Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 61/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Syndyka masy upadłości B. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wr 1072/17 odrzucające skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 7 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od listopada 2014 r. do lutego 2016 r. i orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku podatnika postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 18 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1072/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. spółki z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwanej "Spółką") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z 7 sierpnia 2017 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz przybliżonej kwoty odsetek za miesiące od listopada 2014 r. do lutego 2016 r. i orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku podatnika.

Uzasadniając przyczyny odrzucenia skargi Sąd I instancji wyjaśnił, że skarga została sporządzona w imieniu skarżącej Spółki przez doradcę podatkowego. Do skargi załączono jedynie dokument pełnomocnictwa. Nie załączono dokumentu wykazującego okoliczność, iż osoba która złożyła podpis pod ww. pełnomocnictwem, w istocie była do tego uprawniona. Z uwagi na powyższe, Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis KRS), w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to nie zostało jednak wykonane, gdyż w odpowiedzi pełnomocnik złożył oryginał dokumentu pełnomocnictwa, po raz kolejny nie załączając dokumentu który określałby sposób reprezentacji Spółki. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, zakreślony pełnomocnikowi skarżącego przez Sąd upłynął zatem bezskutecznie w dniu 6 listopada 2017 r.

Sąd I instancji podnosił, że wobec bezskutecznego wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd wezwał bezpośrednio stronę skarżącą do podpisania skargi oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do jej wniesienia, określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS) w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, nadesłano wymagane dokumenty podpisane przez doradcę podatkowego R. P.

Sąd I instancji, analizując powyższe okoliczności, uznał, że nie doszło do zatwierdzenia przez stronę podjętej przez pełnomocnika czynności w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem WSA we Wrocławiu skoro pierwotne wykonanie wezwania Sądu przez pełnomocnika nie było prawidłowe, to za pozbawione skutków prawnych należy uznać czynności procesowe, które zostały podjęte przez tego pełnomocnika później. Dodatkowo Sąd podkreślił, że z odpowiedzi udzielonej na wezwanie skierowane bezpośrednio do skarżącego, nie wynika zatwierdzenie przez stronę czynności podjętych przez pełnomocnika. Zatwierdzenie takie wymagałoby działania samej strony, nie zaś działania w imieniu strony osoby, która nie spełniała warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym już na wcześniejszym etapie postępowania.

W złożonym zażaleniu na powyższe postanowienie, działający w imieniu Syndyka masy upadłości Spółki, pełnomocnik wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości prawem przepisanej.

Autor zażalenia podniósł, że Spółka została wezwana do nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi oraz złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu. W ocenie pełnomocnika Spółki strona obowiązek ten wykonała. Strona nie podpisała samodzielnie skargi, lecz ustanowiła pełnomocnika, który podpisał dwa egzemplarze skargi i przesłał dokumenty, z których wynika, że był uprawniony do reprezentowania Spółki w czynności uzupełnienia braku formalnego, do którego Sąd wzywał w wezwaniu z 16 listopada. Zdaniem strony nieprawidłowe jest przyjęcie, że czynności podpisania skargi i przesłania odpisu KRS strona mogła dokonać tylko i wyłącznie osobiście. Spółka miała pełne prawo ustanowić pełnomocnika i powierzyć mu wykonania zobowiązania Sądu, mianowicie nadesłania podpisanej skargi oraz odpisu z KRS, wraz z pełnomocnictwem, które upoważnia tego pełnomocnika do działania w imieniu Spółki.

Podnoszono również, że w aktach postępowania podatkowego znajdowały się dokumenty, które bez cienia wątpliwości pozwalały na ustalenie, że A. U. - prezes zarządu Spółki, był upoważniony do udzielenia pełnomocnictwa doradcy podatkowemu, który wniósł skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do oceny podniesionych zarzutów należy przede wszystkim przypomnieć, że powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że działający w imieniu Spółki pełnomocnik, wniósł skargę nie załączając do niej dokumentu wykazującego okoliczność, iż osoba która złożyła podpis pod pełnomocnictwem, w istocie była do tego uprawniona. Faktem bezspornym jest również okoliczność, że strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym przez Sąd terminie powyższego braku.

Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 597/11, że "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę", WSA we Wrocławiu, po bezskutecznym wezwaniu skierowanym do pełnomocnika, wezwał następnie skarżącą Spółkę m.in. do podpisania skargi w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej WSA we Wrocławiu lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi strona nadesłała wymagane dokumenty z tym, że opatrzone podpisem doradcy podatkowego R. P.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność, że z zachowaniem wyznaczonego stronie terminu, do Sądu została nadesłana skarga podpisana, podobnie jak poprzednio, przez doradcę podatkowego R.P. nie może zostać uznana za sanującą stwierdzony brak formalny skargi.

Na tym etapie postępowania, tj. po bezskutecznym wezwaniu pełnomocnika o brakujący odpis z KRS, brak formalny skargi dotyczył już nie dokumentu wykazującego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z KRS), ale podpisu strony skarżącej pod skargą.

Tego zaś braku - w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - strona nie uzupełniła. Należy zgodzić się ze stanowiskiem, że w przypadku nieprawidłowego wykonania wezwania Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi, nie powinno się ponownie wdrażać tej samej procedury naprawczej, albowiem ocena sprawy po wykonaniu tego zarządzenia powinna prowadzić do jednoznacznej decyzji – odrzucenia lub nadania biegu skardze (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 123/10).

W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji.