Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 65/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.95
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi I. G. na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie wydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. G. uczyniła bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie niewydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego w stosunku do jej byłego męża Z. G.

W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie.

Uzasadniając tak zajęte stanowisko organ wskazał, że wniesiona skarga jest tożsama z poprzednią skargą odrzuconą przez Sąd w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 173/08. Zdaniem organu, wniesiona skarga zawiera to samo żądanie, a mianowicie zrzeczenie się prawa do lokalu mieszkalnego przez Komendanta [...] Policji na rzecz W.

Nadto organ podniósł, że skarga jest również bezzasadna, ponieważ przepisy prawa nie obligują Komendanta [...] Policji do wydania decyzji, której żąda skarżąca, a w stosunku do byłego męża skarżącej nie zachodzą ustawowe przesłanki, których powstanie wymaga wydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego.

W dniu 17 czerwca 2009 r. Komendant [...] Policji, w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 4 czerwca 2009 r., złożył do akt sprawy pismo, w którym oświadczył, że nie posiada informacji, z której wynikałoby, że skarżąca złożyła do Komendanta [...] Policji wniosek o opróżnienie lokalu mieszkalnego, a następnie zażalenie na niezałatwienie, wszczętej tym wnioskiem, sprawy w terminie.

Powyższą informację Komendant [...] Policji potwierdził w kolejnym, złożonym na wezwanie Sądu, piśmie z dnia 26 sierpnia 2009 r.

Natomiast skarżąca wezwana do udzielenia informacji, czy wystąpiła do Komendanta [...] Policji z wnioskiem o wydanie decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego i czy w związku z tym wniosła do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, stwierdziła, że wielokrotnie występowała do Komendanta [...] Policji i Ministra Spraw Wewnętrznych o wydanie stosownych decyzji w zakresie sformułowanego w skardze zarzutu.

Podkreśliła, że dowody jej kolejnych wystąpień znajdują się w aktach sprawy o sygn. II SAB/Wa 162/08. Do pisma dołączyła komputerowy wydruk sporządzonego przez siebie pisma z dnia 29 października 2007 r. adresowanego do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w którym zwróciła się do tego organu z prośbą o

podjęcie działań zmierzających do zrzeczenia się przez Komendę [...] Policji prawa do dysponowania lokalem, w którym mieszka.

Komendant [...] Policji ustosunkowując się do powyższego pisma stwierdził z kolei, że skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu na poparcie swojego twierdzenia, że wielokrotnie występowała z żądaniem rozstrzygnięcia kwestii opróżnienia lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej, a załączony do jej stanowiska wydruk, jako niepodpisany, nie ma żadnej wartości dowodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi I. G. jest bezczynność Komendanta [...] Policji w zakresie wydania decyzji, o której mowa w art. 95 ust. 2, 3, 3a i 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), tj. decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego przydzielonego policjantowi.

Stosownie do treści tego przepisu, decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się w ściśle określonych, enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę sytuacjach faktycznych. Natomiast, jak stanowi ust. 4 tego przepisu, decyzje o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu.

Skarżąca zarzuca organowi, że nie wydał decyzji o opróżnieniu lokalu w stosunku do jej byłego męża w sytuacji gdy, w jej ocenie, zachodziły przesłanki do jej wydania, wynikające z faktu, że były mąż dobrowolnie opuścił przydzielony mu lokal.

Rozpoznając wniesioną skargę w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku -nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Bezczynność organu będzie zatem miała miejsce zarówno wówczas, gdy obowiązek działania organu będzie wynikał z mocy samego prawa - wszczęcie postępowania z urzędu - jak też wówczas, gdy to strona z własnej woli wystąpi do organu o przyznanie je określonego prawa lub zwolnienie jej z określonego obowiązku - wszczęcie postępowania na wniosek.

Odnosząc powyższe do skargi I. G. trzeba jednak wyjaśnić, że aby możliwym było skorzystanie z możliwości kontroli administracji publicznej w zakresie

nałożonego na nią obowiązku działania muszą być spełnione określone warunki proceduralne.

I tak, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Oznacza to, że skarżącej, wobec braku rozstrzygnięcia w ustawowym terminie kwestii opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego, przysługiwało zażalenie do Komendanta Głównego Policji w trybie art. 37 §1 k.p.a.

W tym zaś zakresie Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe i ustalił, że skarżąca warunku tego nie dopełniła (k.18, 20, 22, 27, 31, 33, 39 i 42 akt sprawy).

Skoro zatem I. G. nie wniosła takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpała ona środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, a to z kolei powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.