Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 20/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: 33 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: w sprawach dotyczących pozwoleń na budowę organizacja społeczna nie może być dopuszczona do postępowania sądowoadministracyjnego w

charakterze uczestnika postępowania na podstawie 33 par. 2 p.p.s.a.

TEZY

w sprawach dotyczących pozwoleń na budowę organizacja społeczna nie może być dopuszczona do postępowania sądowoadministracyjnego w

charakterze uczestnika postępowania na podstawie 33 par. 2 p.p.s.a.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "[...]" w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1704/07 o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia "[...]" w P. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi E. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia zażalenie oddalić.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia "[...]" w P. do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi E. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zawierającej pozwolenie na budowę.

W dniu 16 października 2007 r. reprezentująca skarżącą E. T. – adw. M. H. K. wystąpiła o dopuszczenie do udziału w sprawie w/w Stowarzyszenia. Dołączając stosowne pełnomocnictwo procesowe pełnomocnik wywiodła, iż udział tej organizacji jest zasadny z punktu widzenia racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej. Planowana inwestycja, której dotyczy niniejsze postępowanie, polegająca na budowie budynków wielorodzinnych i bloków wraz z infrastrukturą ma wpływ na krajobraz osiedla P.. Wskazuje to na brak partykularnego interesu Stowarzyszenia i na chęć realizacji celów statutowych.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał, iż posiada interes prawny w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Podstawą materialnoprawną uznania podmiotu za stronę w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę zarówno w trybie zwykłym jak i nadzwyczajnym jest art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Ust. 3 tego przepisu wyłącza zastosowanie art. 31 k.p.a. w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę.

Z podanych względów Sąd odmówił dopuszczenia do udziału Stowarzyszenia "[...]" w postępowaniu sądowym na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniosło działające przez pełnomocnika Stowarzyszenie "[...]" w P. opierając zażalenie na zarzucie naruszenia art. 28 ust. 3 ustawy Prawo Budowlane przez niewłaściwe zastosowanie oraz art. 33 § 2 i 141 § 4 p.p.s.a. a także art. 31 § 1 i 2 k.p.a.

W związku z powyższymi zarzutami Stowarzyszenie wniosło o uchylenie skarżonego postanowienia, zarzucając, iż Sąd nie odniósł się do wniosku w kontekście przysługujących Stowarzyszeniu uprawnień jako organizacji społecznej posiadającej swój statut wyznaczający wyraźne cele, dla których organizacja ta może być zainteresowana w sprawie. Fakt ten, sam w sobie, przesądza o możliwości brania udziału w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 sierpnia 2004 r., sygn. akt OZ 340/04 (publ. W ONSAiWSA Nr 3 z 2004 r., poz 52) organizacja społeczna, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami k.p.a., może zgłosić swój udział w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną, w sprawie innej osoby na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., jeżeli sprawa ta dotyczy zakresu jej statutowej działalności i gdy przemawia za tym interes społeczny, jak stanowi art. 31 § 1 k.p.a.

W motywach tego orzeczenia Sąd wskazał, że przesłanki dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu sądowym, wszczętym skargą na decyzję administracyjną, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. określa zarówno ten przepis jak i art. 31 § 1 k.p.a. Nie byłaby bowiem racjonalna taka wykładnia przepisu art. 33 § 2 p.p.s.a., która prowadziłaby do tego, że organizacja społeczna nie mogłaby uczestniczyć w postępowaniu administracyjnym, gdyż nie są spełnione warunki określone w art. 31 § 1 k.p.a., ale dopuszczona zostałaby do udziału w postępowaniu sądowym.

Wskazane wyżej motywy, które w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie wskazują, iż w sprawach dotyczących pozwoleń na budowę organizacja społeczna nie może być dopuszczona do postępowania sądowoadministracyjnego w charakterze uczestnika postępowania na podstawie 33 § 2 p.p.s.a. Skoro bowiem nie może ona wziąć udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym tego przedmiotu, gdyż przepis art. 28 ust. 3 Prawa budowlanego wyłączył w tym postępowaniu stosowanie zasady z art. 31 k.p.a., to tym samym nie może ona przystąpić do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dotyczącym pozwolenia na budowę na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.

Identyczne stanowisko zajął w doktrynie W. Chróścielewski w artykule: "strony i uczestnicy postępowania sądowoadministracyjnego", "Państwo i Prawo" nr 9 z 2004 r., str. 39.

Zaskarżone postanowienie odpowiada więc prawu. Dlatego na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.