Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1118/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 2, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a-c i  pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 9 ust. 3 i 4a, art. 2 pkt 5a, art. 2 pkt 7 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 1228
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity
article: art. 7,8,9
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 9 ust. 2,

art. 12 ust. 1 i 2 art. 18 oraz art, 25 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 1228 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez A. K., Prezydent Miasta K. odmówił przyznania wnioskodawczyni świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla dziecka – W. N. - na okres świadczeniowy 2014/2015.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż w toku postępowania ustalono,

że na dziecko zostały zasądzone alimenty od ojca – D. N. w wysokości

po [...] zł miesięcznie (wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt. [...] ), który stanowi podstawę egzekucji prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w K.

Z zaświadczenia sporządzonego przez komornika w dniu [...]r. wynika, że w okresie 2 ostatnich miesięcy egzekucja należnych alimentów okazała się bezskuteczna.

Dalej organ I instancji stwierdza, iż cyt:"w oparciu o przedstawione dokumenty ustalono, że miesięczny dochód rodziny w 2013r. wyniósł [...] zł [...] nagroda ([...] zł :12 miesięcy) + dodatek aktywizacyjny związany z zatrudnieniem w [...]([...] : 4 miesiące) + zatrudnienie w [...] ([...] : 4 miesiące) + otrzymywane alimenty na J. ([....] zł :12 miesięcy), co w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł ([...] zł : 3 osoby).

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty [...]zł. Mając na uwadze fakt, że dochód rodziny w 2013r. w przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł [...] zł i jest wyższy niż [...] zł nie znaleziono podstaw do przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla dziecka – W. N.."

Od powyższej decyzji A. K. wniosła odwołanie, zarzucając błędne wyliczenie dochodu jej rodziny.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. znak [...] r. utrzymało w mocy decyzję organ I instancji. Swoje stanowisko organ odwoławczy uzasadnił w sposób następujący:

"Wnikliwe rozpatrzenie sprawy i przeanalizowanie zgromadzonego materiału dowodowego doprowadziło do uznania odwołania skarżącej za niezasadne. Stwierdzić należy, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja organu pierwszej instancji wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Kolegium wyjaśnia stronie odwołującej się, iż zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy

o pomocy osobom uprawnionym do alimentów świadczenie z funduszu alimentacyjnego przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty [...] zł.

Z akt sprawy wynika, iż miesięczny dochód rodziny w 2013 r wyniósł [...] zł; na 3 osoby tj. na osobę w rodzinie strony odwołującej się wynosił [....] zł i był wyższy od wskazanej wyżej kwoty kryterium dochodowego.

Kolegium wyjaśnia, iż organ I instancji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa wyliczył dochód na osobę w rodzinie strony w wysokości [...] zł, uwzględniając kwotę nagrody otrzymaną z [...] w wysokości [...] zł : 12 m-cy, + dodatek aktywizacyjny związany z zatrudnieniem w [...] /[...] zł : 4 m-ce/ + zatrudnienie w [....] /[...] zł : 4 m-ce/ + otrzymane alimenty na córkę [...] zł; 12 m-cy.

Organ nie wliczył do dochodu rodziny dochodu z tytułu zatrudnienia w firmie "[...]" o co wnioskuje w odwołaniu strona.

Kolegium wyjaśnia stronie, iż katalog dochodów utraconych wymienia ustawa, która nie wymienia dodatku aktywizacyjnego jako dochód utracony tym samym organ prawidłowo uwzględnił kwotę dodatku aktywizacyjnego w dochodach rodziny strony.

Biorąc powyższe pod uwagę - Kolegium uznało zgodność zaskarżonej decyzji

z obowiązującym prawem i orzekło jak w sentencji decyzji."

Powyższą decyzję ostateczną A. K. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając – podobnie jak w odwołaniu – błędne wyliczenie dochodu jej rodziny.

Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja została podjęta głównie poprzez akceptację sposobu wyliczenia dokonanego przez organ I instancji. Nie uwzględniono natomiast podnoszonych przez nią w odwołaniu zarzutów.

W szczególności nie uwzględniono faktu, iż firma "[...]" rozwiązała z nią umowę o pracę z dniem [...] r. i od tego czasu pozostaje bez pracy. Następnie jej zatrudnienie trwało od 17 września do połowy grudnia 2013 r. MOPS błędnie ustalił także czas jej zatrudnienia, co ma wpływ na kwotę miesięcznego dochodu. Według wyliczeń skarżącej prawidłowe wyliczenie dochodu jej rodziny

w przeliczeniu na osobę wynosi [...] zł, a więc jest niższy niż wynosi kryterium dochodowe.

Odpowiadając na skargę SKO w K. wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje :

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: P.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego przez sąd administracyjny podlegał będzie akt, który narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też, poprzez naruszenie prawa, daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 P.p.s.a.).

W świetle przedstawionych wyżej kryteriów orzekania skargę należy uznać za uzasadnioną.

Treść zaskarżonej decyzji jednoznacznie wskazuje, że w zakresie ustalenia dochodu skarżącej organ odwoławczy bezkrytycznie powtórzył odpowiedni fragment decyzji organu I instancji, która również nie zawiera żadnych wyliczeń, oprócz prostego zestawienia i podsumowania dochodów, które skarżąca uzyskała w 2013 r. podzielonych przez ilość miesięcy, za które ten dochód otrzymała, przy czym z treści decyzji nie wynika dlaczego akurat przez daną liczbę miesięcy dochód jest dzielony. Decyzja nie zawiera bowiem zestawienia okresów zatrudnienia.

Ani organ I instancji, ani organ odwoławczy, który zobowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę w jej całokształcie, nie przedstawiły zestawienia zatrudnienia skarżącej oraz wyliczenia rzeczywistego dochodu w przeliczeniu na osobę w rodzinie według zasad wynikających z odpowiednich przepisów. Obie decyzje nie powołują, nie mówiąc już o przytoczeniu treści przepisów regulujących sposób wyliczenia dochodu, od którego zależy prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Organ odwoławczy nadto w ogóle nie ustosunkował się do zarzutów i argumentów podniesionych w odwołaniu.

Z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż organy obu instancji nie analizowały sprawy pod kątem treści art. 9 ust. 3 i 4 a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Organ nie wyjaśnił skarżącej dlaczego jej dochodu z tytułu pracy w firmie "[...]", która rozwiązała z nią umowę o pracę z dniem [...] r., a więc przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, nie uznano za dochód utracony

w rozumieniu art. 2 pkt 7 lit. c w zw. z art. 9 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem zasad wynikających z przepisów art. 7, 8 i 9 K.p.a. co w tym wypadku niewątpliwie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. zaskarżoną decyzję uchylić. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien uwzględnić przedstawione wyżej uwagi i dokonać prawidłowego zgodnego

z wymogami prawa, ustalenia dochodu rodziny skarżącej, z uwzględnieniem

i przytoczeniem zasad wynikających z art. 2 pkt 5a oraz art. 9 ust. 3 i 4a ustawy

o pomocy osobom uprawionym do alimentów, co wymaga szczegółowej kwalifikacji przychodów skarżącej pod kątem ww. przepisów.

Natomiast w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ zobowiązany będzie do zgodnego z tymi regulacjami oraz przekonywującego wyjaśnienia przyjętej kwalifikacji oraz wyliczenia wysokości dochodu, od którego zależy prawo do dochodzonego przez skarżącą świadczenia.