Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 310/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Krzysztof Gruszecki po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi C. S. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2004r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia uprawnień kombatanckich stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2004r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił C. S. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tegoż organu z dnia 27 czerwca 2003r. pozbawiającą uprawnień kombatanckich nabytych mocą decyzji ZW ZBOWiD w Poznaniu z dnia 20 lutego 1986r. z tytułu "utrwalania władzy ludowej".

W postanowieniu organ wskazał, iż w dniu 24 listopada 2003r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Z dowodu z dokumentu w postaci Karty wypisowej ze szpitala specjalistycznego w Wejherowie z dnia 6 października 2003r. wynika, że strona była hospitalizowana w okresie od 22 lipca 2003r. do 6 października 2003r.. Wniosek o przywrócenie terminu nie został zatem wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi.

Na powyższe postanowienie skargę wniósł C. S. i zwrócił się w niej o przywrócenie dodatku dla kombatantów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Niniejsza sprawa na wniosek organu złożony w dniu 24 maja 2004r. rozpatrzona została w trybie uproszczonym - stąd też Sąd w oparciu o art. 119 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy rozpatrzył skargę na posiedzeniu niejawnym. W aktach sprawy znajduje się dowód doręczenia rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, natomiast okoliczności dotyczące złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zostały w sposób jednoznaczny wyjaśnione, co narusza art.. 7 i 77 k.p.a.

Stosownie do treści art. 59 w związku z art. 58 kpa postanowienie o przywróceniu uchybionego terminu wydaje się tylko na prośbę (wniosek) zainteresowanego. Postanowienie o przywróceniu terminu nie może być natomiast wydane z urzędu.

Skarżący w piśmie z dnia 24 listopada 2003r., które to pismo zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu, napisał "wyjaśniam, że robiłem odwołanie tylko wysłałem zwykłą pocztą a nie poleconym".

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż skarżący wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie złożył. Nie budzi bowiem wątpliwości, iż wolą strony nie było ubieganie się o przywrócenie terminu, skoro twierdziła ona, iż odwołanie złożyła już wcześniej. W tej sytuacji uzasadnione jest stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia o odmowie przywrócenia uchybionego terminu, gdyż postanowienie to zostało - w braku żądania strony przywrócenia terminu - wydane z urzędu, a zatem bez podstawy prawnej. Zachodzi z tej przyczyny przesłanka do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia określona w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji.