Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 302/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. I. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 stycznia 2021 r. nr 470002/0014882/2020/RDZ-ODM/KG w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o zwolnienie z opłacenia składek za marzec 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 marca 2021 r. skarżący M. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 stycznia 2021 r. nr 470002/0014882/2020/RDZ-ODM/KG w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o zwolnienie z opłacenia składek za marzec 2020 r. Skarżący nie odebrał przesyłki zawierającej decyzję w sprawie.

Zarządzeniem z dnia 29 października 2021 r. Sąd wezwał pełnomocnika organu do przedłożenia dowodu nadania skargi w postaci koperty albo oświadczenia, że skarga została złożona osobiście przez skarżącego w siedzibie organu. Pismem z dnia 9 listopada 2021 r. pełnomocnik organu przekazał informację, że skarga wpłynęła do organu w dniu 22 marca 2021 r. i że skarżący złożył ją osobiście w siedzibie organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie podjęła przesyłki w wyznaczonym terminie. Wysłano ją na właściwy adres wskazany przez stronę, zatem na mocy art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021 r., poz. 735 ze zm.) - nieodebraną przesyłkę należało uznać za doręczoną w dniu 8 lutego 2021 r. i pozostawić w aktach sprawy administracyjnej.

Art. 44 k.p.a. określa sposób postępowania z przesyłką nieodebraną w terminie: w razie niemożności doręczenia pisma, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiu dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu liczonego od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia o przesyłce, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Wobec powyższego, jeżeli decyzję uznać należy za doręczoną w dniu 8 lutego 2021 r., to w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. – termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 10 marca 2021 r. Skarga wpłynęła do organu w dniu 22 marca 2021 r., zatem po terminie.

W związku z tym, skargę należało odrzucić.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł, jak w sentencji.