Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 104/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie

SENTENCJA

4 II SAB/Wr 104/02 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Henryk Ożóg Sędziowie NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) W SA - Lidia Serwiniowska Protokolant Aleksandra Markiewicz Po rozpoznaniu w dniu 13 października 2004 r. przy udziale - na rozprawie sprawy ze skargi Redaktora Naczelnego czasopisma "A" na bezczynność Dziekana Wydziału Prawa Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.


UZASADNIENIE

4 II SAB/Wr 104/02

2

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie w dniu [...]r. przez Redaktora Naczelnego czasopisma "A" jest zarzucana bezczynność Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W., do którego skarżący wystąpił w dniu [...]r. z wnioskiem o udzielenie informacji co do finansowania budowy budynku Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. położonego na rogu ulic Uniwersyteckiej i [...] we W. We wniosku tym skarżący zwrócił się do Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. o udzielenie odpowiedzi na pytanie: "skąd Wydział Prawa uzyskuje środki finansowe na realizację tej inwestycji."

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że wnioskiem z dnia [...]r. wystąpił do Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. o udzielenie informacji publicznej objętej w/w wnioskiem z dnia [...]r. Pomimo upływu ustawowego terminu udzielenie żądanej informacji nie nastąpiło, ani nie została wydana decyzja odmowna. Bezskuteczne pozostało też wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, z którym skarżący wystąpił do organu w trybie art. 34 ust. 3 ustawy o Naczelnym Sadzie Administracyjnym pismem z dnia [...]r.

Organ wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że w dniu [...]r. do Redaktora Naczelnego czasopisma "A" zostało skierowane pismo informujące, że Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. nie jest jednostką samodzielną lecz znajduje się w strukturach Uniwersytetu W. w związku z czym wszelkie inwestycje realizowane są przez Wydział w ramach środków przyznanych Uniwersytetowi w oparciu o plan finansowy Uniwersytetu.

W związku z udzieleniem skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej organ wniósł o umorzenie postępowania.

Na rozprawie skarżący podtrzymał żądanie skargi. Podał, że do tej pory nie została udzielona żądana informacja w zakresie żądanym w wystąpieniu z dnia [...]r. Jeżeli organ twierdzi, że informacji takiej udzielił, to winien okoliczność tę wykazać stosownym pismem i dowodem jego doręczenia.

Sąd zważył co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm), mającej zastosowanie

4 II SAB/Wr 104/02

3

do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 omawianej ustawy.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten, będąc właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy, nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienia nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji, jeżeli oczywiście w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Skarga na bezczynność może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy oraz po wyczerpaniu trybu zażaleniowego, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji jest przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony.

W postanowieniu z dnia 2.06.1998r. sygn. IV SAB 166/97 (LEX nr 43260), które co do zasady zachowuje aktualność mimo wprowadzenia dwuinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Przepis art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) dopuszcza skargę do NSA na bezczynność organu administracji w przypadku, gdy organ ten, mimo upływu terminu ustalonego w przepisach prawa procesowego, uchyla się od wydania decyzji lub postanowienia w sprawach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1- 4 tej ustawy. Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy."

4 II SAB/Wr 104/02

4

W rozpoznawanej sprawie należało zatem w pierwszym rzędzie rozważyć, czy sformułowana i wniesiona do Sądu skarga, poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, obejmuje swoją treścią bezczynność organu w jednej z wymienionych wyżej kategorii spraw.

Na tak postawione pytanie należało odpowiedzieć pozytywnie.

Skarżący zarzuca bowiem, iż nie otrzymał odpowiedzi na swój wniosek z dnia [...]r. o udzielenie informacji co do źródeł finansowania budowy budynku Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. położonego na rogu ulic [...] i [...] we W. Informacja, której udostępnienia domagał się skarżący należy do rzędu informacji publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).

W sprawie natomiast - wbrew stanowisku skarżącego - nie mamy do czynienia z bezczynnością organu. Na jego wystąpienie z dnia [...]r. została mu udzielona odpowiedź pismem z dnia [...]r., w której organ podał, że Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. nie ma samodzielności finansowej, a działa w ramach środków finansowych przyznanych Uniwersytetowi, opierając się na planie finansowym Uniwersytetu i na takiej drodze finansuje wszystkie swoje inwestycje, w tym wspomnianą budowę. Na żądanie Sądu organ przesłał kopię odpowiedzi z dnia [...]r. wraz z dowodem nadania w formie kopii stron z dziennika nadawczego dziekanatu Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W.

W świetle powyższego należało uznać, że brak jest w sprawie podstaw do przyjęcia występowania bezczynności organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Udzielenie informacji następuje w drodze czynności

materialno - technicznej, bez potrzeby wydawania decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2002r., sygn. II SA/Lu 507/02 - nie publ.).

W rozpoznawanej sprawie informacja została udzielona.

Wskazać należy, że bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania aktu indywidualnego lub podjęcia czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez Sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 wyżej powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Gdy roszczenie strony zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, wydanie wyroku zobowiązującego organ do załatwienia sprawy staje się zbędne i Sąd

4 II SAB/Wr 104/02

5

obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skoro zatem w niniejszej sprawie organ w piśmie z dnia [...]r. udzielił skarżącemu informacji na jego wniosek z dnia [...]r., wydanie wyroku zobowiązującego organ do udzielenia informacji w zakresie objętym powyższym wnioskiem, bądź wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji stało się zbędne. W tej sytuacji zachodziła podstawa z art. 161 § 1 pkt 3) wyżej powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowego, co orzeczono w postanowieniu.