Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 260/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 1 września 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 755/09 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. , Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zażaleniem postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu sprawy z wniosku J. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania – odmówił przywrócenia terminu.

We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, że od listopada 2008 r. w jego mieszkaniu trwał remont kapitalny. Prace porządkowe związane z kończącym się remontem skarżący musi godzić z 12 - godzinną pracą zawodową w charakterze pracownika ochrony. Wskazana sytuacja spowodowała, że w dniu 31 marca 2009 r. odnalazł dokumenty niezbędne do wniesienia skargi i niezwłocznie, tj. tego samego dnia to uczynił.

Odmawiając instytucji przywrócenia terminu Sąd wskazał, że przeciągający się remont mieszkania można uznać za czynnik utrudniający funkcjonowanie rodziny i destabilizujący życie codzienne domowników lecz nie stanowi on okoliczności, która w sposób niezależny od strony, uniemożliwiałaby wypełnianie obowiązków, w tym terminowe wniesienie skargi do Sądu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Takiego rodzaju postępowania należało oczekiwać od osoby, która nosiła się z zamiarem wniesienia skargi do Sądu od dnia dowiedzenia się o wydanym przez Komendanta Głównego Policji postanowieniu z dnia 19 lutego 2009 r. i która posiadała wiedzę o 30-dniowym terminie do wniesienia skargi, na co wyraźnie wskazuje treść wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 31 marca 2009 r. oraz treść pisma z dnia 28 maja 2009 r. a także pouczenie zawarte w postanowieniu z dnia 19 lutego 2009 r. Stąd, zaniedbanie skarżącego związane ze zbyt późnym odszukaniem niezbędnych w sprawie dokumentów nie może być uznane za okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, iż w jego mieszkaniu był przeprowadzany remont, a koperta z pismem od Komendanta Głównego została "schowana w regale".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Przepis art. 85 p.p.s.a. stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w przepisach art. 86 i 87 p.p.s.a. ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu określając przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu. Z przepisów tych wynika, że powinny być spełnione następujące przesłanki, by wniosek o przywrócenie terminu mógł być uwzględniony, a mianowicie: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków procesowych oraz równoczesne dokonanie czynności uchybionej.

Wymaga podkreślenia, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być przy tym oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy. Mając na uwadze, że ustawodawca nie określił kryteriów oceny zachowania strony, świadczącego o braku jej winy, przyjąć należy, że kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący nie uprawdopodobnił w sposób przekonujący braku swojej winy i nie dochował należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 p.p.s.a., oddalił zażalenie.