Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 443/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 4 i 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Sawa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej A. S. kwotę [...] złotych tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

A. S. (dalej jako "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 12 października 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] (dalej jako "organ") postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z 15 lutego 1949 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu skargi wskazała, że jest następcą prawnym M. S., który w dniu 2 marca 2020 r. wystąpił do organu z ponagleniem do zakończenia sprawy (ponaglenie to zostało rozpoznane postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2020 r.). Mimo powyższego oraz mimo wydania przez Sąd wyroku z 23 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 179/20, którym zobowiązano Prezydenta do wydania decyzji w terminie 2 miesięcy, stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznano na rzecz M. S. sumę pieniężną w wysokości 2000 zł, organ nadal nie załatwił sprawy. Wobec tego skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do niezwłocznego wydania decyzji, nie później niż w terminie 7 dni; stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a."; oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd pismem z 13 grudnia 2021 r., w wykonaniu zarządzenia sędziego z 10 grudnia 2021 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni po rygorem jej odrzucenia, poprzez wykazanie interesu prawnego skarżącej (np. poprzez nadesłanie dokumentów, z których wynika następstwo prawne A. S. po M. S.) oraz wskazanie, czy przed wniesieniem niniejszej skargi skarżąca występowała z ponagleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a."

W piśmie procesowym z 16 grudnia 2021 r. skarżąca wskazała, że wyczerpała tryb do wniesienia przedmiotowej skargi, bowiem jej poprzednik prawny M. S. wnosił ponaglenie w niniejszej sprawie, które rozpoznane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] maja 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Skarżąca złożyła w niniejszej sprawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku z 15 lutego 1949 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...].

Z akt niniejszej sprawy wynika jednak, że skarga dotycząca przewlekłego prowadzenia przez ten organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu ww. nieruchomości, złożona przez poprzednika prawnego skarżącej, tj. M. S., była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd, który prawomocnym wyrokiem z 23 września 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 179/20 zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd zaznaczył, że na skutek wdania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzji z [...] października 2008 r. nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z [...] października 1961 r. nr [...], odżył wniosek byłego właściciela nieruchomości z 15 lutego 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej do tego gruntu. Na ww. wyrok powołała się również skarżąca w skardze wniesionej w niniejszej sprawie, wskazując, że niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd nosi znamiona rażącej przewlekłości.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności.

Skoro zatem wyrokiem z 23 września 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 179/20 Sąd wyznaczył już organowi termin do rozpoznania sprawy o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu ww. nieruchomości, Sąd kolejnego terminu na rozpoznanie tej sprawy wyznaczyć nie może, a zatem skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku.

Zauważyć również trzeba, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest również z innych przyczyn niedopuszczalna. Przepis art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpiła – w trybie art. 37 § 1 K.p.a. – z ponagleniem do załatwienia sprawy. Za wyczerpanie trybu wskazanego w art. 52 § 1 p.p.s.a. nie można uznać przy tym, jak wskazano w skardze i piśmie procesowym z 16 grudnia 2021 r., ponaglenia M. S. rozpoznanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] maja 2020 r., bowiem stanowiło ono podstawę wniesienia skargi zakończonej ww. wyrokiem z 23 września 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 179/20. Kolejna skarga wnoszona w danej sprawie winna zostać zatem poprzedzona nowym ponagleniem. W takiej sytuacji wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta, uznać należało za niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.