Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 873/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29
journal: Dz.U. 2023 poz 682
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor WSA Wojciech Wycichowski Protokolant Sekretarz Sądowy Julia Bednarek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2024 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 24 lipca 2023 r. nr WI-I.7843.1.83.2023.AR w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną decyzją z dnia 24 lipca 2023 r. Wojewoda Pomorski na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.) oraz art. 80 ust 1 pkt 2, art. 81 ust 1 pkt 2 i art. 82 ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm. ) dalej jako; ,,Prawo budowlane’’, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 5 czerwca 2023 r., wnoszącą sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez B. sp. z o.o. (dalej jako; ,,Skarżąca’’, ,,Spółka’’ ) robót budowlanych polegających na umieszczeniu zmiennych siatek z nadrukiem reklamowym na części elewacji północno-zachodniej wraz z oświetleniem elektroluminescencyjnym na budynku przy ul. P. [....] w G., działka nr [...], obręb [...].

2. Stan sprawy przedstawia się następująco:

2.1. W dniu 21 marca 2023 r. do Prezydenta Miasta Gdyni wpłynęło zgłoszenie B. Sp. z o.o. o zamiarze wykonania robót budowlanych polegających na umieszczeniu zmiennych siatek z nadrukiem reklamowym na części elewacji północno-zachodniej wraz z oświetleniem elektroluminescencyjnym na budynku przy ul. P. [...] w G., działka nr [...], obręb [...]. Do wniosku dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pełnomocnictwo, mapę poglądową przedstawiającą miejsce instalowania urządzenia reklamowego oraz wizualizację banneru reklamowego zlokalizowanego na budynku.

Po rozpatrzeniu wniosku organ I instancji postanowieniem z dnia 24 marca 2023 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia wniosku do dnia 31 maja 2023 r., w następującym zakresie:

- skorygowanie wniosku o wpisanie poprawnej nazwy rodzaju robót budowlanych, właściwej nazwy Gminy, poprawnej nazwy ulicy, numeru obrębu ewidencyjnego, wymienienia załączników;

- uzupełnienia formularza oświadczenia o wpisanie właściwej nazwy Gminy, poprawnej nazwy ulicy, numeru obrębu ewidencyjnego;

- doprowadzenia do zgodności z § 5 ust 1 pkt 2 lit. d miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez uzgodnienie z właściwym konserwatorem zabytków prowadzenia robót budowlanych mogących zmienić wygląd obiektu usytuowanego w strefie ochrony konserwatorskiej kształtowania nowej przestrzeni kulturowej o cechach inspirowanych tradycją dawnego zespołu wsi O;

- uzupełnienie dołączonych załączników o wymiary urządzenia reklamowego w stosunku do elewacji budynku oraz oznaczeniem kotew i lamp elektroluminescencyjnych na wizualizacji;

- odniesienie się do zapisu planu - § 6 ust 2 pkt 1 lit d - "zewnętrzna krawędź konstrukcji reklamy nie może sięgać dalej niż 1,00 m od lica ściany budynku, w przypadku, gdy konstrukcja reklamy sięga dalej niż 0,12 m od lica ściany budynku, jej dolna krawędź nie może znajdować się na wysokości mniejszej niż 2,40 m nad poziomem terenu znajdującego się pod konstrukcją reklamy";

- podanie odległości konstrukcji reklamy od lica ściany i poziomu terenu, zgodnej z ww. wytycznymi.

Wobec niewykonania przez inwestora w terminie nałożonych w ww. postanowieniu obowiązków, powołując się na art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, Prezydent Miasta Gdyni decyzją z dnia 5 czerwca 2023 r. wniósł sprzeciw w sprawie przedmiotowego zgłoszenia.

2.2. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody Pomorskiego wniósł inwestor podnosząc, że organ wyznaczył zbyt krótki termin na wypełnienie nałożonych na inwestora obowiązków.

2.3. Wojewoda Pomorski rozpoznając sprawę podał, że stosownie do treści art. 29 ust 3 pkt 3 lit.c Prawa budowlanego, nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu określa się rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami, projekt zagospodarowania działki lub terenu w przypadku niektórych zamierzeń budowlanych (art. 30 ust. 2a). Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie (art. 30 ust. 5). W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji (art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego).

Z przedstawionej regulacji wynika, że organ ma obowiązek wnieść sprzeciw do złożonego zgłoszenia, gdy osoba zgłaszająca nie uzupełni, na wezwanie, dokonanego zgłoszenia o brakujące dokumenty. Z treści art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wypływa również, że ewentualne nałożenie postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa, z których musi wynikać obciążający inwestora obowiązek przedłożenia wraz ze zgłoszeniem określonych dokumentów (por. wyrok WSA z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Op 155/16).

Zgodnie z art. 30 ust. 2 powołanej ustawy w zgłoszeniu określa się rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Nadto do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami, projekt zagospodarowania działki lub terenu w przypadku niektórych zamierzeń budowlanych (art. 30 ust. 2a). Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie (art. 30 ust 5). W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji (art. 30 ust 5c).

Ponieważ kompletność zgłoszenia jest podstawowym warunkiem, od spełnienia którego ustawodawca uzależnił możliwość skorzystania z uproszczonej procedury realizacji robót budowlanych, nieuzupełnienie przez inwestora braków zgłoszenia obliguje właściwy organ do wniesienia sprzeciwu. Wojewoda zwrócił uwagę, że użycie przez ustawodawcę w art. 30 ust. 5c i ust. 6 ustawy zwrotu "wnosi sprzeciw" oznacza, że wydanie decyzji w tym przedmiocie nie jest pozostawione uznaniu organu, lecz ma on obowiązek wnieść sprzeciw w każdym przypadku, gdy w wyniku ustalenia okoliczności sprawy wystąpi którakolwiek z okoliczności wymienionych w tych przepisach.

Dla terenu inwestycji obowiązują ustalenia uchwały nr XV/284/11 Rady Miasta Gdyni z dnia 21 grudnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy Obłuże w Gdyni, tzw. osiedla "Kaczy Dół" oraz rejonu ulic Adm. J. Unruga, Płk. S. Dąbka i K. Kwiatkowskiego. Działka inwestycyjna położona jest w obszarze jednostki urbanistycznej 058UO/U — usługi oświaty i wychowania, zabudowa usługowa. Teren ten znajduje się w obszarze oznaczonym w planie miejscowym jako strefa ochrony konserwatorskiej kształtowania nowej przestrzeni kulturowej o cechach inspirowanych tradycją dawnego zespołu wsi O. Zgodnie z § 5 ust 1 pkt 2 lit.d planu miejscowego wszelkie zmiany zagospodarowania terenu oraz prowadzenie robót budowlanych, mogących zmienić wygląd obiektów usytuowanych w tej strefie wymagają uzgodnienia z właściwym konserwatorem zabytków. Karta terenu w zakresie reklam odnosi do stosowania zasad określonych w zapisach ogólnych, opisanych w § 6 ust 2 i 3. W § 6 ust 2 pkt 1 lit d ustanowiono, że "zewnętrzna krawędź konstrukcji reklamy nie może sięgać dalej niż 1,00 m od lica ściany budynku, w przypadku, gdy konstrukcja reklamy sięga dalej niż 0,12 m od lica ściany budynku, jej dolna krawędź nie może znajdować się na wysokości mniejszej niż 2,40 m nad poziomem terenu znajdującego się pod konstrukcją reklamy".

Przedmiotem wniosku jest wykonanie robót budowlanych polegających na zainstalowaniu urządzenia reklamowego - zmiennych siatek z nadrukiem reklamowym na części elewacji północno-zachodniej wraz z oświetleniem elektroluminescencyjnym na budynku położonym przy ul. P. [...] w G., na działce nr [...], obręb [...].

Prezydent Miasta Gdyni wezwał inwestora do poprawienia formularza wniosku i oświadczenia, oraz uzupełnienia zgłoszenia o uzgodnienie z organem konserwatorskim, które wynika z zapisów planu miejscowego, a także podanie charakterystycznych odległości i wymiarów reklamy, w celu zbadania zgodności z planem. Jako że wnioskodawca nie wypełnił nałożonych na niego obowiązków w wyznaczonym terminie, organ I instancji wniósł sprzeciw.

