Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1234/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski / spr. / Mirosław Bator Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi H.N. i M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 czerwca 2012 r. nr [....] w przedmiocie naruszenia stosunków wodnych skargę oddala


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 24 kwietnia 2010 r. H. N. i M. N. wnieśli o uregulowanie stosunków wodnych na gruncie w związku ze skierowaniem przez T. S. wody ze źródełka na jego posesji na posesję wnioskodawców, tj. na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...] Gmina [...].

Wójta Gminy [...] decyzją z dnia 16 kwietnia 2012 r., nr [...] nakazał H. N. oraz M. N., właścicielom zabudowanej budynkiem mieszkalnym o numerze porządkowym [...], położonym na działce o nr [...] i [...] na terenie Gminy [...]: przywrócić pierwotny charakter rowu odwadniającego w obrębie działek o nr [...] i [...] w celu swobodnego przepływu wód powierzchniowych napływających z działek wyżej wymienionych, na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U z 2012 r., poz. 145).

W uzasadnieniu wskazano, że decyzją znak [...] z dnia 6 grudnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia 3 listopada 2011 r. w przedmiotowej sprawie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, celem uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie wskazania dotyczącego przebiegu rowu poprzez dalsze działki.

Z uwagi na powyższe organ I instancji przeprowadził oględziny terenu działek sąsiadujących z działkami Państwa S. (tj. działki nr: [...] i [...]) i Państwa N. (tj. działki nr: [...] i [...]) - gdzie zaobserwowano ciągnący się na działkach zlokalizowanych za działkami Państwa N. rów, który łączy się z rowem przy drodze powiatowej, po którym płynęła woda, która napływała z działek sąsiadujących. Wskazano, że podczas oględzin zaobserwowano również rów na działkach Państwa S. oraz na działkach położonych powyżej, którymi płynęła woda powierzchniowa, a następnie wpadała na działki Państwa N.. Organ I instancji podał, że w oględzinach nie wzięli udziału Państwo N. pomimo otrzymanego w dniu 20 marca 2012 r. zawiadomienia o oględzinach.

Pismem z dnia 2 kwietnia 2012 r. organ I. instancji powiadomił strony zgodnie z art. 10 K.p.a. o możliwości zapoznania się z dokumentacją zgromadzoną w aktach sprawy, wniesieniem uwag i wniosków. Na prośbę pełnomocnika Państwa N. przefaksowano w dniu 6 kwietnia 2012 r. na adres kancelarii protokół z przeprowadzonych w dniu 30 marca 2012 r. oględzin. Strony nie wniosły żadnych uwag i wniosków do prowadzonego postępowania.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli w dniu 27 kwietnia 2012 r. H. N. i M. N., działający przez radcę prawnego M. B., wskazując na nieprawidłowe rozstrzygnięcie organu, nie zawierające argumentów przesądzających o spełnieniu przesłanek wynikających z art. 29 Prawa wodnego, a także naruszeniu przez organ I instancji przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Wskazano na naruszenie przez organ I instancji art. 7 oraz 77 K.p.a. poprzez nieuzupełnienie opinii biegłego. Odwołujący wskazali, że organ I. instancji przeprowadził jedynie oględziny działek bez osób posiadających specjalistyczną wiedzę w zakresie przepływu wód powierzchniowych, nie odnosząc się w żaden sposób do działek sąsiednich, których właściciele ewentualnie mogliby uczestniczyć w postępowaniu w charakterze strony (działki Państwa S. oraz Państwa N. niewyczerpują obszaru gruntów w spornym miejscu). Wskazano, że organ I. instancji nie podał żadnych argumentów przesądzających o spełnieniu przesłanek powodujących obowiązek nałożenia na strony obowiązków z art. 29 Prawa wodnego. Organ nie wskazał wszystkich dowodów na podstawie których oparł swoją decyzję, podając u uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jedynie dowód z oględzin nieruchomości. Wskazano również na wadliwe uzasadnienie decyzji oraz brak wskazania podstawy rozstrzygnięcia.

Odwołujący podnieśli, że organ I. instancji naruszył art. 10 § 1 K.p.a. poprzez niezapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu. Pismem z dnia 22 marca 2012 r. H. N. zwróciła się do organu o przesunięcie daty oględzin, a prośby tej organ nie uwzględnił. Odwołujący podkreślili, że osobisty udział H. N. jako osoby rozeznanej we wszystkich kwestiach związanych ze sporną sprawą był konieczny.

