Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 357/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.Ś., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 126/16 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 7 grudnia 2015 roku nr [..] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 126/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił M.Ś. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji SKO w Łodzi z dnia 7 grudnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.

Sąd I instancji uznał, że skarżący nie przedstawił argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w żaden sposób nie uzasadnił żądania wstrzymania wykonania decyzji, jak również nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o jego zmianę i uwzględnienie wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272 oraz postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04 oraz postanowienie NSA z dnia 29 wrzesień 2009 r. sygn. akt I OSK 1333/09 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z kolei, konkretyzacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie może być uznana za skuteczną (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2006 r. sygn. akt II OZ 48/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Należy dodać, że Sąd I instancji nie zauważył wprawdzie, iż skarżący wskazał, że otrzymuje emeryturę w wysokości 1502, 28 zł, przez co ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go środków do życia, to uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Sam fakt, że wskutek decyzji sytuacja majątkowa skarżącego ulegnie pogorszeniu – nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na trudność własnej sytuacji majątkowej, a materia ta nie była zaś znana Sądowi z urzędu.

Na marginesie, należy wskazać, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na tym etapie postępowania, nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia kolejnego wniosku w tej sprawie, popartego stosowną argumentacją.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. oddalił zażalenie.