Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 314/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Brzezińska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a Odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE

Dnia 14 czerwca 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie:

Przewodniczący: Asesor sądowy Joanna Brzezińska

po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym

sprawy ze skargi Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych

na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...] r. nr [...]

w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego

postanawia

odrzucić skargę.

Sygn. akt II SA/Go 314/06

UZASADNIENIE

W dniu 26 kwietnia 2006 r. Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. uchylającą w trybie odwoławczym decyzję wydaną z upoważnienia Zarządu Powiatu przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej Droga nr [...] (od [...].12.2002 r. do [...].12.2002 r.) budowa kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej oraz przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego merytorycznego rozpatrzenia Kolegium

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący w przedmiotowej sprawie, w myśl przepisu art. 40 ust. 1 oraz art. 40 ust. 11 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 z późn.zm.), jest organem orzekającym, więc nie mającym przymiotu strony w postępowaniu (art. 28 Kpa). Strona w niniejszej sprawie, której celem jest wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego jest Przedsiębiorstwo Wielobranżowe M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z przepisem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Należy wskazać, iż ustawodawca nie przyznał legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję organowi administracji publicznej, który rozstrzygał sprawę administracyjną w pierwszej instancji, uchyloną następnie orzeczeniem kasacyjnym organu odwoławczego.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 października 2001 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003, nr 4, poz. 115; wyrok z dnia 16 lutego 2005 r. OSK 1017/04, niepubl. ) oraz doktrynie ukształtowany jest pogląd, zgodnie z którym rola jednostek samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym wyznaczona jest przepisami prawa pozytywnego. Może być ona – jako osoba prawna – stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przypisują stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego lub samorządowej jednostce organizacyjnej wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 5 § 2 pkt 3 Kpa. Wtedy będzie on bronił interesu tej jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego względu powierzenie organowi samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy tez w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego.

Sąd podziela ocenę prawną wyrażoną we wskazanych wyżej orzeczeniach.

Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych – działający z upoważnienia organu jednostki samorządu terytorialnego – Zarządu Powiatu, jako zarządca drogi powiatowej na podstawie władzy udzielonej mu przez art. 40 ust. 1 i 11 w związku z art. 19 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 z późn.zm.), jako organ administracji publicznej pierwszej instancji rozstrzygnął decyzją z dnia [...] października 2003 r. o prawach i obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej. Skoro ww. organ samorządowy występował w przedmiotowej sprawie w roli organu orzekającego, niedopuszczalne byłoby łączenie tej władczej funkcji z kompetencją do występowania w charakterze strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które wszakże ma na celu kontrolę legalności działalności organów administracji publicznej w toku całego dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych, jako organu rozstrzygającego sprawę administracyjną w pierwszej instancji, należało odrzucić z uwagi na brak legitymacji skargowej w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym.