Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 733/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 57a, art. 134 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 14c § 1, art. 14c § 2, art. 14h, art. 120, art. 121 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 10 ust. 4, art. 13 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b, art. 18, art. 24 ust. 11, art. 24 ust. 11a, art. 24 ust. 11b
journal: Dz.U. 2016 poz 2032
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn.
article: art. 3 pkt 1 lit. a, art. 3 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2016 poz 1636
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant: st. sekretarz sądowy Katarzyna Fornalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

X. X. (dalej: "skarżący") zwrócił się pismem z 08 marca 2018 r. o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej skutków podatkowych nabycia/objęcia akcji wydawanych wcześniej członkom kadry zarządzającej w ramach programu motywacyjnego oraz ich zbycia na rzecz spółki akcyjnej. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że skarżący należy od do kadry zarządzającej "F(1)" S.A. w której pełni funkcję członka zarządu spółki, nie mając przy tym zawartej ze spółką umowy o pracę. Uzyskuje przychody z tytułu wskazanego w art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 poz. 2032 ze zm., dalej: "u.p.d.f.") czyli przychody uzyskiwane niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Spółka planuje przygotowanie programu motywacyjnego adresowanego do kadr wyższego szczebla, w tym również do skarżącego, który będzie stanowił system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki. W związku z tym spółka planuje warunkowe podwyższenie kapitału zakładowego oraz dokonanie emisji bezpłatnych warrantów subskrypcyjnych na okaziciela (uprawniających ich posiadaczy do objęcia akcji) albo emisję akcji. Spółka zaoferuje nieodpłatnie członkom kadry zarządzającej, w tym skarżącemu warranty subskrypcyjne albo akcje imienne spółki.

Skarżący w związku z uczestnictwem w programie złoży spółce ofertę zbycia warrantów/akcji (oferta może ją złożyć w chwili objęcia warrantów/akcji lub nawet przed tym dniem). Oferta ta będzie nieodwołalna i wiążąca w określonym terminie (w przypadku warrantów, w terminie nie krótszym niż termin wykonania praw z tych warrantów). Program zakładał będzie możliwość skupu warrantów/akcji od członków kadry zarządzającej celem zaoferowania ich kolejnym beneficjentom programu. Zasady odkupu, w tym cenę odkupu, określał będzie regulamin programu motywacyjnego oraz podpisana umowa uczestnictwa w programie motywacyjnym. Ponadto zbywanie i obciążanie warrantów/akcji będzie ograniczone w ten sposób, że ich zbycie (za wyjątkiem zbycia na rzecz spółki) oraz obciążenie wymagało będzie każdorazowo zgody walnego zgromadzenia spółki. Co do zasady wnioskodawca nie będzie mógł zatem zbywał warrantów/akcji na rzecz osób trzecich, a jedynie na rzecz spółki. Warranty nie będą dawały ich właścicielom, a zatem beneficjentom programu, żadnych praw korporacyjnych ani prawa do dywidendy spółki. Warranty/akcje wydawane członkom kadry zarządzającej w ramach programu mają na celu zapewnienie ich lojalność wobec przedsiębiorstwa. Jest to forma premii oraz dodatkowej motywacji dla zarządzających spółką, mająca na celu zachęcenie i zatrzymanie członka kadry zarządzającej oraz powiązanie jego interesów z interesem spółki.

Przyznanie skarżącemu instrumentów finansowych w postaci warrantów subskrypcyjnych/akcji nastąpi w sposób nieodpłatny. Stanowiło będzie jedynie potencjalną możliwość uzyskania przyszłych korzyści w przypadku realizacji praw z nich wynikających i objęcia akcji. Sam fakt posiadania tych instrumentów finansowych nie uprawnia do żadnych praw korporacyjnych czy też majątkowych, w szczególności nie oznacza posiadania praw głosu czy też dywidendy. Warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi o charakterze wierzycielskim, które nie posiadają ceny nominalnej. Zawierają one w sobie dwa odmienne uprawnienia: uprawnienie do złożenia zapisu na akcje w ramach kapitału docelowego na podstawie art. 453 § 2 w zw. z art. 444 § 7 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 ze zm., dalej: "k.s.h.") albo uprawnienie do objęcia akcji nowej emisji w związku z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego na podstawie art. 453 § 2 w zw. z art. 448 § 2 pkt 3 k.s.h.

Skarżący uzupełniając na wezwanie organu interpretacyjnego opis zdarzenia przyszłego wyjaśnił, że warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, dalej: "o.i.f."). Skarżący zakłada, że będzie dokonywał zarówno odpłatnego zbycia warrantów subskrypcyjnych, jak i realizacji wynikających z nich praw polegających na nieodpłatnym nabywaniu/obejmowaniu akcji. W ramach programu motywacyjnego skarżący będzie otrzymywał zarówno warranty subskrypcyjne jak i akcje. Będzie również faktycznie nabywał/obejmował akcje, również w tych przypadkach, gdy złoży spółce ofertę zbycia akcji przed dniem ich objęcia/nabycia. Oferta ta będzie nieodwołalna i wiążąca w określonym terminie, a zbycie będzie każdorazowo następowało już po objęciu/nabyciu akcji. Zasady odkupu, w tym cenę odkupu, określał będzie regulamin programu motywacyjnego oraz pisemna umowa uczestnictwa w programie motywacyjnym. Wszelkie działania związane z przydziałem akcji na rzecz posiadaczy warrantów pozostają w gestii zarządu, na mocy zaś uchwały zarządu wymiana warrantów na akcje nastąpi w terminie 30 dni od wystąpienia z takim żądaniem przez posiadacza warrantu.

Skarżący wyjaśnił również, że na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji oraz odpowiedzi na wezwanie organu nie jest akcjonariuszem spółki, jednakże w przypadku podjęcia decyzji o realizacji praw wynikających z przyznanych warrantów lub objęcia/nabycia akcji w ramach programu motywacyjnego stanie się jej akcjonariuszem. Z tego względu możliwe jest, że w czasie uczestnictwa w programie motywacyjnym skarżący będzie akcjonariuszem spółki. Regulamin programu motywacyjnego będzie przewidywał w zakresie odkupu warrantów przyznanie opcji call (spółce) oraz opcji put (beneficjentowi). Skarżący omówił zasady odkupu warrantów subskrypcyjnych przez spółkę.

Na tle przedstawionego powyżej opisu zdarzenia przyszłego skarżący postawił organu interpretacyjnemu m. in. następujące pytania:

1) czy objęcie/nabycie przez wnioskodawcę akcji będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);

2) czy w momencie zbycia akcji na rzecz spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.f. płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

W ocenie skarżącego na pierwsze z postawionych przez niego pytań należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Na drugie z pytań należy zaś udzielić odpowiedzi twierdzącej. Uzasadniając stanowisko skarżący wskazał, że przychodami m. in. członków zarządów osób prawnych z tytułu działalności wykonywanej osobiście opisanej w art. 13 ust. 1 pkt 7 u.p.d.f. są przychody otrzymywane na podstawie samego aktu powołania w skład organu osoby prawnej jak również na podstawie np. umowy zlecenia lub innej umowy cywilnoprawnej. Natomiast gdy wynagrodzenia za pełnienie wymienionych funkcji w organach osób prawnych są wypłacane na podstawie umowy o pracę - stanowią przychód ze stosunku pracy opisany w art. 12 u.p.d.f. . Granicę pomiędzy poszczególnymi elementami wynagrodzenia członka zarządu i ich wysokość określają zazwyczaj zapisy uchwały Zgromadzenia Wspólników (Rady Nadzorczej) lub umowy cywilnoprawnej. W ocenie skarżącego jedynie w sytuacji gdy możliwość objęcia warrantów w ramach programu na preferencyjnych zasadach, byłaby przedmiotem postanowień uchwały o powołaniu wnioskodawcy na członka zarządu, przychód uzyskany w trakcie realizacji takiego programu mógłby być potraktowany jako przychód z działalności wykonywanej osobiście. Ponadto pieniądze, wartości pieniężne albo faktycznie otrzymane świadczenia w naturze członek zarządu musi otrzymać od spółki, w związku z wypełnianiem swoich obowiązków w ramach łączącego go z nią stosunku.

Zdaniem skarżącego w chwili nabycia akcji nie dochodzi do powstania żadnego przychodu. Cechą akcji jest to, że generują dochód w przyszłości w postaci dywidendy, czy też w przypadku ich odpłatnego zbycia - w postaci różnicy pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami poniesionymi na ich nabycie. W momencie otrzymania akcji przysporzenie jest potencjalne. Z objęciem akcji nie są związane żadne realne korzyści. Skarżący nie wie bowiem, jaka będzie wartość tych akcji, czy akcje zostaną nabyte przez spółkę, kiedy do takiego nabycia dojdzie itp. Skarżący nie będzie miał prawa do zbycia akcji na rzecz osób trzecich. Dochód podlegający opodatkowaniu w momencie przyznania akcji spółki w ocenie skarżącego wystąpi dopiero w momencie odpłatnego zbycia tych akcji na rzecz spółki. Środki pieniężne uzyskane z tego tytułu stanowią przychód z kapitałów pieniężnych. Dochód z tego tytułu będzie traktowany jako dochód z kapitałów pieniężnych opodatkowany 19% stawką podatku. Podatek z tego tytułu będzie płatny w terminie złożenia deklaracji - do 30 kwietnia roku następnego, bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku. Skarżący powołał się również na postanowienia art. 24 ust. 11 i 11b oraz art. 10 ust. 4 u.p.d.f. W tym kontekście zaznaczył, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi , na skutek czego powołany ostatnio przepis u.p.d.f. nie znajduje zastosowania.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 22 czerwca 2018 r., nr [...] uznał przedstawione przez skarżącego stanowisko za nieprawidłowe w części dotyczącej braku powstania przychodu z tytułu nabycia/objęcia akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów oraz za prawidłowe w pozostałej części. Uzasadniając swoje stanowisko organ powołał się m. in. na art. 11 ust. 1, 2 oraz 2a u.p.d.f. definiujący pojęcie przychodu oraz wyznaczający sposób ustalania wartości pieniężnej świadczeń w naturze jak i wartości pieniężnej innych nieodpłatnych świadczeń. Powołał się również m. in. na art. 24 ust. 11 oraz 11b u.p.d.f. , przytoczył także definicję papieru wartościowego zawartą w art. 5a pkt 11 u.p.d.f. Zgodnie z tą definicją, papier wartościowy oznacza papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 o.i.f. Z programem motywacyjnym w rozumieniu u.p.d.f. mamy do czynienia w przypadku gdy:

1) jest to system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną lub spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w stosunku do spółki,

2) podatnik uzyskuje świadczenie lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 (stosunek pracy) lub art. 13 (działalność wykonywana osobiście),

3) w wyniku tego programu motywacyjnego podatnik uprawniony do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b o.i.f , lub realizacji innych praw majątkowych, nabywa prawo do faktycznego objęcia/nabycia akcji spółki akcyjnej lub jej spółki dominującej,

4) podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tych spółek.

W przypadku programów motywacyjnych przychód powstaje dopiero w momencie zbycia wskazanych akcji i zaliczany jest do źródła przychodów kapitały pieniężne. Zaznaczył, że skarżący obejmie/nabędzie akcje w ramach programu w dwojaki sposób, tj. obejmie/nabędzie te akcje w sposób bezpośredni lub w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów. Uznał, że program motywacyjny w zakresie, w którym przewiduje bezpośrednie objęcie/nabycie akcji spełnia przesłanki programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.f. Z uwagi na powyższe skarżący uzyska przychód dopiero w momencie zbycia akcji spółki. Przychód ten będzie zaliczony do źródła przychodów kapitały pieniężne zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.f. Natomiast w przypadku objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów, nie będą miały zastosowania regulacje art. 24 ust. 11-11b u.p.d.f. Jednym z warunków zastosowania przewidzianego w nich zwolnienia jest realizacja praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. Wówczas dojdzie do objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów, które stanowią papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy. Z uwagi na powyższe przychód wystąpi zarówno w momencie objęcia/nabycia akcji, jak i w dacie ich sprzedaży.

Opisany przez skarżącego program w zakresie odnoszącym się do objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów subskrypcyjnych nie spełnia przesłanek programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.f. W momencie objęcia/nabycia przez skarżącego akcji spółki w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów niewątpliwie dojdzie po stronie skarżącego do przysporzenia majątkowego, bowiem skarżący aby mógł czerpać korzyści z akcji musiałby nabyć je za określoną cenę, a w związku z ich nieodpłatnym nabyciem nie poniesie takich wydatków. Przychód podlegający opodatkowaniu powstanie także w momencie zbycia akcji.

W kwestii źródła przychodu wskazał, że objęcie/nabycie akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu ze źródła działalność wykonywana osobiście. Akcje zostaną bowiem objęte w związku z przystąpieniem do programu, który organizuje spółka, w skład której zarządu wchodzi wnioskodawca. W momencie odpłatnego zbycia akcji objętych/nabytych w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów dojdzie ponadto do powstania przychodu ze źródła kapitały pieniężne zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.f.

Podsumowując rozważania organ interpretacyjny stwierdził, że objęcie/nabycie akcji w sposób bezpośredni nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast objęcie/nabycie akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów będzie skutkować powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 u.p.d.f. Przychód ten należy zaliczyć do źródła, jakim jest działalność wykonywana osobiście zgodnie z art. 13 pkt 7 powołanej ustawy podatkowej. Również w momencie zbycia akcji (zarówno objętych/nabytych bezpośrednio, jak i w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów) powstanie przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.f. Podatek z tego tytułu będzie płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku.

Pismem z 25 lipca 2018 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę domagając się uchylenie interpretacji w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie:

1) art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm. – dalej: "O.p."), tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zaufania do organów podatkowych poprzez skrajnie niewnikliwe potraktowanie sprawy poprzez nieodniesienie się do całości przedstawionej w skardze argumentacji oraz pominięcie w interpretacji przywołanego orzecznictwa polskich sądów administracyjnych;

2) art. 11 u.p.d.f. poprzez dopuszczenie się błędu wykładni i uznanie, że objęcie/nabycie przez skarżącego akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń;

3) art. 13 pkt 7 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.f. poprzez dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisów i uznanie, że objęcie/nabycie akcji w wyniku realizacji praw majątkowych wynikających z warrantów będzie rodziło dla strony skarżącej przychód ze źródła działalność wykonywana osobiście;

4) art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.f. poprzez dopuszczenie się błędu wykładni i uznanie, że program motywacyjny w odniesieniu do objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji praw majątkowych wynikających z warrantów subskrypcyjnych nie spełnia przesłanek programu motywacyjnego, o którym mowa w przywołanych przepisach.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się częściowo zasadna.

Spór w sprawie sprowadza się do kwestii skutków podatkowych objęcia lub nabycia akcji. W ocenie skarżącego zdarzenia te są neutralne podatkowo. W ocenie zaś organu interpretacyjnego objęcie lub nabycie akcji w wyniku realizacji praw wynikających z warrantów subskrypcyjnych powoduje, że program motywacyjny nie spełnia przesłanek z art. 24 ust. 11-11b u.p.d.f., a objęcie lub nabycie akcji skutkowało będzie powstaniem przychodu ze źródła określanego jako działalność wykonywania osobiście.

Sąd stwierdza, że dla oceny podatkowych skutków sporu w stanie prawnym obowiązującym po 1 stycznia 2018 r. zasadnicze znaczenia ma wykładnia art. 24 ust. 11, 11a oraz 11b u.p.d.f.

Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez: spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji. W świetle art. 24 ust. 11a u.p.d.f., dochodem z odpłatnego zbycia akcji, o których mowa w ust. 11, jest różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia akcji a kosztami uzyskania przychodu określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38.

Zgodnie z art. 24 ust. 11b u.p.d.f. przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez: spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2.

