Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 241/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie NSA Anna Kwiatek (spr.), NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant asyst. Anna Kurczuk, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2005r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. oraz odsetek za zwłokę od nieuregulowanych zaliczek na ten podatek - oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania Z. C. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2003 r. , określającej podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. oraz odsetki za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na ten podatek za poszczególne miesiące 2001 r., uchylił tę decyzje całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono, że organ I instancji po przeprowadzeniu kontroli i postępowania podatkowego, zakwestionował rzetelność zeznania rocznego PIT-36 oraz deklaracji miesięcznych PIT - 5 w zakresie dochodu osiągniętego z indywidualnej kancelarii adwokackiej uznając, iż podatnik zawyżył koszty uzyskania przychodu o łączną kwotę 53.800,76 zł, gdyż z naruszeniem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) zaliczył do nich kwotę 359,24 zł, wydatkowaną na zakup alkoholu, kwotę 49.000 zł na zakup samochodu ciężarowego Volkswagen, kwotę 4.275 zł na ubezpieczenie tego samochodu oraz kwotę 166,52 zł na jego obsługę techniczną.

W odwołaniu podatnik zarzucił naruszenie prawa materialnego oraz przepisów proceduralnych przez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, pominięcie istotnych dowodów wskazujących na związek zakwestionowanych wydatków z uzyskanym przychodem, odmowę przeprowadzenia dowodów z zeznań wnioskowanych świadków na okoliczności będące przedmiotem ustaleń organu, a także nieuwzględnienie przy wyliczaniu dochodu i podatku przysługujących podatnikowi odliczeń i ulg z tytułu obowiązkowych składek na rzecz Izby Adwokackiej oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.

Organ odwoławczy wskazał, że zarzuty skierowane wobec decyzji i poprzedzającego ją postępowania znajdują uzasadnienie i oparcie w art. 122, art. 180 § 1 , art. 181 i art. 187 § 1 ordynacji podatkowej (Dz. U. 1997 Nr 137, poz. 926 ze zm.), gdyż zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na sformułowaną w decyzji ocenę o braku związku wydatków poniesionych na zakup i eksploatacje samochodu z uzyskanym przychodem.

Organ odwoławczy wskazał, że z materiału dowodowego sprawy wynika, iż podatnik świadczył nie tylko usługi prawnicze, jak przyjął to organ I instancji, ale i usług transportowe udokumentowane w aktach 8 fakturami VAT. W tym zakresie nie przeprowadzono żadnego postępowania wyjaśniającego z udziałem podatnika, a tym samym przyjęta w decyzji ocena o braku związku wydatków z przychodem jest zdaniem organu odwoławczego dowolna. Organ stwierdził również, że wyjaśnienia wymaga okoliczność przysługujących podatnikowi ulg i odliczeń związanych z opłacanymi składkami, która pominięta została w ustaleniach i ocenie zawartej w decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. C. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 120, art. 121, art. 122 , art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez zdawkowe uzasadnienie przyczyn uchylenia decyzji organu I instancji bez odniesienia się do jej obszernego uzasadnienia i rzeczowych argumentów odwołania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem, a w szczególności odpowiada dyspozycji art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z tym przepisem, organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

W kontekście materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji, a pominiętego w dokonanej przez ten organ ocenie, braków postępowania dowodowego w istotnej, spornej kwestii wyłączenia z kosztów podatkowych wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodu, a także niewyjaśnienia przyczyn odmowy uwzględnienia przysługujących podatnikowi ulg i odliczeń, uzasadnioną była ocena organu odwoławczego, że decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, zaś przeprowadzone postępowanie wymaga uzupełnienia w znacznej części.

Wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy w swej decyzji wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz fakty, które zobowiązały go do uchylenia zaskarżonej odwołaniem decyzji, jak również okoliczności faktyczne, które zbadać należy w ponownym postępowaniu przed organem I instancji. W znacznej mierze są one zbieżne z podnoszonymi w odwołaniu, a ich zakres niewątpliwie przekraczał możliwości postępowania uzupełniającego, o którym mowa w art. 229 Ordynacji podatkowej.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.