Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 391/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. ustanowić skarżącemu adwokata; 2. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości

500 zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił w szczególności, że utrzymuje się jedynie z emerytury, i zwrócił uwagę na zniszczenie majątku spowodowane m.in. kradzieżami i dewastacjami. Według wniosku skarżący jest osobą samotną, nieposiadającą żadnego majątku, poza niewielkim domem.

Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał kserokopie m.in. dokumentu potwierdzającego wypłatę emerytury (w maju bieżącego roku wypłacono kwotę 1744,17 zł), ostatecznego przesądowego wezwania do zapłaty kwoty 548,14 zł tytułem zaległości w opłatach za energię elektryczną z dnia 20 maja 2013 r., pisma organu odwoławczego z dnia 17 maja 2013 r., z którego wynika, że na skarżącego w dniu 15 marca 2013 r. nałożono grzywnę w celu przymuszenia

w kwocie 1000 zł oraz dokumentacji medycznej, potwierdzającej, iż skarżący kilkukrotnie poddawany był ostatnio leczeniu szpitalnemu.

Skarżący złożył także dodatkowe oświadczenia. Wynika z nich m.in., że nie potrafi udokumentować dewastacji i kradzieży, o których mowa we wniosku.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową.

Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący

w wystarczający stopniu wykazał, iż w jego sytuacji powyższa przesłanka została spełniona. Osiąga on bowiem wprawdzie stały dochód w postaci emerytury, lecz jej wysokość, aczkolwiek nie najniższa, nie wystarcza na bieżące pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków. Dowodzi tego zwłaszcza wystawione niedawno wezwanie do zapłaty zaległości za energię elektryczną, przedłożone na wezwanie referendarza sądowego, oraz to, iż skarżący nie jest w stanie opłacić podatku od nieruchomości, domagając się ulgi, której dotyczy sprawa. Nie bez znaczenia pozostaje również jego podeszły wiek i stan zdrowia, które wynikają z nadesłanej dokumentacji medycznej. Okoliczności te uprawdopodabniają wyjaśnienia wnioskodawcy, że jego dochody ograniczają się tylko do emerytury, niemniej można byłoby to stwierdzić z całą pewnością, gdyby wykonał on wezwanie do przedstawienia kopii zeznania podatkowego za ubiegły rok. Ponadto żaden z dowodów zgromadzonych w sprawie nie podważa oświadczenia wnioskodawcy, że jest on osobą samotną, która w efekcie sama musi ponosić wszystkie wydatki, nie mogąc liczyć na jakiekolwiek wsparcie finansowe rodziny.

Mając na względzie wszystkie te okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.