Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 706/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Ś. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R.T.


UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2018 roku W. Ś. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego.

W piśmie z 25 sierpnia 2018 roku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że w niniejszej sprawie zapadł już prawomocny wyrok, którym sąd uznał zasadność jego skargi. Ponadto podniósł, że od 2014 roku nie otrzymuje płatności ekologicznych, a po otrzymaniu płatności bezpośrednich wpłacił 3.700 zł i więcej nie jest w stanie aktualnie wpłacić i będzie to mógł zrobić dopiero po zbiorach warzyw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 t.j. ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zakwestionowanego aktu jest zamknięty. Powołany art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/04, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, iż w złożonym wniosku strona powinna nie tylko wymienić jedną z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu, ale także uzasadnić swoje żądanie podając konkretne okoliczności przemawiające za jego zasadnością. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić przy tym należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168).

Jednocześnie podkreślić należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący

w ogóle nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło mu niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił żadnych okoliczności faktycznych wskazujących na zaistnienie w jego sytuacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów potwierdzających wysokość posiadanych dochodów ani pozwalających na ustalenie kosztów utrzymania skarżącego, które pozwoliłyby na ocenę realnego wpływu ubytku finansowego związanego z wykonaniem zaskarżonej decyzji na dalszą egzystencję strony. Na podstawie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku nie można stwierdzić, czy istotnie wszczęcie postępowania egzekucyjnego pozbawiłoby skarżącego możliwości normalnej, codziennej egzystencji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki motywującej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zwrotu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego i związane z tym uszczuplenie majątku strony jest zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że na skutek wydania tego orzeczenia grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W ocenie sądu za uwzględnieniem wniosku nie mogą przemawiać okoliczności wskazane we wniosku, które ograniczają się jedynie do argumentów merytorycznych skierowanych przeciwko skarżonej decyzji. Takie uzasadnienie nie dowodzi wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, orzekł jak w sentencji.

R.T.