Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1379/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym
Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z  art. 258 par. 1 i par. 2; art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. M., S. M., J. S., J. M. E., A. B. C., P. C., S. E. na decyzję Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać wnioskodawcy S. M. prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 538/02, zwolniono S. M. (zwanego dalej skarżącym lub wnioskodawcą) od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

W dniu 27 września 2013 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący ww. postanowieniem NSA został już zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie postępowania sądowodaministracyjnego.

W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Przechodząc do rozpoznania wniosku skarżącego w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, wskazać należy, że okoliczność, iż korzysta on ze zwolnienia od kosztów sądowych ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których dokonywana jest ocena zasadności wniesionego przez stronę żądania.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W kontekście powyższego oceny zasadności złożonego wniosku o ustanowienie radcy prawnego dokonano w oparciu o przesłankę określoną w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.

W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.

Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 25 września 2013 r. oraz dokumentów przedłożonych przez niego na wezwanie referendarza sądowego ustalono, że skarżący utrzymuje się z emerytury w aktualnej wysokości 1201,34 zł netto (dowód: odpis odcinka świadczenia za wrzesień 2013 r.), w ubiegłym roku podatkowym osiągnął z powyższego źródła łączny dochód w wysokości 13.448,60 zł brutto (dowód: odpis zeznania podatkowego PIT-37 za 2012 r.), nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jest osobą niepełnosprawną, wymagającą stałej opieki, którą zapewnia mu jego syn (aktualnie starający się o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawnym ojcem – dowód: odpis zaświadczenia z MOPR z dnia [...] października 2013 r.). Wnioskodawca udokumentował (przedłożonymi odpisami wystawionych na niego w faktur) ponoszenie znacznych wydatków na zakup leków. Z tego tytułu uiścił w okresie od lipca do września br. łącznie kwotę 1.644,99 zł, co daje średnio miesięcznie wydatek w wysokości 548,33 zł. Nadto jest zobowiązany opłacać media (gaz i prąd) i uiszczać abonament za telefon, na które to opłaty przeznacza średnio kwotę 91,31 zł miesięcznie (dowód: odpisy faktur za prąd, gaz, abonament). Opłata za mieszkanie, w którym zamieszkuje wnioskodawca, wynosi zaś 427,47 zł miesięcznie (dowód: odpis zawiadomienia o zmianie wysokości opłat z dnia [...] czerwca 2013 r.).

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Za taką oceną przemawia wysokość uzyskiwanego przez niego dochodu w stosunku do wysokości ponoszonych przez niego koniecznych wydatków oraz nieposiadanie zasobów finansowych.

Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.