Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1762/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 53 § 2, art. 54
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu (...) września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na pismo Agencji Restrukturyzacji I Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) znak (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

D. M., dalej "skarżąca", w dniu (...) czerwca 2013 r. (data nadania pocztowego) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Skargę skierowała bezpośrednio do Sądu. Organ w treści pisma zawarł pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Na podstawie zarządzenia z (...) czerwca 2013 r., Sąd w dniu (...) lipca 2013 r. przekazał skargę D. M., zgodnie z właściwością, do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W dniu (...) lipca 2013 r. organ zwrócił Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie natomiast z art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

W rozpoznawanej sprawie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt. Zatem wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie wypełnia ustawowego wymogu w zakresie trybu wnoszenia skargi na rozstrzygnięcie organu administracji.

Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1352/07 (LEX nr 574446) oraz w postanowieniu NSA z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 2336/10. W orzeczeniach tych stwierdzono, że w konstrukcji uruchamiania postępowania sądowoadministracyjnego, przewidzianej przez art. 54 § 1 p.p.s.a., tylko wniesienie skargi za pośrednictwem organu automatycznie wszczyna postępowanie przed tym sądem. Wobec tego należy przyjąć, że jeżeli skarga została zaadresowana i skierowana bezpośrednio do sądu, nie zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne uruchamiane skargą, a przekazanie skargi pismem innemu podmiotowi np. organowi, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, nie następuje w ramach tej procedury już uruchomionej w sytuacji, gdy skarga zostaje wniesiona prawidłowo za pośrednictwem organu. Nie ulega wątpliwości, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, tj. bez zachowania trybu wnoszenia skargi, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, co Sąd uczynił.

W niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpatrzony przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie w dniu (...) marca 2013 r. nr (...) znak (...) pisma o odmowie przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 5 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 września 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie odpowiednich działań zapobiegawczych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 169, poz. 1141 ze zm.).

Z akt sprawy wynika, iż pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2013 r. doręczono skarżącej w dniu (...) marca 2013 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu (...) kwietnia 2013 r. r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ udzielił skarżącej odpowiedział na wezwanie pismem z (...) maja 2013 r. Odpowiedź na wezwanie został doręczona skarżącej w dniu (...) maja 2013 r. Tym samym wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa w terminie sześćdziesięciu dni od jego wniesienia w dniu (...) kwietnia 2013 r. przyjąć należy, iż termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem (...) czerwca 2013 r.

W dniu (...) czerwca 2013 r., z naruszeniem przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a., do Sądu wpłynęła skarga na pismo z (...) marca 2013 r. W dniu (...) lipca 2013 r., Sąd przekazał skargę za pośrednictwem poczty do organu. Termin wniesienia skargi upłynął (...) czerwca 2013 r., a więc skarga została przesłana do organu już po upływie terminu wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Z powyższego wynika, iż skarga została wniesiona do Sądu po upływie terminu i podlegała odrzuceniu.

W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. i art. 54 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.