Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 780/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2, art, 6 h, art. 6 m
journal: Dz.U. 2013 poz 1399
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 23 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś ( spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Marzenna Kosewska Protokolant: st.sekr.sąd. Anna Piotrowska – Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2014 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 27 marca 2014r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr 445/XLIV/2014 z dnia 27 marca 2014 r. Rada Miejska w Śremie, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, poz. 645, poz. 1318) oraz art. 6n ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1399, poz. 1593) określiła wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości (załącznik nr 1), warunki i tryb składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej (załącznik nr 2) oraz określiła dane o współwłaścicielach zamieszkałych (załącznik nr 3). W uchwale nałożono na spółdzielnie mieszkaniowe obowiązek składania deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w ustawie z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 roku, poz. 1399, ze zm.; dalej: "u.c.p.g.") w stosunku do nieruchomości budynkowych wielolokalowych, co wiąże się z obowiązkiem składania tzw. deklaracji zbiorowych w stosunku do tych nieruchomości oraz obowiązek wskazania liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość budynkową, wielolokalową, obowiązek obliczania wysokości opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi, ich pobierania od mieszkańców poszczególnych lokali i uiszczania na rzecz gminy.

Spółdzielnia Mieszkaniowa w S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały Nr 445/XLIV/2014 z dnia 27 marca 2014 r., w zakresie w jakim nakłada na spółdzielnie mieszkaniowe obowiązek składania deklaracji zbiorczych w stosunku do nieruchomości budynkowych wielolokalowych, obowiązek wskazania liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość wielolokalową, obowiązek obliczania wysokości opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi, ich pobierania od mieszkańców poszczególnych lokali i uiszczania na rzecz gminy . Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 6m ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 2 ust. 3 tej ustawy., w zw. z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 roku, poz. 1112; dalej: "u.s.m."), poprzez ustalenie we wzorze deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi (dalej: "Deklaracja"), w rubryce D.5.2., indeks 1, D.6.2., indeks 1, D.7.2., indeks 1, obowiązku spółdzielni mieszkaniowej do:

1. składania deklaracji zbiorczej w stosunku do nieruchomości budynkowych wielolokalowych,

2. wskazywania liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość budynkową wielolokalową,

3. obliczania wysokości opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi w stosunku do całości nieruchomości budynkowej wielolokalowej oraz jej pobierania od mieszkańców tej nieruchomości i uiszczania na rzecz gminy;

podczas, gdy obowiązek składania deklaracji zbiorczej w stosunku do nieruchomości budynkowej wielolokalowej nałożony został wyłącznie na podmioty sprawujące zarząd tymi nieruchomościami w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze zm. zwanej u.w.l. ), do których spółdzielnie mieszkaniowe nie należą.

W uzasadnieniu wskazano, że spółdzielnie mieszkaniowe nie są podmiotami sprawującymi zarząd nieruchomościami wspólnymi na podstawie u.w.l., w konsekwencji nie do nich skierowana jest dyspozycja art. 2 ust. 4 u.c.p.g. i w efekcie nie są obowiązane do składania zbiorowych deklaracji w stosunku do nieruchomości budynkowych wielolokalowych, wskazywania liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość budynkową wielolokalową, obliczania wysokości opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi w stosunku do całości nieruchomości budynkowej wielolokalowej oraz jej pobierania od mieszkańców tej nieruchomości i uiszczania na rzecz gminy. Spółdzielnie mieszkaniowe nie dysponują żadnym tytułem prawnym do nieruchomości lokalowych, na których ustanowiono odrębną własność lokalu, w konsekwencji nie są właścicielem tych nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Nie są zatem obowiązane do składania Deklaracji, gdyż nie dysponują żadnym tytułem do tej nieruchomości.

W stosunku do lokali, na których ustanowiono spółdzielcze prawa do lokalu albo, które są przedmiotem najmu wskazano, że istnieją co najmniej dwa rodzaje podmiotów, które są ich właścicielami w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Nadto, lokale te nie są nieruchomościami w rozumieniu art. 46 k.c. Wskazano ponadto, że wykładnia przepisów krajowych winna być dokonywana zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy która zobowiązuje państwa członkowskie do nałożenia obowiązków związanych z gospodarowaniem odpadami komunalnymi na wytwórców nieczystości, którymi nie są spółdzielnie mieszkaniowe. W konsekwencji, to nie spółdzielnie mieszkaniowe, lecz osoby faktycznie władające danym lokalem są zobowiązane do składania Deklaracji, co jest również zgodne z zasadami logiki, albowiem to właśnie te osoby dysponują wiedzą co do ilości osób faktycznie zamieszkujących dany lokal oraz faktu dokonywania przez nie segregacji. Spółdzielnie natomiast nie dysponują żadnymi instrumentami prawnymi umożliwiającymi im ustalenie faktów niezbędnych w celu złożenia Deklaracji, co w konsekwencji oznacza, że nielogicznym byłoby nakładanie na ten podmiot ww. obowiązku.

