Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1286/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia NSA Ewa Jóźków, Asesor Sądowy WSA Andrzej Kania, Protokolant Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi R. F.– "O."w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dn. [...].09.2000r. przedstawiciel strony – A. zgłosił w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu m.in. towar określony jako:

poz. 1 SAD –urządzenia okulistyczne -autorefraktometr- 3 zestawy, lampy szczelinowe – 3 szt.,, projektor – 6 zest., dioptromierz – 2 zestawy

deklarując kod PCN 9027 50 00 0 i stawkę celną w wysokości 0% wartości celnej towaru.

Powyższe zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte, a towar objęty zgłoszeniem celnym został dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym wg. kodów PCN zadeklarowanych przez zgłaszającego.

W trakcie kontroli przeprowadzonej w firmie "O." przez funkcjonariuszy Regionalnego Inspektoratu Celnego w K. stwierdzono nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji taryfowej niektórych importowanych przez firmę towarów, a mianowicie autorefraktometrów SR-7000 CE i EZREF 8000; autorefraktokeratometrów SRK-9000 i ACCUREF- K 9001; opraw próbnych TF-1, TF-1M, TF-3; refraktorów BR-7; lamp szczelinowych SL-40, SL-45, SL –102; tonometrów aplanacyjnych do lamp; rzutników obrazów CP-30 i szkieł probierczych.

Mając na uwadze wyniki kontroli organ I instancji postanowieniem z dn. [...].07.2002r. nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów objętych w/w zgłoszeniem celnym i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wydał decyzję nr [...] z dn. [...].10.2002r.

W przedmiotowej decyzji takie towary jak: autorefraktometr SR-700, lampy szczelinowe, oprawy próbne zostały zaklasyfikowane o kodu PCN 9018 50 90 0, a kwota długu celnego określona z zastosowaniem stawki celnej w wysokości 9% wartości celnej towaru.

Od tej decyzji, w części dotyczącej określenia kodu taryfy celnej, stawki celnej i kwoty długu celnego dla autorefraktometru odwołanie wniósł R. F.

Orzekając w II instancji Dyrektor Izby Celnej [...] w W. zaskarżoną decyzją z dnia [...].04.2003r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dn. [...].10.2002r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zastosowany przez Stronę w zgłoszeniu celnym dla towaru – autorefraktometr - kod PCN 9027 50 00 0 (pozostałe przyrządy i aparaty stosowane w zakresie optycznym) zawierające się w grupie przyrządów lub aparatów do analizy fizycznej lub chemicznej (np. polarymetry , referaktometry, spektometry, aparaty do analizy gazu lub dymu); przyrządy lub aparaty do pomiaru lub kontroli lepkości, porowatości, rozszerzalności, napięcia powierzchniowego itp.;przyrządy i aparaty do mierzenia i kontroli ilości ciepła, światła lub dźwięku, łącznie ze światłomierzami; mikrotomy.) z przypisaną do niego stawką celną 0% jest niewłaściwy. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów takich jak: Instrukcja obsługi autorefraktometru SR-7000 , oświadczenia eksportera z dnia 12.10.2000r., Instrukcja obsługi lamp szczelinowych, karty katalogowe, a także z protokołu przesłuchania biegłego z dnia 14.05.2002r., wynika, że sporne urządzenia to urządzenia do pomiarów refrakcyjnych i keratometrycznych wad wzroku (krótkowzroczności, dalekowzroczności i astygmatyzmu rogówkowego) oraz pomiaru odległości między źrenicami. Umożliwiają one zarejestrowanie i wydrukowanie do dziesięciu danych pomiarowych dla każdego oka. Mogą one być także stosowane do doboru szkieł korekcyjnych i soczewek kontaktowych oraz poprawności ich wykonania. Ich funkcją główną ( co jednoznacznie wynika z Instrukcji obsługi) jest pomiar (badanie) wad wzroku pacjenta przed doborem okularów, natomiast sprawdzanie poprawności wykonania szkieł okularowych jest funkcją drugorzędną. Pomiary refrakcyjne oczu, badanie ostrości wzroku oraz astygmatyzmu, w ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. należy zaliczyć do badań okulistycznych badania wzroku.

Pozycja 9018 Taryfy celnej obejmuje zgodnie z jej brzmieniem "Narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne, w tym także aparaty scyntygraficzne i inne elektromedyczne oraz przyrządy do badań wzroku", natomiast pozycja 9027 "Przyrządy lub aparaty do analizy fizycznej lub chemicznej (np. polarymetry, refraktometry, spektrometry, aparaty do analizy gazu lub dymu); przyrządy lub aparaty do pomiaru lub kontroli lepkości, porowatości, rozszerzalności, napięcia powierzchniowego itp.; przyrządy i aparaty do mierzenia i kontroli ilości ciepła, światła lub dźwięku, włącznie ze światłomierzami; mikrometry".

Zgodnie z komentarzem do pozycji 9018 zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" , wymienione z brzmienia w pozycji 9018 przyrządy i narzędzia okulistyczne to m. in.:

1. przyrządy chirurgiczne takie jak: trepany rogówkowe, noże do nacinania rogówki (keratotomy),

2. przyrządy diagnostyczne takie jak: oftalmoskopy, lupy dwuokularowe z opaską na głowę oraz mikroskopy dwuokularowe, składające się z mikroskopu, lamy elektrycznej ze szczeliną oraz podgłówka, zamontowanych na regulowanej podstawie, służące do badania oczu; tonometry aplanacyjne (do pomiaru ciśnienia wewnątrzocznego); wzierniki oczne,

3. aparaty ortooptyczne i aparaty do badania wzroku, w tym także amblioskopy, retynoskopy, skiaskopy, strabemetry, keratometry (do pomiaru krzywizny rogówki), keratoskopy, kasety z soczewkami próbnymi do dobierania okularów, oprawki próbne do soczewek próbnych, tablice do kontroli wzroku.

Ponadto zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej" pozycją 9018 Taryfy objęte są zarówno przyrządy i urządzenia, które są stosowane w praktyce zawodowej np. lekarzy, stomatologów, weterynarzy, położne do celów diagnostycznych, o zapobiegania lub leczenia schorzeń , do operacji itp.. jak również specjalistyczne przyrządy pomiarowe stosowane wyłącznie w praktyce zawodowej(...).

Sprowadzone urządzenia z uwagi na ich funkcję główną – badanie wzroku winny być klasyfikowane wg kodu PCN 9018 50 90 0 obejmującego optyczne przyrządy i narzędzia okulistyczne. Powyższa klasyfikacja jest zgodna z regułami 1 i 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej ( reguła 1 stanowi: " dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag", natomiast w myśl reguły 3a "pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny") oraz "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej".. W niniejszej sprawie nie ma zastosowania powoływana przez Skarżącego reguła 3c, gdyż regułę tę stosuje się tylko w przypadku, gdy towaru nie można zaklasyfikować na postawie reguły 3a lub 3b.

Nie jest zasadny zarzut Skarżącego, dotyczący naruszenia art. 123 §1 i art. 133 Ordynacji podatkowej, poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego, z pominięciem A. Sp. z o.o., która powinna być w sprawie stroną. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W. działanie organów celnych w sprawie właściwego zastosowania przepisów prawa celnego w odniesieniu do towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym dotyczy włącznie interesu prawnego podmiotu oznaczonego jako "O." – R. F. zam. [...] K. ul. [...], a nie A. Ze znajdującego się w aktach upoważnienia udzielonego tej A. wynika, że została ona uprawniona do działania w formie przedstawicielstwa bezpośredniego. Zatem, w myśl art. 253 §1 pkt 1 Kodeksu, celnego, A. działając w imieniu i na rzecz podmiotu, który jej udzielił pełnomocnictwa, zgodnie z tym upoważnieniem dokonała na rzecz Skarżącego zgłoszenia towarów do procedury dopuszczenia do obrotu . Zatem zgłaszającym był importer, a nie A. Z kolei zgodnie z treścią art. 209§3 Kodeksu celnego dłużnikiem jest zgłaszający. Zatem organ pierwszej instancji słusznie uznał, że stroną postępowania jest osoba dokonująca obrotu towarowego z zagranicą , a nie agencja celna. Potwierdzeniem stanowiska organów celnych , że A.występująca jako przedstawiciel bezpośredni, zawsze dokonuje czynności w imieniu i na rzecz osoby reprezentowanej i tym samym nie jest zgłaszającym i dłużnikiem, jest wyrok Sądu Najwyższego z dn. 06.06.2002r. sygn. akt III RN 89/01.

Nie są zasadne zarzuty Strony dotyczące nieprawidłowego przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. W przedmiotowej sprawie dowód z przesłuchania biegłego stanowił jedynie jeden z dowodów podlegających ocenie organu I instancji, do oceny stanu faktycznego dokonanego importu posłużyły także informacje katalogowe, opinia Głównego Urzędu Statystycznego oraz deklaracje eksportera.

Odnosząc się do zarzutu Strony, iż ze względu na niekompletne oznaczenie adresata, decyzja organu pierwszej instancji wydana została z naruszeniem art. 207 i art. 210 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej przyznał, że właściwe oznaczenie Strony winno stanowić element każdej decyzji. Pozwala bowiem na ustalenie podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków wynikających z decyzji oraz ustalenie, czy decyzja została skierowana do właściwej osoby.

Strona będąca osobą fizyczną powinna zostać oznaczona imieniem i nazwiskiem oraz winien być podany jej adres zamieszkania, a w odniesieniu do osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą dane tego podmiotu powinny być zgodne z danymi wynikającymi z Zaświadczania o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz Zaświadczenia o nadaniu numeru REGON. Faktem jest, że w decyzji organu I instancji. Strona została oznaczona nazwą firmy i właściwym adresem jej siedziby bez wymienienia imienia i nazwiska jej właściciela. Nie mniej jednak nie ma w tym przypadku wątpliwości, że przedmiotowa decyzja została skierowana do właściwego adresata, będącego uczestnikiem postępowania administracyjnego przed organami celnymi. Niekompletne oznaczenie Strony w decyzji organu I instancji, nie spowodowało doręczenia decyzji innemu podmiotowi, lecz właścicielowi firmy "O.", o czym najlepiej świadczy podpis właściciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Ponadto skierowanie decyzji do firmy "O." i osobiste jej przyjęcie przez właściciela firmy, nie budzi wątpliwości i podejrzeń, iż adresatem jest inna firma, nie będąca Stroną w sprawie. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż decyzja organu I instancji została skierowana do właściwej osoby (strony postępowania celnego) i doręczona zgodnie z obowiązującymi przepisami Ordynacji podatkowej. Zatem brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Zasady klasyfikacji towarów dla potrzeb wymiaru cła regulują przepisy ustawy Kodeks celny oraz wydane z upoważnienia tejże ustawy inne akty prawne; wiążące są przede wszystkim Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi do sekcji i działów Taryfy celnej oraz komentarz zawarty w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej", będący na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. obowiązującym aktem prawnym (Dz.U. nr 74, poz.830). Skoro organy celne w oparciu o ww. przepisy i zgromadzony materiał dowodowy nie miały wątpliwości jak należy klasyfikować sprowadzony towar nie było konieczności zasięgania w tej kwestii opinii Światowej Organizacji Celnej.

Od tej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł R. F. , zarzucił jej naruszenie:

1.przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

- art. 207 i 210 § l pkt 3, § 4, 135 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 139, poz. 926, ze zm), w zw. z art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (Dz.U. z 2001r, nr 75. poz. 802, ze zm.);

- art. 123 § l i art. 133 OrP w zw. z art. 209 § 3,254 § 4, 256 § l oraz art. 262 KC;

- art. 123i l90 OrP w zw.z art.262KC;

- art. 120,121,122,124, 180, 187, 197 i 210 §2 OrP w zw. z art. 262 KC;

- art. 210 § 2 OrP w zw. z art. 262 KC.

2.prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

przepisów Rozporządzenia RM z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej wraz Załącznikiem (Dz.U z 200lr., nr 146, poz. 1639, ze zm.,), w tym Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, przepisów Rozporządzenia MF z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej wraz z Załącznikiem (Dz.U z 1999r., nr 74, poz. 830).

Rozwijając zarzuty skargi Skarżący podnosi, że wskazany w zgłoszeniu kod PCN był prawidłowy; autorefraktometry i autorefraktokeratometry mają szersze zastosowanie, niż tylko w praktyce zawodowej lekarzy okulistów oraz optyków. Ich głównym zadaniem jest wyznaczenie współczynnika załamania światła (refrakcji) , także w przypadku badania oka ludzkiego. Z punktu widzenia ich działania i głównego przeznaczenia służą one do dokonywania pomiaru, a nie leczenia czy diagnozowania schorzenia oka (wzroku).

W zakresie zarzutów procesowych Skarżący wskazał na wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji bez określenia strony postępowania. W związku z tym należało uznać, że sprawy tej nie rozstrzygnięto w sposób prawem przewidzianym poprzez wydanie decyzji, a jedynie poprzez wydanie pisma, które nie określa strony postępowania.

Inną wadliwością postępowania było jego przeprowadzenie całkowicie bez udziału A. Sp. z o.o. w W., która jest stałym przedstawicielem strony w sprawach celnych, dotyczących w szczególności zgłoszeń celnych. A. jest zainteresowana udziałem w danym postępowaniu, skoro niekorzystne dla strony skarżącej rozstrzygnięcie pociąga bezpośrednie skutki cywilnoprawne dla A., która jest zleceniobiorcą strony.

Kolejną istotną wadą w postępowaniu było uznanie jako dowodu w tej sprawie protokołu z przesłuchania biegłego z dnia 14 maja 2002 roku, pomimo że dowód ten został przeprowadzony z naruszeniem art. 123 i 190 OrP. O terminie przesłuchania biegłego Strona nie została w ogóle poinformowana, nie była więc należycie przygotowana do zajęcia stanowiska w sprawie lub zadawania jakichkolwiek pytań biegłemu w dniu 14 maja 2002 roku. Poza tym wadliwe było powołanie biegłego tylko z dziedziny okulistyki, a pominięcie biegłego z dziedziny optometrii. Generalnie sprawa nie została należycie wyjaśniona i nie zebrano całego materiału dowodowego , w szczególności nie zwrócono się do Światowej Organizacji Celnej w Brukseli.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zakres kognicji sądów administracyjnych ogranicza się do badania zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa, w oparciu o należycie ustalony stan faktyczny. Badając sprawę z tego punktu widzenia, Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszania przepisów prawa przez organ administracji.

Na wstępie należy stwierdzić, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni jeden kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego (ORINS), które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (por. wyrok SN z dnia 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96, OSNAPiUS, 1997 r, nr 4, poz. 45).

Stosownie do zasady zawartej w regule 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działu taryfy celnej.

Z treści wnioskowanego przez skarżącą kodu PCN 9027 50 00 0 taryfy celnej ustanowionej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21.12.1999 r. (Dz.U. Nr 107, poz. 1217 ze zm.), oraz wyjaśnień do pozycji 9027 wynika, że kod ten jest kodem właściwym dla pozostałych, innych niż wcześniej wymienione w tej pozycji, przyrządów lub aparatów do analizy fizycznej lub chemicznej. Wymienione w pozycji 9027 refraktometry to urządzenia do wyznaczania współczynnika załamania światła w cieczach lub ciałach stałych. Są to urządzenia do badania czystości oleju i substancji, posiadające układy regulacji temperatury, która wpływa na wielkość współczynnika załamania światła w badanych substancjach. Stosowane są do testowania np. czystości oleju i substancji zawierających tłuszcze, do analizy dżemów, skoków lub mierzenia zawartości białek w osoczu krwi, wydalinach itp.

Powyższe warunki, odnoszące się do pozycji 9027 i kodu PCN 9027 50 00 0, nie są spełnione w przypadku towaru (autorefraktometr SR-7000 CE )objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym.

Jak wynika z załączonej do zgłoszenia celnego faktury nr 08859 z dn. 23.08.2000 r.(k. 10 akt adm.) instrukcji obsługi ( k.76-101 akt wspólnych), oświadczenia eksportera ( k. 159-160 akt wspólnych) wymieniony towar ( autorefraktometr SR-7000 ) jest to urządzenie do pomiarów refrakcyjnych wad wzroku ( krótkowzroczności, dalekowzroczności i astygmatyzmu rogówkowego i pomiaru odległości między źrenicami. Umożliwia ono zarejestrowanie i wydrukowanie do dziesięciu danych pomiarowych dla każdego oka. Moźe one być także stosowane do doboru szkieł korekcyjnych oraz poprawności ich wykonania. Funkcją główną jest pomiar (badanie) wad wzroku pacjenta przed doborem okularów, natomiast sprawdzanie poprawności wykonania okularowych jest funkcją drugorzędną.

Przyjęta w zaskarżonej decyzji jako właściwa dla autorefraktometru SR-7000 klasyfikacja towarowa wynika wprost z brzmienia pozycji 9018 - "Narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne, w tym także aparaty scyntygraficzne i inne elektromedyczne oraz przyrządy do badań wzroku" oraz z komentarza do te zawartego w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej".

Zgodnie z komentarzem zawartym w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej", wymienione z brzmienia w pozycji 9018 przyrządy i narzędzia okulistyczne to m. in.:

1..przyrządy chirurgiczne takie jak: trepany rogówkowe, noże do nacinania rogówki

(keratotomy),

2.przyrządy diagnostyczne takie jak: oftalmoskopy, lupy dwuokularowe z opaską na głowę oraz mikroskopy dwuokularowe, składające się z mikroskopu, lamy elektrycznej ze szczeliną oraz podgłówka, zamontowanych na regulowanej podstawie, służące do badania oczu; tonometry aplanacyjne (do pomiaru ciśnienia wewnątrzocznego); wzierniki oczne,

3.aparaty ortooptyczne i aparaty do badania wzroku, w tym także amblioskopy,

retynoskopy, skiaskopy, strabemetry, keratometryjdo pomiaru krzywizny rogówki), keratoskopy, kasety z soczewkami próbnymi do dobierania okularów, oprawki próbne do soczewek próbnych, tablice do kontroli wzroku.

Pod pozycją 9018 Taryfy celnej objęte są zarówno przyrządy i urządzenia, które są stosowane w praktyce zawodowej np. lekarzy, stomatologów, weterynarzy, położne do celów diagnostycznych, do zapobiegania lub leczenia schorzeń, do operacji itp., jak również specjalistyczne przyrządy pomiarowe stosowane wyłącznie w praktyce zawodowej, jak np. kraniometry, przyrządy do pomiaru zmian mózgowych, miednicomierze położnicze, ogrzewane elektrycznie okłady na oczy, elektromagnesy przeznaczone do usuwania z oczu ciał obcych z metalu itp.

Skoro w pozycji 9027 klasyfikowane są przyrządy lub aparaty do analizy fizycznej lub chemicznej, to klasyfikowanie do tej pozycji przyrządów do badań wzroku , których zastosowanie i właściwości odpowiadają opisowi towarów klasyfikowanych do kodu PCN 9018 50 90 0 , byłoby sprzeczne z regułą 1 i 3 (a) Ogólnych Reguł Nomenklatury Scalonej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz dyspozycję art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego należy stwierdzić, że organy celne mogły dokonać oceny uzasadniającej przyjętą w zaskarżonej decyzji klasyfikację taryfową.

Wzruszenia zaskarżonej decyzji nie uzasadnia również podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), podstawą uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza akt postępowania nie potwierdza zasadności zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem wymienionych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej. Organ celny ustosunkował się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego.

W szczególności nie jest zasadny zarzut dotyczący naruszenia art. 123 §1 i art. 133 Ordynacji podatkowej, poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego, z pominięciem A. Sp. z o.o., która powinna być w sprawie stroną. Jak trafnie ustaliły to organy celne, w sytuacji, gdy zgłoszenia celnego dokonuje podmiot działający w ramach tzw. przedstawicielstwa bezpośredniego, a więc działający w imieniu i na rzecz innej osoby (art. 253 § 1 pkt. 1 Kodeksu celnego) zgłaszającym jest osoba , w której imieniu dokonano zgłoszenia celnego (art. 3 § 1 pkt. 23 K. cel.) i ona- a nie występujący w jej imieniu przedstawiciel bezpośredni jest dłużnikiem, czyli na niej ciąży obowiązek zapłacenia kwoty wynikającej z długu celnego (art. 3 § 1 pkt. 2 i pkt. 3 K. cel.). W konsekwencji przedstawiciel bezpośredni nie jest również stroną postępowania celnego w rozumieniu art. 133 ordynacji podatkowej (por. wyrok SN z dnia 3.10.2002 r. III RN 135/02, Prok. i Pr.2004/1/46).

W ocenie Sądu nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy niepełne oznaczenie strony w decyzji organu I instancji. Zgodnie z przepisem art. 210 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej decyzja powinna zawierać oznaczenie strony. Właściwe oznaczenie strony winno stanowić element każdej decyzji. Pozwala bowiem na ustalenie podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków wynikających z decyzji oraz ustalenie, czy decyzja została skierowana do właściwej osoby. W niniejszej sprawie stroną jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Właściwe oznaczenie strony powinno więc zawierać imię i nazwisko oraz firmę i adres miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. W decyzji organu I instancji. strona została oznaczona nazwą firmy i właściwym adresem jej siedziby ( będącym równocześnie miejscem zamieszkania R. F. ) bez wymienienia imienia i nazwiska jej właściciela. Odbiór tak zaadresowanej decyzji pokwitował w dniu 28.10.2002 r. osobiście R. F. umieszczając na potwierdzeniu odbioru pieczęć z nazwą firmy zawierająca jego imię i nazwisko. ( k. 27 akt adm. ).

W tej sytuacji należy stwierdzić, iż decyzja organu I instancji została w konsekwencji skierowana do właściwej osoby (strony postępowania celnego wyraźnie wskazanej w weryfikowanym zgłoszeniu celnym ) i doręczona zgodnie z obowiązującymi przepisami Ordynacji podatkowej ( art. 148 § 1, art. 152 § 1 Op ). Zatem brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Nie są również zasadne zarzuty dotyczące nieprawidłowego przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. W przedmiotowej sprawie dowód z przesłuchania biegłego stanowił jedynie jeden z dowodów podlegających ocenie organu I instancji, do oceny stanu faktycznego dokonanego importu posłużyły także informacje katalogowe, opinia Głównego Urzędu Statystycznego oraz deklaracje eksportera.

Całokształt przedstawionych okoliczności upoważnia do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a argumentacja faktyczna i prawna przedstawiona w uzasadnieniu w pełni zasługuje na akceptację.

Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, opierając swoje rozstrzygnięcie na treści art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), oddalił skargę jako nieuzasadnioną.