Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 25/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 149  par. 3,  art. 148 par. 1i2,  art. 145 par. 1,  art. 109 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie: sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) asesor WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 27 marca 2007 roku sprawy ze skargi Michała K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz Michała K. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Michał K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] 2006 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. KPA (t.j. z 2000r. Dz. U. Nr 98, poz.1 071 ze zm.) oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. Nr 207 z 2003 r., poz 2016 z poźn. zm.).

Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. decyzją z dnia [...] 2001 r. zna.[...], nakazał rozbiórkę nie użytkowanego i nie nadającego się do remontu obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego wielorodzinnego, będącego własnością Marii i Grzegorza K. zam. w Ż. przy ul. [...] na nieruchomości ozn. geod. jako działka Nr [...] położonej w Ż. przy ul. [...]. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] 2001 r., który wówczas nie odwołał się od tej decyzji. Właściciele nieruchomości w dniu .3 listopad 2001 r. poinformowali organ nadzoru budowlanego o wykonaniu obowiązku.

W dniu 13 września 2005 r. Michał K. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki powyższego budynku mieszkalnego, zakończonego decyzją ostateczną na podstawie art. 146 § 1 pkt 6 K.p.a., decyzja ta została wydana bez uzgodnienia z właściwą służbą ochrony zabytków. Skarżący załączył do wniosku spis zabytków architektury i budownictwa, ewidencja 1997 r. - dla Miasta i Gminy Ż. W spisie tym nie został ujęty sporny budynek mieszkalny przy ul. [...], zamieszczony natomiast został przyległy bezpośrednio do niego dom przy ul. [...] w Ż.

Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w T. Delegatura w B. powołując się na ustawę o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 sierpnia 2003 r. (Dz. U. Nr 162, poz. 1568), poinformował skarżącego pismem z dnia 22 września 2005 r. znak: [...], że sporny budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków, ale położony jest w strefie ochrony konserwatorskiej. Wydanie pozytywnej opinii konserwatorskiej w sprawie jego rozbiórki, byłoby możliwe w przypadku jego złego stanu technicznego, nienadającego się do remontu, jednakże taka opinia winna zostać poprzedzona oceną stanu technicznego budynku i sporządzeniem dokumentacji fotograficznej.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. postanowieniem z dnia

[...] 2005 r. znak: [...] wznowił na żądanie strony postępowanie w przedmiotowej sprawie.

W piśmie z dnia [...] 2005 r. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków

w T. poinformował PINB, że podtrzymuje swoją wcześniejszą opinię konserwatorską zawartą w piśmie z dnia 22 września 2005 r.

Następnie w dniu 18 października 2005 r. działając na podstawie art. 145 § 1

pkt 6, art. 151 § 2 K.p.a. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. wydał decyzję znak: [...] której w punkcie

1. stwierdził, iż decyzja ostateczna Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [..] 2001 r. znak: [...] w sprawie rozbiórki nie użytkowanego i nie nadającego się do remontu obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego wielorodzinnego, będącego własnością Marii i Grzegorza K. zam. w Ż. przy ul. [...], na nieruchomości ozn. geod. jako działka Nr [...] położonej w Ż. przy ul. [...], wydana została z naruszeniem prawa,

2. odstąpił od uchylenia decyzji wymienionej w pkt 1 z powodu okoliczności,

o których mowa wart. 146 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego,

a mianowicie takich, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie, które zostało uwzględnione przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.. Organ odwoławczy decyzją z dnia [..] 2005 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. organ przed jej wydaniem nie zawiadomił stron o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym wypowiedzeniem w sprawie - z tego względu zaskarżona decyzja została uchylona.

Skarżący wniósł skargę do Sądu na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005 r. z takim skutkiem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bd 97/06) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu

[...] 2006 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora N5d:z:oru Budowlanego w Ż. z dnia [...] 2006 r. znak: [...].

Organ I instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy orzekł w ten sposób, że

w punkcie pierwszym rozstrzygnięcia stwierdził, iż decyzja ostateczna Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...] 2001 r. znak: [...] w sprawie rozbiórki nieużytkowanego i nienadającego się do remontu obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego wielorodzinnego, będącego własnością Marii i Grzegorza K.w Ż. przy ul. [...], na nieruchomości ozn. geod. jako działka Nr [...] położonej w Ż. przy

ul. [...], wydana została z naruszeniem prawa.

Natomiast w punkcie drugim rozstrzygnięcia Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. odstąpił od uchylenia decyzji wymienionej w pkt 1 z powodu okoliczności, o których mowa wart. 146 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego,

a mianowicie takich,że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji stwierdził, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. jest właściwa. Budynek mieszkalny przy ul. [...] był obiektem wyeksploatowanym, nieużytkowanym, a z wnioskiem o jego rozbiórkę wystąpili właściciele, mający inne zamiary wykorzystania swojej nieruchomości. Ponadto decyzja powiatowego organu nadzoru budowlanego z dnia 3 września 2001 r. wywołała nieodwracalne skutki, gdyż rzeczony budynek został rozebrany, bez ujemnych skutków dla obiektów sąsiednich, a na jego miejscu budowany jest, w oparciu; o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, salon samochodowy z zapleczem biurowo-socjalnym i stacją obsługi.

Odnosząc się do wniesionego odwołania, to organ odwoławczy w oparciu o zebrany materiał dowodowy stwierdził, że rozstrzygnięcie końcowe zawarte w zaskarżonej decyzji jest właściwe. Sporny budynek, przed jego rozbiórką, nie był wpisany do rejestru zabytków, a tylko znajdował się w strefie ochrony konserwatorskiej. Wykonanie na dzień dzisiejszy oceny stanu "technicznego i dokumentacji fotograficznej jest niemożliwe i nikt tego nie może żądać gdyż budynek został rozebrany, a teren nieruchomości został zagospodarowany w inny sposób.

Skarżący zaskarżył decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w części dotyczącej odstąpienia od uchylenia decyzji w sprawie rozbiórki budynku z powodu okoliczności, o których jest mowa w art. 146 § 2 K.p.a. Zaskarżonej decyzji zarzucił niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie tego artykułu. Naruszenie art. 6 K.p.a., gdyż decyzje o rozbiórce podjęto

z naruszeniem przepisów prawa. Nadto na naruszenie art. 106 K.p.a. i art. 67 prawa budowlanego, bo w rozpoznawanej sprawie nie można wyodrębnić części decyzji do względnie samodzielnego rozpatrzenia. Naruszenie § 5 i § 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub niewykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części (Dz. U. nr 10, poz. 47).

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do wniesionej skargi, organ wyjaśnił, iż jego rozstrzygnięcie wynika z faktu, iż powiatowy organ nadzoru budowlanego wydał na wniosek właściciela decyzję, nakazującą rozbiórkę rzeczonego obiektu budowlanego, z naruszeniem prawa, jednakże decyzja ta wywołała nieodwracalne skutki - obiekt został rozebrany, a na jego miejscu prowadzona jest nowa, legalna budowa.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem

z 20 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Bel 305/06 uchylił zaskarżoną decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.z [...] 2006 r., Nr [...], gdyż w ocenie Sądu organy administracji państwowej pominęły w swoich ustaleniach to, czy skarżący Michał K. jest stroną postępowania w niniejszej sprawie wskazując, iż z akt sprawy wynika, że decyzja z dnia [...] 2001 r. znak: [...] nie dotyczyła Michała K.

