Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2209/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6299 Inne o symbolu podstawowym 629
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika z urzędu – adw. P. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia odmówić adwokatowi P. D. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat P. D.

Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego.

W dniu 1 kwietnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik skarżącej nadesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo wykonywane na zasadzie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie odmówił adwokatowi P. D. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku.

Pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. pełnomocnik z urzędu adwokat P. D. sprzeciw od powyższego postanowienia. Skutkiem wniesionego sprzeciwu, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), postanowienie z dnia 10 kwietnia 2015 r. utraciło moc i sprawa podlega rozpoznaniu przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 p.p.s.a. Wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Odesłanie to obejmuje powoływane rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Stosownie do treści przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461, zwanego dalej: "rozporządzeniem"), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Powyższe oznacza, że oświadczenie pełnomocnika o zapłaceniu lub nie opłat za wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej przyznanej z urzędu jest elementem konstrukcyjnym wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, o którym mowa w § 20 rozporządzenia i zawarcie tego oświadczenia w treści wniosku warunkuje pozytywne jego rozpatrzenie. Tym samym zgodzić się należy z poglądem wyrażonym w powoływanym przez skarżącego wyroku NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05 (Lex nr 242945), iż brak ten nie może być uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż tryb ten dotyczy jedynie ogólnych wymogów pisma procesowego, zdefiniowanych w art. 46 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że wniosek obarczony opisaną wadą nie może zostać uwzględniony. Jako niekompletny nie wywiera zamierzonych skutków prawnych.

W orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego podkreśla się, że negatywne skutki złożenia wadliwego wniosku wynikają z niedołożenia należytej staranności przez pełnomocnika, który jako profesjonalista - adwokat powinien wykazywać się wiedzą z zakresu procedury sądowej i być świadom ciążących na nim obowiązków. W takiej sytuacji nie można mówić o nadmiernym rygoryzmie regulacji prawnej ani naruszeniu konstytucyjnego prawa pełnomocnika do wynagrodzenia za świadczoną pracę. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09). Również w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że sformułowanie § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, powinno być wyraźnie sformułowanie we wniosku adwokata o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej stronie postępowania z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012 r. sygn. akt V CZ 133/11).

W niniejszej sprawie z treści wniosku z dnia 1 kwietnia 2015 r. (data prezentaty wpływu do sądu) kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wyraźnie wynika, że ww. oświadczenie nie zostało zawarte. Tym samym wniosek ten nie wywołał skutków prawnych i jako taki nie mógł zostać uwzględniony.

Należy przy tym wskazać, że nie jest możliwa konwalidacja ww. braku, albowiem nie podlega on wezwaniu do uzupełniania braków formalnych, zaś ewentualne późniejsze złożenie takie oświadczenia przez pełnomocnika z urzędu nie pozwala uznać, że zostało zawarte we wniosku.

Wobec powyższego, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.