Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 973/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 246/17 odrzucające skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 246/17 odrzucił skargę A. M. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r., nr [...] (dalej decyzja z [...] września 2016 r.) w przedmiocie zasiłku okresowego.

Skargę do WSA w Gdańsku na decyzję SKO w Gdańsku z dnia [...] września 2016 r., wniósł A. M. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarżący decyzję z [...] września 2016 r. odebrał osobiście 27 września 2016 r. a pismem nadanym w dniu 6 października 2016 r. wniósł o sprostowanie rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji, wskazując jako podstawę prawną przepis art. 111 § 1 k.p.a. Skarżący podniósł, iż w swoim rozstrzygnięciu Kolegium wskazało, że "zaskarżoną decyzją organu I instancji należy utrzymać w mocy z uwagi na istniejący w dacie rozpatrzenia odwołania strony inny stan sprawy niż istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji". Skarżący podkreślił, iż takie rozstrzygnięcie jest nielogiczne i niezrozumiałe, gdyż zawiera błędny stan faktyczny i dlatego też kwestia ta bezwzględnie wymaga sprostowania.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. Kolegium, na podstawie art. 113 k.p.a. odmówiło sprostowania oczywistej omyłki w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] września 2016 r. organ II instancji wskazał na fakt rozpatrzenia dwa razy tego samego wniosku strony, w ten sposób, że wydane zostały w obrębie dwóch dni przez organ I instancji dwie decyzje, z których wcześniejsza przyznała wnioskowaną pomoc, zaś kolejna decyzja - umarzająca postępowanie została zaskarżona przez stronę. Jednoczesne odebranie obu decyzji przez stronę dało skutek taki, że decyzja przyznająca pomoc nie stała się decyzją ostateczną, co uniemożliwiało organowi wydanie drugiej decyzji w oparciu o przepis art. 105 § 1 k.p.a. Decyzja przyznająca skarżącemu pomoc stała się ostateczna w toku postępowania odwoławczego toczącego się przed Kolegium. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż postanowienie SKO w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2017 r., nr SKO Gd/3980/16, zawierające pouczenie strony o 7 dniowym terminie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zostało odebrane osobiście przez stronę skarżącą w dniu 26 stycznia 2017 r. W dniu 1 lutego 2017 r. skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o sprostowanie decyzji Kolegium z dnia [...] września 2016 r.

WSA w Gdańsku odrzucając skargę wskazał, że zaskarżona decyzja z dnia [...] września 2016 r., (zawierająca w pełni prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została skarżącemu doręczona w dniu 3 października 2016 r.. Pouczenie obejmowało w szczególności informację, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu. Termin do wniesienia skargi upłynął 2 listopada 2016 r. Skarga opatrzona datą 24 lutego 2016 r. została nadana do organu, w urzędzie pocztowym w dniu 27 lutego 2017 r., czyli po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na postanowienie z 30 marca 2017 r. wywiódł osobiście A. M., zarzucając rażące naruszenie art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 2 k.p.a., oraz art. 2, art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Skarżący wskazał, że postanowienie jest nielogiczne, rażąco narusza interes społeczny i obywatelski a także powoduje utratę zaufania do władzy publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). By zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie, skarżący mimo prawidłowego i jednoznacznie brzmiącego pouczenia przez organ w zaskarżonej decyzji z [...] września 2016 r. (doręczonej 3 października 2016 r.) o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, która winna być skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, nadał ją z uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., bowiem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 listopada 2016 r. a skarga opatrzona datą 24 lutego 2016 r. została nadana do organu, w urzędzie pocztowym, w dniu 27 lutego 2017 r., czyli po upływie ustawowego terminu.

Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 111 k.p.a. albowiem skarżący pismem nadanym w dniu 6 października 2016 r. nie żądał uzupełnienia decyzji z dnia [...] września 2016 r. a wniósł o sprostowanie przedmiotowego roztrzygnięcia. SKO w Gdańsku na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. wydało postanowienie z dnia 4 stycznia 2017 r. odmawiające sprostowania oczywistej omyłki, stąd też reguła przewidziana w art. 111 § 2 k.p.a. nie ma w zastosowania. Przepis art. 113 k.p.a., regulujący m.in. zasady sprostowania przez organ administracyjny błędów i omyłek pisarskich zawartych w decyzji (§ 1), w § 3 stanowi, że stronie służy zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie, natomiast w przeciwieństwie do przepisu art. 111 § 2 k.p.a. - nie przewiduje odmiennego od określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi na decyzję. W konsekwencji wydanie takiego postanowienia w dniu 4 stycznia 2017 r. nie otworzyło skarżącemu nowego terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] września 2016 r., który biegł od dnia 27 września 2016 r. (od dnia doręczenia decyzji).

Z uwagi na odrzucenie skargi badanie zagadnień merytorycznych, podniesionych w zażaleniu, było niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.