Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1091/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na pismo Zastępcy Dyrektora ds. Medycznych Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia "[...]" r. znak: "[...]" w przedmiocie upoważnienia do wystawiania recept na leki i środki refundowane postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo znak "[...]", (nazwane w skardze decyzją), podpisane z upoważnienia Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia przez Zastępcę Dyrektora ds. Medycznych.

Skarżąca zarzuciła, że dokonane powyższym pismem wypowiedzenie Jej umowy Nr "[...]" i aneksu nr "[...]", zawartych pomiędzy skarżącą a Dyrektorem Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia upoważniającą lekarza do wystawiania recept refundowanych przez Regionalną Kasę Chorych z siedzibą w "[...]", ma charakter kary i zostało oparte o uchylony w 2012 r. art. 34 ustawy z dnia 27 sierpnia 2014 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.), ponadto nie zawiera podstawy prawnej do wypowiedzenia.

Zdaniem strony, w/w decyzja jest bezprawna i czyni Jej szkodę prawną i materialną, ponieważ skarżąca nie może wykonywać wyuczonego zawodu lekarza, bez możliwości wypisywania refundowanych recept pacjentom i sobie, i jest sprzeczna z prawem skarżącej wykonywania zawodu.

Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego pisma.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną, a stosunki łączące strony mają charakter wyłącznie cywilnoprawny. Wskazano też, że pismem z dnia 21 maja 2012 r. znak "[...]", zaproponowano skarżącej podpisanie kolejnego aneksu, wprowadzającego nową treść do łączącej strony umowy, z jednoczesnym oświadczeniem o wypowiedzeniu powyższej umowy w przypadku nieprzyjęcia nowych warunków.

W ocenie Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia, charakter powyższego pisma, a także innego pisma, skierowanego przez Dyrektora Oddziału do skarżącej , nie pozwala na zakwalifikowanie ich do aktów i czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna powinna podlegać odrzuceniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne realizowane jest zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.).

W myśl tego przepisu, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.

Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg w zakresie enumeratywnie wyliczonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. oraz innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zatem orzekanie w spawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak też inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Tymczasem zaś, w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden akt administracyjny, objęty kontrolą sądu administracyjnego, ale pismo o wypowiedzeniu umowy, czyli akt o charakterze wyłącznie cywilnym.

Nie jest to zatem sprawa sądowoadministracyjna, o jakiej mowa w art. 1 ustawy p.p.s.a., a sprawa o charakterze cywilnoprawnym, nie objęta kognicją sądów administracyjnych.

Tym samym, może ona zostać rozpoznana wyłącznie na drodze postępowania cywilnoprawnego, a nie sądowoadministracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę M. N. jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić.

-----------------------

3