Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1787/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Halina Święcicka (spr.) Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]lipca 2006 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez pełnomocnika H. B., A. B., prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą B. z siedzibą w K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3.000,- złotych z tytułu wykonywania transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] listopada 2005 r. na drodze krajowej nr [...] w miejscowości W. K. O. został zatrzymany do kontroli autobus marki [...] o nr rej. [...] należący do ww. przedsiębiorców, którym wykonywany był przewóz osób z Polski do Szwajcarii.

Kierowca autobusu J. S. okazał do kontroli m. in. wypis z zezwolenia nr [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób na linii T. – G. oraz wypis z zezwolenia nr [...]na wykonywanie regularnych przewozów osób na linii L. – G. wraz z rozkładami jazdy. W toku czynności kontrolnych inspektorzy stwierdzili, że kierowca wykonując międzynarodowy regularny transport drogowy na podstawie zezwolenia nr [...]nie zrealizował przejazdu na trasie T. – C. oraz pominął przystanki w T., P., L. Realizację przejazdu wg zezwolenia rozpoczął od przystanku w K., który nie był zawarty w zezwoleniu, co potwierdził kierowca oraz pilot, przesłuchani w charakterze świadków. Kierowca tego autobusu oraz pilot oświadczyli, iż przejazd na odcinku T. – C. zrealizował inny pojazd dowożąc im pasażerów do L.

Podczas kontroli przesłuchano również dwóch pasażerów: M. K. oraz A.O. Pierwszy z nich zeznał, iż rozpoczął podróż w H., przesiadł się w L., podróż odbywał autobusami należącymi do firmy "A.", drugi z nich – A. O. zeznał, iż rozpoczął podróż w K. na podstawie wykupionego biletu z K. do Szwajcarii, jechał tylko kontrolowanym autobusem, nie przesiadał się.

Kierowca kontrolowanego pojazdu nie zgłosił zastrzeżeń do treści protokołu, potwierdzając jego treść ze stanem faktycznym i podpisując się pod jego treścią.

Pismem z dnia 17 listopada 2005 r. przedsiębiorcy zostali zawiadomieni przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o wszczęciu postępowania administracyjnego i pouczeni o przysługujących im na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. prawach strony, w tym prawie do składania wyjaśnień.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na H. B., A. B., prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą B. z siedzibą w K. karę pieniężną w wysokości 3.000,- zł za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniach. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zezwolenie na przewozy regularne wydane przez Ministra Infrastruktury określa warunki wymagane przy wykonywaniu przewozów. Warunkami tymi są m. in. trasa i przystanki, określone w zezwoleniu i rozkładzie jazdy. Kontrolowany autobus wykonywał przewóz na linii T. – G.( [...]), z pominięciem niektórych przystanków (T., Z., H., C., T., P. i L.), jednocześnie zabrał pasażera z K., który to przystanek nie figuruje w rozkładzie jazdy.

W odwołaniu od tej decyzji wniesionym do Głównego Inspektora Transportu Drogowego przedsiębiorcy zarzucili błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że nie jest możliwa obsługa trasy dublującymi się środkami transportu w ten sposób, iż bus realizuje ściśle trasę przejazdu zaś autobus omija określone przystanki, zarzucali naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.

W uzasadnieniu odwołania, wskazali, iż przewoźnik realizował trasę dwoma środkami transportu, czego nie zabraniają przepisy. Przewoźnik posiada zezwolenie obejmujące przystanek w K. i dlatego zabrał pasażera z tego przystanku.

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że podstawą faktyczną rozstrzygnięcia stanowi wykonywanie transportu osób bez przestrzegania określonej w zezwoleniu trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków. Przytoczył treść art. 4 pkt 7, 18 ust. 1, 20 ust. 1, 22 ust. 1, 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) oraz lp. 1.2.2 pkt 3 załącznika do tej ustawy. Uznał, iż z ustaleń kontroli wynika, że w dniu kontroli przedsiębiorcy wykonywał przejazd niezgodnie z posiadanym i okazanym zezwoleniem. Kierujący nie realizował przejazdu na trasie T. – C., realizując przejazd dopiero od miejscowości L. Rozpoczął przejazd od miejscowości K., który nie był zawarty w okazanym zezwoleniu. Kierujący ominął przystanki w miejscowościach: T., P., L. Kierowca okazał inne zezwolenie nr [...], jednak jest to zezwolenie na inną trasę, niż wykonywana przez przewoźnika.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł - działając za pośrednictwem pełnomocnika – A.B. Zarzucił naruszenie prawa procesowego: art. 7 i 10 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób pełny i wyczerpujący stanu faktycznego oraz brak zapewnienia stronie czynnego udziału w sprawie, art. 77 k.p.a. poprzez nie podjęcie kroków niezbędnych do prawidłowego rozpatrzenia sprawy, art. 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego w sprawie, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób nie spełniający wymogów.

Uczestnik postępowania – H. B. nie zajęła stanowiska w przedmiocie złożonej skargi.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej (art.7). Z zasady tej wynika obowiązek działania organów administracji publicznej na podstawie przepisów prawa, obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania normy prawa materialnego, obowiązek uwzględniania słusznego interesu w sprawi. Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć w ramach swobodnej oceny dowodów, określonej w art. 80 k.p.a. Ciąży na nim obowiązek zapewnienia stronom postępowania udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 k.p.a.). Wydając stosowną decyzję organ zobowiązany jest uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa.

W niniejszej sprawie organ nie uchybił powyższym przepisom.

Kontroli podlegał przewóz wykonywany na podstawie zezwolenia nr [...] na wykonywanie regularnych przewozów autokarem lub autobusem między Państwami Członkowskimi zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr [...]na linii T. – G.( [...]). Wykonywanie przewozu wg powyższego zezwolenia potwierdził zarówno kierowca kontrolowanego pojazdu jak i pilot. Trasa przejazdu, przystanki, godziny przyjazdu i odjazdu zawarte były w rozkładzie jazdy, który jest integralną częścią zezwolenia (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2001r., sygn. akt OPK 8/01, ONSA 2001/4/1570).

Obowiązkiem skarżącego, jako przewoźnika jest przestrzeganie warunków określonych w udzielonym mu zezwoleniu, a więc przestrzeganie ustalonej trasy przejazdu, przystanków oraz godzin odjazdu i przyjazdu.

Kontrola wykazała, że przewóz wykonywano z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczących trasy przejazdu i przystanków. Materiał dowodowy zebrany w sprawie nie budzi wątpliwości, iż kontrolowany autobus skarżącego pominął niektóre przystanki oraz zatrzymał się na przystanku, który nie był umieszczony w tym zezwoleniu. Bez znaczenia jest fakt, iż w danym dniu, pilot na swojej liście nie posiadał informacji o osobach, które wykupiły bilet z pominiętych przystanków. Obowiązkiem przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na transport regularny jest przejazd według wskazanej trasy i wskazanych przystanków.

Organ nie uchybił również zasadzie czynnego udziału strony w postępowaniu. Powiadomił przedsiębiorców o wszczęciu postępowania, pouczył o przysługujących im na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. prawach strony, w tym prawie do składania wyjaśnień. Z prawa tego skarżący skorzystał.

Ustawa o transporcie drogowym w art. 92 penalizuje wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów ustawy. Przeprowadzone postępowanie wykazało, iż H. B., A. B., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą B. z siedzibą w K. wykonywali transport drogowy osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu na wykonywanie międzynarodowego regularnego transportu drogowego osób, co uzasadniało jego ukaranie.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w sentencji.