Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 731/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wjazdu na granicy postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z 30 stycznia 2018 r. M. K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez adwokata M. D., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wjazdu na granicy.

Sąd pismem z dnia 12 marca 2018 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 marca 2018 r. (k. 28 akt sądowych).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego przy piśmie z 21 marca 2018 r. nadesłał niepoświadczoną kserokopię pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych doręczono pełnomocnikowi skarżącego 15 marca 2018 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego przy piśmie z 21 marca 2018 r. nadesłał niepoświadczoną kserokopię pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Odpisami w rozumieniu – zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. - mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z kolei przepis art. 48 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Przesłana przez adw. M. D. kserokopia pełnomocnictwa nie spełnia powyższych warunków, nie została bowiem uwierzytelniona w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa [art. 4 ust. 1b ustawy z 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. 2017, poz. 2368)]. Nie budzi zatem wątpliwości, że nie nadesłano ani oryginału pełnomocnictwa, ani jego wierzytelnego odpisu, co nakazuje art. 37 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 marca 2017 r., sygn. akt I FZ 13/17, CBOSA).

Tym samym uznać należy, że strona skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie.

W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 58 § 3 p.p.s.a.