Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 887/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135, art. 200
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 61a par 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 9 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2019 roku sprawy ze skargi L. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego wydania decyzji w sprawie zmian w ewidencji gruntów 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty [...] z dnia [...] nr [...]; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. na rzecz L. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] po rozpatrzeniu zażalenia L.S. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zmianie w ewidencji gruntów polegającej na zatwierdzeniu podziału działek o nr 225 i 226 oraz wydzielenie z nich działek ulicznych o nr 1105/2, 1113/2, 1113/3 na podstawie mapy do celów prawnych przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8 marca 2002 r. za nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. oraz art. 7b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne.

Pismem z dnia 9 stycznia 2018 r. L.S. wystąpiła do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie zmian w ewidencji gruntów zatwierdzającej podział działek nr 225, 226 oraz wydzielenie z nich działek ulicznych o nr 1105/2, 1113/2, 1113/3 dokonany na wniosek byłego właściciela na podstawie mapy sytuacyjnej do celów prawnych nr ewidencyjny 062-1/2002 z dnia 8 marca 2002 r., przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8 marca 2002 r i wpisanej do ewidencji zasobu powiatowego w dniu 8 marca 2002, którą doręczyła osobiście jako pełnomocnik jej ojca F.S. w Urzędzie Gminy w [...] w dniu 12 marca 2002 r. wraz z pismem z dnia 12 marca 2002 r.

Pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. Starosta [...] poinformował stronę, że wydawanie decyzji w sprawie podziałów należy odpowiednio do kompetencji: wójta, burmistrza, prezydenta i wyjaśnił, że mapa sytuacyjna do celów prawnych nr ewidencyjny 062-1/2002 z dnia 8 marca 2002 r., o której mowa we wniosku została sporządzona w celu rozliczenia stanu prawnego wynikającego z Rep [...] tom II i rejestrów ewidencji gruntów i budynków, a nie w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W związku z powyższym nie była wydana decyzja zatwierdzająca podział. Starosta stwierdził, że organ nie ma możliwości wydania decyzji orzekającej o podziale.

W dniu 13 lutego 2018 r. do Starosty [...] wpłynęło pismo skarżącej z dnia 12 lutego 2018 r., będące stanowiskiem w sprawie odpowiedzi Starosty [...] z dnia 31 stycznia 2018 r., w którym skarżąca podała, że ze stanowiskiem Starosty się nie zgadza i przedstawiła obszerną argumentację swojego stanowiska z powołaniem się na określone dokumenty i dowody. Podtrzymała swój wniosek z dnia 9 stycznia 2018 r. oraz zażądała wydania decyzji wskazując jednocześnie, że jej wniosek z 9 stycznia 2018 r. jest wnioskiem o wydanie decyzji, a nie wnioskiem o udzielenie informacji.

Zawiadomieniem z dnia 2 marca 2018 r. Starosta [...] przekazał zgodnie z właściwością pismo skarżącej do Wójta Gminy [...].

Zawiadomieniem z dnia 23 marca 2018 r. Wójt Gminy [...] przekazał pismo L.S. z dnia 12 lutego 2018 r. do Starosty [...] stwierdzając, że pismo to dotyczy wydania decyzji o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. oraz art. 22 ust. 1, art. 7d pkt 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zmianie w ewidencji gruntów polegającej na zatwierdzeniu podziału działek o nr 225 i 226 oraz wydzieleniu z nich działek ulicznych o nr 1105/2, 1113/2, 1113/3 na podstawie mapy do celów prawnych przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8 marca 2002 r. za nr 062-1/2002. W uzasadnieniu organ podniósł, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków określają przepisy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm.).

Organ wyjaśnił, że będące przedmiotem wniosku działki o nr 1105/2, 1113/2 i 1113/3 położone w obrębie [...], gmina [...], zostały wydzielone na podstawie mapy sytuacyjnej do celów prawnych, sporządzonej przez Ax. Usługi Geodezyjno - Kartograficzne M.J. na wniosek F.S., przyjętej do powiatowego zasobu dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej za numerem 062-1/2002 w dniu 8 marca 2002 r. Opisane powyżej zmiany w ewidencji gruntów i budynków została wprowadzona w dniu 19 marca 2002 r. za nr 57/2002. Wówczas ewidencję gruntów i budynków dla terenu gminy [...] prowadził Wójt Gminy [...] zgodnie z porozumieniem zawartym ze Starostą [...]. Wyodrębnienie przedmiotowych działek polegało na rozliczeniu stanu prawnego wynikającego z rozbieżności między Rep [...] tom II i rejestrów ewidencji gruntów i budynków. Powyższa mapa do celów prawnych nie była wykonana w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami - Podziały.

Badanie księgi wieczystej nr [...] wykazało, że jest prowadzona dla działek oznaczonych nr 225, 226, 1113/2, 1113/3, 1105/2 o ogólnej powierzchni 0,5717ha natomiast w dziale II jako właściciel wpisana jest L.F.S. Stan prawny działek ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków jest zgodny z zapisami zawartymi w księdze wieczystej nr [...].

Biorąc pod uwagę powyższe Starosta [...] stwierdził, że nie ma możliwości wydania decyzji dotyczącej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z mapą sytuacyjną do celów prawnych, sporządzoną przez Ax. Usługi Geodezyjno -- Kartograficzne M.J., przyjętą do Powiatowego Zasobu Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej za numerem 062-1/2002 w dniu 8 marca 2002 r., ponieważ ww. zmiany są już ujawnione od 2002 roku. Organ podniósł, że ewidencja gruntów powinna być utrzymywana w stałej aktualności zarówno co do stanu faktycznego, jak i stanu prawnego. Obowiązek nałożony na Starostę dotyczy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oraz utrzymywania jej w stanie aktualności i wynika z § 44 rozporządzenia. Nie ma przepisu prawa materialnego, który umożliwiłby organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków na orzeczenie o mocy wstecznej w zakresie jej aktualizacji. Nie jest możliwe dokonanie zmian w ewidencji z datą wsteczną.

Starosta [...] stwierdził, że zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Skoro zatem zmiany, o które wnosi strona są ujawnione od 2002 r. oraz brak jest przepisu prawnego, w oparciu o który można wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie żądania strony, to uzasadnia to odmowę wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 k.p.a.

Na powyższe postanowienie pismem z dnia 23 kwietnia 2018 r. skarżąca złożyła zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W pierwszej kolejności skarżąca wskazała, że w uzasadnieniu postanowienia Starosty [...] nie napisano, że pismem z dnia 19 marca 2018 r. złożyła w trybie art. 37 § 1 pkt 1 Kpa ponaglenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie niezałatwienia w terminie jej wniosku z dnia 9 stycznia 2018 r. Następnie wskazując na naruszenie art. 61a § 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie skarżąca wskazała, że żadna z wymienionych w art. 61a § 1 k.p.a. przesłanek nie zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżąca podniosła, że na podstawie art. 24 ust. 3 pkt 3 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, ma prawo żądać od organu kopii dokumentów na podstawie których dokonano wpisów do bazy danych operatu ewidencyjnego i tym samym wydania decyzji, która jest przedmiotem wniosku z dnia 9 stycznia 2018 r., która nie została wydana a powinna być wydana w 2002 roku. Wskazując natomiast na treść art. 24 ust. 2c cyt. ustawy podała, że odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej. Skarżąca podniosła, że zastosowanie art. 61a § 1 Kpa w jej sprawie jest bezpodstawne i bezprawne.

Wskazanym na wstępie postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy podtrzymując stanowisko organu pierwszej instancji. Podkreślił, że działki nr 1105/2, 1113/2 i 1113/3 położone w obrębie [...], gmina [...] zostały wydzielone na podstawie mapy sytuacyjnej do celów prawnych sporządzonej przez [...] Usługi Geodezyjno-Kartograficzne M.J. na wniosek F.S. przyjętej do Powiatowego Zasobu Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej za numerem 062-1/2002 w dniu 8 marca 2002 r. Wyżej opisana zmiana w ewidencji gruntów i budynków została wprowadzona w dniu 19 marca 2002 r. za nr 57/2002. Wówczas ewidencję gruntów i budynków dla terenu gminy [...] prowadził Wójt Gminy [...] zgodnie z porozumieniem ze Starostą [...]. Wyodrębnienie przedmiotowych działek polegało na rozliczeniu stanu prawnego wynikającego z rozbieżności między Rep [...] tom II i rejestrów ewidencji gruntów i budynków. Powyższa mapa do celów prawnych nie była wykonana w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Badanie księgi wieczystej nr [...] wykazało, że jest prowadzona dla działek oznaczonych numerami 225, 226, 1113/2. 1113/3, 1105/2 o ogólnej powierzchni 0.5717 ha natomiast w dziale II jako właściciel wpisana jest L.S. Stan prawny działek ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków jest zgodny z zapisami zawartymi w księdze wieczystej nr [...]. Wobec powyższego nie ma możliwości wydania decyzji dotyczącej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z mapą sytuacyjną do celów prawnych 062-1/2002, ponieważ ww. zmiany są już ujawnione od 2002 r.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji lub stwierdzenie ich nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 126 k.p.a. z powodu rażącego naruszenia obowiązującego prawa. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że działki nr 1105/2, 1113/2 i 1113/3 położone w obrębie [...], gmina [...] wydzielone na podstawie mapy sytuacyjnej do celów prawnych przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem 062-1/2002 w dniu 8 marca 2002 r. zostały ujawnione w ewidencji bez wydania stosownej decyzji administracyjnej. Ponadto skarżąca podniosła, że organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniósł się w ogóle do zarzutów zawartych w zażaleniu dotyczących braku podstawy prawnej do zastosowania art. 61a k.p.a. w sprawie wniosku z dnia 9 stycznia 2018 r. W ocenie skarżącej organ odwoławczy nie rozpoznał jej zażalenia z dnia 23 kwietnia 2018 r. Skarżąca zwróciła uwagę, że w zaskarżonym postanowieniu organ nie wskazał daty jej zażalenia, które było przedmiotem rozpoznania, powołał błędny numer postanowienia organu pierwszej instancji "[...]" w sytuacji, gdy jej zażalenie dotyczyło postanowienia o numerze "[...]". Wskazała również, że postanowienie organu drugiej instancji tj. postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], które otrzymała, zostało opatrzone numerem [...], tymczasem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, w której doręczono jej powyższe postanowienie, widnieje znak sprawy [...]. W ocenie skarżącej data jej zażalenia -23 kwietnia 2018 – nie podana w podstawie prawnej i zmieniony znak sprawy: [...] mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej zaskarżonego postanowienia [...]WINGiK z dnia [...] znak [...].

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o jej oddalenie.

W dniu 22 listopada 2018 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z dnia 19 listopada 2018 r. zatytułowane "nowe dowody w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 887/18" wraz z załącznikami obrazującymi przebieg postępowania w następstwie złożonego w dniu 20 kwietnia 2018 r. do Starosty [...] ponownego wniosku. Przedstawione dokumenty, zdaniem skarżącej potwierdzają, że zasadne jest uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji.

W dniu 5 grudnia 2018 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącej z dnia 29 listopada 2018 r. z załącznikami będące stanowiskiem skarżącej w sprawie odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W piśmie tym skarżąca zawarła wniosek o ukaranie [...]WINGiK karą grzywny za nieprzekazanie w terminie jej skargi z dnia 12 lipca 2018 r. do WSA w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej przywoływana jako: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przedmiot kontroli Sądu w sprawie stanowi postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] nr [...] z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zmianie w ewidencji gruntów polegającej na zatwierdzeniu podziału działek o nr 225 i 226 oraz wydzieleniu z nich działek ulicznych o nr 1105/2, 1113/2, 1113/3 na podstawie mapy do celów prawnych przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8 marca 2002 r. za nr 062-1/2002.

Dokonując kontroli wskazanego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do wniosku, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa.

Zgodnie z art. 61a § 1 K.p.a., który stanowi podstawę prawną kontrolowanych postanowień - gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 K.p.a., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Powołany przepis został dodany do Kodeksu postępowania administracyjnego z mocą od 11 kwietnia 2011 r. na podstawie ustawy z 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2011 r. Nr 6, poz. 18). Wprowadził on dwie przesłanki odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego: wniesienie żądania przez osobę niebędącą stroną oraz inne uzasadnione przyczyny niemożności prowadzenia postępowania. W literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądów administracyjnych jednomyślnie prezentowane jest stanowisko, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie z powodu przeszkód o charakterze przedmiotowym i podmiotowym oczywistych, tj. takich, których wystąpienie jest możliwe do stwierdzenia po wstępnej analizie wniosku. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania zastrzeżona jest bowiem dla wstępnego etapu oceny wniosku. Dostrzeżenie po wszczęciu postępowania niedopuszczalności jego prowadzenia prowadzić może jedynie do umorzenia postępowania (wyrok WSA w Białymstoku z 23 października 2014 r., II SA/Bk 644/14). Jak trafnie wskazał WSA w Warszawie w tezie wyroku z 7 marca 2013 r., VII SA/Wa 1771/12, zastosowanie instytucji określonej w art. 61a § 1 k.p.a. powinno być ograniczone co do zasady do sytuacji, w której brak możliwości wszczęcia postępowania z przyczyny podmiotowej lub przedmiotowej jest oczywisty i nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do sytuacji, w której organ w każdym, najbardziej skomplikowanym, przypadku musiałby odmówić wszczęcia postępowania ze względu na brak legitymacji, bez możliwości wykorzystania reguł dowodowych z k.p.a., lub też – odwrotnie – dowodziłoby braku logiki w działaniu organu, który prowadziłby postępowanie dowodowe i wyjaśniające w oparciu o art. 7 i 77 § 1 k.p.a., jednocześnie odmawiając jego wszczęcia w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a. WSA w Białymstoku w wyroku z 4 września 2014 r., II SA/Bk 491/14, odnosząc się do stosowania art. 61a § 1 k.p.a. wyraził pogląd, że odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. z "innych uzasadnionych przyczyn" nie może być rozumiana jako sytuacja, w której odmawia się wszczęcia postępowania na podstawie oceny materialnoprawnego elementu sytuacji prawnej obywatela. W uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku podkreślono, że mimo, iż sformułowanie "inna uzasadniona przyczyna" odmowy wszczęcia postępowania może wywoływać trudności interpretacyjne to wypowiedzi piśmiennictwa i orzecznictwa wskazują, że chodzi w nim o przyczyny natury formalnej. Za "inną uzasadnioną przyczynę" odmowy wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 k.p.a. uznano bowiem przykładowo sytuacje, gdy żądanie wszczęcia postępowania nie dotyczy sprawy indywidualnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a., gdy żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności dotyczy sytuacji, w której legalność kontrolował sąd administracyjny i skargę oddalił, czy też gdy żądanie wszczęcia postępowania nie dotyczy sprawy administracyjnej czy leżącej we właściwości organów administracji publicznej. Jak wskazał NSA w postanowieniu z 22 lipca 2014 r., I OSK 1635/14, uzasadnioną przyczyną odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego może być oczywisty brak podstaw prawnych do wydania decyzji załatwiającej wniesione żądanie. Nie budzi wątpliwości, że przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 k.p.a. muszą być oczywiste, dostrzegalne prima facie, obiektywne, a zatem których ustalenie i podanie nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego ze strony organu. Zatem odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. "z innych uzasadnionych przyczyn" może mieć miejsce w sytuacjach oczywistych, niewymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów. tj. gdy "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak podstaw do prowadzenia postępowania (por. wyrok NSA z 22 maja 2015 r., II OSK 2671/13). Organ nie może zatem gromadzić dowodów i ustalać stanu faktycznego sprawy bez formalnego wszczęcia postępowania, a następnie – po stwierdzeniu, że brak podstaw do prowadzenia postępowania – wydać postanowienia o odmowie jego wszczęcia "z innych uzasadnionych przyczyn" na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA w Białymstoku z 10 września 2015 r., II SA/Bk 429/15).

Natomiast z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że organ I instancji po otrzymaniu wniosku skarżącej z 9 stycznia 2018 r. o wydanie decyzji w sprawie zmian w ewidencji gruntów zatwierdzającej podział działek nr 225, 226 oraz wydzielenie z nich działek ulicznych o nr 1105/2, 1113/2, 1113/3 dokonany na wniosek byłego właściciela na podstawie mapy sytuacyjnej do celów prawnych nr ewidencyjny 062-1/2002 z dnia 8 marca 2002 r., przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8 marca 2002 r i wpisanej do ewidencji zasobu powiatowego w dniu 8 marca 2002, pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. poinformował stronę, że wydawanie decyzji w sprawie podziałów należy odpowiednio do kompetencji: wójta, burmistrza, prezydenta i wyjaśnił, że mapa sytuacyjnej do celów prawnych nr ewidencyjny 062-1/2002 z dnia 8 marca 2002 r., o której mowa we wniosku została sporządzona w celu rozliczenia stanu prawnego wynikającego z Rep [...] tom II i rejestrów ewidencji gruntów i budynków, a nie w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W związku z powyższym nie była wydana decyzja zatwierdzająca podział. Starosta stwierdził, że organ nie ma możliwości wydania decyzji orzekającej o podziale.

Następnie w dniu 13 lutego 2018 r. do Starosty [...] wpłynęło pismo skarżącej z dnia 12 lutego 2018 r., będące stanowiskiem w sprawie odpowiedzi Starosty [...] z dnia 31 stycznia 2018 r., w którym skarżąca podała, że ze stanowiskiem Starosty się nie zgadza i przedstawiła obszerną argumentację swojego stanowiska z powołaniem się na określone dokumenty i dowody. Podtrzymała swój wniosek z dnia 9 stycznia 2018 r. oraz zażądała wydania decyzji, wskazując jednocześnie, że jej wniosek z 9 stycznia 2018 r. jest wnioskiem o wydanie decyzji, a nie wnioskiem o udzielenie informacji.

Zawiadomieniem z dnia 2 marca 2018 r. Starosta [...] przekazał zgodnie z właściwością pismo skarżącej z 12 lutego 2018 r. do Wójta Gminy[...].

Zawiadomieniem z dnia 23 marca 2018 r. Wójt Gminy [...]przekazał pismo L.S. z dnia 12 lutego 2018 r. do Starosty [...] stwierdzając, że pismo to dotyczy wydania decyzji o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta [...] działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. oraz art. 22 ust. 1, art. 7d pkt 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zmianie w ewidencji gruntów polegającej na zatwierdzeniu podziału działek o nr 225 i 226 oraz wydzielenie z nich działek ulicznych o nr 1105/2, 1113/2, 1113/3 na podstawie mapy do celów prawnych przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 8 marca 2002 r. za nr 062-1/2002.

Powyższe wskazuje na fakt prowadzenia przez organ, w okresie od daty wpływu wniosku skarżącej z dnia 9 stycznia 2018 r., tj. od dnia 17 stycznia 2018 r. do dnia wydania postanowienia w dniu [...], postępowania wyjaśniającego mającego na celu gromadzenie dowodów, ustalanie stanu faktycznego, ustalanie przedmiotu wniosku i kompetencji organu, wreszcie prowadzenie ze stroną korespondencji przedstawiającej stanowisko organu. Jeszcze raz podkreślić zatem należy, że instytucja odmowy wszczęcia postępowania zastrzeżona jest dla wstępnego etapu oceny wniosku. Zatem odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. "z innych uzasadnionych przyczyn" może mieć miejsce w sytuacjach oczywistych, niewymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów. tj. gdy "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak podstaw do prowadzenia postępowania Dostrzeżenie po wszczęciu postępowania niedopuszczalności jego prowadzenia prowadzić może jedynie do umorzenia postępowania (wyrok WSA w Białymstoku, II SA/Bk 644/14). Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy doszło do oczywistego naruszenia przez organy obu instancji art. 61 a § 1 K.p.a. co musiało skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Starosty [...].

W ocenie Sądu zarzuty strony dotyczące błędnego oznaczenia postanowienia Starosty [...] w zaskarżonym postanowieniu [...]WINGiK z dnia [...] poprzez wskazanie numeru "[...]" w sytuacji, gdy zażalenie skarżącej dotyczyło postanowienia o numerze "[...]", aczkolwiek nie powinno mieć miejsca, to należało potraktować jako oczywistą omyłkę pisarską pozostającą bez wpływu na wynik sprawy. Również brak wskazania w zaskarżonym postanowieniu daty wniesionego przez skarżąca zażalenia nie stanowi istotnego naruszenia prawa. Elementy konieczne postanowienia wymienia art. 124 § 1 K.p.a. Jak wynika z treści powyższego przepisu wskazanie daty złożonego środka zaskarżenia nie jest elementem koniecznym struktury postanowienia administracyjnego.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a

Na marginesie sprawy Sąd informuje, że wniosek skarżącej zawarty w piśmie procesowym z dnia 29 listopada 2018 r. o ukaranie [...]WINGiK karą grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi L.S. z dnia 12 lipca 2018 r. do WSA w Łodzi został wyłączony do odrębnego postępowania.

D.Cz.