Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 140/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2024-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy: article: art. 12 b ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 171
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.)
article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 11 stycznia 2024 r., nr 43/2024 w przedmiocie odmowy wypłaty uposażenia potrąconego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 11 stycznia 2024 r., nr 432023/MRa Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.) i art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 171 ze zm., dalej: ustawa o Policji), po rozpatrzeniu odwołania S. M. (dalej: Strona, Skarżący), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Lubinie z dnia 21 listopada 2023 r., nr 9/2023 o odmowie wypłaty 20% uposażenia potrąconego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 18 marca 2022 r. do dnia 16 maja 2022 r.

Raportem z dnia 18 maja 2022 r. Skarżący zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Lubinie z prośbą o skierowanie go na komisję lekarską w celu orzeczenia czy choroba, w związku z którą przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od 18 marca 2022 r. do 16 maja 2022 r. ma związek ze szczególnymi właściwościami służby.

W dniu 23 maja 2022 r. Skarżący został skierowany do Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych we Wrocławiu, celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby.

Orzeczeniem nr RKL Wr-2119-2022/LZ/POL z dnia 16 listopada 2022 r. Dolnośląska Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych we Wrocławiu na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2019 r. (Dz. U., z 2019 r., poz. 921) w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Ochrony Państwa, orzekła: w Części B (dotyczącej związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu), w pkt 4 - "Czasowa niezdolność do służby będącej skutkiem choroby od 18.03.2022 r. do 16.05.2022 r., (nie pozostaje) pozostaje w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby". W części F (szczególne uzasadnienie) Komisja lekarska stwierdziła, że "Komisja Lekarska orzeka iż niezdolność do służby z powodu choroby iv okresie od 18.03.2022 r. do 16.05.2022 r. nie miała związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby gdyż jak wynika z aktualnie dostarczonej dokumentacji schorzenie ma charakter utrwalony a nie nawracający".

Strona złożyła odwołanie od przedmiotowego orzeczenia do Składu Orzekającego Centralnej Komisji Lekarskiej w Łodzi w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia komisji lekarskiej.

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych Składu Orzekającego w Łodzi ostatecznym orzeczeniem CKLLo-179-2023/LZ/POL z dnia 21 kwietnia 2023 r. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie z dnia 16 listopada 2022 r. Centralna Komisja Lekarska stwierdziła, że "W rozpatrywanej sprawie RKL Wr ustaliła, że schorzeniem będącym podstawą zwolnienia od zajęć służbowych były zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane (F41.2, karta informacyjne z Oddziału Leczenia Zaburzeń Nerwicowych SP ZOZ Szpitala Specjalistycznego MSWiA w Jeleniej Górze). Zaburzenia depresyjno - lękowe mieszane są wprawdzie wymienione w poz. 3 pkt. 4 wykazu do ww. Rozporządzenia, jednak u Orzekanego nie spełniają kryteriów zawartych w rozporządzeniu. W rozporządzeniu wpisano bowiem "zaburzenia mieszane depresyjno- lękowe nawracające", zaś u Orzekanego mają charakter utrwalony. Szczegółowa analiza dokumentacji medycznej dołączonej do akt sprawy wskazuje, że Orzekany pozostaje w opiece psychiatrycznej od 14.01.2021 r. (wizyty systematyczne, farmakoterapia, terapia wspierająca, hospitalizacja w Oddziale Leczenia Zaburzeń Nerwicowych) co potwierdza ustalenia RKL Wr, iż schorzenie ma charakter utrwalony a nie nawracający. Tym samym brak jest podstaw prawnych do ustalenia istnienia związku schorzenia będącego powodem absencji chorobowej ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Przywołane w odwołaniu twierdzenia dotyczące nieprawidłowego zastosowania przez RKL Wr przepisów określających zasady przyznawania świadczeń odszkodowawczych czy prawo do 100% uposażenia nie znajdują potwierdzenia w obowiązujących przepisach, a tym samym CKL nie może podzielić tych rozważań. Przede wszystkim nie można zapominać, iż celem skierowania było ustalenie związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami łub warunkami służby. Nie jest zatem tak

jak oczekuje Orzekany- iż każde schorzenie z uwagi na specyfikę służby funkcjonariusza Policji powinno dawać podstawę do wypłaty jednorazowego odszkodowania czy 100% uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego. Gdyby bowiem tak było, ustawodawca nie nakazywałby kierowania osób orzekanych do komisji lekarskich. Ponadto przedmiotem oceny iv ramach niniejszego postępowania orzeczniczego było zwolnienie od zajęć służbowych dokonane z uwagi na schorzenie - zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane. (F. 41.2), zaś rolą komisji lekarskiej - ustalenie związku schorzenia ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby (vide art, 1 ust.1 pkt.2a) ustawy o komisjach lekarskich). W niniejszej sprawie przedmiotowy związek nie występuje. Z uwagi na wskazane powyżej przepisy i wyjaśnienia, jak i na argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonym orzeczeniu, w tym w szczególności w Części F - szczegółowe uzasadnienie orzeczenia, którą CKL w pełni podziela i przyjmuje za własną. CKL mając na uwadze wnikliwą analizę dokumentacji orzeczniczej i medycznej zgromadzonej } w sprawie, przedstawiony stan faktyczny stwierdziła, że orzeczenie RKL Wr-2119-2022/LZ/PQL z dnia 16.11.2022 roku jest merytorycznie słuszne, a także w sposób szczegółowy i poprawny zostało uzasadnione, przez co zaskarżone orzeczenie zostało utrzymane w mocy, jak orzeczono w sentencji".

W dniu 24 października 2023 r. Skarżący złożył wniosek o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie zachowania prawa do 100% uposażenia za czas pozostawania na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby i wypłatę świadczenia poprzez wyrównanie wynagrodzenia zgodnie z art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji oraz wyliczenie i wskazanie kwoty potrąconego w wymiarze 20% uposażenia za okres pozostawania na zwolnieniu lekarskim.

Pismem z dnia 27 października 2023 r. Komendant Powiatowy Policji w Lubinie zwrócił się do Naczelnika Wydziału Finansów KWP we Wrocławiu z prośbą o wskazanie kwoty potrąconego Skarżącemu uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 18 marca 2022 r. do dnia 16 maja 2022 r. W odpowiedzi wskazano kwotę w wysokości 3.461,04 zł, która potrącona została z uposażenia za miesiąc maj 2022 r.

Komendant Powiatowy Policji w Lubinie wskazaną na wstępie decyzją z dnia 21 listopada 2023 r. odmówił Skarżącemu wypłaty potrąconego 20% uposażenia za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim. Wydając przedmiotową decyzję Komendant Powiatowy Policji w Lubinie uwzględnił, że prawomocnym orzeczeniem Centralna Komisja Lekarska orzekła, że schorzenia będące powodem czasowej niezdolności do służby Skarżącego od 18 marca 2022 r. do 16 maja 2022 r., nie pozostają w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Tym samym Komendant Powiatowy Policji uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki z art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, warunkujące zachowanie 100% uposażenia, a zatem nie ma podstaw do wypłaty potrąconych 20% uposażenia za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim.

Zaskarżoną decyzją z dnia 11 stycznia 2023 r. Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu utrzymał w mocy decyzję z dnia 21 listopada 2023 r. W uzasadnieniu decyzji powołał się na art. 121 b ust. 1 i 5 ustawy o Policji i wskazał, iż uprawnienie funkcjonariusza do zachowania 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniach lekarskich następuje wtedy, gdy choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby i zostanie ona stwierdzona w drodze orzeczenia przez właściwą komisję lekarską podległą właściwemu ministrowi do spraw wewnętrznych.

W ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są ustalenia Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi Właściwemu do spraw Wewnętrznych. Podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia zasadności odmowy wypłaty 20% uposażenia. Zatem w tym postępowaniu organ nie może podważać orzeczeń komisji lekarskich, które zostały wydane w odrębnym trybie. Skoro zaś z orzeczeń tych nie wynika, aby była spełniona przesłanka określona w art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, to organ nie może czynić własnych ustaleń w tym zakresie, podważając tym samym prawidłowość wydanych orzeczeń lekarskich. Przesłanka wynikająca z art. 121 b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, tj. choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby musi być stwierdzona przez komisję lekarską zgodnie z ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ze zm.).

Ponadto wskazał, że uzyskanie 100% uposażenia m.in. jest w przypadku przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Pojęcie takiej choroby definiuje art. 4 ust 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostającej w związku ze służbą (Dz.U. z 2022 r., poz. 1032) jako chorobę spowodowaną działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku służby albo choroby, która została wymieniona w wykazie chorób pozostających w związku z pełnieniem służby, tj. w załączniku Nr 1 do cyt. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Ochrony Państwa. Podkreślił, że podstawą wydania decyzji jest rozstrzygnięcie zawarte w ostatecznym orzeczeniu z dnia 21 kwietnia 2023 r. Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych Składu Orzekającego w Łodzi.

Końcowo nie uznał za zasadne twierdzeń Skarżącego, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Komendant Powiatowego Policji w Lubinie nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Podkreślił, że organy Policji nie są władne do ustalania związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. W tym przypadku wiążącym dla organu Policji jest ostateczne orzeczenie komisji lekarskiej.

Reasumując stwierdził, że brak jest podstaw do wypłaty 20% uposażenia potrąconego za okres przebywania Skarżącego na zwolnieniu lekarskim od dnia 18 marca 2022 r. do dnia 16 maja 2022 r., tj. kwoty 3.461,04 zł gdyż związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie został potwierdzony przez orzeczenie komisji lekarskiej.

Na powyższą decyzję SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego, a to przepisu art. art. 121 b ust. 1 ustawy o Policji, poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niezastosowanie tego przepisu, kiedy spełnione zostały przesłanki normy zawartej w tej jednostce redakcyjnej, tj. przebywania na zwolnieniu od zajęć służbowych z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służb,

a także

2. mającą istotny wpływ na treść decyzji obrazę przepisów postępowania, a to art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 k.p.a. poprzez brak dokładnego, wyczerpującego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji, zaniechanie zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego dla rozstrzygnięcia sprawy, zaniechanie podjęcia wszelkich możliwych czynności niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i dokonanie ustaleń faktycznych z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów bez należytego rozważenia całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności ustalenie, czy istniej taka jednostka chorobowa w rozumieniu ICD-10 jak: "zaburzenia mieszane depresyjno- lękowe nawracające" i co ona oznacza, czy jednostka chorobowa określona jako "utrwalona" w sensie logicznym i zarazem medycznym jest jednostką ostrzejszą niż "nawracająca" i jakie są różnice wynikające z tych pojęć, oraz wyjaśnienie, czy schorzenia odwołującego się spowodowane zostały działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku służby przy uwzględnieniu wcześniejszych orzeczeń tej samej Komisji, karty stanowiskowej pracy, dokumentacji medycznej z leczenia psychiatrycznego i psychologicznego, i nie wyjaśnienie tych kwestii w uzasadnieniu podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonej decyzji,

3. mającą istotny wpływ na treść decyzji obrazę przepisów postępowania, a to art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 i art. 107 k.p.a., przez brak dokładnego, wyczerpującego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji, poprzez zaniechanie zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego dla rozstrzygnięcia sprawy, zaniechanie podjęcia wszelkich możliwych czynności niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i dokonanie ustaleń faktycznych z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów bez należytego rozważenia całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności oparcie decyzji jedynie na treści orzeczenia Regionalnej Komisji Lekarskiej, następnie utrzymanego w mocy przez Centralną Komisję Lekarską, które jako quasi opinie dla potrzeb wydania decyzji przez właściwy organ, wydane zostały w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy policji, straży Granicznej, straży Marszałkowskiej, państwowej straży pożarnej, służby celno - skarbowej i służby ochrony państwa, a którego przepisy nie stanowią postawy dla Komisji do ustalania związku choroby ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby dla ustalenia wypłaty 20% uposażenia potrąconego za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim.

Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Lubinie oraz Komendanta Powiatowego Policji w Lubinie do wydania w określonym terminie decyzji, wskazując sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie, w ten sposób, że organ przyzna wypłatę potrąconego 20% uposażenia za czas przebywania na zwolnieniu lekarskim skarżącego, zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norma przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzkiej Policji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją argumentację z zaskarżonej decyzji. Wskazał, że postępowanie prowadzone było zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.)

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontroli Sądu podlegała decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu, którą odmówiono przyznania Skarżącemu 20% potrąconego uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 18 marca 2022 r. do dnia 16 maja 2022 r.

Zgodnie z art. 121b ust. 1 ustawy o Policji w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia. Policjant zachowuje jednak prawo do 100% uposażania, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu: 1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, 2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, 3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby, 4) choroby przypadającej w czasie ciąży, 5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów, 6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi, 7) przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję lekarską (art. 121b ust. 5 ustawy o Policji).

Skarżący domagał się wypłaty 20% potrąconego uposażenia za okres pozostawania na zwolnieniu lekarskim na podstawie art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy, twierdząc, że choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, co uzasadniało prawo do zachowania 100% uposażenia.

Zgodnie z art. 30 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1448) do ustalania związku choroby stwierdzonej u funkcjonariusza ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby właściwe są komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Po przeprowadzeniu badań komisje lekarskie sporządzają orzeczenia według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie określenia wzoru orzeczenia komisji lekarskiej oraz wzoru rejestru orzeczeń (Dz. U. poz. 1893).

Mając na uwadze powyższe uregulowania stwierdzić należy, że podstawę do wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi wyłącznie orzeczenie komisji lekarskiej ustalające związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Jeżeli z orzeczenia komisji lekarskiej wynika, że choroba funkcjonariusza nie jest chorobą powstałą w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, to brak jest podstaw do zachowania 100% uposażenia za okres niezdolności do służby na podstawie art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji. Ani organ, ani sąd administracyjny nie mogą dokonywać własnych ocen odnoszących się do kwestii medycznych, w szczególności co do związku stwierdzonych u funkcjonariusza Policji schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący na swój wniosek został skierowany do Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych we Wrocławiu, celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby.

Orzeczeniem z dnia 16 listopada 2022 r. Dolnośląska Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych we Wrocławiu na podstawie na podstawie dokumentacji medycznej "[...], orzekła: w Części B (dotyczącej związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz uszczerbku na zdrowiu), w pkt 4 - "Czasowa niezdolność do służby będącej skutkiem choroby od 18.03.2022 r. do 16.05.2022 r., (nie pozostaje) pozostaje w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby". W części F (szczególne uzasadnienie) Komisja lekarska stwierdziła, że "Komisja Lekarska orzeka iż niezdolność do służby z powodu choroby iv okresie od 18.03.2022 r. do 16.05.2022 r. nie miała związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby gdyż jak wynika z aktualnie dostarczonej dokumentacji schorzenie ma charakter utrwalony a nie nawracający".

W związku ze złożonym odwołaniem Skarżącego, Centralna Komisja Lekarska w Łodzi w dniu 21 kwietnia 2023 r. podtrzymała stanowisko Dolnośląskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej. Centralna Komisja Lekarska w uzasadnieniu stwierdziła, że w rozpatrywanej sprawie "RKL Wr ustaliła, że schorzeniem będącym podstawą zwolnienia od zajęć służbowych były zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane (F41.2, karta informacyjne z Oddziału Leczenia Zaburzeń Nerwicowych SP ZOZ Szpitala Specjalistycznego MSWiA w Jeleniej Górze). Zaburzenia depresyjno - lękowe mieszane są wprawdzie wymienione w poz. 3 pkt. 4 wykazu do ww. Rozporządzenia, jednak u Orzekanego nie spełniają kryteriów zawartych w rozporządzeniu. W rozporządzeniu wpisano bowiem "zaburzenia mieszane depresyjno- lękowe nawracające", zaś u Orzekanego mają charakter utrwalony. Szczegółowa analiza dokumentacji medycznej dołączonej do akt sprawy wskazuje, że Orzekany pozostaje w opiece psychiatrycznej od 14.01.2021 r. (wizyty systematyczne, farmakoterapia, terapia wspierająca, hospitalizacja w Oddziale Leczenia Zaburzeń Nerwicowych) co potwierdza ustalenia RKL Wr, iż schorzenie ma charakter utrwalony a nie nawracający. Tym samym brak jest podstaw prawnych do ustalenia istnienia związku schorzenia będącego powodem absencji chorobowej ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby". Orzeczenie to jest prawomocne.

Z orzeczeń tych jednoznacznie wynika brak związku schorzenia będącego podstawą zwolnienia lekarskiego Skarżącego z warunkami lub właściwościami służby. Fakt, iż odpowiedź Centralnej Komisji Lekarskiej zawierała odmienne stwierdzenia, aniżeli oczekiwał tego Skarżący, nie świadczy o nieprawidłowej ocenie materiału dowodowego przez organ i błędnych ustaleniach faktycznych, a tym samym nie stanowi o zarzucanym w skardze naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., przez brak dokładnego, wyczerpującego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy będącego podstawą wydania zaskarżonej decyzji.

Skoro bowiem Centralna Komisja Lekarska stwierdziła jednoznacznie, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, to organ nie mógł czynić własnych ustaleń w tym zakresie, podważając tym samym prawidłowość wydanego orzeczenia lekarskiego. Rozpoznanie chorobowe ustalone przez komisję lekarską nie podlega ocenie Sądu i organów. Organ, jako że nie posiada specjalistycznej wiedzy medycznej, nie może ingerować w ustalenia zawarte w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej, ani tym bardziej samodzielnie dokonywać ustaleń w tym zakresie. Również sąd administracyjny nie jest władny, aby rozważać kwestie medyczne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2020 r., sygn. akt I OSK 1418/19; wyroki WSA w Warszawie: z 1 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1687/18, z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 130/20, publ. CBOSA). Tym samym, Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie jest uprawniony do kwestionowania, czy też zmiany dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania, czego w istocie oczekuje Skarżący.

Reasumując stwierdzić należy, że organ dostatecznie wyjaśnił stan faktyczny sprawy i dokonał prawidłowej wykładni przepisów ustawy o Policji, zasadnie stwierdzając, że Skarżącemu nie przysługuje prawo do 100% uposażenia.

Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.