Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 824/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) lutego 2017 r. nr (...) w przedmiocie zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżąca A. K. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji podanych w wniosku oraz nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 35-letnią córką, która z powodu cukrzycy w znacznym stopniu straciła wzrok (załączono obszerną dokumentację medyczną). Na miesięczne dochody skarżącej i jej córki składają się: świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 2.123,36 zł netto oraz renta jej córki w kwocie 1.208,30 zł netto (decyzja ZUS Oddział w Siedlcach z 1 marca 2017 r. o waloryzacji emerytury skarżącej - w aktach sądowych sprawy).

Do majątku skarżącej i jej córki należy dom jednorodzinny położony w Garwolinie (ubezpieczony na kwotę 280.000 zł - polisa obejmująca okres ubezpieczenia od 7 września 2016 r. do 6 września 2017 r. - w aktach sądowych sprawy) oraz dwa samochody osobowe marki Mercedes: jeden wyprodukowany w 1996 r. o wartości ok. 2.500 zł, a drugi wyprodukowany w 2003 r. (częściowo do remontu) o wartości ok. 6.000 zł.

Do miesięcznych wydatków skarżącej i jej córki zaliczają się: koszty utrzymania domu (tj. opłaty za energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wodę, wywóz śmieci, telewizję kablową) – 750 zł, koszty wyżywienia – 900 zł, koszty utrzymania pojazdów i ubezpieczenia – 450 zł, koszty leczenia córki skarżącej – 562 zł, koszty zakupu leków skarżącej – ok. 150 zł, opłata za dwa telefony – 59,80 zł, koszty zakupu środków czystości – 100 zł, koszty zakupu odzieży – 100 zł; w sumie: 3.071,80 zł. Skarżąca przedłożyła do akt sądowych sprawy dokumenty potwierdzające ponoszenie ww. wydatków.

Przedstawiła także wyciąg ze swojego rachunku bankowego za okres od 2 lutego 2017 r. do 1 maja 2017 r., na którym saldo końcowe wynosiło 2.472,92 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

W ocenie referendarza sądowego, przedstawiona i udokumentowana przez skarżącą sytuacja finansowa jej i jej córki uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym. Mając na uwadze z jednej strony aktualny miesięczny dochód skarżącej i jej córki (3.331,66 zł), a z drugiej strony – skalę ich miesięcznych wydatków (ok. 3.000 zł), należy uznać, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.