W ocenie Wojewody Pomorskiego, Prezydent Miasta Gdyni miał podstawy do wniesienia sprzeciwu, ponieważ inwestor nie uzupełnił w określonym terminie wniosku o niezbędne informacje do przyjęcia zgłoszenia w zakresie: prawidłowego określenia rodzaju robót budowlanych, podania właściwej nazwy Gminy, poprawnej nazwy ulicy, numeru obrębu ewidencyjnego; uzupełnienia formularza oświadczenia o wpisanie właściwej nazwy Gminy, poprawnej nazwy ulicy, numeru obrębu ewidencyjnego; doprowadzenia do zgodności z § 5 ust. 1 pkt 2 lit. d miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez uzgodnienie z właściwym konserwatorem zabytków prowadzenia robót budowlanych mogących zmienić wygląd obiektu usytuowanego w strefie ochrony konserwatorskiej kształtowania nowej przestrzeni kulturowej o cechach inspirowanych tradycją dawnego zespołu wsi O.; uzupełnienia dołączonych załączników o wymiary urządzenia reklamowego w stosunku do elewacji budynku oraz oznaczeniem kotew i lamp elektroluminescencyjnych na wizualizacji; podania odległości konstrukcji reklamy od lica ściany i poziomu terenu, zgodnej z wytycznymi.

Konieczność uzupełnienia powyższych braków uzasadniona jest przepisami prawa, bowiem zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Ponadto do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie, wymagane odrębnymi przepisami (art. 30 ust 2a). Dokumenty, o które wzywał Prezydent Miasta Gdyni, były niezbędne aby spełnić wymagania przepisów art. 30 ust. 2 i 2a ustawy Prawo budowlane, a także aby organ mógł ocenić, czy planowane zamierzenie nie narusza warunków określonych w § 5 ust. 1 pkt 2 lit. d uchwały nr XV/284/11 Rady Miasta Gdyni z dnia 21 grudnia 2011 r.. Tymczasem przedłożone dokumenty były niekompletne i nie pozwalały na ocenę zgodności z planem miejscowym. W związku z tym, właściwe było zobowiązanie inwestora do uzupełnienia wniosku, postanowieniem z dnia 24 marca 2023 r., a ponieważ braki nie zostały usunięte w wyznaczonym w postanowieniu terminie, Prezydent Miasta Gdyni zasadnie na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy Prawo budowlane wniósł sprzeciw.

Wojewoda Pomorski podkreślił, że rozpatrując odwołanie od decyzji o wniesieniu sprzeciwu w sprawie zgłoszenia robót budowlanych należy uwzględnić specyfikę instytucji zgłoszenia. W sytuacji wniesienia sprzeciwu przez Prezydenta Miasta Gdyni organ odwoławczy jest ograniczony w wyborze rodzaju rozstrzygnięć z art. 138 K.p.a. i może orzec albo o utrzymaniu decyzji o sprzeciwie w mocy (w obiegu prawnym pozostaje wówczas wydana w czasie trwania kompetencji organu I instancji decyzja o sprzeciwie), albo o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania (gdy dojdzie do przekonania, że decyzja organu pierwszej instancji była wadliwa), albo też o umorzeniu postępowania odwoławczego (gdy zachodzą ku temu przesłanki - decyzja o sprzeciwie organu I instancji pozostaje w takim przypadku w obrocie prawnym). Z uwagi na niekompletność zgłoszenia organ odwoławczy nie ma możliwości uchylenia tej decyzji. Kompletność wniosku jest bowiem podstawowym warunkiem, od spełnienia którego ustawodawca uzależnił możliwość skorzystania z uproszczonej procedury realizacji robót budowlanych.

