Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 233/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 37 par 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art 58 par  1 pkt 333 , art 53 par 2b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Agnieszka Nawara – Dubiel (spr.) SWSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Małopolskiego w sprawie znak WI-I.7840.2.57.2022.MO postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w wysokości 100 (sto) zł.


UZASADNIENIE

II SAB/Kr 233/23

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 czerwca 2023 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (między innymi) na przewlekłe prowadzenie postępowania odwoławczego przez Wojewodę Małopolskiego, w sprawie znak: WI-I.7840.2.57.2022.MO.

Postanowieniem z dnia 22 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie (sygn. akt VII SAB/Wa 145/23).

Skarżący zażądał:

1) zobowiązania Wojewody Małopolskiego do niezwłocznego wydania pozwolenia na budowę;

2) stwierdzenia, że Wojewoda Małopolski rażąco naruszył prawo, nie podejmując zgodnie z terminami opisanymi w k.p.a. czynności w sprawie wydania pozwolenia na budowę, poszukując pretekstu do zawieszenia postępowania, w szczególności dokonał na niekorzyść strony interpretacji prawa i zmienił opis stanu istniejącego prowadzącej do dalszej zwłoki w postępowaniu wbrew interesowi społecznemu, czym naraził na olbrzymie straty finansowe i prowadzące do niedotrzymania terminów, zmniejszenia produktywności i utraty możliwości szans życiowych, utratę zdrowia i długotrwałe cierpienie emocjonalne;

3) stwierdzenia, że nie ustalono prawidłowo stanu istniejącego i nie zebrano prawidłowo materiału dowodowego, prowadząc niestarannie postępowanie, pomijając w całości stanowisko stron, w szczególności zlekceważono istnienie i użytkowanie wybudowanego w 1963 roku budynku i wynikające z tego konsekwencje, czyli zabezpieczenie bezpiecznego dojścia przez teren budowy, co zapewnia wybudowany tymczasowy mur. Wojewoda Małopolski uznał beż żadnego dowodu w szczególności bez porównania projektu i inwentaryzacji muru zabezpieczającego dojście, iż jest to mur pod projektowane schody, choć znajduje się on w innym miejscu niż w projekcie i ma inne parametry geometryczne. W końcu pominął fakt, iż budowa prowadzona była na podstawie ostatecznej decyzji z dnia 27 grudnia 2018 r. (znak: 1465/6740.2/2018), a mur nie pojawił się przed złożeniem wniosku o wydanie tej decyzji, lecz jako skutek prowadzonych prac po wstrzymaniu budowy dla zapewnienia bezpiecznego dojścia do istniejącego budynku [...];

4) stwierdzenia, że nieprawidłowo ustalono strony postępowania (skierowano postanowienie do podmiotów, które nie powinny brać udziału w postępowaniu, np. zgodnie z wykazem p. 7 i p. 13, którzy nie są już właścicielami nieruchomości sąsiednich; brak informacji o podstawie wykluczenia udziału K. K.).

W uzasadnieniu skargi podniósł, że nie otrzymał żadnej ostatecznej decyzji ani informacji na temat dalszego harmonogramu postępowania mimo upływu znacznej ilości czasu od wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (17 lipca 2009 r.), wydania decyzji o warunkach zabudowy (22 sierpnia 2017 r.) i rozpoczęcia postępowania o wydanie pozwolenia na budowę (8 października 2018 r.). 14-letni okres trwania postępowania w sposób rażący narusza art. 7, art. 109, art. 110, art. 138, art. 145, art. 152, art. 161 k.p.a., art. 45 Konstytucji RP i art. 6 EKPC.

W ocenie skarżącego zawieszenie postępowania w dniu 9 grudnia 2022 r. przez Wojewodę Małopolskiego rażąco narusza prawo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.)- dalej określanej jako p.p.s.a. - skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Instytucja ponaglenia została uregulowana w art. 37 k.p.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

W myśl art. 37 § 3 ponaglenie wnosi się:

1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;

2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

Zarządzeniem SRSWSA z dnia 15 listopada 2023 r. (k. 61 a. sądowych) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu, że przed wniesieniem skargi wyczerpany został tryb określony w art. 37 § 1 Kpa i wniesiono ponaglenie do właściwego organu na niezałatwienie sprawy w terminie – pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 listopada 2023 r. W dniu 21 listopada 2023 r. M. B. przesłała do Sądu pismo inwestora [...] spółka z o.o., reprezentowaną przez Prezesa Zarządu M. B., skierowane do Wojewody Małopolskiego (k. 82). Pismo to nie jest ponagleniem i nie jest skierowane do organu wyższego stopnia (Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego).

W tej sytuacji wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt. II postanowienia na zasadzie art. 232§ 1 pkt. 1 p.p.s.a.