Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 27/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 § 1  , atr. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 51
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 97, art. 158
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Stawecki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. K. i A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenie postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie, dalej "WINB", postanowieniem z [...] grudnia 2016 r., Nr [...](znak: [...], [...] oraz [...]), po rozpatrzeniu zażalenia M.K. i A.K., zwanych dalej "skarżącymi", utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., dalej "PINB", z [...] października 2016 r., nr [...]r., znak: [...], zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne, którego strona jest inwestor: Urząd Miasta i Gminy K. i które toczy się w sprawie sieci kanalizacji sanitarnej zlokalizowanej na działkach nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości H., gmina K..

Wskazane postępowanie zostało zawieszone do czasu zakończenia postępowania nadzwyczajnego toczącego się przed Wojewodą [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. nr [...] z [...] czerwca 2002 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w systemie podciśnieniowym wraz z niezbędnymi urządzeniami w miejscowościach C., O., H., Ł., G. oraz budowę rurociągu tłocznego w miejscowości H. i B., w zakresie ww. działek o nr ew. [...] i [...].

Zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

2. Starosta P. decyzją Nr [...] z [...] czerwca 2002 r. zatwierdził projekt budowlany i wydał na rzecz Urzędu Miasta i Gminy K. , dalej: "inwestor", pozwolenie na wykonanie sieci kanalizacji sanitarnej w systemie podciśnieniowym wraz z niezbędnymi urządzeniami (stacja pomp, filtr powietrza, zbiornik podciśnieniowy) we wsiach C., O., H., Ł., C., G. oraz budowę rurociągu tłocznego we wsi H. i B.. Decyzja została wydana na podstawie art. 28, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 34 ust. 3 pkt 3 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 , poz. 414 z późn. zm.), zwanej dalej "pr.bud.". W treści decyzji zawarta jest informacja, że została ona podana do wiadomości m.in. "mieszkańców wg. załącznika". W aktach sprawy nie znajduje się kopia tego załącznika (k. 13 akt PINB).

W dniu 12 października 2015 r. (doręczenie: 16 października 2015 r.) M. K. i A.K. złożyli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wniosek o nakazanie rozbiórki trojakiego rodzaju sieci uzbrojenia terenu (gaz, woda i kanalizacja sanitarna) wybudowanych na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości H. gmina K.. Zdaniem skarżących sieci zostały zbudowane bez zgody właścicieli ww. działek. Skarżący oświadczyli przy tym, że działkę nr ewid. [...] nabyli aktem notarialnym na własność, a działkę nr ewid. [...] na współwłasność w połowie 2015 r.

W związku z pismami skarżących PINB zwrócił się do: (a) Gminy K., (b) [...]ej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o., (c) Zakładu Gospodarki Komunalnej w K.oraz (d) P. Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. Oddział w W. z wnioskami o wyjaśnienie podstaw prawnych i terminów czynności podejmowanych w sprawie realizacji sieci uzbrojenia terenu (gaz, woda i kanalizacja sanitarna), zlokalizowanych na działkach o nr ew. [...] i [...] (poprzednio [...]). Dzięki informacjom uzyskanym od ww. podmiotów PINB ustalił, że roboty budowlane przy realizacji sieci kanalizacji sanitarnej podciśnieniowej trwały w latach 2005-2007. Sieć została wykonana na podstawie decyzji Starosty P. o pozwoleniu na budowę nr [...] z [...] czerwca 2002 r. i odebrana w 21 października 2007 r. (k. 13 i 20 akt PINB). W piśmie Zakładu Gospodarki Komunalnej w K. stwierdza się, że w zgromadzonych dokumentach nie można odnaleźć wzmianki o wyrażeniu zgody właścicieli na posadowienie ww. sieci na terenie działek o nr ew. [...] i [...].

Organ powiatowy ustalił także, że sieć wodociągowa na terenie ww. działek została wykonana przed 8 lutego 1985 r. i przekazana do eksploatacji w 1996 r., przy czym w aktach sprawy brakuje wzmianki o wyrażeniu zgody na jej posadowienie na w/w terenie. Natomiast sieć gazowa została wybudowana w 1992 r. przez Społeczny Komitet Gazyfikacji.

