Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 832/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.), Sędziowie asesor WSA Maria Tarnowska, WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Iwona Kosińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Detaliczno-Hurtowej "[...]" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2002 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 832/04

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] marca 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że decyzją z dnia [...] czerwca 1988 roku numer [...] Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. uchylił punkt [...] decyzji z [...] listopada 1969 roku numer [...] Prezydium Rady Narodowej Miasta W. o przekazaniu w użytkowanie nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...] o powierzchni [...] m² na rzecz [...] Spółdzielni Spożywców "[...]" i orzekł o ustaleniu opłaty rocznej, jaką będzie ponosić [...] Spółdzielnia Spożywców "[...]", z tytułu użytkowania terenu położonego w W. przy ulicy [...] o powierzchni [...] m².

Uchwałą z dnia [...] grudnia 1982 roku Nadzwyczajne Zgromadzenie Przedstawicieli "[...]" [...] Spółdzielni Spożywców dokonało podziału "[...]" [...] Spółdzielni Spożywców w W. na [...] samodzielnych spółdzielni w tym wyodrębniono spółdzielnię "[...]" [...] Spółdzielnię Spożywców O.

Z zawiadomienia z [...] października 1995 roku Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydziału Ksiąg Wieczystych wynika, że dla nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...] jest urządzona księga wieczysta numer Kw. [...] i w dziale II jako właściciel nieruchomości wpisana jest Gmina W.

Zawiadomieniem z dnia [...] maja 1998 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] powiadomiło o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] czerwca 1988 roku numer [...] Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W.

Decyzją z dnia [...] listopada 1998 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie przepisu art.156 § 1 pkt.2 k.p.a., stwierdziło nieważność decyzji z [...] czerwca 1988 roku numer [...] Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W.

Decyzją z dnia [...] maja 1999 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] listopada 1998 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2000 roku wydanym w sprawie sygnatura akt I SA 1202/99 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję z [...] maja 1999 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] listopada 1998 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Decyzją z dnia [...] marca 2002 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie przepisu art.156 § 1 pkt.4 k.p.a. w związku z art.156 § 2 k.p.a., nie stwierdziło nieważności decyzji z [...] czerwca 1988 roku numer [...] Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W., bowiem od dnia wydania tej decyzji upłynęło 10 lat.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] marca 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Na decyzję z dnia [...] kwietnia 2004 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółdzielnia Detaliczno-Hurtowa "[...]" w W. Strona skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła zarzut naruszenia przepisu art.156 § 1 pkt.4 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, iż decyzja objęta kontrolą w trybie nadzoru była skierowana do niewłaściwego podmiotu oraz zarzut naruszenia art.7 k.p.a., art.10 k.p.a., art.61 § 4 k.p.a. i art.107 k.p.a. poprzez ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją administracyjną, uchylonej następnie przez sąd administracyjny.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i

wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga, choć z innych przyczyn niż te, które zostały podniesione przez stronę skarżącą, zasługuje na uwzględnienie i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy.

W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art.107 § 1 k.p.a. decyzja administracyjna powinna zawierać oznaczenie organu, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od tej decyzji odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Powszechnie uznaje się, że decyzja nie zawierająca któregokolwiek z elementów wymienionych w powołanym wyżej przepisie prawa jest decyzją wadliwą. Wśród wymienionych wyżej elementów decyzji istotne znaczenie posiada rozstrzygnięcie. Oczywistym jest, iż każda decyzja winna posiadać rozstrzygnięcie. Przepis art.107 § 1 k.p.a. używa pojęcia rozstrzygnięcie w odniesieniu do decyzji, jako aktów stosowania prawa i decyzji w znaczeniu formalnym. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art.107 § 1 k.p.a., jest to ustalenie konsekwencji stosowania konkretnego przepisu prawa materialnego, oraz inne rozstrzygnięcie niż zakończenie postępowania co do istoty sprawy ( np. umorzenie postępowania).

Jeżeli w toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej ustalono, że decyzja posiada jedną z wad wymienionych w art.156 § 1 k.p.a., podlega ona wyeliminowaniu z obrotu prawnego, trybie stwierdzenia nieważności tej decyzji administracyjnej. Jednakże przepis art.156 § 2 k.p.a. wprowadził dwie przesłanki negatywne stwierdzenia nieważności decyzji. Przesłankami tymi są określony w ustawie upływ czasu i nieodwracalne skutki prawne. Przepis art.156 § 2 k.p.a. stanowi, iż nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1 pkt.1,3,4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. Oznacza to, że w sytuacji, w której organ stwierdzi, że poddana kontroli w trybie nadzoru decyzja posiada jedną z wad wymienionych w art.156 § 1 pkt.1,3,4 i 7 to wyłączone jest stwierdzenie nieważności takiej decyzji jeżeli organ jednocześnie stwierdzi istnienie jednej z przesłanek negatywnych, wskazanych w art.156 § 2 k.p.a.

Poza sporem pozostaje okoliczność, że w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności może zapaść decyzja stwierdzająca nieważność, decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności, decyzja stwierdzająca wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, czy wreszcie decyzja o umorzeniu postępowania.

W tym miejscu przypomnieć należy treść przepisu art.158 § 2 k.p.a., który stanowi, że jeżeli nie można stwierdzić nieważności decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art.156 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie stwierdził nieważności decyzji. Oznacza to, że upływ czasu ( przedawnienie) jest tylko jedną z dwóch negatywnych przesłanek wskazanych w art.156 § 2 k.p.a. a tym samym przyczyną, dla której organ nie stwierdza nieważności i nie jest rozstrzygnięciem, o którym mowa w art.107 § 1k.p.a.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania uznać należy, że decyzja z [...] marca 2002 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie zawiera rozstrzygnięcia, o którym mowa w art.107 § 1 k.p.a. w związku z art.158 § 2 k.p.a.

Jednocześnie podkreślić należy, że postępowanie nadzorcze zostało wszczęte z

urzędu i po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 czerwca 2000 roku winno nadal toczyć się w tym samym trybie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak sentencji wyroku.