Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 32/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Gurba, po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. w likwidacji o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015 r. i 2016 r. postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Sp. z o.o. w likwidacji w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015 r. i 2016 r. Postanowienie to zostało doręczone likwidatorowi Spółki P.K. 16 kwietnia 2018 r. (k. 38 akt sądowych).

Pismem z 16 kwietnia 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej 17 kwietnia 2018 r.) likwidator Spółki P.K. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie otrzymał, ani jednego awiza dotyczącego powyższej korespondencji, tym samym nie miał wiedzy o pozostawionej w placówce pocztowej korespondencji. Natomiast w tym samym okresie czasu, odebrał inną korespondencję z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz od innych podmiotów, a placówka pocztowa nie informowała go o istnieniu korespondencji w niniejszej sprawie. Likwidator Skarżącej przedłożył również skargę na działanie doręczyciela z 16 kwietnia 2018 r. złożoną do Urzędu Pocztowego nr [...] w W.

Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, likwidator Skarżącej uiścił należny wpis od skargi oraz uzupełnił braki formalne skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) – dalej powoływana jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

W niniejszej sprawie likwidator Skarżącej otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi 16 kwietnia 2018 r.

Zatem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 16 kwietnia 2018 r. Uznać zatem należało, że likwidator Skarżącej składając 17 kwietnia 2018 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi, spełnił przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a.

Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, doszło do przekroczenia terminu przy dokonaniu czynności uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnieniu braków formalnych skargi z uwagi na nieawizowanie przez doręczyciela pocztowego przesyłki zawierającej wezwanie do dokonania tych czynności. W związku z tym w niedopełnieniu czynności przez likwidatora Skarżącej, wynikających z wezwania Sądu nie sposób doszukać się winy. Uprawdopodobnił On bowiem fakt, że nie mógł uiścić wpisu sądowego oraz uzupełnić braków formalnych skargi w terminie.

Konieczną i jednocześnie podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2010 r. (II FZ 534/10) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

W ocenie Sądu opisane wyżej okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd zważył także, iż odmowa jego przywrócenia wiązałaby się z dolegliwym skutkiem w postaci pozbawienia strony skarżącej prawa do sądu.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że likwidator Skarżącej uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, a zatem spełnił również przesłankę wynikającą z art. 87 § 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.