Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 22/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Przeciwdziałanie alkoholizmowi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1,2 art. 58 par. 1,3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i R. C. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

R. i J. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na brak działania Burmistrza Miasta W. w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Pismem z dnia [...] Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, a jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu - przez wykazanie, że przed wniesieniem skargi skarżący wnieśli zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Skarżący, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...], oświadczyli, że wniesiona skarga dotyczy bezczynności Burmistrza Miasta W. w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oraz że nie wnosili zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, co oznacza, że postępowanie sądowoadaministracyjne nie może zostać wszczęte dopóki nie zostały wyczerpane środki przysługujące stronie w postępowaniu administracyjnym. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).

W rozpatrywanej sprawie, skarżący, przed wniesieniem skargi, winni byli, w myśl art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, złożyć zażalenie na bezczynność do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem właściwym do załatwienia sprawy. Brak wykorzystania przysługującego stronom środka zaskarżenia - zgodnie z art. 52 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 i § 3 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec należało jak na wstępie.