Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 369/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 33 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 kwietnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt II SA/Lu 795/09 niedopuszczające G. K. do udziału w postępowaniu charakterze uczestnika w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie dopuścił G. K. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] grudnia 2008 roku w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji podał, że nieruchomość nr ewidencyjny [...] – której współwłaścicielką jest wnioskodawczyni - nie znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia, co wynika z akt administracyjnych sprawy. Ponadto we wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie wykazano, iż obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji wyznaczony został przez organy administracji z naruszeniem przepisów prawa. Nie wskazano również normy prawa materialnego, z której wnioskodawczyni wywodzi swój interes prawny do brania udziału w niniejszym postępowaniu. Sąd nie dopatrzył się także z urzędu przesłanek, które uzasadniałyby dopuszczenie G. K. do udziału w postępowaniu sądowym w rozpoznawanej sprawie w charakterze uczestnika tego postępowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. K. domagając się jego uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W zażaleniu podniesiono, że w aktach administracyjnych brak jest jakichkolwiek ustaleń faktycznych dotyczących obszaru oddziaływania inwestycji. Do zażalenie wnioskodawczyni dołączyła odpis zwykły księgi wieczystej potwierdzający, że jest ona współwłaścicielką nieruchomości nr ewidencyjny [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Zgodnie z utrwalona linią orzeczniczą pojęcie interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja procesowa w postępowaniu administracyjnym, ma charakter materialnoprawny, tzn. musi wynikać z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Zatem, aby podmiot został dopuszczony do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika, musi on wykazać istnienie normy prawa materialnego przewidującej w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania decyzji lub podjęcia czynności.

W niniejszej sprawie G. K. ani we wniosku, ani w rozpatrywanym zażaleniu nie wskazała żadnego przepisu prawa materialnego, z którego wywodzi swój interes prawny. Ponadto organy administracji ustaliły, że działka nr ewidencyjny [...], której skarżącą jest współwłaścicielką, nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Skarżąca nie udowodniła zaś, że obszar ten został błędnie określony. Zatem Sąd I instancji słusznie odmówił dopuszczenia skarżącej do udziału w sprawie.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji