Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 619/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 § 3, 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu do kraju pochodzenia. Jego zasadność uargumentowano tym, że wykonanie decyzji miałoby pozbawić Skarżącego możliwości skorzystania z ochrony prawnej, wystąpienia przed Sądem i przedstawienia swojego stanowiska oraz dodatkowych dowodów, co naruszy jego prawo do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, przy czym możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Dokonując oceny wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Nie wyjaśnił w sposób szczegółowy, na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania decyzji. Sama konieczność wyjazdu zawsze powoduje pewne niedogodności, jednakże nie stanowi to jeszcze szczególnie uzasadnionej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.

Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji.

Ponadto podnieść należy, że stosownie do art. 331 ust. 1 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2017 r., poz. 2206 ze zm.) w przypadku gdy cudzoziemiec złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w sprawie tego wniosku. Z powyższego przepisu wynika zatem, że cudzoziemiec nie może być zmuszony do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu orzeczenia przez sąd administracyjny o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania decyzji o zobowiązaniu do powrotu. Zatem jedyny faktycznie wskazany jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powód jest w istocie nierelewantny w sprawie. Dodatkowo zauważyć należy, że skarżącej postanowieniem referendarza sądowego z 8 marca 2018 r. przyznano prawo pomocy w formie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, zatem jej interesy w postępowaniu są chronione.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.