Skarżąca wskazała również na istnienie po jej stronie interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały w rozumieniu art. 101ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej. W uzasadnieniu wskazał m.in. na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt K 17/12, w którym m.in. stwierdzono, że art. 2 ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach znajduje zastosowanie w przypadku cyt. "gdy w spółdzielczym budynku wielolokalowym ustanowiono odrębną własność przynajmniej jednego lokalu zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jak zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ustawy o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni (art. 27 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o spółdzielniach). Wówczas podmiotem zobowiązanym do wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 6h i art. 6m ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości, jest spółdzielnia mieszkaniowa". Wywód zawarty w uzasadnieniu ww. wyroku nie pozostawia wątpliwości, że Skarżąca jest podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji w stosunku do nieruchomości zabudowanych budynkami wielolokalowymi, zarówno jako właściciel nieruchomości (lokale objęte spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu, prawem lokatorskim lub umową najmu) i jako zarządca nieruchomości wspólnych wykonujący zarząd powierzony (art. 18 ustawy o własności lokali). Uchwała nie narusza również przepisów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy narzucają koszty gospodarowania odpadami na pierwotnych wytwórców odpadów jest również niezasadne. Koszty gospodarowania odpadami w rzeczywistości ponoszą mieszkańcy spółdzielni.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem dokonanej przez Sąd oceny zgodności z prawem była uchwała z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości oraz warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego dnia 28 marca 2014 r., pod poz. 2014.2015.

Skarżąca kwestionuje obowiązek spółdzielni mieszkaniowej złożenia deklaracji o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi i ich wnoszenia za mieszkańców lokali zarządzanych przez spółdzielnię (deklaracji zbiorczej), wskazując, że ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.), zwana dalej u.c.p.g., nie nakłada takiego obowiązku na spółdzielnie. Organ natomiast wskazuje, że to na zarządzie spółdzielni mieszkaniowej ciąży obowiązek złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i to zarówno w odniesieniu do mieszkań objętych lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego jak i spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.c.g. oraz w stosunku do tych nieruchomości zabudowanych budynkami wielolokalowymi, w których została ustanowiona odrębna własność lokali (art. 2 ust. 3 u.c.p.g.).

Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej uchwały wskazać należy, że zgodnie z art. 6m u.c.p.g. właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do właściwego organu gminy, deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych oraz składania nowych deklaracji w razie zaistnienia zmian danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdeklarowana w deklaracji opłata jest uiszczana w trybie i na zasadach określonych w uchwale rady gminy, o której mowa w art. 6l ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zatem to na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek złożenia do właściwego organu deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Definicja "właściciela nieruchomości" na użytek ustawy zamieszczona została w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Stosownie do treści tego przepisu, ilekroć w ustawie mowa jest o właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Powyższa definicja ma charakter zakresowy. Zostały w niej wymienione poszczególne kategorie podmiotów, które mogą zostać uznane za właścicieli nieruchomości w znaczeniu ustawowym. W przepisie tym określono szeroki krąg podmiotów, które są (mogą być) adresatami obowiązków nałożonych przepisami ustawy. Natomiast zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z treści art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wynika zatem wprost, z uwzględnieniem pojęcia nieruchomości, że za właściciela ustawa uznaje każdy podmiot, który włada nieruchomością tj. wyodrębnionym gruntem i związanym z nim trwale budynkiem – na podstawie prawa własności, współwłasności, wieczystego użytkowania, zarządu i użytkowania (tzw. trwały zarząd i użytkowanie to władztwo nad nieruchomościami Skarbu Państwa lub gminy uregulowane przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami), a także ewentualnie na podstawie stosunku obligacyjnego. Wbrew stanowisku strony skarżącej osoby, którym przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego lub spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego bądź użytkowego (takie prawo jest ograniczonym prawem rzeczowym), nie mają tytułu prawnego do władania nieruchomością tj. gruntem i budynkiem trwale z gruntem związanym, w którym to budynku posiadają lokale. Własność danego gruntu i budynku przysługuje wyłącznie spółdzielni. Zatem w odniesieniu do gruntów zabudowanych budynkami, w których nie nastąpiło wyodrębnienie własności chociażby jednego lokalu, Spółdzielnia jest zobowiązana do uiszczania opłaty za odbieranie odpadów komunalnych z mocy art. 6h w związku z art. 2 ust 1 pkt 4 ustawy, gdyż jest ich właścicielem (bądź użytkownikiem wieczystym gruntu i właścicielem budynków).

Z kolei, mając na uwadze treść art. 2 ust. 3 u.c.p.g., z którego wynika, iż w razie zabudowania nieruchomości budynkami wielolokalowymi, w których ustanowiona została odrębna własność lokali, obowiązki właściciela nieruchomości obciążają osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), lub właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany, to osobą sprawującą zarząd nieruchomością wspólną będzie nie tylko osoba (fizyczna lub prawna) pełniąca funkcję zarządu wspólnoty mieszkaniowej ale również spółdzielnia mieszkaniowa jako osoba prawna. Po ustanowieniu na rzecz swoich członków lub innych osób odrębnej własności lokali na zasadach określonych w przepisach Rozdziału 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, odwołujących się w pewnych kwestiach do przepisów ustawy o własności lokali, spółdzielnia sprawuje zarząd nieruchomościami wspólnymi, jak zarząd powierzony w rozumieniu przepisów o własności lokali, z mocy art. 27 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Skarżąca spółdzielnia mieszkaniowa wywodzi, że nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 2 ust. 3 u.c.p.g., bo nie sprawuje zarządu w oparciu o przepisy ustawy o własności lokali lecz w oparciu o przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zauważyć należy, że w powołanym wyżej przepisie art. 2 ust. 3 u.c.p.g. mowa jest o osobach sprawujących zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu przepisów ustawy o własności lokali a nie na podstawie przepisów tej ustawy, co oznacza, że ustawodawca ma tu na myśli wykonywanie przez spółdzielnię zarządu jak zarządu powierzonego, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali. To, że nie mają w takim przypadku zastosowania inne niż art.18 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 i 1a ustawy o własności lokali (por. zdanie 2 art. 27 ust. 2 u.s.m.) nie wyklucza, że na użytek ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zarząd wykonywany przez spółdzielnie mieszkaniowe należy do kategorii mieszczącej się w pojęciu zarządu wynikającego z ustawy o własności lokali, czyli w "rozumieniu" tej ustawy. Zatem stanowisko skarżącej nie mogło być uwzględnione.

Wskazać należy ponadto na powołany w zaskarżonej decyzji wyrok TK z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt K 17/12 ( opubl. w System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 39/2014), w którym TK stwierdził, że art. 6h i 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 3 u.c.p.g. są zgodne z zasadami poprawnej legislacji i uznał, że w wypadku nieruchomości zabudowanych budynkami wielolokalowymi, obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obciąża osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu ustawy o własności lokali lub właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany.

Sąd konstytucyjny wskazał, że odesłanie do ustawy o własności lokali i brak odrębnej regulacji odnoszącej się do budynków wielolokalowych, do których zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. tj. z 2013 r., poz. 1222; dalej: ustawa o spółdzielniach) nie wprowadza niejasności i niekomunikatywności zakwestionowanych przepisów. Odesłanie do ustawy o własności lokali oznacza, że nałożone na właścicieli obowiązki, o których mowa w art. 6h i art. 6m ust. 1 u.c.p.g., w zależności od stanu faktycznego i prawnego, są wykonywane: po pierwsze - przez osobę fizyczną albo prawną, której właściciele lokali w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali powierzyli zarząd nieruchomością wspólną (art. 18 ust. 1 in principio ustawy o własności lokali); po drugie – przez osobę fizyczną albo prawną, której właściciele lokali w umowie zawartej w formie aktu notarialnego po ustanowieniu odrębnej własności lokali powierzyli zarząd nieruchomością wspólną (art. 18 ust. 1 in fine ustawy o własności lokali); po trzecie – przez właścicieli samodzielnie (art. 19-20 ustawy o własności lokali). Zarząd kieruje sprawami wspólnoty i reprezentuje ją na zewnątrz (art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali).

Z perspektywy art. 2 ust. 3 u.c.p.g., legitymacja wymienionych podmiotów do wykonywania obowiązków właściciela nieruchomości z art. 6h i art. 6m ust. 1 u.c.p.g. aktualizuje się z wyodrębnieniem własności lokalu w budynku wielolokalowym, a użyta przez prawodawcę liczba mnoga w wyrażeniu "jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkami wielolokalowymi, w których ustanowiono odrębną własność lokali" nie modyfikuje reguł przyjętych w ustawie o własności lokali. Podobnie nie ma merytorycznego znaczenia posługiwanie się przez prawodawcę pojęciem "osoby sprawującej zarząd nieruchomością" w ustawie o utrzymaniu czystości i pojęciami "zarząd" lub "zarządca" w ustawie o własności lokali. Pojęcie "osoby sprawującej zarząd" użyte w art. 2 ust. 3 u.c.p.g. nie może zostać uznane za niejasne i niekomunikatywne, gdyż jego treść i granice wyznacza zakres odesłania. Pojęcie to obejmuje zatem każdy podmiot, który sprawuje zarząd w rozumieniu ustawy o własności lokali.

