Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 560/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant : st. sekr. sądowy Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Wojewody z dnia 6 marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Starosta T. decyzją z dnia 15 stycznia 2015 r., na podstawie art. 30 ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia robót budowlanych polegających na wykonaniu fontanny ogrodowej na działce numer [...] w miejscowości Z. , gmina T.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 29 grudnia 2014 r. A.M. zgłosił roboty budowlane na opisanej wyżej działce polegające na wykonaniu fontanny ogrodowej. Przedłożone zgłoszenie przewidywało wykonanie fontanny ogrodowej lokalizowanej na terenie parkingu przy projektowanym budynku zajazdu z miejscami noclegowymi. Na budowę budynku zajazdu z parkingiem na przedmiotowej działce wydane zostało pozwolenie na budowę numer [...] z dnia 25 września 2012 r., znak [...] . W zgłoszeniu inwestor poinformował że przedmiotowy budynek przy którym będzie ona lokalizowana jest w toku budowy i nie został oddany do użytkowania.

W związku z powyższym organ wskazał, że lokalizacja zgłaszanej fontanny znacząco narusza projekt zagospodarowania działki zatwierdzony w/w pozwoleniem na budowę. Organ zacytował treść art. 36a ust. 5 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane i8 stwierdził, że lokalizacja fontanny znacząco narusza zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu, wymaga więc uzyskania zmiany pozwolenia na budowę, zgodnie z art. 36a ust. 1 w/w ustawy.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł A.M. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 36 a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, że zgłoszona budowa fontanny ogrodowej stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, bez jednoczesnego wskazania na czym polega to istotne odstąpienie, podczas gdy pozwolenie na budowę dotyczy budynku nie fontanny, natomiast zgłoszona budowa fontanny ogrodowej nie jest elementem składowym budynku zmieniającym jego konstrukcję, jak również w żaden sposób nie zmienia zagospodarowania terenu;

- art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że budowa wodotrysku - fontanny znacząco narusza projekt zagospodarowania działki zatwierdzonym w wydanym pozwoleniu na budowę;

- art. 30 ust. 6 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 22 w zw. z art. 28 ust. 1, oraz art. 30 ust. 1 pkt 4, w zw. z art. 3 pkt 4 lit b) ustawy Prawo budowlane polegające na przyjęciu, że inwestycja budowy wodotrysku - fontanny wymaga pozwolenia na budowę, podczas gdy - zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami - budowa fontanny nie tylko nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, ale także nie podlega zgłoszeniu w sytuacji gdy jest planowana - tak jak w zaistniałej sprawie - na terenie prywatnym;

- art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i 9 kpa poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, w szczególności nie wskazanie z podaniem jednostki redakcyjnej przepisu prawa, który nakłada na inwestora przy budowie fontanny obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, co skutkowało naruszeniem zasady informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy oraz zasady pogłębionego zaufania obywateli do organów państwa oraz ich kultury prawnej.

W uzasadnieniu odwołujący się podkreślił, że pozwolenie na budowę dotyczy budowy zajazdu z miejscami parkingowymi, które zaprojektowano w piwnicach i nie dotyczy fontanny. Organ błędnie zakwalifikował budowę fontanny ogrodowej jako istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Fontanna nie jest elementem składowym budynku, nie jest w żaden sposób z nim połączona. Zgłoszona budowa fontanny w żaden sposób nie zmienia projektu zagospodarowania, bowiem miejsca parkingowe zgodnie z treścią pozwolenia na budowę zostały zaplanowane w piwnicach powstającego budynku. W decyzji nie wskazano w jakim zakresie zgłoszona fontanna narusza projekt zagospodarowania działki. Nie jest dopuszczalne stosowanie przez organ administracji wykładni rozszerzającej zakres ograniczeń wykonywania prawa własności. Skoro przepisy prawa budowlanego stanowią, że budowa wodotrysku - fontanny, zaliczanej zgodnie z art. 3 pkt 4 lit. b) ustawy Prawo budowlane do obiektu małej architektury nie musi być realizowana na podstawie pozwolenia na budowę, lecz wystarczające jest zgłoszenie, to nie można wymagać od inwestora, aby zamiast dokonać zgłoszenia, wystąpił o zmianę decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Gdyby budowa zajazdu została zakończona, skarżący byłby uprawniony do jej budowy bez obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, jak również bez obowiązku zgłaszania swojego zamierzenia inwestycyjnego. Nałożenie na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na obiekt w stosunku do którego nie jest wymagane nawet zgłoszenie pozostaje w sprzeczności nie tylko z przepisami prawa ale przede wszystkim z wolą ustawodawcy i ogranicza skarżącego w wykonywaniu przysługującemu mu prawa własności.

