Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 34/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt. 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] r. skarżąca wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...].

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 stycznia 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź przedłożenie podpisanego egzemplarza skargi. Ponadto skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącej 5 lutego 2018 r., a to oznacza, że termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 12 lutego 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym w dniu 13 lutego 2018 r. (zatem jeden dzień po upływie zakreślonego terminu) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego, przy czym nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa stronę do uiszczenia stosownej opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

Stosownie zaś do art. 46 § 1 p.p.s.a, skarga wniesiona do sądu winna spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać pismu prawidłowego biegu. Przepis ten przewiduje w szczególności, że pismo wnoszone do sądu powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi w tym zakresie, Sąd wezwał skarżącą do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem.

W niniejszej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła wymaganego wpisu.

Odnosząc się natomiast do kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że wniosek ten został złożony po upływie terminu wyznaczonego przez sąd do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Podkreślić jednocześnie należy, że po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. W konsekwencji spóźniony wniosek skarżącej nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu w terminie.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.