Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 221/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Asesor Protokolant: NSA Józef Michaldo (spr) NSA Grażyna Jarmasz WSA Anna Znamiec Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2004r sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Izby Skarbowej z dnia 28 grudnia 2001r Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala


UZASADNIENIE

W dniu [...].2001 r. Urząd Skarbowy w W. wydał 10 decyzji ponumerowanych kolejno od nr [...] do [...], na mocy których określił:

- wysokość zobowiązania podatkowego skarżącej E. K., w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia 2000r do maja 2001 r.

- zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia 2000r do maja 2001r

- wysokość odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej za wskazane wyżej miesiące

Niniejsze decyzje zostały doręczone skarżącej E. K. w dniu [...].2001 r ( zwrotne poświadczenie odbioru decyzji k.22).

W dniu [...].2001 skarżąca złożyła pismo do Zastępcy Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z prośbą o zwolnienie z obowiązku podatkowego.

Na wyżej wymienione pismo Urząd Skarbowy w W. odpowiedział decyzją z dnia [...].2001r nr [...],na mocy której odmówił skarżącej umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lata 2000-2001 w kwocie [...] zł.

W dniu [...].2001 r. E. K. złożyła odwołanie do Izby Skarbowej, w którym zaskarżyła opisane wyżej decyzje o nr od [...] do [...] wydane w dniu [...].2001r oraz decyzję nr [...] z dnia 23 października 2001 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.

W dniu 28 grudnia 2001r Izba Skarbowa wydała odpowiednio 10 postanowień o nr od [...] do [...], na mocy których stwierdziła, iż odwołanie z dnia [...] jest niedopuszczalne, z uwagi na uchybienie terminowi do jego wniesienia.

W uzasadnieniu postanowienia organ orzekający podniósł, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania, co potwierdza znajdujące się w aktach zwrotne poświadczenie odbioru decyzji z dnia [...].2001r. Biorąc pod uwagę datę doręczenia i datę wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] organ odwoławczy uznał, iż zostało ono złożone z naruszeniem ustawowego terminu określonego w art.223 § 2 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy zauważył jednocześnie, iż w przedmiotowej sprawie odwołująca E. K. nie złożyła także wniosku o przywrócenie terminu. Nie uczyniła tego ani w swoim odwołaniu od decyzji, ani też później w formie odrębnego wniosku. W tym stanie rzeczy decyzja, która nie została zaskarżona w ustawowym terminie stała się ostateczna.

Na postanowienia te E. K. w dniu [...].2002r wniosła skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w Krakowie, w których wniosła o uchylenie zaskarżonych rozstrzygnięć w całości, wstrzymanie ich wykonania a ponadto o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonych decyzji. Skarżąca podniosła

, iż zaskarżone decyzje z dnia [...].2001 r. nigdy nie zostały jej doręczone a podpis figurujący na potwierdzeniu odbioru tych decyzji nie jest jej podpisem. Ponadto podniosła, iż o treści decyzji dowiedziała się dopiero podczas wizyty w Urzędzie Skarbowym w W. i w dniu [...].złożyła do Zastępcy Naczelnika Urzędu Skarbowego z prośbą o zwolnienie ze zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji z dnia [...].2001 r. tymczasem Urząd Skarbowy potraktował to pismo tylko i wyłącznie jako prośbę o umorzenie zaległości podatkowej i nie ustosunkował się do niej merytorycznie.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała w całości swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonych rozstrzygnięciach.

Rozpoznając powyższą skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje :

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze ogólnym. Po pierwsze stosownie do treści art. l i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r nr 153 poz.1271 ze zm.) z dniem l stycznia 2004r weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie z treści art.97 § l ustawy Przepisy wprowadzające ustawę administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego

przed dniem l stycznia 2004r i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

Skarga E. K. jest nieuzasadniona, gdyż przeprowadzona przez sąd kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wykazała naruszenia prawa o jakim mowa w art.145 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.z 2002r Nr 153 poz.1270), a tylko w takim przypadku zachodziłaby konieczność uchylenia tego postanowienia.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art.223 § 2 pkt.l Ordynacji podatkowej odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Zaskarżone postanowienia Izby Skarbowej o nr od [...] do [...] wydane w dniu [...].2001 r. są zgodne z prawem.

Nie ulega bowiem wątpliwości, iż zaskarżone decyzje zostały doręczone skarżącej się w dniu [...].2001 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru

znajdującego się w aktach niniejszej sprawy wynika, iż pracownik pocztowego dostarczył w/w decyzje do rąk własnych adresata a więc skarżącej, co potwierdzone jest jej odręcznym podpisem. Natomiast odwołanie od decyzji skarżąca wniosła dopiero w dniu [...].2001 r. Wynika z tego zatem, iż zostało ono złożone po upływie 14-to dniowego zawitego terminu do złożenia odwołania.

Sąd nie podziela również opinii skarżącej jakoby pismo wniesione przez nią do Urzędu Skarbowego w W. w dniu [...].2001 r stanowiło odwołanie od w/w decyzji.

Z pisma tego bowiem wynika, iż skarżąca się jedynie zwróciła się do organu podatkowego z wnioskiem o zwolnienie ze zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług, na który Urząd Skarbowy w W. odpowiedział decyzją z dnia [...].2001r nr [...] na mocy której odmówił skarżącej umorzenia zaległości w podatku. Nawet gdyby przyjąć, iż pismo skarżącej miało charakter odwołania od decyzji z dnia [...].2001 r., to i tak zważyć należy, iż zostałoby ono złożone po upływie terminu zawitego przewidzianego w art.223 § 2 pkt.l Ordynacji podatkowej.

Należy dodatkowo zważyć na fakt, iż skarżąca w samej skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...].2002r wśród zgłoszonych przez nią wniosków wymienia także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonych decyzji. Sformułowanie tego typu wniosku w skardze oznacza zdaniem sądu przyznanie faktu uchybienia terminowi do złożenia odwołania od przedmiotowych decyzji i pozostaje w sprzeczności z twierdzeniami dotyczącymi kwestii braku doręczenia przedmiotowych decyzji skarżącej się.

Niezależnie od tego należy zauważyć, iż kwestia przywrócenia terminu i ewentualny wniosek w tym przedmiocie podlega rozpoznaniu w odrębnym trybie i nie może być przedmiotem rozpoznania czy też kontroli w niniejszym postępowaniu.

Jeżeli jednak pomimo dowodów skarżąca twierdzi, iż zaskarżone decyzje nie zostały jej doręczone, to z ogólną regułą dowodową powinna to wykazać. Tymczasem twierdzenia skarżącej są całkowicie gołosłowne i niczym nie potwierdzone.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 nr 152 poz 1270 ) skargę oddalił, orzekając jak w sentencji wyroku.