Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 136/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6051 Dokumenty stwierdzające tożsamość
658
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.T. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w sprawie wydania dowodu osobistego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 maja 2022 r P.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w zakresie wydania skarżącemu dowodu osobistego.

Zarządzeniem z 5 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania kopii złożonego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego ponaglenia, wraz z potwierdzeniem jego nadania lub złożenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 18 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, że nie jest w stanie nadesłać ponaglenia. Wskazał ponadto, że w aktach sprawy znajduje się wiadomość e-mailowa z dnia 31 maja 2022 r., która w istocie jest ponagleniem.

Sąd Administracyjny W Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2023 r., poz. 259, dalej - p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.).

Jak wynika z uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, pojęcia bezczynności i przewlekłości zdefiniowane zostały w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. dopiero po zmianach tej ustawy dokonanych nowelą kwietniową z 2017 r., uzyskując odmienny znaczeniowo sens. NSA wskazał wprost, że objęte kognicją sądu administracyjnego bezczynność i przewlekłość postępowania stanowią poddane kontroli sądu stany bezczynności lub przewlekłości, zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a., których zaistnienie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w indywidualnej sprawie zostały zakwestionowane przez stronę w drodze ponaglenia, w wyniku czego spełniony został określony w p.p.s.a. warunek dopuszczalności wniesienia skargi. Oznacza to, że a contrario w braku ponaglenia w toku rozpoznawanej sprawy administracyjnej, niedopuszczalne staje się wniesienie skargi w tym przedmiocie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak złożenia ponaglenia do właściwego organu czyni skargę niedopuszczalną.

W niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu nie została poprzedzona przez skarżącego ponagleniem. Z przepisów k.p.a. wynika, że ponaglenie można wnieść wyłącznie w sposób właściwy dla podania, a więc korzystając z przewidzianych przepisami prawa możliwości, tak co do formy, jak i sposobu złożenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2020 r., sygn. I OSK 443/20). Zgodnie więc z art. 63 § 1 k.p.a. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania.

Powyższe w sposób jednoznaczny pozwala przyjąć, że podanie, w tym ponaglenie, złożone drogą e-mailową na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej nie może zostać uznane za skutecznie wniesione.

Wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego nie można więc uznać, że w aktach sprawy znajduje się ponaglenie. Choć w przekazanych przez organ aktach administracyjnych nie znajduje się wydruk wiadomości e-mailowej skarżącego, datowanej na 31 maja 2022 r., na którą powoływał się pełnomocnik, to bezsprzecznie wszystkie z pozostałych wydruków wiadomości, kierowanych bezpośrednio bądź do wiadomości Prezydenta m. st. Warszawy i podległych mu urzędów, wskazują, iż wnoszone były na adres poczty elektronicznej. Niezależnie więc od treści wiadomości e-mailowych, wysyłanych do organu, i ewentualnego uznania ich za wyczerpujące definicję ponaglenia, nie sposób przyjąć, by podania skarżącego zostały skutecznie wniesione.

Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.