Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 7/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 880
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Ewa Rynczak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2008 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew; skargę oddala.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta [...] decyzją z [...] sierpnia 2007 r. znak: [...] na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy z 16. 04. 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) oraz obwieszczenia Ministra Środowiska z 12.10.2006 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2007 (M.P. z 2006 r. Nr 73, poz. 733) i rozporządzenia Ministra Środowiska z 13.10.2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306 ze zm.) oraz art. 104 i art. 107 kpa wymierzył W. B. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł (słownie [...] złote) za usunięcie bez wymaganego zezwolenia 2 s., z nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] (działka ewidencyjna nr [...]).

Burmistrz Miasta [...] w uzasadnieniu swojej decyzji podał, że W. B. jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] (działka ewid. [...]), dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...].

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte [...].08.2007 r. na skutek informacji telefonicznej udzielonej przez B. S., że W. B. na działce przy ul. [...] w S. wyciął bez zezwolenia drzewa i pali gałęzie. W tym samym dniu pracownicy Straży Miejskiej oraz Referatu Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w [...] przeprowadzili kontrolę w obecności W. B., w czasie której stwierdzono, że na działce ewid. [...] w S. zostały wycięte drzewa. Dokonano pomiaru średnicy 2 pni po wyciętych s. (9 cm, 17 cm), brak było kłód, nie stwierdzono również aby na działce były palone gałęzie po wyciętych drzewach. W. B. w dniu kontroli oświadczył, że 26.07.2007 r. wyciął dwa s. i drzewa owocowe oraz wykonywał cięcia pielęgnacyjne w koronach pozostałych s. na działce nr [...], ponieważ przeszkadzały w budowie ogrodzenia od strony sąsiada (tj. od strony wschodniej działki). Nie wiedział, że na wycięcie drzew ze swojej działki musi mieć zezwolenie.

W. B. został pouczony o tym, że zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody usunięcie drzew z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez burmistrza na wniosek właściciela nieruchomości. Z oględzin został sporządzony protokół oraz wykonano zdjęcia pni dwóch s. Organ I instancji ustalił, że współwłaściciele nieruchomości W. B. i M. B. nie posiadali zezwolenia na usunięcie dwóch s., ani o takie zezwolenie nie występowali do Burmistrza M. [...].

Organ I instancji podał, że zgodnie z art.83 ust. 1 ustawy z 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Za usuwanie drzew bez zezwolenia burmistrz zobowiązany jest nałożyć karę pieniężną (art. 88 ust. 1). Karę nakłada się w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów. Opłata za usunięcie drzew wyniosłaby 7.324,00 zł zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 13.10.2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306 ze zm. ostatnia zmiana Monitor Polski z 24.10.2006r. Nr 73, poz. 733 stawki opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2007). Kara wynosi trzykrotną wysokość tej kwoty tj. [...] zł. Z powodu braku kłód wyciętych drzew obwód do wyliczenia opłaty ustalono przyjmując najmniejszy promień pni na wysokości ścinki i pomniejszono wyliczony obwód o 10%. Załącznik Nr 1 do decyzji I instancji zawiera wyliczenie opłaty i kary za wycięcie drzew bez wymaganego zezwolenia stanowi integralną część decyzji.

Od powyższej decyzji odwołał się W. B., który zarzucił przedmiotowej decyzji niewyjaśnienie wszelkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych. Odwołujący się stwierdził, że nie kwestionuje faktu wycięcia wskazanych w decyzji s., jednakże podał, że działał w niezawinionym błędzie co do prawa, a w toku postępowania nie ustalono wieku wyciętych drzew. Odwołujący się przyznał, że nie wiedział o konieczności posiadania zgody na usunięcie drzew z własnej nieruchomości. Nadto odwołujący się dodał, że oba s. posadził osobiście " z doniczki". Wskazał, że obydwa drzewa nie miały więcej niż 5 lat, więc mógł je usunąć bez niczyjej zgody, a nawet gdyby drzewa były starsze, to i tak miał przekonanie, że skoro rosną na jego posesji i przeszkadzają w budowie ogrodzenia, to można je usunąć.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...]r. znak: [...] na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 1 i ust. 3 ustawy z 16.04.2004 r. o ochronie przyrody, rozporządzenia Ministra Środowiska z 13.10.2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew, oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji podał, że jest bezspornym, że W. B. wyciął bez wymaganego prawem zezwolenia dwa drzewa – s., z terenu swojej nieruchomości. Fakt ten przyznał osobiście w toku przeprowadzonej na jego posesji w dniu [...].08.2007 r. wizji, jak też podał, że nie wiedział o konieczności posiadania na takie działanie zezwolenia. W trakcie przedmiotowych czynności kontrolnych przeprowadzonych [...].04.2007 r., dokonano pomiaru pni po wyciętych s. Pomiary wykazały następujące wielkości średnicy pni 9 cm i 17 cm. Policzono też ilość słoi w obu pniach i wynik był następujący: 6 słoi i 9 słoi, co wskazuje, że oba te drzewa były w wieku powyżej 5 lat.

Kolegium podkreśliło, iż wszczęcie postępowania w trybie art. 88 ustawy o ochronie przyrody nie jest pozostawione do uznania organu, lecz organ w momencie powzięcia informacji i bezspornego ustalenia faktu wycięcia drzew bez wymaganego zezwolenia, postępowanie takie musi podjąć. Również bez znaczenia jest okoliczność, że wycinający drzewa właściciel terenu, nie miał świadomości, iż prawo zabrania mu wycięcia bez wymaganej zgody drzewa, liczącego więcej niż 5 lat, i nie będącego drzewem owocowym. Wina w takiej sytuacji, bądź jej brak - jest bez znaczenia.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego się w przedmiocie ustalenia stanu faktycznego, a w szczególności wieku obu drzew, Kolegium wskazało, że zarzut ten nie jest zasadny. Pnie po obu drzewach, w obecności skarżącego zostały pomierzone, zostały także policzone słoje w istniejących pniach. Wyniki tych pomiarów znalazły się w protokole, który został podpisany także przez skarżącego.

Organ odwoławczy podał, że jest praktyką, że wiek drzew ustala się po ilości słoi pnia. Co roku przyrasta bowiem jeden słój. Skoro więc każde z wyciętych drzew miało powyżej pięciu słoi, przeto każde z nich liczyło powyżej 5 lat. W takiej więc sytuacji brak jest podstaw by przyjąć, iż stan faktyczny sprawy nie został prawidłowo ustalony.

Kolegium wskazało, że wysokość kary za usunięcie bez wymaganego pozwolenia przedmiotowych drzew została prawidłowo ustalona. Organ prawidłowo przyjął stawki dla usuniętych drzew, tj. s., posługując się tabelą stawek i współczynników różnicujących. Zasadnie też zastosował – stosownie do ust. 3 art. 88 ustawy o ochronie przyrody - sposób ustalenia obwodu drzewa wyciętego, którego kłoda nie zachowała się.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 7.12.2007 r. wniósł W. B., który zarzucił przedmiotowej decyzji naruszenie prawa, poprzez pominięcie w ustaleniach faktycznych braku świadomości co do naruszenia prawa. Równocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji do chwili rozstrzygnięcia postępowania przed Sądem. Skarżący stwierdził, że nie kwestionuje faktu wycięcia drzew, jednak kwestionuje swoją winę w rozumieniu przepisów kpa, podnosząc, że działał w niezawinionym błędzie co do prawa, a nadto w toku postępowania nie ustalono wieku wyciętych drzew. Skarżący stwierdził nadto, że nie neguje także samej wysokości ustalonej kary oraz braku posiadania zezwolenia, nie może jednak zgodzić się z tym, że w sprawie nie bierze się pod uwagę braku winy z jego strony.

