Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 798/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 18 ust. 1, art. 85, art. 86
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. art. 9, art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 41 poz 361
law: Ustawa z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung (spr.), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Kołodziej, asesor WSA Jarosław Trelka, , Protokolant Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał Rady W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. stwierdzających nieważność uchwał Rady W. z dnia [...] grudnia 2006 r. i z dnia [...] stycznia 2007 r. 1) uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. 2) określa, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie podlega wykonaniu w całości 3) zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz M. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2007 r. Wojewoda Mazowiecki, działając na podstawie art. 86 i art. 91 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055 i Nr 116, poz. 1203, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441 i Nr 175, poz. 1457 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 128 i Nr 181, poz. 1337), zawiadomił Radę m. st. Warszawy o wszczęciu postępowania nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności 22 uchwał Rady m. st. Warszawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. i wstrzymał ich wykonanie. Postępowaniem tym objęto następujące uchwały:

1) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w sprawie odwołania Przewodniczącej Rady Dzielnicy Pani A. D.;

2) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

3) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w sprawie wyboru Burmistrza Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

4) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w sprawie wyboru Zastępcy Burmistrza Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

5) [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w sprawie wyboru Wiceprzewodniczących Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

6) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w sprawie wyboru Zastępcy Burmistrza Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

7) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania komisji Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

8) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Bezpieczeństwa i Samorządu w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

9) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Infrastruktury, Inwestycji i Gospodarki Komunalnej w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

10) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Edukacji w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

11) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Kultury i Sportu w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

12) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Budżetu w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

13) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Rewizyjnej w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

14) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Polityki Społecznej w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

15) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie powołania Komisji Mieszkaniowej w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

16) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Bezpieczeństwa i Samorządu w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

17) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Infrastruktury, Inwestycji i Gospodarki Komunalnej w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

18) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Edukacji w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

19) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Kultury i Sportu w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

20) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Budżetu w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

21) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej w Dzielnicy P. m. st. Warszawy;

22) nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w sprawie wyboru Przewodniczącego Komisji Polityki Społecznej w Dzielnicy P. m. st. Warszawy.

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] Wojewoda Mazowiecki, mając za podstawę art. 86 i art. 91 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdził nieważność 22 wyżej wymienionych uchwał Rady m. st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2007 r. i w uzasadnieniu podał, że uchwały Rady Dzielnicy P. m. st. Warszawy, podjęte na sesjach w dniu [...] grudnia 2006 r. i w dniu [...] stycznia 2007 r., były prawnie skuteczne i Rada m. st. Warszawy nie miała podstaw prawnych do stwierdzenia ich nieważności. Jednocześnie organ podniósł, że w świetle przepisów ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.), budzi wątpliwości uprawnienie Rady m. st. Warszawy do samodzielnego kwestionowania uchwał podejmowanych przez ustawowo do tego powołane organy stanowiące dzielnic, zwłaszcza w kontekście przepisu art. 86 ustawy o samorządzie gminnym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, miasto stołeczne Warszawa zarzuciło rażące naruszenie:

– art. 91 ust. 1 w związku z art. 85 ustawy o samorządzie gminnym, polegające na błędnym uznaniu, że Rada m. st. Warszawy nie miała podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności uchwał Rady Dzielnicy P., podjętych na sesjach w dniu [...] grudnia 2006 r. i w dniu [...] stycznia 2007 r.;

– art. 19 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy w związku z § 20 Statutu Dzielnicy P., stanowiącym załącznik nr [...] do uchwały Rady Gminy Warszawa [...] z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...] w sprawie nadania statutów dzielnicom w gminie Warszawa [...], zmienionej uchwałą Rady Gminy art. 19 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy w związku z § 20 Statutu Dzielnicy P., stanowiącym załącznik nr [...] do uchwały Rady Gminy Warszawa [...] z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...] w sprawie nadania statutów dzielnicom w gminie Warszawa [...], zmienionej uchwałą Rady Gminy Warszawa [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...], zmieniającej uchwałę Rady Gminy Warszawa [...] z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...] w sprawie nadania statutów dzielnicom w gminie Warszawa [...], polegające na błędnym uznaniu, że Rada m. st. Warszawy nie posiada kompetencji do stwierdzania nieważności uchwał Rady Dzielnicy m. st. Warszawy, jeżeli uchwała Rady Dzielnicy narusza prawo;

– art. 16 ust. 2 i art. 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 2, art. 6 i art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez naruszenie zasady samodzielności jednostek samorządu terytorialnego przy wykonywaniu zadań publicznych, podlegającej ochronie sądowej, polegającej na uznaniu, że Rada m. st. Warszawy nie posiada kompetencji do samodzielnego kwestionowania uchwał Rady Dzielnicy m.st. Warszawy, jeżeli uchwała Rady Dzielnicy narusza prawo;

– art. 171 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 85 i art. 87 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez naruszenie zasady sprawowania nadzoru nad samorządem terytorialnym wyłącznie z punktu widzenia legalności, polegające na wydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego w sytuacji, gdy brak było podstaw do uznania, że uchwały Rady m.st. Warszawy zostały wydane niezgodnie z prawem;

– art. 8 ust. 3 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607 ze zm.), poprzez przyjęcie, że wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego nie wykracza poza zasadę proporcjonalności kontroli miedzy zakresem interwencji, a znaczeniem interesów, które ma chronić.

Wskazując na powyższe uchybienia, miasto stołeczne Warszawa wniosło o uchylenie zaskarżonego aktu nadzoru w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie, przedstawiając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.

Wyrokiem z dnia 16 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę uznając, iż pomimo błędnego uzasadnienia Wojewody Mazowieckiego, zaskarżony akt nadzoru co do samej zasady był trafny. Sąd wskazał, że wobec braku wyraźnej regulacji w ustawie o ustroju miasta stołecznego Warszawy oraz w ustawie o samorządzie gminnym kwestii nadzoru nad działalnością organów dzielnic miasta stołecznego Warszawy, należy zastosować ogólne reguły zawarte w ustawie o samorządzie gminnym. Zatem podmiotami legitymowanymi do sprawowania nadzoru nad działalnością organów dzielnic są – w świetle art. 86 ustawy o samorządzie gminnym – Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a w zakresie spraw finansowych – regionalna izba obrachunkowa, nie zaś Rada m. st. Warszawy.

W skardze kasacyjnej miasto stołeczne Warszawa zarzuciło Sądowi istotne naruszenie przepisów prawa materialnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa) i wniosło o uchylenie wyroku w całości. W uzasadnieniu podniesiono, że Sąd błędnie uznał, iż przepisy § 20 ust. 1, 4 i 5 Statutu Dzielnicy P. są niezgodne z ustawą o samorządzie gminnym i ustawą o ustroju miasta stołecznego Warszawy, w konsekwencji błędnie odmówił ich zastosowania a także stwierdził, że Rada m. st. Warszawy nie posiada kompetencji do samodzielnego sprawowania nadzoru nad działalnością organu jednostki pomocniczej, czyli Rady Dzielnicy, bowiem uprawnienia te przysługują Wojewodzie Mazowieckiemu. Strona skarżąca podkreśliła, że jednostka pomocnicza nie ma osobowości prawnej, i pomimo wykonywania ustawowo zleconych zadań oraz obligatoryjnego charakteru jej powołania, należy do wewnętrznego zakresu działań danej gminy. Wobec powyższego strona skarżąca wywodziła, że działalność gminy nie podlega przepisom ustawy o samorządzie gminnym w kwestii trybu nadzoru wojewody nad działalnością gminną, ponieważ przedmiotem nadzoru jest gmina i jej organy ustrojowe, a nie jej jednostki pomocnicze, czy jednostki organizacyjne innego rodzaju.

Ponadto strona skarżąca podniosła, że uchwały, których nieważność stwierdzono uchwałami Rady m. st. Warszawy, zostały podjęte niezgodnie z prawem. Podczas obrad Rady Dzielnicy P. w dniu [...] grudnia 2006 r., po zarządzeniu przerwy w posiedzeniu Rady przez jej Przewodniczącego i podczas jego nieobecności, doszło do kontynuacji obrad, ale pod przewodnictwem radnego seniora. W trakcie tego posiedzenia sesji zostały podjęte uchwały o odwołaniu dotychczasowego Przewodniczącego Rady Dzielnicy i o wyborze nowego Przewodniczącego, a także w sprawie wyborów Burmistrza i Zastępców Burmistrza oraz Wiceprzewodniczących Rady Dzielnicy. Na sesji w dniu [...] stycznia 2007 r. odbyła się III sesja Rady Dzielnicy, która została zwołana i była prowadzona przez nowo wybranego Przewodniczącego Rady Dzielnicy.

Tymczasem zgodnie z treścią art. 9 ust. 4 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy pracami rady dzielnicy kieruje przewodniczący, zatem radny senior nie miał uprawnień do zwołania i prowadzenia obrad w przypadku, gdy przewodniczący rady został już wybrany. Takie uprawnienia natomiast strona skarżąca wywiodła dla Prezydenta m. st. Warszawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OSK 127/08, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2007 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny uznał za usprawiedliwione zarzuty skargi kasacyjnej w zakresie naruszenia art. 5 ust. 4 i art. 19 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy, w zw. z art. 35 ust. 1 i ust. 3 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z § 20 ust. 1, 4, 5 Statutu Dzielnicy P., stanowiącego załącznik nr [...] do uchwały nr [...]Rady Gminy Warszawa [...] z [...] listopada 2000 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom w gminie Warszawa [...].

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro Rada Dzielnicy P. jest jedynie organem pomocniczym gminy, to - stosownie do przepisu art. 35 ust. 3 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym - organem nadzoru nad jej działalnością jest rada gminy. Zatem błędne było również uznanie, iż przepisy § 20 ust. 1, 4 i 5 Statutu Dzielnicy P. są niezgodne z ustawą o samorządzie gminnym oraz ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Stosownie zaś do treści art. 190 zd. 1 ppsa, sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze jest niezgodne z prawem.

Zgodnie z treścią art. 86 ustawy o samorządzie gminnym, organami nadzoru nad działalnością gminną są Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa. Nadzór ten sprawowany jest na podstawie kryterium zgodności z prawem (art. 85 ustawy). Oznacza to, że każdorazowo organ nadzoru powinien zbadać, czy przy wydawaniu uchwał przez organy gminy nie doszło do naruszenia zarówno prawa ustrojowego jak i materialnego.

Zdaniem Wojewody Mazowieckiego powołane w nadzorowanych uchwałach przez Radę m. st. Warszawy przepisy, czyli art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, art. 19 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy w zw. z § 20 statutu Dzielnicy P. nie dają Radzie m. st. Warszawy uprawnień do stwierdzenia nieważności uchwał Rady Dzielnicy P.

Natomiast uprawnienie takie, co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku z dnia 9 kwietnia 2008 r., wynika wprost z treści art. 35 ust. 3 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten wskazuje bowiem radę gminy jako organ nadzoru nad działalnością organów jednostki pomocniczej, a zakres i formy nadzoru określa z kolei statut jednostki pomocniczej.

Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że Rada m. st. Warszawy, w ramach działalności nadzorczej nad organami jednostki pomocniczej, jest podmiotem legitymowanym do stwierdzenia nieważności uchwał rad dzielnic miasta stołecznego Warszawy, gdy naruszają one prawo.

Słusznie wskazała zatem Rada m. st. Warszawy w swoich uchwałach, że art. 9 ust. 4 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy określa, iż pracami rady dzielnicy kieruje przewodniczący rady dzielnicy. Tylko pierwszą sesję rady dzielnicy zwołuje Prezydent m. st. Warszawy w ciągu 7 dni po ogłoszeniu zbiorczych wyników wyborów na obszarze całego kraju (art. 9 ust. 2 powołanej ostatnio ustawy).

Natomiast zgodnie z treścią § 8 ust. 4 statutu Dzielnicy P. pierwszą sesję nowo wybranej Rady zwołuje Burmistrz Gminy lub osoba działająca z jego upoważnienia. Przepis ten ma znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, ponieważ stosownie do treści art. 19 ustawy o ustroju miasta stołecznego Warszawy do czasu uchwalenia statutów dzielnic mają zastosowanie odpowiednio przepisy określające organizację dotychczasowych dzielnic w gminie Warszawa [...]. Zatem w przypadku, gdy statut wskazuje na Burmistrza Gminy jako uprawniony podmiot, należy uznać, że oznacza to Prezydenta m. st. Warszawy. Z kolei powołanie stanowiska Dyrektora Zarządu Dzielnicy, należy obecnie rozumieć jako Przewodniczącego Rady (§ 8 ust. 3 Statutu Dzielnicy P. w zw. z § 4 ust. 1 Regulaminu Dzielnicy Warszawa P.).

W § 8 ust. 3 Statutu wskazano, że jeżeli Dyrektor Zarządu Dzielnicy nie zwołuje sesji Rady lub, w przypadku niemożności pełnienia przez niego obowiązków, nie wskaże członka Zarządu Dzielnicy, który ma zwołać sesję Rady, sesje zwołuje Burmistrz Gminy. W § 4 ust. 2 Regulaminu Dzielnicy wskazano natomiast, że w przypadku, o którym mowa w § 8 ust. 3 Statutu Dzielnicy, obradom przewodniczy Burmistrz Gminy lub osoba przez niego upoważniona.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że w przypadku, gdy Przewodniczący przerwał obrady Rady Dzielnicy i z jakichkolwiek przyczyn nie mógł pełnić dalej swoich obowiązków, to organem uprawnionym do ponownego zwołania sesji był Prezydent m. st. Warszawy. Również przewodniczyć tak zwołanej sesji mógł Prezydent m. st. Warszawy lub osoba przez niego upoważniona, nie zaś radny senior.

W konsekwencji powyższych rozważań wskazać należy, że sesje Rady Dzielnicy P. z dnia [...] grudnia 2006 r. oraz z [...] stycznia 2007 r., były zwołane i prowadzone przez osoby nieuprawnione, a uchwały podjęte na tak zwołanych i prowadzonych sesjach rażąco naruszyły prawo (podobnie: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2005 r., sygn. akt II SA 2113/03, LEX nr 164951).

Wobec zaś ustalenia, że Radzie m. st. Warszawy przysługują uprawnienia nadzorcze nad organami jednostki pomocniczej, uznać należy, że uchwały Rady m. st. Warszawy o stwierdzeniu nieważności 22 uchwał Rady Dzielnicy P. z dnia [...] grudnia 2006 r. i [...] stycznia 2007 r., z uwagi na podjęcie uchwał przez Radę Dzielnicy na sesjach zwołanych i prowadzonych przez nieuprawnione osoby, zostały wydane zgodnie z prawem. Natomiast rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego, wobec uznania uchwał Rady m. st. Warszawy za wydane zgodnie z prawem, nie znajduje podstaw prawnych w obowiązujących przepisach i stąd , na mocy art. 148 w zw. z art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.