Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1027/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wymierzono organowi grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 154 par 1, 3, 6, art. 149 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 września 2015 r. sprawy ze skargi K. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta [...]reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 maja 2013r. w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 78/13 wymierza Prezydentowi Miasta [...] reprezentowanemu przez Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych.


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 78/13 wydanym na skutek skargi K. K. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 23 grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej skrzyżowania ulicy [...]. [...] z ulicą [...] w L., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązał organ do załatwienia tego wniosku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku.

Akta administracyjne sprawy wraz z odpisem przedmiotowego wyroku zostały doręczone organowi w dniu 12 sierpnia 2013 r. (k. 41 akt sprawy II SAB/Lu 78/13).

W dniu 7 sierpnia 2013 r. K. K. wezwał organ do wykonania tego wyroku, a następnie w dniu 2 października 2013 r. złożył skargę o wymierzenie – na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. - Prezydentowi Miasta grzywny za niewykonanie tego wyroku.

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że informacja publiczna żądana przez skarżącego we wniosku z dnia 23 grudnia 2012 r. została mu udzielona pismem z dnia 22 października 2013 r. oraz drogą elektroniczną w dniu 25 października 2013 r. (k. 15 i 17 akt sprawy II SAB/Lu 1106/14).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest skarga o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny za niewykonanie wyroku, na mocy którego sąd, uwzględniając skargę K. K. na bezczynność Prezydenta, zobowiązał ten organ do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 23 grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej skrzyżowania ulicy [...]. [...] z ulicą [...] w L. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku.

Podstawę prawną wymierzenia organowi administracji grzywny za niewykonanie wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność stanowi art. 154 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Niewykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność ma miejsce wówczas, gdy organ administracji zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie wykonuje nałożonego przez sąd obowiązku polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu czynności (art. 149 § 1 w związku z art. 154 § 1 P.p.s.a.).

Niewykonanie wyroku, o którym mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a., stwierdza się zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia sądu w ogóle, jak i wtedy, gdy wprawdzie wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia art. 154 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym wykonanie wyroku po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

Skoro bowiem wykonanie przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność przed wydaniem przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi o wymierzenie grzywny nie czyni tej skargi bezzasadną ani bezprzedmiotową, to nie ulega wątpliwości, że wystarczającą przesłanką wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku jest przekroczenie terminu wyznaczonego w tym wyroku do wydania aktu lub podjęcia czynności. Inaczej rzecz ujmując, wydanie aktu lub podjęcie czynności, do której organ administracji był zobowiązany, z przekroczeniem terminu wskazanego w sentencji wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, obliguje sąd do uwzględnienia skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie tego wyroku. Istotą skargi, o której mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a., jest zatem zastosowanie przez sąd sankcji finansowej w stosunku do organu będącego w zwłoce w realizacji obowiązków nałożonych na ten organ wyrokiem sądu uwzględniającego skargę na bezczynność.

W sprawie niniejszej organ rozpoznał wprawdzie wniosek skarżącego z dnia 23 grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej pismem z dnia 22 października 2013 r. oraz drogą elektroniczną w dniu 25 października 2013 r., jednak ze znacznym przekroczeniem wyznaczonego w tym wyroku czternastodniowego terminu, liczonego od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku, a ponadto dopiero po wniesieniu przez wnioskodawcę skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie tego wyroku. Akta administracyjne sprawy II SAB/LU 78/13 zostały bowiem doręczone organowi w dniu 12 sierpnia 2013 r., a więc udzielenie skarżącemu żądanej informacji publicznej powinno nastąpić najpóźniej w dniu 28 sierpnia 2013 r. Tymczasem organ udzielił żądanej informacji dopiero w dniach 22 i 25 października 2013 r., a zatem z dwumiesięcznym opóźnieniem.

Z tego względu zachodzi podstawa do wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny w oparciu o dyspozycję art. 154 § 1 P.p.s.a.

Udzielenie przez ten organ żądanej przez skarżącego we wniosku z dnia 23 grudnia 2012 r. informacji publicznej przed wydaniem wyroku w przedmiocie grzywny, stanowi natomiast okoliczność, którą sąd wziął pod uwagę przy określaniu wysokości grzywny.

Stosownie do treści art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Podstawę obliczania wysokości grzywny w niniejszej sprawie stanowi obwieszczenie Prezesa GUS z 17 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r. (M. P. z 2015 r. poz. 221), z którego wynika, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wyniosło [...] zł.

Konstrukcja art. 154 § 6 p.p.s.a., zawierającego jedynie wskazanie maksymalnej wysokości grzywny, prowadzi do wniosku, że okoliczności, które mają wpływ na wysokość wymierzonej grzywny, muszą być przedmiotem szczegółowej analizy konkretnej sprawy przy uwzględnieniu całokształtu jej okoliczności.

Wymierzając Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości [...] zł, Sąd uznał, że taka wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów prawa przez organ w niniejszej sprawie. Jak wyżej podniesiono, Sąd uwzględnił przede wszystkim okoliczność, że organ przed wydaniem wyroku w przedmiocie grzywny rozpoznał wniosek skarżącego, udzielając mu żądanej informacji publicznej. Z drugiej strony Sąd wziął pod uwagę dwumiesięczny okres opóźnienia w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku oraz to, że informacji udzielono dopiero po wniesieniu przez skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku.

Z tych względów, Sąd orzekł jak w sentencji.