Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 468/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 71
journal: Dz.U. 2016 poz 353
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Magda Froncisz NSA Anna Szkodzińska (spr.) Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 23 lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Burmistrz [...] decyzją z dnia 21 grudnia 2016r. na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art.80, art. 82 oraz art.85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 353), § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczono oddziaływać na środowisko (tj. Dz. U. z 2016r., poz. 71) na wniosek inwestora: P. Sp. z o.o. w B. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia: "Budowa obiektu do hodowli drobiu ilości powyżej 210 DJP w miejscowości [...], zlokalizowanego na działkach nr [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...]".

Od powyższej decyzji wniesiono odwołanie, które podpisało [...] osób, między innymi A. K. zamieszkała [...]. Przedmiotem zarzutu było między innymi pozbawienie statusu strony oraz niezapewnienie udziału społeczeństwa w przeprowadzonym postępowaniu.

Na wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (kierowane do kilkunastu odwołujących się, w tym do A. K.) do uzupełnienia odwołania przez wskazanie interesu prawnego, podanie danych nieruchomości będącej własnością, w dniu 30 lipca 2017 r. pismo złożyła M. K. zamieszkała [...] zawierające oświadczenie, że jest właścicielką nieruchomości gruntowej tj. działki ewid. nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym [...].

Decyzją z dnia 23 lutego 2017r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 23 ze zm.), umorzyło postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem M. K..

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że w wyniku podjętych czynności w postępowaniu odwoławczym ustalił właścicieli działek nr [...], [...], [...] [...] [...] [...] [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...] [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...]. Z kolei właścicielem działek nr [...], [...] [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...] [...] [...], [...] w m. [...] - stanowiących teren inwestycji jest P. Sp. z o.o. w B..

Wyjaśniło Kolegium, że interesem prawnym mogą wykazać się podmioty mające prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Z ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika, że oddziaływanie na etapie prowadzenia prac budowlano-montażowych, ograniczy się do bezpośredniego terenu inwestycji oraz dróg dojazdowych i nie będzie miało istotnego wpływu na stan zanieczyszczenia powietrza poza terenem, na którym planowane jest przedsięwzięcie. Charakter oddziaływania w trakcie prowadzenia tego typu prac oraz wielkość terenu, na którym planuje się przedsięwzięcie, pozwala na stwierdzenie, że nie należy spodziewać się znaczącego oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza poza granicami terenu przewidzianego pod przedmiotową inwestycję. Emitowany hałas będzie miał charakter nieciągły, jego natężenie będzie podlegać zmianom w poszczególnych etapach budowy, nawet w obrębie jednej zmiany roboczej, w zależności od przebiegu prac i udziału poszczególnych maszyn i urządzeń montażowych w trakcie realizacji przedsięwzięcia. Prace prowadzone będą w porze dziennej, co pozwoli na ograniczenia uciążliwości akustycznej placu budowy w porze nocnej. Ze względu na fakt, że prace budowlano-instalacyjno-montażowe prowadzone będą w większości w porze dziennej można przyjąć, że poziom ekwiwalentny hałasu poza terenem prowadzonych robót, spowodowanych pracą maszyn budowlanych i towarzyszących im urządzeń technicznych, a także zwiększonym ruchem pojazdów samobieżnych i samochodowych, nie przekroczy poziomu dopuszczalnego dla terenów objętych ochroną akustyczną. Ścieki socjalno-bytowe powstałe w fazie budowy będą odprowadzane do kabin typu toi-toi i wywożone do oczyszczalni ścieków.

Na terenie fermy powstawać będą ścieki socjalno-bytowe, których źródłem będą urządzenia sanitarne znajdujące się na terenie obiektu. Kanalizacja socjalno-bytowa obejmuje urządzenia sanitarne wewnątrz części istniejącego budynku socjalnego wyposażonego w toalety oraz kabinę prysznicową. Powstające ścieki odprowadzane będą do szczelnego zbiornika wybieralnego o pojemności 4,5 m3. Następnie ścieki odbierane będą przez odbiorcę zewnętrznego na podstawie umowy cywilno-prawnej, celem poddania ich oczyszczeniu w oczyszczalni ścieków. W skali roku powstanie około 115 m3 ścieków socjalno-bytowych.

Źródłem ścieków technologicznych będzie okresowe mycie kurników, które odbywać się będzie po każdym cyklu hodowlanym trwającym 6 tygodni. Mycie odbywać się będzie przy pomocy myjki ciśnieniowej. Ilość tych ścieków będzie adekwatna do ilości zużytej wody. W skali roku powstanie ok. 187 m3 ścieków. Ścieki te nie będą zawierały środków chemicznych i bakteriobójczych, ponieważ w związku ze stosowaną technologią chowu, dezynfekcja kurników nastąpi po umyciu kurnika, a środki dezynfekcyjne pozostaną do wyschnięcia (nie będą usuwane z kurnika). Dla odprowadzenia ścieków z mycia kurników zastosowane będą bezodpływowe zbiorniki znajdujące się wewnątrz kurnika o pojemności 2 m3 każdy (po 4 na każdy kurnik). Po zakończeniu mycia ścieki te będą odpompowywane ze zbiorników i wywożone na oczyszczalnię ścieków.

Ścieki opadowe z dachów budynków oraz terenów utwardzonych wokół budynków pojazdów i placów manewrowych odprowadzane będą bez oczyszczania do ziemi (rozprowadzane po terenach zielonych własnej działki). Odprowadzane ścieki będą dotrzymywać stężenia przewidziane prawem tj.: do 100,0 mg/dcm3 w odniesieniu do wskaźnika zawiesina ogólna, do 15,0 mg/ dcm w odniesieniu do wskaźnika węglowodory ropopochodne.

Źródłami emisji gazów i pyłów do powietrza będą: 18 kurników, 12 silosów paszowych, agregat prądotwórczy, 15 zbiorników magazynowych, transport samochodowy.

Przeprowadzone obliczenia wykazały, że ferma ze względu na emisję dwutlenku azotu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego PM 10 i PM2,5 węglowodorów aromatycznych, węglowodorów alifatycznych, amoniaku oraz siarkowodoru będzie spełniała wymagania przepisów ochrony środowiska nie powodując przekroczeń dopuszczalnych stężeń w powietrzu poza terenem własności inwestora. Przyjęte rozwiązania techniczno-technologiczne będą wpływać na zmniejszenie oddziaływania przedsięwzięcia na zmiany klimatu. Realizowane to będzie poprzez: zastosowanie konstrukcji eliminującej straty ciepła w chłodne dni, zastosowanie wysokosprawnych urządzeń grzewczych ograniczających zużycie gazu, a co się z tym wiąże emisje gazów cieplarnianych, zainstalowanie instalacji wywiewnej z możliwością odzysku ciepła, zastosowanie ogrzewania podłogowego kombinowanego z chłodzeniem (system "Pad cooling") ograniczającą emisję gazów do powietrza.

Źródłem emisji hałasu do środowiska będą: 72 wentylatory dachowe zainstalowane na kurnikach o mocy akustycznej 82 dB, 60 wentylatorów szczytowych zainstalowanych w 6 kurnikach o mocy akustycznej 64 dB, agregat prądotwórczy o poziomie mocy akustycznej 96 dB oraz transport samochodowy. Przeprowadzone obliczenia propagacji hałasu wykazały, że ferma drobiu będzie dotrzymywała dopuszczalne poziomy hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną. Obliczenia, o których mowa wyżej zamieszczone zostały w sporządzonym raporcie. Z obliczeń tych wynika, że maksymalny zasięg normatywnego oddziaływania inwestycji zamknie się w granicach działek będących własnością Inwestora.

Kolegium uznało, że oddziaływanie inwestycji może przekroczyć granice działek i przyjęło w związku z tym, że oddziaływanie to - nie przekraczające norm - dotyczyć może wszystkich nieruchomości znajdujących się w sąsiedztwie planowanej inwestycji. Wniosek taki Kolegium wywiodło z analizy załączników nr 5a - 5j na których przedstawiono w postaci izolinii oddziaływanie poszczególnych substancji chemicznych i zanieczyszczeń: amoniaku, siarkowodoru, pyłu PM 10, pyłu PM 2,5, opadu pyłu, dwutlenku azotu. Z treści tych załączników wynika, że inwestycja będzie oddziaływać - nie przekraczając dopuszczalnych norm - również na tereny działek sąsiednich. Kolegium uznało zatem, że interes prawny mają - poza inwestorem - również właściciele następujących działek: [...], [...], [...] [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...] [...] [...] [...]. Spośród tych osób, którym przysługuje interes prawny, pod odwołaniem podpisała się jedynie H. C. -właścicielka działki nr [...].

Kolegium stwierdziło natomiast, że odwołującej się nie przysługuje interes prawny. Odwołująca się jest co prawda właścicielem działki położonej w [...], ale działka ta pozostaje poza zasięgiem oddziaływania inwestycji. W takim zaś przypadku wniesione odwołanie nie mogło zostać rozpatrzone merytorycznie. Odwołująca posiada jedynie interes faktyczny, nie zaś prawny.

M. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła, że wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, a to: z naruszeniem przepisów art. 6, 7, 8, 9 i 10 kpa; naruszenie określonych w tych przepisach zasad, w szczególności zasady zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu skutkowało ostatecznie wydaniem przez organ odwoławczy decyzji administracyjnej umarzającej postępowanie odwoławcze poprzedzonej niedokładnym, wyjaśnieniem istniejącego stanu faktycznego i prawnego i tym samym istotnym ograniczeniu podmiotowym.

Wskazała, że organ II instancji oparł swoją decyzję głównie na wywodach zawartych w raporcie pomijając przy tym stanowisko i zarzuty, jakie zostały zawarte w odwołaniu od decyzji Burmistrza [...]. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, organ administracyjny winien dokonać gruntownej analizy dokumentu, jakim jest raport o oddziaływaniu na środowisko działając przy tym z urzędu. Niezależnie od tego wszelkie wnioski kierowane w tej mierze przez podmioty mające interes prawny i faktyczny w rzetelnej ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko winne być poważnie traktowane przez organ administracji publicznej, albowiem są one zazwyczaj emanacją interesu społecznego w prowadzonym postępowaniu.

Skarżąca podkreśliła, że osoba, która jest właścicielem nieruchomości ma prawo do korzystania z niej w sposób zgodny z przeznaczeniem a zarazem odpowiadający powszechnie obowiązującym standardom w zakresie poziomu hałasu, zanieczyszczenia powietrza czy też odoru pochodzącego z sąsiednich nieruchomości.

Zarówno rodzaj zamierzonej działalności produkcyjnej jak i poziom immisji hałasu oraz odoru od obiektów, które mają powstać na gruncie inwestora został przez ustawodawcę określony jako mogący zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Organy w każdym wypadku winny ustalić, komu przysługuje przymiot strony. Tymczasem organ I Instancji nie podjął jakichkolwiek czynności, które zmierzałyby do precyzyjnego ustalenia stron postępowania i czynności te byłyby udokumentowane w materiałach sprawy. Formalną próbę ustalenia stron postępowania podjął jedynie organ odwoławczy, który jednak oparł się w tej mierze li tylko na geograficznym położeniu działek bezpośrednio sąsiadujących z planowaną inwestycją wskazując, i że status strony postępowania może być przyznany jedynie właścicielom nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie względem działki, na której realizowana ma być inwestycja. Organ odwoławczy nie podjął próby ustalenia zakresu potencjalnego oddziaływania inwestycji na obszar nieruchomości innych niż bezpośrednio sąsiadujące. Kolegium zignorowało realne zagrożenie negatywnej immisji (zarówno w zakresie poziomu hałasu jak i stężenia odoru) na nieruchomości położone w dalszym (tj. niebezpośrednim) sąsiedztwie planowanej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.

Wynik przeprowadzonej wg powyżej określonych reguł sądowej kontroli zaskarżonego aktu jest negatywny.

W rozpoznawanej sprawie kwestią podstawową i rozstrzygającą jest to, kto był faktycznie inicjatorem postępowania odwoławczego umorzonego zaskarżoną decyzją. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji odnotowało fakt, że podpis M. K. nie widniał pod odwołaniem z dnia 28 grudnia 2016 r. (widnieje tam podpis A. K.) po to, aby w następnym zdaniu stwierdzić, że "odwołująca się w piśmie z dnia 27 stycznia 2017 r., (które to odwołanie (?) wpłynęło 30 stycznia 2017 r.) wskazała, że jest właścicielką działki nr [...] i stąd wywodzi uprawnienie do żądania uznania za stronę w toczącym się postępowaniu administracyjnym.

Nie ulega wątpliwości, że podpisany "zbiorowo" przez wiele osób, w tym przez A. K., dokument z dnia 28 grudnia 2016 r, jest odwołaniem od decyzji. Do osób podpisanych pod tym dokumentem, a więc do odwołujących się, Samorządowe Kolegium Odwoławcze skierowało wezwania zmierzające do ustalenia danych pozwalających na określenie interesu prawnego tych właśnie osób. W aktach sprawy nie ma odpowiedzi nadesłanej przez A. K., należy więc domniemywać, że odpowiedzi na wezwanie do niej skierowane udzieliła M. K.. Sama wszak ta okoliczność nie uczyniła jeszcze M. K. odwołującą się. Prawdą jest, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie formalizują odwołania, wymagają jednak, aby zawierało ono co najmniej wyraz niezadowolenia z wydanej decyzji. Pismo datowane na dzień 27 stycznia 2017 r. podpisane przez M. K. w ogóle do decyzji nie nawiązuje, a zawiera jedynie oświadczenie o woli uczestniczenia w postępowaniu. Bez uzupełnienia tego pisma nie da się stwierdzić, czy to ono stanowi odwołanie, czy też może odwołanie z dnia 28 grudnia 2016 r. w imieniu M. K. podpisała A. K.. W tym pierwszym zaś przypadku sprawdzenia wymagałoby czy odwołanie zostało złożone w terminie, w drugim konieczne byłoby dołączenie pełnomocnictwa czy choćby zatwierdzenie czynności.

W wypadku usunięcia powyżej wskazanych przeszkód formalnych zwrócić należy uwagę na następujące okoliczności:

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Kolegium, że w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach krąg stron takiego postępowania ustala się na zasadach ogólnych tj. według kryterium określonego przepisem art. 28 kpa, z uwzględnieniem uregulowań ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Decydujące znaczenie w tej w rozpoznawanej sprawie winien mieć zakres oddziaływania inwestycji, tj. zakres jej ingerencji w prawa właścicielskie.

Jest rzeczą powszechnie znaną, że funkcjonowanie fermy drobiu wiąże się z dużą uciążliwością zapachową, związaną z wydzielaniem do powietrza podczas chowu zwierząt wielkiej ilości różnych substancji, (o czym można zasięgnąć informacji choćby z Internetu), a w szczególności wielu kwasów organicznych, amoniaku i fenoli. Wśród wydzielanych substancji są i takie, dla których aktualnie obowiązujące przepisy prawa administracyjnego nie zakreślają standardów emisyjnych i dopuszczalnych poziomów stężeń. W szczególności chodzi tutaj o substancje wywołujące odory, które w sferze prawa administracyjnego nie są reglamentowane. Ta okoliczność jednak nie może stanowić jedynego uzasadnienia dla W takich sytuacjach nie jest dopuszczalne wyłączenia z kręgu stron postępowania właścicieli nieruchomości znajdujących się w bliższym lub dalszym sąsiedztwie. Nawet jeśli w odniesieniu do konkretnej inwestycji oddziaływanie planowego przedsięwzięcia oceniane w oparciu o normy prawa administracyjnego zamyka się na terenie planowanej inwestycji, to nie musi to oznaczać, że planowana inwestycja nie będzie na gruncie norm prawa cywilnego źródłem immisji sąsiedzkich, których występowanie uzasadnia posiadanie interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa.

Z przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wynika, że chodzi o każde oddziaływanie, a nie tylko takie, które przekracza określone normy (por. Krzysztof Gruszecki "Komentarz do art. 73 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko"). Normy i ich ewentualne przekroczenia mają znaczenie dla treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a nie dla posiadania przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa Stroną analizowanego postępowania jest więc każdy właściciel nieruchomości położonej na terenie objętym tak rozumianym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Kolegium, ustalając krąg stron postępowania, miało na względzie ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Dlatego też rzeczą Sądu było dokonanie oceny, czy treść raportu potwierdza stanowisko organu odwoławczego, że odwołującej się nie przysługuje interes prawny w prowadzonym postępowaniu, gdyż, co prawda, odwołująca jest właścicielem działki położonej w [...] (nr [...]), ale działka ta pozostaje poza zasięgiem oddziaływania inwestycji.

Zwrócić należy uwagę, że organ nie ustalił, gdzie położona jest nieruchomość M. K.. Na żadnej mapie znajdującej się w aktach administracyjnych działka nr [...] nie została zaznaczona. Została ona oznaczona na mapie przedłożonej do akt dopiero na etapie postępowania sądowego.

Na stronie 11 raportu podano, że w bezpośrednim kompleksie działek, na których planowana jest inwestycja, znajdują się: od strony południowej – droga gruntowa (działka nr [...]), następnie użytki rolne, a w odległości 2,5 km zlokalizowana jest droga krajowa nr [...]; od strony północnej – droga gruntowa (działka nr [...]), tereny upraw rolnych i nieużytki, dalej tereny leśne i w odległości około 0,5 km gruntowa droga lokalna; od strony wschodniej – tereny leśne; od strony zachodniej – tereny upraw rolnych i nieużytki zielone, dalej w odległości 0,7 km zabudowa mieszkalno-zagrodowa wsi [...] i droga gminna [...]

Na stronie 21 raportu autor podał, że po każdym 6-ciotygodniowym cyklu nastąpi dwutygodniowa przerwa technologiczna, podczas której m.in. nastąpi usunięcie ściółki wraz z pomiotem z budynków kurników oraz intensywne ich wietrzenie. Na kurnikach zainstalowanych zostanie łącznie 144 wentylatorów. Na stronie 40 wskazano, że "wentylacja kurników została tak zaprojektowana, aby w jak najmniejszym stopniu oddziaływała na tereny zabudowy mieszkaniowej", co wskazywałoby by, że oddziaływanie jednakże wystąpi.

Raport nie określa sposobu dojazdu na planowaną fermę. Zważywszy, że planowana jest budowa wielu obiektów, a następnie hodowla brojlerów w ilości [...] sztuk rocznie, że samo zużycie słomy wyniesie 419 580 kg rocznie, że konieczne będzie stałe dowożenie różnych materiałów i wywożenie dużych ilości m.in. brojlerów, padłych kurczaków i pomiotu samochodami ciężarowymi, istotne jest uwzględnienie tej okoliczności przy obliczeniach dotyczących wystąpienia immisji.

Tymczasem na stronie 32 raportu stwierdzono, że "emisja hałasu powodowana przez pojazdy będzie rozproszona, chwilowa (przyjazd i wyjazd pojazdów i praca silnika będzie od kilku do kilkunastu sekund). Poziom dźwięku nie będzie przekraczał norm określonych w prawie ochrony środowiska dotyczących terenów otaczających.

Na stronie 43 raportu znalazło się zdanie, że "prowadzone prace budowlane mogą stanowić źródło zanieczyszczenia powietrza w trakcie m.in. transportu samochodowego i nie będą przekraczały granicy terenu zajmowanego przez projektowane przedsięwzięcie".

Autor powołał się na analizę akustyczną dla planowanego przedsięwzięcia przedstawioną w rozdziale 7.2.3. (str. 82). W analizie tej podano, że najbliższe tereny objęte ochroną (chronione tereny zabudowy mieszkaniowej) znajdują się w odległości 700 m od zachodniej granicy inwestycji. Treść rozdziału wskazuje, że dla obliczeń przyjęto założenie, że ruch będzie się odbywał po wewnętrznych drogach zakładowych o długości 400 m, co oznacza to, że przy obliczeniach nie wzięto pod uwagę hałasu, jaki wystąpi na drogach dojazdowych łączących drogi publiczne z fermą, którymi poruszać się będą samochody ciężarowe. Nadto, żeby takich obliczeń dokonać, należało wskazać, którędy będzie się odbywał dojazd na fermę.

To samo odnieść należy do emisji pyłów związanych z ruchem samochodów ciężarowych dojeżdżających do fermy i z niej wyjeżdżających.

Na stronie 68 raportu, gdzie odniesiono się do emisji niezorganizowanej z transportu, najpierw stwierdzono, że transportem samochodowym do fermy będzie dowożona pasza, pisklęta, słoma, gaz, materiały budowlane, a wywożone będą brojlery do uboju, obornik, padłe sztuki, ścieki. Tymczasem na stronie 71 do obliczeń przyjęto założenie "czas poruszania się danego pojazdu po terenie fermy tam i z powrotem, przy założonej prędkości 10 km/h, przy najdłuższym możliwym odcinku do pokonania wynoszącym 400 m". Oznacza to, że przy obliczeniach nie wzięto pod uwagę emisji z dróg dojazdowych, którymi poruszać się będą samochody ciężarowe, które umożliwiać będą dostanie się na teren fermy z dróg publicznych.

Z kolei na stronie 79 podano, że "dopuszczalne stężenie merkaptanów (substancji odorotwórczych) wynosi Da—2,0 µ/ m 3. Zakres zmienności izolinii zawiera się w granicach 0,52 do 1,31 µ/ m 3, co oznacza, że wartości dopuszczalne dla merkaptanów również nie będą przekraczane. Ponieważ merkaptany są wskaźnikiem uciążliwości odorowych, oznacza to, że planowana ferma nie będzie również uciążliwa w tym aspekcie. Niejasne jest zatem kolejne zdanie raportu "na dzień sporządzenia niniejszej dokumentacji odory nie są normowane jednak w powietrzu."

Powyższe uwagi organ uwzględni po stwierdzeniu, że odwołanie zostało przez M. K. wniesione w terminie.

Wyrok wydano na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O kosztach postępowania nie rozstrzygnięto wobec braku wniosku skarżącego w tym przedmiocie.