Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 338/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 22 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński, Sędzia NSA Szczepan Prax, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Prokuratora Okęrgowego w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wyłączenie Sędziego WSA Teresy Kurcyusz-Furmanik


UZASADNIENIE

Składając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 października 2010 r. M. C. złożył wniosek o wyłączenie Sędziego WSA Teresy Kurcyusz-Furmanik. Uzupełniając przedmiotowy wniosek zgodnie z wezwaniem tut. Sądu skarżący podał, iż przyczyny uzasadniającej wątpliwość co do bezstronności upatruje w fakcie wydania przez Sędziego Teresę Kurcyusz-Furmanik postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądów. Zdaniem skarżącego postanowienie to ma na celu przedłużanie sprawy, a w efekcie końcowym zatuszowanie afery.

W oświadczeniu z dnia 6 grudnia 2010 r. złożonym w związku z wnioskiem skarżącego Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik stwierdziła, iż brak jest podstaw do wyłączenia jej od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, iż instytucję wyłączenia Sędziego od rozpoznawania sprawy w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) zwana dalej P.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 19 tej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego. Natomiast art. 18 P.p.s.a. wymienia enumeratywnie przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy.

Z kolei art. 20 P.p.s.a. wskazuje na wymagania formalne wniosku o wyłączenie sędziego. Zgodnie z brzmieniem tego artykułu strona zgłasza wniosek na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten powinien zawierać obok ogólnych warunków, którym powinno odpowiadać każde pismo strony, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego.

Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącego, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa nie może on odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie wskazał jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanego w nim sędziego. Wydanie postanowienia nieuwzględniającego wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów z pewnością nie jest taką przyczyną. Od wydanego w sprawie zwolnienia od kosztów postanowienia służy bowiem zażalenie, które skarżący złożył. Twierdzenie o stronniczości jest w istocie gołosłownym zarzutem kierowanym pod adresem sędziego.

Godzi się zauważyć że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w tej sprawie.

Nie zachodzą też przyczyny opisane w art. 18 p.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziego z mocy ustawy.

W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, iż istnieją jakiekolwiek przyczyny uzasadniające wyłączenie Sędziego Teresy Kurcyusz-Furmanik od orzekania w sprawie.

Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.