Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1786/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Asesor WSA Piotr Pyszny, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w P. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia w części protestu dotyczącego oceny wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...]r. o nr [...] Zarząd Województwa [...] uwzględnił protest ,,A’’ Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: Strona, Spółka, skarżący) dotyczący oceny wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z 12 października 2021 r. o nr [...] Spółka została poinformowana przez IOK, że wniosek o dofinansowanie projektu o nr [...]. Budowa innowacyjnego ,,B’’ metodą na utrzymanie i wzrost konkurencyjności spółki i utworzenie nowego miejsca pracy pozytywnie przeszedł etap oceny merytorycznej, jednakże ze względu na niewystarczające środki na dofinansowanie wszystkich projektów, nie został wybrany do dofinansowania. Średnia liczba punktów uzyskanych podczas oceny merytorycznej wyniosła 20. Spółka została również poinformowana, że szczegółowe informacje na temat oceny wniosku o dofinansowanie zostały zamieszczone w załączonych do pisma kopiach kart oceny merytorycznej. lOK wskazała, że przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu został umieszczony na liście ocenionych projektów w części: Wnioski ocenione pozytywnie - niewybrane do dofinansowania pod numerem 152 zgodnie z Uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] r.

W ww. piśmie zawarte zostało pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia środka odwoławczego w postaci protestu.

Spółka 5 listopada 2021 r. za pośrednictwem [...]CP wniosła protest na wynik oceny merytorycznej wniosku wraz z uzasadnieniem, wskazując zarzuty do kryteriów:

projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb Wnioskodawcy i odpowiada na te potrzeby,

efektywność projektu,

dodatkowe efekty projektu.

W ramach procedury odwoławczej organ wydał zaskarżone rozstrzygnięcie uznając protest za zasadny w kryterium "Efektywność projektu"; uwzględniając protest poinformował jednocześnie Stronę, że rozpatrzenie protestu zostaje przekazane do IOK w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu.

Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka wniosła skargę podkreślając, że składa ją w związku z nieuwzględnieniem protestu z dnia 29 października 2021 r. w zakresie zarzutów nr 1, 4 i 5 na ocenę swego wniosku złożonego w ramach w/w konkursu. Nieuwzględnieniu protestu w całości oraz prowadzącej do tego ocenie projektu zarzuciła rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy szczegółowo je opisując i wnosząc o:

1. uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu w ramach zarzutów nr 1, 4 i 5 protestu Spółki została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IOK,

2. przeprowadzenie dowodów z dokumentacji załączonej do skargi oraz akt przekazanych przez Stronę przeciwną,

3. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Natomiast jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Granice tej właściwości sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2, § 2a i § 3 oraz art. 4-5 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Zgodnie z § 2a cyt. artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.

W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217, dalej: "ustawa" lub "ustawa wdrożeniowa"). Stosownie do treści art. 53 tej ustawy wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryterium wyboru projektów. Natomiast zgodnie z ust. 2 wskazanej regulacji negatywną jest ocena w zakresie spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektu, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. Na podstawie art. 55 ustawy protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie na podstawie porozumienia albo umowy, o których mowa w art. 10 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 57 ustawy właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest weryfikując prawidłowość w zakresie kryteriów i zarzutów.

W wyniku tej weryfikacji – w oparciu o art. 58 ustawy wdrożeniowej – właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem. W przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja może: 1) skierować projekt do właściwego etapu oceny albo dokonać aktualizacji listy albo 2) przekazać sprawę instytucji o której mowa w art. 39 ust. 1 w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę o przekazaniu sprawy. Natomiast właściwa instytucja rozpatrująca protest w przypadku jego nieuwzględnienia poucza stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 58 ust. 1 pkt 2 i art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Powyższe prowadzi do wniosku, że kognicja sądów administracyjnych obejmuje wyłącznie negatywną ocenę projektu dokonaną przez właściwą instytucję. W art. 61 ust. 1 tej ustawy mowa jest bowiem wyłącznie o nieuwzględnieniu protestu, co a contrario oznacza, że ustawa wdrożeniowa nie przewiduje możliwości wniesienia do sądu administracyjnego skargi na pozytywne rozstrzygnięcie protestu, tj. takie, które skutkuje przekazaniem projektu do ponownej oceny.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na rozstrzygnięcie uwzględniające protest i uznające je za zasadny w kryterium "Efektywność projektu i przekazujące projekt do ponownego rozpatrzenia IOK na podstawie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, który - jak wynika z literalnego brzmienia tego przepisu - odnosi się do czynności uwzględnienia protestu, o czym skarżąca została poinformowana. Nie ma przy tym znaczenia, że w uzasadnieniu o rozstrzygnięciu protestu za prawidłową uznano ocenę merytoryczną jednego z kryteriów wskazanych w proteście, z którą skarżąca się nie zgadza. Uwzględnienie protestu i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie kończy bowiem postępowania w procedurze konkursowej. Wskazać należy, że zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, a więc co do kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza oraz zarzutów proceduralnych w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Dopiero w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu dokonanej w ramach wskazanych w proteście kryteriów i zarzutów skarżąca może złożyć skargę do sądu administracyjnego w oparciu o art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i w jej zakresie przedmiotem rozpoznania Sądu uczynić także sporne kryteria.

Wobec powyższego należało orzec o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.