Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1051/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.), Sędziowie NSA Jan Jędrkowiak, WSA Wanda Antończyk, Protokolant Starszy referent Małgorzata Kuba, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi M. L. i L. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie budowy obiektu budowlanego 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz pełnomocnika skarżących adw. A. D. – T. kwotę 290,00 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 22 lipca 2005r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 49b i 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), stwierdził brak podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o przepisy art. 49 b i art. 50 ustawy Prawo budowlane w przedmiocie budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] w N., realizowanego na podstawie zgłoszenia z dnia 12 kwietnia 2005r. W uzasadnieniu organ podał, iż wszczął na wniosek M. i L. L. postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku gospodarczego na działce nr [...] w N. Inwestorzy J. i M. K. rozpoczęli roboty budowlane na podstawie zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru budowy budynku gospodarczego na w/w działce. Zawiadomieniem z dnia 21 kwietnia 2005r. nr [...] Starosta przyjął do wiadomości zgłoszone roboty i nie wniósł sprzeciwu do ich prowadzenia. W dniu 20 lipca 2005r. organ nadzoru budowlanego przeprowadził wizję na terenie działki nr [...] w N., podczas której stwierdzono, że przedmiotowe roboty budowlane wykonywane są zgodnie z warunkami określonymi w zgłoszeniu oraz w sposób nie powodujący zagrożenia środowiska oraz bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Przedmiotowa budowa budynku gospodarczego znajdowała się na etapie stanu surowego otwartego. W ocenie organu nie występują podstawy do wstrzymania robót budowlanych, określone w przepisie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz zastosowania art. 49b tej ustawy

Od powyższej decyzji odwołali się M. i L. L. W uzasadnieniu odwołania podali, iż dopiero po ich interwencji pismem z dnia 21 lipca 2005r. – po wizji lokalnej, w maju 2005r. rozpoczęto budowę garażu o powierzchni 35 m2 . Odwołujący nie otrzymawszy powiadomienia odnośnie tej budowy, udali się do Starostwa, gdzie uzyskali informację, iż taka budowa może mieć miejsce bez żadnego pozwolenia czy też decyzji. Oświadczyli, iż nie podpisali protokołu z przeprowadzonej w dniu 20 lipca 2005r. wizji lokalnej, gdyż przedmiotowy budynek nie jest garażem, ale budynkiem mieszkalnym – wskazuje na to jego konstrukcja – duże okna oraz komin. Podnieśli okoliczność braku rozgraniczenia pomiędzy ich działką nr [...] a działką [...]. Wskazali również, iż w sądzie toczy się już proces o zabudowę przedmiotowej działki. Zdaniem strony odwołującej się, przedmiotowa działka znajduje się na terenie Parku Narodowego i podlega ochronie, co potwierdza pismo z Urzędu Gminy z dnia 6 kwietnia 2001r. Nr [...]. Działki [...] i [...] powstały w wyniku podziału działki [...]. Według odwołujących teren, na którym znajduje się przedmiotowa działka, jest przeznaczony pod uprawy rolne, a nie pod zabudowę siedliskową. Wznoszony budynek znajduje się w pobliżu skrzyżowania i jego budowa może spowodować ograniczenie widoczności, wzdłuż drogi dojazdowej natomiast dokonano zasypu, który powiększył przedmiotową działkę.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia 31 października 2005r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy ustalił, że przedmiotowe roboty budowlane są prowadzone na działce nr [...] w N. w gminie K., w istniejącym siedlisku. Organ wskazał na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2 przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Podlega ona natomiast zgłoszeniu właściwemu organowi, zgodnie z art. 30 ust. pkt 1 ustawy. Powołując się na dokumenty ze Starostwa Powiatowego, nr akt [...] wskazuje organ odwoławczy, że zgłoszenia dokonano w sposób prawidłowy. Powołując się na przepisy art. 50 ust. 1 oraz 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, organ drugiej instancji uznał, że brak jest podstaw wszczęcia procedury wynikającej z art. 49 b oraz art. 50 tej ustawy.

Odnosząc się do argumentów podniesionych w odwołaniu, iż przedmiotowy budynek to "niby garaż, wyraźnie widoczna jest konstrukcja domu mieszkalnego wraz z kominem i dużymi oknami.." przytoczył organ treść § 3 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690, z późniejszymi zmianami), określający definicje budynku gospodarczego, przez który należy rozumieć budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych.

Co do nielegalnej zabudowy działki nr [...] położonej w N., organ wskazał, iż odpowiedź udzielona została odwołującym pismem z dnia 29 czerwca 2003r. nr [...], natomiast kwestię podziału działki nr [...] na dwie działki wyjaśniono pismem z dnia 15 października 2001r. nr [...].

Na powyższą decyzje M. L. i L. L. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu podtrzymali dotychczasową argumentację wskazując ponadto, iż Gmina oraz Burmistrz złamali prawo budowlane przygotowując zmianę starych decyzji i planu zagospodarowania przestrzennego, oraz terenu wyjątkowo zastrzeżonego, jakim jest Park Krajobrazowy. Organy obu instancji opierają się na podziale działki [...] na działki [...] i [...] oraz na zmienionym planie zagospodarowania przestrzennego. Natomiast strona skarżąca powołała się na stare decyzje i dokumenty, które zabraniają dokonywanie na tym terenie budowy. Podali ponadto, iż dopiero po ich interwencji dokonano zmiany kwalifikacji terenu. Wskazali, iż wznoszona budowla jest podobna do wybudowanej już pieczarkarni.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Podał ponadto, iż kwestia zabudowy działki nr [...] w N. była wcześniej przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Rozstrzygniecie w tym przedmiocie zostało zaskarżone do sądu i znajduje się pod sygn. akt II SA/Gd 4389/01.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia prawa przez rozstrzygający sprawę organ, które miałoby wpływ na wynik sprawy.

Prawidłowe jest ustalenie organu co do tego, że roboty budowlane wykonywane na działce nr [...] w N. wynikają ze zgłoszenia z dnia 12 kwietnia 2005r. do Starosty, dokonanego przez małżonków K., obejmującego zamiar budowy na tej działce, w ramach siedliska, budynku gospodarczego, parterowego, murowanego, o wymiarach 7m x 5 m, z dachem dwuspadowym. Zawiadomieniem z dnia 21 kwietnia 2005r. nr [...] Starosta przyjął do wiadomości zgłoszone roboty, nie wnosząc sprzeciwu do ich prowadzenia. Jak wynika z dalszych ustaleń organu dokonanych na podstawie dowodu z oględzin z dnia 20 lipca 2005r., budowa opisanego wyżej budynku gospodarczego znajdowała się na etapie stanu surowego otwartego. Organ nadzoru budowlanego ustalił przy tym, że roboty budowlane wykonywane są zgodnie z warunkami określonymi w zgłoszeniu oraz w sposób nie powodujący zagrożenia środowiska oraz bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Nie można zatem przypisać organowi odwoławczemu błędnych ustaleń ani dowolności w ocenie zebranego materiału, gdy stwierdza legalność wykonywanych robót budowlanych, ponieważ prace budowlane wykonywane były na podstawie prawem wymaganego zgłoszenia.

W przedstawionym stanie faktycznym znajdują zatem zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.), w brzmieniu ustalonym nowelą z dnia 16 kwietnia 2004r. (Dz. U. Nr 93, poz. 888). Przywołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepis art. 49b cytowanej ustawy stanowi w ustępie 1, że właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Zważywszy na prawidłowe ustalenia organu odwoławczego co do wykonywania przez małżonków K. opisanego obiektu budowlanego (będącego w budowie) na podstawie zgłoszenia i przy braku sprzeciwu właściwego organu architektoniczno budowlanego, prawidłowa jest również ocena co do braku podstaw orzeczenia rozbiórki na podstawie przytoczonego wyżej przepisu.

Skoro zaś ustalono również prawidłowość wykonywania robót budowlanych, nie stwierdzając istnienia przesłanek określonych w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego (dotyczącego innych przypadków, niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1), nie było także podstaw do zastosowania wymienionego przepisu.

Zarzut skargi, iż przedmiotowy obiekt budowany jest jako budynek mieszkalny nie jest zasadny. W opisanym wyżej zgłoszeniu mowa jest o "budynku gospodarczym", a z dokonanych ustaleń wynika, iż roboty budowlane wykonywane są zgodnie ze zgłoszeniem. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, iż przedmiotowa budowa dotyczy innego obiektu. Wskazane przez organ drugiej instancji rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, zm. Dz. U. z 2003r., Nr 33, poz. 270, zm. Dz. U. z 2004r., Nr 109, poz.1156) w § 3 pkt 8 pod pojęciem budynku gospodarczym rozumie "budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych". W dalszych przepisach cytowanego rozporządzenia brak jest ograniczeń co do tego, by tak opisany budynek gospodarczy pozbawiony był otworów okiennych, wentylacji, komina, ogrzewania, itp. Natomiast budynek ten przeznaczony być musi do celów, o jakich mowa w przytoczonym przepisie. Jeśli zaś po wybudowaniu będzie użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem, na przykład jako budynek mieszkalny, stwierdzenie takiego stanu uzasadni przeprowadzenie odrębnego postępowania administracyjnego.

Odnosząc się do zarzutu skargi odnośnie innej nielegalnej zabudowy przedmiotowej działki Sąd wskazuje, że ostateczna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 grudnia 2001r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 października 2001r. Nr [...], stwierdzała brak podstaw do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego na działce nr [...] na podstawie decyzji Naczelnika Miasta i Gminy o pozwoleniu na budowę, z dnia 6 kwietnia 1988r. Nr [...]. Tym samym w dacie wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji kwestia legalności budowy budynku "pieczarkarni" była ostatecznie rozstrzygnięta wymienioną wyżej decyzją WINB. Kontrola decyzji WINB z dnia 3 grudnia 2001r. dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie II S.A./Gd 4389/01 doprowadziła do wydania prawomocnego wyroku z dnia 18 lutego 2005r. Tym samym legalność budowy wymienionego wyżej obiektu nie może być przedmiotem oceny. Natomiast, jak wynika uzasadnienia opisanych wyżej wyroków zarówno WSA jak i NSA oddalającego skargę kasacyjną w sprawie sygn. akt II SA/Gd 4389/01, stan tej sprawy może uzasadniać przeprowadzenie odrębnego postępowania pod kątem dokonania bez stosownej decyzji właściwych organów architektoniczno – budowlanych zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego zrealizowanego jako część socjalna pieczarkarni a użytkowanego jako budynek mieszkalny. Wskazana ocena pozostaje jednak wpływu na niniejszą sprawę (vide: akta sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. II SA/Gd 4389/01).

Zarzuty skargi odnoszące się do toczącego się między skarżącymi a pozostałymi uczestnikami postępowania przed Sądem Rejonowym w sprawie rozgraniczenia działki skarżących (nr [...]) oraz działki J. i M. małżonków K. (nr [...]), nie są zasadne o tyle, że nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji stan prawny działki nr [...] był niewątpliwy. Organ nadzoru budowlanego nie jest uprawniony do oceny stosunków własnościowych, jest to bowiem materia zastrzeżona dla sądów powszechnych.

Nietrafne są również pozostałe zarzuty skargi, ponieważ wynikiem niniejszego postępowania było ustalenie budowy obiektu budowlanego na podstawie wymaganego zgłoszenia, zgodnie z jego warunkami i w sposób, który nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska. Tym samym nie ma podstaw do rozbiórki tego obiektu, z przyczyn szerzej opisanych powyżej.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę jako niezasadną oddalił.

Sąd na podstawie § 18 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002r., Nr 163, poz. 1348, ze zm.) zasądził od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz pełnomocnika z urzędu adwokata A. D. – T. kwotę 290 zł tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu.