Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 213/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 pkt 4, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Sp. z o.o. z/s w J. oraz A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 476/17 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 26 października 2017 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 12 września 2017 r. w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z/s w J. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza B. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie A. Sp. z o.o. z/s w J. na postanowienie tego Sądu z dnia 12 września 2017 r. o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.

W dniu 11 listopada 2017 r., z wykorzystaniem elektronicznej skrzynki podawczej e-PUAP WSA w Rzeszowie, A. N. działając w imieniu A. Sp. z o.o. z/s w J. wniósł na ww. postanowienie zażalenie.

Zarządzeniem z 22 listopada 2017 r. wezwano wnoszącego zażalenie do uzupełnienia braków formalnych pisma poprzez: podpisanie zażalenia, złożenia jego odpisu oraz nadesłanie odpisu dokumentu z Krajowego Rejestru Sądowego wskazującego umocowanie do reprezentowania Spółki, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono adresatowi w dniu 24 listopada 2017 r.

W odpowiedzi na wezwanie, udzielonej z wykorzystaniem elektronicznej skrzynki podawczej e-PUAP WSA w Rzeszowie, A. N., określający się jako prezes zarządu jednoosobowego, jednoosobowej spółki z o.o., oświadczył, że składane przez niego pisma są podpisane elektronicznie, odpis zażalenia można wydrukować dwukrotnie i przesłać w formie elektronicznej, a dokumentu z KRS nie otrzymał z przyczyn zależnych od KRS w Rzeszowie.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie Spółki na postanowienie z dnia 26 października 2017 r. z uwagi na niewykonanie wezwania Przewodniczącego Wydziału do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.

Na postanowienie z dnia 7 grudnia 2017 r. zażalenie złożyli A. Sp. z o.o. z/s w J. oraz A. N. Zażalenie ponownie opatrzono podpisem elektronicznym, nie złożono własnoręcznych podpisów.

Zarządzeniem z 28 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych ww. zażalenia, m.in. poprzez własnoręcznie podpisanie zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W piśmie z dnia 23 stycznia 2018 r. Spółka stwierdziła, że podpis elektroniczny jest równoważny z własnoręcznym, a wzywanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia jest bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Aby można było posługiwać się w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem elektronicznym, musiałby istnieć stosowny ku temu przepis we wskazanym akcie prawnym.

W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Tym samym, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Takie stanowisko utrwalone jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazać w tym miejscu należy na uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, w której stwierdzono, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis.

W niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie "A." Sp. z o.o. z siedzibą w J. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 października 2017 r., m.in. z powodu nieopatrzenia go własnoręcznym podpisem i podpisania jedynie w formie elektronicznej – pomimo wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braków formalnych w tym zakresie poprzez własnoręczne podpisanie zażalenia. Pomimo tego jednak niniejsze zażalenie na w/w postanowienie Sądu I instancji z dnia 7 grudnia 2017 r. ponownie zostało złożone dokładnie w tej samej formie, tj. zastosowano podpis elektroniczny, nie złożono własnoręcznych podpisów. Ponownie też braku tego nie uzupełniono na wezwanie Przewodniczącego Wydziału.

Z tego względu zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2017 r. jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.