Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1189/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6291 Nacjonalizacja przemysłu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Gminy R. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika Gmina R. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 22 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) skargę na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 1948 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstw uzdrowiskowych R., S. oraz Z..

Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono Stronie Skarżącej dnia 23 maja 2011 r. Decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Gminy R.. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony dnia 15 września 2011 r. (k. 124).

Pismem nadanym dnia 21 września 2011 r. pełnomocnik Gminy R. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skargę złożył w Sekretariacie Urzędu Miasta z poleceniem przesłania jej do Ministra Zdrowia, natomiast z przyczyn całkowicie niezależnych od pełnomocnika skargę przesłano do Sądu. Skoro pełnomocnik nie ma jakiegokolwiek wpływu na działalność Sekretariatu Urzędu Miasta, to w jego ocenie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest uzasadniony.

W odpowiedzi na wniosek Minister Zdrowia wniósł o jego odrzucenie ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

- strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,

- wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,

- jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin,

- we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,

- powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że Skarżąca Gmina zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 3 ppsa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przyjąć należy, iż przyczyna ustania uchybienia terminu nastąpiła w dniu 15 września 2011 r., w którym to dniu doręczono pełnomocnikowi Skarżącej postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu wniesiono w dniu 21 września 2011 r. za pośrednictwem Ministra Zdrowia. Tak więc, przesłanka złożenia wniosku w ustawowym siedmiodniowym terminie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu została zachowana.

W związku z dopełnieniem uchybionej czynności (wniesienie skargi) oraz z uwagi na niewątpliwość powstania ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego, do rozważenia pozostaje wypełnienie ostatniej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, a mianowicie uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Pamiętać należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., I OZ 966/08, niepubl.).

Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). W związku z powyższym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30784).

W ocenie pełnomocnika Skarżącej okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, jest nieprawidłowe wykonanie polecenia przez pracownika Urzędu Gminy R.. Wskazano, iż pomimo pouczenia pracownika jak ma wykonać czynność, ten nadał skargę bezpośrednio do Sądu zamiast za pośrednictwem organu administracji.

W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że Skarżąca Gmina nie ponosi winy w niedochowaniu terminu. Stwierdzić bowiem należy, że w sytuacji powierzenia dokonania określonych czynności konkretnej osobie, licząc na jej dokładność i staranność, strona ponosi także ryzyko związane z zachowaniem takiej osoby (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2011 r., I OZ 997/10, ogólnodostępne w CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2010 r., II OZ 708/10, ogólnodostępne w CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skoro pełnomocnik strony powierzył nadanie skargi konkretnej osobie licząc, że czynność ta zostanie wykonana dokładnie i starannie, zatem ponosi ryzyko związane z zachowaniem takiej osoby. Błędne zaadresowanie koperty jest przykładem niedochowania należytej staranności przy wykonywaniu zleconej czynności (a więc niedbalstwem) i jako okoliczność zależna od osoby jej dokonującej, nie może skutkować wyłączeniem winy strony w uchybieniu terminu.

Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, iż stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, zatem kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem podwyższonego miernika staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 stycznia 2011 r., II GZ 439/10, ogólnodostępne w CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem powierzenie przez profesjonalistę określonej czynności osobie trzeciej, która co prawda walorów profesjonalności nie spełnia, ale w ocenie tego pełnomocnika jest kompetentna do prawidłowego jej wykonania skutkuje, że ewentualne błędy tej osoby są błędami profesjonalnego pełnomocnika.

Niezależnie od tego czy do nieprawidłowego zaadresowania koperty doszło z winy pełnomocnika, czy też osoby trzeciej której powierzono tę czynność, jest to błąd spowodowany brakiem dołożenia należytej staranności przy wykonywaniu czynności, i jako taki nie może powodować przyjęcia, iż strona bez swej winy nie dokonała wymaganej czynności w terminie.

Wskazać również należy na uzasadnienie zaskarżonej decyzji, które nie dawało podstaw do takiego sposobu wniesienia skargi, gdyż zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia.

Tym samym nie można stwierdzić, aby okoliczność powołana przez Gminę R. we wniosku o przywrócenie terminu mogła stanowić przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi. Nie wskazuje ona bowiem na brak winy strony w uchybieniu.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.