Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1674/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu alkoholu etylowego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu K. Z. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący K. Z. przy skardze na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wyrobu alkoholu etylowego,

złożył w dniu 20 sierpnia 2007 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie z ww. skargi.

K. Z. podnosił we wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych, gdyż w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji nie może prowadzić działalności gospodarczej polegającej na produkcji alkoholu etylowego. Skarżący wskazał, iż poczynił wysokie nakłady związane z remontem gorzelni, zakupem maszyn, urządzeń. Do tego celu uzyskał kredyt bankowy w łącznej wysokości około 400.000 zł., na

spłatę którego przeznaczona jest większa część osiąganego dochodu.

Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez Kazimierza Zająca dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje

we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. [...]. Żona skarżącego pobiera rentę w wysokości 500 zł brutto miesięcznie.

Skarżący w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, iż uzyskuje dochód z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w wysokości 10.000 zł brutto miesięcznie. Z załączonego odpisu PIT-36 za rok 2006 r. wynika, iż skarżący osiągnął w tym roku stratę w wysokości 43.259,97 zł, przy przychodzie w kwocie 474.183,17 zł.

Skarżący nadesłał także wyciąg z firmowego rachunku bankowego [...], na którym widnieje debet w kwocie około 170.000 zł przy regularnych przelewach przychodzących w kwocie od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych.

K. Z. dokumentując swoją sytuację finansową nadesłał kopię harmonogramu spłat kredytu inwestycyjnego, z której wynika iż przy kredycie [...] w wysokości około 176.000 zł rata spłaty kredytu wynosi około 3000 zł. [...] Ponadto skarżący dołączył dowód uiszczenia kwoty 300 zł tytułem spłaty raty indywidualnego kredytu konsumpcyjnego [...].

W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, iż comiesięczne wydatki związane z utrzymaniem jego oraz żony wynoszą około 1000

zł, [...].

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.

W niniejszej sprawie źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny jest dochód z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w wysokości 10.000 zł brutto miesięcznie oraz pobierana poprzez żonę skarżącego renta w wysokości 500 zł brutto miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącego i jego rodziny w wysokości 10.500 zł miesięcznie jest wystarczający do pokrycia przez skarżącego kosztów sądowych, pomimo obciążenia go kosztami spłaty kredytu inwestycyjnego i konsumpcyjnego w wynikającej z nadesłanych przez skarżącego dokumentów kwocie 3300 zł miesięcznie.

Nadmienić należy, iż podnoszona przez skarżącego kwestia konieczności spłacania kredytów bankowych nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że strona

nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Jak podniósł w swoim postanowieniu z dnia 2 października 2001 r. NSA (II SA/Po 2914/01) korzystanie z kredytu bankowego nie oznacza, ze skarżący nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów procesu. Ta okoliczność świadczy o tym, że skarżący posiada zdolność płatniczą. Ponadto w niniejszej sprawie należy zauważyć iż kredyty

zaciągane przez skarżącego związane są z prowadzonymi przez niego inwestycjami.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek do przyznania mu w sprawie niniejszej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie i tym samym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.