Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 823/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 31 sierpnia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1664/15 o odrzuceniu skargi S. J. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1664/15 odrzucił skargę S. J. na decyzję Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej MPWIS) z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że decyzją MPWIS z dnia [...] października 2015 r., nr [...] utrzymano w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (dalej PPIS) w Chrzanowie z dnia [...] sierpnia 2015 r. orzekającego o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Z akt sprawy (zwrotnego potwierdzenia odbioru) wynika, że zaskarżona decyzja MPWIS – zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego – została doręczona skarżącemu w dniu 13 października 2015 r.(vide: k. 25 akt adm.).

Na gruncie niniejszej sprawy ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przewidzianego do wniesienia skargi do WSA w Krakowie za pośrednictwem MPWIS upłynął w dniu 12 listopada 2015 r. (w czwartek).

Tymczasem skarżący złożył skargę osobiście w siedzibie organu administracyjnego w dniu 13 listopada 2015 r., a więc dzień po terminie. Nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że z uwagi na powyższe, zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wówczas: t.j., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej Ppsa).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył – reprezentowany przez pełnomocnika – S. J., zaskarżając je w całości na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a w zw. art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa i przedmiotowemu postanowieniu zarzucając:

- naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa poprzez błędne ustalenie, ze na kanwie niniejszej sprawy doszło do przekroczenia ustawowego 30-dniowego terminu do wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję MPWIS z dnia [...] października 2015 r., podczas gdy przedmiotowy termin został zachowany, ergo – skarga została prawidłowo wniesiona w terminie i winna zostać rozpatrzona.

Na zasadzie art. 194 § 3 Ppsa wnosi o uchylenie ww. postanowienia w całości.

Niezależnie od powyższego, z najdalej posuniętej ostrożności procesowej – na zasadzie art. 86 § 1 Ppsa – wnosi o przywrócenie terminu na złożenie skargi na decyzję MPWIS z dnia [...] października 2015 r.

W uzasadnieniu zażalenia podnosi, że skarżący podczas odbierania decyzji podał błędną, o jeden dzień wcześniejszą datę odbioru.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej K.p.a.) organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną administracji wywołującą określone skutki prawne przez fakty. Potwierdzenie w myśl art. 46 § 1 K.p.a. doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności takich jak na przykład wniesienie skargi do sądu administracyjnego; pokwitowanie stwarza domniemanie doręczenia.

Z akt sprawy bezspornie wynika, że zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została doręczona S. J. w dniu 13 października 2015 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 25 akt adm.). Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji z dnia 5 października 2015 r. widnieje bowiem podpis skarżącego potwierdzający odbiór przesyłki w dniu 13 października 2015 r. To z kolei oznacza, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął swój bieg od dnia doręczenia decyzji w dniu [...] października 2015 r., zatem ostatni dzień terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 Ppsa, przypadał na dzień 12 listopada 2015 r. Przedmiotowa skarga na decyzję MPWIS z dnia [...] października 2015 r. została natomiast złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 13 listopada 2015 r., a zatem z uchybieniem 30-dniowego terminu.

Dodatkowo zwrócić uwagę należy na fakt, że z daty widniejącej na datowniku placówki oddawczej umieszczonego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że potwierdzenie to zostało przekazane w dniu 13 października 2015 r. przez doręczyciela do placówki pocztowej.

Tym samym postanowienie sądu I instancji odpowiada prawu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.