Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 467/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Anna Wdowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 467/06

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2005r. (data wpływu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego) T. P. domagał się wzruszenia decyzji Prezydenta Miasta R. Nr [...] z dnia [...] maja 2005r., dotyczącej budowy ulicy S. w R. na odcinku od ulicy B. do wysokości działki nr [...]. Wniósł o uchylenie, stwierdzenie nieważności decyzji lub wznowienie postępowania w tej sprawie.

Wniosek uzasadnił tym, że jako właściciel działki Nr [...] i współwłaściciel działki Nr [...] bezpośrednio sąsiadujących z budową nie został zawiadomiony o toczącym się postępowaniu, a o istnieniu w/w decyzji dowiedział się w dniu

[...] października 2005r. Ponadto skarżący podał, że w Wydziale Architektury Urzędu Miejskiego w R. dowiedział się, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania i decyzję wysłano na jego stary adres.

T. P. stwierdził także, że decyzja Prezydenta Miasta R. została wydana z naruszeniem prawa, gdyż została oparta na planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym w dniu [...] grudnia 2002r., a plan ten obejmuje działki od [...] do [...] i nie ma w nim mowy o zagospodarowaniu ulicy S. Ponadto skarżący dodał, że nic nie wiedział o sporządzeniu planu miejscowego, choć powinien być o tym powiadomiony. T. P. podniósł także, że decyzja Prezydenta R. "wydana jest na podstawie ustawy z 1994r., zamiast obowiązującej w dniu wydawania decyzji i nie jest poprzedzona decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu."

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej Kpa.) wniosek T. P., w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R. nr [...] z dnia [...] maja 2005r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ulicy S. w R.– przekazało organowi właściwemu – Wojewodzie [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, iż T. P. w piśmie z dnia [...] października 2005r. wniósł alternatywnie o uchylenie, stwierdzenie nieważności lub wznowienie postępowania. Skoro wniosek dotyczy pozwolenia na budowę właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest Wojewoda [...].

Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wskazało, że ulica S. objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dlatego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę nie była wymagana decyzja o warunkach zabudowy przedmiotowej ulicy.

Na powyższe postanowienie złożył zażalenie T. P. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jako właściciel działki sąsiadującej bezpośrednio z terenem objętym planem zagospodarowania przestrzennego nie został zawiadomiony o wyłożeniu projektu tego planu i nie mógł chronić swojego interesu prawnego zgodnie z ustawą z 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem skarżącego powyższe powinno być uwzględnione w postanowieniu wydanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, gdyż zgodnie z art. 27 powołanej ustawy naruszenie postępowania związanego ze sporządzeniem planu miejscowego powoduje nieważność uchwały zatwierdzającej plan. Ponadto powinno być także rozważone czy faktycznie ulica S. była objęta tym planem miejscowym.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 Kpa po rozpoznaniu zażalenia T. P. utrzymało w mocy zaskarżone własne postanowienie z dnia [...] listopada 2005r. przekazujące Wojewodzie [...] do rozpatrzenia wniosek T. P., w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R.

nr [...] z dnia [...] maja 2005r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ulicy S. w R.

W uzasadnieniu organ wskazał, że kwestionowana przez skarżącego decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] maja 2005r. Nr [...] dotyczy pozwolenia na budowę i nie była w tej sprawie wydana decyzja o warunkach zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż to Wojewoda [...] jest właściwy do rozpatrywania odwołań od decyzji Prezydenta Miasta R. w sprawie pozwoleń na budowę oraz w sprawach nieważności takich decyzji. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w sprawach pozwoleń na budowę Wojewoda [...] jest organem wyższego stopnia w stosunku do Prezydenta Miasta R.

Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. P.

W uzasadnieniu skarżący podał, że w postanowieniu zawarto stwierdzenie, które jest niezgodne z prawdą, gdyż organ nie dokładnie przytoczył jego słowa.

Ponadto T. P. stwierdził, że "Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując, że nie jest organem właściwym do oceny prawidłowości procesu związanego z uchwalaniem planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. (...) niezrozumiale wyjaśniło, jaki organ w tej sprawie jest właściwy."

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie, podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, dodatkowo wskazało, że organ nie jest obowiązany dosłownie cytować zarzutów skarżącego lecz musi dbać, aby nie zniekształcić treści takiego zarzutu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji i postanowień administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Podkreślenia wymaga, iż organ administracji publicznej, aby mógł wydać decyzję w danej sprawie, musi być właściwy do rozpoznawania i załatwiania spraw indywidualnych danego rodzaju w świetle przepisów obowiązujących w dacie wydawania decyzji. Taka zasada wynika z art. 19 Kpa, który stanowi, iż organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Rozwinięciem przewidzianego w tym przepisie obowiązku jest art. 65 § 1 Kpa, który przewiduje, iż w sytuacji, gdy organ administracji, do którego wniesiono podanie jest niewłaściwy w sprawie, winien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu. Przepis ten jednocześnie chroni stronę przed skutkami nieznajomości prawa w zakresie m.in. formułowania żądań i kierowania ich do właściwych organów. Przepisy normujące właściwość organów administracyjnych mają charakter bezwzględnie obowiązujący. W przypadku ich naruszenia przy wydawaniu decyzji kodeks postępowania administracyjnego ustanawia sankcję w postaci stwierdzenia nieważności decyzji.

Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. wydane dnia [...] stycznia 2006r., którym organ utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2005r. przekazujące Wojewodzie [...] do rozpatrzenia wniosek T. P., w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R. nr [...] z dnia [...] maja 2005r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ulicy S. w R.

W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trafnie wskazało, iż organem właściwym do załatwienia niniejszej sprawy jest Wojewoda [...].

Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego w sprawach pozwoleń na budowę Wojewoda [...] jest organem wyższego stopnia w stosunku do Prezydenta Miasta R. Zatem Wojewoda [...] jest właściwy do rozpatrywania odwołań od decyzji Prezydenta Miasta R. w sprawie pozwoleń na budowę oraz w sprawach nieważności takich decyzji.

Skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. nie jest właściwe do rozpoznawania spraw dotyczących decyzji o pozwoleniu na budowę zasadnym było przekazanie w trybie art. 65 § 1 Kpa pisma T. P. z dnia

[...] października 2005r. do organów właściwych, które ocenią w jakim trybie zarzuty zawarte w tym piśmie powinny być rozpoznane.

Odnosząc się do zarzutu skargi co to tego, że w postanowieniu organ nie dość dokładnie przytoczył słowa skarżącego należy zauważyć, że organ prawidłowo uznał, że nie jest obowiązany dosłownie cytować treści pisma skarżącego, lecz musi dbać, aby nie zniekształcić jego sensu. Ponadto należy zauważyć, że w niniejszej sprawie ta kwestia nie ma znaczenia, gdyż co innego było przedmiotem rozstrzygnięć organu. Nade wszystko jednak dotychczasowe rozstrzygnięcia organu nie naruszają żadnych praw skarżącego a jego ewentualne kolejne wnioski kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. powinny być rozpatrzone przez ten organ w sposób prawem przewidziany .

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżone postępowanie zostało wydane z naruszeniem prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 późn. zm.) skargę, jako bezzasadną oddalił.