Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 974/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1, § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 28 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 991/16 w przedmiocie odrzucenia skargi P.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 991/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P.B. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2016 r. w przedmiocie skargi na zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2016 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - wpisu w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. oddalił wniosek Skarżącego. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. Sąd utrzymał w mocy powyższe orzeczenie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2016 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 czerwca 2016 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis powyższego wezwania doręczono osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 6 września 2016 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu, tj. w dniu 7 września 2016 r. Skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadniając wydane rozstrzygniecie Sąd zaznaczył, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego oraz że w niniejszej sprawie 7-dniowy termin do dokonania tej czynności upływał z dniem 13 września 2016 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu, Sad stwierdził, że wniesiona przez Skarżącego skarga podlegała odrzuceniu. Podkreślił, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Sąd przyjął, że ze skutku prawnego jakim jest prawomocność postanowienia z dnia 4 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Po 991/16, odmawiającego Skarżącemu przyznania prawa pomocy, wynika obowiązek zapłaty wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący podniósł, że "Sąd swoim postanowieniem dał dowód na to, że można kogoś okraść, zarazem pozostając bezkarnym" oraz że "nie ma szans walczyć ona legalnej drodze prawnej".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany prawomocnym postanowieniem, to termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 31 sierpnia 2016 r., zaś kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 3 czerwca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny stoi bowiem na stanowisku, że odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skutkujących nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania.

Ponadto należy podkreślić, że w niniejszym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.