Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2286/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1, ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Protokolant: Starszy specjalista Małgorzata Jakubiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A spółka jawna M. W., A. G. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we L. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], określającą A spółka jawna M. W., A. G. z siedzibą w L. (dalej: podatnik, spółka, skarżący) zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 8.969 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] nr nadwozia [...] rok produkcji 2007, pojemność silnika [...] cm3.

W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego i podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego ustalił, że spółka nabyła na terytorium Niemiec w dniu 2 lutego 2011 r. ww. samochód marki [...] za kwotę 12.331,41 euro (rachunek nr [...]). Następnie samochód ten przemieściła w dniu 19 lutego 2011 r. na terytorium Polski i po przeprowadzeniu w dniu 23 lutego 2011 r. badania technicznego – samochód określono jako ciężarowy van z dwoma miejscami siedzącymi, sprzedała w dniu 18 marca 2011 r. J. K. Samochód po raz pierwszy został zarejestrowany z terytorium Polski w dniu 19 kwietnia 2011 r. jako ciężarowy van z czterema miejscami siedzącymi Następnie pojazd został dalej odsprzedany. Pojazd ten w dokumentach rejestracyjnych jaki i fakturze został określony jako ciężarowy.

Z informacji udzielonej przez importowa samochodów B sp. z o.o. w P. (pismo z dnia 27.11.2012 r.) wynika że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez podatnika samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy 5 miejscowy, z siedzeniami w dwóch rzędach.

Z zeznań M. W. wynika, ze spółka nabyła samochód jako ciężarowy, w dniu zakupu posiadał dwa miejsca w pierwszym rzędzie siedzeń, za nimi znajdowała się przegroda w formie metalowej kratki zamocowanej do podłogi, słupków i sufitu za pomocą śrub. Z pisma strony z dnia 25.10.2012 r. wynika, że samochód posiadał 5 drzwi z podłokietnikami i schowkami w każdych drzwiach, o wnętrzu obitym tapicerka, wyposażony był w automatyczną skrzynię biegów.

Z informacji uzyskanych od Polski-Niemieckiego Centrum Współpracy Służb Granicznych, Policyjnych i Celnych w S. wynika, że pojazd ten od dnia 1.12.2010 r. został wycofany z eksploatacji, a z dokumentów wwozowych wynika, że był zarejestrowany jako ciężarowy.

Z zeznań J. K. (nabywca samochodu) wynika, że w dniu zakupu pojazd był przeszklony, posiadał tapicerkę welurową, klimatyzację dwustrefową, okna otwierane elektrycznie oraz poziomą roletę przykrywająca część bagażową, 5 drzwi. a także siedzenia w dwóch rzędach, które były wyposażone w pasy bezpieczeństwa, całość została zamontowana w miejscach fabrycznie do tego przystosowanych. Pojazd był przystosowany do przewozu 4 osób. Za drugim rzędem siedzeń znajdowała się kratka. W porównaniu do wyposażenia opisanego w badaniu technicznym pojawiła się tylna kanapa i kratka za drugim rzędem siedzeń.

Organ I instancji odstąpił od dowodu z oględzin, uznając że posiada wystarczający materiał dowodowy do prawidłowej taryfikacji pojazdu. Pojazd ten zaliczył do pojazdów przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (CN 8703).

Uwzględniając powyższe decyzją dnia [...] czerwca 2013 r. organ I instancji ustalił podstawę opodatkowania w kwocie 48.222 zł (12331,41 euro według kursu z dnia 18.02.2011 r. – 3,9105 zł) i określił podatek akcyzowy w kwocie 8969 zł (według stawki 18,6%). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 207, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej: O.p.) oraz art.1, art. 3 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2, ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz.11 ze zm. – dalej: u.p.a.)

W odwołaniu spółka wniosła o uchylenie powyższej decyzji całości i umorzenie postępowania ewentualnie uchylenie na podstawie art. 233 § 2 O.p., zarzucając: naruszenie art. 120, art. 122, art. 187 §1 O.p. w związku z art. 100 ust. 4 u.p.a. w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 11 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 151, poz.1013) przez uznanie, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę samochód był samochodem osobowym, pomimo, że z niemieckiego dowodu rejestracyjnego jednoznacznie wynika, że był to samochód ciężarowy dwumiejscowy. Taki samochód w ocenie strony nie może być uznany za przeznaczony zasadniczo do przewozu osób.

Ponadto strona wskazała, że istnieje Polskie świadectwo homologacji producenta dla samochodów [...] typu 4F (tak jak sporny pojazd) wystawione przez Ministerstwo Infrastruktury, dotyczące homologacji pojazdu skompletowanego, wydane na podstawie art. 68 ust. 4 i ust. 10 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Strona wniosła o dopuszczenie dowodu z tego świadectwa homologacji.

Dyrektor Izby Celnej we W., utrzymując w mocy decyzję organu I instancji stwierdził, że opodatkowanie wyrobów akcyzowych oraz zasady i tryb wprowadzenia ich do obrotu reguluje ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. W rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy art. 3 ust. 2 u.p.a i art. 100 - art. 105 tej ustawy. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnie z rozporządzaniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 7.09.1987, str. 1 ze zm.; Dz. Urz UE Polskie wydanie specjalne rozdz.2 t. 2, str. 382 ze zm.) Zdaniem organu odwoławczego, zebrany w toku postepowania materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że samochód nabyty przez spółkę w dniu powstanie obowiązku podatkowego posiadał cechy charakteryzujące go zgodnie z regułami klasyfikacyjnymi jako samochód osobowy. Pojazd był bowiem fabrycznie wyposażony w dwa rzędy siedzeń, nadwozie stanowiło jedna zamkniętą przestrzeń dla kierowcy pasażerów i ładunków, nie posiadał stałej przegrody oddzielające przestrzeń pasażerską od towarowej, pojazd był 5 drzwiowy. Dokonane w pojeździe zmiany polegające na usunięciu tylnej kanapy nie doprowadziły do takich zmian konstrukcyjnych, które uzasadniałaby klasyfikację do (CN8704).

Organ odwoławczy wskazał, że przy klasyfikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego organ podatkowy nie jest związany ani zapisami w dowodowe rejestracyjny, ani homologacją pojazdu ani badaniem technicznym .

W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego jest prawidłowa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, zarzucając naruszenie:

- art. 100 ust. 4 u.p.a. w związki z art. 3 tej ustawy przez ich błędne zastosowanie i w konsekwencji ustalenie skutku prawnego, który nie znajduje oparcia w miarodajnym stanie faktycznym, tj. ustalenie, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę samochód jest wyrobem akcyzowym;

- art. 122 i art. 187 § 1 w związku z art. 235 O.p. przez nieprzeprowadzenie niezbędnego postępowania wyjaśniającego, tj. w zakresie istotnych okoliczności sprawy, co prowadzi do naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organów władzy publicznej (art. 121 O.p.).

Strona skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z :

1) informacji Ministra Infrastruktury w przedmiocie lub bezpośrednio ze świadectwa homologacji producenta dla samochodów typu [...] (takich jak w sprawie) wystawionego przez Ministra Infrastruktury, dot. homologacji pojazdu skompletowanego, jako świadectwo typu wydane na podstawie art. 68 ust. 4 i ust. 10 ustawy prawo o ruchu drogowym – dla kategorii samochód ciężarowy;

2) informacji o sprzedaży przez C sp. z o.o. w P. samochodów [...] jako ciężarowych;

3) informacji strony przeciwnej, czy z praktyki organów celnych na terenie kraju wynika, że na polski obszar celny sprowadzane są pojazdy ciężarowe klasyfikowane jako zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów (CN 8704), a zarejestrowane wcześniej jako osobowe, a jeśli tak, to czy w takich przypadkach pobierana jest akcyza.

