Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 730/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2024-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, Protokolant starszy sekretarz sądowy Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2024 r. sprawy ze skargi Fundacji Instytutu [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...[ stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: Organ) decyzją [....] stycznia 2023 r., nr [....] udzielił [....] Fundacji Instytut [....] z siedzibą w W.(dalej: Skarżąca/Fundacja), upomnienia za naruszenie art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej także jako RODO), polegające na przetwarzaniu danych osobowych Pana G.a B. prowadzącego działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: CEIDG) pod firmą Kancelaria Adwokacka adwokat G. B., G. B. wspólnik spółki cywilnej Kancelaria Adwokacka B. B. z siedzibą w K. (dalej: Zainteresowany) w zakresie uwidocznionym w CEIDG, w celach marketingowych bez podstawy prawnej.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie sprawy.

Do Urzędu Ochrony Danych Osobowych w dniu [...] maja 2023 r. wpłynęła skarga Zainteresowanego, na nieprawidłowości w procesie przetwarzania przez Skarżącą Fundację jego danych osobowych, polegające na przetwarzaniu jego danych osobowych bez podstawy prawnej.

W uzasadnieniu skargi Zainteresowany wskazał, że:

- jest przedsiębiorcą zarejestrowanym w CEIDG i otrzymuje od Skarżącej Fundacji niezamawiane przeze niego wiadomości e-mail, w których znajduje się m.in. informacja, że dane osobowe Zainteresowanego zostały pozyskane w zakresie imienia, nazwiska, firmy (nazwy), adresu poczty elektronicznej, adresu do doręczeń, adresu stałego miejsca wykonywanej działalności gospodarczej, jej przedmiotu (PKD), statusu wpisu, identyfikatora wpisu (numeru w CEiDG), a także adresu strony internetowej, o ile został ujawniony w CEiDG.

- Skarżąca Fundacja bezprawnie pobiera z CEIDG dane przedsiębiorców i je przetwarza wskazując jako cel przetwarzania wysyłkę bezpłatnych publikacji oraz informacji o realizacji działań statutowych, w tym o organizowanych wydarzeniach publicznych i innych akcjach społecznych.

- nie zgadza się ze stanowiskiem Fundacji twierdzącej, że dopuszczalność przetwarzania danych w wyżej wskazanym celu prawnie uzasadnione jest usprawiedliwionymi interesami realizowanymi przez administratora danych osobowych zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO.

Zdaniem Zainteresowanego prowadzenie działań marketingowych skierowanych do wszystkich przedsiębiorców w Polsce, w tym do Zainteresowanego, choć nigdy nie korzystał on z usług Skarżącej Fundacji ani nie wyrażał nimi zainteresowania, nie stanowi prawnie uzasadnionego interesu administratora. Ponadto w jego ocenie zakres przetwarzanych danych osobowych, w szczególności odnośnie: adresu do doręczeń, adresu stałego miejsca wykonywanej działalności gospodarczej, jej przedmiotu (PKD), statusu wpisu, identyfikatora wpisu (numeru w CEiDG), jest zbyt szeroki względem celów przetwarzania.

Organ zaskarżoną decyzją z [....] stycznia 2023 r. udzielił Skarżącej Fundacji upomnienia za naruszenie powołanego w decyzji przepisu.

Ustalił, iż w toku postępowania Fundacja wskazała, że:

- pozyskała dane osobowe Zainteresowanego w zakresie jego imienia, nazwiska, nazwy firmy, adresu poczty elektronicznej, adresu do doręczeń, adresu stałego miejsca wykonywanej działalności gospodarczej, przedmiotu działalności, statusu wpisu, identyfikatora wpisu (numeru w CEiDG), a także adresu strony internetowej z publicznego rejestru - CEIDG i przetwarzała te dane na podstawie swojego prawnie uzasadnionego interesu w celu wysyłki bezpłatnych publikacji oraz informowania o realizacji działań statutowych, w tym do informowania o organizowanych wydarzeniach publicznych i innych akcjach społecznych.

- w dniu [...] kwietnia 2020 r. skierowała do Zainteresowanego drogą elektroniczną korespondencję, w treści której zachęcała go do pobrania bezpłatnego poradnika prawnego, którą to korespondencję uznała, mając na względzie jej bezpłatny charakter publikacji, za nieposiadającą charakteru marketingowego i nie służącą osiągnięciu efektu handlowego. Stwierdziła, że była to informacja o nieodpłatnej działalności pożytku publicznego mająca na celu korzyść osób trzecich, w szczególności adresatów mailingu. W konsekwencji, mailing ten nie stanowił marketingu ani informacji handlowej w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, lecz leżącą w granicach celów statutowych Skarżącej Fundacji kampanię społeczną nakierowaną na przybliżenie problematyki prawnej w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości prawnej w dobie koronawirusa.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że przepisem uprawniającym administratora do przetwarzania danych osób fizycznych jest art. 6 ust. 1 RODO, który legalizuje przetwarzanie danych, gdy spełniona jest co najmniej jedna z enumeratywnie wskazanych w nim przesłanek. Zdaniem organu Fundacja może pozyskać i przetwarzać dane osobowe Zainteresowanego wykazując spełnienie jednej z wyżej opisanych przesłanek. Uznał, że na mocy powyższego przepisu przetwarzanie danych jest dopuszczalne między innymi, gdy jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem (art. 6 ust. 1 lit. f RODO).

Wskazał ponadto, że pojęcie marketingu bezpośredniego nie jest wprost zdefiniowane w przepisach o ochronie danych osobowych, jednak w jego ocenie za marketing bezpośredni należy rozumieć ogół działań administratora danych, które poprzez przekazywanie informacji do indywidualnych podmiotów, mają na celu wywołanie reakcji ze strony osoby, której dane dotyczą.

Mając na uwadze powyższe, uznał, że wiadomość elektroniczna, przesłana przez Fundację do osoby fizycznej, mająca charakter informacyjny, służy do promowania bądź wzmocnienia wizerunku Fundacji. Zauważył, że w treści korespondencji wskazany jest odnośnik, który służy pobraniu poradnika prawnego, a zatem działanie Fundacji nakierowane było na wywołanie reakcji Zainteresowanego. W ocenie Organu nie ma przy tym znaczenia fakt, że korespondencja nie służyła osiągnięciu korzyści handlowych. Wobec powyższego, pomimo faktu że korespondencja nie stanowiła informacji handlowej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. 2020 r., poz. 344 t.j.), to jednak ze względu na promocję i umacnianie wizerunku działanie to stanowiło marketing bezpośredni działalności Fundacji, dla którego przetworzenie danych osobowych Zainteresowanego podlega przepisom RODO.

Organ wskazał także, że RODO w motywie 47 dopuszcza możliwość prowadzenia marketingu bezpośredniego na podstawie prawnie uzasadnionych interesów administratora i może to być interes faktyczny, gospodarczy lub prawny, ale każdorazowo interes zgodny z prawem. Zdaniem Organu dla realizacji celu wynikającego z tak rozumianego interesu administratora przetwarzanie musi być niezbędne z uwagi na rozsądną potrzebę dla realizacji tego celu. Jego zdaniem oceniać ją należy zarówno w odniesieniu do przetwarzania w ogóle, jak i do przetwarzania poszczególnych kategorii danych osobowych, by uwzględniać w procesie subsumpcji zasadę minimalizacji danych, wynikającą z art. 5 ust. 1 lit. c RODO. Aby jednak wskazane przetwarzanie było dopuszczalne na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO interesy administratora danych muszą być nadrzędne wobec praw i wolności osób, których dane dotyczą. Powyższa przesłanka jest spełniona w przypadku, kiedy podmiot danych może oczekiwać przetwarzania dla tych celów, tj. między innymi w przypadku, w którym pomiędzy osobą a administratorem istnieje relacja prawna, np. strony wiąże umowa.

Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie Zainteresowany widnieje w publicznym rejestrze jako przedsiębiorca, lecz nie jest przy tym pozbawiony ochrony na gruncie ochrony danych osobowych. W ocenie Organu nie zaistniały przesłanki, na podstawie których Zainteresowany mógł spodziewać się zarówno pozyskania, jak i przetwarzania jego danych osobowych dla celów marketingu bezpośredniego, w tym realizacji działań statutowych Fundacji i informowania o organizowanych przez nią wydarzeniach publicznych i innych akcjach społecznych, albowiem nie zachodziło żadne powiązanie pomiędzy Zainteresowanym a Fundacją. W ocenie Organu - Zainteresowany prowadząc profesjonalnie działalność prawniczą jest przykładem osoby, która nie chce, aby Fundacja przetwarzała jego dane osobowe, w tym w celu i przekazywała mu jej poradnik. Fundacja nie miała na takie działanie jego zgody. Działanie Fundacji naruszyło więc interesy Zainteresowanego z uwagi na fakt, że nie mogąc spodziewać się przetwarzania ograniczono mu możliwość realizacji jego praw i podjęcia czynności zmierzających do nieprzetwarzania jego danych do celów marketingu bezpośredniego działalności Fundacji. W tych okolicznościach Organ stwierdził, że interesy Zainteresowanego są nadrzędne wobec interesu administratora, zaś Skarżąca Fundacja pozyskując i przetwarzając jego dane naruszyła art. 6 ust. 1 RODO.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca Fundacja, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów:

1) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 §1 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się błędne ustalenie, iż w okolicznościach niniejszej sprawy wiadomość elektroniczna przesłana do Zainteresowanego "służy do promowania bądź wzmocnienia wizerunku Fundacji;

2) art. 8, art. 11 k.p.a. przez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, w szczególności poprzez wyrażenie zmiennych poglądów prawnych wydawanych na tle podobnych stanów faktycznych, mając na uwadze, że w Poradniku "Ochrona danych osobowych w kampanii wyborczej" z 2018 r. Organ uznał za dopuszczalne przetwarzanie danych osobowych pozyskanych ze źródeł powszechnie dostępnych przez komitety wyborcze m.in. pod warunkiem poinformowania tych osób przy pierwszym kontakcie z nimi o źródle pozyskania danych czy celu ich przetwarzania, podczas gdy w zaskarżonej decyzji Organ uznał przetwarzania danych osobowych pozyskanych przez Fundację w analogicznej sytuacji za niedopuszczalne bez wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się Organ zmieniając pogląd prawny;

3) art. 6 ust. 1 lit. f RODO w związku z motywem 47 RODO, mające wpływ na wynik sprawy, przez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu zbyt szerokiego zakresu pojęcia marketingu bezpośredniego i uznaniu, że mailing kierowany przez fundację w ramach realizacji jej celów statutowych non profit, niemający celu komercyjnego (zarobkowego) stanowi marketing bezpośredni;

4) art. 6 ust. 1 lit. f RODO oraz motywem 47 RODO w związku z art. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, mjace wpływ na wynik sprawy, przez ich błędną wykładnię, tj. brak wyjaśnienia jaka relacja zachodzi między definicją "informacji handlowej" w rozumieniu art. 2 pkt 2 świadczeniu usług drogą elektroniczną a terminem "marketing bezpośredni" co doprowadziło do stwierdzenia przez Organ, że mailing adresowany do Zainteresowanego stanowił marketing bezpośredni Fundacji;

5) art. 6 ust. 1 lit. f RODO, które miało wpływ na wynik sprawy, polegające na:

– uznaniu, że mailing kierowany do Zainteresowanego na jego adres e-mail pozyskany z publicznie dostępnego źródła tj. CEIDG w ramach celów statutowych Fundacji nieprowadzącej jednocześnie działalności gospodarczej, nie stanowi prawnie uzasadnionego interesu Fundacji w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. f RODO;

– błędnym przyjęciu, iż przesłanki prawnie uzasadnionego interesu administratora nie zostały spełnione z uwagi na fakt, że Zainteresowany nie mógł spodziewać się przetwarzania jego danych przez Fundację przez co ograniczono mu możliwość realizacji jego praw, a w tym celu podjęcia czynności zmierzających do nieprzetwarzania jego danych do celów marketingu bezpośredniego działalności Fundacji, podczas gdy Fundacja dysponowała prawnie uzasadnionym interesem przy wysyłce mailingu do Zainteresowanego z informacją o możliwości pobrania poradnika, mając na uwadze, że Zainteresowany ujawnił swój adres e-mail w publicznie dostępnej bazie CEIDG, choć nie było to obowiązkowe, a także miał możliwość złożenia sprzeciwu wobec przetwarzania danych zgodnie z dostarczoną mu klauzulą informacyjną zamieszczoną pod wiadomością e-mail.

W związku z powyższymi zarzutami Fundacja wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Fundacja przytoczyła przebieg postępowania i omówiła szczegółowo zarzuty skargi.

W odpowiedzi na skargę Organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi, a także szerzej odniósł się do wszystkich zarzutów skargi.

W ocenie Organu materiał dowodowy został zebrany w sprawie prawidłowo i został wszechstronnie zbadany; Organ podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; wskazał, na podstawie jakich dowodów ustalił okoliczności faktyczne, także w zakresie kwestionowanego ustalenia celu przesłanej korespondencji oraz dlaczego wydał takie, a nie inne rozstrzygnięcie. Zdaniem Organu w zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący wskazane zostały okoliczności faktyczne i prawne, którymi kierował się Organ przy podejmowaniu rozstrzygnięcia; została dokonana wykładania stosowanych przepisów oraz ocena przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa; w uzasadnieniu decyzji nie pominięto żadnej okoliczności faktycznej mogącej mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest decyzja organu z [....] stycznia 2023 r. w przedmiocie upomnienia za naruszenie przez Skarżącą w/wym. przepisów RODO.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. z dnia 02 grudnia 2022 r., Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu lub podjęcia spornej czynności. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (patrz: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z dnia 17 sierpnia 2023 r., Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; zwana dalej p.p.s.a.").

W świetle zaprezentowanego stanu faktycznego sprawy, zasadniczą dla jej rozstrzygnięcia kwestią było rozważenie, czy Organ prawidłowo stwierdził, że przetwarzanie danych osobowych Zainteresowanego odbywało się dla celów marketingu bezpośredniego, a tym samym zbadanie zakresu pojęcia "marketingu bezpośredniego" na potrzeby RODO.

Jak wywodzi Skarżąca, celem przetwarzania danych osobowych Zainteresowanego w procesie wysyłki mailingu do przedsiębiorców z bazy CEIDG, była pomoc przedsiębiorcom, pracownikom i rodzinom w obliczu kryzysu wywołanego szerzeniem się koronawirusa SARS-CoV-2 i cel ten był zgodny z celami statutowymi Skarżącej Fundacji, która została ustanowiona dla realizacji celów społecznie użytecznych (non-profit) i nie prowadzi (choćby ubocznie) działalności gospodarczej ani odpłatnej działalności statutowej. Uwzględniając swoje cele statutowe, Skarżąca od czasu ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego prowadziła nieodpłatną infolinię prawną oraz wydawała kolejne edycje poradników "Praktyczne zagadnienia prawne w czasach epidemii C0VID-19", zaś wszystkie podejmowanie w tym obszarze działania były prowadzone pro bono, a nie w celu promowania bądź wzmocnienia wizerunku Skarżącej Fundacji.

Prezes UODO stwierdził w zaskarżonej decyzji, że dane osobowe Zainteresowanego przetwarzane były dla celów marketingu bezpośredniego,.

W ocenie Sądu należy odwołać się do definicji pojęcia "marketingu bezpośredniego" zawartej w rekomendacji R(85)20 Komitetu Ministrów dla Państw Członkowskich w sprawie ochrony danych osobowych używanych dla celów marketingu bezpośredniego Rady Europy "Ochrona danych osobowych wykorzystywanych dla potrzeb marketingu bezpośredniego" z dnia [...] października 1985 r. Zgodnie z nią, "marketing bezpośredni", to ogół działań, jak również wszelkich dotyczących go usług pomocniczych, umożliwiających oferowanie produktów lub usług bądź przekazywanie innych informacji do grupy ludności - za pośrednictwem poczty, telefonu lub innych bezpośrednich środków - w celach informacyjnych bądź w celu wywołania reakcji ze strony osoby, której dane dotyczą. Należy jednocześnie w tym miejscu wyjaśnić i wyraźnie odróżnić pojęcie informacji handlowej od pojęcia marketingu bezpośredniego, albowiem obydwie te formy przekazu za pośrednictwem maila lub telefonu, czy też innego komunikatora elektronicznego muszą być zgodnie nie tylko z RODO ale również z ustawą z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną i z ustawą z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 34). Na gruncie bowiem art. 10 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną zakazane jest przesyłanie niezamówionej informacji handlowej, a na gruncie art. 172 Prawa telekomunikacyjnego dodatkowo jeszcze zakazany jest marketing bezpośredni bez zgody. W kontekście zatem zaprezentowanej powyżej definicji marketingu bezpośredniego stwierdzić należy, że pojęcie to jest pojęciem szerszym niż informacja handlowa. Należy bowiem uznać, że informacja handlowa jest to informacja nastawiona na wyłącznie na promocję (informację), zaś marketing bezpośredni to m. in. skierowanie tej informacji do konkretnych osób.

W związku z tym, należy stwierdzić, że wysłanie wiadomości mailowej do adresata, której treść zawiera odnośnik umożliwiający pobranie załącznika w postaci poradnika o tytule: "Prosto o tarczy antykryzysowej" a także przeglądu najważniejszych przepisów z ostatnich miesięcy, jest marketingiem bezpośrednim, ponieważ jest przekazaniem informacji w celu wywołania określonej reakcji ze strony Zainteresowanego, w tym przypadku w postaci kliknięcia wskazanego odnośnika i zapoznania się z treścią w/wym. poradnika.

Zdaniem Sądu przetwarzanie danych osobowych Zainteresowanego odbywało się dla celów marketingu bezpośredniego. Zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO, przetwarzanie jest zgodne z prawem, gdy jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych. Prawnie uzasadnione interesy administratora mogą być podstawą prawną przetwarzania, o ile w świetle rozsądnych oczekiwań osób, których dane dotyczą, opartych na ich powiązaniach z administratorem nadrzędne nie są interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą. Taki prawnie uzasadniony interes może istnieć na przykład w przypadkach, gdy zachodzi istotny i odpowiedni rodzaj powiązania między osobą, której dane dotyczą, a administratorem, na przykład gdy osoba, której dane dotyczą, jest klientem administratora lub działa na jego rzecz. Aby stwierdzić istnienie prawnie uzasadnionego interesu, należałoby w każdym przypadku przeprowadzić dokładną ocenę, w tym ocenę tego, czy w czasie i w kontekście, w którym zbierane są dane osobowe, osoba, której dane dotyczą, ma rozsądne przesłanki by spodziewać się, że może nastąpić przetwarzanie danych w tym celu (zob. motyw 47 RODO zd. 1 – zd. 3).

W świetle dookreślającego i precyzującego przepisy RODO art. 172 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego zakazane jest używanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących dla celów marketingu bezpośredniego, chyba że abonent lub użytkownik końcowy uprzednio wyraził na to zgodę. Zgodnie zaś z art. 174 Prawa telekomunikacyjnego, do uzyskania zgody abonenta lub użytkownika końcowego stosuje się przepisy o ochronie danych osobowych.

Skoro zatem używanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących dla celów marketingu bezpośredniego dopuszczalne jest pod warunkiem uprzedniego wyrażenia zgody przez abonenta lub użytkownika końcowego, to brak takiej zgody ze strony Zainteresowanego, powoduje, że brak jest rozsądnych przesłanek, by Zainteresowany mógł spodziewać się, że może nastąpić przetwarzanie jego danych osobowych, a co za tym idzie Skarżąca nie była uprawniona do przetwarzania tych danych osobowych w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. f RODO. W tym bowiem przypadku nadrzędny charakter nad prawnie uzasadnionym interesem Skarżącej ma prawo Zainteresowanego do ochrony jego podstawowego prawa - prawa do prywatności, chronionego przepisem Prawa telekomunikacyjnego implementującym przepisy dyrektywy 2002/58.

W świetle powyższego należało stwierdzić, że Organ trafnie uznał, że Skarżąca przetwarzała dane osobowe Zainteresowanego bez podstawy prawnej przez co naruszyła art. 6 ust. 1 RODO.

Reasumując, kontrola zaskarżonej decyzji w granicach sprawy nie dała podstaw do stwierdzenia, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania. Brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono wszystkich kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Materiał dowodowy zgormadzony w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją stanowił wystarczającą podstawę do skorzystania przez Organ z uprawnienia naprawczego przewidzianego w art. 58 ust. 2 lit. b RODO, który wyposaża organ nadzorczy w kompetencję do udzielania upomnień administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu w przypadku naruszenia przepisów rozporządzenia przez operacje przetwarzania.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada prawu. Zawiera wskazanie faktów, które Organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Organ prawidłowo ustalił, że Skarżąca Fundacja przetwarzała dane osobowe Zainteresowanego, oraz że przetwarzanie to odbywało się bez podstawy prawnej.

Zdaniem Sądu należy uznać, iż Organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny.

Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, Organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.