Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 388/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Prawo geologiczne i górnicze
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1,  art. 28
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 6. 22, 29
journal: Dz.U. 2005 nr 228 poz 1947
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis (spr.) Sędzia WSA Olga Białek Protokolant asystent sędziego Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 września 2010r. sprawy ze skargi E. Ł. – L., M. T., A. L. na uchwałę Rady Gminy Marcinowice z dnia 17 grudnia 2009 r. nr XXXV/182/09 w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Marcinowice I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w zakresie §1 pkt 2 ust. 1- załącznik nr 1- "Tekst studium" w rozdziale II nazwanym " uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego", co do pozycji 12 "tereny górnicze wyznaczone na podstawie przepisów odrębnych" (s.41-42 tekstu studium), o ile napisano w nim: " Ponadto w granicach gminy znajdują się części terenów i obszarów górniczych złoża "Pagórki Zachodnie". Złoża "Pagórki Zachodnie" znajdują się na terenie gminy Sobótka, ważność koncesji upływa 31.12.2034r., powierzchnia obszaru górniczego- 67274 m², powierzchnia terenu górniczego 488808 m²; w zakresie załącznika nr 2 (mapowego) nazwanego "Uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego" w zakresie wprowadzonego oznaczenia obszaru i terenu górniczego złoża Pagórki Zachodnie dla działek [...], [...], [...]"; Sygn. akt II SA/Wr 388/10 II. dalej idącą skargę oddala; III. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w zakresie objętym punktem I wyroku; IV. zasądza od Rady Gminy Marcinowice na rzecz skarżących kwotę 540 zł.( słownie: pięćset czterdzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Rada Gminy M. w dniu 17 grudnia 2009 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M..

W podstawie prawnej przywołano art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 z pózn. zm.) oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z pózn. zm.) w związku z uchwałą Rady Gminy M. Nr [...] z dnia 28 marca 2008 r. o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M..

W § 1 ust. 1 zapisano, że uchwala się studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M.; ust. 2 stanowi, że integralnymi częściami studium są 1) Załącznik nr 1 - tekst studium; 2) Załącznik nr 2 - rysunek ,,Uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego" w skali 1:10000; 3) Załącznik nr 3 rysunek "Kierunki ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego" w skali 1:10000; 4) Załącznik nr 4 rysunek ,,Kierunki zmian w strukturze przestrzennej, przeznaczenie terenów" w skali 1:10000; 5) Załącznik nr 5 - rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag. W § 2. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy M.. W § 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

W załączniku nr 1 do uchwały na k. 41 i n. w rozdziale 12 zatytułowanym "Tereny wyznaczone na podstawie przepisów odrębnych" napisano: Udokumentowane złoża surowców mineralnych na terenie gminy, wyznaczono tereny górnicze (obowiązujące decyzje koncesyjne): Granitu "C. I" - teren górniczy ,,C. I" Granitu ,,G. Ś." - teren górniczy ,,G. Ś. I", Granitu ,,G." - teren górniczy ,,G. I" Kwarcu żyłowego "K." - teren górniczy "K."

Ponadto, w granicach gminy znajdują się części terenów i obszarów górniczych Złoża ,,P. Z." Złoża ,,S. I", Złoża ,,S. II". Złoża zlokalizowane na terenie Gminy S.. Złoże ,,P. Z." znajduje się na terenie Gminy S., ważność koncesji upływa 31.12.2034. Powierzchnia obszaru górniczego 67.274 m2, powierzchnia terenu górniczego 488.808 m2. W zestawieniu zbiorczym, tabelarycznym w Strefie K – wieś C. pod pozycją – teren eksploatacji kopalin.

Nadto w aktach planistycznych znajduje się także pismo Zastępcy Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego we W. z dnia 5 maja 2007 r., skierowane do Wójta Gminy M. w związku z zawiadomieniem o przystąpieniu do sporządzenia Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M. informujące, że w granicach gminy występują następujące udokumentowane złoża dla których ustanowiono w decyzjach koncesyjnych tereny górnicze:

- granitu ,,C. I" dla którego ustanowiono teren górniczy ,,C. I",

- granitu ,,G.Ś." dla którego ustanowiono teren górniczy ,,G.ś.",

- granitu ,,G." dla którego ustanowiono teren górniczy ,,G. I",

- kwarcu żyłowego ,,K." dla którego ustanowiono teren górniczy ,,K." Ponadto, w granicach gminy M. znajduje się część terenu górniczego ,,P.Z. la" oraz funkcjonuje zakład prowadzący określone roboty podziemne z zastosowaniem techniki górniczej (zakład ,,W.").

Uwzględnienie uwarunkowań wynikających z występowania udokumentowanego złoża kopaliny i występowania terenu górniczego jest wymagane na podstawie art. 10 pkt 11 i 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

E.L.-L., M.T. i A.L., wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy M., nr [...] z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie uchwalenia studium uwarunkowania i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M.. Powołując się na art. 3 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżyli w całości tę uchwałę zarzucając naruszenie art. 12 ust. 1 w zw. z art. 9, art. 10 ust. 1 i art. 11 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 15, a także art. 101 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Na zasadzie art. 147 § 1 p.p.s.a. wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

Zdaniem strony skarżącej Rada Gminy M. przyjęła studium uwarunkowań i kierunków planowania przestrzennego dla Gminy M., w którym znalazły się nieprawdziwe ustalenia co do aktualnego sposobu zagospodarowania ich nieruchomości gruntowej- (działka nr [...]) jak również nieruchomości przyległej (działka nr [...]). Według studium obie te nieruchomości stanowią obszar istniejącej eksploatacji kopalin. W rzeczywistości na żadnej z tych nieruchomości nie jest prowadzona eksploatacja kopalin. Co więcej skarżący od lat sprzeciwiają się dostępnymi im środkami prawnymi udzieleniu koncesji na wydobywanie kopalin na działce nr [...], zajmowanej obecnie przez A. sp. z o.o. Aktywny opór skarżących spowodował, że dotychczas koncesja taka nie była udzielona. Z obrazą przywołanych przepisów organ wykonawczy Gminy nie zawiadomił skarżących o wyłożeniu projektu studium do wglądu oraz o terminie do składania uwag i zastrzeżeń wobec tego projektu. Wskutek tego skarżący pozbawieni zostali możliwości czynnego udziału w procesie uchwalania studium, do czego jako osoby bezpośrednio zainteresowane byli uprawnieni.

O dotyczących ich ustaleń studium skarżący dowiedzieli się dopiero z informacji Urzędu Gminy M. udzielonej na ich zadane w piśmie z dnia 18 marca 2010 r. Podanie w studium nieprawdziwych danych nie musi być w przekonaniu skarżących wynikiem pomyłki lub przeoczenia. Studium w obecnym kształcie zastępuje plan zagospodarowania przestrzennego, którego Gmina obecnie nie posiada. Mylące ustalenia studium w szczególności co do zagospodarowania działki nr [...] posłużyć mogą za podstawę prawną do wydania koncesji górniczej dla A. sp. z o.o., z czym skarżący nie mogą się pogodzić. Skarżący wyrażają obawę, iż zaskarżona uchwała podjęta została ze świadomą intencją dopomożenia temu przedsiębiorcy w uzyskaniu koncesji, z oczywistym uszczerbkiem dla interesu skarżących, którzy ponosić będą wszystkie uciążliwości wynikające z odkrywkowej eksploatacji złoża granitu (metodą strzałową prowadzonej tuż za granicą ich działki siedliskowej).

Pełnomocnik skarżących wniósł do Rady Gminy M. wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Mimo upływu kodeksowego terminu do załatwienia sprawy strona nie odpowiedziała na wezwanie.

Przepisy prawa materialnego ani też przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości częściowego stwierdzenia nieważności uchwały o przyjęciu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W tej sytuacji konieczne stało się zaskarżenie uchwały Rady Gminy M. w całości na zasadzie art. 101 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie lub oddalenie. Na uzasadnienie wskazano, że w związku ze stanowiskiem zajętym przez skarżących wnosi się o odrzucenie skargi. Podniesiono, że w dniu 26 kwietnia 2010 r. wpłynęło do Rady Gminy M. pismo adwokata skarżących z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Zgodnie z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym odpowiedź Rady Gminy została przesłana do kancelarii pełnomocnika. W piśmie tym w myśl art.36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kpa zawarta została informacja, iż wezwanie wpłynęło dwa dni przed Sesją Rady Gminy i w związku z brakiem możliwości ujęcia go w porządku obrad w tak krótkim czasie, zostanie ono przedstawione na najbliższej Sesji, o terminie której strona zostanie poinformowana odnośnym pismem. Skarga wpłynęła do urzędu dnia 1 czerwca 2010 r. Pośpiech w wysyłaniu pism przez adwokata strony skarżących uniemożliwił Radzie Gminy zajęcie stanowiska w terminie jej przysługującym zgodnie z obowiązującymi przepisami. W związku z tym skarga powinna zostać odrzucona.

Rada Gminy M. dnia 17 grudnia 2009 roku podjęła Uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy M.. Projekt studium został sporządzony w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podjęcie uchwały poprzedziła procedura wynikająca i zgodna z Ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717 z pózn. zm.). Cały proces planistyczny o przystąpieniu do zmiany studium, możliwości i terminy składania uwag i wniosków, terminy udostępnienia projektu studium i dyskusji publicznej z kolejną możliwością składania uwag i wniosków, był upubliczniony poprzez obwieszczenie w prasie, na stronach internetowych BIP, na tablicach ogłoszeń w Urzędzie Gminy i miejscowościach należących do gminy, w tym także w C.. Po wyznaczonym terminie przedstawiony został Radzie Gminy do uchwalenia projekt studium z listą nieuwzględnionych uwag. Strona skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wniesienia uwag w ustawowych terminach: obwieszczenie na podstawie art. 11 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o podjęciu w dniu 28 marca 2008 r. przez Radę Gminy M. Uchwały Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. w Gazecie W., na tablicach ogłoszeń we wszystkich miejscowościach gminnych, na stronie BIP Urzędu z dnia 15.04.2008 r., zawiadomienie na podstawie art. 11 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. wraz z prognozą oddziaływania na środowisko w Gazecie W., obwieszczenia na tablicach ogłoszeń we wszystkich miejscowościach gminnych, na stronie BIP Urzędu i dyskusji publicznej w dniu 30.10.2009 r,

W uzasadnieniu skargi, jak również we wcześniejszych pismach skierowanych do Wójta i Rady Gminy, strona skarżąca wielokrotnie podnosi, iż nie została powiadomiona o zmianie i treści studium, a także nie została poinformowana we właściwym czasie o możliwości składania uwag, wniosków i zastrzeżeń do projektu studium. Zarzut ten stanowi podstawę skargi. Znaczącym jest jednak, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie nakłada na organ Gminy obowiązku indywidualnego powiadamiania o prowadzonych procedurach, opracowanych aktach i wynikających z nich praw i obowiązków. W myśl zasady ,,ignorantia iuris (legis) neminem excusat" - oskarżenia w tej kwestii są dalece nietrafne.

Dnia 22 grudnia 2009 r. dokumentacja sporządzona na potrzeby Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy M. z dnia 17 grudnia 2009 roku wraz z załącznikami została przedłożona w D. Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu celem oceny zgodności z przepisami prawa. Wojewoda nie zakwestionował procedury sporządzenia studium i nie wniósł zastrzeżeń do opracowania uznając je za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Ponadto skarżący twierdzą iż w Studium znalazły się nieprawdziwe ustalania co do aktualnego sposobu zagospodarowania nieruchomości gruntowych (działki [...] i [...]). W piśmie z dnia 30 kwietnia 2010 roku Wójt Gminy M. poczuł się w obowiązku zająć stanowisko i wyjaśnić tę kwestię. W Studium teren działki nr [...] , obręb C., gmina M. położony jest w ,,terenie górniczym" co zgodnie z art.6 pkt 9 ustawy prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228 poz. 1947 z pozn. zm.) oznacza, iż jest to ,,przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robot górniczych zakładu górniczego". Nie jest to tożsame z obszarem górniczym ,,w granicach których przedsiębiorca jest uprawniony do wydobywania kopalin oraz prowadzenia robot górniczych związanych z wykonywaniem koncesji". Zaznaczyć należy przy tym, iż ustalenia te są jedynie wytycznymi do prowadzenia polityki przestrzennej w gminie a nie stanowią aktu prawa miejscowego w rozumieniu art. 9 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl artykułu 3 ust. 1 ustawy kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, należy do zadań własnych gminy. Wójt Gminy jako organ odpowiedzialny podejmuje wszelkie możliwe starania w celu zminimalizowania mogących powstać konfliktów. Celowym jest więc stwierdzenie, iż uchwalenie studium było wynikiem daleko idących analiz opartych o istniejące i obowiązujące dokumenty oraz akty prawne. Nadto art. 10, ust. 1, pkt 7 i 11 ustawy kolejno wymienia co w studium uwzględnia się w szczególności, a więc potrzeby i możliwości rozwoju Gminy oraz występujące udokumentowane złoża kopalin. Tereny rolne i nieliczne kopaliny stanowią jedne z istotnych i cenniejszych bogactw Gminy M.. W Studium więc mogą, a nawet powinny, znaleźć się takie ustalenia co do perspektywicznej polityki Gminy, aby gwarantowały jej rozwój i lepszą przyszłość jej mieszkańców. Studium nie jest więc jedynie inwentaryzacją terenów, co sugeruje strona skarżąca.

