Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1439/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo A Sp. z o.o. w K., odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od kosztów sądowych. W motywach wniosku odnotowała, że skarga w tej sprawie jest jedną z wielu inicjujących postępowania przed sądami administracyjnymi na terenie całego kraju. Podobnych postępowań Spółka prowadzi kilkaset i w każdym z nich jest zobowiązana do poniesienia kosztów sądowych. Wnioskująca podkreśliła, że nie była w stanie przewidzieć konieczności uiszczania wpisów od skarg, wszak decyzje podatkowe w tych sprawach wydane zostały w wyniku rozpatrzenia wniosków Spółki o stwierdzenie nadpłaty w podatku od gier. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 1.000.000,00 zł, wartość środków trwałych stanowi kwotę 300.155,92 zł. W ubiegłym roku obrotowym odnotowała zysk w wysokości 713.731,90 zł. Wnioskująca zdeklarowała nadto, że posiada jeden rachunek bankowy, którego saldo – na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku - wyniósł 180.334,29 zł.

W dalszej kolejności, odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku, Spółka nadesłała plik dokumentów (całość dokumentacji dołączono do akt sprawy o sygn. I SA/Gl 1437/13), na podstawie których ustalono, co następuje. Zgodnie z wyciągiem z rachunku bankowego Spółki, stan dostępnych środków kształtował się następująco: na dzień 30 września 2013 r. była to kwota 102.661,55 zł; na dzień 31 października 2013 r. odpowiednio 257.441,32 zł; saldo na dzień 30 listopada 2013 r. wyniosło 331.150,99 zł. Stan aktywów obrotowych Spółki na koniec 2012 r. wyniósł 1.096.231,76 zł, w tym środków pieniężnych w kasie i na rachunkach – 196.161,50 zł. Zobowiązania krótkoterminowe – na dzień 31 grudnia 2012 r. – stanowiły kwotę 724.799,75 zł. W okresie od 1 stycznia 2013 r. do 30 listopada 2013 r. Spółka odnotowała zysk netto w kwocie 240.556,09 zł. W okresie od sierpnia do października 2013 r. Spółka dokonała dostawy towarów bądź świadczyła usługi na terytorium kraju na łączną kwotę 10.214.668,00 zł. Stan kasy Spółki na 30 listopada 2013 r. wynosił 107.940,36 zł.

Wpis sądowy od skargi stanowi kwotę 202 zł.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Wniosek Spółki nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: "P.p.s.a", osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Zastosowanie ww. kryterium finansowego, w przypadku osób prawnych, polega w dużym uproszczeniu na zestawieniu z jednej strony kosztów sądowych związanych z udziałem tejże osoby w postępowaniu sądowym, z drugiej zaś, aktywnych środków finansowych, dostępnych w czasookresie, w którym ów postępowanie zostało zainicjowane. W niniejszym przypadku jest to relacja 403 zł (jest to suma wpisów sądowych od skargi i ewentualnej skargi kasacyjnej oraz opłaty kancelaryjnej z tytułu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku) do 439.091,35 zł (stan kasy i rachunku bankowego na dzień 30 listopada 2013 r.). Z tego zestawienia wynika, że Spółka mogłaby ponieść koszty sądowe w ponad tysiącu postępowaniach, przy założeniu ww. wysokości kosztów jednostkowego procesu. Rozpoznający wniosek pozbawiony jednakowoż został zweryfikowania argumentacji Spółki, że nie będzie w stanie ponieść kosztów sądowych we wszystkich postępowaniach przez nią zainicjowanych, wszak zaakcentowała jedynie ogólnikowo, że jest ich kilkaset.

Ocenę wniosku oparto również na gruncie wskaźnika bieżącej płynności finansowej za 2012 r., który był w tym okresie na poziomie wzorcowym, pomimo deklarowanych przez skarżącą problemów finansowych. Taki stan rzeczy rokuje dobrze na dalszą działalność Spółki, co znalazło zresztą odzwierciedlenie w RZiS za okres od stycznia do listopada 2013 r. W tym też czasie Spółka osiągnęła zysk w kwocie 240.556,09 zł.

Należy także w tym miejscu zwrócić uwagę skarżącej, że omawiana tutaj instytucja nazywana była pierwotnie "prawem ubogich". Mając na uwadze między innymi wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w okresie od sierpnia do października 2013 r., tj. na poziomie 10.214.668,00 zł, rozpoznający wniosek stwierdził, że Spółka nie wpisuje się z całą pewnością w kanony ubóstwa, jakie mogły towarzyszyć twórcom instytucji prawa pomocy.

Poczynione wyżej zestawienia pozwoliły na negatywną ocenę działań Spółki zmierzających do przeniesienia ciężaru ponoszenia kosztów sądowych na Skarb Państwa, a w ostatecznym rozrachunku na innych obywateli, w sytuacji, gdy posiadane przez Spółkę środki finansowe całkowicie zabezpieczają rzeczone należności budżetowe.

Reasumując, skarżąca Spółka nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i dlatego, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., w związku z art. art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, postanowiono jak w sentencji.