Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SO/Po 2/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D.W., M.W., M.W. i J.W. na postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2005 r. w sprawie z wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie II SA/Wr 178/04 postanawia: odrzucić zażalenie /-/ J. Szaniecka


UZASADNIENIE

D.W., M.W., M.W. i J.W. wystąpili pismem z dnia 25 maja 2004 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 178/04.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 listopada 2004 r. sygn. akt OW 122/04, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu do rozpoznania wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 stycznia 2005 r. oddalił wniosek, uzasadniając brakiem wskazania przez wnioskodawców przesłanek skutkujących wyłączeniem któregokolwiek z sędziów z mocy prawa oraz nie podania żadnych okoliczności faktycznych wskazujących na istnienie pomiędzy skarżącymi a każdym sędzią stosunku osobistego, mogącego wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.

Wnioskodawcy w dniu 31 stycznia 2005r. złożyli zażalenie na postanowienie zarzucając mu, iż jest niesprawiedliwe i pozbawia stronę skarżącą prawa do rozpoznania sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd.

Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2005 r. wnioskodawcy zostali wezwania do uiszczenia solidarnie kwoty 100 zł tytułem opłaty od zażalenia. Dnia 15 lutego 2005 r. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Został on oddalony przez Sąd (po zaskarżeniu sprzeciwem orzeczenia referendarza sądowego) postanowieniem z dnia 25 maja 2005 r.

Wnioskodawcy 27 czerwca 2005 r. wnieśli zażalenie na wyżej wskazane postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny, uznając, iż poziom dochodów uzyskiwany przez nich nie uprawnia do skorzystania ze zwolnienie od kosztów sądowy, oddalił zażalenie postanowieniem z dnia 25 maja 2005 r. (sygn. akt II OZ 1200/05).

Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2006 r. wnioskodawcy zostali ponownie wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. Na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu złożyli zażalenie, które zostało jednak oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny dnia 25 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II OZ 805/06).

Zarządzeniami z 22 listopada 2006r. wnioskodawcy zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2005r., którym oddalono wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Wnioskodawcy wnieśli zażalenie na zarządzenie z 22 listopada 2006r. Sąd postanowieniem z dnia 4 stycznia 2007r. odrzucił zażalenie, stwierdzając, że zarządzenie z dnia 22 listopada 2006r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego nie tworzyło nowego obowiązku wobec wnioskodawców, a było jedynie wezwaniem do wykonania prawomocnego zarządzenia w zakresie ustalenia wpisu sądowego z dnia 1 lutego 2006r.

Wnioskodawcy wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 4 stycznia 2007r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007r. (sygn. akt II OZ 349/07) oddalił to zażalenie, wskazując, iż skoro zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, to jako niedopuszczalne należało uznać zażalenie na prawomocne zarządzenie przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lipca 2007r. wezwano wnioskodawców do wykonania zarządzenia z dnia 1 lutego 2006r. poprzez uiszczenie solidarnie wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2005r., pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Pomimo pouczenia o braku środka zaskarżenia powyższego wezwania D.W., M.W., M.W. i J.W. wnieśli w dniu 27 lipca 2007r. zażalenie. Żadna ze skarżących osób nie uiściła jednak wymaganego wpisu.

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2008r. Sąd odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 5 lipca 2007r. w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z 11 stycznia 2005r., podkreślając, że jest ono niedopuszczalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast stosownie do przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis.

Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2006r. wzywające wnioskodawców do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2005r. w przedmiocie odmowy wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie II SA/Wr 178/04 stało się prawomocne z dniem, kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2006r. (sygn. akt II OZ 805/06) oddalił na nie zażalenie. Dlatego późniejsze dwukrotne wzywanie (zarządzeniami z dnia 22 listopada 2006r. i 5 sierpnia 2007r.) wnioskodawców do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2005r. stanowiło jedynie wykonanie prawomocnego zarządzenia z dnia 1 lutego 2006r. Wnioskodawcy odebrali powyższe wezwania (k. 160-163 i 212-215 akt) i w wymaganym 7-dniowym terminie nie uiścili wpisu od zażalenia.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Na marginesie warto dodać, że na obowiązek wnioskodawców uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 stycznia 2005r. nie miał wpływu fakt wniesienia przez J. i M. W. zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 14 lipca 2008r. Jego przedmiotem jest bowiem niezaskarżalne zarządzenie, którym jedynie wezwano wnioskodawców do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 lutego 2006r. o uiszczeniu wpisu od zażalenia na postanowienie z 11 stycznia 2005r.

/-/ J. Szaniecka