Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 347/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, art. 166
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 18 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie postanowienia w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2023 r., Sygn. akt SKO Gd/4017/22 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 rok p o s t a n a w i a: 1. sprostować oczywistą omyłkę zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2023 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 347/23 w ten sposób, że w rubrum postanowienia zamiast siedziby skarżącej spółki "w E." wpisać "w M." 2. sprostować oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2023 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 347/23 w ten sposób, że w treści uzasadnienia zamiast siedziby skarżącej spółki "w E." wpisać "w M."


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2023 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 347/23 odrzucono skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej w skrócie zwana Spółką) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2023 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 rok.

Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania postanowienia, w części wstępnej postanowienia oraz w jego uzasadnieniu nieprawidłowo oznaczył siedzibę skarżącej spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.

Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji jak i w uzasadnieniu orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo zawarł w sentencji oraz w uzasadnieniu postanowienia nieprawidłowe oznaczenie miejsca siedziby skarżącej Spółki podając, że mieści się ona w E. a nie w M. Tymczasem już choćby z prostego zestawienia sentencji postanowienia i uzasadnienia z innymi dokumentami zgromadzonymi w sprawie, jak np. z zaskarżonym aktem administracyjnym, z treścią skargi czy z wydrukiem z Krajowego Rejestru Sądowego wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że siedziba skarżącej Spółki mieści się w M., a nie w E., jak zostało to błędnie wskazane w sentencji oraz w uzasadnieniu do wydanego orzeczenia. Błąd ten w sposób nie budzący wątpliwości jest oczywistą omyłką, która nie prowadzi do zmiany podjętego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.