Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 188/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 2 art. 22 art. 26 ust. 1 ust. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności płatnika z tytułu niedobranego i niewpłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego oraz określenia wysokości należności z tytułu niepobranego i niewpłaconego zryczałtowanego podatku od podwyższenia kapitału zakładowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z akt podatkowych sprawy wynika, że po uprzednim przeprowadzeniu kontroli podatkowej i w związku z jej ustaleniami postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Z. Urzędu Skarbowego w S. wszczął wobec "D." Spółki z o.o. w K. postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowości rozliczeń z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. w zakresie podwyższenia kapitału zakładowego (wpisanego do KRS na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia [....] r. o sygn. akt:[...] ) na skutek przekazania dochodu na ten kapitał z kapitału zapasowego osoby prawnej.

W wyniku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego ustalono, że na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników "D." Sp. z o.o. z dnia 25 stycznia 2003 r. postanowiono o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki - w trybie art. 260 Kodeksu spółek handlowych - o kwotę [...] zł (tj. o [...] udziały po [...] zł), przeznaczając na ten cel środki z kapitału zapasowego, którego wartość na koniec roku bilansowego 2002 i na dzień podjęcia uchwały wynosiła [...] zł. Udziały w podwyższonym kapitale objął jedyny wspólnik, czyli D. S. G. w S. (N.). Podwyższenia kapitału zakładowego dokonano poprzez przeksięgowanie na ten kapitał wartości kapitału zapasowego na podstawie polecenia księgowania [...] 25 z dnia 31 grudnia 2003 r.

Na mocy ww. postanowienia z dnia [...] r. Sąd Rejonowy w K. IX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego dokonał wykreślenia wpisu o wysokości kapitału zakładowego w kwocie [...] zł z Krajowego Rejestru Sądowego, wpisując jednocześnie kapitał zakładowy w wysokości [...] zł Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 7 stycznia 2004 r.

Organ I instancji ustalił, że Spółka jako płatnik nie pobrała i nie odprowadziła zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie przepisów art. 26 ust. 2 w związku z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wobec tego (na podstawie art. 26 ust. 1-3 tej ustawy) pismem z 23 kwietnia 2007 r. wezwano Spółkę do przedłożenia poświadczonej notarialnie kopii certyfikatu rezydencji firmy "D." S. G, G. Str. [...] S., na podstawie którego Spółka jako płatnik odstąpiła od ww. czynności.

Spółka w dniu 11 maja 2007 r. przedłożyła notarialnie poświadczony odpis dokumentu wystawionego przez Urząd Finansowy w S. oraz jego tłumaczenie na język polski. Dokument ten zaświadcza, iż "D." S. G., G. Str. [...] S. jest zarejestrowana jako płatnik podatku od towarów i usług pod numerem podatkowym[...] . W uwagach tego zaświadczenia zawarta jest informacja, iż pełni ono wyłącznie funkcję dowodu wpisu podatnika (przedsiębiorcy), w celu przedłożenia go w postępowaniu dotyczącym zwrotu podatku obrotowego w innych państwach. Przedmiotowy dokument nie zawierał jednak wskazania, iż ww. podatnik na dzień powstania obowiązku po stronie płatnika w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego, tj. na dzień 21 stycznia 2004 r. miał swoją siedzibę na terenie Niemiec i tam był zarejestrowany dla potrzeb podatku dochodowego, co uprawniałoby jednocześnie do skorzystania z niższej stawki, o której mowa w umowie między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Republiką Federalną N. w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1975 r. nr 31, poz. 163 ze zm.).

Uznając zatem, że wobec niespełnienia wymagań ustawowych, skorzystanie z regulacji umowy międzynarodowej jest wykluczone, a tym samym właściwe jest zastosowanie stawki podatku określonej w przepisie art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli stawki 19%, Naczelnik Z. Urzędu Skarbowego w S. w wydanej w dniu [...] r. decyzji nr [...] określił "D." Spółce z o.o. wysokość należności z tytułu niepobranego i niewpłaconego zryczałtowanego podatku od podwyższenia kapitału zakładowego (o [...] zł) w kwocie [..] zł.

