Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2218/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 b, art. 32 ust. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś, Sędziowie asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2021 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania B. sp. z o.o. w W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2021 r, Nr [...], znak: [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] Wojewoda [...] ustalił lokalizację linii kolejowej dla obiektów metra dla inwestycji pod nazwą "Budowa II linii metra w W. – III etap realizacji odcinka zachodniego szlaku za stacją [...] "P." do Stacji Techniczno-Postojowej (STP) M. wraz z STP M. w zakresie stacji [...]", której nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W dniu 29 marca 2021 r. inwestor Miasto [...] wystąpił z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę ww. kiosku zlokalizowanego na skrzyżowaniu ul. G. i L., na działce nr ewid. [...].

Decyzją z dnia [...] maja 2021 r., Nr [...], Wojewoda [...] udzielił Miastu [...] pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego tj. kiosku zlokalizowanego na skrzyżowaniu ul. G. i L. (obiekt nr [...] w ramach zadania budowlanego nr [...] w zakresie hektometraży do [...], P [...] do L [...], P [...] polegające na budowę Stacji [...] (ul. L. ul. G. - rejon Urzędu Dzielnicy B.) na terenie działki nr ewid. [...] z obr. [...] jednostka ewid. [...], dzielnica B., [...].

Od powyższej decyzji B. sp. z o.o. w W. wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Decyzją z dnia [...] września 2021 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W pierwszej kolejności organ zwrócił uwagę, że Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji z [...] maja 2021 r. dokonał oceny spornego zamierzenia budowlanego w oparciu o przepis art. 33 ust. 4 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), zgodnie z którym do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć: zgodę właściciela obiektu, szkic usytuowania obiektu budowlanego, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi, a także, w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu. W dacie złożenia wniosku Miasta [...] z [...] marca 2021 r. o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę, przepis art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego już nie obowiązywał, gdyż został uchylony ustawą z 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustawy wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r., poz. 11), która weszła w życie 4 lutego 2021 r. W związku z powyższym, w analizowanym przypadku należało dokonać oceny zgodności spornego zamierzenia budowlanego z przepisem art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołącza się zgodę właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię; szkic usytuowania obiektu budowlanego; opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych; opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; pozwolenia, uzgodnienia, opinie i inne dokumenty, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów - nie dotyczy to uzgodnień i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; projekt rozbiórki lub jego kopię - w zależności od potrzeb. Z uwagi na to, że przepis art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego, który nieprawidłowo zastosował organ wojewódzki ma analogiczne brzmienie, jak aktualnie obowiązujący przepis art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego, w ocenie organu odwoławczego stwierdzone powyżej naruszenie polegające na zastosowaniu niewłaściwego przepisu w tym przypadku nie ma wpływu na wynik sprawy i nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Organ podkreślił, że inwestor do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę załączył szkic usytuowania obiektu budowlanego przewidzianego do rozbiórki, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zgodę właściciela obiektu budowlanego na rozbiórkę z 9 marca 2021 r. Jak wynika z dokumentu "Zgoda właściciela obiektu na rozbiórkę" z 9 marca 2021 r., B. Sp. z o.o. wyraziło zgodę ..(...) na rozbiórkę kiosku handlowego zlokalizowanego w pasie drogowym ul. G. w rejonie ul. L. w W. (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]), położonego na projektowanej działce [...] z obrębu [...] (...) Powyższe oświadczenie w przedmiocie wyrażenia zgody właściciela na rozbiórkę kiosku utraci moc w przypadku wystąpienia chociaż jednej z poniższych okoliczności: 1. Niezawiadomienia przez M. sp. z o.o. Zarząd Transportu Miejskiego lub Wykonawcę budowy odcinka II linii metra (etapu [...]) w W. z co najmniej 30 dniowym wyprzedzeniem o planowanym przystąpieniu do rozbiórki kiosku. 2. Uniemożliwienia przez M. sp. z o.o. Zarząd Transportu Miejskiego w W. lub Wykonawcę budowy odcinka II linii metra (etapu [...]) użytkowania przez B. Sp. z o. o ww. kiosku do czasu wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji."

