Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 84/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. i M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1909/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1909/20 w sprawie ze skargi Z. K. i M. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 25 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1909/20, odrzucił skargę kasacyjną Z. K. i M. K. od wyroku tego Sądu z dnia 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1909/20, w sprawie ze skargi Z. K. i M. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 11 lipca 2021 r. skarżący wnieśli skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 lipca 2021 r., wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia - poprzez złożenie wniosku (wraz z jego odpisem) o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Odpis powyższego zarządzenia skutecznie doręczono na wskazany przez pełnomocnika skarżących adres kancelarii adwokackiej, w dniu 22 lipca 2021 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 61 akt sądowych).

Pismem z dnia 10 sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, składając jednocześnie wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie - uzupełniając tym samym jej brak formalny.

Postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1909/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

W tej sytuacji, z uwagi na bezskuteczny upływ, w dniu 29 lipca 2021 r., terminu do uzupełnienia wspomnianego braku formalnego, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", Sąd pierwszej instancji orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli Z. K. i M. K. Zaskarżając je w całości zarzucili naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie przepisów P.p.s.a. o doręczeniach w toku postępowania przed WSA w Warszawie w niniejszej sprawie, albowiem poprzedzające zaskarżone postanowienie rozstrzygnięcia WSA, tj. wyrok WSA wydany w postępowaniu uproszczonym z dnia 31 marca 2021 r., wyrok WSA w postanowieniu uproszczonym z uzasadnieniem z dnia 31 marca 2021 r., wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej z dnia 19 lipca 2021 r., postanowienie WSA z dnia 27 października 2021 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej jak i uprzednio samo zaskarżone postanowienie były skierowane, jak i przesyłka z jej zawartością, do adw. M. P., który nie jest pełnomocnikiem w niniejszej sprawie i wobec tak traktowanych "doręczeń" WSA w Warszawie wydawał kolejne wyżej wymienione orzeczenia w niniejszej sprawie, obarczone również wadą prawną w postaci skierowania ich do adw. M. P., które per se należy w tym kontekście traktować jako orzeczenia nieistniejące bowiem wydawane były w toku instancji po niezgodnym z P.p.s.a. doręczeniu wyroku WSA w Warszawie.

W oparciu o powyższe zarzuty strony wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie WSA w Warszawie sprawy do ponownego rozpoznania wraz ze wskazaniem temu Sądowi konieczności prawidłowego doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (§ 1). Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2).

W myśl postanowień art. 177a P.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W istocie było tak, że Sąd Wojewódzki z niewiadomych przyczyn adresował swoją korespondencję do pełnomocnika skarżących podając błędnie Jego imię: "M." zamiast: "M.". Oprócz tej omyłki pozostałe dane pełnomocnika skarżących, tzn. nazwisko i adres były prawidłowe. Jak wynika z akt sprawy korespondencja Sądu pierwszej instancji zawierająca: odpis odpowiedzi na skargę (zpo k.13), odpis sentencji wyroku z dnia 31 marca 2021 r. (zpo k.24), odpis uzasadnienia (zpo k.47), wezwanie z dnia 19 lipca 2021 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej (zpo k.61), odpis postanowienia o odmowie przywrócenia terminu z dnia 27 października 2021 r. (zpo k.78) pomimo, że była adresowana do pełnomocnika skarżących na imię "M." została przez Niego odebrana o czym świadczą znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenia odbioru. Zatem nie sposób stwierdzić, jak wskazano w zażaleniu, że adresowanie korespondencji z Sądu Wojewódzkiego na błędne imię pełnomocnika skarżących uniemożliwiło mu w jakikolwiek sposób udział w tym postępowaniu lub też naraziło na jakiekolwiek negatywne skutki procesowe. Zresztą pełnomocnik skarżących dopiero przy doręczeniu zaskarżonego obecnie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wskazał na okoliczność podania w korespondencji z Sądu pierwszej instancji jego błędnego imienia, nie podnosząc tej okoliczności na wcześniejszym etapie postępowania, (nawet we wniosku o przywrócenie termin). Uznać zatem należy, że w sytuacji, gdy zarządzenie o wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi kasacyjnej, mimo podania w adresie pełnomocnika skarżącego jego błędnego imienia, zostało do Niego skutecznie doręczone (zpo k-61), niewykonanie w terminie wezwania Sądu musiało skutkować odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.