Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 496/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 14 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewody[...] z dnia [...]. nr [...] znak: [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania niezbędnych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] znak: [...] Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] orzekającą o niezbędności wejścia przez A.C. na teren sąsiedniej nieruchomości w części dotyczącej terminu i czasookresu wykonania robót budowlanych, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M. G., w której zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu, przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie tych przesłanek wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego nie zawierał uzasadnienia, co uniemożliwiło dokonanie jego merytorycznej oceny. Zaznaczyć trzeba, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu skargi dotyczy zarzutów skierowanych do zaskarżonej decyzji i nie wskazuje okoliczności, z powodu których uzasadnione byłoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia jest fakt, że w decyzji organu II instancji wykonanie obowiązku określono w terminie od 7 maja 2012 r. do 16 maja 2012 r. Oznacza to, że termin ten minął przed datą orzekania przez Sąd.

Ponadto, zaskarżona decyzja dotyczy jedynie czasowego wejścia na teren sąsiedniej działki i tylko w takim zakresie należało upatrywać możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków – przesłanek wstrzymania decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że organ nakazał inwestorowi po zakończeniu robót przywrócenie stanu poprzedniego na nieruchomości i nałożył na niego obowiązek ewentualnego naprawienia wyrządzonych szkód. Wskazane natomiast przez skarżącego ewentualne nieuprawnione przekroczenie granicy przez inwestora może być przedmiotem właściwego postępowania cywilnego przed sądem powszechnym, który władny jest zastosować środki prawne służące ochronie własności.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

n.k.