Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 493/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zakładu prowadzącego ruchomy punkt sprzedaży gastronomicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] wydaną w dniu [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we [...], działając na podstawie art. 1 pkt 6, art. 4 pkt. 3 i 4 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity - Dz. U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.), art. 63 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia z dnia 25 sierpnia 2006 r. (Dz. U. Nr 171, poz. 1225), art. 31 Rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. (Dz.U.UE L 04.165.1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.), Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U.UE.L. 04.139.1 ze zm.), nie zatwierdził działalności gastronomicznej ruchomej przy użyciu przedstawionego wózka gastronomicznego produkcji [...] we [...]. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ podniósł, iż w wyniku kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu [...] przez przedstawicieli Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we [...] dotyczącej ustalenia stanu faktycznego wózka przeznaczonego do prowadzenia działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży kiełbasek z grilla, pieczywa, hamburgerów, zapiekanek, kawy i herbaty stwierdzono, że wózek ten mimo przeprowadzonych zmian w zakresie stanu technicznego w dalszym ciągu posiada uchybienia, które uniemożliwiają użycie go do podjęcia działalności żywieniowej. Wskazano przede wszystkim na szereg nieprawidłowości w zakresie wewnętrznego wykończenia wózka, w szczególności dotyczących braku lub zastosowania wadliwych materiałów nie spełniających wymaganych norm sanitarnych, których użyto do budowy tego urządzenia. Analizując przedstawiony powyżej stan sanitarno - techniczny wózka, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we [...] uznał, iż omawiane urządzenie nie spełnia wymagań ujętych w przedstawionych powyżej przepisach i wyjaśnił, że nie jest organem właściwym do wydawania opinii na temat produkcji urządzeń, wyrobów do zastosowania w przemyśle spożywczym, a jedynie zgodnie z art. 31 Rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. (Dz.U.UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.) zatwierdza zakład do celów określonej działalności jedynie wtedy, gdy podmiot prowadzący zakład żywnościowy (w tym przypadku ruchomy punkt gastronomiczny) wykaże, że spełnia odpowiednie wymagania. Ponadto organ zwrócił uwagę, iż wymagania dotyczące wózka gastronomicznego powinny być potwierdzone deklaracją zgodności według ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2087 z późn. zm.), która potwierdza tym samym, że zastosowane materiały i elementy składowe całego urządzenia nie mają wpływu na pogorszenie jakości zdrowotnej środków spożywczych a także nie zagrażają bezpieczeństwu ludzi, tym bardziej, że działalność gastronomiczna ma być prowadzona w dużych skupiskach ludzkich.

Z orzeczeniem powyższym nie zgodził się A. W. i złożył od niego odwołanie, zarzucając złośliwość i drobiazgowość organu I instancji, skutkiem czego odmówiono zatwierdzenia działalności gastronomicznej, która miała być prowadzona z użyciem przenośnego wózka własnej konstrukcji. Odnosząc się do poszczególnych zastrzeżeń orzekającego organu dotyczących wadliwej konstrukcji i materiałów użytych do budowy wózka, odwołujący zaprzeczył słuszności poczynionych przez organ ustaleń. Wskazał również, że certyfikatu bezpieczeństwa nie posiada żaden punkt małej gastronomii, natomiast ścianki zewnętrzne wózka obłożone sklejką i oklejone folią są łatwe w utrzymaniu czystości, a stosowana butla gazowa jest towarem bezpiecznym. Miejsce mycia, dezynfekcji i przechowywania wózka oraz prowadzenia działalności zostanie wskazane przez niego po otrzymaniu zatwierdzenia. Nie opierając swoich twierdzeń na jakiejkolwiek podstawie prawnej, skonstatował, że jego wózek gastronomiczny spełnia wszelkie wymogi techniczno – sanitarne.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy poszerzył dodatkowo zakres przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w zakresie szczegółowego zbadania i oceny wskazanego przez stronę wózka na kółkach zadaszonego parasolem, który służyć ma do pieczenia kiełbasek i podgrzewania hamburgerów oraz zapiekanek. W wyniku podjętych czynności stwierdzono, że nie ma możliwości zatwierdzenia wózka gastronomicznego należącego do A. W. w celu podjęcia działalności w zakresie sprzedaży potraw typu fast – food względu na fakt, iż nie spełnia on podstawowych wymagań sanitarno - technicznych ustalonych dla prowadzenia tego typu działalności, ponieważ materiał użyty do wyłożenia części komór nie jest przeznaczony do stosowania przy przechowywaniu żywności - jest to materiał nietrwały, łatwy do uszkodzenia, a tym samym trudny do utrzymania w czystości. Łączenia ścianek wewnętrznych w poszczególnych komorach nie są uszczelnione, co uniemożliwia właściwe mycie i czyszczenie. Nie zapewniono również warunków do mycia sprzętu pomocniczego i właściwych warunków do przechowywania żywności wymagającej chłodzenia i mrożenia. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że przeprowadzona przez odwołującego modernizacja wózka polegająca na zmianie niektórych materiałów konstrukcyjnych tj. zastąpieniu płytą polietylenowo/polipropylenową obudowy zewnętrznej wózka ze sklejki od strony pracownika obsługującego wózek oraz komór do przechowywania pieczywa, sałatek i produktów mrożonych oraz obudowy komory z konwią na wodę, uprzednio wykonaną ze sklejki zastąpiono płytą z polichlorku winylu, jednak na wbudowane materiały A. W. nie przedstawił aktualnych świadectw jakości lub certyfikatów, potwierdzających użycie do budowy wózka materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Stwierdzono, iż w aktach sprawy znajdują się dwa atesty higieniczne, jednak z dokumentów tych nie wynika, aby materiały te mogły być stosowane do kontaktu z żywnością, a nadto brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających, że właśnie z tych materiałów zbudowane zostały określone elementy wózka. Pozwoliło to organowi na ogólne stwierdzenie, że załączone atesty, certyfikat i faktura zakupu surowców do budowy urządzenia nie są spójne i nie mogą stanowić dowodu, że użyte wyroby spełniają wszelkie warunki wymagane dla materiałów mających kontakt z żywnością. Ponadto zwrócono uwagę, że z akt sprawy nie wynika, ile osób będzie zatrudnionych przy produkcji posiłków typu fast - food i czy osoby te posiadają właściwy dla takiej pracy stan zdrowia. Nie wskazano również źródła zaopatrzenia w wodę, która będzie używana podczas prowadzenia planowanej działalności oraz miejsca gdzie będą prowadzone zabiegi mycia i dezynfekcji wózka oraz sprzętu produkcyjnego w sposób zgodny z podstawowymi zasadami higienicznymi. Nie określono także sposobu korzystania z pomieszczeń socjalnych np. toalety, miejsca do przebierania i przechowywania odzieży ochronnej. Wszystkie te ustalenia spowodowały, iż zdaniem organu odwoławczego, nie zaistniały przesłanki do zatwierdzenia zakładu, który zamierza Pan prowadzić przy użyciu obiektu ruchomego (wózek gastronomiczny).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy A. W. podniósł, iż nie zgadza się z decyzją organu odwoławczego, ponieważ jest ona tendencyjna, złośliwa, kłamliwa i oszczercza. Skarżący wskazał, że nieprawdą jest, jakoby jego wózek gastronomiczny nie spełniał warunków rozdziału III, zał. II do Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych, a stwierdzane drobne uchybienia dają możliwość rejestracji tymczasowej. Zdaniem A. W. wymogi HACCP dla małych przedsiębiorstw powinny być elastyczne na tyle, aby ich nadmiernie nie obciążały. Uzupełniając skargę pismem z dnia [...] skarżący zwrócił uwagę, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we [...] decyzją nr [...] z dnia [...] zatwierdził do działalności ruchomy punkt gastronomiczny, do prowadzenia działalności polegającej na zalewaniu gorącą wodą kawy, herbaty, zupek itd., która to działalność będzie wykonywana przy użyciu tego samego wózka gastronomicznego, jednak nie zatwierdzonego do działalności będącej przedmiotem niniejszej skargi. W przekonaniu skarżącego, organ nie zatwierdzając działalności gastronomicznej naruszył przepisy prawa materialnego co miało wpływ na wydanie niekorzystnej dla skarżącego decyzji, a ewentualne wątpliwości co do spełnienia wszystkich warunków przewidywanej działalności gastronomicznej winny skutkować udzieleniem warunkowego zatwierdzenia działalności gastronomicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdził, że nie zgadza się z zarzutem tendencyjnego, zamierzonego działania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we [...] i podległych mu pracowników, ponieważ przeprowadzone postępowanie karne, będące wynikiem zawiadomienia organów ścigania przez skarżącego nie potwierdziło naruszenia prawa karnego przez pracowników Inspekcji, o czym świadczy pismo Komendy Miejskiej Policji we [...] nr [...] z dnia [...] oraz odpowiedź Prokuratury Rejonowej nr [...] z dnia [...]. Organ zwrócił również uwagę, że na etapie zatwierdzania zakładu kwestia zastosowania zasad analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (HACCP) nie była rozważana, ponieważ stosowanie zasad HACCP oceniane jest w trakcie prowadzenia działalności, jednakże w bardzo małych placówkach prowadzących ograniczoną produkcję i obrót żywnością nie jest możliwe zidentyfikowanie krytycznych punktów kontroli i w takich przypadkach wymagane jest opracowanie procedur i przestrzeganie dobrej praktyki higienicznej i produkcyjnej, a nie systemu HACCP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż rozstrzygając sprawę dotyczącą zatwierdzenia działalności gastronomicznej ruchomej przy użyciu wózka gastronomicznego, zarówno organ I jak i II instancji, nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Należy mieć także na względzie, że kontrola legalności obejmuje również badanie zaskarżonych aktów prawnych w zakresie ich zgodności z prawodawstwem Unii Europejskiej. Badając pod tym kątem zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona.

Stanowiąca przedmiot niniejszej sprawy problematyka regulacji wymagań higienicznych dotyczących ruchomych punktów sprzedaży, została w zasadniczej części uregulowana odpowiednimi aktami prawodawstwa wspólnotowego, w związku z czym zasadność rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności odnieść należy do tej grupy przepisów obowiązującego prawa. Wchodzące w skład unijnego prawodawstwa – rozporządzenia, stanowią akty wtórnego prawa wspólnotowego, będąc źródłem prawa o bezpośredniej skuteczności. Oznacza to, że taki akt jest stosowany bezpośrednio i bezpośrednio obowiązuje w wewnętrznym porządku prawnym państwa wchodzącego w skład Unii Europejskiej. Warunkiem wywołania bezpośredniego skutku stosowalności tego prawa jest ustalenie, że przepis ma charakter wystarczająco jasny, precyzyjny i bezwarunkowy (por. wyrok ETS z 5 lutego 1963, NV Algemene Transporten Expeditie Onderneming van Gend en Loos v. Netherlands Inland Revenue Administration, Case 26-62 ECR English special edition 1963, str. 00001). W wyroku tym Europejski Trybunał Sprawiedliwości wiąże bezpośredni skutek przepisu prawa wspólnotowego z przyznaniem praw dla jednostki (element subiektywny). Przyjmuje się szerokie rozumienie skutku bezpośredniego. Prawa indywidualne wynikają nie tylko z postanowień pozytywnych, lecz także obowiązków, które nakładane są na podmioty czy państwa członkowskie. Pojęciu "praw indywidualnych" należy nadawać najszersze znaczenie, a w wyjątkowych wypadkach znaczenie wykraczające poza to co w prawie i tradycji prawnej krajowej jest uznawane za prawo indywidualne. Przepis prawa wspólnotowego jest wystarczająco precyzyjny, gdy obowiązek, który nakłada na jednostkę został sformułowany jednoznacznie. Wymaganie jednak, że przepis wywołujący skutek bezpośredni musi być jasny i wystarczająco precyzyjny, nie oznacza, że takiego skutku nie wywołują przepisy prawa wspólnotowego, których znaczenie budzi wątpliwości (wyrok ETS z 4 kwietnia 1968 r., Firma Fink – Frucht GmbH v. Hauptzollamt München – Landsbergerstrasse (sprawa 27 – 67 European Cort reports Anglish special editio 1968, Page 00223).

Stanowiąca przedmiot niniejszej sprawy procedura zatwierdzenia zakładu, który wprowadza do obrotu żywność uregulowana jest w Rozdziale II ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U.Nr171.1225). Jak stanowi art.61 tej ustawy problematyka procedury rejestracji i zatwierdzania zakładów wskazanych w punktach 1 i 2 tego przepisu została w zasadniczej części uregulowana odpowiednim aktem prawodawstwa wspólnotowego t.j. Rozporządzeniem (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r., w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu stwierdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U.UE L 04.165.1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.). zwanego dalej "rozporządzeniem nr 882/2004".

Z kolei w Rozporządzeniu (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U.UE.L. 04.139.1 ze zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 852/2004", ustanowiono ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych. Jak wynika z preambuły rozporządzenia miało ono na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności od miejsca produkcji podstawowej do wprowadzania jej do obrotu. Realizacja tego celu następuje przede wszystkim poprzez nałożenie na przedsiębiorstwa sektora spożywczego obowiązku spełnienia właściwych wymogów higieny ustanowionych w rozporządzeniu na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności odbywających się pod ich kontrolą. Konkretyzacja ogólnych warunków higieny wynika z załącznika II do rozporządzenia, w którym w Rozdziale III sformułowane zostały wymagania dotyczące m.in. ruchomych punktów sprzedaży.

Stosownie do tych przepisów sanitarnych, ruchome punkty sprzedaży powinny być tak usytuowane, zaprojektowane i skonstruowane oraz utrzymywane w czystości i dobrym stanie i kondycji technicznej, aby uniknąć ryzyka zanieczyszczenia. W szczególności i w miarę potrzeby muszą być dostępne odpowiednie urządzenia, aby utrzymać właściwą higienę personelu (włącznie ze sprzętem do higienicznego mycia i suszenia rąk, higienicznymi urządzeniami sanitarnymi i przebieralniami). Powierzchnie w kontakcie z żywnością muszą być w dobrym stanie, łatwe do czyszczenia i w miarę potrzeby dezynfekcji. Wymaga to stosowania gładkich, zmywalnych, odpornych na korozję i nietoksycznych materiałów, chyba że przedsiębiorca może zapewnić, iż inne użyte materiały są odpowiednie. Należy też zapewnić warunki do czyszczenia i w miarę potrzeby dezynfekcji narzędzi do pracy i sprzętu, odpowiednią ilość gorącej i/lub zimnej wody pitnej, a także odpowiednie warunki dla utrzymywania i monitorowania właściwych warunków termicznych żywności. Środki spożywcze muszą być tak umieszczone, aby uniknąć ryzyka zanieczyszczenia. Ponadto z rozdz. VIII cytowanego zał. II regulującego kwestię higieny osobistej wynika, że każda osoba pracująca z żywnością powinna utrzymywać wysoki stopień czystości osobistej i nosić odpowiednie, czyste ochronne okrycie wierzchnie oraz posiadać odpowiedni stan zdrowia umożliwiający pracę z żywnością.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że analiza dokumentacji zawartej w aktach sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia spełniania podstawowych wymagań sanitarno – technicznych do prowadzenia działalności polegającej na sprzedaży żywności z wózka gastronomicznego. Jak wykazało przeprowadzone przez organy inspekcji sanitarnej postępowanie wyjaśniające, skarżący nie przedstawił wystarczających i niezbędnych dokumentów potwierdzających użycie do budowy wózka materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, brakuje również informacji, ile osób będzie zatrudnionych przy produkcji posiłków typu fast - food i czy osoby te posiadają właściwy dla takiej pracy stan zdrowia. Załączona kserokopia orzeczenia lekarskiego do celów sanitarno - epidemiologicznych A. W. nie określa jednak, czy będzie zatrudniał dodatkowo pracowników, czy też obsługę wózka prowadził będzie wyłącznie osobiście. Nie wskazano również źródła zaopatrzenia w wodę, która będzie używana podczas prowadzenia planowanej działalności oraz miejsca gdzie będą prowadzone zabiegi mycia i dezynfekcji wózka oraz sprzętu produkcyjnego w sposób zgodny z podstawowymi zasadami higienicznymi. Brakuje również określenia sposobu korzystania z pomieszczeń socjalnych np. toalety czy też miejsca do przebierania i przechowywania odzieży ochronnej.

Słusznie organy wskazały, że rozporządzenie nr 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych określa, że surowce i półprodukty muszą być przechowywane w odpowiednich warunkach termicznych, natomiast wskazane przez skarżącego rozwiązanie (komora - termos) dotyczące przechowywania półproduktów wymagających chłodzenia i mrożonek nie daje gwarancji zachowania właściwych temperatur przechowywania żywności tj. 2 - 4°C i -18°C przez cały okres prowadzenia działalności w danym dniu, również w okresie wysokich temperatur powietrza na zewnątrz (okres letni). Należy mieć bowiem na względzie, że obrót środkami spożywczymi powinien być tak prowadzony, aby gwarantował bezpieczeństwo żywności, co oznacza spełnienie ogółu warunków i podjęcie niezbędnych działań na wszystkich etapach obrotu żywnością w celu zapewnienia bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi.

