Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3297/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz K. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

III SA/Wa 3297/11

Uzasadnienie

Zaskarzoną do Sądu interpretacją indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Minister Fiansów uznał za nieprawidłowe stanowisko Skarżacej K. Sp. z o.o. wyrażone w e wniosku o wydanie interpretacji.

Na podstawie akt sprawy Sąd przyjął następujący stan faktyczny za podstawę do wydania wyroku. W dniu 9 maja 2011 r. Skarżąca złożyła do Ministra Fiansów wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność w zakresie dostawy, wynajmu i serwisu nowoczesnych urządzeń kopiujących. Utrzymując stosunki handlowe z wieloma kontrahentami Spółka wystawia znaczną ilość faktur dokumentujących dostawy i sprzedaż usług oraz faktur korygujących do faktur pierwotnych. Istnieją różnorodne przyczyny wystawiania faktur korygujących, w tym w szczególności: udzielenie rabatów, pomyłki. Faktury te są przesyłane lub przekazywane nabywcom. W przypadku wystawienia faktur korygujących obniżających podstawę opodatkowania i podatek należny niejednokrotnie zdarzają się sytuacje, w których Spółka otrzymuje od nabywcy potwierdzenie odbioru faktury korygującej ze znacznym opóźnieniem (nawet po kilku miesiącach), bądź takiego potwierdzenia w ogóle nie otrzymuje. Otrzymanie potwierdzenia faktury korygującej wiąże się często z koniecznością podejmowania dodatkowych czynności przez Spółkę (ponawianie próśb skierowanych do nabywców o potwierdzenie odbioru faktury korygującej, dodatkowa korespondencja, konieczność bieżącego monitorowania wpływu potwierdzeń odbioru do Spółki).

Spółka podkreśliła, iż nawet w sytuacji, gdy nie otrzyma ona potwierdzenia odbioru faktury korygującej, możliwe jest zweryfikowanie zasadności oraz przyczyny wystawienia takiego dokumentu, jak również jego powiązanie z fakturą pierwotną w oparciu o prowadzoną przez Spółkę analizę rozliczeń finansowych z kontrahentami oraz sposób dokumentowania transakcji gospodarczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przepisów obowiązujących od 1 grudnia 2008r., tj. art. 29 ust. 4a i 4c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej, jako ustawa o VAT, Spółka jest uprawniona do obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej w rozliczeniu za okres, w którym wystawiona została taka faktura, także wówczas, gdy w ustawowo określonym terminie do złożenia deklaracji VAT-7 za dany okres rozliczeniowy nie uzyskała ona potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta (nabywcę towaru lub usługi)?

Zdaniem Spółki, jest ona uprawniona do obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego na podstawie wystawionej faktury korygującej w rozliczeniu za okres, w którym wystawiono tę fakturę nawet wtedy, gdy w dacie złożenia deklaracji Spółka nie uzyskała potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez kontrahenta (nabywcę towarów).

Zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT w przypadku, gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Natomiast uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy o VAT).

Obowiązujące przepisy uzależniają zatem dokonanie korekty obrotu oraz podatku należnego od dwóch elementów: od daty otrzymania faktury korygującej przez nabywcę oraz od daty otrzymania potwierdzenia przez sprzedawcę, że nabywca otrzymał fakturę korygującą.

Spółka powołała wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 grudnia 2007r., sygn. U 6/06, z którego jednoznacznie wynika, iż brak jest podstaw do wprowadzania tego rodzaju restrykcyjnych regulacji. Wyrokiem tym Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności przepisu § 16 ust. 4 ówcześnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r., jako wydanego z przekroczeniem ustawowej delegacji. Spółka podnosiła, że Trybunał Konstytucyjny podkreślił, iż treść wprowadzonych do ustawy przepisów modyfikuje na niekorzyść podatnika podstawę opodatkowania, uzależniając jej wysokość od okoliczności, na które sprzedawca nie ma wpływu (np. w przypadku zmiany adresu bądź siedziby nabywcy, nieodbierania przez niego korespondencji, etc.). Trybunał Konstytucyjny wskazał, że dotychczasowe przepisy dotyczące zasad ujmowania VAT z wystawionych faktur korygujących były niezgodne z wymogami unijnymi. Ponadto Trybunał zwrócił uwagę, iż analizowany przepis narusza obowiązującą na gruncie VAT zasadę neutralności, podkreślając, iż neutralność podatku od towarów i usług oznacza, że przepisy krajowe nie mogą wymagać spełnienia przez podatnika żadnych dodatkowych warunków merytorycznych w celu uzyskania zwrotu podatku.

Spółka wskazała, że biorąc pod uwagę argumenty przedstawione przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku U 6/06, należało stwierdzić, iż wprowadzając do ustawy o VAT przpeisy art. 29 ust. 4a i 4c ustawodawca naruszył prawo wspólnotowe. Skarżaca wskazywała, że przepisy art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT naruszają zasadę neutralności, zgodnie z którą podatek od wartości dodanej winien obciążać wyłącznie ostatecznego konsumenta towaru lub usługi. Zasada ta stanowi fundamentalne prawo podatnika, wynikające z konstrukcji i zasad rządzących opodatkowaniem obrotu podatkiem VAT. Nakaz przestrzegania zasady neutralności był niejednokrotnie akcentowany przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej: "ETS"), jak również przez sądy krajowe (por. C- 268/83 Rompelman, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 20 marca 2007r. sygn. I SA/Wr 1625/2006).

Zdaniem Skarżacej zasada ta ma również zastosowanie przy obniżaniu podatku należnego wynikającego z wystawionych przez podatnika faktur korygujących. Spółka często uzyskuje potwierdzenie, że kontrahent otrzymał fakturę korygującą z dużym opóźnieniem lub nie może w ogóle uzyskać takiego potwierdzenia z przyczyn zupełnie od niej niezależnych, np. odbiorca nie chce poświadczyć odbioru faktury korygującej, mimo iż fakturę otrzymał i przyjął. Nałożenie na sprzedawcę obowiązku uzyskania potwierdzania odbioru faktury korygującej przesuwa więc w czasie możliwość obniżenia podatku należnego, a niekiedy nawet uniemożliwia skorzystanie z tej możliwości. Przepis art. 29 ust. 4a ustawy VAT, ze względu na znaczny formalizm, stanowi niewątpliwie istotne utrudnienie dla podatników, którzy chcieliby zrealizować swoje podstawowe prawo do obniżenia podstawy opodatkowania kwoty korekt obrotu i podatku należnego.

Spółka wskzała, że na naruszenie zasady neutralności w zakresie wprowadzonego do polskiego ustawodawstwa wymogu otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej, jako warunku niezbędnego do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku VAT, niejednokrotnie wskazywały również sądy krajowe (wyroki WSA: w Bydgoszczy z 30 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Bd 249/08, w Warszawie z 30 września 2009r., sygn. akt. III SA/Wa 742/09, z 19 września 2008r., sygn akt. III SA/Wa 1587/08; z 14 maja 2008r., sygn. akt III SA/Wa 172/08, z 26 czerwca 2008r., sygn. akt III SA/Wa 655/08 oraz z 2 grudnia 2008r., sygn.akt III SA/Wa 1656/08.

