Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1346/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 178 ust. 1i2, art. 33 ust. 2, art. 181 ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wybitne osiągnięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., na podstawie art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) oraz art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu wniosku Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K., utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2014 r. [...] w sprawie odmowy przyznania A. F., studentce [...] Uniwersytetu Medycznego w K. stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia za rok akademicki 2012/2013.

W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stypendia ministra za wybitne osiągnięcia przyznaje studentom minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przez radę podstawowej jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej – przez Senat uczelni. W myśl ust. 2, wniosek o przyznanie stypendium dla studentów uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich wymaga opinii nadzorującego ministra. Stosownie zaś do art. 181 ust. 2 ww. ustawy, stypendium ministra za wybitne osiągnięcia może być przyznane studentowi szczególnie wyróżniającemu się w nauce lub posiadającemu wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe. Organ wskazał, iż [...] października 2012 r. Minister Zdrowia przekazał wraz ze swoją opinią wniosek Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K., zaopiniowany przez Radę Wydziału Lekarskiego, o przyznanie A. F. stypendium ministra za wybitne osiągnięcia za rok akademicki 2012/2013, uzasadniając go wysoką średnią ocen oraz osiągnięciami naukowymi.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją nr [...] z [...] grudnia 2012 r., odmówił przyznania wnioskowanego stypendium, a po rozpatrzeniu wniosku studentki o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał ją w mocy decyzję nr [...] z [...] marca 2013 r. Na powyższą decyzję ostateczną studentka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1201/13, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] grudnia 2012 r.

Minister podał, że ponownie rozpoznając wniosek o przyznanie stypendium, decyzją nr [...] z [...] marca 2014 r. odmówił przyznania studentce stypendium za wybitne osiągnięcia za rok akademicki 2012/2013 z uwagi na fakt, że wniosek o przyznanie A. F. stypendium ministra uzyskał 19 pkt, natomiast w roku akademickim 2012/2013 stypendium takie otrzymali studenci, których wnioski uzyskały co najmniej 20 pkt.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. F. wniosła o uchylenie powyższej decyzji w całości i wydanie decyzji przyznającej przedmiotowe stypendium zarzucając jej nieobiektywną i dowolną ocenę jej osiągnięć oraz naruszenie art. 77 § 1 kpa.

Uzasadniając swoje rozstrzygniecie z dnia [...] maja 2014 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego podał, że zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2014 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270), stypendium na dany rok akademicki może być przyznane studentowi, który zaliczył rok studiów w poprzednim roku akademickim oraz:

1) szczególnie wyróżniał się w nauce, uzyskując w ostatnim zaliczonym roku średnią arytmetyczną ocen z egzaminów i zaliczeń przewidzianych w planie studiów klasyfikującą studenta w grupie 5 % najlepszych studentów danego kierunku, lub

2) uzyskał wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe w okresie studiów na danym kierunku, a w przypadku studiów prowadzonych w trybie indywidulanym lub studiów międzykierunkowych – w okresie tych studiów.

Stosownie do § 2 ust. 4 ww. rozporządzenia, za wybitne osiągnięcia naukowe uważa się: publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach w formie książki, udział w projektach badawczych prowadzonych przez uczelnię lub we współpracy z innymi ośrodkami akademickimi lub naukowymi, autorstwo lub współautorstwo patentu lub wzoru użytkowego, wystąpienia na konferencjach naukowych oraz nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu międzynarodowym.

W myśl zaś § 4 ust. 1, 4 i 6 przedmiotowego rozporządzenia, oceny wniosków dokonuje zespół powołany przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Zespół ocenia wnioski metodą punktową. Punkty przyznawane są za poszczególne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe oraz za średnią ocen. Po zakończeniu oceny wniosków zespół przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego ranking wniosków uszeregowanych według największej liczby punktów.

