Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 87/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Ochrona zwierząt
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1, art. 13 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 11a ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 122
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy H. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy H. do załatwienia w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniosku skarżącej H. N. z dnia [...] sierpnia 2019 r. w zakresie punktów 5 i 13, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny; 5. oddala skargę w pozostałym zakresie; 6. zasądza od Wójta Gminy H. na rzecz skarżącej H. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 20 sierpnia 2019 r. (data nadania 20 sierpnia 2019 r.) H. N. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Wójta Gminy H. polegającą na niezałatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Z akt sprawy wynika, że m.in. H. N. (wraz z innymi osobami wymienionymi jako moderatorzy strony Społeczność w O. w dniu [...] lipca 2019 r. na adres poczty elektronicznej [...] wysłała wniosek o udostępnienie informacji publicznej (k. 41). Udostępnienie miało polegać:

- na udzieleniu informacji: 1. czy Gmina ma lub miała podpisaną umowę z firmą Z. D. lub J. D., a jeśli tak, to w jakich latach? Sformułowano prośbę o kopie umów zawartych z ww. firmą za okres 1 stycznia 2016 r. – 31 czerwca 2019 r.; 2. czy Gmina posiada dane osób, które adoptowały zwierzęta (odłowione z terenu Gminy) ze schroniska w R. ? 3. czy Gmina kontroluje losy zwierząt oddanych z terenu Gminy do schroniska w R. a jeśli tak, to w jaki sposób; 4. czy Gmina sprawdzała autentyczność adopcji wykazywanych przez właścicieli schroniska, a jeśli tak, to w jaki sposób?;

- na przekazaniu kopii aktualnej umowy/aktualnych umów, jaka obowiązuje z lekarzem weterynarii/lekarzami weterynarii, którzy świadczą usługi w schronisku (pkt 5 wniosku);

- na poinformowaniu, czy Gmina posiada wiedzę na temat źródła pochodzenia karmy, która podawana jest zwierzętom odłowionym, a następnie dostarczonym z terenu Gminy do schroniska za okres 1 stycznia 2016 r. – 31 czerwca 2019 r. (dodatkowo zapytano we wniosku: jakie rodzaje karmy zakupuje schronisko ze środków pochodzących z budżetu Gminy? jaka jest cena za 1 kg karmy suchej/mokrej, odpadów mięsnych nabywanych w zakładach uboju zwierząt gospodarskich?). Poproszono o przedstawienie kilku faktur za zakup karmy w minionych latach (pkt 6 wniosku);

- na przekazaniu: kopii dokumentów za okres 1 stycznia 2016 r. – 31 czerwca 2019 r. potwierdzających leczenie zwierząt oddanych z terenu Gminy do schroniska (pkt 7 wniosku); dokumentów potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu Gminy za okres 1 stycznia 2016 r. – 31 czerwca 2019 r. przez schronisko (pkt 8 wniosku); fotokopii wszystkich zwierząt odłowionych z terenu Gminy i przyjętych do schroniska w okresie 1 stycznia 2016 r. – 31 czerwca 2019 r. (w braku wszystkich zdjęć poproszono o zdjęcia zwierząt aktualnie przebywających w schronisku, a także podanie numerów kojców, numerów ewidencyjnych, numerów chipów) – pkt 9 wniosku;

- na udzieleniu odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób Gmina promuje swoje psy, aby szybciej znalazły domy i w ten sposób, aby zmniejszyły się wydatki gminne na bezdomne psy? (pkt 10 wniosku); czy Gmina posiada informacje na temat wolontariatu w schronisku, poproszono o szczegółowe informacje. Jeśli wolontariat nie istnieje, poproszono o wyjaśnienie, w jaki sposób dba się o kondycję zwierząt (wyprowadzanie psów, socjalizacja)? (pkt 11 wniosku);

- na przekazaniu kopii umów na odławianie zwierząt z terenu Gminy za okres 1 stycznia 2016 – 31 czerwca 2019 r. i wskazaniu ile zwierząt zostało odłowionych za ten okres (pkt 12 wniosku); kopii dokumentów dotyczących sterylizacji/kastracji oraz czipowania zwierząt odłowionych z terenu Gminy za okres 1 stycznia 2016 – 31 czerwca 2019 r. (pkt 13 wniosku); kopii protokołów kontroli dokonanych przez przedstawicieli Gminy w schronisku w okresie 1 stycznia 2016 – 31 czerwca 2019 r. (pkt 14 wniosku); kopii dokumentów przetargowych dotyczących odławiania i umieszczania zwierząt w schronisku w ww. okresie (pkt 15 wniosku); kopii faktur obciążających budżet gminy przez podmioty świadczące usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi w ww. okresie (pkt 16 wniosku);

- na udzieleniu odpowiedzi na pytanie: czy została podpisana umowa ze schroniskiem na rok 2019 (poproszono o kopię tej umowy) – pkt 17 wniosku; czy schronisko, do którego oddawane są psy z terenu Gminy jest schroniskiem najbliżej położonym i czy: jest pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej, a jeśli tak to jakiej? czy jest dostępne dla jak największej liczby osób zainteresowanych adopcją zwierząt, tzn. w dni powszednie – także w godzinach popołudniowych oraz w weekendy? jaki zakres zabiegów lekarsko-weterynaryjnych zapewnia schronisko? czy posiada wyszkolony personel? w jakiej liczbie? (pkt 18 wniosku); ile zwierząt adoptowano z terenu Gminy licząc od podpisania umowy ze schroniskiem w R.? (pkt 19 wniosku); czy walka z bezdomnością na terenie Gminy przynosi efekty, a jeśli tak, to jakie? czy wskutek działań Gminy zmniejszyła się bezdomność? (pkt 20 wniosku); czy Gmina dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich? (pkt 21 wniosku); czy Gmina rozważała możliwość wybudowania schroniska międzygminnego we współpracy z innymi gminami? (pkt 22 wniosku).

Wobec nieuzyskania odpowiedzi H. N., jak twierdzi, wysłała ponaglenie w dniu 9 sierpnia 2019 r. (k. 40). Brak reakcji organu również i na tę korespondencję spowodował, że skarżąca w dniu 20 sierpnia 2019 r. nadała bezpośrednio na adres WSA w Białymstoku skargę na bezczynność Wójta Gminy H. przesyłając jednocześnie tę skargę zwykłą drogą pocztową do organu. Jak wynika z akt administracyjnych i sądowych, skarga wpłynęła do organu w dniu 26 sierpnia 2019 r. a do sądu w dniu 23 sierpnia 2019 r. Następnie drogą poczty elektronicznej organ wystosował do skarżącej w dniu 30 sierpnia 2019 r. odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Przesłał jej wówczas w kilku wiadomościach elektronicznych plik dokumentów wraz z pismem przewodnim zawierającym odpowiedzi na zadane pytania. Wydruk pisma przewodniego i wydruk załączników organ załączył do akt administracyjnych (k. 10-195 akt adm.).

W skardze H. N. wywodzi, że nie udzielono jej informacji publicznej na wniosek złożony w dniu 15 lipca 2019 r., jak również nie otrzymała odpowiedzi na ponaglenie wysłane w dniu 9 sierpnia 2019 r. Wniosła o ukaranie organu grzywną w maksymalnej wysokości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że adres mailowy [...] nie funkcjonuje w Urzędzie i na stronie internetowej BIP Urzędu od lipca 2019 r. Korespondencja do Urzędu powinna wpływać na adres sekretariatu czyli [...] aby została opieczętowana datą wpływu, zarejestrowana w dzienniku korespondencji i przekazania odpowiednim osobom. Skarżąca wysłała wniosek o udostępnienie informacji publicznej na nieistniejący adres, dlatego adresat nie mógł się z nim zapoznać ani udzielić stosownej odpowiedzi. Organ wskazał, że z momentem wpływu skargi, co nastąpiło 26 sierpnia 2019 r., przystąpiono do przygotowywania odpowiedzi, której udzielono w dniu 30 sierpnia 2019 r.

W piśmie z dnia 15 września 2019 r. skarżąca zakwestionowała twierdzenia organu o niefunkcjonowaniu spornego adresu poczty elektronicznej. Wskazała, że Wójt "niepotrzebnie wysyłała do niej wiadomość na jej adres pocztowy". Oświadczyła o zamiarze przeanalizowania udzielonej odpowiedzi i poinformowania osobnym pismem o swoim stanowisku (k. 15).

W odpowiedzi na zapytanie sądu z dnia 14 października 2019 r. (k. 24) skierowane do obydwu stron postępowania udzielono następujących informacji:

- w piśmie z dnia 23 października 2019 r. organ wskazał, że adres mailowy [...] był adresem funkcjonującym na stronie internetowej Urzędu Gminy H. do dnia 21 marca 2019 r. W zakładce strony BIP Urzędu adres ten nie wyświetlał się jako oficjalny adres mailowy (przedstawiono wydruk ze strony internetowej wraz z informacją, że zmian na stronie dokonano w dniu 21 marca 2019 r.). Jak wskazał organ, ww. adres był bezpośrednim adresem do Wójta, jednakże pierwszym adresem do kontaktów oficjalnych z Urzędem jest adres [...] (29-34);

- w piśmie z dnia 23 października 2019 r. skarżąca wyjaśniła, że podtrzymuje skargę, bowiem udzielona odpowiedź nie wyczerpuje zapytania, a organ na większość pytań nie zna odpowiedzi. Do pisma załączyła wydruk z poczty elektronicznej obrazujący korespondencję wysłaną ze skrzynki nadawczej w dniu 15 lipca 2019 r. oraz wydruk pisma datowanego na dzień 9 sierpnia 2019 r. W wydruku ze skrzynki nadawczej na dzień 15 lipca 2019 r., w części dotyczącej adresatów wiadomości, widnieje wpisany adres [...] (k. 37-44).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlega uwzględnieniu w części dotyczącej zapytania zawartego w punktach 5 i 13 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, natomiast w pozostałym zakresie podlega oddaleniu.

Zdaniem sądu, sformułowane w 22 punktach żądanie udostępnienia informacji dotyczy informacji publicznych. Termin do ich udzielenia należało jednak w sprawie niniejszej liczyć nie jak wskazuje skarżąca od dnia 15 lipca 2019 r., ale od dnia 26 sierpnia 2019 r., tj. od wpływu do organu wniosku o udostępnienie informacji publicznej załączonego do przesłanej temu organowi skargi nadanej w dniu 20 sierpnia 2019 r. Z tych powodów, zobowiązując do udzielenia informacji publicznej w punkcie 1 wyroku (w zakresie, w jakim sąd ustalił bezczynność organu), wskazano na konieczność załatwienia wniosku z dnia 20 sierpnia 2019 r. a nie wniosku z dnia 15 lipca 2019 r. Wynika to z następujących okoliczności.

Z informacji udzielonych przez organ na wezwanie sądu wynika, że adres poczty elektronicznej [...], na który skarżąca skierowała w dniu 15 lipca 2019 r. żądanie, a następnie na który skierowała (jak twierdzi) w dniu 9 sierpnia 2019 r. ponaglenie, nie funkcjonuje na stronie internetowej Urzędu Gminy H. od dnia 21 marca 2019 r. (k. 29 -32), a w ogóle nie funkcjonuje od lipca 2019 r. (k. 7). To zaś oznacza, że od dnia 22 marca 2019 r. adres ten nie mógł być traktowany jako oficjalny adres Urzędu służący do korespondencji z petentami. Skład orzekający w sprawie niniejszej w całości podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym wyłącznie przesłanie korespondencji podlegającej procesowemu załatwieniu na oficjalny adres poczty elektronicznej organu zobowiązuje organ do jej załatwienia. Innymi słowy, jeżeli wiadomość została prawidłowo nadana na oficjalny adres poczty elektronicznej organu, to znaczy, że dotarła ona do adresata. W takim przypadku ryzyko nieodebrania przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej listu, skierowanego na oficjalnie podany adres poczty elektronicznej, obciąża ten organ. A contrario, nadanie wniosku na adres poczty elektronicznej, który nie funkcjonuje na stronie internetowej organu jako adres oficjalny, nie obciąża organu ryzykiem nieodebrania czy niedotarcia korespondencji (vide np. wyroki w sprawach I OSK 708/17 z dnia 1 marca 2019 r.; I OSK 2577/17 z dnia 6 marca 2018 r; I OSK 2154/16 z dnia 14 kwietnia 2016 r., dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako CBOSA). A zatem, wniosek skierowany na adres poczty elektronicznej niebędący adresem oficjalnie wskazanym do kontaktów z podmiotami zewnętrznymi nie wszczyna postępowania o udostępnienie informacji publicznej (vide np. postanowienie z dnia 15 marca 2019 r. w sprawie II SAB/Łd 182/18, CBOSA).

Skoro zatem od dnia 21 marca 2019 r. adres [...] nie był adresem wskazanym na oficjalnej stronie internetowej Urzędu (na dowód czego organ załączył wydruk wykazu adresów internetowych zamieszczonych na stronie Urzędu wraz z wydrukiem daty dokonania zmiany w tym wykazie), jak również nie wyświetlał się na stronie BIP Urzędu, to skierowanie wniosku w dniu 15 lipca 2019 r. na ww. adres nie mogło odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku w postaci wszczęcia postępowania o udostępnienie informacji publicznej i rozpoczęcia biegu terminu do udostępnienia tej informacji. Skarżąca nie wykazała natomiast, zdaniem sądu, aby ponaglenie złożone, jak twierdzi, w dniu 9 sierpnia 2019 r. na adres [...] faktycznie zostało wysłane ze skrzynki pocztowej w tym dniu na ww. adres. Wydruk przedłożony na wezwanie sądu dotyczący tej daty (k. 40) nie ma waloru wydruku z nadawczej skrzynki pocztowej na wzór wydruku obrazującego czynność z dnia 15 lipca 2019 r. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął na oficjalny adres internetowy Urzędu w dniu 15 lipca 2019 r. lub w dniu 9 sierpnia 2019 r., w sposób skutkujący wszczęciem postępowania. Bez wpływu, zdaniem sądu, na powyższą ocenę pozostaje wskazany przez skarżącą fakt otrzymania od Wójta korespondencji elektronicznej z ww. adresu. Po pierwsze, skarżąca nie wskazuje, aby prowadziła za pośrednictwem tego adresu regularną korespondencję z Wójtem i w ten sposób załatwiała sprawy urzędowe. Po drugie, skarżąca wskazuje na fakt jednokrotnego otrzymania wiadomości z ww. adresu mailowego. To zaś nie pozwala przyjąć, że mogła pozostawać w uzasadnionym przekonaniu co do pełnienia przez adres [...] roli adresu oficjalnego do załatwiania spraw urzędowych (por. np. uzasadnienie wyroku sądu pierwszej w sprawie I OSK 275/18, od którego NSA oddalił skargę kasacyjną, dostępny w CBOSA).

W konsekwencji należy przyjąć, że wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej skutecznie wpłynął do Urzędu Gminy w H. dopiero w dniu 26 sierpnia 2019 r., kiedy to skarżąca przesłała go jako załącznik do złożonej w dniu 20 sierpnia 2019 r. skargi na bezczynność (k. 1-9 akt adm.). Dlatego w punkcie 1 wyroku sąd zobowiązał organ do załatwienia, we wskazanym w wyroku zakresie, wniosku z dnia 20 sierpnia 2019 r. (identyfikując ten wniosek przez datę nadania) a nie wniosku z dnia 15 lipca 2019 r. czy z dnia 9 sierpnia 2019 r. Tym samym również terminy załatwienia wniosku wynikające z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), dalej: u.d.i.p., należy w sprawie niniejszej liczyć od dnia 26 sierpnia 2019 r. Obowiązują zaś terminy: bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub termin dwumiesięczny z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. przy wystąpieniu warunków z tego przepisu (jeśli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie wynikającym z ust. 1 tego przepisu).

Zdaniem sądu, organ odpowiedział na wniosek skarżącej niezwłocznie, bo już w dniu 30 sierpnia 2019 r. przesłał plik dokumentów. Skarżąca, zapytana przez sąd czy wobec otrzymania ww. dokumentów popiera skargę, udzieliła odpowiedzi twierdzącej. Jedynie ogólnie zakwestionowała odesłanie jej przez organ do schroniska po dokumenty niebędące, w ocenie organu, w jego posiadaniu organu a znajdujące się w schronisku. W tych okolicznościach, tj. wobec podtrzymania skargi ale niesprecyzowania konkretnie przez skarżącą zakresu niezadośćuczynienia jej żądaniu, sąd dokonał analizy odpowiedzi organu. Skutkowało to uwzględnieniem skargi jedynie w części a oddaleniem w pozostałym zakresie.

Nie ulega wątpliwości, że adresat spornego w sprawie niniejszej wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a zawnioskowane przez skarżącą informacje kwalifikują się jako mające charakter publiczny.

Pojęcie informacji publicznej zostało zdefiniowane w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, jest nią każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. W orzecznictwie odwołującym się do art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP wskazuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie I OSK 666/17, status informacji publicznej uzyskuje taka informacja, która jest związana z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej. Prawo do informacji publicznej obejmuje przy tym m.in. uprawnienia do uzyskania informacji publicznej lub wglądu do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 u.d.i.p.). Natomiast do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej lub podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 5 oraz ust. 3 u.d.i.p.).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2019 r., poz. 122 ze zm.), zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gminy. Wypełniając ten obowiązek, rada gminy określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt (art. 11a ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt). Program, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności: 1) zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt; 2) opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie; 3) odławianie bezdomnych zwierząt; 4) obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt; 5) poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt; 6) usypianie ślepych miotów; 7) wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich; 8) zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt (art. 11a ust. 2 tej ustawy). Stosownie do treści art. 11a ust. 4 i 5 zdanie drugie ww. ustawy, realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt. Koszty realizacji tego programu ponosi gmina.

Zdaniem sądu, sposób realizacji wyżej wymienionych zadań jest objęty zakresem informacji publicznej. Są to zadania publiczne finansowane ze środków publicznych.

Jak wynika z powszechnie dostępnych informacji na stronie internetowej Urzędu Gminy H. ([...]), w dniu [...] marca 2019 r. Rada Gminy H. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie przyjęcia Programu zapobiegania bezdomności zwierząt i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywaniu na terenie gminy H. w 2019 r. Natomiast z odpowiedzi udzielonej skarżącej na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wynika, że Gmina H. ma zawartą na rok 2019 umowę z dnia [...] grudnia 2018 r. ze Schroniskiem dla Bezdomnych Zwierząt D. Spółka cywilna w R. (k. 150-152 akt adm.). Przedmiotem tej umowy są zadania określone w art. 11a ust. 2 pkt 3-6 ustawy o ochronie zwierząt (vide § 1 umowy, w którym Schronisku powierzono odpłatnie świadczenie usług w zakresie wyłapywania i odbierania bezpańskich zwierząt; transportu; obligatoryjnej sterylizacji i kastracji; obligatoryjnego znakowania; usypiania ślepych miotów; uruchomienia procedury adopcyjnej). To zaś oznacza, że część zadań powierzonych gminie przez ustawodawcę w zakresie odławiania bezdomnych zwierząt i zapewnienia im opieki Gmina H. scedowała umownie, zgodnie z upoważnieniem ustawowym, na Schronisko. A zatem w przypadku terenu Gminy H. mamy do czynienia z dwoma podmiotami wykonującymi określone przez ustawę o ochronie zwierząt zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p., tj. Gminą i działającym na podstawie umowy z Gminą konkretnym Schroniskiem, wykonującym usługi odpłatnie (odpłatność z funduszy jednostki samorządu terytorialnego). W konsekwencji, w zakresie zadań wymienionych w art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt mogą wystąpić dwa podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej (jako podmioty wykonujące zadania publiczne).

