Postanowienie NSA, sygn. akt III OW 130/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art.41 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 699
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk, Sędzia del. WSA Maciej Kobak, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa S. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Marszałkiem Województwa S. a Starostą B. przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia: wskazać Starostę B. jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

W piśmie z 25 sierpnia 2022 r. Marszałek Województwa S. (dalej: "Marszałek") złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Starostą B. (dalej: "Starosta") przez wskazanie Starosty jako organu właściwego do rozpoznania sprawy o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne.

W uzasadnieniu wniosku Marszałek wskazał, że pismem z 19.04.2022 r. Starosta, na podstawie art 65 § 1 k.p.a., przekazał mu wniosek spółki T. Sp. z o.o. z/s w Ł. o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów innych niż niebezpieczne w instalacji kruszarki [...] w B. na działkach geodezyjnych o numerach ewidencyjnych: [...] obręb Ł. Wskazana w treści wniosku roczna moc przerobowa instalacji kruszarki wynosi 400 000 Mg, a wydajność kruszarki wynikająca z danych technicznych wynosi ok. 60 ton /godzinę, co w przeliczeniu na dobę wynosi: 400 000/365=1096 Mg. Zatem w ocenie Starosty przedmiotowa instalacja winna być, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839), kwalifikowana do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

W odpowiedzi na wezwanie Marszałka, Inwestor wyjaśnił, że łączna masa odpadów przewidziana do przetworzenia w skali roku wyniesie 3 089 ton, zaś moc przerobowa instalacji wynosi 400 000 ton. Wnioskodawca określił ilość odpadów przewidzianych do przetwarzania jako 3089 Mg/rok, co stanowi dobową zdolność przerobową w wysokości: 3 089,00/365=8,463 (mniej niż 10 Mg/dobę). W tym stanie rzeczy, Marszałek uznał w świetle § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, że przedsięwzięcie to winno zostać zakwalifikowane jako potencjalnie znacząco oddziaływujące na środowisko, gdyż ilość odpadów przyjmowanych na dobę mniejsza jest, aniżeli 10 Mg, o których mowa w tym przepisie.

Wojewoda zaznaczył ponadto, że na wskazanym terenie brak jest możliwości prowadzenia przedsięwzięć zawsze znacząco oddziaływujących na środowisko, spółka celowo dostosowała we wniosku zdolność przerobową instalacji w zakresie planowanego przetwarzania odpadów, aby nie naruszać zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co zostało odzwierciedlone również w załączniku nr 1 pn. Charakterystyka przedsięwzięcia (...) do stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko dla planowanego do realizacji przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko decyzji Prezydenta Miasta B. z 25.01.2022r., znak: WOŚiGK.6220.1.2021.

W odpowiedzi na wniosek Starosta wniósł o wskazanie Marszałka jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że sformułowanie "mogące przyjmować" użyte w § 2 ust. 1 pkt 47 ww. rozporządzenia dotyczy możliwości technicznych instalacji, a nie deklarowanej przez wnioskodawcę ilości odpadów (3089 Mg/rok). Wnioskodawca może chcieć przetwarzać mniejsze ilości odpadów, ale nie zmienia to samej kwalifikacji instalacji, która wynika z danych technicznych instalacji. Wskazane we wniosku parametry instalacji do przetwarzania odpadów kwalifikują instalację do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Dostosowanie ilości przetwarzanych odpadów, aby nie naruszać zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zwalnia organu z właściwej kwalifikacji planowanego przedsięwzięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).

Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie.

Wobec powyższego należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach marszałek województwa jest organem właściwym: a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg, c) dla instalacji komunalnych, d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg.

W pozostałych przypadkach organem właściwym do udzielenia zezwolenia na zbieranie odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów jest starosta (art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach), przy czym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach).

W tej sprawie zasadnicze znaczenie ma jednak, że inwestor uzyskał ostateczną decyzję Prezydenta z 25.01.2022 r., znak: WOŚiGK.6220.1.2021 stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko dla planowanego do realizacji przedsięwzięcia, z której wynika, że planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalne znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast stanowisko Starosty opiera się w istocie na kwestionowaniu zgodności z prawem decyzji Prezydenta z 25.01.2022 r., która pozostaje w obrocie prawnym. Stwierdza ona brak potrzeby przeprowadzenia oceny odziaływania na środowisko dla planowanego do realizacji przedsięwzięcia, które podlegało kwalifikacji prawnej na podstawie danych wskazanych przez inwestora. Brak jest zatem podstaw prawnych do kwestionowania tej kwalifikacji przez Starostę na etapie wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, ponieważ zezwolenie to musi być zgodne z wydaną decyzją środowiskową. Kwestia ta ma to o tyle istotne znaczenie, że zgodnie z art. 86 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 ze. zm.), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 tej ustawy. W art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej wskazano między innymi, że zezwolenie na przetwarzanie odpadów, musi zostać poprzedzone uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jeżeli którykolwiek z organów pozostających w sporze kwestionuje rozstrzygnięcie i ustalenia decyzji środowiskowej, to jest uprawniony do wystąpienia do właściwego organu w przewidzianym do tego trybie o usunięcie ewentualnych uchybień. Dopóki jednak w obrocie prawnym pozostaje decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, to jest wiążąca dla organu wydającego zezwolenie na przetwarzanie odpadów, a więc także w zakresie kwalifikacji prawnej planowanego do realizacji przedsięwzięcia.

W tej sprawie oznacza to, że organem właściwym w sprawie jest Starosta stosownie do art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach.

Z tych względów i na podstawie art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.