Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 467/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2023-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 § 1 pkt 3, art. 59 § 1 pkt 1,  art. 154 § 4 pkt 1, art. 154 § 7,
journal: Dz.U. 2022 poz 479
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 70 § 4, art. 70 § 6 pkt 2 i 4, art. 70 § 7 pkt 2 i  4, art. 70 § 8,
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2023 r. sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 6 grudnia 2022 r., W. M. (dalej: strona, skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wielopozycyjnych tytułów wykonawczych, obejmujących przedawnione zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od maja do listopada 2014 r.

Jako podstawę prawną wniosku strona wskazała przepis art. 59 § 1 pkt 2 w zw. z art. 59 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym po 29 lipca 2020 r. ( Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), w brzmieniu obowiązującym do 30 lipca 2020 r. w zw. z art. 70 § 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( DZ. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: o.p.).

W treści wniosku wskazano, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z 7 stycznia 2019 r. zawiadomił Dyrektora Izby Skarbowej o terminach przedawnienia zobowiązań. Dla zaległości za okres od maja do listopada 2014 r. wskazał 26 lutego 2022 r., zaś za grudzień 2014 r. - marzec 2023 r. W przedmiotowym piśmie organ egzekucyjny podkreślił, że podane daty dotyczą sytuacji kiedy nie zostanie przerwany bieg terminu przedawnienia. Stwierdził, że skuteczne przerwanie biegu terminu przedawnienia dla zobowiązań w podatku od towarów i usług za okres od maja do listopada 2014 r. mogło nastąpić tylko do 26 lutego 2022 r. na skutek zastosowania środka egzekucyjnego, t.j. wystawienia tytułów wykonawczych i wszczęcia egzekucji w związku z przekształceniem postępowania zabezpieczającego w egzekucyjne. Natomiast Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z 23 marca 2022 r. zawiadomił skarżącego o zmianie zajęć zabezpieczających, w zajęcia egzekucyjne z dniem 21 marca 2022 r., pomijając fakt, iż zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do listopada 2014 r. uległy przedawnieniu 26 lutego 2022 r.

Strona podkreśliła także, że nie można wywodzić, że nie uległy przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką na podstawie art. 70 § 8 o.p., który jest tak samo niekonstytucyjny jak poprzedzający go przepis art. 70 § 6. Strona podniosła również kwestię niedopełnienia obowiązku zbadania dopuszczalności wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej, zgodnie z art. 29 u.p.e.a., na podstawie tytułów wykonawczych spełniających między innymi wymogi wskazane w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a.

Postanowieniem z 3 stycznia 2023 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z 21 marca 2022 r., obejmujących należność w podatku od towarów i usług za okres od maja do listopada 2014 r.

Organ I instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym po 29 lipca 2020 r. W związku z powyższym uznał, że podstawą złożonego przez skarżącego wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego jest art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a., czyli niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego. W treści uzasadnienia Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wskazał, że decyzja organu I instancji określająca wysokość zobowiązania podatkowego wydana została 25 września 2018 r. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie. Decyzja organu, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, wydana została 20 stycznia 2022 r., a doręczona pełnomocnikowi skarżącego 2 lutego 2022 r. Sporne tytuły wykonawcze wystawione zostały 21 marca 2022 r., a więc przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji podlegającej wykonaniu. W konsekwencji postępowanie zabezpieczające, prowadzone wobec strony na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z 29 lipca 2016 r., zmienione zarządzeniem zabezpieczenia z 2 grudnia 2016 r., przekształciło się w postępowanie egzekucyjne 21 marca 2022 r., t.j. z dniem wystawienia ww. tytułów wykonawczych.

Z tym samym więc dniem, zajęcia zabezpieczające dokonane w postępowaniu zabezpieczającym przekształciły się w zajęcia egzekucyjne i powstały skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego, o czym został skarżący poinformowany zawiadomieniem z 23 marca 2022 r.

