieniu u.p.o. (art. 4 pkt 14 u.p.o.). Regulacja zasad organizacji

i funkcjonowania placówek doskonalenia jest autonomiczna i niezależna od regulacji ustawowej (por. M. Pilich, op.cit. t. 3 do art. 188). W związku z tym, iż kwestia kto może być dyrektorem placówki doskonalenia nauczycieli została szczegółowo uregulowana w § 7, § 8 i § 9 ust. 3 r.p.d.n., brak jest jakichkolwiek jurydycznych przesłanek, aby w tym zakresie stosować odpowiednio art. 62 ust. 1 i 2 u.p.o oraz r.w.s.d, wydane na podstawie art. 62 ust. 4 u.p.o. Gdyby brak było wspomnianych przepisów r.p.d.n. zasadne byłoby odpowiednie zastosowanie przepisów art. 62 ust. 1 i 2 u.p.o. oraz r.w.s.d.

Dopuszczona do udziału w kontrolowanym konkursie i będąca jego zwycięzcą M.P.-S. niewątpliwie nie spełniła wszystkich warunków określonych w § 8 ust. 1 r.p.d.n., a mianowicie warunku, określonego w pkt 4, tj. uzyskania, jako nauczyciel mianowany albo dyplomowany co najmniej dobrej ocenę pracy, w okresie ostatnich pięciu lat pracy lub w przypadku nauczyciela akademickiego - pozytywną ocenę pracy w okresie ostatnich czterech lat pracy w uczelni - przed przystąpieniem do konkursu na stanowisko dyrektora, a w przypadku, o którym mowa w § 9 ust. 3 - przed powierzeniem stanowiska dyrektora. W tym zakresie powołała się na § 12 pkt 1 r.w.s.d. stanowiący, iż stanowisko dyrektora, wicedyrektora albo inne stanowisko kierownicze w publicznym przedszkolu, publicznej szkole i publicznej placówce oraz zespole publicznych przedszkoli, szkół lub placówek może zajmować również: nauczyciel mianowany lub dyplomowany, zatrudniony na stanowisku wymagającym kwalifikacji pedagogicznych w urzędzie organu administracji rządowej, kuratorium oświaty, Centrum Edukacji Artystycznej, Centralnej Komisji Egzaminacyjnej i okręgowych komisjach egzaminacyjnych - spełniający wymagania określone w rozporządzeniu, z wyjątkiem wymogu posiadania co najmniej bardzo dobrej oceny pracy. Wyżej wymieniona była bowiem zatrudniona na stanowisku starszego wizytatora w Kuratorium Oświaty. Jak już wskazano powyżej przepisy r.w.s.d. nie mogły mieć zastosowania wobec kandydata na stanowisko dyrektora ośrodka doskonalenia nauczycieli.

W ocenie Sądu, nie można było konwalidować konkursu mimo powyższego naruszenia – jak próbuje to czynić organ w odpowiedzi na skargę – przez uznanie, iż M.P.-S. spełniała wymogi określone w § 8 ust. 2 r.p.d.n., tj. jako osoba niebędąca nauczycielem, a to z następujących powodów. Po pierwsze, wyżej wymieniona w sposób jednoznaczny określiła, zgodnie zresztą z wymogami określonymi w uchwale Zarządu Województwa w sprawie ogłoszenia konkursu, że bierze w nim udział " w oparciu o § 8 ust. 1 r.p.d.n. oraz § 12 pkt 1 r.w.s.d.", a nie § 8 ust. 2 r.p.d.n. Po drugie, również komisja konkursowa podjęła swe rozstrzygnięcie uwzględniając to, że M.P.-S. jest nauczycielem. Po trzecie, w aktach postępowania konkursowego brak jest dokumentu potwierdzającego co najmniej 2- letni staż pracy na stanowisku kierowniczym stosownie do § 8 ust. 2 pkt 2 r.p.d.n. Takiego dokumentu kandydatka nie złożyła, co było zaniechaniem celowym, a to w związku z powoływaniem się przez nią na podstawę z § 8 ust. 1 r.p.d.n. Podkreślenia wymaga, iż ingerencja przeprowadzającego konkurs w treść składnych ofert i wzywanie do ich uzupełnienia lub poprawienia, nie mieszczą się w modelu konkursowego trybu wyboru kandydata. Komisja zobowiązana jest jedynie do badania złożonych dokumentów (por. wyrok NSA z 12 maja 2020 r., I OSK 1032/19). Tym bardziej nie jest możliwe uzupełnianie dokumentów i kreowanie nowej podstawy faktycznej, na etapie wydawania uchwały zatwierdzającej konkurs, czy też postępowania przed sądem administracyjnym rozpoznającym skargę na powyższy akt administracyjny.

Reasumując należy wskazać, że zaskarżona uchwała została wydana

z istotnym naruszeniem § 8 ust. 2 pkt 4 r.p.d.n., przez zatwierdzenie konkursu mimo zaistnienia wadliwości mającej wpływ w sposób oczywisty wpływ na wynik konkursu, polegającej na dopuszczeniu do udziału, a następnie wyłonieniu jako zwycięzcy kandydatki, która nie spełniała wymogu określonego w § 8 ust. 1 pkt 4 u.p.d.n., przy jednoczesnym pozostającym w sprzeczności z art. 188 ust. 3 u.p.o. odpowiednim zastosowaniem § 12 pkt 1 r.w.s.d. w sytuacji, gdy przepisy § 7 - § 9 r.p.d.n. zawierały w tym zakresie kompletne i autonomiczne uregulowania. Powyższe było konsekwencją błędnego określenia w uchwale Zarządu Województwa z [...] lipca 2022 r., nr [...], iż w konkursie mogą wziąć udział osoby spełniające wymagania określone w § 1 ust. 1 albo § 6 lub § 12 r.w.s.d.

W związku z tym, że upłynął rok od podjęcia zaskarżonej uchwały, która nie była aktem prawa miejscowego, Sąd - na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 83 ust. 2 u.s.w. - stwierdził, że jest ona niezgodna z prawem.

Jako, że skarga została uwzględniona Sąd – na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. - zasądził od organu na rzecz skarżącego organu nadzoru poniesione przez niego koszty postępowania, które sprowadzają się do wynagrodzenia pełnomocnika

w kwocie 480 zł, ustalonego zgodnie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265).