Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 137/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2024-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
article: art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 70
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j.)
article: art. 4
journal: Dz.U. 2023 poz 2383
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) Asesor WSA Magdalena Stępniak Protokolant Starszy inspektor sądowy Anna Szyszka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 17 stycznia 2024 r. nr SKO [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2022 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Ke [...]

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 17 stycznia 2024 r. nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach (dalej "Kolegium"), po rozpoznaniu odwołania S. S., utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta Sandomierza 24 października 2023 r. nr ROPiW. [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2022 w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że wymienioną na wstępie decyzją organ podatkowy dokonał wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2022 w kwocie [...]zł w stosunku do solidarnie zobowiązanych S. S. i H. S.. Wymiar podatku od nieruchomości ustalono od 170,00 m2 budynku mieszkalnego (0,66 zł/m2) oraz 17 m2 gruntu pozostałego (7,50 zł/m2). Organ pierwszej instancji podał, że skarżący nie wykazał do opodatkowania wszystkich przedmiotów, tj. budynku mieszkalnego i gospodarczego znajdujących się na nieruchomości położonej w S. przy ul. [...]. Wobec tego, że przedmiotem opodatkowania organ poprzednią decyzją uczynił jedynie nieruchomość gruntową, obecną decyzją opodatkował niewykazane przez podatnika przedmioty znajdujące się na ww. nieruchomości. Z uwagi na ustalenia poczynione na podstawie wypisu z rejestru gruntów i budynków organ wszczął postępowanie podatkowe i w oparciu o złożoną przez stronę informację o nieruchomości, protokół z oględzin 28 marca 2023 r. oraz protokół przesłuchania świadka opodatkował dotychczas nieopodatkowane przedmioty znajdujące się na działce nr [...].

Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym, Kolegium wyjaśniło, że każdy z przedmiotów opodatkowania (grunt, budynek, budowla) wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 70 ze zm., zwanej dalej "ustawą"), stanowi odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, a tym samym przesłankę dla zaistnienia odrębnego, samodzielnego obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości w myśl art. 4 Ordynacji podatkowej. To z kolei uzasadnia ustalenie samodzielnego zobowiązania podatkowego dla podatnika, osoby fizycznej zgodnie z art. 5 tej ustawy.

Jak ustaliło Kolegium, z załączonej do akt sprawy decyzji Burmistrza z 10 stycznia 2022 r. przedmiotem opodatkowania były jedynie grunty pozostałe o pow. 328 m2 położone w S. przy ul. [...]. Z obecnie wydanej decyzji Burmistrza oraz poprzedniej decyzji tego organu przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości za rok 2022 nie zostały objęte: budynek o nr ewid. [...];2 sklasyfikowany w rejestrze budynków jako mieszkalny oraz budynek o nr inwentarzowym [...];2 o funkcji produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa.

Zdaniem Kolegium, skoro organ podatkowy ustalił, że na nieruchomości gruntowej znajdują się inne przedmioty opodatkowania, które nie zostały zgłoszone przez podatnika (właściciela nieruchomości) do opodatkowania w 2022 roku, zasadnie organ ten wszczął postępowanie podatkowe i stosownie do wyniku tego postępowania jako podstawę wydania decyzji wymiarowej przyjął później ujawnione przedmioty opodatkowania.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego, Kolegium wskazało, że budynek o nr identyfikacyjnym [...];2 sklasyfikowany został w rejestrze budynków jako budynek mieszkalny, zaś budynek nr inwentarzowy [...];2 posiada w rejestrze funkcję - budynek produkcyjny, usługowy i gospodarczy dla rolnictwa.

Kolegium podkreśliło, że do opodatkowania organ podatkowy przyjął w stosunku do budynku mieszkalnego powierzchnię wykazaną przez stronę w złożonej organowi 20 marca 2023 r. informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych (tożsamą wielkość potwierdził podatnik podczas oględzin nieruchomości), a w stosunku do budynku gospodarczego powierzchnię 17 m2 - wskazaną przez podatnika 28 marca 2023 r. do protokołu z oględzin nieruchomości.

W kwestii zarzutu strony, że budynek mieszkalny, którego budowa nie zakończyła się i który nie powinien podlegać opodatkowaniu, Kolegium wyjaśniło, że zgromadzony materiał dowodowy oraz argumenty podatnika zawarte w odwołaniu wykazują, że sporna nieruchomość jest zamieszkana (art. 6 ustawy).

Co do zarzutu podatnika, że niezasadnie organ opodatkował schron ochronny, Kolegium zauważyło, że drugi opodatkowany ujawniony w ewidencji prowadzonej przez Starostę budynek o numerze inwentarzowym [...];2 posiada w prowadzonym rejestrze funkcję - budynek produkcyjny, usługowy i gospodarczy dla rolnictwa i jako taki podlega na mocy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach S. S. zaskarżył powyższą decyzję Kolegium, zarzucając w szczególności, że nieprawidłowe jest ustalenie organów, że budynek schronu podlega opodatkowaniu oraz że budynek mieszkalny na ul. [...] wybudowany sposobem gospodarczym został zamieszkany na przełomie [...] roku. Zdaniem skarżącego, organ podatkowy wadliwie do opodatkowania przyjmuje budynek w budowie oraz budynek wybudowany przez poprzednich właścicieli jako schron.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Na rozprawie 20 czerwca 2024 r. skarżący wyjaśnił, że adresem do korespondencji właściwym dla żony H. S. jest adres ul. [...]

w S.. Adres ul. [...] w S. nie jest adresem aktualnym, obecnie numer ten nadany jest innej posesji, nie należącej do małżonków S.. Skarżący poparł skargę i podniósł, że podatek za budynek gospodarczy 17 m2 płacony jest podwójnie przez niego i przez właściciela sąsiedniej działki nr [...]. Wyraził zgodę na zapłatę za ten budynek od 2023 r.

Sąd z uwagi na oświadczenie skarżącego złożone do protokołu rozprawy uznał zawiadomienie o rozprawie wysłane do H. S. przesyłką sądową dnia 16 maja 2024 r. (k. 39 akt sąd.) za prawidłowo doręczoną w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) i art. 134

§ 1 p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym - co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpatrując sprawę w tak zakreślonych granicach sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W ocenie sądu, w kontrolowanej sprawie ustalenia faktyczne poczynione przez organy są prawidłowe. Ustalenia organów obu instancji, jak również ich ocena prawna, znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym zebranym w aktach administracyjnych, który był wystarczający do wydania decyzji. Sąd ustalenia te akceptuje w całości i uznaje za własne.

Zakres okoliczności faktycznych niezbędnych do wydania decyzji podatkowej determinuje mający w sprawie zastosowanie przepis prawa materialnego. Zasadnicze ramy materialnoprawne stanowiące podstawę wymiaru podatku od nieruchomości stanowią przepisy ww. ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jak wyjaśniło Kolegium, każdy odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, tj. grunt, budynek lub jego część, jak i budowla, stanowi przedmiotowo przesłankę dla zaistnienia odrębnego, samodzielnego obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości na zasadzie art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383), zwanej dalej "O.p." (zgodnie z którym obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach). To z kolei skutkuje ustaleniem samodzielnego zobowiązania podatkowego w myśl art. 5 O.p., zgodnie z którym zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

W wyniku wszczętego z urzędu postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od nieruchomości za 2022 r. organ podatkowy ustalił, że na nieruchomości przy ul. [...] w S. znajdują się dotąd niewykazane przez właścicieli tej nieruchomości do opodatkowania przedmioty, tj.:

- budynek mieszkalny o powierzchni 170 m2;

- budynek gospodarczy (pozostały) o powierzchni 17 m2.

