Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 654/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: *Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska - Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta i Gminy M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Miasta i Gminy M. na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r., doręczonym [...] r., Zarząd Województwa D. poinformował Burmistrza Miasta i Gminy M. o odmowie przyznania pomocy w ramach poddziałania 19.2 Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, objętego PROW na lata 2014 – 2020 r. Jednocześnie w treści niniejszego pisma pouczono o prawie złożenia skargi od niniejszego rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa i obowiązujących w tym zakresie 30 i 60 dniowych terminach.

W dniu [...] r. Miasto i Gmina M. wezwało na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe Zarząd Województwa D. pismem z dnia [...] r. poinformował Burmistrza Miasta i Gminy M. o zmianach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.), które weszły w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., a które dotyczą sposobu zaskarżania odmowy przyznania pomocy do sądów administracyjnych. W tym zakresie organ wskazał, iż ustawodawca zrezygnował z konieczności wezwania organu do naruszenia prawa i przyjął, iż skargę na odmowę przyznania pomocy należy wnieść w terminie 30 dni od dnia, w którym podmiot ubiegający się o pomoc dowiedział się o odmowie jej przyznania.

Mając na względzie powyższe Miasto i Gmina M. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oraz zwróciło się o przywrócenie terminu do jej wniesienia wskazując na zawarte w piśmie Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. mylne pouczenie o konieczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed zainicjowaniem postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uzasadni brak swojej winy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005r, s.219). Brak winy należy z kolei oceniać mając na względzie wszystkie okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2005, s. 333). Ponadto, o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt I OZ 794/13, CBOSA).

W niniejszej sprawie wnioskodawca jako przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołał okoliczność mylnego pouczenia przez organ o przysługujących mu środkach zaskarżenia odmowy przyznania wnioskowanej przez niego pomocy.

W ocenie Sądu okoliczność ta uzasadnia przywrócenie terminu do złożenia skargi. W niniejszej bowiem sprawie strona kierując się wskazanym pouczeniem i działając w zaufaniu do organów administracji publicznej podjęła kroki ukierunkowane na zaskrzenie czynności odmawiającej jej pomocy. Stąd nie może być obciążana negatywnymi konsekwencjami mylnego pouczenia, tym bardziej, iż nastąpiło ono w dacie, kiedy w obrocie prawnym występowały już zmienione przepisy określające sposób inicjowania postępowania przed sądami administracyjnymi. Z tych też względów przyjąć należało, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, co też obligowało Sąd do uwzględnienia niniejszego wniosku.

Jedynie marginalnie Sąd w tym miejscu chciałby nadmienić, iż art. 52 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r. upoważnia Sąd z urzędu, po wniesieniu skargi z uchybieniem terminu do uznania, że okoliczność ta nastąpiła bez winy skarżącego i w rezultacie rozpoznania jej co do meritum. Wobec jednak faktu, iż w realiach niniejszej sprawy strona wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu zasadnym – zdaniem Sądu – było wydanie niniejszego postanowienia.

Mając zatem na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.