Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2472/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust 3 pkt 2 art. 82 ust 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, asesor WSA Katarzyna Tomiło-Nawrocka (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 sierpnia 2023 r. znak: DOR.7110.232.2023.JOO; DOA.7110.62.2023 w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 8 sierpnia 2023 r., znak DOR.7110.232.2023.JOO DOA.7110.62.2023, utrzymał w mocy decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 18 stycznia 2023 r., znak AP-1.7843.1.478.2022.WP(2) wydaną w przedmiocie wniesienia sprzeciwu.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy.

Podaniem z dnia 3 listopada 2022 r., (data wpływu do Zachodniopomorskiego Urzędu Wojewódzkiego - 7 listopada 2022 r.) L.K. (dalej: "skarżący") zgłosił zamiar zmiany sposobu użytkowania dotychczasowej stacji prób statków na uwięzi na działalność portową polegającą na świadczeniu usług związanych z drobnymi naprawami i czynnościami serwisowymi statków oraz usług postojowych i rozładunku. Do zgłoszenia skarżący dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zawiadomienie Sądu Rejonowego w [...] o wpisie ograniczonego prawa rzeczowego - prawa użytkowania w Księdze Wieczystej, kopię aktu notarialnego z dnia [...]lipca 2011 r. Rep. [...]. nr [...], kopię umowy użytkowania gruntów pokrytych morskimi wodami wewnętrznymi z dnia [...]sierpnia 2021 r. Nr [...]oraz kopię aktu notarialnego z dnia [...]lutego 1992 r. Rep. [...] nr [...].

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2022 r., znak: AP-1.7843.1.478-1.2022.WP, Wojewoda Zachodniopomorski (dalej: "Wojewoda" lub "organ pierwszej instancji") nałożył na skarżącego obowiązek uzupełnienia – w terminie 30 dni - nieprawidłowości i braków poprzez dołączenie do zgłoszenia rysunku określającego usytuowanie obiektu budowlanego, dołączenie do zgłoszenia zwięzłego opisu technicznego określającego rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego, jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi; dostarczenie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]zezwalającej na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich; dołączenie do zgłoszenia ekspertyzy technicznej; dołączenie uzgodnienia Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]analizy nawigacyjnej dla projektowanego przedsięwzięcia.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wystąpił o odstąpienie od nałożonych obowiązków oraz wniósł o zmianę terminu do ich uzupełnienia.

Wojewoda decyzją z dnia 18 stycznia 2023 r., znak: AP-1.7843.1.478.2022.WP(2), działając na podstawie art. 71 ust. 3 pkt 2 i art. 82 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351)wniósł sprzeciw względem zgłoszenia przez skarżącego zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego (dalb) w [...]na obszarze morskich wód wewnętrznych na dz. nr [...], obręb [...]. Sprzeciw został wniesiony z uwagi na nieuzupełnienie przez inwestora braków o których mowa w postanowieniu Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 22 listopada 2022 r., znak: AP-1.7843.1.478-1.2022.WP.

Organ pierwszej instancji nie odstąpił od obowiązku dostarczenia przez skarżącego decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]zezwalającej na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich z uwagi na wymóg dołączenia do zgłoszenia zaświadczenia lub kopii zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub kopii tej decyzji, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane.

Wojewoda nie uwzględnił także zmiany terminu przysługującego na uzupełnienie zgłoszenia o 300 dni. Wniosek o odstąpienie od nałożonego zgodnie z prawem jednego z obowiązków, a mianowicie dostarczenia decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]świadczy o bezprzedmiotowości wniosku o przedłużenie terminu.

Skarżący, nie zgadzając się z powyższą decyzją, wniósł odwołanie, wskazując, że organ nie wyjaśnił dlaczego nadal podtrzymuje obowiązek dostarczenia decyzji Urzędu Morskiego zezwalającej na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego oraz art. 23 ust. 1 b pkt 2 b ustawy z 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2022 r., poz. 457), w sytuacji w której stacja statków prób na uwięzi została wybudowana przed wejściem w życie ustawy na która organ się powołuje. Skarżący podniósł, że z dostarczonego aktu notarialnego z dnia 12 lutego 1992 r. stacja prób statków na uwięzi składająca się czterech dalb została nabyta przed wejściem w życie wskazanej ustawy. Z kolei sprzedający - Stocznia Remontowa wskazała, że "nabycie własności opisanej stacji prób statków na uwięzi, nastąpiło z mocy prawna z dniem 5 grudnia 1990 r. W odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie ustawy, tj. pod rządami dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o terenowych organach administracji morskiej i rozporządzeń wydanych na jego podstawie brak było regulacji w zakresie wymaganych zgód/pozwoleń wydawanych przez administrację morską dotyczących gruntów pokrytymi wodami (ograniczenia dotyczyły wyłącznie pasa technicznego i ochronnego).

