Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 4249/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 w zw. z art. 3 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezzasadne postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako "DIAS"), zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2017r. uznał, na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej też jako "O.p."), ponaglenie Skarżącej J. L. na bezczynność oraz przewlekłość kontroli podatkowej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w zakresie rzetelności rozliczeń z budżetem w zakresie podatku od towarów i usług za luty 2016 r., za bezzasadne.

Na postanowienie to Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o odrzucenie skargi, bądź o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a.") - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W myśl art. 236 Ordynacji podatkowej na postanowienie przysługuje zażalenie jeżeli ustawa tak stanowi. Skarżonym rozstrzygnięciem jest postanowienie wydane po rozpatrzeniu ponaglenia, na podstawie art. 141 Ordynacji podatkowej.

Sąd zauważa, że Ordynacja podatkowa nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia wydawanego przez organ wyższego stopnia w związku z wniesionym ponagleniem.

Ponadto opisane postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty. Trafność takiego stanowiska potwierdza postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 74/13 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: "CBOSA"), w którym Sąd wywiódł: "organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania, a nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie, gdyż Kodeks postępowania administracyjnego tego nie przewiduje (art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie to zatem (...) nie mogło podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie jest bowiem orzeczeniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.". Stanowisko wyrażone w powyższym postanowieniu dotyczącym regulacji z Kodeksu postępowania administracyjnego jest adekwatne na gruncie niniejszej sprawy, w której zastosowanie miały przepisy Ordynacji podatkowej.

Dopuszczalność zaskarżenia takiego postanowienia do sądu administracyjnego nie wynika z jakiegokolwiek przepisu szczególnego (por. postanowienia: WSA w Poznaniu z 28 sierpnia 2015r., I SA/Po 1373/15; WSA w Łodzi z 17 czerwca 2016r., I SA/Łd 477/16, z 18 marca 2014r., I SA/Łd 42/14; WSA w Warszawie z 7 stycznia 2015r., III SA/Wa 3447/14; WSA w Olsztynie z 17 marca 2017r., I SA/Ol 82/17; CBOSA).

W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że przedmiotowe postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień, na które może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego i w rezultacie wniesienie takiej skargi jest niedopuszczalne.

W konsekwencji, postanowienie uznające ponaglenie za bezzasadne, wydane na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 i art. 216 § 1 Ordynacji podatkowej, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego

Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.