Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SO/Wr 18/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 4 w zw. z art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wymierzenie Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w J.-L. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę postanawia: I. odrzucić wniosek; II. zwrócić J. K. uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2010 r. J. K. złożył wniosek o wymierzenie Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w J.-L. grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi z dnia 17 czerwca 2009 r. (data wpływu do Spółdzielni 26 czerwca 2009 r.) złożonej przez niego na bezczynność Spółdzielni wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowa w J.–L. wniosła o jego oddalenie z uwagi na to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SO/Wr 9/09 wymierzył Spółdzielni grzywnę za nieprzekazanie tej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Z kolei, po myśli art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w powołanym na wstępie przepisie nie można wszczynać postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami już się toczy (lis pendens) lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Istota powołanej zasady sprowadza się do stwierdzenia, że w tej samej sprawie, między tymi samymi stronami, skarga (w tym przypadku wniosek) przysługuje tylko raz. Zarzut sprawy w toku dotyczy sprawy później wniesionej i może być podniesiony w każdym jej stanie i trwa aż do prawomocnego zakończenia postępowania.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest wymierzenie Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej w J.-L. grzywny za nieprzekazanie skargi J.K. z dnia 17 czerwca 2009 r. (data wpływu do Spółdzielni 26 czerwca 2009 r.) w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że sprawa objęta wnioskiem pomiędzy tymi samymi stronami, w tym samym przedmiocie, zawisła już przed tutejszym Sądem – sygn. akt IV SO/Wr 9/09. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2010 r., które stało się prawomocne z dniem 16 marca 2010 r., Sąd wymierzył Spółdzielni grzywnę za niewykonanie wyżej wskazanego obowiązku w kwocie 1.500 zł. Wobec tego, wniosek J.K. podlegać musi odrzuceniu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 grudnia 2008 r., sygn. akt II SO/Rz 14/08, publ. CBOIS).

Przy czym, na marginesie jeszcze oddać trzeba, że stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§2).

Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (§ 2).

O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków (§ 3).

Zdaniem Sądu, z powyższych zapisów ustawy wynika tylko jednokrotna możliwość wymierzenia grzywny za nieprzekazanie przez organ tej samej skargi. W przypadku zaś, gdy zobowiązany do tego organ nie przekaże w stosownym trybie skargi sądowi administracyjnemu, ustawodawca przewidział możliwość rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi, czy wydania stosownego wystąpienia sygnalizacyjnego.

Wobec tego co wcześniej powiedziano, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w pkt I sentencji postanowienia.

Orzeczenie w pkt II sentencji znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 p.p.s.a.