Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1551/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2016 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2015 r. Minister infrastruktury i Budownictwa działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), zwanej dalej "Kpa", oraz art. 15 ust. 4 i art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] (Dz. U. z 2014 r. poz. 1501, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołań: Pani M. J., Pana M. S., Pana S. T., Przedsiębiorstwa Rolno-Usługowego [...] Sp. z o.o. oraz małoletniego J.S., reprezentowanego przez ojca - Pana J. S., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia 8,4 MPa o średnicy DN1000 relacji [...] - [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą etap [...] na terenie województwa [...]" – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił ustalony stan faktyczny wskazując, iż decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., Wojewoda [...]:

- zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę inwestycji pn.: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia 8,4 MPa o średnicy DN1000 relacji [...] - [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą etap [...] na terenie województwa [...]",

- zezwolił inwestorowi na usunięcie drzew i krzewów kolidujących z inwestycją

- ustalił opłatę za usunięcie 553 sztuk drzew i 17 451,1 m2 krzewów w wysokości 17.913.475,66 zł,

- ustalił termin wycinki drzew i krzewów w okresie ważności decyzji,

- zobowiązał inwestora do posadzenia nasadzeń zastępczych w ilości 4912 sztuk drzew w ramach rekompensaty za wycięte drzewa i krzewy,

- odroczył na okres 3 lat uiszczenie ustalonej opłaty za usunięcie drzew i krzewów w wysokości 17.913.475,66 zł,

- zobowiązał inwestora do złożenia niezwłocznie po dokonaniu nasadzeń pisemnej informacji wraz z inwentaryzacją oraz po upływie 3 lat inwentaryzacji wraz z opisem stanu nasadzeń w celu dokonania przez organ odbioru.

Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa, za pośrednictwem organu i instancji, wnieśli w ustawowo przewidzianym terminie: Pani M.J., Ppn M. S., Pan S.T., Przedsiębiorstwo Rolno-Usługowe [...] Sp. z o.o. oraz Pan J. S., reprezentowany przez ojca Pana J. S.. Odwołująca się Pani M.J. zarzuca decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. uniemożliwienie realizacji założonych zamierzeń inwestycyjnych polegających na budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr ew. [...] i [...] w miejscowości [...] oraz wnosiła o odszkodowanie w ramach poniesionej szkody podczas prac budowy gazociągu. Pan M. S. wnosił w odwołaniu o zmianę lokalizacji gazociągu poprzez odsunięcie gazociągu od jego działek w [...].

Pełnomocnik Pana S. T. i Przedsiębiorstwa Rolno-Usługowego [...] Sp. z o.o. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, zarzucając decyzji błędne ustalenia faktyczne polegające na niezasadnym uznaniu, iż przedstawiony projekt budowlany spełnia wymogi określone przepisami prawa oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 Kpa, art. 9 Kpa, art. 11 Kpa i art. 107 Kpa.

Odwołujący się w imieniu małoletniego J. S. Pan J. S. zaskarżył decyzję w całości i zarzucił jej naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 Kpa i art. 77 § 1 Kpa poprzez niewyczerpujące zebranie, rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; art. 8 Kpa i 107 § 3 Kpa poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnikowych twierdzeń. Wnosił także o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji.

Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym Minister Infrastruktury i Budownictwa wskazał, że w dniu [...] października 2015 r. [...] S.A., reprezentowany przez Pana M. F., złożył wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] pn.: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia 8,4 MPa o średnicy DN1000 relacji [...] – [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą etap [...] na terenie województwa [...]", wraz z wycinką drzew i krzewów kolidujących z inwestycją.

Stosownie do art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm), zwanej dalej "ustawą - Prawo budowlane", w związku z art. 15 ust. 1 ustawy, o ile zostaną spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, właściwy organ jest zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie terminalu. Zgodnie z ww. przepisami pozwolenie na budowę inwestycji w zakresie terminalu wydaje wojewoda na zasadach i w trybie ustawy - Prawo budowlane, z zastrzeżeniem przepisów ustawy. W myśl art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; zgodność projektu zagospodarowania działki i terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz zaświadczenia o wpisie osoby wykonującej samodzielne funkcje techniczne w budownictwie do centralnego rejestru oraz o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu przez osobę posiadająca wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia- ww. zaświadczeniem.

Wojewoda [...] sprawdził, że projekt budowlany jest zgodny z warunkami decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz z warunkami środowiskowymi określonymi w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wojewoda [...] sprawdził także, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Ponadto projekt budowlany został opracowany i sprawdzony przez osoby posiadające prawo wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie i należące do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.

Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż z akt niniejszej sprawy wynika, że Inwestor spełnił wszystkie wymogi stawiane przez ustawę - Prawo budowlane, niezbędne dla uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, dołączając do swojego wniosku z dnia [...] października 2015 r. wymagane dokumenty, tj. :

- oświadczenie z dnia [...] października 2015 r. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, zgodnie ze wzorem zawartym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 24.07. 2015 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (Dz. U. poz. 1146, z późn. zm.), czym wypełnił dyspozycję art. 32 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, będącego przepisem określającym, komu może być wydane pozwolenie na budowę,

- kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przez przepisy szczególne,

- zaświadczenia o wpisie osoby wykonującej samodzielne funkcje techniczne w budownictwie do centralnego rejestru oraz o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, o których mowa w art. 12 ust. 7 przywołanej wyżej ustawy - Prawo budowlane.

Ponadto do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył inwentaryzację drzew i krzewów, zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy, stanowiącym podstawę do załączenia inwentaryzacji drzew i krzewów do wniosku o pozwolenie na budowę.

Jednocześnie, jako załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę, została dołączona decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].10. 2015 r. ustalająca lokalizację inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. ustalająca środowiskowe uwarunkowania. Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, iż strony postępowania miały zapewniony czynny udział w postępowaniu zakończonym weryfikowaną decyzją.

Inwestor oraz właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji, zostali powiadomieni o wszczęciu postępowania w drodze wysłanych do nich zawiadomień na adres określony w katastrze nieruchomości (pismo z dnia [...] listopada 2015 r.), a pozostałe strony postępowania zostały poinformowane o jego wszczęciu w drodze obwieszczeń, wywieszonych na tablicach ogłoszeń i na stronach internetowych urzędu wojewódzkiego oraz właściwych urzędów gmin i miast, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim (Gazeta [...] z dnia [...] listopada 2015 r.) oraz na stronie internetowej [...]. W przedmiotowych obwieszczeniach organ I instancji poinformował strony o miejscu, gdzie strony lub ich pełnomocnicy mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą inwestycji.

Strony prowadzonego postępowania miały możliwość wypowiedzenia się w toku prowadzonego postępowania. Organ I instancji rozpatrzył uwagę zgłoszoną przez Pana J. S., reprezentującego małoletniego syna. Przedmiotowa uwaga była sprzeciwem dotyczącym realizacji inwestycji na działce małoletniego J. S. i dotyczyła ochrony siedliska ropuchy pospolitej. Inwestor ustosunkował się do podniesionej uwagi i złożył w tej kwestii wyjaśnienia.

W dniu [...] grudnia 2015 r. Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia [...] S.A. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę, inwestycji pn.: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia 8,4 MPa o średnicy DN1000 relacji [...] - [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą etap [...] na terenie województwa [...]" oraz w sprawie zezwolenia inwestorowi na usunięcie drzew i krzewów.

W ocenie organu odwoławczego decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. jest prawidłowa, została bowiem wydana po spełnieniu przez Wojewodę [...] wymogów określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy - Prawo budowlane. Art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane zawiera wymagania, które muszą być spełnione przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego.

Odnosząc się do argumentacji rozpatrywanych odwołań, Minister Infrastruktury i Budownictwa uznał, że są bezpodstawne.

Podnoszone przez odwołujących się zarzuty dotyczące ograniczenia w swobodnym użytkowaniu działek, uniemożliwienia realizacji zamierzeń inwestycyjnych na nieruchomościach, obniżenia wartości działek, przebiegu planowanego gazociągu, nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy. Podkreślono, że trasa budowy gazociągu wyznaczona została na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...]. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] podlega natychmiastowemu wykonaniu na podstawie z art. 34 ust. 1 ustawy. Istotą natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnych w zakresie terminalu jest to, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji staje się od razu wykonalna i jednocześnie stanowi tytuł egzekucyjny, a wniesienie odwołania od takiej decyzji w terminie przez jakikolwiek podmiot trzeci nie wstrzymuje wykonania tej decyzji przez podmiot, który ją uzyskał i przystąpił na tej podstawie do realizacji poszczególnych etapów przedsięwzięcia. Zatem w dniu wydania zaskarżonej decyzji inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomościami odwołujących się stron na cele budowlane.

W odniesieniu do zarzutów, że sporna inwestycja spowoduje trwałe obciążenia dla działek odwołujących się, ograniczenia z uwagi na strefę ochronną oraz utratę wartości nieruchomości, wyjaśniono, iż organ właściwy w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ocenia jedynie zgodność projektowanej inwestycji z przepisami ustawy - Prawo budowlane.

Zaś w odniesieniu do ustaleń dotyczących odszkodowania, wskazano, iż kwestia formy i wysokości odszkodowania będzie rozstrzygana w odrębnym postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 23 i art. 24 ustawy oraz odpowiednio o przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774, z późn. zm.), w którym to zainteresowane strony będą mogły kierować swoje uwagi i zgłaszać żądania. Powyższa procedura pozostaje poza postępowaniem prowadzonym w sprawie pozwolenia na budowę.

Według odwołujących się nastąpiło naruszenie art. 7, 8, 11, 77 § 1 i 107 § 3 Kpa, poprzez niewyczerpujące zebranie, rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnikowych twierdzeń.

W ocenie ministra Infrastruktury i Budownictwa organ I instancji nie naruszył art. 7, 8, 11, 77 § 1 i 107 § 3 Kpa, gdyż zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w sprawie. Wojewoda [...] podjął kroki w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzył materiał dowodowy. Przekazywane w trakcie prowadzonego postępowania uwagi, wnioski i spostrzeżenia organ rozpatrzył i poinformował wnoszących uwagi o sposobie ich rozpatrzenia. Uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji jest zgodne z art. 107 § 3 Kpa. Odnosząc się do zarzutów Pana S. T. i Przedsiębiorstwa Rolno-Usługowego [...] Sp. z o.o., dotyczących błędnego ustalenia faktycznego polegającego na niezasadnym uznaniu, iż przedstawiony projekt budowlany spełnia wymogi określone przepisami prawa, wskazano, że odwołujący się nie wykazał, na czym polega naruszenie przepisów prawa w tym zakresie. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Skoro to na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy, to uznano w okolicznościach tej sprawy, iż odwołujący się nie wykazał takiego związku przyczynowego.

Dalej organ II instancji wskazał, że podnoszone przez odwołujących się zarzuty dotyczące ograniczenia w swobodnym użytkowaniu działek, uniemożliwienia realizacji zamierzeń inwestycyjnych na nieruchomościach, obniżenia wartości działek, przebiegu planowanego gazociągu, nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy. Podkreślono, że trasa budowy gazociągu wyznaczona została na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...].

Organ architektoniczno-budowlany, jakim w przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji jest wojewoda, nie może kształtować warunków lokalizacji na etapie pozwolenia na budowę odmiennie od ustalonych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu. Organ ten jest także związany przedmiotowym zakresem rozstrzygnięcia zawartym w takiej decyzji. Prawem stron postępowania jest możliwość wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2015 r. ustalającą lokalizację inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...].

W odniesieniu do zarzutów, że sporna inwestycja spowoduje trwałe obciążenia dla działek odwołujących się, ograniczenia z uwagi na strefę ochronną oraz utratę wartości nieruchomości, wyjaśniono, iż organ właściwy w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ocenia jedynie zgodność projektowanej inwestycji z przepisami ustawy - Prawo budowlane.

Zaś w odniesieniu do ustaleń dotyczących odszkodowania, wskazano, iż kwestia formy i wysokości odszkodowania będzie rozstrzygana w odrębnym postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 23 i art. 24 ustawy oraz odpowiednio o przepisy art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774, z późn. zm.), w którym to zainteresowane strony będą mogły kierować swoje uwagi i zgłaszać żądania. Powyższa procedura pozostaje poza postępowaniem prowadzonym w sprawie pozwolenia na budowę.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Minister Infrastruktury i Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...].

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył w imieniu małoletniego syna J. S. przedstawiciel ustawowy ojciec J. S.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postąpowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.

- art. 7,77 § 1 i 80 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 §1 kpa obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym nie wyjaśnienie czy realizacja zamierzonej inwestycji stoi w sprzeczności z dobrem ochrony środowiska, oraz braku odniesienia się przez organ II instancji do podnoszonych przez skarżącego kwestii związanych z nieuniknionymi zniszczeniami w populacjach płazów i ich siedliskach znajdujących się na działce [...] , które zgodnie z ustawą o ochronie przyrody i rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt podlegają ochronie.

- art. 8 i 107 §3 kpa poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnikowych twierdzeń, co uniemożliwia realizację pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonych decyzji, w szczególności niewyjaśnienie na jakiej podstawie właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest zobowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania robót budowlanych związanych z realizacją inwestycji w zakresie terminalu, a także czynności związanych z konserwacją. Dodatkowo poprzez niewyjaśnienie na jakich zasadach właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, na której realizowana jest inwestycja, może uzyskać odszkodowanie za poniesione straty, bądź zbyć własność nieruchomości lub oddać ją w użytkowanie wieczyste na rzecz Skarbu Państwa.

W piśmie z dnia [...] października 2016 r. Skarżący podtrzymał zarzuty sformułowane w skardze.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona, a organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] (Dz. U. z 2014 r. poz. 1501, z późn. zm.),

Sąd administracyjny nie dopatrzył się także naruszenia przepisów procesowych, których zakres uzasadniałby uwzględnienie skargi.

W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo ustalił i ocenił materiał dowodowy stanowiący podstawę wydania zaskarżonej decyzji.

W pierwszej kolejności Sąd podkreśla, że decyzja ta została wydana w oparciu o akt prawa mający charakter szczególny, bowiem specustawa została uchwalona w celu realizacji konkretnego przedsięwzięcia o charakterze ogólnopaństwowym ze względu na istotny interes bezpieczeństwa RP. Stąd też unormowania w niej zawarte mają charakter zamknięty i w sposób wyczerpujący regulujący daną materię, chyba, że co innego wynika z jej zapisów.

Wskazać także należy, że ww. ustawa przewiduje trzy etapy postępowania administracyjnego. Ustalenie lokalizacji inwestycji, wydanie pozwolenia na budowę oraz określenie wysokości i zasad wypłaty odszkodowania.

W przepisie art. 6 wskazano wymagane obligatoryjnie elementy, które winien zawierać wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, przy czym na równi ustawa traktuje inwestycje towarzyszące inwestycjom w zakresie terminalu.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu określa i zawiera:

1) określenie terenu objętego inwestycją w zakresie terminalu, w tym linii rozgraniczających teren inwestycji;

2) warunki techniczne realizacji inwestycji;

3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków, w tym dotyczące przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym;

4) warunki ochrony przeciwpożarowej dla inwestycji;

5) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

6) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 20 ust. 1;

7) oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 20 ust. 3;

8) oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1;

9) termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;

10) lokalizację sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich oraz podmorskich kabli i rurociągów za pomocą współrzędnych geograficznych;

11) oznaczenie gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi.

Natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy wynika, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę.

Decyzja będąca przedmiotem kontroli o pozwoleniu na budowę została wydana na podstawie art. 15 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...].

Sąd podziela stanowisko Organu odwoławczego, co do tego, że Wojewoda [...] prawidłowo ocenił kompletność wniosku o udzielnie pozwolenia na budowę, dokonał merytorycznej kontroli tego wniosku i wydał decyzję zgodną z mającymi zastosowanie w przedmiotowej sprawie przepisami prawa.

Odnosząc się do zarzutów skargi uznać należy, że nie są one zasadne.

W tym aspekcie wskazać trzeba, że organ nie może oceniać racjonalności czy też słuszności przyjętych we wniosku rozwiązań projektowych, gdyż postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację danej inwestycji toczy się na wniosek inwestora, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Organ nie może dokonywać, jakichkolwiek zmian np. w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru najkorzystniejszych w jego ocenie rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych oraz czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo.

Jednocześnie należy wskazać, że zarzuty sformułowane w skardze odnoszą się w gruncie rzeczy do decyzji lokalizacyjnej. Kwestia niezbędności nieruchomości skarżącego dla potrzeb realizacji przedmiotowej inwestycji była oceniana na etapie ustalania linii rozgraniczających teren inwestycji. Natomiast zagadnienia z zakresu ochrony środowiska, w tym ochrony płazów na terenie objętym inwestycją, zostały określone w decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania. Tak więc kwestie budzące zastrzeżenia Skarżącego zostały wiążąco określone odpowiednio w decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].10. 2015 r. ustalająca lokalizację inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] oraz decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. ustalająca środowiskowe uwarunkowania.

Niezależnie od tego stwierdzić należy, że w kwestii ochrony wymienionego w skardze gatunku płaza słusznie organ I instancji wskazał, że prace przy budowie przedmiotowej inwestycji będą prowadzone pod nadzorem przyrodniczym. Oznacza to, że w przypadku zagrożenia powstania w tym obszarze szkody będzie można podjąć w oparciu o art. 56 ust. 2 lit. 2 ustawy o ochronie przyrody działania zapobiegawcze.

Niemniej należy podkreślić, że podstawowym dokumentem określającym wpływ inwestycji na środowisko a zarazem sposób postępowania w celu zapobieżenia powstania istotnych szkód w środowisku jest ww. decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania wydana między innymi w oparciu o sporządzony dla tej inwestycji raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko.

Odnosząc się do szkód materialnych, które inwestycja ma poczynić w odniesieniu do majątku Skarżącego, przede wszystkim należy wskazać, że wszelkie rzeczywiste szkody powstałe w wyniku realizacji inwestycji winny być naprawione. Realizacja tak poważnego przedsięwzięcia musi pociągać za sobą różnego rodzaju ingerencję w interesy majątkowe innych osób. Fakt ten w sposób oczywisty nie może wpływać na możliwość realizacji inwestycji. Chodzi natomiast o to aby szkody te zostały realnie zrekompensowane.

Niezależnie od tego wskazać należy, że kwestie powstania szkód i ich naprawy nie są przedmiotem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Stanowią natomiast przedmiot odrębnego postępowania.

Na marginesie należy zauważyć, że zarzuty wskazujące na powstanie szkody, w szczególności w zakresie hodowli psów nie znajdują uzasadnienia w materiale dowodowym sprawy.

Ustosunkowując się do podnoszonej kwestii wyboru innej działki na cele inwestycyjne wskazywanej przez Skarżącego wskazać należy przede wszystkim, że organ udzielający pozwolenia na budowę nie ma uprawnień do korygowania rozwiązań technicznych przedstawionych przez inwestora a poza tym organ ten co do przebieg inwestycji w terenie był związany decyzją lokalizacyjną.

Odnosząc się do istotnej kwestii z punktu widzenia udzielenia pozwolenia na budowę a mianowicie poszanowania w procesie budowlanym uzasadnionych interesów osób trzecich wskazać należy, że trudno mówić o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę z tego powodu w sytuacji gdy wszelkie szkody powstałe w związku realizacją inwestycji winny być naprawione.

W świetle powyższego należało uznać, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a biorąc pod uwagę, że Sąd nie doszukał się takich naruszeń prawa zarówno materialnego, jak i procesowego, które miałyby wpływ na treść rozstrzygnięcia - skargę należało oddalić.

Z tych względów w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.