Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1185/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46, art. 47, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 58 par. 3;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2010r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga H. B. na decyzję

Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.

Na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 8 listopada 2010r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, bądź nadesłanie własnoręcznie podpisanej kserokopii skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynika,

iż nieusunięcie braków formalnych oraz fiskalnych skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.

Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi skarżąca otrzymała w dniu 16 listopada 2010r.

W dniu 18 listopada skarżąca osobiście złożyła w sądzie formularz wniosku

o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie jest prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga składana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Przede wszystkim, jak stanowi art. 46 § pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z kolei stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Sad wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie

w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast zgodnie z art.

58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, które może być wydane

na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie H. B. nie podpisała złożonej do sądu skargi, wobec czego zarządzeniem sędziego doręczono skarżącej kserokopię skargi, jednocześnie zobowiązując skarżącą do własnoręcznego jej podpisania i odesłania do sądu, bądź do podpisania znajdującego się w aktach oryginału skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie skarżąca otrzymała

w dniu 16 listopada 2010r., zatem ustawowy bieg terminu do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 23 listopada 2010r. W dniu 18 listopada 2010r. skarżąca osobiście złożyła w sądzie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Tego samego dnia mogła także podpisać skargę albo złożyć własnoręcznie podpisaną kserokopię skargi. Jednakże pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania nałożonego na skarżącą obowiązku, brak formalny skargi nie został przez nią usunięty. Skarżąca nie złożyła również żadnego pisma, z którego wynikałoby, iż nie zrozumiała treści wezwania

w przedmiocie braku podpisu skargi lub kwestionującego zobowiązanie

jej do podpisania skargi.

W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł,

jak w sentencji.