Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 954/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia ... lutego 2016 r., nr ... w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Spółka") zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Spółki decyzja wymierzająca jej karę pieniężną w wysokości 36.000 zł jest rażąco nieprawidłowa, ponieważ w całym okresie, którego decyzja dotyczy Skarżąca posiadała ważne zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych.

Podkreślono, że z dniem ... czerwca 2015 r. Spółka zaprzestała prowadzenia działalności w zakresie eksploatacji automatów do gier losowych, która stanowiła główne źródło jej dochodów. Na skutek zawieszenia działalności Spółka utraciła płynność finansową, a na jej rachunku bankowym pozostała kwota 102,97 zł. Tym samym brak objęcia Skarżącej ochroną tymczasową może doprowadzić do powstania niemożliwego do odwrócenia skutku w postaci zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i realnego zagrożenia dla bytu gospodarczego Spółki.

Do wniosku załączono kopię oświadczenia prezesa Spółki z dnia ... stycznia 2016 r. oraz kopię wyciągu z rachunku bankowego za okres 01-12.01.2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne akty administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Należą do nich niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Oznacza to, że rozpoznając niniejszy wniosek Sąd nie może ustosunkować się do twierdzeń Spółki dotyczących "nieprawidłowości" zaskarżonej decyzji. Działanie przeciwne stanowiłaby swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty. Pamiętać należy, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (por. np. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 250/14).

Co do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pod pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć rzeczywistą groźbę wyrządzenia takie szkody majątkowej lub uszczerbku niemajątkowego, które nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. O znacznej szkodzie można mówić wówczas, gdy jej rozmiary wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Żądając wstrzymania wykonania decyzji strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Nie wystarczy zatem ogólny tylko wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w odpowiednich dokumentach.

W ocenie Sądu Skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., które pozwoliłyby objąć ją ochroną tymczasową w niniejszym postępowaniu.

Przede wszystkim podnosząc, iż Spółka utraciła płynność finansową, Skarżąca winna załączyć do wniosku dokumenty finansowe pozwalające na weryfikację tego twierdzenia, np. sprawozdanie finansowe, wykaz środków trwałych, bilans zysków i strat za ostatni rok obrotowy czy odpisy zeznań podatkowych. Oświadczenie prezesa i wyciąg z konta bankowego obrazujący historię rachunku za okres 12 dni są zdecydowanie niewystarczające. Zgodnie z decyzją z dnia ... sierpnia 2009 r. przedłużającą zezwolenie na prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach Spółka mogła urządzać gry w 108 punktach zlokalizowanych w województwie ..., przy czym w każdym punkcie mogła zainstalować 3 automaty, co razem daje 324 sztuki. Skarżąca nie wyjaśniła, co stało się z tymi urządzeniami po zaprzestaniu organizowania gier, a niewątpliwie stanowią one istotny składnik jej majątku, skoro miały generować lwią część dochodu.

Co do twierdzeń o zagrożeniu dla bytu gospodarczego Skarżącej należy zauważyć, że może ona działać nie tylko na rynku gier hazardowych. Zgodnie z zapisem Działu 3 odpisu z KRS Spółka może prowadzić również działalność m.in. gastronomiczną, produkować statki i konstrukcje pływające, zajmować się wynajmem i dzierżawą środków transportu wodnego, samochodów osobowych i furgonetek, urządzeń i maszyn rolniczych a także środków transportu lotniczego.

Nie można pominąć faktu, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość, rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa powstania trudnych do odwrócenia skutków. Sama z siebie nie uzasadnia zastosowania wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji Spółka może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 640/13). Wykonanie zaskarżonej decyzji – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – ze swej natury ma charakter odwracalny.

Reasumując, w ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody czy spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.