Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 82/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 § 2 pkt 1 lit. c oraz § 3, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

"[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] na [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla A. N..

Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącej oraz pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 lutego 2021 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 4 marca 2021 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań, jest wskazanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie (art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) ppsa). Ponadto zgodnie z art. 46 § 3 ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jak stanowi bowiem art. 37 § 1 zd. pierwsze ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 ppsa przez wzywanie strony o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. W zarządzeniu wskazano bowiem na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 lutego 2021 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 4 marca 2021 r. Jak już wyżej wyjaśniono, pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.