Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 568/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 24  ust. 2a
journal: Dz.U. 2018 poz 2220
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Julia Mejer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2019 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2019 r. ([...]) na podstawie art. 3 pkt 10; pkt 11; art.4 ust. 2; art.5; art.6 ust. 1; art.8; art. 20; art.24; art.32 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.2018.2220), Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych oraz zakresu informacji, jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i oświadczeniach o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych (Dz.U z 2017 roku, poz. 1466) oraz art. 104, 107, 108, 163 kpa Burmistrz Gminy i Miasta

1. Zmienił decyzję Burmistrza Gminy i Miasta znak: [...] z dnia 2018-09-03 w sprawie przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, w ten sposób, że dla córki S. M., data urodzenia: 1999-04-24 - przyznać prawo do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na okres od 2019-01-01 do 2019-08-31 w wysokości 110,00 zł miesięcznie;

2. Nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności;

3. Pozostałe ustalenia decyzji pozostawił bez mian.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że S. M. dnia 29 sierpnia 2018r. złożył wniosek o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na córkę S. M. W wyniku rozpatrzenia wniosku, decyzją z dnia 3 września 2018r. Nr: [...] przyznano S. M. zasiłek rodzinny. Następnie, dnia 16 stycznia 2019 r. S. M. złożył wniosek uzupełniający, o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnoprawnego, jednocześnie załączając kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wynikającej z wyroku Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt: [...].

W ocenie organu, z uwagi na fakt, że córka spełnia kryteria ustawowe do przyznania wnioskowanego dodatku, należało przyznać dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego od miesiąca złożenia uzupełnienia wniosku tj. stycznia 2019 r.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył S. M., wnosząc o wyrównanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego za okres od 1 października 2016 r. do 31 grudnia 2018 r. Odwołujący podkreślił, że na mocy wyroku Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt: [...] zmieniono decyzję Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności znak: [...], z dnia 24 listopada 2016 r. ustalając dla córki S. M. umiarkowany stopień niepełnosprawności od dnia 1 września 2016 r. do 30 września 2019r. Wyrok ten został utrzymany w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego sygn. akt: [...], z dnia 6 września 2018 r. W związku z powyższym w ocenie odwołującego wniosek o wyrównanie dodatku za poprzedni okres jest zasadny.

Decyzją z dnia 5 kwietnia 2019 r. ([...]) na podstawie art. 3 pkt 10, art. 8 pkt 5, art. 13, art. 4 ust. 2, art. 8, art. 32 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018r. poz. 2220 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje:

S. M. dnia 29 sierpnia 2018 r. złożył wniosek o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na córkę S. M. W wyniku rozpatrzenia wniosku, decyzją z dnia [...] 2018r. Nr: [...] przyznano Ww. zasiłek rodzinny. Następnie, dnia 16 stycznia 2019 r. S. M. złożył wniosek uzupełniający o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnoprawnego, jednocześnie załączając kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wynikającej z wyroku Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt: [...]. Z orzeczenia tego wynika, że S. M. jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym z powodu przyczyny oznaczonej symbolem O l-U, 02-P. Stopień niepełnosprawności istnieje od 24 kwietnia 2015 r., a orzeczenie wydano do 30 września 2019 r.

S. M. spełnia warunki do przyznania wnioskowanego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnoprawnego, gdyż córka jest dzieckiem powyżej 16 roku życia i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnoprawności. Z uwagi na powyższe, organ I instancji przyznał S. M. wnioskowany dodatek począwszy od miesiąca w którym złożono wniosek tj. stycznia 2019 r.

W przedmiotowej sprawie sporna natomiast jest data, od której przysługuje dodatek do zasiłku. Zasadą jest, iż prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Powyższe wynika z przepisu art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zasadę tę zastosował organ I instancji i przyznał wnioskowane świadczenie od dnia 1 stycznia 2019 r. Niemniej jednak jak stanowi przepis art. 24 ust. 2a ustawy, jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.

