Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 265/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2024-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 5 kwietnia 2024 r. Nr 85/10/2024/KL w przedmiocie poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych osobie nieuprawnionej do świadczeń finansowanych ze środków publicznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę; ,


UZASADNIENIE

M. B. wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 5 kwietnia 2024 r. Nr 85/10/2024/KL w przedmiocie poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych osobie nieuprawnionej do świadczeń finansowanych ze środków publicznych.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 maja 2024r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, wyznaczając mu na wykonanie tego zobowiązania termin 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 17 maja 2024 r. (k. 22 - zwrotne potwierdzenie odbioru). W wyznaczonym przez sąd terminie Skarżący nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, zwanej dalej "p.p.s.a."), stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1b tej ustawy pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczona została Skarżącemu w dniu 17 maja 2024 r. Tym samym termin do wykonania zobowiązania upływał Skarżącemu w dniu 24 maja 2024 r. W wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL. Jak stanowi zaś art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem, który ma zastosowanie w niniejszej sprawie jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Istotne w okolicznościach przedmiotowej sprawy jest również to, że w dniu 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Powyższa uchwala wiąże sąd rozpoznający niniejszą sprawę na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy skoro Skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.