Stosownie do treści art. 31 ust. 2 lit. c Rozporządzenia Nr 882/2004 w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, właściwy organ zatwierdza zakład do celów określonej działalności jedynie wtedy, gdy podmiot prowadzący przedsiębiorstwo żywnościowe wykazał, że spełnia odpowiednie wymagania prawa żywnościowego. Zakładem zaś według art. 3 ust. 3 pkt 54 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest przedsiębiorstwo spożywcze w rozumieniu art. 3 pkt 2 Rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r., zgodnie z którym "przedsiębiorstwo spożywcze" oznacza przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, typu non - profit lub nie, prowadzące jakąkolwiek działalność związaną z jakimkolwiek etapem produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności. Bez wątpienia planowana przez skarżącego działalność polegająca na wprowadzaniu do obrotu potraw typu fast - food z obiektu ruchomego musi spełniać wszelkie wymagania, które są niezbędne dla zachowania bezpieczeństwa żywności i zdrowia ludzi. Zatwierdzenie takiej działalności będzie więc możliwe po spełnieniu przez wszystkich wskazanych wyżej wymagań prawa żywnościowego. Również zatwierdzenia warunkowego w myśl art. 31 ust. 2, lit. d rozporządzenia nr 882/2004 organ może udzielić jeżeli stwierdzi, że zakład spełnia wszystkie wymagania w zakresie infrastruktury i wyposażenia, jednak przeprowadzone kontrole sanitarne oraz przedstawiona dokumentacja jednoznacznie wskazuje, że obrót środkami spożywczymi z zastosowaniem proponowanych przez skarżącego rozwiązań nie gwarantuje bezpieczeństwa wprowadzanej do obrotu żywności. Zatem przesłanka warunkowego zatwierdzenia byłaby w niniejszej sprawie spełniona, gdyby organ uznał, że wózek ten spełnia warunki określone w Rozdziale III załącznika II do Rozporządzenie nr 852/2004. Tymczasem podstawą odmowy zatwierdzenia zakładu było stwierdzenie przez organy orzekające w sprawie, że nie spełnia on podstawowych wymagań w zakresie infrastruktury i wyposażenia, gdyż wózek wytworzony jest z materiałów, które nie pozwalają zachować odpowiednich warunków higienicznych, a nadto nie jest wyposażony w odpowiednie urządzenia umożliwiające utrzymywanie i monitorowanie właściwych warunków termicznych żywności. Brak wskazania źródła zaopatrzenia w wodę pitną oraz miejsca umożliwiającego czyszczenie i dezynfekcję wózka i sprzętu produkcyjnego w sposób zgodny z podstawowymi zasadami higienicznymi. Nie określono także sposobu korzystania z urządzeń zapewniających właściwą higienę personelu. Powyższe okoliczności implikują uznanie za bezzasadny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przez organ przepisu art. 31 ust.2 lit.d rozporządzeniem nr 882/2004. Skoro bowiem wózek stanowiący wyposażenie zakładu nie spełnia wymagań podstawowych w zakresie infrastruktury i wyposażenia, to w niniejszej sprawie organ nie miał podstaw prawnych do zastosowania procedury warunkowego zatwierdzenia.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w piśmie uzupełniającym skargę z dnia [...] należy wskazać, że sprzedaż żywności w tak szerokim zakresie, jaki jest planowany przez skarżącego, obejmującym przetwory mięsne z grilla, zapiekanki, hamburgery, hot-dogi, surówki, sałatki, lody i przetwory mleczne jest o wiele bardziej narażona na różne zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka poprzez możliwość potencjalnego wywołania zakażenia i zatrucia pokarmowego, dlatego logicznie uzasadnionym jest poddanie działalności polegającej na zalewaniu gorącą wodą kawy, herbaty, zupek typu "instant" itd., mniej rygorystycznym wymaganiom, pozwalającym w takim przypadku na użycie wózka gastronomicznego własnej produkcji.

Podnoszona okoliczność braku obiektywizmu pracownika organu również nie zasługuje na uwzględnienie. Należy też dodać, że w przypadku wystąpienia wątpliwości co do bezstronności pracownika organu, zgodnie z art. 24 § 3 K.p.a. stronie postępowania przysługuje prawo złożenia żądania do bezpośredniego przełożonego pracownika o wyłączenie go od udziału w postępowaniu, jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie okoliczności nie wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwość co do bezstronności pracownika. Takiego wniosku formalnego pochodzącego od skarżącego, który zawierałby uprawdopodobnienie zaistnienia przyczyn wyłączenia nie zawierają akta administracyjne niniejszej sprawy, w związku z czym podnoszony zarzut braku bezstronności pracownika organu przy załatwianiu sprawy nie znajduje oparcia w materiale dowodowym.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że materiał dowodowy został w przedmiotowej sprawie zebrany w sposób wyczerpujący, zaś stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w sposób nie budzący wątpliwości, a tym samym zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego czy materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.