Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 8/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2022-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 1-4, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 12 lipca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lipca 2022 roku sprawy ze skargi B. D. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w E. w udostępnieniu informacji publicznej postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu B. D. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

B. D. (dalej jako: "strona", "skarżący"), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę dotyczącą braku odpowiedzi w sprawie dostępu do informacji publicznej dotyczącej remontu Zakładu Karnego [...]. Skarżący zarzucił, że nie otrzymał merytorycznej, konkretnej odpowiedzi, za którą nie można uznać pisma z dnia 12 maja 2021 r. Każdy obywatel ma prawo do wglądu do sposobu rozporządzania środkami publicznymi.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie w całości podnosząc, że

w piśmie skarżący powoływał się na "art. 7 Dz.U. z 2013 r., poz. 647". Przyjęto więc, że skarżący za podstawę wniosku przyjął § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dna 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. z 2013 r., poz. 647), dalej jako: "rozporządzenie". Pismo to zostało rozpatrzone zgodnie z w.w rozporządzeniem.

Pismem z dnia 31 marca 2021 r. Dyrektor AŚ w G. zwrócił się do strony

o sprecyzowanie prośby, celem udzielenia poprawnej odpowiedzi. Skarżący nie podał bowiem zakresu czasowego remontu, czego remont miał dotyczyć, tj. wskazanie konkretnego budynku, zakresu robót itp., nie wykazał, że ewentualnie pozyskane informacje są ważne dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców oraz, że ich uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania Aresztu Śledczego w E. Oddziału Zewnętrznego w B. Stronie wyznaczono

7 dni, informując jednocześnie, że nieusunięcie braków w ww. terminie spowoduje pozostawienie wniesionej prośby bez rozpoznania.

Pismem z dnia 12 maja 2021 r. poinformowano stronę, że prośba została z uwagi na jej nieskonkretyzowanie jej zgodnie z § 7 ust. 6 rozporządzenia pozostawiona bez rozpoznania. Wskazano, że w okresie kilku miesięcy strona składała liczne pisma, na które udzielano odpowiedzi. Skarżący nie składał wniosku o udzielenie informacji publicznej. Nawet jeśli pismo to byłoby wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, to nie byłoby możliwości jego rozpatrzenia, ponieważ nie spełniało wytycznych, dotyczących jasnego sformułowania pozwalającego na określenie przedmiotu i zakresu żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi.

Przeprowadzona w tym zakresie kontrola sądowa wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868,996 i 1579), postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu, przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii bezczynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał jednoznacznie we wniosku, skierowanym do Dyrektora AŚ w E., że składa wniosek "mając na uwadze art. 7.1

Dz. U. z 2013 p. 647". Oznacza to, że wniosek został złożony w trybie przepisów rozporządzenia i nie jest to wniosek o udzielenie informacji publicznej. W myśl powołanego § 7 (nie jest to artykuł) rozporządzenia - wnioski, skargi i prośby mogą być wnoszone pisemnie, w tym przy użyciu telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu.

Zgodnie zaś z § 2 rozporządzenia - prośby i wnioski dotyczące działalności jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, zwanych dalej "jednostkami organizacyjnymi", załatwiają kierownicy tych jednostek w ramach swoich zadań.

W myśl § 10 pkt 3 rozporządzenia – w przypadku złożenia wniosku, skargi lub prośby niezawierających uzasadnienia zawartych w nich żądań w stopniu umożliwiającym ich rozpoznanie - właściwy organ może pozostawić wniosek, skargę lub prośbę bez rozpoznania.

Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, że żaden przepis prawa nie przewiduje, aby czynności organów postępowania wykonawczego dokonywane były poprzez wydawanie aktów o charakterze administracyjnym, wymienionych w art. 3 § 2

pkt 1 - 4 p.p.s.a.

Powyższe przepisy określają bowiem odrębnie sposoby załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych.

Wniosek skarżącego został załatwiony w trybie tych przepisów – zgodnie

z tym wnioskiem.

Organ stwierdził w piśmie z dnia 12 maja 2021 r., że pomimo wezwania, skarżący nie podał informacji, żądanych przez organ w piśmie z dnia 31 marca 2021 r., pozwalających na rozpatrzenie wniosku. Dlatego też pozostawiono pismo strony bez rozpoznania na podstawie § 10 pkt 3 rozporządzenia.

Z powyższych względów, skargę należało odrzucić, bowiem wniosek skarżącego nie stanowił aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. i tym samym, sprawa ta nie mieści się

w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten Sąd.

Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.

Na podstawie art. 232 § pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwrócił skarżącemu cały uiszczony wpis.