Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1306/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2 ust. m3, par. 18 ust. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 325/13 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2007 r. p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. Z. kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, którą to kwotę wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 1306/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 325/13.

W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu złożył pismo stanowiące opinię prawną o braku podstaw do złożenia tego środka odwoławczego. Nadto w piśmie tym zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

Do czynności, za które adwokat ma prawo otrzymać wynagrodzenie należy miedzy innymi sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b wspomnianego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat powinien otrzymać 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego przepisu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego stąd minimalna stawka wynagrodzenia adwokata, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosi 240 zł. Bez znaczenie przy tym jest, że skarga o wznowienie dotyczy postępowania sądowego, którego przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w których to sprawach pobiera się wpis stosunkowy. Wyjaśnić bowiem należy, że wpis od skargi o wznowienie wynoszący połowę wpisu od skarg ma charakter opłaty stałej, ponieważ zawsze stanowi taki sam ułamek określonej kwoty. Wpis od skargi o wznowienie nie ma zatem bezpośredniego związku z tym, czy w sprawie "pierwotnej" należny był wpis stosunkowy, czy też stały. Obliczając zatem 50 % z tak określonej stawki otrzymana kwota, tj. 120 zł, stanowi kwotę wynagrodzenia. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia (przy uwzględnieniu, iż zastosowanie ma stawka 23 % tego podatku). Wynagrodzenie to powinno zatem wynosić 147,60 zł (120 zł x 23 % = 27,60 zł; 120 zł + 27,60 zł = 147,60 zł).

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.