Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 664/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak- Siuda po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania prawa pomocy w formie świadczeń pieniężnych postanawia: ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza [...] przez Kierownika Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w sprawie odmowy przyznania K.G. pomocy w formie świadczeń pieniężnych.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł K.G..

Wyrokiem z dnia [...] Sąd oddalił skargę K.G..

W dniu [...] (data nadania wniosku) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Z treści formularza PPF wynika, że K.G. wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, nieruchomości, ani zasobów pieniężnych. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, poszukującym pracy. K.G. wskazał nadto, że od ponad dwóch lat nie uzyskuje dochodów ze stosunku pracy, a od ponad roku nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych. Podkreślił, że jego sytuacja materialna i życiowa jest dramatyczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

W myśl art. 246 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest decyzja z zakresu pomocy społecznej. W tej sytuacji zastosowanie ma art. 239 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec ustawowego zwolnienia skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, brak jest możliwości przyznania prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia sądu.

Zgodnie z art. 262 ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Po analizie informacji zwartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że obecna sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.