Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 767/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1, art. 259 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

14 września 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, do sprawy skargi wyżej wymienionej, na decyzję Wojewody [...], z dnia [...] czerwca 2011 r., znak [...], o zatwierdzeniu projektu na budowę i udzieleniu pozwolenia na budowę, - postanawia – przyznać prawo pomocy poprzez: 1. zwolnienie strony od kosztów sądowych w pełnej wysokości oraz, 2. ustanowienie adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

E. Z. reprezentując swą żonę Z. w ramach sprawy o sygn. II SA/Rz 767/11, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Na podstawie złożonego wniosku PPF ustalono, że wnioskodawczyni żyje w sześcioosobowej rodzinie. W jej skład oprócz męża E. wchodzi syn i synowa oraz dwoje wnucząt. Rodzina utrzymuje się wyłącznie z kwoty 2357 zł brutto, na którą składa się wynagrodzenie K. Z. renta Z. Z. oraz emerytura E. Z. Miesięcznie rodzina ponosi koszty wynikające z opłat stałych w wysokości 750 zł. Na swe leczenie przeznacza 400 zł. Pozostałe koszty życia pokrywają świadczenia z pomocy społecznej. Gospodarstwo skarżącej prowadzone jest w domu o pow. 87 m². Na majątek rodziny składa się także niewielkiej wartości pojazd mechaniczny oraz zabudowania gospodarcze.

Stwierdzono, co następuje:

Strona skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, Z. Z. powinna udowodnić, że spełnia przesłanki, których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia tych kosztów.

Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż wskazane w treści podania PPF okoliczności życia wnioskodawczyni w pełni odpowiadają wymogom, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Strona oraz pozostali członkowie gospodarstwa domowego, żyją znacznie poniżej minimum socjalnego, o czym decyduje brak w dostatecznej wysokości środków pieniężnych oraz rzeczy przestawiających potencjalną wartość gospodarczą. Łączne dochody rodziny pomniejszone o obciążenia publicznoprawne, są zdecydowanie niewystarczające do pokrycia wszystkich niezbędnych kosztów życia sześcioosobowej rodziny. W jej skład wchodzi dwójka małoletnich, a jak wiadomo wydatki związane z wychowaniem dzieci mają charakter konieczny. Ta okoliczność wpływa dodatkowo na obniżenie zdolności wydatkowych strony wnioskującej, gdyż ciąży na niej obowiązek współuczestniczenia w wychowaniu i opiece nad wnukami.

Wobec wysokości wydatków i dochodów rodziny, można być pewnym, iż uiszczenie pełnej wysokości wpisu sądowego (tj. 500 zł), jak również pozostałych kosztów w tym wynagrodzenia adwokackiego (np. kosztów sporządzenia skargi kasacyjnej lub zażalenia), spowodowałoby stan, w którym członkowie gospodarstwa pozbawiliby się szans na zachowanie poziomu koniecznego utrzymania. Skarżąca poprzez swe oświadczenie dotyczące wysokości osiąganych przychodów oraz wartości pozostałych składników majątkowych wykazała niezbicie, że nie posiada majątku pozwalającego w jakiejkolwiek części współuczestniczyć w kosztach sprawy sądowoadministracyjnej. W ten sposób zostały wykazane wymogi zastosowania instytucji prawa pomocy w jej najszerszych granicach.

Należy dodać, że na mocy niniejszego postanowienia wynagrodzenie adwokackie zostanie pokryte ze środków budżetowych WSA, na wniosek fachowego pełnomocnika. Korzystanie przez Z. Z. z usług fachowego pełnomocnika w innej sprawie sądowoadministracyjnej nie stanowi przeszkody do wydania pozytywnego dla niej postanowienia, albowiem pełnomocnik ten został ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy.

Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.