Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1479/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176, art. 180, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C. F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2912/13 odrzucającego skargę C. F. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić skarżącej C. F. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2912/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. F. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem datowanym na dzień 7 listopada 2013 r. C. F., reprezentowana przez syna J. F., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2013 r.

Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało skierowane do pełnomocnika skarżącej, jednakże korespondencja została zwrócona z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". W związku z powyższym na podstawie art. 73 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", przesyłka została uznana za doręczoną z upływem 3 lutego 2014 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 10 lutego 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi.

Sąd wskazał, że zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od skargi pobiera się wpis. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Sądu z 18 lutego 2014 r. wynika, że do dnia 14 lutego 2014 r. wpis od ww. skargi nie został uiszczony.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła C. F., zaskarżając postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie skargi do merytorycznego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarżąca kasacyjnie wskazała, że jako podstawę skargi kasacyjnej przywołuje art. 174 pkt 2 p.p.s.a., wskazując naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano na mające miejsce, zdaniem skarżącej kasacyjnie, nieprawidłowości związane z doręczeniem przesyłki zawierającej zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu. Podniesiono, że pełnomocnik skarżącej nie odebrał przesyłki, gdyż nie była ona awizowana. Naruszenie przepisów postępowania polegało zdaniem skarżącej kasacyjnie na bezkrytycznym przyjęciu adnotacji urzędu pocztowego za wiarygodną. Do skargi kasacyjnej załączono pismo pełnomocnika skarżącej z adnotacją Naczelnika Urzędu Pocztowego [...], którą "potwierdzono przejściowe problemy w miesiącu styczniu z doręczaniem przesyłek na ul. [...] w K., co mogło wpłynąć na zasadną interwencję klienta".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niespełniająca wymogów formalnych, określonych w art. 176 p.p.s.a.

Na wstępie wskazać należy, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Wymogi jakie powinna spełnić określone zostały w art. 176 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga kasacyjna oprócz wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy zaś rozumieć dokładne wskazanie podstawy, o której mowa w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. z wyraźnym określeniem przepisów w ramach zgłoszonej podstawy, które zdaniem sporządzającego skargę kasacyjną zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny wydający zaskarżone orzeczenie. Stosownie do powołanego przepisu skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przytoczenie podstaw kasacyjnych z rozwinięciem zarzutów i przedstawieniem rzeczowej argumentacji w uzasadnieniu skargi kasacyjnej ma niezwykle istotne znaczenie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi więc być precyzyjne, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów. Nie może też domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej i z uzasadnienia omawianego środka zaskarżenia samodzielnie wywodzić podstaw kasacyjnych. To autor skargi kasacyjnej, sformalizowanego środka zaskarżenia, powinien wskazać na konkretne, naruszone przez sąd zaskarżanym orzeczeniem przepisy, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych konkretnej normy prawnej. Skarga kasacyjna niespełniająca wymagań w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Należy przy tym zaznaczyć, że podstawy kasacyjne stanowią tzw. element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, który nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera podstaw kasacyjnych. Skarżąca kasacyjnie nie wskazała żadnego przepisu prawa, który w jej ocenie został naruszony przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Brak wskazania podstaw kasacyjnych obligował Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi kasacyjnej.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.