Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 202/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Grunty warszawskie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3,  art. 36 par. 1,  art. 37 par. 2, art. 12 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1,  art. 200,  art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku z dnia 7 czerwca 1965 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" dz. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. G. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną nr hip. "[...] działka nr [...]" o pow. [...] m2. W skardze skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie 14 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podała, że od lat 60. T. M., po odmownym orzeczeniu Prezydium Rady Narodowej w W. w przedmiocie przyznania prawa użytkowania wieczystego, starał się o odszkodowanie za utracony grunt. Po jego śmierci w [...] r. o odszkodowanie starali się jego spadkobiercy – A. M. i M. G. W 2007 r. strony wniosły do organu wyższego stopnia zażalenie na podstawie art. 37 § 1 Kpa. W tym samym roku Wojewoda [...] zawiesił postępowanie w sprawie, do czasu rozpatrzenia sprawy o nabycie części gruntu zajętego pod drogę publiczną. W 2007 r. Wojewoda [...] w postanowieniu nr [...] uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione. W 2008 r. organ wydał decyzję stwierdzającą nabycie z mocy prawa, która stała się ostateczna. Na początku 2009 r. organ podjął postępowanie. W 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. M. i M. G. na bezczynność organu. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. zobowiązał się do załatwienia sprawy do 31 lipca 2010 r., a następnie przesunął ten termin na dzień 31 października 2010 r. W listopadzie 2010 r. został sporządzony operat szacunkowy, do którego nie zostały zgłoszone żadne uwagi. Organ nadal przesuwał termin załatwienia sprawy wskazując daty 31 marca 2011 r. i 31 sierpnia 2011 r. W dniu 4 maja 2011 r. zmarła A. M., a spadek po niej nabyła w całości skarżąca. We wrześniu 2011 r. okazało się, że organ nie może załatwić sprawy, ponieważ niezbędna jest aktualizacja wyceny. W dniu 9 listopada 2011 r. M. G. wniosła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi termin 3 miesięcy na podjęcie rozstrzygnięcia, jednak stosowna decyzja nie została wydana.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ poinformował, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Przed Prezydentem W. prowadzone jest z wniosku spadkobierców dawnego właściciela postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania dotyczącego przedmiotowej nieruchomości, na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Organ wskazał, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215. Ze względu za złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Prezydent W. stwierdził, że pismem z dnia 15 maja 2012 r. strony zostały poinformowane o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Sąd zauważa, że już w czerwcu 1965 r. Prezydium Rady Narodowej w W. otrzymało pismo T. M., w którym poprzednik prawny skarżącej wnosił o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Wniosek ten w piśmie z dnia 18 lipca 2001 r. (data wpływu do Starosty Powiatu [...]) poparły A. M. i M. G. - spadkobiercy T. M. Warto zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] r. Prezydent W. podjął postępowanie w sprawie. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że po podjęciu postępowania w sprawie odszkodowawczej organ podjął pierwszą czynność dowodową dopiero 15 września 2009 r. występując o do Urzędu W. Delegatury Biura Geodezji i Katastru w Dzielnicy [...] o wypis z rejestru gruntów i odbitkę mapy ewidencyjnej przedmiotowej nieruchomości z naniesionymi granicami działek ewidencyjnych oraz granicami hipotecznymi. Dokumentację w tym zakresie organ otrzymał 30 września 2009 r. i 9 listopada 2009 r. Z akt sprawy wynika, że następne czynności w sprawie organ podejmował w dacie 24 lutego 2010 r. wyznaczając termin na rozpatrzenie sprawy do końca lipca 2010 r. W piśmie z dnia 2 sierpnia 2010 r. organ poinformował pełnomocnika stron, że podjął czynności zmierzające do wykonania operatu szacunkowego i że termin zakończenia sprawy przewiduje na dzień 31 października 2010 r. W dniu 9 września 2010 r. został wykonany operat szacunkowy.

Następnie pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. organ poinformował o możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 31 marca 2011 r. W piśmie z dnia 31 marca 2011 r. termin ten został określony jako dzień 31 sierpnia 2011 r. 17 listopada 2011 r. rzeczoznawca majątkowy potwierdził aktualność sporządzonego operatu szacunkowego. Prezydent W. jeszcze dwukrotnie wyznaczał nowe terminy załatwienia sprawy, tj. odpowiednio koniec marca 2012 r. i 30 września 2012 r., mimo wyznaczenia przez organ wyższego stopnia dodatkowego terminu załatwienia sprawy (postanowienie Nr [...]). W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w sprawie trwa analiza zgromadzonej dokumentacji.

Mając na uwadze opisany wyżej tok postępowania organu Sąd podziela stanowisko skarżącej, że w niniejszej sprawie Prezydent W. pozostaje w bezczynności, jeżeli chodzi o załatwienie wniosku M. G. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną nr hip. "[...]" działka nr [...]". Sąd zwraca uwagę, że organ, mimo upływu okresu kilkudziesięciu lat od momentu wszczęcia postępowania o odszkodowanie za nieruchomość [...] nadal rozpatruje sprawę. Wyznaczane przez organ pierwszej instancji nowe terminy załatwienia sprawy w każdym przypadku obejmowały okresy przekraczające przewidziany przez Kodeks termin maksymalny (art. 35 § 3 Kpa). Wobec tego Sąd uznał, że istniejąca w niniejszej sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa – przepisów art. 35 § 3, art. 36 § 1 i art. 37 § 2 w zw. z art. 12 § 1 Kpa. O kwalifikowanym naruszeniu tych przepisów świadczy to, że Prezydent W. znacznie przekroczył maksymalny 2-miesięczny termin ustawowy na załatwienie sprawy oraz wskazane nowe terminy załatwienia sprawy i dodatkowy termin na załatwienie sprawy wyznaczony przez Wojewodę [...]. Organ mimo uzyskanej na początku grudnia 2011 r. klauzuli aktualności z dnia 17 listopada 2011 r. dotyczącej ważności operatu szacunkowego nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia. Do dnia wydania przez Sąd wyroku sprawa nie została załatwiona (oświadczenie pełnomocnika organu złożone do protokołu rozprawy), a organ nie wskazał jakie konkretne, obiektywne przyczyny uniemożliwiają załatwienie wniosku o odszkodowanie.

Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie należnych skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).