Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 35/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 175 poz 1459
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości
article: art. 3  par. 2 pkt 8, art. 52,  art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi D. B. i J. B. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta B. do wydania w terminie miesiąca aktu załatwiającego wniosek skarżących z dnia [...] r., 2. zasądza od Prezydenta Miasta B. na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. D. i J. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w sprawie niezałatwienia w terminie ich wniosku z dnia [...] r. We wniosku tym domagali się oni przekształcenia w prawo własności przysługującego im udziału w prawie użytkowania wieczystego działek oznaczonych jako pgr [...] i pgr [...] gm. kat. A. położonych w B. przy ul. [...]. Skarga została poprzedzona opartym na art. 37 k.p.a. zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. podał, że przedmiotowa nieruchomość stanowiąca własność Gminy B. aktualnie znajduje się we współużytkowaniu wieczystym D. B. właścicielki lokalu nr [...] ([...]udziału), G. J. właściciela lokalu nr [...] ([...]udziału) i J. B. właściciela lokalu nr [...] ([...] udziału). Postępowanie w sprawie zostało wszczęte w trybie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 984 ze zm.). Postanowieniem z dnia [...] r. organ zawiesił postępowanie w tej sprawie w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z toczącymi się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowaniami w przedmiocie zgodności przepisów ustawy z 26 lipca 2001 r. z Konstytucją R.P. Następnie w oparciu o wniosek D. B., a także oświadczenia pozostałych stron postępowania postanowieniem z dnia [...] r. organ podjął zawieszone postępowanie w trybie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości ( Dz. U. Nr 175, poz. 1459). W trakcie podjętego postępowania uchwałą z dnia [...] r. nr [...] Rada Miejska w B. wyraziła zgodę na udzielenie przez Prezydenta Miasta 70 % bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego dla D. i J. B. oraz B. i H. S. ówczesnych współwłaścicieli lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w B. Pismami z dnia [...] r. skarżący zostali poinformowani o wysokości opłaty za przekształcenie ich udziałów w użytkowaniu wieczystym objętej wnioskiem nieruchomości w prawo własności. W odpowiedzi na to wystąpienie D. i J. B. zadeklarowali gotowość uiszczenia ustalonej opłaty. Odpowiedzi takiej nie udzielili jednak współwłaściciele lokalu nr [...] B. i H. S., bowiem jak się okazało w dniu [...] r. w drodze umowy sprzedaży zbyli oni ten lokal wraz z udziałem w użytkowaniu wieczystym gruntu na rzecz G. J. Nabywca lokalu mieszkalnego nr [...] został poinformowany przez organ o możliwości przekształcenia nabytego przez niego udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu w prawo własności oraz o związanej z tym konieczności złożenia stosownego wniosku. Wniosek taki jednak nie wpłynął do organu. W międzyczasie D. i J. B. wnieśli w oparciu o przepis art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na niezałatwienie sprawy w terminie, a organ ten postanowieniem z dnia [...] r. wyznaczył Prezydentowi Miasta B. 30 dniowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy. W tej sytuacji organ I instancji pismem z dnia [...] r. poinformował skarżących, że ich wniosek nie może zostać załatwiony w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a., gdyż z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności muszą wystąpić wszyscy użytkownicy wieczyści nieruchomości. Tym samym działania Prezydenta Miasta są uzależnione od złożenia stosownego wniosku przez G. J. Odpowiadając na kolejne wezwanie skarżących zawarte w piśmie z dnia [...] r. dotyczące bezzwłocznego zakończenia sprawy, organ wystosował w dniu [...] r. kolejny monit do właściciela lokalu nr [...] w kwestii złożenia wniosku o przekształcenie jego udziału w użytkowaniu wieczystym gruntu. O wystąpieniu tym zostali poinformowani skarżący. Monit ten podobnie jak i poprzednie wystąpienia organu okazał się jednak bezskuteczny. W tej sytuacji, jak stwierdził Prezydent Miasta B., mógłby on bowiem wydać jedynie decyzję odmowną, gdyż przekształceniu może podlegać tylko użytkowanie wieczyste jako całość, nigdy zaś udział w prawie użytkowania wieczystego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, bowiem Prezydent Miasta B. nie załatwił, w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, wniosku skarżących, do którego rozpatrzenia był właściwy.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 - 4 tej ustawy. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest zatem dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Przesłanka ta została w sprawie niewątpliwie spełniona, bowiem w kontrolowanym postępowaniu skarżący domagali się wydania przez Prezydenta Miasta B. decyzji w oparciu o przepisy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Drugą przesłanką skutecznego uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na bezczynność organu, stanowi podobnie jak w przypadku innych skarg, wypełnienie wskazanego w art. 52 p.p.s.a. obowiązku wyczerpania przysługujących skarżącym środków zaskarżenia. Także i ta przesłanka została spełniona, bowiem skarżący pismem z dnia [...] wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy.

Pozostający w bezczynności Prezydent Miasta B. w odpowiedzi na skargę podniósł, że w sprawie wystąpiła przeszkoda wynikająca z art. 2 zdanie 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, która uniemożliwiła rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z wnioskiem skarżących. W tej kwestii godzi się jednak zauważyć, że naruszone przez organ przepisy zawarte w rozdziale 7 działu I Kodeksu postępowania administracyjnego ustanawiające terminy do załatwienia spraw, nie mają zastosowania wyłącznie do sytuacji wydania decyzji zgodnej z wnioskiem strony. Załatwienie sprawy ma bowiem miejsce także w przypadku wydania decyzji o umorzeniu postępowania, czy o odmowie uwzględnienia wniosku. Wskazać wreszcie należy także na przepisy art. 103 k.p.a. stanowiące o wstrzymaniu biegu terminów przewidzianych w kodeksie w przypadku zawieszenia postępowania.

W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 149 p.p.s.a. zobowiązał organ do wydania w terminie miesiąca aktu załatwiającego wniosek skarżących. Termin wskazany w sentencji wyroku należy liczyć stosownie do art. 286 § 2 p.p.s.a. od dnia doręczenia akt organowi. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o przepisy art. 200, art. 202 § 2, art. 205 § 1 oraz art. 209 p.p.s.a.