W trakcie badania przez PINB okoliczności faktycznych istotnych dla postępowania w przedmiocie nakazu rozbiórki trzech rodzajów sieci, M. i A. K. złożyli do Wojewody [...]ego wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. Nr [...] z [...] czerwca 2002 r. W dniu 19 kwietnia 2016 r. Wojewoda [...] skierował do skarżących oraz do PINB w P. zawiadomienie o wszczęciu na wniosek skarżących postępowania nadzwyczajnego.

Kolejno, zawiadomieniem z 22 czerwca 2016 r. PINB poinformował skarżących o wszczęciu na ich wniosek postępowania administracyjnego w sprawie nakazania rozbiórki sieci uzbrojenia terenu (gaz, woda i kanalizacja sanitarna), zlokalizowanej na działkach o nr ew. [...] i [...].

3. Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], PINB odmówił nakazania rozbiórki sieci uzbrojenia terenu (gaz, woda i kanalizacja sanitarna), zlokalizowanej na działkach o nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości H., gmina K.. Organ wyjaśnił, że "przedmiotowe sieci zostały wykonane w oparciu o dokumentację nie zawierającą zgody współwłaścicieli przedmiotowych działek. W związku z tym nie zostały one zrealizowane w ramach samowoli budowlanej, lecz sporządzona dokumentacja do ich budowy została wykonana prawdopodobnie z naruszeniem prawa, co nie daje podstaw do orzeczenia rozbiórki sieci na tym etapie."

Powyższe rozstrzygnięcie zostało uchylone decyzją [...]WINB nr [...] z 16 września 2016 r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23), zwanej dalej "k.p.a.", a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ wojewódzki stwierdził naruszenie art. 7, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. [...]WINB stwierdził też, że "dla rozstrzygnięcia omawianej sprawy istotne jest także, że Wojewoda [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji [Starosty P. nr [...]]. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy PINB w P. zobowiązany będzie – w zakresie sieci kanalizacji sanitarnej – do ustalenia jak zakończono postępowanie nadzwyczajne przed Wojewodą [...]m i w zależności od tego do podjęcia stosownych czynności kompetencyjnych." (k. 38 akt PINB).

4. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy nakazania rozbiórki trzech sieci uzbrojenia terenu PINB w P. wydał [...] października 2016 r. postanowienie nr [...], którym zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie sieci kanalizacji sanitarnej na działkach nr ew. [...] i [...] do czasu zakończenia postępowania nadzwyczajnego przed Wojewodą [...]m w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. nr [...] z [...] czerwca 2002 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowościach C., O., H., Ł., G. oraz na budowę rurociągu tłocznego w miejscowości H. i B., w zakresie działek o nr ew. [...] i [...]. Decyzja PINB została wydana na podstawie art. 97 § 4 k.p.a.

W dniu [...] listopada 2016 r. PINB postanowieniem nr [...] r. sprostował z urzędu oczywistą pomyłkę w postanowieniu nr [...], gdyż w pierwotnym postanowieniu PINB mowa była o zawieszeniu postępowania administracyjnego "w sprawie sieci gazowej", choć z treści wynikało, że ów akt odnosi się do sieci kanalizacji sanitarnej. Nie pozostawiało to także żadnej wątpliwości, że zawieszenie nie dotyczy postępowania toczącego się w zakresie nakazu rozbiórki dwóch pozostałych sieci: wodnej oraz gazowej.

W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji z [...] października 2016 r. powołano się na wytyczne zawarte w decyzji [...]WINB z [...] września 2016 r., w tym obowiązek ustalenia sposobu zakończenia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty P., prowadzonego przez Wojewodę [...]. Postępowanie to nie było jeszcze zakończone w dniu wydawania decyzji PINB. Organ powiatowy stwierdził też, że zakończenie powyższego postępowania administracyjnego "ma ogromne znaczenie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przed [PINB], gdyż jego rozstrzygnięcie będzie wyznaczało kierunek dalszym czynnościom administracyjnym".

5. Zażalenie na ww. postanowienie PINB wnieśli skarżący. Rozstrzygnięciu pierwszej instancji zarzucili błędne zastosowanie art. 97 § 4 k.p.a., a także liczne błędy w ustaleniach stanu faktycznego, popełnione przez organ powiatowy.

6. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżących [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] grudnia 2016 r., Nr [...], utrzymał w mocy postanowienie PINB z [...] października 2016 r., nr [...]r. Postanowienie organu wojewódzkiego zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a.

W ocenie organu wojewódzkiego zaskarżone postanowienie PINB powinno być utrzymane w mocy jako odpowiadające przepisom prawa. Przede wszystkim prawidłowo został zastosowany art. 97 § 4 k.p.a., który zobowiązuje organ administracji do zawieszenia postępowania w przypadku, gdy w toczącym się postępowaniu pojawi się kwestia, co do zasady o charakterze materialnoprawnym, której rozstrzygnięcie przez określony organ lub sąd warunkuje załatwienie określonej sprawy indywidualnej. Kwestia ta musi posiadać charakter otwarty, tj. nie może być przedtem prawomocnie przesądzona.

W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ww. sieci kanalizacji sanitarnej, stanowi zagadnienie wstępne w sprawie żądanego nakazu rozbiórki sieci kanalizacji sanitarnej zlokalizowanej na działkach o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości H..

7. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem organu drugiej instancji skarżący złożyli 14 grudnia 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący stwierdzili, że stanowiska obydwu organów w kwestii pierwszeństwa rozstrzygnięcia w przedmiocie nieważności pozwolenia na wykonanie sieci kanalizacyjnej oraz nakazu rozbiórki sieci kanalizacji sanitarnej są błędne oraz niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego i administracyjnego. Dlatego też zarówno rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego, jak i organu pierwszej instancji, powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego.

Skarżący uznali również, że orzeczenie w sprawie nieważności decyzji Starosty P. Nr [...] nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 4 k.p.a. Wskazali, że nakaz rozbiórki trzech sieci powinien być wydany na podstawie art. 48 pr.bud.

8. Odpowiadając w dniu 2 stycznia 2017 r. na ww. skargę, organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Organ stwierdził, że przesłanki, którymi kierował się przy podejmowaniu zaskarżonego postanowienia zostały wskazane w jej uzasadnieniu. W szczególności, organ wojewódzki podkreślił, że w jego przekonaniu na obecnym etapie postępowania brak jest możliwości wydania nakazu rozbiórki, jak również odmowy wydania nakazu rozbiórki. W tym kontekście zarówno główne, jak i uzupełniające zarzuty podniesione przez skarżących pozostają bez wpływu na treść wydanego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

9. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) zadaniem Sądu jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem jego zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi ani powołaniem podstawy prawnej.

W niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego materiału oraz rozważeniu stanowisk stron, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie organu wojewódzkiego oraz postanowienie organu powiatowego nie naruszają prawa w stopniu który wymagałby uchylenia postanowienia w całości lub części.

10. Rozpatrując sprawę ze skargi M.K. i A.K. Sąd uznał, że kluczowe znaczenie dla wydania wyroku ma kwestia, czy rozpatrzenie sprawy nakazu rozbiórki sieci kanalizacji sanitarnej i wydanie w tej mierze merytorycznej decyzji, rzeczywiście jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieważności decyzji Starosty udzielającej pozwolenia na wykonanie tej sieci. Inaczej mówiąc, pytanie brzmi, czy powiatowy organ nadzoru budowlanego może wydać nakaz rozbiórki sieci kanalizacji sanitarnej lub odmówić wydania takiego nakazu, zanim Wojewoda [...] nie stwierdzi ważności bądź nieważności pozwolenia na budowę z 2002 r. To jest bowiem – zdaniem obu organów nadzoru budowlanego - zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 4 k.p.a., które pojawiło się w trakcie prowadzenia postępowania przez PINB.

