Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 929/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Spółka jawna z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. Spółka jawna z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] listopada 2010 r.

nr [...] utrzymał w całości w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2010 r., którą nałożono na E. Spółka jawna z siedzibą w W. (nazywaną dalej "skarżącą") karę pieniężną. W decyzji zawarto pouczenie, iż w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, na adres ul. P. [...],[...] W..

Skarga została doręczona skarżącej Spółce w dniu 13 grudnia 2010 r.

Pismem z dnia 10 stycznia 2011 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję, przesyłając ją na adres:

ul. M. [...],[...] W.. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w D. w dniu 12 stycznia 2011 r.

W dniu 2 lutego 2011 r. przesyłka skierowana do organu została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".

Na kopercie zawierającej skargę strona podała dwa adresy swojej siedziby:

ul. S. [...],[...] W. oraz Oddział ul. D. [...],[...] D..

W dniu 22 lutego 2011 r. pod adresem: ul. S. [...],[...] W. pozostawiono awizo z adnotacją "biuro zamknięte", powtórne awizo pozostawiono w skrzynce oddawczej w dniu 28 lutego 2011 r. W dniu 9 marca 2011 r. z powodu upływu terminu do jej podjęcia przesyłkę skierowano, celem zwrotu do nadawcy.

Z uwagi na to, że strona podała na kopercie drugi adres: Oddział [...] D., ul. D. [...], w dniu 14 marca 2011 r. przesyłka została złożona w Urzędzie Pocztowym D. [...]. W dniu 21 marca 2011 r. przesyłkę awizowano powtórnie. W dniu 22 marca 2011 r. przesyłka została odebrana osobiście przez jednego ze wspólników skarżącej Spółki.

W dniu 23 marca 2011 r. skarżąca skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu

Drogowego, skargę na decyzję organu z dnia [...] listopada 2010 r. wraz z wnioskiem

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że w dniu 12 stycznia 2011 r.

listem poleconym przesłała na stary adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego przesyłkę zawierającą skargę na decyzję organu.

W dniu 22 marca 2011 r. skarżąca otrzymała zwrot wspomnianej przesyłki z adnotacją "biuro nieczynne" "przesyłka nieodebrana". Strona zauważyła, że przy nadaniu przesyłki nie zwróciła uwagi na zmianę adresu organu odwoławczego, za pośrednictwem którego skarga jest wnoszona do Sądu. Skarżąca podkreśliła, że dotychczasowe skargi wnosiła właśnie za pośrednictwem organu, który miał siedzibę na ul. M. [...] w W..

Skarżąca podkreśliła, że pomiędzy ostatnią korespondencją wysłaną na poprzedni adres organu, a przesyłką nadaną w dniu 12 stycznia 2011 r. nie było żadnej innej korespondencji, co nie pozostało bez wpływu na postępowanie strony w postaci nadania przesyłki na nieaktualny adres.

Zdaniem skarżącej, Główny Inspektor Transportu Drogowego powinien przez dłuższy czas od momentu zmiany adresu swojej siedziby przekazywać korespondencję na nowy adres.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odmówienie przywrócenia terminu do wniesienia skargi do Sadu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl § 3 tegoż artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała

w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W myśl art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny

wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym

A zatem, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy skarżąca dochowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż od spełnienia tego warunku zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd.

W rozpatrywanej sprawie można ustalić w sposób jednoznaczny, iż przyczyna uchybienia terminu po stronie skarżącej Spółki ustała najpóźniej w dacie doręczenia wspólnikowi skarżącej Spółki przesyłki przesłanej na niewłaściwy adres organu, tj. w dniu 22 marca 2011 r. (k. 27 akt sądowych).

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca złożyła w dniu 23 marca 2011 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie (v. k. 11 akt sądowych).

Z powyższego wynika, że w sprawie został zachowany siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu

których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, skarżąca wskazała na niedociągnięcia organizacyjne organu, który nie określił okresu w ciągu którego korespondencja przesyłana na nieaktualny adres organu będzie przekazywana na jego nowy adres. Nadto, skarżąca starała się wykazać, iż zaistniałą pomyłkę spowodował znaczny upływ czasu między pierwszą korespondencją i wcześniejszą

korespondencją z organem odwoławczym, w trakcie którego tenże organ zmienił adres swojej siedziby.

W świetle przytoczonych na wstępie okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, przedstawione argumenty strony należało uznać za chybione. Z akt sprawy wynika bezspornie, że zaskarżona decyzja zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W pouczeniu decyzji został wskazany adres, na który należało przesłać skargę, tj. Główny Inspektor Transportu Drogowego, ul. P. [...],[...] W.. Adres ten

został także wskazany na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji, podpisanym

przez skarżącą (k.-75, 76 akt administracyjnych). Należy przy tym zauważyć, że przesyłka z decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego była pierwszą korespondencją od tego organu do skarżącej w niniejszej sprawie. Nie mogło więc dojść do pomyłki w adresie organu. Dlatego nieuwaga strony czy też przeoczenie nie są okolicznościami nadzwyczajnymi wykluczającymi brak winy, szczególnie w sytuacji, gdy skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a tym samym zobowiązaną do prowadzenia spraw związanych z prowadzoną działalnością ze szczególną starannością.

Rozstrzygając złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt II OZ 54/11 uznał, iż nadanie skargi na niewłaściwy adres organu nie stanowi podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaś w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt II OZ 1261/08 wyraził pogląd, iż strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do niego, nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie

zaistniały przeszkody fizyczne uniemożliwiające dokonanie czynności w przepisanym terminie. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.