Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 699/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2024-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Dnia 5 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. R. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenie na pobyt czasowy cudzoziemca związany ze świadczeniem pracy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 3 września 2024 r. U. R. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie wniosku skarżącej o wydanie zezwolenie na pobyt czasowy cudzoziemca związany ze świadczeniem pracy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski poinformował Sąd, że skarżąca do momentu jej wniesienia nie złożyła ponaglenia do organu wyższego stopnia, tj. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Na podstawie zarządzenia z 16 października 2024 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czy złożyła ponaglenie w sprawie przed 9 września 2024 r., a w razie odpowiedzi pozytywnej do przedłożenia tegoż ponaglenia wraz z dowodem nadania pod rygorem przyjęcia braku takiego ponaglenia skutkującego odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie skierowano na podany przez samą skarżącą w treści skargi adres. Pomimo dwukrotnej próby doręczenia, w dniach 25 października 2024 r. i 5 listopada 2024 r. nie została odebrana przez skarżącą. Do tej pory skarżąca nie wykazała jakiejkolwiek aktywności w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed właściwym organem w sprawie. Co należy podkreślić przepis ten nie tworzy dodatkowego warunku złożenia skargi, jedynie stanowi uzupełnienie konkretnych przepisów proceduralnych. W wypadku skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania odwołać się należy w pierwszej kolejności do art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowiącego, że taką skargę można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przepis ten należy intepretować łącznie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.) Przepis ten w swoim § 1 pkt 2 daje stronie postępowania administracyjnego prawo do złożenia ponaglenia, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej, niż to niezbędne do wyjaśnienia sprawy (przewlekłe prowadzenie postępowania) a w § 3 pkt 1 stanowi, że takie ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia. Należy podkreślić, że warunek konieczny zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania stanowi samo tylko wcześniejsze złożenie ponaglenia, nie zaś jego rozpoznanie przez właściwy organ.

Z treści odpowiedzi na skargę wynika brak ponaglenia, jednak Sąd – chcąc sprawą wyjaśnić w sposób dogłębny wezwał skarżącą do wykazania, że złożyła ona ponaglenie i to przed złożeniem skargi. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji, w której ponaglenie zostało złożone z pominięciem organu właściwego w sprawie, bezpośrednio do organu wyższego stopnia. W przedmiotowej sprawie takim organem wyższego stopnia jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Należy jednak zauważyć, że skarżąca nie wykonała wezwania Sądu, pomimo dwukrotnej próby doręczenia. W jej wypadku znalazł zastosowanie art. 73 § 3 p.p.s.a., zatem przesyłkę uznać należy za doręczoną 8 listopada 2024 r., tj. 14 dni od pierwszej próby awizowania.

Powyższe zaniedbanie skarżącej powoduje konsekwencje w postaci odrzucenia skargi. Brak wykorzystania przysługujących w postępowaniu przed właściwym organem sprawia, że skargi została wniesiona bez zachowania ustawowego trybu a tym samym jest niedopuszczalna z mocy art. 58 § 1 pkt 6, ponieważ nie mogła zostać wniesiona.

Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.