Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 637/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 , 247
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 149/09 oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. P. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 15 lutego 2001 r. o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia mu zezwolenia na odbywanie pozaetatowej aplikacji sądowej.

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, gdyż sprawa została już prawomocnie zakończona.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r. o sygn. akt II SAB/Wa 149/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił na podstawie art. 247 p.p.s.a. wniosek R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, argumentując, iż prawo pomocy nie przysługuje w sytuacji, gdy skarga została wniesiona w sprawie, która korzysta z powagi rzeczy osądzonej.

W dniu 12 maja 2010 r. R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada żadnego majątku, dochodów ani środków do życia oraz wymaga opieki lekarskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r. oddalił powyższy wniosek na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 w związku z art. 247 wskazując, że w świetle art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Sąd podniósł, że nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy.

Sąd wskazał, że skoro prawomocnym orzeczeniem stwierdzono, że w sprawie zachodzi oczywista bezzasadność skargi, to bez względu na sytuację materialną strony prawo pomocy nie przysługuje. W takim bowiem przypadku wniosek o przyznanie prawa pomocy w ogóle nie może być uwzględniony, a każdy kolejny wniosek okoliczności tej w żaden sposób nie zmienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. P. wnosząc o uchylenie postanowienia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy jest możliwe w przypadku spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek uregulowanych w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1 270 ze zm.) Jednakże stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu, prawomocnym postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r. oddalony został wniesiony w sprawie niniejszej wniosek R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.

Wobec powyższego za prawidłowe uznać należało stanowisko tego Sądu, że ocena co do bezzasadności skargi wyrażona w prawomocnym postanowieniu z dnia 23 listopada 2009 r. stoi na przeszkodzie rozpoznaniu wniosku z dnia 12 maja 2010 r. pod kątem spełniania przez skarżącego przesłanek przyznania prawa pomocy określonych w art. 246 § 1 p.p.s.a. Słusznie więc wniosek o przyznanie tego prawa został oddalony.

Dlatego też zażalenie uznane być musiało za nieuzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zażalenie oddalić.