Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 6711/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

E. B. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Precyzując – została wniesiona pierwsza strona skargi.

W wykonaniu zarządzenia z 12 czerwca 2024 r., pismem z 19 lipca 2024 r. (k. 12), pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie kompletnej skargi; złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; wskazanie numeru PESEL strony skarżącej; nadesłanie kopii dokumentu/ów, z którego/ych wynika naruszenie interesu prawnego skarżącej, legitymujące ją do zaskarżenia ww. decyzji oraz nadesłanie czterech odpisów skargi. Jednocześnie, wraz z ww. pismem, doręczono pełnomocnikowi skarżącej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 13). Zgodnie z pouczeniem pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz odpisu zarządzenia o wpisie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, umieszczone w jednej przesyłce sądowej, doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 sierpnia 2024 r. (duplikat potwierdzenia odbioru - k. 15v). Ostatnim dniem na dokonanie przez pełnomocnika powyższych czynności był 12 sierpnia 2024 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych tut. Sądu (Rejestr Opłat Sądowych) ustalono, że do dnia 11 października 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (vide notatka służbowa, k. 16). Braki formalne skargi również nie zostały uzupełnione. Wezwanie w tym zakresie pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") oraz zostanie prawidłowo opłacona.

Wymóg opłaty został uregulowany w art. 220 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia wpisu został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania. Jak stanowi bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać (zgodnie z pkt 3 tego przepisu) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a.

Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych

Ponadto art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W uchwale z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że brakami formalnymi skargi, o których mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., było: złożenie niekompletnej (jedynie pierwszej strony) i niepodpisanej skargi, niepodanie numeru PESEL skarżącej, niewykazanie przez skarżącą interesu prawnego legitymującego ją do zaskarżenia decyzji, niezłożenie pełnomocnictwa dla występującego w sprawie adwokata do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz niedołączenie do skargi odpowiedniej liczby odpisów skargi. Ponieważ przy wniesieniu skargi nie został uiszczony od niej należny wpis, stosownym zarządzeniem pełnomocnik skarżącej został wezwany do dokonania wpisu sądowego.

W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej został wezwany prawidłowo zarówno do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i do uiszczenia należnego wpisu od skargi, w zakreślonym terminie 7 dni. Został również pouczony o konsekwencjach procesowych niewypełnienia wezwań (rygor odrzucenia skargi). Skoro wezwania zostały odebrane 5 sierpnia 2024 r., to ostatnim dniem na dokonanie powyższych czynności był 12 sierpnia 2024 r. Wezwania sądu pozostały jednak bez odpowiedzi. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, jak również nie został uiszczony wpis od skargi - co potwierdza zamieszczona w aktach sprawy informacja z Rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2024 r. o braku wpłaty w niniejszej sprawie.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.