Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1024/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , Protokolant referent Marta Stec, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi A.P. na pismo Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A.P. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] maja 2024 r. A.P. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na pismo Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: Organ) z [...] maja 2024 r. nr [...]., w którym Organ poinformował Skarżącego, że informacji publicznej, której udostępnienia domagał się Skarżący we wniosku z [...] kwietnia 2024 r., nie udostępnia się na podstawie przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić, ponieważ nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na działania i zaniechania organów określone w art. 3 § 2 pkt 1-9 i § 2a, art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), jak również

w sytuacjach przewidzianych przepisami odrębnych ustaw.

Skarga na działanie lub zaniechanie niezawarte w wyżej określonym katalogu podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 58 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (§ 1 pkt 1). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Na wstępie należy podkreślić, że zaskarżony akt nie jest decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej - otóż niezbędnym elementem prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej jest przede wszystkim rozstrzygnięcie, a więc władcze ukształtowanie określonego stosunku administracyjnoprawnego, stanowiące "rdzeń" decyzji w postępowaniu administracyjnym (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 4147/18). Jest to jeden z koniecznych elementów składowych, bez którego decyzja administracyjna nie istnieje.

W sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej stosownie do treści art.

16 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany może wydać decyzję administracyjną tylko wtedy, gdy odmawia udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na ochronę

pianych osobowych, prawo do prywatności lub określone tajemnice prawnie chronione

albo gdy umarza postępowanie w przypadkach przewidzianych w art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Natomiast w sytuacji, w której wnioskodawca żąda udzielenia informacji niebędącymi informacjami publicznymi bądź takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ zawiadamia jedynie o tym wnioskodawcę.

W niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowiło pismo Organu wskazujące, że żądane przez Skarżącego informacje udostępnia się na podstawie nie przepisów u.d.i.p., lecz ustawy z 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 37 ze zm.), toteż stosownym środkiem zainicjowania sądowoadministracyjnej kontroli działalności Organu na tym etapie sprawy jest skarga na bezczynność Organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] kwietnia 2024 r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w punkcie 1 sentencji, natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji.