Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1444/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par 1 i 2; art. 200; art. 201; art. 203; art. 204; art. 210 par 1 zd. 1;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dawniej E. Sp. z o.o. z siedzibą K.) o uzupełnienie wyroku z 24 sierpnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1444/11 w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 uchylił zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, a w pkt 2 stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Wyrok wraz z uzasadnieniem został z urzędu doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu, dnia 10 października 2011 r. (k. 117 akt).

Dnia 17 października 2011 r. (pieczęć poczty k. 119 akt) E. Sp. z o.o. z siedzibą K. - obecnie T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (w związku z połączeniem spółek - dalej skarżący) wniósł o uzupełnienie ww. wyroku o postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania (k.118 w zw. z k. 123 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) cytowana dalej jako p.p.s.a. strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać terminowość złożenia przedmiotowego wniosku.

Wyrok został doręczany przez Sąd z urzędu pełnomocnikowi skarżącego dnia 10 października 2011 r., a wniosek o jego uzupełnienie nadano na adres Sądu 17 października 2011 r. Zatem złożenie wniosku nastąpiło z zachowaniem ustawowego, czternastodniowego terminu dla jego skutecznego wniesienia.

Przechodząc do meritum sprawy Sąd zauważa, że z przepisu art. 200 p.p.s.a. wynika, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Strona traci jednak uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów – co wynika z art. 210 §1 zd. pierwsze p.p.s.a.

Sąd zauważa również, że określony w art. 210 § 1 p.p.s.a. termin do zgłoszenia wniosku o zwrot kosztów ma charakter terminu prekluzyjnego, którego przywrócenie nie jest możliwe (ponieważ zdarzenie opisane w tym przepisie – rozprawa poprzedzająca wydanie wyroku – już nastąpiło), i którego upływ skutkuje wygaśnięciem roszczenia o zwrot kosztów. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do kosztów przyznawanych na żądanie strony ma charakter wtórny względem samego żądania orzeczenia o kosztach, co oznacza, że wobec braku terminowego zgłoszenia przez skarżącego żądania przyznania kosztów brak jest także podstawy do uwzględnienia zgłoszonego wniosku o uzupełnienie wyroku (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, uwaga 2 do art. 200 p.p.s.a.).

Z powyższych regulacji wynika więc, że tylko w ww. przypadkach, przy jednoczesnym złożeniu przez stronę stosownego wniosku i to w określonym czasie sąd zobligowany jest do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie roszczenie skarżącego o zwrot kosztów postępowania wygasło, ponieważ ani w skardze, ani w późniejszych pismach lub oświadczeniach składanych przed zamknięciem rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 24 sierpnia 2011 r. nie zgłosił stosownego wniosku o przyznanie należnych kosztów. Sąd pragnie zauważyć również, że skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, wobec czego Sąd był zwolniony z obowiązku pouczania skarżącego w tej materii w zawiadomieniach o rozprawie.

Z tych wszystkich względów zgłoszony wniosek o uzupełnienie wyroku podlega oddaleniu jako niezasadny, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 210 § 1 w zw. z art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a.