Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 886/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej.

Przesyłkę listową zawierającą rozstrzygnięcie organu odwoławczego L.W. odebrał w dniu [...] 2010 r., natomiast w dniu [...] 2010 r. złożył – za pośrednictwem organu – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia [...] 2010 r. Kolegium wnosząc o odrzucenie skargi podniosło, iż w rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została z naruszeniem 30 – dniowego terminu, przewidzianego dla dokonania tej czynności. W ocenie organu, spełnione zostały w niniejszej sprawie warunki, o których mowa w art. 150 ustawy – Ordynacja podatkowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, adresowana do skarżącego, awizowana była po raz pierwszy w dniu 8 czerwca 2010 r. z powodu nieobecności adresata. Powtórne awizo przesyłki miało miejsce w dniu [...] 2010 r. Przesyłka odebrana została przez adresata w dniu [...] 2010 r., a skarga nadana została w dniu [...] 2010 r.

Podkreślić należy, że z uwagi na treść mającego zastosowanie w sprawie art. 150 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), tzw. doręczenie zastępcze zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 22 czerwca 2010 r., to jest z upływem 14 – dniowego okresu przechowywania przez pocztę przesyłki. W przypadku bowiem awizowania przesyłki, jej doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.

Należy zaznaczyć, że wydanie przesyłki przez Pocztę już po upływie wskazanego wyżej 14 – dniowego okresu nie wywiera skutków prawnych, nie wpływa zatem na termin jej doręczenia. Odbiór decyzji przez adresata po upływie 14 dni od daty złożenia decyzji w urzędzie pocztowym jest to czynność organizacyjno - techniczna, nie mająca znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie - upływu ostatniego dnia okresu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 609/09, opubl. w bazie Lex pod nr 529398).

W rozpatrywanej sprawie, wobec doręczenia (zastępczego) decyzji w dniu 22 czerwca 2010 r., ostatni dzień terminu przewidzianego dla wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 22 lipca 2010 r., sama zaś skarga złożona została dzień po upływie tego terminu.

Z uwagi na to, że w przedmiotowej sprawie termin wniesienia skargi upłynął bezskutecznie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę powyższą należało odrzucić.