Spółka podniosła, że regulacje wprowadzone do polskiej ustawy o VAT w zakresie korygowania podstawy opodatkowania i podatku należnego naruszają również zasadę proporcjonalności. W myśl przywołanej zasady, podjęte przez prawodawcę środki prawne muszą być współmierne (konieczne i proporcjonalne do wagi zagadnienia), jeśli chodzi o cel, jaki ma być osiągnięty. Zgodnie z art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE (poprzednio analogiczną regulację zawierał art. 11 (C) (1) VI Dyrektywy) w przypadku anulowania, odmowy albo całkowitego lub częściowego braku zapłaty lub też w przypadku, gdy cena jest obniżona po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez Państwa Członkowskie. W związku z powyższym, prawo wspólnotowe przewiduje możliwość ustanowienia warunków korzystania z prawa do pomniejszania VAT Spółka wkazała powołując się na wyrok przez WSA w Bydgoszczy z 30 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Bd 249/08, że warunku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej jako podstawy dla obniżenia obrotu przez podatnika nie można usprawiedliwić brzmieniem art. 11 (C) (1) Szóstej Dyrektywy, który, co do zasady, umożliwia państwom członkowskim określenie warunków obniżenia podstawy opodatkowania we wskazanych w nim przypadkach. Wymóg posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej w praktyce znacznie utrudnia, czasem zaś uniemożliwia, obniżenie podstawy opodatkowania w sytuacjach, w których na mocy powyższego przepisu Dyrektywy państwa członkowskie mają obowiązek umożliwić podatnikom dokonanie takiej korekty.

Zdaniem Spółki przepisy art. art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT są niezgodne z art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE. Zdaniem Społki ustanowiony w tych przperisach obowiązek stanowi środek krajowy naruszający w nadmiernym stopniu cele i treść Dyrektywy 112. Brak jego spełnienia powoduje obciążenie ciężarem VAT - podatnika, w oderwaniu od jego rzeczywistej sytuacji podatkowej, naruszając nie tylko podstawowe zasady VAT takie jak: proporcjonalność VAT, neutralność VAT i opodatkowanie konsumpcji. Art. 90 Dyrektywy 112 wyraźnie wskazuje na prawo do obniżenia podstawy opodatkowania, jednakże udzielenie kompetencji Państwom Członkowskim co do sformułowania warunków takiego obniżenia, nie oznacza pełnej dowolności działania Państwa Polskiego. Granicą dla takiej dowolności jest zasada proporcjonalności prawa wspólnotowego. Należy uznać, że środek krajowy przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy o VAT przekracza ramy tego, co konieczne jest dla osiągnięcia jego celu, osłabia bowiem zasady wspólnego systemu VAT, a zatem jest Sprzeczny z ogólną zasadą prawa wspólnotowego - zasadą proporcjonalności.

Mając na uwadze, iż art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT narusza nie tylko zasadę neutralności, ale również zasadę proporcjonalności, w ocenie Spółki, obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w oparciu o wystawioną fakturę korygującą winno następować w okresie rozliczeniowym, w którym faktura ta została wystawiona, z pominięciem wyżej wskazanych, niezgodnych z przepisami wspólnotowymi oraz ich wykładnią regulacjami.

Skarżaca wskzaywała, że stanowisko prezentowane przez nią w niniejszej sprawie znajduje także potwierdzenie w zasadzie pierwszeństwa prawa wspólnotowego.

Interpretacją indywidualna z dnia [...] sierpnia 2011 r. Minister Fiansów uznał za nieprawidłowe stanowisko Skarącej wyrazone w e wniosku o wydanie inbterpretsacji. Organ nie zgodził się ze Skarżącą co do niezgodności przepisów art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT z prawe współlnotowym. Organ w uzasadnieniu interpetacji wskzał, że na podstawie tych przepisów podatnik w każdym wypadku przed uwzględnieniem kwot wynikających z faktury korygującej, musi poisiadać potwierdzenie jej odbioru przez nabywcę towaru lub usługi.

Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na interpretację indywidualna z dnia [...] sierpnia 2011 r. W skardze zaskarzonej interpretacji zarzuciła naruszenie:

1) art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT (w stanie prawnym obowiązującym od 1 grudnia 2008 r.) przez dokonanie błędnej wykładni tych przepisów, polegającej na pominięciu zasady neutralności podatku od towarów i usług w związku z art. 73 i art. 90 Dyrektywy 112, przez uznanie w wydanej interpretacji indywidualnej, że prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w związku z wystawioną fakturą korygującą możliwe jest do zrealizowania dopiero z chwilą spełnienia przez Skarżącą wymogów formalnych (otrzymania potwierdzenia przez nabywcę odbioru faktury korygującej), niezależnie od tego, jaka była faktyczna kwota podstawy opodatkowania oraz podatku należnego;

2) art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT (w stanie prawnym obowiązującym od 1 grudnia 2008 r.) przez dokonanie błędnej wykładni tych przepisów, polegającej na pominięciu zasady proporcjonalności podatku od towarów i usług w związku z art. 90 Dyrektywy 112, zgodnie z którą prawodawca jest uprawniony do wprowadzenia środków koniecznych i proporcjonalnych w odniesieniu do celów, jakie mają zostać osiągnięte;

3) naruszenie art. 91 ust. 2 i 3 Konstytucji RP w związku z art. 249 zdanie 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (aktualnie: art. 288 zdanie 3 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej) przez odmówienie pierwszeństwa zastosowania ratyfikowanego przez Polskę traktatu międzynarodowego przed niezgodnymi z przepisami prawa unijnego przepisami prawa krajowego;

4) art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej powoływanej, jako: "Ordynacja podatkowa") przez dokonanie w zaskarzonej interpretacji oceny stanowiska Skarżącej z pominięciem orzecznictwa sądów administracyjnych, Trybunału Konstytucyjnego oraz orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości;

5) art. 14h w związku z art. 120 oraz art. 121 §1 Ordynacji podatkowej przez wydanie interpretacji z naruszeniem obowiązującego prawa oraz pominięciem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Minister w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej podniesione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, jednakże nie z powodu zarzutów w niej podniesionych.

W rozpoznanej sprawie Skarżąca Spółka we wniosku o wydanie interpretacji zaprezentowała wykładnię przepisów art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT prowadzącą do wniosku, że przepisy te są niezgodne z art. 73 i art. 90 Dyrektywy 112 oraz, że naruszają zasadę proporocjonalności oraz neutralności opodatkowania podatkiem VAT.

Z wykładnią badanych przepisów zaprezentowaną przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji, a także w skardze wniesonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie sposób się jednak zgodzić, zwłaszcza w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt C-588/10, wywołanego pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W pytaniu zadanym na mocy postanowienia z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I FSK 104/10, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził wątpliwość czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.L.06.347.1 ze zm.) stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?

Odpowiadając na powyższe pytanie prejudycjalne TSUE w powołanym wyżej wyroku stwierdził, że:

- wymóg polegający na uzależnieniu obniżenia podstawy opodatkowania wynikającej z pierwotnej faktury od posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania korekty faktury doręczonego przez nabywcę towarów lub usług mieści się w pojęciu warunków, o których mowa w art. 90 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej;

- zasady neutralności podatku od wartości dodanej oraz proporcjonalności co do zasady nie sprzeciwiają się takiemu wymogowi. Jednakże, jeżeli uzyskanie przez podatnika, będącego dostawcą towarów lub usług, tego rodzaju potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, to nie można mu odmówić wykazania przed organami podatkowymi danego państwa członkowskiego przy użyciu innych środków, po pierwsze, że dochował on należytej staranności w okolicznościach danej sprawy celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią oraz, po drugie, że dana transakcja została w rzeczywistości zrealizowana na warunkach określonych w owej korekcie faktury.

W tym stanie rzeczy należało uznać, że zasadnicza teza, na której Skarżąca oparła swoje stanowisko prezentowane we wniosku o wydanie interpretacji oraz w skardze jest sprzeczna z zaprezentowanym powyżej stanowiskiem i w konsekwencji nie mogła stnowić podstawy do uwzględnienia skargi. Analogiczne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia: 3 lutego 2012 r., I FSK 589/11; 9 lutego 2012 r., I FSK 760/11; 9 marca 2012 r., I FSK 893/11, 29 maja 2012 r., I FSK 1467/10 - wszystkie orzeczenia dostępne w bazie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Kierując się powyższymi stwierdzeniami Sąd uznał za niezasadne zawarte w skardze zarzuty naruszenia art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT w zw. z art. 73 i 90 Dyrektywy 112 i w zw. z art. 91 ust. 2 i 3 Konstytucji RP.

