Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 20/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2015 r., pismem opatrzonym tą samą datą i zatytułowanym "SKARGA", C.T. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na (cyt.) "nie załatwienie sprawy w terminie - nie wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. wymaganych prawem dokumentów - podstaw prawnych do wykonanego zbiegu kilku egzekucji przez komornika M.S. dnia 08.04.2010 roku w Urzędzie Skarbowym w P. (...)", domagając się wyjaśnienia tej sprawy i wymierzenia organowi egzekucyjnemu – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w P. grzywny w wysokości [...] zł. W skardze Skarżący podniósł, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., na jego żądanie co do wydania (cyt.) "wymaganych prawem: -1 oryginalnego odpisu tytułu wykonawczego (egzekucyjnego) do egzekucji wykonanej z wniosku Starosty P. i co najmniej 3. oryginalnych odpisów tytułów egzekucyjnych do egzekucji wykonanych jak mi powiedziano w Urzędzie Skarbowym w P. "za mandaty" i wezwanie do usunięcia faktu złamania przepisów: wydania mnie dokumentów egzekucyjnych, ponieważ brak dokumentów egzekucyjnych uniemożliwia skarżenie", nie wydał wymaganych prawem dokumentów.

Uprzednio, bo 17 czerwca 2015 r., wpłynęła do Sądu skarga tego samego Skarżącego na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., polegającą na niewydaniu opisanych powyżej oryginalnych odpisów tytułów wykonawczych. Z tym dniem więc zainicjowane zostało już postępowanie sądowadministracyjne pomiędzy tymi samymi stronami, którego przedmiotem - tak jak w niniejszej sprawie - była bezczynność wskazanego organu egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym. Sprawa, która została wcześniej zainicjowana wniesieniem skargi z dnia 17 czerwca 2015 r., została zarejestrowana pod sygnaturą akt I SAB/Sz 13/15.

Sąd postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. odrzucił skargę w sprawie I SAB/Sz 13/15. Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w dniu 23 października 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Jednocześnie, jak stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Przy czym dla sądu badającego istnienie tej przesłanki wiążący jest stan w dacie wniesienia danej skargi, a nie w dacie orzekania (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 792/12, dostępne w CBOSA). Konsekwencją zaś zaistnienia sytuacji przewidzianej w przywołanym przepisie jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia tej kolejnej skargi.

Podkreślić również należy, że przesłanka dopuszczalności zaskarżenia wymieniona w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. ma charakter merytoryczny, gdyż prawo w tym przypadku nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi. W każdym zatem przypadku zaistnienia tej przesłanki, sąd zobligowany jest skargę odrzucić.

W rozpoznawanej sprawie na dzień złożenia skargi (20 października 2015 r.) sprawa nią objęta (bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym) pomiędzy tymi samymi stronami była w toku. Toczyło się bowiem postępowanie sądowe wywołane skargą Skarżącego z dnia 17 czerwca 2015 r. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym. Wprawdzie postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. o sygn. akt I SAB/Sz 13/15 Sąd skargę tę odrzucił, lecz postępowanie nadal było "w toku", gdyż Skarżącemu nie doręczono jeszcze odpisu postanowienia z dnia 30 września 2015 r. i orzeczenie to nie posiadało przymiotu prawomocności.

W tym stanie rzeczy, wniesioną w tym postępowaniu skargę z dnia 20 października 2015 r. należało odrzucić, jako skargę wniesioną w sytuacji, w której miała już miejsce zawisłość sporu pomiędzy tymi samymi podmiotami w tym samym przedmiocie sporu.

Wobec powyższego, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.