Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 190/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, 138 par 1 pkt 3, art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 53 ust 5
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2011 r. sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] listopada 2010 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez H. M. na postanowienie Kierownika Delegatury w K. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w P. wydane z upoważnienia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2010 r. uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce pozostałości budynku gospodarczego i rozbudowie budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...] w miejscowości Z.

Uzasadniając swoje stanowisko Minister wskazał, iż w dniu 17 lipca 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), która zmieniła art. 53 ust 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm., dalej jako: u.p.z.p.) w ten sposób, że "uzgodnień (...) dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi." Jednocześnie zgodnie z art. 80 tej ustawy, do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych a nie zakończonych do dnia wejścia w życie ustawy decyzją ostateczną, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Rozpoznawana sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. W aktach sprawy brak jest stosowanego wniosku inwestorów o rozpatrzenie sprawy w oparciu o poprzednio obowiązujące przepisy, który mógł być złożony według art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, do dnia 17 września 2010 r. Tym samym, w ocenie organu, sprawa ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów u.p.z.p. w brzmieniu nadanym jej ustawą o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Oznacza to, że prawo wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji z dnia 30 marca 2010 r. przysługuje jedynie inwestorom tj. J. R. i J.R.

Minister przywołując treść art. 134 K.p.a. w związku z art. 144 K.p.a. wskazał, że zażalenie H. M. zostało wniesione przez podmiot, który nie posiadał w tej sprawie legitymacji do jego wniesienia, co wynika wprost z normy art. 53 ust. 5

u.p.z.p. Okoliczność ta stanowi przesłankę do stwierdzenia niedopuszczalności złożenia zażalenia.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się H. M. i wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, iż jego zażalenie nie tylko, że jest dopuszczalne ale także i zasadne.

W uzasadnieniu skargi podniesiono zarzuty skierowane przeciwko postanowieniu organu I instancji z dnia [...] marca 2010 r. uzgadniającemu projekt decyzji o warunkach zabudowy dla w/w inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z [...] listopada 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy zakreślonej skargą, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2010 r. odpowiada prawu.

Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675 - zwaną dalej: ustawą o rozwoju

usług) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 u.p.z.p. otrzymał brzmienie: "Uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane."

Ustawa o wspieraniu rozwoju usług - zgodnie z art. 87 - weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 29, który wszedł w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. Oznacza to, iż zaczęła obowiązywać od 17 lipca 2010 r. (data aktu - 7 maja 2010 r., data ogłoszenia - 16 czerwca 2010 r.) i od tego też dnia obowiązuje art. 53 ust. 5 u.p.z.p. o treści wyżej przywołanej.

W świetle powyższego od dnia 17 lipca 2010 r. wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia przez inną osobą bądź podmiot aniżeli sam inwestor na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei wniesione zażalenia przed tą datą a nierozpoznane do dnia wejścia w życie omawianej ustawy, nie mogły zostać merytorycznie rozpoznane. Organ odwoławczy obowiązany był stosować przepisy aktualne w dniu wydawania aktu administracyjnego. I chociaż można powiedzieć, iż wyjątek od tej zasady wprowadził art. 80 ustawy o wspieraniu rozwoju usług, zgodnie z którym do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy o wspieraniu rozwoju usług decyzją ostateczną przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy, tym niemniej w aktach sprawy brak stosownego wniosku inwestorów. Zatem właściwie w sprawie zastosowano regulację ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu nadanym ustawą o wspieraniu rozwoju usług.

Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, a także stan faktyczny sprawy Sąd uznał, iż istotnie skarżącemu nie przysługiwało zażalenie na postanowienie organu I instancji z dnia [...] marca 2010 r., którym uzgodniono warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce pozostałości budynku gospodarczego i rozbudowie budynku mieszkalnego, położonego na działce nr [...] w miejscowości Z.

Uszło jednak uwadze organu, że w niniejszej sprawie zażalenie złożone zostało przez skarżącego w dniu 14 kwietnia 2010 r. to jest w dacie, gdy nie weszła jeszcze w życie ustawa o wspieraniu rozwoju usług. W tej sytuacji należy uznać, że postępowanie zażaleniowe przed Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego zostało wszczęte i organ ten winien był (po dniu 17 lipca 2010 r.) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a., umorzyć postępowanie zażaleniowe, z uwagi na jego bezprzedmiotowość nie zaś stwierdzać

niedopuszczalność zażalenia na podstawie art. 134 K.p.a. w związku z art. 144 K.p.a.

Sąd nie uchylił jednak z tego powodu zaskarżonego postanowienia, albowiem w przedmiotowej sprawie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia wywołuje ten sam skutek prawny, co umorzenie postępowania zażaleniowego - przesądza bowiem o dalszym nieprowadzeniu postępowania zażaleniowego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. skargę, jaką niezasadną oddalił.