Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 628/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. i A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków w kwestii wniosku A. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. A. W. wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Zarządzeniami z dnia 1 lipca 2015 r. skarżąca A. W. została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi oraz do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 17 lipca 2015 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego i uiszczenia wpisu upłynął w dniu 24 lipca 2015 r.

W dniu 25 lipca 2015 r. skarżąca wniosła o sporządzenie odpisów skargi i dołączenie ich do akt sprawy, co było równoznaczne z uzupełnieniem braku formalnego, jednak dokonane po terminie. Jednocześnie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego.

Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2015 r. skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 sierpnia 2015 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Po upływie siedmiodniowego terminu, skarżąca w piśmie z dnia 24 września oświadczyła, że uchybienie terminu spowodowane było tym że leczy się [...] i ze względu na silny ból głowy nie była zdolna do składania pism.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. – dalej jako p.p.s.a. ) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Art. 87 § 2 p.p.s.a. nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu, nie oznacza to jednak, że strona może poprzestać jedynie na ogólnikowych oświadczeniach (postanowienie NSA z 26 listopada 2013r., sygn. akt II OZ 1065/13 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy skoro skarżąca nie wykazała niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w przywołanym wyżej art. 86 § 1 p.p.s.a., to brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2007 r. sygn. akt II OZ 872/07, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2002 r. sygn. akt II UZ 90/01, OSNP 2003/24/604). Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest bowiem równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Z powyższych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.