Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 617/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Mirella Ławniczak ( spr.) Protokolant: st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego o d d a l a s k a r g ę /-/ M. Ławniczak /-/ T. M. Geremek /-/ B. Koś WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego po wszczęciu postępowania celnego dotyczącego klasyfikacji taryfowej towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu według zgłoszeń celnych SAD nr [...] z dnia [...] r, nr [...] z dnia [...] r, nr [...] z dnia [...]r, nr [...] z dnia [...] r, nr [...] z dnia [...] r, nr [...] z dnia [...] r. - decyzją z dnia [...], nr [...] uznał w/w zgłoszenia celne za nieprawidłowe w pozycjach 2, 6 i 4, w części dotyczącej opisu towarów, klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz określenia kwoty długu celnego i określił odmiennie towar, kod PCN, inną stawkę celną oraz kwotę długu celnego obciążającego importera - Spółkę "A" w K. ( obecnie z siedzibą we W) . Niedobór cła określono na łączną kwotę [...] zł, a wysokość odsetek wyrównawczych na kwotę [...] zł.

W uzasadnieniu organ celny wyjaśnił treść zastosowanych przepisów kodeksu celnego m. in. art. 3 § 1 pkt 24, art. 83, art. 85 § 1 , a także Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej i Wyjaśnień do Taryfy celnej, stanowiących załącznik do Zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. (MP Nr 76, poz. 715 ).

Następnie wskazał, iż na podstawie dowodów i ustaleń zawartych w protokole końcowym kontroli (nr [...]), przeprowadzonej w spółce "A" w dniach [...]-[...]r.przez funkcjonariuszy Regionalnego Inspektoratu Celnego stwierdzono, iż towary określone w zgłoszeniach celnych jako mieszaniny substancji zapachowych AIL Et F-Herbes LC 13013/S, Oignom LC 25151 PPM, Tonal Provenc LC 16114 PPM, Provencale LC 16114 PPM, Poivre LC 12105, Jamon ESP 1040/2 Polvo, Jamon ESP 1083 Polvo, Bacon Esp 1088 Polvo, Jambon LC 26039 i zaklasyfikowane do kodu PCN 3302 10 90 0 ze stawką celną w wysokości 1,8% winny być klasyfikowane do kodu PCN 2103 90 90 0 ze stawką celną w wysokości 30%.

Zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zamieszczonymi w Taryfie celnej (Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej - Dz. U. Nr 119, poz. 1253), dany towar winien być klasyfikowany jedynie do jednej i tej samej pozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, przy czym organ powołał się w decyzji na treść reguł 1 i 6 ORINS. Klasyfikację taryfową przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy towaru, w odniesieniu do jego stanu w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Mając na uwadze skład surowcowy przedmiotowych towarów i ich zastosowanie, zdaniem organu celnego I instancji powinny być one klasyfikowane do pozycji 2103, zaś w jej obrębie do kodu PCN 2103 90 90 0 czyli: 2103 sosy i przetwory z nich; zmieszane przyprawy i przyprawy korzenne; mąka i grysik z gorczycy oraz gotowa musztarda, 210390- Pozostałe: i 2103 90 90 0 - - Pozostałe (ze stawką celną 30 %). Zgodnie bowiem z komentarzem do pozycji 2103 zawartym w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, stanowiących załącznik do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. (załącznik do M.P. z 1997 r. Nr 76, poz. 715) tom I- Noty Wyjaśniające (str. 203) pozycją 2103 objęte są przetwory zazwyczaj bardzo pikantne, stosowane do przyprawiania pewnych potraw (mięsa, ryb, sałatek itd.) i otrzymywane z różnego rodzaju składników (jaj, warzyw, mięsa, owoców, mąki, skrobi, oleju, octu, cukru, przypraw korzennych, gorczycy, aromatów itd.). Zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne zawierające przyprawy różnią się od przypraw i mieszanin przypraw objętych pozycjami 0904 do 0910 tym, że zawierają również jedną lub więcej substancji smakowych lub przyprawowych objętych działami innymi niż dział 9, w takich proporcjach, że mieszanina nie ma zasadniczych cech przypraw w pojęciu działu 9. Także z opinii klasyfikacyjnej zawartej w tomie V w/w Wyjaśnień do Taryfy celnej wynika, że mieszanki przyprawowo - aromatyczne, określane mianem "aromatów proszkowych" odpowiadające opisowi złożonych aromatów o trwałej mocy aromatu będące mieszaninami: ogólnego ekstraktu przypraw z działu 9 lub z innej aromatycznej substancji roślinnej (np. objętej pozycją 0712 lub działem 12) oraz bazy odpowiedniej dla końcowego użycia (sól, glukoza, mąka zbożowa, sproszkowany sucharek itd.) stosowane jako przyprawy lub zaprawy, aby podnieść smak preparatów żywnościowych, klasyfikuje się do pozycji 2103 90.

Z brzmienia pozycji 3302 wynika natomiast, że pozycja ta odnosi się tylko do substancji zapachowych, a nie smakowych.

Pozycja 3302 obejmuje bowiem "mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub wielu takich substancjach, stosowane jako surowce w przemyśle; inne preparaty oparte na substancjach zapachowych, stosowane do wytwarzania napojów". Także definicja występującego w pozycji 3302 wyrażenia "substancje zapachowe" zawarta w uwadze 2 do działu 33 Taryfy celnej wyklucza klasyfikację przyjętą przez spółkę A. Wynika z niej, że wyrażenie to odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych. Powyższe potwierdza również zawarte w tomie II Wyjaśnień do Taryfy celnej - Noty wyjaśniające (str.658) wyliczenie produktów objętych pozycją 3302:

1. mieszaniny olejków eterycznych,

2. mieszaniny rezinoidów,

3. mieszaniny wyekstrahowanych oleożywic,

4. mieszaniny sztucznych substancji zapachowych,

5. mieszaniny złożone z dwóch lub więcej substancji zapachowych (olejków eterycznych, rezinoidów, wyekstrahowanych oleożywic lub sztucznych substancji zapachowych ),

6. mieszaniny dwóch lub więcej substancji zapachowych (olejków eterycznych, rezinoidów, wyekstrahowanych oleożywic lub sztucznych substancji zapachowych) z dodatkiem rozcieńczalników lub cieczy nośnych, takich jak olej roślinny, dekstroza lub krochmal,

7. mieszaniny, nawet połączone rozcieńczalnikiem lub cieczą nośną bądź zawierające alkohol, produktów objętych innymi działami (np. przypraw korzennych) z jedną lub kilkoma substancjami zapachowymi (olejkami eterycznymi, rezinoidami, wyekstrahowanymi oleożywicami lub aromatami syntetycznymi) pod warunkiem, że substancje te stanowią element podstawowy mieszaniny.

Wskazując na powyższe wyliczenie wyjaśniono, że nawet gdy jeden ze składników mieszaniny stanowi substancję zapachową w rozumieniu uwagi 2 do działu 33, to mieszanina taka jest klasyfikowana do pozycji 3302 wówczas gdy substancje te stanowią element podstawowy mieszaniny. Organ I instancji dokonując tej analizy zaklasyfikował do pozycji 2103 wszystkie produkty objęte wyżej wymienionymi zgłoszeniami celnymi.

Spółka "A" odwołała się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i uznanie, że klasyfikacja towaru do kodu PCN 3302 10 90 0 jest prawidłowa i wskazując, że pojęcie aromatu jest bardzo złożone i w literaturze dotyczącej technologii żywności różnie definiowane. Odwołujący się podkreślił , iż substancje zapachowe występujące w danym aromacie wywołują również odczucia smakowe i dlatego nie jest błędem klasyfikowanie w/w aromatów do pozycji 3302.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r., nr [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towarów o nazwach handlowych Ail et F-Herbes LC 13013/S, Oignon LC 25151 PPM i Poivre LC 12105 i w tym zakresie orzekł, że powinny być zaklasyfikowane do kodu 3302 10 90 0 , a w pozostałej części utrzymał decyzje organu I instancji w mocy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Spółka "A" w K. wniosła o uchylenie decyzji organów celnych obu instancji w całości pomimo przyznania przez organ II instancji racji skarżącemu odnośnie klasyfikacji taryfowej towarów Ail et F-Herbes LC 13013/S, Oignon LC 25151 PPM, Poivre LC 12105 do pozycji 330210900.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła jako podstawowy zarzut naruszenie art. 244 pkt 3 Kodeksu celnego poprzez niezastosowanie instytucji przedawnienia z uwagi na nie wydanie w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego ostatecznej decyzji w analizowanej sprawie i tym samym nie może mieć zastosowania instytucja zawieszenia biegu postępowania przewidziana w art. 230 § 5 ust. 3 Kodeksu celnego (w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 23 kwietnia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 120, poz. 1122), albowiem przepis ten nie dotyczy odwołania wniesionego w dniu 10 stycznia 2002 r. W skardze zarzucono też, że w związku ze złożonym składem chemicznym oraz znaczeniem poszczególnych składników dla cech użytkowych spornych towarów, w trakcie postępowania organ celny winien na mocy art. 84 Kpa (art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej) zasięgnąć opinii biegłego celem określenia, który ze składników spornego preparatu ma decydującą rolę. Ponadto zdaniem strony skarżącej na podstawie art. 187 Ordynacji podatkowej organy celne winny zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy w sprawie. Pominięcie informacji wynikających z literatury fachowej wskazywanej przez stronę w celu określenia istoty towaru stanowi naruszenie przepisów art. 122 i 180 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem strony skarżącej sporne towary nie mogą być traktowane jako "zmieszane przyprawy i przyprawy korzenne " .Preparaty te nie są przyprawą, a dodatkiem funkcjonalnym ,aromatem używanym do produkcji żywności , o czym świadczy opinia Państwowego Zakładu Higieny , ale także skład surowcowy i zastosowanie. Strona zarzuciła w związku z tym naruszenie reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej wskazując, że zgodnie z nimi (oraz pomocniczo - z regułą 3b), a także uwagą VIII do reguły 3 sporny towar należy zakwalifikować do kodu 3302 10 90 0.

Skarżący ponownie podkreślił, że ze składu recepturowego towarów Jamon ESP 1040/2 Polvo, Jamon ESP 1083 Polvo, Bacon Esp 1088 Polvo, Jambon LC 26039 oraz Tonal Provenc LC 16114 PPM wynika, że zawierają one sól, dekstrozę (glukozę), hydrolizat białka roślinnego, przyprawy aromatyczne, E 621, czyli substancje, które tworzą matrycę nośną dla związków lotnych odpowiedzialnych za powstawanie, intensyfikowanie charakterystycznego dla przetworów mięsnych aromatu.

W zakresie znaczenia pojęcia elementu "podstawowego" strona odwołała się do znaczenia w języku polskim wyrazu "podstawowy", który oznacza "taki, który stanowi podstawę czegoś, na którym się coś opiera; będący zasadniczym elementem czegoś, punktem wyjścia; główny, najważniejszy, zasadniczy". Z tego względu zasadniczym elementem spornego towaru są substancje aromatyzujące, ponieważ zmiana ich składu, całkowicie zmieniłaby charakter całej mieszaniny.

Dodatkowo autor skargi zarzucił naruszenie art. 222 § 4 Kodeksu celnego przy naliczeniu odsetek wyrównawczych, ponieważ organy celne nie udowodniły stronie skarżącej uchybień lub nienależytej staranności podczas zgłoszenia towaru do odprawy celnej, jak również nie wykazały odniesienia przez nią korzyści finansowej.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 244 pkt 3 Kodeksu celnego wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi trzyletni okres przedawnienia, albowiem wystarczające jest wydanie, w trybie art. 64 § 4 Kodeksu celnego, decyzji przez organ pierwszej instancji, stąd powołanie na art. 230 § 5 ust. 3 Kodeksu celnego uznano za nieporozumienie.

Wyjaśnił ponadto, że rozpoznanie sprawy oparte m. in. na składzie towaru, nie wymagało wiadomości specjalnych, gdyż skład ten nie był sporny, zatem nie było przesłanek z art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej do powołania biegłego. Wskazano, że zastosowanie reguły 1 ORINS, mającej pierwszeństwo przed dalszymi w kolejności regułami, było wystarczające dla prawidłowej klasyfikacji towaru.

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest nieuzasadniona.

