Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 209/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 8 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. sp. z o.o. z siedzibą w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Po 472/19 w sprawie ze skargi R.sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od czerwca do grudnia 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Po 472/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 8 kwietnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od czerwca do grudnia 2012 r.

Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 10 czerwca 2019 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 10.096,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka została prawidłowo doręczona, w trybie zastępczym z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") w dniu 28 czerwca 2019 r. Termin zakreślony w zarządzeniu minął bezskutecznie 5 lipca 2019 r., wobec czego na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. należało odrzucić skargę.

W zażaleniu Skarżąca wniosła o uchylenie opisanego wyżej postanowienia WSA w Poznaniu, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w zw. z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa procesowego tj. art. 73 § 3 P.p.s.a.

Skarżąca argumentowała, że operator pocztowy zaniechał przekazania powtórnego zawiadomienia o pozostawieniu spornej przesyłki w placówce pocztowej, a zatem nie można przyjąć, że doręczenie odpisu zarządzenia nastąpiło w sposób prawidłowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2018 poz. 2188, dalej: "Prawo pocztowe") albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

W myśl art. 65 § 2 P.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Dokonując zatem doręczenia przesyłki w trybie art. 73 P.p.s.a. doręczający - zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 2015 r., poz. 1222 ze zm., dalej: "rozporządzenie"), po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy: dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz umieszcza adnotację "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis.

Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w terminie 7 dni, placówka pocztowa operatora sporządza, według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki adnotacją "awizowano powtórnie dnia" i podpisem (§ 8 ust. 2 rozporządzenia w związku z art. 65 § 2 i art. 73 § 2 i 3 P.p.s.a.).

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie nie podważono w sposób skuteczny domniemania, że zawiadomienie o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata (Skarżącej).

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że 14 czerwca 2019 r. podjęto próbę doręczenia Skarżącej przesyłki o nr [...]. Z uwagi na brak możliwości uczynienia tego w sposób określony w art. 65-72 P.p.s.a. pracownik Poczty Polskiej w dacie tej pozostawił w drzwiach adresata zawiadomienie o złożeniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej. Powtórne awizo pozostawiono 24 czerwca 2019 r. Przesyłki nie podjęto z placówki pocztowej. Wskazują na to adnotacje na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru opatrzone podpisami pracowników Poczty Polskiej i stosownymi pieczątkami (k. 46 akt sądowych).

Skarżąca nie podważyła w sposób skuteczny powyższych ustaleń, a tym samym domniemania, że zawiadomienie (awizo) o pozostawieniu spornej przesyłki w placówce pocztowej dotarło do rąk adresata. Za niewystarczające w tym względzie należy uznać wyjaśnienia Skarżącej w kwestii zaniechania przez operatora pocztowego przekazania powtórnego zawiadomienia o przesyłce pozostawionej do odbioru we właściwej placówce pocztowej, zawarte w zażaleniu, niepoparte żadnymi dowodami wskazującymi na wadliwości w zastosowanym przez Sąd trybie doręczenia.

Mając powyższe na uwadze za trafne należy uznać stanowisko Sądu I instancji co do tego, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało w sposób prawidłowy uznane za doręczone Skarżącej 28 czerwca 2019 r. w trybie art. 73 P.p.s.a. Wobec bezskutecznego upływu terminu zakreślonego w wezwaniu zasadne było odrzucenie przez WSA w Poznaniu skargi Strony na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.