Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1, art. 198
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 października 2017 r. syng. akt II SO/Op 94/14 odrzucające zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 lipca 2017 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie z wniosku D. W. i M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 797/14 ze skargi D. W. i M. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania bez pozwolenia na budowę robót budowlanych polegających na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. wydanym w sprawie II SA/Op 94/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie M. W. i J. W. na własne postanowienie z dnia 19 stycznia 2015 r. o oddaleniu wniosku D. W. i M. W. o wyłącznie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie II SA/Wr 797/14.

Pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. D. i M. W. wnieśli zażalenie na ww. postanowienie z dnia 29 maja 2017 r. W związku z tym – na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lipca 2017 r. – skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków zażalenia poprzez nadesłanie pięciu egzemplarzy zażalenia lub pięciu jego własnoręcznie podpisanych kopii, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Pismem z dnia 10 lipca 2017 r. D. i M. W. wnieśli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II, wskazując, że kwestionują zarządzenie z dnia "12 czerwca 2017 r.".

Wobec tego, na podstawie zarządzenia z dnia 18 lipca 2017 r., D. i M. W. zostali wezwani do nadesłania wyjaśnień, czy ich intencją było zaskarżenie zarządzenia z dnia 5 lipca 2017 r., którym wezwano ich do uzupełnienia braków zażalenia na postanowienie z dnia 29 maja 2017 r., czy też chodziło o jakieś inne zarządzenie. Sąd poinformował skarżących, że we wskazanej przez nich dacie nie zostało wydane żadne zarządzenie, a także, że brak odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, skutkować będzie uznaniem, iż pismo skarżących z dnia 10 lipca 2017 r. stanowi zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 lipca 2017 r.

W wyznaczonym terminie D. W. wyjaśniła (pismem z dnia 6 sierpnia 2017 r.), że zażalenie z dnia 10 lipca 2017 r. dotyczyło zarządzenia z dnia 5 lipca 2017 r.

W kolejnym piśmie z dnia 15 sierpnia 2017 r., które wpłynęło już po wyznaczonym terminie, skarżący podali m.in., że zażaleniem z dnia 10 lipca 2017 r. zostało zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 czerwca 2017 r. i wówczas przesłano do Sądu pięć egzemplarzy zażalenia.

W ocenie Sądu wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że uznał, iż skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 lipca 2017 r., co wynika ze złożonego przez nich w wyznaczonym terminie pisma z dnia 6 sierpnia 2017 r. Pismo to nadesłano na wezwanie Sądu do oznaczenia skarżonego zarządzenia. Przy czym Sąd dodał, że w aktach niniejszej sprawy brak jest zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 czerwca 2017 r., na jakie wskazano w piśmie z dnia 15 sierpnia 2017 r.

Dalej Sąd podniósł, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia przewodniczącego wzywającego stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma (zażalenia, skargi). Wobec powyższego, zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 lipca 2017 r. o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, uznać należy za niedopuszczalne "z innych przyczyn" i podlegające odrzuceniu, stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zażalenie na ww. postanowienie z dnia 10 października 2017 r. wnieśli D. i M. W., wyrażając swoje niezadowolenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 lipca 2017 r. wzywające do uzupełniania braków zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 29 maja 2017 r.

Zażalenie jest środkiem zaskarżenia, który przysługuje – jak wynika z art. 194 § 1 p.p.s.a. – na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz dodatkowo na postanowienia enumeratywne wymienione w tym przepisie. Służy ono także na niektóre zarządzenia przewodniczącego, w przypadkach wskazanych w ustawie - art. 198 p.p.s.a.

Mając na uwadze, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia w drodze zażalenia zarządzenia Przewodniczącego wzywającego stronę do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji uznał takie zażalenie za niedopuszczalne i je odrzucił.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.