Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 320/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2014-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 173, art. 175
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania, na skutek skargi kasacyjnej J.G. z dnia 6 listopada 2014 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 września 2014 r., sygn. akt II SA/Op 320/14 postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę J. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 17 kwietnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 5 listopada 2014 r., co potwierdza pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sprawy (k - 77 akt sądowych).

W dniu 12 listopada 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej - 7.11.2014 r.) wpłynęło do Sądu pismo z dnia 6 listopada 2014 r., sporządzone osobiście przez skarżącego, które określone zostało jako odpowiedź na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W piśmie tym skarżący podniósł, że nie skarżył się na Wojewodę Opolskiego, a jedynie stawiał pytania "czy tak wolno postępować z osobą w wieku [...] lat". Jednocześnie skarżący wskazał w piśmie argumenty mające przemawiać przeciwko jego wymeldowaniu z mieszkania zajmowanego przez byłą małżonkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników.

Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy, np. "skarga", "wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu", "żądanie rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi","wniosek o sporządzenie uzasadnienia" (patrz: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz, wyd. Wolters Kluwer 2011 r., s. 164). Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r., II FZ 1022/12, Lex nr 1240479).

Z treści pisma J. G. z dnia 6 listopada 2014 r. wynika, że odnosi się ono do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 września 2014 r. o odrzuceniu skargi. Skarżący wskazał w nim, że oczekiwał od Wojewody Opolskiego udzielenia odpowiedzi na zadane w odwołaniu pytania i powołał się na okoliczności przemawiające za odmową wymeldowania go z pobytu stałego. Natomiast Sąd, wydając postanowienie o odrzuceniu skargi, nie oceniał - wbrew oczekiwaniu skarżącego - prawidłowości zaskarżonej decyzji, czyli nie wypowiadał się merytorycznie w przedmiocie wystąpienia przesłanek do wymeldowania. W tych okolicznościach Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 6 listopada 2014 r., w którym wyraża on niezadowolenie ze sposobu załatwienia sprawy, zarówno przez organ administracji publicznej, jak i tut. Sąd, należy potraktować - z uwagi na treść pisma - jako skargę kasacyjną strony.

Opisana wyżej skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, zatem podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.).

Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednak ograniczona brzmieniem art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

W treści skargi kasacyjnej z dnia 6 listopada 2014 r. skarżący nie wskazał, aby należał do określonego w przytoczonym powyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 83280).

W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.