Skarżący podał też, że był przekonany o tym, że drzewa nie mają więcej niż 5 lat. Nie miała zamiaru naruszać prawa, a wycinka uzasadniona była potrzebą budowania ogrodzenia. Skarżący dodał także, że drzewka kupił jako doniczkowe, a zatem miały już swój jakiś wiek, co powoduje, że jego zdaniem co do nich, a przynajmniej do jednego z nich nie ma zastosowania przepis mówiący o wieku 5 lat, albowiem dotyczy on drzew rosnących od początku w naturze.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, aby organy administracji wydając zaskarżone decyzje naruszyły przepisy prawa materialnego czy przepisy postępowania administracyjnego w stopniu przesądzającym o niezgodności z prawem tych decyzji.

Bezspornym w niniejszej sprawie było, że skarżący W. B. na działce nr [...] położonej w S. przy ul. [...], której jest współwłaścicielem wyciął dwa s. Z uwagi na brak kłód po wyciętych drzewach dokonano pomiaru średnicy po wyciętych s., które odpowiednio wyniosły 9 cm i 17 cm. Skarżący usunął s. bez wymaganego zezwolenia, nie miał bowiem świadomości, że na wycięcie drzew na własnej nieruchomości musi posiadać zgodę.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności z protokołu z [...] sierpnia 2007 r. i dołączonej do niego dokumentacji fotograficznej, każde z drzew miało więcej niż 5 lat. Wynika to z faktu, że o wieku drzewa decyduje ilość słoi, które można było policzyć z pozostałych po wycięciu pni i wyniosły one odpowiednio 6 słoi i 9 słoi.

W myśl art. 83 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. Nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia w stosunku do drzew i krzewów: w lasach, owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody - na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową, na plantacjach drzew i krzewów, których wiek nie przekracza 5 lat, usuwanych w związku z funkcjonowaniem ogrodów botanicznych lub zoologicznych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu z obszarów położonych między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, z wałów przeciwpowodziowych i terenów w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału, które utrudniają widoczność sygnalizatorów i pociągów, a także utrudniają eksploatację urządzeń kolejowych albo powodują tworzenie na torowiskach zasp śnieżnych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu, stanowiących przeszkody lotnicze, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu.

Żadna z powyższych okoliczności zwalniających z obowiązku uzyskania zezwolenia nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, wiek drzew w sposób jasny wynika z ilości słoi i wynosi on odpowiednio 6 lat i 9 lat.

Dlatego też organy I instancji – Burmistrz Miasta [...] prawidłowo postąpił wymierzając skarżącemu karę pieniężną za usunięcie dwóch s. bez wymaganego zezwolenia (art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody).

Sąd dokonując ustalenia czy kara pieniężna za usunięte drzewa została prawidłowo wyliczona zanalizował załącznik Nr 1 do decyzji I instancji i stwierdził że organy administracji przeprowadziły właściwe działania matematyczne, z uwzględnieniem obowiązujących stawek na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z 13.10.2004 r. (Dz. U. Nr 228, poz. 2306 ze zm) w związku z obwieszczeniem Ministra Środowiska z 12.10.2006 r. (M.P. Nr 73, poz. 733). Organ I instancji prawidłowo również, wyliczając poszczególne wartości konieczne do końcowego ustalenia opłaty, zaokrąglał je do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pominął, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższył do pełnych złotych na podstawie art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 2 § 1 pkt 1 w/w ustawy przepisy Ordynacji podatkowej stosuje się do podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe.

Wobec powyższego choć opłata ta jest wysoka i będzie niewątpliwie dużym obciążeniem finansowym dla skarżącego to została poprawnie wyliczona. Nieznajomość prawa, na którą się powołuje skarżący nie może stanowić okoliczności zwalniającej go od obowiązku uiszczenia takiej kary pieniężnej.

Niemniej jednak Sąd pragnie zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 88 ust. 7 skarżący może złożyć wniosek do organu I instancji o rozłożeniu mu kary na raty, na okres nie dłuższy niż 5 lat.

Mając zatem na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę za nieuzasadnioną, w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.