Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 3/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jacek Boratyn /spr./, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2021 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w C. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku pn. "Wdrożenie innowacyjnych usług specjalistycznych w zakresie metrologii i wykańczania powierzchni komponentów i ich zespołów dla przemysłu lotniczego" oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa [...] (Instytucja Zarządzająca), po rozpatrzeniu protestu "A" sp. z o .o., z siedzibą w Ch. – zwanej dalej skarżącą, od negatywnej, pod względem merytorycznym (w zakresie kryteriów standardowych) oceny jej wniosku o dofinansowanie projektu pt. "Wdrażanie innowacyjnych usług specjalistycznych w zakresie metrologii i wykańczania powierzchni komponentów i ich zespołów dla przemysłu lotniczego", złożonego w ramach konkursu nr [...], Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020, dla osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, działanie 1.4 – wsparcie dla MŚP, poddziałanie 1.4.1 – dotacje bezpośrednie, typ projektu "Rozwój MŚP, uchwałą z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], nie uwzględnił protestu.

W stanie faktycznym sprawy skarżąca wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie realizacji jej projektu, pt. "Wdrażanie innowacyjnych usług specjalistycznych w zakresie metrologii i wykańczania powierzchni komponentów i ich zespołów dla przemysłu lotniczego".

W ramach opisu swojego projektu skarżąca stwierdziła, że w jego ramach planuje rozbudowę hali produkcyjnej, zlokalizowanej w Ch., gdzie istniejący budynek zostanie powiększony o halę magazynową i produkcyjną (zadanie 1). Planuje też zakup maszyn i urządzeń oraz wdrożenie nowej technologicznie usługi, dedykowanej przede wszystkim dla przemysłu lotniczego, ale także motoryzacyjnego, energetycznego oraz maszynowego.

W ramach informacji dodatkowych wniosku zaznaczono, iż wnioskodawczyni planuje wdrożyć innowacyjną na skalę światową specjalistyczną usługę, w zakresie metrologii i wykańczania powierzchni komponentów i ich podzespołów dla przemysłu lotniczego.

Instytucja Zarządzająca, pod dokonaniu merytorycznej oceny projektu skarżącej spółki, informacją z [...] sierpnia 2020 r. poinformowała ją o negatywnym wyniku tej oceny. Jednocześnie wyjaśniła, że zgodnie z § 16 część C ust. 8 Regulaminu konkursu, warunkiem pozytywnej oceny merytorycznej jest spełnienie przez projekt wszystkich kryteriów merytorycznych standardowych oraz uzyskanie minimum 40 % punktów, w ramach kryteriów merytorycznych jakościowych.

Projekt skarżącej, według Zarządu Województwa [...], nie spełnił kryteriów merytorycznych standardowych, dlatego też nie podlegał ocenie w zakresie kryteriów merytorycznych jakościowych.

W ramach kryteriów merytorycznych standardowych, projekt skarżącej nie spełnił następujących z nich:

a) – kryterium nr II – zasadność oraz racjonalność zaplanowanych wydatków; w tym zakresie wytknięto, że do projektu nie załączono kompletnego projektu budowlanego, stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę, co uniemożliwiło ocenę spełnienia kryterium, obaj eksperci zaznaczyli, że w ramach uzupełnienia wniosku skarżący złożył wprawdzie, 18 marca 2020 r., wyciąg z dokumentacji projektowej, jednakże przedłożony projekt nie zawierał: projektu zagospodarowania działki, projektu rozbudowy hali produkcyjnej o część magazynową i produkcyjną;

b) – kryterium VIII – zasada zapobiegania dyskryminacji; w tym wypadku uznano, iż brak odpowiedniej dokumentacji technicznej, będącej załącznikiem do pozwolenia na budowę, uniemożliwia dokonanie oceny, pod kątem spełnienia tego kryterium,

c) – kryterium nr X – zasada zrównoważonego rozwoju, w tym zakresie stwierdzono brak możliwości oceny spełnienia kryterium, wynikający z niekompletnej dokumentacji,

d) – kryterium standardowe techniczne nr I – wykonalność techniczna i technologiczna projektu, w tym wypadku również stwierdzono brak możliwości dokonania oceny, z uwagi na niekompletność wyciągu z projektu budowlanego, brak decyzji o pozwoleniu na budowę, niekompatybilność projektu z decyzją o pozwoleniu na budowę z [...] października 2018 r., nr [...] r., a wykazana w projekcie technologia produkcji jest również niezgodna z procesem produkcyjnym, wymienionym we wniosku (zakres rzeczowy projektu zapisany w zadaniu nr 2 pkt B.2 nie jest spójny z technologią tegoż projektu budowlanego; oprócz tego zwrócono uwagę, ze projekt budowlany przedłożony przez skarżącego zawiera adnotację, iż wydane zostało pozwolenie na budowę z [...] lutego 2019 r., nr [...], której to decyzji nie załączono do projektu).

Skarżąca złożyła protest od dokonanej oceny jej projektu argumentując że prawidłowo uzupełniła braki swojego wniosku.

Dodała także, że ocena standardowa techniczna została dokonana tylko przez jednego eksperta, jeżeli chodzi o innowacyjność produktową (kryterium nr IV).

Skarżąca przyznała jednocześnie, że załączona przez nią do wniosku dokumentacja dotyczyła II etapu rozbudowy hali, objętego decyzja z 2019 r., tak więc ustosunkowując się do wezwania o uzupełnienie załączników przesłała opisową ocenę projektu objętego wnioskiem (do str. 42). Jeżeli zaś chodzi o część projektową, to nie została ona przez skarżącą zaktualizowana, gdyż część projektowa etapu II, zawierała w sobie również zadania objęte I etapem.

Zarząd Województwa [...], zaskarżoną uchwałą z [...] grudnia 2020 r., nie uwzględnił protestu. Dokonaną ocenę projektu skarżącej uznano za prawidłową i zgodną z prawem.

W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że skarżąca dwukrotnie była wzywana do uzupełnienia braków projektu, poprzez przedłożenie brakującego załącznika nr 7. Wprawdzie w ramach tego uzupełnienia skarżąca dołączyła załącznik nr 7 – przedstawiając dokument dotyczący rozbudowy już istniejącej hali, jednakże projekt ten nie był załącznikiem do decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowiącej załącznik nr 6 wniosku. Poza tym obydwa dokumenty dotyczyły różnego zakresu prac budowlanych. Oprócz tego dołączony przez skarżącą załącznik nr 7 był niekompletny, gdyż nie zawierał projektu zagospodarowania działki, oraz projektu rozbudowy hali o część magazynowa i produkcyjną.

Ze szczegółowego opisu zawartości projektu wynika, że rysunki architektoniczne i konstrukcyjne rozbudowy istniejącej hali o część magazynową i produkcyjną zawarte są na stronach 183-219, jednakże pomimo wezwania skarżąca nie przedstawiła tych stron. Z uwagi jednak na to, że skarżąca wyłączyła z wydatków kwalifikowanych rozbudowę hali o część magazynową, to na etapie oceny formalnej uznano, iż załącznik nr 7 jest wystarczający. Dokument którego skarżąca nie przedłożyła jest jednak niezbędny, w przypadku oceny merytorycznej, gdzie oceniający nie mają możliwości wyliczenia powierzchni magazynowej. Skarżąca zaś już była wzywana o uzupełnienie tych danych, nie ma więc możliwości jej ponownego wezwania w tym przedmiocie.

W zakresie poszczególnych kryteriów stwierdzono co następuje:

a) – kryterium nr II – podstawę inwestycji stanowi pozwolenie na budowę z [...] października 2018 r., skarżący natomiast przedstawił dokumentację dotyczącą pozwolenia z [...] lutego 2019 r., wzywany zaś do uzupełnienia braku jego wniosku przedstawił wyciąg prawidłowej dokumentacji, bez stron 183-219, które były w tym wypadku istotne; w tej sytuacji nie mając wglądu do całości dokumentacji, oceniający nie mogą oszacować wszystkich wydatków poniesionych na całe przedsięwzięcie (w tym przypadku zaznaczono także, że choć skarżący powołuje się na fakt, że brakująca dokumentacja zawiera się w tej załączonej do wniosku a dotyczącej etapu II- nieobjętego wnioskiem, to pomimo zapewnień ze strony skarżącego nie sposób tego stwierdzić),

b) – kryterium VIII – zasada zapobiegania dyskryminacji; w tym wypadku także niekompletność projektu została uznana za przeszkodę uniemożliwiającą ocenę spełnienia kryterium,

c) – kryterium nr X – zasada zrównoważonego rozwoju, w tym zakresie stwierdzono brak możliwości oceny spełnienia kryterium, wynikający z niekompletnej dokumentacji,

d) – kryterium standardowe techniczne nr I – wykonalność techniczna i technologiczna projektu, w tym wypadku również stwierdzono brak możliwości dokonania oceny, z uwagi na niekompletność projektu i jego nieuzupełnienie na właściwie wystosowane wezwanie.

Instytucja Zarządzająca uznała za spełnione kryterium standardowe techniczne IV – innowacyjność produktowa.

Skargę na uchwałę Instytucji Zarządzającej wniosła skarżąca, domagając się uwzględnienia skargi, stwierdzenia iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a także przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia i zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił:

1) art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 ze zm., zwanej dalej: ustawą o polityce spójności) poprzez błędne przyjęcie, że projekt nie spełnia merytorycznych kryteriów oceny,

2) art. 57 ustawy o polityce spójności, poprzez niedotrzymanie sześćdziesięciodniowego terminu przewidzianego na rozpatrzenie protestu.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że w lutym 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków jej wniosku. Wcześniej braki wniosku nie zostały dostrzeżone na etapie oceny formalnej. Kolejny raz wzywano o uzupełnienie braków w marcu.

W dalszej części uzasadnienia przytoczono argumenty odnoszące się bezpośrednio do kryterium standardowego technicznego IV – innowacyjność produktowa, w przypadku którego uznano, iż projekt skarżącej spełnia te wymagania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była uchwała Zarządu Województwa [...] z [...] grudnia 2020 r., mocą której nie uwzględniono złożonego przez skarżącą protestu od negatywnej oceny merytorycznej jej projektu. W zakresie przedmiotowego rozstrzygnięcia Instytucja Zarządzająca podtrzymała ocenę odnośnie niespełnienia przez projekt skarżącej trzech kryteriów merytorycznych standardowych (oznaczonych numerami: II, VIII i X) i jednego kryterium standardowego technicznego (nr I).

Bezpośrednią przyczyną stwierdzenia niespełnienia wskazanych wyżej kryteriów była niemożność oceny przez ich pryzmat właściwości projektu skarżącej, z uwagi na nieprzedłożenie przez nią kompletnego projektu budowlanego, zawierającego wszystkie istotne jego elementy. Chodzi tu zwłaszcza o projekt zagospodarowania działki i projekt rozbudowy hali o cześć magazynowa i produkcyjną.

Kryterium merytoryczne nr II stanowi zasadność oraz racjonalność zaplanowanych wydatków, wobec czego dla pełnego odniesienia się do właściwości projektu skarżącej w świetle tych cech, niezbędnym jest odwołanie się do informacji zamieszczonych w projekcie budowlanym, zwłaszcza w projekcie zagospodarowania działki i projekcie rozbudowy hali. Nie budzi więc wątpliwości stwierdzenie Instytucji Zarządzającej, że brak tych części dokumentacji projektowej uniemożliwia odniesienie się do cech kryterium.

Podobne uwagi odnieść można do pozostałych kryteriów, tj. kryterium nr III, sprowadzającego się do zapobiegania dyskryminacji i kryterium nr X, opartego o zasady zrównoważonego rozwoju.

Co zaś się tyczy kryterium merytorycznego technicznego nr I, stanowiącego o wykonalności technicznej i technologicznej projektu, to w tym wypadku, z uwagi na jego istotę, brak kompletnej dokumentacji projektowej, uniemożliwia dokonanie oceny założeń projektu pod tym właśnie kątem.

Skarżąca, kwestionując legalność dokonanej oceny jej projektu nie podważa, co do zasady, wskazywanej przez Instytucję Zarządzającą konieczności dysponowania przez nią pełną dokumentacją projektową, przy dokonywaniu oceny spełnienia poszczególnych kryteriów merytorycznych, wskazuje jednak, że twierdzenia Zarządu Województwa odnośnie niedysponowania nią nie są zasadne, a poza tym zarzuca temu organowi niekonsekwencję przy procedowaniu jej wniosku o dofinansowanie. Podnosi bowiem, że najpierw nie zakwestionowano, w ramach oceny formalnej, kompletności złożonego przez nią wniosku, po czym zarzuca się jej tę właśnie cechę jej projektu, na etapie oceny merytorycznej, co według skarżącej nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach, jak również całokształcie dokumentacji konkursowej.

Odnosząc się do tego rodzaju zarzutów skarżącej stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie, gdyż brak kompletności wniosku, a zwłaszcza dołączonej do niego dokumentacji projektowej, nie był ani główną, ani samoistną przyczyną negatywnej oceny merytorycznej. Ta bowiem wynikała z niemożliwości stwierdzenia poszczególnych jego cech, istotnych z punktu widzenia dokonywanej oceny właściwości projektu, w ramach poszczególnych kryteriów merytorycznych.

Na etapie oceny projektu Instytucja Zarządzająca w sposób prawidłowy wezwała skarżącą do uzupełnienia jej wniosku, do którego to wezwania skarżąca nie ustosunkowała się w sposób pełny.

W sprawie bezspornym jest to, że w złożonym wniosku (projekcie) skarżąca nie zamieściła kompletnej dokumentacji wskazującej na jego istotne cechy. W szczególności nie dołączyła do niego właściwego projektu budowlanego, albowiem ten, który został pierwotnie przedłożony, dotyczył innego pozwolenia budowlanego, dotyczącego innego etapu planowanej inwestycji, który nie był objęty wnioskiem. Skarżąca wzywana do uzupełnienia tego braku, przedłożyła wprawdzie właściwy projekt, jednakże nie był on kompletny. Był on dotknięty istotnymi brakami, związanymi z pominięciem projektu zagospodarowania działki i projektu rozbudowy hali o część magazynową i produkcyjną, zamieszczonymi na stronach 183-219. Z tego względu, bez tego rodzaju informacji, niemożliwym było dokonanie oceny spełnienia kryteriów merytorycznych standardowych, oznaczonych numerami: I, VIII i X oraz kryterium standardowego technicznego nr I. To zaś przesądzało o negatywnej ocenie, co do ich spełnienia.

Skarżąca kwestionując legalność stanowiska Zarządu Województwa [...] nie podważa tego, że przedłożony przez nią, w ramach uzupełnienia wniosku o dofinansowanie projekt budowlany, nie zawierał stron 183-219, obejmujących projekt zagospodarowania działki i projekt rozbudowy hali, stwierdza jedynie, że ta jego cześć, zawierała się w ramach poprzednio złożonej dokumentacji, stanowiącej załącznik do innego pozwolenia budowlanego, którego prace nie były objęte jej projektem, który został zgłoszony do dofinansowania.

Odnosząc się do tego rodzaju twierdzeń skarżącej, na wstępnie stwierdzić należy, że zasady przeprowadzania konkursu i naboru projektów do dofinansowania, zostały ściśle określone i mają one sformalizowaną postać. W związku z czym każdy podmiot ubiegający się o dofinansowanie jego projektu, winien sformułować swój wniosek, wedle obowiązujących w tym zakresie reguł, mających charakter ogólny i generalny. To samo dotyczy także poszczególnych dokumentów, stanowiących załączniki do wniosku.

Tak więc Instytucja Zarządzająca winna otrzymać wniosek i jego załączniki, a także dokumenty o które występuje w ramach wezwania do uzupełnienia braków, w jasno sprecyzowanej formie i w stanie kompletności. Nie można wymagać od niej, że będzie doszukiwać się potrzebnych do oceny projektu informacji także w innych dokumentach, również tych niedotyczących ściśle złożonego projektu.

Wskazane wyżej reguły postępowania stanowią zasadę, od której w zasadzie nie mają miejsca żadne odstępstwa, zwłaszcza na etapie formalnej oceny projektu. Jeżeli zaś chodzi jednak o ocenę merytoryczną, to w tym wypadku nie ulega wątpliwości, że istotniejsze od przedłożenia dokumentów odpowiadających ścisłym kryteriom konkursowym, jest uzyskanie informacji umożliwiających dokonanie właściwej oceny cech projektu, a więc pozwalających odnieść się do istotnych jego cech. Za dopuszczalne uznać więc należy sięgnięcie do danych zamieszczonych również w innych dokumentach, będących jednak w posiadaniu Instytucji Zarządzającej, a dostarczonych przez wnioskodawcę w ramach tego samego naboru projektów.

W tym kierunku idzie więc skarżąca, która podnosi, że choć jej właściwy projekt budowlany, nie był kompletny i zawierał istotne z punktu widzenia oceny jej wniosku braki (brak stron 183-219), to informacje na temat projektu zagospodarowania działki i rozbudowy hali o część magazynowa i produkcyjną Instytucja Zarządzająca mogła pozyskać z wcześniej przedłożonego projektu, dotyczącego drugiego etapu inwestycji.

Odnosząc się do tego rodzaju argumentacji stwierdzić należy, że nie znajduje ona potwierdzenia w okolicznościach sprawy. Projekt budowlany, na który wskazuje skarżąca, nie zawiera bowiem informacji, których brak wytknęła Instytucja Zarządzająca. Tak więc twierdzenia skarżącej w tym zakresie są gołosłowne i jako takie nie zasługuję na uwzględnienie.

Kolejny zarzut skarżącej dotyczy tego, że braków jej projektu Instytucja Zarządzająca nie wytknęła jej na etapie oceny formalnej, ale dopiero merytorycznej, co jej zdaniem stanowi istotne naruszenie prawa. Odnosząc się do tego rodzaju argumentów stwierdzić należy, że są one pozbawione podstaw. Po pierwsze bowiem zaznaczyć należy, że zakres oceny formalnej i merytorycznej projektu różnią się między sobą w istotny sposób, w związku z czym nie można wywodzić, że uzyskanie pozytywnej oceny formalnej projektu winno skutkować taką samą jego oceną merytoryczną. Poza tym nawet gdyby przyjąć, że w ramach oceny formalnej projekt skarżącej uzyskał w sposób niezasadny pozytywną ocenę, to nie może to prowadzić do stwierdzenia, że przeprowadzona ocena merytoryczna staje się automatycznie wadliwa, tj. niezgodna z prawem, co w dodatku miało istotny i negatywny wpływ na jej rezultat. Stwierdzenie na tym etapie oceny projektu wadliwości oceny formalnej, mającej charakter uprzedni, prowadziłoby bowiem do dyskwalifikacji całego projektu, z tego właśnie względu. Tym samym pociągnęłoby to za sobą jeszcze dalej idące negatywne skutki dla skarżącej, od razu eliminując ją z możliwości otrzymania dofinansowania.

Tak więc mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że skarga spółki nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przeprowadzona ocena jej projektu, wbrew jej twierdzeniom, nie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, w stopniu, który miałby istotny wpływ na wynik tej oceny.

W kwestii niedochowania ustawowego terminu, przewidzianego na załatwienie tego rodzaju sprawy skonstatować należy, że art. 57 ustawy o polityce spójności nie określa jakie konsekwencje niesie za sobą nierozpatrzenie protestu w maksymalnym dwudziestojednodniowym, względnie czterdziestopięciodniowym terminie. Z brzmienia przedmiotowej regulacji wynika więc, że przewidziany nim termin na załatwienie protestu jest terminem instrukcyjnym, co z kolei sprawia, że jego niedochowanie nie pociąga za sobą skutków związanych bezpośrednio z merytorycznym załatwieniem sprawy. Tak więc sam fakt niedochowania terminu przewidzianego na załatwienie protestu nie może wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, w przedmiocie rozpatrzenia protestu, co wynika z art. 61 ust. 8 pkt 1 a ustawy o polityce spójności, zgodnie z którym sąd może uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Cytowany przepis wskazuje, że wyeliminowanie z porządku prawnego rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny projektu nie może opierać się na samym fakcie wystąpienia naruszenia prawa, niezależnie od jego wagi, gdyż w tym wypadku istotny jest wpływ konkretnego naruszenia na wynik sprawy. Tak więc naruszenia które nie wywarły znaczącego (istotnego) wpływu na wynik sprawy nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia skargi.

W niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że przekroczenie terminu przewidzianego na rozpatrzenie protestu miało wpływ na wynik oceny projektu. Wpływu takiego nie wskazuje również skarżąca, która koncentruje się na samym fakcie przekroczenia terminu. Tak więc okoliczność ta nie mogła być podstawą stwierdzenia, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza prawo i jako takie może być skutecznie zakwestionowanie przez Sąd.

Mając więc na uwadze powyższe Sad, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o polityce spójności, oddalił skargę.