Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 647/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 33, art. 27, art. 20 par. 1 pkt 3 i 4
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 48, art. 83 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Protokolant Sylwia Górny po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 12 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 marca 2005r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na art. 123 k.p.a., art. 20 § 1 pkt 4, art. 34 § 1 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991r., Nr 36, poz. 161 ze zm.) oddalił zarzuty wniesione przez J. M. w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji, dotyczące tytułu wykonawczego z dnia 21 lutego 2005r. W odniesieniu do zarzutu, w którym skarżący podniósł, iż tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ uznał, że tytuł wykonawczy wystawiony został zgodnie z treścią tego przepisu. Zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego oddalił organ wskazując, że na tym etapie postępowania egzekucyjnego nie zastosowano żadnych wymienionych w ustawie środków egzekucyjnych. Co do wniosku o umorzenie postępowania na podstawie art. 33 pkt 1 powołanej ustawy, organ stwierdził, że zarzut na tej podstawie może być wniesiony, gdy wykonano obowiązek nałożony decyzją o rozbiórce. Nie występują zaś w sprawie przesłanki umorzenia określone przepisem art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W zażaleniu na opisane wyżej postanowienie skarżący podniósł, że tytuł wykonawczy został mu doręczony ponad dwa lata po doręczeniu upomnienia, podczas gdy zgodnie z prawem do tytułu wykonawczego wierzyciel dołącza dowód doręczenia upomnienia. Zdaniem skarżącego tak duży odstęp czasowy między doręczeniami obu pism uzasadnia zastosowanie art. 59 § 1 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 maja 2005 r. nr [...], powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016), utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że na podstawie art. 59 § 1 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli było ono zawieszone na żądanie wierzyciela i nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania. Fakt, że upomnienie zostało doręczone w dniu 6 listopada 2002r., a tytuł wykonawczy wystawiony 21 lutego 2005r. nie daje podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Za niezasadny uznał organ odwoławczy również zarzut zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, podzielając stanowisko organu I instancji

W skardze na opisane wyżej postanowienie organu drugiej instancji skarżący J. M. podniósł, że organ administracji nie dołączył do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia, naruszając tym samym przepisy ustawy o postępowaniu administracyjnym w administracji. Wskazał ponadto, że w postępowaniu naruszono przepisy o właściwości miejscowej.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niewłaściwości organu stwierdził, że organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym jest kierownik powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydawanych w zakresie swojej właściwości decyzji i postanowień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa.

Stosownie do art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954, ze zm.) podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku,

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej,

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4,

4) błąd co do osoby zobowiązanego,

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym,

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego,

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1,

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego,

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny,

10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27.

Z kolei w art. 27 cytowanej ustawy ustawodawca enumeratywnie wymienia elementy, które powinien zawierać tytuł wykonawczy oraz w § 3 tego przepisu stanowi, że do tytułu wykonawczego wierzyciel powinien dołączyć dowód doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podaje w tytule wykonawczym podstawę prawną braku tego obowiązku. Stosownie do przytoczonego wyżej art. 33 pkt 7 brak uprzedniego (w stosunku do wszczęcia postępowania egzekucyjnego) doręczenia upomnienia może być podstawą zarzutu.

W okolicznościach niniejszej sprawy na skarżącym ciążył obowiązek rozbiórki obiektów budowlanych opisanych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2002r. Nr [...], utrzymanej w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 września 2002r. Nr [...]. Opisana wyżej ostateczna decyzja WINB stała się podstawą skierowania do zobowiązanego upomnienia z dnia 10 października 2002r. Nadto postanowieniem wydanym w sprawie sygn. akt II S.A./Gd 2785/02 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek Janiny i J. M.ch o wstrzymanie wykonania opisanej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 września 2002r. (vide: fotokopie decyzji k. 1,3, upomnienie k. 4, postanowienie NSA k. 5 akt administracyjnych I instancji). Tak ustalone przez organ okoliczności sprawy oraz bezsporny fakt uchylania się skarżącego od wykonania obowiązku były podstawą wystawienia w dniu 21 lutego 2005r. tytułu wykonawczego (vide: tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia k. 6 akt administracyjnych I instancji).

Skarżący po otrzymaniu tytułu wykonawczego sformułował zarzuty oparte o przepis art. 33 pkt 8 i 10 powołanej ustawy, jednocześnie domagając się umorzenia wszczętego postępowania egzekucyjnego.

Zasadniczym zaś zarzutem skargi jest okoliczność, iż skarżącemu nie doręczono równocześnie upomnienia i tytułu wykonawczego. Z treści cytowanego art. 33 pkt 7 wynika jednoznaczne, że podstawą zarzutu może być brak uprzedniego – i tylko uprzedniego - doręczenia zobowiązanemu upomnienia. Upomnienie zaś zostało doręczone skarżącemu bezspornie w dniu 6 listopada 2002r., a więc przed doręczeniem tytułu wykonawczego, co miało miejsce w dniu 8 marca 2005r. Zatem zgłoszony zarzut podlegał oddaleniu, jak prawidłowo ocenił organ odwoławczy. Tym samym nie znajduje uzasadnienia zarzut skargi oparty o niespełnienie wymogu określonego w art. 27 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nie jest również uzasadniony zarzut skargi dotyczący naruszenia właściwości miejscowej organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne.

Stosownie do treści art. 20 § 1 pkt 3 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym jest kierownik wojewódzkiej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydawanych w imieniu własnym lub wojewody decyzji i postanowień; kierownik powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydawanych w zakresie swojej właściwości decyzji i postanowień. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje zatem właściwy dla egzekwowania obowiązku o charakterze niepieniężnym jakim jest nakaz rozbiórki, będąc właściwym w zakresie swojej kompetencji do wydania decyzji, o której mowa w art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.), zgodnie z przepisem art. 83 ust. 1 tej ustawy.

W postępowaniu będącym przedmiotem oceny Sądu nie było również podstaw, wbrew twierdzeniu skarżącego, do jego umorzenia. Przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego zostały enumeratywnie wymienione w art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z treści tego przepisu wynika, że odstęp czasowy między doręczeniem upomnienia a wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie jest podstawą do umorzenia postępowania. Powołany przez skarżącego w zażaleniu pkt 8 przepisu art. 59 stanowi, że postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli postępowanie to zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania. Taka okoliczność w rozpoznawanej sprawie nie miała zaś miejsca.

Mając na względzie powyższe i uznając skargę za niezasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.