Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2351/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 , art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. art. 156, art. 107 par. 3, art. 31 par. 1 pkt 2 i 3, par. 2 i par. 4, art. 138 par. 1 pkt 1, art. 8, art. 10, art. 73 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Marzena Milewska- Karczewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi K. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez K. w Warszawie (dalej K., strona, skarżący) jest postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej Prezes UKE) z dnia [...] lipca 2015r., nr [...], wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3, art. 144, art. 31 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwanej dalej "kpa") oraz art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r. poz. 243, ze zm., zwanej dalej "Pt"), utrzymujące w mocy postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], odmawiającego dopuszczenia K. do udziału w postępowaniu w ramach, którego Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] (zwanej dalej Decyzją [...]).

Zaskarżone postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia [...] października 2014 r. Prezes UKE zawiadomił O. S.A. z siedzibą w W. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji SMP 2007. Tym samym pismem Prezes UKE poinformował O. S.A. o włączeniu materiału dowodowego do akt sprawy oraz zgodnie z art. 10 kpa o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów w sprawie oraz zgłoszonych żądań.

W dniu [...] października 2014 r. Prezes UKE wydał decyzję administracyjną [...] stwierdzającą wygaśnięcie Decyzji [...].

W dniu [...] października 2014 r. do Prezesa UKE wpłynął wniosek K. o dopuszczenie K. na prawach strony do udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...]. Strona podniosła, że Prezes UKE miał świadomość, iż K. jest uczestnikiem postępowań administracyjnych w sprawach:

- nałożenia obowiązków regulacyjnych na O. S.A. na rynku świadczenia hurtowych usług dostępu szerokopasmowego na obszarze całego kraju z wyłączeniem 76 obszarów gminnych (sygn.: [...]);

- stwierdzenia skutecznej konkurencji na rynku świadczenia hurtowych usług dostępu szerokopasmowego na 76 obszarach gminnych (sygn.: [...]);

- stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], nakładającej na O. S.A. obowiązki regulacyjne na krajowym rynku świadczenia hurtowych usług dostępu szerokopasmowego z wyłączeniem 11 obszarów gminnych (postępowanie o sygn. [...]), a mimo to nie poinformował K. o prowadzonym postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...]. Jednocześnie K. wskazała, że w postępowaniach przed Prezesem UKE reprezentuje interes społeczny, reprezentując operatorów współpracujących z adresatem decyzji – O. S.A.

W opinii Izby statutowe cele K. obejmują m. in. współdziałanie przy tworzeniu programu restrukturyzacji rynku elektronicznego i telekomunikacyjnego w Polsce, reprezentowanie i obronę interesów gospodarczych członków, w szczególności wobec organów państwowych w zakresie elektroniki i telekomunikacji oraz współudział w tworzeniu ekonomiczno-prawnych warunków sprzyjających działaniu i rozwojowi przemysłu oraz rynku elektronicznego i telekomunikacyjnego w Polsce.

W ocenie K. za dopuszczeniem [...] do postępowania przemawia także interes społeczny, który K. utożsamia z wyrażeniem stanowiska przez [...] w przedmiotowej sprawie.

Przedmiotowy wniosek K. z dnia [...] października 2014 r. zawierał również wniosek o przekazanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...] oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r. stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...].

Pismem z dnia [...] listopada 2014 r., Prezes UKE udostępnił K. w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 782, ze zm., zwanej dalej "udip") kopię decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...].

Pismem z dnia [...] listopada 2014 r., K. podniosła, iż – w jej ocenie – doręczenie jej decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...] oznacza dopuszczenie K. do udziału w przedmiotowym postępowaniu.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] Prezes UKE, działając na podstawie art. 31 § 2 kpa w związku z art. 206 ust. 1 Pt odmówił K. dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...]. Natomiast postanowieniem z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] działając na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 206 ust. 1 Pt Prezes UKE stwierdził niedopuszczalność wniosku K. z dnia [...] października 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] stwierdzającej wygaśnięcie decyzji [...].

Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r. odmawiającego dopuszczenia K. do udziału we ww. postępowaniu.

W uzasadnieniu ww. wniosku K. wskazała, że nie zwracała się do Prezesa UKE o udostępnienie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r., stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...] w trybie dostępu do informacji publicznej. W opinii K., Prezes UKE wraz z pismem z dnia [...] listopada 2014 r. doręczył K. ww. decyzję Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r., bowiem zdaniem K. dopuszczalne jest doręczenie stronie kopii decyzji, a ponadto w przedmiotowej sprawie prawdziwość (zgodność z oryginałem znajdującym się w aktach sprawy) decyzji nie jest kwestionowana. Ponadto [...] wskazała, że w jej ocenie przedmiotowe doręczenie decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2014r. oznacza faktyczne dopuszczenie jej do postępowania. [...] wskazała ponadto, iż – jej zdaniem - Prezes UKE udostępniając decyzję w trybie udip naruszył art. 8 kpa, ponieważ prowadził działania utrudniające organizacji społecznej aktywny udział w działaniach dotyczących obowiązków regulacyjnych nakładanych na przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz ewentualną kontrolę sądowoadmnistracyjną działań Prezesa UKE. K. wskazała także, że w jej ocenie Prezes UKE winien jest zaniechania powiadomienia Izby o toczącym się postępowaniu, bowiem zgodnie z art. 31 § 4 kpa, Prezes UKE zobowiązany jest do informowania organizacji społecznych zainteresowanych działaniami regulacyjnymi organu o wszczęciu postępowania. Ponadto Izba stwierdziła, że w jej ocenie Prezes UKE winien dopuścić ją do udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem w dniu [...] października 2014 r. decyzji z uwagi na fakt, braku ostateczności ww. decyzji. K. w ww. wniosku przyznała ponadto, iż decyzja Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r. niewątpliwie została wydana w rozumieniu art. 107 kpa, jednak nie można uznać, iż z tą chwilą zakończyło się postępowanie administracyjne. Strona wskazała ponadto, iż z art. 110 kpa jasno wynika, że organ jest związany decyzją dopiero od chwili jej doręczenia co najmniej jednej ze stron postępowania. K. zarzuciła również Prezesowi UKE, iż wydał decyzję z dnia [...] października 2014 r. w krótkim czasie, podczas gdy, niektóre postępowania toczą się po kilka lat. K. podniosła także, że w dniu [...] października 2014 r. Prezes UKE odmówił pełnomocnikowi K. dostępu do akt postępowania, a co istotne w opinii K., nie zachował wymaganej przepisami art. 74 § 2 kpa formy postanowienia, uniemożliwiając sądową kontrolę działań organu. Z uwagi na powyższe, K. wniosła o zmianę postanowienia i dopuszczenie jej do postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r.

Prezes UKE postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r.

Prezes UKE po ponownej merytorycznej i kompleksowej analizie przedmiotowej sprawy, wskazał – przywołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2012 r. sygn. akt II OSK 525/11 – że w razie złożenia wniosku organizacji społecznej o dopuszczenie do udziału w postępowaniu po zakończeniu postępowania pierwszoinstancyjnego, organ winien w pierwszej kolejności zbadać czy zostało zainicjowane postępowanie odwoławcze (tu: postępowanie wszczęte w wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] października 2014 r. stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...]). Jeżeli postępowanie odwoławcze nie zostało wszczęte, zachodzą podstawy do odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, gdyż uprawnienie określone w art. 31 § 1 pkt 2 kpa wygasa z uwagi na brak toczącego się postępowania.

W niniejszej sprawie postępowanie pierwszoinstncyjne (tu: postępowanie zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] października 2014 r. w sprawie wygaśnięcia Decyzji [...]) zakończyło się w dniu [...] października 2014 r. wraz z wydaniem decyzji administracyjnej znak: [...] stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...]. Zgodnie bowiem z treścią art. 104 § 2 kpa " Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji". Powyższe oznacza, że z chwilą wydania ww. decyzji, postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] zakończyło się.

Mając na względzie przywołany wyżej stan faktyczny sprawy Prezes UKE wskazał, że wniosek który wpłynął do Prezesa UKE w dniu [...] października 2014 r., wpłynął już po wydaniu decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r. stwierdzającej wygaśnięcia Decyzji [...] i po zakończeniu ww. postępowania. Ponadto organ zwrócił uwagę, że w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] października 2014 r. stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...] nie zostało wywołane postępowanie odwoławcze (tu: postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy). Jedyna bowiem strona postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] tj. O. S.A. nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Prezes UKE za nietrafny uznał zarzut skarżącego, zgodnie z którym wydanie decyzji nie kończy postępowania administracyjnego w danej instancji. Przywołując, na poparcie swojego stanowiska, fragment uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 714/05, ONSA WSA 2006, nr 5, poz. 132, organ wskazał, że postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia Decyzji [...] zakończyło się w dniu wydania decyzji, tj. w dniu [...] października 2014 r. Mając na uwadze ww. orzeczenie sądowoadmnistracyjne oraz brzmienie art. 104 § 2 kpa Prezes UKE stwierdził, iż ww. zarzut K. jest bezzasadny, z uwagi na fakt, iż postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] zostało zakończone w dniu wydania decyzji z dnia [...] października 2014 r., która to decyzja została doręczona stronie ww. postępowania tj. O. S.A. w dniu [...] października 2014 r.

Reasumując Prezes UKE podniósł, iż aby organizacja społeczna mogła domagać się dopuszczenia do udziału w postępowaniu, postepowanie takie musi się toczyć, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się natomiast do kwestii doręczenia kopii decyzji z dnia [...] października 2014 r. stwierdzającej wygaśnięcie decyzji [...], Prezes UKE wskazał, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej, Izbie nie została doręczona ww. decyzja z dnia [...] października 2014 r. a jedynie jej kopia. W tym miejscu organ przywołał stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 987/14, w którym Sąd ten stwierdził, że "Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie jej oryginału".

Ponadto Prezes UKE zwrócił uwagę, że doręczenie kopii ww. decyzji nie miało charakteru doręczenia dokonywanego w trybie art. 109 § 1 kpa. Przepis ten stanowi bowiem, że "decyzje doręcza się stronom", a stroną postępowania w przedmiotowej sprawie jest – w ocenie organu – jedynie O. S.A.

Odnosząc się do twierdzenia strony skarżącej, iż [...] nie wskazała w żądaniu doręczenia decyzji, że wnosi o jej udostępnienie w trybie udip, Prezes UKE wskazał, że przepisy udip nie zobowiązują wnioskodawcy do wskazania podstawy prawnej wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Niezbędnym elementem wniosku jest jedynie wskazanie przedmiotu żądania, czemu K. w przedmiotowej sprawie zadośćuczyniła wskazując, że wnioskuje o otrzymanie decyzji z dnia [...] października 2014 r., znak: [...]. Wobec powyższego, w opinii Prezesa UKE żądanie K. doręczenia powyższej decyzji należało potraktować jako wniosek złożony w trybie udip.

Odnosząc się natomiast do zarzutu strony skarżącej dotyczącego zaniechania powiadomienia skarżącego o toczącym się postępowaniu administracyjnym w zakresie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...], Prezes UKE wskazał, iż wbrew twierdzeniom strony – nie jest on zobowiązany do powiadamiania organizacji społecznych o prowadzonych przez niego postępowaniach administracyjnych. W opinii Prezesa UKE przepis art. 31 § 4 kpa nie nakłada bowiem na organy administracji obligatoryjnego obowiązku zawiadamiania organizacji społecznych o każdym toczącym się przed Prezesem UKE postępowaniu. Ww. przepis ma jedynie charakter fakultatywny i stanowi podstawę do działania organu, w sytuacji gdy Prezes UKE uzna, że organizacja społeczna może być zainteresowana udziałem w danym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe oraz gdy przemawia za tym interes społeczny. Ww. zarzut K. należy zatem uznać za bezzasadny, gdyż Prezes UKE nie był zobowiązany do informowania K. o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...].

Odnosząc się z kolei do zarzutu strony dotyczącego przeprowadzenia postępowania administracyjnego o stwierdzenie wygaśnięcia Decyzji [...], Prezes UKE wskazał, iż stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto Prezes UKE wskazał, iż w wyznaczonym terminie jedyna strona postępowania tj. O. S.A. nie złożyła żadnego stanowiska w sprawie. Wobec powyższego nic nie stało na przeszkodzie wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...]. Ponadto zarzut K., iż inne postępowania toczące się przed Prezesem UKE trwają nawet po kilka lat nie ma żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Każde postępowanie administracyjne ma bowiem charakter zindywidualizowany, a zatem każdorazowo termin wydania rozstrzygnięcia zależy od konkretnych okoliczności danej sprawy.

Organ podniósł również odnosząc się do zarzutu dotyczącego niedopuszczenia w dniu [...] października 2014 r. pełnomocnika skarżącego do wglądu do akt przedmiotowego postępowania, że kwestia ta wykracza poza zakres rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, a zatem nie mogła być przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. strona, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2015 r., zaskarżając je w całości oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia I instancji, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

1) art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa i art. 144 kpa przez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji;

2) art. 31 § 4 kpa przez niepoinformowanie K. o wszczęciu postępowania administracyjnego, w ramach którego Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji [...] podczas gdy istniały przesłanki (cele statutowe K. oraz interes społeczny) uzasadniające zawiadomienie K. o wszczęciu postępowania. Podniosła, iż cele statutowe K. obejmują m. in., współdziałanie przy tworzeniu warunków rozwoju i restrukturyzacji przemysłu elektronicznego oraz konkurencyjnego rynku telekomunikacyjnego w Polsce, reprezentowanie i obronę interesów członków [...] w zakresie ich działalności gospodarczej, w szczególności wobec organów państwowych oraz współudział w tworzeniu ekonomiczno-prawnych warunków sprzyjających działaniu i rozwojowi przemysłu oraz rynku elektronicznego i telekomunikacyjnego w Polsce. Z kolei interes społeczny przejawia się – w ocenie skarżącego – w możliwości przedstawienia w przedmiotowym postępowaniu stanowiska organizacji skupiającej uczestników rynku telekomunikacyjnego. Działanie skarżącego na prawach strony gwarantuje wyrażanie stanowiska ogółu operatorów, którzy korzystali z usług hurtowych [...] świadczonych w oparciu o postanowienia Decyzji [...].

Skarżący zarzucił, iż Prezes UKE w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wyjaśnił dlaczego uznał, że K. nie jest zainteresowany udziałem w niniejszym postępowaniu. Podniósł, że do tej pory praktyką Prezesa UKE było informowanie izb zrzeszających przedsiębiorców telekomunikacyjnych o wszczęciu postępowań dotyczących regulacji rynku telekomunikacyjnego w Polsce. Praktyką Prezesa UKE było również informowanie izb zrzeszających przedsiębiorców telekomunikacyjnych o wszczynaniu postępowań administracyjnych w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...];

3) naruszenie art. 8 kpa poprzez prowadzenie przez Prezesa UKE postępowania zakończonego wydaniem postanowienia w I instancji i zaskarżonego postanowienia w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, w szczególności poprzez utrudnianie stronie społecznej aktywnego udziału w działaniach dot. obowiązków regulacyjnych nakładanych na przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz ewentualną kontrolę sądowoadministracyjną działań Prezesa UKE;

4) naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez niezapewnienie skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności poprzez uniemożliwienie K. wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

5) naruszenie art. 73 § 1 kpa poprzez odmówienie skarżącemu prawa wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów;

6) naruszenie art. 107 § 3 kpa w związku z art. 126 kpa oraz art. 124 § 2 kpa przez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia niespełniającego wymogów określonych w przepisach prawa m.in. przez nieprzedstawienie uzasadnienia faktycznego i prawnego w zakresie przyczyn niepoinformowania skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego, w ramach którego Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji [...] co w konsekwencji doprowadziło do niewyjaśnienia K. motywów rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia oraz uniemożliwiło K. poznanie rzeczywistych motywów wydania ww. postanowienia. Powyższy brak uzasadnienia jest na tyle istotny, że w innych analogicznych postępowaniach (np. postępowanie zakończone wydaniem decyzji Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2014 i nr [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...], stanowiącej załącznik nr 4 do niniejszej skargi) Prezes UKE standardowo uznawał, że K. oraz inne izby zrzeszające przedsiębiorców telekomunikacyjnych są zainteresowane udziałem w ww. postępowaniach ze względu na swoje cele statutowe oraz interes społeczny i z własnej inicjatywy informował je o wszczynaniu postępowań w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...].

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 31 § 1 pkt 2 kpa poprzez niedopuszczenie skarżącego do udziału w przedmiotowym postępowaniu, K. podniosło, iż – w jego ocenie – doręczenie mu w dniu [...] listopada 2014 r. decyzji, oznacza faktyczne dopuszczenie organizacji na prawach strony do udziału w toczącym się postepowaniu administracyjnym. Odnosząc się do twierdzenia Prezesa UKE, że skarżącemu została doręczona jedynie kopia decyzji nie zawierająca oryginalnego podpisu, K. przywołało wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1012/11, w świetle którego dopuszczalne jest doręczenie stronie kopii decyzji.

Ponadto strona skarżąca podniosła, iż wydana w przedmiotowej sprawie decyzja nie uzyskała przymiotu ostateczności. Przymiot ten decyzja nabywa bowiem dopiero z chwilą upływu terminu do wniesienia odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy. Jak wynika z art. 110 kpa organ jest związany decyzją dopiero od chwili doręczenia jej co najmniej jednej ze stron postępowania (por wyrok NSA z dnia 3 września 2009 r., II OSK 1353/08).

Odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt.Dz.U. z 2014 poz. 1647 z późn. zm), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. – jt.Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn.zm.).

Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1 b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 kpa lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa.

Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonego postanowienia, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do wniosku, że nie narusza ono prawa. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji naruszenia zarówno norm prawa procesowego jak i materialnego. Zaskarżone postanowienie została ponadto uzasadniona w sposób odpowiadający kryteriom określonym w art. 107 § 3 kpa.

Na wstępie godzi się zauważyć, że stosownie do art. 31 § 1 pkt 2 kpa. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji za uzasadnione, postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu służy zażalenie (art. 31 § 2 kpa.)

Z powyższych regulacji wynika obowiązek właściwego organu do rozpatrzenia żądania organizacji w oparciu o wymienione przesłanki, przy czym postanowienie odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu podlega kontroli instancyjnej.

Podkreślić również wypada, że zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 kpa warunkiem skuteczności wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, jest pozostawanie tego postępowania w toku. Uprawnienie z art. 31 § 1 pkt 2 kpa o dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu w danej sprawie ma miejsce wówczas, jeżeli postępowanie to jest w toku, bowiem instytucja ta nie funkcjonuje samodzielnie, abstrakcyjnie w oderwaniu od konkretnej sprawy (zob. wyrok NSA z 3 lutego 2005 r., OSK 1076/04, Lex nr 165912).

Sąd zauważa również, podzielając w tym zakresie w całości pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 20 czerwca 2012r. sygn.. II OSK 525/11 (CBOSA), który został również przywołany w skarżonym orzeczeniu, że "w razie złożenia wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu po zakończeniu postępowania pierwszoinstancyjnego, organ I instancji powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy zostało wywołane postępowanie przed organem II instancji. W takim bowiem wypadku, organ będzie miał obowiązek dokonać merytorycznego badania wniosku. W przypadku zaś ustalenia, że postępowanie administracyjne nie toczy się, zachodzą podstawy do odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu w sprawie wskutek wygaśnięcia uprawnienia określonego w art. 31 § 1 pkt 2 i 3 kpa."

