Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 454/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2019-03-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu lub referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 195 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 marca 2019 r. zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2019 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi K. M. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku p o s t a n a w i a 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony od zażalenia wpis sądowy w kwocie 100 (stu) zł; 3. oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wykonanego w postępowaniu zażaleniowym.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. odrzucono skargę kasacyjną K. M. od wyroku z dnia [...] października 2018 r. oddalającego jego skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2018 r. o udzieleniu skarżącemu pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarskiego o pow. zabudowy – 318,00 m2 i kubaturze – 2230,00 m3, na działce nr geod. [...] w m. Z. , gm. J. Skarga kasacyjna została odrzucona na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej zwana "P.p.s.a."), z powodu braku uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego.

Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie i zarzucił naruszenie przepisów postępowania mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 220 § 1 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez ich niezasadne zastosowanie i przyjęcie, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy wpis został dokonany w dniu 19 grudnia 2018 r., tj. w dniu doręczenia wezwania. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania od organu na jego rzecz w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przepisanych. Do zażalenia dołączono potwierdzenie wykonania przelewu bankowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zażalenie skarżącego, jako oczywiście uzasadnione, podlega uwzględnieniu, natomiast zaskarżone nim postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlega uchyleniu.

Zgodnie z art. 195 § 2 P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

W sprawie niniejszej trafnie zarzucono w zażaleniu, że wpis od skargi

kasacyjnej został uiszczony w terminie, tj. w dniu 19 grudnia 2018 r., zaś zaskarżone postanowienie odrzucające skargę kasacyjną oparte zostało na błędnym ustaleniu o nieuiszczeniu tegoż wpisu. Nieprawidłowe ustalenie w tym zakresie przez sąd wynikało z informacji pracownika Oddziału Finansowo – Budżetowego, który w dniu 22 stycznia 2019 r. przekazał, że wpis nie wpłynął do tego dnia (k. 143). Nieprawidłowa informacja jak wynika z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 18 lutego 2019 r. (k. 175) wynikała z mylącego rozmieszczenia na poleceniu przelewu początkowej frazy sygnatury akt co skutkowało przedstawieniem uiszczonego wpisu w Wydziale I.

Wadliwe ustalenia Sądu w ww. zakresie należało zatem wyeliminować, ustalając fakt uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi kasacyjnej, zarejestrowanego pod poz. 2732, w terminie.

Mając na uwadze powyższe, zażalenie skarżącego uwzględniono jako oczywiście uzasadnione i na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. uchylono zaskarżone nim postanowienie (pkt 1 sentencji postanowienia).

Uznanie zażalenia za "oczywiście uzasadnione" na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. oznacza brak podstawy do uiszczenia opłaty od zażalenia, czyli wpisu sądowego. Dlatego też, opłatę uiszczoną przez skarżącego razem z zażaleniem, na podstawie art. 225 P.p.s.a. należało zwrócić skarżącemu jako nienależną (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., FZ 374/04), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.

Odnośnie orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym (pkt 3 sentencji postanowienia), to brak jest podstaw do zasądzenia tych kosztów. Zgodnie z art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Wyjątkiem są sytuacje, gdy przepis szczególny stanowi inaczej. Okoliczności, które zachodzą w niniejszej sprawie ustawodawca do sytuacji wyjątkowych nie zaliczył. Jak wynika z art. 209 P.p.s.a., w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a., sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Nadto przepis art. 197 § 2 P.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527 oraz postanowienie z dnia 25 czerwca 2018 r., II SA/Wa 1316/17, pub. CBOSA). Nie istnieje zatem podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach wynagrodzenia pełnomocnika w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z 15 listopada 2012 r., II GZ 395/12, pub. CBOSA).