Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1171/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 23-26
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 73
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Dnia 18 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska - Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi S.A. x na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Decyzją z dnia [...]r., Naczelnik Urzędu Celnego dokonał w odniesieniu do x retrospektywnego zarejestrowania uzupełniających kwot należności wynikających

z długów celnych w przywozie, z tytułu nałożenia cła antydumpingowego na towary zgłoszone do dopuszczenia do obrotu w procedurze uproszczonej.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że we [...] r. [...]otrzymało informację od [...]o możliwym przeładunku krzemu pochodzącego z C przez T, w celu uniknięcia zapłaty ceł antydumpingowych, nałożonych na [...] produkt. Na T nie istnieje produkcja krzemu, ale niektórzy przedsiębiorcy mogą posiadać sprzęt do przepakowania lub rozdrobnienia krzemu – co zgodnie z przepisami unijnymi nie wpływa na zmianę pochodzenia produktu w stosunku do użytego materiału.

W dniach od [...]r. [...] przy udziale [...]organów przeprowadził na T misję UE, która miała na celu przeanalizowanie importu krzemu metalurgicznego z C, a następnie eksportu do Unii Europejskiej.

W wyniku przeprowadzonej kontroli, która obejmowała, m.in., dostawy od firmy[...],[...]unieważniło świadectwa pochodzenia, co do których krajem pochodzenia pozostała C, a wśród dostaw, których świadectwo pochodzenia zostało unieważnione znajdowały się oznaczone nr referencyjnymi [...] oraz . [...] Wynik misji [...]został ujęty w sprawozdaniu [...], uzupełnionym dokumentem [...]

W dniu [...] r. [...], działając jako przedstawiciel pośredni skarżącej, dokonała w procedurze uproszczonej zgłoszenia celnego do rejestru towarów prowadzonego przez zgłaszającego, odpowiednio wpisem nr [...]. Zgłoszenie uzupełniające złożone zostało w Oddziale Celnym w dniu [...]r. Zgłoszenia dotyczyły krzemu metalicznego, zakupionego od firmy, [...] [...] według faktur z dnia [...] r. oraz [...] r.

Pismem z dnia r. skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu m. in. z pisma [...]na okoliczność zmiany ustaleń [...] w przedmiocie pochodzenia krzemu objętego zgłoszeniem, będącego podstawą do ustaleń [...], raportu z analizy próbek krzemu przeprowadzonej przez [...] z dnia [...] r. na okoliczność znacznego stopnia przetworzenia krzemu, protokołu z przebiegu rozprawy jawnej przed [...]oraz wydruku korespondencji między pracownikiem skarżącej, a poszczególnymi podmiotami, jak [...]. Strona wskazała, że ustalenia [...]były oparte o ustalenia , [...] który zmienił swoje stanowisko i uznał ostatecznie, że eksportowany krzem podlegał istotnemu przetworzeniu, co skutkowało zmianą kraju pochodzenia importowanego przez skarżącą krzemu na T. Redukcja krzemu wynosiła 90 %, co oznaczało istotne jego przetworzenie.

W dniu [...]r. do organu wpłynęła informacja z Ministerstwa Finansów, że [...]wycofał się ze swej decyzji negującej [...] pochodzenie krzemu eksportowanego do UE przez[...], jednak nie przekazał szczegółów dotyczących przetwarzania krzemu i [...]postanowił kontynuować dochodzenie na T.

Zdaniem organu, zgodnie z art. 23 do 26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, ze zm., dalej: WKC), pochodzenie towaru,

w produkcję którego zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest ustalane poprzez określenie kraju, w którym towar został poddany ostatniej istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu. Przetworzeń lub przeróbek, których jedynym celem jest obejście przepisów stosowanych wobec towarów z określonych państw, nie można uznać za nadających pochodzenie kraju przetworzenia. Nadto, niezależnie od przedstawienia dokumentu stanowiącego dowód pochodzenia, organy celne mogą w przypadku poważnych wątpliwości zażądać dodatkowego dowodu w celu upewnienia się, że pochodzenie odpowiada zasadom określonymi odpowiednimi przepisami. W tym kontekście, ze względu na różnice w przepisach dotyczących niepreferencyjnego pochodzenia, [...] świadectwa pochodzenia nie mogą stanowić wiarygodnego dowodu pochodzenia zaimportowanego do UE krzemu.

W ocenie organu, zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej dotyczącymi reguł niepreferencyjnego pochodzenia towarów klasyfikowanych do działu 28 CN, redukcja rozmiaru cząsteczek krzemu nie ma wpływu na pochodzenie produktu. Wpływ taki miałoby oczyszczenie skutkujące eliminacją 80% zanieczyszczeń, czego nie potwierdziły analizy eksperta, czy też [...] laboratorium dokonującego analizy przesłanych próbek.

Organ uznał za niewiarygodne sprawozdania [...]ze względu na fakt, iż nie zawierały one miary niepewności, zawierały błędy metodyczne, nie zostały potwierdzone autorytetem , [...] natomiast zastosowanie alternatywnej metody przez [...] laboratorium nie potwierdziło tych wyników.

Organ wskazał również, że przedłożony protokół z rozprawy jawnej przed [...] nie stanowi kontrdowodu wobec [...], bowiem reguły niepreferencyjnego pochodzenia towarów zawarte w WKC oraz wytycznych Komisji Europejskiej stanowiły założenia, a nie konkluzje sądu i wskazują one, że proces,

w trakcie którego następuje eliminacja co najmniej 80% zanieczyszczeń w stosunku do produktu wyjściowego, wpływa na zmianę pochodzenia towaru.

Ustaleń , [...] zdaniem organu, nie podważa również kopia korespondencji e-mail przeprowadzonej przez skarżącą ani stanowisko eksperta z dziedziny metalurgii, bowiem zmiana właściwości chemicznych lub fizycznych krzemu byłaby istotna, gdyby proces przeprowadzany przez [...] dotyczył redukcji rozmiaru cząsteczki w rozumieniu procesów uznawanych za nadające pochodzenie, tj. umyślnej i kontrolowanej redukcji cząsteczek w sposób inny, niż poprzez rozkruszanie. Opinia nie wykazuje 80% obniżenia zawartości zanieczyszczeń, tj. warunku koniecznego do uznania oczyszczania, jako procesu nadającego pochodzenie. Natomiast przedstawiony przez skarżącą wyrok [...]dotyczy oceny materiału dowodowego nieobejmującego w swym zakresie [...], będącego kluczowym dowodem w przedmiotowej sprawie, podobnie jak wyrok WSA w Gdańsku.

W związku z powyższym, organ I instancji uznał, że cały krzem posiadał [...]pochodzenie i dlatego należało, m.in., na podstawie art. 201 i 214 WKC, określić dług celny, cło antydumpingowe i następnie dokonać retrospektywnego zaksięgowania uzupełniającej kwoty należności.

Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor Izby Celnej decyzją

z dnia [...]r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, akceptując ustalenia dokonane przez organ I instancji, podnosząc w uzasadnieniu, że w judykaturze ugruntowane jest stanowisko, że raport [...] posiada przymiot dokumentu urzędowego i jako taki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.

Organ II instancji odmówił przeprowadzenia dowodów wskazanych przez skarżącą uznając, że materiał dowodowy zebrany w sprawie był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżąca zarzuciła naruszenie:

1. art. 187 § 1 w zw. z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz.613, ze zm., zwanej dalej: ordynacja podatkowa) poprzez niewyczerpujące ustalenie stanu faktycznego sprawy, w zakresie: faktycznego pochodzenia towaru, prawidłowego stwierdzenia, co stanowi zanieczyszczenie krzemu metalicznego, stwierdzenia redukcji zanieczyszczeń krzemu w procesie jego przerobu na T, a także braku rozpatrzenia twierdzeń i wskazań Strony odnośnie zanieczyszczeń krzemu, przeznaczenia tego towaru, wykorzystywania i cech jakie krzem posiadał po i przed obróbką, jakiej podlegał na T, jak również zaniechania rozpatrzenia części dowodów wskazanych przez Skarżącą oraz oparcia decyzji o dane zawarte wyłącznie w dokumentach sporządzonych przez [...],

2. art. 188 w zw. z art. 121 i 123 § 1 ordynacji podatkowej poprzez nieuzasadnioną odmowę dopuszczenia dowodów wskazanych przez Skarżącą w pismach z dnia [...] r. oraz nieuwzględnienie wyjaśnień w nich zawartych,

3 art. 191 ordynacji podatkowej poprzez dowolną ocenę dowodów zebranych

w sprawie, w zakresie: uznania, że towar objęty zgłoszeniem celnym nie pochodzi

z T, lecz z C, zakwestionowania procesu obróbki, jakiej krzem podlegał na T, a także obarczonych błędem logicznym wniosków wysuniętych przez organ

z analizy opinii oraz wyjaśnień eksperta, przedstawionych przez Skarżącą, sprzecznego z materiałem dowodowym, przyjęcia, iż wyrok [...] dotyczy innego raportu [...] i innej misji tego organu, co skutkowało jego nieuzasadnionym pominięciem,

4. art. 194 § 1 ordynacji podatkowej, w zw. z [...]poprzez błędne zastosowanie skutkujące uznaniem, iż raporty [...]są dokumentami urzędowymi, mimo iż w rozumieniu ww. przepisów tak nie jest, a raporty stanowią jedynie odpowiednik protokołu kontroli, sporządzany z czynności kontrolnych na podstawie prawa polskiego, podlegający jako dowód swobodnej ocenie przez organy podatkowe czy celne,

5. art. 121 § 1 w zw. z art. 124 i 210 § 4 ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów celnych, przejawiające się pominięciem wszelkich dowodów oraz wyjaśnień złożonych przez Skarżącą, a także brakiem wskazania w uzasadnieniu decyzji, na jakich konkretnych dowodach organ celny oparł swe rozstrzygnięcie,

6. art. 24 WKC, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie wbrew jego treści,

iż czynności, jakim towar był poddany po jego przywozie na T nie zmieniają jego pochodzenia,

7. art. 220 ust. 2 lit. b) WKC poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że żaden

z organów celnych (zarówno kraju eksportu, jak importu) nie popełnił błędu, co jest sprzeczne z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, jeżeliby zaakceptować, że faktycznie krzem sprowadzony przez Skarżącą miał [...] pochodzenie.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 30 lipca 2014 r. wydanym w sprawie o syg. akt III SA/Po 451/14 oddalił skargę [...].

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej [...], wyrokiem z dnia 8 września 2016 r. sygn.. akt I GSK 1878/14 uchylił zaskarżony wyrok

i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.

W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zasadne okazały się zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa przez brak odniesienia się w uzasadnieniu wyroku WSA w Poznaniu do kwestii wynikających

z zarzutów skarżącej, stawianych decyzji administracyjnej w pkt.1-5 skargi, z tym zastrzeżeniem, że Sąd I instancji odniósł się do zarzutu naruszenia art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 9 ust. 2 rozporządzenia [...]. Jak bowiem wynika

z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd I instancji odniósł się do tego zarzutu uznając, że raport [...] jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 Ordynacji podatkowej.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie wyroku WSA

w Poznaniu było nieprawidłowe. Sąd I instancji uznając raport [...]za dokument urzędowy nie wykluczył możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko takiemu dokumentowi. Jednakże jednocześnie nie odniósł się do zarzutów wskazujących na nieprawidłowość wskazań raportu [...]. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że organy celne nie miały podstaw do kwestionowania wyników tego raportu i nie mogły ponownie weryfikować tego, co zostało stwierdzone przez organ unijny. NSA wskazał także, że Sąd I instancji nie odniósł się w swoim uzasadnieniu do zarzutów dotyczących nieuwzględnienia dowodów wskazanych przez skarżącą n.p. w postaci opinii specjalisty z dziedziny metalurgii prof. [...] , protokołu rozprawy jawnej przed[...] , wyroku [...], czy też argumentacji przedstawionej w wyroku WSA w Gdańsku ( III SA/Gd 827/12). Nie odniósł się również do zasadności odmowy wniosków dowodowych zawartych w piśmie z dnia [...] r., w tym wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, jak również argumentacji zawartej w piśmie z dnia [...] r.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dalece niepełne i nieprawidłowe było stwierdzenie Sądu I instancji w tej kwestii, że nawet fakt zbliżonego, czy tożsamego rozstrzygnięcia innych organów do tej sprawy nie może prowadzić do przyjęcia ustaleń tych organów. Celem bowiem wykorzystania tych dowodów nie było automatyczne przyjęcie ustaleń tych organów, a wykorzystanie materiału i argumentacji tam wskazanej, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Argumentacja i wnioski tam zawarte stanowią bowiem, jak wynika z wywodów skarżącej, materiał dowodowy służący wykazaniu jej twierdzeń, rozbieżnych z ustaleniami przyjętymi przez organy celne. Sąd podkreślił, że [...] nie miał możliwości dokonania pełnej kontroli przeprowadzanego procesu oczyszczania krzemu, co tym bardziej wskazuje na konieczność rozważenia argumentacji dotyczącej procesu oczyszczania krzemu

w świetle innych dowodów.

NSA wskazał, że z dowodów przedstawionych przez skarżącą, wynikają zgoła inne wnioski, niż przyjął arbitralnie WSA i to w odniesieniu do krzemu importowanego

z T z firmy [...]. To z raportu [...] wynika, że instytucja [...] [...] poinformowała, że wszystkie [...] objęte dochodzeniem , [...]

w tym [...], to jedna firma, jak również i to że , [...] po ponownym rozważeniu sprawy, wycofał się ze swej decyzji, negującej [...] pochodzenie krzemu eksportowanego do UE przez [...] nie przekazując jednak szczegółów dotyczących przetwarzania krzemu. Te okoliczności powinny skłonić do wnikliwego rozważenia argumentacji, zgłaszanych wniosków dowodowych przez skarżącą, czego WSA nie uczynił.

Naczelny Sad Administracyjny stwierdził również, że z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, nie wynika z jakich powodów WSA uznał, że organy podatkowe wyczerpująco ustaliły stan faktyczny sprawy, m.in., w zakresie faktycznego pochodzenia towaru, zanieczyszczenie krzemu metalicznego i redukcji jego zanieczyszczeń w procesie przerobu, nie odnosząc się do argumentacji skarżącej

w tym zakresie, przyjmując że raport [...] jest jedynymi wiarygodnym źródłem wiedzy w tej materii.

Za zasadny uznał również NSA zarzut naruszenia art. 3 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., polegający na uznaniu raportu [...] za dokument urzędowy, niezgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia [...] i w konsekwencji zastosowaniu art. 194 § 1 ordynacji podatkowej. NSA wskazał bowiem, że z art. 9 ust. 2 rozporządzenia [...] wynika, że raport, o którym mowa w ust. 1 przywołanego przepisu, stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, który ponadto posiada ten sam walor (wartość) dowodowy, jak podobne dokumenty generowane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi ( wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 maja 2010r. III SA/Gd 108/10,wyrok NSA z 16 października 2014r. I GSK 376/13). Z przepisu art. 9 ust. 2 rozporządzenia [...]nie wynika aby raport [...]miałby mieć taką moc dowodową jak dokument urzędowy zgodnie z art. 194 § 1 ordynacji podatkowej. Natomiast jego brzmienie nawiązuje do jego wartości dowodowej, takiej jak dokumentów sporządzanych w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi, w tym również organami celnymi. Raport [...] dokumentuje bowiem przebieg dochodzenia będącego odpowiednikiem protokołu kontroli uregulowanego w dziale VI ordynacji podatkowej w art. 290 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 53 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r o służbie celnej ( t.j. Dz.U. 2015 poz. 990 ze zm.). Natomiast dokument w postaci protokołu z kontroli celnej jest traktowany na równych zasadach z innymi dowodami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje :

Skarga okazała się zasadna.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja dotycząca weryfikacji zgłoszenia celnego, co do pochodzenia towaru oraz określenia cła antydumpingowego. Tym samym, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), postępowanie w sprawie prowadzone było w oparciu o stosowane odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego.

W zakresie ustalonego stanu faktycznego sprawy poza sporem pozostaje, że spółka [...] sprowadzała krzem metaliczny z C do T,

a następnie eksportowała krzem do krajów Unii Europejskiej, w tym do P. Odbiorcą eksportowanego krzemu była, m.in., skarżąca spółka tj. [...]

Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się więc wyłącznie do oceny, czy będący przedmiotem eksportu towar zachował, tak jak przyjęły organy celne - pochodzenie , [...] czy też - jak podnosi strona skarżąca - zgodnie z art. 24 WKC nabył [...] pochodzenie, na skutek dokonanego na T istotnego przetworzenia.

Podstawą przyjęcia przez organy celne, że towar zachował [...] pochodzenie są wnioski zawarte w raporcie [...] z przeprowadzonej misji na T oraz decyzja [...]uchylająca pierwotne stanowisko w kwestii pochodzenia krzemu. Dowody wnioskowane w toku postępowania przez importera nie zostały przeprowadzone.

W ocenie organów celnych, ustalenia misji [...] były bowiem wystarczające dla ustalenia pochodzenia towaru.

Wskazać należy jednak, że zgodnie z art. 24 Wspólnotowego Kodeksu Celnego towar, w produkcję którego zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, uznawany jest za pochodzący z kraju, w którym podlega ostatniej, istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu w przedsiębiorstwie wyposażonym do tego celu, co daje

w efekcie wytworzenie nowego produktu lub stanowi istotny etap produkcji. Przesłanki te winny wystąpić kumulacyjnie.

Według utrwalonego stanowiska Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ostatnia obróbka bądź przetworzenie jest tylko wtedy znacząca w myśl art. 24 WKC, gdy wynikły z niej wyrób odznacza się szczególnymi właściwościami oraz wykazuje specyficzne cechy, których nie miał przed tą obróbką lub przetworzeniem. Określenie pochodzenia towaru musi bazować na obiektywnym i dającym się sprawdzić rozróżnieniu pomiędzy wyrobem wyjściowym, a wyrobem będącym produktem końcowym przetworzenia, które przyczyniło się do powstania wyrobu o specyficznych cechach (Europejski Trybunał Sprawiedliwości 10.12.2009, C-3/08).

Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości daje się wywnioskować, że oprócz obiektywnego i dającego się stwierdzić rozróżnienia pomiędzy wyrobem wyjściowym, a wyrobem powstałym na skutek przetworzenia, należy, odpowiadając na pytanie o pochodzenie, uwzględnić również przewidziane przeznaczenie towaru (Europejski Trybunał Sprawiedliwości 11.2.2010 C-373-08). Przy ocenie, czy lista reguł do rozdziału 28 nomenklatury taryfowej zmienia treść art. 24 WKC, Europejski Trybunał Sprawiedliwości wskazuje, między innymi, na przeznaczenie towaru. Dla wykładni art. 24 WKC przeznaczenie towaru ma więc decydujące znaczenie. Jeżeli nie odgrywałoby ono żadnej roli, wówczas Europejski Trybunał Sprawiedliwości nie wskazywałby na przeznaczenie towaru podczas sprawdzania, czy lista reguł do rozdziału 28 zmienia art.24 WKC.

Według orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zmiana pozycji taryfy dokonana poprzez obróbkę na towarze przemawia za znaczącą obróbką

i przetworzeniem, lecz również bez zmiany pozycji taryfy, obróbka taka może mieć miejsce. Do listy reguł opublikowanej przez komisję europejską w celu wykładni art. 24 WKC i uwag wstępnych należy zauważyć, że mają one charakter praktyczny, nie stanowią jednakże wyłącznego miarodajnego kryterium w ustalaniu pochodzenia bez preferencji. Lista reguł do rozdziału 28 nomenklatury taryfowej przewiduje (oprócz wymogu zmiany pozycji taryfy) w uwagach wstępnych, że czyszczenie krzemu stanowi obróbkę i przetwarzanie uzasadniające pochodzenie, jeżeli nastąpi w stopniu wytwarzania produktu, umożliwi usunięcie co najmniej 80% nieczystości (uwaga 3).

Po uwadze wstępnej nr 4 rozdrabnianie przedstawia proces uzasadniający pochodzenie, jeżeli nie chodzi tylko o zwykłe kruszenie, lecz o zamierzoną

i kontrolowaną redukcję wyrobu do drobin, które wykazują inne cechy fizyczne

i chemiczne niż materiał wyjściowy. Kryteria wynikające z wstępnych uwag nr 3 i 4 umożliwiają uwzględnienie znaczącej jakościowej zmiany właściwości krzemu, które pozwalają na obiektywną i rzeczywiście dającą się stwierdzić różnicę pomiędzy materiałem wyjściowym, a wyrobem powstałym na skutek przetworzenia oraz przewidzianego przeznaczenia krzemu. Kryteria te nie zmieniają treści art. 24 WKC

i mogą zostać przywołane przy ocenie pochodzenia (Europejski Trybunał Sprawiedliwości 010, C-378/08).

W przeprowadzonym postępowaniu, powołując się na raport , [...] ustalono, że kod taryfy celnej zadeklarowany przy imporcie towaru z C do T, jak i przy eksporcie do Unii Europejskiej nie uległ zmianie, pomimo, że eksporter w toku postępowania stwierdził, że towar został poddany obróbce. Dokonana obróbka

i przetwarzanie krzemu na T została z kolei oceniona, jako nie spełniająca wymogów z art. 24 WKC dla uzyskania [...] pochodzenia.

