Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 361/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania zaświadczeń postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem złożonym w dniu 30 marca 2018 r. w Miejskim Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności D.B. (dalej jako skarżąca) zaskarżyła pismo Przewodniczącego Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie przekazania zaświadczeń.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 13 marca 2018 r. do organu wpłynęła prośba skarżącej o wydanie w trybie pilnym trzech sztuk zaświadczeń o terminach składanych przez stronę wniosków o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i sposobu załatwienia tych spraw.

Zaskarżonym pismem z dnia [...] marca 2018 r. przekazano D.B. trzy jednakowe egzemplarze zaświadczenia o wnioskowanej przez skarżącą treści.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1369 – w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Zaskarżone przez D.B. pismo Przewodniczącego Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności nie jest aktem ani czynnością o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 9 p.p.s.a. i w związku z tym nie podlegało zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).

Ostatnia z wymienionych przesłanek oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Pismo Przewodniczącego Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] marca 2018 r. przekazujące skarżącej wnioskowane zaświadczenia, miało charakter techniczny i nie miało bezpośredniego związku ze sferą jej praw i obowiązków. Organ nie konkretyzował w nim, w ramach kompetencji ustawowych, jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku. Tym samym należało uznać, iż pismo to nie podlegało zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo organu nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest ono również żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 9 p.p.s.a.

Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.