Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 130/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.18 § 1, art. 19, art.184 w zw. z art.197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 744/08 o oddaleniu wniosku R. S. o wyłączenie sędziego A. W. w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r. [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 744/08, oddalił wniosek R. S. o wyłączenie Sędziego A. W. w sprawie jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w przedmiotowym wniosku (kolejnym już w tej sprawie), R. S. zarzucił, iż wymieniony Sędzia "popiera oszukańcze zachowania adwokata L. M. L. działającego na jego szkodę w sprawie II SA/Sz 1108/07", co wynika wprost ze stanu faktycznego tj. z protokołu rozprawy z dnia [...] grudnia 2008 r., z oświadczenia adwokata, pism procesowych skarżącego w sprawie sygn. akt II SA/Sz 1108/08 (w tym w szczególności: z wniosku z dnia 21 stycznia 2009 r., pisma z dnia 26 lutego 2009 r., wniosku i zażalenia z dnia 27 maja 2009 r.).

Ponadto skarżący w powyższym piśmie zawarł wniosek o wystąpienie przez Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy postawa adwokata oszusta jaką zaprezentował adw. L. M. L. w sprawie II SA/Sz 1108/07 na szkodę mocodawcy jest zgodna z Konstytucją i czy popieranie oszukańczych zachowań adwokata przez sędziego A. W. w sprawie II SA/Sz 1108/07 jest zgodne z Konstytucją i ustawami dotyczącymi sądów administracyjnych, w szczególności z podstawową konstytucyjną zasadą bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpatrywaniu spraw".

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż ze złożonego przez Sędziego oświadczenia wynika, że ze skarżącym, a w szczególności z adwokatek L. M. L., nie łączy go stosunek osobisty i rodzinny, który mógłby wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności. Ponadto skarżący nie wskazał ustawowych przesłanek wyłączenia sędziego, jak również nie było podstaw do wyłączenia Sędziego z urzędu. Natomiast subiektywne odczucie skarżącego, iż Sędzia sprawozdawca prowadzący sprawę popiera "oszukańcze działania adwokata w sprawie II SA/Sz 1108/07" nie daje podstawy do wyłączenia go w tej sprawie jak i w innej, albowiem nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak bezstronności Sędziego, który nie ponosi odpowiedzialności za działanie pełnomocnika strony jak i za czynności przez niego podejmowane.

Co do wniosku o wystąpienie z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, iż w kwestii czy i z jakim pytaniem prawnym występuje do Trybunału decyduje Sąd rozpoznający daną sprawę.

Na powyższe postanowienie R. S. wniósł zażalenie domagając się jego uchylenia i podtrzymując w całości argumentację zawartą we wniosku o wyłączenie Sędziego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu ocenia jedynie prawidłowość wydanego postanowienia o odmowie wyłączenia Sędziego, który podlega wyłączeniu albo z mocy prawa, w przypadkach określonych w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., albo na wniosek lub żądanie strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).

Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).

W rozpoznawanej sprawie, takie oświadczenie przez Sędziego zostało złożone w dniu 7 stycznia 2010 r. (k. 98 akt WSA), jednakże skarżący w przedmiotowym wniosku nie wykazał, aby łączył Sędziego jakikolwiek stosunek osobisty ze stroną postępowania mogący wpływać na jego bezstronność. Również, jak słusznie zauważył to Sąd pierwszej instancji, nie wystąpiła żadna z przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego z mocy prawa.

W tej sytuacji, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie zaistniały jakiekolwiek przesłanki powodujące możliwość wyłączenia Sędziego A. W., a tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie prawidłowo wniosek skarżącego w tym przedmiocie oddalił. Podstawą wyłączenia, co należy podkreślić, nie może być powoływanie się przez skarżącego na akceptację przez Sędziego "oszukańczej" postawy pełnomocnika z urzędu. Brak reakcji ze strony Sędziego na błędne - zdaniem skarżącego - działanie adwokata z urzędu nie może świadczyć o braku bezstronności Sędziego w rozpoznaniu sprawy, tym bardziej, iż chodziło o działanie pełnomocnika w sprawie sygn. akt II SA/Sz 1108/07, a nie w sprawie sygn. akt II SA/Sz 744/08.

Na marginesie należy wskazać, iż takie samo stanowisko zostało wyrażone w innych postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2009 r. sygn. akt I OZ 765/09, z dnia 16 września 2009 r. sygn. akt I OZ 806/09, z dnia 6 stycznia 2010 r. sygn. akt I OZ 1174/09.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.