Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 403/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 220
journal: Dz.U. 2010 nr 79 poz 523
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Aresztu Śledczego w G. odmówił przyznania funkcjonariuszowi P. K., na jego wniosek z dnia [...] równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, o jakim mowa w art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523).

Na skutek odwołania P. K., Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K. zaskarżoną decyzją, wydaną w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając jego ustalenie, że wnioskodawca zamieszkuje w miejscowości pobliskiej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach P.K. wniósł o zmianę ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji, kwestionując powyżej wskazane ustalenie. Zdaniem skarżącego jego miejsce zamieszkania nie kwalifikuje się pod pojęcie "miejscowości pobliskiej" w rozumieniu powołanej ustawy o Służbie Więziennej.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2012 r. pełnomocnik organu wnioskował o oddalenie skargi bądź ewentualne o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek pełnomocnika organu odwoławczego o odrzucenie skargi okazał się zasadny, bowiem – wbrew błędnemu pouczeniu zamieszczonemu w zaskarżonej decyzji – przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 79, poz. 523) spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. Cytowany przepis statuuje zatem zasadę, że sądem rozstrzygającym spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy, a więc sąd powszechny a nie sąd administracyjny. Kognicji sądów powszechnych nie są natomiast poddane jedynie sprawy wymienione w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 tej ustawy.

Sprawy z art. 219 w ogóle nie podlegają trybowi odwoławczemu. W związku z tym, iż wynikają one z podległości służbowej, to z mocy art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), także wyłączone są z właściwości sądów administracyjnych.

Z kolei w art. 218 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej zawarty został zamknięty katalog spraw rozstrzyganych w formie decyzji. Są to sprawy dotyczące: zwolnienia ze służby, przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej, przeniesienia na niższe stanowisko służbowe, zawieszenia w czynnościach służbowych. Wśród enumeratywnie wskazanych w tym przepisie spraw nie została wymieniona sprawa o przyznanie przedmiotowego równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania.

Ponieważ zgodnie z art. 218 ust. 5 cyt. ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko w sprawach wymienionych w ust. 1 tego artykułu, to bez względu na formę, w jakiej zapadło rozstrzygnięcie dotyczące równoważnika pieniężnego, droga postępowania sądowoadministracyjnego dla kontroli tego rozstrzygnięcia jest wyłączona (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2190/11publik. w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA).

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.