Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1302/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 26 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 627
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Asesor sądowy WSA - Aleksandra Młyńska (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy ze środków unijnych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz W. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. C.V.S.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) maja 2019 r. nr (...) Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej "k.p.a.") – po rozpatrzeniu odwołania W. K. – utrzymał w mocy decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia (...) marca 2019 r. nr (...) o odmowie przyznania pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Stan sprawy przedstawia się następująco.

W dniu 14.11.2018 r. W. K. złożył w P. Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej'' w ramach poddziałania 6.2 "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Decyzją z dnia (...).03.2019 r. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił przyznania W. K. pomocy finansowej na operacje z tytułu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego PROW 2014-2020.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 26 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 poz. 627) oraz § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1196 ze zm.).

Przyczynę wydania decyzji odmownej stanowiło niespełnienie warunku przyznania pomocy określonego w § 2 ust. 2 pkt. 1 lit b ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r. Zgodnie z tym przepisem, pomoc przyznaje się, jeżeli gospodarstwo rolne, w którym pracuje osoba fizyczna, jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości znajdującej się na terenie gminy wiejskiej; gminy miejsko-wiejskiej, z wyłączeniem miast liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców; gminy miejskiej, z wyłączeniem miejscowości liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców.

Organ wskazał, że wnioskodawca ubiegając się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2018 r. otrzymał płatność za grunty rolne położone na działce ewidencyjnej nr 289/33 położonej w gm. W.M., obręb W.M.. Identyfikator działki ewidencyjnej wskazuje, że działka ta jest położona na terenie gminy miejskiej W.M..

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2018 r., poz. 1312), jednolita płatność obszarowa jest przyznawana do powierzchni działki rolnej będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności. Zdaniem organu, należy uznać zatem, że działki rolne, za które wnioskodawca otrzymał jednolitą płatność obszarową, wchodzą w skład jego gospodarstwa rolnego.

W ocenie organu, z treści § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia wynika, że żadna część gospodarstwa rolnego, w którym pracuje wnioskodawca, nie może być położona na terenie miast lub miejscowości liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców. Jak wynika z danych Urzędu Miejskiego, na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy liczba mieszkańców gminy W.M. wynosiła 9313 osób.

W. K. złożył do Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR odwołanie od powyższej decyzji.

Zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy operacja, którą zamierza realizować podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, nie jest związana z nieruchomością – co wskazuje, iż przepis § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia nie znajduje zastosowania w sprawie. Wskazał, iż realizuje inwestycję niezwiązaną z nieruchomością (działalność weterynaryjna na rzecz rolników indywidualnych prowadzących gospodarstwa z dojazdem do rolników). Miejsce jego zamieszkania to M.R. - wieś leżąca w gminie wiejskiej, zatem podlega on przepisowi § 2 ust. 5 rozporządzenia.

Zdaniem strony, brak było podstaw do wydania przez organ I instancji decyzji o odmowie przyznania pomocy, z uwagi na spełnienie przesłanek o których mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia. Ponadto, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych co do zastosowania normy prawnej rozstrzygnięcie powinno być na korzyść strony.

W tych okolicznościach została wydana decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że kwestie dotyczące warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Zauważył, że organ I instancji ustalił, iż gospodarstwo rolne, w szczególności działka ewidencyjna o numerze 289/33 (o pow. 39,38 ha), znajduje się na terenie gminy miejskiej W.M., która liczy powyżej 5 tysięcy mieszkańców. Ponieważ gospodarstwo rolne strony położone jest na terenie gminy miejskiej liczącej powyżej 5 tysięcy mieszkańców, strona nie spełniła warunku wskazanego w § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia.

Organ wyjaśnił, że powołany w odwołaniu § 2 ust. 5 rozporządzenia stanowi, że w przypadku inwestycji niezwiązanych z nieruchomością pomoc przyznaje się, jeżeli miejsce zamieszkania podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej znajduje się w miejscowości należącej do: gminy wiejskiej; gminy miejsko-wiejskiej, z wyłączeniem miast liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców; gminy miejskiej, z wyłączeniem miejscowości liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców.