Odnosząc się do zarzutu inwestora zawartego w odwołaniu, że "organ wyznaczył zbyt krótki termin na przedłożenie dokumentów, w szczególności na uzgodnienie z Miejskim Konserwatorem Zabytków w G.", Wojewoda Pomorski stwierdził, iż argument ten nie jest zasadny. Dostrzegł, że braki wskazane przez organ I instancji w ogóle nie zostały uzupełnione. Inwestor nie dokonał żadnych uzupełnień także na etapie postępowania odwoławczego. Ponadto wyznaczony przez organ termin do uzupełnienia braków zgłoszenia może zostać przedłużony na uzasadniony wniosek inwestora. W sytuacji przedłużającego się postępowania przed organem konserwatorskim i uznania przez wnioskodawcę, że w wyznaczonym przez Prezydenta Miasta Gdyni terminie nie wypełni wszystkich nałożonych na niego obowiązków, inwestor winien był złożyć do Prezydenta Miasta Gdyni wniosek o przedłużenie ustalonego postanowieniem organu terminu do uzupełnienia zgłoszenia. Wniosek taki należało wnieść jeszcze przed upływem terminu określonego w postanowieniu. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie przedstawiające przyczyny, dla których wskazany w postanowieniu termin do uzupełnienia zgłoszenia nie jest możliwy do dotrzymania, jak też wskazanie okresu, jaki jest dla inwestora niezbędny, do wykonania nałożonego obowiązku uzupełnienia zgłoszenia. Wniosku takiego jednak nie złożono.

Wobec powyższego Wojewoda uznał, iż nie jest możliwe uchylenie decyzji organu I instancji, bowiem przyjęcie niekompletnego zgłoszenia nie odpowiadałoby prawu. W celu realizacji planowanego zamierzenia budowlanego inwestor powinien złożyć ponownie do organu I instancji kompletne zgłoszenie.

3. W złożonej skardze B. Sp. z o.o. zarzuciła naruszenie następujących przepisów:

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, mimo braku ku temu podstaw faktycznych i prawnych,

- art. 6, art. 7 art. 8 i art. 77 oraz art. 107 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń stanu faktycznego, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego i w konsekwencji przy braku ku temu zarówno podstawy faktycznej, jak i prawnej wydanie decyzji utrzymującej w mocy sprzeciw do zgłoszonych robót budowlanych.

Skarżąca Spółka wskazała, że termin 30 dni na przedłożenie ostatecznego pozwolenia Miejskiego Konserwatora Zabytków jest terminem zbyt krótkim na pozyskanie przedmiotowego dokumentu, gdyż postępowanie przed Miejskim Konserwatorem Zabytków trwa dłużej niż miesiąc, dodatkowo do tego terminu należy doliczyć jeszcze okres doręczeń korespondencji i okres na uprawomocnienie się wydanej decyzji.

Skarżąca podkreśliła, że utrwalone orzecznictwo stoi na stanowisku, że "Organ żądając uzupełnienia zgłoszenia winien zgłaszającemu wyznaczyć termin, który w sposób realny umożliwi wykonanie nałożonego nań obowiązku, z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy. Ustawodawca pozostawia w tym względzie swobodę organowi, który w istocie nie może oznaczać dowolności. Żądanie dostarczenia pozwolenia, uzgodnień, opinii winno uwzględniać czas adekwatny na ich uzyskanie od właściwego organu, aby dopuszczonego przez normę prawa do uzupełnienia zgłoszenia nie czynić iluzorycznym''' (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 667/2009).

W ocenie Skarżącej postanowienie Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 24 marca 2023 r. narusza zasady praworządności i podstawowe zasady postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącej orzekające w sprawie organy nie dokonały prawidłowych ustaleń, w szczególności w zakresie dokumentów na podstawie których zrealizowano inwestycję (skuteczne zgłoszenie), w konsekwencji nie miały możliwości zastosowania prawidłowo normy prawa materialnego.

Zdaniem Skarżącej uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 107 § 3 k.p.a., a także narusza przepis art. 11 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu spraw, by doprowadzić strony do przekonania o zasadności decyzji.

4. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie podając, że termin na uzupełnienie zgłoszenia wynosił ponad dwa miesiące i dawał realną możliwość na realizację wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

5.1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

5.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem kryterium legalności, Sąd doszedł do przekonania, że jest ona prawidłowa, a skarga okazała się nieuzasadniona.

5.3. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody Pomorskiego z dnia 24 lipca 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni wnoszącą sprzeciw wobec zgłoszenia przez Skarżącą zamiaru wykonania robót budowlanych. określonych jako umieszczenie zmiennych siatek z nadrukiem reklamowym na części elewacji północno-zachodniej wraz z oświetleniem elektroluminescencyjnym na budynku przy ul. P. [...] w G., działka nr [...], obręb [...].

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organy prawidłowo uznały za zasadne wniesienie sprzeciwu w stosunku do wskazanego zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych przez Skarżącą Spółkę.

Organy obu instancji jako jeden z powodów wniesienia sprzeciwu uznały nieuzupełnienie przez Skarżącą w terminie do dnia 31 maja 2023 r. uzgodnienia z właściwym konserwatorem zabytków prowadzenia robót budowlanych w sytuacji nałożenia na nią takiego obowiązku na podstawie w art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przepis ten daje organowi architektoniczno – budowlanemu uprawnienie do nałożenia na zgłaszającego, w formie postanowienia, obowiązku uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia – kompetencję do wniesienia sprzeciwu. W myśl art. 30 ust. 5d Prawa budowlanego nałożenie obowiązku, o którym mowa w ust. 5c, przerywa bieg terminu do wniesienia sprzeciwu. Termin na uzupełnienie braków wyznacza organ wydający postanowienie.

Jak wynika z akt sprawy do wniosku – zgłoszenia budowy lub wykonania innych robót budowlanych z dnia 20 marca 2023 r. dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pełnomocnictwo, mapę poglądową przedstawiającą miejsce instalowania urządzenia reklamowego oraz wizualizację banneru reklamowego zlokalizowanego na budynku

Poza sporem pozostaje kwestia konieczności uprzedniego zgłoszenia organowi architektoniczno-budowlanemu zamiaru wykonania robót budowlanych dla planowanej inwestycji. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 7 pkt 2 Prawa budowalnego wykonywanie robót budowlanych, określonych w art. 29 ust. 1-4 Prawa budowlanego (planowana inwestycja objęta jest regulacją art. 29 ust. 3 pkt 3 c – jako instalowanie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym) wymaga zgłoszenia.

W ocenie Sądu stanowisko to jest prawidłowe, a powołane przepisy są jasne i nie budzą wątpliwości interpretacyjnych.

Poza sporem pozostaje także kwalifikacja lokalizacji planowanej inwestycji w strefie ochrony konserwatorskiej kształtowania nowej przestrzeni kulturowej. W związku z czym inwestycja ta podlega reżimowi uchwały nr XV/284/11 Rady Miasta Gdyni z dnia 21 grudnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy Obłuże w Gdyni, tzw. osiedla "Kaczy Dół" oraz rejonu ulic Adm. J. Unruga, Płk. S. Dąbka i K. Kwiatkowskiego. Działka inwestycyjna położona jest w obszarze jednostki urbanistycznej 058UO/U — usługi oświaty i wychowania, zabudowa usługowa. Teren ten znajduje się w obszarze oznaczonym w planie miejscowym jako strefa ochrony konserwatorskiej kształtowania nowej przestrzeni kulturowej o cechach inspirowanych tradycją dawnego zespołu wsi O.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2 lit.d planu miejscowego wszelkie zmiany zagospodarowania terenu oraz prowadzenie robót budowlanych, mogących zmienić wygląd obiektów usytuowanych w tej strefie wymagają uzgodnienia z właściwym konserwatorem zabytków. Karta terenu w zakresie reklam odnosi się do stosowania zasad określonych w zapisach ogólnych, opisanych w § 6 ust. 2 i 3. W § 6 ust. 2 pkt 1 lit. d ustanowiono, że "zewnętrzna krawędź konstrukcji reklamy nie może sięgać dalej niż 1,00 m od lica ściany budynku, w przypadku, gdy konstrukcja reklamy sięga dalej niż 0,12 m od lica ściany budynku, jej dolna krawędź nie może znajdować się na wysokości mniejszej niż 2,40 m nad poziomem terenu znajdującego się pod konstrukcją reklamy".

Skarżąca zarówno w skardze jak i na etapie postępowania przed organami nie kwestionuje konieczności dokonania uzupełnienia zgłoszenia oraz konieczności pozyskania zezwolenia organu konserwatorskiego.

