Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1809/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Główny Inspektor Sanitarny umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte zażaleniem B. W. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] maja 2008 r., którym uzgodniono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na adaptacji budynku stodoły na budynek inwentarski przeznaczony do odchowu jałowizny oraz budowie czterech silosów na kiszonkę w Gospodarstwie Rolnym H. sp. z.o.o. na działce nr [...] w miejscowości J., gmina S., powiat [...].

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowa inwestycja należy do katalogu przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowaniach związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) i zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dniu wydania postanowienia I instancji, wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko opisanego w rozdziale 2 działu VI tytułu I ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.).

Dalej organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 15 listopada 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), która w zasadniczy sposób zmieniła zasady przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć, w tym uchyliła (w art. 144 pkt 9) m.in. powołany wyżej dział VI ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie natomiast z art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji (...), do spraw wszczętych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, przed dniem wejścia w życie przedmiotowej ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym, że na postanowienia wydane przez organy inspekcji sanitarnej nie przysługuje zażalenie.

W obecnie obowiązującym nowym stanie prawnym, znalazł zastosowanie art. 153 (ust. 2 pkt 2) wskazanej ustawy o informacji, zgodnie z którym na postanowienia wydane przez wojewodów, marszałków województw, organy inspekcji sanitarnej i dyrektorów urzędów morskich nie przysługuje zażalenie.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się M. W. i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia [...] lipca 2009 r.

W skardze zarzuciła organowi naruszenie:

1. art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) poprzez jego błędna wykładnię i przyjęcie, iż ma on zastosowanie w przedmiotowej sprawie, co doprowadziło do stwierdzenia, iż skarżącej zażalenie nie przysługuje, mimo, iż zostało złożone przed dniem 15 listopada 2008 r.;

2. art. 124 kpa poprzez brak przywołania w zaskarżonym postanowieniu pełnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia;

3. art. 105 § 1 kpa poprzez uznanie, że postępowanie w sprawie rozpoznania zażalenia jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wynika, że do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144 (a więc do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska), przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1 powołanej ustawy, przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje określonych organów przejmują inne, wymienione w przepisie, organy administracyjne. Przepis zaś art. 153 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy stanowi, że na postanowienia wydane w sprawach, o których mowa w ust. 1, wydane m.in. przez organy inspekcji sanitarnej nie przysługuje zażalenie.

Stwierdzić wobec tego należy, że w sprawach wszczętych na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska przed dniem wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustawodawca wyłączył zastosowanie art. 106 § 5 kpa w zakresie, w jakim przewiduje on dopuszczalność złożenia zażalenia na postanowienie wydane w trybie uzgodnienia np. przez organy inspekcji sanitarnej.

W przedmiotowej sprawie postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G., uzgadniające przedmiotowe przedsięwzięcie, wydano w dniu [...] maja 2008 r., natomiast zażalenie wniesiono w dniu 21 maja 2008 r. zatem przed datą wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Jeżeli zatem przed dniem 15 listopada 2008 r. (data wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko) organ współdziałający nie zajął stanowiska, to od wydanego przez niego po tej dacie postanowienia nie przysługuje zażalenie, co wynika z treści art. 153 ust. 2 cyt. ustawy. Dotyczy to również sytuacji, w której organ odwoławczy nie wypowiedział się w przedmiocie zażalenia strony do dnia 15 listopada 2008 r., nawet jeśli zażalenie zostało wniesione przed tą datą. Organy administracji publicznej stosują bowiem przepisy prawa obowiązujące w dniu wydawania decyzji administracyjnych bądź postanowień.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż od dnia 15 listopada 2008 r., na mocy art. 153 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, na postanowienia wydane w trybie uzgodnieniowym na podstawie art. 106 kpa, nie przysługuje zażalenie, co oznacza, iż wyłączono nie tylko możliwość wnoszenia zażaleń od postanowień wydawanych przez organy uzgadniające, ale również organy te zostały pozbawione kompetencji merytorycznego rozpatrzenia zażalenia wniesionego zarówno przed datą 15 listopada 2008 r., jak też i po tej dacie. Skoro organy wyższej instancji utraciły możliwość merytorycznego rozpoznania wniesionych zażaleń od postanowień wydanych w pierwszej instancji, to postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa i podlegało umorzeniu. Powołany przepis w jednoznaczny sposób wyłącza postanowienia uzgadniające spod kontroli instancyjnej, nie określając granic czasowych ich wydania. W takiej sytuacji, reguła określona w tym przepisie znajduje zastosowanie do postanowień wydanych przez organy wymienione w tym przepisie zarówno na gruncie już uchylonych, jak i obecnych rozwiązań prawnych (por. K. Gruszecki. Komentarz do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko).

Dodatkowo podnieść należy, iż uprawnienia stron nie doznają w tym względzie uszczerbku, skoro wydane postanowienia będą mogły być kwestionowane w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia (art. 142 kpa). Ustawodawca nie odebrał bowiem prawa kwestionowania omawianych postanowień, lecz zmodyfikował jedynie procedurę takiego kwestionowania poprzez wykluczenie prowadzenia odrębnego postępowania wobec wydanych postanowień.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż zażalenie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] maja 2008 r. nie mogło być przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez organ wyższego stopnia. Stąd też Sąd rozpoznający niniejszą sprawę uznał, iż zaskarżone postanowienie organu odwoławczego odpowiada prawu.

Odnosząc się do zarzutu skargi, iż organ nie powołał pełnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia tj. art. 153 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji (...), a ograniczył się do wskazania, ogólnie art. 153 tej ustawy, to podnieść należy, iż jest on trafiony, jednakże nie może stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienie nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż w istocie podstawą wydania tego orzeczenia był art. 153 ust. 2 pkt. 2 ustawy o udostępnianiu informacji (...), a wytknięte uchybienie nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, skargę oddalił.