Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Ka 1605/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Małgorzata Jużków, Sędziowie NSA Henryk Wach, asesor WSA Iwona Bogucka (spr.), Protokolant st. sekr. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2004 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. Nr [...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego towaru, w ramach procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, za nieprawidłowe oddala skargę


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy, "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. uzyskała w dniu [...]r. pozwolenie Dyrektora Urzędu Celnego w K. nr [...], na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w terminie od [...]r. do [...]r. Wśród wymienionych w pozwoleniu przywożonych towarów, które miały zostać poddane procesowi uszlachetniania czynnego, wymieniono m.in. przędzę nitkowaną z włókien naturalnych i chemicznych w ilości do 20.000 kg.

W dniach [...]r., [...]r., [...]r., [...]r. i [...]r., działając za pośrednictwem Agencji Celnej B K. D., J. K. z siedzibą w S., spółka A dokonała w Oddziale Celnym w S. zgłoszeń celnych, wnioskując o objęcie procedurą celną uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń sprowadzonego towaru, który określono jako przędzę nitkowaną z włókien naturalnych i chemicznych.

W zgłoszeniu SAD nr [...] z dnia [...] r. zgłoszono przywóz 3819,70 kg przędzy, podając kod towaru 5107 20 59 9 i określono termin powrotnego wywozu towaru do dnia [...] r.

W zgłoszeniu SAD nr [...] z dnia [...] r. zgłoszono przywóz 4660,80 i 8951,40 kg przędzy, podając kod towaru 5107 20 59 9 i określono termin powrotnego wywozu towaru do dnia [...] r. W zgłoszeniu SAD nr [...] z dnia [...] r. zgłoszono przywóz 4123,20 kg przędzy, podając kod towaru 5107 20 59 9 i określono termin powrotnego wywozu towaru do dnia [...]r. W zgłoszeniu SAD nr [...] z dnia [...]r. zgłoszono przywóz 1717,10 kg przędzy, podając kod towaru 5107 20 59 9 i określono termin powrotnego wywozu towaru do dnia [...] r.

W zgłoszeniu SAD nr [...] z dnia [...] r. zgłoszono przywóz 2018,80kg przędzy, kod towaru 5107 20 59 9 i 2303,40 kg przędzy, podając kod towaru 5206 21 00 0 i określono termin powrotnego wywozu towaru do dnia [...] r.

Złożone zgłoszenia zostały przyjęte, co spowodowało objęcie zgłoszonego towaru wnioskowaną procedurą celną. Z adnotacji poczynionych na dokumentach SAD wynika, że zgłoszenia i przedstawione dokumenty zostały poddane weryfikacji, sprawdzono zgodność wypełnienia pól, podanych cen, kursów walut, zasadność zastosowanych stawek celnych oraz kodów PCN. W wyniku przeprowadzonej częściowej rewizji celnej, każdorazowo stwierdzono również, że rodzaj towaru jest zgodny ze zgłoszeniem celnym.

W wyniku procesu uszlachetniania czynnego uzyskanym produktom kompensacyjnym zostało nadane przeznaczenie celne powrotnego wywozu i opuściły one teren Polski. Po wywiezieniu produktów strona złożyła rozliczenie procedury. Dnia [...] r. spółka złożyła rozliczenie pozwolenia nr [...], na podstawie którego ustalono, że został przekroczony limit towarów, wskazany w punkcie 1a załącznika nr 1 do 3 pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, tj. przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych z pozycji 5107 Taryfy celnej. Jednocześnie Spółka wskazała, że ujemne saldo zostanie rozliczone po zakończenia postępowania przed Urzędem Celnym. Dnia [...] r. został bowiem w imieniu strony złożony wniosek o uznanie za nieprawidłowe zgłoszeń celnych z dnia [...],[...] i [...] r. o numerach końcowych [...],[...] i [...] w zakresie zapisów w polach 33 i 31 dokumentów SAD. Żądana korekta dotyczyła zmiany podanego kodu towaru z podanego 5107 20 59 9 na kod 5509 61 90 0 ( w zgłoszeniach z [...] i [...] r.) oraz kod 5206 21 00 0 (w zgłoszeniu z [...] r.). Złożony wniosek nie dotyczył zgłoszeń z dnia [...] i [...] r. Decyzjami Dyrektora Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...],[...] i [...], umorzone zostały postępowania wszczęte z wniosku strony, jako bezprzedmiotowe, albowiem zostało ustalone, że procedura uszlachetniania czynnego została zakończona, towarowi zostało nadane przeznaczenie celne powrotnego wywozu, a towar został wywieziony z polskiego obszaru celnego. Decyzje te stały się ostateczne.

Dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Celnego w K. wszczął z urzędu postępowania w sprawie kontroli złożonych zgłoszeń celnych, w związku z przekroczeniem limitu ilościowego towaru przywiezionego w ramach uzyskanego pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Postępowanie w sprawie przekroczenia ilości przywiezionego towaru, określonego pod pozycją la załącznika 1 do pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, dotyczyło:

- odnośnie zgłoszenia nr [...] z dnia [...] r., towaru ujętego w poz. 1 zgłoszenia w ilości 3.511,60 kg,

- odnośnie zgłoszenia SAD nr [...] z dnia [...]

r., towaru ujętego w poz. 1 w ilości 4.660,80 kg oraz towaru ujętego w poz.

2 w ilości 8.951,40 kg,

- odnośnie zgłoszenia SAD nr [...] z dnia [...]

r., towaru ujętego w poz. 1 w ilości 4.123,20 kg,

- odnośnie zgłoszenia SAD nr [...] z dnia [...]

r., towaru ujętego w pozycji 1 w ilości 1.717,10 kg,

- odnośnie zgłoszenia SAD nr [...] z dnia [...]

r., towaru ujętego w pozycji 1 w ilości 2.018,80 kg.

Decyzjami z dnia [...] r. o numerach [...],[...],[...],[...] i [...] Dyrektor Urzędu Celnego w K. uznał wymienione wyżej zgłoszenia celne za nieprawidłowe, stwierdzając, że objęcie towaru wnioskowaną procedurą nie jest możliwe i obejmując te towary procedurą dopuszczenia do obrotu, ustalił kwotę wynikającą z długu celnego. Po rozpatrzeniu odwołań Spółki z dnia [...] r., Dyrektor Izby Celnej w K., decyzjami z dnia [...] r. o numerach: [...],[...], [...],[...],[...], uchylił zaskarżone decyzje w całości i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik Urzędu Celnego w T. wydał decyzje w sprawie w dniu [...] r.

Decyzją nr [...] uznał zgłoszenie celne nr [...] za nieprawidłowe i 112,40 kg przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych objął procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, zaś 3.511,60 kg przędzy objął procedurą dopuszczenia do obrotu i określił kwotę wynikającą z długu celnego.

Decyzją nr [...] uznał zgłoszenie celne nr [...] za nieprawidłowe i 4.660,80 kg (poz.1) oraz 8.951,40 kg (poz.2) przędzy objął procedurą dopuszczenia do obrotu i określił kwotę wynikającą z długu celnego.

Decyzją nr [...] uznał zgłoszenie celne nr [...] za nieprawidłowe i 4.123,20 kg przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych objął procedurą dopuszczenia do obrotu i określił kwotę wynikającą z długu celnego.

Decyzją nr [...] uznał zgłoszenie celne nr [...] za nieprawidłowe i 1.717,10 kg przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych objął procedurą dopuszczenia do obrotu i określił kwotę wynikającą z długu celnego.

Decyzją nr [...] uznał zgłoszenie celne nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej pozycji 1 zgłoszenia i 2.018,80 kg przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych objął procedurą dopuszczenia do obrotu i określił kwotę wynikającą z długu celnego.

W uzasadnieniach decyzji wskazano, że nastąpiło przekroczenie przez skarżącą Spółkę przyznanych limitów towarów, objętych pozwoleniem, dotyczącym procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, co wynika z przedłożonego rozliczenia zezwolenia. Postępowania w zakresie złożonych wniosków co do częściowej zmiany oznaczenia towaru, zostały wszczęte przez Spółkę już po całościowym rozliczeniu pozwolenia, gdy stwierdzono przekroczenie określonych w pozwoleniu ilości, i wobec dokonanego powrotnego wywozu towaru, zostały one umorzone. Zasady stosowania i korzystania z procedury uszlachetniania czynnego określają przepisy działu II rozdziału 3 ustawy Kodeks celny oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 1999 r. w sprawie gospodarczych procedur celnych (Dz. U. nr 104, poz. 1195 ze zm.) Na stronie, w trakcie korzystania z pozwolenia, ciąży obowiązek wywiązywania się z jego warunków i terminów w nim określonych. Towary przywożone, zgłoszone do objęcia procedurą uszlachetniania czynnego, winny być zgodne z towarami określonymi w pozwoleniu. Przywóz na polski obszar celny towaru w ilości większej niż określona w pozwoleniu, stanowi naruszenie warunków korzystania z procedury gospodarczej i uzasadnia odmowę objęcia towaru procedurą uszlachetniania czynnego.

Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik Spółki złożył odwołania od wymienionych wyżej decyzji, wnosząc o ich uchylenie i umorzenie postępowania, lub o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie przepisów art. 120, 121 § 1, art. 125 § 1 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Jako podstawa prawna decyzji podane zostały przepisy art. 65 § 4 pkt 2 lit.a,b,c, art. 83 § 1,3, art. 92, 121 § 1 pkt 1, art. 112 § 1 pkt 2, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny. W uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania i wskazano, że strona korzystając z gospodarczej procedury celnej winna stosować jej warunki. W sprawie jednym z warunków był przywóz towarów w ilości zgodnej z pozwoleniem, czego Spółka nie dochowała. Twierdzenia Spółki, że w złożonych zgłoszeniach zostały pomyłkowo wpisane niewłaściwe kody towarów, nie znajduje, w ocenie organu, uzasadnienia, albowiem nie potwierdzają tej rozbieżności wyniki rewizji celnej, nie mają one również znaczenia wobec treści ostatecznych decyzji, dotyczących umorzenia postępowania z wniosku strony o dokonanie weryfikacji wskazanych zgłoszeń celnych. Zgłoszenia celnego dokonuje zgłaszający, który ponosi odpowiedzialność za jego prawidłowość. Organ celny przyjmuje niezwłocznie zgłoszenie celne, jeżeli odpowiada ono wymogom art. 64 kodeksu celnego, a wraz z nim przedstawiono towar objęty tym zgłoszeniem. Przyjęcie zgłoszenia powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną oraz określenie kwoty długu celnego. Zgodnie z art. 64 § 4 kodeksu celnego, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ z urzędu lub na wniosek wydaje decyzję, w której uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub części, rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, lub określa kwotę wynikającą z długu celnego, lub zmienia inne elementy w zgłoszeniu celnym. Po zwolnieniu towaru organ celny na podstawie art. 83 § 1 Kodeksu celnego może dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe lub niekompletne dane lub dokumenty, organ celny podejmuje działania w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego. W rozpoznawanych sprawach organy celne, po uzyskaniu informacji dotyczącej przekroczenia dopuszczalnej ilości przywiezionej przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych określonej w pozwoleniu nr [...] z dnia [...] r., (co stanowiło niedopełnienie warunku stosowania procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń) dokonały kontroli przedmiotowych zgłoszeń celnych i uznały je za nieprawidłowe. Jednocześnie postanowiły objąć towar ujęty na w/w zgłoszeniach procedurą dopuszczenia do obrotu, określając kwotę wynikającą z długu celnego oraz zmieniły elementy zawarte w zgłoszeniu celnym. Podstawą do stwierdzenia, iż w powyższej sytuacji powstał dług celny, była treść art. 212 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego, zgodnie z którym dług celny w przywozie powstaje w wypadku niedopełnienia warunku wymaganego do objęcia towaru procedurą celną lub do zastosowania obniżonych lub zerowych stawek należności celnych przywozowych, ze względu na przeznaczenie towaru, albo do zwolnienia towaru z należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie. W omawianej sprawie warunkiem prawidłowego korzystania przez Stronę z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń było stosowanie postanowień zawartych w wydanym przez organ celny pozwoleniu nr [...]. W pozwoleniu tym określona została, zgodnie z wnioskiem Strony, ilość oraz wartość towarów, które miały zostać poddane procesowi uszlachetniania czynnego. Przekroczenie tej ilości było niedopełnieniem warunku wymaganego do objęcia towarów ujętych w złożonych zgłoszeniach SAD procedurą uszlachetniania czynnego, co bezpośrednio spowodowało powstanie długu celnego na podstawie art. 212 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego.

W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach "A:" Spółka z o.o. w S. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. o numerach [...],[...],[...],[...],[...] oraz poprzedzających je decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia [...] r. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie : art. 212 § 1 pkt 2 i § 2 oraz art. 65 § 4 pkt 2 lit. a,b,c ustawy Kodeks celny, oraz przepisów prawa procesowego: art. 120, 121 § 1, art. 122 § 1 oraz art. 187 § 1 ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w przedmiotowych zgłoszeniach celnych SAD z dnia [...],[...],[...],[...] i [...] omyłkowo zostały wpisane błędne kody oznaczenia towaru. Wobec zastosowania kodu 5107 20 59 9 uznano, że przekroczony został limit sprowadzanych towarów, wyznaczony w zezwoleniu na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego, a w konsekwencji stwierdzono, że nie ma możliwości objęcia towaru tą procedurą. W ocenie skarżącej nie zaistniały podstawy do stwierdzenia, że jej działanie naruszyło warunki pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Towary zostały bowiem sprowadzone zgodnie z warunkami pozwolenia, a jedynie zwykła omyłka pisarska w zakresie kodu taryfowego doprowadziła do rozbieżności między tymi warunkami a treścią zgłoszenia. Postępowanie przeprowadzone przez organu celne skarżąca oceniła jako absurdalne, albowiem nie tylko nie przeprowadziły one jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego na okoliczność ilości sprowadzonego towaru w ramach procedury uszlachetniania czynnego, ale również pominęły wnioski o korektę zgłoszeń celnych. Oczywiste zatem wedle skarżącej jest, że ilość towarów sprowadzonych zza granicy odpowiadała warunkom pozwolenia, a cały problem powstał w wyniku wpisania w treści zgłoszeń omyłkowego kodu towaru. Wątpliwości skarżącej budziła również okoliczność, że stwierdzono bezprzedmiotowość postępowania w zakresie korekt zgłoszeń celnych, ze względu na wywóz towaru za granicę, a następnie ustalono rzeczywistą ilość przywiezionych towarów. Za nie mający zastosowania w sprawie uznano również art. 72 § 1 kodeksu celnego, albowiem ustalenie prawidłowej ilości towarów nie może polegać na sprawdzeniu prawidłowości dokumentów, w oderwaniu od stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację podaną w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. 2001 r., nr 75, poz. 802 ze zm.), obowiązującej w dacie wydania decyzji, każdy towar mający być objętym określoną procedurą celną, winien zostać zgłoszony do tej procedury. Jedną z przewidzianych form dokonywania zgłoszenia, jest forma pisemna. Zgłoszenie w formie pisemnej dokonywane jest na właściwym formularzu i winno zawierać wszystkie elementy niezbędna do objęcia towaru procedurą celną.

Zgodnie z art. 64 § 2 a kodeksu celnego, złożenie podpisanego zgłoszenia celnego jest równoznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświadczenia o prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, oraz autentyczności załączonych do niego dokumentów. Podstawę do zastosowania procedury celnej dla towaru objętego zgłoszeniem stanowią dane zawarte w zgłoszeniu celnym przyjętym przez organ celny. Przyjęcie zgłoszenia powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną. Po przyjęciu zgłoszenia organ może jednak z urzędu orzec w przedmiocie prawidłowości zgłoszenia celnego. W szczególności na podstawie art. 65 § 4 pkt 2 kodeksu celnego organ jest uprawniony do uznania zgłoszenia za nieprawidłowe w całości lub części i rozstrzygnięcia o przeznaczeniu celnym towaru. W zakresie gospodarczych procedur celnych, korzystanie z nich jest uzależnione od uzyskania pozwolenia organu celnego, a następnie przestrzegania warunków posiadanego pozwolenia. Szczegółowe warunki stosowania procedury uszlachetniania czynnego określone zostały w obowiązującym w 2000 r. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 listopada 1999 r. w sprawie gospodarczych procedur celnych (Dz. U. Nr 104 poz. 1195 ze zm.), zmienionym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 8 marca 2001 r. w sprawie gospodarczych procedur celnych (Dz. U. Nr 18 poz. 214.)

Zgodnie z przepisem § 52 ust. 1 powołanego rozporządzenia, osoba ubiegająca się o pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego składa wniosek do organu właściwego. We wniosku tym należy m.in. podać przewidywaną ogólną ilość towarów, które mają być przywiezione w terminie, na który ma zostać udzielone pozwolenie oraz szacunkową ich wartość. Jak wynika z akt zgromadzonych w niniejszym postępowaniu, skarżąca Spółka uzyskała pozwolenie nr [...], w którym określono m.in. towary, które miały zostać poddane procesowi uszlachetniania czynnego w postaci przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych w ilości do 20.000 kg i wartości do [...].

Z przepisu art. 70 kodeksu celnego wynika dla organów celnych, po przyjęciu zgłoszenia celnego, również uprawnienie do weryfikacji zgłoszenia, które może w szczególności polegać na rewizji celnej towaru. Jeżeli rewizji celnej poddano jedynie część towarów objętych zgłoszeniem celnym, wyniki tej rewizji, zgodnie z art. 72 § 1 kodeksu celnego, odnoszą się do całości towarów objętych zgłoszeniem. Jeżeli zgłaszający uzna, że wyniki rewizji nie są reprezentatywne dla pozostałej części towarów, wówczas do czasu zwolnienia towaru może zwrócić się o przeprowadzenie dodatkowej rewizji. W rozpoznawanej sprawie sprowadzany towar został poddany rewizji częściowej, w wyniku której ustalono zgodność rodzaju i ilości towaru z danymi wskazanymi w zgłoszeniach, a strona nie wniosła o dokonanie rewizji dodatkowej. Należy jednak podkreślić, że przyczyną wszczęcia postępowania w sprawie uznania zgłoszeń za nieprawidłowe, nie były wyniki przeprowadzonej rewizji, która potwierdziła dane dotyczące towaru podane w zgłoszeniu, lecz okoliczności ujawnione na skutek złożonego przez stronę rozliczenia zezwolenia, dotyczącego procedury gospodarczej uszlachetniania czynnego.

Stosownie do § 73 rozporządzenia w sprawie gospodarczych procedur celnych, osoba posiadająca pozwolenie, powinna przedstawić w urzędzie kontrolnym rozliczenie procedury uszlachetniania czynnego, nie później niż w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął termin określony w art. 125 § 1 lub § 4 Kodeksu celnego. W przedmiotowej sprawie spółka "A" złożyła w dniu [...] r. rozliczenie pozwolenia nr [...], z którego wynikało, iż został przekroczony limit przywiezionej przędzy nitkowanej z włókien naturalnych i chemicznych, określony w tym pozwoleniu. Z przedstawionych organowi danych wynikało, że począwszy od zgłoszenia z dnia [...]r. nr [...] została przekroczona ilość towarów ujęta w punkcie nr 1a załącznika nr 1 do punktu 3 pozwolenia, to jest przędzy nitkowanej z pozycji 5107 Taryfy.

Strona skarżąca argumentowała, że w istocie przekroczenie limitu nie miało miejsca, albowiem na podstawie przedmiotowych zgłoszeń celnych zgłoszony do procedur celnej uszlachetniania czynnego został inny towar, a podana kod został wpisany omyłkowo. Rozważenia wymagała zatem zasadność zarzutu skarżącej Spółki, że organy celne nie dokonały weryfikacji zgłoszeń w tym zakresie i nie przeprowadziły postępowania dowodowego, mającego ustalić rodzaj sprowadzonego towaru i jego ilość. W ocenie Sądu stanowisko wyrażane przez skarżącą nie znajduje uzasadnienia. To składający zgłoszenie celne odpowiada za prawidłowość i adekwatność podanych danych. W określonych sytuacjach przysługuje mu uprawnienie do skorygowania, wnioskowania o unieważnienie lub uznanie zgłoszenia za nieprawidłowe, przewidziane w art. 67, 68 czy 65§ 4 Kodeksu celnego. W rozpatrywanej sprawie nie doszło z inicjatywy skarżącej do jakichkolwiek zmian w złożonych zgłoszeniach celnych, a walor ostateczności uzyskały decyzje o umorzeniu postępowania w zakresie uznania części zgłoszeń za nieprawidłowe w zakresie podanego kodu towaru. Funkcjonariusze celni dokonali natomiast częściowej rewizji towaru, w efekcie której ustalono rodzaj i ilość towaru. Okoliczność ta uzasadnia zastosowanie skutku przewidzianego w art. 72 § 2 kodeksu celnego i przyjęcie, że przywieziony towar odpowiadał cechami danym zawartym w zgłoszeniach. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne Sąd ocenił zatem jako prawidłowe, adekwatne i miarodajne.

Poczynione ustalenia stały się podstawą dla organów celnych do zainicjowania postępowania o uznanie zgłoszeń za nieprawidłowe w zakresie zadeklarowanej procedury celnej. Zgodnie z art. 212 § 1 pkt 2 kodeksu celnego, dług celny w przywozie powstaje w wypadku niedopełnienia warunku wymaganego do objęcia towaru procedura celną lub do zastosowania obniżonych lub zerowych stawek należności celnych przywozowych, ze względu na przeznaczenie towaru, albo do zwolnienia towaru z należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie. W niniejszej sprawie warunkiem prawidłowego korzystania przez skarżącą z procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń było stosowanie postanowień zawartych w wydanym przez organ celny pozwoleniu nr [...]. W pozwoleniu tym określona została, zgodnie z wnioskiem, ilość oraz wartość towarów, które miały zostać poddane procesowi uszlachetniania czynnego. Przekroczenie tej ilości było niedopełnieniem warunku wymaganego do objęcia towarów ujętych w przedmiotowych zgłoszeniach procedurą uszlachetniania czynnego, co bezpośrednio spowodowało powstanie długu celnego na podstawie art. 212 § 1 pkt 2 Kodeksu. W tym zakresie art. 83 § 3 Kodeksu celnego konstytuuje prawo organów celnych do podejmowania działań mających na celu właściwe zastosowanie przepisów prawa celnego, z uwzględnieniem danych ujawnionych w trakcie kontroli zgłoszenia celnego, jeżeli przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe dane. W niniejszym przypadku dane dotyczące zawnioskowanej procedury były nieprawidłowe, albowiem wobec wyczerpania limitu ilościowego, strona nie mogła korzystać z procedury gospodarczej. Nieuzasadnione było zatem zarówno powoływanie się na zezwolenie dotyczące procedury uszlachetniania czynnego, jak i zgłaszanie towaru do tej procedury. W ocenie Sądu organy celne prawidłowo zatem i zgodnie z prawem zweryfikowały w dopuszczalnym zakresie złożone zgłoszenia, uznając je za nieprawidłowe w zakresie zgłoszonej procedury i orzekając o zastosowaniu procedury dopuszczenia do obrotu .

Uwzględniając przytoczoną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Sz.d