Sąd podkreślił, iż wznowienie postępowania może nastąpić z urzędu, tzn.

z inicjatywy organu lub żądanie wznowienia może też wnieść strona. Należy jednak pamiętać, że przy postępowaniu w sprawie wznowienia mamy do czynienia z tą samą stroną, co w postępowaniu głównym. Legitymację do złożenia wniosku ma, więc ten podmiot, który twierdzi, że decyzja dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku. Podanie takie może wnieść każda strona, nie tylko ta, która nie brała udziału

w postępowaniu, gdyż interesy stron zazębiają się (por. J. Borkowski (w:) Komentarz, 1985, s. 222 czy wyrok NSA z dnia 4 lutego 2000, I S.A. 334/99, Lex nr 54133:

"Z podaniem o wznowienie postępowania może wystąpić tylko strona, tj. osoba, która brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną lub, która wprawdzie

w postępowaniu zwykłym nie uczestniczyła, lecz może wykazać istnienie swego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 K.p.a., uzasadniającego jej udział").

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po ponownym rozpatrzeniu odwołania Michała K. od decyzji PINB w Ż. z [...] 2006 r., decyzją z [...] 2006 r., Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy uwzględniając wyrok sądowy z dnia 20 czerwca 2006 r. jak konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania uzupełniającego, pismem

z dnia [...] 2006 r. znak: [...] wezwał Michała K. o wykazanie swojego interesu prawnego lub obowiązku w przedmiotowej sprawie - tj. nakazie rozbiórki budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego na działce nr [...] przy ul. [...] w Ż.

Odpowiadając na wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 9 października 2006 r. przedstawił stan prawny działki sąsiedniej przy ul. [...] w Ż., a następnie w piśmie z dnia [...] 2006 r. przedstawił znane już organom nadzoru budowlanego dokumenty, w tym dotyczące domu Nr 10 przy ul. [..] w Ż.

Nadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. przesłał do organu

II instancji w dniu [...] 2006 r. mapę sytuacyjną i zdjęcia z aktualnym na dzień

[...] 2006 r. stanem budynku mieszkalnego Michała K. płożonego na działce nr [...] (karty akt administracyjnych 25 i 25/1).

Z przedłożonych dokumentów wynika, że działka nr 1296 stanowiąca własność Michała K. jest zbudowana i graniczy bezpośrednio z działką nr 1297 stanowiącą własność Grzegorza K., na której obecnie jest budowany salon samochodowy,

a poprzednio stał rozebrany sporny budynek. Mapa obrazuje również obrys fundamentów nowo budowanego salonu samochodowego oraz obrys orientacyjny budynku rozebranego. Obiekt budowlany usytuowany na działce Michała K. ścianą zlokalizowaną przy granicy bezpośrednio przylega do nowo budowanego salonu samochodowego na działce nr 1297 stanowiącej własność Grzegorza K.

Powyższy stan faktyczny odzwierciedla zarówno wspomniana powyżej mapa sytuacyjna oraz zdjęcia stanowiące karty od 25/3 do 25/6 akt administracyjnych.

Na podstawie powyżej zgromadzonych dowodów organ II instancji stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. wszczynając postępowanie nadzwyczajne o wznowienie postępowania sprawie decyzją z dnia [...] 2001 r. znak: [...], powinien przeprowadzić postępowanie wstępne, z którego winno wynikać, czy w sprawie zachodzą przesłanki wykazane w art. 145 § 1 kpa (i tylko taką przesłankę wykazano), czy wnoszący wniosek udokumentował, iż zachował termin wynikający z art.148 § 1 kpa (tego nie wykazano), a przede wszystkim czy osoba wnosząca wniosek jest stroną w sprawie (tego nie wykazano).

Organ odwoławczy rozpatrując sprawę ustalił, iż we wniosku z dnia 13 września 2005 r. skarżący nie wykazał, że jest stroną we wnioskowanym postępowaniu nadzwyczajnym, tj. nie wykazał żadnego swojego interesu prawnego, przez co należy rozumieć uprawnienia, jak i obowiązki wynikające z decyzji, mającej być poddanej ponownej ocenie - obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego został nałożony na Marię

i Grzegorza K. Skarżący, na wezwanie organu odwoławczego w postępowaniu uzupełniającym, również nie wykazał swojego interesu prawnego lub obowiązku,

w przedmiotowej sprawie. Jeżeli skarżący był stroną w postępowaniu głównym, to wcale nie oznacza, iż automatycznie, bez odpowiedniego udowodnienia, jest stroną

w postępowaniu nadzwyczajnym. Decyzja z dnia [...] 2001 r. znak: [...] nie nakładała na skarżącego żadnego obowiązku i przy braku wykazania i udokumentowania innego interesu prawnego, organ odwoławczy uznał, że skarżący Michał K. nie jest stroną w postępowaniu o wznowienie postępowania, w rozumieniu art. 28 k.p.a. Z tego względu uchylono zaskarżoną decyzję i umorzono postępowanie organu pierwszej instancji.

Odnosząc się do wniesionego odwołania, to organ odwoławczy stwierdził, iż rzeczony budynek mieszkalny, przed jego rozbiórką, nie był wpisany do rejestru zabytków, a tylko znajdował się w strefie ochrony konserwatorskiej. Zgoda na rozbiórkę rzeczonego budynku mieszkalnego, wydana przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w T. delegaturę w B. zawarta w piśmie z dnia [...]

2005 r. zawiera warunek wykonania oceny stanu technicznego i dokumentacji fotograficznej, ale warunek ten na dzień dzisiejszy jest niemożliwy do wykonania i nikt tego nie może żądać:, gdyż budynek został rozebrany, a teren nieruchomości został zagospodarowany w inny sposób, co zostało wykazane w uzasadnieniu wyroku Sądu

z dnia 20 czerwca 2006 r.

W skardze do Sądu na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] 2006 r. Michał K. zarzucił:

- pominięcie faktów udowodnionych przez skarżącego w procesie wznowieniowym, że decyzja PINB w Ż. wydana została z naruszeniem norm prawa materialnego, co narusza interes prawny skarżącego,

- przekłamanie, że Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w T. delegatura

w B. wydał zgodę na rozbiórkę rzeczonego budynku mieszkalnego

w piśmie z [...] 2005 r.,

- błędne ustalenie że skarżący nie wykazał interesu prawnego a tym samym uznanie, że nie jest stroną niniejszego postępowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do wniesionej skargi, organ wyjaśnił, iż to, że skarżący jest właścicielem działki sąsiedniej i był stroną w postępowaniu zwyczajnym nie powoduje, iż automatycznie jest stroną w postępowaniu nadzwyczajnym. Mimo wezwania, skarżący przesłał szereg dokumentów i przedłożył swoje zdanie, z których nie wynika, aby na skarżącego był nałożony jakikolwiek obowiązek decyzją PINB w Ż. z [...] 2001 r. oraz aby skarżący posiadał interes prawny, wynikający z tej decyzji, a tym samym nie jest stroną postępowania nadzwyczajnego, przeprowadzonego przez powiatowy organ nadzoru budowlanego, w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153,

poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w uzasadnieniu wyroku

z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Bd 305/06 zalecił organowi nadzoru budowlanego ustalenie, czy Michał K. jest stroną w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] 2001 r. Sąd wskazał, iż z akt sprawy wynika, że sporna decyzja ostateczna nie dotyczyła Michała K.

Nadto Sąd podkreślił, iż wznowienie postępowania może nastąpić z urzędu, tzn.

z inicjatywy organu lub żądanie wznowienia może też wnieść strona, ale również zaznaczył w treści wyroku, że w postępowaniu w sprawie wznowienia mamy do czynienia z tą samą stroną, co w postępowaniu głównym.

Decyzja z dnia [...] 2001 r. nakazywała rozbiórkę obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr 1297 stanowiącego własność Marii i Grzegorza K.,

a wcześniej Grzegorza K. Wznowienia postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją zażądał natomiast Michał K. We wniosku o wznowienie postępowania skarżący kwestionował decyzję nakazującą rozebranie obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nie będącej jego własnością.

Przepisem prawa materialnego stanowiącym podstawę prawną do wydania spornej decyzji był art. 67 ustawy Prawo budowlane obowiązujący w dacie jej wydania, wskazany w podstawie prawnej decyzji zmienianej z dnia [...] 1999 r. skierowanej do Grzegorza K. Przepis ten stanowił, że jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich ukończenia (ust. 1). Przepisu ust. 1 nie stosuje się do obiektów budowlanych objętych przepisami o ochronie zabytków (ust. 2).

Ma rację organ II instancji twierdząc, że Michał K nie stanowił żadnej z osób wskazanych w powyższym przepisie. Istotnie obowiązek nałożony w decyzji z dnia

[...] 2001 r. nie dotyczył osoby skarżącego.

Sąd orzekając na podstawie akt sprawy stanowiących podstawę do wydania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r. Nr [...] stwierdził, że Michał K. jest jednak stroną postępowania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] 2001 r.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uczynił skarżącego stroną postępowania

w przedmiocie nakazu rozbiórki poprzez doręczenie jemu decyzji, mimo iż ten nie wykazał istniejącego interesu prawnego wynikającego z przepisów prawa materialnego. Mimo, że Michał K. nie wykazał istniejącego interesu prawnego, a roszczenia wskazywane przez niego w pismach procesowych wskazują jedynie na interes faktyczny, posiada on przymiot strony w rozpoznawanej sprawie, gdyż brał udział

w postępowaniu głównym.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził zatem odmiennie niż organ, że Michał K. jest stroną postępowania zakończonego sporną decyzją ostateczną

i z tego powodu uchylił zaskarżoną decyzję.

Wadliwie ustalony krąg stron postępowania w sprawie głównej spowodował

w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego trudne do odwrócenia skutki w postaci tego, że mimo braku interesu prawnego w znaczeniu materialnym skarżący nabył przymiot strony w znaczeniu procesowym i stał się przez to stroną postępowania głównego w znaczeniu procesowym, a w ślad za tym stroną postępowania nadzwyczajnego również w znaczeniu procesowym.

Wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną otwiera postępowanie główne na nowo. W ocenie Sądu w ramach tego postępowania nie może nastąpić wyłączenie z kręgu stron osób wadliwie uznanych za strony.

Sąd nie podziela poglądu organu, że w sytuacji, gdy z żądaniem o wznowienie postępowania wystąpi osoba nie będąca stroną tego postępowania, to właściwe jest zakończenie sprawy umorzeniem.

Organ prowadzący postępowanie wznowieniowe może wydać decyzję

o umorzeniu tego postępowania, jeżeli z jakiegokolwiek powodu stanie się ono bezprzedmiotowe, a więc np. strona wycofa wniosek o wznowienie postępowania, umrze, a nie będą zachodzić przesłanka do zwieszenia postępowania, czy wreszcie postępowanie zostanie wznowione w sprawie niemającej charakteru administracyjnoprawnego (M. Jaśkowska (w:) M. Jaskowska, A. Wróbel, Kodeks ... ,

s. 845).

W wyniku wniosku o wznowienie postępowania może być wydana decyzja:

1) o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa) - w przypadku, gdy z żądaniem wystąpiła osoba, która nie jest stroną albo która jest wprawdzie stroną, ale wniosła żądanie po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 kpa, a nie ma podstaw do jego przywrócenia, względnie gdy żądanie pochodzi od strony niemającej zdolności do czynności prawnych, działającej bez przedstawiciela ustawowego,

2) o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej - w razie braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa (art. 151 § 1 pkt 1 kpa),

3) uchylająca decyzję dotychczasową, gdy istnieją podstawy do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa, i rozstrzygająca o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 kpa).

Przepisy nie przewidują natomiast możliwości umorzenia postępowania wznowieniowego, bez cofnięcia żądania, tylko dlatego, że żądanie pochodzi od podmiotu, który jest stroną, czy też gdy wydana uprzednio decyzja jest zgodna

z prawem. Umorzenie postępowania może mieć miejsce - w myśl art. 105 § 1 k.p.a. wówczas gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, poza przypadkami, o których mówi art. 105 § 2 k.p.a.. Skoro zatem w niniejszej sprawie pozostawało do rozstrzygnięcia żądanie wznowienia postępowania, bowiem nie zachodziła sytuacja określona w art. 105 § 2 k.p.a., brak było podstaw do umorzenia postępowania. Umorzenie postępowania nie pozwoliło wszak na załatwienie - w sposób prawem przewidziany - ciągle aktualnego żądania w przedmiocie wznowienia postępowania.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ II instancji powinien zwrócić uwagę na okoliczność, że w dacie wydawania decyzji ostatecznej z dnia [...] 2001 r. istniał odmienny stan prawny niż w dacie złożenia przez skarżącego wniosku

o wznowienie postępowania w dniu 13 września 2005 r.

Art. 67 Prawa budowlanego stanowiący materialną podstawę do wydania decyzji

o nakazie rozbiórki został znowelizowany art. 1 pkt 55 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U.

z 2003, Nr 80, poz. 718) . Pismo Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w T.

z dnia [...] 2005 r. zawierające informację, że rozebrany budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków, ale położony jest w strefie konserwatorskiej jako podstawę prawną powołuje ustawę z dnia 23 sierpnia 2003 r. o ochronie zabytków

i opiece nad zabytkami (Oz. U. Nr 16:2, poz. 156B ). Tymczasem w dacie wydawania spornej decyzji ostatecznej obowiązywała ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz. U z 1999 r. Nr 98, poz. 1150, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2002 r.

Nr 25, poz. 253 i Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 717).

Zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została zatem wydana - jak wynika z powyższego - z naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik (rozstrzygnięcie) sprawy, co powoduje jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).


ZDANIE ODRĘBNE

ZDANIE ODRĘBNE DO UZASADNIENIA WYROKU WSA W BYDGOSZCZY Z DNIA 10 KWIETNIA 2007 ROKU SYGNATURA AKT II SA/Bd 25/07

Przedmiotowym wyrokiem Sąd uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...] 2006 r.

nr [...], która stwierdza, iż:

1) decyzja ostateczna Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż.

z dnia [...] 2001 r., znak: [...] w sprawie rozbiórki nieużytkowanego i nie nadającego się do remontu obiektu budowlanego – budynku mieszkalnego wielorodzinnego, będącego własnością Państwa M.

i G. K. zam. w Ż. przy ul. [...], wydana został z naruszeniem prawa,

2) i odstępuje od uchylenia decyzji wymienionej w pkt. 1 z powodu okoliczności

o których mowa w art. 146 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego

a mianowicie takich, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Sentencję tego wyroku należy w moim przekonaniu uważać, za uzasadnioną gdyż w rozpatrzonym przypadku brak było podstaw do umorzenia postępowania

w sprawie gdyż nie zachodziły przesłanki określone w art. 105 § 1 K.p.a., to jest nie było bezprzedmiotowości postępowania. Za nie uzasadnione uważam natomiast uwagi odnoszące się do konieczności badania przez organ administracji legitymacji do brania udziału w postępowaniu M. K., gdyż nie znajdują one podstaw

w obowiązujących przepisach prawa. Osoba ta była bowiem jednym z adresatów decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbiórki

a zatem z punktu widzenia procesowego był on jego stroną.

W związku z tym mógł on ubiegać się o wznowienie postępowania administracyjnego w tej sprawie, a zatem wszelkie wywody i wskazania w tym zakresie nie znajdują umocowania w obowiązujących przepisach prawa. Ewentualne skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie może stanowić przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 K.p.a. Ma to jednak miejsce w zupełnie innym trybie. W jednym postępowaniu nie powinno się natomiast łączyć postępowania w przedmiocie umorzenia postępowania z ewentualnym stwierdzeniem nieważności decyzji.

Dlatego też nie podzielam argumentacji zawartej w uzasadnieniu wyroku.