Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 704/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Danuta Kania, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2015 r. sprawy ze skargi I. Z. na bezczynność Fundacji [...] w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 29 marca 2015 r. – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Pismem z 29 marca 2015 r. I. Z. zwrócił się do Fundacji

[...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci odpowiedzi na pytania:

1. jakim majątkiem dysponuje Fundacja,

2. jakimi urządzeniami, z możliwością skanowania i przesyłu danych, dysponuje Fundacja,

3. jaka jest treść statutu Fundacji.

Nie otrzymawszy odpowiedzi na powyższy wniosek I. Z. wywiódł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Fundacji w rozpoznaniu jego wniosku.

W odpowiedzi na skargę Fundacja wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że nie jest podmiotem zobowiązanym, w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udostępniania takiej informacji. Nie korzysta bowiem ze środków publicznych ani nie wykonuje publicznych zadań zleconych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy podmiot pytany był zobowiązany do udzielania informacji publicznej. Wyjaśnienie tej okoliczności miało kluczowe znaczenie dla sprawy, gdyż tylko od podmiotu zobowiązanego w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej, można żądać udostępnienia takiej informacji. Powyższe sprawia więc, iż podmiot niezobowiązany do udzielenia informacji publicznej, nie może popaść w bezczynność w rozpoznaniu wniosku o jej udostępnienie.

Problematyka określenia podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej została uregulowana w art. 4 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Biorąc pod uwagę strony niniejszego postępowania, w jego realiach faktycznych skupić się należy na art. 4 ust. 1 pkt 5 powyższej ustawy. Poza sporem pozostaje bowiem okoliczność, ze podmiot, któremu zadano pytanie, nie jest organem władzy publicznej, organem samorządu gospodarczego czy zawodowego, podmiotem reprezentującym Skarb Państwa ani podmiotem reprezentującym państwowe osoby prawne ani osoby prawne samorządu terytorialnego, ani jednostki organizacyjne takich podmiotów. Pytana Fundacja mogłaby jedynie ewentualnie zostać zaliczona do kategorii podmiotu reprezentującego inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym.

Dla możliwości zaliczenia do powyższej kategorii decydujące znaczenie ma zaś istniejący stan faktyczny, a więc to, czy pytana Fundacja reprezentuje inne osoby lub jednostki wykonujące zadania publiczne, lub też to, czy dysponuje ona majątkiem publicznym.

Analiza statutu Fundacji, jak też sprawozdania z jej działalności, doprowadziła tutejszy Sąd do wniosku, iż odpowiedz na powyższe pytanie jest negatywna.

Z przywołanych dokumentów nie wynikało bowiem to, aby pytana Fundacja reprezentowała osoby, czy jednostki wykonujące zadania publiczne. Nie wynikało też to, aby Fundacja dysponowała majątkiem publicznym. Stąd też należało zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, iż Fundacja [...], nie była podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tym samym milczenie Fundacji na zadane jej pytanie w trybie ww. ustawy, nie stanowiło bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Na marginesie należało zaś dodać, że niezależnie od ww. wniosków, nie sposób by było skutecznie przypisać Fundacji bezczynności w realizacji wniosku o udostępnienie stronie statutu. Z treścią statutu strona ma bowiem możliwość zapoznania się w sądzie rejestrowym, który Fundację zarejestrował. W myśl zaś art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Jeśli więc istnieje inny tryb dostępu do żądanej informacji, to przepisy regulujące ten inny tryb będą miały pierwszeństwo przed przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku, uznając skargę za niezasadną.