W odniesieniu do argumentacji spółki, wskazującej na warunkowy charakter ww. zgody z 9 marca 2021 r., organ odwoławczy - pismem z 6 lipca 2021 r. - wezwał pełnomocnika spółki do jednoznacznego wskazania czy spółka wyraża zgodę na rozbiórkę, stanowiącego jej własność, kiosku usytuowanego na działce nr ewid. [...], ob. [...], w dzielnicy B., w Mieście [...]. Pełnomocnik w piśmie z 21 lipca 2021 r. wskazała, że "odwołanie z 31 maja 2021 r., nie kwestionuje faktu udzielenia zgody z dnia 9 marca 2021 r. Odwołanie zmierza natomiast do wykazania, że Organ I instancji pominął fakt warunkowego charakteru przedmiotowej zgody."

Biorąc pod uwagę to stanowisko, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że z treści pisma z 9 marca 2021 r. tj. z pierwszego zdania zawartego w tym piśmie niewątpliwie wynika, że właściciel obiektu budowlanego wyraził zgodę na jego rozbiórkę. Natomiast okoliczności wymienione w drugim zdaniu pisma z 9 marca 2021 r., z których skarżąca spółka wywodzi, że zgoda ma charakter warunkowy, dotyczą etapu realizacji spornej inwestycji, polegającej na rozbiórce kiosku. A zatem nie dotyczą one przedmiotowego etapu procesu budowlanego, jakim jest postępowanie o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę. Warunek rozwiązujący wskazany w pkt 1 ww. zgody właściciela obiektu z 9 marca 2021 r., na rozbiórkę kiosku może ziścić się po udzieleniu przedmiotowego pozwolenia na rozbiórkę, gdyż inwestor dopiero wtedy może legalnie rozpocząć roboty budowlane, a co za tym idzie określić termin w którym przystąpi do realizacji tych robót (i zawiadomić o tym skarżącą). Z kolei warunek, który jest zawarty w pkt 2 ww. zgody z 9 marca 2021 r., dotyczy etapu rozpoczęcia (realizacji) inwestycji głównej, tj. zamierzenia budowlanego polegającego na budowie odcinka II linii metra, zatem nie dotyczy on etapu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę. Organ podkreślił, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (zgoda na rozbiórkę obiektu budowlanego) musi przysługiwać inwestorowi w chwili składania wniosku o wydanie pozwolenia na rozbiórkę i w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę (por. wyrok NSA z 5 lipca 2007 r., II OSK 1033/06; wyrok WSA w Warszawie z 3 lutego 2015 r., VII SA/Wa 965/14). Inwestor - jak wskazano powyżej - dysponuje zgodą właściciela obiektu budowlanego na jego rozbiórkę. Wobec powyższej argumentacji zarzut skarżącej, że zgoda z 9 marca 2021 r. ma charakter warunkowy pozostaje bez wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze, że inwestor spełnił wymagania wynikające z art. 30b ust 3 Prawa budowlanego organ wojewódzki zasadnie udzielił pozwolenia na rozbiórkę ww. obiektu budowlanego.

Zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie spółce czynnego udziału w postępowaniu, w tym w szczególności uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów zgromadzonych w sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Strona stawiająca zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. winna wykazać iż uchybienie to uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych oraz że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Na gruncie niniejszej sprawy skarżąca nie wykazała jakich konkretnie czynności procesowych w związku z powyższym uchybieniem nie dokonała oraz, że miało to wpływ na wynik sprawy. Z tych samych względów organ nie uwzględnił również zarzutu dotyczącego naruszenia art. 81 k.p.a. Dodać należy, że skarżąca na etapie postępowania odwoławczego miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów jednak poza wniesieniem odwołania oraz udzieleniem odpowiedzi na ww. wezwanie z 6 lipca 2021 r., nie dokonała żadnych innych czynności procesowych.

Zdaniem organu, zarzut dotyczący naruszenia art. 7 art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez wadliwe rozpatrzenie i ocenienie materiału dowodowego, w tym w szczególności treści zgody z 9 marca 2021 r., co skutkowało pominięciem okoliczności, iż ma ona charakter warunkowy nie zasługuje na uwzględnienie. Fakt, że skarżąca nie zgadza się z przyjętym rozstrzygnięciem nie oznacza, że zapadło ono w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny czy też z pominięciem okoliczności faktycznych mających znaczenie dla sprawy.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka B. sp. z o.o. w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając ją w całości i podnosząc zarzuty naruszenia:

1. art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez wadliwe rozpatrzenie i ocenienie materiału dowodowego, w tym w szczególności treści zgody z dnia 9 marca 2021 r., co skutkowało pominięciem okoliczności, iż ma ona charakter warunkowy, a w konsekwencji decyzja organu I instancji również winna zostać wydana pod warunkiem;

2. art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, polegającego na wydaniu decyzji w przedmiocie projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę w przypadku uzyskania przez wnioskodawcę - Miasto [...] od B. sp. z o.o. warunkowej zgody na rozbiórkę kiosku zlokalizowanego na skrzyżowaniu ul. G. i L. na terenie działki o nr ew. [...] z obrębu [...], jedn. ew. [...], Dzielnica B.

Mając na uwadze powyższe, pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że zgoda z 9 marca 2021 r. - wydana przez B. sp. z o.o. jako właściciela kiosku mającego stanowić przedmiot rozbiórki została wydana pod warunkiem rozwiązującym. W treści zgody wskazano bowiem, że utraci ona moc w przypadku wystąpienia chociaż jednej z wymienionych w treści zgody okoliczności (naruszenie obowiązku informacyjnego przez inwestora lub uniemożliwienie przez inwestora, Zarząd Transportu Miejskiego w W. lub Wykonawcę Odwołującemu się użytkowania kiosku do czasu wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji). W związku z powyższym spółka wskazuje, że skarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez wadliwe rozpatrzenie i ocenienie materiału dowodowego, w tym w szczególności treści zgody z dnia 9 marca 2021 r., co skutkowało pominięciem okoliczności, iż ma ona charakter warunkowy. Spółka podniosła, że w związku z wyrażeniem zgody na rozbiórkę pod warunkiem rozwiązującym, również decyzja w przedmiocie udzielenia pozwalania na budowę winna zostać wydana pod tożsamymi warunkami. W wyroku z dnia 5 lipca 2007 r., II OSK 1033/06 Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do oświadczenia, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 pr. bud. stanął na stanowisku, zgodnie z którym "zgoda właściciela (użytkownika wieczystego) gruntu na budowę. udzielona inwestorowi i wykazana przez tego, jako prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego), nie może być warunkowa. Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w oparciu o tak udzieloną zgodę na budowę, stanowi rażące naruszenie przepisu art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego (...) Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie może wynikać z warunkowej zgody właściciela gruntu, gdyż decyzja o pozwoleniu na budowę wydana w oparciu o taki tytułu, musiałaby też być wydana pod warunkiem, co jest niedopuszczalne". Powyższy pogląd znalazł odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 maja 2021 r., II SA/Lu 631/20, wyrok NSA z dnia 11 lutego 2021 r., II OSK 3269/18, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 czerwca 2020 r., II SA/Go 168/20). Organ II instancji dokonał wadliwej wykładni art. 32 ust. 4 pkt 2 pr. bud. w zakresie, w jakim przyjął, iż udzielenie zgody pod warunkiem rozwiązującym, który nie ziścił się do chwili wydania decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, jest prawnie irrelewantny. Podniesiono, że warunkowy charakter zgody determinuje bowiem (co potwierdzają ww. wyroki), iż również decyzja wydana w oparciu o taką zgodę winna mieć charakter warunkowy.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podniósł, że zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 7 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez wadliwe rozpatrzenie i ocenienie materiału dowodowego, w tym szczególności treści zgody z dnia 9 marca 2021 r., co skutkowało pominięciem okoliczności, iż ma ona charakter warunkowy, a w konsekwencji również decyzja organu I instancji powinna zostać wydana pod warunkiem nie może odnieść zamierzonego skutku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w treści zaskarżonej decyzji wskazał, że z treści ww. zgody z 9 marca 2021 r., tj. z pierwszego zdania zawartego w tym piśmie niewątpliwie wynika, że właściciel obiektu budowlanego wyraził zgodę na jego rozbiórkę. Natomiast okoliczności wymienione w drugim zdaniu w ww. zgody z 9 marca 2021 r., z których skarżąca wywodzi, że zgoda ma charakter warunkowy, dotyczą etapu rozpoczęcia (realizacji) inwestycji głównej, tj. zamierzenia budowlanego polegającego na budowie odcinka II linii metra. A zatem nie dotyczą one przedmiotowego etapu procesu budowlanego, jakim jest udzielenie pozwolenia na rozbiórkę kiosku, poprzedzającego realizację etapu polegającego na budowie li linii metra. Warunki rozwiązujące wskazane w ww. zgodzie właściciela obiektu z 9 marca 2021 r., na rozbiórkę kiosku mogą ziścić się po udzieleniu przedmiotowego pozwolenia na rozbiórkę tj. dopiero na etapie przystąpienia do realizacji głównego zamierzenia budowlanego w postaci budowy II linii metra.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ona prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2021 r. zatwierdzającą projekt rozbiórki i udzielającą pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego, tj. kiosku zlokalizowanego na skrzyżowaniu ul. G. i L. (obiekt nr [...] w ramach zadania budowlanego nr [...] w zakresie hektometraży do L [...], P [...] do L [...], P [...] polegające na budowę Stacji [...] (ul. L./ul. G. - rejon Urzędu Dzielnicy B.) na terenie działki nr ewid. [...] z obr. [...] jednostka ewid. [...], dzielnica B., [...].

