Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 634/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Joanna Zdrzałka Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. i W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pojęcia zawieszonego postępowania administracyjnego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Postanowieniem [...] z dnia [...] czerwca 2009r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia E. i W. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2009r.

w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania, utrzymał je w mocy, powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a.

W uzasadnieniu wskazano, że rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne podejmowało z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone na wniosek J. K. w sprawie zgodności wybudowanego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 1988/2 położonej w miejscowości J., stanowiącej własność E.

i W. S. Powodem było ustalenie, iż ustała przyczyna będąca podstawą do zawieszenia postępowania tj. ustanowiono kuratora spadku po zmarłym J. S.

w osobie pracownika Sądu Rejonowego w N. – E. Ł.

Zażalenie na to postanowienie złożyli E. i W. S. zarzucając, iż organ otrzymał postanowienie w sprawie ustanowienia kuratora spadku już w dniu 30 lipca 2008r., natomiast postanowienie o podjęciu postępowania wydał dopiero dnia [...] maja 2009r.

Po jego rozpoznaniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał (postanowienie z dnia [...] czerwca 2009r.), że kwestionowane rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zwiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu ustanowienia kuratora spadku po zmarłym J. S. Kurator taki został ustanowiony postanowieniem Sądu Rejonowego w N. z dnia 22 lipca 2008r. (sygn. akt [...]), które nie oznaczone klauzulą ostateczności wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu 30 lipca 2008r.

W związku z powyższym, pismem z dnia 7 listopada 2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystąpił do Sądu Rejonowego w N.

o "uprawomocnienie postanowienia". Wobec braku odpowiedzi, organ pierwszoinstancyjny ponownie zwrócił się do tego Sądu w powyższej kwestii

-w piśmie z dnia 30 kwietnia 2009r. W dniu 13 maja 2009r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło żądane postanowienie Sądu Rejonowego w N. opatrzone klauzulą ostateczności z dniem 9 września 2008r, którą naniesiono dnia 8 maja 2009r.

W zaistniałej sytuacji faktycznej, a zatem w związku z ustaniem przesłanki zawieszenia niniejszego postępowania, koniecznym było - w ocenie organu II instancji - jego podjęcie, co też organ I instancji uczynił.

Z rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r. nie zgodzili się E.

i W. S., składając na niego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie i wnosząc o jego uchylenie w całości jako naruszającego przysługujące im prawo własności.

Składający skargę zarzucili, iż organ I pierwszej instancji pomimo posiadania informacji odnośnie tego, iż zmarły J. S. był jedynie władającym gruntem sąsiednim w stosunku do tego, którego dotyczy niniejsza sprawa, uznał, iż władanie jest jedną

z form własności skutkiem czego było przyjęcie, iż J. S. jest stroną tegoż postępowania. Zdaniem składających skargę, twierdzenie takie jest nieuzasadnione, co podważa samą istotę podjęcia niniejszego postępowania wobec niewyjaśnienia zarzucanych nieprawidłowości w tym zakresie. Zmarły J. S. był bowiem jedynie samoistnym posiadaczem nieruchomości nr 1983 (będącej działką sąsiednią

w stosunku do działki nr 1988/2) , przy czym posiadania tego nie przekazał nikomu,

a zatem od daty jego śmierci nikt nie korzysta z tej działki.

Wnoszący skargę zakwestionowali także przyjęcie przez organ, iż prawomocne postanowienie o ustanowieniu kuratora spadku otrzymał on dopiero w dniu 13 maja 2009r. W aktach sprawy znajduje się bowiem rzeczone postanowienie z dnia 22 lipca 2008r. z datą wpływu do organu dnia 30 lipca 2008r., które stało się prawomocne

w dniu 7 sierpnia 2008r.

Skarżący zwrócili uwagę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ

I instancji, który dopiero w dniu 7 listopada 2008r. wystąpił do Sądu Rejonowego

w N. o uprawomocnienie postanowienia o ustanowieniu kuratora spadku. Następnie, wobec braku odpowiedzi, z ponowną prośbą zwrócił się dopiero dnia 30 kwietnia 2009r.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w skarżonym postanowieniu i wskazując, że zarzuty skargi nie dają podstaw do jego zmiany bądź uchylenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Przedmiot kontroli w powyższym zakresie stanowi postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania administracyjnego .

Postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wybudowanego na działce nr ewid. 1988 toczyło się na wniosek J. K., właścicielki sąsiedniej działki o nr 1989. W toku postępowania ustalono, że jedna ze stron postępowania ,J. S., zamieszkały w J. [...] zmarł. Po ustaleniu, że zmarły nie pozostawił ustawowych spadkobierców, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w oparciu o przepis art. 97 § 4 k.p.a. zawiesił

z urzędu postępowanie do czasu ustanowienia przez Sąd Rejonowy w N. kuratora po zmarłym J. S. Wskazany przepis wyznacza podstawy obligatoryjnego zawieszenia postępowania, stanowiąc w § 1 "organ administracji publicznej zawiesza postępowanie". W razie wystąpienia jednej z wyliczonych w tym artykule , w pkt. 1 – 4 podstaw ,organ administracji obowiązany jest z urzędu zawiesić postępowanie, a w trakcie postępowania ma obowiązek z urzędu badać, czy nie powstało zdarzenie wymagające zawieszenia postępowania. Jedną z przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania, wymienioną w przepisie art. 97 pkt. 4 k.p.a. jest uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Za takie zagadnienie

w rozpatrywanej sprawie organ uznał postępowanie przed Sądem Rejonowym w N. postępowanie o ustanowienie kuratora spadku po zmarłym J. S.

Przyczyna zawieszenia ustała po uprawomocnieniu się i doręczeniu przez Sąd Rejonowy w N. Wydział I Cywilny postanowienia tego sądu z dnia 22 lipca 2008

o ustanowieniu dla J. S. kuratora spadku w osobie E. Ł.

Ustanie przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania rodzi po stronie organu administracyjnego obowiązek jego podjęcia. Organ z urzędu obowiązany jest sprawdzać, czy nie ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, do czego zobowiązuje przepis art. 97 § 2 k.p.a. Taka sytuacja miała miejsce

w rozpatrywanej sprawie, a ustanie przyczyny zawieszenia skutkowało podjęciem postępowania.

Reasumując – Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy , bowiem podjęcie z urzędu zawieszonego postępowania było uzasadnione i zgodne

z przepisami k.p.a. Podniesione przez skarżących zarzuty nie mają żadnego znaczenia w sprawie, bowiem nie dotyczą istoty sprawy. Dlatego, w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a skarga została oddalona.