Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 591/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 154
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) WSA Paweł Darmoń WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi S. F. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 5/13 przez "T" S.A w K. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

S. F. wniosła skargę w przedmiocie niewykonania przez "T" S.A. w K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 5/13. Skarżąca wniosła ponadto o wymierzenie Spółce grzywny.

W uzasadnieniu wskazała, że powyższym wyrokiem Spółka została zobowiązana do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej z wniosku S. F. z dnia

25 października 2012 r. Wniosek ten dotyczył udostępnienia decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia i przebudowy linii elektroenergetycznych, znajdujących się na nieruchomości stanowiącej własność skarżącej.

Wyrok WSA w Krakowie sygn. akt II SAB/Kr 5/13 stał się prawomocny w wyniku oddalenia skargi kasacyjnej Spółki wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1029/13.

Skarżąca podała nadto, że pismem z dnia 5 listopada 2013 r. zwróciła się do Spółki o wykonanie obowiązku wynikającego z powołanego wyroku WSA w Krakowie.

W odpowiedzi, udzielonej pismem z dnia 15 listopada 2013 r., Spółka zażądała sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie wymienionych w piśmie danych.

W odpowiedzi na skargę, Spółka wniosła o jej odrzucenie ze względu na fakt, iż sprawa o niewykonanie przez nią wyroku sygn. akt II SAB/Kr 5/13 jest w toku.

Z odpowiedzi na skargę, udzielonej do sprawy II SA/Kr 322/14 wynika, że Spółka uważa, iż niewykonanie wyroku nastąpiło z przyczyny leżącej po stronie skarżącej. Spółka zwróciła się bowiem w piśmie z dnia 15 listopada 2013 r. o wskazanie nazwy organu, który wydał żądany dokument, daty jego wydania, ewentualnie wskazanie poprzedników prawnych wnioskodawczyni, będących właścicielami nieruchomości w chwili budowy na niej urządzeń oraz ówczesnego oznaczenia tej nieruchomości.

Bez sprecyzowania tych informacji nie jest możliwe zweryfikowanie, czy Spółka w ogóle dysponuje stosowną informacją publiczną. Skarżąca jednak nie udzieliła odpowiedzi na ww. wezwanie.

Sądowi jest znane z urzędu, że skarga S. F. na niewykonanie wyroku sygn. akt II SAB/Kr 5/13 została odrzucona postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 322/14 ze względu na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych i fiskalnych skargi.

Odpisy tego postanowienia wraz z uzasadnieniem zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej i pełnomocnikowi Spółki odpowiednio w dniach: 4 kwietnia i 30 kwietnia 2014 r.

W dniu 18 czerwca 2014 r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej S. F. tj. radcy prawnego M. N., do akt sprawy o sygn. II SA/Kr 591/14, datowane na dzień 10 czerwca 2014 r. , zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. W piśmie tym pełnomocnik skarżącej cofa skargę na niewykonanie w/w wyroku wraz wnioskiem o wymierzenie grzywny z dnia 2 kwietnia 2014 r. oraz wnosi o zwrot wpisu od skargi na bezczynność "T" S. A. z siedzibą w K. z dnia 2 kwietnia 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Cofnięcie skargi zostało uwzględnione .

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1269 ze zm.), Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W szczególności, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. - kontrola sądu obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność: 1) organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 3) innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz 4) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Sprawa bezczynności w przedmiocie niewykonania prawomocnego wyroku sądu administracyjnego a także wymierzenie związanej z tym faktem grzywny także mieści się w kognicji sądu administracyjnego.

Zgodnie bowiem z treścią art. 154 p.p.s.a: " § 1. W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. § 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. § 3. Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. § 4. Osobie, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. § 5. Odszkodowanie, o którym mowa w § 4, przysługuje od organu, który nie wykonał orzeczenia sądu. Jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może wnieść powództwo do sądu powszechnego.§ 6. Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów".

Jednocześnie w myśl art. 60 p.p.s.a: " Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Cofnięcie wyżej opisanej skargi przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika skarżącej jest bezsprzeczne.

Zgodnie z treścią art. 161 § 1. pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Ponieważ, co wynika z przedstawionego powyżej w uzasadnieniu przebiegu sprawy - w sprawie na zachodzą przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie wpisu, jak w pkt 2 postanowienia - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.