Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 102/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2024-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 lipca 2024 r. sprawy ze skargi D. P. i S. P. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publiczne; na wniosek z dnia 27 lutego 2024 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga D. P. i S. P. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący wskazali, że jedną przesyłką poleconą Poczty Polskiej S.A. doręczyli do MWINB w Krakowie (data wpływu do organu 1 marca 2024 r.) dwa wnioski z dnia 27 lutego 2024r. dotyczące tożsamej sprawy, lecz sporządzone w rożnych trybach prawnych tj. wniosek z dnia 27 lutego 2024r. o udostępnienie informacji publicznej sporządzony został w oparciu o ustawę o informacji publicznej. Drugi wniosek dotyczył uzyskania tożsamej informacji publicznej jak we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, sporządzony w oparciu o k.p.a. Oba wystąpienia okazały się bezskuteczne.

I tak w odpowiedzi na powyższy wniosek z dnia 27 lutego 2024r.o udostępnienie informacji publicznej MWINB w Krakowie pismem z dnia 15 marca 2024 r.,znak: WOB.1331.5.2024.MWIK nie załatwił sprawy z powyższego wniosku uznając, cyt. że "Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że przepisów tej ustawy nie stosuje się wyłącznie wtedy, gdy są one nie do pogodzenia z przepisami ustaw szczególnych (...). Przepisami takimi jest np. art. 9 k.p.a (...) W związku z powyższym wnioskodawcy posiadają uprawnienia wynikające z ustawy k.p.a. " Oznacza to - w ocenie MWINB w Krakowie - że właściwym do uzyskania żądanych informacji publicznych jest art. 9 K.p.a. W odpowiedzi na drugi wniosek z dnia 27 lutego 2024r. sporządzony w trybie K.p.a. o doręczenie tożsamych informacji publicznych jak we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, MWINB w Krakowie pismem z dnia 25 marca 2024r., znak: WSE.1410.19.2024.MIJLE/JMOR także nie załatwił sprawy z niniejszego wniosku uznając na zasadzie oczywistych zaprzeczeń pisma z dnia 15 marca 2024r., cyt. ze strony 2 pisma, że "w szczególności takiej podstawy prawnej na załatwienie sprawy z powyższego wniosku nie stanowią art. 6, 7, 9 i 11 K.p.a., powołane w piśmie P. D. P. i P S. P. z dnia 27 lutego 2024r." Dalej skarżący wskazują, że wobec nieprawdziwych twierdzeń MWINB w Krakowie, wielokrotnie kwestionowali fałszywe dowody wytworzone przez MWINB w Krakowie w odwołaniach od decyzji i zażaleniach na postanowienia, bezskutecznie. Składali oni wnioski -tożsame do tych przedmiotowych - w trybie ustawy K.p.a. i ustawy o dostępie do informacji publicznej, bezskutecznie. Organ milcząco załatwiał wnioski, bez jakiejkolwiek reakcji, czego przykładem wniosek z dnia 09.08.2015r. w trybie K.p.a.; wezwanie z dnia 27.12.2018r. w trybie K.p.a.; wniosek z dnia 20.03.2019r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej; wniosek z dnia 20.08.2019r. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej; wszystkie potwierdzone datami nadania do MWINB w Krakowie w placówce Poczty Polskiej S.A. i wszystkie załatwione milcząco, bez jakiejkolwiek reakcji.

Skarżący podnoszą, że w powyższym stanie rzeczy, przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie kolidują z przepisami innych ustaw, gdyż, jak ustalił MWINB w Krakowie w piśmie ż dnia 25 marca 2024r., tryb z K.p.a. tj. art. 6, 7, 9 i 11 K.p.a. nie stanowi podstawy załatwienia wniosku co oznacza, iż będąc stronami przedmiotowego postępowania administracyjnego, załatwienie tego typu sprawy jak we wniosku z dnia 27 lutego 2024r. sporządzonego w trybie K.p.a. nie jest możliwe, nie może być skuteczne z uwagi na brak prawa złożenia ponaglenia, a co za tym idzie, niemożność złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu, a zatem w tej sytuacji zastosowanie mają przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powyższymi pismami MWINB w Krakowie nie zrealizował żadnego z dwóch wniosków, przy czym brak realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p i świadczy o bezczynności organu, do którego wniesiono wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Analiza art. 6 u.d.i.p. pokazuje, iż wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte pytanie o określone fakty lub o stan określonych zjawisk (cyt. wyżej postanowienie NSA z 24.01.2006r., sygn. akt I OSK 928/05, opub. w LEX nr 167/66) co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wskazać też należy, że organ do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest właściwym do udostępnienia żądanej informacji publicznej, bowiem ją wytworzył, która jak dotąd nie była udostępniana wnioskodawcom pomimo wieloletnich, prawnych zabiegów do uzyskania przedmiotowych informacji publicznych o istotnym znaczeniu dla bytu przedmiotowej, wyreżyserowanej przez nadzór budowlany, sprawy. Organ nie wywiązał się z obowiązku wynikającego z wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co świadczy o bezczynności organu zobowiązanego do udostępnienia konkretnej pod względem rodzaju i charakteru żądanej informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wskazuje, że w dniu 1 marca 2024 roku do organu wpłynął wniosek D. P. i S. P. z dnia 27 lutego 2024 roku, w którym - powołując się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej - wniesiono o udostępnienie informacji publicznej "w formie pisemnej odpowiedzi na poniższe pytania o określone fakty, z doręczeniem na ww. adres zamieszkania, tj. - wyjaśnienia i wskazania dowodów potwierdzających prawdziwość i zasadność stanowiska Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie". Powyższy wniosek został zarejestrowany pod znakiem WOB.1331.5.2024. Mając na uwadze termin określony w ustawie z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, organ pismem z dnia 15 marca 2024 roku znak: WOB.1331.5.2024.MWINB udzielił wnioskodawcom odpowiedzi. Organ wskazał m.in. że w sprawie administracyjnej zn: WOB.771.1.11.2015 - na którą powołują się wnioskodawcy - D. P. i S. P. byli stronami postępowania. Organ powołał się na treść art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowiący, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi - co oznacza, że przepisów o dostępie do informacji publicznej nie stosuje się, gdy są one nie do pogodzenia z przepisami ustaw szczególnych, które w sposób odmienny regulują zasady i tryb dostępu do informacji publicznej; takim przepisem jest zaś np. art. 9 ustawy kodeks postępowania administracyjnego. W związku z powyższym w ocenie organu wnioskodawcy posiadają uprawnienia wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego, w którego przepisach określono zasady, które regulują m.in. uprawnienia procesowe stron w toczącym się lub zakończonym już postępowaniu administracyjnym, w tym również środki prawne służące do pozyskania określonych informacji. Zdaniem organu wnioskodawcom - jako stronom postępowania administracyjnego zarejestrowanego w MWINB pod znak: WOB.771.1.11.2015 - przysługuje prawo do uzyskania informacji w sprawie na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Podsumowując organ poinformował - działając na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej - że żądanie wnioskodawców nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie może być załatwione w trybie powyższej ustawy. Powyższe pismo z dnia 15 marca 2024 roku (doręczone wnioskodawcom w dniu 5 kwietnia 2024 roku), zawierające stanowisko organu w sprawie wniosku skarżących o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 lutego 2024 roku (data wpływu do organu - 1 marca 2024 roku), stanowiło zatem rozpatrzenie wniosku – co w konsekwencji powoduje, że organ nie pozostaje bezczynny. Jak podkreśla się w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych, w przypadku gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, właściwym sposobem załatwienia wniosku jest czynność polegająca na skierowaniu do wnioskodawcy zwykłego pisma informującego o przyczynie niemożności udostępnienia żądane informacji (tak np. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2021 roku, III OSK 2698/21). Podkreślono, że organ zachował czternastodniowy termin, wynikający z przepisu art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnosząc się do stawianego przez skarżących zarzutu naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, biorąc pod uwagę argumenty podniesione przez skarżących w treści skargi (zdaniem skarżących organ nie załatwił sprawy z powyższego wniosku o udostępnienie informacji publicznej), organ podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w treści opisywanego pisma z dnia 15 marca 2024 roku, w którym stronom postępowania administracyjnego zarejestrowanego w przysługuje prawo do uzyskania informacji w tej sprawie na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego; z uwagi na powyższe organ uznał, że żądanie wnioskodawców nie dotyczy informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zwrócono uwagę, że pogląd, iż strona danego postępowania administracyjnego nie może żądać informacji dotyczących tego postępowania w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem służą jej określone uprawnienia wynikające z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, jest poglądem powszechnie przyjętym w doktrynie i orzecznictwie. "Przepisy u.d.i.p. nie mogą stanowić podstawy do uzyskania informacji we własnej sprawie. Pisma składane w indywidualnych sprawach przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej i nie są udostępniane w tym trybie." (WSA w Warszawie z 24 listopada 2020 roku, II SA/Wa 1493/20). W ocenie MWINB podstawą uprawnienia dla skarżących do uzyskania informacji odnoszących się do prowadzonego postępowania administracyjnego być zatem przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie miała dla nich charakteru informacji publicznej w rozumieniu przedmiotowej ustawy, bowiem dotyczyła postępowania administracyjnego, którego byli stronami. W związku z powyższym organ nie mógł rozpatrzyć wniosku skarżących z dnia 27 lutego 2024 roku w trybie tej ustawy, o czym skarżący zostali poinformowani opisywanym pismem z dnia 15 marca 2014 roku. Niezależnie od powyższego skarżący domagali się informacji publicznej w postaci "wyjaśnienia i wskazania dowodów potwierdzających prawdziwość i zasadność stanowiska Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (...)". Tymczasem w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien dotyczyć informacji, a nie stanowić polemiki czy żądania wykładni prawa. Nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej wniosek o wyjaśnienia w zakresie dotyczącym dokonanej przez organ oceny dowodów w toku postępowania administracyjnego, czy też wyjaśnienia kwestii motywacji zastosowania określonych przepisów prawa bądź ich wykładni. Informacja publiczna to informacja o faktach, tak więc domaganie się od organu stanowiska w przedmiocie ocen, interpretacji, czy analizy istniejącego stanu rzeczy, wydanych decyzji czy innych aktów administracyjnych, nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych obiektywnych, nie są zaś środkiem ich kwestionowania.

W ocenie MWINB brak jest również podstaw do uznania za zasadne pozostałych podniesionych przez skarżących argumentów. I tak, w pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy, że w uzasadnieniu skargi skarżący szeroko odnieśli się również do sposobu załatwienia drugiego złożonego przez nich wniosku z dnia 27 lutego 2024 roku (wniosek "sporządzony w trybie K.p.a. o doręczenie tożsamych informacji publicznych jak we wniosku o udostępnienie informacji publicznej") argumentując, że MWINB pismem z dnia 25 marca 2024 roku także nie załatwił sprawy z niniejszego wniosku. W ocenie skarżących powyższe pismo organu jest rażąco sprzeczne z pismem z dnia 15 marca 2024 roku, stanowiącym odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, co w ocenie skarżących potwierdza, iż żądane przez nich informacje stanowią informację publiczną. W odniesieniu do powyższej argumentacji MWINB wyjaśnia, że do organu w dniu 1 marca 2024 roku wpłynął zarówno wniosek skarżących o udostępnienie informacji publicznej (datowany na dzień 27 lutego 2024 roku), jak i drugie pismo skarżących, również datowane na dzień 27 lutego 2024 roku, w którym skarżący wnieśli o analogiczne informacje co w opisywanym wniosku o udostępnienie informacji publicznej, powołując się jednak na przepisy kpa. Organ udzielił skarżącym odpowiedzi również na opisywane, drugie pismo skarżących z dnia 27 lutego 2024 roku - pismem z dnia 25 marca 2024 roku, wystosowanym w oparciu o art. 9 kpa (wydruk elektronicznie podpisanego pisma MWINB z dnia 25 marca 2024 roku wraz z uwierzytelnieniem - w załączeniu do niniejszej odpowiedzi na skargę). W powyższym piśmie organ szczegółowo odniósł się do okoliczności sprawy administracyjnej (było to postępowanie wznowieniowe, którego stronami byli skarżący), m.in. opisując wydane w powyższej sprawie i w powiązanych sprawach administracyjnych rozstrzygnięcia oraz wyjaśniając m.in., że wszelkie uwagi dotyczące przeprowadzanych dowodów i czynionych w postępowaniu ustaleń mogły być zgłaszane w środkach zaskarżenia, przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego. Podsumowując MWINB podkreślił, że "tut. Organ nie znajduje podstawy prawnej do tego, aby po zakończeniu postępowania administracyjnego na nowo prowadzić postępowanie dowodowe i wyjaśniać kwestie, które rozstrzygnięte zostały w ostatecznym postanowieniu i ostatecznej decyzji, tj. w postanowieniu MWINB nr 574/2015 z dnia 6 maja 2015 r., znak: WOB.7722.60.2015.KKAD i w decyzji MWINB nr 274/2019 z dnia 25 kwietnia 2019 r., znak: WOB.7721.187.2019.AJAN. W szczególności tut. Organ zastrzega, że takiej podstawy prawnej nie stanowią art. 6, 7, 9 i 11 K.p.a., powołane w piśmie P. D. P. i P. S. P. z dnia 27 lutego 2024 r.". Organ wyjaśnił skarżącym ponadto, że "również tryby skargowy oraz wnioskowy uregulowane w dziale VIII kpa nie służą temu, aby pozaproceduralnie, kolejny raz zajmować się sprawą pomimo jej zakończenia w najpełniejszy przewidziany przepisami sposób. (...) Możliwość weryfikacji zagadnień zweryfikowanych ostatecznymi rozstrzygnięciami, pozostaje zamknięta w ramach ewentualnych postępowań nadzwyczajnych regulowany w przepisach art. 145 - 163 kpa."