Ustaleń powyższych organ podatkowy dokonał na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy dowodów w postaci: wypisu z ewidencji gruntów i wypisu z kartoteki budynków z 2 lutego 2023 r. (k. 4 akt adm.), protokołu oględzin z 28 marca 2023 r. (k. 5 akt adm.), formularza informacji S. S. z 30 marca 2023 r. (k. 6 akt admin.), protokołu przesłuchania świadka S. S. (k. 8 akt adm.); dokumentacji fotograficznej (k. 9 akt adm.) oraz pisma Starosty [...] z 24 listopada 2023 r. (k. 22 akt adm.).

Skarżący nie kwestionuje prawidłowości wymiaru podatku.

Powierzchnia budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. przyjęta do obliczenia podatku została ustalona w trakcie oględzin (art. 6 ust. 3 ustawy). Podatnik zarzuca jednak, że zamieszkał w tym budynku dopiero na przełomie [...] roku. [...] z odpowiedzi udzielonej na piśmie ze Starostwa Powiatowego w S. (k. 22 akt adm.) wynika, że przedmiotowe budynki zostały ujawnione w bazie ewidencji gruntów i budynków miasta S. w oparciu o dokumentację geodezyjną sporządzoną w procesie modernizacji tj. operat przyjęty do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego w dniu 29 listopada 2002 r. Dowód ten uzasadnia twierdzenie organów, że oba budynki na działce nr ewid. [...] powinny zostać opodatkowane w roku 2022 podatkiem od nieruchomości.

Odnośnie zarzutu dotyczącego opodatkowania ww. podatkiem budynku o numerze inwentarzowym [...];2 i powierzchni 17 m2 nazywanego przez skarżącego również schronem sąd ocenił go jako chybiony, nie tylko z uwagi na to, że dokumenty ujawniające treść ewidencji gruntów i budynków potwierdzają lokalizację budynku na działce należącej do małżonków S. również w roku 2022, ale również z tej przyczyny, że skarżący nie udowodnił, aby to ustalenie było nieprawidłowe. Skarżący twierdzi bowiem, że sporny budynek częściowo nie znajduje się na jego nieruchomości. Podkreślić trzeba, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych wypisu z rejestru gruntów i budynków wynika wprost, że na działce nr [...] przy ul. [...] w S., której właścicielami jest małżeństwo S. S. i H. S., usytuowany jest budynek nr inwentarzowy [...];2 o powierzchni 17 m2. W prowadzonym rejestrze zaewidencjonowany on został jako budynek produkcyjny, usługowy i gospodarczy dla rolnictwa.

Podkreślenia wymaga, że ustalenie stanu prawnego poszczególnych przedmiotów opodatkowania - w tym przypadku budynków mieszkalnego i gospodarczego - następuje z wykorzystaniem danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Stosownie bowiem do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383), dane te stanowią podstawę wymiaru podatków. Ewidencja gruntów i budynków ma przy tym walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, a więc stanowi dowód tego, co zostało w niej stwierdzone.

Nie doszło do podważenia przez skarżącego mocy dowodowej ewidencji i zawartych w niej zapisów dotyczących lokalizacji obu budynków na ww. działce ewidencyjnej. Wymaga wyjaśnienia, że ewentualnego kwestionowania prawidłowości wpisu w ewidencji należy dokonywać nie w postępowaniu podatkowym, lecz odrębnym postępowaniu w zakresie zmiany w ewidencji gruntów.

Nie mogły zatem odnieść zamierzonego skutku podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące tego, że podatek dotyczący budynku gospodarczego płacony jest podwójnie przez niego i przez właściciela sąsiedniej działki. W toku postępowania tej okoliczności w żaden sposób strona nie wykazała, a nadto na rozprawie przyznała, że wyraża zgodę na opłacanie podatku od nieruchomości dotyczącego spornego budynku gospodarczego, choć od 2023 roku.

Nie ulega zatem wątpliwości, że organ podatkowy zasadnie uznał sporne budynki za odrębne przedmioty opodatkowania i wymierzył z tego tytułu podatek od nieruchomości z uwzględnieniem stawek podatku określonych w uchwale Rady Miasta Sandomierza z 1 grudnia 2021r. nr XLIV/420/2021 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości.

Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.