Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 71/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na czynność Starosty z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

Spółka [...] sp. z o.o. w [...] (dalej jako skarżąca lub spółka) zwróciła się w dniu [...] marca 2020 r. do Starosty z wnioskiem o zmianę pozwolenia na wytwarzanie odpadów z elementami zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów w m. [...].

Następnie spółka została wezwana do uzupełnienia wniosku, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania (k. 81).

W związku z nieuzupełnieniem braków formalnych wniosku organ pozostawił wniosek spółki bez rozpoznania, o czym poinformował wnoszącego podanie pismem z [...] grudnia 2020 r. (k. 83).

Pismem z [...] grudnia 2020 r. spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na "Informację o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania" z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] wystawioną przez Starostę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest pismo "Informacja o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania" z [...] grudnia 2020 r. nr [...]. Podstawę prawną działania organu stanowił art. 64 § 2 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Obowiązujące przepisy prawa procesowego nie przewidują określonej formy dla pozostawienia podania bez rozpoznania. Aktualnie upowszechnił się pogląd - poparty stabilną i jednolitą linią orzecznictwa sądów administracyjnych - iż jest to czynność materialno-techniczna (a więc nie czynność prawna wynikająca z wydanej decyzji lub postanowienia), o której organ ma jedynie zawiadomić wnioskodawcę. (zob. np. uchwała SN z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. III ZP 11/00, OSNIAPiUS 2000, nr 19, póz. 702; post. NSA z dnia 3 września 1992 r., sygn. III SA 1407/92, OSP 1994, z. 8, poz. 104, wyroki: NSA z 21 października 2008r, sygn. II OSK 1268/07, WSA w Warszawie z 8 marca 2010 r., sygn. III SA/Wa 1986/09, WSA w Poznaniu z 11 lutego 2010 r., sygn. IV SA/Po 770/09, WSA w Białymstoku z 26 listopada 2009 r., sygn. II SAB/Bk 41/09 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. nie przybiera zatem prawnej formy decyzji administracyjnej, ani postanowienia i co za tym idzie nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 do 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.)., na które mogą być wnoszone skargi do sądu administracyjnego.

Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne.

Gwoli pełnego wyjaśnienia sprawy stronie działającej bez profesjonalnego pełnomocnika (art. 6 P.p.s.a.) wskazać w tym miejscu należy, iż choć zaskarżone pismo jako czynność materialno-techniczna nie mogło być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, to nie oznacza to jednak, że osoba, do której adresowana jest ta czynność pozbawiona jest obrony swoich praw. Bezpodstawne pozostawienie podania bez rozpoznania oznacza, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie, której dotyczy podanie, pozostaje bezczynnym i na tę jego bezczynność służy skarga do sądu administracyjnego (vide: przywołana powyżej uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2000 r.). Zbliżone stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 kwietnia 2008 r., sygn. II GSK 485/07 (dostępny w CBOSA), w którym przyjął, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, jako czynność materialno-techniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast, jeżeli wniosek spełniał kryterium kompletności, jego autor może złożyć skargę na bezczynność organu. Wówczas wynik tego postępowania przesądzi o tym, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne, a zatem, czy organ pozostawał bezczynnym w sprawie. Podobny pogląd zaprezentował skład 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z 3 września 2013 r., I OPS 2/13 (dostępna w CBOSA), przyjmując, że na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.

Złożona skarga sformułowana jednakże została w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości jako środek zaskarżenia na pismo organu z dnia [...] grudnia 2020 r., a nie jako skarga na jego bezczynność organu, zaś to wola strony skarżącej, jako dysponenta skargi przesądza o charakterze i treści składanych pism, w tym zakresie inicjowanej kontroli sądowoadministracyjnej. Nadto wywiedziona skarga nie została poprzedzona skierowaniem do organu ponaglenia o jakim mowa w art. 53 § 2b P.p.s.a. oraz art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., co także wskazuje, iż nie może być ona uznana za skutecznie wniesioną skargę na bezczynności organu.

Podsumowując stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

/-/ T. Świstak