Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 26/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. z dnia 11 października 2016 r. sprecyzowanej pismem z dnia 28 grudnia 2016 r. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 2 września 2016 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 11 października 2016 r. K. J. wniósł skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Wa 1899/16.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.".

W związku z treścią skargi, skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2016 r. został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi z dnia 11 października 2016 r. poprzez jej sprecyzowanie, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. Jednocześnie skarżący został poinformowany, że w przypadku gdy skarga dotyczy decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności należy wskazać organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności. Natomiast gdy skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu należy wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. W związku z brakiem dowodu doręczenia skarżącemu wezwania z dnia 17 listopada 2016 r. ponownie wezwano skarżącego pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie. Wezwanie z dnia 20 grudnia 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 grudnia 2016 r.

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 28 grudnia 2016 r. wskazał, iż zakres zaskarżenia dotyczy niezałatwienia w formie i trybie prawem wymaganym jego podania z dnia 2 września 2016 r. skierowanego do Komendanta Głównego Policji, na które skarżony organ niezgodnie z nakazami prawnymi odpowiedział zwykłym pismem urzędowym uważając, iż tak doręczone pismo oznaczone liczbą dziennika [...] można uznać za dopuszczalną czynność kończącą postępowanie administracyjne zainicjowane jego wnioskiem. Skarżący podniósł, iż w zakresie sprawy wnosi o stwierdzenie, iż czynność – pismo [...] nie może być uznana za czynność kończącą postępowanie administracyjne zainicjowane jego wnioskiem z dnia 2 września 2016 r. w zakresie całości sprawy, a jedynie w zakresie ewentualnie częściowym. W ocenie skarżącego organ powinien wydać akt administracyjny (art. 104 k.p.a.), aby strona mogła skorzystać z prawa do sądu.

W związku z pismem skarżącego z dnia 28 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II zarządził w dniu 20 stycznia 2017 r. zakreślenie sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1899/16 w repertorium SA i wpisanie jej do repertorium SAB pod sygn. akt II SAB/Wa 26/17. Skarga została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku (odwołania) z dnia 2 września 2016 r.

W związku z pismem skarżącego z dnia 28 grudnia 2016 r. precyzującym skargę, pełnomocnik organu został wezwany do udzielenia odpowiedzi na skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 2 września 2016 r. i nadesłania jej wraz z odpisem dla skarżącego oraz do udzielenia informacji, czy skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji złożył, w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) środek zaskarżenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

W odpowiedzi na skargę, złożonej w dniu 1 marca 2017 r., pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, informując, że analiza akt postępowania w sprawie wykluczyła potwierdzenie wniesienia zażalenia w trybie art. 37 K.p.a. Pełnomocnik wskazał, że wyczerpanie środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność jest warunkiem jej dopuszczalności. Odnosząc się zaś do sprawy pełnomocnik wskazał, że "odwołanie" skarżącego z dnia 2 września 2016 r. zostało rozpoznane w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez Biuro Kontroli KGP. W dniu 7 października 2016 r. organ zajął stanowisko w sprawie "odwołania" z dnia 2 września 2016 r. Pismo oznaczone nr [...] zostało wysłane do skarżącego.

Pełnomocnik wskazał też, że "odwołanie" z dnia 2 września 2016 r. dotyczyło stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] września

2016 r. nr [...], które, jak wynika z ustaleń organu jest przedmiotem procedowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Z tego względu w ocenie pełnomocnika skarga na bezczynność organu jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Pełnomocnik wskazał też, że WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 1900/16 odrzucił skargę K. J. na niezałatwienie skargi na działalność organu. Pełnomocnik wskazał nadto, że podanie K. J. z dnia 2 września 2016 r. zostało potraktowane przez organ jako żądanie rozpoznania sprawy w trybie skargowym, zatem pismo [...] z dnia [...] października należało uznać za właściwy sposób załatwienia sprawy wywołanej wnioskiem z dnia 2 września 2016 r.

Skarżący w piśmie z dnia 13 marca 2017 r. nie zgodził się ze stanowiskiem organu, iż nie wyczerpał drogi zażalenia do organu nadrzędnego. Jednocześnie podniósł, iż wywodzenie przez organ niezaskarżalności czynności rozpatrywanej w trybie skargowym uniemożliwia skorzystanie z prawa kontroli przez właściwy sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718

ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cytowanej ustawy).

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca przedmiotem skargi do WSA w Warszawie uczyniła bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania podania z dnia 2 września 2016 r. skierowanego do Komendanta Głównego Policji w odniesieniu do pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji

w K. z dnia [...] września 2016 r., którym to wojewódzki organ Policji poinformował K. J.o, że żądana przez wnioskodawcę informacja nie jest informacją publiczną i nie mają do niej zastosowania przepisu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016, poz. 1784 ze zm.) – dalej u.d.i.p. Wskazano wówczas, iż udzielona na jego wniosek odpowiedź nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

W ocenie Sądu podanie skarżącego z dnia 2 września 2016 r. jest pismem wniesionym w trybie skargowym (w trybie Działu VIII k.p.a.) na działanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., a tym samym skarga na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu tego pisma jest niedopuszczalna. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Tym samym, również skarga na bezczynność w rozpoznaniu tego rodzaju skarg i wniosków, w tym przypadku podania z dnia 2 września 2016 r., nie jest dopuszczalna.

Tryb skargowo-wnioskowy jest postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu, w tym postępowania sądowoadministracyjnego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.