Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 799/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013 roku sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. LS


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K., decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 17 ust. 1b) ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U z 2006r., nr 139, poz. 992 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 267), odmówił H. S. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką J. S..

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, iż w dniu 8 kwietnia 2013r. H. S. wniosła o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką J. S.. Do wniosku dołączyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...], nr [...], którym zaliczono jej matkę do znacznego stopnia niepełnosprawności, zaznaczając, iż nie da się ustalić od kiedy niepełnosprawność istnieje. Z uwagi zatem na okoliczność, iż osoba wymagająca opieki nie spełnia przesłanek zawartych w art. 17 ust. 1 b) ustawy świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu odwołania H. S., decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z art. 17 o świadczeniach rodzinnych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...], wskazując, iż w sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 17 ust. 1 lit b) ustawy o świadczeniach rodzinnych, wobec treści orzeczenia o niepełnosprawności.

Powyższą decyzję H. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, podnosząc, iż uważa ją za krzywdzącą .

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W wypadku, o którym mowa w cytowanym przepisie, Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, było w toku, a więc było wszczęte.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, mianowicie do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek grupy posłów o stwierdzenie niezgodności przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji. Wniosek ten jest zarejestrowany pod sygnaturą [...].

W niniejszej sprawie podstawą rozstrzygnięcia organów stanowi między innymi wspomniany powyżej art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, którego dotyczy wniosek grupy posłów o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją. Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, H. S. odmówiono przyznania spornego świadczenia właśnie z uwagi na niespełnienie przesłanki określonej w art. 17 ust. 1 b ustawy o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r. Tym samym rozstrzygnięcie w przedmiocie skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego wniosku, ma istotne znaczenie dla oceny, czy skarżącej przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na rezygnację z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką.

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie powyższego wniosku grupy posłów będzie miało zatem wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie.

Mając na względzie dążenie do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

a.bł.