Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 11/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. S., na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z przekroczeniem maksymalnego czasu prowadzenia pojazdów, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. S., pismem z dnia [...] r., wniósł – bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. (data wpływu skargi do siedziby Sądu – [...] r.) – skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc z końcem dnia [...] r. (poniedziałek). W dniu [...] r. skarga została wysłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. Komendantowi Wojewódzkiemu Policji we W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Od dnia 1 stycznia 2004 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a). W przepisach wprowadzających powyższą ustawę obowiązywał przepis, który niwelował skutki błędnego wysłania skargi bezpośrednio do Sądu w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 1 stycznia 2006 r. Zgodnie bowiem z art. 98 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tj. od dnia 1 stycznia 2004 r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.s.a. sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.s.a. Na mocy tego przepisu skargi wniesione bezpośrednio do sądu administracyjnego były przekazywane do właściwych organów, bez negatywnych konsekwencji dla skarżącego. W dniu [...] r. skończył się jednak okres ochronny. Od tego dnia termin do wniesienia skargi jest zachowany, jeżeli przed upływem 30 dni od dnia doręczenia stronie zaskarżonej decyzji, skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, zostanie nadana przez sąd w urzędzie pocztowym, na adres właściwego organu.

W niniejszej sprawie, strona skarżąca – mimo prawidłowego pouczenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi – wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu [...] r. W dniu [...] r. wydano zarządzenie w przedmiocie przekazania skargi organowi, natomiast w dniu [...] r. Sąd przesłał skargę organowi. W konsekwencji należało przyjąć, że skarga została wniesiona po terminie (termin do jej wniesienia upłynął w dniu [...] r.) i jako spóźniona podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, orzeczono, jak w sentencji.