Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 998/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 239 b § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w likwidacji w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r. nr [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r. nr [...] określającej dla "A" Sp. z o.o. w S. (dalej zwana: spółka, skarżąca) w podatku od towarów i usług:

1) za IV kwartał 2013 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie 0 zł, tj. niższej od zadeklarowanej o [...] zł,

2) za I kwartał 2014 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł, tj. niższej od zadeklarowanej o [...] zł,

3) na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej zwana: ustawa o PTU) kwotę podatku do zapłaty:

a) za grudzień 2013 r. w wysokości [...] zł,

b) za styczeń 2014 r. w wysokości [...] zł.

Postanowienia zapadły w następującym stanie sprawy:

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. przeprowadził wobec spółki kontrole podatkowe w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. i

I kwartał 2014 r. W wyniku ustaleń kontroli, a także przeprowadzonego w następstwie tych kontroli postępowania podatkowego, wszczętego [...] r., organ stwierdził, że spółka zadeklarowała (w złożonej korekcie) za IV kwartał 2013 r. do wpłaty kwotę [...] zł, natomiast za I kwartał 2014 r. nadwyżkę w kwocie [...] zł do przeniesienia następny okres rozliczeniowy. W efekcie poczynionych ustaleń organ zakwestionował rozliczenia dokonane przez podatnika za w/w okresy i stwierdził, że za IV kwartał 2013 r. zobowiązanie podatkowe spółki wynosić powinno 0 zł, a za I kwartał 2014 r. nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy

0 zł. Ustalił bowiem, że faktury na podstawie których spółka dokonała rozliczenia podatku naliczonego oraz podatku należnego nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych – były to tzw. puste faktury, na podstawie których nie jest możliwe rozliczenie podatku VAT w deklaracji zarówno z tytułu nabycia, jak i dostawy. Stwierdził jednocześnie organ, że z tytułu wystawienia faktur VAT dla "B" sp. z o.o. skarżąca jest zobowiązana do zapłaty podatku w nich wykazanego, stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy o PTU, w kwotach: za grudzień 2013 r. w wysokości [...] zł, za styczeń 2014 r. w wysokości [...] zł. Ustalenia i rozstrzygnięcie w tym zakresie organ zawarł w decyzji z [...] r.

W związku z wydaniem w/w decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. przeprowadził analizę zaistniałych okoliczności sprawy pod kątem możliwości wyegzekwowania zaległości podatkowych określonych w decyzji nieostatecznej, w tym [...] r. wezwał spółkę do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym. W reakcji na to wezwanie spółka w oświadczeniu z [...] r. odmówiła złożenia takiego oświadczenia.

Analiza sytuacji finansowej i majątkowej spółki przeprowadzona przez organ wykazała istnienie przesłanek, o których mowa w art. 239b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm. – dalej zwana: O.p.).

Organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, że spółka nie posiada majątku odpowiadającego wysokości zaległości podatkowej, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy. Mianowicie nie posiada środków transportu, ani praw do nieruchomości. Natomiast analiza bilansu spółki za 2016 r. oraz informacji dodatkowej wskazuje, że jedyne aktywa trwałe, to wierzytelność z tytułu pożyczki w kwocie [...] zł udzielonej przez spółkę jej prezesowi. Rzeczowe aktywa trwałe, to środki trwałe o wartości [...] zł, całkowicie zamortyzowane. Zatem, jak przyjął organ, zaistniał jeden z warunków określonych w art. 239b § 1 pkt 2 O.p. do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ dodał, że słuszność takiej oceny potwierdzają dane ujawnione w złożonych do urzędu skarbowego zeznaniach o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) CIT-8 za lata 2013-2016, w których spółka wykazała stratę za wszystkie te lata. Podobnie deklaracje VAT-7K, w których od 2 kwartału 2014 r. spółka wykazuje obrót w wysokości 0,00 zł (za 2016r. spółka wykazała koszty finansowe w kwocie [...] zł).

