Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 178/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2012 r. o odmowie przyznania M. S. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] listopada 2011 r., nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 178/12 odmówił M. S. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem m. in. o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia jego odpisu adresatowi, został doręczony skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2012 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. M. S. wniósł do tutejszego Sądu zażalenie na niniejsze postanowienie z dnia 26 lipca 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu podniósł, że przekroczył termin do złożenia zażalenia, gdyż w dniach od [...] do [...] sierpnia 2012 r. musiał wykonać "pilne roboty [...]", które umożliwią mu przeżycie, a ich przerwanie wiązałoby się z koniecznością zatrudnienia na jego miejsce innej osoby. Stwierdził przy tym, że napisanie pisma procesowego po [...] również nie było możliwe z uwagi na odcięcie energii [...] w jego mieszkaniu (pomimo braku zaległości w opłatach). Skarżący podkreślił, że w tym samym czasie odnowiło się u niego [...], którego objawy są tożsame z rozpoznaniem stwierdzonym w zaświadczeniu lekarskim z maja 2012 r., twierdząc jednocześnie, że jeżeli Sąd chce się o tym przekonać powinien skierować go na badania [...] do lekarza sądowego, gdyż w swoim rejonie nie może się dostać, z uwagi na obcięcie przez rząd wydatków na opiekę zdrowotną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały przez cały okres czasu, w którym czynność miał zostać dokonana. Brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., stanowi konieczną, a zarazem podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy jego ocenie przyjmuje się zaś obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem strony. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić więc jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W rozpoznawanej sprawie tak rozumianego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2012 r.. skarżący nie uprawdopodobnił.

Jako przyczynę niezłożenia zażalenia w przewidzianym przez ustawę terminie, wskazuje on konieczność wykonania w tym czasie pilnych prac [...], przy których został zatrudniony i niemożność napisania pisma po [...] spowodowaną odcięciem [...] w mieszkaniu wnioskującego, a także odnowienie [...].

Nie kwestionując faktu zatrudnienia skarżącego przy wspomnianych pracach, nie sposób jednak uznać, by sam ten fakt mógł stanowić usprawiedliwioną przyczynę niedochowania terminu do wniesienie zażalenia. Wykonywanie zajęć zarobkowych, w żadnym razie nie może być kwalifikowane jako uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu tego terminu. Niezależnie bowiem od tego, że podjęcie zatrudnienia nie jest zdarzeniem nagłym, zaskakującym bądź takim, którego nie można przewidzieć, to nie sposób uznać, by mogło stanowić przeszkodę realnie uniemożliwiającą terminowe sporządzenie pisma procesowego (zażalenia), które co jest istotne nie wymagało szczególnej formy. Mogło być więc ono sporządzone choćby w trakcie przerw w pracy, a następnie nadane przez stronę w urzędzie pocztowym w drodze do pracy lub powrotnej.

Nie można również uprawdopodobnienia braku winy upatrywać w gołosłownym stwierdzeniu o nagłym pogorszeniu stanu zdrowia. Skarżący nie przedstawił wszak na tę okoliczność jakichkolwiek dowodów. Nie wyjaśnił również dlaczego w czasie deklarowanych kłopotów ze [...] nie był w stanie posłużyć się inną osobą w celu napisania za niego oraz nadania w urzędzie pocztowym na adres Sądu listu zawierającego zażalenie.

Tym samym, brak jest usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia wniosku.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.