Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3211/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić A. K. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W imieniu A. K. (dalej skarżący) radca prawny złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) – w terminie i za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Skarga ta została podpisana przez radcę prawnego, który załączył do niej pełnomocnictwo nieobejmujące swym zakresem ani sporządzenia i wniesienia skargi, ani tym bardziej postępowania przed sądami administracyjnymi.

Zarządzeniem z 16 grudnia 2013 r. (k. 19 akt) Sąd zobowiązał ww. radcę prawnego – jako pełnomocnika skarżącego, do uzupełnienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi braku formalnego skargi poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa, tj. upoważniającego go do wniesienia w imieniu skarżącego skargi, bądź też do zastępowania skarżącego przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone dnia 30 grudnia 2013 r., na adres radcy prawnego wskazany w skardze (z.p.o. k. 24 akt).

W wykonaniu ww. wezwania radca prawny, w terminie nadesłał do Sądu pełnomocnictwo z 15 czerwca 2013 r., które upoważniało go do reprezentowania interesów skarżącego "w postępowaniach administracyjnych przed organami administracji rządowej i samorządowej" (k. 26 akt).

Wobec tego, że nadesłane pełnomocnictwo nie uprawniało radcy prawnego ani do sporządzenia i wniesienia skargi, ani tym bardziej do zastępowania skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wezwał skarżącego do podpisania w terminie 7 dni skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone dnia 20 stycznia 2014 r. na adres skarżącego wskazany w skardze i jego odbiór pokwitował osobiście skarżący (z.p.o. k. 29 akt).

Powyższe wezwanie zostało wykonane dnia 30 stycznia 2014 r. w taki sposób, że do Sądu nadesłano podpisaną przez skarżącego skargę oraz pełnomocnictwo z 15 czerwca 2013 r., upoważniające ww. radcę prawnego do reprezentowania interesów skarżącego przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Sąd stwierdza, że w rozpoznawanym przypadku, skoro ww. radca prawny pomimo wezwania nie udowodnił swojego umocowania do zastępowania skarżącego w niniejszej sprawie, to skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi. Jak wskazano powyżej wezwanie to skarżący odebrał osobiście dnia 20 stycznia 2014 r. Zatem termin do nadesłania podpisanej skargi rozpoczął bieg 21 stycznia 2014 r., a jego ostatnim dniem był 27 stycznia 2014 r. Podpisana skarga została zaś nadana na adres Sądu dnia 30 stycznia 2014 r.

Wobec powyższego Sąd stwierdza, że skarżący wprawdzie ostatecznie nadesłał podpisaną przez siebie skargę, jednakże uczynił to z uchybieniem ustawowego terminu, wobec czego skarga podlega odrzuceniu.

Sąd, mając na względzie powyższe ustalenia oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W zakresie zwrotu wpisu od skargi, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.