Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 423/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 236 ust. 2, art. 251
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 9, art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2029
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jacek Boratyn /spr./, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant sekr. sąd. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2022 r. sprawy ze skargi K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 13 kwietnia 2022 r., nr SKO.4131/23/2021 w przedmiocie określenia wysokości dotacji za 2020 rok, przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy Miasto Rzeszów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z 13 kwietnia 2022 r., nr SKO.4131/23/2021, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, po rozpatrzeniu odwołania K. P. – zwanej dalej skarżącą, od decyzji Prezydenta Miasta Rzeszowa z 7 października 2021 r., nr ED.4431.1.49.2021, w przedmiocie określenia skarżącej, prowadzącej Szkołę [...] [...] w R., wysokość dotacji na 2020 r., przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy Miasta Rzeszów, w kwocie 40 278,91 zł, w tym 1 355,51 zł, z tytułu niewykorzystanej dotacji i 38 923,40 zł, z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, a także ustalenia terminu naliczania odsetek, tj. od 1 lutego 2021 r. od kwoty niewykorzystanej dotacji i od 14 grudnia 2020 r., od dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W stanie faktycznym sprawy skarżącej, jako organowi prowadzącemu Szkołę [...] [...] w R., przekazana została w 2020 r. dotacja w kwocie 560 326,58 zł. Rozliczenie wykorzystania dotacji zostało złożone przez skarżącą 29 stycznia 2021 r. i zawierało ono: kwotę dotacji otrzymanej i wykorzystanej, zestawienie rodzajów i kwot wydatków w ramach otrzymanej dotacji. W dniu 2 lutego 2021 r. skarżąca złożyła rozliczenie dotacji (to rozliczenie Prezydent Miasta Rzeszowa określił mianem korekty), w którym wyszczególniła między innymi wydatki przeznaczone na organizację kształcenia specjalnego, w rozumieniu art. 35 ust. 5 pkt 4 ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1930 z późn. zm., zwanej dalej u.f.z.o.).

Wydatki poniesione na wynagrodzenia nauczycieli stanowiły 98,81 % wypłaconej dotacji. Zgodnie z wyjaśnieniami osoby upoważnionej przez skarżącą, przedmiotowe wydatki obejmowały również składki za pracowników na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, podatki i dobrowolne ubezpieczenia zdrowotne.

W ramach przeprowadzonej w szkole kontroli przeanalizowano umowy o prace 29 pracowników szkoły i 1 zleceniobiorcy. Na podstawie tych czynności stwierdzono, że choć szkoła wykazała wydatki na wynagrodzenia w wysokości 553 654,28 zł, to rzeczywista wysokość wydatków na ten cel wyniosła 520 047,67 zł. W takiej kwocie została też uznana.

Oprócz tego w ramach kontroli stwierdzono, że kwota 38 923,40 zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Suma ta objęła 38 854,28 zł, wydatkowane sprzecznie z art. 35 ust. 1, ust. 4 i ust. 5 pkt 2 u.f.z.o. na zasiłki: chorobowe, opiekuńcze i macierzyńskie, jakie zostały wypłacone pracownikom. Oprócz tego organ zakwestionował wydatkowanie kwoty 69,12 zł, na wypłacenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

Według Prezydenta Miasta Rzeszowa wydatki na wypłatę zasiłków nie stanowią wydatków bieżących (ustawodawca nie nadał im takiego charakteru), wobec czego w myśl art. 35 ust. 1 u.f.z.o. nie mogą być finansowane ze środków pochodzących z dotacji. Organ zaznaczył, że zasiłki ZUS są wypłacane za okresy, w których pobierająca je osoba nie świadczy pracy na rzecz uczniów.

Prezydent Miasta Rzeszowa, w wydanej przez siebie decyzji zaznaczył, że zasiłki ZUS są finansowane z budżetu państwa i z mocy art. 46 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1009 z późn. zm.) podlegają rozliczeniu w ciężar składek. W tej sytuacji organ stwierdził, że wypłata zasiłków ze środków pochodzących z dotacji nosiła cechy podwójnego finansowania wydatku.

Z uwagi na powyższe Prezydent Miasta Rzeszowa uznał, że wartość dotacji w kwocie 38 923,40 zł, podlega zwrotowi jako wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

Takie same argumenty organ wskazał w odniesieniu do ekwiwalentu za urlop.

Na kwotę niewykorzystanej dotacji (1 355,51 zł), według organu I instancji składały się kwoty: zawyżenia wynagrodzeń pracowników szkoły. Było to odpowiednio 30 zł i 35,09 zł, które to wydatki nie znalazły odzwierciedlenia w dokumentach źródłowych. Oprócz tego w tej pozycji znalazły się wydatki w wysokości 1 290,42 zł, poniesione na kształcenie specjalne w kolejnym roku budżetowym. Tak więc kwota dotacji, wynosząca 1 290,42 zł nie została wykorzystana do końca 2020 r. i z mocy art. 251 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1634 z późn. zm., zw. dalej zwanej ustawą o finansach publicznych) podlega zwrotowi.

W dniu 10 września 2021 r. (przedmiotowa korekta nosi datę 9 września, jednakże 10 września wpłynęła ona do organu) szkoła złożyła korektę rozliczenia dotacji z wyjaśnieniami. Po jego analizie Prezydent Miasta Rzeszowa stwierdził, że zawierała ona inne składowe niż korekta wcześniejsza, datowana na 1 lutego 2021 r. Wiązało się to między innymi z tym, że w korekcie podano między innymi inna kwotę na rachunku, fakturze i innym dowodzie księgowym oraz inna kwotę poniesioną na organizację kształcenia specjalnego, inną kwotę wydatków poniesionych na uczniów niewymagających kształcenia specjalnego. W przedmiotowej korekcie inna jest także inna jest data wystawienia rachunku, faktury lub innego dowodu księgowego oraz data poniesienia wydatku. Oprócz tego dodano także nową pozycję wydatkową (poz. 16).

W związku brakiem zwrotu przez organ prowadzący szkołę środków do budżetu miasta Rzeszowa, Prezydent Miasta Rzeszowa określił skarżącej, decyzją z 7 października 2021 r., kwotę dotacji przypadającą do zwrotu, wynoszącą łącznie 40 278,91 zł.

Organ I instancji w wydanej przez siebie decyzji stwierdził, iż nie może uznać korekty rozliczenia skarżącej z 9 września 2021 r. Rolą podmiotu realizującego zadania publiczne jest bowiem dokumentowanie wydatków tak, aby można go było powiązać z konkretnym celem. W sytuacji niedopełnienia tego obowiązku konkretny podmiot musi się liczyć z obowiązkiem zwrotu środków.

Oprócz tego Prezydent Miasta Rzeszowa zaznaczył, że uchwała Rady Miasta Rzeszowa z 12 grudnia 2017 r. nr LII/1229/2017 w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, szkół i placówek oświatowych prowadzonych na terenie Gminy Miasto Rzeszów przez podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych, trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakresu danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, terminu przekazania informacji o liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków lub uczestników zajęć rewalidacyjno - wychowawczych oraz terminu i sposobu rozliczenia wykorzystania dotacji, a także ustalenia wysokości dotacji dla niepublicznych szkolnych schronisk młodzieżowych (dalej zwana uchwałą Rady Miasta Rzeszowa), która była podstawą wypłaty dotacji, nie przewiduje możliwości składania korekty rozliczenia pochodzących z niej środków.

Niezależnie od powyższego, w myśl art. 251 ust. 4 ustawy o finansach publicznych wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo, w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach. Ponadto wymiana dokumentów rozliczeniowych już po przeprowadzeniu kontroli prowadziłaby do uniknięcia zwrotu dotacji, a także skutkowałaby bezzasadnością samej kontroli.

W zakresie terminu naliczania odsetek od kwot przypadających do zwrotu organ I instancji, powołując się na art. 252 ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych stwierdził, iż winny być one naliczane od daty przekazania ostatniej grudniowej dotacji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta Rzeszowa z 7 października 2021 r., utrzymało w mocy przedmiotowe rozstrzygnięcie.

Organ II instancji podzielił stanowisko Prezydenta Miasta Rzeszowa, że kwota dotacji, w wysokości 38 854,28 zł, wydatkowana została na cele inne niż te, na których realizację dotacja była przeznaczona. Wynika to z pierwotnie złożonego przez skarżącą rozliczenia dotacji.

W kwestii dopuszczalności korekty dotacji organ stwierdził, że z mocy art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052 oraz z 2022 r. poz. 1301) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, z późn. zm., zwanej dalej Ordynacją). Odpowiednie zastosowanie przy rozliczeniach dotacji znajdują więc również przepisy o korektach deklaracji podatkowych. O tej materii traktuje zaś między innymi art. 81 b pkt 1 Ordynacji, który stanowi, że uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą.

Zdaniem organu II instancji korekta rozliczenia w zakresie drobnych błędów nie może budzić wątpliwości, jednakże przedmiotowa instytucja nie może służyć sanowaniu błędów polegających na finansowaniu innych celów niż te, na które dotacja była przeznaczona. Oprócz tego korekta skarżącej z września 2021 r. polegała na zamieszczeniu w niej nowych danych, przez co rozliczenie jest odmienne od pierwotnie złożonego.

Wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 13 kwietnia 2022 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o uchylenie zaskarżonej decyzji, uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Rzeszowa, a także zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

• art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 75, art. 78, art. 86, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, wynikającego z nieuwzględnienia korekty deklaracji oświatowej z 10 września 2021 r.,

• art. 80 K.p.a. poprzez dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, oparcie się na niekompletnym materiale dowodowym,

• art. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 w zw. z art.75, art. 78 i art. 86 K.p.a., w zw. z art. 67 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 81 Ordynacji poprzez przyjęcie, że złożenie korekty deklaracji oświatowej we wrześniu 2021 r. było niemożliwe, choć dopuszczają to przepisy Ordynacji,

• art. 75, art. 77 i art. 80 w zw. z art. 7 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie złożonej korekty, co skutkuje uchybieniem zasadzie prawdy obiektywnej,

• art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 77 § 2 w zw. z art. 123 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, który nieprawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe,

• art. 8 K.p.a. w zw. z art. 11 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę nakazującą procedowanie w sposób służący pogłębianiu zaufania obywateli do organów państwa, jak również wbrew zasadzie przekonywania,

• art. 35 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych poprzez uznanie, że dotacja oświatowa została przez skarżącą wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, podczas gdy pochodzące z niej środki wydatkowała ona zgodnie z u.f.z.o. i uchwałą Rady Miasta Rzeszowa.

Oprócz tego skarżąca zarzuciła organom błąd w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy, a to w związku z przyjęciem, że część dotacji została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w rzeczywistości nie wyjaśnił z jakiego to powodu przyjął niedopuszczalność korekty. Całe postępowanie administracyjne charakteryzowało się zresztą tym, że nie dokonano wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności objętej nim sprawy.

Oprócz tego skarżąca podkreśliła, że nie zgadza się z twierdzeniem, iż nie dochowała należytej staranności w zakresie wydatkowania środków z dotacji.

Zdaniem skarżącej w sprawie nie wyjaśniono, które wydatki pokryte zostały z dotacji, a które ze środków własnych. Dodała, iż zasiłki pokrywane były ze środków ZUS, a błąd szkoły w tym zakresie miał jedynie formalny charakter. Dotyczył on bowiem rozliczenia, a nie wydatkowania środków z dotacji.

Skarżąca podkreśliła także, iż orzecznictwo sądów administracyjnych dopuszcza możliwość dokonywania korekty rozliczenia. Wskazała jako przykład między innymi wyrok WSA w Szczecinie z 2 października 2019 r., sygn. I SA/Sz 443/14.

