Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 226/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu; 2. zwrócić A.S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 27 kwietnia 2015 r., pod poz. 1849. U.K.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 226/15 odrzucił skargę A.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...], nr [...], z uwagi na nieuiszczenie w zakreślonym terminie wpisu od wniesionej skargi.

Wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2015 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Uzasadniając wskazał, że z uwagi na jego nieobecność w domu doręczyciel pozostawił awizo, na którym zawarta była informacja , że jest to zawiadomienie ponowne. Po udaniu się do wskazanego punktu odbioru przesyłki, zostały mu wydane dwa pisma z sądu zawierające wezwanie do zapłaty kwoty 100 zł oraz kwoty 107 zł. Powyższe wprowadziło skarżącego w błąd, bowiem był przekonany, że wezwanie opiewające na kwotę 107 zł dotyczy kwoty należnej do zapłaty (100 zł) powiększonej o kwotę za ponowne przesłanie wezwania. Z tego powodu uiścił jedynie kwotę 107 zł.

Zarządzeniem sędziego z dnia 21 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia 8 kwietnia 2015 r. poprzez dokonanie uchybionej czynności procesowej, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia skarżący otrzymał w dniu 27 kwietnia 2015 r.

W dniu 27 kwietnia 2015 r. skarżący dokonał wpłaty kwoty 100 zł. tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.

Stosownie natomiast do art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący zachował 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z zestawienia daty otrzymania postanowienia z dnia 31 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi oraz daty wniesienia przedmiotowego wniosku, o odrzuceniu wniesionej skargi skarżący dowidział się w dniu 8 kwietnia 2015 r. Jednocześnie w zakreślonym przez Sąd terminie do uzupełnienia braków formalnych wniosku skarżący dokonał uchybionej czynności, tj. uiścił należną kwotę wpisu sądowego.

Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek wskazał na błędne przekonanie, że odebrane przez niego dwa wezwania do zapłaty, opiewające odpowiednio na kwotę 100 zł i 107 zł , dotyczyły jednej opłaty, powiększonej o koszty ponownego wezwania do jej uiszczenia.

W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie wskazuje na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Podkreślić należy ponownie, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niewykonalne z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony.

Sąd uznał, że strona wnosząc do sądu w jednym piśmie, dwie skargi na dwie odrębne decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. (z dnia [...], nr [...] oraz z dnia [...], nr [...]) winna się liczyć z tym, że jej działanie spowoduje z kolei podjęcie czynności przez sąd, odrębnie do każdej z wniesionych skarg. Przewidywanie takiej sekwencji zdarzeń nie wymaga szczególnej znajomości prawa, gdyż wynika z charakteryzującego przeciętnego obywatela doświadczenia życiowego, nie odbiega też, co do zasady od trybu procedowania innych organów.

Podkreślić nadto należy, że w treści doręczonych skarżącemu odpisów zarządzeń z dnia 5 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zarówno w niniejszej sprawie, jaki w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 227/15 (dotyczącej skargi na decyzję z dnia 16 stycznia 2015 r.) wskazano daty wydania i numery zaskarżonych decyzji, których dotyczyły przedmiotowe wezwania.

Tym samym dokładne zapoznanie się przez skarżącego z treścią doręczonej mu korespondencji umożliwiłoby stronie prawidłowe wykonanie nałożonych na niego przez sąd obowiązków. Natomiast przedstawiona we wniosku z dnia 8 kwietnia 2015 r. argumentacja świadczy w ocenie Sądu o niedochowaniu przez skarżącego należytej staranności w dbałości o swoje interesy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd zgodnie, z którym niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw uznaje się za okoliczność faktyczną, która nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2010 r., SA/Sz 1179/99; wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r, II SA/Wr 1329/01, www.cbois.nsa.gov.pl).

Wobec powyższego, skoro okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

U.K.