Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 308/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71a ust. 1, art. 71a ust. 4, art. 83 ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi A. Z. i M. Z. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r., znak [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej określany jako WINB) na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej powoływana jako kpa) oraz art. 71a ust. 1 w zw. z art. 71a ust. 4 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołań A. Z. i M. Z. (dalej określani jako Skarżący) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu G. (dalej określany jako PINB) nr [...] z dnia [...] września 2021 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że z analizy akt sprawy organu I instancji wynika, iż zawiadomieniem z 26.04.2021 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania bez wymaganego zgłoszenia - wiaty magazynowej o funkcji magazynowej na pomieszczenie do prowadzenia produkcji drewnianych prefabrykatów domów szkieletowych, usytuowanej na działce nr [...] obręb B., w miejscowości B., gm. G., będącej współwłasnością Skarżących. PINB dnia 21.06.2021 r. przeprowadził kontrolę przedmiotowej wiaty magazynowej. Na jej terenie ujawniono drewniane wiązary dachowe oraz inne elementy drewniane i narzędzia wskazujące na to, że na terenie spornej wiaty prowadzona jest produkcja wiązarów dachowych. Ponadto, przedmiotowa wiata była kontrolowana już wcześniej przez PINB w sprawie dotyczącej wykorzystywania jej do produkcji drewnianych wiązarów dachowych (protokoły z kontroli z 10.09.2020 r. oraz z 22.09.2020 r.). Powyższe kontrole potwierdziły jej użytkowanie w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] .06.2021 r., PINB na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego wstrzymał użytkowanie ww. hali magazynowej na sprzęt budowlany jako pomieszczenia do prowadzenia produkcji drewnianych elementów konstrukcji budynków, oraz nałożył na Skarżących obowiązek przedstawienia do 31.09.2021 r. następujących dokumentów:

opis i rysunek określający usytuowanie przedmiotowego obiektu w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której dokonano zmiany sposobu użytkowania;

zwięzły opis techniczny określający rodzaj i charakterystykę przedmiotowego obiektu oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi;

oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;

zaświadczenie Wójta Gminy G. o zgodności dokonanej zmiany sposobu użytkowania hali magazynowej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

ekspertyzę techniczną budynku w związku ze zmianą warunków bezpieczeństwa pożarowego, pracy i higieniczno-sanitarne - wykonaną przez osoby posiadające uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności;

pozwolenia, uzgodnienia lub opinie wymagane odrębnymi przepisami.

W dniu 9.09.2021 r. PINB przeprowadził ponowną kontrolę. W jej wyniku stwierdzono, na terenie podjazdu do wiaty, wykonywanie składania drewnianych wiązarów dla potrzeb budowy domów, zaś na terenie wiaty ujawniono składowane materiały budowlane: tarcicę i styropian. Na terenie przyległym do wiaty wykonywana była impregnację drewna do produkcji prefabrykatów.

W dniu [...].09.2021 r. PINB wydał decyzję nr [...], którą na podstawie art. 71a ust. 1 w zw. z art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego nakazał Skarżącym przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania wiaty magazynowej na sprzęt budowlany wykorzystywanej jako pomieszczenie do produkcji drewnianych elementów konstrukcji budynków. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, że doszło do zmiany sposobu użytkowania spornej wiaty z uwagi na zmianę warunków bezpieczeństwa pożarowego oraz warunków higieniczno-sanitarnych w pomieszczeniu wiaty. Natomiast bezpośrednim powodem wydania decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania wiaty było dalsze jej użytkowanie pomimo wstrzymania użytkowania postanowieniem nr [...] z dnia [...] .06.2021 r., co zostało potwierdzone w czasie kontroli w dniu 9.09.2021 r.

Od ww. decyzji odwołanie złożyli Skarżący, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa poprzez ich niezastosowanie, polegające na nierozpoznaniu wszystkich okoliczności sprawy. Ww. decyzji zarzucono również naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez jego niezastosowanie, polegające na niezawieszeniu postępowania mimo, że wynik innej toczącej się sprawy administracyjnej spowoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania, wobec czego jest to kwestia prejudycjalna dla niniejszej sprawy i winna być rozstrzygnięta wcześniej. Skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania (na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 140 kpa) do czasu rozpoznania sprawy zawisłej przed WSA w Bydgoszczy dotyczącej decyzji Wojewody [...], znak: [...]; względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz nakazanie przeprowadzenia ponownej kontroli. Postanowieniem z dnia [...] .12.2021 r., znak: [...] organ odwoławczy, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 98 § 1 kpa, odmówił zawieszenia niniejszego postępowania odwoławczego.

