Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 798/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par 1 i par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietna 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia przyznać P.S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

P.S. w skardze na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietna 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia z dnia 21 maja 2018 r., przesłano skarżącej formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 24 maja 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżąca nadesłała wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu wniosku podała, że jest samotną matką wychowującą małoletnią córkę. Uzyskuje niewielki dochód, nie pobiera alimentów ani świadczenia wychowawczego "500+". Wobec powyższego nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie wraz z dzieckiem. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku oraz oszczędności. Łączny dochód rodziny stanowi wyłącznie jej wynagrodzenie za pracę 2.800 zł. Do stałych wydatków zaliczyła miesięczne opłaty za: czynsz najmu mieszkania – 500 zł, przedszkole – 300 zł, media – 200 zł, telefon – 100 zł, leki córki, która choruje na [...] – 150 zł. Ponadto wskazała na zobowiązania komornicze w wysokości 100 zł.

Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:

Stosownie do treści art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jak wynika ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych skarżąca jest samotną matką wychowującą małoletnie dziecko, które choruje na [...]. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką przebywając w lokalu, którego najemcą jest jej ojczym (obecnie stara się o najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]). Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Skarżąca utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę w kwocie 2.800 zł. Stałe miesięczne wydatki to opłaty za: czynsz najmu mieszkania – 500 zł, przedszkole – 300 zł, media – 200 zł, telefon – 100 zł, leki córki – 150 zł oraz zobowiązania komornicze w wysokości 100 zł, co stanowi łącznie 1.350 zł.

W ocenie referendarza sądowego biorąc pod uwagę wysokość otrzymywanego dochodu oraz koszty utrzymania skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że obecnie uiszczenie przez skarżącą w przedmiotowej sprawie wpisu sądowego w wysokości 300 zł poważnie uszczupliłoby środki przeznaczone na codzienne utrzymanie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.