Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1659/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. z dnia 20 maja 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W treści formularza wniosku z dnia [...] maja 2014 r. M. H. oświadczył, że w gospodarstwie domowym pozostaje z żoną oraz dwójką dzieci (pełnoletnią córką i małoletnim synem). Na dochód w tym gospodarstwie składa się wynagrodzenie żony skarżącego w wysokości 1.250 zł brutto miesięcznie oraz środki pieniężne uzyskiwane przez skarżącego z tytułu prac dorywczych w wysokości 400 zł miesięcznie. Do składników majątku skarżący zaliczył udział wynoszący ½ części w prawie własności domu mieszkalnego o pow. 110 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 0,9 ha.

Miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżący oszacował na łączną kwotę ok. 2.230 zł.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że osiągany dochód pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny. Oświadczył, że z uwagi na trudną sytuację na rynku od dnia [...] stycznia 2012 r. zawiesił prowadzoną wcześniej działalność gospodarczą i nie stać go na ponoszenie kosztów sądowych.

Do wniosku skarżący nie dołączył jakichkolwiek dokumentów źródłowych potwierdzających zamieszczone we wniosku informacje.

Z tego powodu, w piśmie z dnia 11 czerwca 2014 r., skarżący został wezwany do przedstawienia, w terminie 14 dni, dokumentów źródłowych poświadczających dochody, stan majątkowy oraz możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych przez siebie i żonę rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym za ten okres, zaświadczenia o wysokości świadczeń stanowiących źródła utrzymania w gospodarstwie domowym za okres trzech miesięcy, a także odpisów zeznań podatkowych (swoich i żony) za 2012 i 2013 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, działając przez pełnomocnika – radcę prawnego, złożył do akt zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia żony (1.680 zł brutto/1.237, 20 zł netto), wyciągi z rachunku bankowego żony za okres od 2 marca 2014 r. do 30 maja 2014 r., odpis zeznania podatkowego w ramach rozliczeń zryczałtowanym podatkiem dochodowym za 2012 r. (przychód 13.973,14 zł) i 2013 r. (przychód 0 zł), a także PIT-y 37 żony za 2012 r. (dochód 18.384,17 zł) i 2013 r. (18.958, 93 zł). W dniu [...] lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył dodatkowo dokumenty potwierdzające wydatki za TV (średnio ok. 40 zł miesięcznie), usługi telekomunikacyjne (średnio ok. 120 zł miesięcznie), dowód wpłaty za energię elektryczną (201 zł miesięcznie), a także dowód wpłaty za odpady komunalne (26 zł miesięcznie).

Skarżący nie złożył natomiast wyciągów i wykazów z posiadanych przez siebie rachunków bankowych. Nie złożył również oświadczenia, że rachunków takich nie posiada.

W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 P.p.s.a., w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.

Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 P.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Toteż, wykazanie sytuacji majątkowej jest każdorazowo obowiązkiem wnioskodawcy (strony postępowania) i ani sąd administracyjny ani też referendarz tego sądu nie prowadzą w tym zakresie postępowania z urzędu.

Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony.

W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony.

Skarżący nie uczynił zadość doręczonemu wezwaniu z dnia 11 czerwca

2014 r. i nie wykazał sytuacji majątkowej w prowadzonym gospodarstwie domowym, tj. nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia co do swoich aktualnych możliwości płatniczych.

Skarżący nie przedstawił bowiem wyciągów z posiadanych rachunków bankowych ani też nie złożył jednoznacznego oświadczenia, z którego wynikałoby, że rachunków takich nie posiada. Tym samym nie złożył tego rodzaju dokumentów, które pozwoliłyby na ustalenie, czy skarżący rzeczywiście na obecnym etapie postępowania nie jest w stanie ponieść kosztów sadowych w postaci wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł z uwagi na brak jakichkolwiek wolnych do jego dyspozycji środków pieniężnych. Należy bowiem zauważyć, ze skarżący w niniejszej sprawie uiścił koszty sądowe w kwocie co najmniej 300 zł oraz poczynił wydatki na ustanowienie pełnomocnika z wyboru, najpierw adwokata, a obecnie -

w postepowaniu międzyinstancyjnym – radcy prawnego. Koszty te przekroczyły zatem wielokrotnie kwotę wpisu od skargi kasacyjnej.

W konsekwencji M. H. nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.