Sąd stwierdza, że wprawdzie z treści przytoczonych przepisów wynika wniosek , że co do zasady objęcie akcji pod tytułem darmym może stanowić przysporzenie majątkowe odpowiadające definicji przychodu z nieodpłatnych świadczeń. Przepis art. 24 ust. 11 u.p.d.f. odraczający powstanie przychodu z tytułu objęcia lub nabycia akcji do momentu odpłatnego ich zbycia oparty jest na założeniu, według którego przy objęciu lub nabyciu akcji co do zasady powstaje przychód. W przeciwnym wypadku, w razie przyjęcia, że samo w sobie objęcie lub nabycie akcji nie skutkuje powstaniem przychodu przepis art. 24 ust. 11 u.p.d.f. odraczałby rozpoznanie nieistniejącego przychodu. Jednakże takie wnioskowanie nie jest racjonalne. Powyższy przepis rozpoznanie przychodu z tytułu objęcia lub nabycia jednoznacznie i jedynie odracza do czasu powstania przychodu z odpłatnego zbycia objętych lub nabytych akcji. Prawidłowa interpretacja przepisu wymaga więc przyjęcia, że co do zasady objęcie lub nabycie akcji wiąże się z powstaniem przychodu. Sąd mając powyższe na uwadze za nieaktualne w obecnie obowiązującym stanie prawnym uznaje stanowisko wyrażane dotychczas w orzecznictwie sądów administracyjnych obydwu instancji głoszące, że nabycie akcji samo przez się nie daje żadnego przychodu. Sąd również zauważa, że w art. 24 ust. 11a u.p.d.f. uregulowany został sposób obliczania dochodu ze sprzedaży akcji nabytych w ramach programu motywacyjnego. Zgodnie z tym przepisem, dochodem z odpłatnego zbycia akcji, o których mowa w ust. 11, jest różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia akcji a kosztami uzyskania przychodu określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38.

Za niezasługujące na uwzględnienie sąd uznał zarzuty naruszenia art. 24 ust. 11 i 11b u.p.d.f. Opisany we wniosku program nie odpowiada definicji programu motywacyjnego. Wykładnia końcowej części postanowień art. 24 ust. 11b u.p.d.f. prowadzi do wniosku, że jednym z warunków uznania danego programu za program motywacyjny jest wymóg aby nabycie prawa do faktycznego objęcia lub nabycia akcji następowało m. in. w wyniku realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) o.i.f., ilekroć mowa w tej ustawie o papierach wartościowych - rozumie się przez to: akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 oraz z 2018 r. poz. 398, 650 i 1544), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. ilekroć mowa w tej ustawie o: papierach wartościowych - rozumie się przez to: inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do papierów wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne). Treść definicji papieru wartościowego zawartej w o.i.f. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy.

Wobec powyższego sąd stwierdza , że nabycie lub objęcie akcji na skutek realizacji praw z warrantu subskrypcyjnego nie mieści się w definicji programu motywacyjnego zawartej w art. 24 ust. 11b u.p.d.f. Przepis ten pozostaje w logicznej relacji z regulacją prawną zawartą w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b) u.p.d.f. Zgodnie z tym przepisem, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: przychody z: realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Realizacja praw wynikających z papierów wartościowych innych niż wskazane w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. nie wiąże się na gruncie u.p.d.f. z powstaniem przychodu zaliczanego do źródła przychody z kapitałów pieniężnych. Powyższe w ocenie sądu uzasadnia postawiony w art. 24 ust. 11b u.p.d.f. wymóg aby do nabycia prawa do faktycznego objęcia lub nabycia akcji doszło w wyniku realizacji prawa z papieru wartościowego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f.

W kontekście powyższych rozważań sąd dostrzega, że jedynie realizacja praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. została zaliczona przez ustawodawcę do przychodów ze źródła kapitały pieniężne. Ponieważ zawarty w art. 17 ust. 1 u.p.d.f. katalog przychodów jest katalogiem zamkniętym, realizacja praw z papierów wartościowych innych niż wskazane w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. nie może zostać zaliczona do źródła kapitały pieniężne.

