Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2844/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2 w zw. z art.  97 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2012 r. sprawy ze skargi [...] w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 1, art. 101 § 3, art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa w związku z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 o samorządzie powiatowym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142 , poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.), zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie inwestycji projektowanej na nieruchomościach położonych w rejonie ulicy L. w W. Dzielnicy B.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że wnioskiem z dnia 16 czerwca 2011 r., stosownie do dyspozycji art. 99 kpa wystąpił do Sądu Rejonowego, właściwego według ostatniego miejsca zamieszkania strony o udzielenie informacji na temat ustalenia następców prawnych zmarłego K. F., występującego jako strona w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, dotyczącym zespołu budynków na terenie nieruchomości położonych w rejonie ulicy L. w W. Dzielnicy B..

Następnie Prezydent W. powołał przepis art. 97 §1 pkt 1 kpa i podał, że podejmie postępowanie z urzędu, gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie przedmiotowego postępowania – art. 97 § 2 kpa.

Zażalenie na powyższe postanowienie organu I instancji złożyła B. W. S.A. zarzucając naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 28 ust. 2 Prawo budowlane, a także brak sprecyzowania treści rozstrzygnięcia postanowienia oraz wnosząc o jego uchylenie.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. Nr [...], znak: [...] uchylił ww. postanowienie Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Prezydenta Miasta [...].

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza przepis art. 97 §1 pkt 1 w związku z art. 107 § 3 kpa.

Na wstępie zaznaczył, że do organu odwoławczego wpłynęły trzy postanowienia jednakowej treści Prezydenta [...] o numerach [...], [...], [...] wydane w dniu [...] czerwca 2011 r. przy czym organ I instancji nie przekazał do organu II instancji całości akt administracyjnych spraw.

Organ odwoławczy zgodził się z odwołującą spółką, że zaskarżone postanowienie organu I instancji z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] nie precyzuje treści rozstrzygnięcia poza stwierdzeniem w osnowie postanowienia, że ulega zawieszeniu. Podał, że nie sprecyzowano przede wszystkim przedmiotu postępowania, określając je ogólnikowo jako " projektowaną inwestycję", położoną " w rejonie ul. [...]", bez podania numerów ewidencyjnych działek, na których mają być posadowione.

Wojewoda [...] wskazał, że każdy wniosek rozpatrywany przez organ architektoniczno-budowlany jest w zasadzie " inwestycją", ale organ zobowiązany jest do sprecyzowania, jaki konkretnie obiekt jest przedmiotem rozstrzygnięcia. Organ podał, że podobnie w uzasadnieniu postanowienia określenie przedmiotu jako "zespołu budynków" nie czyni zadość wymaganiom wypływającym z przepisów Prawa budowlanego, bowiem innym rygorom prawnym będą podlegały zespoły budynków mieszkalnych czy handlowych, a innym przykładowo zespoły budynków produkcyjnych.

Dalej, organ odwoławczy zaznaczył, że w każdym z wymienionych wyżej postanowień w tym w postanowieniu Nr [...], organ I instancji przywołuje treść przepisu art. 97 § 1 pkt 1 kpa, bez jakiegokolwiek odniesienia się do stanu faktycznego sprawy, co narusza art. 107 § 3 kpa, poza stwierdzeniem, że zwrócił się do Sądu Rejonowego o ustalenie następców prawnych zmarłego K. F.. Wojewoda [...] podniósł, że organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu nie tylko nie wskazał na jakiej podstawie uznał zmarłego za stronę postępowania, ale nawet nie podał numeru nieruchomości, której zmarły był właścicielem. Nadto, zaznaczył również, że skoro Prezydent [...] wydał trzy postanowienia i każde dotyczy "zespołu budynków", czyli trzech odrębnych postępowań administracyjnych to trudno przyjąć, że organ I instancji prawidłowo ustalił obszar oddziaływania obiektów " zespołu budynków" będących przedmiotem rozstrzygnięcia i co się z tym wiąże prawidłowo ustalił strony postępowania, jeżeli przyczyną uzasadniającą zawieszenie postępowania jest, jak wskazano w uzasadnieniach ww. postanowień, w każdym wypadku śmierć tej samej strony.

Reasumując Wojewoda [...] stwierdził, że śmierć strony jest niewątpliwie okolicznością uzasadniającą zawieszenie postępowania administracyjnego, to jednak wady formalne (brak określenia przedmiotu postępowania, brak określenia terenu którego dotyczy, nie wskazanie w treści postanowienia wnioskodawcy) oraz prawne (nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa ) uzasadniają uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wspólnota zarzuciła naruszenie przepisu mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 97 § 1 pkt 1 i art. 107 § 1 kpa oraz art. 15 kpa.

