Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 115/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 235a
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 6 marca 2024 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 66/24 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi R.C. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 30 listopada 2023 r., nr 309/2023 w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 30 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 66/24 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ("WSA") w Łodzi wezwał R.C. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki 20 egzemplarzy skargi wraz z załącznikami w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego z 30 listopada 2023 r., nr 309/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Stosownie do treści § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. 2019, poz. 1090, "rozp. RM 2019"), wysokość opłaty ustalono na kwotę 710 zł.

Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o obniżenie opłaty do wysokości 100 zł z uwagi na "zbyt wysoką kwotę i skalę problemów jakie go spotkały przez decyzje, jakie podejmował Burmistrz A.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przewodniczący Wydziału II WSA w Łodzi zasadnie podjął działania celem wezwania skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk 20 egzemplarzy skargi wraz z załącznikami od wniesionej przez skarżącego w formie elektronicznej skargi wraz z załącznikami. Podstawę prawną zaskarżonego zarządzenia stanowił prawidłowo zastosowany w tej sprawie przepis art. 235a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm., Ppsa), zgodnie z którym opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism, stosowany łącznie z przepisem § 1 ust. 3 rozp. RM 2019 (za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 0,50 zł za każdą stronę wydruku czarno-białego w formacie 210 x 297 mm (A4) oraz 1 zł za każdą stronę wydruku kolorowego w formacie 210 x 297 mm (A4)). Biorąc pod uwagę 20 uczestników postępowania, czarno-biały wydruk egzemplarzy skargi wraz z załącznikami w formacie A4 liczył 1420 stron, co uzasadniało pobranie opłaty w wysokości wskazanej w zaskarżonym zarządzeniu z 30 stycznia 2024 r., tj. w kwocie 710 złotych. Sporządzenie wydruków było niezbędne w celu doręczenia ich wraz z wydrukami skargi uczestnikom postępowania sądowoadministracyjnego (zainicjowanego skargą R.C. na opisaną na wstępie decyzję Wojewody Łódzkiego), którzy nie posługują się w postępowaniu sądowym środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.

Argumentacja podniesiona w zażaleniu nie zmienia zapatrywania odnośnie zasadności podjętego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny, w tym postępowaniu wpadkowym, mającym na celu zbadanie prawidłowości wydanego przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia, ocenia jedynie, czy były podstawy do wydania zarządzenia na określonym etapie postępowania i czy zostało ono wydane zgodnie z przepisami prawa. W tym względzie nie można zarzucić żadnego naruszenia przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 Ppsa, orzekł jak w sentencji.