Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1269/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3, art.160
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Agencji Mienia Wojskowego w W. [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Agencji Mienia Wojskowego w W. [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 24 maja 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

We wniesionej do tut. Sądu skardze Agencji Mienia Wojskowego w W. [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 24 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r., zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu, ani też w późniejszym piśmie nie przedstawiono żadnych argumentów, które zdaniem strony skarżącej miałyby przemawiać za uwzględnieniem tego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. Nr 270, dalej-p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61§3 cyt. ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji przesłanki uzasadniające wstrzymanie nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004r. sygn. akt: OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z 9 marca 2005r. sygn. akt: II OZ 52/05, niepubl.). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 marca 2010r. sygn. akt: II FSK 502/09 treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych www.nsa.gov.pl), podkreślił m.in., że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Zdaniem NSA konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61§3 p.p.s.a.

W judykaturze dominuje stanowisko, kładące nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2011r. sygn. akt: II FZ 106/11, z 9 września 2011r. sygn. akt: II FSK 1501/11, z 28 września 2011r. sygn. akt: I FZ 219/11 czy z 26 listopada 2007r. sygn. akt: II FZ 338/07 - treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych www.nsa.gov.pl). Za zasadne uznać należy przyjęcie, że skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. np. postanowienie NSA z 14 listopada 2006r. sygn. akt: II FZ 585/06, postanowienie NSA z 18 maja 2004r. sygn. akt: FZ 65/04).

W niniejszej sprawie, strona skarżąca ograniczyła się do gołosłownego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, nie zamieszczając nawet szczątkowego uzasadnienia w tym przedmiocie. Tym samym uniemożliwiła ona Sądowi zbadanie zasadności swojego żądania.

Zważywszy na wskazany powyżej ciężar wykazania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonego aktu, spoczywający na stronie skarżącej, przedmiotowy wniosek należało oddalić jako bezzasadny w świetle art. 61§3 w zw z art. 160 p.p.s.a.