Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 471/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 12/24 o odmowie uzupełnienia postanowienia Sądu z dnia 17 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu skargi K.J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia o żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 12/24, odmówił K.J. uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 17 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu skargi.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w tym przepisie dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. W niniejszej sprawie Sąd w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2024 r. orzekł o odrzuceniu skargi. Wydane w sprawie postanowienie, w sposób zupełny rozstrzyga o całości skargi poprzez jej odrzucenie, przy braku podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wobec powyższego, zakres uzupełnienia postanowienia jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia o odrzuceniu skargi.

W ocenie Sądu, okoliczności podnoszone przez skarżącego we wniosku, stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe postępowanie kontrolne, poza przewidzianymi przez ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem złożony w sprawie wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.

Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2024 r., odrzucił skargę K.J., uznając ją za niedopuszczalną. Sąd nie miał zatem obowiązku zawarcia w tym postanowieniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydane postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Nie ulega zatem wątpliwości, że w kwestionowanym postanowieniu orzeczono o całości skargi, zaś wniosek skarżącego o uzupełnienie tego orzeczenia pozbawiony był podstaw. Stanowił jedynie - niedopuszczalną w ramach postępowania w sprawie uzupełnienia orzeczenia - polemikę z zapadłym w sprawie rozstrzygnięciem. W tej sytuacji, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odmówił skarżącemu uzupełnienia postanowienia. Sąd rozpatrzył sprawę w całości i odniósł się do całości wniosku strony.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.