Organ podał, iż w dniu [...] października 2012 r. powołał organ pomocniczy – Zespół do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (zwany danej "Zespołem"), w skład którego weszli eksperci reprezentujący osiem obszarów nauki i sztukę. Zespół ten w dniu [...] listopada 2012 r. podjął uchwałę w sprawie sposobu oceny wniosków o stypendium ministra za wybitne osiągnięcia dla studentów na rok akademicki 2012/2013, która zawiera wytyczne ekspertów dotyczące uznawania określonych osiągnięć za wybitne, mając na celu zapewnienie, aby oceny przygotowane przez poszczególnych członków Zespołu były dokonane według jednolitych zasad. Wytyczne te zostały udostępnione na stronie internetowej urzędu ministra w celu zapewnienia przejrzystości procedury. Zgodnie z nimi, wniosek mógł uzyskać maksymalnie 100 pkt, z tego: 5 pkt – za średnią ocen, 95 pkt – za wybitne osiągnięcia. Minister wskazał także, iż stosownie do § 2 ust. 3 omawianego rozporządzenia, przy ocenie wniosków brane były pod uwagę osiągnięcia uzyskane w okresie zaliczonych lat studiów, a więc w przypadkach studentów pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich – w okresie od daty rozpoczęcia tych studiów do 30 września 2012 r., natomiast w myśl § 4 ust. 5 rozporządzenia, przy ocenie wniosków nie były uwzględniane osiągnięcia, które były uprzednio podstawą przyznania stypendium ministra.

Organ stwierdził, że z protokołu ponownej oceny wniosku dokonanej przez Zespół wynika, iż uzyskał on 19 pkt, w tym:

– 4 pkt – za drugą pozycję na liście wniosków z danego kierunku uszeregowanej według średnich ocen (za średnią 4,76),

– 4 pkt – w kategorii "publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach naukowych o zasięgu co najmniej krajowym lub publikacje naukowe w formie książki" (za 1 publikację pt. "[...]" w czasopiśmie [...]),

– 11 pkt – w kategorii "wystąpienia na konferencjach naukowych" (6 pkt za 3 referaty wygłoszone na konferencjach w K., tj. 1 – w maju 2011 r. i 2 – w maju 2012 r. oraz 5 pkt za referat wygłoszony na konferencji w B. we wrześniu 2012 r.).

Publikacja studentki pt. "[...]" uzyskała 1 pkt w skali od 0 do 5 z uwagi na rangę czasopisma, współautorstwo i typ publikacji. Zdaniem Zespołu bowiem, opis przypadku ma stosunkowo niską rangę naukową, choć może mieć znaczenie dla praktyku zawodowej.

Organ odniósł się ponadto do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując w szczególności, iż uznanie przez Zespół czasopisma "[...]" jako posiadającego "stosunkowo niską rangę naukową" dotyczyło generalnie wszelkich opisów przypadków medycznych, a nie samego czasopisma. Opis poszczególnych etapów choroby i leczenia oraz przedstawienie wniosków praktycznych nie ma – w opinio środowiska lekarskiego – charakteru nowatorskiego. Nie bez znaczenia był fakt, iż studentka była współautorką, a nie jedynym autorem publikacji.

Minister stwierdził też, że publikacje w uczelnianych zeszytach naukowych (streszczeń referatów konferencyjnych), nie stanowią wybitnych osiągnięć wymienionych w art. 42 ust. 4 rozporządzenia, gdyż nie stanowią publikacji o zasięgu co najmniej krajowym z uwagi na nakład (najczęściej 100 – 200 egzemplarzy).

Z kolei uczestnictwo w pracy zespołu Oddziału [...] Szpitala Uniwersyteckiego [...] oraz w zespole Oddziału [...] w S., nie zostało uznane za udział w projekcie badawczym prowadzonym we współpracy z innymi ośrodkami naukowymi lub akademickimi, ponieważ odbyte praktyki nie stanowią wybitnych osiągnięć wymienionych w § 2 ust. 4 rozporządzenia.

Organ stwierdził, iż uzyskane [...] miejsce w Sesji Neonatologii podczas VI Międzynarodowej Konferencji Naukowej Studentów Uczelni Medycznych i Młodych Lekarzy, nie zostało uznane przy ocenie wniosku, gdyż zgodnie z § 2 ust. 4 pkt 5 rozporządzenia, za wybitne osiągnięcia naukowe uważa się nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu międzynarodowym, a nie nagrody i wyróżnienia za wygłoszone referaty na konferencjach o zasięgu międzynarodowym.

