Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 1388/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2023-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 art. 49 par. 1 art. 57 par. 1 art. 58 par. 1 pkt 3 art. 128
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. podjąć zawieszone postępowanie sądowe; II. odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 listopada 2022 r. skarżący I. B., reprezentowany przez pełnomocnika I. M. elektronicznie, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W treści skargi nie podano skarżącego.

Z pełnomocnictwa procesowego załączonego do skargi nie wynikało, aby osoba podpisana pod skargą była profesjonalnym pełnomocnikiem, lub by pozostawała ze stroną w innej relacji, uprawniającej zgodnie z przepisami do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi (inny skarżący lub uczestnik postępowania, małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony, osoba pozostająca ze stroną w stosunku przysposobienia, inna osoba, jeżeli przewidują to przepisy szczególne).

Z uwagi na ten brak osoba podpisana pod skargą została wezwana do złożenia pełnomocnictwa do działania przed sądami administracyjnymi lub przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zgodnego z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 1634; dalej p.p.s.a.), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 4 grudnia 2022 r. (UPD. K.27 akt sądowych). W zakreślonym terminie nie przedłożono właściwego pełnomocnictwa.

Z uwagi na niewykazanie przez osobę podpisaną pod skargą, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a., skarżącego wezwano do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono w dniu 11 lutego 2022 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. - przesyłka po dwukrotnym awizowaniu została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia. Strona nie usunęła wskazanego braku formalnego skargi.

Pismem z 2 grudnia 2022 r. pełnomocnika strony wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego oraz wskazania adresu zamieszkania, w terminie 7 dni (potwierdzenie odbioru 4 grudnia 2022 r. k. 27). Pełnomocnik pomimo wezwania, braków formalnych nie uzupełnił.

W tym stanie rzeczy Sąd pismem z 4 stycznia 2023 r. wezwał bezpośrednio stronę, na adres wynikający z akt administracyjnych, do usunięcia wtórnego braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub przesłanie odpisu podpisanej przez stronę skargi, wskazania adresu zamieszkania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 9 stycznia 2023 r. (dowód doręczenia k. 41). Powyższe oznacza, że termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 16 stycznia 2023 r. Powyższy brak nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 128 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia (...).Zwrot ten oznacza, że zamieszczony w przepisie katalog przyczyn podjęcia zawieszonego postępowania nie jest zamknięty, zaś Sąd może postanowić o podjęciu postępowania zawsze, kiedy uzna to za konieczne.

Z tych względów na podstawie art. 128 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.

Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.

W art. 46 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego. I tak, § 2 pkt 1 lit. a ww. przepisu stanowi, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adres do doręczeń, lub siedziby i adresy stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Brak ww. adresu stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. W takiej sytuacji, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez złożenie zgodnego z przepisami prawa pełnomocnictwa.

Mając na uwadze okoliczność niewykazania przez pełnomocnika umocowania do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym, przywołać należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), wedle którego: "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę".

Sąd uznał zatem za zasadne wezwanie skarżącego do podpisania skargi (lub nadesłania podpisanego odpisu skargi). Jak wynika z akt sprawy, skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił zadość, formalnie doręczonemu, wezwaniu.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt II sentencji postanowienia.