Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 651/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu;


UZASADNIENIE

W treści skargi z dnia 29 czerwca 2016 r. E.K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o "ustanowienie pomocy prawnej".

Następnie, w dniu 31 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzowała, iż domaga się tylko ustanowienia radcy prawnego (odrębnym pismem wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 29 lipca 2016 r. poinformowano ją o tym, iż jest w niniejszej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa). W treści tego formularza oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem i posiada "stary odziedziczony dom po dziadkach", w którym zamieszkuje. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości ani też zasobów pieniężnych i przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Równocześnie zadeklarowała, iż na dochód jej rodziny w kwocie 1.899,67 zł składa się pobierany przez nią zasiłek pielęgnacyjny (153 zł) i emerytura jej męża (1.746,67 zł). Nadto strona wyszczególniła obciążające ją miesięczne koszty utrzymania określając ich sumaryczną kwotę na 1.868 zł.

Następnie, w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, skarżąca nadesłała wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający wysokość świadczeń pobieranych przez nią i małżonka, a także kwotę raty (628,01 zł) kredytu zaciągniętego - jak zadeklarowała - na zakup węgla. Przedstawiła także plik dokumentów obrazujących ponoszone koszty utrzymania z tytułu podatku od nieruchomości, opłat za tzw. media oraz w ramach zakupu leków. Wskazała jednak, iż większość rachunków wystawionych przez apteki wyrzuciła.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Odnosząc się do wniosku E.K. należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, z kolei dokumenty źródłowe dołączone do akt sprawy potwierdzają, iż jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym (vide: wyrok - karta nr 4 akt administracyjnych), zaś dochód jej gospodarstwa domowego wynosi netto 1899,67 zł, co zważywszy rozmiar kosztów utrzymania, które zostały przez nią w znacznej części udokumentowane, a do których należy przecież jeszcze doliczyć niezbędne wydatki związane z wyżywieniem i zakupem środków czystości dla dwóch osób, nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie radcy prawnego z wyboru.

Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawczyni spełniła przesłankę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.