Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 653/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2005-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2005 r. sprawy ze skargi Gminy O. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie udzielenia bonifikaty przy sprzedaży w trybie bezprzetargowym prawa własności nieruchomości na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej przeznaczonej lub wykorzystywanej na cele mieszkaniowe - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Gmina O. wniosła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 24 czerwca 2005 r. ("[...]"). Rozstrzygnięciem tym Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta O. z dnia 25 maja 2005 r. (Nr "[...]") wyrażającej zgodę na udzielenie bonifikaty w wysokości 90 % przy jednorazowej zapłacie przy sprzedaży w trybie bezprzetargowym prawa własności nieruchomości bądź jej części na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej przeznaczonej lub wykorzystywanej na cele mieszkaniowe. Wojewoda stwierdził, że uchwała została podjęta bez podstawy prawnej. Wskazał, iż powołany w niej przepis art. 68 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, póz. 543 ze zm.) stanowi zamknięty katalog przypadków, kiedy może być udzielona bonifikata od ceny sprzedaży nieruchomości. Oznacza to wyłączenie możliwości stosowania bonifikat co do ceny sprzedaży przez gminę w innych sytuacjach. Zgodnie z treścią art. 68 ust l pkt l właściwy organ może udzielić za zgodą, odpowiednio wojewody albo rady lub sejmiku, bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust 3 ustawy, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana: na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury technicznej oraz innych celów publicznych. Określenie "na cele mieszkaniowe" oznacza, iż teren, którego dotyczy uchwała ma zostać przeznaczony na cele mieszkaniowe a nie na inne cele, natomiast sprzedaż nieruchomości, czy ich części na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej nie mieści się w katalogu przewidującym możliwość udzielenia bonifikaty. Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie przewiduje możliwości udzielenia bonifikaty od ceny w takim przypadku z zastrzeżeniem art. 209 a powołanej ustawy, jednakże przy spełnieniu warunków tam określonych.

W skardze pełnomocnik Gminy O. stwierdził, iż art. 68 ust l pkt l w/w ustawy stanowi wystarczającą podstawę prawną do podjęcia przedmiotowej uchwały. Zarzucił, iż organ nadzoru zastosował wykładnię kontra legem tego przepisu, nie uwzględniając ani intencji ustawodawcy ani celu przepisu, zawężając, wbrew intencji ustawodawcy, możliwość zastosowania przedmiotowej regulacji. Zgadzając się z tym, iż powołany przepis stanowi zamknięty katalog przypadków, kiedy może być udzielona bonifikata, skarżący podkreślił, iż przedmiotowa uchwała dotyczy właśnie takiego przypadku - celów mieszkaniowych. Wskazał, iż intencją uchwałodawcy było umożliwienie właścicielom nieruchomości nabycie po obniżonej cenie prawa własności dodatkowego gruntu, który nie może być zagospodarowany jako odrębna nieruchomość i ma służyć poprawie warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej, która wykorzystywana jest bądź będzie na cele mieszkaniowe. Jak stwierdził, osoba nabywająca działkę budowlaną na cele mieszkaniowe buduje dom nie na całej powierzchni tej działki, lecz na jej części, co nie zmienia faktu, iż jej prawo nabycia działki z bonifikatą rozciąga się na całą działkę. Nabyta zgodnie z uchwałą nieruchomość powiększy, stanowiącą już wcześniej własność nabywającego nieruchomość, kupioną uprzednio na cele mieszkaniowe.

Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy dopuszczenie możliwości sprzedaży nieruchomości w trybie bezprzetargowym na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej, przeznaczonej lub wykorzystywanej na cele mieszkaniowe jest zgodna z normą wyrażoną w art. 68 ust l pkt l ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, póz. 543 ze zm.) a więc jest sprzedażą na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury oraz innych celów publicznych. Zgodnie bowiem z tym przepisem, sprzedaż taka jest warunkiem udzielenia bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3 w/w ustawy.

Wyliczenie w art. 68 ust. l cytowanej wyżej ustawy ma charakter taksatywny. Oznacza to, że jednostka samorządu terytorialnego nie może stosować bonifikat w innych przypadkach niż wymienione w tym artykule. Konstrukcja bonifikat oparta jest zatem na założeniach, że sama możliwość udzielenia bonifikaty i jej zakresu pozostaje w gestii starosty lub organu wykonawczego gminy, powiatu, województwa a właściwy organ uchwałodawczy związany jest art. 68 ust l ustawy o gospodarce nieruchomościami, w którym wymieniono przypadki kiedy udzielenie bonifikaty jest możliwe.

Ustosunkowując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi należy podzielić stanowisko zajęte przez organ nadzoru.

Z literalnego brzmienia uchwały nie wynika, iż możliwość sprzedaży nieruchomości "na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej" ograniczona jest li tylko do przypadków, w których poprawa ta ma dotyczyć celów mieszkaniowych.

Określenie w art. 68 ust l cytowanej ustawy o gospodarce nieruchomościami "cele mieszkaniowe" jest niewątpliwie pojęciem węższym od określonej w zaskarżonej uchwale "poprawie zagospodarowania nieruchomości przyległej". Nieruchomość przyległa może być wykorzystana np. w sposób rekreacyjny, do prowadzenia działalności gospodarczej i takie jej zagospodarowanie może mieścić się w pojęciu poprawy zagospodarowania nieruchomości przyległej jednakże nie będzie ono służyło realizacji celu mieszkaniowego nawet w wypadku szerokiego rozumienia tego pojęcia.

Nie można zgodzić się z argumentacją skarżącej, że rozstrzygnięcie nadzorcze zawęziło możliwość stosowania przedmiotowej regulacji zabierając to prawo Radzie Miasta O. Rada Miasta O. nadal zachowuje swoje uprawnienia w zakresie stanowienia prawa jednakże wyłącznie w granicach przyznanych jej przepisami prawa.

Nie stoi w sprzeczności z powyższymi ustaleniami twierdzenie skarżącego, że prawo nabycia działki z bonifikatą rozciąga się na całą działkę. Jednakże bonifikata ta musi być udzielona w oparciu o podjętą zgodnie z prawem uchwałę odpowiedniego organu.

Intencja uchwałodawcy, na której istnienie powołano się w odpowiedzi na skargę nie znalazła więc odzwierciedlenia w przedmiotowym akcie prawa miejscowego.

Zgodzić się należy ze skarżącą, iż intencją uchwałodawcy było, między innymi, umożliwienie właścicielom nieruchomości nabycie po obniżonej cenie prawa własności dodatkowego gruntu, który nie może być zagospodarowany jako odrębna nieruchomość. Grunt ten ma być jednak przeznaczony na cele mieszkaniowe a nie na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej, która wykorzystywana jest bądź będzie na cele mieszkaniowe.

Choć pozostaje to poza sporem, należy na marginesie odnotować, iż norma zawarta w kwestionowanym zapisie nie mieści się także w pojęciu celów publicznych, wyszczególnionych w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Uchylenie przedmiotowej uchwały przez organ nadzoru z tej przyczyny, iż nie znajdowała ona podstawy prawnej było zatem w pełni uzasadnione. Dlatego też skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze należało oddalić w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).