Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1201/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie niestwierdzenia choroby zawodowej - postanawia - przyznać radcy prawnemu A. Z. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. B. na decyzję

Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie niestwierdzenia choroby zawodowej.

Postanowieniem z dnia 13 marca 2017 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którego w osobie A. Z. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] w piśmie z dnia 6 kwietnia 2017 r.

Wymieniony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Została ona oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt II OSK 1559/17.

Dnia 26 marca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo radcy prawnego A. Z., w którym wniósł o przyznanie kosztów udzielonej stronie skarżącej pomocy prawnej. Wskazał, że wynagrodzenie za nią nie zostało mu zapłacone ani w całości ani w części.

Wniosek radcy prawnego podlega uwzględnieniu, a to z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Według tego przepisu, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych. Aktualnie przepisami tymi są unormowania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Wedle § 2 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Przy czym, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje – zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia z uwzględnieniem nakładu pracy radcy prawnego, jego wkładu w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz stopnia zawiłości sprawy. Podkreślenia wymaga też, że opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

W świetle § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłatą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", a więc takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego jest kwota 240 zł. Z kolei, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny (tak jak w warunkach sprawy niniejszej) - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Mając powyższe na względzie orzeczono o przyznaniu radcy prawnemu A. Z. kwoty 221,40 zł. Obejmuje ona opłatę w wysokości 180 zł (75 % z kwoty 240 zł) oraz podatek VAT w wysokości 41,40 zł. Podstawę powyższego stanowił art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.