Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 344/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2023 poz 1634
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 559/23 o odrzuceniu skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 14 kwietnia 2023 r., nr KO.446.236.2023 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania dodatku węglowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 6 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 559/23, odrzucił skargę K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 14 kwietnia 2023 r., nr KO.446.236.2023, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania dodatku węglowego.

Sąd I instancji uznał skargę za złożoną po terminie i odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a."

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że objęte skargą postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 19 kwietnia 2023 r., co potwierdza załączone do akt administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Powyższą datę odbioru kwestionowanego rozstrzygnięcia potwierdziła strona skarżąca w treści wniesionej skargi. Tym samym uznano, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął bieg 20 kwietnia 2023 r. i upłynął 19 maja 2023 r. Natomiast przedmiotowa skarga została wniesiona 22 maja 2023 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do jej złożenia. Równocześnie zaznaczono, że strona nie wnioskowała o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia w całości i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania, a także "przyjęcie skargi do rozpoznania".

Argumentując swoje stanowisko skarżąca wskazała, że 22 sierpnia 2022 r. nieprofesjonalny pełnomocnik skarżącej przedłożył wniosek o wypłatę dodatku węglowego. Następnie pismem z 17 października 2022 r. Wójt Gminy R., reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., wysłał zawiadomienie w sprawie Nr GOPS.58.47.2022DW o odmowie przyznania dodatku węglowego. W ocenie skarżącej powyższy organ nie dochował ustawowego terminu na rozpoznanie przedmiotowego wniosku zakreślonego w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym. Równocześnie powołano się na art. 2 pkt 16 powyższej ustawy, zgodnie z którym przyznanie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta dodatku nie wymaga wydania decyzji, natomiast odmowa przyznania dodatku węglowego, uchylenie oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego wymagają wydania decyzji. Tymczasem wskazany powyżej organ wydał w przedmiocie złożonego wniosku zawiadomienie, a nie decyzję o odmowie przyznania dodatku węglowego.

W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącej skierował do organu pismo z 26 października 2022 r., w którym zakwestionował przyjęte przez organ stanowisko w sprawie.

Następnie 3 listopada 2022 r. Kierownik GOPS w R. wydał decyzję GOPS/58-47/2022/1DW o odmowie przyznania dodatku węglowego.

Strona skarżąca wskazała, że pismo z 26 października 2022 r., stanowiące odpowiedź na zawiadomienie, zostało potraktowane przez Kierownika GOPS w R. jako odwołanie od decyzji z 3 listopada 2022 r. i skierowane do SKO w Piotrkowie Trybunalskim. Skarżąca wskazała, że decyzja z 3 listopada 2022 r. została otrzymana przez jej pełnomocnika dopiero 18 listopada 2022 r. Zarzucono, że powyższy organ dokonał manipulacji w kwestii daty, w jakiej strona skarżąca złożyła pismo, a także kiedy rzeczone pismo wpłynęło do organu. Podkreślono, że organ uznał pismo skarżącej za złożone 3 listopada 2022 r., gdy w rzeczywistości miało to miejsce 28 października 2022 r. Natomiast data wpływu pisma do organu została wskazana na 8 listopada 2022 r., gdy faktycznie nastąpiło to 3 listopada 2022 r.

SKO w Piotrkowie Trybunalskim pismem z 23 listopada 2022 r., skierowanym do Wójta Gminy R., wskazało na uchybienia ze strony pełnomocnika skarżącej, co w jego ocenie nie miało miejsca, gdyż rzekome odwołanie od decyzji było pismem stanowiącym odpowiedź na zawiadomienie organu. Równocześnie podkreślono, że SKO w Piotrkowie Trybunalskim nie wzięło pod uwagę, że pełnomocnik skarżącej nie mógł pismem z 26 października 2022 r. odnieść się do treści decyzji z 3 listopada 2022 r., doręczonej mu 18 listopada 2022 r.

Podniesiono, że SKO w Piotrkowie Trybunalskim zobowiązało Wójta Gminy R. do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, które jednakże do chwili obecnej nie zostało przeprowadzone, gdyż Kierownik GOPS w R. uznał sprawę za zamkniętą w związku z upływem terminu odwołania na wydaną decyzję, na co niewątpliwy wpływ miały urzędnicze niekompetencje oraz manipulacja dowodami i

datami w przepływie dokumentów, co zostało wychwycone przez SKO w Piotrkowie Trybunalskim.

Pełnomocnik skarżącej, po uzyskaniu informacji o zamknięciu sprawy, 20 stycznia 2023 r. skierował do SKO w Piotrkowie Trybunalskim odwołanie na decyzję z 3 listopada 2022 r. z wnioskiem o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania.

Skarżąca podniosła, że SKO w Piotrkowie Trybunalskim 14 kwietnia 2023 r., w sprawie KO.446.236.2023, wydało postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 3 listopada 2022 r. wykazując niedotrzymanie przez pełnomocnika terminów określonych przepisami, jednocześnie pomijając fakt manipulowania dowodami ze strony GOPS w R. i własne zaniechania w należytym rozpatrzeniu sprawy.

Skutkowało to wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. WSA w Łodzi wydał postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu jakoby wniesienia jej po terminie, co w ocenie strony skarżącej nie miało miejsca, gdyż skarga powyższa została nadana przez pełnomocnika w Urzędzie Pocztowym w R. 19 maja 2023 r., tym samym dochowując nakreślonego przepisami terminu. Do zażalenia została dołączona kopia pocztowego potwierdzenia nadania przesyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Użycie w przepisie sformułowania "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu.

W przedmiotowej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z 14 kwietnia 2023 r. zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej 19 kwietnia 2023 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe postanowienie upływał zatem 19 maja 2023 r. Powyższe okoliczności nie były kwestionowane przez stronę skarżącą.

Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga została w niniejszej sprawie wniesiona 22 maja 2023 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Wskazał, że twierdzenia strony skarżącej, jakoby skarga została nadana

w placówce pocztowej 19 maja 2023 r., co miało sugerować złożenie skargi w terminie, pozostają sprzeczne z materiałem dowodowym sprawy. Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty opatrzonej stemplem pocztowym urzędu pocztowego zawierającym datę nadania jednoznacznie bowiem wynika, że skarga została nadana przez stronę skarżącą 22 maja 2023 r.

Należy wskazać, że istotnie ww. koperta jest opatrzona odciskiem stempla urzędu pocztowego zawierającym datę nadania 22 maja 2023 r., jednakże Skarżąca załączyła do zażalenia kopię pocztowego potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr (00)259007734932089615 opatrzonego stemplem pocztowym urzędu pocztowego zawierającym datę nadania 19.05.2023 r. (karta 43 akt sądowych). Numer przesyłki poleconej znajdujący się na ww. potwierdzeniu nadania przesyłki poleconej jest tożsamy z numerem przesyłki znajdującym się na kopercie, w której Skarżąca przesłała skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim (karta 10 akt sądowych). Na kopercie tej, jak była wcześniej mowa, znajduje się odcisk stempla urzędu pocztowego zawierający datę 22.05.2023. Za datę wniesienia skargi należy zatem przyjąć 19 maja 2023 r., ponieważ już w tej dacie przesyłka została przyjęta w urzędzie pocztowym i jej przyjęcie zostało potwierdzone stosownym dokumentem. W tej sytuacji odciśnięcie na kopercie stempla urzędu pocztowego z datą późniejszą nie ma istotnego znaczenia dla sprawy.

Konsekwentnie uznać należy, że skarga wniesiona w dniu 19 maja 2023 r. jest skargą wniesioną w terminie.

Tym samym zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 559/23, o odrzuceniu skargi K. G. było wadliwe i podlegało uchyleniu.

W konsekwencji zażalenie uznać należało za zasadne.

Równocześnie nadmienić należy, że podniesione w zażaleniu okoliczności dotyczące ewentualnych nieprawidłowości w postępowaniu organów administracyjnych nie podlegają ocenie w niniejszym postępowaniu dotyczącym odrzucenia skargi, gdzie badany jest wyłącznie sam fakt uchybienia terminu do wniesienia skargi i skutki z tym faktem związane.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.