Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 3/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

A. T. wnioskiem z dnia 3 lutego 2014 r. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia.

Z wniosku, złożonego na urzędowym formularzu PPF, wynika, że skarżący prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe wraz z żoną. Środki utrzymania rodzina czerpie ze świadczenia rentowego skarżącego oraz świadczenia rehabilitacyjnego otrzymywanego przez żonę skarżącego i ich łączna wysokość kształtuje się na poziomie [...] zł. Skarżący posiada dom o pow. [...] m², w którym w raz z żoną zamieszkuje. Na aktualne dochody rodziny, jak wskazano we wniosku, ma wpływ stan zdrowia żony skarżącego, która choruje na chorobę [...]. Do wniosku dołączono kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia [...] października 2012 r.

W związku z tym, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy było niewystarczające do oceny aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, został on zarządzeniem z dnia 11 lutego 2014 r. wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku, stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., poprzez przedstawienie szczegółowych wyjaśnień oraz dokumentów wyjaśnienia te potwierdzających odnoszących się do sytuacji materialnej składającego wniosek, w tym m.in. wyciągu ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę i jego małżonkę rachunków bankowych i lokat wraz z historią dokonanych na nich operacji z ostatnich 3 miesięcy oraz szczegółowego wykazu wydatków ponoszonych miesięcznie na konieczne utrzymanie oraz inne potrzeby wraz z określeniem ich wysokości, w tym także przedstawienie kopii dokumentów potwierdzających ich opłacanie.

Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została złożona w urzędzie pocztowym i po bezskutecznym awizowaniu doręczona skarżącemu w dniu 4 marca 2014 r. w trybie doręczenia zastępczego.

W wyznaczonym terminie skarżący nie odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał, że uzyskiwane przez rodzinę dochody pozostają na poziomie niewystarczającym - uwzględniając potrzeby finansowe rodziny wynikające z obowiązku pokrywania wydatków koniecznych, w tym w szczególności konieczności ponoszenia kosztów leczenia żony skarżącego – by za ich pomocą wywiązać się z obowiązku opłacenia kosztów sądowych we własnym zakresie.

Tak sformułowane we wniosku twierdzenie nie znajduje jednak uzasadnionej podstawy w informacjach zamieszczonych w formularzu PPF odnoszących się do sytuacji materialnej skarżącego, albowiem informację przedstawione przez wnioskodawcę ze względu na swoją ogólność prowadzącą do braku szczegółowości danych dotyczących tak zgromadzonych oszczędności, jak i stałych wydatków gospodarstwa domowego skarżącego, nie pozwalały na uznanie go za osobę znajdującą się w stanie ubóstwa.

Mając na uwadze, że opłaty sądowe, do pokrycia których zobowiązany jest skarżący, nie przekraczają w rozpoznawanej sprawie jednorazowo kwoty 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm./), okoliczności sprawy odnoszące się do możliwości partycypowania skarżącego w kosztach sądowych powinny wskazywać, że przywołanego pułapu obciążenia finansowego rodzina nie jest w stanie udźwignąć Przedstawionego wniosku ogólne informacje zamieszczone we wniosku jednak w żaden sposób nie potwierdzały, uwzględniając, że wysokość miesięcznych dochodów skarżącego kształtuje się na wysokim poziomie, wynosi bowiem [...] zł. Skarżący wskazał wprawdzie, że istotny wpływ na dochodowość gospodarstwa domowego wywiera stan zdrowia jego żony, niemniej zamieszczone we wniosku oświadczenie odnoszące się do tejże kwestii sprowadza się jedynie do wykazania faktu przebytego leczenia członka rodziny w 2012 r., nie uszczegóławia zatem jakie wydatki wynikające ze stanu zdrowia żony skarżący w chwili obecnej jest zmuszony stale ponosić. Niewyjaśnione w sprawie pozostały tym samym okoliczności wpływające w sposób bezpośredni na ocenę rozważanej niemożności poniesienia przez składającego wniosek kosztów sądowych wynikających ze złożenia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r., skoro dokonanie tejże oceny nie jest możliwe bez rozważenia jakimi środkami finansowymi dysponuje składający wniosek, jakie posiada on źródła bieżącego utrzymania oraz jakie ponosi stałe wydatki, a także, czy wydatki te w kontekście przedstawionych informacji mają w każdym przypadku cechę wydatków koniecznych.

Nieodniesienie się przez skarżącego do nałożonych na niego obowiązków procesowych w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze sposób doręczenia mu wezwania z dnia 11 lutego 2014 r. (doręczenie zastępcze), nie jest, jak można przyjąć, spowodowane świadomym odstąpieniem od wymogu przedstawienia przez skarżącego pełnych informacji na temat swojej sytuacji majątkowej. Stwierdzenie prawidłowości doręczenia wezwania nakazuje jednakże obciążenie składającego wniosek skutkami niewykazania przesłanki przyznania prawa pomocy, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Brak możliwości ocenienia zasadniczych okoliczności faktycznych sprawy, stanowiących podstawę orzeczenia w przedmiocie przyznania prawa pomocy, prowadził z tego względu do oddalenia wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.

W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.