Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 283/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 10 par. 1, art. 32, art. 63 par. 3 i art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 7 pkt 1 i 4
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi A S.A. w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...]; [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz A S.A. w W. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. zgłosił sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania tablicy informacyjnej typu "BP" usytuowanej przy al. A w Ł., na działce nr 2/54 w obrębie [...] objętej zgłoszeniem A Spółka Akcyjna w W. i nałożył na tę Spółkę obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Decyzja ta została wydana na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz

art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A Spółka Akcyjna w W., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie pracownika Spółki K. D.-B..

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że zawarte w zaskarżonej decyzji stanowisko organu I instancji jest sprzeczne z brzmieniem przepisów ustawy Prawo budowlane, jak i utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w świetle których zasadą jest montaż reklam wolno stojących na terenie zabudowanym na podstawie zgłoszenia.

W związku z powyższym odwołaniem organ odwoławczy, pismem z dnia 7 stycznia 2008 roku, wezwał K. D.-B. - jako pełnomocnika A S.A. - do uzupełnienia odwołania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania - o oryginał bądź urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, zgodnie z art. 33 k.p.a., upoważniającego do występowania w imieniu A S.A. w W.. A następnie, pismem skierowanym do Zarządu Spółki A S.A. wezwał Spółkę do potwierdzenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy K. D.-B. w dacie składania odwołania był oraz czy obecnie jest pełnomocnikiem do reprezentowania inwestora w powyższej sprawie. Jednocześnie organ wskazał, że jeśli w dacie złożenia odwołania, tj. 10 grudnia 2007 roku był pełnomocnikiem, to należy dostarczyć oryginał właściwego pełnomocnictwa bądź potwierdzoną urzędowo za zgodność z oryginałem kserokopię tego pełnomocnictwa, wystawionego przez Zarząd Spółki z podaniem adresu do korespondencji.

Pismem z dnia 4 lutego 2008 roku strona przesłała pełnomocnictwo potwierdzające umocowanie K. D.-B. do reprezentowania spółki A S.A. w W. na terenie RP.

Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez K. D.-B., działającego w imieniu inwestora A S.A. w W., od decyzji organu I instancji, wnoszącej sprzeciw wobec zamiaru wykonania tablicy informacyjnej typu "BP" na działce nr 2/54, położonej w Ł. przy al. A i nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że w aktach sprawy organu I instancji znajduje się jedynie niepotwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia pełnomocnictwa udzielonego K. D.-B. do reprezentowania A S.A. w województwie [...]. Jednocześnie wskazał, że znajdująca się w aktach sprawy kserokopia pełnomocnictwa nie spełnia wymogów wskazanych w art. 33 k.p.a. i nie jest pełnomocnictwem do powyższej sprawy, zaś uzupełnione pełnomocnictwo z 5 lutego 2008 roku upoważnia pracownika do występowania w określonych zakresach, ale nie określa, iż składający odwołanie jest upoważniony do reprezentowania Spółki w sprawach składania odwołań od decyzji administracyjnych, czy do reprezentowania inwestora w tej konkretnej sprawie przed organem II instancji. Zatem wnioskodawca nie złożył wymaganego pełnomocnictwa.

Wychodząc z powyższych przesłanek, przyjmując jednocześnie, że wezwanie z dnia 7 stycznia 2008 roku do usunięcia braku formalnego pełnomocnictwa nie zostało wykonane, organ odwoławczy - na zasadzie art. 134 k.p.a. - stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...].

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, Spółka A S.A. w W., reprezentowana przez pełnomocnika K. D.-B., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i obciążenie organu kosztami postępowania, skarżąca stwierdziła, że Wojewoda [...] po otrzymaniu, w jego ocenie, wadliwego pełnomocnictwa, powinien po raz kolejny wezwać do uzupełnienia braków odwołania lub wezwać stronę do podpisania odwołania.

Jednocześnie, powołując się na poglądy zawarte w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący podniósł, że organ odwoławczy powinien wyjaśnić wątpliwości co do czasu obowiązywania pierwszego pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy, jeśli tego natomiast nie uczynił, powinien był wyjaśnić zakres przesłanego pełnomocnictwa, zwłaszcza, że pełnomocnictwo z dnia 15 stycznia 2007 roku upoważniało między innymi do: uzgodnień administracyjno-architektonicznych, składania wniosków i zgłoszeń w procesie budowlanym, składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, odbioru decyzji, postanowień i pism, robót geodezyjnych i odbioru wypisów geodezyjnych, składania ofert, negocjacji i odbioru umów dotyczących urządzeń reklamowych. Jeżeli zaś tego nie uczynił, przed stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania, powinien był wezwać stronę do osobistego podpisania wniesionego odwołania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Tym niemniej tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji bądź postanowienia nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością jego uchylenia (art. 145 par.1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.).

Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest ocena legalności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...], stwierdzającego niedopuszczalność odwołania wniesionego przez K. D.-B., działającego w imieniu inwestora A Spółka Akcyjna w W, od decyzji organu I instancji zgłaszającej sprzeciw wobec zamiaru wykonania tablicy informacyjnej typu "BP" na działce nr 2/54, położonej w Ł. przy al. A i nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Organ, kwestionując złożone do akt pełnomocnictwo uznał, iż odwołanie zostało złożone przez osobę nieupoważnioną.

Każde podanie, w tym także odwołanie, może być wniesione przez pełnomocnika (art. 32 k.p.a.), będącego osobą fizyczną posiadającą pełną zdolność do czynności prawnych (art. 33 § 1 k.p.a.), przy czym pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub ustnie do protokołu i dołączone do akt w oryginale lub urzędowo poświadczonym odpisie (art. 33 § 2 i 3 k.p.a.). Pełnomocnik może być ustanowiony do udziału w jednej lub w kilku czynnościach, a także może mieć umocowanie do udziału w całym postępowaniu administracyjnym w danej sprawie (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2003, s. 262).

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 7 stycznia 2008 roku organ odwoławczy wezwał zarówno K. D.-B. jako pełnomocnika do uzupełnienia odwołania o oryginał bądź urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, upoważniającego go do występowania w imieniu A S.A. a także Spółkę do potwierdzenia, czy w dacie składania odwołania był on oraz czy obecnie jest pełnomocnikiem inwestora w powyższej sprawie. Jednocześnie organ wskazał, że jeśli w dacie złożenia odwołania, tj. 10 grudnia 2007 roku był pełnomocnikiem, to należy dostarczyć oryginał właściwego pełnomocnictwa bądź potwierdzoną urzędowo za zgodność z oryginałem kserokopię tego pełnomocnictwa, wystawionego przez Zarząd Spółki z podaniem adresu do korespondencji.

Złożone przez Spółkę, w wykonaniu powyższego wezwania, pełnomocnictwo zakresem swym obejmuje umocowanie do reprezentowania firmy A Spółka Akcyjna w W. na terenie Rzeczypospolitej Polskiej między innymi w zakresie:

- uzgodnień administracyjno-architektonicznych,

- składania wniosków i zgłoszeń w procesie budowlanym,

- składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

- odbioru decyzji, postanowień i pism, robót geodezyjnych i odbioru wypisów geodezyjnych,

- składania ofert, negocjacji i odbioru umów dotyczących urządzeń reklamowych.

Nie obejmuje zaś swoim zakresem, na co wyraźnie wskazuje zawarte w nim zastrzeżenie, prawa do podpisywania umów i zleceń. Czas jego obowiązywania określono do dnia 31.12.2008 roku.

Pełnomocnictwo to zawiera zatem szerokie upoważnienie. Brak podstaw do uznania, że K. D.-B. nie był umocowany do złożenia środka zaskarżenia od decyzji organu I instancji, mimo braku wskazania expressis verbis tego rodzaju czynności procesowej w treści przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa. W szczególności nie daje podstaw do takiego wniosku fakt, iż czynności tych nie wymieniono w pełnomocnictwie po słowach "między innymi". Użyte określenie oznacza jedynie, iż pośród ogółu spraw, w których pełnomocnik jest upoważniony do działania, znajdują się także ( ale nie wyłącznie) te, wymienione po zwrocie "między innymi".

Ponadto Sąd zwraca uwagę na bezsporny fakt, iż wnoszący odwołanie nie czynił tego we własnym imieniu, lecz w imieniu inwestora będącego stroną postępowania – Spółki A S.A. z siedzibą w W.. Wszakże odwołanie składa strona (art. 127 § 1 k.p.a.), która w tym przypadku działała przez pełnomocnika. Jeśli zatem organ już po uzupełnieniu pełnomocnictwa powziął wątpliwości dotyczące jego zakresu, to powinien był wezwać samą stronę do podpisania odwołania w terminie i pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

W żadnej zaś mierze, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, nie można uznać za prawidłowe w tej sytuacji wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych złożonego przez nią środka zaskarżenia.

Na kanwie powyższych rozważań stwierdzić zatem należy, że przedstawione stanowisko organu odwoławczego, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, nie odpowiada przepisom postępowania, powodując naruszenie art. 10 § 1, art. 32,

art. 63 § 3 i art. 64 § 2 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ rozważy wszystkie elementy stanu faktycznego i prawnego sprawy z uwzględnieniem oceny prawnej tychże elementów zawartej w niniejszym wyroku.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie

art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

W kwestii kosztów rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Uwzględniając przy tym treść art. 152 p.p.s.a., z uwagi na brak przymiotu wykonalności zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał za bezprzedmiotowe orzekanie w kwestii wstrzymania wykonania tego postanowienia.