Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 641/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Zielonej Górze z ... września 2014 r. nr ... w sprawie ze skargi I. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia ... grudnia 2014 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Zielonej Górze z ... września 2014 r. nr ....


UZASADNIENIE

I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w razie wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz realnego zagrożenia dla istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) skarżącego. Skarżący, jak zaznaczył, jest Instytutem Naukowym, który nie osiąga znacznych dochodów i praktycznie wszystkie środki finansowe przeznacza na bieżące utrzymanie budynku, w którym znajduje się jego siedziba oraz regulowanie wynagrodzeń pracowników i cele statutowe. Nie posiada żadnych wolnych środków, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie należności wynikających z ostatecznej decyzji WUP, bez uszczerbku dla utrzymania prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa i zatrudnionych w nim pracowników oczekując następnie na ich zwrot w razie uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. W ocenie wnioskodawcy wszczęcie na podstawie ostatecznej decyzji, będącej przedmiotem niniejszego postępowania, egzekucji będzie groziło skarżącemu utratą płynności finansowej, niemożnością regulowania zobowiązań wobec swoich pracowników oraz zobowiązań skarbowych. Z uwagi na sytuację finansową skarżącego wyegzekwowanie należności wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego spowoduje trudne do odwrócenia skutki w majątku skarżącego, nawet w razie późniejszego zwrotu środków pieniężnych.

Minister Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z ... lutego 2015 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w ocenie organu egzekucja spornej kwoty nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, a w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek należało uwzględnić.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi i wiąże się to z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. W niniejszej sprawie niewątpliwie należy przyjąć, że ewentualne wykonanie decyzji spowodowałoby dla strony skarżącej zaistnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody majątkowej.

Wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny może orzekać o wstrzymywaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą również akty wydane w pierwszej instancji, tak jak decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Zielonej Górze z ... września 2014 r. nr ...

Skarżący Instytut wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji obydwu instancji, ponieważ zwrot kwoty dofinansowania (ponad ... złotych) może grozić utratą płynności finansowej jednostki, niemożnością regulowania zobowiązań wobec swoich pracowników i zobowiązań skarbowych. A zatem może utrudnić bądź ograniczyć realizację statutowych celów Instytutu tj. prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych, a także wdrażanie ich wyników w skali makro - i mikrogospodarczej. Skarżący podniósł, że jest instytutem naukowym i w związku z tym nie osiąga znacznych dochodów, a wszelkie dostępne środki przeznacza na regulowanie należności publiczno-prawnych oraz wypłaty pensji dla pracowników.

Konsekwentnie, wysokość określonej do zwrotu kwoty dotacji oraz ocena skutków wykonania decyzji pozwala na stwierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji obydwu instancji.

Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.