Wojewoda decyzją z dnia 6 marca 2015 r., znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że decyzja jest zgodna z prawem. Wskazał, że zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z wyjątkiem robót zwolnionych z tego obowiązku na podstawie art. 29-31 ww. ustawy. Budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.

Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu będącym załącznikiem Nr 1 do decyzji Starosty T. z dnia 25 września 2012 r. od strony południowej zajazdu zaprojektowano teren utwardzony żwirem i klińcem, poprzez który prowadzi dojazd i dojście do projektowanego budynku drogą od istniejącego wjazdu i wejścia (oznaczonych nr [...] ) na działkę z drogi gminnej działki nr [...]. Zgodnie z częścią opisową projektu budowlanego istniejący zjazd na działkę nr [...] spełnia warunki zjazdu publicznego. Z analizy projektu budowlanego wynika, że poprzez projektowany utwardzony teren odbywać się będzie dojazd do wjazdu do garażu (oznaczonego na projekcie zagospodarowania terenu zieloną strzałką) zaprojektowanego w kondygnacji podziemnej budynku zajazdu oraz dojście do wejścia głównego (oznaczonego czarną strzałką) do tego budynku. Projektowana fontanna ze zbiornikiem z betonu i zbiornikiem wody opadowej z pompami wodnymi oraz strumieniem wody opadowej do ujścia z lokalizacją - jak zaznaczono linią koloru zielonego na kopii mapy dołączonej do zgłoszenia (na której figuruje metryka projektu budowy zajazdu z kwietnia 2012 r.) - koliduje z projektowanym dojściem do wejścia głównego do budynku, a także z projektowanym dojazdem do wjazdu do garażu (dostępnego wyłącznie z projektowanego wjazdu według punktu 4 b opisu do projektu zagospodarowania działki nr [...] w Z. projektu budowlanego budowy budynku zajazdu z miejscami noclegowymi).

Organ II instancji nadmienił, że do zgłoszenia budowy obiektu małej architektury - fontanny ogrodowej planowanej na utwardzonym terenie komunikacji w kolizji z projektowanym dojazdem do garażu w budynku i projektowanym dojściem do wejścia głównego nie dołączono wymaganego projektu zagospodarowania działki lub terenu, wykonanego przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. Budowa planowanej fontanny (ze zbiornikiem z betonu, zbiornikiem wody opadowej z pompami wodnymi oraz strumieniem wody opadowej do ujścia) lokalizowanej zgodnie ze zgłoszeniem od strony południowej budynku zajazdu na działce nr [...] w Z. dotyczy sprawy rozstrzygniętej decyzją Starosty T. z dnia 25 września 2012 r., znak [...] , w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zajazdu z miejscami noclegowymi lokalizowanego wraz z instalacjami wewnętrznymi, zewnętrznym odcinkiem kanalizacji sanitarnej do projektowanego zbiornika na ścieki, zbiornikiem przeciwpożarowym, terenem utwardzonym i zmianą trasy napowietrznej sieci elektroenergetycznej i teletechnicznej przebiegających przez działki nr [...] i [...] . Budowa fontanny na działce nr [...] w miejscu terenu utwardzonego (placu pieszo-jednego) dotyczy zatem miejsca dla którego, zgodnie z ww. decyzją Starosty T. z dnia 25 września 2012 r. przewidziano funkcję jak w zatwierdzonym tą decyzją projekcie budowlanym, zawierającym projekt zagospodarowania terenu. W świetle art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego propozycja lokalizacji fontanny stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego decyzją projektu budowlanego, ponieważ dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu.

