Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 643/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na uchwałę Prezydium Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżoną uchwałę.


UZASADNIENIE

Prezydium Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach uchwałą z dnia [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330), dalej w skrócie u.d.i.p., i art. 104 kpa, w § 1 uchwały odmówiło Stowarzyszeniu [...] w W. udzielenia informacji publicznej dotyczącej kwot, jakie w 2018 r. z budżetu Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach otrzymały poszczególne osoby pełniące funkcje: 1. dziekana, 2. wicedziekana (wicedziekani, z podziałem na poszczególne osoby), 3. sekretarza, 4. skarbnika, 5. pozostałych członków prezydium (z podziałem na poszczególne osoby, ze wskazaniem nazwy sprawowanej funkcji), 6. kierownika szkolenia aplikantów, 7. zastępcę (zastępców) kierownika szkolenia aplikantów (z podziałem na poszczególne osoby), 8. rzecznika dyscyplinarnego, 9. zastępcy (zastępców) rzecznika dyscyplinarnego (z podziałem na poszczególne osoby), 10. przewodniczącego okręgowego sądu dyscyplinarnego, 11. sędziów okręgowego sądu dyscyplinarnego (z podziałem na poszczególne osoby), z wyszczególnieniem składników wynagrodzenia, w tym diet lub gratyfikacji uzyskiwanych z innych tytułów, np. uczestnictwo w posiedzeniach komisji, zajęcia z aplikantami, etc., które składają się na poszczególne kwoty.

W uzasadnieniu uchwały wskazano, że ponieważ wniosek Stowarzyszenia z 16 kwietnia 2019 r. dotyczył udzielenia informacji o wynagrodzeniu 31 osób otrzymanym w roku kalendarzowym 2018 z wyszczególnieniem składników wynagrodzenia, co oznaczało, że musi być ona dopiero przygotowana, a powodowało to konieczność ustalenia i zliczenia wszystkich składników wynagrodzenia osób funkcyjnych wymienionych we wniosku, gdyż nie istniała taka informacja zbiorcza, a więc musiała być ona przygotowana, pismem z 25 kwietnia 2019 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach wezwała wnioskodawcę do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej. Nadto w piśmie tym podano imiona i nazwiska osób wymienionych we wniosku wraz z wysokością otrzymywanego miesięcznego ryczałtu.

Dnia 26 kwietnia 2019 r. Stowarzyszenie mailem poinformowało, że nie zgadza się z kwalifikacją złożonego wniosku, stwierdzając, że żądana informacja już istnieje oraz, że wnioskowane informacje są konieczne do sprawowania społecznej kontroli wynagradzania osób pełniących funkcje w samorządzie zawodowym, co jest istotne nie tylko dla członków i członkiń tego samorządu, ale także dla społeczeństwa, korzystającego z usług osób radców prawnych i radczyń prawnych, wykonujących zawód zaufania publicznego.

Uchwałą nr [...] Prezydium Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach odmówiło udostępnienia informacji publicznej z wniosku z 16 kwietnia 2019 r., w związku z brakiem należytego uzasadnienia szczególnego interesu publicznego. Z kolei wnioskiem z 28 czerwca 2019 r., Stowarzyszenie zwróciło się o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Następnie Prezydium Rady podkreśliło, że w wezwaniu z 25 kwietnia 2019 r. została zawarta informacja nie wymagającą przygotowania, dotyczącą ryczałtu miesięcznego osób wymienionych we wniosku w 2018 r. Natomiast wskazany we wniosku podział "na diety lub gratyfikacje uzyskane z innych tytułów tj. uczestnictwo w posiedzeniach Komisji, zajęcia dla aplikantów etc", w ocenie Prezydium Rady, stanowi informację przetworzoną, bowiem takie zestawienie obecnie nie istnieje i jego opracowanie oznaczałoby konieczność sporządzenia ewidencji wszystkich umów zawartych w roku kalendarzowym 2018 wskazanych we wniosku 31 osób, a następnie podział na przedmiot zawartej umowy i wreszcie podliczenie uzyskanego wynagrodzenia z każdego tytułu osobno. Ponadto, skorzystanie z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej już po raz kolejny znacznie naruszyłoby płynność realizacji ustawowych zadań Samorządu, gdyż wielość wniosków oraz żądanych w nich informacji, często całkowicie bezzasadnych wymaga poświęcenia dodatkowego czasu przez osoby zatrudnione, a pozytywne rozpatrzenie nawet tych, nienależycie uzasadnionych w niedługim czasie może spowodować konieczność wygospodarowania środków na dodatkowy etat powstały właśnie celem realizacji wniosków. W związku z tym, że Okręgowe Izby Radców Prawnych są związkiem osób wykonujących zawód radcy prawnego, Samorząd nie otrzymuje żadnych dotacji ze Skarbu Państwa, a utrzymuje się wyłącznie ze składek członków, w interesie Okręgowej Izby Radców Prawnych (jak i wszystkich członków) leży dbanie o płynną i efektywną pracę związaną z wykonywaniem ustawowych zadań Samorządu, przy jednoczesnym utrzymaniu dotychczasowej liczby zatrudnionych pracowników. Ponadto informacje dotyczące imion i nazwisk wszystkich osób funkcyjnych zamieszczone są na stronie internetowej OIRP w Kielcach, zatem wniosek o takie dane był całkowicie bezzasadny.

We wniosku z 28 czerwca 2019 r. Stowarzyszenie podkreśliło, że jest organizacją pozarządową, która od 15 lat kontroluje wykonywanie obowiązków informacyjnych, że dostarcza informacji niezbędnych do prowadzenia dyskusji publicznej oraz, że żądanie informacji zawartej we wniosku ma kluczowe znaczenie do sprawowania społecznej kontroli, a także ma niebagatelne znaczenie dla "osób zajmujących się tą tematyką naukowo i zawodowo, dla samych członkiń i członków jak i innych obywatelek i obywateli, którzy korzystają z usług radców prawnych".

Mając powyższe na uwadze Prezydium Rady uznało, że trudno odnieść się do pierwszej grupy osób wskazanych w uzasadnieniu, ponieważ na próżno odgadnąć, jaka grupa zajmuje się tematyką wynagrodzeń członków samorządu naukowo i zawodowo. Natomiast co do członków samorządu - przy każdej Okręgowej Izbie Radców Prawnych funkcjonuje Okręgowa Komisja Rewizyjna sprawująca nadzór nad gospodarowaniem środkami pieniężnymi, a raz w roku podczas Zgromadzenia Delegatów przedstawia się sprawozdanie finansowe. Zarówno plan budżetu na kolejny rok, jak i sprawozdanie z jego wykonania corocznie jest zatwierdzane przez Zgromadzenie Delegatów. Prezydium Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach nie znajduje żadnego powiązania obywatelek i obywateli korzystających z usług radców prawnych z informacją dotyczącą wynagrodzeń uzyskanych przez osoby funkcyjne w samorządzie z podziałem na poszczególne składniki, tym bardziej, że Izby Radców Prawnych utrzymują się ze składek członków. Także sam fakt, sprawowania przez Stowarzyszenie kontroli od 15 lat nie jest żadnym argumentem stanowiącym o szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Na koniec Prezydium odnosząc się do wątpliwości Stowarzyszenia co do pouczenia o środku zaskarżenia wskazało, że przepis art. 17 ust. 2 u.d.i.p. stanowi lex specialis w stosunku do art. 60 pkt 6 ustawy o radcach prawnych.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą uchwałę (nazwaną decyzją), Stowarzyszenie [...], domagając się jej uchylenia, zarzuciło naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 i 2 w związku z art. 61 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych,

2. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona,

3. art. 3 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie,

4. art. 8, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez błędne zastosowanie, polegające na niewystarczającym uzasadnieniu zasadności odmowy udostępnienia informacji publicznej, co utrudnia poddanie wydanej decyzji merytorycznej kontroli.

W uzasadnieniu skarżące Stowarzyszenie zarzuciło, że organ nie przedstawił przekonującej argumentacji, że realizacja wniosku dotyczy informacji jakościowo nowej, nieistniejącej do czasu udzielenia odpowiedzi na wniosek. Nie ulega bowiem wątpliwości, że podmiot zobowiązany posiada informację o wypłaconych wynagrodzeniach dla poszczególnych osób.

Wnoszący skargę zaznaczył, że analiza prac legislacyjnych nad ustawą o dostępie do informacji publicznej dowodzi, że szeroki zakres wniosku, czy pracochłonność tudzież czasochłonność udostępnienia informacji publicznej nie stanowią przesłanek uznania, że wnioskodawca zwraca się o udostępnienie informacji przetworzonej.

Zdaniem autora skargi uzasadnienie wydanej decyzji nie wskazuje, dlaczego realizacja wniosku miałaby wiązać się z nadzwyczajnym zaangażowaniem podmiotu zobowiązanego. Skarżący dodał, że istnieje możliwość wydłużenia terminu do udzielenia odpowiedzi na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Ten instrument prawny mógłby znaleźć zastosowanie, gdyby w istocie nie było możliwe udostępnienie informacji w podstawowym terminie, z uwagi na czasochłonność lub pracochłonność związaną z realizacją wniosku.

Argumenty podniesione w wydanej decyzji nie mogą uzasadniać przyjęcia, że przedmiotem wniosku jest informacja przetworzona. W dużej mierze odnoszą się one do argumentów pozaprawnych, związanych zwłaszcza z trudnościami, które może przysporzyć podmiotowi zobowiązanemu realizacja wniosku. Przyjęcie, że o charakterze informacji decyduje nie charakter żądanych danych, a kwestie związane z organizacją pracy w podmiocie zobowiązanym oraz trudności związane z realizacją wniosku, stanowiłoby niedopuszczalne ograniczenie prawa do informacji publicznej.

Niezależnie od powyższego, Stowarzyszenie zwróciło uwagę, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podało, że jest organizacją pozarządową, która od 15 lat kontroluje wykonywanie obowiązków informacyjnych przez podmioty zobowiązane do udostępniania informacji publicznej. Dostarcza opinii publicznej dokumenty i informacje niezbędne do prowadzenia dyskusji publicznej opartej na faktach. Uzyskanie informacji o praktyce wynagradzania osób pełniących funkcje w samorządzie zawodowym radców prawnych, jest kluczowe dla sprawowania społecznej kontroli samorządu zawodowego. Ma to niebagatelne znaczenie zarówno dla osób, zajmujących się tą tematyką naukowo i zawodowo, dla samych członków korporacji, jak i dla osób, które korzystają z usług radców prawnych. Stowarzyszenie, jako organizacja strażnicza, zapewnia realną możliwość dostarczenia żądanych informacji i wykorzystania jej do sprawowania społecznej kontroli działalności samorządu zawodowego, jak i konkretnie - praktyki wynagradzania osób pełniących funkcje w samorządzie.

W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny sprawy. Natomiast na rozprawie sądowej pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie nie może budzić żadnych wątpliwości (i nie jest to kwestionowane), że Okręgowa Izba Radców Prawnych jest, co do zasady podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.), zaś żądana informacja jest informacją publiczną (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "d", "f" oraz pkt 5 lit. "c" u.d.i.p., wyrok NSA z 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt II GSK 231/18 dostępny w bazie LEX).)

Między stronami są natomiast sporne dwie kwestie:

- czy ta informacja ma charakter informacji przetworzonej, a jeśli tak, to

- czy skarżąca wykazała, że uzyskanie przez nią tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Odpowiedź na drugie z postawionych pytań aktualizuje się w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze.

Wobec braku legalnej, a więc ustawowej definicji pojęcia "informacja publiczna przetworzona", w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że charakter taki mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Oznacza to zatem podjęcie przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu i nadania skutkom tego działania cech nowej informacji. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się więc musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (przykładowo wyroki NSA z 10 kwietnia 2019 r. sygn. I OSK 1920/18, dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 oraz z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. akt 431/17 dostępne w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych). Natomiast Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt SK 27/14 podniósł, że "proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji na podstawie posiadanych dokumentów obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego". (OTK-A 2019/5). W istocie więc przetworzenie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. polega na stworzeniu nowej informacji z już istniejących. Powstaje zatem zupełnie nowa jakość co dotyczy również zebrania wielu informacji prostych, ponieważ nakład pracy przy ich zebraniu powoduje, że wykracza to poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego, co z kolei powoduje, że stworzony zostaje nowy zbiór charakteryzujący się w istocie nowymi cechami nie istniejącymi w chwili złożenia wniosku (powołany wyżej wyrok w sprawie I OSK 1920/18).

Jak należy domniemywać, mając na uwadze taką właśnie wykładnię podmiot zobowiązany stanął na stanowisku, że informacja, której udostępnienia domaga się skarżące Stowarzyszenie stanowi informację przetworzoną.

Zdaniem składu orzekającego prawidłowość powyższego stanowiska budzi poważne wątpliwości. Nie negując zawartego w uchwale ustalenia, że informacja dotyczy 31 osób, za mało przekonujące uznać należy stwierdzenie, że udostępnienie informacji, jakich domaga się skarżące Stowarzyszenie, wymaga konieczności sporządzenia ewidencji wszystkich umów zawartych w roku kalendarzowym 2018, a następnie podziału na przedmiot zawartej umowy i wreszcie podliczenie uzyskanego wynagrodzenia z każdego tytułu osobno, co zdaniem podmiotu zobowiązanego znacznie naruszyłoby płynność realizacji ustawowych zadań Samorządu i w rezultacie konieczność zatrudnienia dodatkowej osoby.

Zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały stanowisko można by uwzględnić, gdyby podmiot zobowiązany wykazał, że nie zatrudnia księgowej, wszelkich rozliczeń w 2018 r. dokonywał bez użycia systemu informatycznego, nadto nie sporządzał ani miesięcznych ani rocznych list wypłat z tytułu szkoleń aplikantów, uczestnictwa w posiedzeniach komisji i.t.p., ani też dokumentacji stanowiącej podstawę do wystawienia PIT-ów i że w ogóle takich rocznych rozliczeń dla celów podatkowych nie sporządzał. Wówczas faktycznie udzielenie informacji, jakie łącznie dochody uzyskała każda z 31 osób w 2018 r. pełniących funkcje i co na te dochody się składało, wymagałoby analizy umów, sporządzenia dodatkowej, nowej dokumentacji i innych czynności, które dopiero łącznie pozwoliłyby na udostępnienie żądanej informacji, a które jednocześnie spowodowałyby konieczność poświęcenia znacznych nakładów sił i środków na ich wytworzenie, odrywając w ten sposób podmiot zobowiązany od przypisanych mu kompetencji i zadań.

Ponieważ w zaskarżonej uchwale nie powołano się na żadną z powyższych okoliczności, zawartego w jej uzasadnieniu wyjaśnienia, że do udzielenia żądanej informacji konieczne jest dopiero stworzenie nowych jakościowo dokumentów uznać należy za nieuzasadnione, a w każdym zaś razie za przedwczesne wobec braku wyjaśnienia, czy i jaką dokumentację finansową prowadzi podmiot zobowiązany, jeśli chodzi o dokonywane z budżetu Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach wypłaty.

Natomiast skład orzekający podziela zawarte w zaskarżonej uchwale stanowisko, że Stowarzyszenie nie wykazało w dostatecznym stopniu istnienia przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a mianowicie, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ani bowiem fakt działania Stowarzyszenia przez 15 lat ani też wskazywanie, że ma to "niebagatelne znaczenie zarówno dla osób zajmujących się tą tematyką naukowo i zawodowo, dla samych członkiń i członków korporacji, jak i innych obywateli i obywatelek, którzy korzystają z usług radców prawnych" w żaden sposób nie przekłada się na stwierdzenie, że w związku z tym uzyskanie tej informacji przez Stowarzyszenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jak wskazał między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku 5 marca 2015 r. w sprawie o sygn. I OSK 863/14 (dostępnym w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych), w odniesieniu do pojęcia "szczególnie istotnego interesu publicznego", pojęcie to jest znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się zatem z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., musi więc być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć również charakter szczególny. Żądane dane mogą być więc - ogólnie rzecz ujmując - istotne dla interesu publicznego, jednakże w wyniku np. zestawienia kosztów ich wytworzenia, a przede wszystkim potrzeby ich pozyskania, nie będą miały szczególnie istotnej wartości dla wskazanego interesu publicznego. Przetworzenie tych informacji i trud z tym poniesiony, nie przełoży się bowiem na wskazywane przez ustawodawcę ulepszenie działania organu. W konsekwencji, charakter czy też pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia informacji publicznej przetworzonej, a zwłaszcza realne możliwości przyszłego wykorzystania przez ten podmiot tak uzyskanych danych, ma wpływ na ocenę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udzielenie mu żądanych informacji. Przykładem w tym zakresie może być np. poseł lub senator zasiadający w komisji ustawodawczej, mający możliwość kształtowania uchwalanych przepisów prawa, organizacja zawodowa lub społeczna mogąca realnie wpłynąć na funkcjonowanie organu np. poprzez realne przeprowadzenie obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej. Podmioty te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych przetworzonych informacji publicznych w celu "usprawnienia" funkcjonowania odpowiednich organów.

Tymczasem skarżące Stowarzyszenie, jak to wynika zarówno ze skargi jak i z wcześniej składanych wniosków, istnienia tego szczególnego interesu upatruje w chęci dostarczania opinii publicznej dokumentów i informacji, niezbędnych do prowadzenia dyskusji publicznej opartej na faktach, nadto twierdzi, że ma to kluczowe znaczenie dla sprawowania społecznej kontroli samorządu zawodowego radców prawnych i "niebagatelne znaczenie" dla osób zajmujących się tą tematyką naukowo i zawodowo, dla samych członków korporacji i innych obywateli, korzystających z usług radców prawnych.

Z powyższego wynika, że głównym powodem, dla którego Stowarzyszenie domaga się udostępnienia informacji jest chęć przekazania jej bliżej nieokreślonym osobom w tym celu, aby mogły one publicznie dyskutować i sprawować kontrolę. Zdaniem Sądu tak określony interes nie jest wystarczający do uznania, że została spełniona przesłanka z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc, że udostępnienie Stowarzyszeniu informacji może faktycznie mieć jakikolwiek realny wpływ na funkcjonowanie Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach.

Powyższa ocena Sądu, co do niespełnienia przesłanki istnienia szczególnego interesu publicznego, będzie miała znaczenie wówczas, gdy ponownie rozpoznając sprawę podmiot zobowiązany wykaże, że faktycznie udostępnienie żądanej informacji nie jest możliwe na podstawie już istniejących dokumentów, lecz wymaga dopiero ich utworzenia na podstawie umów i innej dokumentacji, skutkującej koniecznością poniesienia rzeczywiście bardzo znacznego nakładu pracy na jej uzyskanie.

Mając powyższe na uwadze zaskarżona uchwała podlegała uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami), uznając, że zaskarżoną uchwałę, stosownie do art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 u.d.i.p należy traktować jak decyzję.