Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 344/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2023 r. sygn. akt III SPP/Po 89/22 w zakresie odmowy przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Turku postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2023 r. sygn. akt III SPP/Po 89/22, po rozpoznaniu wniosku [...] (skarżący) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, odmówił przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że [...]złożył w trakcie postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie prawa pomocy w ww. zakresie.

Sąd I instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na stwierdzoną oczywistą bezzasadność skargi, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.

Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie o odmowie wyłączenia organu, wydawane na podstawie art. 25 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, dalej: k.p.a.), nie zalicza się do wymienionych w art. 3 § 1 p.p.s.a. form działania administracji publicznej objętych właściwością sądu administracyjnego, a w szczególności nie służy na nie zażalenie (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), gdyż k.p.a. nie stanowi, aby na tego rodzaju postanowienie służyło zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie takie już z dniem jego wydania jest ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w odwołaniu od decyzji (art. 142 k.p.a.). Ponad to WSA wskazał, że postanowienie o odmowie wyłączenia organu również nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), co oznacza to, że skarga jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 p.p.s.a.).

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, wnosząc m.in. o jego uchylenie w całości oraz wyłączenie sędziego WSA Walentyny Długaszewskiej od orzekania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi lub wniosku. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza to, że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 23 maja 2023 r., sygn. akt III SA/Po 954/22 odrzucił skargę jako niedopuszczalną, gdyż na postanowienie o odmowie wyłączenia organu nie służy zażalenie. W niniejszej sprawie Sąd był zatem uprawniony do uznania skargi za oczywiście bezzasadną, a to z kolei uzasadniało odmówienie prawa pomocy (art. 247 p.p.s.a.).

Odnosząc się do wniosku o wyłączenie sędziego WSA Naczelny Sąd Administracyjny informuje, że przedmiotowy wniosek został już rozstrzygnięty postanowieniem z dnia 28 września 2023 r. sygn. akt I GZ 281/23.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.