Na podstawie analizy poczynionych ustaleń organ stwierdził, że wskaźniki płynności finansowej i zadłużenia kształtują się poniżej bezpiecznych poziomów. Mianowicie spółka nie posiada zdolności do zrealizowania płatności w trybie natychmiastowym, działalność spółki w całości finansowana jest kapitałem obcym. Kapitał własny spółki wykazuje wartości ujemne.

W konkluzji organ wskazał, że ustalona sytuacja majątkowa i finansowa spółki daje podstawę do stwierdzenia obawy niewykonania zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r., co uzasadnia nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 239b § 1 pkt 2 O.p. Rozstrzygnięcie i ustalenia w tym zakresie organ zawarł w postanowieniu z [...] r.

W zażaleniu na opisane wyżej postanowienie spółka, wnosząc o uchylenie postanowienia oraz umorzenie postępowania, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.:

- art. 122 w zw. z art. 236 O.p. polegające na niepodjęciu wszelkich niezbędnych i dostępnych organowi działań w celu dokładnego ustalenia wartości aktywów spółki, co przyczyniło się do pominięcia w ocenie potencjalnych możliwości spełnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji podatkowej, składnika aktywów w postaci wymagalnych należności na kwotę [...] zł;

- art. 239b § 1 pkt 2 oraz § 2 O.p. polegające na przyjęciu, że podatnik nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwlokę i że uprawdopodobnione zostało, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane z uwagi na brak aktywów wystarczających do wykonania zobowiązania, podczas gdy przesłanki te nie występują z uwagi na fakt, że spółka posiada należności w kwocie nie niższej niż wartość zobowiązania podatkowego określonego decyzją wraz z odsetkami.

W ocenie spółki, organ pierwszej instancji nie dokonał analizy sytuacji finansowej i majątkowej, w jakiej znajduje się spółka. Nie podjął próby wykazania, że w przedmiotowej sprawie spełniona została przesłanka uprawdopodobnienia, że spółka nie wykona zobowiązania określonego zaskarżoną decyzją. Skarżący na poparcie swoich argumentów nie przedłożył żadnych dowodów.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpoznaniu sprawy w związku z wniesionym zażaleniem, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu podatkowego pierwszej instancji.

Organ odwoławczy przywołał m.in. treść przepisów art. 239b § 1 pkt 2 i § 2 O.p., a następnie wyjaśnił ich znaczenie i stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował w sprawie art. 239b § 1 i § 2 tej ustawy. Wskazał, że przesłanką do zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności jest fakt, iż strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej łącznej wysokości zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Na podstawie powołanych przepisów stwierdził, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest udowodnienie wystąpienia chociażby jednej z przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 O.p. Natomiast w przypadku przesłanki określonej w art. 239b § 2 O.p. wystarczy jedynie uprawdopodobnienie. W tej sprawie organ pierwszej instancji wskazał na prawdopodobieństwo nieuregulowania przez spółkę zobowiązań z w/w decyzji, za czym przemawiał brak majątku (ruchomości, nieruchomości) oraz wykazane straty w zeznaniach o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) CIT- 8 za lata 2013-2016, a nadto zerowa sprzedaż wykazana w deklaracjach VAT-7K za okres od II kwartału 2014 r. Spółka wezwana do złożenia oświadczenia o stanie majątkowym poinformowała, że korzysta z prawa do odmowy jego złożenia. Z kolei według protokołu o stanie majątkowym z [...] r., spółka nie posiada nieruchomości, ruchomości, środków transportu, rachunków bankowych, a posiadane przez nią prawa majątkowe stanowią: niewymagalna wierzytelność z tytułu pożyczki na kwotę [...] zł (pożyczkobiorcą jest prezes zarządu skarżącej) oraz wymagalna wierzytelność od spółki "C" sp. z o.o. na kwotę [...] zł. Według bilansu i informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego, aktywa trwale na [...] r. stanowią: "Inwestycje długoterminowe" w postaci udzielonej pożyczki prezesowi zarządu na kwotę [...] zł plus 10% odsetki (termin spłaty: [...] r.), środki trwale o wartości netto [...] zł (umorzone), zobowiązania długoterminowe na kwotę [...] zł oraz odsetki (pożyczka od spółki "D" sp. z o.o., termin spłaty: [...] r.).

