Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 10/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2005-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2005 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Burmistrza Miasta J. w przedmiocie zwrotu kosztów remontu budynku p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 maja 2002 r. D. K. wystąpił do Urzędu Miasta i Gminy w J. o dokonanie mu wypłaty "funduszu pieniężnego, który był wpłacony na konto Urzędu, na wykonanie remontów przez okres od 1963 do 1966 r. po 600 zł miesięcznie". Z odpowiedzi udzielonych na to pismo przez Burmistrza J. wynika, iż żądana należność powstała z tytułu wpłat dokonywanych przez Gminną Spółdzielnię "S. Ch." w J. za najem lokalu rodziców wnioskodawcy na konto Funduszu Gospodarki Mieszkaniowej Urzędu Miasta i Gminy w J. Wypłaty dokonywane były z tak zgromadzonych środków na podstawie przedstawionych przez właścicieli dowodów wykonania remontu lokalu. W latach osiemdziesiątych rodzice wnioskodawcy występowali już o wypłatę przedmiotowej należności, lecz odmówiono im ze względu na nieprzedstawienie żądanych dowodów. Ponieważ w dalszym ciągu wnioskodawca nie przedłożył dokumentów uzasadniających jego roszczenie a organ również ich nie posiada, Burmistrz J. poinformował D. K. pismem z 12 VII 2002 r. o braku podstaw do uwzględnienia wymienionego na wstępie żądania.

W dniu 22 VII 2002 r. D. K. skierował do Urzędu Miasta w J. odwołanie od udzielonej mu odpowiedzi odmawiającej wypłaty spornej należności. Wobec nienadania temu pismu biegu, w dniu 19 I 2004 r. D. K. wystąpił z "żądaniem usunięcia stanu zwłoki w postępowaniu administracyjnym". Następnie, w dniu 22 III 2004 r. skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zażalenie na bezczynność Burmistrza J. polegające na niezałatwieniu jego wniosku wszczynającego postępowanie.

Postanowieniem z dnia [...] IV 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zwróciło zażalenie stronie, stwierdzając, iż do załatwienia sprawy jest właściwy sąd powszechny. Następnie, postanowieniem z dnia [...] IV 2004 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa, uwzględniło żądanie strony i uchyliło własne postanowienie z [...] IV 2004 r. oraz stwierdziło, że zarzut bezczynności Burmistrza J. w przedmiocie załatwienia sprawy rozpoczętej wymienionym na wstępie wnioskiem jest nieuzasadniony. Wymienione ostatnio postanowienie D. K. otrzymał w dniu 28 IV 2004 r. (k. 6 akt SKO w Ł.).

W dniu 29 V D. K. skierował listem poleconym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] IV 2004 r. Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie tej skargi jako spóźnionej albo jej oddalenie, jako nieuzasadnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest spóźniona i podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w ciągu 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. D. K. otrzymał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] IV 2004 r. w dniu 28 IV 2004 r. Termin do wniesienia skargi na to postanowienie upłynął więc z dniem 28 V 2004 r. Skarga została wysłana natomiast w dniu 29 V, a więc już po upływie ustawowego terminu i z tej przyczyny podlega odrzuceniu.

Ubocznie należy wskazać, iż dotychczas zebrany materiał w sprawie wskazuje, że spór ma charakter cywilnoprawny, do którego rozpoznania jest właściwy sąd powszechny (art. 2 § 1 kpc). Żądanie skarżącego nie mieści się w katalogu spraw wymienionych

w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 w zw. z pkt. 8 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), bowiem nie dotyczy sprawy administracyjnej

w rozumieniu art. 1 § 1 pkt 1 kpa, a więc indywidualnej sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej. Pozytywne ustalenie tego faktu również przemawiałoby za odrzuceniem skargi, jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z 6 VII 2004 r.,

OSK 547/04, publ. w ONSA i wsa Nr 51 z 2004 r.).

Dlatego na mocy art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy z 30 VIII 2002 r. – prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.