Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 528/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust.1, art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 02 marca 2011 r. sprawy ze skargi W. i C. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] maja 2010 r. nr [...], Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. określił Państwu W. i C. K. (w dalszej części także jako "Skarżący"), zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie 1.156 zł, w miejsce zadeklarowanego w kwocie 786 zł. Organ ustalił, że podatnicy w złożonej korekcie zeznania podatkowego PIT-37 nieprawidłowo pomniejszyli przychód Pana C. K. z tytułu emerytury o kwotę dodatku pielęgnacyjnego, ponieważ wykazany przez organ rentowy (ZUS) przychód w deklaracji PIT-40A został już pomniejszony o kwoty tego dodatku.

Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lipca 2010 r. nr [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że w świetle przepisu art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.d.o.f."), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z powyższych przepisów wynika, że jedynie dochód uzyskany przez Pana C. K. z emerytury podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast dodatek pielęgnacyjny zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 8 u.p.d.o.f. jest wolny od podatku dochodowego.

W kwocie przychodu z tytułu emerytury wykazanego w deklaracji PIT-40A nie było dodatku pielęgnacyjnego, ponieważ nie podlega opodatkowaniu, i nie jest wykazywany w rozliczeniu rocznym. W tym zakresie organ powołał się na pismo ZUS z 12 marca 2010 r.

Odnośnie twierdzenia, że ich zeznanie podatkowe PIT-37 za 2009 r. zostało wypełnione zgodnie z broszurą informacyjną Ministerstwa Finansów, z której wynika, że kwotę świadczeń emerytalnych należało wykazać z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych, organ odwoławczy zauważył, iż powyższa broszura wyraźnie wskazuje, że w zeznaniu podatkowym w kolumnie przychód i dochód należy wpisać kwotę z poz. 33 PIT-40A bez pomniejszania o kwotę dodatku pielęgnacyjnego.

W złożonej do tut. Sądu skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. Skarżący wnieśli o jej "uchylenie – zmianę

i orzeczenie zwrotu kwoty 1805 zł nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r."

W skardze podkreślono, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego

w B. i Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie zauważyli, że na str. 2/2 PIT-40A są objaśnienia dla osób, które będą składać zeznanie podatkowe PIT-37. Osoby, które od organu rentowego otrzymały PIT-40A do zeznania podatkowego PIT-37 przenoszą kwoty wykazane w części D poz. 33.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podnieśli również, iż zeznanie PIT-37

za 2009 r. wypełnione zostało zgodnie z broszurą informacyjną Ministerstwa Finansów, z której wynika, że kwotę świadczeń emerytalnych należało wykazać

z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem organy podatkowe prawidłowo zastosowały przepisy prawa, mające zastosowanie w niniejszej sprawie. Brak jest, więc jakichkolwiek podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Nie ma również podstaw do zmiany tej decyzji i orzeczenia zwrotu kwoty nadpłaty

w podatku dochodowym od osób fizycznych. Sądy administracyjne nie mają, bowiem uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, mają wyłącznie uprawnienia kontrolne (kasatoryjne). Orzeczenie sądu administracyjnego stanowi dopiero podstawę uzyskania merytorycznego, zgodnego z prawem, rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej.

Kontrolując legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd zauważa, że zakres opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wynika z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. i obejmuje wszelkiego rodzaju dochody podatnika, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w 2009 r. stanowił przy tym, że wolne

od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne wypłacone na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zaliczki alimentacyjne oraz zasiłki porodowe wypłacone na podstawie odrębnych przepisów.

W związku z powyższym, kwoty dodatku pielęgnacyjnego uzyskane w danym roku podatkowym, nie powinny być w ogóle uwzględniane w zeznaniu podatkowym. Stąd, w rocznym obliczeniu podatku dokonanym przez organ rentowy za 2009 r. (PIT-40A), w pozycji 33, wskazano jako przychód Pana C. K. jedynie kwotę [...] zł, stanowiącą dochód (przychód) uzyskany z tytułu świadczenia emerytalnego w 2009 r. O tym, że wykazana w poz. 33 PIT40A kwota przychodu nie obejmuje wypłaconych Panu C. K. dodatków pielęgnacyjnych, wyraźnie wskazał ZUS Oddział w B. w swoim piśmie z 12 marca 2010 r. (k. 4 akt sprawy). Zatem Skarżący niewłaściwie w złożonym przez siebie zeznaniu PIT -37 za 2009 r., niejako jeszcze raz odliczyli te dodatki od przychodu. W tym zakresie Skarżący nieprawidłowo zinterpretowali zapisy Broszury Informacyjnej Ministerstwa Finansów do zeznania PIT-37 za 2009 r.

W tym stanie rzeczy Sąd nie dostrzegając naruszenia prawa, orzekł

jak w sentencji, w oparciu o przepis art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).