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy należy wskazać, że K. w dniu [...] października 2014r. złożyła wniosek do Prezesa UKE o dopuszczenie K. na prawach strony do udziału w postępowaniu w sprawie wygaśnięcia decyzji [...]. Zauważyć jednocześnie należy, że Prezes UKE decyzją z dnia [...] października 2014r. nr [...], a zatem decyzją wydaną na 7 dni wcześniej przed wpłynięciem wniosku K., stwierdził wygaśnięcie decyzji nr [...]. Tym samym w niniejszej sprawie nie ulega żadnej wątpliwości, że wniosek K. złożony w trybie art. 31 § 1 kpa został złożony po zakończeniu postępowania przez organ I instancji wydaniem stosownego rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle powyższego Prezes UKE był zobligowany do ustalenia czy zostało wywołane postępowanie przed organem II instancji. Z ustaleń organu w tym zakresie, co potwierdza również zgromadzona w sprawie dokumentacja, wynika że nie zostało zainicjowane przez podmiot uprawniony (stronę) postępowanie drugoinstancyjne. Powyższe oznacza zatem, iż Prezes UKE miał obowiązek wydania postanowienia o odmowie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu w skutek wygaśnięcia uprawnienia określonego we wskazanym wyżej art. 31 §1 pkt 2 i 3 kpa – co też organ uczynił (uprawnienia te wygasły bowiem w skutek wydania w dniu [...] października 2014r. decyzji pierwszoinstancyjnej i niewniesienia środka zaskarżenia przez podmiot uprawniony od tej decyzji). Tym samym skarżone orzeczenie, którym utrzymano w mocy postanowienie w przedmiocie odmowy dopuszczenia K. do postępowania należy uznać za prawidłowe i nienaruszające przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa.

Odnosząc się do pozostałych kwestii i zarzutów podnoszonych w skardze, Sąd wyjaśnia, iż:

- niezasadnym jest zarzut naruszenia art. 31 § 4 kpa poprzez niepoinformowanie K. o wszczęciu postępowania administracyjnego w ramach, którego Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji [...]. Sąd zauważa bowiem, że z brzmienia wskazanego przepisu jednoznacznie wynika, iż organ zawiadamia organizację społeczną o wszczęciu postępowania gdy uzna, że może być ona zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe, i gdy przemawia za tym interes społeczny. Tak wiec jak słusznie podniósł organ odwoławczy nie jest to obowiązek obligatoryjny lecz fakultatywny zależny od uznania organu, iż dana organizacja może być ze względu na swoje cele statutowe i interes społeczny zainteresowana sprawą. Rację ma również w tym względzie organ wskazując, iż odmienny był stan w przedmiocie decyzji [...] i decyzji [...], gdyż przy wydawaniu tej pierwszej K. brało udział na prawach strony w postępowaniu dot. jej wydania. Tym samym organ przy jej wygaszaniu uznał za uzasadnione powiadomienie organizacji o wszczęciu postępowania w przedmiocie jej wygaszenia. Przy wydawaniu tej drugiej decyzji tj. Decyzji [...], K. nie uczestniczyła w postępowaniu na prawach strony dotyczącym jej wydania.

-nie doszło również przy wydawaniu skarżonego postanowienia ani też postanowienia organu I instancji do naruszenia art. 8, 10, 73 § 1 kpa. Podnoszone bowiem w tym zakresie zarzuty w istocie odnosi się do postępowania dotyczącego wygaszenia decyzji [...] i nie brania udziału przez K. w tym postępowaniu a nie skarżonego orzeczenia wydanego w trybie art. 31 kpa o odmowie dopuszczenia organizacji do postepowania w przedmiocie wygaszenia Decyzji [...], które to w dacie złożenia wniosku było zakończone stosowną decyzją administracyjną.

Mając zatem na uwadze, iż organ nie dopuścił się naruszenia przepisów proceduralnych ani materialnych przy wydawaniu skarżonego orzeczenia, jak również nie przekroczył granic uznania administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.