Prawidłowo wskazał organ odwoławczy, że podstawę prawną decyzji organu I instancji powinien stanowić art. 30b ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.). Przepis ten obowiązuje bowiem od 4 lutego 2021 r. i został wprowadzony ustawą z 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r., poz. 11), natomiast wniosek o wydanie pozwolenia na rozbiórkę został złożony do Wojewody [...] w dniu [...] marca 2021 r. Zgodnie z art. 30b ust. 1 Prawa budowlanego rozbiórkę można rozpocząć po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. W myśl art. 30b ust. 3 ustawy do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołącza się: zgodę właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię (pkt 1); szkic usytuowania obiektu budowlanego (pkt 2); opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych (pkt 3); opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia (pkt 4); pozwolenia, uzgodnienia, opinie i inne dokumenty, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów - nie dotyczy to uzgodnień i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (pkt 5); projekt rozbiórki lub jego kopię - w zależności od potrzeb (pkt 6). Należy podzielić stanowisko organu II instancji, że zastosowany przez organ I instancji art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego ma analogiczne brzmienie jak aktualnie obowiązujący przepis art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego, zatem naruszenie polegające na zastosowaniu niewłaściwego przepisu, w tym przypadku nie miało wpływu na wynik sprawy. Poza tym organ odwoławczy również merytorycznie rozpoznając sprawę, może zmienić podstawę prawną rozstrzygnięcia.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że – zgodnie z art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego - inwestor do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę załączył: szkic usytuowania obiektu budowlanego przewidzianego do rozbiórki, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zgodę właściciela obiektu budowlanego na rozbiórkę z 9 marca 2021 r. Jak wynika z dokumentu "Zgoda właściciela obiektu na rozbiórkę" spółka B. Sp. z o.o. wyraziła zgodę na rozbiórkę kiosku handlowego zlokalizowanego w pasie drogowym ul. G. w rejonie ul. L. w W. (dz. ew nr [...] z obrębu [...]), położonego na projektowanej działce [...] z obrębu [...]. W treści tego pisma wskazano również, że "Powyższe oświadczenie w przedmiocie wyrażenia zgody właściciela na rozbiórkę kiosku utraci moc w przypadku wystąpienia chociaż jednej z poniższych okoliczności: 1. Niezawiadomienia przez M. sp. z o.o. Zarząd Transportu Miejskiego lub Wykonawcę budowy odcinka II linii metra (etapu [...]) w W. z co najmniej 30 dniowym wyprzedzeniem o planowanym przystąpieniu do rozbiórki kiosku. 2. Uniemożliwienia przez M. sp. z o.o. Zarząd Transportu Miejskiego w W. lub Wykonawcę budowy odcinka II linii metra (etapu [...]) użytkowania przez B. Sp. z o. o ww. kiosku do czasu wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji."

Organ odwoławczy - pismem z 6 lipca 2021 r. - wezwał pełnomocnika spółki do jednoznacznego wskazania czy B. Sp. z o.o. wyraża zgodę na rozbiórkę, stanowiącego jej własność, kiosku usytuowanego na działce nr ewid. [...]. W piśmie z 21 lipca 2021 r. pełnomocnik spółki wskazała, że "odwołanie z 31 maja 2021 r., nie kwestionuje faktu udzielenia zgody z dnia 9 marca 2021 r. Odwołanie zmierza natomiast do wykazania, że Organ I instancji pominął fakt warunkowego charakteru przedmiotowej zgody." Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że z treści pisma z 9 marca 2021 r., tj. z pierwszego zdania zawartego w tym piśmie wynika, że właściciel obiektu budowlanego wyraził zgodę na jego rozbiórkę. Treść tego pisma wskazuje, że spółka zastrzegła sobie jednocześnie, że inwestor powinien ją powiadomić z co najmniej 30-dniowym wyprzedzeniem o planowanym przystąpieniu do rozbiórki kiosku oraz umożliwić jej użytkowanie kiosku do czasu wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Zasadnie organ uznał, że okoliczności te dotyczą etapu wykonania rozbiórki, a nie samego udzielenia pozwolenia na rozbiórkę. Warunek wskazany w pkt 1 może ziścić się dopiero po tym, jak decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę stanie się ostateczna i wykonalna, gdyż inwestor dopiero wtedy może legalnie rozpocząć roboty rozbiórkowe i określić termin, w którym przystąpi do realizacji tych robót oraz zawiadomić o tym spółkę. Natomiast drugi warunek dotyczy etapu wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji głównej, tj. zamierzenia budowlanego polegającego na budowie odcinka II linii metra, zatem nie dotyczy on etapu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę.

W dacie składnia wniosku (29 marca 2021 r.) o wydanie pozwolenia na rozbiórkę i w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę inwestor dysponował więc zgodą właściciela obiektu budowlanego na jego rozbiórkę. Dodać należy, iż na mocy załączonej do wniosku inwestora decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej dla obiektów metra dla inwestycji pod nazwą "Budowa II linii metra w W. – III etap realizacji odcinka zachodniego szlaku za stacją [...] "P." do Stacji Techniczno-Postojowej (STP) M. wraz z STP M. w zakresie stacji [...]", której nadano rygor natychmiastowej wykonalności działka nr [...], na której znajduje się sporny kiosk została wydzielona z działki nr [...] stała się własnością Miasta [...] (pkt V decyzji). Jak wynika z Opisu zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, kioski i inne obiekty im podobne należy zdemontować, a następnie przetransportować w wyznaczone miejsce składowania.

Organy orzekające w tej sprawie prawidłowo uznały, że inwestor spełnił wymagania wynikające z art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego, zatem istniała podstawa do udzielenia pozwolenia na rozbiórkę przedmiotowego obiektu budowlanego.

Nieuzasadniony jest w związku z tym zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ odwoławczy art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez wadliwe rozpatrzenie i ocenienie materiału dowodowego, w tym w szczególności treści zgody z dnia 9 marca 2021 r. Organ dokonał prawidłowej interpretacji treści tego pisma w świetle następujących po sobie etapów procesu inwestycyjnego, wskazując, że wskazane przez spółkę warunki dotyczą etapu przystąpienia do wykonywania robót rozbiórkowych oraz etapu uzyskania decyzji o pozwolenia na budowę dla inwestycji głównej i rozpoczęcia realizacji tej inwestycji.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, poprzez wydanie decyzji w przedmiocie projektu rozbiórki i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę w przypadku uzyskania przez inwestora od spółki warunkowej zgody na rozbiórkę kiosku, wskazać należy, iż zgodnie z tym przepisem pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przepis ten nie miał zastosowania w tej sprawie, gdyż dotyczy on wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast procedurę wydania pozwolenia na rozbiórkę reguluje art. 30b Prawa budowlanego, który w ust. 3 pkt 1 nakłada na inwestora obowiązek dołączenia do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę zgody właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię, a nie oświadczenia inwestora o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zauważyć należy, iż w powołanym w uzasadnieniu skargi wyroku z dnia 5 lipca 2007 r., II OSK 1033/06 Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie może wynikać z warunkowej zgody właściciela gruntu, gdyż decyzja o pozwoleniu na budowę wydana w oparciu o taki tytułu, musiałaby też być wydana pod warunkiem, co jest niedopuszczalne. Organ prawidłowo uznał, że zawarcie w decyzji warunków rozwiązujących, uzależniających udzielenie zgody na realizację inwestycji od zdarzeń dotyczących dalszych etapów procesu inwestycyjnego również nie byłoby dopuszczalne. Skarżąca spółka została wezwana przez organ odwoławczy do jednoznacznego wskazania czy wyraża zgodę na rozbiórkę. Spółka w piśmie z 21 lipca 2021 r. nie wskazała, że wobec treści decyzji organu I instancji cofa udzieloną zgodę. W związku z powyższym organ prawidłowo uznał, że spełniony został warunek, o którym mowa w art. 30b ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.

Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).