Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1418/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6338 Agencje doradztwa personalnego i agencje zatrudnienia
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 111 ust.1, art. 145 ust.1 pkt.1 lit.a w zw. z art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant Ref. Katarzyna Rutkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2023 r. sprawy ze skarg [...]Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa Mazowieckiego z 18 września 2019 r.; 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej: "Strona", "Spółka"), jest decyzja z 27 grudnia 2022 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ") nr [...], wydana na podstawie art. 127 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, dalej: "K.p.a.") oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570), po rozpoznaniu odwołania Spółki, utrzymująca na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w mocy decyzję Marszałka Województwa Mazowieckiego z 23 maja 2019 r. nr [...] w sprawie wykreślenia Spółki z rejestru agencji zatrudnienia, z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO wskazało, że zawiadomieniem z 9 kwietnia 2019 r. znak: [...] Marszałek Województwa Mazowieckiego wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wykreślenia Spółki z rejestru agencji zatrudnienia z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018r. poz. 1265 ze zm., dalej: "u.p.z.i.r.p."), polegającego na nie przedstawieniu Marszałkowi Województwa Mazowieckiego prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2018 w terminie do 31 stycznia 2019 r. Następnie 23 maja 2019 r. decyzją znak: [...] Marszałek Województwa Mazowieckiego orzekł o wykreśleniu Spółki z rejestru agencji zatrudnienia, z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia. W uzasadnieniu organ podał, że 31 stycznia 2019 r. podmiot przesłał druk informacji o działalności agencji zatrudnienia zawierający uchybienia. W związku z tym, pismem z 15 lutego 2019 r. wystosowano do podmiotu wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f u.p.z.i.r.p., poprzez przedstawienie Marszałkowi prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2018 r. Podmiot nie odebrał skierowanego do niego wezwania i nie przedstawił prawidłowo wypełnionej informacji działalności agencji zatrudnienia za 2018 r. W zaistniałych okolicznościach, w ocenie organu, doszło do naruszenia przez podmiot warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f ust. 1 u.p.z.i.r.p.

Strona wniosła 10 czerwca 2019 r. odwołanie od ww. decyzji. SKO decyzją z 12 sierpnia 2019 r., uchyliło decyzję Marszałka Województwa z 23 maja 2019 r. nr [...].

W ramach ponownego rozpatrzenia sprawy Marszałek Województwa Mazowieckiego dołączył do akt sprawy skierowane do pełnomocnika Spółki pismo Poczty Polskiej, z którego wynika że 16 kwietnia 2019 r. została podjęta próba doręczenia przesyłki nr [...], lecz wobec braku zastania adresata przesyłka została umieszczona w UP [...]. Zawiadomienie o przesyłce zostało pozostawione w skrzynce oddawczej. 24 kwietnia 2019 r. doręczono zawiadomienie powtórne a wobec braku odbioru przesyłki 2 maja 2019 r. przedmiotowa przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Kolejno 16. kwietnia 2019 r. została podjęta próba doręczenia przesyłki o nr [...], lecz wobec braku zastania adresata przesyłka została umieszczona w UP [...]. Zawiadomienie o przesyłce zostało pozostawione w skrzynce oddawczej. 1 marca 2019 r. doręczono zawiadomienie powtórne a wobec braku odbioru przesyłki 8 marca 2019 r. przedmiotowa przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Organ wyjaśnił następnie, że 23 lipca 2019 r. pełnomocnik Strony skierował do Poczty Polskiej SA pismo, gdzie wskazał że reklamacja została rozpatrzona w sposób sztampowy. Wskazał, że w dniach sporządzenia awiz biuro było otwarte, na recepcji znajdował się upoważniony do odbioru przesyłek pracownik, a brak doręczenia wynika z faktu zaniechania wejścia przez pracownika Poczty Polskiej na drugie piętro.

Kolegium wskazało dalej, że 18 września 2019 r. decyzją znak: [...] Marszałek Województwa Mazowieckiego orzekł o wykreśleniu Spółki z rejestru agencji zatrudnienia, z powodu naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia. W uzasadnieniu organ podał, te same powody rozstrzygnięcia jak w decyzji z 23 maja 2019 r.

Strona wniosła 7 października 2019r. od powyższej decyzji odwołanie.

Rozpatrując odwołanie od decyzji I instancji, SKO po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa, stwierdziło, że powodem wykreślenia Spółki z rejestru agencji zatrudnienia było nieusunięcie w wyznaczonym terminie naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia polegającego na nie przedstawieniu Marszałkowi Województwa Mazowieckiego prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2018 w terminie do 31 stycznia 2019 r. Organ wyjaśnił, że pismem z 15 lutego 2019r. wystosowano do Strony wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f u.p.z.i.r.p., poprzez przedstawienie Marszałkowi prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2018 r. Strona nie odebrała skierowanego do niej wezwania i nie przedstawiła prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2018 r. SKO podkreśliło, że ze znajdującej się w aktach sprawy koperty z nadanym wezwaniem z dnia 15 lutego 2019r. wynika, że z powodu niemożności doręczenia w sposób wskazany w punkcie 1, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym w dniu 21 lutego 2019r. Zawiadomienie zgodnie z podaną informacją umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. 1 marca 2019 r. przesyłkę awizowano powtórnie a następnie 8 marca 2019 r. z powodu nieodebrania przesyłki przez adresata zwrócono ją nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Kolegium doszło do wniosku, że nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko Strony, zgodnie z którym agencja nie wiedziała o kierowanej do niej korespondencji w związku z czym należało utrzymać decyzję I instancji w mocy jako że ta zapadła po dokonaniu wszechstronnego wyjaśnienia całości okoliczności sprawy.

Na decyzję SKO z 27 grudnia 2022 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółka i Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców (dalej: "Rzecznik", "Uczestnik").

W skardze z 19 stycznia 2023 r. Spółka, reprezentowana przez adwokata, zaskarżyła decyzję w całości i wniosła o zasądzenie od SKO kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 19f ust. 1 u.p.z.i.r.p., przez wydanie decyzji o wykreśleniu z rejestru w okolicznościach niezaktualizowania się przesłanek umożliwiających jej wydanie, to jest braku skutecznego wyznaczenia Spółce terminu do usunięcia naruszenia w postaci złożenia informacji wymaganej przez art. 19f u.p.z.i.r.p.,

2) art. 44 § 2, 3 i 4 K.p.a., przez błędne przyjęcie, że doszło do doręczenia zastępczego wezwania organu w sytuacji, w której u adresata nie zostało ani razu pozostawione zawiadomienie o piśmie poleconym wraz z informacją o możliwości jego odbioru z placówki pocztowej w terminie siedmiu dni, co czyniło niemożliwym powzięcie przez Spółkę informacji o wezwaniu do usunięciu błędów, a następnie informacji o toczącym się postępowaniu o skreślenie z rejestru. A to w konsekwencji uniemożliwiło usunięcie naruszenia,

3) art. 138 § 1 oraz art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a., przez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy w wyniku nierozpoznania i pominięcia zgłoszonego w odwołaniu zarzutu o wadliwym świadczeniu usług pocztowych dla adresu Spółki przez notoryczny brak pozostawiania w skrzynce awiz o przesyłkach poleconych, co spowodowało nieskuteczne wezwanie Spółki do usunięcia naruszenia, a także przez niedokonanie wyczerpującego zebrania i analizy materiału dowodowego i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów,

4) art. 61a § 1 K.p.a., poprzez chybione przyjęcie, iż zasadne jest wykreślenie podmiotu z rejestru z uwagi na uchybienie terminowi siedmiu dni do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia w postaci nie przedstawienia informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2018 w terminie do 31 stycznia 2019 r, o których mowa w art. 19f ust. 1 u.p.z.i.r.p., podczas gdy analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego winna prowadzić do konstatacji, iż Spółka nie uchybiła terminowi - z uwagi na fakt, iż złożyła wymaganą informację w terminie do 31 stycznia 2019r., lecz błędnie wypełnioną, a o wezwaniu do poprawy formularza nie była świadoma, zatem nie mogła powziąć informacji o błędnym jego wypełnieniu,

5) art. 7, art. 7b, art. 8 § 1 K.p.a., tj. zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, nie kierując się przy tym zasadami bezstronności i równego traktowania, bowiem Spółka wskazała niezwłocznie pożądaną informację, w czasie kiedy to było prowadzone wobec niej postępowanie o wykreślenie podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia, zatem uzupełnienie nastąpiło, kiedy nie zapadła jeszcze decyzja o wykreśleniu, poprzez co postępowanie stało się bezprzedmiotowe i winno ulec umorzeniu.

Spółka wniosła również w skardze o przeprowadzenie wymienionych dowodów z dokumentów, które znajdują się w aktach administracyjnych sprawy. Spółka poparł podniesione zarzuty obszerną argumentacją zawartą w uzasadnieniu skargi.

W piśmie z 24 maja 2023 r., Spółka poszerzyła argumentację skargi oraz wniosła o przeprowadzenie dodatkowych dowodów z dokumentów.

W skardze z 11 stycznia 2023 r., Rzecznik zaskarżył decyzję SKO w całości i wniósł o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji w całości oraz o umorzenie postępowania administracyjnego. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

1) art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 pkt 1 u.p.z.i.r.p., poprzez błędne uznanie, że Spółka dopuściła się naruszenia w zakresie obowiązku przedstawienia Marszałkowi informacji określonej w art. 19f ust. 1 pkt 1 u.p.z.i.r.p., co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego wykreślenia Spółki z rejestru agencji zatrudnienia,

2) art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 K.p.a., poprzez ich niezastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji, mimo że w stanie faktycznym sprawy na dzień wydania rozstrzygnięcia nie istniały przesłanki do wykreślenia Spółki z rejestru w trybie art. 18m ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 19f ust. 1 pkt 1 u.p.z.i.r.p., a zatem postępowanie w tym zakresie było bezprzedmiotowe i z tego względu powinno zostać umorzone,

3) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 6 w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 K.p.a., poprzez prowadzenie przez organ postępowania z przekroczeniem władztwa administracyjnego oraz wbrew zasadzie pogłębiania zaufania do władzy publicznej, czego skutkiem było wydanie zaskarżonej decyzji i wykreślenie Spółki z rejestru agencji zatrudnienia, podczas gdy w okolicznościach faktycznych sprawy na moment rozstrzygnięcia brak było podstaw do zastosowania sankcji z art. 18m ust. 1 pkt 6 u.p.z.i.r.p.,

- które to naruszenia przepisów miały istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji stały się przyczyną utrzymania przez organ w mocy decyzji Marszałka Województwa Mazowieckiego z dnia 18 września 2019 r., znak: [...], na podstawie art. 138§ pkt 1 K.p.a.

Rzecznik poparł podniesione zarzuty obszerną argumentacją zawartą w uzasadnieniu skargi.

W odpowiedziach na skargi SKO wniosło o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a."), połączyć sprawy o sygnaturach VI SA/Wa 1418/23 oraz VI SA/Wa 2188/23 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić je dalej pod wspólną sygnaturą VI SA/Wa 1418/23.

Wyjaśnienia w pierwszej kolejności wymaga, że przedmiotem skarg jest decyzja SKO z 27 grudnia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję I instancji Marszałka Województwa Mazowieckiego. Kolegium błędnie jednak wskazało, że jest to decyzja Marszałka Województwa Mazowieckiego z 23 maja 2019 r., decyzja ta bowiem została uchylona decyzją SKO z 12 sierpnia 2019 r. Zaskarżoną decyzją SKO rozpoznało odwołanie od decyzji Marszałka Województwa Mazowieckiego z 18 września 2019 r. nr [...], tą też w związku z tym decyzję utrzymało w mocy SKO zaskarżoną decyzją.

Sąd stwierdza, że zarówno SKO jak i organ I instancji wydając decyzje obu instancji, naruszyli art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19 f ust. 1 u.p.z.i.r.p., poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

Zgodnie z art. 19 f ust. 1 u.p.z.i.r.p., agencja zatrudnienia ma obowiązek przedstawiania marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia w zakresie świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usług, o których mowa w art. 18 ust. 1, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku za rok poprzedni, zawierającej w szczególności: 1) liczbę osób, z uwzględnieniem obywatelstwa, które podjęły pracę za pośrednictwem agencji zatrudnienia według grup elementarnych zawodów zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy, a w przypadku kierowania do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych także z podaniem państw zatrudnienia; 2) liczbę pracodawców oraz osób korzystających z usług doradztwa personalnego i poradnictwa zawodowego; 3) liczbę osób skierowanych przez agencję zatrudnienia do pracy tymczasowej, z podaniem obywatelstwa cudzoziemców skierowanych do pracy tymczasowej; 4) informację o zrzeszeniu agencji zatrudnienia w związkach branżowych.

W świetle natomiast art. 18m ust. 1 pkt 6 u.p.z.i.r.p., Marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h.

W niniejszej sprawie Spółka z zachowaniem terminu określonego w art. 19f u.p.z.i.r.p., przesłała 31 stycznia 2019 r. druk informacji o działalności agencji zatrudnienia zgodny ze wzorem załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 maja 2017 r. w sprawie wzorów dokumentów dotyczących działalności agencji zatrudnienia (Dz. U. poz. 1064). Spółka wypełniła pkt 1.2 druku – "Osoby, które podjęły zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za pośrednictwem agencji zatrudnienia, według grup elementarnych zawodów", nie wypełniła natomiast pkt 1.3. druku - "Osoby, które podjęły zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za pośrednictwem agencji zatrudnienia, z uwzględnieniem ich obywatelstwa". Wypełniając pkt 1.2 omawianego druku Spółka wskazała:

- 6 osób w grupie zawodowej "Kierownicy działu marketingu i sprzedaży", symbol grupy elementarnej zawodów – 1233, w tym 0 cudzoziemców,

- 3 osoby w grupie zawodowej "Kierownicy działów reklamy, promocji i pokrewnych", symbol grupy elementarnej zawodów – 1234, w tym 0 cudzoziemców,

- 2 osoby w grupie zawodowej "Kierownicy wew. jednostek org. działalności podstawowej w budownictwie", symbol grupy elementarnej zawodów – 1223, w tym 0 cudzoziemców.

Z powyższych informacji wynika jednoznacznie że za pośrednictwem Spółki zostało zatrudnionych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 11 osób posiadających polskie obywatelstwo, nie został natomiast za pośrednictwem Spółki zatrudniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej żaden cudzoziemiec. Prowadzi to natomiast do wniosku, że w tych okolicznościach niniejszej sprawy, wypełnienie przez Spółkę pkt 1.3. druku, nie zawierałoby żadnej dodatkowej informacji wymaganej na podstawie art. 19f ust. 1 pkt 1 u.p.z.i.r.p. Z wypełnionego bowiem pkt 1.3 druku wynikałoby, że wszystkie osoby (11), które zostały zatrudnione za pośrednictwem Spółki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiadały polskie obywatelstwo, co w okolicznościach niniejszej sprawy wynika już z informacji zawartych w pkt 1.2. druku. Oznacza to, że w okolicznościach niniejszej sprawy Spółka wypełniając tylko pkt 1.2. druku, udzieliła wszystkich informacji wymaganych na podstawie art. 19f ust. 1 pkt 1 u.p.z.i.r.p.

Sąd stwierdza w związku z tym, że Marszałka Województwa Mazowieckiego oraz SKO naruszyli art. 18m ust. 1 pkt 6 u.p.z.i.r.p., poprzez jego błędną wykładnię, przyjmując, że każde niewypełnienie pkt 1.3. omawianego druku informacji o działalności agencji zatrudnienia, również w sytuacji, w której wszystkie informacje wymagane na podstawie art. 19f ust. 1 pkt 1 u.p.z.i.r.p. wynikają z wypełnionego pkt 1.2. druku, stanowi naruszenie warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w tym przepisie, który agencja zatrudnienia jest zobligowana usunąć w wyznaczonym przez organ terminie pod rygorem wykreślenia agencji zatrudnienia z rejestru agencji zatrudnienia. W konsekwencji organy obu instancji naruszyły art. 18m ust. 1 pkt 1 u.p.z.i.r.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i wykreślenie Spółki z rejestru agencji zatrudnienia w związku przyjęciem przez organy, że Spółka nie usunęła w wyznaczonym przez organ terminie naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia określonego w art. 19f u.p.z.i.r.p. i nie przedstawiła Marszałkowi Województwa Mazowieckiego prawidłowo wypełnionej informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2018 r.

Stwierdzenie przez Sąd naruszenia przez organy obu instancji, ww. przepisów prawa materialnego, skutkuje tym, że zbędne jest odnoszenie się przez Sąd do pozostałych zarzutów skargi Spółki.

Sąd wyjaśnia również, że orzekając na podstawie akt administracyjnych sprawy, jest zobligowany z urzędu do oceny wartości dowodowej dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych. W związku z czym zbędny jest wniosek strony skarżącej w tym zakresie. Pozostałe natomiast wnioskowane przez Spółkę dowody z dokumentów, ze wskazanych powyżej powodów nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, nie wyjaśniały zatem istotnych wątpliwości w sprawie. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., oddalił wnioski dowodowe Spółki.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art 135 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 145 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku.

O kosztach Sąd orzekł w pkt 3 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz Spółki zwrot kosztów w kwocie 680 zł obejmujących wpis w wysokości 200 zł oraz koszty adwokackie 480 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.)).