Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3274/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 7 w zw. z art. 249a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K.G. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. .


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3274/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.G. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP

Od ww. wyroku skarżąca w dniu [...] maja 2015 r. złożyła skargę kasacyjną, zaś w dniu [...] czerwca 2017 r. wystąpiła z wnioskiem o prawo pomocy w zakresie całkowitym.

Wyrokiem z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. I OSK 2346/15, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. wyrok Sądu I instancji, uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2014 r. oraz decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2014 r.

Na mocy zarządzania z dnia 25 września 2017 r. akta administracyjne sprawy zwrócono organowi, zaś złożony w toku postępowania międzyinstancyjnego wniosek o prawo pomocy przedstawiono referendarzowi sądowemu.

Mając na uwadze stan sprawy, na mocy zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 października 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego J. L., wezwana została m.in. do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje wniosek o prawo pomocy z [...] czerwca 2017 r. oraz czy zamierza podjąć czynności zmierzające do wzruszenia prawomocnego wyroku NSA z dnia 5 lipca 2017 r., I OSK 2346/15.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] października 2017 r., strona cofnęła wniosek o prawo pomocy z dnia [...] czerwca 2017 r. Jednocześnie pełnomocnik strony poinformował, że skarżąca nie zamierza podejmować czynności zmierzających do wzruszenia prawomocnego wyroku z dnia 5 lipca 2017 r.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W piśmie z dnia [...] października 2017 r. działający w imieniu skarżącej K.G. radca prawny J. L. oświadczył, że skarżąca cofa złożony przez siebie w dniu [...] czerwca 2017 r. wniosek o przyznanie prawo pomocy.

Złożenie przez stronę powyższego oświadczenia wskazuje, że na gruncie niniejszego postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy zaistniała sytuacja opisana dyspozycją art. 249a p.p.s.a., stanowiąca przesłankę umorzenia tego postępowania. Skoro bowiem prawo pomocy przyznawane jest wyłącznie na wniosek (art. 243 § 1 p.p.s.a.), to złożenie wniosku w tym przedmiocie jest formalnoprawnym warunkiem przyznania prawa pomocy. Skutkiem cofnięcia wniosku jest więc brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania żądania dotyczącego przyznania prawa pomocy. Obecnie obwiązujące przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawierają wyłącznie normę rozstrzygającą o skutkach odwołania oświadczenia procesowego w sprawie przyznania prawa pomocy, wskazując, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinno przybrać formę procesową postanowienia o umorzeniu postępowania. Zważywszy zaś, że ustawa procesowa nie określa warunków dopuszczalności cofnięcia wniosku przyjąć należy, że skuteczność uznania cofnięcia wniosku o prawo pomocy nie wymaga badania przyczyn, z jakich do cofnięcia tego wniosku doszło.

Z powołanych względów, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.