Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 590/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozpoznaniu wniosku z [...] czerwca 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. S. (dalej "Skarżący") pismem z 7 lipca 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzucił Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zaniechanie lub nienależyte wykonywanie zadań administracyjnych wobec Skarżącego, naruszenie praworządności lub jego słusznych interesów, a także lekceważące, przewlekłe biurokratyczne załatwienie sprawy bez udzielenia odpowiedzi. Wskazał ponadto, że w dniu [...] czerwca 2020 r. przesłał listem poleconym do organu pismo, na które nie otrzymał odpowiedzi.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że pismem z 21 października 2020 r. poinformowano Skarżącego, że w jego sprawie toczy się postępowanie sądowoadministracyjne, a także, że organ oczekuje na wpływ prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Zarządzeniem z 19 listopada 2021 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne wskazanie co jest jej przedmiotem tj. czy jego pismo należy traktować jako:

a) Skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozpoznaniu jego wniosku z [...] czerwca 2020 r.

b) Skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji po wydaniu wyroku z 14 czerwca 2019 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 141/19 uchylającego decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy

W piśmie z 16 grudnia 2021 r. Skarżący wyjaśnił, że podtrzymuje skargę dotyczącą bezczynności i odpowiedzi organu na pismo z [...] czerwca 2020 r., na które nie otrzymał merytorycznej odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga A. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Przystępując do rozpoznawania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy dana sprawa znajduje się w kognicji sądów administracyjnych. Wynika to z celowościowej i systemowej wykładni art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: "P.p.s.a."). Zakres kognicji sądów administracyjnych został wyznaczony przez normy z art. 3 § 1 - § 2 P.p.s.a. i obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Należy na wstępie zwrócić uwagę, że w piśmie będącym przedmiotem skargi wniesiono o udzielenie odpowiedzi na pytania, które to Skarżący zamierzał wykorzystać jako materiał dowodowy w postępowaniach sądowych. Pytania dotyczyły posiadania przez organ konkretnych dokumentów, a także poczynienia konkretnych ustaleń faktycznych w zakresie służby Skarżącego na rzecz tzw. państwa totalitarnego.

Przepis art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z treści powołanego wyżej przepisu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. nie wynika, aby kontroli sądu administracyjnego podlegała bezczynność organu w rozpoznaniu pisma, doprowadzające do udzielenia odpowiedzi na pytania, w zakresie posiadania konkretnych dokumentów oraz poczynienia ustaleń wskazanych przez Skarżącego w tym piśmie.

Pismo Skarżącego z [...] czerwca 2020 r., w zakresie którego zarzuca on organowi bezczynność, stanowi wniosek, który nie inicjuje nowej sprawy administracyjnej. Za taką bowiem w doktrynie jak i orzecznictwie uznaje się zespół okoliczności faktycznych i prawnych, w których organ administracji stosuje normę prawa materialnego celem ustalenia sytuacji prawnej określonego podmiotu poprzez udzielenie (lub odmowę udzielenia) żądanego uprawnienia albo w postaci nałożenia z urzędu określonego obowiązku. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 14 listopada 2018 r. przedmiotem postępowania administracyjnego jest więc sprawa kreowana przed dwa elementy, a mianowicie określony stan faktyczny oraz normę prawa materialnego, ze względu na którą, w stosunku do pomiotu związanego stanem faktycznym, można orzec o jego obowiązkach lub (i) uprawnieniach. Na sprawę administracyjną składają się więc elementy podmiotowe i przedmiotowe, co powoduje, że przy ustalaniu tożsamości sprawy należy uwzględniać te właśnie elementy, których tożsamość, w odniesieniu do elementów podmiotowych wyraża się w tożsamości podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, w odniesieniu zaś do tożsamości przedmiotowej, do tożsamości treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. (sygn. akt I GSK 1662/18 dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Wniosek z [...] czerwca 2020 r. nie inicjował nowej sprawy administracyjnej, która powinna zakończyć się wydaniem przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji konkretnego rozstrzygnięcia, które orzekałoby o jego obowiązkach lub uprawnieniach, na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Brak więc w niniejszej sprawie konstytutywnego elementy stosunku administracyjnoprawnego - elementu przedmiotowego.

Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej stanowisko, należy uznać, że wniesiona przez A. S. skarga, jako wykraczająca poza kognicję sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.