Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 68/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49b ust 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A.W., I.W., J.W., K.W. M.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2010r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] na podstawie art. 49b ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r., Prawo budowlane ( Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.)

- nakazał A. i J.W., M.K. oraz K.W. rozbiórkę ogrodzenia ( wygrodzenia) zrealizowanego na działce nr ew. [...] obr. [...] gm. [...], stanowiącej drogę gminną – ul. [...].

W uzasadnieniu decyzji organ nadzoru przedstawił przebieg toczącego się w niniejszej sprawie postępowania, które zostało wszczęte w lipcu 2007r., w związku ze stwierdzeniem samowoli budowlanej polegającej na ogrodzeniu działki [...] stanowiącej ul. [...].

Ogrodzenie z siatki stalowej na słupkach, bez podmurówki o wysokości ok. 1,5m i dł. ok. 101m stanowi zdaniem organu samoistny obiekt budowlany. Wybudowane zostało przez współwłaścicieli działki [...], która posiada własne ogrodzenie.

Ogrodzenie powstało na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym Uchwalą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2001r., pod drogę gminną - ul. [...], oznaczoną jako ciąg pieszo - jezdny o szerokości 8.0m. Na mocy Uchwały Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 200Ir. ul. [...] została zaliczona do kategorii dróg publicznych. Fakt iż droga – ul. [...] nie została urządzona nie pozbawia jej charakteru publicznego, w związku z czym wszelkie roboty związane z jej ogrodzeniem, wymagały zgody właściwego organu, stosownie do art. - 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Inwestorzy takiego zgłoszenia nie dokonali.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2008r. nałożono na A. i J.W., M.K. oraz K. i I.W. obowiązek rozbiórki ogrodzenia (wygrodzenia) zrealizowanego na działce nr ew. [...] z obr. [...]. gm. [...], stanowiącej drogę gminną - ul. [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. Wojewódzki Sądu Administracyjny wyrokiem sygn. akt VII SA/Wa 1046/08 z dnia 17 października 2008r., uchylił decyzję organów obu instancji.

Po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. nałożono ponownie na w/w inwestorów obowiązek rozbiórki ogrodzenia (wygrodzenia) zrealizowanego na działce nr ew. [...] obr. [...]. gm. [...], stanowiącej drogę gminną - ul. [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] lipca 2009r.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. akt VII SA/Wa 1838/09 z dnia 1 lutego 2010r. ponownie uchylono decyzję zarówno I i II instancji. Sąd w uzasadnieniu wskazał iż organy nie ustaliły na podstawie jakiego aktu prawnego oraz w jakim trybie przedmiotowa działka weszła we władanie Gminy [...] oraz jak doszło do nadania jej nowego numeru. Ponadto nie ustalono, w jaki sposób w wyniku podziału działki [...], która stanowiła drogę powszechnego użytku, a jej właściciel był nieznany, właścicielem działki nr ew. [...] stała się Gmina [...], a działki [...] osoba fizyczna.

Ponownie prowadząc postępowanie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wykonując wskazania sądu ustalił, co następuje: w pierwszym rejestrze gruntów dla wsi [...] (połowa lat 70 XX w.) została ujawniona działka nr ew. [...], która stanowiła drogę gruntową, powszechnego korzystania (ul. [...]). Jako władającego ujawniono Gromadzką Radę Narodową w [...], następnie po reformie administracyjnej Urząd Gmin [...], a po podziale gminy - Urząd Gminy [...]. Ze stanowiska Gminy wynika, że w 1962r. aktem notarialnym M.W. i D.W. kupili na współwłasność działkę nr hip. [...] o pow. 1765m2, w tym 388m2 pod drogę oraz działkę nr hip. [...] o pow . 1332 m2. Następnie w 1989r. D. i B.W. w drodze aktu notarialnego przenieśli własność udziału ½ części nieruchomości na rzecz I. i K.W. W 1993r. nastąpił podział nieruchomości na dwie działki nr ew. [...] o pow. 1242 m2 oraz działkę [...] o pow. 1283 m2. W dniu 2 grudnia 1993r. współwłaściciele działki aktem notarialnym zawarli umowę zniesienia współwłasności, na mocy, której działka nr ew. [...] przeszła na rzecz A. i M.W., a działka nr ew. [...] na rzecz I. i K.W. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 stycznia 1996r. spadek po M.W. nabyli: żona A.W., dzieci: J.W.. K.W. oraz M.K.

Ze stanowiska Starostwa [...] - Wydział Geodezji Katastru Gospodarki Nieruchomości i Ochrony Gruntów Rolnych - wynika, że działka [...] powstała w wyniku sporządzenia operatu sprostowania danych w ewidencji gruntów na podstawie danych z Księgi Wieczystej ([...]).

Dawna działka [...] (z której powstała działka [...]) weszła we władanie Gminy na mocy dawniej obowiązującego dekretu z dnia 2 lutego 1955r. o ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. z 1955r., Nr 6, poz. 31) oraz zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969r. w sprawie ewidencji gruntów. (M.P z 1969r.. Nr 11. poz. 98).

Odnosząc się do mapy [...] opracowanej przez uprawnionego geodetę M.R., którą skarżący okazywali w toku prowadzonego postępowania, jak również w sądzie administracyjnym organ wyjaśnił, że decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r., odmówiono wprowadzenia zmian podmiotowych i przedmiotowych w danych ewidencji gruntów i budynków Powiatu [...] w zakresie wpisania do ewidencji gruntów działek rozliczeniowych: [...] o pow. 90m2, [...] o pow. 94m2, [...] o pow. 2 1 m2 i [...] o pow. 367m2 (...). Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

W uzasadnieniu powyższych decyzji wskazano, że mapa [...] obrazuje przebieg granic działek hipotecznych [...] i [...] uzyskany na podstawie planu Osiedla [...] z 1924r. w drodze zeskanowania, przeskalowania i analizy granic hipotecznych, a nie w wyniku zastosowania procedury wznowienia punktów granicznych, co dyskwalifikuje tą mapę jako podstawę ujawnienia jej wyników w ewidencji gruntów.

Nadto skarżący nie okalali odpisu z księgi wieczystej, z której wynikałoby ich prawo własności do części działki nr ew. [...] co oznacza, zdaniem organu, że nie mogą skutecznie kwestionować prawa Gminy [...] do działki nr ew. [...], stanowiącej działkę drogową – ulicę [...].

Organ podsumowując swoje rozważania wskazał, że wykonane ogrodzenie narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r., w sposób uniemożliwiający doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. Natomiast poza kompetencjami organów nadzoru budowlanego pozostają, wskazywane przez skarżacych, spory graniczne i kwestie związane z własnością nieruchomości. Także, nietrwałe związanie obiektu z gruntem nie jest przesłanką uznania obiektu za tymczasowy.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A.W., J.W. , M.K., I.W. i K.W. po rozpatrzeniu, którego decyzją z dnia [...] listopada 2010r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy podał, iż w pełni podziela ocenę prawną wyczerpująco ustalonego stanu faktycznego.

Wskazał, że ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2010r., odmówiono wprowadzenia zmian podmiotowych i przedmiotowych w danych ewidencji gruntów i budynków Powiatu [...] w zakresie wpisania do ewidencji gruntów i działek rozliczeniowych: [...] o pow. 90 m2, [...] o pow. 94 m2 [...] o pow. 21 m2 i [...] o pow. 367 m 2 oraz ujawnienia prawa własności do wyżej wymienionych działek dawnych właścicieli nieruchomości ujawnionej w księdze wieczystej nr rep. KW [...].

Skarżący nie okazali także odpisu z księgi wieczystej, z której bezspornie wynikałoby ich prawo własności działki nr ew. [...]. Z pisma Starosty Powiatu [...]z dnia [...] sierpnia 2010r wynika natomiast, że w pierwszym rejestrze gruntów założonym dla wsi [...] w lalach 1974 -75 jako władającego działką nr [...] ( z której powstała działka [...]) ujawniono Urząd Gminy [...]. Potwierdza to również treść wypisu z rejestru gruntów sporządzonego według stanu z dnia [...] sierpnia 2010r.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do rozstrzygania sporów wynikających z prawa własności. Wyłączną właściwość w tej kwestii posiadają sądy powszechne. Jeśli strony uważają, że lokalizacja drogi gminnej ulicy [...] narusza ich prawo własności, to przysługuje im powództwo do sądu powszechnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli A.W., J.W., M.K., I.W. i K.W.

Skarżący podnieśli, iż wszystkie uprzednie decyzje organów nakazujące rozbiórkę ogrodzenia zostały uchylone przez Sąd administracyjny w kolejnych wyrokach. Zaskarżona decyzja nie uwzględnia zaleceń sądu, a poprzedzające ją postępowanie było jednostronne, gdyż uwzględniono jedynie interes Gminy [...].

Wskazali, iż z dostarczonych przez nich dokumentów, w tym tytułu własności z 1962r., mapy i odpisu z KW wynika, że ich rodzina od 1962r., weszła w posiadanie gruntów do których Gmina [...] rości prawa.

Jednocześnie zadeklarowali, że wystąpią do sądu powszechnego o potwierdzenie stanu własności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Na wstępie podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie dwukrotnie orzekał tutejszy Sąd Administracyjny, który wyrokami z dnia 17 października 2008r., sygn. akt VII SA/WA 1046/08 oraz z dnia 1 lutego 2010r., sygn. akt 1838/09 sygn. akt VII SA/Wa 1838/09 uchylał decyzje orzekające nakaz rozbiórki ogrodzenia zrealizowanego przez skarżących na działce nr ew. [...] stanowiącej drogę gminną. Sąd wskazał na konieczność zweryfikowania w postępowaniu wyjaśniającym twierdzenia skarżących, iż są właścicielami działki, na której wznieśli ogrodzenia, a także ustosunkowanie się do ich stanowiska " (...) kwestionującego wiarygodność wypisów z rejestru gruntów i trybu dokonanych podziałów działek sąsiadujących z działką o nr ew. [...]".

W wyroku z dnia 1 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż " (...)organ I instancji po otrzymaniu wyjaśnień przesłanych przez Gminę [...] winien na podstawie źródłowych dokumentów dotyczących w/w podziałów ustalić w jakim trybie doszło do tego podziału i w jaki sposób doszło do nadania działkom nowej numeracji"

W związku z powyższymi wskazaniami Sądu organ ponownie rozpoznając sprawę ustalił, iż w 1962r., aktem notarialnym M.W. i D.W. kupili na współwłasność działkę nr hip. [...] o pow. 1765m2 w tym 388m2 pod drogę oraz działkę nr hip. [...] o pow . 1332m2. Następnie w 1989r. D. i B.W. w drodze aktu notarialnego przenieśli własność udziału ½ części nieruchomości na rzecz I. i K.W. W 1993r. nastąpił podział nieruchomości na dwie działki nr ew. [...] pow. 1.242 m2 oraz działkę [...] o pow. 1286m2. W dniu 2 grudnia 1993r. współwłaściciele działki aktem notarialnym zawarli umowę zniesienia współwłasności, na mocy której działka nr ew. [...] przeszła na rzecz A. i M.W., a działka nr ew. [...] na rzecz I. i K.W. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 stycznia 1996r. spadek po M.W. nabyli: żona A.W., dzieci: J.W., K.W. oraz M.K.

Wypełniając zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyjaśniono nadto, opierając się na treści pisma Starostwa [...] (Wydziału Geodezji, Katastru, Gospodarki Nieruchomościami i Ochrony Gruntów Rolnych) z dnia [...] sierpnia 2010r.,że działka [...] powstała w wyniku sporządzenia "operatu sprostowania danych w ewidencji gruntów na podstawie danych z Księgi Wieczystej ([...] )". W piśmie wskazano także, że dawna działka nr [...], z której powstała działka nr [...] weszła we władanie Gminy na mocy dawniej obowiązującego dekretu z dnia 2 lutego 1955r o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z I955r. Nr 6. poz. 32) oraz zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. z 1909r. Nr 11. poz. 98).

Jednocześnie decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. odmówiono wprowadzenia zmian podmiotowych i przedmiotowych w danych ewidencji gruntów i budynków Powiatu [...] w zakresie w pisania do ewidencji gruntów wskazują działek rozliczeniowych: [...] o pow. 90 m2, [...] o pow. 94 m2, [...] o pow. 21 m2, [...] o pow. 307 m 2 (...).

Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010r. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

Decyzja ta jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym.

Wobec powyższych ustaleń uznać należy, że organy administracji zgodnie z wytycznymi Sądu wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy niezbędne do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia.

Nie budzi wątpliwości Sądu, iż w tak ustalonym stanie faktycznym orzeczenie rozbiórki samowolnie wykonanego ogrodzenia było zasadne, zważywszy na brak możliwości jego legalizacji.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.