Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 262/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2020-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 200, 205 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia na równorzędne stanowisko I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz skarżącego K.S. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez K.S. jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2020 roku, którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256) oraz ust. 11a ust. 2 pkt. 1 w związku z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1499 ze zm.) i § 2 ust. 1 pkt. 3 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 stycznia 2020 roku w sprawie stanowisk służbowych w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 280, dalej również jako rozporządzenie) utrzymano w mocy decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2020 roku w sprawie przeniesienia skarżącego na równorzędne stanowisko podoficerskie - młodszy ratownik specjalista.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej, działając na podstawie art. 32 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej oraz § 2 ust. 1 pkt. 3 i § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalił z dniem 21 lutego 2020 roku w drodze decyzji młodszego ogniomistrza K.S., pełniącemu służbę w Komendzie Powiatowej PSP, nowe równorzędne stanowisko służbowe młodszy ratownik specjalista, przy równoczesnym zachowaniu uposażenia zasadniczego i pozostałych dodatków do uposażenia.

Z treści uzasadnienia decyzji wynika, iż przeniesienie K.S. na równorzędne stanowisko służbowe młodszego ratownika specjalisty nastąpiło na skutek likwidacji dotychczas zajmowanego stanowiska podoficerskiego ratownika specjalisty, poprzez wejście w życie nowego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 stycznia 2020 roku w sprawie stanowisk służbowych Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 280). Zgodnie bowiem z § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia strażacy mianowani na stanowiska służbowe, które na podstawie niniejszego rozporządzenia ulegają likwidacji z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, są przenoszeni na stanowiska równorzędne pod względem grupy zaszeregowania, nawet jeżeli nie spełniają wymagań kwalifikacyjnych dla tych stanowisk, określonych w ww. rozporządzeniu. W związku z powyższym młodszy ogniomistrz K.S. z dniem [...] lutego 2020 roku przeniesiony został na stanowisko podoficerskie równorzędne pod względem grupy zaszeregowania określone w załączniku nr 3 cytowanego wyżej rozporządzenia, tj. młodszy ratownik specjalista, zachowując dotychczasowe uposażenie. Organ uznał, że zajmowane dotychczas przez skarżącego stanowisko ratownika specjalisty w korpusie podoficerskim uległo likwidacji.

Od decyzji tej K.S. w terminie ustawowym złożył odwołanie do organu II instancji.

Rozpatrując powyższe odwołanie Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 roku utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

Organ II instancji uznał, iż zostały spełnione przesłanki do mianowania na nowe stanowisko służbowe młodszego ogniomistrza K.S., które zostały określone w rozporządzeniu. Wskazał, że K.S. od [...] października 2019 r. pełnił służbę na stanowisku podoficerskim: ratownika specjalisty. Stanowisko to z dniem [...] lutego 2020 r. tj. z dniem wejścia w życie wyżej wskazanego rozporządzenia zostało zlikwidowane z tym, że likwidacja ta wynikała wyłącznie z przyporządkowania wskazanego stanowiska do wyższego korpusu służbowego (z grupy podoficerskiej do grupy stanowisk aspiranckich). Dokonując analizy równorzędności stanowisk, uwzględniając elementy pozwalające na ocenę równoważności, w tym warunki służby, które są jedną z cech charakterystycznych dla danego, określonego stanowiska służbowego, organ odwoławczy uznał, że stanowiskiem równorzędnym dla stanowiska "ratownik specjalista" z poprzedniego rozporządzenia jest obecne stanowisko "młodszy ratownik specjalista" przypisanego do grupy podoficerskiej z aktualnego rozporządzenia. Na równorzędność powyższych stanowisk wskazują między innymi jednakowy wymóg czterech lat służby do zajmowania stanowiska, maksymalny stopień etatowy - starszy ogniomistrz, wykonywanie tych samych zadań w ramach grupy specjalistycznej, jednakowa grupa zaszeregowania oraz zakres zadań na zajmowanym stanowisku.

Skargę na powyższą decyzję złożył K.S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarzucono organom naruszenie § 4 ust. 3 rozporządzenia i niezastosowanie w niniejszej sprawie § 4 ust. 1 nowego rozporządzenia. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że z postanowień nowego rozporządzenia wynika, że można wyróżnić cztery grupy stanowisk: pierwsza - stanowiska, które pozostały bez zmian w porównaniu do rozporządzenia uprzednio obowiązującego, druga - stanowiska, które nie zostały zlikwidowane, jednakże zostały przeniesione do innego korpusu, trzecie - stanowiska całkowicie zlikwidowane, czwarta - stanowiska nowoutworzone. Stanowisko ratownika specjalisty zgodnie z rozporządzeniem z 2020 roku nie uległo likwidacji, a jedynie zostało przeniesione z korpusu podoficerskiego do aspiranckiego. Tym samym przy przyjęciu, że stanowisko dotychczas zajmowane przez skarżącego nie zostało zlikwidowane zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia winno skutkować przyjęciem, że zachowuje on swoje dotychczasowe stanowisko służbowe, mimo, że nie spełnia wymogu posiadania stanowiska aspiranckiego. Tym samym brak było podstaw do przeniesienia strony na równorzędne stanowisko służbowe w korpusie podoficerskim.

W złożonej odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit.b.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, którą utrzymano w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w sprawie ustalenia dla K.S. pełniącego służbę w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej nowego równorzędnego stanowiska służbowego młodszy ratownik specjalista, przy równoczesnym zachowaniu uposażenia zasadniczego i pozostałych dodatków do uposażenia. Powyższa decyzja była następstwem wejścia w życie z dniem 21 lutego 2020 roku nowego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 stycznia 2020 roku w sprawie stanowisk służbowych Państwowej Straży Pożarnej.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych powyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy powołanego wyżej rozporządzenia. Mając na względzie przedmiot sporu należy wskazać, że rozporządzenie to wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 36 ust. 13 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej określiło stanowiska służbowe w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej, maksymalne stopnie przypisane do poszczególnych stanowisk oraz dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakim powinni odpowiadać strażacy na określonych stanowiskach służbowych, w tym: a) rodzaj stanowisk służbowych oficerskich, aspiranckich, podoficerskich i szeregowych, b) staż służbowy lub pracy wymagany do zajmowania poszczególnych stanowisk służbowych, c) wykształcenie wymagane do zajmowania niektórych stanowisk służbowych. Nadmienić jednocześnie należy, że porządek korpusów i stopni został określony przez ustawodawcę w art. 50 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej, zgodnie z którym funkcjonariusz Państwowej Straży Pożarnej młodszy ogniomistrz został zaliczony do korpusu podoficerów straży pożarnej. We wskazanym przepisie ustawodawca ustalił cztery korpusy tj. szeregowych, podoficerów, aspirantów i oficerów przypisując jednocześnie do każdego z tych korpusów określone stopnie. Natomiast przepisy rozporządzenia z 28 stycznia 2020 roku określiło stanowiska służbowe w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej. W załączniku nr 3 do powołanego rozporządzenia prawodawca określił stanowiska służbowe, maksymalne stopnie przypisane do poszczególnych stanowisk oraz dodatkowe wymagania kwalifikacyjne dla strażaków pełniących służbę w komendach powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej, które to przepisy zastąpiły regulację prawną w tym przedmiocie zawartą w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 maja 2016 roku w sprawie stanowisk służbowych w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2016 r., poz. 724). Porównując regulacje obu wyżej wymienionych rozporządzeń odnośnie stanowisk służbowych przewidzianych w strukturach organizacyjnych w komendach powiatowych (miejskich) Państwowej Straży Pożarnej stwierdzić należy, że każde z nich umieszczało w tych strukturach stanowisko ratownika specjalisty. Z tym, że rozporządzenie z 2016 roku przypisywało je do korpusu podoficerskiego określając do niego maksymalny stopień starszy ogniomistrz, stawiając jednocześnie dodatkowe wymogi w postaci 5 lat stażu służby. Natomiast w nowym rozporządzeniu z 2020 roku prawodawca przypisał stanowisko służbowe ratownika specjalisty do korpusu aspiranckiego określając do niego maksymalny stopień aspiranta sztabowego, stawiając podobnie jak rozporządzenie z 2016 roku dodatkowy wymóg w postaci 5 lat stażu służby. Z powyższego wynika, że stanowisko służbowe ratownika specjalisty nie uległo likwidacji, a jedynie zostało przeniesione do innego korpusu. Tym samym odnośnie skarżącego organy bezpodstawnie zastosowały w stosunku do strony skarżącej § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który ma zastosowanie do strażaków mianowanych na stanowiska służbowe, które na podstawie niniejszego rozporządzenia podlegają likwidacji z dniem wejścia jego w życie. Przeniesienie danego stanowiska służbowego z jednego korpusu do drugiego nie oznacza jego likwidacji w rozumieniu rozporządzenia. O likwidacji danego stanowiska służbowego można by jedynie mówić w sytuacji gdyby rozporządzenie z 2016 roku przewidywało je w strukturze organizacyjnej danej jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej (w niniejszej sprawie w komendzie powiatowej Państwowej Straży Pożarnej), a nowe rozporządzenie z 2020 roku takiego stanowiska w tej jednostce już by nie przewidywało. W przedmiotowej sprawie winien mieć zastosowanie § 4 ust. 1 rozporządzenia z 2020 roku dotyczący zachowania przez strażaka mianowanego lub powołanego na stanowisko służbowe przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia, zgodnie z którym zachowują oni dotychczasowe stanowiska mimo niespełnienia wymagań kwalifikacyjnych w nim określonych. Strona pełni służbę jako strażak w stopniu młodszego ogniomistrza zaliczonego do korpusu podoficerskiego na stanowisku ratownika specjalisty. Skoro stanowisko to nie uległo likwidacji, a jedynie zostało przeniesione do korpusu aspiranckiego, strona winna zachować dotychczasowe stanowisko ratownika specjalisty mimo " braku" otrzymania awansu na stopień z grupy aspiranckiej. Zachowanie przez stronę dotychczasowego stanowiska służbowego, nie oznacza automatycznego awansu na wyższy stopień. Prawo do nadania kolejnego wyższego stopnia w korpusie właściwym dla stopnia, który posiadają zostało uregulowane w § 4 ust. 2 rozporządzenia z 2020 roku.

Tym samym uznając, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzją organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 stycznia 2020 roku w sprawie stanowisk służbowych w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 wyroku.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej tytułem zwrotu poniesionych kosztów kwotę 480 zł, tj. wynagrodzenie pełnomocnika procesowego będącego adwokatem, którego wysokość określono na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).