W odwołaniu od tej decyzji Spółka wniosła o jej uchylenie w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie, zarzucając tej decyzji bezprzedmiotowość. Spółka stwierdziła bowiem, że należność z tytułu zryczałtowanego podatku od podwyższenia kapitału zakładowego "D." Sp. z o.o. została pobrana i przekazana (w dwóch ratach) na rachunek T. Urzędu Skarbowego w S. w dniu podziału zysku, tj. na mocy uchwały Zgromadzenia Wspólników z dnia 15 lutego 2002 r., a tym samym bezzasadnie nałożono na nią przedmiotowy obowiązek podatkowy. Do odwołania Spółka załączyła dokumenty mające potwierdzać wskazane fakty.

Po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w S. w decyzji z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając takie rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że pismem z dnia 22 listopada 2007 r. na podstawie art. 27 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną N. w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku oraz art. 2 Dyrektywy 77/799/EWG, art. 5 Konwencji Rady Europy/OECD o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych) - a następnie kolejnymi pismami - wystąpił do niemieckiej administracji podatkowej z wnioskiem o udzielenie informacji w sprawie potwierdzenia rezydencji podmiotu D. S. G. z siedzibą w S.. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w S. wymogu przewidzianego w ustawie podatkowej nie spełniało bowiem ani zaświadczenie (z 30.04.2007 r.) przedłożone przez Stronę w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, ani dołączone do odwołania. Pierwsze z nich dokumentuje jedynie to, że Spółka D. S. G. z siedzibą w S. jest zarejestrowana jako płatnik podatku od towarów i usług (VAT), przy czym zawiera adnotację, że zostało wydane wyłącznie do udowodnienia wpisu podatnika (przedsiębiorcy) w celu przedłożenia w postępowaniu do zwrotu podatku obrotowego w innych państwach, z drugiego z nich wynika natomiast, że ww. Spółka figuruje od lipca 1990 r. jako płatnik następujących podatków: od osób prawnych, obrotowego i od wynagrodzeń (jako pracodawca) oraz, że wymieniony podatnik nie zalega z żadnymi świadczeniami podatkowymi.

Oczekując na odpowiedź niemieckiej administracji podatkowej, postanowieniem z dnia 28 lutego 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. zawiesił postępowanie w sprawie, a po jej otrzymaniu 10 maja 2011 r., w tym samym dniu podjęto postępowanie w sprawie.

Niemiecka administracja podatkowa poinformowała, że: "1. Firma D. S. G., prócz zaświadczenia podatkowego 2007, otrzymała z właściwego urzędu finansowego S. w 2008 r. inne potwierdzenie rejestracji jako przedsiębiorstwo podlegające opodatkowaniu (załącznik nr 1), Certyfikat rezydencji (załącznik nr 1), zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie został wystawiony firmie D. S. G. 2. W dniu 01.12.2010 r. dla zakładu rozpoczęto postępowanie upadłościowe. Polskie przedsiębiorstwo D. Sp. z o o nie jest znane urzędowi finansowemu S..".

Wskazując dalej na przepisy art. 3 ust. 2, art. 22 ust. 2, art. art. 26 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od osób prawnych oraz analizując stan faktyczny sprawy organ odwoławczy stwierdził, że ww. postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia [....] r. o podwyższeniu kapitału zakładowego uprawomocniło się w dniu 7 stycznia 2004 r., w konsekwencji czego obowiązki "D." Sp. z o.o. jako płatnika w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od podwyższenia kapitału zakładowego na skutek przekazania dochodu na ten kapitał z kapitału zapasowego osoby prawnej, powstały z dniem 21 stycznia 2004 r.

Odnosząc się do kwestii rezydencji podatnika, tj. "D." S. G., dla ustalenia czy płatnik (D. Sp. z o.o.) miał prawo do zastosowania stawki podatku według umowy między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Republiką Federalną N. w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, czy też niepobrania go w ogóle, organ odwoławczy stwierdził, że jak wynika z art. 26 ust. 1 ustawy podatkowej, skorzystanie z niższych, preferencyjnych stawek opodatkowania ewentualnie ze zwolnienia z podatku w państwie źródła jest możliwe jedynie wówczas, gdy miejsce siedziby podatnika do celów podatkowych udokumentowane jest przez podatnika stosownym zaświadczeniem, tj. certyfikatem rezydencji, wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej. Mając na względzie treść informacji otrzymanej od niemieckiej administracji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w S. uznał, że Spółka nie spełniła wymagań ustawowych wynikających z przepisu art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie posiadała bowiem certyfikatu rezydencji uprawniającego do zastosowania stawki podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobrania podatku zgodnie z taką umową.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że z konstrukcji przywołanego przepisu wynika jednoznacznie, iż certyfikat rezydencji powinien być dostarczony przez podmiot zagraniczny przy każdorazowej wypłacie określonych należności przez polski podmiot będący płatnikiem, w przeciwnym razie nie można stosować obniżonej stawki podatku zgodnie z unormowaniami o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zastosowanie przez ustawodawcę sformułowania "wyłącznie po uzyskaniu od podatnika zaświadczenia" wyklucza zastosowanie obniżonej stawki podatku mimo braku certyfikatu, a następnie dostarczenie przedmiotowego dokumentu jedynie w celu potwierdzenia możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki podatku. Stosowanie niższej stawki podatku, wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest rodzajem preferencji dla zagranicznego podmiotu, dlatego słuszne jest obwarowanie przez ustawodawcę koniecznością udokumentowania możliwości korzystania przez takiego podatnika

z przywilejów podatkowych. W przypadku nieposiadania certyfikatu rezydencji przed dokonaniem wypłat i zastosowaniem stawki preferencyjnej lub niepobranie podatku, podmiot krajowy narażony jest na sankcję, gdyż to na nim jako płatniku spoczywa obowiązek pobrania podatku u źródła w wysokości określonej w ustawie. Uzasadnione było zatem zastosowanie w sprawie przez organ podatkowy stawki podatku określonej w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. stawki 19%.

Odpowiadając na zarzut Spółki dotyczący tego, iż decyzja organu I instancji jest bezprzedmiotowa, ponieważ należność z tytułu zryczałtowanego podatku

od podwyższenia kapitału zakładowego Spółki została pobrana i przekazana na rachunek właściwego urzędu skarbowego, organ odwoławczy wyjaśnił, że wskazana przez Stronę wpłata nastąpiła w 2002 r., nie przedstawiono natomiast dowodów, które potwierdzają iż wpłata ta dotyczyła podwyższenia kapitału zakładowego Spółki,

o którym mowa w przedmiotowej sprawie, tym bardziej że czynności tej dokonano na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników "D." Sp. z o.o. z dnia 25 stycznia 2003 r. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że brak jest okoliczności przemawiających za tym, iż przedmiotowa wpłata została dokonana na podstawie uchwały podjętej

w dniu 15 lutego 2002 r. Stanowisko takie uzasadniają też zapisy wynikające

z deklaracji CIT-6, gdzie Spółka wskazała dzień 12 czerwca 2002 r., a w korekcie tej deklaracji dzień 15 lutego 2002 r. jako datę uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu o podwyższeniu kapitału akcyjnego (zakładowego) lub datę podjęcia uchwały przez walne zgromadzenie o podwyższeniu funduszu udziałowego - a więc czynności wymienione w przedmiotowych dokumentach miały miejsce w okresie wcześniejszym niż uchwała z 25 stycznia 2003 r.

