Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 173/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 218, art. 230 § 1, art. 230 § 2, art. 231
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "I." Sp.j. z siedzibą w O. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Op 108/23 w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi "I." Sp.j. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Oplu z dnia 24 listopada 2022 r. nr 1601-IOV-1.4103.75.2022 w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2015 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 3 marca 2023 roku "I." Sp.j. z siedzibą w O. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu (dalej: "DIAS") z 24 listopada 2022 roku, uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. z 29 października 2021 roku określającą zobowiązanie podatkowe Skarżącej w podatku od towarów i usług za grudzień 2015 roku. Skarżąca w skardze nie określiła wartość przedmiotu zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu, określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 140.990,00 zł.

Zarządzeniem z 29 marca 2023 roku, sygn. akt I SA/Op 108/23, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "Rozporządzenie"). W treści zarządzenia wyznaczono siedmiodniowy termin do uiszczenia wskazanej opłaty oraz sposób jej dokonania, określając jednocześnie rygor niewykonania wezwania.

W powyższym zarządzeniu, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), po przeprowadzonym dochodzeniu ustalił w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 140.990 zł, z uwagi na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie została podana w skardze, jednocześnie wskazując, że na powyższą kwotę składają się zakwestionowane kwoty podatku naliczonego wykazanego w fakturach:

- nr [...] z 30 grudnia 2015 roku i nr [...] z 31 grudnia 2015 roku, wystawionych przez G.;

- nr [...] z 30 grudnia 2015 roku, wystawionej przez FHU M.

Pismem z 25 kwietnia 2023 roku Spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie art. 216 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że należnością pieniężną – stanowiącą wartość przedmiotu zaskarżenia – jest kwota podatku VAT z faktur bezpodstawnie kwestionowanych przez organy podatkowe, podczas gdy jak wynika z wyliczenia na str. 52 decyzji organu I instancji "Kwota do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w terminie 60 dni" nie zmieniła się w porównaniu z deklaracją złożoną przez Skarżącą, natomiast zmieniona "Kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy" jest elementem konstrukcyjnym podatku i nie stanowi należności pieniężnej za grudzień 2015 roku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Decydujące znaczenie dla ustalenia rodzaju należnej opłaty sądowej (stałej bądź stosunkowej) ma kwestionowany przed sądem akt. Jeśli bowiem konkretyzuje on należność pieniężną, której dotyczy spór, strona powinna uiścić wpis stosunkowy obliczony według zasad przewidzianych w ww. rozporządzeniu.

W rozpatrywanej sprawie kluczowa dla rozstrzygnięcia pozostawała okoliczność, że Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 24 listopada 2022 roku uchylającą decyzję z 29 października 2021 roku określającą zobowiązanie podatkowe Skarżącej w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2015 roku w kwocie 52.758,00 zł. Strona zaś kwestionowała w złożonej skardze faktury: nr [...] z 30 grudnia 2015 roku i nr [...] z 31 grudnia 2015 roku, wystawionych przez G. oraz nr [...] z 30 grudnia 2015 roku, wystawionej przez FHU M., z których wynika, że łączna kwota podatku naliczonego wynosi 140.990,00 zł.

Wskazać należy, że w sprawie sąd pierwszej instancji zastosował trybu wynikającego z art. 218 p.p.s.a, który stanowi, że w przypadku wątpliwości, co do poprawności określonej w piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia przewodniczący może dokonać jej weryfikacji w trybie wskazanego przepisu, ponieważ w skardze (str. 1) nie została wskazana wartość przedmiotu zaskarżenia przez Stronę, a sama Skarżąca podniosła, że "zaskarża w całości decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu nieznanego dnia o nieznanej sygnaturze w sprawie odwołania na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. z 29 października 2021 roku nr [...] w sprawie VAT z grudzień 2015 roku". Organ w odpowiedzi na skargę wskazał kwotę wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. 140.990,00 zł.

Nie mogło tym samym ulegać wątpliwości, że kwestionowany przed sądem akt dotyczył konkretnej należności pieniężnej, co wykluczało możliwość pobrania wpisu stałego od skargi. Zasadnie zatem w zaskarżonym zarządzeniu ustalono wysokość wpisu w oparciu o wskazaną w odpowiedzi na skargę wartość przedmiotu zaskarżenia (tj. sporną sumę 140.990,00 zł) i określono go na kwotę 2.000 zł w myśl § 1 pkt 4 Rozporządzenia.

W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

3