Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1886/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6174 Sędziowie i asesorzy sądowi
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Krajowa Rada Sądownictwa
Treść wyniku: Przekazać sprawę NSA wg właściwości
Powołane przepisy: article: art. 44 ust. 1a
journal: Dz.U. 2018 poz 389
law: Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa - tekst jedn.
article: art. 31 par 1-3, 3c i 5, 7-9 oraz par 2
journal: Dz.U. 2018 poz 5
law: Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
article: art. 13 par 1; art. 59 par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. w przedmiocie pozostawienia przez Krajową Radę Sądownictwa bez rozpoznania zgłoszenia W. O. na wolne stanowisko sędziego Sądu Najwyższego postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę przekazać sądowi właściwemu – Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.


UZASADNIENIE

W. O. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, której przedmiotem uczynił pozostawienie przez Krajową Radę Sądownictwa (dalej "KRS") bez rozpoznania jego zgłoszenia na wolne stanowisko sędziego Sądu Najwyższego.

W odpowiedzi na skargę KRS wniosła o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź odrzucić, bądź przekazać według właściwości innemu – właściwemu sądowi administracyjnemu.

Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a." wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Przedmiotem skargi, która wszczęła niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, jest pozostawienie przez KRS kandydatury Skarżącego na sędziego Sądu Najwyższego bez rozpoznania. Z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, że KRS uczyniło to uchwałą z 9 sierpnia 2018 r. nr 274/2018/O, podjętą na podstawie art. 31 § 3c ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2019 r., poz. 5 ze zm.), dalej "ustawa o SN". Norma ta stanowi, że jeżeli kandydaturę na wolne stanowisko sędziego SN zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia tego stanowiska, o których mowa w art. 30 § 1 pkt 1-3, 5 oraz 7-9 i § 2 lub też zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu, albo nie spełnia wymogów formalnych, KRS pozostawia zgłoszenie bez rozpoznania i od takiej uchwały odwołanie nie przysługuje.

W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (j.t. Dz.U. 2018 r., poz. 389), w art. 44 ust. 1a, ustawodawca przewidział zaś, że w sprawach indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego odwołanie przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pozostawienie przez KRS bez rozpoznania zgłoszenia Skarżącego na wolne stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, czyli sprawa indywidualna dotycząca powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego, co oznacza, że z woli ustawodawcy tego rodzaju sprawy należą do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając powyższe oraz na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.