Mając na uwadze powyższe w ocenie MWINB brak jest podstaw do podzielenia prezentowanego przez skarżących stanowiska, iż treść pisma organu z dnia 25 marca 2024 roku (wystosowanego w oparci j o art. 9 kpa) miałaby stać w rażącej sprzeczności z pismem organu z dnia 15 marca 2024 roku (wystosowanym w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej) i stanowić o zasadności niniejszej skargi na bezczynność w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Raz jeszcze podkreślić należy, że skarżący domagali się informacji w postać wyjaśnienia i wskazania dowodów potwierdzających prawdziwość i zasadność stanowiska Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (...) Powyższe żądanie dotyczyło postępowania administracyjnego, którego stronami byli skarżący - w związku z czym w piśmie z dnia 15 marca 2024 roku organ wskazał, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej, zaś wnioskodawcom przysługuje prawo do uzyskania informacji w sprawie na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Organ zwraca uwagę, że skarżący dopatrują się naruszenia przez organ przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z argumentacją organu podniesioną w piśmie z dnia 25 marca 2024 roku (wystosowanego w oparciu o art. 9 kpa). Organ podkreśla jednak w tym miejscu, że okoliczność, iż uzyskana od organu odpowiedź nie jest dla skarżących satysfakcjonująca, nie oznacza, że jest ona niezgodna z prawem; sam fakt, że organ nie przychylił się do twierdzeń skarżących, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. - Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1b). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i pkt 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie zaś z § 2 omawianego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Bezczynność organu na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy ma miejsce wtedy, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie podejmuje stosownych czynności tj. nie udostępnia informacji w sposób przewidziany w ustawie m.in. w sposób wskazany w art. 10 ust. 1 w zw. z art. 7 ustawy.

Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie, do udzielenia informacji publicznej oraz czy podejmuje stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. Nadto żądana informacja musi stanowić informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Obowiązek informacyjny podmiotu zobowiązanego jest konsekwencją faktu dysponowania daną informacją. Zgodnie zaś z art. 13 ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. MWINB poza sporem jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji (art. 4 u.d.i.p).

Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej) albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 ustawy.

