Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2576/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na postanowienie M. F. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz adwokata


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżący J. K. wniósł na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wyjaśnił, że jedynym jego źródłem dochodów są dopłaty do gospodarstwa w kwocie 500 zł miesięcznie, którą to kwotę wydaje na leczenie psychiatryczne. Ponadto utrzymuje się dzięki "dorywczej pomocy rodziny". Na Skarżącym ciążą zobowiązania. Posiadany majątek (nieruchomość rolna, dom) nie przynosi dochodu, a nadto jest zajęty przez urząd skarbowy. Skarżący przedstawił zaświadczenie lekarskie z 5 stycznia 2010 r., zaświadczenie KRUS z 26 lutego 2010 r. o zaległościach z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników, zaświadczenie komendanta komisariatu Policji z 22 października 2009 r. oraz zaświadczenie komendanta jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej z [...] listopada 2009 r. o mającym miejsce w dniu 13 października 2009 r. pożarze w gospodarstwie Skarżącego wraz z postanowieniem o umorzeniu dochodzenia.

Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, które są dochodami budżetu państwa (zob. art. 212 § 2 p.p.s.a.). Jest to zatem swoista forma dotowania strony przez państwo, poprzez zapewnienie jej bezpłatnego udziału w tym postępowaniu.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z brzmienia powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie.

Rozpoznając wniosek Skarżącego referendarz sądowy miał na względzie fakt, iż przyznano mu już wcześniej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Tytułem przykładu wskazać można postanowienia z: 4 listopada 2010 r. (I SA/Gd 888/10); 27 sierpnia 2010 r. (III SA/Wa 1693/10); 10 sierpnia 2010 r. (I SA/Gd 637/10); 28 czerwca 2010 r. (III SA/Wa 888/10); 22 kwietnia 2010 r. (III SA/Wa 153/10); 8 kwietnia 2010 r. (III SA/Wa 351/10).

Z informacji udzielonych w powyższych sprawach oraz w sprawie niniejszej wynika, że Skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, od 2005 r. nie wykonuje działalności gospodarczej (zob. postanowienie w sprawie I SA/Gd 637/10 i powołane tam dokumenty), utrzymuje się z dopłaty do gospodarstwa rolnego w wysokości 500 zł miesięcznie, którą przeznacza na leczenie psychiatryczne, dodatkowo uzyskuje pomoc rodziny, majątek Skarżącego, tj. nieruchomość (siedlisko) podlega zajęciu (na nieruchomości ustanowiono hipoteki na rzecz urzędu skarbowego, gminy, KRUS, banku oraz osób fizycznych), na Skarżącym ciąży zadłużenie (zaległości podatkowe, zadłużenie z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników).

W tej sytuacji referendarz sądowy uznał, iż Skarżący wykazał, że nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia względem wybranego przez siebie pełnomocnika.

Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.