Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 618/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. A. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Skarżąca H. A. złożyła skargę na uchwałę Rady Miejskiej

w S. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S.

Zarządzeniem z dnia 5 września 2011 r. Przewodniczącego Wydziału skarżąca została wezwania do wykazania, że wzywała Radę do usunięcia naruszenia prawa kwestionowaną uchwałą, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca złożyła pismo procesowe w którym podała, że zarówno Burmistrz S. jak i Rada Miejska w S. byli kilkukrotnie wzywani do zaprzestania naruszenia jej interesu prawnego w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały. Wskazała, że wszystkie pisma związane z procedurą scaleniową oraz naruszeniem jej interesu prawnego, jak również z wezwaniem Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa posiada Urząd Miejski w S. (pismo z dnia 15 września 2011 r. – data nadania w urzędzie pocztowym, k. 16-17).

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Z powyższej regulacji wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w S., było uprzednie wezwanie organu administracyjnego do usunięcia naruszenia. Jak wynika z analizy akt administracyjnych, treści skargi oraz pisma z dnia 15 września 2011 r. skarga wywiedziona przez H. A. nie została poprzedzona stosownym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa służy temu aby została wykorzystana możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Brak wyczerpania tego trybu skutkuje tym, że organ został pozbawiony możliwości wypowiedzenia się na etapie przedsądowym co do zarzutów dotyczących kwestionowanej uchwały.

Dostrzeżenie powyższego uchybienia formalnego czyniło koniecznym odrzucenie skargi stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że odrzucenie skargi z powodu niedopełnienia warunku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu tej uchwały przez tę samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten został spełniony. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt 2 sentencji).