Podniesiono dalej, że organ I. instancji nie uwzględnił stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wyrażonego w decyzji z dnia 6 grudnia 2011 r. wskazującej na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego - w tym opinii biegłego oraz ustalenia czy działki nr [...] i [...] nie uczestniczą również w procesie nieodpowiedniego spływu wód. Tymczasem w protokole oględzin z dnia 30 marca 2012 r. sporządzonym przez pracownika Urzędu Gminy [...] nie odniesiono się w żaden sposób do ww. działek.

Ponadto wskazano na naruszenie przez organ I. instancji art. 29 Prawa wodnego poprzez niewskazanie dokładnego sposobu wykonania nałożonego w zaskarżonej decyzji obowiązku.

Decyzją z dnia 11 czerwca 2012 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U z 2012 r., poz. 145.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i nakazało H. N. oraz M. N., właścicielom nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym o numerze porządkowym [...], położonym na działce o nr [...] i [...] na terenie Gminy [...], przywrócić pierwotny charakter rowu odwadniającego w obrębie działek o nr [...] i [...] w celu swobodnego przepływu wód powierzchniowych napływających z działek wyżej położonych poprzez usunięcie ułożonych w rowie rur drenażowych oraz usunięcie nasypanego tam żwiru, oczyszczenie i nadanie temu rowowi wymiarów zbliżonych do wymiarów otwartego rowu odwadniającego na terenie sąsiedniej posesji [...] należącej do W. S. i T. S..

W uzasadnieniu podano, że z brzmienia art. 29 Prawa wodnego wywieść należy ogólny zakaz dokonywania przez właściciela działki jakichkolwiek zmian stanu wody na gruncie oraz kierunku jej spływu ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz obowiązek prawny usunięcia wszelkich przeszkód powstałych na jego działce, jeżeli szkodliwie wpływają one na grunty sąsiednie.

Organ wyjaśnił, ze wydanie decyzji nakazującej przywrócenie gruntu do stanu poprzedniego lub urządzeń zapobiegających szkodom, wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia, czy i jakich zmian dokonał na swoim gruncie właściciel, czy zmiany te spowodowały zmiany stosunków wodnych i czy zmiany te szkodzą gruntom sąsiednim. Sam fakt dokonania określonej zmiany nie jest wystarczający do zastosowania art. 29 ust. 3. Konieczne jest ustalenie, że dokonana przez właściciela nieruchomości zmiana spowodowała także zmianę stanu wody na gruncie.

Organ wskazał, że ze sporządzonej na zlecenie Urzędu Gminy w [...] ekspertyzy wodnoprawnej dotyczącej oceny stanu wody na gruncie w obrębie posesji [...] (działki nr [...] i [...] oraz posesji [...] (działki nr [...] i [...]) wynika wprost, że "wykonanie drenażu liniowego w formie rur drenażowych ułożonych w zamkniętym rowie odwadniającym i obsypanie tych rur żwirem w obrębie posesji [...] H. i M. N. (działki nr [...] i [...]) wpłynęło negatywnie na stan wody na gruncie, a w szczególności na zatamowanie swobodnego odpływu wód powierzchniowych odkrytym rowem odwadniającym z terenu sąsiedniej posesji [...] W. i T. S., ze szkodą dla tej posesji polegającej na zalewaniu i podtapianiu znajdujących się w jej obrębie gruntów i zabudowań".

W ocenie organu nie ulega wątpliwości, że na działkach nr [...] i [...] doszło do naruszania stanu wody na gruncie - na skutek ułożenia w rowie rur drenażowych i zasypania go żwirem - ze szkodą dla nieruchomości stanowiącej działki nr [...] i [...]. Zatem rozstrzygniecie organu I. instancji nakładające na współwłaścicieli działek nr [...] i [...] obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego uznano za trafne.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu wskazano, że organ I. instancji odniósł się do wytycznych wskazanych w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 grudnia 2011 r., znak [...]. W dniu 30 marca 2012 r. dokonał oględzin w terenie działek stanowiących przedmiot postępowania oraz działek za posesją Państwa N. w kierunku drogi powiatowej. Z dołączonego do akt sprawy protokołu oględzin wynika, że za posesją Państwa N. w kierunku drogi powiatowej zaobserwowano rów w którym płynęła woda powierzchniowa, który łączył się z rowem przy drodze powiatowej, a z drugiej strony dochodzi w odległości 0,5 m od ogrodzenia Państwa N.. Zaobserwowano wody powierzchniowe napływające od posesji Państwa N. do rowu. Na posesji Państwa S. zaobserwowano rów w którym płynęła woda powierzchniowa z jednej strony łącząc się z rowem zlokalizowanym na działkach położonych poniżej posesji Państwa S., a z drugiej strony wody powierzchniowe z tego rowu wpływają na posesję Państwa N.. Do przedmiotowego protokołu z oględzin w/w nieruchomości dołączono dokumentację fotograficzną. Z której jednoznacznie wynika, iż istnieje drożny rów przebiegający od posesji Państwa N. do rowu przydrożnego. Jak wskazał organ I instancji w piśmie z dnia 7 maja 2012 r. odpowiada wytycznym, jakie zawarte zostały w opinii biegłego.

Z uwagi na ustalenia organu I. instancji w zakresie drożności rowu ciągnącego się za posesją Państwa N. w kierunku drogi powiatowej, w której w dniu oględzin płynęła woda powierzchniowa poza granicami działek Państwa N. bezcelowe stało się gromadzenie w tym zakresie innego materiału dowodowego, tym bardziej dowodu z opinii biegłego.

Odnośnie do kwestii naruszenia przez organ I. instancji art. 10 K.p.a. w związku z uniemożliwieniem H. N. udziału w oględzinach terenu, Kolegium wskazało, że zarówno H. N. jak i jej pełnomocnik zostali powiadomieni o terminie wizji na 7 dni przed jej terminem. W niniejszej sprawie strona ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika, dlatego też w sytuacji kiedy osobiście nie mogła uczestniczyć w wizji w terenie, mógł to uczynić jej pełnomocnik. Wskazano, że stosownie do art. 32 K.p.a. strona, która niezostała wezwana przez organ do osobistego działania, nie musi działać osobiście, lecz może być reprezentowana przez pełnomocnika w dokonywaniu danej czynności. Za słuszne uznano stanowisko organu I. instancji, że wystarczającą gwarancję realizacji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu podczas oględzin stanowiłoby działanie pełnomocnika.

Na koniec Kolegium Odwoławcze wskazało, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji oraz zebrany w aktach materiał dowodowy wskazują, że organ I. instancji przeprowadził w sposób właściwy postępowanie dowodowe. Kolegium z uwagi na brak określenia w sentencji decyzji organu I instancji dokładnego sposobu wykonania przywrócenia pierwotnego charakteru rowu odwadniającego w obrębie działek o nr [...] i [...], uzupełniło wskazany błąd uchylając zaskarżoną decyzję i orzekając co do istoty sprawy, zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez organ I. instancji.

Skargę na powyżej opisaną decyzję złożyli w dniu 27 lipca 2012 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, H. N. i M. N., zastępowani przez pełnomocnika radcę prawnego M. B.. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II. instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zakwestionowanej decyzji zarzucili naruszenie art. 7 K.p.a. i art. 77 K.p.a. Wskazano, że Wójt Gminy [...] został zobowiązany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze do uzupełnienia materiału dowodowego w tym opinii biegłego. Tymczasem organ przeprowadził jedynie oględziny dwóch działek przez pracownika Urzędu Gminy nieposiadającego wiadomości specjalnych, a opinii nie uzupełnił.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a wydana w sprawie decyzja organu odwoławczego nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Istotą sporu w tej sprawie między stronami jest prawidłowość nałożenia na H. N. i M. N. (właścicieli działek o nr ewidencyjnych [...] i [...] w miejscowości [...]) obowiązku przywrócenia pierwotnego charakteru rowu odwadniającego w obrębie działek o numerach [...] i [...] w celu swobodnego przepływu wód powierzchniowych napływających z działek wyżej położonych poprzez usunięcie ułożonych w rowie rur drenażowych oraz usunięcie nasypanego tam żwiru, oczyszczenie i nadanie rowu wymiarów zbliżonych do wymiarów otwartego rowu odwadniającego na terenie sąsiedniej działki W. i T. S..

Postępowanie przed organami administracji było prowadzone na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145), zgodnie z którym właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Jeżeli już nastąpiła spowodowane przez właściciela gruntu zmiana stanu na gruncie i dodatkowo ta zmiana stanu wody szkodliwie wpływa na grunty sąsiednie – organ wykonawczy gminy - może w drodze decyzji nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.

Analiza akt administracyjnych zgromadzonych przez organy administracji pozwala na stwierdzenie, że organy w tej sprawie prawidłowo ustaliły podstawowe okoliczności faktyczne sprawy i prawidłowo organ odwoławczy zastosował obowiązujące przepisy prawa.

Podstawową okolicznością sprawy było ustalenie przez organy administracyjne, czy miała miejsce zmiana stanu wody na gruncie skutkująca powstaniem szkody na gruncie sąsiednim. Jak wykazał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy tereny działek nr [...] i [...] oraz działki nr [...] i [...] zostały poszkodowane w związku ze zmianą stanu wody na gruncie, polegającym na utrudnieniu przepuszczania wody. Istota sporu między skarżącymi a W. i T. S. sprowadza się do ustalenia, kto dokonał zmiany stanu wody ze szkodą dla działki sąsiedniej. Skarżący twierdzą bowiem, że tej zmiany dokonali państwo S., który z kolei wskazują, że szkodę spowodowało działanie państwa N..

Organy administracji uznały, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, że sprawcą szkody na gruncie (na działkach nr [...] i [...] oraz nr [...] i [...]) są skarżący. Sąd przychyla się do tych ustaleń, ponieważ znajdują one uzasadnienie w aktach sprawy.

Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy map sytuacyjno-wysokościowych obrazujących powierzchnię danego terenu, ww. działki znajdują się w dolinie, poniżej otaczających je terenów. Od strony zachodniej tych działek znajduje się teren zalesiony, położony wyżej niż same ww. działki. Tym samym naturalnym kierunkiem spływu wód było ich odprowadzanie przez, między innymi, działki nr [...] i [...], a następnie nr [...] i [...].

Ze znajdujących się w aktach sprawy map zasadniczych (z 2002 r. - karta nr 101 akt administracyjnych, z 2005 r. – karta nr 121 akt administracyjnych) wynika, że przez działkę nr [...], dalej przez działki nr [...] i [...] oraz nr [...] i [...] i dalej (w kierunku północnym) przebiegał rów odwadniający. Ta kwestia ma istotne znaczenie w sprawie. Skoro ów rów odwaniający przebiegał południkowo (S-N), odprowadzając wody kierunku północnym i istniał tam od dłuższego czasu ("rów stuletni"), to taki był pierwotny sposób odprowadzania wody. Oczywiście nie musiał to być jedyny sposób odprowadzania wody, można bowiem było wodę odprowadzać także w kierunku wschodnim (do rowu przy drodze powiatowej), ale na tych działkach takiego sposobu odprowadzania wody nie zastosowano. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy opisów i zdjęć, rów ten przechodzi przez działki nr [...] i [...] i kończy swój bieg na ogrodzeniu z działkami nr [...] i [...] (działkami skarżących). Następnie na działkach skarżących przebiega dren ułożony w ziemi stanowiący sposób odprowadzania wody przez działki skarżących. Odprowadzanie tej wody częściowo znajduje ujście w oczku wodnym zlokalizowanym na działkach skarżących. Sami skarżący nie wyjaśniają w przekonujący sposób, dlaczego ów drenaż na ich działkach przebiega dokładnie trasą przedłużenia rowu na działkach nr [...] i [...].

Doświadczenie życiowe wskazuje, że w przypadku odwodnienia terenu, na którym znajduje się woda stojąca, najczęściej i najefektywniej dokonuje się to poprzez wykonanie otwartego rowu odprowadzającego wodę. Woda bowiem bez przeszkód do takiego rowu spływa i dalej jest prowadzana. Zamierzając jedynie "przetransportować" wodę spływającą rowem z innej działki można to dokonać albo poprzez rów na danej działce, albo – jak zrobili to skarżący – poprzez ułożenie rur w ziemi celem przemieszczenia wody. Rury te jednak, jak wynika to z ekspertyzy wodnoprawnej nie spełniły swojej funkcji i zamiast odprowadzać dalej wodę bez czynienia szkód na działkach, spowodowały zatamowanie przepływu (poprzez zamulenie i inne zjawiska związane ze zbyt mały przepustem wody), co skutkowało i zatrzymaniem ruchu wody na działkach nr [...] i [...], a w konsekwencji tych zdarzeń także na działkach nr [...] i [...].

Tym samym trafnie organy (organ II. instancji sprecyzował nałożony obowiązek) uznały, że umożliwienie swobodnego przepływu wody na ww. działkach osiągnie się poprzez przywrócenie stanu pierwotnego, czyli zamiast znajdującego się na działkach skarżących drenu – przywrócenie poprzednio tam istniejącego rowu otwartego. Taką propozycję uregulowania stosunków wodnych na ww. działkach określił w ekspertyzie biegły (strona nr 16-17 ekspertyzy).

Organy trafnie uznały, że samo umiejscowienie dwóch rur zagłębionych na działkach nr [...] i [...] nie mogło służyć odwodnieniu tych działek. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy zdjęć (w szczególności karty nr 10, nr 12 akt administracyjnych), rury te (dwie rury) służą jedynie do przepływu wody wpływającej z działki nr [...] i przetransportowania jej na działkę nr [...]. Funkcja transportowa tych rur potwierdzona została podczas oględzin (karta nr 15-14 akt administracyjnych).

Zarzuty zawarte w skardze nie pozwalają na stwierdzenie naruszenia prawa materialnego lub naruszenia procedury administracyjnej w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Nieprawidłowe zebranie materiału dowodowego, według skarżących, oznacza brak uzupełnienia opinii biegłego. W ocenie Sądu organy mogły oprzeć swoje rozstrzygnięcia właśnie o opinię znajdującą się w aktach sprawy (ekspertyza wodnoprawna sporządzona w sierpniu 2011 r. przez M. P.). Opinia ta została sporządzona w sposób rzetelny i zawarte w niej wnioski są logiczne. Sporządzający opinię jest biegłym z listy Wojewody [...] w zakresie postępowania wodnoprawnego. W istocie skarżący nie kierują żadnych zarzutów merytorycznych do tej opinii wskazując jedynie, że objęto ekspertyzą zbyt mały obszar, a sporządzający ja nie ma wiedzy fachowej i działa stronniczo na rzecz państwa S.. W ocenie Sądu nie mają podstaw te zarzuty.

Podnoszona w skardze okoliczność wykonania drenażu wokół domu skarżących nie ma istotnego znaczenia w tej sprawie. Sprawa bowiem dotyczy zmiany stanu wód na gruncie sąsiednim spowodowanym, jak wynika z akt sprawy, nie w związku z drenażem budynku skarżących, ale nieprawidłowym przeprowadzaniem wody przez ich działkę zamontowanymi rurami.

Zeznania zdecydowanej większości świadków potwierdzają istnienie rowu przebiegającego przez działki nr [...] i [...] oraz nr [...] i [...]. Okoliczność, że z 9 świadków tylko jeden z nich nie wskazał na przebieg tego rowu przez te działki, tylko na przebieg rowu prostopadle do drogi powiatowej nie oznacza, że rowu równoległego (przez działki nr [...] i [...] oraz nr [...] i [...]) nie było. Między działkami nr [...] a nr [...] znajduje się rów prostopadły do drogi powiatowej i ta okoliczność nie jest kwestionowana. W sprawie istotnym jest to, że to właśnie uniemożliwienie spływu wody na działkach skarżących (nr [...] i [...]) spowodowało podtapianie działek nr [...] i [...]. Sąd uznał za trafne danie przez organy administracji wiary zeznaniom ośmiu świadków, poparte o zgromadzony materiał dowodowy, a nie uznanie za wiarygodne zeznania jednego świadka.

Także nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia zasady czynnego udziału strony w toku postępowania dowodowego. Istotnie skarżąca H. N. nie brała udziału w oględzinach wyznaczonych na dzień 30 marca 2012 r. (we wcześniejszych oględzinach brała udział). Skarżąca ustanowiła jednak profesjonalnego pełnomocnika w tej sprawie i z akt sprawy nie wynika, aby były jakiekolwiek przeszkody, aby to pełnomocnik brak udział w oględzinach. W ocenie Sądu oględziny przebiegu drenu umiejscowionego na działkach nr [...] i [...] połączone z oględzinami w zakresie kierunku spływu wód na tych działkach nie wymagały osobistego uczestniczenia strony. Strona ta mogła, co zresztą czyniła w toku postępowania administracyjnego, wypowiedzieć się w sprawie. W samej skardze nie wskazano także, jakie to okoliczności mogłaby podnieść uczestnicząca w tej rozprawie skarżąca H. N., które mogłyby wskazywać na dokonanie odmiennych ustaleń. Zawarte w skardze stwierdzenie, że to tylko skarżąca H. N. jako jedyna jest doskonale rozeznana we wszystkich kwestiach związanych ze sporną sprawą stanowią tylko twierdzenie skarżących, niczym nie uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Uznając skargę za nieuzasadnioną Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.