Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 374/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2011-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Gminy Kędzierzyn-Koźle z dnia 20 grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie utworzenia gminnego zakładu budżetowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżąca A. F. wniosła skargę na Uchwałę Nr [...] Rady Miasta Kędzierzyn-Koźle z dnia 20 grudnia 2010r. w sprawie utworzenia gminnego zakładu budżetowego pod nazwą [...], zarzucając, że gmina nie może świadczyć usług [...], gdyż takie usługi nie mieszczą się w wykazie zadań gminy.

Wniesienie skargi poprzedzone było wezwaniem Firmy "A" s.c. do usunięcia braków prawnych kwestionowanej uchwały, które nie zostało uwzględnione przez gminę. W tej kwestii Rada Miasta Kędzierzyn-Koźle podjęła także stosowną uchwałę.

W odpowiedzi na skargę Gmina Kędzierzyn-Koźle wniosła m.in. o odrzucenie skargi wskazując, że wniesienie niniejszej skargi nie zostało poprzedzone wezwaniem przez skarżącą Rady Miasta Kędzierzyn-Koźle do usunięcia jej naruszenia prawnego lub uprawnienia. Ponadto wskazano, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego uwarunkowane jest wyczerpaniem środków zaskarżenia i obejmuje sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, a jeśli nie były one przewidziane ustawą, wniesienie skargi musi być poprzedzone wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżenia uchwał organów gminy przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 146, poz. 1591 ze zm.), w myśl którego, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi).

Warunkiem koniecznym do skutecznego wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego poprzez wydanie zaskarżonego aktu.

Dyspozycja zawarta w art. 101 wyżej wskazanej ustawy skierowana jest do podmiotów czerpiących legitymację skargową z powołanego przepisu.

W niniejszej sprawie legitymację do wniesienia skargi ma wspólnik spółki cywilnej a nie spółka cywilna.

Jak wskazał w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Op 174/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu: ponieważ ani Kodeks cywilny, ani przepisy szczególne nie przyznają spółce cywilnej osobowości prawnej, mogłaby ona mieć zdolność prawną jedynie w przypadku, gdyby istniały przepisy prawa, które jej taką zdolność przyznają. Zgodnie bowiem z art. 33 Kodeksu cywilnego, osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną. Natomiast w myśl art. 33¹ Kc, do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych.

Sąd w powołanym postanowieniu, rozważając status spółki cywilnej podkreślił, iż na gruncie prawa cywilnego spółka cywilna nie jest podmiotem prawnym odrębnym od wspólników, lecz tylko wielostronnym stosunkiem zobowiązaniowym łączącym wspólników. Wskazał również, że ani ustawa o samorządzie gminnym, ani pozostałe przepisy, które stanowiły podstawę uchwalenia zaskarżonej uchwały, nie przyznają spółce cywilnej podmiotowości prawnej.

Sąd w całości podziela i akceptuje pogląd wyrażony w powyższym postanowieniu.

Skoro zatem podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi był wspólnik spółki cywilnej to również, w świetle art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, konieczne jest uprzednie wezwanie przez wspólnika spółki cywilnej organu gminy, który wydał zaskarżoną uchwałę do usunięcia naruszenia.

Z przedmiotowej sprawie A. F. nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.

Zatem Sąd uznał, iż skarga w niniejszym postępowaniu została wniesiona bez wyczerpania określonego ustawą trybu i jako taką na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało odrzucić.