Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 2104/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: Art. 97 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 60 i art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. S. i M. M. na postanowienie Wojewody z dnia 16 kwietnia 1996 r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania decyzji dotyczącej postępowania rozgraniczeniowego postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 1996 r. została przez J. S. i M. S. skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na postanowienie Wojewody Nowosądeckiego z dnia 16 kwietnia 1996 r. znak: [...] wydane w przedmiocie sprostowania decyzji dotyczącej postępowania rozgraniczeniowego.

Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia 9 lipca 1997 r. na podstawie błędnej informacji o śmierci M. S. Od tego czasu skarżący J. S. nie wykazywał żadnej aktywności procesowej, nie odpowiadając na wezwania z dnia 19 sierpnia 2002 r., 14 stycznia 2009 r. i 31 stycznia 2014 r., zaś skarżąca M. S. (obecnie nosząca nazwisko M.) w żaden sposób nie usiłowała prostować błędnej informacji o swojej śmierci. Ponadto WSA w Krakowie ustalił, że J. S. zmarł 23 października 2011 r. (k. 119).

W związku z powyższymi okolicznościami zarządzeniami z dnia 29 lipca 2014 r. oraz 20 listopada 2014 r. wezwano M. S. (żonę J. S.) i M. M. do złożenia w terminie czternastu dni oświadczenia o tym, czy podtrzymują czy też cofają skargę na ww. decyzję Wojewody. Pisma te zawierały także pouczenie, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie zostanie potraktowany jako niepodtrzymywanie skargi, co będzie skutkowało umorzeniem niniejszego postępowania. W zakreślonym terminie M. S. i M. M. nie odpowiedziały na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Zgodnie z art. 60 ppsa. skarżący może skargę cofnąć, a cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący przez okres ponad siedemnastu lat od zawieszenia postępowania nie podejmowali żadnych czynności ani starań, mających na celu usunięcie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowego. Ponadto M. S. i M. M. nie wykazały aktywności po skierowaniu do nich pism zmierzających do odebrania oświadczenia o popieraniu lub cofnięciu złożonej skargi, mimo zawartego pouczenia o konsekwencjach braku odpowiedzi.

Te okoliczności, w powiązaniu ze znacznym upływem czasu od dnia wniesienia skargi, jednoznacznie wskazują, że skarga utraciła dla M. S. i M. M. znaczenie i nie są one zainteresowane dalszym jej popieraniem. Można zatem zasadnie przyjąć, że skarga wniesiona na ww. decyzję Wojewody została cofnięta przez wszystkich skarżących. Nie stwierdzono też, by zachodziły okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego, pomimo cofnięcia skargi. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.