Natomiast spór w sprawie dotyczy wyznaczonego w postanowieniu Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 24 marca 2023 r. terminu na uzupełnienie dokonanego przez Skarżącą zgłoszenia zamiaru umieszczenia reklamy na elewacji budynku przy ul. P. [...] w G. Postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 29 marca 2023 r., a termin do uzupełnienia zgłoszenia Prezydent Miasta Gdyni wyznaczył do dnia 31 maja 2023 r.. Skarżąca miała zatem dwa miesiące na wykonanie zobowiązania, czego nie uczyniła i także tego nie kwestionuje.

Podnosi natomiast zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nieustalenie stanu sprawy i naruszenie zasady prawdy obiektywnej, nie wskazując, jakie to okoliczności nie zostały przez orzekające organy ustalone, a mają one wpływ na treść podjętych rozstrzygnięć. Formułuje także zarzut naruszenia art. 107 k.p.a., poprzez brak pełnego, przekonującego uzasadnienia wydanej przez Wojewodę decyzji, ale nie precyzuje jakie wątpliwości w sprawie po jej stronie zaistniały.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organy wskazanych przepisów postępowania. W ocenie Sądu organy przeprowadziły wnikliwe postępowanie w przedmiotowej sprawie, akta sprawy zawierają wystarczający materiał dowodowy, dający podstawę do wydania spornych decyzji, a logiczne wnioski z jego oceny zawarły w prawidłowo sporządzonych uzasadnieniach swoich orzeczeń.

Podkreślenia wymaga, że Skarżąca nie kwestionuje tego, że w istocie nie podjęła jakichkolwiek czynności celem zgromadzenia dokumentów, jakie winna uzupełnić celem dokonania skutecznego zgłoszenia zamiaru realizacji robót budowlanych polegających na instalacji na elewacji budynku reklamy. Także nie wyraża wątpliwości co do rodzaju i zakresu czynności, jakie winna podjąć, celem dokonania skutecznego zgłoszenia zamiaru polegającego na umieszczeniu zmiennych siatek z nadrukiem reklamowym na części elewacji północno-zachodniej wraz z oświetleniem elektroluminescencyjnym na budynku przy ul. P. [...] w G. W szczególności w niniejszej sprawie brak jest wątpliwości co do obowiązku uzgodnienia planowanych robót z właściwym konserwatorem zabytków.

W związku z powyższym podnoszony przez stronę skarżącą argument zbyt krótkiego terminu na przedłożenie pozwolenia Miejskiego Konserwatora Zabytków, w sytuacji braku wykazania, iż strona podjęła jakiekolwiek czynności celem uzyskania pozwolenia nie mógł zostać uznany za zasadny.

W ocenie Sądu stanowisko orzekających organów w sprawie jest prawidłowe i zasadne. W związku z powyższym bezzasadnym pozostaje zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy przez organ odwoławczy, decyzji organu I instancji pomimo, iż zdaniem strony skarżącej brak było ku temu podstaw faktycznych i prawnych.

W tym miejscu Sąd podkreśla, że dokonując ustaleń stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa i podejmowały wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, co odpowiada zasadzie prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. Organy rozstrzygając sprawę opierały się na zebranym w sposób kompletny materiale dowodowym, co z kolei wypełnia obowiązek z art. 77 § 1 k.p.a.

Zdaniem Sądu działania organów wbrew zarzutom skargi również nie naruszały art. 6 k.p.a. zawierającego zasadę praworządności jak i art. 8 k.p.a. zawierającego zasadę pogłębiania zaufania do organów państwa. Natomiast zaskarżona decyzja spełnia wymogi z art. 107 § 3 k.p.a. jakie winno spełniać uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji.

5.4. W ocenie Sądu należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów prawa materialnego i po przeprowadzeniu postępowania w sposób prawidłowy, wystarczająco wyjaśniający istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, a w konsekwencji również bez zarzucanego naruszenia przepisów procedury administracyjnej, mogącego mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

W związku z powyższym zarzuty skargi nie znajdują uzasadnienia.

5.5. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.