W zaskarżonej decyzji, za raportem , [...] wskazano, że podczas misji stwierdzono, m. in., że krzem eksportowany z T do UE był wcześniej importowany z C. Co najmniej [...] ton było reeksportowane z T do UE

z tym samym poziomem zanieczyszczeń, jaki zawierał towar przy imporcie z C. Firma twierdzi, że oczyściła krzem [...] ale nie ma to sensu ekonomicznego, gdyż ten krzem był czysty w [...]%. Około [...]ton krzemu [...] została podniesiona do [...]w wyniku procesu oczyszczania ( obniżono zanieczyszczenia o ok. [...] % ). Firma twierdzi, że usunęła [...] % żużlu z powierzchni bryłek krzemu, ale nie wydała stosownego oświadczenia w sprawie całkowitej redukcji zanieczyszczeń. W celu faktycznej redukcji całkowitego poziomu wszystkich zanieczyszczeń w krzemie o [...] % konieczne byłoby skruszenie bryłek krzemu do postaci drobnego proszku przed ługowaniem, co nie zostało wykonane

w przedmiotowej sprawie. Za niewiarygodne uznano testowanie krzemu na T. Zastosowano niewłaściwe metody badawcze, próbkowanie nie było kontrolowane, nie było profesjonalnej niezależności między firmami, a podmiotami przeprowadzającymi testy. Odpowiednia firma nie dokonywała analizy chemicznej krzemu przed i po oczyszczeniu, gdyż nie posiada odpowiedniego departamentu kontroli jakości. Operacja rzekomego oczyszczania została przeprowadzona w czasie wizyty kontrolerów [...] jedynie po to, by stworzyć wrażenie, że w kontrolowanej firmie jest

w rzeczywistości dokonywane oczyszczanie krzemu. Cały analizowany krzem zachowuje pochodzenie [...] i podlega wobec tego cłu antydumpingowemu. [...]ekspert[...]uznał, że usunięcie zanieczyszczeń było mniejsze, niż [...]%.

Mając na uwadze dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny

w przedstawionym wyżej wyroku I GSK 1878/14 ocenę oraz wytyczne w nim zawarte, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie ustalono pochodzenie towaru, pomimo niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W szczególności nie ustalono przeznaczenia krzemu, co w świetle orzecznictwa TSUE było konieczne dla sprecyzowania, co stanowi faktyczne "zanieczyszczenie" towaru importowanego przez stronę skarżącą, z uwagi na cel gospodarczy, do jakiego ten towar ma być wykorzystany.

Tym samym podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 187 § 1 w zw. z art. 122 Ordynacji podatkowej należy uznać za zasadny. Dokonane przez organy ustalenie stanu faktycznego było bowiem niewystarczające w zakresie prawidłowego stwierdzenia, co stanowi zanieczyszczenie krzemu metalicznego, stwierdzenia redukcji zanieczyszczeń krzemu w procesie jego przerobu na T, a także braku rozpatrzenia twierdzeń i wskazań strony odnośnie zanieczyszczeń krzemu, przeznaczenia tego towaru, wykorzystywania i cech, jakie krzem posiadał po i przed obróbką, jakiej podlegał na T, jak również zaniechania rozpatrzenia części dowodów wskazanych przez stronę oraz oparcia decyzji o dane zawarte praktycznie wyłącznie w dokumentach sporządzonych przez [...]. Powyższe braki powodują, że przypisanie towarowi [...] pochodzenia należy uznać za co najmniej przedwczesne.

Strona skarżąca podnosi, że z uwagi na przeznaczenie krzemu w wytopie aluminium, przyjęte przez [...]założenie, że za oczyszczenie krzemu można uznać jedynie redukcję zanieczyszczeń metali jest nieadekwatne. Strona skarżąca wskazała, że oczyszczanie krzemu, które przeprowadzano na T miało na celu zmniejszenie zanieczyszczeń niemetalicznych. Importer podkreśla, że takie zmniejszenie tego rodzaju zanieczyszczeń ma istotne znaczenie dla samego towaru

i jego dalszego wykorzystania. Zdaniem strony, obróbka, która prowadzi do wyeliminowania składników niemetalicznych jest celowa.

Stwierdzić należy, że strony są zgodne, co do przebiegu procesu, któremu krzem był poddany na T. Organy na podstawie raportu [...] przyjęły jednak, że proces nie doprowadził do usunięcia [...] % zanieczyszczeń krzemu. Strona skarżąca, negując stanowisko organów, zarzuca, że w postępowaniu nie przeprowadzono żadnych wnioskowanych przez nią dowodów, które wskazują, że towar nabył preferencyjne pochodzenie. W szczególności, nie powołano biegłego z zakresu metalurgii dla jednoznacznego rozstrzygnięcia tej kwestii dla potrzeb toczącego się postępowania, pomimo aktywnego kwestionowania przez stronę skarżącą przydatności wyników misji [...] dla określenia poziomu redukcji zanieczyszczeń w importowanym towarze, z uwagi na jego przeznaczenie.

W toku postępowania, skarżąca, poza wnioskiem o powołanie biegłego, wniosła również o przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów: 1. ekspertyzy wykonanej przez[...]; 2. opinii specjalisty z dziedziny metalurgii prof. [...]na okoliczność istotnych różnic w składzie krzemu po i przed obróbką,

3. protokołu rozprawy przed [...], 4. wyroku [...]W skardze powołano się ponadto na postanowienie [...]umarzające wobec skarżącej postępowanie dotyczące importu krzemu

z T.

Organ nie uwzględnił, a de facto – pominął wnioski strony, uznając, że przeprowadzenie dodatkowych dowodów jest zbędne, ponieważ Raport [...] stanowi dokument urzędowy, który w wystarczający sposób stwierdza wykazane w nim fakty.

W ocenie organu, treść raportu nie podlega zatem swobodnej ocenie i wszystko, co

z tego rodzaju dokumentu wynika, należy uznać za udowodnione.

Zdaniem Sądu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, ograniczenie przez organ materiału dowodowego praktycznie wyłącznie do raportu [...], stanowi

o istotnych brakach postępowania wyjaśniającego, na co wskazał również Naczelny Sąd Administracyjny.

Wskazać bowiem należy, że [...]ustanowiony został decyzją[...], a kwestie dotyczące prowadzonych przezeń dochodzeń normowało rozporządzenie nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. (Dz. U. UE z 1999 r., Nr L 136.1).

Art. 9 tego rozporządzenia stanowił, że na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Urząd opracowuje on raport, oraz że raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania.

Obecnie Rozporządzenie nr 1073/1999 zastąpione zostało rozporządzeniem [...] Także to rozporządzenie - Nr 883/2013 - stanowi w art. 11 ust. 1, że po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, sporządza się raport. W myśl art. 11 ust.2 rozporządzenia raporty stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach, co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych.

Tak więc z przywołanych przepisów wynika wprost, że raport[...] stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i że posiada taką samą wartość dowodową, jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi.

Ponadto z art. 11 ust. 4 przywołanego rozporządzenia wynika, że wskazany raport, jak również wszystkie związane z nim dokumenty przekazywane są danej instytucji, organowi, urzędowi lub agencji, które podejmują działania, w szczególności dyscyplinarne lub prawne, uzasadnione wynikami dochodzenia. Normatywna treść przywołanych przepisów musi też uwzględniać cele wyraźnie deklarowane przez prawodawcę unijnego, zwłaszcza w pkt 31, pkt 28 i pkt 49 wprowadzenia do przywołanego rozporządzenia.

Z przywołanych regulacji wynika więc, że raport [...] i we wcześniejszym stanie prawnym i obecnie stanowi dopuszczalny dowód w prowadzonym przez odpowiednie organy postępowaniu celnym, ukierunkowanym na przeprowadzenie kontroli zgłoszenia celnego. Nie jest to jednak dowód niepodważalny, czy jak wskazują organy, nie podlegający ich swobodnej ocenie. Zauważyć należy, że w sytuacji, gdy strona postępowania wnioskuje o przeprowadzenie dowodów, które w jej ocenie skutecznie podważają ustalenia raportu [...], organ winien uwzględnić wnioski dowodowe. Zobligowany jest bowiem wyjaśnić sprawę w sposób niebudzący wątpliwości. Fakt wydania przez [...] raportu, z takiego obowiązku organów celnych nie zwalnia.

Wynika to wprost z treści art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, który nakłada na organ celny obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Z kolei art. 191 Ordynacji podatkowej wyraża zasadę swobodniej oceny dowodów, według której organ celny prowadzący postępowanie podatkowe, przy ocenie wiarygodności zgromadzonych dowodów nie jest skrępowany żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych dowodów i dokonuje tej oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym.