Organ podkreślił przy tym, iż to na mocy postanowienia z dnia [..] r. Sąd Rejonowy w K. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, dokonał wykreślenia wpisu o wysokości kapitału zakładowego w kwocie [...] zł, wpisując kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, a postanowienie to uprawomocniło się 7 stycznia 2004 r., a zatem - zgodnie z treścią art. 26 ust. 2 ww. ustawy podatkowej - to 21 stycznia 2004 r. jest dniem powstania obowiązku po stronie płatnika - "D." Sp. z o.o. Wobec tego kwoty wynikające ze wskazanych przez Podatniczkę deklaracji - wpłacone w 2002 r. - nie zostały uiszczone w związku z realizacją obowiązku Spółki, który powstał dopiero w 2004 r. na mocy uprawomocnienia się przedmiotowego postanowienia.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w S. "D." Spółka z o.o. wniosła o uchylenie w całości decyzji organów obu instancji, zarzucając, iż zostały one wydane z naruszeniem prawa, a w szczególności:

- art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r.

Nr 8, poz.60, ze zm.) – dalej: "O.p.". - przez nieustalenie istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznej, t.j. uzyskanie właściwego dokumentu potwierdzającego rezydencję podatkową,

- art. 187 § 1 O.p. przez niezebranie i w sposób wyczerpujący nierozpatrzenie całego materiału dowodowego.

Uzasadniając skargę Spółka wyjaśniła, że omawiane podwyższenie kapitału udziałowego dokonano poprzez przeksięgowanie na ten kapitał kwoty z kapitału zapasowego, na którym gromadzone były zyski z lat poprzednich. Spółka pobrała i przekazała zryczałtowany podatek dochodowy z tego tytułu w wysokości 5%, zgodnie ze stawką zawartą w umowie między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Republiką Federalną N. w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku. Podatek ten pobrany i przekazany został przed terminem powstania obowiązku podatkowego. Postanowienie o podwyższeniu kapitału udziałowego uprawomocniło się 21 stycznia 2004 r. i z tym dniem powstał obowiązek podatkowy. Spółka zadeklarowała i zapłaciła podatek od dochodów z dywidend do T. Urzędu Skarbowego w S. w dniach 9 i 11 lipca 2002 r. w łącznej kwocie [...] zł - obejmował on oprócz kwoty przeznaczonej na podwyższenie kapitału udziałowego również wypłatę dywidendy. Na wezwanie organu Spółka w dniu 11 maja 2007 r. przedłożyła notarialnie poświadczony odpis wystawionego przez Urząd Finansowy w S. dokumentu, z którego wynikało, że "D." S. G. jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zdaniem Spółki rezydencja podatkowa udziałowca nie budziła wątpliwości i w związku z tym wywiązała się z zobowiązania podatkowego w tym zakresie.

Uzasadniając zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji Spółka podniosła,

iż zgodnie z art. 122 O.p. obowiązkiem organów podatkowych jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Przepis ten nakłada na organy podatkowe obowiązek zbadania wszelkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą. Jest to możliwe wtedy, gdy zostanie stwierdzone ponad wszelką wątpliwość czy zachodzi obowiązek pobrania i zapłaty podatku zryczałtowanego przez Skarżącą.

Przepis art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nakładając na rezydentów zagranicznych obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od dochodów uzyskanych na terytorium Polski w wysokości 19% obciąża (na podstawie art. 26 ust. 1) obowiązkiem pobrania jako płatników osoby prawne dokonujące wypłat tych należności. Z obowiązku pobrania wskazanego w art. 22 ust. 1 zryczałtowanego podatku dochodowego od rezydentów zagranicznych - w całości lub części - zostali zwolnieni w sytuacji, gdy zastosowanie niższej stawki lub niepobranie podatku w ogóle wynika z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i gdy miejsce siedziby podatnika dla celów podatkowych zostanie potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Zdaniem Spółki zaświadczenie podatkowe wydane w dniu 1 czerwca 2007 r. przez Urząd Finansowy S. spełniało te wymogi. Wobec tego, że informacja uzyskana przez Dyrektora Izby Skarbowej w S. od niemieckiej administracji podatkowej zawierała stwierdzenie, iż certyfikat rezydencji nie był wystawiany firmie D. S. G. dlatego Spółka dołączyła do skargi dokument nr [...] z dnia 2 lutego 2012 r., potwierdzający rezydencję podatkową w 2004 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. nie podzielił zasadności podniesionych w niej zarzutów i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. u z n a ł, co następuje:

Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz, czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień - czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonego aktu następuje bowiem m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi,

że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej: "p.p.s.a.".

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654

ze zm.) – zwanej dalej: "u.p.d.o.p." (przepisy tej ustawy podane w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 22 ust. 2 u.p.d.o.p. podatek dochodowy od dochodów, o których mowa w ust. 1 [tj. od dochodów z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej], od osób wymienionych w art. 3 ust. 2 ustala się w wysokości 19 % przychodu, chyba

że umowa w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu zawarta z krajem miejsca siedziby lub zarządu podatnika stanowi inaczej.

Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p.: "Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikat rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.".

Stosownie do ust. 2 tego artykułu: "W razie przeznaczenia dochodu

na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach funduszu udziałowego, płatnicy, o których mowa w ust. 1, pobierają podatek w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego o dokonaniu wpisu o podwyższeniu kapitału zakładowego, a w spółdzielniach od dnia podjęcia przez walne zgromadzenie uchwały o podwyższeniu funduszu udziałowego. W tym przypadku podatnikom nie przysługuje uprawnienie do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 1a.".

Odnosząc przytoczony stan prawny do stanu faktycznego sprawy prawidłowo ustalonego przez organy obu instancji, stwierdzić należy, że wobec uprawomocnienia się w dniu 7 stycznia 2004 r. postanowienia z dnia 19 grudnia 2003 r. Sądu Rejonowego w K. [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego (sygn. akt:[...] ) o zarejestrowaniu podwyższonego na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników "D." Sp. z o.o. z dnia 25 stycznia 2003 r. o kwotę [...] zł kapitału zakładowego Spółki (przez przekazanie dochodu na ten kapitał z kapitału zapasowego Spółki) i objęcie podwyższonego kapitału zakładowego przez jedynego wspólnika, tj. spółkę D. S. G. w S., nie mającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, w dniu 21 stycznia 2004 r. powstał obowiązek pobrania i odprowadzenia przez D. Sp. z o.o. – jako płatnika – zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu ww. podwyższenia kapitału zakładowego Spółki.

Wprawdzie w myśl art. 26 ust. 1 zdanie drugie u.p.d.o.p. płatnik upoważniony został do zastosowania stawki podatku wynikającej z właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu albo niepobrania podatku zgodnie z taką umową, jednak jest to możliwe "pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikat rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej".

Spółka D. byłaby więc uprawniona do zastosowania stawki podatku w wysokości [...] (zamiast przewidzianej w art. 22 ust. 2 u.p.d.o.p. stawki 19%) wynikającej z art. 10 ust. 2 lit. a umowy między Polską Rzeczpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1975 r., Nr 31, poz.163 ze zm.) - albo niepobrania podatku na podstawie postanowień tej umowy - gdyby w chwili powstania obowiązku pobrania tego podatku posiadała (uzyskała od podatnika,

tj. "D." S. G.) (certyfikat rezydencji), wydany przez właściwy organ niemieckiej administracji podatkowej.

Bezsporne jest w sprawie, że w styczniu 2004 r. D. Sp. z o.o. certyfikatu takiego nie posiadała, a przedłożone przez nią w postępowaniu podatkowym (w dniu 11 maja 2007 r.) zaświadczenie zostało wystawione w dniu 30 kwietnia 2007 r., przy czym zasadnie organ podatkowy uznał, że dokument ten nie potwierdzał, iż na dzień powstania obowiązku po stronie płatnika w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego, tj. na dzień 21 stycznia 2004 r. podatnik miał siedzibę na terenie[...] i był tam zarejestrowany dla potrzeb podatku dochodowego. Takie informacje nie wynikały też z dokumentu uzyskanego w kwietniu 2011 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w S. w trakcie postępowania odwoławczego. Z tego dokumentu wynikało też, że "Certyfikat rezydencji (załącznik nr 1) zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie został wystawiony firmie D. S. G.".

Zasadnie więc na podstawie takich informacji organ odwoławczy uznał, że D. Sp. z o.o. nie spełniła wymagań ustawowych wynikających z przepisu art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p., nie posiadała bowiem certyfikatu rezydencji uprawniającego do zastosowania stawki podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobrania podatku zgodnie z taką umową. Prawidłowo też organ stwierdził,

że z konstrukcji tego przepisu wynika jednoznacznie, iż certyfikat rezydencji powinien być dostarczony przez podmiot zagraniczny przy każdorazowej wypłacie określonych należności przez polski podmiot będący płatnikiem, a przy tym umożliwienie płatnikowi pobrania niższego podatku bez uprzedniego udokumentowania siedziby podatnika certyfikatem prowadziłoby do nadmiernego uprzywilejowania zagranicznego podmiotu. Zadaniem certyfikatu jest bowiem wykazanie, iż dany podmiot objęty jest zakresem przedmiotowym umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, tzn. uprawniony jest do skorzystania z niższych, preferencyjnych stawek opodatkowania, ewentualnie do zwolnienia z podatku w państwie źródła, w związku z tym zastosowanie preferencyjnej stawki opodatkowania możliwe jest dopiero po uzyskaniu takiego zaświadczenia.

Powyższych stwierdzeń nie podważa więc dołączenie właściwego certyfikatu rezydencji do skargi, wystawionego w dniu 2 lutego 2012 r.

Wobec tego, iż skarżąca Spółka nie posiadała certyfikatu rezydencji podatnika przed dokonaniem wpłaty kwoty [...] zł z kapitału zapasowego na podwyższenie kapitału zakładowego Spółki (objętego przez ww. podatnika) zatem zasadnie w zaskarżonej decyzji określono wysokość należności z tytułu niepobranego i niewpłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości [...] zł, stanowiącej 19 % kwoty [... (w myśl art. 22 ust. 2 u.p.d.o.p.).

Sąd nie podzielił zatem argumentacji skarżącej Spółki, iż wykonała ona przedmiotowy obowiązek podatkowy w roku 2002, dokonując wpłaty podatku (wg stawki 5% przewidzianej w ww. umowie międzynarodowej). Zasadnie bowiem w zaskarżonej decyzji uznano, że wskazana przez Spółkę wpłata nastąpiła w 2002 r. - co wynika z załączonych przez nią dokumentów (deklaracja CIT-6 i jej korekta, deklaracja PCC-1) - Spółka nie przedstawiła natomiast dowodów, które potwierdzają, że wpłata ta (w 2002 r.) dotyczyła podwyższenia kapitału zakładowego, o którym mowa w rozpoznawanej sprawie, tym bardziej że czynności tej dokonano na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników "D." Sp. z o.o. z dnia 25 stycznia 2003 r., a podwyższenie kapitału zakładowego zostało zarejestrowane na mocy postanowienia z dnia [...] r. o sygn. akt: [...] Sądu Rejonowego w K. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, które uprawomocniło się 7 stycznia 2004 r. Zgodnie zatem z art. 26 ust. 2 u.p.d.o.p., to 21 stycznia 2004 r. jest dniem powstania obowiązku po stronie płatnika ("D." Sp. z o.o.), a więc kwoty wynikające ze wskazanych przez Spółkę deklaracji - wpłacone w 2002 r., nie zostały uiszczone w związku z realizacją obowiązku Spółki, który powstał dopiero w 2004 r. na mocy uprawomocnienia się ww. postanowienia sądu rejestrowego.

Wobec braku podstaw do stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę, jako nieuzasadnioną, oddalił.