Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 452/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 września 2019 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Gmina S. (zwana dalej także: "Inwestorem") zwróciła się do Starosty Powiatu B. o pozwolenie na budowę sieci kanalizacji sanitarnej z przyłączami w granicach pasa drogowego, kanalizacji tłocznej z przepompownią ścieków z instalacją energetyczną do jej zasilania przy ulicach: S., W., B., Z. i S. w S., na działkach o nr ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], położonych w S.

W dniu [...] października 2018 r. Gmina S. zmieniła ww. wniosek, rezygnując z budowy przepompowni ścieków. Wskazała, że prośba o jej lokalizację

w innym miejscu, zostanie ujęta w innym wniosku o pozwolenie na budowę.

Decyzją z dnia [...] października 2018 r. Starosta Powiatu B. wydał decyzję nr [...], którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie S. pozwolenia na budowę obejmującego budowę sieci kanalizacji sanitarnej z przyłączami w granicach pasa drogowego, kanalizacji tłocznej w ulicach: S., W., B. i Z., zlokalizowanych na działkach ewidencyjnych o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], położonych w obrębie ewidencyjnym S., w jednostce ewidencyjnej gmina S. – zgodnie z załącznikiem nr 1 do decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że do wniosku o pozwolenie na budowę, Inwestor załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, obejmujące ww. działki, które albo stanowią własność Inwestora, albo własność i użytkowanie wieczyste osób prywatnych.

Do wniosku załączone również zostały cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego

nr [...] wydana przez Burmistrza S. dnia [...] stycznia 2011 r., sprostowana postanowieniem Burmistrza S. z [...] czerwca 2018 r. W konsekwencji organ stwierdził, że do wniosku o pozwolenie na budowę zostały przedłożone wszystkie wymagane art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2018, poz. 1202, dalej: "P.b."). W dalszej części uzasadnienia organ wyjaśnił, że przeprowadził analizę obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji, ustalając krąg stron postępowania, w który wchodzi Inwestor, a także właściciele działek objętych wnioskiem oraz właściciel działki nr [...], z uwagi na bezpośrednią lokalizację projektowanej inwestycji z tą nieruchomością. Organ wskazał, że zawiadomił strony o wszczęciu postępowania pismem z [...] października 2018 r.

Następnie organ wskazał, że dokonał oceny złożonego wniosku pod kątem dyspozycji art. 35 ust. 1 P.b., weryfikując zgodność projektu budowlanego z: wymaganiami ochrony środowiska; decyzją Burmistrza S. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] stycznia 2011 r. [...] - sprostowaną postanowieniem Burmistrza S. z [...] czerwca 2018 r., decyzją podziału nieruchomości wydaną dnia [...] lutego 2012 r. przez Burmistrza S., znak [...], ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy S. w obrębie geodezyjnym wsi G.i S., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w S. z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] (Dz.Urz.W.P. Nr 58 poz. 980 z 11 maja 2004 r.), ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy S. (rejon S. na odcinku Z.) zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w S. z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] (Dz. Urz.W.P. Nr 58 poz. 981

z 11 maja 2004 r.), uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...] stycznia 2013 r.

nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy S. (rejon wsi S.); a także z przepisami,

w tym techniczno-budowlanymi tj. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia

12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2015 r., poz. 1422). Ponadto organ zweryfikował kompletność projektu budowlanego - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz z P.b., a także posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz posiadanie przez osobę wykonującą projekt budowlany, wymaganych uprawnień budowlanych

i przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Analiza zaś wykazała zgodność projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami, co rodziło po stronie organu konieczność pozytywnego załatwienia wniosku.

Dalej organ wskazał, że w dniu [...] października 2018 r. wpłynęło pismo strony postępowania, tj. S. O., w którym poruszona została kwestia lokalizacji przepompowni ścieków w terenie zurbanizowanym przy ul. Z. Odnosząc się do powyższego, organ wyjaśnił, że lokalizacja jedynej przepompowani ścieków, zgodnie z projektem zagospodarowania terenu, ma miejsce na skrzyżowaniu ulic Z. i S. w S., jednakże zgodnie ze zmianą treści wniosku Inwestora, została ona wykluczona z przedmiotowej inwestycji oraz będzie stanowiła przedmiot odrębnego wniosku o pozwolenie na budowę.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł S. O., wskazując, że zaprojektowana przepompownia ścieków wraz z przewodami, przylega bezpośrednio do terenu zurbanizowanego, przeznaczonego pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne tj. do działki nr [...]. Przepompownia zdaniem odwołującego się wydziela gazy ścielące na powierzchni terenu i wydzielające intensywny odór, zaś przy różnicy poziomów ponad 11 m i długości przewodu tłocznego 900 m, mogą wystąpić poważne awarie. Do odwołania S. O. dołączył mapę

z proponowaną przez niego nowa lokalizacją przepompowni ścieków.

W piśmie z [...] lutego 2019 r. S. O. powtórzył zarzuty odwołania dotyczące braku zgody na lokalizację przepompowni ścieków w bezpośrednim sąsiedztwie jego nieruchomości o nr [...] oraz załączył mapę z proponowanymi przez niego 3 lokalizacjami przepompowni ścieków.

Postanowieniem z [...] lutego 2019 r., znak: [...] Wojewoda P., działając na podstawie art. 136 k.p.a., nałożył na Inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego przez: (-) prawidłowe określenie końca projektowanej sieci kanalizacji sanitarnej na projekcie zagospodarowania terenu, (-) doprowadzenie do zgodności projektu budowlanego ze złożonym wnioskiem Inwestora z [...] sierpnia 2018 r., skorygowanym [...] października 2018 r., wskazując, że w części opisowej projektu budowlanego oraz na jego stronie tytułowej ujęto działki o nr [...] i [...], które nie były wymienione we wniosku o pozwolenie na budowę, (-) oznaczenie na projekcie zagospodarowania terenu robót polegających na przejściu projektowanej kanalizacji sanitarnej przez ul. P. - działkę o nr [...] - jako wykonywanych według odrębnego opracowania, wskazując, że organowi z urzędu wiadomo, że na roboty prowadzone na ww. działce Inwestor uzyskał odrębną decyzję.

Pismem z [...] lutego 2019 r. Inwestor przekazał 4 egzemplarze uzupełnionego projektu budowlanego.

W piśmie z [...] lutego 2019 r. S. O. powtórzył swoje zarzuty dotyczące przepompowni ścieków, informując ponadto, że lokalizacja przepompowni w sugerowanym przez niego punkcie nr 3 skróci przewód tłoczny o 140 m dając duże oszczędności finansowe, zaś spadek przewodu zasilającego w ścieki będzie odwrotny i korzystniejszy. Skarżący wniósł o zorganizowanie w trakcie postępowania komisji do przeprowadzenia wizji lokalnej na ulicy Z., celem ochrony środowiska naturalnego i deptaka spacerowego.

Pismem z [...] marca 2019 r. projektant reprezentujący Inwestora, wypożyczył

4 egzemplarze projektu budowlanego, które zwrócił [...] marca 2019 r. po dokonaniu poprawy zgodnie z ww. postanowieniem Wojewody P. z [...] lutego 2019 r.

W reakcji na zawiadomienie organu z [...] marca 2019 r. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, S. O. pismem z [...] marca 2019 r. poinformował m.in., że teren przy działce nr [...] został zaniżony ponad 1 m do rzędnej 154,30 m przy działce nr [...].

Decyzją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Wojewoda P.i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że art. 35 ust. 4 P.b. nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani nie uzależnia wydania tego pozwolenia od spełnienia jakichkolwiek warunków, nakładając na organ obowiązek jego udzielenia, w przypadku wywiązania się przez Inwestora z warunków określonych przepisami prawa. Organ II instancji wskazał przy tym, że jakkolwiek dostrzegł on nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji, to jednak nie były to wady na tyle istotne, aby wykluczyły skorzystanie z art. 136 k.p.a., w wyniku czego braki te zostały wyeliminowane. Stwierdził również, że rozstrzygnięcie organu I instancji, jest co do zasady słuszne, jednak analiza akt sprawy dokonana w zakresie zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, wykazała że pięciu stronom postępowania nie doręczono żadnej korespondencji w związku z prowadzonym postępowaniem. Jak organ odwoławczy wyjaśnił, zawiadomienie z [...] października 2018 r., znak: [...] o wszczęciu postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań oraz zaskarżona decyzja, powróciły do organu I instancji jako nie podjęte w terminie. W związku z tym organ odwoławczy, przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe, w zakresie zobowiązania organu I instancji do ustalenia prawidłowości adresu zamieszkania tych stron postępowania. W odpowiedzi Starosta B. przekazał dane adresowe ww. stron postępowania, ustalone na podstawie zgromadzonych informacji. Pismem z [...] marca 2019 r. organ I instancji poinformował także, że zgromadzone przez niego dane zostały potwierdzone przez Centrum Personalizacji Dokumentów MSWiA Wydział Udostępniania Danych w Warszawie. W wyniku powyższych ustaleń Wojewoda P. zawiadomił wszystkie strony postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienia do ww. pięciu stron postępowania, zostały wysłane na uzyskane przez organ odwoławczy potwierdzone adresy. Wobec powyższego uznano, że strony te zostały prawidłowo poinformowane o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i został zapewniony im czynny udział w postępowaniu.

Odnosząc się do zarzutów odwołującego się, organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę, może być wszczęte wyłącznie na wniosek zainteresowanego inwestora oraz, że w postępowaniu tym organ administracji architektoniczno-budowlanej związany jest treścią wniosku i nie może go swobodnie modyfikować. W związku z tym, sposób określenia planowanego przedsięwzięcia przez inwestora jest wiążący i nie ma podstaw, aby organ bądź inne strony postępowania, mogły na wnioskodawcy wymuszać zmianę zakresu przedsięwzięcia. W konsekwencji, organy administracji architektoniczno-budowlanej orzekające w niniejszej sprawie, nie są uprawnione do wyznaczania i korygowania trasy inwestycji, ani do zmiany proponowanych we wniosku rozwiązań. Mogą one bowiem działać tylko w granicach wniosku i nie mają możliwości ingerowania w proponowaną lokalizację inwestycji. Ponadto organ wyjaśnił, że rozpatrywana sprawa nie dotyczy planowanej budowy przepompowni ścieków przy działce odwołującego, bowiem jak poinformował Inwestor, prośba o jej lokalizację zostanie ujęta w innym wniosku o pozwolenie na budowę.

Skargę na ww. decyzję, wywiódł do tut. Sądu S. O. Wskazał w niej, że z powodu bardzo dużego zagłębienia kanalizacji przy działce nr [...], woda gruntowa zostanie zatruta i niezdatna do spożycia.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.

W piśmie z [...] czerwca 2019 r. skarżący wskazał, że jego skarga ma na celu zmianę lokalizacji przepompowni ścieków, podając, że istnieją trzy neutralne miejsca na lepszą lokalizację. Wskazał też, że nie jest przeciwnikiem budowy sieci kanalizacji sanitarnej, którą popiera. Do kolejnych pism skarżący załączył szereg załączników obejmujących zdjęcia przepompowni ścieków, kserokopie jego rysunków technicznych, wyciągi z ustaw i rozporządzeń oraz wyrysy z ewidencji gruntów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu jest decyzja

w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie S. (dalej powoływana jako: "Inwestor") pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej z przyłączami w granicach pasa drogowego, kanalizacji tłocznej w ulicach: S., W., B. i Z., zlokalizowanych na działkach ewidencyjnych o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym S. w jednostce ewidencyjnej gm. S.

Na wstępie podkreślić należy, że w sprawach o pozwolenie na budowę kluczowa jest regulacja art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.), dalej jako: "p.b.", zgodnie z którą w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wymagania, o których mowa w art. 35 ust. 4 p.b. zostały sformułowane

w następujących przepisach:

- zgodnie z art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi

w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy

z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,

o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12

ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

- zgodnie z art. 32 ust. 4 p.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa

w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy

z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej

i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014 oraz z 2015 r. poz. 1642), jeżeli są one wymagane;

2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

- stosownie zaś do treści art. 33 ust. 2 p.b. do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in. cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (pkt 1); oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2); decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 3).

Jak słusznie wywiódł organ odwoławczy, przepis art. 35 ust. 4 p.b. nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków, np. od zgody stron postępowania. W kontekście obowiązku sprawdzenia wynikającego z art. 35 ust. 1 p.b., wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny

w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 wskazując, że w wyniku zmiany art. 35 p.b. przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., do ustawy Prawo budowlane wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie

o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji

o zatwierdzeniu projektu budowlanego, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego

z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego

z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 p.b. oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 p.b.) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 K.p.a.). Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b.).

W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b.).

Zauważyć również należy, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wnioskowym i ograniczone jest zakresem wniosku Inwestora. Organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z przepisami prawa, natomiast nie posiada kompetencji do korygowania zamierzeń inwestycyjnych, bowiem takie uprawnienie posiada wyłącznie Inwestor.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że organy obu instancji dokonały wnikliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pod kątem spełnienia przesłanek, o których mowa wyżej, warunkujących wydanie pozwolenia na budowę dla wnioskowanej inwestycji.

Przede wszystkim analiza akt sprawy wskazuje, że organy administracji architektoniczno-budowlanej zbadały zgodność przedłożonego projektu budowlanego (uzupełnionego na etapie postępowania odwoławczego) z:

- wymogami ochrony środowiska – lokalizacja projektowanej inwestycji ma miejsce poza specjalnym obszarem ochronnym Natura 2000,

- ostatecznymi decyzjami Burmistrza S.: z dnia [...] stycznia 2011 r.

nr [...] (sprostowaną postanowieniem Burmistrza S. z [...] czerwca 2018 r.) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz z dnia [...] lutego

2012 r. nr [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości,

- ze stosownymi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy S. w obrębie geodezyjnym wsi G.

i S., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w S. z [...] kwietnia 2004 r. nr [...] (Dz.Urz.W.P. Nr 58 poz. 980 z 11 maja 2004 r.), zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy S. (rejon S. na odcinku Z.) zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w S. z 24 kwietnia 2004 r. nr XVII/164/04 (Dz. Urz.W.P. Nr 58 poz. 981 z 11 maja 2004 r.), uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy S. (rejon wsi S.);

- a także z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi tj. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2015 r., poz. 1422).

Ponadto organ zweryfikował kompletność projektu budowlanego - zgodnie

z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz z P.b., a także pod względem posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz posiadanie przez osobę wykonującą projekt budowlany, wymaganych uprawnień budowlanych i przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego.

Analizując poprawność zastosowania obowiązujących uregulowań prawnych w niniejszej sprawie uznać należy, iż organy w sposób prawidłowy przyjęły, że inwestor przedłożył do zatwierdzenia projekt budowlany opracowany stosownie do specyfiki i charakteru projektowanego obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. W projekcie tym uwzględniono zarówno projekt zagospodarowania działki, jak i projekt architektoniczno – budowlany. Dane zawarte

w projekcie i parametry inwestycji odpowiadają szczegółowym ustaleniom zawartym

w pozostającej w obrocie prawnym decyzji o lokalizacji celu publicznego oraz

w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Projekt przedłożony przez inwestora został wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy – Prawo budowlane, aktualne na dzień opracowania projektu. Ponadto projekt budowlany zawiera oświadczenie projektanta o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami

i wymogami wiedzy technicznej.

W ocenie Sądu przeprowadzona wyżej ocena w zakresie omawianej zgodności znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym (uzupełnionym na etapie postępowania przed organem odwoławczym)

i jako taka nie budzi wątpliwości i odpowiada prawu.

W tych uwarunkowaniach, stanowisko organów o spełnieniu w konkretnej sprawie przesłanek z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 p.b. uznać należało za prawidłowe.

Już nie jako dodatkowo zauważyć również należy, że na etapie procesu inwestycyjnego organy architektoniczno-budowlane nie dokonują ponownie oceny tych okoliczności sprawy, które stanowiły podstawę wydania zarówno decyzji

o lokalizacji celu publicznego, jak i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wynika to wprost z wyżej cytowanego art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., który nakłada na organy obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis ten nie daje natomiast podstaw do oceniania postępowania, w którym zostały wydane te decyzje, jak też ingerowania w rozstrzygnięcia zawarte w tych decyzjach. Organ architektoniczno - budowlany ma obowiązek ocenić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu (tu decyzji o lokalizacji celu publicznego) oraz wymaganiami ochrony środowiska sprecyzowanymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, co też w niniejszej sprawie właściwie uczynił.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi zauważyć należy,

że w przeważającej mierze stanowią one powtórzenie zarzutów i argumentacji formułowanych na etapie postępowania administracyjnego i były już przedmiotem rozważań organów obu instancji. Sąd w pełni podziela stanowisko prezentowane

w tym zakresie przez organy wyrażone w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji jak

i odpowiedzi na skargę, uznając je za swoje.

Jeszcze raz zatem zaakcentować należy, że podnoszone w skardze zarzuty koncentrujące się wokół lokalizacji planowanej przepompowni ścieków nie mogły być uwzględnione przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy. Nie budzi bowiem wątpliwości, że planowana przepompownia ostatecznie nie została objęta wnioskiem

o pozwolenie na budowę, inicjującym niniejsze postępowanie. Wspomniana przepompownia zgodnie ze zmianą wniosku dokonaną przez Inwestora w dniu

[...] października 2018 r. została wykluczona z przedmiotowej inwestycji. Jak wskazał bowiem Inwestor przy piśmie z dnia [...] października 2018 r. rezygnuje on z budowy przepompowni ścieków i informuje, że zostanie ona ujęta w innym wniosku

o pozwolenie na budowę. Słuszne jest zatem stanowisko organów obu instancji, że skoro wniosek o pozwolenie na budowę nie obejmował przepompowni, jej lokalizacja oraz szczegółowe rozwiązania techniczne nie mogły być przedmiotem oceny przy wydawaniu przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Rozpatrywana sprawa nie dotyczy bowiem planowanej budowy przepompowni ścieków. W tym miejscu jeszcze raz powtórzyć należy, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę może być wszczęte wyłącznie na wniosek zainteresowanego inwestora. Organ architektoniczno - budowlany związany jest treścią wniosku i nie może go swobodnie modyfikować. Sposób określenia planowanego przedsięwzięcia przez inwestora jest zatem wiążący i nie ma podstaw, aby organ bądź inne strony postępowania mogły wymuszać na wnioskodawcy zmianę zakresu przedsięwzięcia.

Jak wynika zaś z akt sądowych sprawa dotycząca budowy spornej przepompowni została zakończona inną decyzją organu I instancji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotowa decyzja z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] została złożona przez skarżącego do akt sprawy przy piśmie z dnia [...] marca 2019 r. (k. 78 akt sądowych). Z jej treści wynika, że postępowanie w sprawie budowy przepompowni ścieków sanitarnych wraz z rurociągiem tłocznym, sieci kanalizacji sanitarnej

z przyłączem, zlokalizowanych w ul. Zajęczej na działkach [...], [...], położonych w obrębie ewidencyjnym S., zostało zainicjowane wnioskiem Gminy S. z dnia [...] grudnia 2018 r. Sporna przepompownia została zatem objęta odrębnym postępowaniem i to w nim zdaniem Sądu, skarżący winien bronić swoich praw, co zresztą potwierdził sam uczestnik postępowania (syn skarżącego), który podczas rozprawy sądowej podał, że swoich praw bronią w drugiej sprawie dotyczącej decyzji obejmującej budowę przepompowni.

Wobec powyższego, uznać należy, że obowiązki nałożone na organ udzielający pozwolenia przepisem art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zostały spełnione, co jednoznacznie wynika z dokumentów zawartych w aktach sprawy obrazujących przebieg postępowania wyjaśniającego. Organ odwoławczy w sposób wyczerpujący uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie, odwołując się do obowiązujących regulacji prawnych. Organ odniósł się również do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może być uznawane za nieprawidłowe

z tego jedynie powodu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie

art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.