Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 181/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S-K. i T.K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu do złożenia oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego i przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.S-K. i T.K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu do złożenia oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego i przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań. W skardze skarżący wnieśli o stwierdzenie, że organ zobowiązany był do wyznaczenia trzymiesięcznego terminu do złożenia pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego w roku 2015 i do przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań w budynku położonym przy [...], zwanym "domem doktoranta" oraz o zobowiązanie organu do wyznaczenia trzymiesięcznego terminu do złożenia pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego i do przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań w budynku położonym przy [...], zwanym "domem doktoranta", uwzględniającego dotychczasowe Regulaminy korzystania z pomieszczeń ustanowione przez Uniwersytet na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat, obowiązujące w Polsce prawo, jak i prawo unijne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone formy działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Należą do nich:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

Skarga M.S-K. oraz T.K. wniesiona została na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...]. Skarżący zarzucili organowi niewyznaczenie trzymiesięcznego terminu do złożenia pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego w budynku położonym w [...] oraz nieprzygotowanie stosownego regulaminu sprzedaży tych mieszkań. Należy zauważyć, że z treści wyżej przywołanego art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej mogą być tylko akty i czynności (a także bezczynność) z zakresu administracji publicznej, dotyczące praw i obowiązków, mających swoje źródło w przepisach prawa administracyjnego. Tymczasem skarżący domagają się zobowiązania Rektora Uniwersytetu do podjęcia wskazanych w skardze czynności związanych ze sprzedażą lokali mieszkalnych. Zdaniem Sądu, wszelkie kwestie związane ze zbywaniem nieruchomości, w tym również czynności negocjacyjne poprzedzające zawarcie umowy sprzedaży, regulowane są przez przepisy prawa cywilnego, a nie administracyjnego; sama umowa sprzedaży również nie może być zawarta w formie innej niż umowa cywilno-prawna. Zatem wszelkie spory dotyczące kwestii zasad zbywania nieruchomości mogą być rozstrzygane wyłącznie w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.