Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 138/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przedłużenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 84 w zw. z art. 258 § 1 oraz art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu postanawia 1) odmówić stronie skarżącej przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu; 2) zarządzić pozostawienie bez rozpoznania wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 138/13

Uzasadnienie

Pismem z dnia 18 stycznia 2013 r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (dalej: Spółka lub skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu.

W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.

Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca Spółka nie dopełniła tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – pismem z dnia 8 lutego 2013 r. wezwał skarżącą do nadesłania oświadczenia o stanie majątku i dochodach na urzędowym formularzu – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Stosowne wezwanie, wraz z urzędowym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, zostało doręczone skarżącej w dniu 12 lutego 2013 roku, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji.

W odpowiedzi na wyżej wskazane wezwanie skarżąca Spółka pismem z dnia 19 lutego 2013 roku (data nadania) wniosła o przedłużenie terminu złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając wniosek wskazała, że prezes Zarządu Spółki – S. M. przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim połączonym z pobytami w szpitalu, a zarząd Spółki jest jednoosobowy. S. M. jest również jedynym wspólnikiem i zarazem pracownikiem Spółki. Księgowa (w ramach umowy zlecenia) zajmuje się wyłącznie opracowywaniem dokumentów Spółki.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku skarżącej Spółki o przedłużenie terminu do wypełnienia i zwrócenia do Sądu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, czyli przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, stwierdzić należy, że wskazany w zarządzeniu siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest terminem ustawowym (przewidzianym w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi) i jako taki nie podlega przedłużeniu.

Wyjaśnić przy tym należy, że wprawdzie ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje możliwość przedłużenia terminów do dokonania określonych czynności procesowych, to jednak ewentualność ta dotyczy jedynie terminów sądowych, czyli wyznaczonych przez Sąd lub Przewodniczącego Wydziału, względnie Referendarza sądowego, o czym stanowi art. 84 wzmiankowanej ustawy. Gdyby zatem intencją ustawodawcy była możliwość przedłużania wszystkich terminów, zarówno wyznaczanych przez Sąd, Przewodniczącego Wydziału bądź Referendarza sądowego, to wola taka niewątpliwie byłaby uwidoczniona w treści art. 84 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub też poprzez wprowadzenie analogicznej regulacji, tyle że odnoszącej się do terminów ustawowych. Powyższy pogląd znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym przyjmuje się, że możliwość przedłużania terminów dotyczy jedynie terminów sądowych (por. np. postanowienie NSA z 17 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 397/11, a także postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2011 roku, sygn. akt I SA/Wr 1448/11), a do takich, jak wskazano powyżej, nie należy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu.

Kierując się zatem powyższymi względami Referendarz sądowy, na podstawie art. 84 w zw. z art. 258 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił skarżącej Spółce przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na tym formularzu (pkt 1 sentencji).

W dalszej kolejności odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 19 lutego 2013 roku wniosku skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy podkreślić należy, że stosownie do treści art. 252 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunkiem skuteczności wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie go na urzędowym formularzu, według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca Spółka pomimo prawidłowego doręczenia jej w dniu 12 lutego 2013 roku wezwania do wypełnienia, podpisania i nadesłania do tutejszego Sądu wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, nie uczyniła zadość temu wezwaniu.

Wskazane przy tym przez skarżącą w piśmie z dnia 19 lutego 2013 roku okoliczności związane z długotrwałym zwolnieniem lekarskim i pobytem prezesa Zarządu Spółki w szpitalu, nie mogą być potraktowane jako przyczyny usprawiedliwiające brak wykonania zarządzenia do przekazania wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazać w tym zakresie jedynie należy, iż strona skarżąca w innych prowadzonych przed tutejszym Sądem sprawach przekazywała już wypełnione formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie było zatem przeszkód do jego przekazania także w tej sprawie. Wskazana argumentacja (fakt przebywania prezesa Zarządu Spółki na długotrwałym zwolnieniu połączonym z pobytami w szpitalu) nie może także stanowić uzasadnienia dla nieprzekazania formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy bowiem mieć na uwadze, że wskazywane przez Spółkę fakty nie przeszkodziły prezesowi Zarządu Spółki na podpisanie samego pisma zawierającego wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia formularza, przekazanego do Sądu w odpowiedzi właśnie na wezwanie do przekazanie formularza.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 257 w zw. z

art. 258 § 2 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało zarządzić o pozostawieniu wniosku skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (pkt 2 sentencji).