Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1791/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 167 z par. 1, art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 stycznia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 października 2015 roku sygn. akt IV SA/Wr 192/15 odrzucające sprzeciw w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia [...] października 2014 roku nr [...]odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 października 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 192/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił sprzeciw Z.R. od postanowienia referendarze sądowego z dnia 14 września 2015 r. w sprawie ze skargi Z.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia [...] października 2014 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 21 września 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 września 2015 r. Sąd zaznaczył, że w istocie w sprawie nie wydano takiego postanowienia. Z akt sprawy wynika bowiem, że dnia 14 września 2015 r. nie zostało wydane żadne postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Tego dnia referendarz sądowy sporządził jedynie pismo wzywające skarżącego do złożenia wniosku o przyznania prawa pomocy na nowym formularzu i do nadesłania kserokopii dokumentów źródłowych. Sąd przyjął zatem, że skarżący wniósł w niniejszej sprawie sprzeciw od nieistniejącego postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Sąd zaznaczył, że z treści art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) co prawda nie wynika wprost, by w powyższej sytuacji sprzeciw podlegał odrzuceniu, skoro jednak odrzuceniu podlega sprzeciw dotknięty określonymi brakami (art. 259 § 2 p.p.s.a.), to tym bardziej odrzucenie powinno objąć środek prawny, który został wniesiony przez stronę od postanowienia, którego w sprawie nie wydano.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z.R. domagając się stwierdzenia nieważności postępowania i uchylenia zaskarżonego postanowienia ze względu na jego przedwczesność.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Ponadto w myśl, art. 167 § 2 p.p.s.a. sprzeciw przysługuje także od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 30 § 1 – postanowienia o ustanowieniu kuratora dla strony niemającej zdolności procesowej, która nie ma przedstawiciela ustawowego, jak również dla strony niemającej organu powołanego do jej reprezentowania, art. 49 § 2 – zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie oraz art. 234 § 2 – zarządzenia ściągnięcia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

W niniejszej sprawie pismem z dnia 21 września 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 września 2015 r. Jak wskazał już Sąd I instancji, dnia 14 września 2015 r. nie zostało wydane w sprawie żadne postanowienie referendarza, a jedynie referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu oraz dołączenia do wniosku wskazanych dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną. Należało zatem uznać, że przedmiotowy środek zaskarżenia wniesiony został od wskazanego wyżej wezwania z dnia 14 września 2015 r., a nie jak błędnie uznał Sąd, że sprzeciw został wniesiony od nieistniejącego postanowienia. Z powołanych wcześniej przepisów jednoznacznie jednak wynika, że od wezwania tego typu nie przysługuje sprzeciw. W konsekwencji sprzeciw wniesiony przez skarżącego był niedopuszczalny i jako taki podlegał on odrzuceniu. Zatem rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, pomimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.