Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 676/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 4, art. 58, art. 232
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł ( słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 czerwca 2006 r. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na opisane w sentencji postanowienie [..]. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż skarga jest niedopuszczalna ponieważ jej przedmiotem jest postanowienie na które nie przysługuje zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.).

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) , postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ( pkt 3 ) oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( pkt 4 ).

Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest postanowienie rozpoznające zażalenie na bezczynność organu wydane w postępowaniu administracyjnym, które nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie przysługuje na nie zażalenie. Należy zauważyć, iż stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2000 Nr 98, poz. 1071: z późn. zm.) ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia ( zob. wyrok NSA z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116).

Z tych względów uznając, iż skarga jest niedopuszczalna, Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

Jednocześnie, zgodnie z art. 232 § 1pkt 1 lit. a ww. ustawy, Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od odrzuconego pisma.