Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 358/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2007 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. skargę oddala.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 358/07

UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Państwowego Inspektora Sanitarnego w W., z dnia [...] listopada 2006r.,

o braku podstaw do stwierdzenia u B. K. choroby zawodowej w postaci obustronnego zespołu cieśni w obrębie nadgarstka wywołanego sposobem wykonywania pracy

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż decyzja Państwowego Inspektora Sanitarnego W. z dnia [...] listopada 2006r., wydana została w oparciu

o ocenę narażenia zawodowego oraz orzeczenie lekarskie z dnia [...] października 2006r. wydane przez Instytut Medycyny Pracy w L.

Jak wynika z akt sprawy B. K. w latach 1974 - 1979 zatrudniona była w Zakładach Graficznych "D." w W. (z przerwa na urlop wychowawczy od 15 września 1977r. do 10 grudnia 1978r.) jako uczeń w zawodzie introligatora i pomoc ogólnowydziałowa.

W okresie od 1 czerwca 1979r. do 31 października 1979r., pracowała na stanowisku salowej w Państwowym Domu Rencistów, a następnie w latach 1981 - 1988 zatrudniona była w [...] Spółdzielni Mieszkaniowej Osiedle W.

(z przerwą na urlop wychowawczy od 26 lutego 1985r. - 4 maja 1986r.), na stanowisku dozorcy domu i referenta technicznego, a w okresie od 1988 - 1989 pracowała jako referent d/s. technicznych w [...] Spółdzielni Mieszkaniowej Administracja Osiedla B. w W. W okresie od 1990 do 2005 r. B. K. zatrudniona była w V. Sp. z o. o. w W. jako sprzątaczka (w okresie od 5 stycznia 2005r. do 1 października 2005r. przebywała na zwolnieniu lekarskim) a od 3 października 2005r. przebywała na rencie z ogólnego stanu zdrowia.

W 2006r., już po ustaniu zatrudnienia, B. K. była badana w [...] Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w P. oddział w W. oraz po odwołaniu od decyzji organu I instancji, w Instytucje Medycyny Pracy w L. Obie jednostki wydały orzeczenia lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Zgromadzona dokumentacja lekarska oraz przeprowadzone badania lekarskie, jak wynika z orzeczenia lekarskiego, nie dają podstaw do uznania etiologii zawodowej rozpoznanego u B. K. dwustronnego zespołu cieśni nadgarstka prawego, zespołu kanału de Guyona prawego, zespołu rowka nerwu łokciowego prawego. Wykonywane przez badaną czynności zawodowe sprzątaczki nie wskazują,

iż była ona narażona na długotrwałe wykonywanie czynności obciążających kończynę górną ruchami monotypowymi.

Brak jest zatem związku przyczynowego pomiędzy sposobem wykonywania pracy,

a rozpoznawanym u B. K. schorzeniem.

Organ odwoławczy dodatkowo podkreślił, iż przypadek B. K. był rozpatrywany przez dwie wyłącznie do tego upoważnione, na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) jednostki organizacyjne służby zdrowia, a wydane orzeczenia lekarskie mają dla organów inspekcji sanitarnej charakter wiążący.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na powyższą decyzję wniosła B. K. wnosząc o jej uchylenie.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, iż rozpoznany w niej obustronny zespół cieśni w obrębie nadgarstka prawego, zespół kanału de Guyona prawego, oraz zespół rowka nerwu łokciowego prawego, nie pozostaje w związku przyczynowym

z wykonywana przez nią pracą.

Wyjaśniła, iż wykonując pracę sprzątaczki w spółce V. wielokrotnie wykonywała czynności monotonne polegające na wyżymaniu ścierki za pomocą, której sprzątała powierzchnie trudno zmywalne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z artykułem 1 i 2 ustawy z dn. 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zmianami), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględni skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontroli tej Sąd dokonuje na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organ w toku postępowania administracyjnego. Z tych też względów Sąd nie mógł uwzględnić wniosku dowodowego zgłoszonego przez skarżącą w skardze.

Oceniając przeprowadzone przez organ postępowanie administracyjne Sąd uznał, że jest ono zgodne z przepisami prawa zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, jak również z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.

Zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia chorobą zawodową jest choroba, która spełnia łącznie dwie przesłanki:

1) jest ujęta w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do wyżej wymienionego rozporządzenia.

2) choroba ta została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.

Właściwymi do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania są wyłączone jednostki orzecznicze wymienione w § 5 rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie jednostki orzecznicze, zarówno pierwszego, jak i drugiego stopnia, rozpoznały u skarżącej chorobę w postaci obustronnego zespołu cieśni

w obrębie nadgarstka, która to choroba ujęta jest w wykazie chorób zawodowych, stanowiących załącznik do rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002r. Jednocześnie jednostki orzecznicze oceniły, że sposób wykonywania przez skarżącą obowiązków zawodowych nie doprowadził do powstania u niej rozpoznanej choroby zespołu cieśni nadgarstka. Jak wynika z opinii obu jednostek orzeczniczych, do powstania zawodowego zespołu cieśni nadgarstka usposabiają czynności obciążające stawy nadgarstkowe ruchami monotypowymi, a przy wykonaniu przez skarżącą obowiązków na stanowisku sprzątaczki, nie stwierdzono aby była ona narażona na długotrwałe wykonywanie czynności obciążających kończynę górną ruchami monotypowymi.

Orzeczenie wydane w wyniku ponownego badania, jako ostateczne wiązało organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej i stanowiło podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzję organu I instancji.

Podkreślić należy, że organy inspekcji sanitarnej były związane orzeczeniami lekarskimi o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Nie mogły dokonać samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, która prowadziłaby do odmiennego rozpoznania, a procedura przeprowadzonych badań nie nasuwała żadnych wątpliwości co do ich rzetelności.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.