Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1371/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 40 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 października 2021 r. sprawy ze skargi W. T. na postanowienie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Centralnej Komisji Lekarskiej na rzecz skarżącego W. T. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Centralna Komisja Lekarska, na podstawie art. 134 i art. 124 § ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256), dalej "k.p.a.", w związku z art. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398 z późn. zm.), dalej "ustawa o komisjach lekarskich", stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia nr [...].

Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ ustalił, że w dniu [...] grudnia 2020 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych [...], dalej: "RKL", wydała orzeczenie nr [...] w sprawie W. T., w celu ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby.

W orzeczeniu tym zawarto pouczenie o przysługujących orzekanemu środkach odwoławczych. Postanowienie zostało w dniu 4 grudnia 2020 r. wysłane do W. T. listem poleconym, na adres zgodny ze skierowaniem z organu kierującego i odebrane w dniu 7 grudnia 2020 r.

Odwołanie od orzeczenia nr [...], złożone za pośrednictwem przedstawiciela prawnego W. T. - radcy prawnego R. K. - nosi datę 4 stycznia 2021 r. i zostało wysłane listem poleconym dniu 7 stycznia 2021 r.

W ocenie organu, z powyższego wynika, że odwołanie zostało złożone (po uwzględnieniu dnia wolnego 6 stycznia) trzydzieści dni po otrzymaniu orzeczenia, czyli szesnaście dni po przekroczeniu ustawowego czternastodniowego terminu złożenia odwołania, który w rozpatrywanej sprawie upłynął 21 grudnia 2020 r. Przy czym równocześnie z odwołaniem nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

W. T. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...]. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 134 § 1 i nast. k.p.a. poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. w konsekwencji błędnego przyjęcia, iż termin do wniesienia odwołania od ww. orzeczenia zaczął swój bieg z dniem jego doręczenia W. T. w dniu 4 grudnia 2020 r., gdy tymczasem w toku postępowania orzeczniczego orzekany reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika w sprawie, i dlatego termin do wniesienia odwołania należało liczyć od momentu doręczenia orzeczenia radcy prawnemu R. K., tj. od dnia 23 grudnia 2020 r.

Skarżący wniósł o:

- uchylenie zaskarżonego postanowienia,

- ujęcie w uzasadnieniu wydanego wyroku oceny prawnej i wskazań, co do dalszego postępowania w sprawie, które będą wiążące dla organu przy ponownym rozpatrzeniu sprawy,

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa sądowego w wysokości 480,00 złotych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że analiza materiału zgromadzonego w sprawie wskazuje, iż w postępowaniu orzeczniczym, które zakończyło się wydaniem orzeczenia RKL, W. T. był reprezentowany przez pełnomocnika. Orzeczenie organu I instancji zostało w dniu 4 grudnia 2020 r. wysłane na adres W. T.. Natomiast do pełnomocnika przedmiotowe orzeczenie zostało wysłane w terminie późniejszym. Na chwilę obecną CKL nie dysponuje zwrotnym potwierdzeniem odbioru orzeczenia RKL.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) dalej zwanej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań

i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Dokonując według powyższych kryteriów kontroli zaskarżonego postanowienia – w postępowaniu uproszczonym, wdrożonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. - Sąd stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich, odwołanie od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej wnosi się na piśmie do centralnej komisji lekarskiej za pośrednictwem rejonowej komisji lekarskiej, która wydała orzeczenie,

w terminie 14 (czternastu) dni od dnia doręczenia orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej.

Stosownie zaś do art. 40 § 1 k.p.a., mającym w sprawie zastosowanie

w związku z art. 4 ustawy o komisjach lekarskich, pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi. Przepis art. 40 § 2 k.p.a. stanowi natomiast, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W takiej sytuacji organ doręcza pismo pełnomocnikowi strony

i z tym doręczeniem związane są skutki procesowe, np. bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego. Doręczenie pisma (bezpośrednio) stronie, reprezentowanej przez pełnomocnika, nie ma wpływu na bieg terminów do wniesienia środka odwoławczego. Nie ma przy tym znaczenia, czy doręczenie pisma bezpośrednio stronie nastąpiło wcześniej, czy później od doręczenia pisma pełnomocnikowi strony.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie jest sporne, że w toku postępowania orzeczniczego strona działała przez pełnomocnika r. pr. R. K.. Wobec powyższego, organ winien doręczyć orzeczenie z dnia

[...] grudnia 2020 r. nr [...] pełnomocnikowi skarżącego, i to zresztą uczynił. Jednakże wcześniej organ doręczył orzeczenie skarżącemu. Takie podwójne doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje tylko ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2021 r. sygn. akt II OSK 2760/18 - LEX nr 3198397). Tak więc doręczenie orzeczenia z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżącemu w dniu 7 grudnia 2020 r. nie spowodowało, że rozpoczął się bieg terminu do jej zaskarżenia.

Skoro pełnomocnikowi skarżącego orzeczenie z dnia [...] grudnia 2020 r. doręczono (jak podaje w skardze) w dniu 23 grudnia 2020 r., to termin do jego zaskarżenia upływał, zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich, w dniu 7 stycznia 2021 r. (po uwzględnieniu dnia 6 stycznia 2021 r., jako dnia ustawowo wolnego), a zatem w takiej sytuacji należałoby przyjąć, że odwołanie od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2020 r. złożone przez pełnomocnika skarżącego w dniu 7 stycznia 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie) nie uchybiało terminowi określonemu w tym przepisie.

Wydanie postanowienia, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, liczonego od dnia doręczenia stronie postępowania decyzji, ale z pominięciem jej pełnomocnika w okolicznościach tej sprawy, stanowi zatem naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 134 k.p.a.

w związku z art. 40 § 2 k.p.a., które ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy zobowiązany będzie do uwzględnienia przedstawionej przez Sąd oceny prawnej, a w szczególności do przyjęcia, że doręczenie orzeczenia organu I instancji skutecznie ustanowionemu pełnomocnikowi strony rozpoczęło bieg terminu do wniesienia odwołania.

Organ powinien zatem dokonać powtórnej oceny skuteczności złożonego odwołania, a w przypadku stwierdzenia, że spełnia ono wszystkie wymogi, określone przepisami prawa, rozstrzygnąć merytorycznie sprawę zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., w pkt 1 sentencji wyroku - uchylił zaskarżone postanowienie.

W przedmiocie kosztów Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji wyroku, stosownie do art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 z późn. zm.).