Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 775/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6164 Wspólnoty gruntowe
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 8, 14, 15, 18
journal: Dz.U. 1963 nr 28 poz 169
law: Ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 01 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi B. P. na zarządzenia Burmistrza Miasta H. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] i z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie utworzenia spółki przymusowej wspólnoty gruntowej, nadania jej statutu oraz wyznaczenia i zmiany organów spółki oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarżący B.P., w dniu [...] listopada 2009 r., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (za pośrednictwem Urzędu Miasta w H.) na zarządzenia Burmistrza Miasta H.: z dnia [...] lipca 2009 r., nr 48/09 w sprawie utworzenia spółki przymusowej Wspólnoty Gruntowej ul. D., nadania jej statutu i wyznaczenia organów spółki oraz z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie zmiany zarządzenia nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r.

Wcześniej pismem z dnia [...] października 2009 r. B. P. wezwał Burmistrza H. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi z dnia [...] listopada 2009 r., organ nie uznał zasadności tego wezwania.

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:

Nieruchomość oznaczona nr [...] o pow. [...] ha stanowiła Wspólnotę Gruntową D. (obecnie część miasta "H.). Nieruchomość służyła niegdyś do wspólnego wypasu zwierząt. Od wielu lat nie była w tym celu wykorzystywana. Nie było też organów reprezentujących Wspólnotę. Za sugestią Gminy H. pojawił się pomysł zagospodarowania nieruchomości poprzez urządzenie w tym miejscy zbiornika wodnego. W tym celu Gmina Miejska H. postanowiła przejąć na własność nieruchomość wspólnoty o nr [...].

W dniu [...] stycznia 2005 r. odbyło się zebranie członków Wspólnoty Gruntowej, na którym przyjęto uchwałę o zbyciu nieodpłatnym własności nieruchomości na rzecz Gminy Miejskiej H. W dniu [...] lutego 2005 r.

w Kancelarii Notarialnej notariusza S. W. została sporządzona umowa darowizny, na mocy której Gmina Miejska H. stała się właścicielem nieruchomości o numerze geodezyjnym [...] o pow. [...] z przeznaczeniem jej na budowę zbiornika wodnego.

B. P., jeden ze współudziałowców Wspólnoty Gruntowej D., wystąpił z powództwem przeciwko Gminie Miejskiej H., o dopuszczenie go do współposiadania nieruchomości o nr [...]. Sąd Rejonowy w B. P. wyrokiem z dnia [...] grudnia 2007 r. (sygn. akt I C [...]) uwzględnił powództwo, nakazując Gminie Miejskiej H. aby dopuściła B. P. do współposiadania w zakresie jego udziału w nieruchomości o nr [...] pow. [...] ha położonej w H. W uzasadnieniu tego wyroku, Sąd Rejonowy w B. P. wytknął liczne błędy prawne przy podejmowaniu uchwały z dnia [...] stycznia 2005 r. o zbyciu gruntów Wspólnoty, wyłonieniu zarządu, uchwaleniu statutu, polegające na nie zawiadomieniu o zebraniu wszystkich członków Wspólnoty Gruntowej, w tym również B. P., a także nieprawnym powołaniu jej organów.

W wyniku powyższego wyroku, Gmina Miejska H. wystąpiła z pozwem przeciwko Wspólnocie Gruntowej ul. D. w H. o stwierdzenie nieważności umowy darowizny. Wyrokiem z dnia [...] września 2009 r. Sąd Rejonowy w B. P. (sygn. akt I C [...]) stwierdził nieważność umowy darowizny zawartej

w dniu [...] lutego 2005 roku. Konieczność określenia, w w/w procesie, strony pozwanej i wskazanie jej zarządu do reprezentacji w sprawie sądowej, doprowadziło do zwołania przez Burmistrza H. ogólnego zebrania wspólników byłej Wspólnoty Gruntowej celem prawidłowego wyłonienia organów wspólnoty, uchwalenia jej statutu/ Zwołanie uprawnionych do udziału we Wspólnocie Gruntowej w dniach [...] czerwca 2009 r. i [...] czerwca 2009 r. nie doszło do skutku, ponieważ brak było wymaganego quorum do podjęcia stosownych uchwał.

Dlatego też Burmistrz H., działając na podstawie art.25 ust. 1 ustawy

z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. nr 28 poz. 169 ze zm.) zarządzeniem nr 48/09 z dnia 3 lipca 2009 r. utworzył Spółkę Przymusową Wspólnoty Gruntowej ulicy D., nadał jej statut i wyznaczył organy Spółki. Ponieważ B. P. nie wyraził zgody na powołanie go na członka Komisji Rewizyjnej, Burmistrz zmienił zarządzenie nr [...] zarządzeniem nr [...]

z dnia [...] lipca 2009 r. w ten sposób, że wyznaczył T. I. jako członka Komisji Rewizyjnej w miejsce B. P.

W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku, B. P. zarzucił, że wydane zarządzenia naruszają prawo, albowiem zostały wydane w czasie, kiedy Wspólnota Gruntowa ul. D. nie istniała, zaś Gmina Miejska H. figurowała jako właściciel nieruchomości o numerze geodezyjnym [...] w Księdze wieczystej KW [...] prowadzonej przez IX Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w B. P. wydziału Zamiejscowego w H.

W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2009 r. Skarżący podniósł kwestię pominięcia udziału Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa w S.

w zawiadomieniach o zebraniu udziałowców na dzień [...] czerwca 2009 r.

i podważył twierdzenia organu o braku quorum n a tych zebraniach. Zwrócił uwagę na brak adresu siedziby Spółki Przymusowej. Wniósł o powiadomienie o toczącej się sprawie sądowej Agencji Nieruchomości Rolnych w S. W piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r. zarzucił naruszenie art. 11 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Podał, ze powinien być uwidoczniony w rejestrze gruntów, jako udziałowiec wspólnoty już od 1980 r. ponieważ nabył spadek po matce (w 1979 r.)

i po ojcu (w 1998 r.). Podważał brak w rejestrze gruntów aktualnego kręgu uprawnionych do udziału we Wspólnocie Gruntowej. Wniósł o ochronę prawa dziedziczenia swoich udziałów we Wspólnocie Gruntowej. Zarzucił naruszenie

art. 7 i 25 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.

Na rozprawie sądowej w dniu [...] kwietnia 2010 r. Skarżący oświadczył, że cofa skargę w części dotyczącej zarządzenia Burmistrza z dnia [...] lipca 2009 r., ponieważ nie chciał zostać członkiem Komisji Rewizyjnej i Burmistrz musiał wyznaczyć inną osobę. Dalej podał, iż utworzenie Spółki Przymusowej było bezprawne, gdyż Gmina H. była w tym czasie właścicielem gruntów byłej Wspólnoty Gruntowej. Wyjaśnił też, że od 1963 r. nie doszło do utworzenia władz Wspólnoty. Stwierdził, że przeciwny będzie budowie zbiornika wodnego przez Gminę i dlatego protestuje odnośnie sprzedaży gruntów na ten cel.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta H. wniósł o jej odrzucenie.

W odpowiedzi na skargę, jak też w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2010 r. organ wyjaśnił, iż utworzenie Spółki Przymusowej ulicy D., nadanie jej statutu

i wyznaczenie organów Spółki zarządzeniem nr [...] przez Burmistrza H. było zgodne z przepisami art. 23 i art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r.

o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Ponieważ uprawnieni do udziału we Wspólnocie Gruntowej nie przedstawili Burmistrzowi statutu spółki, zaś na zebraniach zwołanych prze Burmistrza w dniach [...] czerwca 2009 r. zainteresowani również nie mogli uchwalić statutu i wybrać władz Wspólnoty, bo nie było wymaganego quorum (tj. połowy osób uprawnionych), więc Burmistrz powołał Spółkę Przymusową zarządzeniem z dnia [...] lipca 2009 r. Wyłonienie Spółki Przymusowej, było – zdaniem organu – niezbędne, albowiem w toczącej się sprawie cywilnej o stwierdzenia nieważności umowy darowizny z dnia 15 lutego 2005 r. należało podać reprezentację Spółki (I C [...]). Okoliczność, że Gmina Miejska H. figurowała w Księdze Wieczystej nr [...] jako właściciel nieruchomości miało znaczenie formalne, gdyż wpisu dokonano na podstawie czynności prawnej dotkniętej nieważnością, co zostało potwierdzone wyrokiem z dnia [...] września 2009 r. Sądu Rejonowego w B. P., stwierdzającym nieważność umowy darowizny z [...] lutego 2005 r. (I C [...]). Organ wyjaśnił, że zwołanie udziałowców Wspólnoty Gruntowej na zebrania z dnia [...] czerwca i [...] czerwca 2009 r. odbyło się na podstawie zaktualizowanego wykazu z rejestru gruntów miasta H. prowadzonym przez Starostwo Powiatowe. W aktualnym rejestrze, jako udziałowiec nie figurowała Agencja Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa w S. lecz Skarb Państwa – Starostwo Powiatowe w H. Stąd też powiadomienie Agencji o terminach zebrań nie byłoby słuszne, zaś brak quorum uczestników obrazowały listy obecności z dnia [...] czerwca i [...] czerwca 2009 r. Odnośnie nie oznaczenia adresu siedziby Spółki Przymusowej wyjaśniono, iż wynajęcie lokalu na tę siedzibę byłoby niecelowe, ponieważ koszt wynajęcia obciążałby wszystkich wspólników. Organ wskazał, iż w planie zagospodarowania przestrzennego miasta H. została przewidziana budowa zbiornika wodnego.

Organ poddał w wątpliwość legitymację procesową Skarżącego, uważając, ze jako udziałowiec Wspólnoty, może działać samodzielnie tylko w odniesieniu do zbycia własnych udziałów, zaś w pozostałych kwestiach działają organy Spółki (art. 26, 27 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego. Dotyczy więc uchwał i zarządzeń tych organów. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będą związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony.

Zarządzenia Burmistrza Miasta H. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]

i z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] mogły być zaskarżone do Sądu w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591) pod warunkiem wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i posiadania interesu prawnego przez Skarżącego.

Skarżący B. P. spełnił, w sprawie niniejszej, powyższe wymogi formalne, bowiem pismem z dnia [...] października 2009 r. wezwał B. H. do usunięcia naruszenia prawa. Po otrzymaniu odpowiedzi z dnia [...] listopada 2009 r. (która go nie satysfakcjonowała) wniósł w dniu [...] listopada 2009 r. skargę do Sądu, zachowując tym samym termin 30 dni, wymagany do wniesienia skargi na podstawie art. 52 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Sądu, interes prawny Skarżącego do wniesienia skargi, w świetle art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, można uznać za uzasadniony. Będąc udziałowcem Wspólnoty Gruntowej miał prawo do protestu w przedmiocie realizacji swych uprawnień właścicielskich, co jest związane ściśle z kwestią powołania spółki przymusowej i jej władz.

Po wnikliwej analizie sprawy, Sąd nie znalazł jednakże podstaw prawnych, aby uznać zarzuty skargi B. P. za uzasadnione.

Ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. nr 28, poz. 169 ze zm.) miała na celu uporządkowanie organizacyjne istniejących od wielu lat wspólnot gruntowych i jest oczywiste, że na jej podstawie nie można było powołać nowej wspólnoty gruntowej.

Od dnia wejścia w życie ustawy z 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (dzień ogłoszenia: 5 lipca 1963 r.) nieomal wszystkie sprawy związane ze statusem wspólnot gruntowych objęte zostały reżimem prawa administracyjnego, z wyłączeniem w większości tych spraw z właściwości sądów powszechnych. I tak zgodnie z art. 8 ustawy do wyłącznej kompetencji starosty należy ustalenie, w drodze decyzji administracyjnej, stosownie do art. 1 i 3 ustawy, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową bądź mienie gromadzkie (art. 8 ust. 1). Również starosta ustala, w drodze decyzji, wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej oraz wykaz obszarów gospodarstw przez nich posiadanych i wielkość przysługujących im udziałów we wspólnocie (art. 8 ust. 2). Zgodnie z art. 8 ust. 5 ustawy ustalenie, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową bądź mienie gromadzkie, oraz ustalenie wykazów uprawnionych do udziału we wspólnocie, wykazów obszarów ich gospodarstw oraz wielkości przysługujących im udziałów, powinno być dokonane w terminie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy.

Zgodnie z art. 14 ustawy osoby uprawnione do udziału we wspólnocie powinny utworzyć spółkę do sprawowania zarządu nad wspólnotą i do właściwego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład tej wspólnoty. Utworzenie spółki następuje w drodze uchwały powziętej większością głosów uprawnionych do udziału we wspólnocie przy obecności przynajmniej ich połowy. W myśl art. 25 ust. 1 ustawy, jeżeli uprawnieni do udziału we wspólnocie gruntowej w terminie trzech miesięcy od dnia ustalenia wykazu uprawnionych (art. 8) nie przedstawią do zatwierdzenia właściwemu zarządowi gminy statutu spółki, organ ten utworzy spółkę przymusową, nada jej statut oraz wyznaczy organy spółki spośród osób uprawnionych do udziału we wspólnocie. Spółka jest osobą prawną i działa na podstawie statutu, uchwalonego na podstawie wzoru statutu ustalonego przez właściwego Ministra (art. 15). Statut spółki, jak również jego zmiany, zatwierdza właściwy zarząd gminy, spółka nabywa osobowość prawną dopiero z chwilą zatwierdzenia statutu. Nazwa spółki i skład zarządu spółki oraz obszar wspólnoty gruntowej i wykazu uprawnionych do korzystania z tej wspólnoty podlegają z urzędu wpisowi do ewidencji gruntów. Wszelkie późniejsze zmiany w obszarze wspólnoty gruntowej i w wykazie osób uprawnionych, jak również zmiana statutu i zmiany w składzie osobowym zarządu, zgłasza do ewidencji zarząd spółki (art. 18 ustawy).

Realizacja powyższych przepisów, w przypadku Wspólnoty Gruntowej

ul. D. wyglądała w ten sposób, że pierwszy wykaz uprawnionych do udziału we wspólnocie został sporządzony decyzją Starosty z dnia [...] stycznia 1965 roku (ust. 8 ustawy). Po tej dacie nie tylko w terminie 3 miesięcy ale w ogóle nie doszło (co przyznaje sam Skarżący) do powołania Spółki do sprawowania zarządu nad wspólnotą poprzez wybór władz spółki i uchwalenie jej statutu. Spółka praktycznie nie działała od 40 lat (!).

Dlatego też Burmistrz Miasta H. miał prawo, w świetle art. 25 § 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych utworzyć spółkę przymusową, nadać jej statut i wyznaczyć organy spółki spośród osób uprawnionych do udziału we Wspólnocie Gruntowej.

W sprawie niniejszej Burmistrz bezskutecznie próbował, przed utworzeniem spółki przymusowej, reaktywować dawną wspólnotę gruntową zwołując zebrania uprawnionych w dniach [...] czerwca 2009 r. i [...] czerwca 2009 r. W ocenie Sądu, czynności te były zupełnie zbyteczne, gdyż to sami udziałowcy mieli obowiązek,

w terminie 3 miesięcy od ogłoszenia wykazu uprawnionych do udziału we wspólnocie przedstawić statut spółki Burmistrzowi. Nie przedstawienie statutu w terminie 3 miesięcy uprawniało Burmistrza do utworzenia spółki przymusowej (art. 25 § 1 ustawy). Spółka przymusowa mogła więc być powołana już w 1965 roku. Burmistrz uczynił to dopiero obecnie zarządzeniem nr [...], widząc społeczną potrzebę zagospodarowania gruntów byłej Wspólnoty na potrzeby budowy zbiornika wodnego. Podejmując zarządzenie, dysponował aktualnym na datę [...]04.2009 r. wykazem

z rejestru gruntów uprawnionych udziałowców Wspólnoty Gruntowej ul. D. Jak wynika z kontroli tejże listy przez Sąd, wykazano 51 udziałowców, z których następcy prawni 5 – ciu osób nieżyjących nie dopełnili obowiązku zgłoszenia zmiany właścicieli w ewidencji gruntów. Nie miało to jednakże znaczenia dla powołania spółki przymusowej.

Nie ulega wątpliwości, że Skarżący został ujawniony w wykazie uprawnionych udziałowców w rejestrze z dnia [...] kwietnia 2009 r. jak też w później zaktualizowanym na dzień [...] października 2009 r.

Zarzut Skarżącego, że winien być ujęty jako udziałowiec z racji spadku po rodzicach już w 1980 r., nie ma znaczenia dla sprawy rozpatrywanej przez Sąd, bowiem Sąd bada stan prawny podjętego zarządzenia na datę [...]07.2009 r. W latach osiemdziesiątych nikt się nie interesował Wspólnotą, zwłaszcza sami jej udziałowcy.

Agencja Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa w S. nie figuruje jako udziałowiec Wspólnoty (jak słusznie zauważa organ w odpowiedzi na skargę) zaś jako reprezentant Skarbu Państwa gruntów państwowych jest uwidoczniony Starosta H. Zatem zarzut Skarżącego o niepowiadomieniu Agencji o czynnościach Burmistrza H. trafia w próżnię. Także Sad sugerując się pismem Skarżącego, w sprawie niniejszej, zbędnie powiadomił Agencję o sprawie, skoro nie miała ona przymiotu strony (okoliczność wyjaśniona została przez organ).

Nieokreślenie w statucie Spółki Przymusowej adresu jej siedziby należało potraktować jako uchybienie, jednak nie na tyle istotne, w ocenie Sądu, by skutkowało nieważnością zarządzenia o powołaniu spółki przymusowej.

Najistotniejszym zarzutem skargi, była data podjęcia zarządzenia o powołaniu Spółki Przymusowej ul. D. tj. [...]lipca 2009 r., w której to dacie istniał, w ocenie Skarżącego, stan prawny nie pozwalający na utworzenie spółki przymusowej.

Faktycznie w dniu [...] lipca 2009 r. nie istniała Wspólnota Gruntowa D., gdyż Gmina Miejska H. była, z mocy umowy notarialnej darowizny z dnia [...]lutego 2005 r. właścicielem majątku wspólnoty – działki nr [...] o pow. [...] ha. Jednakże, w tym czasie toczył się proces cywilny o stwierdzenie nieważności w/w umowy darowizny. Wyrok zapadł [...] września 2009 r., który potwierdził nieważność umowy notarialnej z dnia 15 lutego 2005 r.

Zatem, ta kwestia wymaga, zdaniem Sądu, wyjaśnienia na gruncie prawa cywilnego. Art. 58 § 1 Kodeksu Cywilnego stanowi o tym, że każda czynność prawna jest nieważna m.in. wtedy, gdy została podjęta sprzecznie z ustawą. Nieważność czynności prawnej w świetle art. 58 § 1 K.C. jest nieważnością bezwzględną, co oznacza że czynność prawna nie wywołuje żadnych skutków w sferze cywilnoprawnej. Stan nieważności powstaje z mocy samego prawa i datuje się od początku tj. od chwili dokonania czynności (ex tunc). Ustalenia nieważności czynności prawnej można dochodzić na drodze sądowej (art. 189 K.C), a zapadłe orzeczenie sądowe jest tylko potwierdzeniem, że dana czynność od momentu jej podjęcia nie wywołała żadnych skutków prawnych.

W sprawie niniejszej chociaż wyrok zapadł w dniu [...] września 2009 r.

(I C [...] Sądu Rejonowego w B. P.) to miał on tylko znaczenie potwierdzające, że pomimo zawarcia umowy darowizny w dniu [...] lutego 2005 r. nie zmienił się stan prawny tj. działka nr [...] o pow. [...] ha nadal pozostawała własnością Wspólnoty Gruntowej D., a nie Gminy Miejskiej w H..

Wiadomym jest, że przyczyną nieważności zawartej umowy darowizny z dnia [...]lutego 2005 r. była niewłaściwa reprezentacja Wspólnoty Gruntowej D., której zarząd został powołany niezgodnie z art. 14 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (co wyeksponował Sąd Rejonowy w B. P. w uzasadnieniu wyroku w sprawie o sygn. I C [...]).

Tej okoliczności nie zaprzecza Skarżący ani organ, który z własnej inicjatywy wytoczył powództwo o stwierdzenie nieważności umowy z dnia [...] lutego 20005 r.

Zatem, należy stwierdzić, że w dniu [...] lipca 2009 r. – w sensie prawnym – istniała Wspólnota Gruntowa D. z przypisanym do niej majątkiem w postaci działki nr [...], a skoro uprawnieni do udziału we Wspólnocie nie przedłożyli Burmistrzowi, w terminie 3 miesięcy od ogłoszenia decyzji ustalającej wykaz udziałowców (decyzji z dnia [...] stycznia 1965 r.) statutu spółki, to Burmistrz Miasta H. był uprawniony do utworzenia spółki przymusowej na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.

W związku z powyższym, nie może być uznany za słuszny zarzut Skarżącego, iż data wydania zaskarżonego zarządzenia narusza prawo.

Z uwagi na oświadczenie Skarżącego, złożone na rozprawie sądowej, w dniu [...] kwietnia 2010 r., iż cofa skargę dotyczącą Zarządzenia Burmistrza z dnia [...] lipca 2009 r., którego przedmiotem było wyznaczenie innej osoby na członka komisji rewizyjnej (nr [...]), Sąd pominął rozważanie tej kwestii tym bardziej, że Skarżący przyznał, iż nie wyraził zgody na to, by zostać członkiem Komisji Rewizyjnej Spółki Przymusowej ul. D. (organ w pierwszej wersji podał Skarżącego, a w wyniku nie przyjęcia tego stanowiska, wyznaczył T. I. zarządzeniem nr [...]).

W ocenie Sądu, intencją skargi wniesionej do Sądu przez B. P. było to, że Skarżący sprzeciwia się budowie zbiornika wodnego, a na ten właśnie cel Gmina Miejska H. zamierza wykorzystać grunty byłej wspólnoty. Stąd też Skarżący oponował przekazaniu gruntów Wspólnoty na rzecz Gminy.

Okoliczność powyższą przyznał w wyjaśnieniach na rozprawie sądowej w dniu [...] kwietnia 2010 r. (k. 83).

Należy jednak podkreślić, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego na zarządzenie Burmistrza o utworzeniu spółki przymusowej, nie jest drogą właściwą, gdyż Sąd nie może w tej sprawie rozstrzygać o tym, czy zgodnie z prawem, w planie zagospodarowania przestrzennego Miasta H. umieszczono budowę zbiornika wodnego. Zaskarżenie planu zagospodarowania przestrzennego jest możliwe, ale

w zupełnie oddzielnej procedurze.

Na marginesie należy podkreślić, że ewentualne wycofanie z obrotu prawnego zaskarżonego Zarządzenia nr [...] mogłoby wywołać poważne konsekwencje prawne. Następstwem w/w Zarządzenia, mocą którego wyznaczono władze Spółki Przymusowej ul. D., było, bowiem, podjęcie przez władze Spółki, w dniu [...] października 2009 r. uchwały o przekazaniu, w drodze darowizny, majątku Spółki na rzecz Gminy Miejskiej H., celem wybudowania zbiornika wodnego.

W wykonaniu tej uchwały, w dniu [...] stycznia 2010 r. w Kancelarii Notarialnej notariusza A. S., został sporządzony akt notarialny (rep. A nr [...])

Mając na względzie powyższe okoliczności skargę należało oddalić, jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).