A.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

- naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 i 15 oraz 107 § 1 i 3 kpa, poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów odwołania polegające na braku ustosunkowania się do zarzutu niewyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, niewskazania - z podaniem jednostki redakcyjnej - przepisu prawa, który nakłada na inwestora przy budowie fontanny ogrodowej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę (zarzut nr 4 odwołania), co doprowadziło do naruszenia zasady pogłębionego zaufania obywatela do organów państwa oraz zasady należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach prawnych mogących mieć wpływ na ustalenia ich praw i obowiązków, jak również utrudniło polemikę z wydanym rozstrzygnięciem.

- naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 3 kpa, poprzez przyjęcie, że wykonanie fontanny koliduje z projektowanym dojściem do wejścia głównego do budynku, a także z dojazdem do wjazdu do garażu, podczas gdy z niekwestionowanego materiału dowodowego, tj. decyzji nr [...] z dnia 25 września 2012 r. i dołączonych do nich załączników, w szczególności mapy sytuacyjno- wysokościowej do celów projektowych oraz treści zgłoszenia wynika, że fontanna nie uniemożliwia dojścia do wejścia głównego ani wjazdu do garażu, jak również nie narusza ustaleń decyzji pozwolenia na budowę, gdyż mieści się w obszarze utwardzonego terenu co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że wykonanie fontanny narusza projekt zagospodarowania działki zatwierdzony pozwoleniem na budowę- decyzją nr [...] z dnia 25 września

2012 r. oraz do błędnego zastosowania art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane;

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na błędnym założeniu, iż teren objętym zgłoszeniem zgodnie z ustaleniami warunków zabudowy dla budowy budynku zajazdu z miejscami noclegowymi należy zagospodarować urządzeniami komunikacyjnymi w tym należy wykonać 10 miejsc parkingowych dla obsługi planowanej inwestycji, podczas gdy, decyzja nr [...] z dnia 25 września 2012 r. zabrania wykonanie takich miejsc parkingowych, nie przewiduje wykonania ich, o czym świadczy brak zaznaczonych miejsc parkingowych na mapie sytuacyjno-wysokościowej, stanowiącej załącznik tej decyzji, przez co organ naruszył art. 7 kpa;

- art. 30 ust. 6 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 22,, w zw. z art. 28 ust. 1, oraz art. 30 ust. 1 pkt 4, w zw. z art. 3 pkt 4 lit b) ustawy Prawo budowlane polegające na przyjęciu, że inwestycja budowy wodotrysku- fontanny na działce [...] w Z. wymaga pozwolenia na budowę, podczas gdy zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami, budowa fontanny nie tylko nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, ale także nie podlega zgłoszeniu w sytuacji, gdy jest planowana - tak jak w zaistniałej sprawie, na terenie prywatnym;

- naruszenie art. 36 a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że zgłoszona budowa fontanny ogrodowej stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, podczas gdy pozwolenie na budowę dotyczy budynku nie fontanny, która nie jest elementem składowym budynku zmieniającym jego konstrukcję, jak również w żaden sposób nie zmienia zagospodarowania terenu, gdyż ani nie blokuje dojścia do wejścia głównego, ani wjazdu do garażu, jak również nie uniemożliwia wykonania miejsc postojowych na utwardzonym terenie, gdyż tych miejsc inwestor nigdy nie mógł wykonać zgodnie z pozwoleniem na budowę.

W uzasadnianiu skarżący rozwinął podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" (wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji według wskazanych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. Oceny tej nie może zmienić fakt, że uzasadnienia decyzji są częściowo błędne, ponieważ uchybienia te nie miały żadnego wpływu na wynik sprawy.

Niespornym między stronami było, że projektowana fontanna miała być wykonana na terenie objętym ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zajazdu, a budowa tego obiektu nie została jeszcze zakończona.

Analiza akt administracyjnych wskazuje, że do zgłoszenia z dnia 18.12.2014 r. (prezentata organu 29.12.2014 r.) dołączono kserokopię rysunku planu zagospodarowania terenu sporządzonego dla inwestycji "Budowa zajazdu z miejscami noclegowymi.." z kwietnia 2012 r. (projektant S.W. ), na której widnieje pieczęć Starostwa Powiatowego w T. Zgodnie z legendą znajdującą się na tym rysunku, od strony południowej projektowanego budynku przewidziano 11 miejsc postojowych. Na terenie przeznaczonym pod miejsca parkingowe wrysowano linią koloru zielonego usytuowanie obiektu objętego zgłoszeniem: fontanny ogrodowej z systemem naziemnych strumieni wodnych, wodotryskami i zbiornikiem wody opadowej. Jak wynika ze skali mapy, średnica projektowanej fontanny wynosi około 15 m, co daje około 225 m kw. powierzchni zabudowy tego obiektu.

W przedłożonych aktach znajduje się również zatwierdzony decyzją z dnia 25 września 2012 r. projekt budowlany, w tym projekt zagospodarowania terenu z pieczęcią, że stanowi załącznik nr 1 decyzji z dnia 25 września 2012 r. Na rysunku tym, sporządzonym przez P.B. , linią przerywaną koloru fioletowego zaznaczono granice terenu inwestycji kubaturowej, pokrywające się z istniejącym ogrodzeniem przeznaczonym do usunięcia. Na linii ogrodzenia zaznaczono kolorem zielonym wjazd go garażu. W części działki nr [...] położonej na południe od projektowanego budynku zaznaczono miejsca postojowe, nie podlegające jednakże – jak wynika z opisu – wykonaniu. Część działki znajdująca się między zaznaczonymi miejscami postojowymi, na długości ok.22 m na południe od linii istniejącego ogrodzenia, zaprojektowano jako "teren utwardzony, żwir i kliniec, proj.".

Na rysunku dołączonym do zgłoszenia fontanna została umieszczona w miejscu, w którym na zatwierdzonym projekcie budowlanym zaprojektowano wjazd do garażu oraz teren utwardzony żwirem i klińcem.

Zgodnie z przepisem art. art. 30 ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), będącym podstawą prawną zaskarżonej decyzji, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Z kolei w myśl powoływanego przez organy przepisu art.36 a ust.1 ustawy Prawo budowane, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art.36 a ust.5 ustawy – nawet nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile dotyczy m.in. zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu (pkt 1). Jak wynika z decyzji 25 września 2012 r. dotyczyła ona udzielenia pozwolenia na budowę: zajazdu z miejscami noclegowymi lokalizowanego wraz z instalacjami wewnętrznymi, zewnętrznym odcinkiem kanalizacji sanitarnej do projektowanego zbiornika na ścieki, zbiornikiem przeciwpożarowym, terenem utwardzonym i zmianą trasy napowietrznej sieci elektroenergetycznej i teletechnicznej przebiegających przez działki nr [...] i [...]

Prawidłowo zatem organ I instancji uznał, że skoro fontannę projektuje się na terenie objętym projektem zagospodarowania działki budowy zajazdu (wraz z terenem utwardzonym), to odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu. Dlatego też dla wykonania planowanych robót budowlanych wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę.

W takim stanie faktycznym sprawy organ I instancji nie był zobowiązany do dalszego prowadzenia postępowania, gdyż treść samego zgłoszenia i dołączona przez organ decyzja z dnia 25 września 2012 r. wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym znak [...] - pozwalała na wniesienie sprzeciwu.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że były również inne powody do przyjęcia oceny, że zamierzenie budowlane objęte zgłoszeniem wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Stosownie do art.3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji) przez obiekt małej architektury należy rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:

a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki.

Tylko zatem budowa takich obiektów, w myśl art.29 ust.1 pkt 22 zwolniona jest z uzyskania pozwolenia na budowę.

Dlatego też mając na uwadze rozmiary projektowanej fontanny, uznać należy, że fontanna z dużym zbiornikiem wody i wodotryskiem oraz strumieniem nie jest obiektem małej architektury, w szczególności ogrodowej.

Z przyczyn wyżej wskazanych nie można podzielić poglądu organu odwoławczego, że przedmiotem zgłoszenia była budowa obiektu małej architektury - fontanny ogrodowej. Nadto, o ile dodatkowym powodem wniesienia sprzeciwu miało być niedołączenie do zgłoszenia wymaganego projektu zagospodarowania działki lub terenu, wykonanego przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane (art.30 ust.4), to pogląd ten nie jest zasadny, gdyż w takiej sytuacji obowiązkiem organu byłoby nałożenie, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązku uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów. Jednakże uchybienie to nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i 15 jest niezrozumiały. Artykuł 138 § 1 k.p.a. nie zawiera punktów.

Niezasadny jest zarzut naruszenia art.107 § 1 i 3 kpa poprzez nierozpoznanie zarzutu odwołania - braku ustosunkowania się do zarzutu niewyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, niewskazania - z podaniem jednostki redakcyjnej - przepisu prawa, który nakłada na inwestora przy budowie fontanny ogrodowej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Już w podstawie prawnej decyzji organu I instancji wskazano na przepis art.30 ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W uzasadnieniu decyzji zacytowano natomiast przepis art.36 a ust5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Te dwie podstawy prawne w swoim rozstrzygnięciu powołał również organ odwoławczy.

Nie mógł zostać również uwzględniony zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 3 kpa, poprzez przyjęcie, że wykonanie fontanny koliduje z projektowanym dojściem do wejścia głównego do budynku, a także z dojazdem do wjazdu do garażu. Twierdzenie skarżącego, że fontanna nie uniemożliwia dojścia do wejścia głównego ani wjazdu do garażu, jak również nie narusza ustaleń decyzji pozwolenia na budowę, gdyż mieści się w obszarze utwardzonego terenu jest prawnie obojętne dla prawidłowości wniesionego sprzeciwu. Jak już wyżej wyjaśniono prawnie relewantne jest ustalenie, że fontannę projektuje się na terenie objętym projektem zagospodarowania działki budowy zajazdu (wraz z terenem utwardzonym), a jej budowa dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, co organ ustalił. Użycie sformułowania "koliduje" nie ma znaczenia.

Nie jest także prawidłowy pogląd skarżącego, że budowa fontanny na terenie prywatnym zwolniona była nawet z obowiązku dokonania zgłoszenia. Zauważyć należy, że zgodnie z przepisem art.30 ust.1 pkt 4 ustawy zgłoszenia wymaga budowa obiektów małej architektury w miejscach publicznych.

Wbrew stanowisku skarżącego teren przed zajazdem jest miejscem publicznym. Miejscem publicznym jest bowiem miejsce dostępne dla nieokreślonej liczby osób, z którego korzystać może nieograniczona liczba osób, niezależnie od tego komu przysługuje prawo własności danej nieruchomości (por. wyrok NSA z dnia 12.04.2013 r. sygn.. II OSK 2472/11, LEX nr 1337377). Dlatego też miejscem takim jest plac przed zajazdem, położony wprawdzie na terenie stanowiącym własność prywatną, ale z woli właściciela przeznaczonym dla każdej osoby.

Częściowo zasadny jest natomiast zarzut naruszenia art. 36 a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że zgłoszona budowa fontanny ogrodowej stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Rzeczywiście, organ I instancji stwierdził, że budowa fontanny znacząco narusza projekt zagospodarowania działki zatwierdzony w/w pozwoleniem na budowę, a organ II instancji uznał, że w świetle art. 36 a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego propozycja lokalizacji fontanny stanowi istotne odstąpienie od zatwierdzonego decyzją projektu budowlanego, ponieważ dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu.

Zdaniem Sądu zamiar budowy fontanny nie stanowi istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Przypomnieć jednakże należy, że w myśl art.30 ust.5 pkt 1 prawa budowlanego również nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, o ile dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

Wobec powyższego, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego, orzeczono na podstawie art.151 o oddaleniu skargi.