Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 342/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-04-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art.86 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

"A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej.

Wraz ze skargą pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu podał, że w terminie ustawowym, tj. w dniu 6 lutego 2014 r. wniósł skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie w dniu 11 lutego 2014 r., czyli dzień po upływie terminu do wniesienia skargi operator pocztowy - Poczta Polska S.A. zwrócił przesyłkę nadawcy z adnotacją na kopercie "adresat nieznany".

Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że na kopercie przesyłki listownej prawidłowo oznaczono jej adresata, tj. Dyrektora Izby Skarbowej, natomiast błędnie wskazano adres organu, bowiem na kopercie naniesiono adres właściwy dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zdaniem pełnomocnika, nie ulega wątpliwości, że organ administracji publicznej oznaczono prawidłowo, a podanie na kopercie niewłaściwego adresu organu stanowiło oczywistą omyłkę pisarską. W konsekwencji brak było podstaw do odmowy wykonania usługi przez operatora pocztowego, gdyż adres organu był mu znany a omyłka pisarska nie stanowiła żadnej przeszkody do wykonania doręczenia. Powyższa teza znajduje potwierdzenie w postanowieniu NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FZ 702/13.

Ponadto, na fakt dochowania należytej staranności pełnomocnik wskazał dowód nadania przesyłki pocztowej w książce nadawczej, w której prawidłowo oznaczono adresata przesyłki i jego adres. Co istotne, zgodnie z art.17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz.1529) potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego.

Pełnomocnik wskazał również, że pracownikowi placówki operatora pocztowego przy nadawaniu przesyłki zostało okazane potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowej, zawierające prawidłowe dane adresata w celu naniesienia przez tego pracownika właściwego numeru nadawczego przesyłki, tj. nadania temu dokumentowi mocy dokumentu urzędowego. Zdaniem pełnomocnika, pracownik placówki pocztowej, poświadczający prawidłowość takiego dokumentu jest zobowiązany do sprawdzenia i porównania danych znajdujących się na dowodzie nadania przesyłki z danymi znajdującymi się na kopercie.

W dalszej kolejności, pełnomocnik strony skarżącej stwierdził, że w świetle art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Pełnomocnik zaznaczył, iż pracownik jego kancelarii dochował należytej staranności i nie ponosi winy za niestaranne działanie pracowników operatora pocztowego. Ponadto, mimo omyłki przesyłka zawierająca skargę, winna być doręczona Dyrektorowi Izby Skarbowej, a nawet gdyby została doręczona Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, to sąd winien ją przekazać do organu.

Do wniosku załączono kopię dowodu z książki nadawczej oraz kopię koperty przesyłki z dnia 6 lutego 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje :

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Dlatego też w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1 - 3 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. i zasługuje na merytoryczne rozpoznanie.

Z kolei oceniając brak winy w uchybieniu terminu należy uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Zatem za brak winy uważa się sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GZ 257/12, LEX nr 1223957).

Wymaga również odnotowania, że w sprawach, w których strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w orzecznictwie akcentuje się, że to na pełnomocniku będącym profesjonalistą spoczywa obowiązek takiej organizacji pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, aby nie dochodziło do zaniedbywania ciążących na nim obowiązków związanych ze świadczoną obsługą lub pomocą prawną. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy, zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (por. postanowienia NSA: z 14 grudnia 2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, niepubl.; z 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 768/11, niepubl.). Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (post. NSA z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09; post. NSA z dnia 3 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 155/09; post. NSA z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 468/06).

W konsekwencji w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika, bez względu na to, czy przy dokonywaniu danej czynności pełnomocnik posłużył się osobami trzecimi, które walorów profesjonalizmu nie spełniają.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał na omyłkowe zaadresowanie przez pracownika jego kancelarii koperty poprzez wpisanie na kopercie adresu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast adresu Dyrektora Izby Skarbowej. Powyższe skutkowało zwrotem nadawcy przesyłki, zawierającej skargę. Zdaniem pełnomocnika, omyłka miała charakter omyłki pisarskiej, a operator pocztowy winien wykonać usługę. Ponadto podkreślono, że dowód nadania powyższej przesyłki potwierdza, iż dołożono należytej staranności przy składaniu skargi.

W ocenie Sądu, podniesiona okoliczność nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem uznać, że błędne zaadresowanie pisma, a następnie wysłanie go, było zdarzeniem nagłym czy też zdarzeniem niezależnym od pełnomocnika. Zdaniem Sądu, nieprawidłowe zaadresowanie koperty, które doprowadziło do zwrotu nadawcy przesyłki, zawierającej skargę i tym samym skutkowało niezachowaniem terminu do wniesienia skargi świadczy o niedołożeniu należytej staranności przez pełnomocnika i stanowi błąd, za który winę ponosi strona.

Sąd jeszcze raz podkreśla, że w orzecznictwie wielokrotnie wyrażano pogląd, iż na równi z zawinionym działaniem strony traktowane jest zawinienie działającego w jej imieniu pełnomocnika i w związku z tym strona postępowania działająca przez pełnomocnika ponosi wszelkie negatywne konsekwencje jego zaniedbań (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2006 r. sygn. akt I SA/Sz 431/05 niepubl., postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2011 r., sygn.akt III SA/Wa 218/11, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Co ważne, pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał, że uczynił cokolwiek, aby upewnić się, że korespondencja została właściwie i terminowo wysłana. Profesjonalny pełnomocnik nie może oczekiwać, że brak staranności i nadzoru na korespondencją będzie rekompensowany przez Sąd poprzez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Zaniedbania, jakich dopuściła się osoba, wysyłająca korespondencję traktowane być muszą tak samo, jak gdyby dopuścił się ich pełnomocnik, a w rezultacie - strona skarżąca.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtowało się jednolite stanowisko, co do skuteczności czynności nadania skargi na błędny adres. W przypadku, gdy strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, fakt błędnego zaadresowania skargi nie stanowi przesłanki przywrócenia terminu (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1236/11, postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2009r., sygn. akt II FZ 432/09, opubl. w Lex nr 582802; postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010r., sygn. akt II GZ 160/10, opubl. w Lex 673850; postanowienie NSA z dnia 7 października 2010r., sygn. akt II OZ 969/10, opubl. w Lex nr 744060, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3416/11).

Odnosząc się do poglądu wyrażonego w powołanym na poparcie wniosku o przywrócenie terminu postanowieniu NSA z dnia 26 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FZ 702/13, zauważyć należy, że orzeczenie to zapadło w odmiennych okolicznościach faktycznych, bowiem inaczej niż w niniejszej sprawie strona skarżąca, niedziałająca przez profesjonalnego pełnomocnika, adresując przesyłkę, popełniła drobny błąd polegający na nieprawidłowym oznaczeniu numeru ulicy, przy której znajduje się siedziba organu. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który wskazał nieprawidłowy adres organu.

W świetle powyższego, złożony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.