Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2024-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 61a par. 1
journal: Dz.U. 2023 poz 775
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 marca 2024 r. sprawy ze skargi T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu odsetek ustawowych oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

T. sp. z o. o. z siedzibą w [...] (skarżący, strona, Spółka) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (organ odwoławczy, DIAS) z [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego

w [...] (organ I instancji, organ egzekucyjny NUS) z [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu odsetek ustawowych.

Z akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] prowadził postępowanie egzekucyjne z majątku Spółki, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] września 2018 r., wystawionego za zaległości w podatku od towarów i usług za lipiec 2018 r. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny skierował do banku P. S.A. zawiadomienie z [...] września 2018 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Powyższe zawiadomienie wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego doręczono stronie [...] września 2018 r., natomiast dłużnik zajętej wierzytelności otrzymał przedmiotowe zawiadomienie [...] września 2018 r. W tym samym dniu z rachunku bankowego Spółki w P. S.A. wpłynęła na rachunek bankowy organu egzekucyjnego kwota 150.000 zł. Następnie [...] września 2018 r.

z ww. rachunku bankowego wpłynęła na rachunek bankowy organu egzekucyjnego kwota 272.584,90 zł. W związku z tym nastąpiło całkowite uregulowanie dochodzonych należności i przedmiotowe postępowanie egzekucyjne zostało zakończone.

Na wniosek Spółki z [...] września 2018 r., pismem z [...] września 2018 r. NUS na podstawie art. 64c § 6a ustawy z 16 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479; dalej: u.p.e.a.) zawiadomił skarżącą

o wysokości kosztów egzekucyjnych.

Następnie pismem z [...] października 2018 r. Spółka wniosła o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych, naliczonych i pobranych

w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowieniem z [...] NUS określił wysokość kosztów egzekucyjnych obciążających stronę w łącznej kwocie 23.918 zł. Na skutek wniesionego przez stronę zażalenia, w którym zarzuciła nieuzasadnione zawyżenie kosztów egzekucyjnych w stosunku do nakładu pracy organu egzekucyjnego i pominięcie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca 2016 r., sygn. SK 31/14, postanowieniem z [...] DIAS utrzymał w mocy ww. postanowienie organu I instancji. Dalej, na skutek skargi Spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z 24 lipca 2019 r., sygn. akt. I SA/Go 431/19 uchylił zaskarżone postanowienie organu odwoławczego. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 stycznia 2023 r., sygn. akt III FSK 1434/21. Sądy orzekające w sprawie wskazały na konieczność uwzględnienia przez organy skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14, dla możliwości zastosowania uznanych za niekonstytucyjne przepisów art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. w zakresie opłaty za zajęcie oraz opłaty manipulacyjnej.

W związku z powyższym, postanowieniem z [...] DIAS uchylił zaskarżone postanowienie NUS z [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Ponownie rozpatrując sprawę, NUS postanowieniem z [...] czerwca 2023 r. określił koszty egzekucyjne w wysokości 483,40 zł, zaś kwotę 23.434,60 zł zwrócił na rachunek bankowy Spółki. Na powyższe postanowienie strona nie złożyła zażalenia, zatem stało się ono ostateczne.

Pismem z [...] lipca 2023 r. Spółka wystąpiła o wypłatę ustawowych odsetek

w kwocie 8.853,34 zł od nienależnie pobranych w dniu [...] września 2018 r. kosztów egzekucyjnych, które następnie [...] czerwca 2023 r. zostały w kwocie 23.434,60 zł zwrócone. Alternatywnie wniosła o wydanie zawiadomienia na podstawie art. 64cd § 4 u.p.e.a.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2023 r. organ I instancji, na podstawie art. 61a § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775; dalej: K.p.a.), odmówił wszczęcia postępowania w zakresie wydania zawiadomienia na podstawie art. 64cd § 4 w związku z art. 64cd § 5 u.p.e.a.,

a pismem z [...] sierpnia 2023 r. udzielił odpowiedzi na wniosek o zwrot ustawowych odsetek w wysokości 8.853,54 zł. Na powyższe postanowienie Spółka nie złożyła na zażalenia.

Pismem z [...] sierpnia 2023 r. strona wniosła o wydanie decyzji w zakresie zwrotu odsetek ustawowych od niesłusznie pobranych kosztów egzekucyjnych. Postanowieniem z [...], wydanym na podstawie art. 61 a § 1 K.p.a., NUS odmówił wszczęcia postępowania w tym przedmiocie. W uzasadnieniu wskazał, że brak jest przepisu prawa przewidującego możliwość wypłaty odsetek ustawowych od zwróconych kosztów egzekucyjnych wskutek wydania prawomocnego orzeczenia, nie kwestionującego zasadności wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dodał, że w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z [...] września 2018 r. rozstrzygnięta została już kwestia dotycząca wysokości kosztów egzekucyjnych prawomocnym wyrokiem NSA z 4 stycznia 2023 r., sygn. akt III FSK1434/21 oraz ostatecznym postanowieniem NUS z [...] Organ I instancji uznał, że żaden sąd nie zakwestionował zasadności wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a zatem nie wystąpiła przesłanka z w art. 64c § 3 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 19 lutego 2021 r., obligująca organ egzekucyjny do naliczenia odsetek od zwróconych kosztów egzekucyjnych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wskazała, że o ile jest świadoma braku w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstaw prawnych do rozpatrzenia jej żądania, to nie oznacza to, że nie ma prawa żądać wydania w tym zakresie decyzji i że postępowanie nie może się toczyć. Strona nie zgodziła się z formą rozstrzygnięcia i odmową orzekania w żądanym zakresie. Jej zdaniem wniosek powinien być załatwiony merytorycznie, a wydanie przez organ decyzji umożliwi właściwe zaskarżenie w formie odwołania od decyzji. Podniosła ponadto, że pobranie kosztów egzekucyjnych nastąpiło w kwocie znacząco zawyżonej, choć w postępowaniu egzekucyjnym wszczętym zgodnie z prawem, ale jednocześnie niezasadnie, bowiem w tym czasie organ prowadził postępowanie w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej, a znaczna część zaległości została uregulowana.

Postanowieniem z [...] DIAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Argumentował, że nie ma podstaw do prowadzenia postępowania z wniosku strony, bowiem brak jest przepisu prawa, na podstawie którego Spółka mogłaby wnosić swoje żądanie, co też przyznała sama skarżąca. W ocenie organu odwoławczego brak podstawy prawnej do prowadzenia postępowania wyczerpuje formalną przesłankę uniemożliwiającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy i stanowi przeszkodę, która

w oczywisty sposób uniemożliwia wszczęcie postępowania, a tym samym stanowi podstawę do odmowy wszczęcia postępowania, stosownie do art. 61 a § 1 K.p.a. DIAS podkreślił, że w administracyjnym trybie postępowania nie przewidziano możliwości dochodzenia wypłaty oprocentowania kosztów egzekucyjnych pobranych w zawyżonej kwocie. Natomiast przepis art. 64c § 3 u.p.e.a. stanowiący podstawę prawną zwrotu pobranych od zobowiązanego kosztów egzekucyjnych znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku niezgodnego z prawem prowadzenia egzekucji, co jednoznacznie wynika z jego treści, a taka sytuacja nie miała miejsca w rozważanej sprawie.

DIAS podkreślił, że kwestię zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami, w przypadku wszczęcia lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego niezgodnie z prawem, reguluje art. 64cd u.p.e.a., który został dodany przez art. 3 pkt 24 ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1553 ze zm.) i który wszedł

w życie 20 lutego 2021 r. Przepis ten nie dotyczy postępowań egzekucyjnych wszczętych i zakończonych przed tym dniem, a postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z [...] września 2018 r. zakończyło się [...] września 2018 r. Zdaniem organu odwoławczego kwestię dotyczącą wydania zawiadomienia na podstawie art. 64cd u.p.e.a. NUS rozstrzygnął postanowieniem

z [...], wydanym na podstawie art. 61a § 1 K.p.a, którym odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie., a na które Spółka nie złożyła zażalenia. Zaakcentował również, że sam fakt dysponowania przez organ egzekucyjny środkami finansowymi strony, pobranymi na poczet kosztów egzekucyjnych, a dopiero następnie określonych w niższej kwocie nie oznacza, że organ egzekucyjny władny jest określić Spółce oprocentowanie zwrotu. W przypadku braku podstawy prawnej do takiego działania organ administracji nie jest uprawniony do wydania rozstrzygnięcia odmownego, lecz winien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego

w Gorzowie Wielkopolskim Spółka zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

- art. 138 § 1 w związku z art. 144 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, mimo że istniały powody jego uchylenia,

- art. 2 Konstytucji RP poprzez odmowę w istocie wypłaty oprocentowania, co jest sprzeczne z zapisaną w tym przepisie zasadą zakładającą, że Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawa.

W odpowiedzi na skargę DIAS podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei na podstawie 134 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie.

Ponieważ przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym,

na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Osią sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia możliwości wszczęcia

i prowadzenia postępowania w przedmiocie zwrotu odsetek ustawowych od zwróconej Spółce kwoty kosztów egzekucyjnych.

W sporze skarżąca stanęła na stanowisku, że ma świadomość braku podstaw prawnych umożliwiających organowi administracji rozpatrzenie jej żądania, jednak organ powinien wydać decyzję odmowną, od której Spółka mogłaby wnieść odwołanie. Wydanie przedmiotowego rozstrzygnięcia jest w jej ocenie błędem proceduralnym, skoro przepisy u.p.e.a. przewidują przypadek wypłaty oprocentowania.

Natomiast w ocenie DIAS wszczęcie takiego postępowania jest niedopuszczalne

z uwagi na brak normy prawnej dającej organom podstawę do wydania orzeczenia

w formie decyzji.

Dla porządku należy przypomnieć, że postępowanie egzekucyjne wobec Spółki toczyło się na podstawie tytułu egzekucyjnego z [...] września 2018 r. W trakcie trwania tego postępowania dokonano zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, w wyniku którego wyegzekwowano od strony całość zaległości.

Z uwagi na całkowite uregulowanie dochodzonych należności, przedmiotowe postępowanie egzekucyjne zostało zakończone. Natomiast żądanie skarżącej wyrażone w podaniu z [...] sierpnia 2023 r. dotyczyło wydania decyzji w zakresie zwrotu odsetek ustawowych od niesłusznie pobranych kosztów egzekucyjnych. Pierwotnie bowiem postanowieniem z [...] NUS określił stronie wysokość kosztów egzekucyjnych w łącznej kwocie 23.918 zł. Jednakże postanowienie to zostało wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowieniem DIAS z [...] zapadłego w następstwie wydania wyroku przez NSA z 4 stycznia 2023 r., sygn. akt III FSK 1434/21. W konsekwencji NUS postanowieniem z [...] określił koszty egzekucyjne w wysokości 483,40 zł. Kwotę 23.434,60 zł, stanowiącą różnice między kosztami wcześniej pobranymi a należnymi, organ I instancji zwrócił Spółce na rachunek bankowy.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art. 6 K.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Z przepisu tego wynika niezwykle istotna dla praktyki organów administracji zasada legalizmu, z której wynika obowiązek działania wyłącznie na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Praworządność stosowania prawa przez organy administracji publicznej opiera się na założeniu, że działania te zgodne są

z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Natomiast art. 61a § 1 K.p.a. – będący materialnoprawną podstawą postanowień wydanych przez organ I instancji, jak i DIAS – stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Żądanie, o którym mowa jest w art. 61 K.p.a. to wnoszone przez stronę żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego. Art. 61a § 1 K.p.a. określa więc warunki w jakich dopuszczalna jest odmowa wszczęcia takiego postępowania.

Mając na uwadze, że zgodnie z art. 6 K.p.a. organy w sposób bezwzględny zobowiązane są do działania na podstawie przepisów prawa, jako niezgodne z prawem zakwalifikowane zostanie ich działanie zarówno, gdy jest ono sprzeczne z treścią obowiązujących przepisów, jak i wówczas gdy nie znajdowało ono podstawy prawnej (por. P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, opubl.: LEX/el. 2022). Skoro organy administracji publicznej mogą tylko tyle na ile pozwalają im obowiązujące przepisy prawa, to nie jest dopuszczalne również wszczęcie postępowania administracyjnego, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym.

Zdaniem Sądu, na tle zaistniałego stanu faktycznego niemożliwe było wydanie przez organy decyzji w zakresie zwrotu ustawowych odsetek od niesłusznie pobranych kosztów egzekucyjnych. W stanie prawnym obowiązującym w dacie orzekania nie było bowiem normy prawnej mogącej stanowić podstawę w tym przedmiocie. Ustawa

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie w jakim normuje kwestie związane z kosztami postępowania egzekucyjnego, po raz ostatni podlegała nowelizacji w dniu 20 lutego 2021 r. na podstawie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. poz. 1553 – dalej: ustawa nowelizująca). Ustawa nowelizująca zawierała jednak regulację intertemporalną wyrażoną w art. 11, który przewidywał, że do postępowania

w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych, wszczętego i niezakończonego przed dniem wejścia w życia niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Postępowanie w sprawie zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do majątku Spółki zostało zainicjowane podaniem złożonym [...] sierpnia 2023 r., a więc po wejściu w życie ustawy nowelizującej. W judykaturze prezentowany jest pogląd, że rozstrzyganie o kosztach postępowania należy traktować jako stanowiące kontynuację postępowania egzekucyjnego (por. w wyroku WSA

w Białymstoku z dnia 15 czerwca 2022 r., I SA/Bk 157/22). Skoro postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego

z [...] września 2018 r. to do postępowania w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu sprzed 20 lutego 2021 r.

Uwzględniając powyższe, w stanie prawnym sprzed 20 lutego 2021 r. żaden

z przepisów u.p.e.a. nie zakłada wypłaty odsetek od niesłusznie pobranych kosztów egzekucyjnych. Taką możliwość przewiduje jedynie art. 64c § 3 u.p.e.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne

z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. Zastosowany w tym przepisie zwrot "jeżeli (...) okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem" należy odnieść do sytuacji, w której postępowanie egzekucyjne w ogóle nie powinno się być prowadzone. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją, bowiem postępowanie egzekucyjne toczyło się

w następstwie stwierdzonych zaległości Spółki w podatku od towarów i usług za lipiec 2018 r. Strona zaś w żaden sposób nie zdołała zakwestionować zasadności prowadzenia tego postępowania, co oznacza, że przepis art. 64c § 3 u.p.e.a. nie mógł znaleźć zastosowania w sprawie.

Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że ustawa nowelizująca wprowadziła przepis art. 64cd § 1 i 3 u.p.e.a., który stanowi rozszerzenie dotychczasowej regulacji zawartej w art. 64c § 3 u.p.e.a. w kwestii możliwości zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z odsetkami ustawowymi. Przepis ten jednak nie mógł stanowić podstawy do zwrotu odsetek od niesłusznie pobranych kosztów postępowania egzekucyjnego, bowiem, po pierwsze nie odnosi się do sytuacji, w której pobrana przez organ egzekucyjny kwota kosztów była wyższa od należnej, po drugie zaczął obowiązywać dopiero po dniu 20 lutego 2021 r., a w analizowanej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzemieniu sprzed nowelizacji.

W ocenie Sądu rację miał organ odwoławczy wskazując, że nie istniał przepis prawa powszechnie obowiązującego dający podstawę do orzeczenia o zwrocie odsetek ustawowych od niesłusznie pobranych kosztów postępowania egzekucyjnego. Z tej też przyczyny zasadne było wydanie przez organ I instancji postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie na podstawie art. 61a § 1 K.p.a., a w dalszej kolejności utrzymanie w mocy tego rozstrzygnięcia przez DIAS.

Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 2 Konstytucji RP, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Z zasady tej wypływa m.in. zasada działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP), którą również wyraża art. 6 K.p.a. Z treść przytoczonych przepisów jasno wynika, że organy zobowiązane są do działania na podstawie przepisów prawa. Tymczasem w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, w stanie prawnym obowiązującym w niniejszej sprawie, nie istniał przepis umożliwiający procedowanie w zakresie określenia wysokości odsetek od kosztów egzekucyjnych pobranej w nadmiernej wysokości. Organy nie miały zatem podstaw do wydania decyzji w tym przedmiocie, jak chciała tego skarżąca. Działania organów należy więc ocenić za zgodne z obowiązującym prawem. W konsekwencji zarzuty naruszenia art. 138 § 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 2 Konstytucji RP, Sąd uznał za bezzasadne.

Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę w całości.