Oba organy właściwe w sprawie na powyższe pytanie odpowiedziały pozytywnie: kwestia nieważności pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej jest zagadnieniem wstępnym w postępowaniu w sprawie rozbiórki tej sieci zlokalizowanej na działkach nr ew. [...] i [...], położonych w miejscowości H., gmina K..

Sąd, co do zasady, podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu [...]WINB z [...] grudnia 2016 r. W opinii Sądu, oceniając rozstrzygnięcia organów administracji wydane w sprawie, należy wziąć pod uwagę następujące okoliczności.

11. Przede wszystkim, w odniesieniu do żądania nakazu rozbiórki sieci kanalizacji sanitarnej należy uznać, że rozstrzygnięcie Wojewody [...]w przedmiocie nieważności decyzji Starosty P. udzielającej pozwolenia na wykonanie tej konkretnej sieci, ma charakter zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 4 k.p.a. W związku z tym postanowienie o zawieszeniu postępowania jest zgodne z prawem.

Od rozstrzygnięcia Wojewody [...]ego zależy przede wszystkim, czy pozwolenie Nr [...] z [...] czerwca 2002 r. pozostanie w obrocie prawnym, czy też zostanie z niego wyeliminowane. Mamy zatem dwa możliwe prawnie scenariusze, każdy o innych konsekwencjach prawnych.

Jeśli dojdzie do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. Nr [...], wówczas pozwolenie na wykonanie sieci kanalizacyjnej zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego. Wbrew opinii skarżących nie stanie się to wszakże ani podstawą do stwierdzenia samowoli budowlanej, ani tym bardziej do bezpośredniego wydania nakazu rozbiórki przedmiotowej sieci na podstawie art. 48 pr.bud. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem zgodnie, że stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie powoduje skutków prawnych ex tunc, to znaczy, że nie uznaje się inwestora za działającego bez podstawy prawnej od samego początku. Przeciwnie, uznaje się, że w sytuacji, gdy inwestycję realizowano w czasie ważności decyzji, którą później wycofano z obrotu, dalsze postępowanie powinno być prowadzone w trybie art. 51 pr.bud. Tylko w tym trybie możliwe jest bowiem naprawienie wad, które legły u podstaw stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę i doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 185/16 lub – z szerszym omówieniem stanowiska judykatury – wyrok z 31 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 1199/15).

Oczywiście skutkiem postępowania legalizacyjnego prowadzonego na podstawie art. 51 pr.bud. może być również rozbiórka obiektu budowlanego powstałego z naruszeniem prawa (art. 51 ust. 5 pr.bud.). Trzeba być jednak świadomym, że stwierdzenie potrzeby wydania nakazu rozbiórki nie przesądza automatycznie o tym, kto byłby adresatem takiego obowiązku. Co do zasady bowiem obowiązkiem rozbiórki obiektu budowlanego obciążą się właściciela nieruchomości, na której zlokalizowany jest przedmiotowy obiekt. W orzecznictwie wskazuje się, że w sytuacji, gdy inwestor postawił obiekt budowlany bez zgody właściciela nieruchomości, nakaz powinien być nałożony na inwestora nie będącego właścicielem. Nałożenie nakazu rozbiórki na właściciela nieruchomości byłoby dla niego nieuzasadnionym obciążeniem, narażałoby na koszty i dolegliwą procedurę. Nie jest to jednak norma wynikająca z bezwzględnie obowiązującego i językowo jasnego przepisu prawa (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2015 r., sygn. akt II OSK 2723/13).