Istota sporu o właściwą klasyfikację taryfową towarów Jamon ESP 1040/2 Polvo, Jamon ESP 1083 Polvo, Bacon Esp 1088 Polvo, Jambon LC 26039 stosowanych do produkcji wędlin, konserw i solanek nastrzykowych w produkcji wędzonek oraz Tonal Provenc LC 16114 PPM stosowanego do produkcji serów świeżych sprowadza się do tego, że zdaniem strony skarżącej towar ten z uwagi na swój złożony skład winien być uznany za mieszaninę substancji zapachowych, natomiast organy celne uznały go za mieszaninę przypraw. W tym zakresie podzielić należy stanowisko organów celnych, wynikające z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy i zastosowanych przepisów, tj Kodeksu celnego, Taryfy celnej i Wyjaśnień do taryfy celnej oraz ich interpretacji. Możliwość objęcia importowanego towaru pozycją 3302 ("mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny, łącznie z roztworami alkoholowymi oparte na jednej lub wielu takich substancjach, stosowane jako surowce w przemyśle; inne preparaty oparte na substancjach zapachowych, stosowane do wytwarzania napojów") wyłącza priorytetowa reguła nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, nakazująca przeprowadzenie klasyfikacji taryfowej zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów oraz uwaga 2 do działu 33 taryfy celnej. Uwaga 2 stwierdzając, że wyrażenie "substancje zapachowe" występujące w pozycji 3302 odnosi się tylko do substancji z pozycji 3301, do składników zapachowych wyodrębnionych z tych substancji lub do syntetycznych substancji zapachowych jasno precyzuje znaczenie wyrażenia "substancje zapachowe", co czyni zbędną jego interpretację poprzez odwoływanie się do znaczenia tego pojęcia przyjętego w innych źródłach, a zwłaszcza w Polskiej Normie, literaturze przedmiotu, czy Dyrektywie Rady Wspólnot Europejskich nr 88/388/EWG z dnia 22.06.1988 r. Treść uwagi 2 do pozycji 33 jednoznacznie wskazuje, że chodzi o takie produkty, które stanowiąc surowce w przemyśle, składają się wyłącznie z rozmaitych substancji zapachowych. Natomiast towary, będące przedmiotem importu są mieszaniną soli, cukru, hydrolizatu białka roślinnego (sojowego), przypraw aromatycznych: pieprzu, gałki muszkatołowej, goździków. Nie są one więc w rozumieniu taryfy celnej, ani produktem w postaci mieszaniny olejków eterycznych, mieszaniną rezinoidów, mieszaniną wyekstrahowanych oleożywic, jak też żadną inną z substancji wymienionych w pozycji 3301, składnikiem zapachowym wyodrębnionym z tych substancji, ani też syntetyczną substancją zapachową. W składzie towarów określonym w informacji producenta nie wymienia się bowiem przyprawy aromatyczne: pieprz, gałkę muszkatołową i goździki, paprykę , cebulę , czosnek.

Ustalając charakter, przeznaczenie i skład surowcowy towarów organy celne nie miały potrzeby powoływania biegłego. Zgromadzone w trakcie kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej oraz nadesłane przez Stronę materiały dowodowe są wystarczającymi dowodami w sprawie. Informacja producenta pozwala na jednoznaczne dokonanie taryfikacji celnej , bez odwoływania się do wiadomości specjalnych. Jeżeli zatem skład surowcowy, charakter i przeznaczenie towaru wynikały w sposób niewątpliwy i jednoznaczny z dokumentów , wówczas okoliczność ta pozwala na dokonanie taryfikacji Celnej.

Prawidłowe oznaczenie towarów przez organy celne jako preparatów przyprawowych oznacza, że należało je zaklasyfikować do pozycji 2103, obejmującej "sosy i przetwory z nich; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąkę i grysik z gorczycy oraz gotową musztardę", zatem organy celne nie naruszyły postanowień Taryfy celnej, stosując kod 2103 9090 0. Bez względu na różnicę nazw poszczególnych substancji zapachowo-smakowych mają one ten sam charakter i przeznaczenie w procesie produkcji serów i wyrobów mięsnych i nadają wytwarzanym produktom określony smak i zapach. Zasadnie organ celny II instancji przyjął więc , iż sporne towary ,łącznie z preparatem Tonal Provenc LC 16114 PPM tworzą grupę podobnych preparatów i winny być klasyfikowane do pozycji 2103, przede wszystkim z tego powodu , iż nie zawierają w swoim składzie surowcowym substancji zapachowych w rozumieniu uwagi nr 2 do działu 33, zawierają natomiast między innymi naturalne przyprawy aromatyczne , bazę odpowiednią do końcowego użycia złożonego aromatu , substancje nadające lub wzmacniające smak i zapach , przygotowywane są jako przyprawa smakowa. Także w przypadku preparatu Tonal Provenc LC 16114 PPM ekstrakt aromatyczny rybny nie jest substancją zapachową w rozumieniu uwagi 2 do działu 33 i produkt ten nie jest mieszaniną substancji zapachowych i mieszaniną opartą na wielu takich substancjach.

Zdaniem Sądu stan faktyczny sprawy został ustalony trafnie, a na jego podstawie wydano, w oparciu o przepisy prawa materialnego, prawidłową decyzję administracyjną. W szczególności nie naruszono przepisu art. 187 § 1 powołanej powyżej Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, albowiem organ drugiej instancji odniósł się w uzasadnieniu swojej decyzji do dowodów zebranych w niniejszej sprawie, które zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej podlegają ocenie w ramach swobodnej oceny dowodów, wobec czego inna, niż prezentowana przez skarżącą ich ocena, nie może być tożsama z nierozpatrzeniem materiału dowodowego. Odnosząc powyższe spostrzeżenia do rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że organy celne obu instancji uczyniły zadość ciążącym na nich obowiązkom. Przeprowadziły bowiem niezbędne postępowanie dowodowe, przy uwzględnieniu bezspornego składu i właściwości przedmiotowego towaru i wykazały w uzasadnieniu decyzji słuszność swojego stanowiska w tym zakresie. Zgodnie z treścią art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego obowiązkiem organów celnych jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W ramach realizacji tego obowiązku zobowiązane są one w myśl art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej dokonać oceny, na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Zarzut Spółki skarżącej dotyczący konieczności umorzenia postępowania celnego z uwagi na wydanie decyzji drugo-instancyjnej po dacie przedawnienia, czyli po upływie 3 lat od przyjęcia zgłoszenia celnego, okazał się chybiony. Zgodnie bowiem z utrwalonym poglądem przyjętym w orzecznictwie i doktrynie z treści art. 65 § 4 Kodeksu celnego wynika, że zastrzeżony w tym przepisie 3 letni termin dotyczy wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, gdyż do kompetencji tego organu należy weryfikacja wadliwego zgłoszenia celnego. Przepis ten nie wymaga, by decyzja wydana na jego podstawie była decyzją ostateczną (wyrok NSA, z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt GSK 675/04, LEX nr 158031). Wystarczające było zatem, dla zachowania powyższego terminu 3 lat, wydanie przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. decyzji w dniu [...]r. (doręczonej [...] r.), która dotyczyła zgłoszeń celnych z roku [...] najwcześniejsze zgłoszenie przyjęte w dniu [...]r). Nie było więc podstaw do stosowania w niniejszej sprawie przywołanych przez skarżącą przepisów: art. 244 pkt 3 oraz art. 230 § 5 ust. 3 Kodeksu celnego (w brzmieniu obowiązującym od 10 sierpnia 2003 r.) w związku z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 120, poz. 1122).

W ocenie Sądu rozstrzygnięcie w sprawie odsetek wyrównawczych odpowiada uregulowaniom zawartym w art. 222 § 4 Kodeksu celnego i § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U. Nr 143, poz. 958 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami, jeżeli przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu powoduje uzyskanie korzyści finansowych, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze; organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania (...). Korzyść finansową uzyskaną przez stronę skarżącą stanowi różnica pomiędzy kwotą długu celnego należną, a pobraną przy dokonaniu odprawy celnej, na co wskazano w decyzji organu pierwszej instancji. W tym czasie bowiem skarżąca Spółka, a nie Skarb Państwa dysponował tą różnicą.

Skoro dłużnik nie udowodnił, że zaistniały okoliczności zwalniające go od uiszczenia odsetek wyrównawczych, brak jest podstaw do kwestionowania decyzji w tym zakresie.

Z tych względów skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Ławniczak /-/ T. Geremek /-/ B. Koś