Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1969/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2025-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 613/22 w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lutego 2022 r., znak: DAP-WAR-722-6/2022 w przedmiocie wstrzymania egzekucji administracyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 maja 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 613/22, oddalił skargę A. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lutego 2022 r., znak: DAP-WAR-722-6/2022, utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 3 stycznia 2022 r., znak: AB-I.3151.1.34.2021.MBo, odmawiającą wstrzymania egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku w sprawie obowiązku wykonania rozbiórki samowolnie odbudowanej i rozbudowanej przybudówki o wym. 2,25 m x 5,94 m do budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości o nr [...] przy ul. [...] w [...].

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył skarżący, w jej treści zawarł wniosek o "wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego". W uzasadnieniu środka zaskarżenia wskazał "Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej wskazuję, że sam projekt rozbudowy budynku kosztował Skarżącego 5.230 zł - co zostało udokumentowane jako załącznik do skargo do WSA. Wykonanie zaś przedmiotowej rozbiórki - gdzie w chwili obecnej znajduje się łazienka, jedyna w domu, wiąże się z jednoczesną przebudową domu i wykonaniem łazienki w innym miejscu - a biorąc pod uwagę przeniesienie instalacji wod kan i elektrycznej to będzie stanowiło koszt co najmniej 40.000 zł. Skarżący zaś nie jest w stanie w chwili obecnej ponieść takiego kosztu. Z tego też powodu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony a przede wszystkim konieczny.".

Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze uzasadnienie ww. wniosku uznał, że dotyczy on wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z wnioskiem takim można wystąpić także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07).

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez skarżącego materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. W związku z powyższym wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami, ponieważ to skarżący, a nie sąd, ma obowiązek takie argumenty na swoją korzyść przedstawić. Nadto, zauważyć należy, że na tym etapie postępowania sąd administracyjny nie bada zasadności skargi (skargi kasacyjnej), ani legalności aktu. Kwestie merytoryczne nie mogą być oceniane na etapie rozpoznawania przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, albowiem doszłoby do nieuprawnionego "przedsądu". Ponadto, przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny, lub doprowadzenie w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Wstrzymanie wykonania danego aktu może więc dotyczyć jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, co oznacza, że do wykonania nie kwalifikują się zasadniczo wszelkie akty odmowne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowy wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Po pierwsze, argumentacja na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, pokrywa się także z argumentacją odnoszącą się do zasadności wydania przez organ zaskarżonego aktu, a jak wyżej podkreślono, sąd nie może wchodzić w "meriti" sprawy, dokonywać "przedsądu". Po drugie, ew. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wiązałoby się automatycznie ze wstrzymaniem prowadzenia egzekucji. Po trzecie, skarżący kasacyjnie nie przedstawił swojej aktualnej sytuacji finansowej, jak również bliższych okoliczności związanych z wykonaniem decyzji rozbiórkowej i konieczności realizacji łazienki w innym miejscu (planów budynku, sytuacji własnościowej obiektu), w tym dotyczących realnych kosztów związanych z koniecznością przebudowy domu. Wszystkie te okoliczności razem wzięte nie przemawiały za udzieleniem ochrony tymczasowej.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.