Jeśli natomiast Wojewoda [...] nie stwierdzi nieważności decyzji Starosty P. o udzieleniu pozwolenia na budowę, to w zależności od ustaleń organu, albo nastąpi umorzenie postępowania wszczętego z urzędu (bez dalszych konsekwencji prawnych), albo na podstawie art. 158 § 2 k.p.a. organ administracji ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie stwierdził nieważności decyzji. W obu przypadkach nie będzie żadnej podstawy do nakazania rozbiórki przedmiotowej sieci kanalizacji sanitarnej. W przypadku zastosowania art. 158 § 2 k.p.a. rozstrzygnięcie Wojewody może stać się podstawą do roszczeń odszkodowawczych podniesionych przez skarżących na podstawie art. 417 § 1 kodeksu cywilnego (vide: J. Borkowski, Komentarz do art. 158 Nb 4, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 13. wyd., Warszawa 2014, s. 682).

Z przedstawionej analizy możliwych rozstrzygnięć w postępowaniu prowadzonym przez Wojewodę [...]ego oraz ich konsekwencji prawnych widać w sposób oczywisty, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia do czynienia z zagadnieniem wstępnym uzasadniającym w odniesieniu do sieci kanalizacji sanitarnej zawieszenie postępowania administracyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki tej sieci uzbrojenia terenu zlokalizowanej na działkach nr ew. [...] i [...], położonych w miejscowości H..

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych z zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy ziszczą się cztery elementy: (1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; (2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; (3) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; (4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 października 2016 r., sygn. akt II OSK 3316/14). W rozpatrywanej sprawie spełnione są wszystkie cztery przesłanki zawieszenia postępowania prowadzonego przez PINB w odniesieniu do sieci kanalizacji sanitarnej, zatem zarówno postanowienie organu pierwszej, jak i postanowienie organu drugiej instancji, zostały wydane zgodnie z prawem.

Przed rozstrzygnięciem Wojewody [...]w kwestii skutków naruszenia prawa w przypadku sieci kanalizacyjnej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zna reguły (normy prawnej), która wskazuje skutki prawne braku zgody właścicieli działek, przez które przebiega kwestionowana sieć kanalizacji sanitarnej. Nie sposób zatem rozstrzygnąć, czy w przypadku sieci zbudowanej z naruszeniem prawa będzie prowadzone postępowanie legalizacyjne i na jakiej podstawie prawnej.

Co więcej, jeśli w stosunku do sieci kanalizacji sanitarnej miałoby być prowadzone postępowanie legalizacyjne, to należy pamiętać, że postępowania uregulowane w art. 48-51 pr.bud. mają na celu uniknięcie rozbiórki wadliwie (w sensie prawnym) zbudowanych obiektów. Legalizacja jest co do zasady alternatywą rozbiórki, a nie najkrótszą droga do niej. Rozstrzygnięcie w przedmiocie nieważności przedmiotowej decyzji Starosty P., bezpośrednio warunkuje rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie nakazu rozbiórki omawianej sieni kanalizacyjnej.

12. Należy też mieć w pamięci, że wszystkie trzy sieci, w tym przedmiotowa sieć kanalizacji sanitarnej, mają charakter inwestycji liniowych, tj. swoją lokalizacją oraz swoim działaniem wykraczają poza teren działek o nr ew. [...] i [...]. Sieć kanalizacyjna (i pozostałe sieci) służy nie tylko właścicielom wymienionych działek, ale mieszkańcom określonego szerszego terenu: kilku miejscowości wymienionych w decyzji Starosty P. Nr [...] – C., O., H., Ł., G.. Rozstrzygnięcie Wojewody [...]w przedmiocie nieważności pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej będzie zatem – najprawdopodobniej - obejmowało wnioski co do sposobu pogodzenia, zrównoważenia interesu indywidualnego skarżących oraz interesu społecznego. Oba rodzaje interesów podlegają bowiem ochronie prawnej. Ma to zatem istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiocie rozbiórki omawianej sieci kanalizacyjnej.

13. Biorąc pod uwagę przedstawioną analizę przepisów prawa znajdujących zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zasady rozumowania prawniczego i okoliczności faktyczne istotne w sprawie, Sąd w pełni podzielił stanowisko organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a skarga niezasadna.

Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.