Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 5112/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. sprawy ze skargi E. T. – S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji pozwalającej na rozbudowę budynku skargę oddala.


UZASADNIENIE

7/IV SA 5112/03

UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r. wydaną na postawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa Burmistrz Gminy [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997r. zezwalającej D. i S. S. na rozbudowę budynku polegającą na dobudowie dwóch łapaczy wiatru przed wejściem do budynku, dobudowie galerii od strony zachodniej oraz przebudowie dachu polegającej na podniesieniu więźby dachowej o ok. 1m, w budynku położonym przy ul. R. w W..

W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że wznowienie postanowieniem z dnia [...] marca 1998r. postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 1997r. nastąpiło na wniosek E. T., właścicielki działki sąsiedniej, w związku z brakiem jej udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, rozstrzygającym w przedmiocie pozwolenia. Decyzję z dnia [...] kwietnia 1998r. Prezydenta [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] kwietnia 1997r., a Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniesionego przez E. T. odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2000r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na skutek wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi wyrokiem z dnia 23 stycznia 2001r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2000r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 1998r.

W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż przeprowadzone postępowanie administracyjne nie wskazuje jednoznacznie, iż w wyniku wznowienia postępowania, mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca dotychczasowej. W szczególności organy nie ustosunkowały się do zarzutu skarżącej budowy "tarasu" w granicy z jej działką przy braku jej zgody na taką rozbudowę.

W wyniku przeprowadzonego ponownie postępowania administracyjnego organ ustosunkowując się do wskazanych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybień, iż budowa galerii przylegającej swą szerokością do granicy działki sąsiedniej nie wymaga zgody E. T. wyjaśnił, iż wymóg uzyskania zgody właściciela działki na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy utracił moc obowiązującego na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001r. sygn. akt I P. 4/2000). Dodatkowo podał, że teren sąsiedni położony bezpośrednio przy granicy działki, do którego galeria przylega objęty jest służebnością gruntową polegającą na prawie przejazdu i przechodu oraz przeprowadzania urządzeń inżynieryjnych dla każdoczesnego właściciela tej nieruchomości, zgodnie z zawiadomieniem Sądu Rejonowego [...] wpisie do Księgi Wieczystej z dnia [...] października 1999r. ([...]).

Usytuowana w granicy galeria nie powoduje też utrudnień w zagospodarowaniu działki sąsiedniej, teren ten ma bowiem charakter dojazdowy do nieruchomości i jest objęty służebnością w stosunku do działki, na której realizowana była inwestycja.

Nadto organ wskazał, iż w obrocie prawnym pozostaje nadal decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji objętej pozwoleniem na budowę z dnia [...] kwietnia 1997r.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. T., która wnosząc o jej uchylenie wskazała, że organ nie wykonał wytycznych zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2001r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniesionego odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, iż po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił brak podstaw do uchylenia dotychczasowej decyzji.

Postępowanie wznowieniowe wykazało, że przy wydawaniu pozwolenia na budowę nie zostały naruszone przepisy budowlane, a udział strony we wznowionym postępowaniu nie wniósł nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na zmianą stanowiska i uchylenie w/w decyzji. Co prawda Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 stycznia 2001r. sygn. akt IV SA 1165/00 uchylił decyzję organów obu instancji, ale tylko z przyczyn proceduralnych, nie uchylił natomiast decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, która pozostaje w obrocie prawnym.

Roboty budowlane objęte tą decyzją zostały zakończone i budynek został zgłoszony do użytkowania (poświadczenie przyjęcia zgłoszenia z dnia [...] czerwca 2000r.).

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] wniosła E. T. – S. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Zdaniem skarżącej decyzje te są nieważne, tak samo jak nieważna jest decyzja z dnia [...] kwietnia 1997r. udzielająca małżonkom D. i S. S. pozwolenia na budowę w granicy z jej działką.

W uzupełnieniu skargi w piśmie z dnia [...] marca 2004r. podała, że inwestor otrzymał pozwolenie na budowę zadaszonej galerii na poziomie parteru, a wykonał żelbetowy taras na poziomie pierwszego piętra z ciężką betonową balustradą. Świadczy to o tym, że już w fazie projektowania naruszone zostały przepisy prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżanej decyzji, tj. zgodność z obowiązującymi przepisami prawa procesowego i materialnego. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Przede wszystkim należy stwierdzić, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną wyczerpująco w przepisach kpa (art. 145 § 1).

Zaznaczyć przy tym trzeba, że wznowienie postępowania z powodu braku udziału strony bez jej winy w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 kpa), następuje niezależnie od tego, czy to kwalifikowane naruszenie norm prawa procesowego miało wpływ na treść decyzji, czy też nie.

W niniejszej sprawie składająca wniosek o wznowienie postępowania E.T. – S. nie brała udziału w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego D. i S. S. położonego w [...] przy ul. R.. Po wznowieniu postępowania ostateczną decyzją z [...] marca 2000r. odmówiono uchylenia decyzji z dnia [...]kwietnia 1997r. zezwalającej inwestorom na przebudowę budynku z uwagi na to, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej.

Po zaskarżeniu powyższej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd wyrokiem z dnia 23 stycznia 2001r., sygn. akt IV SA 1165/00 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż organy nie ustosunkowały się do zarzutu skarżącej, braku jej zgody na budowę "tarasu" w granicy z jej działką.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ administracji, którego działanie obu bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Rozpoznając ponownie, po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawę, odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] kwietnia 1997r. o pozwoleniu na rozbudowę. Organ w uzasadnieniu decyzji stwierdzającej wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa prawidłowo wykazał, że wadliwość procesowa nie wpłynęła na prawidłowość zastosowania w sprawie przepisów prawa materialnego. Oznacza to, że decyzja z dnia [...] kwietnia 1997r. posiada jedynie formalną wadliwość (brak udziału strony w toczącym się postępowaniu) natomiast udział strony we wznowionym postępowaniu nie wniósł niczego, co wskazywałoby, że decyzja narusza przepisy prawa materialnego (Prawa budowlanego).

Nietrafny jest zarzut skarżącej, iż wybudowanie bez zgody w granicy jej działki "galerii od strony zachodniej", która faktycznie stanowi część mieszkalną narusza jej prawa jako właścicielki sąsiedniego gruntu. Odnosząc się do braku zgody skarżącej na zlokalizowanie "galerii" w granicy z jej działką organ prawidłowo przywołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001r., sygn. akt P.11/2000, którym orzeczono o niezgodności z przepisami Prawa budowlanego wymogu określonego w przepisach wykonawczych, uzyskania zgody właściciela na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy tej działki.

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego działa ex tunc, co oznacza, że zarzut ten nie może być skutecznie podnoszony.

Z urzędu należy podnieść, że organ odwoławczy wydając decyzją na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa niewłaściwie powołał pozostałe przepisy. Podstawą prawną utrzymania przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji jest wyłącznie przepis art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Uchybienie to nie ma jednak istotnego znaczenia, gdyż samo rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako bezzasadną należało oddalić.