W ocenie sądu przychodu z tytułu nabycia lub objęcia akcji w wyniku realizacji prawa z warrantu subskrypcyjnego nie należy również zaliczać do źródła obejmującego przychody z działalności wykonywanej osobiście. Przysporzenie związane z realizacją praw z warrantu subskrypcyjnego należy uznać za przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 u.p.d.f. Zgodnie z tym przepisem, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Mając na uwadze, że w przytoczonym przepisie ustawodawca posłużył się sformułowaniem "w szczególności", należy przyjąć, że realizacja wszelkich praw majątkowych, które na mocy przepisów szczególnych (takich jak art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b) u.p.d.f.) nie zostały zaliczone do przychodów z innych źródeł należy uznać za przychody z realizacji praw majątkowych, o których mowa w art. 18 u.p.d.f. Przychody z tego tytułu zostały opodatkowane na zasadach ogólnych z zastosowaniem skali podatkowej, w przeciwieństwie do przychodów z kapitałów pieniężnych opodatkowanych w sposób liniowy.

W tym kontekście sąd za bezzasadny uznał zarzut naruszenia art. 11 u.p.d.f. Objęcie bądź nabycie akcji na skutek realizacji praw z warrantu subskrypcyjnego będzie wiązać się z powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Źródłem tego przysporzenia nie będzie jednak działalność wykonywana osobiście. Przychód łączący się z nabyciem lub objęciem akcji w wyniku realizacji praw z warrantu subskrypcyjnego jako przychód wiążący się z realizacją prawa majątkowego mieści się w zakresie zastosowania art. 18 u.p.d.f.

Sąd za bezzasadne uznał zarzuty naruszenia art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.f. Jak wynika bowiem z powyższych rozważań opisany przez skarżącego program nie odpowiada ustawowej definicji programu motywacyjnego zawartej w drugim z powołanych ostatnio przepisów.

Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że jeżeli przychody z realizacji warrantów subskrypcyjnych nie zostały wskazane w art. 10 ust. 4 u.p.d.f., to nadal te przychody stanowią przychody ze źródła kapitały pieniężne. Realizacja praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a o.i.f. w świetle art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b u.p.d.f. nie jest zaliczana do źródła z kapitałów pieniężnych, opodatkowana jest według skali, zatem objęcie regulacją art. 10 ust. 4 u.p.d.f. realizacji praw z tych papierów wartościowych było zbędne. Powyższe jest spójne również z regulacjami dotyczącymi kosztów uzyskania przychodów . Przepis art. 22 ust. 1db u.p.d.f. stanowi bowiem, że jeżeli podatnik uzyskał przychód z odpłatnego zbycia (...) objętych lub nabytych w wyniku realizacji praw majątkowych albo w wyniku realizacji praw z papierów wartościowych lub realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych, w związku z którymi został określony przychód na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b lub art. 10 albo art. 18, wartość dochodu określonego z tego tytułu powiększa koszty uzyskania przychodu, o których mowa odpowiednio w ust. 1 lub ust. 1e albo w art. 23 ust. 1 pkt 38.

W opinii sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. W postępowaniu interpretacyjnym nie obowiązuje zasada prawdy materialnej ( art. 14h O.p. nie odsyła do odpowiedniego stosowania art. 122 O.p.). Sąd nie podziela również zarzutu naruszenia zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Wskazany ostatnio przepis stanowi z kolei, że skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wyraźne odróżnienie przez ustawodawcę zarzutów naruszenia przepisów postępowania od zarzutu dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego prowadzi do wniosku, że nieprawidłowość dokonanej przez organ wykładni przepisów materialnego prawa podatkowego i nieprawidłowość zastosowania wynikających z nich norm prawnych w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji nie może być kwestionowana poprzez formułowanie ogólnego ze swojej natury zarzutu naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie. Kwestionowanie merytorycznej poprawności stanowiska organu następuje przy wykorzystaniu zarzutu błędnej wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Podsumowując rozważania sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem art. 13 pkt 7 u.p.d.f. Nieuzasadnione okazały się jednak zarzuty naruszenia art. 11 oraz art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.f. Nieuzasadnione okazały się także zarzuty naruszenia przepisów postępowania.

Ponownie rozpatrując wniosek skarżącego organ zobowiązany będzie do uwzględnienia dokonanej przez sąd ( i przedstawionej w uzasadnieniu wyroku) wykładni prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie I sentencji. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 4 i 2 P.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa procesowego w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie [...]zł należne na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. poz. 1687 ).