Ponadto 15.12.2021 r. do WINB wpłynęło uzupełnienie akt niniejszej sprawy zawierające m.in. dokumentacją zdjęciową oraz notatkę służbową z przeprowadzonej przez PINB w dniu 15.12.2021 r. wizji lokalnej na terenie przedmiotowej nieruchomości, mającej na celu sprawdzenie przestrzegania zakazu użytkowania wiaty magazynowej jako hali do produkcji elementów drewnianych prefabrykowanych domów szkieletowych. W czasie ww. czynności nie zastano pracowników wykonujących prace związane z produkcją elementów drewnianych, jednakże stwierdzono, że na podjeździe wiaty prawdopodobnie prowadzona jest produkcja elementów drewnianych (elementy drewniane przygotowane do składania wiązarów dachowych). Natomiast w pomieszczeniu wiaty stwierdzono składowanie półfabrykatów do produkcji rzeczonych wiązarów dachowych.

WINB, rozpoznając sprawę, wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno- budowlanej (...). W myśl art. 71 ust. 1 ww. ustawy, przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności: podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń (pkt 2), a także podjęcie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zaliczanej do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (pkt 3). W przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, polegającej na podjęciu lub zaniechaniu w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego - do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dołączyć ekspertyzę rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych (art. 71 ust. 2a Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 71 ust. 4 Prawa budowlanego, zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dokonać przed dokonaniem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zmiana sposobu użytkowania może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia, organ administracji architektoniczno-budowlanej, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji i nie później niż po upływie 2 lat od doręczenia zgłoszenia. Natomiast, zgodnie z art. 71a ust. 1 Prawa budowlanego, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części: 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2. Zgodnie z art. 71a ust. 2 ww. ustawy, po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i - w przypadku stwierdzenia jego wykonania - w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Z kolei zgodnie z art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

W związku z powyższym, w przypadku nieprzestrzegania przez inwestora nakazu wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego oraz nieprzedłożenia określonych dokumentów legalizacyjnych PINB jest zobowiązany wydać decyzję nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Jak zauważył WSA w Warszawie w wyroku w sprawie VII SA/Wa 2163/79, użyta w przepisie art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego alternatywa "albo" wskazuje, że już samo tylko dalsze użytkowanie części obiektu budowlanego przez skarżącego, pomimo wstrzymania orzeczonego przez organ, skutkować musi wydaniem przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczenia. Organ nie dysponuje w tym przypadku żadnym luzem decyzyjnym, a decyzja wydawana w oparciu o art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego ma charakter związany. Ustalony w sprawie stan faktyczny prowadzi do zastosowania ww. przepisów Prawa budowlanego.

W ocenie organu II instancji zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo i zasadnie. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego i pozyskanego w jego trakcie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że inwestorzy przedmiotowej wiaty dokonali samowolnie zmiany jej sposobu użytkowania z wiaty magazynowej sprzętu budowlanego na wiatę, w której prowadzona jest produkcja dźwigarów dachowych oraz magazynowane są różnego rodzaju materiały budowlane, np. tarcica oraz styropian. Skarżący w złożonych odwołaniach wskazują na to, że w momencie wydania przez PINB decyzji już przywrócono poprzedni sposób użytkowania spornej wiaty, jednakże z przeprowadzonych w dniu 15.12.2021 r. przez PINB niezapowiedzianych oględzin wynika, że rzeczona wiata nadal jest użytkowana w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem, tj. do działalności związanej z produkcją m.in. drewnianych dźwigarów dachowych.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, w tym w szczególności niewykonanie przez Skarżących obowiązków nałożonych postanowieniem PINB z dnia [...] .06.2021 r. oraz ich zlekceważeniem poprzez dalsze użytkowanie spornej wiaty w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem, koniecznym było wydanie zaskarżonej decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu jej użytkowania.

Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniach zarzutu naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez ich niezastosowanie i nierozpoznanie wszystkich okoliczności sprawy, WINB wyjaśnił, że organ I instancji w ramach postępowania wyjaśniającego przeprowadził szereg czynności mających na celu ustalenie wszystkich istotnych okoliczności analizowanej sprawy, m.in. przeprowadził kilka kontroli spornej wiaty magazynowej. W efekcie tego potwierdzone zostało, że przedmiotowa wiata, mająca służyć jako magazyn sprzętu budowlanego, jest wykorzystywana jako miejsce do produkcji prefabrykowanych drewnianych dźwigarów dachowych oraz jako magazyn materiałów budowlanych (tarcicy, styropianu). Skarżący pomimo wydanego w dniu [...] .06.2021 r. postanowienia wstrzymującego użytkowanie przedmiotowej wiaty jako pomieszczenia do prowadzenia produkcji drewnianych elementów konstrukcji budynków i nałożenia na nich obowiązku przedłożenia dokumentów legalizacyjnych, nie skorzystali z możliwości legalizacji rzeczonej samowoli, prowadząc dalej działalność produkcyjną z wykorzystaniem wiaty i terenu do niej przyległego. Powyższe zostało potwierdzone w czasie niezapowiedzianej kontroli PINB w dniu 9.09.2021 r., a także w czasie niezapowiedzianych oględzin w dniu 15.12.2021 r. Ponadto, PINB zawiadomieniem z dnia 13.09.2021 r. poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Nikt nie wniósł uwag do zebranego materiału dowodowego, ani nie złożył dodatkowych wyjaśnień. Z akt sprawy nie wynika również, aby Skarżący poinformowali PINB o przywróceniu poprzedniego sposobu użytkowania spornej wiaty. W związku z powyższym, wskazywane w odwołaniach wcześniejsze przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania wiaty jest niewiarygodne i niepoparte żadnymi dowodami. W ocenie organu odwoławczego w uzasadnieniu decyzji PINB w sposób prawidłowy wskazano powody i okoliczności przemawiające za jej wydaniem. W związku z powyższym ww. zarzut należy uznać za chybiony i nieznajdujący odzwierciedlenia w przebiegu sprawy.

Natomiast odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez jego niezastosowanie i niezawieszenie postępowania w związku z toczącą się przed WSA w Bydgoszczy inną sprawą administracyjną, wyjaśnić należy, że analizowana decyzja została wydana w oparciu o art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego w konsekwencji ujawnienia samowolnej zmiany sposobu użytkowania wiaty oraz niezastosowania się przez Skarżących do nakazanego postanowieniem z dnia [...] .06.2021 r. wstrzymania użytkowania spornej wiaty magazynowej jako pomieszczenia do produkcji drewnianych elementów konstrukcji budynków. PINB po sprawdzeniu w dniu 9.09.2021 r., że sporna wiata jest nadal użytkowana w sposób niezgodny z jej przeznaczeniem oraz wobec nieprzedłożenia przez Skarżących wymaganych dokumentów legalizacyjnych, był zobowiązany na mocy obowiązujących przepisów Prawa budowlanego (art. 71a ust. 4) do wydania decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania spornej wiaty. Sprawa tocząca się przed WSA, na którą wskazują Skarżący, dotyczy innego zagadnienia, tj. odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na zabudowę części szczytu wiaty i zmiany sposobu użytkowania na funkcję magazynową artykułów budowlanych i drewna oraz funkcję rzemieślniczą - stolarnię. W związku z powyższym rozstrzygnięcie ww. sprawy nie ma bezpośredniego wpływu na decyzję PINB. Ponadto, niemożliwym jest uzyskanie zgody na zmianę sposobu użytkowania obiektu w sytuacji ujawnienia wcześniejszej samowolnej zmiany, co miało miejsce w analizowanej sprawie.

Skargę na ww. decyzję złożyli Skarżący, zarzucając jej naruszenie 71a ust. 1 oraz art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego w związku z:

1. art. 107 § 1 pkt 4, 6 i art. 107 § 3 kpa poprzez sformułowanie osnowy decyzji z naruszeniem prawa, ponieważ organy obu instancji nie uzasadniły w sposób możliwy do kontroli sądowo-administracyjnej, że faktycznie doszło do zmiany sposobu użytkowania i tym samym obiekt musi spełniać określone przez ustawodawcę wymogi mające odzwierciedlenie w konkretnym przepisy prawa materialnego;

2. art. 64 ust. 3 Konstytucji poprzez dokonanie ingerencji w prawo własności na zasadnie uznaniowości, w której organy nie wykazały, jakie konkretne przepisy prawa materialnego wskazują na to, że doszło do zmiany sposobu użytkowania wymagającej interwencji organów nadzoru budowlanego.

Wobec powyższego Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Pismem z dnia 25.11.2022 r. Skarżący wskazali, że doszło do rozbiórki przedmiotowej wiaty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno- budowlanej (...). W myśl art. 71 ust. 1 ww. ustawy, przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności: podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń (pkt 2), a także podjęcie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zaliczanej do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (...) (pkt 3). W przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, polegającej na podjęciu lub zaniechaniu w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego - do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dołączyć ekspertyzę rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych (art. 71 ust. 2a Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 71 ust. 4 Prawa budowlanego, zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dokonać przed dokonaniem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zmiana sposobu użytkowania może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia, organ administracji architektoniczno-budowlanej, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji i nie później niż po upływie 2 lat od doręczenia zgłoszenia. Natomiast, zgodnie z art. 71a ust. 1 Prawa budowlanego, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części: 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2. Z kolei zgodnie z art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

