Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1419/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia podwyższonej opłaty z tytułu magazynowania odpadów bez wymaganej decyzji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1419/10

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., (dalej "SKO"), utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] (dalej "Marszałka") z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], wymierzającą spółce E. sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej "skarżącej") podwyższoną opłatę za I półrocze 2009 roku z tytułu magazynowania odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania, w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną, a wynikającą z wykazu przedłożonego przez skarżącą, w kwocie 733 złotych.

Zaskarżona decyzja SKO zapadła w następującym stanie faktycznym :

Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. Marszałek wymierzył skarżącej podwyższoną opłatę za I półrocze 2009 roku z tytułu magazynowania odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania.

Uzasadniając decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r. Marszałek wskazał w szczególności, co następuje:

Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na przetwarzaniu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w oparciu o pozwolenia na odzysk odpadów na podstawie art.17 ust.2, art.28 i art.31 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2007 r. Nr 39, poz.251 z późn.zm.), jednak nie wszystkie odpady wytwarzane i zbierane przez skarżącą zostały objęte systemem pozwoleń.

W okresie objętym kontrolą [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. Delegatura WIOŚ w C. (dalej "Inspektora") skarżąca posiadała pozwolenia na wytwarzanie odpadów Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. oraz pozwolenie na odzysk odpadów z uwzględnieniem zbierania i transportu Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., zmienioną decyzjami Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r., z dnia [...] lipca 2005 r. i z dnia [...] czerwca 2006 r.

Jak wynika z decyzji wydanych przez Wojewodę [...] do dnia [...] września 2008 r. systemem pozwoleń nie zostały objęte następujące rodzaje

odpadów (kody): 04 02 99, 06 02 01, 08 01 21, 08 03 18, 09 01 08, 13 01 09, 16 05 04, 18 01 09, 13 02 07, 17 04 11.

Od [...] września 2008 r. skarżąca posiada decyzję Marszałka z dnia [...] września 2008 r. Nr [...], udzielającą pozwolenia na wytwarzanie odpadów w związku z eksploatacją instalacji do odzysku zużytych źródeł światła oraz prowadzenia zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego z uwzględnieniem odzysku, zbierania i transportu odpadów.

Jak wynika z decyzji Marszałka z dnia [...] września 2008 r. pozwolenie nie obejmowało następujących rodzajów odpadów (kody): 04 02 99, 06 02 01, 08 01 21, 08 03 18, 09 01 08, 13 01 09, 13 02 08, 16 05 04, 16 81 01, 18 01 06, 18 01 09, 18 02 05.

Zarządzeniem pokontrolnym z dnia [...] czerwca 2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w W. delegatura w C. nałożył obowiązek naliczenia opłat podwyższonych za następujące ilości i rodzaje odpadów (kody): 04 02 99, 06 02 01, 06 04 04, 08 01 21, 08 03 17, 08 03 18, 09 91 08, 13 01 09, 13 02 07, 13 02 08, 16 05 04, 16 81 01, 18 01 06, 18 01 09, 18 02 05, 17 04 11.

W ocenie organu I instancji obowiązek naliczenia opłaty podwyższonej za II półrocze 2008 r. z tytułu magazynowana odpadów bez decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania dotyczył następujących ilości i rodzajów odpadów (kody): 04 02 99, 06 02 01, 08 01 21, 08 03 18, 09 01 08, 13 01 09, 16 05 04, 18 01 09.

Wysokość należnej opłaty za I półrocze 2009 r. z tytułu magazynowania odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania ustalono na kwotę 2 548,00 zł na podstawie dokumentów z kontroli [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. delegatura w C., zweryfikowanych o posiadane przez skarżącą pozwolenia w zakresie gospodarki odpadami (decyzje: Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2008 r., Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r., Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r., Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., zmienionej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004 r.) z wykorzystaniem danych zawartych w "Wykazie zawierającym informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat za składowanie odpadów" za II

półrocze 2008 r. złożonym przez skarżącą w dniu [...] lipca 2009 r. oraz w oparciu o obowiązujące wówczas rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 czerwca 2007 r., zmieniające rozporządzenie w sprawie stawek opłat za korzystanie ze środowiska (Dz.U. nr 106, poz.723) zgodnie z art.293 ust.2 z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r. nr 25, poz.150 z późn.zm.), dalej "poś".

