Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1003/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń. skargę oddala


UZASADNIENIE

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w [...] decyzja z dnia [...] października 2006 r. odmówiła A. S. nadania uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych do projektowania bez ograniczeń, bez przeprowadzenia egzaminu.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że postępowanie kwalifikacyjne wykazało,

iż zainteresowany nie spełnia warunków w zakresie przygotowania zawodowego niezbędnego do uzyskania uprawnień budowlanych (przygotowanie zawodowe

w zakresie praktyki zawodowej nie odpowiada wymaganiom § 4 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie).

Rozpatrująca sprawę w wyniku odwołania Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Krajowa Komisja Kwalifikacyjna powołując art. 14 ust. 5 ustawy Prawo budowlane wskazała, że zainteresowany legitymuje się decyzją o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia [...] lipca 1991 r., wydaną na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia

20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie

(Dz. U. Nr 8, poz. 46), która upoważnia do wykonywania samodzielnej funkcji technicznej kierownika budowy i robót. Powyższa decyzja upoważnia do kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów sieci i instalacji oraz oceniania i badania stanu technicznego w zakresie sieci i instalacji elektrycznych oraz do sporządzania

w budownictwie osób fizycznych projektów sieci i instalacji elektrycznych.

Jako podstawę prawną wydania przedmiotowej decyzji wskazano § 5 ust. 1, § 6 ust. 1, § 7 i § 13 ust. 1 pkt 4 lit. d) rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej

i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Natomiast podstawą wydania decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych

w budownictwie do projektowania w ograniczonym zakresie był wówczas § 2 ust.- 2 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym osoby posiadające średnie wykształcenie techniczne mogą wykonywać samodzielną funkcję projektanta w budownictwie jedynie

w specjalności techniczno-budowlanej zgodnej z posiadanym wykształceniem technicznym wyłącznie:

1) w specjalności architektonicznej - w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000m

2) w innych specjalnościach techniczno-budowlanych - w zakresie obiektów budowlanych, budowli i instalacji o powszechnie znanych rozwiązaniach

konstrukcyjnych i schematach technicznych.

Warunki dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień budowlanych do projektowania określał przepis § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia. Powyższy przepis przewidywał, że do pełnienia samodzielnej funkcji projektanta jest wymagane następujące przygotowanie zawodowe:

1) ukończenie wyższej szkoły technicznej, stwierdzone dyplomem, oraz trzy lata praktyki przy sporządzaniu projektów i rok praktyki na budowie,

2) ukończenie średniej szkoły technicznej, stwierdzone dyplomem lub świadectwem, oraz trzy lata praktyki na budowie i trzy lata praktyki przy sporządzaniu projektów.

Natomiast osoby, które ubiegały się o nadanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami, a więc także A. S., musiały spełnić zupełnie inne warunki wskazane w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia. Tym samym w opinii Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej A. S. nie posiada uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji elektrycznych w ograniczonym zakresie, co w konsekwencji oznaczało, że nie jest możliwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 14 ust. 5 ustawy Prawo budowlane.

Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł zainteresowany domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 104 i art. 14 ust. 5 w zw. z art. 14 ust. 3 pkt 1 b i c ustawy Prawo budowlane z 1994 r. w związku z § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie poprzez błędne uznanie,

że skarżący nie spełnił wymagań koniecznych do nadania mu uprawnień budowlanych bez ograniczeń do projektowania w specjalności instalacyjnej, a także naruszenie § 7 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie poprzez uznanie, że przygotowanie zawodowe skarżącego w zakresie praktyki zawodowej nie spełnia warunków niezbędnych do uzyskania uprawnień budowlanych.

Zdaniem skarżącego zgodnie z art. 104 Prawa budowlanego nabyte prze niego uprawnienia w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej

i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. obowiązują nadal i są ważne. Powołując się na zapis § 6 ust. 1 tego rozporządzenia skarżący uważa, że skoro posiada wyższe wykształcenie techniczne i przygotowanie zawodowe do kierowania budową i robotami oraz uprawnienie do sporządzania projektów w budownictwie jednorodzinnym

i zagrodowym w zakresie specjalności w której może kierować budową, to, oznacza,

że posiada prawo sporządzania projektów w ograniczonym zakresie. A jeżeli tak - to

w myśl art. 14 ust. 5 Prawa budowlanego - nie dotyczy go wymóg odbycia 2-letniej praktyki zawodowej w zakresie sporządzania projektów i rocznej praktyki na budowie,

a więc organ nie może domagać się udokumentowania okresów praktyk zawodowych,

o których mowa w art. 14 ust. 3 ustawy. Tym samym skarżący, w chwili złożenia wniosku o nadanie uprawnień bez ograniczeń w zakresie projektowania, spełniał wszystkie wymogi określone przepisami Praw budowlanego, a Komisja Kwalifikacyjna błędnie oceniła stan faktyczny.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego.

Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym na datę złożenia wniosku) uzyskanie uprawnień budowlanych w specjalności instalacyjnej wymaga do projektowania bez ograniczeń ukończenia studiów magisterskich na kierunku odpowiednim dla danej specjalności, odbycia 2-letniej praktyki przy sporządzaniu projektów i odbycia rocznej praktyki na budowie. Od wymogu udokumentowania praktyki zawodowej zwolnione są osoby posiadające uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie w tej specjalności (ust. 5 art. 14 Prawa budowlanego).

Skarżący legitymuje się wykształceniem wyższym (mgr inż. elektryk) oraz decyzją stwierdzająca przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, wydaną na podstawie § 5 ust. 1, § 6 ust. 1 i § 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia

20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie

(Dz. U. Nr 8, poz. 46).

Stosownie do przepisów powołanych jako podstawa prawna tej decyzji, skarżącemu przysługiwało pełnienie samodzielnych funkcji technicznych obejmujących kierowanie, nadzorowanie i kontrolowanie techniczne budowy i robót, a także uprawnienie do sporządzania projektów w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000m- w zakresie objętym specjalnością w której może kierować budową lub robotami. Uprawnienie to jednak - jak wynika z zapisu § 2 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia - nie może być utożsamiane z samodzielną funkcją projektanta, obwarowaną odpowiednią praktyką przy sporządzaniu projektów

(3 lata) i praktyką na budowie (1 rok).

Dlatego też należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż w przypadku zainteresowanego nie będzie miał zastosowania ust. 5 art. 14 Prawa budowlanego dot. zwolnienia od wymogów udokumentowania okresu praktyk, bowiem zapis ten dotyczy osób posiadających uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie w specjalności projektowania architektoniczno-budowlanego, a zatem osób, które miały przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnej funkcji projektanta, określone w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia

20 lutego 1975 r.

Skarżący nie posiadał decyzji uprawniającej do funkcji samodzielnego projektowania, a zatem wymogu praktyk zawodowych w tym zakresie nie spełniał, natomiast uprawnienie na które się powołuje dotyczące projektowania

w budownictwie jednorodzinnym i zagrodowym w zakresie specjalności, w której mógł kierować robotami, było niejako uprawnieniem dodatkowym przy samodzielnej funkcji kierowania i nadzorowania budowy i robót (vide § 6 rozporządzenia z dn. 20.02.1975 r.). Nie jest to równoznaczne z uprawnieniami budowlanymi do projektowania w ograniczonym zakresie w związku z funkcją projektanta, na które mógłby powoływać się przy staraniach o uprawnienia bez ograniczeń w tej specjalności, do których miałby zastosowanie ust. 5 art. 14 Prawa budowlanego z 1994 r.

Tym samym nieprzedłożenie dokumentacji praktyk zawodowych, wymaganej

w postępowaniu kwalifikacyjnym, uprawniało organ administracji stosownie do treści § 7 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. 83/06, poz. 578) do odmowy nadania uprawnień budowlanych bez przeprowadzenia egzaminu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz