Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 915/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 34a
journal: Dz.U. 2019 poz 865
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia del. WSA Alicja Polańska, Protokolant Katarzyna Latkowska-Kłoczko, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1000/20 w sprawie ze skargi U. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 marca 2020 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.626.2019.2.BM w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz U. S.A. z siedzibą w W. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1000/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez U. S.A. z siedzibą w W. interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 marca 2020 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych wyroków powołanych poniżej, dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

- naruszenie przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 141 § 4 p.p.s.a - przez sporządzenie wadliwego, uzasadnienia zaskarżonego wyroku w szczególności przejawiające się brakiem wystarczającego i wyczerpującego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz nieprzeprowadzeniem właściwej analizy prawnej i faktycznej sprawy, co znacznie utrudnia organowi poznanie motywów rozstrzygnięcia i zrozumienie zaleceń co do dalszego postępowania przy ponownym wydawaniu interpretacji indywidualnej,

- naruszenie prawa materialnego (art. 174 pkt 1 P.p.s.a.), tj.: art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 865, ze zm., dalej "u.p.d.o.p. ") w zw. z § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1713) przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do zastosowania polegającą na uznaniu, że w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Skarżąca uprawniona będzie do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia począwszy od miesiąca, w którym poniesione zostały wydatki w ramach inwestycji, niezależnie od momentu, w którym wnioskodawca zacznie uzyskiwać dochód z realizowanej inwestycji, podczas gdy w ocenie organu dla ustalenia momentu, od którego Skarżąca uprawniona będzie do stosowania zwolnienia istotne znaczenie ma właśnie moment uzyskania przez nią dochodu z realizowanej inwestycji.

Mając powyższe na uwadze organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie od Skarżącej na rzecz organu podatkowego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

We Wniosku oraz jego uzupełnieniu Spółka przedstawiła następujący opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego: Spółka jest jedną z największych w Polsce organizacji o strukturze holdingu produkcyjno- handlowego. Na strukturę organizacyjną Wnioskodawcy składa się Centrala w Y oraz zakłady produkcyjne zlokalizowane w całej Polsce, w tym Zakład w X. Głównym przedmiotem działalności Zakładu jest produkcja lodów średniej wielkości oraz realizacja innych pobocznych funkcji wspierających działalność produkcyjną (obejmujących w szczególności magazynowanie oraz transport towarów). W związku z nową inwestycją przeznaczoną do realizacji w Zakładzie, Spółka otrzymała decyzję o wsparciu, o której mowa w art. 13 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1162, dalej "u.o.w.n.i"). Celem nowej inwestycji realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach działalności Zakładu, w związku z którą została wydana decyzja o wsparciu, jest zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa (Zakładu) w zakresie produkcji lodów, w tym rozważane jest wprowadzenie do oferty nowych produktów (zaliczanych do grupy lodów). W szczególności, projekt inwestycyjny przewiduje rozbudowę i modernizację elementów konstrukcyjnych Zakładu w X, a także wyposażenie go w zaawansowane technologicznie linie produkcyjne. Na chwilę obecną Spółka przewiduje, że realizacja projektu obejmie następujące zadania inwestycyjne: wprowadzenie nowej technologii produkcji przez zakup innowacyjnej linii produkcyjnej o wysokiej wydajności, umożliwiającej produkcję wyrobów o nowych kombinacjach, kształtach i wzornictwie, zakup nowej linii produkcyjnej do produkcji lodów osiągającej znaczną wydajność, produkującej różne rodzaje i rozmiary lodów o różnej zawartości, przeprowadzenie znacznych prac modernizacyjnych na terenie Zakładu obejmujących, m.in: rozbudowę hali produkcyjnej, zaprojektowanie i budowę magazynu surowców i opakowań, fundamentu i zabudowy tunelu hartowniczego, szatni, nowego pomieszczenia i instalacji dojrzewalni, połączenie hali paletyzacji z chłodnią technologiczną, modernizację lub instalację innych elementów.

Zgodnie z decyzją, minimalne koszty kwalifikowane inwestycji zostaną poniesione do 31 grudnia 2022 r., przy czym termin ten jest tożsamy z określoną na potrzeby decyzji planowaną datą zakończenia inwestycji (do tej daty mogą zostać poniesione maksymalne nakłady inwestycyjne).

Wnioskodawca przewiduje, że realizacja inwestycji umożliwi przede wszystkim powiększenie wolumenu produkcji i w konsekwencji również wolumenu sprzedaży, poprawę jakości oferowanych produktów, ewentualne wprowadzenie na rynek innowacyjnych produktów, optymalizację procesu produkcyjnego oraz zwiększenie możliwości produkcyjnych Zakładu, co pozwoli znacznie umocnić pozycję Spółki na rynku producentów lodów.

Realizacja inwestycji nastąpi z wykorzystaniem nakładów na środki trwałe w obrębie istniejących obiektów/środków trwałych, do których dodane zostaną nabyte w ramach realizacji inwestycji nowe urządzenia/ maszyny lub części składowe istniejących maszyn, które mogą być wykorzystywane w ramach istniejących cykli produkcyjnych. Ponadto, część nakładów będzie dotyczyć istniejących budynków i budowli wykorzystywanych w ramach działalności Zakładu. Projekt inwestycyjny Spółki (na który została wydana decyzja) nie zakłada zmiany profilu działalności przedsiębiorstwa/Zakładu, ale zwiększenie jego mocy produkcyjnych. W szczególności Spółka podkreśla, że prowadzi już działalność gospodarczą w Zakładzie położonym na terenie określonym w decyzji o wsparciu, w zakresie wyrobów lub usług sklasyfikowanych w tych pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), które zostały wskazane w decyzji. W związku z otrzymaną decyzją, Spółka zamierza korzystać ze wsparcia z tytułu kosztów inwestycji. Spółka nie posiada innych decyzji o wsparciu lub zezwoleń na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Kwestią sporną jest, czy Spółka będzie uprawniona do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., począwszy od miesiąca, w którym zostały poniesione koszty kwalifikowane w ramach inwestycji (do limitu przysługującej pomocy publicznej), niezależnie od momentu, w którym Wnioskodawca zakończy inwestycję lub zacznie uzyskiwać dochód w zakresie odpowiadającym/ wynikającym z realizowanej inwestycji.

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1162 dalej "u.w.n.i"), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 4 u.p.d.o.p.).

W myśl art. 3 u.w.n.i., wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W § 9 ust. 1 rozporządzenia przewidziano, że wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej.

Jak zasadnie podniósł Sąd pierwszej instancji, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia podatkowego, jeżeli dochody pochodzą z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu oraz są one uzyskane na terenie określonym w powyższej decyzji. Spełnienie przez Spółkę tych warunków nie było objęte sporem. Termin, od którego przysługuje przedsiębiorcy zwolnienie z podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu określa § 9 ust. 1 rozporządzenia. Jak wskazano powyżej, przepis ten stanowi, że wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu.

W konsekwencji pogląd organu prezentowany w zarzucie skargi kasacyjnej nie ma oparcia w obowiązujących na dzień wydania interpretacji przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. w zw. z § 9 ust. 1 rozporządzenia. Wynika z nich bowiem wprost, że uzyskanie dochodu będącego następstwem nowej inwestycji nie ma znaczenia dla ustalenia momentu, od którego możliwe jest korzystanie z omawianego zwolnienia. W przypadku gdy nowa inwestycja, przykładowo polega na zwiększeniu zdolności produkcyjnych zakładu - wyliczenie dochodu przypadającego na nową inwestycję w praktyce mogłoby się okazać wręcz niemożliwe. Z takim też przypadkiem mamy do czynienia w analizowanej sprawie. Działalność Spółki jest realizowana z zaangażowaniem dotychczas istniejących w Spółce środków trwałych, jak i aktywów podlegających rozbudowie w ramach inwestycji objętej decyzją o wsparciu. Decydujący dla ustalenia momentu początkowego od którego Spółka rozpoczyna korzystanie ze zwolnienia jest zatem moment, w którym w związku z inwestycją podatnik poniósł koszty kwalifikowane, przy założeniu, że dochody pochodzą z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu oraz są uzyskane na terenie określonym w powyższej decyzji.

Spółka będzie zatem uprawniona do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. począwszy od miesiąca, w którym poniesione zostały wydatki kwalifikowane w ramach inwestycji, niezależnie od momentu, w którym zacznie uzyskiwać dochód z realizowanej inwestycji. Z powyższych względów za niezasadny należy uznać zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. w zw. z § 9 ust. 1 rozporządzenia.

Przedstawioną powyżej argumentację wspiera także treść przepisów po ich nowelizacji. Od 1 stycznia 2023 r. obowiązuje bowiem nowe rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. poz. 2861). Zgodnie z § 9 ust. 1 tego rozporządzenia wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 6. Obecnie zatem moment, od którego możliwe jest zastosowanie zwolnienia podatkowego uległ przesunięciu z miesiąca, w którym podatnik poniósł koszty kwalifikowane na miesiąc, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji.

Za pozbawiony uzasadnionych podstaw należało uznać zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom przewidzianym w tym przepisie. Zawiera bowiem: zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Sąd pierwszej instancji w dostateczny sposób wyjaśnił motywy podjętego rozstrzygnięcia ponadto zawiera wskazania co do dalszego postępowania i co istotne, wyrok poddaje się kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 2 P.p.s.a.