W uzasadnieniu skargi zauważono także, że organ jest niekonsekwentny, gdyż z jednej strony wyklucza możliwość dokonania korekty rozliczenia, z drugiej zaś przyjmuje, że tego rodzaju korekta może dotyczyć błędów formalnych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zaskarżoną decyzją określono skarżącej kwotę przypadającej do zwrotu dotacji, niewykorzystanej w roku budżetowym 2020, na który była ona przeznaczona, a także wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. O ile jednak w pierwszym przypadku skarżąca nie kwestionuje stanowiska organu, które również w tym zakresie nie budzi zastrzeżeń Sądu, to nie zgadza się ze stwierdzeniem, iż część dotacji, wynosząca 38 923 zł została wykorzystana przez nią niezgodnie z przeznaczeniem. Tej wysokości środki wypłacone skarżącej tytułem dotacji, rozstrzygające sprawę organy uznały za niewydatkowane na pokrycie bieżących wydatków, w znaczeniu jakie temu pojęciu nadaje art. 9 u.f.z.o. w zw. z art. 236 ust. 2 ustawy o finansach publicznych lecz na nieuprawnioną wypłatę zasiłków: chorobowych, macierzyńskich i opiekuńczych, wobec czego zostały one wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem (to samo odnosi się do ekwiwalentu za urlop).

O ile skarżąca nie kwestionuje tego, że wydatki na wymienione wyżej zasiłki nie mogą zostać pokryte ze środków pochodzących z dotacji oświatowej, to zaprzecza, jakoby na te właśnie cele przeznaczyła kwotę 38 923,40 zł. Według niej wskazanie tego rodzaju wydatków, jako sfinansowanych z dotacji, nastąpiło na skutek omyłki, którą to następnie została wyeliminowała poprzez złożenie korekty rozliczenia dotacji, z 9 dnia września 2021 r., do dokonania której była uprawniona.

Oceniając legalność zaskarżonej decyzji na wstępie podkreślić należy, że istotnie wydatki na wypłatę zasiłków nie mogły zostać pokryte ze środków pochodzących z dotacji. Tego rodzaju pozycje wydatkowe nie mieszczą się bowiem w kategorii wydatków bieżących, związanych z funkcjonowaniem placówki oświatowej. Sposób wykorzystania dotacji został bowiem w sposób jednoznaczny i kategoryczny określony bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa (art. 9 u.f.z.o. w zw. z art. 236 ust. 2 ustawy o finansach publicznych), które w tym zakresie nie budzą wątpliwości interpretacyjnych.

Tak jak sposób wydatkowania środków z dotacji został wyraźnie sprecyzowany, tak samo jednoznacznie uregulowany został sposób rozliczenia dotacji, jako sposób udokumentowania zrealizowanego przeznaczenia pochodzących z niej środków. Dokonano tego w uchwale Rady Miasta Rzeszowa, gdzie w § 4 ust. 2 wyraźnie zaznaczono, iż powinno to nastąpić w terminie do 20 stycznia kolejnego roku, czyli w tym wypadku roku 2021.

Wskazana wyżej uchwała jest głównym i podstawowym aktem prawnym statuującym tryb udzielania dotacji, a także sposób jej rozliczania przez uprawnione do niej podmioty, tak więc powoływanie się na inne akty prawne w tym zakresie, a także stosowne analogie musi mieć wyraźnie i jednoznaczne uzasadnienie. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, oraz tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, termin przekazania informacji o liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji.

Spór pomiędzy skarżącą a organami administracji, rozstrzygającymi przedmiotową sprawę, w odniesieniu do tej części środków z dotacji, które zostały określone w decyzji jako wydatkowane niezgodnie z przeznaczeniem, w istocie nie koncentruje się wokół kwalifikacji danej kategorii wydatków, jako poniesionych zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie regułami, ale skutków i prawnego znaczenia dokonanych rozliczeń tychże środków, w szczególności skuteczności i prawnych następstw złożonych przez skarżącą korekt/zmian rozliczenia dotacji, w szczególności ostatniej korekty z września 2021 r.

Odnosząc się do tej materii stwierdzić należy, że żaden przepis uchwały Rady Miasta Rzeszowa nie przewiduje możliwości korygowania złożonego rozliczenia wykorzystanej dotacji, rozumianego jako sprawozdanie z wydatkowanych środków. W tej sytuacji nie sposób jest domniemywać możliwości zmiany rozliczenia dotacji w ten właśnie sposób.

Skarżąca, przysługujące jej zdaniem uprawnienie do skorygowania rozliczenia dotacji wywodzi ze stosowanych w tym wypadku odpowiednio regulacji Ordynacji, dotyczących korygowania deklaracji podatkowych, niemniej jednak zauważyć należy, iż przedmiotowe przepisy odnoszą się do nieco innej materii.

Regulacje Ordynacji, w odniesieniu do dotacji oświatowych, stosuje się, z mocy przepisów ustawy o finansach publicznych, nie wprost, a jedynie odpowiednio, tj. z uwzględnieniem specyfiki tego rodzaju środków, ich przeznaczenia, a także odrębnie uregulowanego trybu ich przyznawania i rozliczania. Brak jest więc podstaw do automatycznego i niczym nieograniczonego przenoszenia na ten grunt rozwiązań przyjętych w odniesieniu do materii regulowanej przepisami prawa podatkowego, odzwierciedlających jej specyfikę.

W tym ostatnim aspekcie zauważyć należy, że rozliczenie dotacji, rozumiane jako raportowanie sposobu wydatkowanych środków publicznych, wykazuje znaczne odmienności w stosunku do deklaracji podatkowych, a zwłaszcza zeznań podatkowych - a więc dokumentów, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci (art. 3 pkt 5 Ordynacji), w zakresie których ostateczny ich kształt determinowany jest także wolą składającego je podmiotu, który wybiera taki czy inny sposób opodatkowania, a także, w wyraźnie określonym zakresie, rodzaj deklarowanych wydatków, chociażby w ramach poniesionych kosztów. To pozostawia składającym korekty deklaracji podmiotom pewien zakres swobody, o którym nie możemy mówić w przypadku rozliczeń dotacji. Te bowiem sprowadzają się do rzetelnego przedstawienia sposobu wydatkowanych środków, zgodnie z rzeczywistym ich rozdysponowaniem.

Jak to już wyżej stwierdzono, z art. 3 pkt 5 Ordynacji wyraźnie wynika, że deklaracje podatkowe zobowiązani są składać podatnicy, płatnicy oraz inkasenci i to jedynie w sytuacji, w której przewidują to przepisy prawa podatkowego. Tak więc w tym wypadku mamy do czynienia ze specyficznym charakterem obowiązków deklaracyjnych, determinowanych podmiotowymi cechami zobowiązanych do ich składania stron, a także pozytywną regulacją prawa (podatkowego), statuującą obowiązek ich składania. To już wprowadza istotną różnicę pomiędzy deklaracją podatkową, a rozliczeniem dotacji, które wynika z innej kategorii regulacji, jakimi są przede wszystkim uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego.

W tym miejscu zauważyć także należy, że przepisy prawa podatkowego zawierają

regulacje, zgodnie z którymi czasokres, w którym możliwe jest korygowanie deklaracji jest w istocie bardzo długi, jako że ograniczony jest terminami przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podstawowy termin przedawnienia wynosi zaś 5 lat, trudno więc bezkrytycznie przyjąć pogląd, że w drodze odpowiedniego stosowania tych regulacji, w tym właśnie czasie możliwe byłoby dokonanie korekty rozliczenia dotacji, które rozliczane są w okresach rocznych.

Tak więc brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca miała możliwość dokonania korekty rozliczenia dotacji na zasadach właściwych wyłącznie korygowaniu deklaracji podatkowych.

Rację ma skarżąca twierdząc, że argumentacja organów obu instancji, przytoczona na odmowę uwzględnienia jej rozliczenia z września 2021 r. jest niespójna i w pewnym zakresie wewnętrznie sprzeczna. Z jednej bowiem strony organy zaprzeczają możliwości skorzystania ze sposobności skorygowania rozliczenia (zwłaszcza Prezydent Miasta Rzeszowa), za wyjątkiem drobnych (mniej istotnych) zmian w ich treści (to stanowisko prezentuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie), z drugiej jednak organ II instancji powołuje się na przepisy Ordynacji, zawierające czasowe wyłączenie możliwości dokonania korekty, w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym czy administracyjnym, wobec podmiotu, który byłby uprawniony do złożenia korekty, a także z uwagi na możliwość udaremnienia wyników kontroli. Tego rodzaju wadliwość uzasadnienia stanowiska organów, choć niewątpliwie mająca miejsce, nie mogła mieć jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż po pierwsze możliwości dokonania korekty złożonego rozliczenia dotacji nie przewidywały przepisy określające tryb jej rozliczenia. Trudno więc mówić o czasowych przeszkodach do jej dokonania. Co prawda regulacje te nie zawierały unormowań wprost zabraniających dokonywania zmian w rozliczeniach, w związku z czym w orzecznictwie sądowym dopuszcza się ich dokonywanie, jednakże z uwagi na wynikający z przepisów sposób wydatkowania środków pochodzących z dotacji oraz ich charakter, nie sposób jest przyjmować, iż zakres tych zmian może prowadzić do istotnej modyfikacji rozliczenia, zwłaszcza w odniesieniu do zastępowania poszczególnych pozycji wydatkowych innymi, czy też korygowania sposobu dokumentowania wydatkowanych środków.

W kwestii wyrażonego przez organ poglądu odnośnie możliwości poprawiania drobnych błędów w rozliczeniu zauważyć należy, że tego rodzaju konwalidację wad rozliczenia można rozważyć w kategoriach sprostowania czy też wyjaśnienia, a także uzupełnienia mniej istotnych nieścisłości zamieszczonych w nim treści, niemających istotnego wpływu na kształt ostatecznego rozliczenia, w szczególności jego główne elementy. Z uwagi na wagę i prawne znaczenie tych zmian nie sposób więc kategorycznie wykluczyć tego rodzaju poprawek, które ze swej istoty nie mogą prowadzić do znaczącej zmiany w treści samego rozliczenia.

Po drugie zaś, jak wynika z całościowej argumentacji organu odwoławczego, z czym nie sposób się nie zgodzić, rozliczenie korekty, rozumiane jako raport ze sposobu wydatkowania środków, winno być przede wszystkim rzeczowe i wiarygodne. Tymczasem złożone przez skarżącą rozliczenie, określane przez nią mianem korekty, tego wymogu nie spełnia, jako że jak to zauważył organ, zawiera ono odmienne od wcześniej deklarowanych pozycje, (szczegółowy wykaz tych zmian został wskazany w decyzji Prezydenta Miasta Rzeszowa), a przy tym wprowadza istotne różnice, jeżeli chodzi o daty wystawienia rachunków i faktur, a także podanie ogółu kwot na rachunku. To rodzi uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego przebiegu procesu wydatkowania środków z dotacji. Tak więc nawet gdyby przyjąć możliwość tak daleko idącej korekty (zmiany) rozliczenia dotacji, jak to sugeruje skarżąca, to z uwagi na tego rodzaju istotne różnice w jego treści, w odniesieniu do pierwotnie przedstawionej, nie można by było uznać jej wiarygodności.

W tej sytuacji stwierdzić więc należy, że organy prawidłowo uznały, że kwota 38 923,40 zł wydatkowana została niezgodnie z przeznaczeniem.

Wbrew twierdzeniom skargi, prowadząc postępowanie w przedmiocie określenie skarżącej przypadającej do zwrotu kwoty dotacji, organy nie dopuściły się naruszenia wskazach przez skarżącą przepisów postępowania. W sposób właściwy dokonały bowiem zebrania niezbędnego do jej rozstrzygnięcia materiału dowodowego, a także jego prawidłowej oceny, której w żadnym razie nie można przypisać cech dowolności. W tymże aspekcie zaznaczyć jednak należy, że podnosząc tego rodzaju zarzuty, jak to wynika z ich treści, skarżąca w rzeczywistości dąży do wykazania wadliwości stanowiska organów, w zakresie skutków i znaczenia złożonej przez nią korekty rozliczenia, z czym nie można się zgodzić, a nie dopuszczenia się przez nie uchybień natury stricte proceduralnej, co do których przyjęcia brak jest podstaw.

Również niezasadnie skarżąca zarzuca, że organy nie ustaliły które wydatki zostały pokryte ze środków pochodzących z uzyskanej przez nią dotacji. W tym bowiem aspekcie zaznaczyć bowiem należy, że obowiązek wykazania prawidłowego i zgodnego z prawem wydatkowania pobranych kwot dotacji obciążał skarżącą, która winna była tego dokonać w rozliczeniu dotacji. Nie może ona więc aktualnie przerzucać tego obowiązku na organ, a także stawiać mu zarzutów w tym względzie.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) oddalił skargę.