Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 398/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania skargi za bezzasadną postanawia: przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu w dniu 18 października 2010r., skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie stać ją na poniesienie kosztów postępowania, ponieważ znajduje się w trudnej sytuacji finansowej - otrzymuje niskie świadczenie przedemerytalne, utrzymuje niepracującego męża, a także znaczne kwoty wydaje na zakup leków.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

W oparciu o oświadczenie strony złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznać należy, że żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca wykazała, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Oświadczyła, iż w skład jej majątku wchodzi dom o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolna o pow. [...] ha (wg. wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] powierzchnia działki jest nawet mniejsza - wynosi [...] ha /k-37 a.s./), a poza tym nie posiada innych nieruchomości, ani żadnych zasobów finansowych. Skarżąca wykazała, że jedynym źródłem utrzymania rodziny (mąż jest osobą bezrobotną) jest jej świadczenie przedemerytalne w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Otrzymywane świadczenie przeznacza na zakup leków ([...] zł miesięcznie) oraz inne konieczne wydatki związane z utrzymaniem domu (opłaty za energię elektryczną, gaz) i bieżącym utrzymaniem. Zatem koszty utrzymania koniecznego pochłaniają cały uzyskiwany przez skarżącą dochód, a niekiedy jest nawet zmuszona do zaciągania pożyczek u znajomych i rodziny.

Mając na uwadze wykazaną sytuację materialną strony, (niski miesięczny dochód na osobę w rodzinie – [...] zł brutto, brak oszczędności i wolnych środków pieniężnych po opłaceniu koniecznych kosztów utrzymania), stwierdzić należy, że skarżąca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy. Spełniona zatem została przesłanka przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie, bowiem strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.