W sprawie niniejszej wniosek o udostępnienie informacji publicznej skierowano do Wójta jako przedstawiciela Gminy. Jego zatem bezczynność podlega w tym przypadku badaniu. Wskazać jednak należy, że udostępnienie informacji publicznej jest obowiązkiem tylko odnośnie danych, w których posiadaniu zobowiązany się znajduje. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I OSK 473/17, "Dla ustalenia, że w sprawie nie zachodzi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej, której adresat wniosku nie posiada, jest on obowiązany wypowiedzieć się w tym przedmiocie. Wystarczające jest pisemne wyjaśnienie przyczyny nieudzielenia informacji. W takim przypadku pismo informujące o tym, stanowi odpowiedź na wniosek, co uwalnia adresata wniosku od zarzutu bezczynności. Nie jest bowiem możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności organu w sytuacji, gdy żądana informacja nie znajduje się w posiadaniu organu" (CBOSA). Oznacza to, że skoro Wójt umownie i odpłatnie powierzył wykonywanie części swoich zadań innemu podmiotowi, w konsekwencji czyniąc go również podmiotem zobowiązanym na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p., to w zakresie w jakim informacji Wójt nie posiadał i odesłał do Schroniska, jego odpowiedź czyniła bezskutecznym zarzut bezczynności. Wskazał bowiem miejsce znajdowania się informacji (podmiot, u którego informacje się znajdują), a miejsce to znajduje umocowanie w konstrukcji sposobu wykonywania zadań publicznych wymienionych w art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt. Mają bowiem być one wykonywane przez gminę, ale mogą umownie być przekazane schronisku, co nastąpiło w sprawie niniejszej.

Z kolei analiza dokumentów przesłanych stronie wnioskującej w dniu 30 sierpnia 2019 r. w odpowiedzi na wniosek z dnia 20 sierpnia 2019 r. wskazuje, że w znacznej mierze, tj. odnośnie zapytań oznaczonych numerami 1-4, 6-12, 14-22, wniosek został załatwiony. Niezwłoczność zaś udzielenia informacji czyni bezskutecznym zarzut bezczynności w tym zakresie. Kolejno odnośnie poszczególnych pytań wniosku wskazać należy, że: udostępniono kopie umów ze schroniskiem udzielając tym samym odpowiedzi w jakich latach umowy były i są zawarte (pkt 1 wniosku, dokumenty k. 173-175, 184-186 akt adm.); udzielono odpowiedzi na zapytanie o dane osób adoptujących - odsyłając do schroniska jako podmiotu posiadającego te dane oraz na zapytanie o sprawdzanie autentyczności adopcji (pkt 2 i 4 odpowiedzi); wyjaśniono w jaki sposób Gmina kontroluje losy zwierząt odłowionych (pkt 3) – przez dokumenty sterylizacji, czipowania, szczepień itd.; odesłano wnioskodawczynię do schroniska jako podmiotu posiadającego dokumenty dotyczące karmy (pkt 6) czy dokumenty dotyczące leczenia zwierząt (pkt 7); przedstawiono dokumenty dotyczące zwierząt odłowionych w okresie 1 stycznia 2016 r. – 30 czerwca 2019 r. (pkt 8 odpowiedzi oraz faktury, protokoły odebrania zwierzęcia przez schronisko, k. 156-161, 165, 167-172, 181-183 akt adm.); przedstawiono posiadane zdjęcia zwierząt, trzy zaświadczenia o szczepieniu i jedną kartę ewidencyjną zwierzęcia (pkt 9 odpowiedzi, k. 176-177, 162-164, 166 akt adm.); udzielono odpowiedzi kto się zajmuje adopcją oraz czy w schronisku jest wolontariat, odsyłając jednocześnie po szczegółowe informacje do schroniska (pkt 10, 11 odpowiedzi); przedstawiono umowy na odławianie zwierząt i wskazano ile sztuk odłowiono (pkt 12 odpowiedzi); przesłano kopie dokumentów obrazujące sposób kontroli w schronisku wraz ze zdjęciami oraz wyjazdowe notatki służbowe (pkt 14 odpowiedzi, k. 10-63 akt adm.); przesłano kopie dokumentów przetargowych (pkt 15 odpowiedzi, k. 64-149 akt adm.); przesłano kopie faktur obciążających budżet Gminy oraz umowy ze schroniskiem (pkt 16-17 odpowiedzi); udzielono odpowiedzi o odległość schroniska, dostępność, opiekę weterynaryjną, a w pozostałym zakresie odesłano do schroniska jako podmiotu posiadającego niezbędne do udzielenia informacji dokumenty (pkt 18 odpowiedzi); udzielono informacji na zapytanie o liczbę adoptowanych zwierząt, skutki walki z bezdomnością, dopłacanie do zabiegów na zwierzętach właścicielskich i rozważanie budowy międzygminnego schroniska (pkt 19-22 odpowiedzi). Dodatkowo udzielono odpowiedzi na zapytanie o współpracę z innym schroniskiem.

Sąd dostrzega, że udzielone odpowiedzi są odpowiedziami ogólnymi i stosunkowo zwięzłymi. Zostały jednakże sformułowane z odniesieniem się przez organ do każdego punktu wniosku, a każda z odpowiedzi odnosi się do istoty każdego z zapytań. Żadne z nich nie zawierało prośby o szczegółowe, precyzyjne wyjaśnienia. Stąd też udzielone odpowiedzi należy uznać za wystarczające i wyczerpujące zapytania. Także skarżąca pomimo podtrzymania skargi już po uzyskaniu ww. odpowiedzi nie wskazała konkretnie i w odniesieniu do każdego z zapytań, dlaczego nie satysfakcjonuje jej udzielona odpowiedź (zgłosiła zastrzeżenia jedynie do odesłania jej do schroniska). W tym miejscu wskazać jednak należy, że rolą informacji publicznej jest uzyskanie celu w postaci transparentności realizowania władzy publicznej, w tym wykonywania jej zadań. Informacja publiczna umożliwia wnioskodawcom wyrobienie sobie poglądu i uzyskanie wiedzy o działaniach władzy publicznej. Nie jest natomiast rolą sądu administracyjnego orzekającego w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sprawdzanie prawdziwości udostępnionej informacji publicznej, jej kompletności w odniesieniu do deklarowanych przez organ zasobów (jeśli oświadczenie organu nie budzi wątpliwości a wnioskodawca go skutecznie w tym zakresie nie podważa), czy merytorycznej prawidłowości udzielonej informacji (por. wyrok w sprawie I OSK 1328/17, CBOSA). Uzyskane dane mogą posłużyć do społecznej oceny sposobu realizowania przez organ zadań publicznych, tj. tego, czy organ wywiązuje się z nich należycie i w sposób wymagany przez prawo, jednakże ocena ta pozostaje poza zakresem kontroli sądu w sprawie o bezczynność na podstawie u.d.i.p. Stąd też sąd w sprawie niniejszej nie miał podstaw podważać oświadczenia organu, że określonych dokumentów nie posiada, jak również tego, że udostępnione dokumenty były wszystkimi, które znajdują się w dyspozycji organu.

Jedynie w dwóch przypadkach sąd ocenił, że udzielona odpowiedź nie stanowi udostępnienia informacji publicznej ani nie stanowi rodzaju odpowiedzi pozwalającej ją zakwalifikować jako nienaruszające prawa ustosunkowanie się do złożonego wniosku. Odnośnie punktu 5 wniosku organ wskazał w piśmie z dnia 30 sierpnia 2019 r., że załącza aktualną umowę z lekarzem weterynarii na sprawowanie opieki w schronisku – jednakże w wydrukach przesłanych stronie plików takiego dokumentu brak. Podobnie w przypadku zapytania oznaczonego numerem 13 dotyczącego kopii umów na sterylizację, kastrację i czipowanie za okres 1 stycznia 2016 r. – 30 czerwca 2019 r. W odpowiedzi z dnia 30 sierpnia 2019 r. wskazano "dokumenty w załączeniu", jednakże udzielona odpowiedź ich nie zawiera, zaś znajdujące się w aktach wydruki zaświadczeń o szczepieniu i karta ewidencyjna (k. 162-164, 166 akt adm.) nie zawierają informacji o wykonanych zabiegach objętych zapytaniem, jak również nie udzielono innej odpowiedzi w tym zakresie. W tym więc zakresie organ pozostaje w bezczynności od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania, dlatego sformułowano zobowiązanie jak w punkcie 1 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a. – zakreślając termin na udzielenie odpowiedzi wynikający z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 286 § 2 P.p.s.a. oraz stwierdzono wystąpienie bezczynności (orzeczenie w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Zdaniem sądu, bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (orzeczenie w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a.). Z rażącym charakterem bezczynności mamy do czynienia, gdy okres zaniechania jest długotrwały, zaniechanie jest celowe lub zamierzone przez organ, ewentualnie wynika z innych niepodlegających akceptacji przyczyn. Z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Organ udzielił informacji niezwłocznie, odnosi się ona do przeważającej części zapytania, a zaniechanie dotyczy jedynie dwóch punktów wniosku. Nie było więc również podstaw do wymierzenia organowi grzywny i w tym zakresie sąd wniosek oddalił na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. (punkt 4 wyroku). W punkcie 5 wyroku sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalając skargę odnośnie punktów 1-4, 6-12, 14-22 wniosku jako zapytań, które spotkały się z reakcją organu nienoszącą cech naruszenia prawa w postaci bezczynności, co wyżej wyjaśniono. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądzając od organu należny i uiszczony przez stronę skarżącą wpis w kwocie 100 zł.

Końcowo wskazać należy, że sąd posiada wiedzę o uwzględnieniu skargi H. N. w sprawie II SAB/Bk 79/19 i zobowiązaniu Burmistrza T. do załatwienia identycznego jak w sprawie niniejszej wniosku o udostępnienie informacji publicznej – w zakresie daleko szerszym niż zobowiązanie sformułowane przez sąd w sprawie niniejszej. Podkreślić jednak należy, że każda sprawa jest indywidualna i warunkowana okolicznościami specyficznymi dla danego konkretnego przypadku. To zaś oznacza, że przy skierowaniu identycznego wniosku do dwóch różnych podmiotów – wyroki uwzględniające skargę na bezczynność tych podmiotów mogą być różne w zależności od sposobu i zakresu zaniechania każdego z organów w odrębnych sprawach. Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej i sprawie o sygnaturze II SAB/Bk 79/19. Jak wynika z uzasadnienia wyroku wydanego w tamtej sprawie, zobowiązany organ – inaczej niż w sprawie niniejszej – w większości przypadków udzielił odpowiedzi "nie posiadam" nie wskazując ewentualnego miejsca znajdowania się informacji. Także konstrukcja umowy ze Schroniskiem w sprawie II SAB/Bk 79/19 była inna niż w sprawie niniejszej, co determinowało zakres wymaganych do udzielenia informacji. Tymczasem Wójt Gminy H. niezwłocznie przekazał skarżącej będące w jego posiadaniu informacje, a w pozostałym zakresie wskazał, gdzie one się znajdują. Tylko w odniesieniu do punktów 5 i 13 wniosku nie udzielono odpowiedzi i nie przesłano wystarczających dokumentów, jak również nie wskazano gdzie się znajdują. Stąd zobowiązanie organu w tym tylko zakresie w punkcie 1 wyroku jest uzasadnione.