Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 305/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 § 1 i 2, art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Skarżący A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Pismo to oddał w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2014 r. W skardze jako adres podał: [...].

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę, wobec nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 zł. Skarżący nie podjął wezwania z Sądu w terminie 14 dni od pierwszej próby doręczenia przesyłki przez doręczyciela. Wobec tego Sąd na podstawie art. 73 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." uznał, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu [...] marca 2015 r. Skarżący w terminie 7 dni od przyjętej daty doręczenia przesyłki nie uiścił wpisu.

Postanowienie o odrzuceniu skargi A. W. odebrał w dniu [...] czerwca 2015 r.

W dniu [...] czerwca 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, równocześnie uiszczając wpis w prawidłowej wysokości. Powołał się na art. 86 § 1 p.p.s.a. Uzasadniając przedmiotowy wniosek podał, że nie miał wiedzy o przesłanym wezwaniu do uiszczenia wpisu. Wskazał, że nastąpiła zmiana numeracja ulicy B., na której znajduje się siedziba przedsiębiorstwa skarżącego z nr [...] na nr [...]. Skarżącemu jest doręczana korespondencja na oba adresy. Jednakże w przypadku wezwania o wpis w niniejszej sprawie doręczyciel nie przekazał korespondencji. Natomiast skarżący ustalił, że doręczyciel zostawił awizo w skrzynce przypisanej do nr [...], do której skarżący nie ma dostępu i dlatego wnioskodawca nie miał informacji o tej przesyłce. Dopiero z postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się o wcześniejszej, niedoręczonej mu, przesyłce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zgodnie z § 2 art. 87 p.p.s.a.

Jednakże z mocy art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy A.W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu już po wydaniu przez WSA postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu w terminie i odebraniu odpisu tego orzeczenia przez zainteresowanego. Mimo to wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, choć złożony w terminie 7 dni od daty odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi (czyli w terminie, o którym mówi art. 87 § 1 in fine p.p.s.a.) był niedopuszczalny.

Sąd rozpoznając niniejszy wniosek miał na uwadze, że intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.

Jednakże, zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności, np.: jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.); jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub 141 § 1 p.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 753/08 i z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1090/11, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zatem w dacie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu – 15 czerwca 2015 r. był on niedopuszczalny, gdyż postępowanie przez WSA w zasadzie zostało zakończone.

Należy zauważyć, że skarżący wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi otrzymał szczegółowe pouczenie co do trybu zaskarżenia tego orzeczenia. Wybrał jednak tryb przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jasno wskazany we wniosku, gdyż powołał się na art. 86 § 1 p.p.s.a.

Na marginesie należy zauważyć, że skarżący powołuje się we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu na błąd doręczyciela, który wiedząc o zmianie numeracji budynków na ul. B., omyłkowo pozostawił wezwanie Przewodniczącego Wydziału o uiszczenie wpisu w skrzynce w budynku nr [...] i także później nie powiadomił o tym skarżącego. Natomiast analizując dokumenty złożone przez skarżącego, należy zauważyć, że w skardze do WSA, datowanej na dzień 22 grudnia 2014 r., a złożonej na poczcie w dniu [...] grudnia 2014 r., skarżący podaje adres: ul. [...]. Zaś w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r., stanowiącego uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący podaje i przedkłada kopie dokumentów, z których wynika, że przed złożeniem skargi do WSA wiedział o nowym numerze siedziby swojej firmy (pismo od wynajmującej firmy – S. z dnia [...] października 2014 r. oraz wniosek o wpis do CEIDG z dnia [...] listopada 2014 r.). W tej sytuacji nieprawidłowe podanie adresu korespondencyjnego w skardze nastąpiło z winy skarżącego.

W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalny, a taki wniosek zgodnie z art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.