Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 733/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2024-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Robert Hałabis Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Ibrom Asesor sądowy Agnieszka Kosowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 7 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. N. i K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. III SA/Lu 733/23

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi E. N. i K. P. (dalej jako "skarżące") jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w Zamościu (dalej jako "organ II instancji") z dnia 25 września 2023 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

Ostateczną decyzją Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 marca 2021 r. dokonano rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...] stanowiącą własność J. S. i nieruchomością oznaczoną jako działka

nr [...] stanowiącą współwłasność E. N. i K. P..

Następnie pismem z dnia 2 maja 2023 r. J. S. złożył wniosek

o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego, wskazując na zaistnienie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), dalej jako "k.p.a.". Podkreślił, że K. P. od kilkunastu lat mieszka w T., została pozbawiona możliwości udziału w sprawie dotyczącej rozgraniczenia

i prawdopodobnie nie wie o wydanej decyzji.

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2023 r. Wójt Gminy Łukowa odmówił wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją

z dnia 16 marca 2021 r. W uzasadnieniu wskazano, że podana podstawa wznowienia, wskazująca na brak udziału K. P., jako strony

w postępowaniu, nie wystąpiła.

Na powyższe postanowienie zażalenia wniosły E. N. i K. P.. Podkreśliły, że w treści postanowienia Wójta Gminy Ł. (dalej jako "organ I instancji") błędnie wskazano, że rozgraniczenie dotyczyło działki nr [...], podczas gdy działka stanowiąca własność J. S. ma nr [...].

W związku z tym, postanowieniem z dnia 4 września 2023 r. organ I instancji sprostował oczywistą omyłkę w przedmiotowym postanowieniu, w ten sposób, że

w miejsce działki nr "[...]" wpisano nr "[...]". W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia organ I instancji – jako podstawę prawną – wskazał art. 113 § 1 i § 3 k.p.a.

Na postanowienie organu I instancji z dnia 4 września 2023 r. E. N. wniosła zażalenie, podnosząc, że wprawdzie Wójt Gminy Łukowa sprostował błędny numer nieruchomości J. S., jednakże nieprawidłowo wskazał numer ostatecznej decyzji rozgraniczeniowej z dnia 16 marca 2021 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu po rozpatrzeniu zażalenia E. N. i K. P. na postanowienie Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 sierpnia 2023 r. - postanowieniem z dnia 21 września 2023 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

Natomiast po rozpatrzeniu zażalenia E. N. na postanowienie Wójta Gminy Łukowa z dnia 4 września 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w Zamościu postanowieniem z dnia 25 września 2023 r. uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i sprostowało oczywisty błąd pisarski w postanowieniu Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 sierpnia 2023 r. znak: [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego prawomocną decyzją Wójta Gminy Łukowa nr [...] z dnia 16 marca 2021 r. w ten sposób, że w uzasadnieniu w akapicie 5 zmienić działkę nr [...] na działkę [...].

W uzasadnieniu Kolegium podkreśliło, że świetle art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach/postanowieniach. W niniejszej sprawie rację ma skarżąca, że organ I instancji nieprawidłowo podał sygnaturę ostatecznej i prawomocnej decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Organ wskazał, że sprostowanie oczywistego błędu pisarskiego dotyczy postanowienia o odmowie wznowienia postępowania rozgraniczeniowego zakończonego prawomocną decyzją Wójta Gminy Łukowa

z dnia 16 marca 2021 r. o nr [...] Tymczasem prawidłowa sygnatura tej sprawy to nr [...]

E. N. i K. P. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 25 września 2023 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne zbadanie i rozważenie materiału dowodowego, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, w wyniku czego postanowienie niesłusznie sugeruje, że postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działką należącą do J. S. oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków nr [...], a działką należącą do K. P. i E. N. oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków

nr [...] - ma sygnaturę [...] lub ma sygnaturę [...], podczas gdy prawidłową sygnaturą zakończonego już postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy tymi działkami jest sygnatura

[...], co potwierdza prawomocna ostateczna decyzja Wójta Gminy Łukowa znak: [...] z dnia 16 marca 2021 r.

Wobec tak postawionych zarzutów skarżące wniosły o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu II instancji zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy wyjaśnić, że skarżące wniosły jedną wspólną

skargę zarówno od postanowienia organu II instancji z dnia 21 września

2023 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego,

jak również od postanowienia z dnia 25 września 2023 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.

Skargi zostały wpisane do repertorium pod sygnaturą III SA/Lu 732/23

(w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego) oraz sygnaturą III SA/Lu 733/23 (w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej).

Wyrokiem z dnia 7 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie III SA/Lu 732/23 oddalił skargę E. N. i K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia

21 września 2023 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania rozgraniczeniowego.

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest postanowienie organu

II instancji uchylające postanowienie Wójta Gminy Łukowa z dnia 4 września

2023 r. i prostujące oczywisty błąd pisarski w postanowieniu organu I instancji z dnia 16 sierpnia 2023 r.

Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Wprawdzie przepis ten przewiduje możliwość prostowania oczywistych omyłek w decyzjach, jednak należy pamiętać, że zgodnie z art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy m.in. art. 109-113 k.p.a. Natomiast zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.

Sprostowanie stanowi zmianę treści decyzji (lub postanowienia) w sytuacji wystąpienia w jej treści wad nieistotnych. Celem zastosowania tego rozwiązania jest bowiem sanowanie zaburzonego związku pomiędzy wolą (zamierzeniem) piastuna czy upoważnionego pracownika organu, a jego wadliwym, błędnym pisemnym uzewnętrznieniem, i to wyłącznie w odniesieniu do pewnego specyficznego, nieistotnego i oczywistego charakteru wady zawartej w samym akcie (por. wyrok NSA z 4.01.2022 r., I OSK 3192/19).

W orzecznictwie przyjmuje się, że zakwalifikowanie błędów w decyzji

(lub postanowieniu) do kategorii oczywistych omyłek w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. uzależnione jest od rodzaju decyzji (lub postanowienia), jej redakcji, a także miejsca

i funkcji zapisu podlegającego sprostowaniu (zob. wyrok NSA z 30.03.2005 r., OSK 1333/04). Oczywistość zaś może wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też

z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku czy też innymi okolicznościami (zob. wyrok NSA z 31.03.2022 r., III OSK 1232/21). Przesłanka ta występuje, gdy z treści decyzji (lub postanowienia) wynika zamieszczenie wyrazów, liczb czy obliczeń jednoznacznie odmiennych od zamysłu sporządzającego akt. Do błędów uzasadniających zastosowanie mechanizmu z art. 113 k.p.a. zalicza się: błędy pisarskie, błędy rachunkowe i inne oczywiste omyłki. W przedmiocie dwóch pierwszych typów wskazuje się, że błąd pisarski występuje przy nieprawidłowym doborze słów lub mylnej pisowni określonego wyrażenia, zaś błąd rachunkowy jest nietrafnym doborem cyfr lub wynikiem obliczeń, mimo wskazania co do zasady prawidłowego sposobu przeprowadzenia operacji matematycznych. Wymienione wady powinny mieć charakter techniczny, a przy tym nie oddziaływać istotnie na wydane rozstrzygnięcie (zob. wyrok NSA z 2.02.2022 r., II OSK 1657/20).

Natomiast przez pojęcie błędu pisarskiego rozumie się widoczne, wbrew zamierzeniu organu administracji publicznej, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi, polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co jest niezgodne z myślą organu,

a zostało wypowiedziane (zob. wyrok NSA z 11.04.2014 r., II OSK 2759/12).

W innym orzeczeniu wskazano, że przez oczywiste omyłki należy rozumieć błędy, które jednoznacznie wynikają z zestawienia zebranego w sprawie materiału z treścią decyzji (lub postanowienia).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że istotnie w uzasadnieniu postanowienia Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 sierpnia 2023 r. zamiast prawidłowego oznaczenia nieruchomości nr [...] wpisany został

nr [...]. Bez wątpienia, zdaniem sądu, jest to oczywista omyłka, podlegająca sprostowaniu na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. Co ważne omyłka ta nie miała żadnego wpływu na samą treść rozstrzygnięcia, a z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy bezspornie wynika, że w istocie organ I instancji miał na myśli działkę nr [...].

Organ I instancji postanowieniem z dnia 4 września 2023 r. sprostował oczywisty błąd, jednocześnie popełniając kolejną oczywistą omyłkę. Tym razem błędnie wskazując numer decyzji Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 marca

2021 r. Bowiem zamiast prawidłowego numeru decyzji – [...] wskazał błędny numer – [...]

W tym miejscu jednak należy zwrócić uwagę, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 25 września 2023 r. uchyliło w całości postanowienie organu I instancji w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej. To spowodowało, że postanowienie Wójta Gminy Łukowa z dnia

4 września 2023 r. zostało wyrugowane z obrotu prawnego.

Jednocześnie organ II instancji sprostował oczywisty błąd w postanowieniu Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 sierpnia 2023 r. w sposób prawidłowy, czyli prawidłowo wskazując zarówno numer działki jak i numer decyzji.

Skarżące zarzucają naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedostateczne zbadanie i rozważenie materiału dowodowego, w wyniku czego postanowienie niesłusznie sugeruje, że postępowanie rozgraniczeniowe ma inny numer.

Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 2 k.p.a.) oraz ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Natomiast stosownie do treści art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji,

z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie sądu, organ II instancji nie naruszył wskazanych przepisów,

w stopniu, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy pamiętać bowiem, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest kwestia sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wójta Gminy Łukowa z dnia 16 sierpnia 2023 r. o odmowie wznowienia postępowania rozgraniczeniowego. Omyłka ta została sprostowana zaskarżonym w sprawie postanowieniem organu II instancji.

Dlatego też skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie

art. 151 p.p.s.a.

Sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę

co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.