Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 517/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia.

Na postanowienie organu II instancji J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Strona wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji/postanowienia są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu obciąża stronę. Sąd zauważa, iż skarżący w uzasadnieniu wniosku nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania postanowienia tj., że poniósłby on znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym przyjąć, że dla istnienia przesłanki wstrzymania wykonania postanowienia nie wystarczy wystąpienie "jakiejkolwiek" szkody, lecz musi to być znaczna szkoda, która zagrażałaby bytowi socjalnemu skarżącego. W niniejszej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie został w ogóle uzasadniony.

Sąd zauważa, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji/postanowienia nie wystarcza nawet samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04). Podnieść również należy, iż treść art. 61 § 3 wskazuje, że to z wniosku skarżącego mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie. Wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę skarżącą zależy od uznania sądu ("...sąd może ..."). W niniejszej sprawie Sąd nie mógł jednak skorzystać z instytucji uznania, gdyż jak wskazano wyżej wniosek strony skarżącej ze względu na brak właściwego uzasadnienia nie mógł zostać oceniony merytorycznie.

Podnieść należy, że Sądowi znana jest trudna sytuacja skarżącego opisana w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF), która legła u podstaw rozstrzygnięcia o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Nie zmienia to jednak faktu, że skarżący nie uzasadnił w jaki sposób zaskarżone postanowienie może wpłynąć na powstanie w jego przypadku znacznej szkody materialnej lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W tym kontekście Sąd zauważa, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji są rozstrzygnięciami o charakterze procesowym i nie nakładają na stronę skarżącą żadnych obciążeń finansowych. Postanowienie organu I instancji stwierdza o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie uzupełnienia postanowienia (rozstrzygnięcie organu I instancji).

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sygn. akt I SA/Bd 517/11

P o u c z e n i e

Na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się do tutejszego Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.