Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2710/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1-§ 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za listopad 2007 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Skarżący – J. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2011 r.

w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za listopad 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 listopada 2011 r. odrzucił skargę Skarżącego.

W uzasadnieniu wskazał, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki listowej, zawierającej zaskarżoną decyzję wynika, że doręczono ją Skarżącemu w dniu 25 lipca 2011 r. Natomiast skarga na powyższą decyzję nadana została w Urzędzie Pocztowym L. w dniu 25 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego).

Następnie wyjaśnił, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoczął bieg dnia 26 lipca 2011 r. i upłynął w dniu 24 sierpnia 2011 r. (środa). Dlatego wniesienie skargi w dniu 25 sierpnia 2011 r. należy uznać za wniesioną po terminie. Ww. postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 8 grudnia 2011 r.

Pismem z dnia 14 grudnia 2011 r. (nadanym w urzędzie 15 grudnia 2011 r.) Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powołaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2011 r.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wniosek o przywróceń terminu do wniesienia skargi jest zasadny, ponieważ został złożony w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania pisma od urzędu. O miesięcznym terminie złożenia pisma został poinformowany telefonicznie przez pracownika Urzędu Skarbowego. Nie można się dopatrywać Jego winy w sytuacji ewidentnej pomyłki jaka związana była z ww. postępowaniem i terminem złożenia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej – "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z treści wyżej przytoczonych uregulowań wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy,

a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

Natomiast, zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.

Biorąc pod uwagę, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa

w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.) to za takie nie można uznać okoliczności podawanych we wniosku o przywrócenie terminu.

Należy zauważyć, że w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. (doręczonej 25 lipca 2011 r.) Skarżący został pouczony w sposób prawidłowy, iż w przypadku uznania decyzji za niezgodną z prawem przysługuje mu prawo wniesienia skargi,

w terminie 30 dni od daty jej doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. W ocenie Sądu powyższe pouczenie zawarte w ww. decyzji jest jednoznaczne i nie może pozostawiać wątpliwości, co do właściwego sposobu wniesienia skargi.

Natomiast w przedmiotowym wniosku Skarżący powołał się jedynie na informację, którą miał przedstawić pracownik Urzędu Skarbowego, przy czym okoliczność ta nie została uprawdopodobniona. Konstrukcja przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. opiera się natomiast na powinności doprowadzenia orzekającego do przekonania, że twierdzenia wnioskodawcy są wiarygodne. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por chociażby wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00, niepubl.). Uprawdopodobnienie zezwala na przyjęcie za wiarygodne istnienie faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. Z natury rzeczy rzeczonego przekonania nie można jednak budować w oparciu o same tylko twierdzenia strony o wprowadzeniu

w błąd przez pracownika Urzędu, gdyż jak już zaznaczono z treści pouczenia zawartego w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2011 r. nie wynika by do uchybienia terminowi doszło bez winy Skarżącego.

W związku z tym, iż w ocenie Sądu nie było żadnych podstaw do przywrócenia terminu. W rezultacie Sąd uznał, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy

w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 w związku

z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.