Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 872/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie/zarządzenie referendarza sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. P. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] maja 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 872/15 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia 25 sierpnia 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

R. P. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego wskazaną w rubrum.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę w związku z nie uiszczeniem przez skarżącego wpisu sądowego.

Wobec nie zaskarżenia ww. orzeczenia skutecznie złożonym zażaleniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 marca 2017r. (sprostowanym postanowieniem z dnia 21 marca 2017r.) umorzył postępowanie zażaleniowe od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 września 2016r. w przedmiocie odmowy wyłączenia referendarza sądowego D. M..

R. P. pismami z dnia 11 kwietnia 2017r. wniósł zażalenia na postanowienie z dnia 14 marca 2017r. i prostujące je postanowienie z dnia 21 marca 2017r., wnosząc również o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego i adwokata.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 09 maja 2017 r. 1. zwolniono R. P. od kosztów sądowych w zakresie wpisu od zażalenia z dnia 11 kwietnia 2017r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 marca 2017r. umarzające postępowanie zażaleniowe od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 września 2016r. w przedmiocie odmowy wyłączenia referendarza sądowego D. M. 2. zwolniono R. P. od kosztów sądowych w zakresie wpisu od zażalenia z dnia 11 kwietnia 2017r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 marca 2017r. prostującego postanowienie z dnia 14 marca 2017r. , 3. odmówiono prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Sprzeciw na punkt trzeci powyższego postanowienia wniósł skarżący, wnosząc jednocześnie o uchylenie zaskrzonego orzeczenia w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 j.t.- dalej jako "Ppsa"), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 Ppsa).

Sprzeciw wnioskodawcy nie zasługiwał na uwzględnienie.

Wydając zaskarżone postanowienie referendarz sądowy słusznie zwrócił uwagę, że Skarżący w prawie każdej sprawie występuje z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W niniejszym postępowaniu pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został rozpatrzony negatywnie prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 grudnia 2015r. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczęte kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zostało umorzone prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 sierpnia 2016 r. Mimo odmowy zwolnienia od kosztów i oddalenia zażalenia w tym zakresie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, skarżący składa środki zaskarżenia od wydanych w sprawie rozstrzygnięć wpadkowych wraz z kolejnymi wnioskami o przyznanie prawa pomocy nie podając przy tym szczegółowych informacji dotyczących własnej sytuacji finansowej i majątkowej.

W ocenie Sądu Skarżący ponownie powołując w kolejnym wniosku o prawo pomocy ogólnikową i nieudokumentowaną argumentację o braku zdolności do uiszczenia kosztów sądowych, świadomie uchyla się od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego.

Skarżący w dalszym ciągu nie ujawnił źródeł pozyskiwania środków (w tym np. pomocy finansowej lub pomocy rzeczowej, pokrywania kosztów bieżącego utrzymania) ani nie przedstawił dokumentów, które mogłyby świadczyć o tym, że obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Postanowienie o przyznaniu prawa pomocy nie może być wydane na skutek ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został oparty na tych samych podstawach, co wydane już prawomocne postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy.

Zgodnie z art. 249a Ppsa, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Art. 249a Ppsa może znaleźć zastosowanie w postępowaniach toczących się w trybie art. 165 Ppsa, a więc wówczas, gdy strona powtórnie wnosi o przyznanie prawa pomocy po uprzednim oddaleniu jej wniosku w tym przedmiocie, bądź domaga się – w drodze zmiany wcześniejszego postanowienia przyznającego stronie prawo pomocy – rozszerzenia jego zakresu ergo przyznania tego prawa w szerszym zakresie.

Złożenie przez stronę kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (lub ewentualnie o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu) nie obliguje sądu do dokonywania ponownej oceny sytuacji materialnej wnioskującego w kontekście przesłanek z art. 246 Ppsa. Rolą sądu jest w takim przypadku zbadanie, czy strona powołała nowe (zmienione) okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego stanowiska sądu. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.

Podkreślenia wymaga fakt, że Referendarz w zaskarżonym przez Skarżącego postanowieniu zwolnił Go od kosztów sądowych w zakresie wpisu od zażalenia na postanowienie WSA z dnia 14 marca 2017r. oraz zwolnił Skarżącego od kosztów sądowych w zakresie wpisu od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 21 marca 2017r.

Z uwagi na to, że skarżący nie nadesłał dokumentów pozwalających na stwierdzenie, iż pogorszyła się jego sytuacja finansowa, referendarz sądowy słusznie uznał, że nie uległy zmianie okoliczności stanowiące przesłanki do skorzystania z prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 260 § 1 Ppsa orzeczono jak w sentencji.