Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 563/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27c ust. 1, ust. 3
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1263
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
article: art. 3 pkt 27
journal: Dz.U. 2005 nr 179 poz 1485
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

SENTENCJA

Dnia 29 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2013 roku sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu produktów na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...], nr [...] o wstrzymaniu wprowadzania do obrotu przez A. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w P. produktów o nazwach "Ekstrakt Żółty Ogień", "Ekstrakt Pomarańczowy Ogień", "Pomarańczowy Bród", "Pomarańczowy Kryształ" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" na okres 3 miesięcy niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa.

Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

W dniu 3 grudnia 2012r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. został poinformowany przez rodzica osoby małoletniej o zażyciu przez małoletniego zakupionego w sklepie przy ul. A. 10 w R. produktu, który wywołał rozstrój zdrowia, wymagający porady lekarskiej.

Z powyższych względów Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. mając podejrzenie, że oferowane produkty są środkami zastępczymi w dniu [...] przeprowadził kontrolę w sklepie "Śmieszne Rzeczy" zlokalizowanym przy ul. A. 10 w R., będącego własnością skarżącej Spółki. W trakcie czynności kontrolnych obecny w sklepie pracownik – S.P. poinformowała, że nastąpiła zmiana nazwy i siedziby spółki, do której należy sklep. Z przedstawionej dokumentacji wynika, że sklep był miejscem wykonywania działalności przez B. Spółkę z o.o. z siedzibą w P., następnie przez C. Spółkę z o.o. z siedzibą w P., a obecnie właścicielem sklepu jest A. Spółka z o.o. z siedzibą w P.. W toku czynności kontrolnych organ stwierdził, że w sklepie znajdują się produkty o nazwach

"Ekstrakt Żółty Ogień" "Ekstrakt Pomarańczowy Ogień", "Pomarańczowy Bród", "Pomarańczowy Kryształ" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew", wobec których istnieje uzasadnione podejrzenie, że stwarzają zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. Organ zaznaczył, że produkty o nazwie: "Żółty Ogień", "Pomarańczowy Ogień" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" wprowadzane do obrotu przez ww. sklep pod szyldem firmy C. z/s w P., w listopadzie 2012 r. zostały poddane ocenie i badaniom ich bezpieczeństwa. Z badań przeprowadzonych przez Narodowy Instytut Leków w W. (Protokół badań : NI-1346) wynika, iż w badanych próbkach produktów o nazwie "Żółty Ogień", "Pomarańczowy Ogień" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" zidentyfikowano analogi strukturalne substancji wymienionych w Załącznikach do ustawy 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii: tj. UR - 144, 3,4-DMMC i pentedron. Wszystkie te substancje są środkami zastępczymi w rozumieniu ustawy z dnia 8 października 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej". Wykazują działanie psychoaktywne i stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Trzy produkty natomiast o nazwie "Żółty Ogień", "Pomarańczowy Ogień" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" wprowadzane obecnie do obrotu posiadają podobne opakowanie, podobną strukturę (susz, proszek) do tych, które zostały już poddane ocenie i badaniom ich bezpieczeństwa. Produkty te sklasyfikowano jako środki zastępcze, a z uwagi na działanie psychoaktywne stwarzają zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Etykiety na opakowaniach produktów wskazują, że nie są to środki przeznaczone do spożycia. Brak jest opisu składu tych produktów oraz informacji o producencie. Ponadto w toku czynności kontrolnych stwierdzono również wprowadzane do obrotu dwa inne produkty o nazwie " Pomarańczowy Bród" i "Pomarańczowy Kryształ" (postać i oznakowanie opakowania podobne jak w przypadku produktów wyżej wymienionych). Organ podkreślił, iż z informacji uzyskanych od osób, które zażywały wskazane produkty wynika jednoznacznie, że środki te są nabywane i używane w celu odurzania się. Na wezwanie organu strona nie przedstawiła dokumentów zezwalających na wprowadzenie produktów do obrotu na rynek Wspólnoty.

Decyzją z dnia [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. wstrzymał wprowadzanie do obrotu w produktów o nazwach "Ekstrakt Żółty Ogień", "Ekstrakt Pomarańczowy Ogień", "Pomarańczowy Bród", "Pomarańczowy Kryształ" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" na okres 3 miesięcy niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa. W uzasadnieniu wskazał, że są to produkty, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, iż mogą stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.

Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie:

1. art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy,

2. art. 79, art. 79a, art. 79b, art. 80 cyt. poprzez przeprowadzenie kontroli w sposób niezgodny z przepisami prawa;

3. art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji;

4. art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, zarówno w płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego, w szczególności poprzez niewskazanie faktów i dowodów na podstawie, których organ uznał, że istnieje zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, a także niewyjaśnienie zasadności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności;

5. art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie mimo braku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi;

6. art. 84c ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez nie wstrzymanie czynności kontrolnych po złożeniu zawiadomienia o złożeniu sprzeciwu w trybie art. 84c ustawy;

7. art. 108 k.p.a. poprzez nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności , mimo braku istnienia podstawy faktycznej I prawnej.

Spółka wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności.

Decyzją z dnia [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przez środek zastępczy rozumie się substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślinę, grzyb lub ich cześć, zawierające taką substancję, używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa.

Zgodnie z art. 44c ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku ze stwierdzeniem wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest środkiem zastępczym właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepis art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Natomiast zgodnie z art. 27 c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej właściwy inspektor w przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia zakazuje w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub wprowadzania do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań bezpieczeństwa.

Organ odwoławczy wskazał, że zabezpieczone próbki produktów o nazwach Ekstrakt Żółty Ogień", "Ekstrakt Pomarańczowy Ogień", "Pomarańczowy Bród", "Pomarańczowy Kryształ" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" różnią się tylko i wyłącznie nazwą od produktów o nazwach "Żółty Ogień" "Pomarańczowy Ogień", i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew", których przeprowadzone badania próbek zidentyfikowano jako analogi strukturalne środków odurzających i substancji psychotropowych, które są środkami zastępczymi. Wobec powyższego organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że wskazane produkty stwarzają zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi i zasadne było wstrzymanie ich wprowadzania do obrotu. Ocena natomiast zagrożenia wynikająca z psychoaktywnych właściwości substancji wchodzących w skład wskazanych produktów tj. duży potencjał uzależniający, działanie na ośrodkowy układ nerwowy, wywoływanie zaburzeń psychicznych i zagrożenia, jakie stwarzają dla zdrowia i życia ludzi stanowiły w ocenie organu wystarczającą przesłankę do zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia poszczególnych przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej organ odwoławczy uznał, że nie są one zasadne. Kontrolujący okazali legitymacje służbowe przedstawicielowi kontrolowanego obiektu oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, co potwierdza treść protokołów z dnia 5 października 2012 r. Natomiast odstąpienie od zawiadomienia strony o zamiarze wszczęcia kontroli nastąpiło na podstawie art. 79 ust. 2 pkt 5 z uwagi na zagrożenie zdrowia ludzkiego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka zarzuciła naruszenie:

- art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów w/w ustawy;

- art. 79, art. 79a, art. 79b, art. 82 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez przeprowadzenie kontroli w sposób niezgodny z przepisami prawa;

- art. 10 § 1, art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania tj. brak zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji oraz uznanie okoliczności faktycznych za udowodnione pomimo uniemożliwienia stronie wypowiedzenia się do przeprowadzonych dowodów;;

- art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji, zarówno w płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego, w szczególności poprzez niewskazanie faktów i dowodów na podstawie, których organ uznał, że istnieje zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, a także niewyjaśnienie zasadności nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności;

5. art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie mimo braku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi;

6. art. 84c ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez nie wstrzymanie czynności kontrolnych po złożeniu zawiadomienia o złożeniu sprzeciwu w trybie art. 84c ustawy;

7. art. 108 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 212 z 2011 r. poz.1263 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 27c ust. 1 wymienionej ustawy, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy.

W myśl natomiast art. 27c ust. 3 cytowanej ustawy w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny:

1) zatrzymuje produkt;

2) nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące.

Z treści art. 27c ust. 1 ustawy o PIS wynika zatem, że organ administracji wydaje decyzję o wstrzymaniu wytwarzania produktu lub wprowadzenia go do obrotu lub nakazuje wycofanie go z obrotu w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Natomiast zatrzymanie produktu i wydanie nakazu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu następuje tylko w razie wydania decyzji o której mowa w art. 27c ust. 1 powoływanej ustawy.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest wstrzymanie wprowadzenia do obrotu produktów o nazwach "Ekstrakt Żółty Ogień", "Ekstrakt Pomarańczowy Ogień", "Pomarańczowy Bród", "Pomarańczowy Kryształ" i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" na okres 3 miesięcy niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa.

W ocenie Sądu, organy administracji należycie wykazały, że istniało uzasadnione podejrzenie, iż wymieniony wyżej produkt stwarza zagrożenie życia i zdrowia ludzi, co uzasadniało wydanie decyzji o wstrzymaniu wprowadzania go do obrotu.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu 3 grudnia 2012r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. został poinformowany przez rodzica osoby małoletniej o zażyciu przez małoletniego zakupionego w sklepie przy ul. A. 10 w R. produktu, który wywołał rozstrój zdrowia, wymagający porady lekarskiej.

Nadto organ posiadał informacje, iż na terenie R. miały miejsce przypadki zamierzonego użycia w tych samych celach jako środek odurzający lub substancja psychotropowa produktów zakupionych w sklepie "Śmieszne Rzeczy " przy ul. A. 10 w R. należący aktualnie do A. sp. z o. o. , wcześniej do C. sp. z o.o. a poprzednio do B. sp. z o.o.

W wyniku przeprowadzonych badań w Narodowym Instytucie Leków w W., uznano te produkty za środki zastępcze, w rozumieniu art. 3 pkt 27 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.). stanowiące zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Nie ma żadnego znaczenia okoliczność, że w trakcie poprzednich kontroli sklep prowadziła spółka B. za C. zaś obecnie A.. Wspólnikiem i prezesem zarządu tych spółek jest bowiem ta sama osoba, a mianowicie R.G..

W przekonaniu Sądu, po stronie organów istniało uzasadnione podejrzenie, że przedmiotowe produkty stanowią zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Należy dodać iż trzy produkty o nazwie "Żółty Ogień ", "Pomarańczowy Ogień "i "Ekstrakt Jabłkowy Powiew" posiadały podobne opakowanie, podobną strukturę (susz, proszek) do tych które zostały poddane ocenie i badaniom ich bezpieczeństwa i które sklasyfikowano jako środki zastępcze i z uwagi na działanie psychoaktywne stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Etykiety na opakowaniach produktów wskazują ze nie są to środki przeznaczone do spożycia. Brak jest opisu składu tych produktów oraz informacji o producencie. Na opakowaniach także nie było informacji o zagrożeniach związanych z używaniem produktu.

Ponadto stwierdzono w obrocie dwa inne produkty o nazwach "Pomarańczowy Bród " i "Pomarańczowy Kryształ" Z informacji uzyskanych od osób, które zażywały te produkty wynikało, że środki te nabywano w celu odurzania się.

W ocenie Sądu spełnione zostały przesłanki określone w art. 27 c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. uzasadniające wstrzymanie wprowadzania do obrotu spornego produktu.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej dotyczący naruszenia przez organy inspekcji sanitarnej art. 10 § 1 kpa i 81 k.p.a..

Zgodnie z treścią art. 10 § 2 kpa, organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną.

W przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie miała miejsce sytuacja określona w art. 10 § 2 kpa. Istniała bowiem konieczność szybkiego załatwienia sprawy, jaką było wstrzymanie wprowadzania do obrotu przedmiotowych produktów z uwagi na niebezpieczeństwo, które stwarzały one dla życia i zdrowia ludzkiego. Niebezpieczeństwo takie wynika wprost z treści włączonej do akt sprawy opinii Narodowego Instytutu Leków. Jest rzeczą zrozumiałą, że organy odstąpiły od zasady określonej w art. 10 § 1 kpa. W sytuacji gdyby tego nie uczyniły, postępowanie by się przedłużyło i do czasu wydania decyzji strona skarżąca mogłaby nadal wprowadzać do obrotu produkty niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzkiego. Dodać należy, że fakt odstąpienia od zasady z art. 10 § 1 kpa został uzasadniony przez organ administracji w adnotacji z dnia 5 grudnia 2012 r. (k. 9 akt admin.), co stanowi spełnienie wymogu określonego w art. 10 § 3 kpa.

Nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej, w przedmiocie niezgodnego z prawem nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Zgodnie z treścią art.108 § kpa, decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.

Z wymienionego przepisu wynika, że nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności jest dopuszczalne między innymi wtedy gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku gdyby decyzji nie nadano rygoru, strona skarżąca, do chwili kiedy decyzja stałaby się ostateczna, mogłaby nadal sprzedawać produkty stwarzające zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego. W przekonaniu Sądu uzasadnione było zatem nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Nie zasługują na uwzględnienie wszystkie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 220 z 2010 r. poz.1447 ze zm.).

W szczególności, niezasadny jest zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 79a ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej, upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że przepisy szczególne przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej w terminie określonym w tych przepisach, lecz nie później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli.