Opisaną na wstępie decyzją, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "organ odwoławczy") utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że skarżący do zgłoszenia dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaświadczenie o wpisie do Księgi Wieczystej ograniczonego prawa rzeczowego, kopię aktu notarialnego z [...]lipca 2011 r., Rep. [...]. nr [...], kopię umowy użytkowania gruntów pokrytych morskimi wodami wewnętrznymi z dnia [...]sierpnia 2021 r., Nr [...]oraz kopię aktu notarialnego z dnia [...]lutego 1992 r., Rep. [...] nr [...]. Pomimo nałożenia przez Wojewodę, postanowieniem z dnia 22 listopada 2022 r., znak: AP-1.7843.1.478-1.2022.WP, obowiązku uzupełnienia dokumentacji, nie przedłożył on wymaganych przepisami art. 71 ust 2 Prawa budowlanego dokumentów. Wobec tego zasadnie organ wniósł sprzeciw w drodze decyzji.

Odnosząc się do argumentacji odwołania, dotyczycącej obowiązku uzyskania decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]zezwalającej na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, organ odwoławczy wyjaśnił, że na powyższe nie ma wpływu podnoszona przez inwestora okoliczność, że stacja prób statków została wybudowana przed wejściem w życie ustawy z dnia 1 marca 1991 r., jak również, że skarżący nabył ją w dniu 5 grudnia 1990 r. Obowiązek przedłożenia ww. decyzji wynika przede wszystkim z przepisów Prawa budowlanego, które na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego wymagają, przedłożenia zaświadczenia lub kopii zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub kopii tej decyzji, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ odwoławczy stwierdził, że z informacji zgromadzonych w toku postępowania wynika, że działka nr ewid. [...]obręb [...]stanowiąca teren morskich wód wewnętrznych nie jest objęta ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych. Skoro zatem na ww. terenie brak jest planu zagospodarowania przestrzennego, zaś zgłoszona zmiana sposobu użytkowania dotyczy obiektu eksploatowanego na obszarze morskich wód wewnętrznych, to wymagane jest uzyskanie decyzji o której mowa w art. 23 ust. 1 ww. ustawy z 1 marca 1991 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja wydawana w trybie art. 23 ust. 1 ww. ustawy o obszarach morskich z punktu widzenia procedury prawa budowlanego stanowi swojego rodzaju odpowiednik decyzji o warunkach zabudowy. To na podstawie tej decyzji następuje bowiem określenie czy, tak jak ma to miejsce w analizowanej sprawie, wnioskowana zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego jest dopuszczalna na danym terenie z punktu widzenia zasad zagospodarowania wód morza wewnętrznego.

Odnosząc się do braku przedłożenia przez inwestora uzgodnienia analizy nawigacyjnej przez Dyrektora Urzędu Morskiego w [...], organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego obowiązek dołączenia w toku postępowania w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania pozwoleń, uzgodnień i opinii, wynikać musi wprost z przepisów odrębnych ustaw. Powyższy obowiązek nie wynika z przepisów ww. ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.

Natomiast odnosząc się do argumentacji odwołania dotyczącej wyznaczenia w ocenie skarżącego "nierealnego terminu" do uzupełnienia braków w dokumentacji zgłoszenia należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Kodeks postępowania administracyjnego ani ustawa Prawo budowlane nie przewidują, aby na postanowienie o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przysługiwało zażalenie. Oznacza to, że wskazane postanowienie strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji, o czym stanowi art. 142 k.p.a. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, że skarżący nie zaskarżył odwołaniem postanowienia Wojewody z dnia 22 listopada 2022 r., wobec tego brak było podstaw do oceny jego prawidłowości.

Skarżący, nie zgadzając się z powyższą decyzją, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1) naruszenie art. 71 ust 2 pkt 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 23 ust. 1b pkt 2 lit. b ustawy z o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, poprzez uznanie, iż w niniejszej sprawie istnieje obowiązek dostarczenia decyzji Urzędu Morskiego zezwalającej na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, w sytuacji, w której stacja prób statków na uwięzi (będąca przedmiotem zawiadomienia o zmianie sposobu użytkowania) wybudowana została przed wejściem w życie ustawy o obszarach morskich RP i administracji morskiej;

2) naruszenie art 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 7 § 1 k.p.a., poprzez utrzymanie decyzji organu pierwszej instancji zawierającej sprzeciw w sytuacji, gdy sprzeciw organu pierwszej instancji wydany został w konsekwencji przyjęcia, że skarżący nie uzupełnił w określonym terminie brakujących dokumentów, podczas gdy termin do przedłożenia tychże dokumentów był terminem nierealnym do zrealizowania obowiązku nałożonego na inwestora, przez co skarżący pozbawiony był prawa do czynnego udziału w postępowaniu, a zatem decyzja organu pierwszej instancji powinna podlegać uchyleniu oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie;

3) naruszenie art. 142 k.p.a. w zw. z art. 128 k.p.a., poprzez uznanie, iż skarżący w odwołaniu od decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego nie zaskarżył postanowienia Wojewody z dnia 22 listopada 2022 r., podczas gdy zarówno treść, jak i sposób redakcji wniesionego odwołania jednoznacznie świadczy o tym, że intencją strony było objęcie zakresem zaskarżenia zarówno wydanej decyzji, jak i postanowienia w przedmiocie wyznaczenia terminu na uzupełnienie dokumentów.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, przekazanie sprawy Wojewodzie Zachodniopomorskiemu do ponownego rozpoznania, skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumentację, mającą na celu wykazanie zasadności podniesionych zarzutów.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego wnoszącą sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania dotychczasowej stacji prób statków na uwięzi na działalność portową, polegającą na świadczeniu usług związanych z drobnymi naprawami i czynnościami serwisowymi statków oraz usług postojowych i rozładunku.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu, organy administracji architektoniczno-budowlanej obydwu instancji trafnie przyjęły, że zachodzą podstawy do wniesienia sprzeciwu w stosunku do tego zamierzenia budowlanego.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, a w szczególności jej art. 71, ponieważ niniejszą sprawę zainicjował wniosek skarżącego o zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego (dalb) w [...]na obszarze morskich wód wewnętrznych. Zgodnie bowiem z art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się m.in. w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń (pkt 2). Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 71 ust. 2).

Dokonanie zgłoszenia uruchamia swoistą – nową – procedurę administracyjną, aktualną na dzień złożenia wniosku w tej sprawie. Organ musi zatem brać pod uwagę aktualne przepisy, a nie przepisy z daty nabycia przez skarżącego nieruchomości.

Jeżeli organ uzna zgłoszenie za zgodne z prawem przemilcza je, pozostawiając bez dalszego biegu. Milczenie, czyli brak wniesienia sprzeciwu w terminie 30 dni jest prawnie dopuszczalnym zachowaniem organu, stanowiącym realizację jego kompetencji, bez przybierania zewnętrznej formy. Takie zachowanie organu jest kwalifikowane jako milczące przyzwolenie na określone zachowanie strony. Oparte jest ono na prawnej fikcji pozytywnego rozstrzygnięcia, przybierającej formę dorozumianej zgody organu administracji na określone działanie inwestora. Organ jednak w pewnych sytuacjach faktycznych ma obowiązek wydać decyzję o sprzeciwie w przedmiocie zgłoszenia.

W świetle art. 23 ust. 1b pkt 2 lit. B ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej pozwolenie na wznoszenie lub wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich wymaga uzyskania pozwolenia ustalającego ich lokalizację oraz określającego warunki ich wykorzystania na tych obszarach przez właściwego terytorialnie dyrektora urzędu morskiego dla przedsięwzięć planowanych, realizowanych lub eksploatowanych na obszarach morskich wód wewnętrznych lub morza terytorialnego, jeżeli dla tych obszarów: został przyjęty plan, o którym mowa w art. 37a ust. 1, nie został przyjęty plan, o którym mowa w art. 37a ust. 1, i przedsięwzięcia te nie wymagają pozwolenia na budowę.

W myśl art. 71 ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innych aktów prawa miejscowego albo decyzji o warunkach budowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Stosownie zaś do art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

W związku z koniecznością uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowanej nałożył na zgłaszającego w drodze postanowienia z 22.11.2022 r., znak: AP-1.78431.1.478-1.2022.WP obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów, poprzez:

1) dołączenie do zgłoszenia rysunku określającego usytuowanie obiektu budowlanego zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego,

2) dołączenie do zgłoszenia zwięzłego opisu technicznego określającego rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego, jego konstrukcję wraz z danymi techniczno-użytkowymi w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, danymi technologicznymi, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego,

3) dostarczenie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]zezwalającej na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane oraz art. 23 ust. 1 b pkt 2 b ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej,

4) dołączenie do zgłoszenia ekspertyzy technicznej wykonanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub kopię tej ekspertyzy,

5) zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego, dołączenie do zgłoszenia uzgodnienia Dyrektora Urzędu Morskiego w [...], analizy nawigacyjnej dla projektowanego przedsięwzięcia.

Postanowienie takie zmierza do usunięcia braków zgłoszenia, ich nieusunięcie zaś stanowi podstawę do wniesienia przez organ sprzeciwu. Organ może żądać uzupełnienia brakujących dokumentów wymienionych w art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego. Natomiast żądanie przedłożenia innych dokumentów spoza zakresu objętego regulacją ust. 2 nie znajduje podstawy w przepisach prawa (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 207/11). Na postanowienie podjęte na podstawie art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, które jest postanowieniem służącym uzupełnieniu braków zgłoszenia, nie przysługuje zażalenie. Zasadność żądania przez organ określonych dokumentów może być kwestionowana przez stronę, zgodnie z art. 142 k.p.a., w odwołaniu od decyzji wnoszącej sprzeciw z powodu nieuzupełnienia brakujących dokumentów.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że działka nr ewid. [...]obręb [...]stanowiąca teren morskich wód wewnętrznych nie jest objęta ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych. Skoro zaś na tym terenie brak jest planu zagospodarowania przestrzennego, a zgłoszona zmiana sposobu użytkowania dotyczy obiektu eksploatowanego na obszarze morskich wód wewnętrznych, to zasadnie organy zwróciły uwagę na wymóg uzyskania decyzji o której mowa w art. 23 ust. 1 o obszarach morskich RP.

Obowiązek przedłożenia powyższej decyzji, jak słusznie wskazały organy orzekające w sprawie, wynika z przepisów ustawy Prawo budowlane, które wymagają przedłożenia zaświadczenia lub kopii zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub kopii tej decyzji, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wobec powyższego zastosowanie w przedmiotowej sprawie przez organy architektoniczno-budowlane przepisu art. 71 ust. 5 pkt 2 Prawa budowanego było zasadne. Ponadto Sąd nie doszukał się w tej sprawie naruszenia przepisów postępowania, jak art. 7 § 1 k.p.a., art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z jej ostatecznym rozstrzygnięciem. Organ odwoławczy nie naruszył również art. 138 § 2 k.p.a., skoro zasadnie zastosował art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 142 k.p.a. w zw. z art. 128 k.p.a. wyjaśnić należy, że organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonał oceny zasadności wydania przez Wojewodę postanowienia z dnia 22 listopada 2022 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że niezależnie od obowiązków nałożonych postanowieniem Wojewody Zachodniopomorskiego, skarżący powinien dysponować decyzją Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]zezwalającą na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich. Jednocześnie odstąpił on od konieczności dołączenia do zgłoszenia uzgodnienia analizy nawigacyjnej przez Dyrektora Urzędu Morskiego w [...].

Odnosząc się do zarzutu wyznaczenia zbyt krótkiego – zdaniem skarżącego – terminu do uzupełnienia dokumentacji wskazać należy, że co do zasady, wyznaczony przez organ termin na uzupełnienie dokumentów winien być realny w zależności od tego jakich dokumentów dotyczy i w jakim zakresie żądanie jest określone. Ustawa nie wypowiada się w jakim terminie takie uzupełnienie ma nastąpić. Jednakże po terminie zakreślonym do uzupełnienia zgłoszenia organ winien wydać decyzję o sprzeciwie, na co ma 30 dni albo nie wydając decyzji w tym terminie milcząco godzić się ze skutkami zgłoszenia.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby podjął jakiekolwiek starania w celu uzupełnienia dostrzeżonych przez organ braków zgłoszenia w sprawie zamiaru zmiany użytkowania obiektu budowlanego. Podjęte przez skarżącego działania ograniczyły się do zwrócenia się pismem z dnia 11 stycznia 2023 r. o zmianę terminu na uzupełnienie zgłoszenia o 300 dni oraz odstąpienie od obowiązku dostarczenia decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...]zezwalającej na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich.

Podzielając ocenę i spostrzeżenia organu odwoławczego odzwierciedlone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Sąd przychylił się do stanowiska organów orzekających w sprawie. Organ odwoławczy podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy i dokonał oceny na podstawie jego całokształtu. Sąd nie dostrzegł w zaskarżonych decyzjach takiego naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością uwzględnienia skargi z urzędu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił, za podstawę biorąc art. 151 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.