Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 55/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149,  art. 3  par. 2  pkt 1-4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35  par. 1  i  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi T. Ł. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) skargę oddala


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 marca 2010 r. skarżący T. Ł. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] polegającą na nie wydaniu decyzji przez organ mającej na celu usunięcie samowoli budowlanej wraz z jej skutkami. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że będąc właścicielem mieszkania nr [...] położonego na ostatniej kondygnacji siedmiopiętrowego budynku przy ul. [...] w W. stwierdził zacieki na ścianie kuchennej poniżej kratki wentylacyjnej. Wskazał, że pomimo wielokrotnego zgłaszania tego zdarzenia do Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej sprawa nie została w żaden sposób załatwiona.

Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji stwierdzającej czy Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] dopuścił się samowoli budowlanej oraz do zobowiązania Zarządu do podjęcia działań mających na celu usunięcie samowoli i jej skutków w terminie miesiąca.

Skarżący wskazał, że pismem z dnia 2 czerwca 2009 r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z wnioskiem o podjęcie działań przewidzianych prawem, gdyż dokonał oględzin wylotu przewodów wentylacyjnych na dachu budynku i stwierdził, że dokonano samowolnie istotnych przeróbek instalacji wentylacyjnych oraz piorunochronnych. Zdaniem skarżącego, dokonane przeróbki hamują swobodny przepływ powietrza w pionach wentylacyjnych powodując pojawienie się u niego zacieków przy kratce wentylacyjnej, a ponadto wydzielanie się tlenku węgla, a także wsteczne wtłaczanie do pomieszczeń mieszkalnych gazu w przypadku nieszczelności w instalacji gazowej.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że przeprowadził postępowanie w sprawie przewodów kominowych oraz zacieków na ścianie poniżej kratki wentylacyjnej w kuchni lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W. Postępowanie to zostało zakończone wydaniem przez organ decyzji Nr [...] z dnia [...], którą umorzono postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli wentylacji w pomieszczeniu kuchni w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. oraz kontroli komina dla lokalu nr [...] w w/w budynku ustalono, że w kuchni do przewodu wentylacyjnego włączony jest okap nadkuchenny zajmujący 2/3 kratki wentylacyjnej. Stwierdzono, że pod kratką widoczny jest ślad po zaciekach. Kontrola wykazała także, że na kominie prawdopodobnie do którego włączony jest przewód wentylacji pomieszczenia kuchennego lokalu nr [...] zostało zamontowane dodatkowe zabezpieczenie w postaci daszka z blachy ocynkowanej przeciw zacinaniu deszczu i śniegu, co dotychczas powodowało zalewanie przewodu kominowego.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] organ nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową [...] obowiązek wykonania oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z zamontowaniem dodatkowego daszku nad ujściem przewodu kominowego dla lokalu nr [...] na dachu budynku z uwzględnieniem czy wykonane roboty miały wpływ na powstanie zacieków na ścianie poniżej kratki wentylacyjnej w kuchni lokalu nr [...] w ww. budynku.

W dniu 9 lutego 2010 r. przedłożona została przez Zespół Zarządców Nieruchomości [...] Sp. z o. o. działający w imieniu i na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...], opinia techniczna jednak ze względu na to, iż nie spełniała ona wymagań określonych w postanowieniu, wezwano Wspólnotę do jej uzupełnienia.

Z przedłożonej uzupełnionej oceny technicznej wynika, że kominy posiadają zabezpieczenie czapek (daszków) z konstrukcji stalowej, które zrobione zostały dla zabezpieczenia przed zaciekami deszczu i opadami śniegu do przewodów wentylacyjnych. Stwierdzono, że daszki zabezpieczające wykonane zostały zgodnie ze sztuką budowlaną i podlegają stałej konserwacji przed uszkodzeniami i korozją. Ponadto uznano, że wykonane roboty budowlane związane z zamontowaniem dodatkowego daszku nad ujściem przewodu kominowego dla lokalu nr [...] na dachu budynku przy ul. [...] nie miały i nie mają wpływu na powstanie zacieków na ścianie poniżej kratki wentylacyjnej w kuchni w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...].

Organ zaznaczył, że także z protokołu Nr [...] z dnia [...] okresowej kontroli przewodów kominowych wykonanej przez mistrza kominiarskiego S. K. Nr dyp. [...] wynika, iż " objęte kontrolą przewody kominowe /wentylacyjne/ oraz inne elementy urządzeń kominowych odpowiadają przepisom prawa, a wykonane konstrukcje i elementy mieszczą się w obowiązujących normach. Sprawdzone przewody kominowe wentylacyjne są drożne i nadają się do dalszego użytkowania.

Z powyższych względów organ stwierdził, że nie ma podstaw do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Warszawie, zważył co następuje :

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd uwzględnia skargę na bezczynność tylko wówczas gdy uzna, że w sprawie wystąpiła bezczynność. Tym samym zaistnienie bezczynności oznacza naruszenie prawa i wystąpienie materialnej przesłanki do uwzględnienia skargi w myśl art. 149 p.p.s.a. natomiast bezzasadność skargi czyli brak stanu bezczynności prowadzi do jej oddalenia stosownie do treści art. 151 p.p.s.a.

Wskazać należy, że przepisy nie określają na czym polega stan bezczynności. Należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w literaturze, że bezczynność organu administracji zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończy go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności. Należy przy tym zauważyć, że w sprawie skargi na bezczynność przedmiotem zaskarżenia jest stosunek prawny istniejący między organem a skarżącym, który żąda realizacji określonego uprawnienia polegającego na wydaniu aktu. Dla rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd istotne jest, to czy na dzień orzekania występuje stan bezczynności. Tak więc, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, dlatego też Sąd jest wówczas zobowiązany do umorzenia tego postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (uchwała NSA (7) z dnia 26 listopada 2008 r. OPS 6/08).

W niniejszej sprawie skarżący zarzucił organowi bezczynność polegającą na nie wydaniu decyzji mającej na celu usunięcie samowoli budowlanej tj. zamontowanego dodatkowego zabezpieczenia na kominie prawdopodobnie do którego włączony jest przewód wentylacji pomieszczenia kuchennego lokalu nr [...] w postaci daszka z blachy ocynkowanej przeciw zacinaniu deszczu i śniegu. Powyższe zdaniem skarżącego jest przyczyną pojawienia się zacieków na ścianie kuchennej poniżej kratki wentylacyjnej w jego lokalu.

W ocenie Sądu, zarzut ten nie może zostać uznany za zasadny. Jak wynika bowiem z akt sprawy, organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie administracyjne w sprawie istniejących zacieków na ścianie w kuchni lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W., jak również w sprawie kominów wentylacji znajdujących się na dachu ww. budynku.

W dniu 30 września 2009 r. została przeprowadzona przez pracowników Inspektoratu kontrola, a postanowieniem Nr [...] z dnia [...] nałożono na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek wykonania oceny technicznej wykonanych robót budowlanych związanych z zamontowaniem dodatkowego daszku nad ujściem przewodu kominowego dla lokalu nr [...] na dachu budynku przy ul. [...] z uwzględnieniem czy wykonane roboty miały wpływ na powstanie zacieków na ścianie poniżej kratki wentylacyjnej w kuchni lokalu nr [...].

Powyższe czynności podejmowane w toku postępowania doprowadziły do wydania przez organ w dniu [...] decyzji Nr [...], którą organ umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego. Podstawą wydania powyższego rozstrzygnięcia było ustalenie na podstawie przeprowadzonej kontroli oraz zgromadzonych dokumentów w sprawie, że wykonane roboty budowlane w zakresie podanym w ocenie technicznej wykonano prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i sztuką budowlaną oraz że nie miały one wpływu na powstanie zacieków na ścianie poniżej kratki wentylacyjnej w kuchni w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że w sprawach dotyczących rozpoznawania skarg na bezczynność organów administracji publicznej Sąd orzeka biorąc za podstawę stan rzeczy (prawny i faktyczny) istniejący w chwili zamknięcia rozprawy (a nie w chwili złożenia skargi), a ściślej zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie orzeczenia (np. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r. sygn. akt I SAB/Gd 29/96, niepubl., wyrok NSA z dnia 16 września 1998 r. sygn. akt IV SAB 37/97, niepubl.). Celem skargi na bezczynność nie jest bowiem samo stwierdzenie, iż organ administracji pozostawał w bezczynności, lecz spowodowanie ustania stanu bezczynności. Podkreśla to art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zgodnie z którym w wyroku Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy może tylko zobowiązać organ administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Organy administracji zobowiązane są w myśl art. 35 § 1 kpa do załatwienia indywidualnych spraw bez zbędnej zwłoki, stosownie zaś do § 3 ww. przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lipca 2010 r. sygn. akt I SAB/Wa 55/10).

W niniejszej sprawie Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność i uwzględnić żądania skargi o zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie bowiem organ nie pozostaje w bezczynności, gdyż wydał już decyzję Nr [...] z dnia [...] w przedmiotowej sprawie. Od powyższej decyzji stronie przysługiwał środek zaskarżenia do organu wyższej instancji.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).