W ocenie skarżącej Wspólnoty zaskarżone rozstrzygnięcie nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy bowiem organ odwoławczy rozpoznał zażalenie nie posiadając całości akt administracyjnych. Dlatego też, w ocenie strony skarżącej nie można uznać, iż organ prawidłowo rozpoznał zażalenie w sytuacji, w której nie był wyposażony w pełne akta administracyjne. Zdaniem strony skarżącej, organ II instancji rozpoznając i kontrolując zażalenie na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania powinien posiadać całość akt administracyjnych. Wydając więc swoje rozstrzygnięcie bez pełnych akt administracyjnych, zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy naruszył art. 15 kpa.

Strona skarżąca nie zgadza się z organem odwoławczym, iż bez posiadania całości akt administracyjnych mógł zweryfikować istnienia wątpliwości co do tego czy K. F. mógł być stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego. W tych zatem okolicznościach, zdaniem strony skarżącej organ II instancji nie mógł orzec na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa bez posiadania całości akt administracyjnych sprawy i zbadać, czy zasadnie organ I instancji zastosował art. 97 § 1 pkt 1 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie zasługuję na uwzględnienie.

Przyczyną zawieszenia postępowania o której mowa w art. 97 § 1 pkt 1 kpa jest śmierć strony będącej osobą fizyczną. Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron tylko wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) śmierć strony lub jednej ze stron nastąpiła w toku postępowania, b) śmierć strony lub jednej ze stron nie czyni postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 kpa , c) wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe, d) nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 kpa.

Warunkiem sine qua non zastosowania tego przepisu jest więc bezwzględne stwierdzenie przez organ prowadzący postępowanie , iż podmiot który zmarł, jest stroną toczącego się przed tym organem postępowania.

Jak wynika z treści trzech postanowień Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2011r. o numerach: [...], [...] oraz [...] przed organem tym toczą się trzy postępowania , których przedmiotem inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków na terenie nieruchomości położonych w rejonie ulicy [...] w W. Dzielnicy B.. Brak oznaczenia numerów działek ewidencyjnych na których projektowany jest konkretny etap budowy dla którego wydana ma być oddzielna decyzja o pozwoleniu na budowę uniemożliwia ustalenie organowi I instancji a weryfikację organowi odwoławczemu obszaru oddziaływania planowanej inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Konsekwencja jest brak możliwości prawidłowego kręgu podmiotów biorących udział w postępowaniu o pozwolenie na budowę w charakterze strony w rozumieniu art. 28 ust 2 Prawa budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadając się w wyroku z dnia 1 października 2010r. w sprawie II OSK 1529/09. której przedmiotem była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008r. w sprawie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę kolejnego etapu inwestycji B. W. S.A w rejonie ulicy L. w W. wyraźnie wskazał, iż " w sprawie, która dotyczy budowy dużego osiedla mieszkaniowego, przy czym budowa jest podzielona na kilka etapów, dla każdego z nich wydawana jest oddzielna decyzja o pozwoleniu na budowę. W każdej ze spraw z wniosku inwestora o pozwolenie na budowę wskazanego etapu tej inwestycji, powinna być przez organ pierwszej instancji przeprowadzona analiza kręgu podmiotów, które pozostają w obszarze oddziaływania danego etapu. Art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Jest więc tyle odrębnych spraw o pozwolenie na budowę, ile wniosków złoży inwestor obejmując nimi kolejne etapy budowy wieloetapowej. W każdej z tych spraw mogą poza inwestorem, występować jako strony inne podmioty, których prawo do udziału w postępowaniu podlega ocenie w świetle art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego."

Zasadnie więc organ odwoławczy podnosi, iż przedwczesne jest zawieszenie postępowania administracyjnego z powodu śmierci K. M., skoro organ nie wyjaśnił którego etapu budowy dotyczy dane rozstrzygniecie, jaki w nim ustalono obszar oddziaływania projektowanej inwestycji i co najważniejsze- czy K. F. jest jego stroną.

Odnosząc się zaś do zarzutów skargi należy wskazać, iż organ odwoławczy dysponował aktami administracyjnymi uzupełnionymi przez Organ I instancji przy pismach z dnia 26 lipca 2011r. oraz 29 lica 2011r., a więc przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, co czyni bezzasadnym zarzut naruszenia przez organ odwoławczy zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 kpa.

Powyższe wątpliwości, które ze względu na ich charakter i przede wszystkim zakres, mogą być usunięte jedynie przez organ I instancji , w pełni uzasadniały uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.