Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 15/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi H. P.-L. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S. polegającej na nieudzieleniu odpowiedzi na pismo postanawia: sprostować z urzędu błąd pisarski zawarty w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 maja 2016r., III SAB/Łd 15/16, oraz w uzasadnieniu tego postanowienia, w ten sposób, że w wierszu dziewiątym od góry postanowienia z dnia 18 maja 2016 r. oraz w wierszu trzecim od góry pierwszej strony uzasadnienia zamiast "P.-L." wpisać "P.-L". d.j.


UZASADNIENIE

H. P.-L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w S. polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 15 lutego 2016r. zawierającego wniosek o przyśpieszenie rozpatrzenia skargi na czynności komornika sądowego.

Postanowieniem z dnia 18 maja 2016 r., III SAB/Łd 15/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniesioną skargę z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U.z 2012r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym, błąd rachunkowy zaś polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W żadnym razie sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. czy W. Chróścielewski, J.P.Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sadami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). W doktrynie podkreśla się, iż sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (zob. W. Siedlecki [w:] B. Dobrzański, W. Siedlecki, Komentarz do kpc, s. 548 i postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).

W niniejszej sprawie w treści postanowienia z dnia 18 maja 2016r., w wierszu dziewiątym od góry oraz na stronie pierwszej w wierszu trzecim od góry uzasadnienia wydanego postanowienia, na skutek błędu pisarskiego dokonano mylnej pisowni nazwiska skarżącej. Zamiast "P.-L." wpisano "P.-L".

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

d.j.