Odnosząc się do informacji zawartej w piśmie z 7 stycznia 2019 r., dotyczącej wskazania terminów przedawnienia zaległości, organ I instancji wyjaśnił, że na etapie postępowania odwoławczego, prowadzonego wobec decyzji określającej zobowiązanie, mając na uwadze przepisy art. 70 § 6 pkt 4 i art. 70 § 7 pkt 5 o.p., brak było podstaw do wskazania daty zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz końca okresu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wyjaśnił, że w sprawie podjęto czynności skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 o.p. Jako koniec okresu zawieszenia wskazał jednak jedyną pewną wówczas datę, t.j. dzień doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zdaniem organu I instancji dopiero zakończenie postępowania odwoławczego i doręczenie skarżącemu ostatecznej decyzji podlegającej wykonaniu, pozwoliło na wystawienie tytułów wykonawczych oraz spowodowało, że zajęcie zabezpieczające przekształciło się w zajęcie egzekucyjne i powstały skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego. Powyższe umożliwiło ustalenie właściwego okresu zawieszenia i przerwania biegu terminu przedawnienia przedmiotowych zobowiązań.

Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] stwierdził zatem, że okres zawieszenia trwał ponad 5 lat, a co za tym idzie, o tyle został przesunięty ustawowy, przypadający na 31 grudnia 2019 r., termin przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za okres od maja do listopada 2014 r.

Biorąc powyższe pod uwagę organ wywiódł, że w dacie wystawienia spornych tytułów wykonawczych zobowiązania za okres od maja do listopada 2014 r. nie były przedawnione.

Odpowiadając na zarzut błędnego określenia wysokości odsetek wskazanych w tytułach wykonawczych organ I instancji stwierdził, że tytuły wykonawcze zostały wystawione na aktualnie obowiązującym formularzu, wedle przewidzianego prawem wzoru i zawierają wszystkie elementy zgodnie z przepisami prawa oraz spełniają wszelkie wymogi określone w art. 27 u.p.e.a.

Pismem z 9 stycznia 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1. art. 7, art. 11 oraz art. 75 § 1 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej "k.p.a."), poprzez naruszenie wyrażonych w tych przepisach zasad postępowania administracyjnego w szczególności zaś nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy i nieprzeprowadzenie wszystkich niezbędnych w sprawie dowodów, w tym nie przeprowadzenie badania dopuszczalności prowadzenia egzekucji;

2. art. 29 § 1 u.p.e.a., poprzez przeprowadzenie czynności egzekucyjnych z naruszeniem ustawy, to jest brak badania dopuszczalności prowadzenia egzekucji przedawnionego zobowiązania podatkowego;

3. art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a., poprzez błędne przyjęcie przez organ egzekucyjny, że nie jest zobowiązany do zbadania dopuszczalności egzekucji oraz umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia, że tytuł wykonawczy nie spełnia warunków określonych w art. 27 u.p.e.a.

Postanowieniem z 20 kwietnia 2023 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu I instancji było prawidłowe. W dacie wystawienia tytułów wykonawczych zaległości były wymagalne, a tytuły wykonawcze z 21 marca 2022 r. były prawidłowe. Natomiast stan faktyczny sprawy został ustalony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w sposób wyczerpujący, w sprawie podjęto bowiem wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia i załatwienia sprawy.

Organ zaznaczył, że w 2016 r. przeprowadzona została u skarżącego kontrola prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa w zakresie podatku od towarów i usług za okres od maja 2014 r. do grudnia 2014 r. W trakcie kontroli podatkowej stwierdzono nieprawidłowości skutkujące określeniem przybliżonych kwot zobowiązań, a z uwagi na uzasadnioną obawę, że zobowiązania te nie zostaną wykonane, 21 lipca 2016 r. wydana została decyzja o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań przed terminem płatności. Następnie, na podstawie ww. decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] 29 lipca 2016 r. wystawił zarządzenie zabezpieczenia, obejmujące zaległości w podatku od towarów i usług za okres od maja do grudnia 2014 r. Zarządzenie zabezpieczenia zostało doręczone 1 sierpnia 2016 r. Na podstawie przedmiotowego zarządzenia zabezpieczenia organ egzekucyjny dokonał zajęć zabezpieczających nieruchomości (dokonane 26 sierpnia 2016 r.), ruchomości (zajęcie z 10 sierpnia 2016 r.), wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (z 29 lipca 2016 r. i z 22 listopada 2016 r.) oraz wynagrodzenia za pracę (z 10 grudnia 2021 r.). W czasie trwania postępowania zabezpieczającego, 25 września 2018 r. wydana została decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie. Zakończenie postępowania odwoławczego w zakresie wymiaru podatku i doręczenie skarżącemu 2 lutego 2022 r. ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z 20 stycznia 2022 r. podlegającej wykonaniu, pozwoliło na wystawienie 21 marca 2022 r. tytułów wykonawczych (obejmujących należności za okres od maja do grudnia 2014 r.), doręczonych 25 marca 2022 r. Tym samym, zajęcia zabezpieczające dokonane w trakcie postępowania zabezpieczającego przekształciły się 21 marca 2022 r. w zajęcia egzekucyjne, o czym został skarżący powiadomiony zawiadomieniem z 23 marca 2022 r. To z kolei umożliwiło ustalenie właściwego okresu zawieszenia i przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązań.

Organ odwoławczy podsumował, że w przedmiotowej sprawie ustawowy termin przedawnienia zobowiązania podatkowego przypadał na 31 grudnia 2019 r. Nastąpiło jednak zawieszenie biegu terminu przedawnienia od 1 sierpnia 2016 r. (doręczenie zarządzenia zabezpieczenia) do 21 marca 2022 r. (wystawienie tytułów wykonawczych). Zatem o taki okres został przesunięty ustawowy termin przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za okres od maja do listopada 2014 r.

Organ odwoławczy podkreślił jednocześnie, że określony przepisami prawa 2-miesięczny termin na wystawienie tytułów wykonawczych, od dnia doręczenia ostatecznej decyzji został zachowany. Doręczenie ostatecznej decyzji organu odwoławczego, podlegającej wykonaniu, nastąpiło 2 lutego 2022 r., natomiast wystawienie tytułów wykonawczych nastąpiło 21 marca 2022 r.

Odnosząc się do pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z 7 stycznia 2019 r. organ odwoławczy wyjaśnił, że w dacie sporządzenia tego pisma brak było podstaw do wskazania daty zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz końca okresu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań. Wskazując w przedmiotowym piśmie, że od 26 września 2018 r. (data doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z 25 września 2018 r.) bieg terminu przedawnienia zobowiązania biegnie dalej organ podatkowy nie wziął pod uwagę faktu, że wydana decyzja nie była ostateczna, bowiem skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 kwietnia 2023 r. i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 3 stycznia 2023 r. oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa doradcy podatkowego, oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa [...] zł.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnej i swobodnej oceny dowodów, wskazujących na podstawę umorzenia tj. art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., która to ma istotne znaczenie dla oceny obowiązku obliczenia upływu terminu przedawnienia należności podatkowych, w kontrze do art. 70 § 8 o.p.;

- art. 7, art. 11 oraz art. 75 § 1 i art. 77 k.p.a., poprzez naruszenie wyrażonych w tych przepisach zasad postępowania administracyjnego w szczególności zaś poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy i nieprzeprowadzenie wszystkich niezbędnych w sprawie dowodów w tym nie przeprowadzenie badania dopuszczalności prowadzenia egzekucji zobowiązania podatkowego objętego postanowieniem o wstrzymaniu z urzędu wykonania decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z 20 stycznia 2022 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z 25 września 2018 r., w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów za okres od maja do grudnia 2014 r.;

- art. 56 § 3 w zw. z art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., poprzez przeprowadzenie skarżonego postępowania egzekucyjnego z naruszeniem ustawy, tj. egzekwowania zobowiązania, co do którego wydane zostało postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji i wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania postępowania egzekucyjnego w dniu 3 stycznia 2023 r.;

- art. 23 § 1 , 2 i 3 u.p.e.a., poprzez niedopełnienie obowiązku kontroli przestrzegania przepisów prawa przez wierzyciela i jednocześnie organu egzekucyjnego jakim jest Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w okolicznościach faktycznych i prawnych wygaśnięcia poprzez przedawnienie zobowiązania podatkowego, co spowodowało, że nie zostały wyjaśnione okoliczności mające istotny wpływ na wynik sprawy;

- art. 29 § 1 u.p.e.a., poprzez przeprowadzenie czynności egzekucyjnych z naruszeniem ustawy, tj. braku badania dopuszczalności prowadzenia egzekucji wygasłego zobowiązania podatkowego;

- art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., poprzez odmowę umorzenia postępowania egzekucyjnego pomimo, że zobowiązanie podatkowe wygasło poprzez przedawnienie;

- art. 70 § 4 w zw. z art. 70 § 1 o.p., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy zobowiązania publicznoprawne przedawniły się, co winno skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2, oraz wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa.

Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na wystąpienie przesłanki wskazanej w art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a., tj. niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego. Jako przesłankę umorzenia postępowania egzekucyjnego, skarżący wskazał przedawnienie zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od maja do listopada 2014 r. oraz niezbadanie przez organ I instancji dopuszczalności wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej, na podstawie tytułów wykonawczych spełniających m.in. wymogi wskazane w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a

Sąd podnosi, że umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji następuje wtedy, gdy w jego toku zaistnieją przeszkody o charakterze trwałym, które powodują, że dalsze prowadzenie postępowania jest niemożliwe lub niecelowe. Instytucja umorzenia postępowania egzekucyjnego ma na celu jego zakończenie wówczas, gdy w konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne. Jedną z takich przyczyn, skutkujących koniecznością umorzenia postępowania przez organ egzekucyjny, jest upływ terminu przedawnienia egzekwowanej należności. Przyczyną wygaśnięcia obowiązku jest w takiej sytuacji przedawnienie, które wiąże się z umarzającym działaniem czasu (zob. wyrok NSA z 4 września 2018 r., sygn. akt II FSK 141/18, publ. CBOSA na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu nietrafne jest stanowisko skarżącego, że obowiązek wynikający z ze spornych tytułów wykonawczych przedawnił się.

Wprawdzie generalną zasadną jest, że zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, ale termin ten może jednak ulec modyfikacji.

Zgodnie z art. 70 § 6 pkt 4 o.p., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Biegnie on dalej od dnia następującego po dniu wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu (art. 70 § 7 pkt 4). Dodatkowo art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. stanowi, że zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. W dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4 i 5, powstają skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego (art. 154 § 7 u.p.e.a.). Zaś w myśl art. 70 § 4 o.p. bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Zgodnie natomiast z § 6 pkt 2 art. 70 o.p., bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania. Biegnie on dalej od dnia następnego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności (art. 70 § 7 pkt 2 o.p.).

Z akt sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że zobowiązania dotyczące wystawionych w dniu 21 marca 2022 r. tytułów wykonawczych, obejmujących należności w VAT za okres od maja do listopada 2014 r., co do zasady, uległyby przedawnieniu 1 stycznia 2019 r., a za grudzień 2014 r. uległyby przedawnieniu 1 stycznia 2020 r. Bieg terminu przedawnienia został jednak zawieszony z dniem 1 sierpnia 2016 r. w związku z doręczeniem zarządzenia zabezpieczenia z 29 lipca 2016 r. i trwał do dnia przekształcenia postępowania zabezpieczającego w egzekucyjne, tj. do 21 marca 2022 r. (wystawienie tytułów wykonawczych), o czym skarżący został powiadomiony zawiadomieniem z 23 marca 2022 r. Został zatem przesunięty ustawowy termin przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za ww. okres. Zachowany został również określony przepisami prawa 2-miesięczny termin na wystawienie tytułów wykonawczych, od dnia doręczenia ostatecznej decyzji. Doręczenie ostatecznej decyzji organu odwoławczego, podlegającej wykonaniu, nastąpiło 2 lutego 2022 r., natomiast wystawienie tytułów wykonawczych nastąpiło 21 marca 2022 r., o czym skarżący został powiadomiony zawiadomieniem z 23 marca 2022 r. Tym samym w dacie wystawienia tytułów wykonawczych zaległości były wymagalne.

Organ odwoławczy ustalił ponadto, że tytuły wykonawcze z 21 marca 2022 są prawidłowe, zostały wystawione na aktualnie obowiązującym formularzu, wedle wzoru określonego w Rozporządzeniu Ministra Finansów Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 12 stycznia 2021 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz. U. z 2021 r., poz. 176) oraz spełniają wszelkie wymogi określone w art. 27 u.p.e.a. W tytułach wykonawczych wierzyciel wykazał treść obowiązku podlegającego egzekucji, podstawę prawną tego obowiązku, wysokość i rodzaj należności pieniężnej, a także termin od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, rodzaj oraz stawkę tych odsetek. W tytule nie została wypełniona natomiast poz. 4 w części D.I., dotycząca daty, do której należność może być dochodzona, gdyż termin ten wpisuje się, jeżeli przepisy prawa nie przewidują przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Należności objęte ww. tytułami wykonawczymi są natomiast należnościami, dla których przepisy prawa przewidują możliwość wielokrotnego przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Stąd też wierzyciel nie miał podstaw do wskazania konkretnej daty dochodzenia zobowiązań.

Zasadnie zatem przyjęły organy, że w sprawie nie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania egzekucyjnego, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a., bowiem obowiązek wynikający z przedmiotowych tytułów wykonawczych nie przedawnił się.

W ocenie Sądu postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i rzetelny. Organy zgromadziły wymagany dla rozstrzygnięcia sprawy materiał dowodowy i na tej podstawie dokonały prawidłowej analizy sytuacji faktycznej, którą następnie poddały prawidłowej subsumpcji pod znajdujące zastosowanie w sprawie przepisy prawa. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał zatem na ustalenie przedawnienia zobowiązań skarżącego.

Zaskarżone postanowienia zawierają wszelkie niezbędne wymagane przepisami elementy, zaś ich uzasadnienia faktyczne wskazują fakty, które organy uznały za udowodnione oraz dowody, na których się oparły, a uzasadnienia prawne zawierają wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Organy, wbrew zarzutom skargi, nie pominęły istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych. Tym samym nie znalazły aprobaty Sądu zarzuty dotyczące naruszenia prawa przez organy.

Odnosząc się do wskazanego przez skarżącego pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z 7 stycznia 2019 r., informującego o terminach przedawnienia zobowiązań, słusznie organ odwoławczy wskazał, że po pierwsze nie jest ono dla organu wiążące, a po drugie w piśmie tym Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wskazując, że bieg terminu przedawnienia biegnie dalej od daty 26 września 2018 r., tj. od daty doręczenia decyzji organu I instancji w przedmiocie wymiaru VAT za maj – grudzień 2014 r., nie wziął pod uwagę, że wydana decyzja nie była ostateczna, bowiem zobowiązany wniósł w tej sprawie odwołanie.

Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut związany z naruszeniem art. 70 § 8 o.p., albowiem przepis ten nie miał w sprawie zastosowania, gdyż nie doszło do przedawnienia spornego zobowiązania.

Wbrew zarzutom skargi organy wzięły też pod uwagę, że postanowieniem nr [...] wstrzymano z urzędu wykonanie decyzji organu odwoławczego z 20 stycznia 2022 r. do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej zabezpieczającej wykonanie zobowiązania objętego ww. decyzją, to jest do wysokości [...] zł (do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego). Mając na uwadze powyższe, postanowieniem z 28 marca 2022 r. nr zostało zawieszone postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego w części dotyczącej zobowiązania w wysokości [...] zł.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), oddalił skargę.