Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 1/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek w Rep. SO
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1,  art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. W. w przedmiocie przeprowadzenia sądowej kontroli i wydania opinii prawnej zabudowy, posadowienia obiektów i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]". postanawia odrzucić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia "[...]" F. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o przeprowadzenie kontroli i wydanie opinii prawnej dotyczącej zabudowy i posadowienia obiektów trwałego użytku na działce nr "[...]" i nr "[...]" w "[...]", tj. budynku mieszkalnego trzykondygnacyjnego, obiektów szklarniowych i budynku gospodarczego. Dodatkowo zwrócił się o przeprowadzenie sądowej kontroli i wydanie opinii dotyczącej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" decyzji znak: "[...]" z dnia "[...]".

W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w "[...]" wskazał, iż w dniu "[...]" wydał decyzję o rozbiórce samowolnie nadbudowanej części budynku na istniejącym budynku gospodarczym zlokalizowanym na działce nr "[...]" w "[...]". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" utrzymał w całości w mocy decyzję PINB w "[...]" z dnia "[...]". F. W. zaskarżył decyzję WINB z dnia "[...]" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który to wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2004 r. (sygn. akt 2 IV SA 340/03) oddalił jego skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przed przystąpieniem do oceny zasadności każdej skargi (wniosku) Sąd ma obowiązek zbadać, czy przedstawiona mu sprawa należy do drogi sądowej, a więc czy mieści się w granicach objętych kontrolą sądową. Sąd administracyjny sprawuje bowiem sądową kontrolę działalności administracji publicznej tylko w granicach prawem określonych.

W tej sytuacji, rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w pierwszej kolejności obowiązany był zbadać, czy przedmiot wniosku należy do właściwości sądów administracyjnych.

Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności organów administracji publicznej.

Zakres kontroli sądowej sprecyzowany został w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach.

Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Dlatego też Sąd nie mógł przeprowadzić kontroli i wydać opinii prawnej co do legalności posadowienia przez wnioskodawcę obiektów trwałego użytku na działkach nr "[...]" i nr "[...]", bowiem należy to do właściwości organów nadzoru budowlanego (Sąd nie może wkraczać w kompetencje organów administracji publicznej, ani zastępować ich w tym zakresie).

Odnosząc się z kolei do tej części wniosku, która dotyczy kontroli decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", wskazać należy, iż w świetle art. 170 p.p.s.a. prawomocny wyrok sądu (takim jest wyrok wydany w sprawie sygn. akt 2 IV SA 340/03) wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale również inne sądy i organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby. Prawomocność orzeczenia wydanego w sprawie sygn. akt 2 IV SA 340/03 polega na jego wiążącej mocy, co do braku, po uprawomocnieniu się tego wyroku, podstaw do zarzucania decyzji PINB w "[...]" z dnia "[...]" nie tylko wadliwości kwalifikowanej, ale także jakiejkolwiek, będącej w zakresie kognicji sądu administracyjnego, wadliwości tej decyzji.

Dlatego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., wniosek odrzucił, bowiem sprawa objęta jego przedmiotem nie należy do właściwości sądu.