Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 496/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

28 sierpnia 2009 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku S. C., w sprawie dotyczącej skargi wyżej wymienionego, na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], o umorzeniu postępowania w sprawie legalności budowy przepompowni ścieków sanitarnych, - postanawia - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

S. C. we wniosku złożonym na urzędowym druku PPF z 7 sierpnia 2009 r., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Złożenie wniosku poprzedzało doręczenie wezwania Sądu o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, należnego z tytułu złożenia skargi.

Sprawa ze skargi S. C. dotyczy ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie legalności robót budowlanych. Wnioskodawca z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej zobowiązany jest uiścić wpis stały w kwocie 500 zł. Zakończenie sprawy może wiązać się dla skarżącego z obowiązkiem poniesienia także innych kosztów sądowych m.in. w postaci wpisu od zażaleń, skargi kasacyjnej, a także opłaty kancelaryjnej. Ponadto sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga ustanowienia przez stronę fachowego pełnomocnika.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy został uzasadniony następującymi okolicznościami: w skład gospodarstwa domowego strony wchodzi pięć osób. Oprócz żony B., na utrzymaniu S. C. pozostaje trójka dzieci. Rodzina mieszka w mieszkaniu o pow. 44m². Skarżący jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 9,0591 ha. Nieruchomość ta jest wydzierżawiona do 2014 r. Wnioskodawca nie otrzymuje dopłat do gruntów rolnych. Według przesłanego do Sądu oświadczenia, dochód wszystkich członków gospodarstwa wyniósł w sierpniu 2009r. 3’694 zł netto. Jednym ze składników tego dochodu jest świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 306 zł, zasiłek stały 420 zł, zasiłek rehabilitacyjny 160 zł. Wnioskodawca uzyskuje także dochody z pracy w kwocie 2788,33 zł. Strona jest właścicielem samochodu osobowego, posiada telefony komórkowe. Za używanie tych telefonów skarżący płaci w miesiącu ok. 100 zł. Wnioskodawca w treści uzasadnienia wniosku podniósł okoliczności związane z niepełnosprawnością swych synów. Wymagają oni stałego leczenia, rehabilitacji oraz wyjazdów do lekarza w K. i W.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek S. C. zasługuje na uwzględnienie w całości.

Skarżący żąda od Sądu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Jego wniosek obejmuje bowiem zwolnienie od całości kosztów sądowych postępowania sądowoadministracyjnego. Uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.), uzależnia od wykazania braku możliwości uiszczenia kosztów postępowania sądowego ze względu zagrożenie dla zachowania poziomu koniecznego utrzymania wnioskodawcy oraz członków jego rodziny.

Z uwagi na zdolności płatnicze strony, uiszczenie pełnej kwoty kosztów sądowych spowodowałoby zachwianie wątłych podstaw egzystowania rodziny C. Ustalony poziom przychodów skarżącego oraz pozostałych członków jego gospodarstwa domowego pozwala, przy aktualnym bardzo wysokim poziomie cen i usług za dobra o charakterze podstawowym, utrzymywać się, lecz bez możliwości zaoszczędzenia jakichkolwiek środków pieniężnych. Wydatki związane z leczeniem niepełnosprawnych synów skarżącego, stanowią ciężar uniemożliwiający poczynienie na potrzeby kosztów sądowych jakichkolwiek oszczędności. Te oszczędności nie mogą pochodzić z zaniechania użytkowania przez stronę samochodu osobowego. Stan zdrowia synów skarżącego stawia przed nim konieczność wyjazdów do lekarzy praktykujących w miejscowościach poza miejscem zamieszkania. Nie sposób oczekiwać od wnioskodawcy, aby w związku z wszczętym postępowaniem przed WSA miał wyzbyć się samochodu czy ograniczyć przejazdy. Nie bez znaczenia dla oceny stanu majątkowego strony pozostaje fakt napędzania pojazdu samochodowego gazem. W ten sposób strona udowadnia, iż za wszelką cenę stara się ograniczyć wszelkie wydatki. Żona strony B. C. nie może podjąć zatrudnienia, gdyż musi opiekować się niepełnosprawnymi dziećmi. Potwierdza to nadesłana do Sądu kopia uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] sierpnia 2008 r. [...] o przyznaniu B. C. świadczenia pielęgnacyjnego. Należy zwrócić uwagę, iż rodzina nie mogąc samodzielnie prowadzić gospodarstwa rolnego stara się wykorzystywać swój potencjał majątkowy oddając w dzierżawę nieruchomość rolną. Dochód z tego tytułu w skali roku wynosi 54 zł. Ten dochód jest jednak niski i nie może wystarczyć na pokrycie choćby części kosztów sądowych niniejszej sprawy.

Dlatego należy zgodzić się z tezą opartą na wniosku PPF, iż S. C. a także pozostali członkowie gospodarstwa domowego nie będą w stanie ze swych skromnych przychodów wygospodarować żadnej z części należnych kosztów sądowych; groziłoby to zachwianiem podstaw egzystencji rodziny. Reasumując, uiszczenie wpisu od skargi oraz pozostałych ciężarów finansowych postępowania spowodowałoby znaczny uszczerbek na zdolności strony do zakupu dóbr i usług, od których zależy utrzymanie konieczne (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Orzeczenie odmawiające przyznania prawa pomocy skarżącemu, wobec ustalonych w toku postępowania wyjaśniającego okoliczności, stanowiłoby oczywiste naruszenie ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Z wyżej przedstawionych względów orzeczono o przyznaniu S.C. prawa pomocy w części w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.