Państwo skarżący w piśmie skierowanym do Rady Gminy M. z dnia 22 kwietnia 2010 roku sprzeciwiają się podjęciu eksploatacji kopalin nie tylko na działce [...] będącej ich własnością ale także na działce [...]. Należy stwierdzić, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi i powinna ona podlegać odrzuceniu, ewentualnie oddaleniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga jest po części zasadna, co musi prowadzić do częściowego jej uwzględnienia. Zaskarżona uchwała została bowiem wydana z naruszeniem prawa.

Badając zgodność zaskarżonego aktu z prawem, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 147 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę rady gminy, orzeka o nieważności tej uchwały albo stwierdza, że wydana została z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności. Zgodnie z zasadą legalizmu (art. 7 Konstytucji RP) każdorazowo, w akcie rangi ustawy, musi być zawarte upoważnienie do działania przez organy władzy publicznej w danej formie prawnej. Powołane unormowanie wskazuje, że kryterium oceny legalności zaskarżonej uchwały określa wola ustawodawcy wyrażona w konkretnym upoważnieniu ustawowym.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy M. Nr [...] w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M..

Analizując skargę w pierwszym rzędzie należało ocenić legitymację skarżących do jej wniesienia. Zaskarżone studium zostało uchwalone w trybie przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Zgodnie z przywołaną ustawą uchwała w sprawie uchwalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego może być skarżona do sądu administracyjnego po wyczerpaniu trybu z art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. tj. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.). Stosownie do tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym (wedle KPA), w którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest zatem przesłanką niezbędną do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a następnie obliguje Sąd do merytorycznej oceny zakwestionowanej skargą uchwały, podjętej w zakresie administracji publicznej. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia występuje wówczas, gdy jest to wynikiem naruszenia obiektywnego porządku prawnego. Interes prawny w postępowaniu planistycznym ma właściciel/użytkownik wieczysty nieruchomości. Interes ten znajduje ochronę w przepisach Kodeksu cywilnego (art. 140 i n. k.c.), (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2008 r., IV SA/Wa 599/08 Lex 483131)

W rozpoznawanej sprawie skarżący wykazali legitymację do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Przysługuje im, co jest niesporne, prawo własności działek nr [...][...] (vide k. 31 – 34 akt sądowych) na terenie objętym uchwałą. Natomiast ujęcie w studium działki [...], jako terenu górniczego może skutkować negatywnymi skutkami dla skarżących (właścicieli działek sąsiednich), wynikającymi z immisji, zatem naruszenie interesu prawnego skarżących w omawianym zakresie wynika z art. 144 k.c.

Dokonując oceny legalności kontrolowanej uchwały Sąd bada nie tylko samą jej treść oraz załączników do uchwały, lecz także prawidłowe wyczerpanie procedury sporządzenia i uchwalenia studium. Stosownie do art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uchwała w przedmiocie sporządzenia studium jest nieważna w przypadku naruszenia zasad sporządzenia studium, bądź istotnego naruszenia trybu jego sporządzania, albo naruszenia właściwości organów w tym zakresie. Procedura uchwalenia planu jest to szereg kolejno podejmowanych czynności planistycznych, określonych przepisami ustawy. W świetle powołanego przepisu naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

Stosownie zaś do treści art. 10 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z: dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania i uzbrojenia terenu; a także (między innymi) (12) występowania terenów górniczych wyznaczonych na podstawie przepisów odrębnych.

Pojęcie "terenów górniczych" wprowadza ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo górnicze i geologiczne (j. t. Dz. U. z 2005 r. Nr 228 poz.1947 ze zm.). W myśl art. 6 tego aktu prawnego w rozumieniu ustawy: 8) obszarem górniczym jest przestrzeń, w granicach której przedsiębiorca jest uprawniony do wydobywania kopaliny oraz prowadzenia robót górniczych związanych z wykonywaniem koncesji; 9) terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego. Dalej art. 22 tejże ustawy enumeratywnie wylicza co winna zawierać koncesja. Winna ona określać: 1) rodzaj i sposób prowadzenia działalności objętej koncesją; 2) przestrzeń, w granicach której ma być prowadzona ta działalność; 3) okres ważności koncesji ze wskazaniem terminu rozpoczęcia działalności; 4) inne wymagania dotyczące wykonywania działalności objętej koncesją, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska. Z kolei art. 25 Prawa Górniczego i Geologicznego w ust. 1 precyzuje, że koncesja na wydobywanie kopalin, poza wymaganiami przewidzianymi w art. 22, powinna ponadto wyznaczać granice obszaru i terenu górniczego oraz określać zasoby złoża kopaliny możliwe do wydobycia, a także minimalny stopień ich wykorzystania.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wyrażone w wyroku z dnia 24 września 2008 r. (sygn. akt III SA/Po 348/08), w którym tenże sąd zauważył, że postanowienia art. 6 pkt 9 i 25 ust.1 ustawy - Prawo geologiczne i górnicze jednoznacznie wskazują, iż teren górniczy zostaje oznaczony dopiero w koncesji na wydobywanie kopalin, co oznacza, że plany sporządzane na podstawie art. 53 wskazanej ustawy są opracowywane dopiero po wydaniu koncesji".

Przenosząc powyższe rozważania na grunt zaistniałego w rozpoznawanej sprawie stanu faktycznego w pierwszej kolejności wskazać należy iż, w chwili uchwalenia studium przedsiębiorca - nie posiadał koncesji na eksploatację kopalin na terenie, na którym znajdują się wymienione w sentencji wyroku działki, a w konsekwencji niezgodnie z art. 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określono w uchwale dotychczasowe przeznaczenie i zagospodarowanie tego terenu i występowanie terenów górniczych.

Jest to okoliczność najistotniejsza z punktu widzenia kontrolowanej uchwały. Dokonując badania legalności tejże, czyli badając zgodność z prawem studium, i mając na względzie jej zaskarżenie w kontekście naruszenia interesu prawnego skarżących, Sąd stwierdził na podstawie pisma Dyrektor Wydziału Geologii Urzędu Marszałkowskiego Województwa D., że na dzień uchwalenia studium (17 grudnia 2009 r.) nie była wydana koncesja dla wydobycia złoża P.Z. dla działek [...], [...] i [...] (vide k. 41 akt sądowych). Wniosek z tej okoliczności może być tylko jeden; skoro nie było koncesji dla spornego terenu na tę datę, to tym samym wskazane działki nie mogły być w tamtym czasie objęte ani terenem, ani obszarem górniczym. Pojęcia te bowiem, jak wcześniej wskazano, muszą być określone w koncesji na wydobywanie kopalin, a skoro takiej koncesji nie było, to i nie było podstawy prawnej do uwidocznienia w studium terenu górniczego na spornych działkach. Na marginesie godzi się jeszcze zauważyć, że z urzędu sądowi wiadomym jest, że w sprawie II SA/Wr 234/09 prawomocnie stwierdzono nieważność uchwały Rady Gminy M. nr [...] z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego zawierającego część terenu górniczego "P.Z. Ia".

W konsekwencji, we wskazanym w sentencji zakresie uchwałę należało wyeliminować z obrotu prawnego, stosownie do treści art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W świetle stwierdzonych uchybień Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje częściowo na uwzględnienie i dlatego też, działając na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł o niewykonaniu zaskarżonej uchwały w zakresie w jakim orzeczono o jej nieważności do czasu uprawomocnienia się wyroku. Skarga podlegała oddaleniu w pozostałym zakresie, tj. o ile odnosiła się do okoliczności, co do których skarżący nie mogą legitymować się naruszeniem interesu prawnego i w zakresie w jakim błędne przyjęcie dotychczasowego przeznaczenia wskazanych w sentencji działek, nie ma znaczenia dla prawidłowości uchwały.