Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 62/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D
Powołane przepisy: article: art. 13 par. 1, art. 13 par. 2, art. 13 par. 3, art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 92a ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2140
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.
article: par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 604
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania  innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" listopada 2020 r., nr "(...)" w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] sierpnia 2020 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego (dalej "organ I instancji") nałożył na P. J. (dalej "Skarżący") karę pieniężną w kwocie 2000 złotych tytułem naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. W podstawie prawnej decyzji organ I instancji wskazał art. 92a ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019 r., poz. 2140 z późn. zm., dalej "u.t.d.").

Na powyższą decyzję Skarżący wniósł odwołanie.

Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ II instancji") po rozpatrzeniu ww. odwołania, wydał decyzję datowaną na [...] listopada 2020 r., nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną GITD wskazał m. in. art. 92c u.t.d. i lp. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d.

Pismem z [...] grudnia 2020 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z [...] listopada 2020 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postępowaniu sądowym obowiązuje zasada, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, co wynika z art. 13 § 2 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.).

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r., zmieniającego rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604, dalej "Rozporządzenie") odmiennie zostały uregulowane kwestie (niż wynika to z art. 13 § 2 p.p.s.a.) odnośnie właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgodnie z § 1 Rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Wskazać w tym miejscu należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał jako właściwy dla obszaru województwa [...].

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: [...], którego siedziba mieści się pod adresem P. [...],[...] P. Miejscowość P. jest miastem znajdującym się w województwie [...], a dokładniej w powiecie [...].

W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że przepisy przytoczonego wyżej Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 15 maja 2012 r. zawierają uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z wojewódzkich sądów administracyjnych pozostałym, właściwym według Rozporządzenia miejscowo ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym pierwszej instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).

Jak wynika z treści decyzji organu I instancji z [...] sierpnia 2020 r. oraz z utrzymującej ją w mocy decyzji organu II instancji z [...] listopada 2020 r., przedmiotowa sprawa dotyczy nałożenia na P. J. kary pieniężnej na podstawie m. in. art. 92a ustawy o transporcie drogowym, w związku ze stwierdzonymi naruszeniami obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 1 u.t.d., które szczegółowo zostały opisane w lp. 9.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Mając to na uwadze oraz w oparciu o ww. przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Dodatkowo Sąd zauważa, że GITD w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył Skarżącego o tym, że owa decyzja podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższe oraz na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie – o czym orzekł w sentencji postanowienia.