Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 347/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 14 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 1333/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 22 lipca 2021 r. nr 2401-IEE.711.701.2021.2.MP UNP: 2401-21-156417 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 9 maja 2022 r. Sygn. akt I SA/Gl 1333/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA") postanowił o odrzuceniu skargi L. M. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 22 lipca 2021 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. WSA jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.- dalej: p.p.s.a.). Wymienione postanowienie, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych publikowane jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).

WSA uzasadnił, że Skarżący był wzywany do uiszczenia wpisu stosownym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, w odpowiedzi na które wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek skarżącego został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 26 stycznia 2022 r. Sąd, rozpoznając sprzeciw utrzymał rozstrzygnięcie referendarza sądowego w mocy. W związku z tym, Skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Brak wniesienia opłaty sądowej skutkował wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi.

W reakcji na wydane postanowienie, pismem nadanym w placówce pocztowej 20 maja 2022 r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, w treści wnosząc o jego uchylenie w całości. W ocenie Skarżącego postanowienie rażąco narusza prawo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 2 ust. 1 pkt 1- będący podstawą dla wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie - stanowi, że wpis stały w przypadku skargi na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym wynosi 100 zł. Skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu od skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 29 września 2021 r. (k. 7 akt sądowych), jednakże nie uzupełnił wymaganego braku fiskalnego.

Dodatkowo należy zauważyć, że wobec Skarżącego nie zostało orzeczone prawo pomocy na podstawie art. 243 p.p.s.a w związku z art. 244 p.p.s.a., obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. W odniesieniu do Skarżącego nie zachodzi podstawa zwolnienia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, o której stanowi art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a., stąd WSA zasadnie wydał kwestionowane postanowienie, które odpowiada przepisom obowiązującego prawa.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji.