Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 447/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uchylono akt nadzoru
Powołane przepisy: article: art. 67
journal: Dz.U. 2004 nr 265 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
Teza: Tylko w przypadku, gdy jest zorganizowana stołówka w szkole, a więc jest częscią jej infrastruktury, koszty jej utrzymania, wynagrodzenia pracowników i składki naliczane od tych wynagrodzeń obciążają organ prowadzący. Natomiast w sytuacji, gdy zorganizowano dożywianie w innej formie np przez dowóz posiłków z innej placówki, w tym również prowadzonej przez gminę, to z przepisów ustawy o systemie oświaty nie mozna wyprowadzić wniosku o obowiązku ponoszenia tych kosztów przez organ prowadzący. W przypadku przedszkola samorządowego wpomniane koszty mogą składać sie na opłate ponoszona przez rodziców dziecka, korzystajacych z takiego przedszkola, stanowiącą opłatę za usługi zakładu publicznego jakim niewątpliwie jest przedszkole.

TEZY

Tylko w przypadku, gdy jest zorganizowana stołówka w szkole, a więc jest częscią jej infrastruktury, koszty jej utrzymania, wynagrodzenia pracowników i składki naliczane od tych wynagrodzeń obciążają organ prowadzący. Natomiast w sytuacji, gdy zorganizowano dożywianie w innej formie np przez dowóz posiłków z innej placówki, w tym również prowadzonej przez gminę, to z przepisów ustawy o systemie oświaty nie mozna wyprowadzić wniosku o obowiązku ponoszenia tych kosztów przez organ prowadzący. W przypadku przedszkola samorządowego wpomniane koszty mogą składać sie na opłate ponoszona przez rodziców dziecka, korzystajacych z takiego przedszkola, stanowiącą opłatę za usługi zakładu publicznego jakim niewątpliwie jest przedszkole.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca), Protokolant Robert Hubacz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi G. W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] r. nr .[...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy W.z dnia . r. Nr . w sprawie ustalenia wysokości opłat za świadczenia prowadzone przez Przedszkole Samorządowe im. M.K. w W. I. uchyla akt nadzoru, II. zasądza od Wojewody D. na rzecz Gminy W. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez G. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia 17 lipca 2008 r. Nr .[...] wydane na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), którym stwierdzono nieważność uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia 17 czerwca 2008 r., Nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłat za świadczenia prowadzone przez Przedszkole Samorządowe im. M. K. w W. Zakwestionowana przez organ nadzoru uchwała podjęta została z powołaniem się na przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 poz. 1591 z 2001 r. ze zm.) (zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym) oraz art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 256 poz. 2572z 2004 r. ze zm.) (zwaną dalej ustawą o systemie oświaty) . W toku badania legalności powyższej uchwały organ nadzoru stwierdził, że narusza ona w sposób istotny przepis art. 67a ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Zdaniem organu nadzoru § 1 zakwestionowanej uchwały – którym Rada Miejska W. wprowadziła opłatę z tytułu ponoszenia kosztów dostarczenia i podania posiłku – jest sprzeczny z art. 67 a ust. 3 o systemie oświaty, zgodnie z którym do opłat wnoszonych za korzystanie przez uczniów z posiłku w stołówce szkolnej, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się wynagrodzeń pracowników i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki. Z treści art. 67 a ust. 3 ustawy o systemie oświaty wynika, ze opłaty za korzystanie z posiłku w stołówce ustalane przez radę, winny być równe wyłącznie kosztom surowców wykorzystywanych do przyrządzenia tych posiłków. Oran nadzoru wskazał, że opłatę taką przewiduje § 1 ust. 2 uchwały, zgodnie z którym odpłatność za wyżywienie dziecka ponoszona jest odrębnie, na podstawie kosztów zakupu posiłku. W ocenie organu nadzoru koszty przygotowania posiłków powinny obciążać organ prowadzący jednostkę, co jasno wynika z art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty, w myśl którego organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkolę lub placówkę należy w szczególności zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki [... ], zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej szkoły lub placówki [...].

W skardze na rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina W. wniosła o jego uchylenie , podnosząc zarzut naruszenia art. 91 ust. 1 i art. 92 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym przez przyjęcie, że zakwestionowana uchwała jest sprzeczna z prawem oraz naruszenia art. 67 a ust. 3 ustawy o systemie oświaty poprzez przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie do opłat określonych w uchwale. Zdaniem strony skarżącej żaden z przepisów ustawy o systemie oświaty, rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego (Dz. U. Nr 51 poz. 458 ze zm.) nie nakłada na gminę obowiązku bezpłatnego żywienia dzieci uczęszczających do przedszkola, jak również nie wynika z nich obowiązek prowadzenia stołówki przez przedszkole gminne. Natomiast przyjęte w uchwale rozwiązanie, polegające na zakupie posiłków z zewnątrz, jest dopuszczalne prawnie, bowiem wybór formy żywienia dzieci w szkołach i przedszkolach należy do gminy i jest podyktowany względami ekonomicznymi i prowadzoną w gminie polityką oświatową. W związku z tym gmina sama decyduje w jakim rozmiarze i zakresie chce wspierać finansowo oświatę, a formą takiego wsparcia może być , ale nie musi , stołówka, której funkcjonowanie opiera się na art. 67 a ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Zdaniem Gminy W., skoro przedszkole nie zorganizowało stołówki szkolnej, podstawą do stwierdzenia niezgodności uchwały z prawem , nie może być przepis art. 67 a ustawy o systemie oświaty., zaś organ nadzoru nie wskazał powodów rozciągnięcia zakresu zastosowania art. 67 a ustawy o systemie oświaty, na sytuację podawania posiłków szkolnych poza stołówką. Dodatkowo skarżąca gmina wskazała, że jej polityka w zakresie prowadzenia przedszkoli idzie w kierunku upowszechniania ,małych, bezpłatnych form przedszkolnych na wsiach, w celu zwiększenia dostępności wychowania przedszkolnego dla dzieci wiejskich. Według strony skarżącej unieważnienie przez organ nadzoru uchwały w sprawie opłat będzie prowadziło do zwiększenia nakładów gminy na duże dziewięciogodzinne przedszkole , nawet kosztem likwidacji małych, bezpłatnych form wiejskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w tym aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. Natomiast w odniesieniu do zaskarżonego aktu nadzoru zarówno przepis art.148 p.p.s.a. jak również ustawa z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) (zwana dalej ustawą o samorządzie gminnym) nie określają podstaw jego uchylenia przez sąd administracyjny. W literaturze przedmiotu przyjmuje się ,że podstawą do uchylenia tego aktu powinno być każde naruszenie prawa , bez względu na jego materialno-prawny lub procesowy charakter. W związku z tym obowiązkiem sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze jest zbadanie w pierwszej kolejności zgodności z prawem zakwestionowanej przez organ nadzoru uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego , a dopiero w dalszej kolejności badanie legalności rozstrzygnięcia nadzorczego .

W myśl art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym na podstawie upoważnień ustawowych, gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Stanowienie prawa miejscowego przez gminę wymaga upoważnienia ustawowego. Upoważnienie do stanowienia aktów prawa miejscowego wynika z art. 40 ust. 2 i ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym oraz ustaw szczególnych. Według art. 14 ust. 5 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.)(zwanej dalej ustawą o systemie oświaty) opłaty za świadczenie prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy, a w przypadku innych przedszkoli publicznych - organy prowadzące te przedszkola, z uwzględnieniem art. 6 pkt 1. Art. 14 ust. 5 powołanej ustawy o systemie oświaty, zawiera upoważnienie ustawowe dla rady gminy do wydania aktu prawa miejscowego w przedmiocie opłat za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych. Ocena zgodności z prawem zaskarżonego aktu nadzoru wymaga m.in. odpowiedzi na pytanie jakie koszty wlicza się do opłat za wyżywienie dzieci w przedszkolu samorządowym . W punkcie wyjścia rozważań nad tym zagadnieniem należy przed wszystkim ustalić zakres prawnych obowiązków gminy związanych z prowadzeniem przedszkoli . Wymaga to sprecyzowania zakresu upoważnienia ustawowego zawartego w art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty i wynikającego z niego zakresu obowiązków gminy względem przedszkola. Zgodnie z powołanym przepisem opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy. Natomiast stosownie do art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi oraz przedszkoli specjalnych, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin. Z kolei art. 5 ust.7 ustawy o systemie oświaty nakłada na gminę jako organ prowadzący określone obowiązki , a mianowicie organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:

-zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

- wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;

- zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej szkoły lub placówki;

- wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych (ust. 7 art. 5).

W myśl art. 5a ustawy o systemie oświaty zadania oświatowe jednostek samorządu terytorialnego finansowane są na zasadach określonych w odrębnych ustawach. Zapewnienie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, jest zadaniem oświatowym gmin - w przedszkolach oraz szkołach, o których mowa w art. 5 ust. 5[...]. Środki niezbędne na realizację zadań oświatowych, o których mowa w ust. 2, w tym na wynagrodzenia nauczycieli oraz utrzymanie szkół i placówek, zagwarantowane są w dochodach jednostek samorządu terytorialnego ( ust. 3).

Odwołać się w tym miejscu również należy ustawowej definicji pojęcia przedszkola publicznego , zawartej w art. 6 ust.1 ustawy o systemie oświaty , do którego odsyła art. 14 ust. 5 tej ustawy , stanowiący materialno-prawną podstawę zakwestionowanej przez organ nadzoru uchwały. Przy ustalaniu bowiem przez radę gminy opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli nie można pomijać unormowania zawartego w art.6 ust.1 ustawy o systemie oświaty , według którego przedszkolem publicznym jest przedszkole, które: 1) prowadzi bezpłatne nauczanie i wychowanie w zakresie co najmniej podstawy programowej wychowania przedszkolnego; 2) przeprowadza rekrutację dzieci w oparciu o zasadę powszechnej dostępności; 3) zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach. Dodatkowo według § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół, czas przeznaczony na realizację podstawy programowej wychowania przedszkolnego jest nie krótszy niż 5 godzin. Oznacza to, że opłata za pobyt dzieci w przedszkolu powinna zapewnić bezpłatne nauczanie i wychowanie co najmniej w zakresie minimum wychowania przedszkolnego , a więc podstawy programowej wychowania przedszkolnego . W związku z tym opłaty ponosi się za konkretne świadczenia , przekraczające podstawę programową i w relacji do konkretnych kosztów świadczenia usług przekraczających podstawę programową. A zatem te wszystkie usługi oświatowo-wychowawcze , które przekraczają minimum programowe , a zwłaszcza usługi opiekuńcze i bytowe świadczone przez przedszkole nie są objęte zakresem obowiązków gminy . Jednocześnie analiza wskazanych wyżej przepisów, pozwala na stwierdzenie, że w ramach tzw. podstawy programowej nie mieści się obowiązek zapewnienia wyżywienia wychowankom przedszkola. W tym zakresie ugruntowało się bogate orzecznictwo sądowo-administracyjne potwierdzające powyższą tezę (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 2 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Op 215/07, wyrok NSA OZ we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 1992 r. sygn. akt SA/Wr 301/92). Zważywszy ,że w polskim systemie prawnym nie ma jeszcze sformułowanego powszechnego obowiązku przedszkolnego , z wyjątkiem obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci 6-letnich , tzw. zerówki. Wobec tego korzystanie z usług przedszkola jako zakładu administracyjnego – z wyjątkiem , o którym mowa wyżej- ma walor dobrowolności .

Może zatem nasuwać się pytanie czy art. 67 a ust.3 ustawy o systemie oświaty wyznacza granicę dla organu prowadzącego przedszkole przy ustalaniu opłat za żywienie dzieci w przedszkolu. Z dniem 1 stycznia 2008r. wszedł w życie art.67 a ustawy o systemie oświaty , określający ogólne zasady funkcjonowania stołówek prowadzonych przez szkoły. Z uzasadnienie projektu poselskiego ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty dnia 7 września 2007 r. (Dz. U. Nr 181. poz. 1292) zmieniającej ustawę o systemie oświaty z dniem 1 stycznia 2008 r., wynika wprost , że przepis ten jest kierowany wyłącznie do szkół, a wprowadzenie powyższego przepisu ma podkreślać znaczenie żywienia i dożywiania uczniów w realizacji zadań opiekuńczych szkoły. Intencją ustawodawcy w nowelizacji powołanej ustawy było jednoznaczne uregulowanie na poziomie ustawy przepisów dotyczących odpłatności za posiłki w stołówkach szkolnych . Z ratio legis art..67 a ust.1 ustawy o systemie oświaty wynika, że ze stołówki szkolnej powinni korzystać przede wszystkim uczniowie uczęszczający do tej szkoły . Celem organizacji stołówki szklonej jest bowiem wspieranie prawidłowo rozwoju uczniów. Z analizowanego przepisu art.67a powołanej ustawy wynika ,że uczeń korzystający ze stołówki pokrywa jedynie koszty produktów żywnościowych składających się na posiłek , potocznie w szkołach nazywany " wsadem do kotła", a różnicę między całkowitym kosztem posiłku , a tym wsadem pokrywa organ prowadzący . Czy zatem na podobnych zasadach , o jakich mowa w art. . 67 a ustawy o systemie oświaty mogą korzystać ze stołówki podopieczni samorządowego przedszkola , w sytuacji gdy przedszkole nie dysponuje odpowiednią infrastrukturą w postaci stołówki . Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego komentowane uregulowanie art.67a ustawy o systemie oświaty , chroniące uczniów w zakresie odpłatności za posiłki w stołówkach szklonych , nie obowiązuje wówczas , kiedy szkoła nie dysponuje konkretnym , wyodrębnionym pomieszczeniem rozumianym jako " stołówka", stanowiącym integralną cześć infrastruktury szkoły. W takiej sytuacji organ prowadzący szkoły może zorganizować inne formy dożywiania uczniów np. zapewnić posiłek dowożony do szkoły i wówczas koszty przygotowania i dostarczenia posiłku do placówki szklonej nie muszą obciążać organu prowadzącego . Z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie , w której pozostaje poza sporem ,że samorządowe przedszkole w W. nie posiada stołówki i posiłki dostarczane są ze stołówki szkolnej . Skoro zatem przedszkole samorządowe nie posiada stołówki i nie posiada w tym zakresie niezbędnej infrastruktury pozwalającej na prowadzenie stołówki, to tym samym nie ponosi kosztów wynagrodzeń pracowników i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki, której w istocie rzeczy nie prowadzi. Niedopuszczalna jest zatem wykładnia rozszerzająca komentowanego przepisu, pozwalająca na uznanie , że wskazane w nim koszty obejmują koszty zorganizowania żywienia w innej formie - dopuszczalnej z mocy przepisów regulujących upoważnienie ustawowe dla gminy w tym zakresie. Kontynuując rozważania dotyczące możliwości zastosowania przepisu art. 67 a ustawy o systemie oświaty nie sposób również nie zauważyć, że ustawodawca w ust. 1 wskazanego przepisu posłużył się zwrotem "może", a więc w tym zakresie pozostawił organowi prowadzącemu szkołę swobodę w odniesieniu do zorganizowania stołówki. Z kolei argumentacja organu nadzoru kładąca nacisk na fakt, że Przedszkole Samorządowe w W. kupuje posiłki w stołówce zorganizowanej w Publicznej Szkole Podstawowej w W. jest nieuprawniona , albowiem niedopuszczalne było zawarcie w planie wydatków jednego zakładu publicznego, kosztów związanych z obsługą innego zakładu publicznego, jakim jest przedszkole. Utworzona w ramach szkoły stołówka "pobiera" opłatę od uczniów, co świadczy o możliwości pokrywania z budżetu organu prowadzącego szkołę takich kosztów posiłku, których nie kompensuje uiszczana opłata. Według ust. 3 art. 67a wskazanej ustawy opłata ponoszona przez ucznia nie obejmuje całości kosztów przygotowania posiłku, gdyż nie wlicza się do niej wynagrodzeń pracowniczych ani kosztów utrzymania stołówki. Jednocześnie zaplanowane od strony budżetowej dopuszczenie innych użytkowników stołówki oznaczałoby prowadzenie przez szkołę działalności przekraczającej zadania publiczne określone w statucie szkoły. W tym zakresie nie ulega wątpliwości, że prowadzona przez szkołę stołówka nie może gotować i wydawać posiłków "po kosztach własnych" na rzecz osób nie będących uczniami .Natomiast w ramach posiadanych środków finansowych, z uwzględnieniem polityki związanej z wychowaniem przedszkolnym, gmina mogłaby nie pobierać opłat za tego typu świadczenia, jednakże ustawodawca pozostawił tą kwestię uznaniu poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego, które będąc najbliżej zainteresowanych tj. rodziców oraz podopiecznych uczęszczających do przedszkoli są w stanie najlepiej ocenić potrzeby i możliwość ich zaspokojenia. Za poprawne z punktu widzenia zasady ekwiwalentności świadczeń, która może znajdować zastosowanie do opłat za świadczenia przedszkolne przekraczające podstawę programową, uznać należy wyszczególnienie w zakwestionowanej uchwale dwóch rodzajów opłat – opłatę za wyżywienie dziecka – na którą składają się koszty zakupu posiłku, oraz opłatę z tytułu dostarczenia i podania posiłku, gdyż koszty związane z dostarczeniem i wydaniem posiłku w takim przedszkolu nie są kosztami związanymi z utrzymaniem lub zapewnieniem funkcjonowania stołówki w tym przedszkolu. Jeśli tak , to nie można opierając się wyłącznie na literalnym brzmieniu art. 67a ust.3 wyprowadzać wniosku ,że są to koszty utrzymania stołówki i w tym zakresie te koszty winien ponosić organ prowadzący przedszkole. Do takiego wniosku nie uprawnia również treść art.5 ust.7 ustawy o systemie oświaty , jak to wywodzi organ nadzoru . Gdyby w istocie przepis art.5 ust.7 wskazanej ustawy stanowił samoistną podstawę do obciążenia organu prowadzącego kosztami dostarczenia i przygotowania posiłku , to w gruncie rzeczy zbędna byłaby regulacja wynikająca z art.67a tej ustawy , który szczegółowo określa zasady odpłatności za korzystanie ze stołówki szkolnej. Wobec tego dyspozycja art.5 ust.7 nie obejmuje swoim zakresem zadań i obowiązków organu prowadzącego szkołę lub przedszkole w zakresie prowadzenia stołówki .

Reasumując dotychczasowe rozważania pozwalają na stwierdzenie ,że tylko w przypadku gdy jest zorganizowana stołówka w szkole , a więc jest częścią jej infrastruktury , koszty jej utrzymania , wynagrodzenia pracowników i składki naliczane od tych wynagrodzeń obciążają organ prowadzący. Natomiast w sytuacji , gdy zorganizowano dożywianie w innej formie np. poprzez dowóz posiłków z innej placówki , w tym również prowadzonej przez gminę , to z przepisów ustawy o systemie oświaty nie można wyprowadzić wniosku o obowiązku ponoszenia tych kosztów przez organ prowadzący . W przypadku przedszkola samorządowego wspomniane koszty mogą składać się na opłatę ponoszoną przez rodziców dziecka , korzystających z takiego przedszkola, stanowiącą opłatę za usługi zakładu publicznego , jakim niewątpliwie jest przedszkole.

Konkludując, stwierdzić należy, że uchwała Rady Miejskiej w W z dnia [...]r., Nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłat za świadczenia prowadzone przez Przedszkole Samorządowe im. Marii Konopnickiej w Wąsoszu, nie narusza prawa powszechnie obowiązującego, w tym w szczególności art. 67 a ustawy o systemie oświaty, co w konsekwencji pozwala na przyjęcie, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze podjęte zostało z naruszeniem art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 148 p.p.s.a. do orzeczenia jak w punkcie I sentencji.

Natomiast o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.