Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 797/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: asesor WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej . postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] 2006 r. K. K. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w C.z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi K. K. na Dyrektora Administracji Zasobów Komunalnych w C.. Skarżąca podniosła m. in., iż uchwała ta jest niezgodna z prawem oraz sprzeczna z wcześniejsza uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] 2000 r. Nr [...], a także zarzuciła, że została zaskarżoną uchwałą skrzywdzona.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w C.wniosła o oddalenie skargi z uwagi na jej nie zasadność oraz wniesienie bez uprzedniego wyczerpania trybu postępowania (wezwanie Rady Miejskiej do usunięcie naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 5 i 6 – Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej w skrócie P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

W niniejszej sprawie K. K. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej rozstrzygająca o bezzasadności jej skargi na Dyrektora Administracji Zasobów Komunalnych. Zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 5 P.p.s.a. oraz art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, bowiem akty prawa miejscowego są to akty administracyjne generalne, zawierające normy prawny powszechnie obowiązujące na terenie danej gminy, powiatu lub województwa, stanowiące o prawach i obowiązkach obywateli i innych podmiotów prawa (Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Lexis Nexis Warszawa 2005 r. str. 66).

Będąca przedmiotem niniejszego postępowania uchwała Rady Miejskiej w C. wydana została w oparciu o przepis art. 18 ust.2 pkt. 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt. 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż podjęta została w trybie postępowania skargowego, uregulowanego przepisami działu VIII kpa. Przedmiotem tego rodzaju postępowania może być, w szczególności, zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe załatwianie sprawy (art. 227 kpa.).

Zauważyć wszakże należy, że wydanie, przez właściwy organ, rozstrzygnięcia w trybie postępowania skargowego, nawet jeżeli przybiera ono formę uchwały rady gminy, nie przesądza o tym, że akt ten należy do kategorii uchwał podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej o jakich mowa w art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Tylko bowiem ten rodzaj uchwał podlega kognicji sądu administracyjnego, co oznacza, że uchwała będąca przedmiotem niniejszej skargi nie mieści się we wspomnianej kategorii, a wobec tego nie podlega kontroli sądu.

W związku z powyższym, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 P.p.s.a.