Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 338/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 30 grudnia 2020 r. nr SKO 4121/563/2020 w przedmiocie nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2012, 2013, 2014, 2015 i 2016 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 czerwca 2021 r., stronę skarżącą wezwano do podania wartości przedmiotu zaskarżenia dla decyzji z dnia 30 grudnia 2020 r. nr SKO 4121/563/2020 w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 8 września 2021 r. (vide k. 23 akt sądowych).

Pismem z dnia 13 września 2021 r. strona skarżąca wskazała, że nie jest w stanie podać wartości przedmiotu zaskarżenia z uwagi na chorobę oraz fakt, że skutki dotyczące działań funkcjonariuszy publicznych, którzy dopuścili się wobec skarżącego czynów zabronionych, związanych ze sprawami za lata 2012-2017, ponosi do chwili obecnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione.

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).

Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 15 września 2021 r., gdyż strona nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia.

Zatem, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.