Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 523/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 2285/23 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi G.P. na orzeczenie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 6 października 2023 r., nr 8/23 w sprawie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 2285/23, odmówił G.P. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czas ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Sąd I instancji stwierdził, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu wniósł w terminie, dopełniając jednocześnie czynności, której uchybił. Jednakże, w ocenie Sądu I instancji, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi. WSA w Warszawie podkreślił, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. Sąd wskazał, że zaniedbania osób, którymi posługuje się pełnomocnik obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. W szczególności dotyczy to błędów organizacyjnych w pracy kancelarii profesjonalnego pełnomocnika. Z wniosku pełnomocnika skarżącego wprost wynika, że do przekroczenia terminu doszło z powodu błędu w funkcjonowaniu kancelarii pełnomocnika reprezentującego skarżącego. Nie można zatem przyjąć, że błąd skarżącego był usprawiedliwiony. Nie ma podstaw do uznania, że skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 86 § 1 P.p.s.a. polegające na nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji gdy skarżący w wyczerpujący sposób wykazał, że zaniechanie tej czynności nie nastąpiło z jego winy, lecz z powodu błędu kancelarii, za co nie powinien ponosić negatywnych skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, warunkiem przywrócenia terminu jest brak jego winy, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Błędy i zaniechania pełnomocnika traktowane są jako zaniedbania samej strony. Z tego względu błędy pełnomocnika są równoznaczne z błędami strony i nie można ich traktować jako działań różnych podmiotów. Tym samym za brak staranności pełnomocnika w prowadzeniu spraw mocodawcy odpowiedzialność ponosi mocodawca. W stosunku do profesjonalnych pełnomocników podwyższone są standardy rzetelności. Tym samym pełnomocnik, czy to działając samodzielnie, czy to posługując się osobami trzecimi winien dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz mocodawcy. Profesjonalny pełnomocnik winien tak zorganizować swoją pracę, by wywiązać się z nałożonych przez jego mocodawców obowiązków, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych.

Zgodzić się zatem należy z Sądem I instancji, iż zarówno skarżący jak i jego pełnomocnik nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Błąd pracownika kancelarii (niedopełnienie obowiązku skontaktowania się z mocodawcą) sam w sobie nie może stanowić przesłanki przemawiającej za uznaniem, iż uchybienie terminu nie było zawinione przez skarżącego. Za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających skarżącemu pełny udział w postępowaniu. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować skarżącego, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Wobec tego, przy ocenie przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu należy ocenić, czy profesjonalny pełnomocnik zachował należytą staranność przy dokonywaniu czynności procesowych. Skarżący we wniosku wprost wskazał, że do przekroczenia terminu doszło z powodu błędu w funkcjonowaniu kancelarii jego pełnomocnika. Tego rodzaju argumentację należy zaś oceniać w kategoriach braku dołożenia należytej staranności w prowadzeniu spraw mocodawcy, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Ze względu na powyższe, zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uznać należało zgodne z prawem.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.