W ocenie TK podobnie jednoznacznie i precyzyjnie można wskazać podmiot zobowiązany do ponoszenia opłaty oraz do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wypadku budynków wielolokalowych, do których zastosowanie znajdują przepisy ustawy o spółdzielniach. Art. 2 ust. 3 u.c.p.g. nie znajduje zastosowania, jeżeli w budynku wielolokalowym nie ustanowiono odrębnej własności lokalu. Sytuacja taka ma miejsce w szczególności, gdy w spółdzielczym budynku wielolokalowym lokatorzy mają spółdzielcze prawa lokatorskie do lokali mieszkalnych lub spółdzielcze własnościowe prawa do lokali. Obowiązki, o których mowa w art. 6h i art. 6m ust. 1 u.c.p.g., obciążają wówczas właściciela nieruchomości (tj. spółdzielnię mieszkaniową) zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości. Art. 2 ust. 3 u.c.p.g. znajduje natomiast zastosowanie, jeżeli w spółdzielczym budynku wielolokalowym ustanowiono odrębną własność przynajmniej jednego lokalu. Zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jak zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ustawy o własności lokali, choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni (art. 27 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o spółdzielniach). Wówczas podmiotem zobowiązanym do wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 6h i art. 6m ust. 1 u.c.p.g., jest spółdzielnia mieszkaniowa.

Przedstawioną powyższej wykładnię przepisów ustawy o zachowaniu czystości, zawartą w wyroku TK sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela i przyjmuje za własną, uznając w konsekwencji, podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego za bezzasadne.

Wyżej przedstawiona wykładnia przepisów art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 u.c.p.g. jest zgodna z powołanymi w skardze przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z 19 listopada 2008 r., nr 2008/98/WE (Dz.U.UE.L2008.312.3). W pkt 26 preambuły przywołanej dyrektywy wyrażona została zasada tzw. "zanieczyszczający płaci", która uznana została za wiodącą na szczeblu europejskim i międzynarodowym. Zgodnie z treścią tej zasady, o której stanowi art. 14 dyrektywy, koszty gospodarowania odpadami muszą być ponoszone przez pierwotnego wytwórcę odpadów lub przez obecnego lub poprzednich posiadaczy odpadów. Zasadzie tej nie przeczy w jakikolwiek sposób uznanie za właściciela nieruchomości jednostki posiadającej nieruchomość w zarządzie lub w użytkowaniu, a także innych podmiotów władających nieruchomością. Ustanowienie szczegółowych zasad odpłatności z tytułu odbioru odpadów komunalnych przez gminę w rozdziale 3a u.c.p.g., w tym nałożenie obowiązku ich uiszczenia na właściciela nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy śmieciowej, pomimo tego że w obecnym stanie prawnym opłata ta, będąc należnością publicznoprawną, nie może zostać uznana jako część składowa czynszu, nie stoi na przeszkodzie możliwości rzeczywistego obciążenia obowiązkiem ich uiszczenia przez pierwotnego wytwórcę odpadów, co w rzeczywistości stanowi praktykę działania spółdzielni. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wytwórca odpadów oraz ich posiadacz, które to pojęcia zostały zdefiniowane w art. 3 pkt 5 i 6 powyżej przywołanej dyrektywy powinni gospodarować odpadami w sposób gwarantujący wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzkiego, o których stanowią art. 191 i 192 TFUE oraz pkt 26 preambuły do dyrektywy 2008/98/WE.

Reasumując, należało uznać, że w praktyce mogą wystąpić różnego rodzaju formy praw do lokalu mieszkalnego, w których za właściciela nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.c.g. i tak powinna zostać uznana spółdzielnia mieszkaniowa

Wobec powyższego wskazane w skardze zarzuty naruszenia prawa poprzez nieprawidłowe ustalenie treści rubryk D.5.2 indeks 1, D.6.2 indeks 1 oraz D.7.2 wzoru deklaracji o wysokości opłaty..., w których za właścicieli uznaje się również spółdzielnie mieszkaniowe, na których spoczywają określone tam obowiązki, nie wykraczają poza granice upoważnienia ustawowego do ich ustalenia przez Radę Miejską w Śremie.

Mając na uwadze poczynione rozważania, Sąd, działając na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., nie dopatrzył się w poddanej kontroli legalności uchwale z dnia 27 marca 2014 r. uchybień, które skutkowałyby stwierdzeniem jej nieważności.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji zgodnie z art. 151 p.p.s.a.