W badanej sprawie do wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego S. M. dołączył wyrok Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 września 2017 r. sygn. akt: [...], którym zmieniono decyzję Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności znak: [...], z dnia 24 listopada 2016r. ustalając dla córki S. M. umiarkowany stopień niepełnosprawności od dnia l września 2016r. do 30 września 2019r. (wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sadu Okręgowego sygn. akt: [...] z dnia 6 września 2018 r.). Wyrok SR wydany został w dniu 22 września 2017 r., niemniej jednak prawomocny stał się w dniu 6 września 2018 r. - dowód wyrok wraz z klauzulą prawomocności w aktach sprawy.

Jak wskazuje się w najnowszym orzecznictwie sądowoadministracyjnym, dopiero prawomocne orzeczenie sądu powszechnego wywołuje skutek wiążący również w zakresie jego treści w stosunku do innych sądów i organów, co w ukształtowanym dwuetapowym mechanizmie przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego ma niebagatelne znaczenie dla odkodowania właściwego rozumienia art. 24 ust. 2a u.ś.r. Ustawodawca nie określa jak należy liczyć termin 3 miesięcy w przypadku orzeczenia o niepełnosprawności przez sąd powszechny (czy ma to być data wydania wyroku, data prawomocności wyroku czy data stwierdzenia tej prawomocności, która może nastąpić powyżej 3 miesięcy od daty wydania wyroku). W takim wypadku złożony przez osobę uprawnioną wniosek w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego w terminie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku wraz z kompletem dokumentów, winien być uznany za złożony w terminie. Stanowisko takie zostało zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 1549/18. W powołanym wyroku wskazano na konieczność dostrzeżenia, przy interpretacji art. 24 ust. 2a u.ś.r., różnicy pomiędzy datą wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności przez powiatowe i wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, od daty orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wydawanego przez sąd powszechny w formie wyroku. Zgodnie z art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kpc, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Powyższe oznacza, że dopiero prawomocne orzeczenie sądu powszechnego wywołuje skutek wiążący również w zakresie jego treści w stosunku do innych sądów i organów, co w ukształtowanym dwuetapowym mechanizmie przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego ma niebagatelne znaczenie dla odkodowania właściwego rozumienia art. 24 ust. 2a u.ś.r. Stanowisko takie zaprezentowane zostało również m. in. w wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 955/18.

SKO uznało, że S. M. złożył wniosek o ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnoprawnego w okresie dłuższym niż 3 miesięcy od uprawomocnienie się wyroku Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 września 2017 r. sygn. akt: [...]. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż termin 3-miesięcy od uprawomocnienia się wyroku, upływał z dniem 6 grudnia 2018 r. Uzupełnienie wniosku, zostało natomiast złożone dnia 16 stycznia 2019 r. Tak więc wnioskowany dodatek należało przyznać od miesiąca, w którym złożono wniosek o jego ustalenie, nie zaś od miesiąca złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności.

Na powyższe rozstrzygnięcie S. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Skarżący zarzuci, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 16 ust 3 oraz art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wskazał że na mocy wyroku Sądu Rejonowego IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt: [...] zmieniono decyzję Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności znak: [...], z dnia 24 listopada 2016 r. ustalając dla córki S. M. umiarkowany stopień niepełnosprawności od dnia l września 2016r. do 30 września 2019r. Wyrok ten został utrzymany w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego sygn. akt: [...], z dnia 6 września 2018 r. W związku z powyższym w ocenie Odwołującego, świadczenie pelengacyjne winno przysługiwać od l września 2016r. W ocenie Skarżącego, rozstrzygnięcie SKO jest niezgodne z przepisami Konstytucji RP, bowiem rodzina zasługuje na szczególną pomoc ze strony władz publicznych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2018.2107) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302) dalej "ppsa".

Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit. a) ppsa), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 §1 pkt 1 lit. b) ppsa) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit. c) ppsa). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 §1 pkt 2 ppsa), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Kontrola sądowa przeprowadzona w niniejszej sprawie skutkowała uznaniem, że skarga jest uzasadniona.

W ocenie Sądu, Stan faktyczny sprawy ustalony przez organy administracji w niniejszej sprawie znajduje uzasadnienie w dokumentacji znajdującej się w aktach. Nie ma też między stronami postępowania sporu co do okoliczności faktycznych. Nie jest natomiast możliwa do zaakceptowania przyjęta przez organy wykładnia przepisu art. 24 ust. 2 a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. 2018.2220 t.j.), dalej u.ś.r. Zgodnie z tym przepisem: "Jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności."

Niesporne w sprawie jest, że na skutek odwołania od decyzji od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 24 listopada 2016 r. znak [...] Sąd Rejonowy Wydział IV Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem z dnia 22 września 2017 r. [...], zmienił zaskarżoną decyzję i zaliczył córkę skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres do 30 września 2019 r. , ustalając datę powstania niepełnosprawności od wczesnego dzieciństwa a datę powstania stopnia niepełnosprawności od 24 kwietnia 2015 r. Wyrok powyższy stał się prawomocny z dniem wydania przez Sąd Okręgowy wyroku o sygn. akt [...], tj. w dniu 6 września 2018 r., utrzymującego w mocy ww. wyrok Sadu Rejonowego (k. 11 akt adm.). Organy obydwu instancji uznały, że skarżący złożył wniosek o ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego z przekroczeniem terminu 3 miesięcznego, o którym mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r., przyjmując za początek biegu tego terminu dzień uzyskania prawomocności przez wyrok Sądu Rejonowego, tj. 6 września 2018 r. Okoliczność ta decyduje o zasadności odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanego świadczenia. Zdaniem organów wniosek winien był złożyć skarżący do dnia 6 grudnia 2018 r. W kontrolowanej sprawie sporne jest więc, czy pomimo złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego na niepełnosprawną córkę po upływie trzech miesięcy od daty wydania wyroku ustalającego stopnień niepełnosprawności, a nawet po upływie trzech miesięcy od daty prawomocności wyroku przysługuje skarżącemu sporne świadczenie od miesiąca, w którym złożył wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności, jak chce tego skarżący, czyli od dnia 13 września 2016 r. czy też – jak twierdzą organy - przysługuje ono skarżącemu dopiero od miesiąca, w którym złożył wniosek o przyznanie tego świadczenia, tj. od stycznia 2019 r. (miesiąc złożenia wniosku, k. 5 akt adm.).

Sąd nie podziela przedstawionego wyżej stanowiska organów administracyjnych obu instancji. Zwrócić należy uwagę, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z datą wydania przez powiatowy czy wojewódzki zespól do spraw orzekania o niepełnosprawności orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, ale z ustaleniem niepełnosprawności wyrokiem sądu. stwierdzić należy, że w u.ś.r. brak jest normy prawnej regulującej wprost taką sytuację. Sądy administracyjne wielokrotnie podkreślały, że "1. Trzeba dostrzegać różnicę między datą wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności przez powiatowe i wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności (o których mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r.), które to orzeczenia są z urzędu doręczane zainteresowanym wraz z pouczeniem o środku odwoławczym i taki środek może złożyć tylko sam zainteresowany - od daty orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności przez sąd powszechny, które to orzeczenia wydawane w formie wyroków nie są z urzędu doręczane stronom, a nadto nie tylko zainteresowanemu, ale także drugiej stronie - wojewódzkiemu zespołowi do spraw orzekania o niepełnosprawności - przysługuje środek zaskarżenia. 2. Konieczność złożenia przez osobę zainteresowaną wraz z wnioskiem o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego kompletu dokumentów, w tym zaopatrzonego w klauzulę prawomocności wyroku sądowego ustalającego niepełnosprawność - zgodnie z ustawą o świadczeniach rodzinnych - powoduje konieczność pouczenia osoby działającej bez profesjonalnego pełnomocnika, w jakich okolicznościach wyrok sądu powszechnego (innych dla wyroku sądu I instancji, a inny dla wyroku sądu II instancji) staje się prawomocny oraz pouczenia, że czym innym jest data prawomocności wyroku, a czym innym orzeczenie o stwierdzeniu prawomocności wyroku, które to orzeczenie zwane nadaniem klauzuli prawomocności jest wydawane po dacie prawomocności wyroku i może być wydane kilka dni po nim, kilka tygodni, a nawet kilka miesięcy - w zależności także od tego czy wyrok Sądu I instancji był zaskarżony, czy w II instancji został utrzymany w mocy, czy też zmieniony w całości lub części." (tak wyrok NSA z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2143/15, Lex nr 2304039, także wyroki: WSA we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 517/18, WSA w Krakowie z dnia 4 września 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 789/18, Lex nr 2547374).

