Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 206/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Utrzymano w mocy postanowienie - art. 260 par. 1 ustawy - P.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. W. od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 206/17 o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego wszczętego wnioskiem D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.


UZASADNIENIE

Orzeczeniem referendarskim z dnia 8 czerwca 2017r. opisanym w rubrum niniejszego postanowienia umorzono wniosek D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata , z tym uzasadnieniem, że zaskarżone postanowienie SKO we W. z dnia 30 stycznia 2017 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania dotyczyło męża wnioskodawczyni – M. W., który w niniejszej sprawie pismem z dnia 5 kwietnia 2017 r. wspólnie z wnioskodawczynią złożył dwie tożsame w treści skargi na to postanowienie.

D. W. ( zwana dalej: wnioskodawczynią ) wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego, podnosząc, że powinno jej być przyznane prawo pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Na mocy art. 260 § 2 p.p.s.a, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z materiału aktowego niniejszej sprawy , zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2017 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wr 206/17 . Przy czym w zarządzeniu tym jako stronę skarżącą wskazano wyłącznie męża wnioskodawczyni M. W. , któremu przesłano odpowiedź na skargę wraz z pismem Sądu z dnia 4 maja 2017 r. wzywającym skarżącego o sprecyzowanie w jakim charakterze występuje wnioskodawczyni (jako pełnomocnik czy skarżąca). Przesyłka ta zawierała także wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi adresowane do skarżącego

Pismem z dnia 28 maja 2017 r. k- 18 skarżący i jego żona (wnioskodawczyni) ustosunkowali się wspólnie do przesłanej przez Sąd odpowiedzi SKO z dnia 24 kwietnia 2017 r. na ich skargę podając m. in., że SKO wraz ze Starostwem naruszają prawo i wnoszą o prawo do otrzymania informacji publicznej, bo mają w tym interes prawny. Skarżący (mąż wnioskodawczyni) nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu , a we wspomnianym piśmie z dnia 28 maja 2017 r. wniósł również wspólnie z wnioskodawczynią "o udzielenie im pomocy do obrony".

Wniosek w tym zakresie został zakwalifikowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy zwłaszcza, że do pisma tego dołączono, opisany wyżej, złożony przez wnioskodawczynię (żonę skarżącego) na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy k-19.

Zawarty w powyższym piśmie z dnia 28 maja 2017 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został rozpatrzony zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 25 października 2017 r., utrzymanym postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 24 listopada 2017 r.

Natomiast w ramach niniejszego , wpadkowego postępowania w sprawie , rozpoznaniu podlega, zawarty w piśmie z dnia 28 maja 2017 r. (k-18) i dołączonym do tego pisma urzędowym formularzu , wniosek wnioskodawczyni (żony skarżącego ) o przyznanie prawa pomocy.

Jak wynika z treści przepisu art. 243 p.p.s.a. prawo pomocy to może być przyznane wyłącznie stronie. Stosownie do art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie bezczynność, lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.

Skoro zatem wnioskodawczyni nie może zostać przyznane prawo pomocy z powodu nie posiadania przez nią - w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania - statusu strony , to przyjąć należy, że rozpoznanie wniosku o przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata stało się zbędne, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Niniejsze postanowienie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.