Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 2/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1 i 2, art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w pełnej ich wysokości oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Sygn. II SAB/Rz 2/11

Uzasadnienie

J. D. do sprawy o sygn. II SAB/Rz 2/11 złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie adwokata. Sprawa o podanej sygnaturze dotyczy skargi wyżej wymienionego na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Postępowanie sądowe w sprawie II SAB/Rz 2/11, nie zostało zakończone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (dalej WSA).

Wniosek o przyznanie prawa pomocy został uzasadniony poziomem wydatków oraz dochodów rodziny J. D. Rodzina strony skarżącej składa się z trzech osób. Oprócz skarżącego w skład gospodarstwa domowego wchodzi jego syn oraz córka. Skarżący uzyskuje dochody z własnej działalności gospodarczej w łącznej wysokości ok. 2000 zł brutto. Od miesiąca stycznia 2011 r, strona jest na zwolnieniu lekarskim, dlatego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych otrzymuje kwotę 1500 zł. Oprócz dochodów z działalności gospodarczej, wnioskodawca otrzymuje od swej byłej małżonki alimenty na dzieci w kwocie 340 zł. Dzieci skarżącego posiadają telefony komórkowe, których miesięczny koszt wynosi 55 zł. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą skarżący ponosi koszt wynajmu lokalu w wysokości 150 zł miesięcznie. Pozostałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa wynoszą: wydatki na utrzymanie samochodu osobowego ok. 250 zł, energia elektryczna 100 zł, gaz 250 zł, telefon 100 zł, wywóz nieczystości stałych 20 zł, wywóz nieczystości ciekłych 25 zł, opłata za wodę 30 zł, podatek z tytułu posiadania nieruchomości 15 zł, wyżywienie 800 zł. Łączna suma koniecznych wydatków rodziny D. wynosi więc 1’795 zł. Jak wynika z treści uzasadnienia wniosku PPF, w skład miesięcznych wydatków należy także wliczyć także raty dwóch kredytów w wysokości 1’000 zł. Oznacza to, że łączne wydatki gospodarstwa wynoszą w skali miesiąca 2’795 zł. W treści pisma z 23 lutego 2011 r. stwierdzono także, że strona zastanawia się nad udaniem się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z prośbą o pomoc. Od tego, powstrzymuje wnioskodawcę poczucie wstydu.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek J. D. nie może zostać uwzględniony.

Strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w najszerszym zakresie tej instytucji. Wobec tego powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Na tego rodzaju pomoc państwa mogą liczyć wyłącznie te osoby, które nie posiadają żadnego majątku i dochodów, lub których zasoby pozwalają egzystować na poziomie utrzymania określanego jako konieczne. Ten wniosek wypływa z wykładni art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), a utwierdza go orzecznictwo sądowego oraz literatura przedmiotu. Ciężary finansowe wszczętego procesu strona nie może zrzucać na budżet państwa, jeżeli sama jest w stanie pokryć te ciężary. Interwencji państwa mają prawo oczekiwać wyłącznie osoby ubogie, pozostające bez pracy oraz wartościowych składników majątkowych.

O odmowie przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie decyduje brak wymaganej wiarygodności wniosku J. D. Jak wynika z zestawienia sumy wydatków gospodarstwa skarżącego, pieniężne koszty życia rodziny znacznie przekraczają uzyskiwane dochody. Warto przypomnieć, iż łączne koszty życia rodziny w skali miesiąca przy uwzględnieniu rat kredytu wynoszą 2’795 zł, zaś łączne dochody stanowią kwotę ok. 2000 zł. J. D. nie wskazał i nie udokumentował wiarygodnych źródeł pokrycia wszystkich kosztów życia trzyosobowej rodziny. Nie można pominąć, iż zestawienie wydatków rodziny nie uwzględnia bieżących kosztów utrzymania studiującej córki (np. koszty zakupu podręczników, dojazdu do uczelni) oraz kosztów zakupu ubrań i środków czystości.

Z opisem złej sytuacji gospodarstwa domowego nie koresponduje treść pisma J. D. z dnia 4 września 2007 r. adresowanego do Starosty [...] (karta akt sądowych nr 12). Za jego pomocą strona informuje organ o swoich zamiarach inwestycyjnych względem działki nr 1142 w R. Opisane w jego treści roboty budowlane, tj. postawienie budynku gospodarczego, budowa nowego ogrodzenia, generują oczywiście większe wydatki, od tych które spowodowało wniesienie skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność Wójta. Względy doświadczenia życiowego i logiki nakazują stwierdzić, że skoro strona jest w stanie planować tak kapitałochłonny remont swej nieruchomości, to musi posiadać dodatkowe i nieujawnione źródła dochodów. Wypada zaznaczyć, iż potrzeby remontu działki stanowią tło niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, co uwiarygodnia przypuszczenie o pełnej gotowości strony co do pokrycia kosztów inwestycji w nieruchomość w R.

Z wyżej powołanych względów orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.