Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1390/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 3, art.145, art. 161 § 1 pkt 3, art.201 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2018 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego R. Sp. z o.o. z siedzibą w T. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu (...) listopada 2016 r. R. Sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej "skarżąca", "wnioskodawca") złożyła w W. Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację operacji w ramach działania "Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej" w ramach Priorytetu 1. "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowisko, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze".

Pismem z (...) kwietnia 2017 r. nr (...) skarżąca została poinformowana o odmowie przyznania pomocy finansowej, z uwagi na niespełnienie warunków, o których mowa w § 17 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 16 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1 "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowisko, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz. U. z 2016 r., poz. 1495, dalej "rozporządzenie").

Pismem z (...) maja 2017 r. skarżąca wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w sprawie.

Pismem z (...) lipca 2017 r. znak (...) Prezes ARiMR poinformował skarżącą o pozytywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przywróceniu wniosku o przyznanie pomocy do ponownej weryfikacji. Prezes ARiMR w wyniku analizy dokumentacji sprawy uznał, iż rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy finansowej zostało wydane z naruszeniem prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu. Zarzuciła:

naruszenie przepisu § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia w związku z przepisem § 2 i § 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 30 listopada 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1. Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz.U. z 2016 r., poz. 1964) - poprzez wydanie rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy z (...) kwietnia 2017 r. w oparciu o treść przepisu § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia nieobowiązującą w dniu wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie;

naruszenie przepisu § 87 ust. 2 i 3 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie i nie wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku, w szczególności w zakresie okoliczności dotyczących wpisania jednostki skarżącej do rejestru statków pod dniu 31 grudnia 2010 r wskutek zmiany oznaki rybackiej;

naruszenie art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1267) w zw. z § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia oraz art. 92 ust. 1 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - poprzez przekroczenie zakresu upoważnienia ustawowego do wydania aktu normatywnego, w szczególności poprzez ustanowienie przepisu § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia wprowadzającego barierę w dostępie do środków unijnych (na realizację operacji w ramach działania tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej) w postaci daty dokonania wpisu jednostki do rejestru statków, do czego Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej - w świetle delegującego przepisu Ustawy - nie był upoważniony;

naruszenie art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej - poprzez uwzględnienie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia przepisu § 17 ust. 2 pkt. 2 Rozporządzenia, co wywołało selektywność przyznawanego wsparcie i uprzywilejowanie określonej grupę armatorów, przy jednoczesnej dyskryminacji innych armatorów, jedynie z uwagi na niespełnienie wykreowanego w Rozporządzeniu warunku rejestracji jednostki w określonej dacie;

- naruszenie przepisu § 25 rozporządzenia - poprzez zaniechanie pozyskania prawidłowych i wyczerpujących danych od ministra właściwego do spraw wątpliwości (które nie zostały wyjaśnione w toku postępowania z przyczyn leżących po stronie organu, tj. w szczególności zaniechania zastosowania przepisu § 87 ust. 2 i 3 rozporządzenia).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wszczętego powyższą skargą, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Prezes ARiMR wskazał, iż przywrócenie wniosku o przyznanie pomocy do ponownej weryfikacji jest w swych skutkach tożsame z uchyleniem zaskarżonego aktu rozstrzygającego o odmowie przyznania pomocy. W związku z tym, zdaniem organu, postępowanie sądowo-administracyjne wywołane wniesioną sprawie skargą stało się bezprzedmiotowe, gdyż poddane kontroli sądowej rozstrzygnięcie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.

Zgodnie z zarządzeniem z (...) września 2017 r. zwrócono się do skarżącej, czy w związku z wnioskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę o umorzenie postępowania, cofa swoją skargę.

W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo procesowe z (...) września 2017 r., w którym oświadczyła, iż nie cofa skargi. Zdaniem skarżącej wniosek organu o umorzenie postępowania jest bezpodstawny i nieuzasadniony. Podniesiono ponadto, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa potraktowane zostało przez organ instrumentalnie, jako sposób na poprawienie błędów własnych popełnionych w toku postępowania, nie zaś jako możliwość zmiany treści rozstrzygnięcia (o co przede wszystkim chodzi skarżącej).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, w odpowiedzi na złożone przez spółkę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przywróciła wniosek o przyznanie pomocy do ponownego rozpatrzenia (pismo ARiMR z (...).07.2017 r., nr (...)). Przywrócenie wniosku do ponownego rozpatrzenia jest w swych skutkach tożsame z uchyleniem aktu rozstrzygającego o odmowie przyznania pomocy, które było przedmiotem żądania skargi. Zawarte w skardze żądanie orzeczenia przez sąd o uznaniu uprawnienia skarżącej do uzyskania wnioskowanej pomocy finansowej nie mieści się w katalogu dopuszczalnych rozstrzygnięć sądu administracyjnego uwzględniających skargę, określonych w art. 145 p.p.s.a. Skoro zatem organ samodzielnie wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone pismo o odmowie przyznania pomocy, uwzględniając tym samym w całości dopuszczalną część żądania skargi, dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ wydał (...) września 2017 r. nowe rozstrzygnięcie, które jest przedmiotem kolejnej skargi złożonej do WSA w Warszawie, zarejestrowanej pod sygn. akt V SA/Wa 2106/17. Kontynuowanie postępowania w przedmiocie zaskarżonego w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcia z (...) kwietnia 2017 r. oznaczałoby przyjęcie, że co do tego samego wniosku o dofinansowanie w obrocie prawnym nadal funkcjonują dwa odrębne rozstrzygnięcia, co należy uznać za niedopuszczalne.

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie, poza wypadkami wskazanymi w pkt. 1 i 2 powołanego artykułu, z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Na zasądzone na rzecz skarżącej koszty składają się: wpis od skargi – 200 zł, wynagrodzenie radcy prawnego – 480 zł, opłata od pełnomocnictwa – 17 zł.