Dalej organ argumentował, że spółka posiada ujemny kapitał zakładowy (-[...] zł), a na [...] r. zobowiązania i rezerwy na zobowiązania przekraczają wartość wszystkich aktywów spółki. Organ podkreślił, że na [...] r. spółka posiada zaległości z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami w łącznej wysokości [...] zł. Powoduje to, że nawet przy wierzytelności od spółki "C" na kwotę [...] zł (spółka ta, jak ustalił organ, jest w likwidacji, a jej zaległości publicznoprawne wynoszą [...] zł), brak jest w spółce majątku o wartości odpowiadającej kwocie zaległości podatkowej wraz z odsetkami. Organ dodał, że uchwałą z [...] r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników zdecydowało o otwarciu likwidacji spółki, co zostało ogłoszone w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

Końcowo organ stwierdził, że zobowiązania i rezerwy na zobowiązania w spółce wynoszą [...] zł i przekraczają wartość wszystkich aktywów spółki w kwocie [...] zł (w tym należności). Wszystko to potwierdza, jak argumentował organ II instancji, zasadność nadania opisanej na wstępie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Dyrektor Izby odniósł się do zarzutów strony, nie podzielając ich zasadności.

W skardze, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.:

- art. 239b § 1 pkt 2 oraz § 2 O.p. polegające na błędnym przyjęciu, że podatnik nie posiada składników majątkowych na których można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, czego konsekwencją stało się błędne przyjęcie, że nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, co miało dawać podstawę do nadania decyzji podatkowej rygoru natychmiastowej wykonalności i wypełniać przesłankę z art. 239b § 1 pkt 2 O.p.;

- art. 187 § 1 O.p. polegające na błędnym, bo nie spełniającym wymogu wyczerpującego, rozpatrzeniu materiału dowodowego, w szczególności poprzez uznanie, że uprawdopodobnione zostało, że zobowiązanie wynikające z decyzji podatkowej nie zostanie wykonane z uwagi na brak aktywów wystarczających do wykonania zobowiązania, podczas gdy przesłanki te nie występują z uwagi na fakt, iż spółka posiada prawa majątkowe podlegające zajęciu, a zatem mogące stanowić przedmiot zastawu skarbowego w kwocie nie niższej niż wartość zobowiązania podatkowego określonego decyzją podatkową wraz z odsetkami, która to okoliczność przeczy tezie organów, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, co z kolei niweczy zasadność powołania się na przesłankę z art. 239b § 2 O.p.;

- art. 191 O.p. polegające na dokonaniu oceny dowodów w sposób dowolny, a nie swobodny, poprzez przyjęcie za dowody nieuprawnionych domniemań, że:

a) status prawny podatnika wskazujący na rozpoczęcie procesu likwidacji ma znaczenie z punktu widzenia oceny jego wypłacalności, co pozostaje w sprzeczności z celem postępowania likwidacyjnego, którym jest zaspokojenie zobowiązań i podział pozostałego majątku spółki pomiędzy jej udziałowców;

b) status prawny dłużnika podatnika wskazujący na rozpoczęcie procesu likwidacji ma znaczenie z punktu widzenia oceny zamiaru i możliwości spłaty zobowiązań w stosunku do podatnika, co pozostaje w sprzeczności z celem postępowania likwidacyjnego, którym jest zaspokojenie zobowiązań i podział pozostałego majątku spółki pomiędzy jej udziałowców;

- art. 233 § 1 pkt 1 O.p. polegające na utrzymaniu w mocy decyzji (postanowienia) organu I instancji.

W uzasadnieniu skarżąca w szczególności podniosła, że spółka posiada majątek wystarczający na zapłatę zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami, bo mający wartość co najmniej [...] zł który może być przedmiotem zastawu skarbowego, co ustalenia organów obu instancji czyni błędnymi. Dodała, że organy nie sprostały wymogom określonym w art. 239b § 1 O.p., niesłusznie w realiach tej sprawy decyzji nieostatecznej nadając rygoru wykonalności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej zwana: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Badając legalność zaskarżonego postanowienia i postanowienia je poprzedzającego Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, ani procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości nadania rygoru natychmiastowej wykonalności opisanej na wstępie decyzji organu podatkowego.

W ocenie Sądu, stanowisko zaprezentowane przez organy w wydanych aktach jest prawidłowe i poparte właściwymi przepisami prawa.

Zgodnie z art. 239b § 1 O.p., decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności w przypadku gdy:

1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub

4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

Jednocześnie w art. 239b § 2 O.p. zastrzeżono, że przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Z przywołanych regulacji wynika, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienia dwóch przesłanek. Pierwszą z nich, jak trafnie wskazał organ odwoławczy, jest jedna z czterech okoliczności wskazanych w art. 239b § 1 pkt 1-4 O.p. Użycie przez ustawodawcę w powołanym przepisie spójnika "lub", wyrażającego zgodnie z zasadami poprawnej legislacji tzw. alternatywę łączną, oznacza, że stwierdzenie w stanie faktycznym sprawy już jednej z tych okoliczności daje organowi podatkowemu możliwość zastosowania wspomnianego rygoru. Nie wyklucza to jednak wystąpienia tych przesłanek łącznie, gdyż ustawodawca dopuszcza możliwość współwystępowania sytuacji komunikowanych przez zdanie łączone tym spójnikiem, a zatem możliwe jest spełnienie warunków wynikających z jednego lub kilku, a także z wszystkich zdań.

Drugą przesłanką, wskazaną w art. 239b § 2 O.p., jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, że zachodzi duże prawdopodobieństwo zmaterializowania się jej. W orzecznictwie wielokrotnie już podkreślano, że przyjęcie w treści art. 239b § 2 O.p. pojęcia "uprawdopodobnienie" znajduje również przełożenie na zasady dowodzenia ziszczenia się wskazanej w tym przepisie przesłanki, tj. możliwości niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji (wyrok NSA z 8 listopada 2016 r. sygn. I FSK 1327/16). Uprawdopodobnienie nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) istnienia jakiegoś faktu, a zatem nie oznacza konieczności udowodnienia danej okoliczności. Uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 239b § 2 O.p. oznacza, że obowiązkiem organu podatkowego nie jest dowodowe wykazanie, że podatnik nie zapłaci podatku wynikającego z nieostatecznej decyzji, ale wskazanie na okoliczności, fakty już istniejące, na podstawie których można obiektywnie i racjonalnie wnioskować, że podatek ten nie zostanie zapłacony (wyrok WSA w Lublinie z 4 czerwca 2014 r., I SA/Lu 153/14).

Z treści w/w przepisów wynika więc, że fakt zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 O.p. organ podatkowy obowiązany jest ustalić przez udowodnienie, natomiast dla wykazania spełnienia warunku określonego w art. 239b § 2 O.p., wystarczy uprawdopodobnienie, które jest środkiem zastępczym dowodu. Dopiero jednak kumulatywne spełnienie przesłanek z obu paragrafów stanowi podstawę do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Takie stanowisko słusznie zajął organ II instancji w zaskarżonym postanowieniu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zaakceptować stanowisko organu podatkowego, który prawidłowo wskazał na wystąpienie w sprawie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 2 O.p. oraz zasadnie uprawdopodobnił, że zobowiązania wynikające z decyzji nie zostaną wykonane.

Przede wszystkim w niniejszej sprawie organy podatkowe wykazały, że skarżąca spółka nie posiadała majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że spółka nie była właścicielem nieruchomości oraz ruchomości o istotnej wartości (w tym pojazdów samochodowych). Jej kapitał zakładowy wskazywał wartość ujemną (-[...] zł). Co szczególnie wymaga podkreślenia, zobowiązania i rezerwy na zobowiązania przekraczają wartość wszystkich aktywów spółki. Nie jest w sprawie sporne między stronami, że spółka posiada zaległości z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami w łącznej wysokości [...] zł. Według bilansu, zobowiązania i rezerwy na zobowiązania spółki wynoszą [...] zł. Z kolei aktywa spółki, na podstawie bilansu, wynoszą [...] zł. W tej pozycji bilansu mieszczą się zarówno pożyczki, jak i należności od kontrahenta. Wynika z tego, że majątek spółki jest mniejszy od wartości jej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Gdyby nawet przyjąć, jak podnosi spółka w skardze, że aktywa spółki wynoszą [...] zł (choć z bilansu to nie wynika), to i tak – wbrew argumentom skargi - majątek spółki jest mniejszy niż jej zobowiązania. Skarżąca nie była więc właścicielem majątku o wartości odpowiadającej wysokości należności wynikającej z decyzji wymiarowej, na którym to majątku można by było ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, co czyni zarzuty skargi w tym zakresie nietrafnymi.

Natomiast o tym, że zobowiązania wynikające z decyzji wymiarowej nie zostaną wykonane, świadczyły takie okoliczności jak: brak nieruchomości oraz ruchomości o istotnej wartości (w tym pojazdów samochodowych), ujemny kapitał zakładowy, spadek aktywów w ciągu 2016 r. o [...] zł. Ponadto skarżąca w zeznaniach CIT-8 za lata 2013-2016 r. wykazała stratę, co wskazywało na utrzymującą się trudną sytuację majątkową. Organ wszystkie te okoliczności ustalił i rozważył, odnosząc się do sytuacji majątkowej i finansowej spółki, w szczególności w kontekście przesłanki o której mowa w art. 239b § 2 O.p. W ramach tej analizy organ słusznie wziął także pod uwagę takie okoliczności, jak otwarcie likwidacji spółki skarżącej, jak i spółki będącej jej dłużnikiem. Uwzględnienie tych okoliczności – wbrew zarzutom skargi - wchodzi w zakres ustaleń mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa wykonania zobowiązania podatkowego. Powyższe nie niweczy celów postępowania likwidacyjnego skarżącej. Co warte podkreślenia, spółka zarówno w skardze, jak i uprzednio w zażaleniu, poza ogólnikowymi twierdzeniami, nie przedstawiła żadnych konkretnych danych, informacji czy dowodów, które wskazywałyby, że jej sytuacja majątkowa i finansowa była inna, niż ustalona przez organy podatkowe.

Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 122 w związku z art. 187 § 1 i art. 191 O.p. W przedmiotowej sprawie organy podatkowe działały zgodnie z obowiązującym prawem. W wydanych w niniejszej sprawie rozstrzygnięciach wskazano podstawę prawną, zacytowano także przepisy z niezbędnymi wyjaśnieniami, a zaskarżone postanowienie organu podatkowego zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne. Podjęto również niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrano cały dostępny materiał dowodowy (jako dowód dopuszczono wszystko co mogłoby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy), który oceniono zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Wartość materiału dowodowego oceniono bezstronnie, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, a przede wszystkim obowiązującymi przepisami. Poszczególne dowody rozpatrzono odrębnie, jak i we wzajemnej łączności, mając na uwadze całokształt sprawy. Nie była więc to ocena dowolna. Należy dodać, że postępowanie prowadzono w sposób zgodnie z obowiązującym prawem - co jest działaniem zgodnym z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa wyrażoną w art. 121 § 1 O.p. Wskazano przy tym i uzasadniono argumenty jakimi kierowano się rozstrzygając sprawę. Przy czym fakt, że ocena materiału doprowadziła organy podatkowe do odmiennych od oczekiwanych przez skarżącą wniosków, nie świadczy o naruszeniu przepisów i braku obiektywizmu.

Zdaniem Sądu w sprawie zaistniały podstawy do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a zarzuty skargi, w tym dotyczące wydania zaskarżonego postanowienia utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, okazały się niezasadne.

W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.