Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 994/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranych płatności z tytułu wpierania gospodarstw niskotowarowych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych;


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 9 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] maja 2009r.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniami z 19 stycznia 2010r. i 16 lutego 2010r. odrzucił skargę kasacyjną i zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Warszawie z 19 stycznia 2010r.

Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF z 24 lutego 2010r. Z. G. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną, utrzymują się z renty chorobowej skarżącego w wysokości 711 złotych netto i renty żony w wysokości 695 złotych netto. Oświadczył, iż posiada mieszkanie o powierzchni 22 m2, innych nieruchomości, zasobów pieniężnych i jakichkolwiek przedmiotów wartościowych nie posiada. Ponadto wyjaśnił, iż ponosi znaczne koszty leczenia siebie i żony, które przekraczają połowę dochodów.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego np. od zażalenia i innych mogących powstać w przyszłości kosztów postępowania należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację zdrowotną, majątkową, oraz dochody. Dochód uzyskiwany ze świadczeń rentowych, po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.