Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 537/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Opłata targowa
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócono uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędzia WSA Marzena Łozowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zamojska-Jaszczyk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013r. na rozprawie sprawy ze skargi A.P. na uchwałę Gminy Nysa z dnia 30 listopada 2011 r., nr XIII/225/11 w przedmiocie ustalenia wysokości stawek opłaty targowej postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 300,00 zł (trzysta złotych 00/100) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Do Rady Miejskiej w Nysie wpłynęło w dniu 18 stycznia 2012 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjętą uchwałą Nr XIII/225/11 Rady Miejskiej w Nysie z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie zmiany uchwały Nr XLIX/580/2001 tej Rady Miejskiej w Nysie z dnia 30 listopada 2001 r. w sprawie ustalenia wysokości stawek opłaty targowej. Pan A.P. wzywając Radę do usunięcia naruszenia prawa wskazał, że uchwała NR XIII/225/11 ustalająca wysokość stawek opłaty targowiskowej narusza obwiązujące przepisy prawa a mianowicie art. 15 ust. 1 w zw. z art. 19 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010r. Nr 95, poz. 613, ze zm.) oraz art. 32 Konstytucji RP, a tym samym narusza jego interes prawny.

W dniu 24 lutego 2012 r. organ podjął uchwałę Nr XVII/263/12, doręczoną podatnikowi w dniu 12 marca 2012 r., w której nie uwzględnił zarzutów podniesionych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Przedmiotowa uchwała stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarga wpłynęła do Urzędu Miejskiego w Nysie w dniu 19 listopada 2012 r. a następnie wraz ze stanowiskiem organu została przesłana do Sądu. Skarżący podnosi w skardze zarzuty tożsame ze wskazanymi w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Wskazuje, że jego interes prawny w kwestionowaniu przedmiotowej uchwały wynika z faktu, iż jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w gminie oraz dzierżawcą nieruchomości położonej na terenie Gminy przy ul. [...], gdzie prowadzony jest targ. Skarżący udostępniał teren dla osób handlujących w tym miejscu, ponadto prowadził tam punkt gastronomiczny. Podjęta uchwała podwyższała zdaniem skarżącego stawki opłat targowych bez gospodarczego i ekonomicznego uzasadnienia. Ustalone stawki opłat według rozeznania skarżącego przekraczają wszelkie przyjęte w kraju normy.

Skarżący wnosił o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o odrzucenie skargi, bowiem jego zdaniem skarga wpłynęła po terminie wynikającym z 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zgodnie z którym skargę na uchwałę należało wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ ustalił, że skarga powinna wpłynąć do dnia 11 kwietnia 2012r., tymczasem doręczona została organowi w dniu 19 listopada 2012r. a zatem z przekroczeniem terminu.

Niezależnie od powyższego wniosku, organ z ostrożności procesowej wnosił o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazując, iż jego zdaniem nie ma podstaw tak faktycznych jak i prawnych do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały Rady Gminy Nysa z dnia 30 listopada 2011 r. Podnosił organ, że uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.), czego potwierdzeniem jest fakt, że nie została zakwestionowana przez organ nadzoru Regionalna Izbę Obrachunkową w Opolu i ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego w dniu 10 stycznia 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Terminy wniesienia skargi do sądu administracyjnego określa art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej : p.p.s.a. Z uwagi na przedmiot wniosku w tej sprawie chodzi o wyjaśnienie stosowania przepisów art. 53 § 1 i 2.

W art. 53 § 1 p.p.s.a. został wprowadzony termin wniesienia skargi w przypadku zaskarżania aktów, które są doręczane skarżącemu. Termin ten, wynoszący trzydzieści dni, został powiązany z dniem doręczenia skarżącemu zaskarżanego aktu. Oznacza to, że termin ten ma zastosowanie we wszystkich tych przypadkach, gdy przedmiotem zaskarżenia jest jakiekolwiek rozstrzygnięcie (akt) organu administracji publicznej, które podlega doręczeniu skarżącemu i może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Takimi rozstrzygnięciami są decyzje i postanowienia administracyjne oraz inne akty administracyjne, których doręczenie stronie jest obowiązkiem organu wynikającym z przepisu prawa.

W art. 53 § 2 p.p.s.a. zostały wprowadzone natomiast terminy wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć i w tych przypadkach terminy wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zatem, jeśli zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy wniesienia skargi. Jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zatem tym zdarzeniem, które jest początkiem określonego terminu. Przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, biegnie termin sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania do organu do wniesienia skargi.

Przepis art. 52 p.p.s.a. wprowadza ważną zasadę, według której wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia na etapie postępowania przed organami administracji publicznej, jeżeli ustawa przewiduje takie środki w sprawie będącej przedmiotem skargi, a jeżeli środki zaskarżenia nie są przewidziane, wniesienie skargi jest dopuszczalne po uprzednim (przed wniesieniem skargi) wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Zatem wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 na uchwałę lub zarządzenie organu gminy ustawa o samorządzie gminnym uzależnia od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia,

W normalnym zatem toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę - po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie, a następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarżący prawidłowo w dniu 18 stycznia 2012 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 12 marca 2012 r. skutecznie doręczona została skarżącemu odpowiedź organu na wniesione wezwanie. Fakt doręczenia przesyłki w tej dacie wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma adresowanego do skarżącego.

Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu wynikający z przepisów wskazanych wyżej upływał w dniu 11 marca 2012 r. Nie ulega wobec tego wątpliwości, że termin ten nie został zachowany bowiem skarga wpłynęła do organu 19 listopada 2012 r.

W postanowieniu z 10.08.2011 o sygn. akt II GSK 1514/11 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że cyt." Regulacja zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd ma obowiązek skargę odrzucić bez badania przyczyny naruszenia terminu".

W tym stanie rzeczy przedmiotowa skarga nie była przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu , bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. winna zostać odrzucona.