W przedmiotowej sprawie sporna była okoliczność, czy Skarżący dostosowali się do treści postanowienia PINB z dnia [...].06.2021 r., nr [...]. Zebrany w sprawie materiał dowodowy w pełni potwierdza twierdzenia organu, że Skarżący nie uczynili tego i w dalszym ciągu użytkowali obiekt jako halę do prowadzenia produkcji drewnianych elementów konstrukcji budynków. Powyższe wynika z:

- protokołu kontroli z 9.09.2021 r. (k. 19 akt adm.) oraz dołączonych do niego zdjęć – potwierdzają one m.in. dokonywanie impregnacji drewna do produkcji półfabrykatów;

- notatki służbowej z przeprowadzonej wizji lokalnej z 15.12.2021 r. – stwierdzono produkcję elementów drewnianych (wiązarów dachowych) oraz ich przygotowanie do składania.

Ww. dowody w pełni potwierdzają stanowisko organu. Należy podkreślić, że, dokonując bezpośrednich oględzin, pracownicy organu mieli najlepszą możliwość oceny zastanego stanu faktycznego. Ich wnioski znajdują w pełni potwierdzenie w wykonanych podczas kontroli zdjęciach.

Nie ulega zatem wątpliwości, że zaktualizowała się konieczność zastosowania art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego i zasadnie PINB nakazał przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących tego, że organy nie uzasadniły w sposób możliwy do kontroli sądowo-administracyjnej, że faktycznie doszło do zmiany sposobu użytkowania i tym samym obiekt musi spełniać określone przez ustawodawcę wymogi mające odzwierciedlenie w konkretnym przepisy prawa materialnego, wyjaśnić należy, że w postanowieniu z [...] .06.2021 r. PINB nie wskazał na konkretne przepisy, z których wynikałoby w sposób jednoznaczny, jak dokonana zmiana sposobu użytkowania hali wpływa na konieczność zastosowania konkretnych regulacji, w szczególności zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225). Jednakże nie można pominąć okoliczności, że z treści cyt. postanowienia wynika, iż organ zobowiązał Skarżących do przedłożenia dokumentów, z których de facto wynikałby zakres dokonanych zmian w sposobie użytkowania hali, w tym w szczególności do przedłożenia zwięzłego opisu technicznego i ekspertyzy technicznej budynku. Dopiero przedłożenie tych dokumentów umożliwiłoby organowi odniesienie się do konkretnych zapisów cyt. rozporządzenia, ponieważ musiał on ustalić w jednoznaczny sposób, jakie zmiany zostały dokonane w przedmiotowej wiacie magazynowej. Co do istoty bowiem nie ulega wątpliwości okoliczność, że doszło do zmiany funkcji magazynowej wiaty magazynowej na pomieszczenie do prowadzenia produkcji, co wymagało wydania przez PINB postanowienia w trybie art. 71a Prawa budowlanego, a z kolei niezastosowanie się przez Skarżących do jego treści nie pozostawiało organowi żadnego luzu decyzyjnego i wymagało wydania postanowienia w trybie art. 71a ust. 4 cyt. ustawy.

Odnosząc się do twierdzeń Skarżących związanych z dokonaniem rozbiórki przedmiotowej hali i związanej z tym bezprzedmiotowości postępowania, wskazać należy, że w toku postępowania przed organem II instancji została dokonana 21.02.2022 r. kontrola (protokół k. 46 akt adm.), z której wynika, że w tej dacie hala nadal istniała. Skoro zatem zaskarżona decyzja WINB pochodzi z [...] .01.2022 r., stwierdzić trzeba, że w tej dacie postępowanie nie było bezprzedmiotowe z uwagi na powyższe ustalenia.

Reasumując, organ rozpatrzył całość materiału dowodowego, dokonując analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie, a następnie do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował prawidłową normę prawa materialnego. Organ z poszanowaniem zasady dwuinstancyjności postępowania w toku postępowania odwoławczego dokonał samodzielnej oceny prawnej jak i dowodowej sprawy w jej całokształcie, a motywy swojego działania zawarł w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Tak jak tego wymaga art. 107 § 3 kpa, wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, wyjaśnił również podstawy prawne decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu motywy oraz tok rozumowania organu, przedstawiające ocenę i proces konkretyzacji stosunku administracyjnoprawnego w danej sprawie, zostały przedstawione w uzasadnieniu decyzji w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były bezzasadne i skarga w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259) podlegała oddaleniu.

Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs4 ust. 3 ww. ustawy, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie miasta B., będącego siedzibą tutejszego Sądu, oraz brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z powodów technicznych. W konsekwencji w sprawie wydane zostało zarządzenie z dnia 24 marca 2023 r. o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 ppsa, rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym.