Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 864/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych - za pojazd o nr rej. [...] za 2000r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), art. 13 § 1 pkt 3 oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z poźn. zm.) – zwanej dalej ,,ord. pod." Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. – zwane dalej ,,SKO" utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] grudnia 2003 r. określającą Z.B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2000 r. za pojazd o nr rej. [...] w kwocie [...] zł.

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ podatkowy ustalił, że w dniu [...] maja 2002 r. skarżący złożył w Urzędzie Miasta S. zawiadomienie o czasowym wywozie ww pojazdu podając datę wywozu [...] grudnia 1999 r. oraz załączył fakturę sprzedaży nr [...] z dnia [...] stycznia 2001 dokumentującą sprzedaż pojazdu firmie PZ [...] z siedzibą w B. na Białorusi. Organ pierwszej instancji ustalił, że przeniesienie własności ruchomości jest związane ze zmianą właściciela środka transportowego, a taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła. Mając powyższe na uwadze, Prezydent Miasta S. stwierdził, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych spoczywa na właścicielu pojazdu do momentu zbycia lub wyrejestrowania pojazdu, które dokonywane jest na wniosek zainteresowanego. W przedmiotowej sprawie podatnik wniosku o wyrejestrowanie nie złożył. Zatem organ podatkowy stwierdził, że właściciel nie może poprzestać na samym zgłoszeniu zbycia pojazdu za granicę ale powinien to zbycie udokumentować chcąc wyrejestrować pojazd.

Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania również umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. nr 120 poz. 534). Z art. 2 tej umowy wynika, że dotyczy ona podatków: w Rzeczypospolitej Polskiej podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku rolnego, zaś w Republice Białoruś podatku od dochodu i zysku osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. W ocenie organu postanowienia tej umowy nie mają zastosowania do podatku od środków transportowych.

Z uwagi na powyższe Prezydent Miasta S. ustalił, że na Z.B. jako na właścicielu pojazdu [...] ciążył w 2000 r. obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych.

Od powyższej decyzji Z.B. wniósł odwołanie w którym zarzucił decyzji rażące naruszenie:

-art. 72 § 1 pkt 1-3 i art. 74 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej,

-przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przed wprowadzeniem zmian od 1 stycznia 2003 r.

-art. 22 pkt 3 i art. 23 pkt 1, art. 24 pkt 1 i 2, art. 25 pkt 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,

- ustawy o podatku od środków transportowych przed wprowadzeniem zmian od stycznia 2003 r.

W uzasadnieniu odwołania podatnik wyjaśniał, że przedmiotowy pojazd został zbyty za granicę [...] grudnia 1999 r. Podatnik dopełnił obowiązku poinformowania Urzędu Miasta S. o zbyciu przedmiotowego pojazdu za granicę w celu jego wyrejestrowania. Skarżący zarzucał Urzędowi, że nie przyjmował do wiadomości zbycia pojazdu i wyrejestrował go dopiero [...] czerwca 2002 r. Zatem, w ocenie skarżącego, nastąpiło zbycie pojazdu a opieszałość Wydziału Komunikacji w Urzędzie Miasta S. spowodowała, że pojazd nie został wyrejestrowany w odpowiednim czasie. Skarżący również podniósł, iż wywieziony z Polski pojazd został zakupiony przez firmę Białoruską i podatek od tego pojazdu był opłacany na Białorusi. W ocenie skarżącego powyższe fakty skłaniają do postawienia tezy, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2004 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając argumenty przytoczone przez Prezydenta Miasta S.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...].12.2003 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie prawa, a w szczególności art. 71§ 1 ord. pod.

We wniesionej skardze skarżący powtórzył w większości argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta S.

Odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje,

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu sprawy i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, że wydana została bez naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd zauważa, że zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży na osobach fizycznych i prawnych, będących właścicielami środków transportowych. W wypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie własności. Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty, natomiast wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został na stałe wycofany z ruchu (wyrejestrowany) lub zbyty.

Z powyższego wynika, że obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych związany jest przede wszystkim z własnością środka transportowego,

a ustawa podatkowa szczegółowo określa początek i koniec obowiązku podatkowego w tym podatku. Wygaśnięcie obowiązku podatkowego od środków transportowych ustawa wiąże ze zbyciem pojazdu albo z wycofaniem go z ruchu (wyrejestrowaniem).

Mając to na uwadze, spór w przedmiotowej sprawie pomiędzy organami podatkowymi a skarżącym dotyczył ustalenia czy w przedmiotowej sprawie miało miejsce wyrejestrowanie lub zbycie pojazdu. Bezsporne ustalenie istnienia jednego lub drugiego faktu powodowało wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych. Wygaśnięcie obowiązku podatkowego od środków transportowych ustawa wiąże ze zbyciem pojazdu albo wycofaniem go z ruchu.

Skarżący w piśmie z dnia [...] czerwca 2003 r. skierowanego do Urzędu Miasta S. wyjaśnił, iż pojazd o nr rej. [...] został wywieziony z Polski na okres czasowy do firmy [...] a następnie sprzedany w dniu [...] stycznia 2001 r. firmie PZ [...] z siedzibą w B.. Z wyjaśnień tych wynika, że pojazd nie został, jak twierdzi skarżący, zbyty firmie [...] w 1999 r, skoro skarżący sprzedał go w 2001 r. PZ [...]. Z innych postępowań w sprawie podatku od środków transportowych wynika, że z kolei firma PZ [...] z siedzibą w B. jest firmą Z.B. Zatem skarżący nie mógł sprzedać pojazdu sam sobie. W związku z powyższym ustalenie SKO, że na nim spoczywa obowiązek podatkowy od środków transportowych nie narusza prawa. Podatek ten jest bowiem związany z prawem własności. Mając powyższe na uwadze, nie można podzielić poglądu zawartego w skardze, że wydanie decyzji nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 9 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm.) – zwanej dalej u.p.o.l.

Drugim zdarzeniem powodującym wygaśnięcie obowiązku w podatku od środków transportowych był fakt wyrejestrowania pojazdu. W tej kwestii Sąd, zauważa, że do wygaśnięcia obowiązku podatkowego istotne było wydanie decyzji w sprawie wyrejestrowania pojazdu. Podnoszone przez skarżącego zarzuty w kwestii niewydania decyzji w sprawie wyrejestrowania pojazdu, w zgłaszanym przez skarżącego momencie, mogły być przez niego podnoszone w odrębnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym wyrejestrowania pojazdu, w którym przysługiwały mu środki odwoławcze bądź skarga na bezczynność organu. Sąd, zgodnie z art. 134. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270 z póź. zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy, w związku z czym nie mógł oceniać prawidłowości postępowania organu podatkowego w kwestii wyrejestrowania pojazdu. Sąd zauważa ponadto, że wyrejestrowanie pojazdu pozostawione jest inicjatywie właściciela pojazdu. Postępowanie administracyjne w tej sprawie wszczynane jest na wniosek ( §. 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów ( Dz.U. nr 59 poz. 632 ze zm.). Skarga podnosi, że ciągnik siodłowy został wyeksportowany i zarejestrowany za granicą. W związku z tym została spełniona przesłanka zawarta w art. 79 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 58 poz. 515 ze zm.), zgodnie z którym pojazd podlega wyrejestrowaniu, na wniosek jego właściciela, w przypadku wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą, lub zbyty za granicą. Jednakże z materiału dowodowego sprawy nie wynika, aby pojazd został wyrejestrowany na wniosek jego właściciela, pomimo informowania skarżącego przez Urząd Miasta S. o obowiązku złożenia stosownych dokumentów.

Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącego w kwestii naruszenia art. 72 § 2 ord. pod. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty może toczyć się samodzielnie tylko wówczas, gdy nie toczy się postępowanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 3 ord. pod. Dlatego w wypadku, gdy przed zakończeniem postępowania o stwierdzenie nadpłaty organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie podatkowe dotyczące tego samego podatku, w którym stwierdzenia nadpłaty żądał podatnik (jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie), wszczęte na żądanie podatnika postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty staje się bezprzedmiotowe. Zakres tego postępowania zostaje w całości objęty zakresem postępowania podatkowego wszczętego z urzędu, obejmującego obliczenie przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego i stwierdzenie nadpłaty lub określenie wysokości zaległości podatkowej.

Sąd nie podziela stanowiska organu w kwestii braku zastosowania cytowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Białoruś. Zgodnie z art. 22 ust. 3 cyt. umowy majątek, który stanowią środki transportu drogowego podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa. Miejscem faktycznego zarządu przedsiębiorstwa właściciela pojazdów PTH [...] – Z.B. znajduje się na terytorium RP a zatem podatek od środków transportowych powinien być, w ocenie Sądu płacony w Polsce.

Ze względu na powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzje nie narusza prawa i tym samym skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), podlegała oddaleniu.