Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 414/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 97 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lipca 2020 r. sprawy ze skargi A. D. i R. D. na postanowienie Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2020r znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy budynku gospodarczego skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. B., działając w sprawie rozbudowy budynku gospodarczego na działkach nr. ew. [...] i [...] położonych w O. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 roku, poz. 2096 z późn. zm. - dalej: k.p.a.) w zw. z art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo Budowlane (tekst jednolity - Dz. U. Z 2018 roku, poz. 1202 z późn. zm. - dalej PrBudU) wydał w dniu 1 kwietnia 2019 roku postanowienie nr [...], w którym zawiesił postępowanie.

W uzasadnieniu wskazał m.in., że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki wskazujące na zasadność zawieszenia postępowania, gdyż wynik zakończenia prowadzonych spraw przed właściwym Sądem, ma w ocenie organu w obecnym stanie faktycznym i wskazań organu II instancji kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy i konieczności dokonania ustaleń zleconych w decyzji Nr [...] z dnia 30.11.2018 r. znak: [...] Obecnie nie jest, bowiem możliwe uzupełnienie materiału dowodowego, który w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wskazywałby w jakich odległościach od granic działek sąsiednich usytuowany jest procedowany obiekt gospodarczy. Zatem skoro w niniejszej sprawie wystąpiło zagadnienie, którego wynik niewątpliwie będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie prowadzonej sprawy administracyjnej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przychylił się do poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 21 grudnia 2018 r., Sygn. akt VII SA/Wa 1020/18, zgodnie z którym: "Organ administracji jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde - zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony - zakończenie postępowania administracyjnego. Innymi słowy, zagadnienie wstępne musi wpływać na rozpatrzenie sprawy głównej. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno więc zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe."

Na powyższe postanowienie zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. złożyła B. T., zarzucając organowi I instancji błędne zinterpretowanie poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21.12..2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1020/18 dotyczącego zawieszenia postępowania administracyjnego, wnosząc o uchylenie postanowienia w całości.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem Nr [...] z dnia 31 stycznia 2020 roku, działając na podstawie art 138 § 1 pkt 2 i art 123 w zw. z art. 97 § 1 i art. 144 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 PrBudU uchylił zaskarżone postanowienie Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w całości.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał m.in., że w sprawie nie została spełniona przesłanka zagadnienia wstępnego, od którego zależy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Podkreślił, że musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, zaś w jego ocenie taki związek w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Przedmiotowy budynek gospodarczy znajduje się na działkach o nr. ewid. gr. [...] i [...]. których zgodnie z księgą wieczystą o nr [...] właścicielami są P.P. R. i A. D., zaś jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego podział działek dokonany przez geodetę P. S. nie obowiązuje w związku z wniesioną apelacją, tak więc w obecnej chwili nie istnieją działki o nr [...] i [...] powstałe z podziału działki [...]. W świetle powyższego możliwe jest ustalenie odległości budynku od granic działek istniejących tj. działki o nr [...]. Wystąpienie przez B. T. z wnioskiem o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, nie jest wobec powyższego zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Na poparcie powyższego stanowiska organ II instancji przywołał liczne orzeczenia[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zarzucił ponadto, że w zaskarżonym postanowieniu, co prawda organ I instancji przytoczył toczące się przed Sądem Rejonowym w S. B. postępowania w sprawie zasiedzenia, jednak nie uzasadnił precyzyjnie co w jego ocenie stanowi zagadnienie wstępne mające być podstawą zawieszenia postępowania administracyjnego oraz nie wskazał precyzyjnie czasokresu zawieszenia postępowania.

Na powyższe postanowienie nr [...] z dnia 31 stycznia 2020 roku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli R. D. oraz A. D., reprezentowani przez pełnomocnika adw. E. Z..

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania a to art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez uchylenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. B. z dnia 1 kwietnia 2019 r. Nr [...] znak: [...] o zawieszeniu postępowania mimo istnienia przesłanki zawieszenia w postaci toczącego się przed Sądem Okręgowym w K. Wydział II Cywilny odwoławczy sygn. akt II Ca [...] postępowania o zasiedzenie dot. działki ewid. nr. [...], w którym rozstrzygane jest zagadnienie wstępne od którego zależy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w niniejszej sprawie.

Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa każdego ze skarżących przez pełnomocnika wg. norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący wskazali, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zagadnieniem prejudycjalnym. Przed Sądem Rejonowym w S. B. toczyło się postępowanie z wniosku B. T. o zasiedzenie m.in. działki [...] sygn. akt I [...]. W trakcie postępowania Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego geodety A. S., i następnie Sąd Rejonowy w S. B. I Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 31 lipca 2017 r. sygn. akt I Ns [...] ustalił m.in., że zostały podzielone: działka o nr. [...] na działki o nr. [...] oraz [...] oraz działka o nr. [...] na działki o nr. [...] oraz [...]. W postanowieniu tym stwierdził także, że wnioskodawczyni B. M. T. nabyła przez zasiedzenie z dniem 31 grudnia 2007 r., prawo własności działki o nr [...], powstałej z podziału działki nr [...], zaś uczestnicy R. D. i A. D. nabyli przez zasiedzenie z dniem 31 grudnia 2011 r. na prawach wspólności ustawowej, prawo własności działki nr [...], powstałej z podziału działki nr [...].

Od powyższego postanowienia apelację wniosła wnioskodawczyni B. T., i obecnie sprawa toczy nie przed Sądem Okręgowym w K. pod sygn. akt [...]

W ocenie skarżących, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. B. prawidłowo zinterpretował pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21.12.2018 r. sygn. [...] i zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Zasiedzenie dotyczy bowiem części działki [...] (po podziale [...]), którą w swoim samoistnym posiadaniu mieli i mają R. D. oraz jego żona A. D.. Fragment działki [...] (po podziale [...]) był w posiadaniu R. i A. D. w dacie dokonania prawidłowego zgłoszenia. Jeżeli przyjąć, że skarżący wykonali roboty budowlane na podstawie prawidłowo dokonanego zgłoszenia i zgodnie z tym zgłoszeniem, bez sprzeciwu ze strony właściwego urzędu działającego wówczas jako organ I instancji, to nie mogą oni ponosić konsekwencji prawnych z tytułu błędu tego organu, nawet gdyby uznać, że wymagane było zezwolenie. Odnośnie stałych punktów geodezyjnych w tym terenie R. D. wskazuje, iż jest ich brak. By ustalić stałe punkty graniczne koniecznym jest, by postanowienie z 31.07.2017 r. sygn. akt [...] stało się prawomocne. Prawomocności brak z uwagi na złożoną przez B. T. apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w S. B.. B. i A. T. wyparli się w 2012 roku tego, że w 1998 r. udzielili zgodę na wybudowanie budynku w odległości mniejszej niż wymagana. Po badaniach grafologicznych okazało się, że zgoda nie była podpisana przez A. T.. B. T. twierdzi, iż R. D. dokonał rozbudowy budynku gospodarczego bez wymaganego pozwolenia i w granicy jej działki. Chce by postępowanie zostało niezwłocznie zakończone, do czego konieczne jest uprawomocnienie się postanowienia o zasiedzeniu w sprawie I Ns [...]. Pani B. T. w ocenie R. D., celowo przeciąga sprawę zasiedzenia, by jej nie zakończyć. Dopiero bowiem po zakończeniu sprawy o zasiedzenie możliwym będzie wskazanie odległości budynku gospodarczego, którego dotyczy sprawa, od granic z sąsiednimi działkami. Dopiero zaś po ustaleniu tych odległości możliwe będzie uczynienie właściwych ustaleń w sprawie oraz wydanie decyzji.

Pismem z dnia 8 kwietnia 2020 r. odpowiedź na skargę z wnioskiem o jej oddalenie złożył [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., reprezentowany przez radcę prawnego K. U..

W piśmie organ II instancji wskazał m.in., iż podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu, nie znajdując podstaw do jego zmiany. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia z dnia 31 stycznia 2020 roku, przez pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuację, w której rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji wymaga rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd kwestii prawnej, bez której nie jest możliwe w ogóle rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. Zgodnie zaś z podzielanym przez organ poglądem prezentowanym przez orzecznictwo sądów administracyjnych, wydanie rozstrzygnięcia w sprawie o zasiedzenie nie stanowi zagadnienia wstępnego w prowadzonych przez organ nadzoru budowlanego postępowaniach naprawczych czy legalizacyjnych. W ocenie organu II instancji zarzuty naruszenia przepisów postępowania podnoszone przez skarżących nie zasługują na uwzględnienie. W świetle utrwalonych poglądów prezentowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych, w prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego postępowaniach legalizacyjnych i naprawczych (tryby z art. 48, 49b, 50-51 prawa budowlanego), wydanie przez sąd cywilny rozstrzygnięcia w sprawie o zasiedzenie nie stanowi zagadnienia wstępnego. Ponadto, podnoszone w uzasadnieniu skargi okoliczności związane z przebiegiem postępowania w sprawie o zasiedzenie oraz przyczyny dotychczasowej niemożności zakończenia tego postępowania nie mogą mieć z istoty swej wpływu na treść podjętego przez organ rozstrzygnięcia w postaci uchylenia postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania.

Skarżący w piśmie z dnia 3 lipca 2020 roku, wskazali powołując się na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. akt. II SA/Kr 1214/15, że organy nadzoru budowlanego, nie ustaliły czy i kiedy zgłoszenie robót budowlanych z dnia 5 maja 1998 r. wpłynęło do Urzędu Gminy w [...], opierając się w tym zakresie jedynie na piśmie Urzędu z dnia 5.12.2012 roku, z którego wynikało, że brak jest zgłoszenia budowy budynku gospodarczego z dnia 5.05.1998 r. R. D. zwrócił się następnie do Wójta Gminy w [...] z prośbą o udzielenie informacji czy i kiedy do urzędu wpłynęło jego zgłoszenie dotyczące budowy budynku gospodarczego. 18.03.2013 r. otrzymał pismo z Urzędu Gminy w [...], informujące, że oryginały dokumentów dotyczących przedmiotowego zgłoszenia znajdują się w Urzędzie Gminy. Skarżący zarzucili ponadto organowi II instancji posługiwanie się sformułowaniem "samowola budowlana", podczas gdy dokonali oni zgłoszenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.

Stosownie do art. 3 p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Na podstawie art. 151 p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi Sąd ją oddala.

W przedmiotowej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. odpowiada prawu jako oparte na prawidłowej wykładni art. 97 § 1 pkt 4 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, 695, 1298.) dalej określanej jako "k.p.a.".

Zgodnie z dyspozycją art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że instytucja zawieszenia postępowania administracyjnego ma charakter wyjątkowy, tamuje bowiem dalszy tok rozstrzygania sprawy administracyjnej. Co za tym idzie, przesłanki jej obligatoryjnego zastosowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 97 § 1 k.p.a., z zastrzeżeniem, że nastąpić to może tylko na czas konieczny do usunięcia przeszkody procesowej i zakończenia postępowania wydaniem rozstrzygnięcia.

W orzecznictwie wskazuje się, że na konstrukcję "zagadnienia wstępnego", o którym mowa w ww. przepisie, składają się cztery elementy: (1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; (2) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie danej sprawy i wydanie decyzji; (3) rozstrzygnięcie należy do kompetencji innego organu albo sądu; (4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji (tak: Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1020/18).

Przy czym, jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1570/11, organ administracji jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde - zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony - zakończenie postępowania administracyjnego.

Powyższe implikuje wniosek, że zagadnienie wstępne musi bezpośrednio wpływać na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy głównej, co do jej istoty, bez względu na pozytywne czy też negatywne konsekwencje dla stron.

Problematyka wpływu postępowania w sprawie zasiedzenia na toczące się postępowanie administracyjne była przedmiotem licznych orzeczeń, w tym m.in. Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt. VII SA/Wa 1020/18 przywołanego przez skarżących w treści uzasadnienia skargi. Skarżący zarzucili organowi II instancji, dokonanie błędnej interpretacji tezy tego orzeczenia.

W ocenie Sądu, zarzut ten jest całkowicie bezzasadny. W wyroku tym, Sąd wskazał bowiem, powołując się w tej mierze także na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 5 grudnia 2017 r. sygn. akt II OSK 374/17), iż zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Natomiast to, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie może przesądzać o istnieniu zagadnienia wstępnego.

Rację ma zatem organ II instancji, wskazując, że musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, który to związek w jego ocenie, w realiach niniejszej sprawy nie zachodzi. Należy mieć na uwadze, iż postanowienie Sądu Rejonowego w S. B. z dnia 31 lipca 2017 r. sygn. akt [...] nie jest prawomocne - toczy się obecnie postępowanie przed Sądem Okręgowym w K.. Co za tym idzie, podział działek dokonany w tym postanowieniu obecnie nie ma mocy prawnej, z uwagi na toczące się postępowanie przed Sądem II instancji.

Należy jednak pamiętać, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie administracyjne, działają na podstawie aktualnego stanu prawnego oraz faktycznego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazuje się, że samo założenie, że wynik innego postępowania w przyszłości może mieć wpływ na dowodzenie, iż skarżący np. dysponują nieruchomością na cele budowlane, nie przesądza o istnieniu zagadnienia wstępnego. Orzeczenie o zasiedzeniu ma bowiem charakter deklaratoryjny, tj. taki który jedynie potwierdza istnienie określonego uprawnienia, które to uprawnienie powstało w przeszłości i wymaga ustalenia dokładnego momentu od kiedy dany podmiot stał się właścicielem nieruchomości przez zasiedzenie w wyniku upływu stosownych terminów. A więc tego rodzaju orzeczenie nie decyduje o istnieniu prawa, a jedynie je potwierdza dla celów dowodowych. Zatem, dopóki nie zapadnie orzeczenie o zasiedzeniu, dopóty skarżący nie mogą skutecznie powoływać się na fakt zasiedzenia wobec osób trzecich, w tym m.in. przed organami nadzoru budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 19 lipca 2018 r., I OSK 541/18). Co za tym idzie, samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania, w tym przypadku w przedmiocie zasiedzenia nieruchomości może mieć wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie stanowi jeszcze podstawy do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie rozstrzygnięcia. Podkreślić należy raz jeszcze, że wydający decyzję organ administracji publicznej obowiązany jest bowiem uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie jej wydawania.

Dlatego też, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. B., oceniając aktualnie materiał dowodowy, nie mógł zawiesić postępowania administracyjnego, ponieważ pomiędzy postępowaniem dotyczącym legalności budowy budynku gospodarczego na działkach o nr. ewid. [...] oraz [...], a postępowaniem o zasiedzenie nie istnieje taki związek przyczynowy, który uniemożliwiałby wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia - w sprawie oceny legalności budowy ww. budynku. Nieprawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w S. B. z dnia 31 lipca 2017 r. sygn. akt I Ns [...], dotyczy bowiem podziału działek o nr. ewid. [...] oraz [...]. Zatem dla ustalenia istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy odległości budynku - znajdującego się na działkach o nr. ewid. [...] oraz [...] - od granicy działki obecnie istniejącej, tak w znaczeniu faktycznym jak i prawnym, tj. działki o nr. ewid. [...], rozstrzygnięcie w przedmiocie zasiedzenia jest irrelewantne.

Na marginesie zasadniczego wywodu wskazać należy, że szeroko przedstawione przez skarżących zagadnienia dotyczące przewlekłości postępowania w sprawie zasiedzenia, spowodowane w ich ocenie zachowaniem B. T., nie mają w realiach przedmiotowej sprawy znaczenia prawnego, zaś ich powołanie jawi się jako całkowicie nieuzasadnione. Istotą rozstrzygnięcia wydanego przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. było stwierdzenie, iż postępowanie w sprawie o zasiedzenie nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a, który to pogląd tut. Sąd w pełni akceptuje, jako znajdujący pełne odzwierciedlenie w aktualnym orzecznictwie (por. Wyrok NSA z dnia 12 lipca 2017r., sygn. Akt II OSK 2872/15, Wyrok NSA z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt II OSK 850/13, Wyrok NSA z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. akt. II OSK 2730/16, Wyrok NSA z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2274/10).

W świetle powyższych okoliczności, Sąd oddalił skargę na podstawie art. art. 151 p.p.s.a.