Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1262/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 14/08 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2007 r., zn. [...] w przedmiocie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek E. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2007 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie we wniosku o przywrócenie terminu, jako przyczynę jego uchybienia wskazano nienależyte zrozumienie pouczenia zawartego w decyzji, co do terminu wniesienia skargi. Zdaniem Sądu I instancji wskazana przyczyna uchybienia ustała najpóźniej z dniem 17 marca 2008 r. tj. z chwilą doręczenia skarżącej treści postanowienia Sądu odrzucającego skargę. Sąd wskazał bowiem skarżącej, że skarga powinna być wniesiona w terminie 30 dni od dnia, w którym doręczono skarżącej decyzję. Od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, który upłynął w dniu 25 marca 2008 r. E. K. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła natomiast w dniu 21 maja 2008 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że pismo z dnia 20 maja 2008 r. (złożone w dniu 21 maja 2008 r.) stanowiło jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że wezwany do sprecyzowania pisma skarżącej z dnia 20 maja 2008 r. – wskazał, że pismo to traktowane być powinno jako wniosek o przywrócenie terminu, w tym również terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a odmowa jego przywrócenia narusza konstytucyjne prawo skarżącej do rozpoznania sprawy przed sądem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 15 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E. K., wskazując iż została wniesiona z uchybieniem terminu, a odpis postanowienia został skarżącej doręczony w dniu 17 marca 2008 r. Skarżąca pismem z dnia 20 maja 2008 r. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o "przywrócenie skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych". Wyznaczony z urzędu pełnomocnik na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 19 czerwca 2008 r. oświadczył, że pismo skarżącej z dnia 20 maja 2008 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 3 września 2007 r., podnosząc, że uchybienie terminu było przez skarżącą niezawinione, albowiem nie zrozumiała ona należycie pouczenia dołączonego do decyzji, w związku z czym "pismem z dnia 21 maja 2008 r. skarżąca wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconej skargi". W kolejnym piśmie – z dnia 21 lipca 2008 r., pełnomocnik dodatkowo wyjaśnił, że w czasie do zaskarżenia decyzji odbywała się eksmisja skarżącej, co spowodowało znaczny stres u skarżącej oraz zaginięcie dokumentów dotyczących skarżonej decyzji, a złożenie skargi było możliwe dopiero w momencie, kiedy stan psychiczny skarżącej uległ poprawie.

Przede wszystkim należy zauważyć, że, wbrew twierdzeniom pełnomocnika, nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie sprawy nie można uznać, aby Sąd I instancji niewłaściwie ocenił wniosek z dnia 21 maja 2008 r. jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i błędnie potraktował go jako złożony z uchybieniem terminu.

Z okoliczności przedstawianych przez stronę i jej pełnomocnika nie wynika, aby zachodziły przeszkody w złożeniu wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, która to przyczyna ustała z chwilą doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi (z tym dniem skarżąca dowiedziała się bowiem, że skargę wniosła z uchybieniem terminu). Pisma w sprawie nie zawierają jakichkolwiek okoliczności, które można byłoby potraktować jako uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W takiej zaś sytuacji trudno zarzucić Sądowi naruszenie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przed sądem, skoro strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uchybieniem terminu (z pism pełnomocnika skarżącej jednoznacznie wynika, że nie został zachowany siedmiodniowy termin od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.