Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 760/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone  zażaleniem postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2017 r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zawarte w pkt 2 wyroku z dnia 4 października 2017 r. o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania sądowego sprawy ze skargi B. S.A. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania zgłoszenia celnego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku WSA w Białymstoku z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 760/17, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. na rzecz B. S.A. w B. kwotę 1074 zł (słownie: jeden tysiąc siedemdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem, zawartym w pkt 2 wyroku z dnia 4 października 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 760/17, sąd administracyjny zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Na powyższe postanowienie, pełnomocnik skarżącej Spółki złożył zażalenie, wskazując na brak wyjaśnienia sposobu wyliczenia zasądzonych kosztów postępowania na rzecz skarżącej Spółki. Zdaniem pełnomocnika, prawidłowe wyliczenie należnych Spółce kosztów postępowania powinno obejmować wydatki: 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 157 zł tytułem wpisu i 900 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z tytułu reprezentowania skarżącej Spółki.

Wskazując na powyższe, pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowy I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało

w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "p.p.s.a.".

Zgodzić się należy z pełnomocnikiem skarżącej Spółki, iż Sąd w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnił wszystkich kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw – art. 200 p.p.s.a. Mając na uwadze charakter sprawy, w szczególności że skarżąca Spółka korzystała z usług profesjonalnych pełnomocników – adwokata, radcy prawnego oraz doradcy podatkowego, za koszty takie należało uznać wpis w wysokości 157 zł (k. 21 akt sąd.), opłatę skarbową od złożonego dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (k. 10 akt sąd.) oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł, ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). Nadmienić należy, że mimo reprezentowania skarżącej Spółki przez trzech profesjonalnych pełnomocników (adwokata, radcę prawnego i doradcę podatkowego), za koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw należało przyjąć wyłącznie wydatki i wynagrodzenie jednego z nich – zob. art. 205 § 2 p.p.s.a oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Kraków 2006, s. 487.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzeczono jak w sentencji.