Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 174/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3, art. 149 § 1 pkt 3, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 40 § 2
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 01 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...] zł ( [...] złotych) uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2021 r. T. K. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na bezczynność Wojewody (dalej: organ, wojewoda). Wniosła o:

1. zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie w ciągu 2 tygodni od dnia uprawomocnienia się wyroku

2. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności

3. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa

4. wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

5. przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

6. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym

7. zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadniając skargę wskazała, że [...] maja 2020 r. do organu wpłynął jej wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Winna była otrzymać decyzję nie później niż w ciągu 60 dni od dnia złożenia wniosku, tj. [...] września 2020 r. Dnia [...] sierpnia złożyła ponaglenie, które nic nie dało, zatem organ jest bezczynny.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Przytaczając stan faktyczny w sprawie wskazał w szczególności, że materiał dowodowy w sprawie był wystarczający do wydania decyzji, dlatego [...] kwietnia 2021 r. wojewoda udzielił skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP do [...] marca 2024 r. Decyzja ta została wysłana na adres pełnomocnika skarżącej, zgodnie z przedłożonym pełnomocnictwem udzielonym S. R. [...] stycznia 2021 r., i została skutecznie doręczona [...] kwietnia 2021 r. Do dnia wydania decyzji pełnomocnictwo nie zostało odwołane. Karta pobytu jest do odbioru w siedzibie organu. Dnia [...] sierpnia 2021 r. wpłynęło ponaglenie skarżącej na niezałatwienie sprawy w terminie.

W piśmie z [...] października 2021 r. reprezentujący skarżącą adwokat stwierdził, że wbrew zapewnieniom organu, zezwolenie na pobyt i pracę skarżącej nie zostało mu doręczone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przedmiotem skargi uczyniono bezczynność Wojewody w wydaniu decyzji o zezwoleniu na pobyt czasowy.

Badając dopuszczalność skargi w kontekście uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, Sąd doszedł do przekonania, że skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić.

Wskazana uchwała stanowi, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu uchwały NSA wywiódł, że pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. Za niedopuszczalną należy więc uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być więc w dacie wniesienia tej skargi aktualny, nie zaś historyczny. Możliwość wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, z przyczyn związanych z prawną konstrukcją i istotą bezczynności, obejmuje przedział czasowy od zaistnienia stanu bezczynności "oprotestowanego" wniesionym ponagleniem aż do załatwienia sprawy, której bezczynność dotyczy. Zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest bowiem usunięcie stanu bezczynności.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wnioskiem z [...] maja 2020 r. (data wpływu do organu: [...] maja 2020 r.) wniosła o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Tego samego dnia ustanowiła pełnomocnika w osobie V. M. i pełnomocnictwo to odwołała [...] stycznia 2021 r. Również tego dnia, tj. [...] stycznia 2021 r. udzieliła pełnomocnictwa S. R. (dalej: S.R.). Pełnomocnictwo to obejmuje m.in. odbiór decyzji i dokumentów (pkt 5 pełnomocnictwa).

Zawiadomieniem z [...] stycznia 2021 r., kierowanym do pełnomocnika – S.R. – działającej w imieniu skarżącej, którego odbiór skarżąca poświadczyła tego samego dnia, organ zawiadomił o wszczęciu postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt.

Następnie decyzją z [...] kwietnia 2021 r., [...], Wojewoda udzielił skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia [...].03.2024 r. Decyzja ta została skierowana do "skarżącej za poś. pełnomocnika S.. R." na adres pełnomocnika i, jak wynika z potwierdzenia odbioru, doręczona [...] kwietnia 2021 r. Jest to zgodne z regulacją art. 40 § 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., zwanej dalej K.P.A.), który stanowi, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Następnie [...] sierpnia 2021 r. wpłynęło ponaglenie wraz z pełnomocnictwem reprezentującego skarżącą adwokata, który kolejno pismem z [...] września 2021 r. wniósł przedmiotową skargę na bezczynność organu.

W niniejszej sprawie nie ma zatem wątpliwości, że zarówno ponaglenie, jak i skarga na bezczynność organu, zostały wniesione po doręczeniu decyzji ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącej. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, że decyzji nie dostał odrębnie – ustanowiony kilka miesięcy po jej doręczeniu pierwszemu pełnomocnikowi, którego pełnomocnictwo nie zostało odwołane – zawodowy pełnomocnik. Należy przy tym podkreślić, że, o czym informował organ w odpowiedzi na skargę, karta pobytu jest do obioru w siedzibie organu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę (pkt 1 sentencji).

O zwrocie wpisu od skargi (pkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.