Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 651/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: 61 § 3 i 5 , art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: I. zawiesić postępowanie sądowe, II. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r., znak: znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w Kielcach po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez J. J. na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, art. 2 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 14 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1, art. 91, art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z dnia 18 marca 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach: [...] poza kasynem gry w lokalu przy ul. [...] w K. w łącznej kwocie 60.000 zł.

Rozpatrując odwołanie od decyzji organu I instancji organ odwoławczy, podsumowując obszerne rozważania, stwierdził, że działalność prowadzona w zakresie urządzenia gier na automacie miała miejsce poza kasynem gry zdefiniowanym art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a u.g.h., bez koncesji oraz rejestracji automatu tj. z pominięciem wymogów, o których mowa w art. 6 ust. 1 i art. 23a ust. 1 u.g.h.

W takim przypadku, stosownie do art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. urządzający gry na automatach poza kasynem gry podlega karze pieniężnej, która wynosi 12.000 zł od każdego eksploatowanego automatu.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze J. J. wniósł o uchylenie decyzji z [...] 2015 r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji

w całości, zawieszenie postępowania do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne WSA w Gliwicach oraz Naczelny Sąd Administracyjny, a także o wstrzymanie wykonania decyzji.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podniósł,

że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stojące na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku. Wskazał na brak jednolitego stanowiska

"w łonie Służby Celnej" co do charakteru gier na urządzeniach, różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty

z jednostki badawczej. Zwrócił też uwagę na wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroki uchylające decyzje wydane w podobnych sprawach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W odniesieniu do interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", należy zauważyć, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim jego rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt I FZ 248/09; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 200/08, LEX nr 505445; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006).

Sąd orzekający uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sprawy o sygn. akt. II GSK 686/13. W sprawie tej bowiem NSA przesądzi kwestię dotyczącą stosowania przez sądy administracyjne przepisów technicznych, które nie zostały notyfikowane mimo takiego obowiązku, a mają zastosowanie także w niniejszym przypadku. Tak więc mając na względzie jednolitość orzecznictwa w tym zakresie oraz wagę i znaczną liczbę spraw dotyczących przedstawionego wyżej problemu prawnego, w ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie powinno zostać zawieszone do czasu wydania przez NSA wyroku w sprawie II GSK 686/13.

Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak

w sentencji postanowienia – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Orzeczenie z pkt II zostało oparte na art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5).

Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.

W niniejszej sprawie treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się do stwierdzenia, że brak jest negatywnych przesłanek z art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz wskazania na rozbieżności w orzecznictwie organu I instancji, a także korzystne, z punktu widzenia skarżącego, orzecznictwo sądów administracyjnych w podobnych do niniejszej sprawach. Wniosek ten nie zawiera jednak uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie przywołano żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący

w istocie nie wskazał jaka to będzie szkoda i jakie będą jej rozmiary. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak

w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.