Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 795/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin - Kosowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie ustalenia A. S. ( dalej skarżącemu ) wysokości podatku od nieruchomości za 2010 r. w wysokości 245,00 zł.

W skardze na powyższą decyzję A. S. domagał się wstrzymania jej wykonania, uzasadniając wniosek faktem możliwości wyrządzenia szkody jego osobie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) – powoływanej dalej jako Ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 Ppsa sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/ 2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.

Możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków stanowi hipotetyczną przesłankę wskazaną przez ustawodawcę jako podstawa do wstrzymania wykonania decyzji. Ustawodawca posługując się niedookreślonym zwrotem, miał na celu w jednym pojęciu ująć jak największą liczbę trudnych do przewidzenia sytuacji, których wystąpienie będzie mogło powodować u wnioskodawcy stan owego zagrożenia. Zadaniem wnioskodawcy jest przedstawienie okoliczności, które w jego ocenie będą powodować ów stan, zadaniem zaś orzekającego Sądu stwierdzić czy okoliczności te mieszczą się w zbiorze sytuacji, objętych zakresem pojęć: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Te same bowiem sytuacje mogą powodować różne skutki w stosunku do różnych osób, w zależności od okoliczności.

W niniejszej sprawie A. S. domagając się wstrzymania wykonania decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości ograniczył się jedynie do powtórzenia treści przepisu poprzez wskazanie, że wykonanie decyzji może spowodować szkodę jego osobie. W ten sposób uzasadniony wniosek nie może zasługiwać na uwzględnienie. Wnioskodawca nie wskazał bowiem żadnych okoliczności, które mogłyby potwierdzać potrzebę zastosowania żądanego środka, a ograniczył się jedynie do wskazania ustawowej przesłanki, do której stwierdzenia upoważniony był, po zbadaniu wskazanych przez wnioskodawcę okoliczności, Sąd.

Ponadto zwrócić również należy uwagę, że charakter roszczenia tj., świadczenie pieniężne, nie daje podstaw do stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje stan, którego odwrócenie w przyszłości będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa.