Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 361/24
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2024-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 i § 3, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2024 poz 935
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Metropolitalnego Związku Komunikacyjnego Zatoki Gdańskiej w przedmiocie dystrybucji biletów komunikacji lokalnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność i "marnotrawstwo środków publicznych" Metropolitalnego Związku Komunikacyjnego Zatoki Gdańskiej (dalej określany jako : MZKZG) wskazując, że "skarży MZKZG na podstawie art. 3 p.p.s.a. o bezpodstawne nękanie osób płacących gotówką, co stanowi naruszenie ustawy o usługach płatniczych". W swej skardze zatytułowanej "pozwem" zarzucał utrudnienia spotykające użytkowników komunikacji miejskiej w zakresie nabywania biletów. Skarżący wskazywał, że osoby kupujące bilet za gotówkę są zmuszone do płacenia ceny podwyższonej o opłatę manipulacyjną. Niekiedy kupno takich biletów jest w ogóle niemożliwe, a czasem wymaga spędzenia kilku czy kilkunastu minut w kolejce do kasy.

W odpowiedzi na skargę MZKZG wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Podkreślił, że nie jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego, a skarga jest w istocie kolejną z wielu wnoszonych przez skarżącego od 2022 r. na działanie Prezydenta Miasta Gdyni jako organizatora publicznego transportu drogowego. Są to skargi składane i rozpoznawane w trybie przepisów Działu VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej powoływanej jako "k.p.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 935) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 oraz z 2019 r., poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na fakt, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Treść skargi sprowadza się do wyrażenia przez skarżącego krytycznego stanowiska wobec zasad sprzedaży biletów komunikacji miejskiej za gotówkę, które stawiają w gorszej sytuacji osoby korzystające z tej formy nabywania biletów w stosunku do osób nabywających bilety w preferowanej przez organ formie internetowej. Skarżący oczekuje zmiany powyższej praktyki i zarzuca organowi w tym zakresie bezczynność.

Należy stwierdzić, że rozpatrywanie tego rodzaju uwag i zastrzeżeń co do działania podmiotów wykonujących zadania publiczne nie należy do właściwości sądów administracyjnych, których kognicja wyznaczona jest precyzyjnie przez powołane powyżej przepisy. Kwestionowane przez skarżącego działania organu nie są objęte katalogiem możliwych przedmiotów zaskarżenia zawartym w art. 3§2 i 3 p.p.s.a. Skarga do sądu administracyjnego nie jest jedynym środkiem, przy pomocy którego obywatel może wpływać na działania administracji samorządowej.

Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.