Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 174/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2024-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 § 1 i 2, art. 134
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 18 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 kwietnia 2024 roku sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia z drogi, przechowywania i oszacowania pojazdu 1) oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz adwokat K. B. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu M. B. z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (Kolegium), działając na podstawie art. art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 – k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania M. B. (skarżący) od decyzji wydanej w dniu 23 października 2023 r. z upoważnienia Prezydenta Olsztyna przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta Olsztyna (organ pierwszej instancji) w sprawie nałożenia obowiązku zapłaty kwoty w wysokości 16.930,00 zł brutto tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia z drogi, przechowywania i oszacowania pojazdu marki VW Golf, nr rejestracyjny [...] - w terminie 30 dni od daty, w której niniejsza decyzja stanie się ostateczna - stwierdziło, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru decyzji będącej przedmiotem odwołania wynika, iż została ona doręczona w dniu 25 października 2023 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o organie i terminie wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji. W przedmiotowej sprawie odwołanie mogło być wniesione najpóźniej w dniu 8 listopada 2023 r., a wniesione zostało za pośrednictwem poczty w dniu 9 listopada 2023 r. (data nadania przesyłki), czyli 1 dzień po terminie. Odwołujący się nie złożył prośby o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania, w której uprawdopodobniłby, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie zatem do art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W związku z powyższym Kolegium nie mogło merytorycznie rozpatrzyć odwołania i postanowiło jak na wstępie.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Kolegium skarżący zarzucił mu brak należytego rozpatrzenia sprawy bowiem organ nie przeanalizował należycie dokumentów dotyczących sprawy i nie odniósł się do wskazanych nowych okoliczności sprawy. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 k.p.a. ze względu na to, że strona, bez własnej winy, nie brała udziału w postępowaniu, co powinno skutkować wznowieniem postępowania. Wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie postanowienia w całości. Podniósł, że Kolegium dopuściło się nieprawidłowości bowiem odwołanie zostało odrzucone po stwierdzeniu, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia - dokładnie o jeden dzień. Jednocześnie organ poinformował o postanowieniu i jego ostateczności po niemal pięćdziesięciu dniach od dnia otrzymania odwołania - nie licząc weekendów i dni wolnych od pracy. Dodał, że jako osoba obciążona ogromnymi kosztami nie unika odpowiedzialności, a jedynie wnosi o przyjrzenie się sprawie w oparciu o sytuację finansową i zdrowotną i ogólnie życiową.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – p.p.s.a.), polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a zatem kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd uchyla bowiem zaskarżoną decyzję lub postanowienie tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Żadna z powyższych podstaw wzruszenia zaskarżonego postanowienia w sprawie niniejszej nie wystąpiła. Nie było też jakichkolwiek przesłanek do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Kolegium o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.

Stosownie do art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Zgodnie zaś z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.

W myśl art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W przedmiotowej sprawie doręczenie decyzji organu pierwszej instancji z dnia 23 października 2023 o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej nastąpiło w dniu 25 października 2023 r.

Jak wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych (k. 84) decyzja powyższa została przesłana na adres skarżącego, który to adres jest jednocześnie wskazany jako adres do doręczeń. Ponadto, jak wynika z akt sądowych, wskazany adres jest także adresem zamieszkania skarżącego. Korespondencję odebrał dorosły domownik. Na potwierdzeniu odbioru widnieje również data odbioru – 25 października 2023 r. Stwierdzić zatem należy, że wysyłana w sprawie korespondencja została skutecznie i zgodnie z prawem doręczona, z poszanowaniem zasad doręczania pism w postępowaniu administracyjnym uregulowanych w przepisach art. 39-49 k.p.a.

Od daty odbioru korespondencji, to jest od 25 października 2023 r. należało zatem liczyć czternastodniowy termin do wniesienia przez skarżącego odwołania. Słusznie więc organ odwoławczy uznał, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania przez skarżącego upływał z dniem 8 listopada 2023 r.

Natomiast, jak wynika z akt sprawy, odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione w dniu 9 listopada 2023 r. Taka data znajduje się bowiem na stemplu Urzędu Pocztowego w Olsztynie złożonym na kopercie zawierającej wymienione odwołanie. Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem czternastodniowego terminu do jego wniesienia.

W tych okolicznościach sprawy konieczne było wydanie przewidzianego w art. 134 k.p.a. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu wniesienia odwołania.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że uchybienie ustawowemu terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy w zakresie odwołania nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia w oparciu o art. 134 k.p.a. W konsekwencji stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego. Termin do wniesienia odwołania jest bowiem terminem wyznaczonym przez ustawodawcę, a organ nie ma wpływu na jego długość, niemożliwe jest więc jego przedłużenie (por. wyrok WSA w Krakowie z 9 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1878/11, wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 1122/12, CBOSA). W sytuacji, gdy organ odwoławczy stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po terminie, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować wskazany wyżej przepis art. 134 k.p.a.

W konsekwencji uznać należało, że Kolegium prawidłowo przyjęło, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a., co zobowiązywało organ do wydania na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Ubocznie Sąd nadmienia, że nie odnosił się do podniesionego w skardze zarzutu przewlekłości postępowania przez Kolegium, ponieważ przedmiotem badania w przedmiotowej sprawie było postanowienie tego organu z dnia z 17 stycznia 2024 r., które Sąd ocenił jako prawidłowe.

Podsumowując stwierdzić należało, że w skardze nie zostały podniesione jakiekolwiek zarzuty, które byłyby usprawiedliwione i mogłyby wskazywać na to, że organ dopuścił się naruszenia prawa stwierdzając uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania. W takiej zaś sytuacji zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.

Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie