Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 750/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183 par. 1, art. 280 par. 1 i 281 , art. 273 par. 2, art. 277, art. 184 w zw z art. 182 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 103 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 251/13 odrzucającego skargę H. A. i S. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 319/12 ze skargi H. A. i S. A. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z dnia 24 października 2012 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Gd 319/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę H. A. i S. A. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], na mocy której organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], oraz nakazał skarżącemu rozbiórkę budynku gospodarczo-garażowego o wymiarach 4,93 m x 4,25 m, dobudowanego, bez pozwolenia na budowę, do budynku składu opału i muru oporowego na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] - polegającą na rozebraniu jego następujących elementów: pokrycia i konstrukcji dachu, ściany południowej, ściany północnej o długości 1,60 m (stykającej się z budynkiem składu opału), czterech słupów stalowych.

W dniu [...] stycznia 2013 r. H. i S. A. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem w oparciu o art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W skardze tej podnieśli, że dopiero po wydaniu ww. wyroku uzyskali status strony w postępowaniach prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., dotyczących:

- budynku mieszkalnego przy ul. [...] - nr [...],

- utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. [...] - nr [...],

- ogrodzenia, muru oporowego i usypania skarpy - nr [...].

Wyjaśnili, że do dokumentów zawartych w aktach dwóch pierwszych z ww. spraw dotarli w styczniu 2013 r., a treść akt trzeciej ze spraw jest im nieznana. Wskazali, że w trakcie postępowania sądowego zakończonego opisanym na wstępie wyrokiem, Sąd nie znał treści tych dokumentów, a skarżący nie mogli podnieść tych okoliczności. Wskazali, że Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku - wydając decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r., pominął fakt, że przedmiotowa inwestycja odbierana była w sposób częściowy, a budowa będąca przedmiotem tej decyzji została zakończona przed [...] stycznia 1995 roku. W trakcie budowy wprowadzono nieistotne odstępstwa od wydanego pozwolenia na budowę dotyczące formy wykonania elewacji. Odstępstwa te zostały zaakceptowane oględzinami z dnia [...] czerwca 1993 r. dokonanymi przez uprawniony organ. W tym stanie rzeczy nie zachodził przypadek samowoli budowlanej. Stwierdzili nadto, że zeznania świadka Zbigniewa R., należy ocenić jako niewiarygodne.

Powyższa skarga o wznowienie postępowania została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 30/13, z uwagi na wniesienie jej przed dniem uzyskania przez wyrok z dnia 24 października 2012 r. waloru prawomocności, to jest przed dniem 15 stycznia 2013 r.

W dniu [...] kwietnia 2013 r. H. i S. A. ponownie wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 319/12, również opierając ją na treści art. 273 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ta skarga spowodowała wszczęcie niniejszego postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli argumentację zawartą w skardze z dnia [...] stycznia 2013 r. Wyjaśnili, że do dokumentów (i to nie w całości, tylko w części) znajdujących się w aktach sprawy o numerze [...] (dotyczących budynku mieszkalnego przy ul. [...]) oraz o numerze [...] (dotyczących utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. [...]) dotarli w styczniu 2013 roku, do pozostałych dokumentów natomiast w miesiącach luty - kwiecień 2013 roku. Stwierdzili również, że nie znają całości akt trzeciego postępowania dotyczącego ogrodzenia, muru oporowego i usypania skarpy (nr [...]). Zaznaczyli, że podstawa wznowienia różni się od wskazanej w skardze z dnia [...] stycznia 2013 roku, ponieważ wcześniej nie mieli dostępu do szeregu istotnych dokumentów. W szczególności wskazali, że w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. - nr [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nałożono na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach. Natomiast w postępowaniu tego samego organu nr [...] wydano postanowienie nakładające na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu niwelacji terenu, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia wraz z ogrodzeniem na nieruchomości położnej w [...] przy ul. [...]. Podnieśli, że akta tych spraw dotyczą niwelacji terenu, a także muru oporowego, który jest przedmiotem niniejszej sprawy (mają ten mur rozebrać) oraz wskazują na inny przebieg procesów budowlanych, niż to ustaliły organu obu instancji, a w konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

W odpowiedzi na skargę Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. skarżący wnieśli o połączenie do wspólnego rozpoznania niniejszej sprawy ze sprawą z ich skargi (sygn. II SA/Gd 283/13) na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] marca 2013 r. o umorzeniu postępowania zażaleniowego z zażalenia skarżących na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. (akta organu nr [...]) nakładające na Z. R. obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych polegających na niwelacji terenu i wykonaniu muru oporowego oraz ogrodzenia zrealizowanych samowolnie na działce nr [...] przy ul. [...] w [...].

W piśmie z dnia [...] września 2013 r. skarżący podnieśli, że wskutek prowadzenia wielu postępowań przez organy nadzoru budowlanego doszło do sytuacji, że elementy jednego obiektu są rozpatrywane jako niezależne elementy drugiego obiektu. Połączenie dowodów ze wskazanych przez skarżących postępowań pozwoli na wyeliminowanie nieścisłości.

Z kolei w piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. stwierdzili, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r. został wydany w oparciu o nieprawdziwe fakty. Sąd rozpatrzył sprawę, która nie została wszczęta. Wskazali, że w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 283/13, ze skargi S. A. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej, zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 września 2013 r., przedstawiali zdjęcia pokazujące nacisk cokołu na grunt co z kolei powoduje nacisk na obiekt skarżących, którego jednym z elementów jest ściana oporowa wraz ze stalowymi słupami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, wskazują m.in. na niespełnienie przesłanki z art. 273 § 2 p.p.s.a. Sąd wskazał, że z treści skargi o wznowienie postępowania z dnia [...] kwietnia 2013 roku oraz pism skarżących złożonych w toku postępowania sądowego wynika, że istotne, nowe dowody (dokumenty), które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, to - zdaniem skarżących - dokumenty znajdujące się w aktach trzech postępowań prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pod numerami:

- [...]- postępowanie dotyczy budynku mieszkalnego przy ul. [...],

- [...]- postępowanie dotyczy utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. [...],

- [...]- postępowanie dotyczy ogrodzenia, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia oraz usypania skarpy na nieruchomości położnej przy ul. [...].

W szczególności skarżący wskazali jako nowe dowody następujące dokumenty:

- wydaną w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pod numerem [...] (połączone dwa postępowania - [...] - postępowanie dotyczy budynku mieszkalnego przy ul. [...], oraz - [...] - postępowanie dotyczy utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. [...]), decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. o nałożeniu na Z. R. obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach;

- wydane w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pod numerem [...] postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 roku nakładające na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu niwelacji terenu, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia wraz z ogrodzeniem na nieruchomości położnej w [...]przy ul. [...].

