Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 2/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, , , po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Ł. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wniosku Gminy Ł. o wznowienie postępowania dotyczącego stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz nieodpłatnego nabycia własności budynków, urządzeń i lokali znajdujących się na tym gruncie p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2004 roku Gmina Ł. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie z jej wniosku, z dnia 19 maja 1999 roku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] stwierdzającą nabycie z dniem [...] z mocy prawa przez A w W. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w Ł. przy ulicy B. (obecnie ulicy C. i ulicy D.) oraz prawa własności budynków, budowli i innych urządzeń znajdujących się na tym gruncie.

Zarządzeniem z dnia 20 lutego 2004 roku doręczonym w dniu 24 lutego 2004 roku skarżąca Gmina Ł. wezwana została do usunięcia niezachowanych warunków formalnych skargi poprzez nadesłanie ośmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wobec rozpoznania przez Wojewodę [...] wniosku Gminy Ł. z dnia 19 maja 1999 roku i wydania w dniu [...] decyzji Nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, skarżący wezwany został do wskazania w terminie 7 dni czy popiera wniesioną skargę, czy też ją cofa.

W dniu 2 marca 2004 roku skarżący wskazał, iż wobec wydania przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...], Nr [...], cofa skargę wywiedzioną w niniejszej sprawie. Jednocześnie w dniu 2 marca 2004 roku skarżącemu upłynął bezskutecznie termin zakreślony do uzupełnienia niezachowanych warunków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przepisy obowiązującego prawa stanowią, iż skarga wnoszona do sądu powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc winna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowana, imię i nazwisko lub nazwę stron (ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników), oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony wnoszącej pismo (jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika), oraz wymieniać załączniki, a nadto winna zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu, którego działania bądź bezczynności skarga dotyczy oraz określać naruszone prawo bądź interes prawny. Jeżeli skarga jest pierwszym pismem w sprawie dodatkowo powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (art. 46 par. 1 i 2 w związku z art. 57 par. 1 p.s.a.). Ponadto do pism strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 ust. 1 p.s.a.).

Dodatkowo warunkiem formalnym skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. (art. 220 par. 1 p.s.a.)

Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość wszystkim wymaganiom, strona skarżąca została wezwana do ich usunięcia tak aby skardze mógł zostać nadany dalszy bieg.

Bezskuteczny upływ terminu zakreślonego do usunięcia braków skargi prowadzi do jej odrzucenia i to zarówno z tej przyczyny, iż nie uzupełniono braków formalnych (art. 58 par. 1 pkt 3 p.s.a.), jak i dlatego, iż nie uiszczono należnego wpisu. (art. 220 par. 3 p.s.a.)

Mając na uwadze, iż nie zostały uzupełnione braki formalne i fiskalne skargi uznać wypada, iż nie została ona skutecznie wniesiona, a tym samym niemożliwe było rozważenie kwestii skuteczności jej cofnięcia.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.