Niezasadny był podnoszony w skarrdze zarzut naruszenia art. 14a Ordynacji podatkowej, gdyż przepis ten swym zakresem obejmuje interpretacje ogólne. W rozpoznej sprawie organ nie wydawał interpretacji ogólnej, lecz interpretację indywidulaną, o której mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

W rozpoznanej sprawie organ nie naruszyła art. 14h Ordynacji podatkowej przez naruszenie przy wydawaniu interpetacji określonych w art. 120 i 121 § 1 Ordynacji podatkowej zasad praworządności i zaufania podatników do organów podatykowych.

W rozpoznanej sprawie organ działał w ramach kompetencji przyznaych mu przez przepisy prawa i dokonał interpetacji art. 29 ust. 4a i 4c ustawy o VAT zgodnie z brzmieniem, tych przepisów. Wykładnia ta w świetle powołanego wyroku TSUE okozała się w znacznej mierze prawidłowa. Zatem zarzut naruszenia zaskarżoną interpretacją art. 120 Ordynacji podatkowej należało uznać za bezzasadny. Skarżąca zarzucała zaskarzonej interpretacji naruszenie art. 121 § 1 Ordyancji podatkowej przez to, że była niezgodna z zasadami i celami Dyrektywy 112. Niezgodność ta polegała, zdaniem Skarżącej na uznaiu w zaskarzonej interperetacji, że przepisuy art. 29 ust. 4a i 4c nie naruszają zasady proporcjonalności i neutralności opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zarzut ten w świetle powołanego wyroku TSUE należało uznać, za bezzasadny.

Sąd uwzględnił skargę wniesioną w niniejszej sprawie z tego powodu, że Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji powoływała się na okoliczności faktyczne, które jej zdaniem, mogą stanowić dowód tego, że faktura korygującą dotarła do nabywcy i została przez niego uwzględniona w jego rozliczeniach z tytułu podatku VAT. Skarżąca wskazywała na płatności za faktury, których wartość pozwalała na uznanie, że odbiorca faktury korygującej otrzymał ją i uwzględnił ją w swoich rozliczeniach. Zdaniem Skarżącej w sytuacji, gdy brak jest możliwości uzyskania potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę, rozumianego jako informacją dotycząca wyłącznie tego faktu, możliwe jest uwzględnienei korekty faktury na podstawie tych innych okoliczności, z których można wywodzić wniosek o otrzymaniu faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi. W ocenie Sądu pogląd ten powinien był zostać skomentowany przez organ w zaskarżonej interpretacji, ponieważ odnosił się do istoty zagadnienia prawnego przedstawionego do oceny przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji. Brak w zaskarżonej interpetacji odniesienia się przez organ do przedstawionych powyżej poglądów Skarżacej stanowił naruszenie art. 14c § 1 i 2 O.p. w zakresie ocenyt prawnej stanowisko Skarącego wyrażonej we wniosku o wydanie interpretacji.

Wskzany pogląd w powołanym wyroku został uznany za prawidłowy, przez co TSUE złagodził wykładnię art. 29 ust. 4a prezentowaną przez organy podatkowe, także w niniejszej sprawie. Zatem stanowisko Skarżacej w tej części było prawidłowe i taką jego ocnę organ piwnien był zawrzeć w uzasadnienieu zaskarzonej interpretacji, ażeby z jej treści wynikało wprost, że nieprawidłowe jest stanowisko Skarącej według, którego podatnik może w ogóle przy rozliczeniu podatku VAT pominąć obowiązek wynikający z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT jednocześnie w sytuacji, braku możliwości uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę, może okoliczność tę wykazywać w sposób wskazany w powolanym wyroku TSUE. Organ wydająć ponownie interpretację będzie miał obowiązek uwzględnić w jej treści poglądy wyrażone w wyroku TSUE z dnia 26 stycznia 2012 r., wydanym w sprawie, sygn. akt C-588/10.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.