Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1649/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Stopnie i tytuły naukowe
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 65 poz 595
law: Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2009 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia naukowego doktora oddala skargę.


UZASADNIENIE

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. W. od uchwały Rady Wydziału [...] Politechniki [...] z dnia [...] listopada 2006 r. uchylającą swoją uchwałę z dnia [...] lutego 2002 r. o nadaniu K. W. stopnia naukowego doktora nauk technicznych w dyscyplinie [...] oraz odmawiającej nadania K. W. stopnia naukowego doktora nauk technicznych, postanowiła utrzymać w mocy uchwałę z dnia [...] listopada 2006 r.

Decyzja Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów Naukowych wydana została w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny.

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], z urzędu wznowiła postępowanie w przewodzie doktorskim, zakończone uchwałą Rady Wydziału [...] Politechniki [...] z dnia [...] listopada 2004 r. o nadaniu i K. W. stopnia naukowego doktora nauk technicznych w dyscyplinie [...].

Centralna Komisja w uzasadnieniu postanowienia wskazała, że została poinformowana przez Dziekana Wydziału [...] Politechniki [...] pismem z dnia 10 lutego 2006 r. wskazującym, że rozprawa doktorska K. W., przedstawiona w przewodzie doktorskim na Wydziale [...], zakończonym nadaniem stopnia naukowego doktora, powstała z naruszeniem dobrych obyczajów w nauce.

Do pisma załączone zostały materiały, dokumentujące zarzut, że K.W. w swej rozprawie doktorskiej umieściła fragmenty przepisane wprost z innej rozprawy doktorskiej autorstwa A. S., czego skutkiem jest potrzeba ponownego zbadania, czy K. W., jako autorka rozprawy doktorskiej, spełniła odpowiednie wymagania, by uzyskać stopień naukowy doktora.

Rada Wydziału [...] Politechniki [...] uchwałą z dnia [...] listopada 2006 r.

1. uchyliła uchwałę z dnia [...] listopada 2004 r. o nadaniu stopnia naukowego doktora nauk technicznych w dyscyplinie [...] K. W.;

2. odmówiła nadania stopnia naukowego doktora nauk technicznych w dyscyplinie [...] K. W.

Rada Wydziału w uzasadnieniu uchwały wskazała, że w dniu 6 czerwca 2006 r. powołała nowych recenzentów w celu przeprowadzenia oceny przyczyn, dla których wznowiono postępowanie i w związku z tym kwestii zasadności przyjęcia rozprawy i dopuszczenia jej do publicznej obrony. Rada Wydziału zwróciła się do nowych recenzentów prof. dr hab. inż. M. B. oraz prof. dr hab. inż. A. W., z następującymi pytaniami:

1. Czy Pani K. W. dopuściła się naruszenia dobrych obyczajów w nauce, polegającego na umieszczeniu we własnej rozprawie doktorskiej fragmentów przepisanych wprost z rozprawy doktorskiej Pana A. S.,

2. O ile odpowiedź na pierwsze pytanie jest twierdząca, a zatem wystąpiło zdaniem Recenzenta naruszenie dobrych obyczajów w nauce, czy charakter i skala naruszenia podważają zasadność decyzji o przyjęciu rozprawy i dopuszczeniu jej do publicznej obrony.

Rada Wydziału podniosła, że obaj recenzenci odpowiedzieli twierdząco na pierwsze pytanie, a zatem uznali, że K.W. dopuściła się naruszenia dobrych obyczajów w nauce.

W kwestii drugiej stanowiska recenzentów były rozbieżne. Prof. dr hab. inż. M.B. uznał, że zasadnicze rozdziały pracy K. W. nie mają odpowiedników w rozprawie A. S. i wobec tego nie ma przesłanek do podważenia zasadności decyzji o przyjęciu rozprawy K. W. i dopuszczeniu jej do publicznej obrony. Zdaniem drugiego recenzenta, prof. dr hab. inż. A. W., skala naruszenia dobrych obyczajów, a w szczególności przepisanie niemal dosłownie tezy pracy i sporej części wniosków, podważają zasadność decyzji o przyjęciu rozprawy i dopuszczeniu jej do publicznej obrony.

Rada Wydziału, na posiedzeniu w dniu [...] listopada 2006r. w pełni podzieliła pogląd recenzentów, że K. W. dopuściła się naruszenia dobrych obyczajów w nauce, a tym samym uznała, ze wystąpiła przesłanka, dla której przedmiotowe postępowanie zostało wznowione.

Rozpatrując kwestię, czy charakter i skala naruszenia podważają zasadność decyzji o przyjęciu rozprawy i dopuszczeniu jej do publicznej obrony, Rada Wydziału podzieliła opinię prof. A. W., uchylając bezwzględną większością głosów uchwałę z dnia [...] listopada 2004 r. o nadaniu stopnia naukowego doktora nauk technicznych w dyscyplinie [...] K. W.

Konsekwencją takiego stanowiska Rady Wydziału w powyższej kwestii było stanowisko wyrażone w ponownym głosowaniu uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora. Uchwała nie uzyskała poparcia bezwzględnej większości głosów, a tym samym Rada Wydziału odmówiła nadania K. W. z stopnia naukowego doktora nauk technicznych w dyscyplinie [...].

Odwołanie od uchwały Rady Wydziału z dnia [...] listopada 2006 r. do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów wniosła K. W.

Zarzucała naruszenie art. 151 § 1 pkt. 2 kpa w związku z art. 29 ust. 2 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz.U. z 16 kwietnia 2003 r, Nr. 65 poz. 595).

Zdaniem skarżącej nie zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania oraz uznania, że podanie o wznowienie postępowania Dziekana Wydziału [...] Politechniki [...] z dnia 10 lutego 2006 r. zostało wniesione w terminie skoro fakty uzasadniające podanie były znane marzec – lipiec 2005 r.

Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 27 i 24 pkt, 1, 4 i 7 kpa poprzez dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze członków organu kolegialnego - osób, które pełniły rolę członków komisji w zakresie przedmiotowego przewodu doktorskiego, promotora obu prac doktorskich oraz pierwotnych recenzentów, tj. osób, które brały lub miały brać udział w powstawaniu obu prac weryfikując ich stronę redakcyjną, formalną i merytoryczną.

Naruszenie art.29 ust. 1 powołanej ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuk w zw. z art. 9, 10 i kpa poprzez ograniczenie a nawet pozbawienie uczestniczki możliwości obrony w postępowaniu administracyjnym przed organem I instancji,

Naruszenie art. 107 ust. 1 i 3 kpa poprzez sporządzenie decyzji i jej uzasadnienia w sposób uniemożliwiający podjęcie rzeczowej polemiki z ich treścią, a w konsekwencji prawidłowej kontroli instancyjnej,

Naruszenie treści art. 7 i 77 kpa w zw. z art. 149 ust. 2 i 148 ust. 1 kpa

Oparcie decyzji z naruszeniem art. 85 i 74 kpa na opinii jednego z recenzentów (prof. A. W.).

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, po rozpatrzeniu odwołania K. W. decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], utrzymała w mocy uchwałę Rady Wydziału [...] Politechniki [...] z dnia [...] listopada 2006 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wskazała, że Sekcja Nauk Technicznych po zapoznaniu się z odwołaniem i po wysłuchaniu opinii recenzentów Centralnej Komisji, w głosowaniu tajnym wypowiedziała się przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady Wydziału, której dotyczy odwołanie (wynik głosowania: za uchyleniem uchwały – 4 głosy, przeciw -24 głosów, wstrzymujących się - 1 głosy).

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji postanowiła w głosowaniu tajnym utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę (wynik głosowania: za utrzymaniem w mocy uchwały - 10 głosów, przeciw - O głosów, wstrzymujących się - 0).

Centralna Komisja podniosła, że po uzyskaniu informacji dotyczących zarzutu niedopuszczalnego wykorzystania przez K. W. w jej rozprawie doktorskiej części pracy naukowej innego autora, wydała postanowienie o wznowieniu postępowania w przewodzie doktorskim, w którym ta praca doktorska była przedstawiona i który zakończył się nadaniem stopnia naukowego doktora.

Zdaniem organu odwoławczego odwołanie K. W. nie znajduje uzasadnienia.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że Sekcja Nauk Technicznych, zapoznała się szczegółowo z dokumentacją sprawy, w tym z dokumentami i opiniami recenzentów, powołanych zarówno przez Radę Wydziału, jak i w Centralnej Komisji.

Wynika z nich jednoznacznie, że część rozprawy doktorskiej K. W. zawiera teksty zaczerpnięte z rozprawy doktorskiej innego autora.

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wskazała, ze niedopuszczalne wykorzystanie przez K. W. cudzych tekstów do przygotowania własnej rozprawy doktorskiej jest starannie udokumentowane w aktach sprawy.

Zdaniem organu odwoławczego nie ma wątpliwości, iż rozprawy doktorskiej K. W. nie można uznać jako całkowicie samodzielnego opracowania naukowego.

Organ odwoławczy zauważył, że z recenzji wynika również, że istnieje pewna odmienność rozwiązywanych zagadnień w obu porównywanych rozprawach oraz to, iż rozprawa doktorska skarżącej zawiera, oprócz tekstów cudzych, również wyniki badań, które służą rozwiązaniu problemu przedstawionego w tytule pracy, nie znaczy to jednak zdaniem organu, że można uznać, iż K. W. przedstawiła samodzielną rozprawę doktorską, do czego była zobowiązana ubiegając się o stopień naukowy doktora.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że wyłączenie z rozprawy doktorskiej skarżącej tekstów nie będących faktycznie jej autorstwa, dekomponuje tę rozprawę i czyni ją niespójną. Natomiast część rozprawy, stanowiąca bezsprzeczną własność intelektualną autorki, może stanowić podstawę do przygotowania nowej, pozbawionej elementów wątpliwych dysertacji.

Organ podkreślił, iż niedopuszczalne jest i to niezależnie od skali, wykorzystanie w pracy naukowej, służącej do uzyskania własnego awansu naukowego, cudzego opracowania naukowego.

Organ odwoławczy podniósł, że jest to bez wątpienia okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania, zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Podkreślił, że jest to rażące naruszenie dobrych obyczajów w nauce, podważające zaufanie do wyników pracy naukowej, przedstawionej przez K. W.

Skargę na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] czerwca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. W..

Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy uchwały Rady Wydziału [...] Politechniki [...] z dnia [...] listopada 2006 r.

Skarżąca w obszernym uzasadnieniu skargi podniosła, że Centralna Komisja rozstrzygając sprawę nie wyjaśniła i nie uwzględniła wszystkich okoliczności i przepisów prawa mających w niej zastosowanie i mogących mieć istotny wpływ na sposób rozstrzygnięcia.

Wskazała na naruszenie treści art. 7 i 77 kpa w zw. z art. 149 ust. 2 i 148 ust. 1 kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia wszechstronnego postępowania wyjaśniającego w sprawie, w tym w zakresie spełnienia przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania: tj. terminu do wniesienia podania oraz zaistnienia nowych okoliczności nieznanych wcześniej organowi, a nadto czy działanie Centralnej Komisji w zakresie wznowienia postępowania miało charakter działania z urzędu czy też działania na skutek podania.

Naruszenie treści art. 29 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki w związku z art. l0 § l kpa, art. 67 § .l, art. 79, art. 84, art. 86, art. 89 § 2, art. 136 kpa i art. 140 kpa poprzez ograniczenie, a nawet pozbawienie skarżącej możliwości obrony w postępowaniu administracyjnym przed organem I i II instancji.

Skarżąca zarzucała naruszenie treści art. 107 ust. 1 i 3 kpa poprzez sporządzenie decyzji i jej uzasadnienia w sposób uniemożliwiający podjęcie rzeczowej polemiki z ich treścią, a w konsekwencji prawidłowej kontroli instancyjnej,

Wskazała, na naruszenie treści art. 27, 24 pkt 1, 4 i 7 kpa poprzez dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze członków organu kolegialnego I instancji uprawnionego do podejmowania decyzji - osób, które pełniły rolę członków komisji w zakresie przedmiotowego przewodu doktorskiego, promotora obu prac doktorskich oraz pierwotnych recenzentów, tj. osób, które brały lub miały brać udział w powstawaniu obu prac weryfikując ich stronę redakcyjną, formalną i merytoryczną.

W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wnosiła o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kryterium tej kontroli to zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji. Szczególnej wagi nabiera kontrola pod tym kątem wówczas, gdy poddany jest jej akt podjęty przez organ kolegialny, zwłaszcza, gdy wyraża on rozstrzygnięcie w głosowaniu tajnym. W takim przypadku kontrola sądu ogranicza się w istocie do oceny czy zostały zachowane zasady postępowania obowiązujące przed tym organem.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż istota postępowania w sprawach dotyczących odwołania od uchwały wydanej w wyniku wznowionego postępowania i odmawiającej nadania stopnia doktora polega na ocenie przez Centralna Komisję, czy spełniona została przesłanka wznowienia postępowania oraz czy rozprawa doktorska spełnia kryteria określone w art. 13 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. tj. czy stanowi oryginalne rozwiązanie problemu naukowego lub artystycznego oraz wykazuje ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej, a także umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.

W ramach tego specyficznego postępowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie odpowiednio (art. 29 ust. 1 ustawy). Pamiętając o specyfice postępowania, w którym zapadła kwestionowana decyzja stwierdzić należy, że ograniczone uzasadnienie decyzji Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów jest właśnie wynikiem szczególnego charakteru tego postępowania.

Centralna Komisja ma w tym postępowaniu kompetencje ograniczone do kontroli, a nie do merytorycznego orzekania w zakresie stopni naukowych. Tak więc w razie odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego, kontrola ta sprowadza się do kontroli prawidłowości czynności prawnych, których wadliwość powoduje uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia radzie.

Centralna Komisja przytoczyła w uzasadnieniu wszystkie istotne argumenty, które wskazywały na zasadność uchwały Rady Wydziału [...] Politechniki [...]

Przede wszystkim należy mieć na uwadze, że sąd jest upoważniony jedynie do oceny prawidłowości postępowania prowadzonego przez Centralną Komisję, zachowania w tym postępowaniu obowiązujących reguł proceduralnych, nie może natomiast dokonywać merytorycznej kontroli recenzji stanowiących podstawę decyzji.

W przedmiotowej sprawie należy ocenić czy organy w sposób prawidłowy zastosowały art. 29 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 14 marca 2003 r. stanowiącego, że przesłankami do wznowienia postępowania o nadanie stopni doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora mogą być także, oprócz wymienionych w Kodeksie postępowania administracyjnego, ujawnione okoliczności wskazujące na to, że stopień doktora lub doktora habilitowanego albo tytuł profesora został nadany na podstawie dorobku powstałego z naruszeniem prawa, w tym praw autorskich, lub dobrych obyczajów w nauce.

Przepis ten ustanawia dodatkową przesłankę wznowienia postępowania mającą na celu stworzenie skutecznego systemu weryfikacji prawidłowości nadawania stopni i tytułów naukowych. Ma on niejako na celu możliwość ewentualnej weryfikacji nadanych stopni, w tym przypadku doktora, aby nie otrzymały go osoby, których rozprawa doktorska nie stanowi oryginalnego rozwiązania problemu naukowego lub artystycznego oraz wykazuje ogólnej wiedzę teoretycznej kandydata w danej dyscyplinie naukowej lub artystycznej, a także umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej.

W sprawie niniejszej organ stwierdził, że przepisywanie istotnych części cudzych utworów narusza prawo autorskie oraz dobre obyczaje w nauce. Z tym poglądem zwłaszcza co do naruszenia dobrych obyczajów w nauce nie sposób polemizować.

W postępowaniu odwoławczym Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów zwróciła się do prof. dr hab. K. Z., prof. dr hab. inż. L.S., prof. dr hab. inż. R. B. o opracowanie dla Centralnej Komisji opinii dotyczącej odwołania K. W.

Z opinii wynika jednoznacznie, że część rozprawy doktorskiej K.W. zawiera teksty zaczerpnięte z rozprawy doktorskiej innego autora.

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów zwróciła uwagę na okoliczność, iż istnieje pewna odmienność rozwiązywanych zagadnień w obu porównywanych rozprawach oraz na to, że rozprawa doktorska K. W. zawiera oprócz tekstów cudzych, również wyniki badań, które służą rozwiązaniu problemu przedstawionego w tytule pracy, jednakże zdaniem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, nie znaczy to, że można uznać, iż skarżąca przedstawiła samodzielną rozprawę doktorską do czego była zobowiązana ubiegając się o stopień naukowy doktora. Wyłączenie z rozprawy doktorskiej skarżącej tekstów nie będących jej autorstwa czyni ją niespójną, co podkreśliła Centralna Komisja oraz czyni ją niespójną.

Postępowanie przed Centralną Komisją zostało poprzedzone posiedzeniem Sekcji Nauk Technicznych, które odbyło się [...] czerwca 2008 r. Na posiedzeniu Sekcji Nauk Technicznych obecni byli recenzenci powołani w postępowaniu odwoławczym.

Centralna Komisja wydała decyzję po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji Nauk Technicznych, oraz z opiniami recenzentów.

Okoliczność, że Centralna Komisja podejmuje decyzję w głosowaniu tajnym, stanowi utrudnienie w sporządzeniu uzasadnienia w pełni odpowiadającego wymogom określonym w przepisie art. 107 § 3

Należy zwrócić uwagę, że decyzje Centralnej Komisji to decyzje organu kolegialnego, które stanowią podsumowanie postępowania mającego charakter niejawny i zapadają w głosowaniu tajnym. Brak przedstawienia szczegółowych motywów podjęcia takiej decyzji, z uwagi na specyfikę tego rodzaju rozstrzygnięcia, nie może być uznany za naruszenie prawa dające podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Ograniczone uzasadnienie decyzji Centralnej Komisji nie stanowi naruszenia prawa, gdyż jak już podniesiono, są to decyzje organu kolegialnego podejmowane w głosowaniu tajnym, a wyników tajnego głosowania nie można przedstawić w formie uzasadnienia, o jakim mowa w art. 107 § 3 kpa.

W ocenie materiału dowodowego w tej sprawie należy uwzględnić specyfikę postępowania wyjaśniającego, prowadzonego z zachowaniem odrębnej procedury.

Jak już wskazano zgodnie z art. 29 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 14 marca 2003r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Odpowiednie to takie stosowanie, które uwęglenia ich treść o tyle o ile nie ma odrębnego uregulowania w przepisach szczególnych.

Należy zwrócić uwagę, iż negatywny wynik, niewątpliwie trudny do zaakceptowania przez osobę ubiegającą się o nadanie stopnia naukowego, nie jest automatycznie rozstrzygnięciem niesprawiedliwym.

Zarzuty podniesione przez skarżącą są niezasadne.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i ocena podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów prowadzą do przekonania, że brak jest podstaw do podważenia legalności zaskarżonej decyzji i wskazują na bezzasadność skargi.

Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w wyroku z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) .