Skarżący na rozprawie w dniu 5 września 2019 r. wyjaśnił, że po wyroku Sądu Okręgowego odczekał około dwóch miesięcy, bo myślał, że organ znowu będzie się odwoływał od tego wyroku. Potem złożył wniosek o wydanie mu wyroku z klauzulą prawomocności, który otrzymał zaraz z początkiem stycznia i od razu zaniósł wniosek o wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego do organu. Nikt nie poinformował go, że obowiązuje 3 miesięczny termin do złożenia wniosku o wypłatę zasiłku za cały okres. Wniosek o ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego złożył istotnie 16 stycznia 2019 r. a to dlatego, że w dniu składania wniosku o zasiłek pielęgnacyjny tj. 8 stycznia, poinformowano go, że należy mu się dodatek do zasiłku rodzinnego i dlatego złożył wniosek w dacie nieco późniejszej. Stwierdzić trzeba, że z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący został pouczony o treści art. 24 ust. 2a u.ś.r. i jego konsekwencjach w przypadku przeniesienia sprawy o ustalenie stopnia niepełnosprawności córki na drogę postępowania sądowego ani o wszystkich przysługujących z tytułu owej niepełnosprawności świadczeniach. Nie do zaakceptowania jest więc przyjęcie, że osoba nieobeznana z przepisami prawnymi i działająca bez profesjonalnego pełnomocnika winna swobodnie się poruszać, celem skutecznego dochodzenia praw wynikających z posiadanego przez członka rodziny stopnia niepełnosprawności, w takich pojęciach jak prawomocność wyroku sądu rejonowego, prawomocność wyroku sądu okręgowego, czy też data nadania wyrokowi klauzuli prawomocności, oraz przewidywać termin, w którym odpis prawomocnego wyroku zostanie jej doręczony. W realiach kontrolowanej sprawy podkreślić należy, że przedłożony przez skarżącego organowi odpis prawomocnego wyroku [...] nie zawiera daty nadania klauzuli prawomocności, co wszak nie mogło nastąpić w dniu 6 września 2018 r. gdyż w tym dniu zapadł wyroku Sądu Okręgowego utrzymujący w mocy ww. wyrok (okoliczność niesporna ustalona przez organy, nadto k.1 akt adm.).

Należało więc przyjąć, że skarżący składając wniosek o przyznanie dodatku do zasiłku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego nie uchybił terminowi wskazanemu w art. 24 ust. 2a u.ś.r. Składając wniosek o wydanie prawomocnego wyroku zmieniającego decyzję Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie stopnia niepełnosprawności córki uczynił to w listopadzie 2018 r. tj. przed upływem trzech miesięcy od daty prawomocności tegoż wyroku. Oczekiwał na realizację tego wniosku aż do początku stycznia 2019 r. Nie był też, działając bez profesjonalnego pełnomocnika w pełni świadomy skutków wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu I instancji, oczekując na ew. odwołanie organu. Nie może być też obarczony skutkami długotrwałego oczekiwania na uzyskanie odpisu prawomocnego orzeczenia ustalającego stopnień niepełnosprawności córki.

Jak wynika z powyższego, przyjęta w niniejszej sprawie przez organy wykładnia przepisu art. 24 ust. 2a u.ś.r. jest błędna i przepis ten narusza. Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego z dnia 16 stycznia 2019 r. organy wezmą pod uwagę przedstawione wyżej stanowisko Sądu, ustalając nadto, czy skarżący pobierał zasiłek rodzinny na mocy decyzji wcześniejszej aniżeli decyzja Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 3 września 2018 r. a to celem ustalenia prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego od dnia złożenia wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności córki, tj. od 13 września 2016 r. a to celem realizacji prawa skarżącego o którym mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r. Zgodnie bowiem z tym przepisem, prawo to ustala się od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności.

Wobec zatem stwierdzenia naruszenia przez organy przepisu art. 24 ust. 2a ustawy z dnia 23 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych przez jego błędną wykładnię, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.