Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 58/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M S o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r.

nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. określającą M S zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], rok produkcji [...], poj. silnika [...] cm³.

Skarżący M S wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję, złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

W uzasadnieniu skargi podał, że ciąży na nim obowiązek zapłaty kwoty [...] zł. Skarżący wskazał, że w przypadku zajęcia przez Urząd Celny świadczenia rentowego, skarżący będzie zmuszony wystąpić do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o wsparcie finansowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.(...) Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej, która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3. Z kolei, na Sądzie spoczywa obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności zarówno wskazanych we wniosku, jak i w nim niepodniesionych, ale możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, dostępne w CBOiS; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964).

W rozpoznawanej sprawie, M S wskazał, że wykonanie decyzji pozbawi go środków przeznaczonych na konieczne utrzymanie.

Rozpoznając wniosek strony skarżącej, Sąd stwierdził, że wprawdzie uzasadnienie tego wniosku jest dosyć lakoniczne, to jednak twierdzenia strony są poparte znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami. Skarżący został w sprawie zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz adwokata. Choć inne są przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a inne do przyznania prawa pomocy, gdyż są to zupełnie różne postępowania, to jednak Sąd dokonał oceny dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i doszedł do przekonania, że stan finansowy, majątkowy i osobisty strony uzasadnia udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.