Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4033/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Miar
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędziowie : Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Asesor WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant: Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Urzędu Miar z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia typu liczników do wody skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezes Głównego Urzędu Miar działając na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. Prawo o miarach (Dz. U. Nr 55, poz. 248 z późn. zm.) w związku z art. 16 pkt. 6 i art. 28 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63 poz. 636 z póź. zm.) i art. 138 § l pkt 2 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosków – skarżącej –"S." Sp. z o.o. w W. z dnia [...] maja 2003 r. decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] postanowił uzupełnić decyzję z dnia [...] kwietnia 2003r. w części dotyczącej określenia terminu wprowadzenia do obrotu i utrzymać decyzję w pozostałej części w mocy.

Prezes Głównego Urzędu Miar ustalił, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 września 2000 r. sygn. akt IV S. A. 625/98 stwierdził nieważność decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Głównego Urzędu Miar w części dotyczącej określenia terminu wprowadzania wodomierzy do obrotu lub użytkowania. W związku z powyżej opisanym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego organ decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. zmienił decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 1995 r. i Nr [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. w sprawie zatwierdzenia typu liczników do wody (wodomierzy) skrzydełkowych, jednostrumieniowych, suchych do wody zimnej, o znaku fabrycznym [...] produkcji E. W. GmbH, Niemcy w części dotyczącej określenia terminu wprowadzenia do obrotu lub użytkowania poprzez nadanie brzmienia: "Wodomierze mogą być wprowadzone do obrotu lub użytkowania".

Od decyzji z dnia z dnia [...] kwietnia 2003r. odwołała się skarżąca wnosząc o sprecyzowanie zapisu co do terminów oraz zmianę części uzasadnienia decyzji.

Organ stwierdził, że z uwagi na wątpliwości strony skarżącej co do braku jednoznaczności zapis zawartego w decyzji Nr [...] a dotyczącego określenia terminu wprowadzenia do obrotu lub użytkowania dokonał zmiany treści decyzji zgodnie z wnioskiem skarżącej. W zakresie, żądania zmiany części uzasadnienia decyzji przez eliminacje jednego elementu uzasadnienia organ uznał, iż nie może tego dokonać a to z uwagi na fakt, że uzasadnienie decyzji powinno zawierać wszystkie elementy uzasadnienia, o których mowa w art. 107 k.p.a.

Skargę na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar w W. z dnia [...] czerwca 2003r. Nr [...] uzupełniającą decyzję Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. w sprawie zatwierdzenia typu liczników do wody (wodomierzy) skrzydełkowych, jednostrumieniowych, suchych do wody zimnej o znaku fabrycznym [...] produkcji E. W. GmbH Niemcy wniosła skarżąca. Wnosiła o stwierdzenie nieważności w całości wyżej wymienionej decyzji z dnia [...] czerwca 2003r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietnia 2003r, oraz zobowiązanie Prezesa Głównego Urzędu Miar do wydania decyzji określającej odszkodowanie na rzecz spółki z o.o. "S." z tytułu braku decyzji zatwierdzenia typu uniemożliwiającej produkcję, montaż i dystrybucję od dnia l stycznia 1999 roku do chwili obecnej.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Miar wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wskazał, że skarżący nie przedstawił w skardze zarzutów natury prawnej jak i formalnej. Organ wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w wykonaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2000 r. Prezes Głównego Urzędu Miar podniósł, że tym wyrokiem został zakwestionowany co do jego zgodności z prawem element decyzji dotyczący terminu wprowadzania wodomierzy do obrotu i użytkowania. Rozpoznając sprawę po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2000 r. Prezes Głównego Urzędu Miar wydał więc decyzję z dnia [...] kwietnia 2003r., mocą której uchylono zapis odnośnie terminów. Zaskarżona decyzja Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. została wydana w związku z odwołaniem firmy S. od decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. celem realizacji wniosku strony zawartego w odwołaniu, która uważała, że zapis dotyczący terminu wprowadzania wodomierzy do obrotu i użytkowania zawarty w decyzji nie jest jednoznaczny.

Zdaniem organu odwołanie skarżącej w zakresie dotyczącym treści części uzasadnienia decyzji nie mogło być uwzględnione, gdyż uzasadnienie musiało zawierać podstawę prawną decyzji.

W ocenie organu wnioski zawarte w skardze a dotyczące żądania wypłacenia firmie "S." odszkodowania przez Prezesa Głównego Urzędu Miar nie znajdują uzasadnienia w treści art. 35 ust. 5 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Ponadto organ podnosi, że taki wniosek skarżący kierował już do NSA między innymi w sprawie sygn. akt IV S.A. 1322/00, która jest już zakończona wyrokiem sądu, a skarga oddalona. Ponadto pomiędzy stronami toczy się już w tej sprawie spór przed sądem powszechnym, a Sąd Okręgowy w [...] w sprawie [...] oddalił powództwo S. Sp. z o.o. skierowane przeciwko Prezesowi Głównego Urzędu Miar o odszkodowanie z tytułu wydanych przez Prezesa GUM Decyzji Nr [...]. W tym stanie rzeczy organ wnosił o oddalenie skargi.

Precyzując skargę skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2004r. podtrzymywał swoje stanowisko ze skargi wnosząc o unieważnienia zaskarżonych decyzji i zobowiązanie organu do wydania decyzji w pełni wykonującej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2000 r. w tym przyznającej lub odmawiającej odszkodowania w części dotyczącej uniemożliwienia dystrybucji i kooporacyjnej produkcji wodomierzy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie:

ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p.

Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne.

W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja została wydania w oparciu o przepis art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. Prawo o miarach (Dz. U. Nr 55, poz. 248 z późn. zm.) w związku z art. 16 pkt. 6 i art. 28 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63 poz. 636 z póź. zm.) i art. 138 § l pkt 2 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosków – skarżącej –"S.".

Zgodnie z przepisem art. 28 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63 poz. 636 z póź. zm.) w sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Niniejsza sprawa została wszczęta i niezakończona przed dniem wejścia w życie powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z przepisem art. 16 ust.3 zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego jest decyzją Prezesa Urzędu dopuszczającą, z zastrzeżeniem art. 18, przyrządy pomiarowe danego typu do legalizacji, uwierzytelnienia lub użytkowania w kraju, podejmowaną na podstawie badań prototypów lub egzemplarzy produkcyjnych tych przyrządów, po stwierdzeniu, że spełniają wymagania, o których mowa w art. 10 ust. 2 lub art. 11 ust. 2.

Organ orzekł zgodnie z żądaniem strony i wskazówkami określonymi w cytowanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Biorąc pod uwagę stanowisko tego Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku, iż pozostałe źródła prawa (w tym zarządzenia) mają charakter wewnętrzny i obowiązują tylko jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu te akty oraz nie mogą stanowić podstawy decyzji wobec obywateli osób prawnych oraz innych podmiotów (art.93 ust.l i 2 Konstytucji RP) należy uznać że organ prawidłowo odstąpił od przeprowadzania dalszych badań wodomierzy, który to "obowiązek" wynikał z faktu, że w załączniku do zarządzenia nr l Prezesa GUM z dnia 5 stycznia 1996 r. w sprawie wprowadzenia instrukcji sprawdzania liczników do wody (wodomierzy), rozszerzony został zakres badań wynikający z dostosowania ustawodawstwa polskiego do wymagań obowiązujących w krajach zachodnioeuropejskich, w tym krajach Unii Europejskiej.

W ocenie Sądu powołane wyżej normy intertemporalne wskazują, że przy rozstrzyganiu sprawy zastosowano właściwe przepisy obowiązujące w dacie złożenia wniosku, które są korzystniejsze dla strony postępowania.

Odrębnym zagadnieniem, pozostającym poza zakresem orzekania w niniejszej sprawie jest ocena zachowania przez orzekający organ terminów określonych w art.35 i następnych kpa oraz przyznania lub odmowy przyznania odszkodowania w części dotyczącej uniemożliwienia dystrybucji i kooporacyjnej produkcji wodomierzy. W niniejszej sprawie Sąd badał postępowanie w granicach danej sprawy określonej skargą skarżącego.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.