Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 528/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.35 § 1, art.37 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 859/11 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2012 r., III SA/Wa 859/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie L.D. z dnia 17 września 2012 r. wniesione w sprawie ze skargi D. D.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że pismem z dnia 16 lutego 2011 r. skarżący – D. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 grudnia 2010 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. Postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 17 września 2012 r. L. D., z upoważnienia skarżącego złożył zażalenie na to postanowienie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 21 września 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącego, do usunięcia braku formalnego zażalenia z 17 września 2012 r., w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia przez złożenie dokumentu, z którego będzie wynikało umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika, która z przesłanek wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270) - dalej jako: "p.p.s.a.", dotyczy jego osoby. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 września 2012 r. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 5 października 2012 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie matka skarżącego i pełnomocnika – H. D. wyjaśniła, że odebrała korespondencję zawierającą ww wezwania. Wyjaśniła, że synowie będę po 20 października i zwróciła się o wyznaczenie nowego terminu do uzupełnienia braków zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał na treść art. 37 § 1 p.p.s.a. i zauważył, że L. D. nie dołączył do zażalenia pełnomocnictwa, które uprawniałoby go do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wezwanie do przedłożenia właściwego pełnomocnictwa doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 września 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 106 akt sądowych). Zakreślony w nim siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 5 października 2012 r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania pełnomocnik nie nadesłał żądanego przez Sąd dokumentu.

Z tej przyczyny Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie, bowiem strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie jego braków.

2. Na powyższe postanowienie D. D. wniósł zażalenie. W piśmie tym skarżący nie zawarł żadnego uzasadnienia.

3. Zażalenie jest bezzasadne, bowiem postanowienie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia zażalenia L. D. odpowiada prawu. Słusznie wskazał Sąd na treść art. 37 § 1 p.p.s.a., który nakazuje pełnomocnikowi przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei art. 35 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem strony może być nie tylko adwokat lub radca prawny, ale również inny skarżący lub uczestnik postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo i zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

Ponieważ zażalenie z dnia 17 września 2012 r. podpisane zostało przez L. D., a nie zostało dołączone do niego pełnomocnictwo procesowe, jak również brak było jakichkolwiek wyjaśnień, jaka relacja łączy go ze skarżącym w związku z brzmieniem art. 35 § 1 p.p.s.a., prawidłowo Sąd pierwszej instancji wezwał L. D. do uzupełnienia tych braków. Ponieważ L. D. w zakreślonym przez Sąd w wezwaniu siedmiodniowym terminie nie nadesłał dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do działania w imieniu D. D. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd słusznie zażalenie to odrzucił. Art. 178 p.p.s.a., który znajduje zastosowanie w odniesieniu do zażaleń w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., nakazuje wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu odrzucić zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie.

Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.