Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 544/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2014 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący – Z.G. wniósł skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 6 marca 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 25 maja 2020 r. Przesyłka została wydana przez operatora pocztowego pełnomocnikowi pocztowemu adresata (k. 21 akt sądowych).

Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 19 marca 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 15 maja 2020 r. Przesyłka została wydana przez operatora pocztowego pełnomocnikowi pocztowemu adresata (k. 19 akt sądowych).

Z ewidencji księgowej WSA w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika natomiast, że skarżący według stanu na 25 sierpnia 2020 r. nie uiścił wymaganego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu – Hanna Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205. Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie.

Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W myśl zaś art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została mu doręczona w dniu 25 maja 2020 r. Przesyłka została wydana przez operatora pocztowego pełnomocnikowi pocztowemu adresata (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 21 akt sądowych).

Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone skarżącemu 15 maja 2020 r. Przesyłka została wydana przez operatora pocztowego pełnomocnikowi pocztowemu adresata (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 19 akt sądowych).

Zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374; dalej również: "COVID-19", "ustawa koronawirusowa") w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie COVID-19 z 31 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 568), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Wstrzymanie rozpoczęcia biegu terminów oznacza, że terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie biegną w okresie trwania powyższego stanu. Terminy te rozpoczynają swój bieg dopiero od dnia uchylenia powyższego stanu. Zawieszenie natomiast biegu terminów dotyczy tych terminów, które rozpoczęły swój bieg przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Od tego dnia ulegają one zawieszeniu i biegną dalej od dnia ustania przyczyny powodującej ich zawieszenie. Wstrzymanie rozpoczęcia bądź zawieszenie biegu terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie uniemożliwia jednak podejmowania czynności przez sąd administracyjny, w tym wydawania stosownych zarządzeń celem nadania sprawie dalszego biegu, jednakże wstrzymuje bądź zawiesza terminy na wykonanie nałożonych przez sąd obowiązków.

Wskazać należy, że terminy zawieszenia/wstrzymania przepisów prawa procesowego odnoszą się do działań strony postępowania sądowego i jej ochrony przed negatywnymi skutkami prawnymi w związku z niemożnością podjęcia odpowiednich działań w trakcie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, a nie do możliwości podejmowania przez sąd czynności celem zapewnienia prawidłowego toku postępowania sądowego.

Ponieważ doręczenie skarżącemu zarządzenia Przewodniczącej z 19 marca 2020 r. nastąpiło 15 maja 2020 r., tj. w okresie obowiązywania art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy koronawirusowej, na mocy którego nastąpiło wstrzymanie biegu procesowego ustawowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w wyznaczonym tym zarządzeniem terminie skarżący nie miał obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu.

Wskazać jednak należy, że zgodnie z art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875) z dniem 16 maja 2020 r. uchylony został art. 15 zzs ustawy koronawirusowej z jednoczesnym wprowadzeniem, mocą art. 68 ust. 6 i 7 ustawy zmieniającej, siedmiodniowego terminu, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone – biegną dalej. Mając zatem na uwadze to, że ustawa z 14 maja 2020 r. weszła w życie 16 maja 2020 r. (art. 76 tej ustawy), ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie rozpoczęcia, jak i zawieszenia biegu terminów procesowych nastąpiło 23 maja 2020 r. Oznacza to, że od 24 maja 2020 r. rozpoczęły bieg terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Natomiast terminy, które rozpoczęły swój bieg i uległy zawieszeniu, biegną dalej, a do zachowania terminu wlicza się także te dni, które nastąpiły przed dniem zawieszenia.

W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 24 maja 2020 r. Ostatni dzień terminu przypadał 30 maja 2020 r. (sobota) i upłynął w związku z tym 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu.

Ponadto biorąc pod uwagę, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi doręczone zostało skarżącemu 25 maja 2020 r. (w okresie, kiedy nie obowiązywał już art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy koronawirusowej), siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi rozpoczął swój bieg 26 maja 2020 r. i upłynął również i w tym przypadku 1 czerwca 2020 r. Skarżący w przepisanym terminie nie usunął ww. braku formalnego skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.