Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1064/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J. R. i S. R. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. akt IV SA/WA 1121/10 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. T. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata B. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] lutego 2011 r., sygn. akt [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. [...], którą utrzymano w mocy decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2008 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonej we wsi Z. Pismem z dnia 4 lipca 2011 r. J. i S. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wskazanym wyrokiem opierając swoją skargę na treść art. 271 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu skargi wskazali, że Sądowi orzekającemu w poprzednim postępowaniu przewodniczyła sędzia [...], która powiązana jest w przeciwnikiem procesowym skarżących – K. L.. Ponadto zaznaczyli, że skarżący S. R. miał w poprzednim postępowaniu wyznaczonego z urzędu adwokata, który jednak nie podjął żadnych czynności procesowych. Nadto J. R. nie miała adwokata i nie była zawiadomiona o terminie rozprawy. Dodatkowo podnieśli zarzuty dotyczące samej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pismem z dnia 15 listopada 2011 r. ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik dla S. R. wniósł o uwzględnienie skargi oraz zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Również ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik dla J.R. wniósł o uwzględnienie skargi oraz zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pismem z dnia 29 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że o przyczynach wznowienia S. R.. dowiedział się 10 czerwca 2011 r. Również J.R. pismem z dnia 28 marca 2012 r. oświadczyła, że o przyczynie do wznowienia postępowania dowiedziała się 10 czerwca 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący powołali art. 271 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwaną dalej Ppsa). Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1 Ppsa), a także jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2 Ppsa). Zgodnie zaś z art. 277 Ppsa skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Została oparta również oparta na ustawowej podstawie wznowienia, wobec tego podlegała rozpoznaniu na rozprawie (art. 280 § 1 Ppsa).

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut dotyczący nieważności postępowania sądowego z racji udziału w składzie sądu sędziego wyłączonego z mocy ustawy. Podstawy wyłączenia sędziego od orzekania zostały wskazane w art. 18 § 1 Ppsa. Sytuacje określone w tym przepisie mają zagwarantować bezstronność sędziego i stanowią, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy m.in. w sprawach swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. Sędzia [...] orzekając w sprawie, której żądania wznowienia domagają się skarżący, nie złożyła oświadczenia, że podlega wyłączeniu w tej sprawie. Wobec tego należy uznać, że

nie zachodziły takie przesłanki. Tymczasem skarżący jedynie z racji zbieżności nazwiska sędziego i uczestników postępowania – K. L. i L. L. dopatrują się nieważności postępowania sądowego. Zarzuty powiązania sędzi [...] ze stronami postępowania sądowego nie zostały poparte żadnym dowodami, są jedynie gołosłownym twierdzeniami skarżących. W dodatku na rozprawie w dniu 9 marca 2012 r. K. L. oświadczył, że sędzia [....] jest dla niego osobą obcą

Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut dotyczący nienależytej reprezentacji skarżących w postępowaniu sądowym zakończonym wyrokiem z dnia [...] lutego 2011 r. sygn. akt [...]. Jak wynika z akt tej sprawy postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r. zostało przyznane skarżącemu S.i R. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. jako pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adw. J. C.. Wyznaczony adwokat został zawiadomiony o rozprawie (dowód - zwrotne potwierdzenie w aktach k. 82). Nie stawił się na rozprawie, co jednak nie oznacza, że strona była nienależycie reprezentowana. Niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez jej pełnomocnika procesowego nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu sądowym w rozumieniu art. 271 pkt 2 Ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt I GSK 155/12). Wobec tego stwierdzić należy, że choćby ustanowiony w sprawie pełnomocnik wykonywał swoje obowiązki w sposób prowadzący do negatywnych skutków dla swojego mocodawcy, nie istnieją podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 271 § 1 Ppsa.

Nie mogą odnieść zamierzonego skutku także zarzuty podnoszone przez J. R., że w postępowaniu sądowym nie miała adwokata i nie była zawiadomiona o terminie rozprawy. Przede wszystkim należy zauważać, że skarżąca - występująca poprzednio jako uczestnik postępowania - nie złożyła stosowanego wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, wobec czego jej zarzut jest obecnie bezpodstawny. Wbrew jej twierdzeniu została także zawiadomiona o terminie rozprawy. Z akt sprawy o sygn. [...] wynika, że zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 15 grudnia 2010 r. doręczono J. R. dnia 25 listopada 2010 r. Zawiadomienie o kolejnej rozprawie ( w dniu [...] lutego 2011 r.) również wysłano skarżącej. Jak wynika z akt sprawy zostało ono

awizowane po raz pierwszy dnia 26 stycznia 2011 r., a po raz drugi 3 lutego 2011 r., czyli należało je uznać w świetle art. 73 Ppsa za skutecznie doręczone. Tak też uczynił Sąd rozpoznający ówcześnie skargę, czyniąc o tym odpowiednią adnotację w protokole rozprawy z dnia [...] lutego 2011 r.

Na zakończenie należy także wspomnieć, że ze względu, iż nie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania sądowego, Sąd nie odniósł się do zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy należało orzec na podstawie art. 151 Ppsa.

W pkt 2 i 3 Sąd orzekł na podstawie art. 250 Ppsa oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).