Organ wskazał, iż przepis § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia jest przepisem obowiązującym wszystkie podmioty ubiegające się o przyznanie pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego PROW 2014-2020. Organ stwierdził, że miejsce zamieszkania wnioskodawcy stanowi odrębne kryterium ubiegania się o pomoc finansową (tzw. kryterium podmiotowe) dla wnioskodawców realizujących operacje niezwiązane z nieruchomością. Wyjaśnił ponadto, że przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia nie wyklucza spełnienia warunku określonego w § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia.

Organ II instancji uznał, że wnioskodawca nie spełnił kryterium przyznania pomocy finansowej, określonego w § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia, bowiem jego gospodarstwo rolne (działka ewidencyjna o numerze 289/33 o pow. 39,38 ha) położone jest w miejscowości W.M., tj. gminie miejskiej liczącej powyżej 5 tysięcy mieszkańców.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. K..

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, tj.:

- naruszenie § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieuzasadnionym przyjęciu, że żadna z nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa wnioskodawcy nie może znajdować się na obszarze gminy miejskiej liczącej powyżej 5 tysięcy mieszkańców,

- naruszenie § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy operacja, którą zamierza realizować podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy nie jest związana z jakąkolwiek nieruchomością, a miejsce zamieszkania wnioskodawcy znajduje się w miejscowości należącej do gminy wiejskiej,

- naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji w przedmiocie odmowy przyznania pomocy.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że większość gospodarstwa skarżącego, z wyłączeniem działki o nr ewid. 289/33, znajduje się w miejscowościach należących do gmin wiejskich. Zgodnie z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2018, łączna powierzchnia zadeklarowana przez skarżącego do płatności bezpośrednich wyniosła 87,58 ha. Biorąc pod uwagę, że w przypadku działki o nr ewid. 289/33 zadeklarowana powierzchnia obejmowała obszar 39,38 ha, obszar gospodarstwa położony na terenie gmin wiejskich obejmował powierzchnię 48,20 ha (87,58 ha - 39,38 ha = 48,20 ha).

W sytuacji, w której większa część gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy położona jest na obszarze gminy wiejskiej, wnioskodawca nie powinien być wyłączony z kręgu podmiotów uprawnionych do skorzystania ze wsparcia finansowego przeznaczonego na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania 6.2 "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Skarżący zauważył, że zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 25 lipca 2016 r., warunek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b uznaje się za spełniony, jeżeli większa część gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego jest położona na obszarze gminy, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b. Zdaniem strony, organ dokonał błędnej wykładni § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia przyjmując, że w związku z faktem położenia jednej z działek wchodzących w skład gospodarstwa skarżącego na terenie gminy miejskiej liczącej powyżej 5 tysięcy mieszkańców, skarżący nie spełnił kryterium przyznania pomocy finansowej.

Ponadto, w ocenie skarżącego § 2 ust. 5 rozporządzenia z dnia 25 lipca 2016 r. zawiera katalog przesłanek warunkujących przyznanie pomocy w przypadku inwestycji niezwiązanych z nieruchomością. Zdaniem strony, przepis ten stanowi przepis szczególny wobec normy zawartej w § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia. Skarżący podkreślił, że we wniosku o przyznanie pomocy finansowej wskazano, że planowana operacja nie jest związana z nieruchomością, a wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w miejscowości M.R., należącej do gminy wiejskiej. W ocenie skarżącego, brak było podstaw do odmowy udzielenia wnioskowanej pomocy z uwagi na spełnienie przez stronę przesłanek, o których mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia z dnia 25 lipca 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ww. ustawy.

W rozpoznawanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia.

Kontroli Sądu podlegała decyzja Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia (...) marca 2019 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 poz. 627) oraz § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" w ramach poddziałania "Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 1196 ze zm.).

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ww. ustawy pomoc w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. a, pkt 6 lit. a-c i e oraz pkt 8-12 jest przyznawana w drodze decyzji administracyjnej. Stosownie zaś do § 2 ust 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r., pomoc przyznaje się, jeżeli gospodarstwo rolne, w którym pracuje osoba fizyczna, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości znajdującej się na terenie: gminy wiejskiej lub gminy miejsko-wiejskiej, z wyłączeniem miast liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców, lub gminy miejskiej, z wyłączeniem miejscowości liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców.

Organ przyjął, że wnioskodawca nie spełnił wymogu wskazanego w cytowanych przepisie rozporządzenia, bowiem ubiegając się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2018 r. otrzymał płatność za grunty rolne położone na działce nr ewid. 289/33 o pow. 39,38 ha położonej w gminie miejskiej W.M., której liczba mieszkańców na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy wynosiła 9313 osób. Organ zauważył jednocześnie, że na terenie tej gminy znajduje się w szczególności przedmiotowa działka, wchodząca w skład gospodarstwa rolnego skarżącego. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zgodnie z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r., w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o przyznanie pomocy, w przypadku gdy gospodarstwo rolne, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jest położone na obszarze więcej niż jednej gminy, za gminę, na obszarze której jest położone gospodarstwo, uznaje się tę gminę, w której jest położona największa część gruntów rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa, na podstawie danych zawartych w ewidencji wniosków o przyznanie płatności dotyczących działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego zgłoszonych do jednolitej płatności obszarowej na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w roku złożenia wniosku o przyznanie pomocy. W przypadku nieubiegania się o jednolitą płatność obszarową w roku złożenia wniosku o przyznanie pomocy, gminę tę ustala się na podstawie danych dotyczących działek zgłoszonych do jednolitej płatności obszarowej w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy.

Przepis powyższy został doprecyzowany wskutek nowelizacji i w dacie wydania kontrolowanej decyzji stanowił, że warunek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b, uznaje się za spełniony, jeżeli większa część gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, na podstawie danych zawartych w ewidencji wniosków o przyznanie płatności dotyczących działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego zgłoszonych do jednolitej płatności obszarowej na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w roku złożenia wniosku o przyznanie pomocy, jest położona na obszarze gminy, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. b. W przypadku nieubiegania się o jednolitą płatność obszarową w roku złożenia wniosku o przyznanie pomocy, gminę tę ustala się na podstawie danych dotyczących działek zgłoszonych do jednolitej płatności obszarowej w roku poprzedzających rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy.

Wobec podniesionych przez skarżącego zarzutów dotyczących pominięcia przez organ okoliczności, iż większość gospodarstwa strony, z wyłączeniem działki nr ewid. 289/33, znajduje się w miejscowościach należących do gmin wiejskich, należy stwierdzić, że nie jest prawidłowa wykładnia § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia, zgodnie z którą żadna część gospodarstwa rolnego, w którym pracuje wnioskodawca, nie może być położona na terenie miast lub miejscowości liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców. Wedle wyjaśnień skarżącego, zgodnie z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2018 łączna powierzchnia zadeklarowana przez skarżącego do płatności bezpośrednich wyniosła 87,58 ha. W przypadku działki nr ewid. 289/33 zadeklarowana powierzchnia obejmowała obszar 39,38 ha, zatem obszar gospodarstwa położony na terenie gmin wiejskich obejmował powierzchnię 48,20 ha.

Ponownie rozpoznając sprawę organ dokona oceny, czy w sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2016 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Organ wskaże, na obszarze jakich gmin usytuowane jest gospodarstwo rolne skarżącego oraz największa część gruntów rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa, zgodnie z brzmieniem tego przepisu.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, należy stwierdzić, że zgodnie z § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia, w przypadku inwestycji niezwiązanych z nieruchomością pomoc przyznaje się, jeżeli miejsce zamieszkania podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy finansowej znajduje się w miejscowości należącej do: gminy wiejskiej, gminy miejsko-wiejskiej z wyłączeniem miast liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców lub gminy miejskiej z wyłączeniem miejscowości liczących powyżej 5 tysięcy mieszkańców. Prawidłowo wskazał organ, że miejsce zamieszkania wnioskodawcy stanowi odrębne kryterium ubiegania się o pomoc finansową dla wnioskodawców realizujących inwestycje niezwiązane z nieruchomością. Dlatego też przepis § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia nie wyklucza spełnienia warunku określonego w § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis sądowy od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 210 cytowanej ustawy.