Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 1442/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 października 2021 r. O. K. (strona skarżąca) wniósł za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 grudnia 2021 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi.

Przesyłka kierowana do skarżącego na adres podany w skardze, zawierająca odpis zarządzenia z dnia 6 grudnia 2021 r. została dwukrotnie awizowana - w dniu 22 marca 2022 r. i w dniu 30 marca 2022 r., a zwrócona (jako niepodjęta

w terminie) – w dniu 7 kwietnia 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Starga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o którym mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2).

Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej

w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu

w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a

Zauważyć w tym miejscu trzeba, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Stosownie zaś do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu,

o którym mowa w § 1.

W niniejszej sprawie przyjąć więc należy, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone stronie skarżącej z dniem 5 kwietnia 2022 r. Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem z dniem 12 kwietnia 2022 r. Jak ustalono, skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi.

Mając zatem na uwadze stan faktyczny sprawy i fakt, że strona skarżąca, mimo zakreślonego terminu, nie uiściła należnego wpisu sądowego, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.