Skarżąca wniosła do SKO odwołanie od decyzji organu I instancji, podnosząc, w szczególności, że stan faktyczny sprawy nie został prawidłowo ustalony, a ponadto organ nie ustalił, czy przedmiotowe odpady znajdują się obecnie w posiadaniu skarżącej.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. SKO utrzymało w mocy decyzję Marszałka.

W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia SKO podniosło w szczególności, co następuje:

W postępowaniu w przedmiocie wymierzenia podwyższonej opłaty organ administracji może automatycznie wykorzystywać ustalenia własne lub ustalenia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Ustawodawca odstąpił w tej kwestii od ogólnych reguł zawartych w przepisach k.p.a., określając w art.288 ust.2 poś, co kryje się pod pojęciem "własnych ustaleń". Zgodnie z postanowieniami tego przepisu ustalenia te mogą się opierać na pomiarach dokonanych przez organy administracji lub podmiot korzystający ze środowiska oraz na innych danych technicznych i technologicznych. Marszałek Województwa nie może wykorzystywać do ustalenia podstawy wymierzonej opłaty za korzystanie ze środowiska jednocześnie ustaleń własnych oraz dowodów dostarczonych przez podmiot korzystający ze środowiska.

Zastrzeżenia organu I instancji wzbudziło złożenie w dniu [...] lipca 2009 roku przez skarżącą wykazu zawierającego zbiorcze zestawienie informacji o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat, a następnie w dniu [...] sierpnia 2009 roku korekty tych wykazów, uwzględniając w części dotyczącej opłat za magazynowanie odpadów opłatę zerową.

W toku postępowania wyjaśniającego zwrócono się z pismem z dnia [...] sierpnia 2009 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w W. Delegatura WIOŚ w C. o udostępnienie protokołu z przeprowadzonej kontroli dotyczącej ograniczenia negatywnego oddziaływania na

środowisko w zakresie postępowania z odpadami i realizacja zobowiązań prawa wspólnotowego UE.

Dokumentacja tych czynności została przesłana do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2009 r. wraz z zarządzeniem pokontrolnym. Z treści tego zarządzenia wynika min., że skarżąca powinna niezwłocznie ustalić i w przypadku przekroczenia kwoty zwolnionej z opłaty uiścić podwyższone opłaty za okres 2008 roku za magazynowanie zebranych i wytworzonych odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania odpadów oraz niezwłocznie przedstawić Marszałkowi oraz Wójtowi Gminy C. wykazy zawierające informacje o rodzaju, ilości i czasie składowania odpadów za okres pierwszego i drugiego półrocza 2008 roku.

Jednocześnie w uzasadnieniu zarządzenia pokontrolnego wskazano odpady zebrane i wytworzone przez skarżącą w 2008 roku, a nie uwzględnione w decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2008 roku.

Przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie wyjaśniające wykazało, że opłata za II półrocze 2008 roku powinna wynosić 733 złotych.

Organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie i wymierzył skarżącej opłatę za korzystanie ze środowiska za I półrocze 2009 r.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej odnośnie weryfikacji tego, czy w chwili obecnej odpady znajdują się w posiadaniu skarżącej, SKO wskazało, że opłata naliczona została za okres, który już upłynął, w związku z czym obecny stan faktyczny nie ma wpływu na wymiar tej opłaty.

W skierowanej do Sądu skardze na decyzję SKO skarżąca podniosła zarzut naruszenia w postępowaniu administracyjnym przepisów postępowania administracyjnego w ten sposób, że:

1. Marszałek nie dysponował niezbędnymi dowodami, nie przeprowadził

postępowania dowodowego w sposób prawidłowy poprzez pominięcie

dowodów dostarczonych przez skarżącą, w rezultacie czego nie rozpoznał

sprawy w sposób prawidłowy, naruszając zasadę prawdy obiektywnej.

2. Marszałek nie wyjaśnił w wyczerpujący sposób stanu faktycznego sprawy.

Skarżąca wskazała również, że podnosi zarzut naruszenia w postępowaniu

administracyjnym przepisów prawa materialnego, które to naruszenie polega zdaniem skarżącej na tym, że:

1. dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności budzą w kilku punktach wątpliwości, dotyczy to braku szeregu dokumentów, między innymi postanowienia Ministra Ochrony Środowiska, dane ilościowe podane w załączniku zaskarżonej decyzji są różne od posiadanych przez przedsiębiorcę, różnica w danych ilościowych jest niewątpliwie naruszeniem przede wszystkim zasady prawdy obiektywnej i praworządności ze strony organu I instancji, w tym przypadku Marszałka Województwa [...],

2. brak przeprowadzenia przez organ I instancji w sposób prawidłowy postępowania wyjaśniającego, nie przeprowadzono wizji lokalnej i nie uwzględniono dowodów w sprawie dostarczonych przez skarżącą, ponadto nie potwierdzono w żaden sposób, czy wymienione w decyzji odpady są nadal w posiadaniu skarżącej.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała w szczególności, że decyzją z dnia [...] września 2008 r. Marszałek udzielił skarżącej pozwolenia na wytwarzanie odpadów powstających w związku z eksploatacją instalacji do odzysku zużytych źródeł światła oraz prowadzeniem zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego z uwzględnieniem odzysku, zbierania i transportu odpadów na warunkach szczegółowo określonych w decyzji. Decyzja ta stanowiła w istocie tekst jednolity poprzednich decyzji Wojewody [...] (decyzje z [...] stycznia 2004 r. i z [...] lipca 2005 r.), częściowo zaś udzieliła spółce pozwolenia na wytwarzanie odpadów w szerszym zakresie w porównaniu z wcześniejszymi uregulowaniami. W decyzji tej stwierdza się m.in., że miejsca magazynowania winny być odpowiednio oznakowane i zabezpieczone przed dostępem osób trzecich, odpady przeznaczone do odzysku i unieszkodliwiana mogą być magazynowane, jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów technologicznych lub organizacyjnych, nie dłużej jednak niż przez 3 lata, a odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane jedynie w celu zebrania ich odpowiedniej ilości do składowiska, nie dłużej jednak niż przez rok. Skoro zatem skarżąca posiada pozwolenie na transport odpadów na terenie całego kraju, to w świetle art.3 ust.3 pkt 3, art.63 ust.1 i 6 ustawy o odpadach może ona magazynować odpady na terenie całego kraju pod warunkiem posiadania do terenu, na którym odpady są magazynowane tytułu prawnego. W tej sytuacji wymierzenie skarżącej podwyższonej

opłaty za magazynowanie odpadów z uwagi na brak decyzji administracyjnej jest bezpodstawne tym bardziej, że we wszystkich posiadanych decyzjach administracyjnych wymienione odpady były uwzględnione, a pominięte w decyzji z dnia [...] września 2008 r. Organ administracji wydający tę decyzję nie uwzględnił zatem wszystkich danych i pozbawił skarżącą praw nabytych na podstawie wcześniejszych decyzji Wojewody [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał skargę na decyzję SKO z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm-zwanej dalej "p.p.s.a.").

Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Słusznie uznały organy obu instancji, że w niniejszej sprawie zaszły podstawy do obciążenia skarżącej opłatą podwyższoną za I półrocze 2009 roku z tytułu magazynowania odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania.

W świetle art.276 ust.1 poś opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska ponosi podmiot korzystający ze środowiska bez uzyskania wymaganego pozwolenia lub innej decyzji.

Zgodnie z art.293 ust.1 poś za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów podmiot korzystający ze środowiska ponosi, z zastrzeżeniem ust.3-5, opłaty podwyższone w wysokości 0,05 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą dobę składowania.

Zgodnie z art.293 ust.2 poś magazynowanie odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania traktuje się jako składowanie odpadów bez wymaganej decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska (...).

W toku postępowania administracyjnego zostało wykazane, że:

* skarżąca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na przetwarzaniu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego w oparciu o pozwolenia na odzysk odpadów,

* skarżąca legitymowała się w przeszłości pozwoleniem na wytwarzanie odpadów Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. oraz pozwoleniem na odzysk odpadów z uwzględnieniem zbierania i transportu Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., zmienionym późniejszymi decyzjami, a od dnia [...] września 2008 r. decyzją Marszałka, udzielającą pozwolenia na wytwarzanie odpadów w związku z eksploatacją instalacji do odzysku zużytych źródeł światła oraz prowadzenia zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego z uwzględnieniem odzysku, zbierania i transportu odpadów,

- wskazane wyżej pozwolenia nie obejmowały jednakże odpadów, których

magazynowanie stwierdzono na nieruchomości skarżącej, a które zostały

szczegółowe opisane w decyzji organu I instancji.

W związku z powyższym zasadnie uznały organy, że wskazane wyżej odpady były magazynowane przez skarżącą bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania. Powyższe stanowiło przesłankę do nałożenia na skarżącą opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska.

Nietrafny jest zarzut skarżącej, że stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób wyczerpujący, czy też, że w postępowaniu administracyjnym nie zebrano całości materiału dowodowego.

W decyzjach organów obu instancji wskazano szczegółowo dokumentację, w oparciu o którą stwierdzono wystąpienie przesłanek do nałożenia na skarżącą podwyższonej opłaty.

Postępowanie organów w tym zakresie nie budzi zastrzeżeń, a zarzuty skargi, sformułowane w tej kwestii w sposób bardzo ogólny, uznać należy za polemikę z ustaleniami organów.

Nietrafny jest zarzut skarżącej, że w postępowaniu w przedmiocie nałożenia opłaty podwyższonej należało wziąć pod uwagę i uwzględnić na korzyść skarżącej następujące okoliczności: (-) decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września

2008 r. zastąpiła wcześniejsze decyzje dotyczące odpadów, których adresatem była skarżąca, (-) decyzja Wojewody miała charakter orzeczenia konsolidującego treść wszystkich dotąd uzyskanych przez skarżącą zezwoleń, co powodowało, że skarżąca legitymowała się odtąd jednym zezwoleniem, obejmującym całość jej działalności związanej z odpadami w miejsce kilku, (-) powyższa zmiana, w wyniku której w obrocie prawnym zaczęło funkcjonować jedno pozwolenie, stanowiła udogodnienie dla skarżącej w kontaktach z organami administracji oraz osobami trzecimi, (-) ostatecznie jednak decyzja z dnia [...] września 2008 r., w sposób wadliwy nie objęła wszystkich kwestii uregulowanych poprzednimi pozwoleniami, (-) decyzja konsolidująca pozbawiła zatem skarżącą pewnych uprawnień, które posiadała już przed jej wydaniem, (-) wyłącznie ta rozbieżność jest przyczyną wystąpienia różnic pomiędzy katalogiem odpadów magazynowanych przez skarżącą, a katalogiem odpadów objętym pozwoleniem, (-) całość odpadów faktycznie magazynowanych przez skarżącą była objęta zezwoleniami, które zostały zastąpione decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r., (-) wada obciążająca decyzję konsolidującą nie powinna wywoływać negatywnych konsekwencji dla skarżącej.

W odniesieniu do powyższych kwestii należy wskazać, że nawet, gdyby zarzuty skarżącej w stosunku do decyzji Wojewody z dnia [...] września 2008 r. okazały się usprawiedliwione (czego Sąd w niniejszym postępowaniu nie przesadza), to i tak nie mogłyby zostać uwzględnione w postępowaniu w przedmiocie obciążenia skarżącej opłatą podwyższoną Skoro bowiem w dacie tego postępowania decyzja Wojewody z dnia [...] września 2008 r. pozostawała w obrocie prawnym, to wiązała ona organy orzekające w przedmiocie opłaty podwyższonej w takim zakresie, jaki został w niej literalnie uregulowany. To w interesie skarżącej leżało dostrzeżenie w stosownym czasie wywodzonej przez skarżącą wadliwości decyzji Wojewody oraz podjęcie działań zmierzających do spowodowania jej usunięcia (bądź to poprzez wniesienie odwołania od decyzji Wojewody, bądź to poprzez zainicjowanie któregoś z trybów nadzwyczajnych).

Odnośnie rozważań skargi dotyczących sposobu uregulowania w ustawie o odpadach zagadnienia magazynowania odpadów, a w szczególności konsekwencji zastrzeżenia, że magazynowanie odpadów może odbywać się na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny (art.63 ust.1), należy wskazać, że sam fakt, że skarżąca dysponuje terenami, do których posiada tytuły prawne i na których skarżąca

magazynuje bądź mogłaby magazynować odpady nie jest równoznaczny z faktem, że skarżąca spełnia wszystkie warunki uprawniające do stwierdzenia, że magazynowanie to jest legalne. Jak już bowiem wskazano wcześniej warunek legalności magazynowania odpadów zostaje spełniony wtedy, gdy podmiot mający zamiar magazynowania odpadów uzyska decyzję określającą sposób i miejsce magazynowania.

Skarga nie ma zatem usprawiedliwionych podstaw.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.