Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 672/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania, rejestracji pojazdu na skutek wniosku pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy, wydaną po wznowieniu postępowania, decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą ostateczną decyzję z dnia [...] r. nr [...] w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] o nr rej. [...] na rzecz skarżącej E. B. i odmawiającą jednocześnie rejestracji tego pojazdu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącej zawnioskował także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Uzasadniając powyższe wskazał, że z odmową rejestracji pojazdu wiąże się obowiązek zwrotu dowodu rejestracyjnego oraz tablic rejestracyjnych, co z kolei uniemożliwia dopuszczenie pojazdu do ruchu, a w konsekwencji jego użytkowanie. Zdaniem pełnomocnika powyższe świadczy o tym, że decyzjom obu organów należy nadać przymiot wykonalności, a zatem mogą być one przedmiotem wstrzymania. Pełnomocnik podniósł, że decyzje zawierają istotne uchybienia skutkujące tym, iż nie mogą pozostać w obrocie prawnym. W jego ocenie wykonanie objętego skargą rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik zaznaczył także, iż przedmiotowy pojazd jest niezbędny do komunikacji, zaś jego niemożność użytkowania co najmniej utrudni skarżącej wykonywanie jej codziennych obowiązków, rodząc istotne dodatkowe koszty dla zapewnienia codziennej komunikacji. Nadto wykonanie zaskarżonej decyzji w istotny sposób ograniczy jej prawo własności do pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek zważył, co następuje:

W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej zwanej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Wskazać przede wszystkim należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Twierdzenia strony skarżącej powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, które pozwoliłyby na weryfikację twierdzeń faktycznych podnoszonych przez wnioskodawcę (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 116/12, dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Przy czym wyrządzenie "znacznej szkody" oznacza taką szkodę, której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, zaś powstanie "trudnych do odwrócenia skutków" oznacza takich skutków, których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

O możliwości przyznania ochrony na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. decyduje to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy zatem rozważyć jakie skutki prawne i faktyczne może wywołać zaskarżona decyzja.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania nie zasługuje na uwzględnienie. Wobec faktu że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną należało przyjąć, że wniosek dotyczy zaskarżonego aktu.

W ocenie Sądu pełnomocnik nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Co prawda odmowa rejestracji pojazdu wiąże się z obowiązkiem zwrotu dowodu rejestracyjnego i tablic rejestracyjnych pojazdu, uniemożliwiając tym samym skarżącej korzystanie z konkretnego auta i jednocześnie przyczyniając się do pewnych utrudnień związanych z codziennym funkcjonowaniem, to jednakże nie można przyjąć, iż powyższa okoliczność spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź będzie miała charakter nieodwracalny. Pełnomocnik nie wykazał bowiem, że użytkowanie objętego postępowaniem pojazdu jest konieczne w życiu codziennym skarżącej na przykład przy dojazdach do pracy, w przypadku kiedy brak jest możliwości skorzystania z innych środków komunikacji, czy też przy wykonywaniu działalności zawodowej, a przede wszystkim, że jest to jedyny środek transportu skarżącej. Jednocześnie odnotować przyjdzie, że spadek komfortu nie może być traktowany jako przyczyna powstania trudnego do odwrócenia skutku lub znacznej szkody. Samo bowiem wskazanie, że odmowa rejestracji pojazdu prowadzić będzie do utrudnień przy wykonywaniu przez skarżącą jej codziennych obowiązków nie może być uznana za wystarczające uprawdopodobnienie istnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można też przyjąć, że przedmiotowy pojazd przestanie spełniać nieodwracalnie swoją funkcję. Podkreślić należy, że wykonanie decyzji o odmowie rejestracji pojazdu ma skutek odwracalny. Samochód może bowiem zostać ponownie zarejestrowany po spełnieniu wynikających z przepisów warunków.

Nadto zaznaczyć wypada, że w ochronie tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie chodzi o normalne skutki wykonania decyzji, ale o skutki kwalifikowane jej wykonania. W ocenie Sądu nie zostało wykazane, by w sytuacji skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki inne niż normalne, będące następstwem skarżonego aktu.

Zasadności wniosku nie można upatrywać również w wadliwości zaskarżonego aktu. Nie jest to bowiem ustawowa przesłanka w oparciu o którą Sąd może wstrzymać jego wykonanie. Bowiem o ewentualnym naruszeniu prawa i skutkach prawnych tego naruszenia Sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.