Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1186/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z [...] lutego 2016 r. nr [...] nakazującą skarżącemu opróżnienie zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego nr [...].

W powyższej skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że, jego zdaniem, oczywiste jest, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy jej zasadność

i prawidłowość budzi poważne wątpliwości, będzie rodziło trudne do odwrócenia skutki. Za takie skutki, w ocenie pełnomocnika skarżącego, należy uznać eksmisję skarżącego oraz znaczne koszty nieprzewidziane w budżecie rodzinnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony w niniejszej sprawie należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.

Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).

Decyzja nakazująca opróżnienie zajmowanego lokalu mieszkalnego niewątpliwie wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzależnione jest jednak od wskazania okoliczności,

o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonego aktu skutkowało wystąpieniem wskazanych w tym przepisie następstw. Samo bowiem stwierdzenie, że wykonanie ww. decyzji wywoła skutki w postaci eksmisji z lokalu oraz nieprzewidzianych

w budżecie rodzinnym kosztów nie uzasadnia konieczności wstrzymania jej wykonania. Skutek w postaci konieczności zmiany lokalu jest w tej sytuacji oczywisty, jednakże skarżący, poza przywołaniem tego faktu, nie wykazał, by obowiązek ten doprowadził do wyrządzenia mu i jego domownikom znacznej szkody lub spowodował trudne do odwrócenia skutki.

Należy podkreślić, że możliwość powstania szkody, tak jak i trudnych do odwrócenia skutków, musi mieć wymiar realny. Skarżący winien był zatem wykazać, w jaki sposób fakt pozbawienia go miejsca zamieszkania wpłynie na jego sytuację. Ograniczenie się do lakonicznego twierdzenia w tym zakresie nie może stanowić dostatecznego uzasadnienia zgłoszonego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 52/16, orzeczenie dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto należy podkreślić, że to, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa, czy też nie, nie ma żadnego wpływu na możliwość wstrzymania jej wykonania przez sąd. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może bowiem nastąpić wyłącznie wtedy, gdy spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 13 P.p.s.a.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.