Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 127/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6130 Pozwolenie na wprowadzenie do środowiska substancji lub energii
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 152 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1396
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, Sędziowie Sędzia NSA Robert Sawuła, Sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty B. z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą B. a Marszałkiem Województwa [...] przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku w sprawie zgłoszenia instalacji chowu trzody chlewnej postanawia: wskazać Starostę B. jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

W piśmie z [...] sierpnia 2019 r., znak: [...], Starosta B. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez Naczelny Sąd Administracyjny pomiędzy Starostą B. a Marszałkiem Województwa [...] z siedzibą w T. przez wskazanie Marszalka Województwa [...] jako organu właściwego do rozpoznania wniosku Gospodarstwa Rolnego A. J., w sprawie zgłoszenia w trybie art. 152 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska instalacji chowu trzody chlewnej, jaka eksploatowana jest przy ul. [...] w miejscowości G., gm. K.

W uzasadnieniu wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Starosta B. wskazał, że [...] czerwca 2019 r. przed Starostą B. zostało złożone pismo datowane na [...] czerwca 2019 r. i sygnowane przez A. J., dotyczące zgłoszenia – w trybie art. 152 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska – instalacji chowu trzody chlewnej, jaka eksploatowana jest przy ul. [...] w miejscowości G., gm. K. Wraz z ww. wnioskiem przedłożono stosowne opracowanie (zgłoszenie), wykonane w 2019 r. przez firmę [...], z siedzibą w B. W przedłożonym wniosku wskazano, że przedmiotem zgłoszenia jest instalacja do chowu trzody chlewnej zlokalizowana na terenie gospodarstwa rolnego należącego do A. J., które położone jest w G. przy ul. [...], na działkach o nr ew. [...],[...] i [...]. Zgodnie z wnioskiem, obsada trzech budynków inwentarskich położonych na ww. nieruchomości wynosi: 160 sztuk macior, 1 knur i 292 sztuk prosiąt, co daje łącznie 62,24 DJP. W związku z powyższym wnioskujący dowodził, że ww. instalacja podlega wyłącznie pod obowiązek zgłoszenia instalacji w trybie art. 152 ustawy Prawo ochrony środowiska, a nie wymaga pozwolenia emisyjnego z uwagi na przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z 2 lipca 2010 r. w sprawie rodzajów instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia (Dz. U. Nr 130, poz. 880) i rozporządzenia Ministra Środowiska z 2 lipca 2010 r. w sprawie przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia (Dz. U. Nr 130, poz. 881).

Według Starosty B. pomimo tego, że obecny wniosek dotyczący zgłoszenia instalacji obejmował wyłącznie obiekty inwentarskie położone przy ul. [...] w Gościeradzu, to jednak należy uznać, że oba opisane powyżej obiekty inwentarskie należące do A. J. stanowią jedno przedsięwzięcie i są ze sobą powiązane, a tym samym stanowią jedną instalację do chowu i hodowli trzody chlewnej.

Punktem wyjścia do takiej interpretacji, według Starosty B., jest definicja "przedsięwzięcia" zawarta w art. 3 pkt 1 ppkt 13 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Marszałek Województwa [...] wskazał, że nie jest organem właściwym w przedmiotowej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

W niniejszej sprawie doszło do sporu o właściwość.

W myśl art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spory, o których mowa w art. 4, rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Ogólna właściwość organów ochrony środowiska została uregulowana w art. 378 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 poz. 1396 ze zm., dalej: p.o.ś.). Zgodnie z art. 378 ust. 1 p.o.ś., organem ochrony środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 115a ust. 1, art. 149 ust. 1, art. 150, art. 152 ust. 1, art. 154 ust. 1, art. 178, art. 183, art. 237 i art. 362 ust. 1-3, jest starosta.

W niniejszej sprawie nie jest sporne, że przedmiotem zgłoszenia dokonanego przez A. J. na podstawie art. 152 ust. 1 p.o.ś. jest jedna instalacja do chowu trzody chlewnej, zlokalizowana na terenie gospodarstwa rolnego należącego do A. J., która położona jest w G. przy ul. [...], na działkach o nr ew. [...],[...] i [...]. Obsada trzech budynków inwentarskich położonych na ww. nieruchomości wynosi: 160 sztuk macior, 1 knur i 292 sztuk prosiąt. Stanowi to łącznie 62,24 DJP. Zgodnie z art. 152 ust. 1 p.o.ś., instalacja, z której emisja nie wymaga pozwolenia, mogąca negatywnie oddziaływać na środowisko, podlega zgłoszeniu organowi ochrony środowiska, z zastrzeżeniem ust. 8. Według art. 152 ust. 8 p.o.ś. zasady zgłaszania instalacji mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko z uwagi na wytwarzanie odpadów określają przepisy ustawy o odpadach.

Wskazać należy, że w art. 152 ust. 1 p.o.ś. występuje słowo "instalacja", a nie słowo "instalacje". We wniosku z [...] czerwca 2019 r. A. J. wyraźnie wskazał, że "przedkłada zgłoszenie instalacji chowu trzody chlewnej zlokalizowanej w miejscowości G. przy ul. [...], gmina K. Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma okoliczność, że A. J. w sposób jednoznaczny oparł swoje zgłoszenie na podstawie art. 152 ust. 1 p.o.ś. jako dotyczące jednej instalacji zlokalizowanej w miejscowości G. przy ul. [...], gmina K. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 152 ust. 1 p.o.ś. jest starosta (a więc w tym przypadku Starosta B.), co wynika jednoznacznie z art. 378 ust. 1 p.o.ś.

W przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, tylko ta strona określa przedmiot swojego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1632/96, LEX nr 47890), a tym samym i przedmiot postępowania, przy czym w razie wątpliwości jego uszczegółowienie należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 1990 r., sygn. akt I SA 367/90, ONSA 1990, nr 2-3, poz. 47).

Starosta Bydgoski powinien mieć więc przede wszystkim na uwadze stanowisko strony przedstawione w zgłoszeniu instalacji w piśmie z [...] czerwca 2019 r. Bez znaczenia jest przy tym, że obiekty związane z hodowlą świń, "będące w dyspozycji" A. J., położone są w trzech lokalizacjach. Starosta B. we wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazuje jednocześnie, że obecny wniosek A. J. dotyczący zgłoszenia instalacji, obejmował wyłącznie obiekty inwentarskie położone przy ul. [...] w . Treść zgłoszenia instalacji złożonego przez A. J. była zatem jednoznaczna, a powołane wyżej przepisy nie budzą wątpliwości w zakresie właściwości organu.

Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.