Sąd podkreślił, że skarga skarżących - oddalona prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 319/12, dotyczyła decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], na mocy której organ odwoławczy nakazał skarżącemu rozbiórkę jedynie ściśle oznaczonej części budynku gospodarczo-garażowego, dobudowanego - bez pozwolenia na budowę, do budynku składu opału i muru oporowego, a zlokalizowanego na należącej do skarżących działce nr [...] przy ul. [...] w [...] - polegającą na rozebraniu jego następujących elementów: pokrycia i konstrukcji dachu, ściany południowej, ściany północnej o długości 1,60 m (stykającej się z budynkiem składu opału), czterech słupów stalowych. Zarówno z treści ww. decyzji, jak i uzasadnienia wyroku z dnia 24 października 2012 r., a także z odpowiedzi na skargę złożonej przez organ w zakończonej tym wyrokiem sprawie o sygn. II SA/Gd 319/12, wynika jednoznacznie, że mylnie skarżący przyjmują, jakoby na podstawie tej decyzji mieli rozebrać mur oporowy. Decyzją tą - co wynika wprost z jej treści, nie objęto bowiem muru oporowego stanowiącego ścianę wschodnią przedmiotowego budynku, a tym bardziej muru oporowego znajdującego się na sąsiedniej działce zlokalizowanej przy ul. [...], stanowiącej własność Z. R. (którego to muru dotyczy wydane w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pod numerem [...]postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 roku). Wskazywane postanowienie oraz decyzja nie dotyczą więc sprawy zakończonej kwestionowanym wyrokiem. Sąd wskazał, że z akt sprawy II SA/Gd 319/12 wynika, że już w toku postępowania sądowego zakończonego wydaniem ww. wyroku, skarżący powoływali się na ww. postępowania nadzoru budowlanego. Skarżący złożyli bowiem pismo z dnia [...] października 2012 roku, w którym wskazali, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. prowadzi trzy postępowania o numerach: [...],[...] oraz [...]; podali przedmiot tych postępowań, a także wskazali na szereg dokumentów znajdujących się w tych aktach, a świadczących o dokonanej przez Państwo R. - w ich ocenie - samowoli budowlanej. Stwierdzili również, że ustalenia tam dokonane mają pod względem merytorycznym istotne znaczenie również dla tej sprawy. W ocenie sądu treść ww. pisma pozwala uznać, że akta toczących się postępowań nadzoru budowlanego, wskazane we wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej, w chwili wydawania wyroku w sprawie II SA/Gd 319/12 nie były nieznanym sądowi i stronie skarżącej dowodem, na który strona nie mogła powołać się w tym postępowaniu. Wprost przeciwnie - strona się na te dokumenty powołała, wskazując sądowi wydającemu wyrok w sprawie o sygn. II SA/Gd 319/12, że w jej ocenie są one istotne. Ponadto z treści tego pisma wynika, że w skardze o wznowienie postępowania skarżący powtarzają zarzuty merytoryczne dotyczące poczynionych przez organy nadzoru budowlanego ustaleń w sprawie, nie wskazują zatem żadnych nowych okoliczności sprawy. Sąd przypomniał, że skargę o wznowienie postępowania opartą na wskazanej przez skarżących podstawie należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W niniejszej sprawie skarżący o toczących się postępowaniach nadzoru budowlanego (wskazanych w skardze o wznowienie postępowania) wiedzieli już w czasie trwania postępowania sądowego, którego wznowienia się domagają. Ponadto w styczniu 2013 roku wnieśli już raz skargę o wznowienie postępowania, opartą co do zasady na tych samych podstawach co obecnie kontrolowane skarga. Jedynym nowym dowodem wskazanym przez skarżących dopiero w skardze z dnia [...] kwietnia 2013 roku było omówione postanowienie z [...] stycznia 2013 r. Co do zasady zatem skargę o wznowienie postępowania z dnia [...] kwietnia 2013 roku należało uznać w ocenie sądu za spóźnioną. Natomiast nowe podnoszone w niej okoliczności, jak już wskazano powyżej, w istocie nie stanowiły takich środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ponadto podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 237 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowo-administracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania. Z uzasadnienie skargi i pism skarżących złożonych w toku postępowania sądowego nie wynika aby skarżący wykryli w okresie od [...] stycznia 2013 roku do [...] kwietnia 2013 roku, nowe środki dowodowe, czy też nowe okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności - jak to wykazano powyżej, warunku tego nie spełnia przywołane przez nich postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 roku, wydane w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pod numerem [...]. Poza tym, że postanowienie to zostało wydane po zakończeniu postępowania, którego wznowienia skarżący się domagają, to nie stanowi ono ani dowodu w ww. sprawie, ani też okoliczności faktycznej, która mogłaby mieć wpływ na jej wynik. Ponadto z treści pisma skarżących z dnia [...] października 2012 roku - przytoczonego powyżej wynika, że już w toku postępowania sądowego zakończonego wydaniem kwestionowanego wyroku, skarżący powoływali się na wskazywane w skardze o wznowienie postępowania akta postępowań nadzoru budowlanego. Są to zatem dowody powołane w poprzednim postępowaniu – zakończonym wyrokiem z dnia 24 października 2013 roku, które - w ocenie Sądu - nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania.

Od tego postanowienia skarżący złożył skargę kasacyjną, zaskarżając je w zakresie odrzucenia skargi i zarzucając mu naruszenie:

- przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 144 § 4 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że okoliczności faktyczne i dowodowe, które były podstawą skargi o wznowienie nie istniały już przed zakończeniem sprawy sądowo-administracyjnej;

- przepisu art. 103 ust. 2 Ustawy Prawo budowlane - poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, co wiąże się z błędnym ustaleniu stanu faktycznego;

- art. 106 § 3 i 4 p.p.s.a. poprzez nie przeprowadzenie wnioskowanych przez skarżących dowodów oraz pominięcie faktu, iż skarżący w sposób dorozumiany wskazali na brak dokumentów potwierdzających zastosowanie przez organ obowiązku wynikającego z art. 10 k.p.a.;

-art. 113 § 1 p.p.s.a. poprzez wydanie wyroku bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy;

- art. 134 § 1 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak realizacji badania zgodności z prawem zaskarżonego aktu odnosząc się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze oraz pominięciu szeregu istotnych aspektów podnoszonych przez skarżących w granicach sprawy i mających ścisły związek z wnioskami inicjującymi prowadzonego postępowania przed PINB w B. oraz PWINB w Gdańsku;

- art. 135 p.p.s.a. poprzez nie podjęcie przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga.

Wniósł o uchylenie tego postanowienia w punkcie odrzucającym skargę i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że sam fakt, iż toczą się bliżej nieokreślone postępowania, nie może skutkować powołaniem się na konkretny dowód, w szczególności dotyczący meritum sprawy. Odniósł się też merytorycznie do postępowania, o wznowienie którego wnosi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze jednak nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przedmiotem badania sądu są zarzuty podniesione przez stronę. Wynika z tego konieczność ich prawidłowego sformułowania.

Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie natomiast z art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Stosownie natomiast do art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sąd w kontrolowanym postępowaniu miał zatem za zadanie zbadać, czy dopuszczalne jest wznowienie postępowania ze względu na wskazywaną przez skarżących przesłankę późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przesłankę tę należy rozumieć w ten sposób, że okoliczności i środki dowodowe, które są powoływane w skardze o wznowienie postępowania, muszą mieć wpływ na wynik postępowania i istnieć w czasie jego prowadzenia, a jedynie nie zostać w nim ujawnione.

Z uwagi na to, że przywoływane przez stronę skarżącą okoliczności i środki dowodowe są osobnymi elementami przesłanki wznowieniowej z art. 273 § 2 p.p.s.a., należy rozpatrzeć je oddzielnie. Skarżący jako przesłanki wznowieniowe wskazują okoliczność prowadzenia trzech postępowań:

- [...]- postępowanie dotyczy budynku mieszkalnego przy ul. [...],

- [...]- postępowanie dotyczy utwardzenia terenu i odprowadzenia wód opadowych z terenu nieruchomości położnej przy ul. [...],

- [...]- postępowanie dotyczy ogrodzenia, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia oraz usypania skarpy na nieruchomości położnej przy ul. [...].

W szczególności natomiast jako środki dowodowe wskazują:

-decyzję z dnia [...] listopada 2012 r., wydanej w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pod numerem [...], o nałożeniu na Z. R. obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach, jak i wydanego w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. pod numerem;

- postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r., [...], nakładające na Z. R. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na wykonaniu niwelacji terenu, muru oporowego stanowiącego cokół ogrodzenia wraz z ogrodzeniem na nieruchomości położnej w [...] przy ul. [...].

Stwierdzić jednak należy, że wskazywane przez skarżących okoliczności nie wypełniają przesłanki wznowienia postępowania w oparciu o art. 273 § 2 p.p.s.a. Przede wszystkim wskazać bowiem należy, że na fakt prowadzenia ww. trzech postępowań (po połączeniu – dwóch) powoływali się już skarżący w piśmie z [...] października 2012 r., złożonym do akt postępowania, którego wznowienia się domagają. Okoliczności te istniały w czasie prowadzenia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 319/12 i zostały przez skarżących ujawnione, a więc nie mogą oni skutecznie posługiwać się tym zarzutem jako przesłanką wznowieniową. Dodatkowo przeciwko wznowieniu postępowania ze względu na te okoliczności przemawia fakt, że od dowiedzenia się przez skarżących o tych postępowaniach (najpóźniej w dniu złożenia ww. pisma) do momentu złożenia skargi o wznowienie postępowania (kwiecień 2013 r.) minęło więcej, niż trzy miesiące, który to termin jest przewidziany w art. 277 p.p.s.a. jako termin do wniesienia skargi. Skarga złożona po terminie podlega natomiast odrzuceniu. Ponadto, sąd nie uznał tych okoliczności za mających znaczenie w sprawie i nie uwzględnił ich przy wydawaniu wyroku. Jeżeli skarżący chcieli z tym polemizować właściwym środkiem było złożenie od tego wyroku skargi kasacyjnej.

Z kolei przywoływane przez skarżących decyzja z dnia [...] listopada 2012 r. oraz postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r. zostały wydane po wydaniu przez sąd wyroku z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 319/12, a ponadto pozostają bez wpływu na wynik postępowania. Orzeczenia te bowiem dotyczą robót budowlanych wykonanych na innej nieruchomości niż nieruchomość skarżących.

Wskazać należy skarżącemu, że uwzględnienie środka dowodowego jest uprawnieniem, nie zaś obowiązkiem sądu, dlatego też nie można skutecznie podnosić tego zarzutu kasacyjnego. Ponadto, art. 103 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane pozostaje bez wpływu na postępowanie w sprawie wznowienia postępowania sądowego, gdyż jest przepisem intertemporalnym, mającym znaczenie dla postępowania w sprawie skargi na decyzję w przedmiocie rozbiórki – dla ustalenia stanu prawnego wiążącego w sprawie, nie zaś na – jak wskazuje skarżący – ustalenie stanu faktycznego.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.