W odniesieniu do zarzutu nieuwzględnienia udziału studentki w programie [...] minister podniósł, iż ocenie podlegały osiągnięcia określone w pkt 10.1 wniosku (wykaz wybitnych osiągnięć studenta w okresie studiów, a nie przebieg kariery naukowej opisany w pkt 10.2 wniosku). Nie można bowiem oceniać aktywności niewymienionych w rozporządzeniu jako wybitne osiągnięcia. Natomiast odnosząc się do kwestii różnicy w ocenie wniosku studentki oraz wniosku A. P. organ podniósł, że w przypadku tego drugiego wniosku Zespół omyłkowo przyznał dwukrotnie punkty za ten sam referat wygłoszony na konferencji.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. F. zarzuciła jej:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

– art. 7, 77 § 1 oraz 80 kpa, poprzez niewyczerpujące zebranie i przeanalizowanie materiału dowodowego w sprawie, niepodjęcie wszelkich niezbędnych do wyjaśnienia sprawy czynności oraz wydanie rozstrzygnięcia bez dokonania oceny całokształtu materiału dowodowego, polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu, dlaczego osiągnięcia skarżącej, a tj. udział w [...] Międzynarodowej Konferencji Naukowej Studentów Uczelni Medycznych i Młodych Lekarzy, uczestnictwo w pracy zespołu Oddziału [...] Szpitala Uniwersyteckiego [...] oraz zespole Oddziału [...] Szpitala Uniwersyteckiego w S., udział w programie [...] nie zostały uznane za wybitne osiągnięcia naukowe, jak również z jakiego względu publikacja naukowa skarżącej pt. "[...]" opublikowana w formie książki nie została wskazana jako posiadająca stosunkowo niską rangę naukową, skoro [...] posiada Index Copernicus 4.52, do którego to zarzutu w tym zakresie organ nie odniósł się w ogóle;

– art. 107 § 3 kpa poprzez nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy;

– art. 8 i 107 § 3 kpa oraz art. 9 i 11 kpa, poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności poprzez ograniczenie się do stwierdzenia, iż poszczególne osiągnięcia skarżącej nie spełniają wymogów "wybitnych osiągnięć studenta" uzasadnianie bliżej niedookreślonym faktem, iż przeciwne stanowisko stawiałoby skarżącą w nierównej pozycji do innych studentów, co narusza również prawo do należytego oraz dostatecznego wyjaśnienia podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji o odmowie przyznania skarżącej stypendium;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

– § 2 ust. 1 pkt 2 oraz § 2 ust. 4 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia w związku z art. 187 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, iż wskazywane osiągnięcia skarżącej nie stanowią osiągnięć wybitnych oraz błędne przyjęcie, iż wskazane osiągnięcia również w historii kariery skarżącej stanowi wystarczającą przesłankę do uznania, iż takie osiągnięcie nie może stanowić osiągnięcia wybitnego;

– § 2 ust. 1 pkt 2 oraz § 2 ust. 4 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia w związku z art. 187 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez przyjęcie, iż zdobycie [...] miejsca w Sesji Neonatologii podczas [...] Międzynarodowej Konferencji Studentów Uczelni Medycznych nie spełnia przesłanki zdobycia nagrody lub wyróżnienia w konkursie o zasięgu międzynarodowym.

Z uwagi na powyższe zarzuty wniosła o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że wniosek Rektora [...] Uniwersytetu Medycznego w K. o przyznanie A. F. stypendium ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2012/2013, był już przedmiotem rozpoznania przez organ. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją [...] z [...] grudnia 2012 r. odmówił przyznania wnioskowanego stypendium, zaś po rozpoznaniu wniosku studentki o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał ją w mocy decyzją nr [...] z [...] marca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A. F. na ww. decyzję ostateczną, wyrokiem z 22 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1201/13, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] grudnia 2012 r.

Uzasadniając swoje stanowisko stwierdził w szczególności, że w zaskarżonej decyzji nie można doszukać się zindywidualizowania poszczególnych ocen i ich uzasadnienia. Największą zaś wadą zaskarżonej decyzji jest brak odniesienia się w niej do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przede wszystkim organ nie wyjaśnił, dlaczego praca skarżącej pt. "[...]" ("[...]"), nagrodzona [...] miejscem w Sesji Neonatologii podczas [...] Międzynarodowej Konferencji Naukowej Studentów Uczelni Medycznych i Młodych Lekarzy, nie mogła być uznana za uzyskanie nagrody w konkursie o zasięgu międzynarodowym.

We wskazaniach co do dalszego postępowania Sąd podał, iż organ powinien wnikliwie przeanalizować materiał dowodowy w sprawie, w szczególności dokonać kwalifikacji [...] Międzynarodowej Konferencji Naukowej Studentów Uczelni Medycznych i Młodych Lekarzy w odniesieniu do pojęcia konkursu o zasięgu międzynarodowym z § 4 pkt 5 rozporządzenia oraz poddać weryfikacji punktację osiągnięć skarżącej zgłoszonych we wniosku. Natomiast uzasadniając rozstrzygnięcie winien wziąć pod uwagę wskazania Sądu, w szczególności odnieść się do zarzutów przedstawianych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W myśl przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: "Ppsa", ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażona w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W ocenie składu orzekającego, rozpoznając ponownie wniosek skarżącej, organ przestrzegał postanowień ww. przepisu.

Zgodnie z art. 178 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 1995 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), stypendium ministra za wybitne osiągnięcia przyznaje studentom minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przed radę podstawowej jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej przez senat uczelni. Wniosek o przyznanie stypendium, o którym mowa w ust. 1 dla studentów uczelni wojskowych, służb państwowych, artystycznych, medycznych oraz morskich, wymaga opinii odpowiednio ministra wskazanego w art. 33 ust. 2. Ponadto stosownie do art. 181 ust. 2 tej ustawy, stypendium ministra za wybitne osiągnięcia może być przyznane studentowi szczególne wyróżniającemu się w nauce lub posiadającemu wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe.

Szczegółowe kwestie związane z przyznawaniem stypendium reguluje rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270). W świetle § 2 ust. 1 rozporządzenia, stypendium na dany rok akademicki może być przyznane studentowi, który zaliczył rok studiów w poprzednim roku akademickim oraz: 1) szczególnie wyróżniał się w nauce, uzyskując w ostatnim zaliczonym roku średnią arytmetyczną ocen z egzaminów i zaliczeń przewidzianych w planie studiów klasyfikującą studenta w grupie 5 % najlepszych studentów danego kierunku, lub 2) uzyskał wybitne osiągnięcia naukowe, artystyczne lub sportowe w okresie studiów na danym kierunku, a w przypadku studiów prowadzonych w trybie indywidualnym lub studiów międzykierunkowych – w okresie tych studiów. Za wybitne osiągnięcia naukowe, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się: 1) publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach naukowych o zasięgu co najmniej krajowym lub publikacje naukowe w formie książki; 2) udział w projektach badawczych prowadzonych przez uczelnię lub we współpracy z innymi ośrodkami akademickimi lub naukowymi; 3) autorstwo lub współautorstwo patentu lub wzoru użytkowego; 4) wystąpienia na konferencjach naukowych; 5) nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu międzynarodowym (§ 2 ust. 4 rozporządzenia).

Mając na uwadze treść powołanych przepisów ustawowych, jak i brzmienie § 2 ust. 1 rozporządzenia ("stypendium na dany rok akademicki może być przyznane studentowi") uznać należy, iż decyzja w przedmiocie przyznania stypendium ma charakter uznaniowy. Przesądza o tym fakt, iż poza spełnieniem kryteriów o charakterze ostrym, wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, student ubiegający się o stypendium musi również spełnić kryterium o charakterze ocennym, za które uznać należy legitymowanie się osiągnięciami naukowymi – § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Wprawdzie § 4 pkt 1 – 5 określa ogólnie pojęcie wybitnych osiągnięć naukowych, wyliczając ich formy, niemniej nie dokonuje gradacji jakościowej w każdej grupie osiągnięć naukowych. Zatem minister jest upoważniony w pierwszej kolejności do oceny wartości merytorycznej poszczególnych osiągnięć naukowych studenta, co też czyni metodą punktową (§ 4 ust. 4 rozporządzenia) przy pomocy Zespołu, o którym mowa w § 4 ust. 1 – 3 rozporządzenia. Organ rozstrzyga, które z przejawów działalności naukowej studentów zasługują na wyróżnienie stypendium i dlaczego jest zobowiązany swoje uznanie w tym zakresie dokładnie i wyczerpującą uzasadnić. Podkreślić należy, iż w związku z wydawaniem decyzji o charakterze uznaniowym na organie administracji ciąży obowiązek szczególnie starannego sporządzenia ich uzasadnienia, zwłaszcza decyzji dla strony negatywnych. Dlatego ze względu na możliwy do podniesienia zarzut niewłaściwego korzystania z uznania administracyjnego (przekroczenia granic tego uznania), obowiązki w zakresie uzasadnienia decyzji są większe wobec organu orzekającego w ramach uznania administracyjnego, aniżeli w przypadku orzekania w ramach ustawowego związania.

Na uznaniowy charakter decyzji przyznającej stypendia, wydanych w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, wielokrotnie wskazywało orzecznictwo sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 2032/06 oraz wyroku WSA w Warszawie: z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. I SA/Wa 1201/08, z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. I SA/Wa 980/08, z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 958/07 – publikowane w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). NSA w wyroku z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 369/12 (publik. LEX nr 1264785) podkreślił, iż cyt.: "Jeżeli przyznane ministrowi w budżecie środki finansowe na stypendia "naukowe" są zbyt małe, żeby stypendium otrzymał każdy student, który spełnił przesłanki wskazane w art. 181 ust. 2 p.sz.w., organ musi dokonać dodatkowej gradacji osiągnięć naukowych wnioskodawców, ponieważ może przyznać tylko tyle stypendiów, na ile pozwalają mu posiadane fundusze. Niemniej jednak, gradacja ta powinna być dokonana wedle jednakowych, możliwie maksymalnie zobiektywizowanych i wiadomych dla stron postępowania kryteriów, tak aby każdy z ubiegających się o stypendium mógł ocenić, czy zastosowana wobec niego punktacja opiera się na tych samych wskaźnikach, wedle których ustalono pozycję rankingową innych studentów ubiegających się o stypendium za osiągnięcia w nauce. W rezultacie uzasadnienie decyzji uznaniowej musi być na tyle wyczerpujące i zindywidualizowane, aby sąd administracyjny był w stanie ocenić, czy zawarte w decyzji rozstrzygnięcie nie zapadło z przekroczeniem granic uznania administracyjnego".

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że mając na względzie § 4 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym oceny wniosków dokonuje zespół powołany przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, który ocenia je metodą punktową (ust. 4), Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu [...] października 2012 r. powołał Zespół do spraw oceny wniosków, w skład którego weszli eksperci reprezentujący osiem obszarów nauki i sztukę. Zespół ten w dniu [...] listopada 2012 r. podjął uchwałę w sprawie sposobu oceny wniosków, która zawiera wytyczne dla ekspertów dotyczące uznawania określonych osiągnięć za wybitne, mając przy tym na względzie konieczność zapewnienia, by poszczególni członkowi Zespołu stosowali jednolite zasady przygotowania ocen. Ponadto wytyczne te zostały udostępnione na stronie internetowej ministerstwa.

Zgodnie z powyższymi wytycznymi wniosek mógł uzyskać maksymalnie 100 pkt, z czego 5 pkt za średnią ocen i 95 pkt za wybitne osiągnięcia. Liczba punktów za średnią ocen zależała od pozycji na liście wniosków z danej uczelni uszeregowanej według średniej ocen (od 5 do 1 pkt), zaś liczba punktów za osiągnięcia naukowe zależała od ich liczby oraz rangi. Liczbę punktów danej kategorii stanowił iloczyn liczby punktów przyznanych za dane osiągnięcie i wagi danej kategorii osiągnięć.

Przy ocenie wniosków, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, brane były pod uwagę osiągnięcia uzyskane w okresie zaliczonych lat studiów, w przypadku studentów studiów pierwszego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, w okresie od daty ich rozpoczęcia do 30 września 2012 r.

Skarżąca, jak wynika z protokołu ponownej oceny przedstawionej przez Zespół, uzyskała 19 pkt w tym:

– 4 pkt – za drugą pozycję na liście wniosków z danego kierunku uszeregowanej według średniej ocen (średnia – 4,76),

– 4 pkt – w kategorii "publikacje naukowe w recenzowanych czasopismach naukowych o zasięgu co najmniej krajowym lub publikacje naukowe w formie książki" (za jedną publikację pt. "[...]" w czasopiśmie [...]),

– 11 pkt – w kategorii "wystąpienia na konferencjach naukowych" (6 pkt za 3 referaty wygłoszone na konferencjach w K. – jeden w maju 2011 r. i dwa w maju 2012 r. – oraz 5 pkt za referat wygłoszony na konferencji w B. we wrześniu 2012 r.).

Zespół dokonując oceny osiągnięć skarżącej i kierując się wskazaniami Sądu zawartymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 października 2013 r., przedstawił motywy ocen za poszczególne osiągnięcia.

Odnosząc się do publikacji pt. "[...]", ocenił ją na 1 pkt w skali od 0 do 5 z uwagi na rangę czasopisma, krajowy zasięg, współautorstwo i typ publikacji. Jego zdaniem, opis przypadku ma stosunkowo niską rangę naukową, chociaż może mieć znaczenie dla praktyki zawodowej. Organ wskazał, iż określenie "niska ranga naukowa" dotyczy wszelkich przypadków medycznych, które generalnie nie mają charakteru nowatorskiego, a nie samego czasopisma.

Z kolei publikacje w uczelnianych zeszytach naukowych (streszczeń referatów konferencyjnych) zespół nie uznał za publikacje o zasięgu co najmniej krajowym, gdyż nie stanowiły one wybitnych osiągnięć wymienionych w § 2 ust. 4 rozporządzenia. Nakład tego typu publikacji (100 – 200 egzemplarzy) nie uprawnia bowiem do stwierdzenia, iż mają one charakter publikacji o zasięgu krajowym.

Natomiast oceniając uczestnictwo skarżącej w pracy zespołu Oddziału [...] Szpitala Uniwersyteckiego [...] oraz w zespole Oddziału [...] Szpitala Uniwersyteckiego w S. nie potraktował go jako udział w projekcie badawczym prowadzonym we współpracy z innymi ośrodkami naukowymi lub akademickimi, ponieważ były to praktyki, które nie stanowią wybitnych osiągnięć w rozumieniu § 2 ust. 4 rozporządzenia.

Uzasadniając ocenę 6 pkt na 3 referaty na konferencjach studentów uczelni medycznych w K. Zespół podniósł, iż wziął pod uwagę krajowy, a nie prestiżowy, zagraniczny ich charakter.

Organ odniósł się szczegółowo do oceny za uzyskanie [...] miejsca w Sesji [...] podczas [...] Międzynarodowej Konferencji Naukowej Studentów Uczelni Medycznych i Młodych Lekarzy w B. Osiągnięcie to nie stanowiło zdaniem organu wybitnego osiągnięcia w rozumieniu § 2 ust. 4 pkt 5 rozporządzenia, w świetle którego za wybitne osiągnięcia naukowe uważa się nagrody i wyróżnienia w konkursach o zasięgu międzynarodowym, a nie nagrody i wyróżnienia za referaty wygłoszone na konferencjach o zasięgu międzynarodowym. Wygłaszane referaty były oceniane w kategorii "wystąpienia na konferencjach naukowych", zaś punktacja w tej kategorii mogła być uzależniona od tego, czy dany referat był wyróżniony. Na aprobatę w tej kwestii zasługuje pogląd organu, iż prawodawca celowo wyodrębnił "wystąpienia na konferencjach naukowych" od "nagród i wyróżnień w konkursach międzynarodowych", a to samo osiągnięcie nie może być oceniane w dwóch kategoriach.

Ponadto konkurs w trakcie międzynarodowej konferencji był ograniczony do jej uczestników, nie miał zatem charakteru otwartego, skierowanego do szerokiej społeczności studentów. Powyższe stanowisko Sąd w pełni podziela.

Minister uzasadnił też odmowę uznania za wybitne osiągnięcie udziału skarżącej w programie [...] stwierdzając, iż ocenie podlegały jedynie osiągnięcia określone w pkt 10.1 wniosku (wykaz wybitnych osiągnięć studenta w okresie studiów). Natomiast czynne uczestnictwo w powyższym stowarzyszeniu zostało opisane w pkt 10.2 wniosku (przebieg kariery naukowej), który nie podlegał ocenie. Zespół nie mógł zatem oceniać aktywności, które nie zostały zdefiniowane w rozporządzeniu. Odnosząc się do kwestii różnicy między oceną wniosku skarżącej, a o oceną A. P. organ wyjaśnił, iż wynikła ona z omyłkowego, dwukrotnego przyznania tej ostatniej punktów za ten sam referat.

W świetle powyższego zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności i mieści się w granicach uznania administracyjnego. Nie sposób w związku z tym uznać za trafne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Organ podjął bowiem wszelkie działania mające na celu wyczerpujące ustalenie stanu faktycznego, dokonał właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a swoje rozstrzygnięcie uzasadnił zgodnie z wymogami art. 107 § 3 Kpa.

Również zarzuty naruszenia prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, skutkującą odmową uznania za wybitne osiągnięcia działalności skarżącej w przedmiotowym stowarzyszeniu, a także zajęcie [...] miejsca w Sesji Neonatologii na konferencji w B., nie są w tej sytuacji uprawnione.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 Ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.