W kontrolowanej sprawie, znajdujący w aktach raport [...]w zakresie, w jakim odnosi się do objętego przedmiotowym zgłoszeniem towaru, zawiera ustalenia, które budzą wątpliwości nie dające się - w oparciu o materiał dowodowy sprawy - usunąć. Badanie procesu technologicznego w ramach misji [...] nie zostało bowiem przeprowadzenie przy uwzględnieniu przeznaczenia towaru.

Niezależnie od zgłaszanych przez stronę wniosków dowodowych, mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy, uzasadnionym przede wszystkim było powołanie biegłego dla oceny stopnia usunięcia zanieczyszczeń z importowanego towaru, przy uwzględnieniu konkretnego przeznaczenia sprowadzanego surowca.

Strona skarżąca przedłożyła w toku postępowania wyrok [...]Sąd [...] uchylił decyzję nakładającą cło antydumpingowe na podmiot [...] importujący krzem z T od spółki [...]. W wyroku podkreślono, że decyzja [...]nie bazuje na wynikach misji wspólnotowej [...], stąd też postępowanie oraz ustalenia misji były w ocenie [...] sądu nieistotne dla wyniku rozstrzyganej przed nim sprawy. Opierając się na opinii biegłego z zakresu metalurgii [...], na którą powołuje się również strona skarżąca, w wyroku przyjęto, że krzem wykazuje właściwości pozwalające na jego stosownie w produkcji aluminium dopiero po usunięciu zanieczyszczeń niemetalicznych. Przy produkcji stopów aluminium zawarte w krzemie składniki metaliczne są ważnymi elementami stopów

i dlatego w przypadku tych składników metalicznych w importowanym krzemie nie może być zdaniem [...] sądu mowy o zanieczyszczeniach.

Wskazany wyrok zrealizował wynikającą z orzecznictwa TSUE zasadę, że ustalenie procentowego stopnia oczyszczenia krzemu, zależy od przeznaczenia krzemu. Na okoliczność stwierdzenia, co stanowi zanieczyszczenie krzemu z uwagi na jego przeznaczenie, jako dowód w sprawie dopuszczono opinię biegłego z zakresu metalurgii.

W będącym przedmiotem kontroli tutejszego Sądu postępowaniu nie ustalono przeznaczenia importowanego krzemu. Jak zasadnie wskazuje zaś strona skarżąca,

w badaniach możliwej redukcji poziomu zanieczyszczeń krzemu przeprowadzonych

w ramach misji [...] za zanieczyszczenia krzemu uznano zarówno składniki niemetaliczne, jak i metaliczne. Opierając rozstrzygnięcie wyłącznie na wynikach raportu [...], organy w istocie nie ustaliły poziomu redukcji tych składników krzemu, które można uznać za jego zanieczyszczenia, z uwagi na dalsze przeznaczenie towaru.

Wskazania, co do dalszego postępowania wynikają z powyższych rozważań. Organ zobowiązany jest przeprowadzić wyczerpujące postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie przeznaczenie importowanego krzemu oraz stopnia usunięcia zanieczyszczeń krzemu na skutek obróbki surowca na T. Następnie na podstawie art. 24 WKC i przy uwzględnieniu interpretacji tego przepisu przez TSUE rozstrzygnąć, czy importowany krzem został poddany ostatniej, istotnej i ekonomicznie uzasadnionej obróbce, a tym samym nabył preferencyjne pochodzenie.

Sąd podkreśla, że wyroki TSUE mają za zadanie ujednolicenie orzecznictwa

w sądach krajowych. Powołany wyżej wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 11 lutego 2010 r., C-737/08 ma istotne znacznie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ponieważ w trybie prejudycjalnym dokonano w nim interpretacji art. 24 WKC, będącego postawą wydania zaskarżonej do tutejszego Sądu decyzji. Strona skarżąca w toku postępowania powoływała się na wyroki sądów krajowych innych państw, wskazując na przypadki umorzenia postępowań lub uchylenia decyzji dotyczących importu krzemu od tego samego eksportera. Przedłożony przez stronę wyrok[...] dotyczy tożsamego problemu. Dotyczy bowiem nałożenia cła antydumpingowego na importera [...], który w zbliżonym czasie, również importował krzem z T w celu wykorzystania go w przemyśle aluminiowym.

Z powyższych względów na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.