Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1713/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Kraków, dnia 31 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na decyzję Wojewody z dnia 5 października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej na decyzję Wojewody ż dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje istotne i nieodwracalne konsekwencje. W szczególności rozpoczęcie procesu inwestycyjnego i prac budowlanych będzie skutkowało istotną i trwałą zmianą sposobu zagospodarowania terenu inwestycji, oraz doprowadzi do trwałych i nieodwracalnych następstw. Ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji nie spowoduje przywrócenia stanu pierwotnego na nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z-2012 r., póz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).

Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności.

W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowanie może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał' znacznych nakładów sił i środków (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 207/12).

Oceniając w powyższym kontekście wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że skarżący nie przytoczył konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za udzieleniem mu ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. Uzasadniając swój wniosek skarżący ograniczył się bowiem w zasadzie do powtórzenia przesłanek ustawowych wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wskazał natomiast jaką konkretnie poniesienie szkodę lub też jakie nieodwracalne skutki spowoduje rozpoczęcie planowanej inwestycji. Wskazane przez skarżącego argumenty na poparcie wniosku na zbyt hasłowe i ogólnikowe. Tymczasem jak wskazano powyżej uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, świadczących o istnieniu niekorzystanych z punktu widzenia skarżącego następstw wykonania decyzji

Brak wskazania przesłanek wymaganych przez cytowany przepis uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. II OZ 1153/12)

.

Z treści art. 35 a ust, 1 Prawa budowlanego wynika, te postanowienia wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę może stanowić dolegliwość przede wszystkim dla inwestora, nierzadko mogącą spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Oznacza to, że inwestor mając świadomość zaskarżenia decyzji i możliwości jej uchylenia, sam winien ocenić ryzyko związane z rozpoczęciem procesu inwestycyjnego. Inwestora mogą dotknąć skutki realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę w postaci poniesienia znacznych kosztów lub trudnych do odwrócenia skutków, od niego to jednak wyłącznie zależy, czy rozpocznie realizację robót przed rozpatrzeniem skargi (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 11 września 2011 r. sygn. VII SA/Wa 1667/12).

Mając zatem na uwadze, że skarżący nie wykazał, iż w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji wystąpiłyby skutki określone w art. 61 ł§ 3 p.p.s.a., sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji