Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 3575/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie : WSA Grażyna Firek WSA Barbara Pasternak Protokolant : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2006 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia 23 października 2001 r., Nr: [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] .10.2000 r. (Nr [...]) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] działając na podstawie art.25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tj. Dz.U. nr z 1997 r. Nr 142, poz. 950 z późn.zm. zwaną dalej ustawą o kombatantach) pozbawił uprawnień kombatanckich J. W. przyznanych przez Z W ZBoWiD w [...] decyzją z [...].12.1985 r. z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej w okresie od [...].06.1948 do [...].12.1948 r., podnosząc w uzasadnieniu, iż J. W. w okresie zaliczonym przez b.ZBoWiD jako działalność kombatancka pełnił służbę w Ludowym Wojsku Polskim ale jak wynika z akt sprawy podczas tej służby nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art.l ust. 2 pkt 6 cyt. ustawy.

Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym odwołujący się podniósł, że jednostka w której odbywał służbę wojskową brała udział w walkach z oddziałami UPA, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...], decyzją z dnia [...].10.2001 r. ([...]) orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] .10.2000 r., wywodząc, że uprawnienia kombatanckich, przyznane przez ZBoWiD w [...] wynikały wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej, więc z tytułu, jakiego nie zawiera obecnie obowiązująca ustawa, zatem podstawą prawną do pozbawienia uprawnień jest art.25 ust.2 pkt 2 ustawy o kombatantach. Z wykazu Centralnego Archiwum Wojskowego wynika, że. jednostka w której odbywał służbę nie brała udziału w walkach z oddziałami UPA.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J. W. i nie precyzując żądania skargi jeszcze raz podniósł, że jednostka w której odbywał służbę Wojskową brała udział w walkach z oddziałami UPA.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia ( art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.)

a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art.25 ust. 2 pkt. 2 ustawy o kombatantach, uprawnień kombatanckich pozbawia się osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i .utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. l ust. 2, w art. 2 oraz w art. 4. Uprawnienia te zachowują jednak osoby, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939 lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od [...] maja 1945 r. do [...] czerwca 1947 r. Z akt b. ZBoWiD wynika, że skarżący uprawnienia kombatanckie uzyskał z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej w okresie od [...].06.1948 do [...].12. 1948 r., pełniąc służbę w Ludowym Wojsku Polskim.

Skarżący mógłby te uprawnienia zachować gdyby wykazał, że pełnił z poboru służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od [...] maja 1945 r. do [...]czerwca 1947 r., lub, że w czasie służby uczestniczył w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Werhwolfu.

Skarżący jak sam podaje w życiorysie służbę wojskową zaczął odbywać w dniu [...].06.1948 r., a więc poza okresem od [...].05. 1945 r. do [...]. 1947 r.

Jego twierdzenie, że uczestniczył w walkach, w jednostkach Wojska Polskiego, z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii pozostaje w oczywistej sprzeczności z dokumentacją Centralnego Archiwum Wojskowego. Wprawdzie z dokumentacji tego archiwum wynika, że Samodzielny Batalion Łączności, w którym skarżący odbywał służbę, w lutym 1948 r. brał udział w walkach z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii ale skarżący służbę wojskową zaczął odbywać dopiero z dniem 18.06.1948 r. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.