W myśl art. 79 a ust. 9 wymienionej ustawy, w razie nieobecności kontrolowanego przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej, czynności kontrolne mogą być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.), lub w obecności przywołanego świadka, którym powinien być funkcjonariusz publiczny, niebędący jednak pracownikiem organu przeprowadzającego kontrolę.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w dniu kontroli w sklepie nie było Prezesa Zarządu i jednocześnie wspólnika R.G. ani osoby przez niego upoważnionej. Obecna była jedynie pracownica spółki S.P., która, jak wynika z protokołu kontroli, oświadczyła, że nie została upoważniona do reprezentowania przedsiębiorcy w trakcie kontroli. Dodać należy, że osoby kontrolujące okazały sprzedawcy legitymacje służbowe i upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, a kontrola odbywała się w obecności dwóch funkcjonariuszy Policji. W ocenie Sądu, spełnione zostały wymogi przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 79a ust. 1 i 9 ustawy z 2 lipca 2004 r.

Niezasadny jest zarzut skargi, że kontrola została przeprowadzona mimo wniesienia sprzeciwu, co stanowi naruszenie art. 84 c ustawy z 2 lipca 2004 r.

Zgodnie z treścią art. 84c ust. 1, 2 i 3 wymienionej ustawy, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu.

W myśl art. 84c ust. 5 wymienionej ustawy, wniesienie sprzeciwu powoduje wstrzymanie czynności kontrolnych przez organ kontroli, którego sprzeciw dotyczy, z chwilą doręczenia kontrolującemu zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu do czasu rozpatrzenia sprzeciwu, a w przypadku wniesienia zażalenia do czasu jego rozpatrzenia.

Z wymienionych przepisów wynika, że przedsiębiorcy przysługuje sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów ustawy do organu podejmującego i wykonującego kontrolę. Następnie przedsiębiorca zawiadamia kontrolujących o wniesieniu sprzeciwu i z tą chwilą kontrolujący wstrzymują czynności kontrolne.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, że kontrola w sklepie rozpoczęła się w dniu 5 grudnia 2012 r. o godz. 14:25 a zakończyła o godz.17:20. O godzinie 14:41 do siedziby organu wpłynął sprzeciw. Z protokołu kontroli wynika, ze na czas rozpatrzenia sprzeciwu czynności kontrolne zostały wstrzymane W przekonaniu Sądu w niniejszej sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 84c ustawy z 2 lipca 2004 r.

Nieuzasadniony jest także zarzut skargi naruszenia art. 79 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. W myśl zaś art. 79 ust. 2 pkt 5 wymienionej ustawy, zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.

Strona skarżąca faktycznie nie została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli lecz organ administracji był uprawniony do odstąpienia od takiego zawiadomienia z uwagi na sytuację określoną w art. 79 ust. 2 pkt 5 ustawy. Przeprowadzenie kontroli było bowiem uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia co zostało omówione we wcześniejszej części rozważań. Zarzut skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Nieuzasadniony jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 79b ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku wszczęcia czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, osoba podejmująca kontrolę ma obowiązek poinformować kontrolowanego przedsiębiorcę lub osobę, wobec której podjęto czynności kontrolne, o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli.

Jak wynika z protokołu kontroli osoby kontrolujące poinformowały ustnie pracownika spółki o prawach i obowiązkach w trakcie kontroli. Nadto pisemne pouczenie w tym zakresie znajduje się na upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli. Zarzut skargi w tej kwestii nie zasługuje na uwzględnienie.

Nieuzasadniony jest również zarzut skargi w przedmiocie naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy z 2 lipca 2004 r. Zgodnie z treścią tego przepisu dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno-skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy.

Strona skarżąca nie wykazała aby organ administracji przeprowadził dowód w toku kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli. Wszystkie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy z 2 lipca 2004 r. okazały się niezasadne. W związku z czym nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 77 ust. 6 wymienionej ustawy. Nie doszło do naruszenia art. 7, 11, 77 § 1 oraz 107 § 3 kpa. Zebrany materiał dowodowy był wyczerpujący i pozwalał na wydanie rozstrzygnięcia.

Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji miały uzasadnione podejrzenie, że przedmiotowe produkty stwarzały zagrożenie życia i zdrowia ludzi. W ocenie Sądu, spełnione zostały przesłanki wstrzymania wprowadzania do obrotu tego produktu, określone w art. 27c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. Rozpoznając sprawę, Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona. D.Cz.