Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 24/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 54 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Elektrowni "[...]" S.A. z siedzibą w Ś. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie nierozpoznania odwołania postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Elektrownia [...] S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] sierpnia 2009 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za luty 2006 r. Skarżąca podniosła, że odwołanie wniosła [...] września 2009 r. natomiast organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. przedłużył termin zakończenia postępowania do dnia [...] marca 2010 r. z uwagi na konieczność przeprowadzenia wnikliwej analizy akt sprawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że w sprawie będącej przedmiotem skargi wydał w dniu [...] marca 2010 r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R.. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

W dniu [...] lutego 2010 r. skarżąca spółka uiściła wpis od skargi w wysokości [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca, a sprawę szczególnie skomplikowaną nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy – nie później niż w ciągu 3 miesięcy. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 140 Ordynacji podatkowej).

W orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.

Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma zatem na celu spowodowanie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.

Wskazać należy, że w trybie powołanego art. 149 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7). Ponadto podkreślić należy, że w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (LEX nr 463487) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu wyda on akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie - przed przekazaniem tej skargi

do Sądu – podjął czynności zmierzające do wydania rozstrzygnięcia, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Oceny powyższej nie zmienia okoliczność, że organ ten postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. przedłużył termin zakończenia postępowania do dnia [...] marca 2010 r., bowiem w ocenie Sądu stopień skomplikowania sprawy nie uzasadniał takiego przedłużenia, tym bardziej o 3 miesiące, a więc okres znacznie przekraczający termin do rozpoznania odwołania wynikający z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej.

Z wyżej wymienionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożyły się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.