Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 351/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa

SENTENCJA

ISA/Po 351/02 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Poznań, dnia 03 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Sylwester Marciniak /spr./ Sędziowie WSA Barbara Koś as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant: st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2004 r. sprawy ze skargi: I. S. na decyzję: Izby Skarbowej z dnia: [...] r. nr [...] w przedmiocie: zwrotu podatku od towarów i usług za II-III, V-VI 2001 r. oddala skargę /-/ K.Pawlicki /-/ S.Marciniak /-/ B.Koś


UZASADNIENIE

W dniu [...]08.2001 r. podatnik Przedsiębiorstwo Poligraficzno-Reklamowe "A" ZPChr I.S. złożył w Urzędzie Skarbowym korekty deklaracji VAT-7 za miesiące od lutego do czerwca 2001 r. wraz z wnioskami o dokonanie zwrotu wpłaconych kwot podatku VAT, na podstawie art. 14a ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Należności wynikające z korekt wraz z odsetkami zostały wpłacone na konto Urzędu Skarbowego w dniu [...] 08.2001 r.

W dniach [...] i [...].09.2001 r. Urząd Skarbowy przeprowadził kontrolę podatkową, która wykazała zasadność i poprawność złożonych korekt deklaracji VAT-7.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej i art. 14a ust. 1, 5 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług Urząd Skarbowy załatwił odmownie wnioski z dnia [...].08.2001 r. w sprawie zwrotu kwot podatku VAT jako należne ZPChr za miesiące: luty, marzec, maj i czerwiec 2001 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy stwierdził, że podatnik nie nabył prawa do zwrotu różnicy podatku VAT z uwagi na niespełnienie wymogów, określonych w art. 14a ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Korekty deklaracji VAT-7 za miesiące od lutego do czerwca 2001 r. złożone zostały bowiem po terminie wskazanym przepisami art. 10 ust. 1 powyższej ustawy, w związku z czym wystąpiły zaległości w podatku od towarów i usług.

W odwołaniu od tej decyzji podatnik stwierdził, że w dniu [...].08.2001 r., na podstawie art. 27 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, złożono korekty deklaracji VAT-7 oraz została zapłacona kwota wynikająca z tej korekty wraz z odsetkami i z tego faktu wynika, że meritum rozstrzygnięcia to art. 27 ust. 8 pkt 1, który dotyczy wszystkich podatników składających korekty w każdym czasie przed dniem kontroli skarbowej i nie wykazuje zakazu zwrotu podatku VAT dla ZPChr. Istotą bowiem słowa "korekta" jest, iż mylić się każdy może a dotyczy różnych rodzajów zdarzeń prawnych bez sankcji - jeśli jest złożona zgodnie z dyspozycją normy prawnej. Natomiast powołany przez Urząd przepis art. 10 ust. 1 mówi o deklaracjach jako pierwotnym zwrocie podatku VAT. Powoływanie się na art. 14a ust. 7 pkt 2 w związku z posiadaniem statusu Zakładu Pracy Chronionej jest nie tylko wadliwe, lecz sztucznie podpiera negatywną dla podatnika decyzję i ogranicza jego prawa - wnioski dotyczyły korekt dnia, w którym nie było zaległości firmy w podatku od towarów i usług.

Odpowiednie kwoty zostały zapłacone w dniu [...].08.2001 r.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]na podstawie art. 233 § pkt. 1 Ordynacji podatkowej i art. 10 ust. 1, art. 14a ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy obowiązani są składać w urzędzie skarbowym deklaracje dla podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Izba stwierdziła, że prowadzący zakład pracy chronionej, w terminie określonym do złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług, składa wraz z tą deklaracją do urzędu skarbowego wniosek o dokonanie zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 14a ust. 5 tejże ustawy. Artykuł ten wyraźnie wskazuje tylko jeden termin do złożenia wniosku o dokonanie zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług a jest nim termin określony w art. 10 ust. 1 cyt. ustawy. Z zebranego w sprawie materiału wynikało, że podatnik korekty deklaracji VAT-7 za miesiące od lutego do czerwca 2001 r. wraz z wnioskami o dokonanie zwrotu wpłaconych w dniu [...].08.2001 r. kwot zobowiązania w podatku od towarów i usług, wynikających z tych korekt złożył w dniu [...].08.2001 r. a więc po terminie do złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług. Izba Skarbowa stwierdziła, że Urząd Skarbowy postąpił prawidłowo załatwiając odmownie wnioski podatnika z dnia [...].08.2001 r., gdyż nie zostały spełnione warunki uprawniające do otrzymania zwrotu, określone w art. 14a ust. 5 powyższej ustawy. Jednocześnie Izba stwierdziła, że wszystkie korekty deklaracji VAT-7 zostały przez Urząd Skarbowy przyjęte, gdyż podatnik zgodnie z art. 27ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przed dniem wszczęcia kontroli dokonał odpowiednich zmian deklaracji podatkowych oraz wpłacił do Urzędu Skarbowego kwoty wynikające ze zmian deklaracji wraz z odsetkami za zwłokę. Ponadto Izba stwierdziła, że brak było podstaw do merytorycznego rozpatrzenia załączonego do korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc kwiecień 2001 r. wniosku o dokonanie zwrotu kwoty zobowiązania, ponieważ wysokość dopuszczalnej kwoty zwrotu w wyniku korekty nie uległa zmianie. Wprawdzie wniosek o dokonanie zwrotu kwoty zobowiązania, wynikającej z korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc kwiecień 2001 r. nie był przedmiotem postępowania, jednak Izba stwierdziła, że Urząd winien zakończyć postępowanie w tej sprawie. W związku z zawartym w odwołaniu zarzutem naruszenia przez Urząd art. 140 Ordynacji podatkowej Izba stwierdziła, że Urząd nie załatwiając sprawy w ciągu 1 miesiąca od dnia wszczęcia postępowania naruszył art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej. W przypadku nie załatwienia sprawy we właściwym terminie Urząd obowiązany był zawiadomić podatnika, podać przyczyny niedotrzymania terminu i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, zgodnie z art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej. Izba stwierdziła, że naruszenie art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto Izba stwierdziła, że zarzuty naruszenia zasad ogólnych postępowania podatkowego nie zostały w żaden sposób udokumentowane ani też potwierdzone przez Urząd Skarbowy .

W skardze z dnia [...].02.2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik stwierdził, że organ II instancji przytaczając przepisy art. 10 ust. 1 i art. 14a ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, na których oparł swoją decyzję, a w oderwaniu od stanu faktycznego, dokonał potrójnego zafałszowania stanu faktycznego - mianowicie:

1. Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w ogóle nie odnosi się do korekt, bowiem korekt nie dzieli się przed terminem czy po terminie i nie dopasowuje się tej instytucji do dowolnie obranego przepisu, aby realizować z góry obraną na niekorzyść podatnika interpretację prawa. Istotą korekty jest, że dokonuje się jej po jakimś fakcie uprzednio dokonanym. W postępowaniu podatkowym istotnym jest czy korekta była dokonana przez podatnika przed kontrolą organu podatkowego - te wymagania podatnik spełnił.

2. Zaległości również nie wystąpiły, bowiem po dokonaniu korekt podatnik należności wynikające z tych korekt wraz z odsetkami w stosownym terminie zapłacił.

3. Natomiast przytoczenie art. 14a ust. 5 jako wskazanie dla podatnika, iż nie ma zastosowania dla zwrotu podatku jest następną interpretacją fałszywą na niekorzyść podatnika, bowiem znajdujące się w nim odniesienia do art. 27 ust. 5, 6, 8 /sankcjonujące/ nie dotyczy podatnika. To pominięty art. 27 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że przepisów ust. 1 i 6 nie stosuje się, jeżeli przed dniem wszczęcia kontroli przez urząd skarbowy lub kontroli skarbowej podatnik dokonał odpowiedniej zmiany deklaracji podatkowej oraz wpłacił do Urzędu Skarbowego kwotę wynikającą ze zmiany deklaracji podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę - a to dokładnie podatnik uczynił.

Powyższe więc stosowanie i interpretacja przepisów contra legem przez organ II instancji jest rażącym naruszeniem prawa a całe postępowanie prowadzone było niechlujnie zarówno pod względem procesowym jak i materialnym z tendencją niekorzystną dla podatnika.

Organ odwoławczy nie może odmówić podatnikowi prawa, jeśli nie wykaże wyraźnie, że Przepisy prawa tego nie zakazują, wynika to z zasady generalnej dwuinstancyjności.

Natomiast w razie wątpliwości sprawy rozstrzyga się na korzyść strony postępowania /k. 3-4/.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie /k. 15-18/.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z kolei w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne jest pod względem zgodności z prawem.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy przekroczenie terminu do złożenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, który wynika z art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./, stanowi naruszenie jednej z zasad, według których - zgodnie z art. 14a ust. 1 in fine tej ustawy - podatnik może dochodzić prawa do zwrotu podatku.

Przepis art. 14a ust. 5 stanowi, iż prowadzący zakład w terminie określonym do złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług, składa wraz z tą deklaracją do urzędu skarbowego wniosek o dokonanie zwrotu kwoty, o której mowa w ust.1.

Należy podzielić pogląd organów podatkowych, że art. 14a ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje tylko jeden termin do złożenia wniosku o dokonanie zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług a jest nim termin określony w art. 10 ust. 1 tejże ustawy.

Natomiast w niniejszej sprawie korekty deklaracji VAT-7 za miesiące od lutego do czerwca 2001 r. wraz z wnioskami o dokonanie zwrotu wpłaconych w dniu 9.08.2001 r. kwot zobowiązania w podatku od towarów i usług, wynikających z tych korekt skarżący złożył dopiero w dniu 13.08.2001 r. a więc po terminie do złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług. Nie zostały więc spełnione warunki uprawniające do otrzymania zwrotu, określone w art. 14a ust. 5 tejże ustawy.

Wskazać należy, iż podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 kwietnia 2002 r. sygn. akt I SA/Po Łd 1457/00 /Przegląd Podatkowy 2003/4/63/, w którym stwierdził, iż przekroczenie terminu do złożenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług, który wynika z art. 14a ust. 5 ustawy o VAT, stanowi naruszenie jednej z zasad według których - zgodnie z art. 14a ust. 1 in fine tej ustawy - podatnik może dochodzić prawa do zwrotu podatku. Naruszenie to uzasadnia nieuwzględnienie tego wniosku przez urząd skarbowy. Ponadto słusznie Izba stwierdza, że wszystkie korekty deklaracji VAT-7, złożonej w dniu 13.08.2001 r. zostały przez Urząd Skarbowy przyjęte, gdyż podatnik zgodnie z art. 27 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług przed dniem wszczęcia kontroli dokonał odpowiednich zmian deklaracji podatkowych oraz wpłacił do Urzędu Skarbowego kwoty wynikające ze zmian deklaracji wraz z odsetkami za zwłokę. Fakt dołączenia do nich wniosków o dokonanie zwrotu wpłaconych kwot zobowiązania w podatku od towarów i usług, wynikających z tych korekt nie miał jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż nie zostały spełnione warunki uprawniające do otrzymania zwrotu, określone w art. 14a ust. 5 tejże ustawy.

Z tych to względów, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ K.Pawlicki /-/ S.Marciniak /-/ B.Koś

uk