W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że organ podatkowy nie może dokonywać rozszerzającej wykładni przepisów prawa. Wskazała, że organy podatkowe nie mogą całkowicie pozbawiać znaczenia prawnego przepisów zawartych w ustawie Prawo o ruchu drogowych. Przepisy tej ustawy oraz akty wykonawcze do ustawy łączą określone cechy pojazdu z możliwością zakwalifikowania pojazdu jako osobowego lub ciężarowego. W konsekwencji samochód zarejestrowany jako ciężarowy jest przeznaczony do przewozu towarów. Nabyty wewnątrzwspólnotowo przez spółkę samochód zarówno przez urząd niemiecki jak i polski został zarejestrowany jako ciężarowy, posiadał wówczas jeden rząd siedzeń i wyodrębniony przedział towarowy, organy podatkowe, zdaniem strony, nie mogą przyjąć, że jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Jednocześnie nie ma znaczenia czy samochód ten wcześnie był wyprodukowany z przeznaczenie do przewozu osób czy towarów, bowiem w procesie użytkowania przez właścicieli nastąpiła dopuszczalna prawnie i potwierdzona rejestracją zmiana, która uczyniła go pojazdem przeznaczonym do transportu towarów. Zdaniem skarżącej, prawidłowa wykładnia art. 100 ust. 4 u.p.a., przy uwzględnieniu obiektywnych cech pojazdu prowadzi do wniosku, że w chwili nabycia i wprowadzenia na obszar Polski był przeznaczony do przewozu towarów. Ponadto takie samochody były sprzedawane jako ciężarowe z homologacją Ministra Infrastruktury, stad wnioski dowodowe skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenia skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak też naruszenia prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Spór pomiędzy stronami dotyczy ustalenia, czy samochód marki [...] w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez stronę skarżącą w 2011 r. był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem ciężarowym i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704.

Na wstępie należy wyjaśnić, że ustawodawca w uchwalanym akcie prawnym może zamieścić legalną definicję określonego wyrażenia lub zwrotu. Definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia zawarta w innych ustawach, zarówno z zakresu prawa podatkowego, jak i innych dziedzin prawa, nie ma wpływu na wyjaśnianie pojęcia zdefiniowanego w danym akcie prawnym. Definicje "samochodu osobowego" zamieszczone w innych ustawach podatkowych oraz w przepisach dotyczących prawa o ruchu drogowym nie wpływają na wyjaśnienie pojęcia "samochód osobowy" użytego w ustawie o podatku akcyzowym, która posługuje się własną definicją "samochodu osobowego", zamieszczoną w art. 100 ust. 4. Zgodnie z tą definicją, samochody osobowe to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) i samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Skoro ustawodawca sformułował legalną definicję "samochodu osobowego" dla celów opodatkowania podatkiem akcyzowym, to jedynie ta definicja ma istotny walor dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawy.

Powołana definicja "samochodu osobowego" odwołuje się do podanej pozycji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze. zm.).

Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) - art. 1 ust. 3 rozporządzenia. Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, ustanowionymi w rozporządzeniu Rady nr 2658/87.

Główne kryterium klasyfikacji pojazdów w ramach pozycji CN 8703 oparte jest na zasadniczym ich przeznaczeniu do przewozu osób. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" w odniesieniu do pojazdów, którymi zawsze można przewieźć osoby, natomiast towary w zależności od ich rozmiaru i wagi, oznacza, że chodzi o ich funkcję dominującą, przeważającą. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi jego uboczną funkcję, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych (CN 8703) i wewnątrzwspólnotowe nabycie takiego samochodu podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Jeżeli natomiast głównym przeznaczeniem danego pojazdu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy klasyfikować do samochodów ciężarowych (CN 8704) niepodlegających opodatkowaniu akcyzą. Określenie "przeznaczony zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji CN 8703 służy wyłącznie do przewozu osób, pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo - towarowych (kombi).

W klasyfikacji towarów pomocne są noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Nomenklatury Scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1 oraz art. 10 rozporządzenia Rady nr 2658/87. W Polsce wyjaśnienia do Nomenklatury publikowane są w Monitorze Polskim w formie obwieszczenia Ministra Finansów. Zgodnie bowiem z art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 622 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wyjaśnienia do Taryfy celnej, obejmujące w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Korzystając z ustawowego upoważnienia, Minister Finansów w załączniku do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M. P. nr 86, poz. 880) ogłosił noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). W tomie IV sekcji XVII "Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe", w dziale 87 "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" ujęto noty wyjaśniające do pozycji 8703 "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

W wyjaśnieniach tych wskazano, że pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702, tj. pojazdów mechanicznych do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą. Wskazano, że określenie "samochody osobowo - towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. W wyjaśnieniach stwierdzono, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją CN 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (pozycja CN 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są takie cechy jak:

- obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

- obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

- obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

- brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

- wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Należy również podkreślić, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wcześniej Europejskie Trybunał Sprawiedliwości) w wyroku z dnia 6 grudnia 2007r. C- 486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat stwierdził, że zasadnicze przeznaczenie określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów.

Z ustaleń organów podatkowych wynika, że nabyty wewnątrzwspólnotowo przez stronę skarżącą pojazdu, w dniu powstania obowiązku podatkowego, posiadał cechy, które uzasadniały zaliczenie go do pojazdów osobowych. Pojazd został bowiem przez producenta wyposażony w dwa rzędy siedzeń, a nadwozie stanowiło jedną zamkniętą przestrzeń dla kierowcy, pasażerów i do przewozu towarów. Pojazd nie posiadał trwałej przegrody oddzielającej przestrzeń przeznaczoną dla pasażerów od przestrzeni służącej do przewozu towarów. Wynika to z pisma z 27 listopada 2012 r. firmy V. sp. z o.o. z siedzibą w P. – importera na Polskę samochodów [...]. Potwierdzają to też zeznania świadka M. W. z 28 marca 2013 r. Z zeznań tych wynika, że pojazd w dniu zakupu posiadał jeden rząd siedzeń, za którym znajdowała się, jako przegroda, metalowa kratka zamocowana do podłogi, słupków i sufitu jedynie za pomocą śrub. Z pisma strony z 25 października 2012 r. wynika ponadto, że samochód był pięciodrzwiowy. W drzwiach znajdowały się podłokietniki i schowki. Wnętrze samochodu obite było tapicerką. Pojazd wyposażony był w automatyczną skrzynię biegów. O zasadniczym przeznaczeniu pojazdu do przewozu osób świadczy, jego wygląd i wyposażenia opisane przez J. K., który 18 marca 2011 r. nabył ten pojazd. Z zeznań tego świadka wynik, że pojazd był przeszklony, posiadał welurową tapicerkę, klimatyzację dwustrefową, okna otwierane elektrycznie, dwa rzędy siedzeń, zamontowane w fabrycznych punktach kotwiących i wyposażone w pasy bezpieczeństwa i zagłówki, 5 drzwi oraz poziomą roletę przykrywającą część bagażową. Pojazd był przeznaczony do przewozu czterech osób.

Zmiany jakie nastąpiły w porównaniu do wyposażenia pojazdu opisanego w badaniu technicznym z 23 lutego 2011 r. polegały na zamontowaniu, w fabrycznych punktach kotwiących, tylnych siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami oraz zamontowaniu za drugim rzędem siedzeń kratki oddzielającej przestrzeń ładunkową od pasażerskiej.

Uwzględniając zatem dane wynikające z ustaleń dokolnych przez organy podatkowe należy stwierdzić, że nabyty wewnątrzwspólnotowe przez spółkę pojazd posiada cechy projektowe charakterystyczne dla samochodów osobowych zaliczanych do poz. CN 8703.

Cechą charakterystyczną samochodów ciężarowych jest wydzielenia dwóch oddzielnych przestrzeni, tj. zamkniętej kabiny do przewozu osób i otwartej lub zakrytej powierzchni do transportu towarów. W przypadku spornego pojazdu mamy do czynienia z samochodem o konstrukcji pojedynczej przestrzeni/kabiny.

Cechy konstrukcyjne nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą spółkę pojazdu potwierdzają, że zarówno w chwili nabycia był pojazdem służącym głównie do przewozu osób (CN 8703), a modyfikacje wprowadzone przez użytkownika w jego wnętrzu nie naruszają zasadniczej konstrukcji pojazdu i nie uzasadnią zaliczenia go do pojazdów ciężarowych (CN 8704).

W ocenie Sądu, przeznaczenie pojazdu winno być rozumiane jako kategoria obiektywna, a nie kategoria subiektywna w sensie możliwości innego, potencjalnego wykorzystania pojazdu. Opisane cechy konstrukcyjne, wyposażenie i ogólny wygląd pojazdu dowodzą niezbicie, że nabyty przez stronę samochód w momencie wewnątrzwspólnotowego nabycia spełniał warunek zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób i należy go zaklasyfikować do kodu CN 8703. Należy wyjaśnić, że zaliczenie pojazdu do poz. CN 8703 następuje także wówczas gdy pojazd wyposażony jest w miejsca mocowania tylnych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa dla każdej osoby. W tych okolicznościach nie jest istotne czy w pojeździe w dacie przemieszenia na terytorium Polski zamontowane były tylne siedzenia, wystarczające jest aby możliwe było ich zamontowanie wraz z wyposażeniem zabezpieczającym.

Klasyfikacji pojazdu nie mogą zmienić zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu i dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, w których określono rodzaj pojazdu jako samochód ciężarowy. Badanie techniczne samochodu ma na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) i jest wymagane zgodnie z przepisami Działu III rozdział 3 tej ustawy. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 Prawa o ruchu drogowym. Klasyfikacja typu pojazdu, wynikająca z powyższych dokumentów, uwzględnia definicje samochodu osobowego zamieszczone w przepisach Prawa o ruchu drogowym, które nie odwołują się do Nomenklatury Scalonej. Dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych - są to, jak już wyżej powiedziano, postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Postanowienia Nomenklatury Scalonej nie odwołują się do homologacji pojazdu, jako przesłanki decydującej o klasyfikacji pojazdu.

Organy podatkowe prawidłowo uznały, że przeznaczenie określone przez producenta nie przesądza o kwalifikacji samochodu do odpowiedniego kodu CN.

Ponadto, jak słusznie stwierdziły organy podatkowe, samochód nabyty wewnąrzwspólnotowo przez skarżącą spółkę nie spełnia warunków do zaklasyfikowania go do kodu CN 8704, wymienionych w notach wyjaśniających zawartych w powołanym wyżej obwieszczeniu Ministra Finansów.

Prawidłowo także przyjęły organy podatkowe, że przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. Jak wynika z dokumentu zakupu, skarżący za sporny samochód był obowiązany zapłacić 12.331,41 euro, którą to kwotę (po przeliczeniu wg kursu z dnia nabycia) przyjęto za podstawę opodatkowania.

Reasumując, z uwagi na powyższe, nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 100 ust. 4 w związku z art. 3 u.p.a.

Za bezpodstawny należy też uznać zarzut naruszenia art. 122, art. 187 § 1, albowiem organy podatkowe - w kontekście kwalifikacji spornego samochodu do odpowiedniego kodu CN i opodatkowania podatkiem akcyzowym - dokładnie ustaliły stan faktyczny sprawy i uwzględniły całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Natomiast odmienna, od dokonanej przez stronę skarżącą, ocena materiału dowodowego, przy prawidłowo wyprowadzonych przez organy podatkowe wnioskach, nie świadczy o pominięciu dowodów powoływanych przez stronę skarżącą, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej, ani zasady swobodnej oceny dowodów.

Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.