Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 566/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] maja 2010r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy rzeczowej postanowił: ustanowić radcę prawnego


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) H. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Konieczność przyznania prawa pomocy uzasadniła ona trudną sytuacją finansową. Jest osobą samotną. Wnioskodawczyni utrzymuje się ze świadczenia rentowego, które miesięcznie wynosi [...] zł netto oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)

Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej skarżącej należało uznać, iż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż jest osobą samotną, utrzymującą się z niewysokiego świadczenia rentowego, które w całości przeznacza na swe bieżące utrzymanie. Zatem ustanowienie pełnomocnika przez wnioskodawczynię jest niemożliwe, gdyż nie mając wystarczających środków zostałaby pozbawiona prawa do sądu, które jest zagwarantowane przez Konstytucję RP. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono ustanowić radcę prawnego.