Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 943/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1, 2 i 3, art. 193
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku adw. O.O. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt I OSK 943/19 w zakresie orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 30 czerwca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 października 2018 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości.

Pismem z 13 września 2022 r. adw. O.O. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku przez rozstrzygnięcie w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że stosowny wniosek zawarty był w treści skargi kasacyjnej, a skierowanie sprawy na posiedzenie niejawne uniemożliwiło pełnomocnikowi ponowienie tego wniosku. Zaznaczył także, że koszty pomocy adwokackiej nie zostały opłacone przez skarżącego w całości ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 ppsa). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 ppsa).

Mając na uwadze przedmiot wniosku, wyjaśnić należy, że orzeczenie o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi strony wyznaczonemu z urzędu nie należy do rozstrzygnięć, które Naczelny Sąd Administracyjny powinien zamieścić z urzędu w orzeczeniu kończącym postępowanie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 779/15, czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2021 r., sygn. akt II OSK 3805/19), gdyż żaden z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zobowiązuje sądu do zawarcia takiego rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie. W szczególności podstawy do takiego działania nie stanowi art. 250 ppsa, gdyż wskazuje on jedynie na zasady, według których ustala się wysokość wynagrodzenia ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w odniesieniu do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zastosowania nie znajduje także art. 209 ppsa, z uwagi na fakt, że zgodnie z jego treścią znajduje on zastosowanie jedynie do kosztów postępowania między stronami.

Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za udzieloną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa, po złożeniu do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego przez tak ustanowionego pełnomocnika stosownego oświadczenia. Wniosek pełnomocnika skarżącego został zatem pozostawiony przez Naczelny Sąd Administracyjny do rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodnie z właściwością (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2022 r., sygn. akt III FSK 68/22).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 ppsa w zw. z art. 193 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.