Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 554/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 257/22 o odrzuceniu skargi M.K. na decyzję Dowódcy 3. Flotylli Okrętów z dnia 14 grudnia 2021 r., nr 256/2021 w przedmiocie ustalenia stawki w grupie uposażenia na zajmowanym stanowisku postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Gd 257/22 odrzucił skargę M.K. na decyzję Dowódcy 3. Flotylli Okrętów z 14 grudnia 2021 r., nr 256/2021 w przedmiocie ustalenia stawki w grupie uposażenia na zajmowanym stanowisku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że decyzja z 14 grudnia 2021 r. została doręczona skarżącemu w dniu 28 grudnia 2021 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upływał z dniem 27 stycznia 2022 r. Natomiast skarga na powyższą decyzję została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 28 stycznia 2022 r. Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") uznając, iż została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu wskazano, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego, albowiem jego teściowa – umocowana do odbioru korespondencji – przekazała błędną informację, jakoby odbiór decyzji z 14 grudnia 2021 r. miał miejsce w dniu 29 grudnia 2021 r., podczas gdy faktycznie miało to miejsce w dniu 28 grudnia 2021 r. Skarżący wskazał, iż wnosząc skargę w dniu 28 stycznia 2021 r. działał w usprawiedliwionym przekonaniu, że dokonuje czynności w terminie. Podkreślił również, iż jego teściowa nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, a uchybienie terminu było nieznaczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, natomiast skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zastosował powołane powyżej przepisy w sposób prawidłowy. W przedmiotowej sprawie bezspornym było, że decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została skutecznie doręczona w dniu 28 grudnia 2021 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 27 stycznia 2022 r. Sąd I instancji słusznie więc stwierdził, że skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 stycznia 2022 r., to nadanie skargi w placówce pocztowej 28 stycznia 2022 r. nastąpiło z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcia Sądu I instancji nie mogły podważyć wyjaśnienia skarżącego co do okoliczności opóźnionego wniesienia skargi. Podkreślić bowiem należy, że na etapie badania formalnych warunków skargi Sąd I instancji ma obowiązek orzec o jej odrzuceniu, jeżeli została wniesiona z uchybieniem terminu ustawowego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast okoliczności związane z przyczyną opóźnionego wniesienia skargi mają znaczenie przy rozpoznawaniu wniosku strony o przywrócenie terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.).

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.