Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 2315/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 4a pkt 4, art. 16h
journal: Dz.U. 1992 nr 21 poz 86
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędziowie: NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), NSA del. Danuta Małysz, Protokolant Karolina Zarzycka, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 113/10 w sprawie ze skargi "E." sp. z o.o. z siedzibą w R. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 18 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz "E." sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 6 lipca 2010 r., I SA/Gl 113/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną przez E. [...] Sp. z o.o. w R. interpretację Ministra Finansów z dnia 18 września 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że wnioskiem z dnia 24 czerwca 2009 r. spółka zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wniesionych do spółki w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zagadnienie to zostało przedstawione, jako konsekwencja ustalenia, czy zespół składników materialnych i niematerialnych wniesionych do spółki stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynikało, że E. [...] sp. z o.o. (zwana dalej: E. Produkcja) należy do Grupy E. (zwana dalej: Grupą), która zajmuje się produkcją środków czystości, żywności, środków bezpieczeństwa, ochrony zdrowia i jest światowym liderem w dziedzinie profesjonalnego utrzymania higieny. W związku z działaniami restrukturyzacyjnymi planowane było stworzenie nowego modelu biznesowego spółek należących do Grupy, m.in. poprzez wydzielenie działalności produkcyjnej oraz dystrybucyjnej (sprzedażowej) do odrębnych podmiotów. W strukturze docelowej zamierzone jest rozdzielenie funkcji produkcyjnych i sprzedażowych realizowanych dotychczas przez jedną spółkę pod nazwą E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie (zwana dalej E. PL).

Wnioskodawca podkreślił, że w E. PL istnieje faktyczne rozdzielenie funkcji i zadań związanych z produkcją od funkcji dystrybucyjnych. Cała działalność produkcyjna prowadzona jest w odrębnym zakładzie produkcyjnym w R., podczas gdy funkcje dystrybucyjne realizuje centrala E. PL w K.. W konsekwencji, również wszelkie aktywa materialne i niematerialne przypisane są odrębnie do zakładu produkcyjnego i odrębnie do pionu dystrybucji. Zakład produkcyjny w R. posiada swoich pracowników zatrudnionych wyłącznie do wykonywania zadań zakresie produkcji, ma również swoje własne procedury postępowania ISO. Zakład ten nie jest oddziałem spółki, nie jest też dla niego sporządzany odrębny bilans. Jednakże system księgowy używany przez Spółkę E. umożliwia przyporządkowanie do działalności produkcyjnej związanych z nią przychodów i kosztów (w wewnętrznej strukturze księgowej Spółki prowadzone są odrębne centra przychodów i kosztów dla działalności produkcyjnej i dystrybucyjnej).

Wydzielenie przeprowadzone zostanie poprzez wniesienie w formie wkładu niepieniężnego wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych związanych z działalnością produkcyjną (realizowaną dotychczas przez zakład produkcyjny w R.) do nowej spółki E. Produkcja. Aktywa tworzące pion dystrybucji pozostaną w rękach spółki E. PL. W rezultacie funkcjonować będą dwa odrębne podmioty: nowa spółka produkcyjna - E. Produkcja i dotychczas istniejąca spółka, w której pozostaną jedynie funkcje dystrybucyjne.

W ramach aportu do spółki Produkcja zostaną wniesione wszystkie składniki materialne i niematerialne związane z działalnością produkcyjną m.in.: nieruchomości (grunty, budynki), na których znajduje się zakład w R., ruchomości związane z działalnością produkcyjną (w tym: maszyny produkcyjne, wózki widłowe, narzędzia, zapasy materiałów i towarów handlowych, wyposażenie biurowe, komputery itp.), wszelkie inne przynależności związane z prowadzeniem przez spółkę działalności produkcyjnej, zezwolenia/pozwolenia związane z działalnością produkcyjną (w tym: zintegrowane pozwolenie produkcyjne Wojewody S., zezwolenia do używania wózków widłowych, kompresorów wysokociśnieniowych itp.), zobowiązania i wierzytelności wiązane z działalnością produkcyjną, prawa i obowiązki z umów związanych z działalnością produkcyjną (w tym umowy najmu, umowy o usługi, umowa produkcyjna, umowa o usługi logistyczne zawarta z E. CH, mowy dotyczące mediów zakładu w R. - prąd, gaz, nieczystości itp.).

Ponadto spółka Produkcja przejmie w trybie art. 231 K.p. tych pracowników, którzy obecnie zatrudnieni są w spółce E. PL i wykonują pracę związaną z działalnością w zakresie produkcji. Oznacza to, że spółka Produkcja stanie się z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. W ramach aportu Spółka nie otrzyma natomiast składników majątkowych i niemajątkowych E., które nie są bezpośrednio powiązane z działalnością produkcyjną.

Dodatkowo wnioskodawca podniósł, w dniu wniesienia aportu do spółki Produkcja, pomiędzy tym podmiotem a spółką E. zostanie zawarta umowa, na podstawie której E. będzie świadczyć na rzecz nowopowstałej spółki usługi w zakresie kadr, usług informatycznych i finansowych.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym wnioskodawca zadał następujące pytanie: "czy w świetle art. 16h ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 65 ze zm.) zwana dalej: u.p.d.o.p. - spółka Produkcja będzie zobowiązana, w odniesieniu do składników majątku wchodzących w skład aportu, a które wcześniej były wprowadzone do rejestru środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych E. PL do dokonywania odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuowania metody amortyzacji przyjętej wcześniej przez spółkę E. PL"

Według stanowiska wnioskodawcy, na podstawie przepisów powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o VAT zespół składników, będący przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki Produkcja stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca podniósł, iż art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. definiuje zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie w/w przepisu należy wskazać, że aby możliwe było uznanie określonego zespołu składników majątku za ZCP, muszą być spełnione wszystkie poniższe warunki:

- musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, tym zobowiązania;

- zespół ten musi być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

- składniki zespołu muszą być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych, przy czym zespół ten mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące w/w zadania gospodarcze.

Spółka wskazał, że zorganizowana część przedsiębiorstwa jest zbiorem składników materialnych i niematerialnych, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Zdaniem wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że wymienione we wniosku składniki stanowią zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych w rozumieniu art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. oraz w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Obejmują one bowiem zarówno elementy materialne jak i niematerialne (umowy, wierzytelności, zobowiązania) a także czynnik ludzki.

W ocenie spółki spełniony został również warunek organizacyjnego wyodrębnienia działalności produkcyjnej w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość alokacji przychodów i kosztów do działalności prowadzonej przez ZCP. Odrębność finansowa nie oznacza całkowitej samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP. Spółka wskazała, że E. prowadzi ewidencję księgową w postaci odrębnych centrów kosztów i przychodów dla działalności produkcyjnej oraz odrębnych centrów kosztów i przychodów dla pozostałej działalności. Podejście takie umożliwia wskazanie i identyfikację poszczególnych kosztów i przychodów związanych z działalnością produkcyjną. Możliwe jest oddzielne ewidencjonowanie zapisów operacji gospodarczych funkcjonalnie związanych z działalnością produkcyjną. Pozwala to spółce na uzyskiwanie dla wewnętrznych celów zarządczych rzetelnych informacji finansowych związanych z prowadzoną działalnością produkcyjną. Dzięki temu podmiot ten ma również możliwość obliczenia wyniku finansowego z takiej działalności. Zdaniem spółki warunek finansowego wyodrębnienia działalności produkcyjnej w ramach istniejącego przedsiębiorstwa należy uznać za spełniony.

Wyodrębnienie organizacyjne polega na tym, że działalność prowadzona w ramach ZPC powinna mieć określone miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika ale nie jest konieczne aby była wyodrębniona w formie filii czy też oddziału. Działalność produkcyjna prowadzona przez E. PL jest wydzielona organizacyjnie w ramach istniejącego przedsiębiorstwa.

Także warunek samodzielnego realizowania określonych zadań gospodarczych był zdaniem wnioskodawcy spełniony. Po wniesieniu aportu nowy podmiot będzie miał zapewnione wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe, jakie potrzebne są do prowadzenia działalności produkcyjnej (tj. wszelkie aktywa, pozwolenia, pracowników itp.), będzie miał zapewnione źródło przychodów (zamówienia) dzięki przeniesionej na ten podmiot umowie produkcyjnej z E. CH, zachowana zostanie ciągłość w działalności produkcyjnej. Wszelkie potrzebne do prowadzenia działalności produkcyjnej elementy spółka będzie w stanie zapewnić we własnym zakresie lub też na podstawie umowy z E. PL, zgodnie z którą podmiot ten będzie świadczył na rzecz E. Produkcja usługi w zakresie kadr, usług informatycznych i finansowych.

Reasumując, w opinii wnioskodawcy zespół składników, który zostanie przez nowy podmiot otrzymany w drodze aportu od spółki E. stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. (oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT). W konsekwencji zastosowanie znajdzie art. 16 h ust. 3a u.p.d.o.p.

3. Interpretacją indywidualną z dnia 18 września 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Organ wskazał, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany, jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie tej masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. Zdolność ta powinna być oceniana na moment podziału z uwzględnieniem umów przyjętych w drodze sukcesji, bez uwzględnienia dodatkowo zawartych umów (po podziale).

W opinii organu okoliczność, że w dniu wniesienia aportu zostanie zawarta umowa na podstawie, której spółka E. PL będzie świadczyć na rzecz spółki Produkcja usługi w zakresie: kadr, usług informatycznych i finansowych, świadczy o tym, że wniesiony do nowoutworzonej spółki zespół składników majątkowych nie może być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o jakiej mowa w art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. albowiem w momencie podziału spółka będzie musiała korzystać z usług innego podmiotu, a więc nie będzie zdolna do samodzielnego realizowania swoich zadań. Ponieważ w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedmiot wkładu nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przepis art. 16h ust. 3 u.p.d.o.p. nie znajdzie zastosowania. Tym samym brak będzie podstaw do kontynuowania metody amortyzacji przyjętej przez Spółkę E. od składników majątkowych nabytych w drodze wkładu niepieniężnego.

W odpowiedzi na pismo strony wzywające do usunięcia naruszenia prawa organ udzielił odpowiedzi stwierdzając brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spółka zarzuciła naruszenie art. 16h ust. 3a w związku z art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. oraz art. 14c § 1 w zw. z § 2 oraz art. 121 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa.

5. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

6. Uzasadniając wydany w sprawie wyrok sąd pierwszej instancji odwołując się do treści i wykładni art. 4a pkt 4 oraz art. 16h ust. 3a u.p.d.o.p. wskazał, że kwestia, czy opisany zespół składników materialnych i niematerialnych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa została oceniona przez sąd w wyroku z dnia 6 lipca 2010 r., I SA/Gl 112/10, na mocy którego uchylono interpretację Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia 18 września 2009 r. uznającą stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Sąd stwierdził w powołanym orzeczeniu, że zaskarżona interpretacja narusza przepis art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p.

Podniesiono również, że analogiczny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 15 kwietnia 2010 r., I SA/Kr 31/10 rozpoznając skargę na indywidualną interpretację wydaną na wniosek E. spółki z o.o. w Krakowie dotyczącą tego samego stanu faktycznego. Sąd ten wskazał, że interpretacja Ministra Finansów z dnia 18 września 2009 r. uznająca stanowisko wnioskodawcy w zakresie stwierdzenia, iż zespół składników majątkowych, który ma być przedmiotem aportu do spółki E. [...] sp. z o. o. stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. za nieprawidłowe – narusza powołany przepis ustawy.

Dlatego też zdaniem sądu pierwszej instancji, w świetle art. 16h ust. 3a u.p.d.o.p., spółka Produkcja będzie zobowiązana, w odniesieniu do składników majątku wchodzących w skład aportu, a które wcześniej były wprowadzone do rejestru środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych E. PL do dokonywania odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuowania metody amortyzacji przyjętej wcześniej przez spółkę E. PL.

7. W skardze kasacyjnej Dyrektor Izby Skarbowej, działający w imieniu Ministra Finansów, zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 4a pkt 4, art. 16h ust. 3, ust.3a i ust.5 u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż opisany we wniosku o interpretacje zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p., a wobec tego spółka winna w oparciu o art. 16h u.p.d.o.p. dokonywać odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuować metodę amortyzacji przyjętą wcześniej przez spółkę.

- podczas, gdy zdaniem organu zespół ten nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a wobec tego z mocy art. 16h ust. 3a i ust. 5 przepis art. 16h ust. 3 u.p.d.o.p. nie znajdzie zastosowania i skarżąca nie będzie z tego tytułu mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuować metody amortyzacji przyjętej wcześniej przez spółkę.

W związku z tak postawionymi zarzutami organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

8. W odpowiedzi na skargę kasacyjną spółka wniosła o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

9. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadza się przede wszystkim do odpowiedzi na pytanie, czy w opisanym przez stronę wniosku stanie faktycznym wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych będzie stanowił część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. Rozstrzygnięcie tej kwestii będzie warunkowała możliwość zastosowania przez spółkę art. 16h u.p.d.o.p. i tym samym dokonywanie odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuować metodę amortyzacji wcześniej przyjęta.

Jak wynika z treści art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zgodnie ze stanowiskiem podatnika zaprezentowanym we wniosku przedmiotem aportu mając być wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe związane z działalności produkcyjną. tj. m. in: nieruchomości (grunty i budynki), na których znajduje się zakład w R., ruchomości związane z działalnością produkcyjną (w tym: maszyny produkcyjne, wózki widłowe, narzędzia, zapasy materiałów i towarów handlowych, wyposażenie biurowe, komputery itp.), wszelkie inne przynależności związane z prowadzeniem przez spółkę działalności produkcyjnej, zezwolenia/pozwolenia związane z działalnością produkcyjną, zobowiązania związane z działalnością produkcyjną, wierzytelności związane z działalnością produkcyjną, prawa i obowiązki z umów związanych z działalnością produkcyjną. Spółka E. Produkcja ma przejąć również w trybie art. 23¹ K.p. tych pracowników, którzy obecnie zatrudnieni są przez spółkę i wykonują pracę związaną z działalnością w zakresie produkcji

10. Odnosząc powyższe do warunków stawianych przez ustawodawcę w art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zakres aportu, szczegółowo wskazany we wniosku spełnia te warunki. Nie ulega wątpliwości, że aport ten stanowi zespół składników, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze, które dotychczas były przez ten zespół realizowane. Definicja ta nie wymaga, aby zespół ten obejmował wszelkie elementy obsługi funkcjonowania przedsiębiorstwa, gdyż zawęża ona pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do składników materialnych i niematerialnych pozwalających na realizację określonych zadań gospodarczych, jako niezależne przedsiębiorstwo. Brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów obsługujących jego zadania kadrowe, informatyczne i finansowe nie pozbawia tegoż przedsiębiorstwa możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych.

Ponadto trzeba wskazać, że istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest prowadzenie działalności gospodarczej, poprzez realizację określonych zadań gospodarczych, które mogą być wykonywane bez wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa, które to zadania mogą być przedmiotem obsługi dokonywanej przez firmy zewnętrzne (outsourcing). Usługi te, jako niematerialne, nie decydują o realizacji przez przedsiębiorstwo jego zadań gospodarczych, lecz wspomagają jedynie jego funkcjonowanie jako podmiotu gospodarczego. Przyjęcie stanowiska organu prowadziłoby do wniosku, że podmiot gospodarczy, który realizując swoje zadania gospodarcze korzysta z zewnętrznych usług niematerialnych, np. w zakresie obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej – nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 K.c. Praktyka gospodarcza pokazuje natomiast coś przeciwnego: wiele przedsiębiorstw realizujących zadania gospodarcze, dla których zostały powołane, korzysta w powyższych spornych zakresach z usług outsourcingowych, co nie wyklucza uznawania ich za przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 K.c.

Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu wyrażony w wyrokach z dnia 4 października 2011 r., I FSK 1589/10 i I FSK 1590/10. Wyroki w sprawach tych zapadł na wniosek tej samej, co w niniejszej sprawie spółki. Jakkolwiek dotyczyły one wykładni art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 ze zm.), to nie mniej porównując treść tego przepisu z art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. należy zauważyć, że przepisy te maja tożsamą treść.

11. Trafnie zatem w zaskarżonym wyroku sąd pierwszej instancji przyjął, że podatnik otrzymujący aport w formie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, jest obowiązany – w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład tego aportu, a wprowadzonych do ewidencji środków trwałych podmiotu wnoszącego wkład – do dokonywania odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów i do kontynuowania metody amortyzacji przyjętej przez podmiot wnoszący aport (wspólnika), z uwzględnieniem art. 16 i ust. 2-7 (art. 16h ust. 3a w zw. z ust. 3) u.p.d.o.p.

W konsekwencji skoro zarzut naruszenia art. 4a pkt 4 u.p.d.o.p. okazał się nietrafny to, w konsekwencji za taki również należało uznać zarzut naruszenia art. 16h ust. 3a i ust. 5 przepis art. 16h ust. 3 u.p.d.o.p.

12. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).