Z akt sprawy wynika, że przedmiotem wniosku jest wyjaśnienie przez organ i wskazanie dowodu, z którego jednoznacznie wynika data uzyskania przez skarżących wiedzy o wybudowaniu altany równolegle z garażem w latach 1998-1999 oraz podanie daty od-do rzekomo toczącego się całego kilkuletniego postępowania zwyczajnego, w którym nie kwestionowali daty budowy altany ogrodowej (k. 6 sądowych akt sprawy). Powyższe okoliczności zostały wskazane w postanowieniu MWINB nr 574/2015 z dnia 6 maja 2015 r. utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji o ustaleniu dla skarżących opłaty legalizacyjnej z związku z wybudowaniem altany ogrodowej na działce nr [...] w T. .

Wniosek skarżących z dnia 27 lutego 2024 r. wpłynął do organu w dniu 1 marca 2024 r. Organ pismem z dnia 15 marca 2024 r. (zatem z zachowaniem ustawowego 14-dniowego terminu) poinformował skarżących, że z uwagi na to, iż byli oni stronami tego postępowania, posiadają uprawnienia służące stronom, w tym prawo dostępu do akt w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, nie zaś ustawy o odstępie do informacji publicznej. Te ostatnie przepisy stosuje się bowiem bez uszczerbku dla ustaw szczególnych. Na marginesie odnotować należy, że także drugi wniosek skarżących z dnia 27 lutego 2024 r. z wyraźnym wskazaniem jego rozpatrzenia w trybie ustawy kodeks postępowania administracyjnego (skarg i wniosków, dział VIII k.p.a.) doczekał się reakcji organu w postaci pisma z dnia 25 marca 2024 r.

Analiza administracyjnych akt sprawy dotyczących postępowania legalizacyjnego potwierdza, że skarżący byli aktywnymi stronami tego postępowania składając m.in. także wniosek o wznowienie postępowania z uwagi na wadliwość dowodów, na których oparto postanowienie z dnia 6 maja 2015 r. (k. 2 administracyjnych akt sprawy; skarżący z kolei zostali wezwani o wykazanie podstaw swoich twierdzeń przez organ, k. 18 administracyjnych akt sprawy MWINB), zaś okoliczności, których dotyczył przedmiotowy wniosek są elementem uzasadnienia faktycznego postanowienia nr 574/2015 z 6 maja 2015 r., którego skarżący byli adresatami.

Podkreślenia przy tym wymaga, że u podstaw pisma organu z dnia 15 marca 2024 r. leży nie tyle okoliczność, że o udzielenie pewnych informacji skarżący wystąpili we własnej sprawie (dostęp do informacji publicznej we własnej sprawie), lecz z uwagi na charakter wnioskowanej informacji.

Wszystkie te okoliczności uwzględnił organ w swojej terminowo udzielonej odpowiedzi na wniosek z dnia 27 lutego 2024 r. przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie u.d.i.p., lecz zastosowanie znajdują regulacje k.p.a. w zakresie dostępu stron do akt sprawy, realizowanego także po zakończeniu postępowania.

W ocenie Sądu zasługuje na aprobatę argumentacja organu, który zasadnie zwraca uwagę, że przedmiotem wniosku była nie tyle informacja publiczna (w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), lecz wyjaśnienie (motywy) w zakresie dotyczącym przyjętych ustaleń faktycznych, co jest elementem uzasadnienia faktycznego rozstrzygnięcia, w którym te ustalenia się znalazły czy ewentualnie braków takiego uzasadnienia z punktu widzenia standardów wyznaczonych przez art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. (brak wskazania dowodów, na których organ się oparł wydając zaskarżone postanowienie).

Podsumowując, w ocenie Sądu organ nie pozostawał w bezczynności, zajął stanowisko w przedmiocie wniosku w zakreślonym terminie, informując, że żądana informacja ze wskazanych w tym piśmie przyczyn nie może być udzielona. Natomiast okoliczność, że skarżący nie są usatysfakcjonowani z udzielonej odpowiedzi pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.

W tym stanie faktycznym i prawnym Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.