Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 399/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 520/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 520/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J.D. wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji stwierdził, że przedstawione przez skarżącego okoliczności, a mianowicie utrata pracy zarobkowej i pozbawienie go i jego rodziny środków do życia, mogą uzasadniać zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz okoliczności te muszą zostać poparte stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające powołanie się na przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, lecz Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Skarżący tymczasem nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów, z których wynikałaby jego obecna sytuacja. Nie wiadomo zatem, czy to skarżący jest jedynym żywicielem rodziny, czy ma na utrzymaniu inne osoby, jakie faktycznie uzyskuje dochody. Brak dokumentów wskazujących na powyższe okoliczności w zasadzie uniemożliwił dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący domagał się jego zmiany i uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy skarżący został skreślony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, co ma wpływ na jego kwalifikacje i związaną z tym wysokość wynagrodzenia za pracę, a ponadto sprzeczność ustaleń Sądu w kontekście niebudzących wątpliwości zdarzeń związanych z wszczęciem postępowania karnego i zarzutami stawianymi skarżącemu, polegająca na przyjęciu, że nie została uprawdopodobniona okoliczność, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych skutków, lub spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że został skreślony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony w związku z wszczętym postępowaniem karnym. Spowodowało to zmianę warunków jego zatrudnienia – doszło do obniżenia jego wynagrodzenia za pracę o około 25 %, z uwagi na niemożność posługiwania się przy ochronie bronią palną. Zdaniem skarżącego, powyższe uprawdopodobniło możliwość wystąpienia szkody, czy też nieodwracalnych skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co zasługuje na szczególne podkreślenie w sprawie, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zatem zobligowana do wykazania, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

Sąd I instancji nie uznał zasadności złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej ze względu na brak wykazania okoliczności obrazujących sytuację skarżącego.

Skarżący w uzasadnieniu zażalenia nie podważał prawidłowości przyjęcia, że tylko konkretne dane przedstawione we wniosku mogłyby dać Sądowi I instancji możliwość dokonania oceny wniosku i ewentualnie wtedy dopiero uznać go za skuteczny. Zdaniem skarżącego, jego twierdzenia odnośnie uprawdopodobnienia utraty części (około 25 %) dotychczasowych dochodów wyczerpują obowiązek wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że ustawodawca zdecydował się na uzależnienie udzielenia ochrony tymczasowej od oceny okoliczności poszczególnych przypadków, ocena ta wymaga dla swej miarodajności dysponowania przez sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji wnioskodawcy, dopiero bowiem ich konfrontacja z ewentualnymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji konsekwencjami, może prowadzić do stwierdzenia wystąpienia przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku ograniczył się do sformułowania żądania - nie uzasadniając go, nie wskazując w czym upatruje możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy Sądowi I instancji nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle przedstawionej wyżej wykładni tego przepisu brak merytorycznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji stanowi przeszkodę dla jego uwzględnienia.

Odnosząc się do natomiast do wyjaśnień skarżącego zawartych w zażaleniu trzeba stwierdzić, że sam fakt utraty w wyniku skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej części dotychczasowych dochodów nie jest równoznaczny z wystąpieniem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak też NSA w postanowieniu z dnia 3 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 755/16).

Nie tylko we wniosku, ale także w zażaleniu skarżący nie wykazał, jaka jest jego kondycja finansowa i czy rzeczywiście brak zastosowania ochrony tymczasowej w tym postępowaniu skutkowałby wystąpieniem konsekwencji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W zażaleniu nie wskazał też jakichkolwiek okoliczności dotyczących jego indywidualnej sytuacji, które pozwalałyby uznać, że wykonanie decyzji wywoła nieodwracalne, czy trudne do odwrócenia skutki.

Reasumując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie zostało przez skarżącego skutecznie zakwestionowane. Jednocześnie należy zauważyć, że sąd ma prawną możliwość zmiany bądź uchylenia w każdym czasie postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.