Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 258/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 195 § 2, art. 198, art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 227 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 67/17 o odrzuceniu zażalenia K. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 września 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 21 września 2017 r., III SAB/Kr 67/17, odrzucił zażalenie K. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 września 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z 6 września 2017 r. nie stanowi postanowienia o jakim mowa w art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., Poz. 1369; dalej jako: "p.p.s.a."), jak i nie zawiera elementów pozwalających zakwalifikować je jako takie postanowienia. Ponadto, jak wynika z analizy przepisów procedury sądowoadministracyjnej, nie przewidziano możliwości wniesienia na takie zarządzenie zażalenia. Z tych też przyczyn wniesiony środek zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalny.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł K. J., wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W myśl art. 198 p.p.s.a. powyższy przepis stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Stosownie zaś do art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.

Z wzajemnej relacji powołanych przepisów wynika, że środek zaskarżenia służy stronie jedynie wtedy, gdy wskutek zmiany zarządzenia przewodniczącego dalej ciąży na niej obowiązek uiszczenia stosownej opłaty. Nie jest natomiast możliwe kwestionowanie przez stronę zarządzenia z mocy, którego uchylono zobowiązanie do ponoszenia kosztów sądowych. Zarządzenie to nie mieści się bowiem w przedmiocie kosztów sądowych, tj. kosztów związanych ze wszczęciem, prowadzeniem i zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego w danej sprawie. Tym samym nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia na zarządzenie tego rodzaju.

W rozpoznawanej sprawie Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z 6 września 2017 r. na zasadzie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., Poz. 1369; dalej jako: "p.p.s.a."), w związku z postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 sierpnia 2017 r., l OZ 1177/17 oraz z 25 sierpnia 2017 r.: l OZ 1226/17, l OZ 1227/17, l OZ 1228/17 i l OZ 1229/17, w których stwierdzono, że każda sprawa sądowoadministracyjna mająca źródło roszczenia dotyczące stosunków pracy i stosunków służbowych kwalifikuje się do ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych po stronie skarżącej, uchylił zarządzenie z 7 czerwca 2017 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego oraz zarządzenie sędziego sprawozdawcy z 24 sierpnia 2017 r. o nadaniu biegu zażalenia skarżącego w przedmiocie wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu i zmieniła symbol sprawy na 6192. Odpis zarządzenia z 6 września 2017 r. doręczono skarżącemu wraz informacją, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Pismem z 12 września 2017 r. strona wniosła zażalenie na korzystne dla siebie zarządzenie, którym uchylono w trybie autokontroli zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z 7 czerwca 2017 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wskutek wydania zarządzenia z 6 września 2017 r. doszło zatem do uchylenia zobowiązania do ponoszenia kosztów sądowych, co w świetle przedstawionych wyżej uwag, czyniło niedopuszczalnym jego zaskarżenie w drodze zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.