Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 374/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 1113/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w Z. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 12 marca 2024 r., nr DRP.WPAlII.411.642.2024.MJR w przedmiocie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 1113/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzje Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 12 marca 2024 r. nr DRP.WPAIII.411.642.2024.MJR; L.dz.8535.73X0050L4 w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oraz postanowił zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Podstawę orzeczenia stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a.") oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, zarządzeniami z dnia 15 kwietnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi i potwierdzającego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.

Odpis zarządzenia został doręczy pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 25 kwietnia 2024 r. (k-28), a więc termin do uzupełnienia braku formalnego skargi mijał z dniem 2 maja 2024 r.

W dniu 9 maja 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik spółki r. pr. S. Z. nadesłał pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej spółki, a więc po terminie do jego nadesłania dodatkowo skargę w imieniu skarżącej spółki podpisała aplikantka radcowska M. L., dla której nie nadesłano pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej spółki.

WSA uznał, że skarżąca spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Zażalenie na przedmiotowe postanowienie wniosła spółka zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. - przez odrzucenie skargi z powodu jej braków formalnych, pomimo wadliwego wezwania do jej uzupełnienia poprzez brak wezwania skarżącej do samodzielnego podpisania skargi, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ skutkowało przedwczesnym odrzuceniem skargi przez Sąd I instancji.

Wobec powyższego wniosła, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., wobec oczywistej zasadności zażalenia, o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie sprawy na nowo poprzez wezwanie skarżącej do podpisania skargi, ewentualnie o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niezłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę do usunięcia tego braku formalnego, który ma charakter istotny, uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. W przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wskazać należy, że zagadnienie konsekwencji dla mocodawcy z powodu czynności dokonywanych przez wadliwie ustanowionego pełnomocnika był już przez sądy administracyjne rozstrzygany. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 12 grudnia 2005 r., sygn. akt I GSK 2703/05 wskazał, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik strony składając skargę do Sądu I instancji nie dołączył do niej właściwego umocowania do działania w imieniu skarżącej, a na wezwanie WSA do uzupełnienia braków formalnych skargi zareagował z opóźnieniem. Nadto skarga została podpisana przez aplikantkę radcowską, dla której nie dołączono upoważnienia do zastępowania radcy prawnego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznanie, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika strony zobowiązywało Sąd I instancji do bezpośredniego skierowania do strony wezwania do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie. Wobec niedokonania przez Sąd I instancji tej czynności, zaskarżone orzeczenie należy uznać za przedwczesne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.