Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 386/24
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2024-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6535 Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Komisja Orzekająca
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 6-8, art. 260 § 1;
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt V SPP/Wa 237/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. B. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia 24 kwietnia 2023 r., nr BDF1.4800.41.2023 przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 21 maja 2024 r., sygn. akt V SPP/Wa 237/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. B. na postanowienie tego Sądu z 21 marca 2021 r., sygn. akt V SPP/Wa 237/23 w zakresie prawa pomocy, w sprawie ze skargi na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z 24 kwietnia 2023 r., w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z 16 stycznia 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 marca 2024 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o braku środka zaskarżenia, wniósł zażalenie na to postanowienie.

Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy, który w zakresie powierzonych mu czynności ma kompetencje sądu. W świetle art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zarówno w art. 194 § 1 p.p.s.a., jak również w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Argumentacja zażalenia nie podważyła ani wskazanych okoliczności, ani prawidłowości zastosowanej podstawy prawnej, dlatego też rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji należy uznać za odpowiadające prawu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.