Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2473/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. N. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przywrócić B. N. termin do wniesienia skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...]. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 października 2011 r. B. N. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...].

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że został błędnie pouczony o środkach zaskarżenia powyższego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zatem zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. Moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do dnia 26 września 2011 r., tj. do daty otrzymania przez skarżącego postanowienia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2011 r., którym to postanowieniem organ stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] i wskazał, że od powyższego postanowienia przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony 3 października 2011 r., zatem nie ulega wątpliwości, że skarżący dochował siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku. Jednocześnie należy zauważyć, że sama skarga znajduje się już w aktach sądowych niniejszej sprawy.

Przechodząc z kolei do oceny okoliczności podanych przez skarżącego w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, wskazać należy, iż jest on uzasadniony, albowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Po stronie zainteresowanego istnieje obowiązek wskazania na istnienie przeszkód, które - w jego ocenie - uniemożliwiły dokonanie określonej czynności w zakreślonym terminie. Muszą to być okoliczności istniejące obiektywnie, niezależne od woli strony.

W przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, we wniosku skarżący przedstawił fakty, które uprawdopodobniły okoliczności warunkujące przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że w zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje zażalenie do Głównego Inspektor Sanitarnego. Ta okoliczność stanowi bezpośredni argument przemawiający za przywróceniem skarżącemu terminu do wniesienia skargi i świadczy o braku jego winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności. Zgodnie bowiem z art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), błędne pouczenie strony, co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

W związku z powyższym Sąd stoi na stanowisku, że w świetle niniejszej sprawy

i okoliczności jej towarzyszących, jak również pamiętając o zasadzie, że należy tak interpretować przepisy obowiązującego prawa, aby nie zamykać stronie możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej, o czym stanowi art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 roku (Dz. U. z 1993 r., nr 61, poz. 284 ze zm.), która formułuje prawo do sądu "jako gwarancję poszanowania praw człowieka", uznać należy, że zasadnym jest przywrócenie B. N. terminu do złożenia skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2099 r., sygn. akt I OZ 540/09).

Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.