Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 556/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1  pkt 61
journal: Dz.U. 2002 nr 169 poz 1387
law: Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw.
article: art. 78a ,  art. 80 par. 1 ,  art. 122 ,  art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub Sędzia WSA Wojciech Czajkowski Protokolant Lidia Wachowska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]’" Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" Sp.j. w W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" Nr "[...]" , którą umorzono wszczęte na wniosek strony postępowanie podatkowe w sprawie zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za lipiec 2001r., wraz z należnymi odsetkami jako bezprzedmiotowe, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Podstawą rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej były następujące ustalenia:

Wnioskiem z dnia 29.12.2006r. Spółka zwróciła się o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r. wraz z należnymi odsetkami. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż spółce przysługują odsetki od kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym określonej przez organ podatkowy - w niniejszej sprawie decyzją Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" . znak: PP "[...]"w wysokości 940.774 zł. Stwierdziła, że otrzymała jedynie kwotę "netto" tj. kwotę zwrotu określoną decyzją, a nie otrzymała należnych odsetek.

Po rozpatrzeniu wniosku "A" Sp.j. organ podatkowy I instancji, decyzją z dnia "[...]"umorzył postępowanie podatkowe w sprawie zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za lipiec 2001r., wraz z należnymi odsetkami stwierdzając, iż jest ono bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż sprawa oprocentowania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec 2001r. została rozstrzygnięta prawomocną decyzją Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" znak: "[...]", zatem kwota zwróconej spółce nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jest prawidłowa i pokrywa całą kwotę przysługującej należności.

W odwołaniu Spółka zarzuciła naruszenie prawa procesowego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że toczące się postępowanie z wniosku spółki w sprawie zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za lipiec 2001r. wraz z należnymi odsetkami jest bezprzedmiotowe. Wyjaśniła, iż w niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest zwrot nadpłaty wraz z należnymi odsetkami w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r., gdyż opierając się o art. 78a Ordynacji podatkowej uznaje, iż skoro otrzymała jedynie kwotę "netto", tj. kwotę zwrotu określonego decyzją z dnia "[...]" a nie otrzymała należnych jej odsetek, to otrzymane kwoty powinny być proporcjonalnie zaliczone na: należność główną (tj. kwotę zwrotu) i należne odsetki. W konsekwencji pozostaje do zwrotu nie zwrócona przez organ podatkowy część kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wraz z należnymi od tej części odsetkami. Podkreśliła, iż wniosek z dnia 29.12.2006r. dotyczy zwrotu nadpłaty wraz z należnymi odsetkami w podatku od towarów i usług zaś wniosek z dnia 8 lutego 2002r. dotyczył naliczenia i zwrotu oprocentowania od zwróconej na rachunek nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za lipiec 2001r. Oba wnioski dotyczą więc różnego zakresu przedmiotowego sprawy, a tym samym wniosek z dnia 29.12.2006r. dotyczy sprawy nierozstrzygniętej wcześniej żadną decyzją organu podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie umorzenia postępowania podatkowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość, jest zasadne. Wskazał, że "[A]" Sp.j. otrzymała zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec 2001r. w kwocie 940.774 zł pomniejszonej o dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 1.259 zł. W wyniku rozpatrzenia wniosku spółki z dnia 08.02.2002r., organ I instancji decyzją z dnia "[...]" odmówił naliczenia i zwrotu oprocentowania od zwróconej na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r. Organ odwoławczy podkreślił, że w związku z nie złożeniem odwołania od tej decyzji, stała się ona prawomocna i znajduje się w obrocie prawnym.

Dodał również, że Spółka kilkakrotnie podjęła próby zmiany przedmiotowej decyzji, w trybach nadzwyczajnych. W dniu 16.08.2002r. złożyła do Izby Skarbowej wniosek o zmianę decyzji ostatecznej. Decyzją z dnia "[...]" Izba Skarbowa odmówiła zmiany tej decyzji. Od tej decyzji Spółka w dniu 03.10.2002r. złożyła odwołanie do Ministra Finansów. Decyzją z dnia "[...]" Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Strona nie zaskarżyła przedmiotowej decyzji do sądu administracyjnego. Następnie uznając, iż decyzja Ministra Finansów została wydana z rażącym naruszeniem prawa, w dniu 28.11.2005r. spółka złożyła wniosek o stwierdzenie jej nieważności. Minister Finansów decyzją z dnia "[...]" odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji ostatecznej. W dniu 19.01.2006r. spółka wniosła odwołanie od decyzji z dnia "[...]" Następnie decyzją z dnia "[...]" Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Mając na uwadze wyżej wskazane prowadzone postępowania Dyrektor Izby Skarbowej uznał, iż pierwotna decyzja Urzędu Skarbowego z dnia "[...]", odmawiająca naliczenia i zwrotu oprocentowania od zwróconej na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r., pozostaje w obrocie prawnym i jest decyzją ostateczną.

Zdaniem organu odwoławczego o charakterze wniosku z dnia 29.12.2006r. i zakresie żądania spółki w nim zawartym nie decyduje jedynie literalne brzmienie wniosku lecz przede wszystkim jego uzasadnienie. Kwestią, która leży u podstaw żądania zawartego zarówno we wniosku z dnia 08.02.2002r. jak i 29.12.2006r., jest przekonanie podatniczki, iż przysługuje jej oprocentowanie od zwróconej na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r. We wniosku z dnia 08.02.2002r. Spółka zwraca się z prośbą o wypłatę odsetek od należnej kwoty z tytułu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2001r. Natomiast we wniosku z dnia 29.12.2006r., zwraca się o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r. wraz z należnymi odsetkami argumentując, iż "jeżeli podatnik wykazał w deklaracji VAT-7 kwotę do zwrotu, a organ podatkowy prowadził postępowanie wyjaśniające w przedmiocie jej wysokości, to podatnikowi należne są odsetki nawet wówczas, gdy choćby część wykazanej w deklaracji VAT-7 kwoty zwrotu okazała się być podatnikowi należna" i powołuje się na zasadę wynikającą z art. 55 § 2 i art. 78a Ordynacji podatkowej.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że merytoryczne rozpatrzenie przez organ podatkowy wniosku z dnia 29.01.2006r. doprowadziłoby do wydania drugiej decyzji w tej sprawie. Wydanie tej decyzji wyczerpałoby dyspozycję art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie "A" Sp.j. wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: naruszenie art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niedopełnienie obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zbadania stanu faktycznego, błędną interpretację art. 207 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, że sprawa została już rozstrzygnięta co do jej istoty, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu skargi spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej zarzucając, iż nie znajduje ono uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym oraz obowiązujących przepisach prawa. Przede wszystkim w ocenie skarżącej nie zachodzi tożsamość spraw, która uniemożliwiałaby wydanie decyzji i merytoryczne rozpatrzenie wniosku z dnia 29.12.2006r. o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r. wraz znaleźnymi odsetkami. Powołując się na przepisy ordynacji podatkowej wywiodła, iż tożsamość sprawy zachodzi w przypadku występowania w sprawie tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu sprawy, identycznego stanu prawnego oraz takiego samego stanu faktycznego. Miarodajna zaś do ustalenia tożsamości przedmiotowej jest treść żądania, stan faktyczny oraz podstawa prawna. Zdaniem spółki złożone przez nią wnioski nie są tożsame, z uwagi na to, że różnią się one stanem prawnym i żądaniem skarżącej. Podstawą prawną wniosku z dnia 8 lutego 2002r. był art. 21 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a spółka domagała się wypłaty oprocentowania od "opóźnionego" zwrotu, natomiast w przypadku wniosku z dnia 29.12.2006r. podstawą prawną były art. 78a w związku z art. 55§2 Ordynacji podatkowej, a spółka domagała się wypłaty nie zwróconej części nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2001r. wraz z oprocentowaniem.

Reasumując skarżąca dodała, iż w sprawie dotyczącej rozpatrzenia wniosku z dnia 29.12.2006r. istnieje konkretny przedmiot postępowania – którym jest nie zwrócona pozostała część kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wraz z oprocentowaniem (odsetkami) należnymi od tej części.

W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Jak słuszne stwierdził w zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wprawdzie Skarżąca Spółka we wniosku z dnia 29.12.2006r. na podstawie art. 80 § 1 Ordynacji podatkowej domagała się zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec 2001r. wraz z należnymi odsetkami to oczywistym jest – co wynikało z uzasadnienia – że w istocie chodziło o oprocentowanie niezwróconej w terminie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc lipiec 2001r. Poza sporem pozostawał fakt, że kwota 940.774 zł została Spółce zwrócona bez oprocentowania w dniach 28 stycznia i 14 lutego 2002r. Wskazanie przez organy podatkowe, że istnieją ostateczne decyzje: o określeniu kwoty zwrotu podatku oraz o odmowie naliczenia i zwrotu oprocentowania, przy czym ta ostatnia decyzja mimo inicjowanych przez Spółkę postępowań w trybach nadzwyczajnych nie została wyeliminowana z obrotu prawnego pozwalała na stwierdzenie o bezprzedmiotowości żądania. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, zarzut naruszenia art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej jest bezzasadny.

Nietrafne są wywody skargi, iż w sprawie chodziło o inne żądanie niż rozstrzygnięte decyzją ostateczną, ze względu na podaną przez skarżącą Spółkę inną podstawę prawną. Przede wszystkim należy wskazać, że różnica – nadwyżka podatku naliczonego nad należnym wykazana przez podatnika do zwrotu na jego rachunek bankowy nie była i nie jest nadpłatą podatku w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

Zarówno w stanie prawnym obowiązującym przed 1 maja 2004r. jak i po tej dacie przepisy Ordynacji podatkowej regulujące kwestię oprocentowania nadpłat podatku stosuje się do kwot zwrotu podatku naliczonego wyłącznie ze względu na przepisy szczególne, tj. odpowiednio art. 21 ust. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11, poz. 50 ze zm.) i art. 87 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.) Stanowią one, że różnicę podatku nie zwróconą przez urząd skarbowy we wskazanym terminie, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu. Natomiast Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym w 2002r. (w którym nastąpił zwrot kwoty 940.774 zł podatku naliczonego za lipiec 2001r.) nie zawierała w swej treści normy, na którą Spółka się powołuje.

Art. 78a obowiązuje od dnia 1 stycznia 2003r. tj. od dnia wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 169, poz. 1387). Wskazaną ustawą dokonano obszernej nowelizacji Ordynacji podatkowej. Między innymi na mocy art. 1 pkt 61 ustawy z 12 września 2002r. zmieniono treść rozdziału 9 i 10 działu III regulujących do dnia 31.12.2002r. instytucję nadpłaty podatku.

Art. 78a Ordynacji podatkowej nie mógł więc stanowić podstawy "zarachowania" nadpłat podatku wraz z oprocentowaniem zwracanych w 2002r. a tym samym zwrotów podatku dokonywanych w tym roku w sposób analogiczny do przewidzianego w art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej (dotyczącym wpłat zaległości podatkowych).

Należy ponadto wskazać, że wypłata oprocentowania jest czynnością techniczną dokonywaną jednocześnie ze zwrotem nadpłaconego podatku lub ze zwrotem podlegającej oprocentowaniu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Podatnik, który kwestionuje wysokość wypłaconej kwoty może domagać się wydania decyzji. Jeżeli, co stwierdzono w niniejszej sprawie, zostały wydane decyzje o wysokości kwoty zwrotu podatku oraz o odmowie naliczania i wypłaty oprocentowania, postępowanie wszczęte wnioskiem strony podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.

Nie stwierdzając zatem, by zaskarżona decyzja naruszała prawo materialne bądź procedurę podatkową w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.