Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2906/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w R. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego P. w R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 2 września 2015 r. P. w R., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wywłaszczenia za odszkodowaniem nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 29.300 m2 z całości o pow. 71.500 m2, położonej we wsi S., gmina R., stanowiącej własność W. M.

Do skargi dołączona została kserokopia pełnomocnictwa z dnia 28 sierpnia 2015 r. poświadczona za zgodność z oryginałem, udzielonego adwokatowi D. M. oraz kserokopia dowodu uiszczenia w dniu 2 września 2015 r. wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,-zł, a które to kserokopie były niewystarczające do nadania sprawie dalszego biegu, gdyż wraz ze skargą zaniechano przedstawienia dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji strony przez podmiot udzielający pełnomocnictwa w jej imieniu, a zatem zaszła konieczność zweryfikowania prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi, który wniósł skargę w imieniu skarżącego.

Wobec powyższego zarządzeniami z dnia 23 września 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej oraz uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100,-zł.

W zakreślonym terminie przy piśmie z dnia 2 października 2015 r. pełnomocnik skarżącej ponownie nadesłał identyczne kserokopie, które już wcześnie zostały dołączone do skargi, tj. kserokopię pełnomocnictwa z dnia 28 sierpnia 2015 r. poświadczoną za zgodność z oryginałem oraz kserokopię dowodu uiszczenia w dniu 2 września 2015 r. wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,-zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Materia reprezentacji osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 28 § 1 tej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.

Z powyższej regulacji wynika zatem, że pełnomocnik strony będącej osobą prawną, który wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązany dołączyć dokument pełnomocnictwa oraz dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony przez podmiot udzielający pełnomocnictwa w jej imieniu, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi, który wniósł skargę w imieniu skarżącego.

Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosowne dokumenty, w tym w szczególności statut P. oraz odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności udzielania pełnomocnictwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1346/13, Lex 1400736 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, Lex nr 484878). Tego rodzaju dokumenty nie zostały jednakże przedłożone, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. W sytuacji bowiem, gdy składającym skargę jest osoba prawna, skardze nie można nadać prawidłowego biegu, mimo podpisania jej przez pełnomocnika i dołączenia pełnomocnictwa, jeżeli istnieją wątpliwości, czy pełnomocnictwo to zostało prawidłowo udzielone (por. powołane wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego). Złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana w dacie udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu (por. powołane wyżej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego).

Brak wykazania właściwego umocowania przez niezłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony przez podmiot udzielający pełnomocnictwa w jej imieniu (art. 29 w zw. z art. 28 § 1 powołanej ustawy), jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy.

Wyjaśnić w tym miejscu jednocześnie należy, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1142), zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 [odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych], jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W ocenie składu orzekającego art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza jedynie tyle, że strona postępowania – realizując postanowienia art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, że brak jest podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku. Nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13; z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14; z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto, zwrócić należy uwagę, że zgodnie z dyspozycją art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga.

Wysokość wpisu należnego od złożonej skargi w niniejszej sprawie została ustalona przez Przewodniczącą Wydziału na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia wydanego w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200,-zł. Z uwagi na treść art. 220 § 1 powołanej ustawy, w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 100,-zł, gdyż część należnego wpisu w wysokości 100,-zł uiszczona została w dniu 2 września 2015 r. przy wnoszeniu skargi.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. Z kolei, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Profesjonalny pełnomocnik skarżącego, pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosował się do wezwań Przewodniczącej Wydziału.

Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie w zakreślonym terminie brak formalny i fiskalny skargi nie został uzupełniony, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia.

Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w pkt 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.