Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 521/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi V. K. w przedmiocie niewykonania przez Wojewodę Dolnośląskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. akt I SAB/Wr 373/20 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

V. K. w dniu 24 maja 2021 r. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 stycznia 2021 r. o sygn. akt I SAB/Wr 373/20 uwzględniającego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.

W dniu 9 czerwca 2021 r. organ otrzymał odpis ww. prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w którym to orzeczeniu pkt II zobowiązywał organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od otrzymania odpisu wspomnianego prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący nie wezwał Wojewody do wykonania wyroku oraz skarga wpłynęła przed doręczeniem prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy organowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do jego wykonania (załatwienia sprawy). Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Zatem warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok NSA z 26 lutego 2008 r., I OSK 1529/07, Lex nr 453494). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Natomiast nie ma znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 k.p.a., czy też dopiero po upływie tego terminu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że strona skarżąca nie dopełniła obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku.

Jak wynika z akt administracyjnych wyrok z dnia 19 stycznia 2021 r. o sygn. akt I SAB/Wr 373/20 stał się prawomocny z dniem 16 marca 2021 r. i został doręczony organowi wraz ze zwrotem akt administracyjnych w dniu 9 czerwca 2021 r.

Z dokumentów zaś przedłożonych przy skardze wynika, że skarga – datowana na 19 maja 2021 r. - została doręczona organowi w dniu 24 maja 2021 r. Tak więc skarga została wniesiona przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Zgodnie z wcześniejszymi rozważaniami, wezwanie do wykonania wyroku powinno zostać wniesione po doręczeniu organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego. Powyższe przesłanki nie mogły zostać spełnione w niniejszej sprawie. Wniesienie wezwania przed skargą z dnia 24 maja 2021 r. oznaczałoby jednocześnie, że byłoby ono przedwczesne, gdyż doręczenie prawomocnego wyroku nastąpiło w dniu 9 czerwca 2021 r., a więc przed złożeniem skargi. Co więcej, wniesienie wezwania po doręczeniu wyroku równałoby się z koniecznością zakwalifikowania takiego wezwania jako spóźnionego, gdyż nastąpiłoby po terminie złożenia skargi. Konsekwencją powyższego jest konstatacja, że wezwanie do wykonania prawomocnego orzeczenia nie zostało skutecznie złożone.

Mając powyższe na uwadze należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.