Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1542/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6063 Opłaty eksploatacyjne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 61 § 3 i § 6, art. 63, art. 64 § 3, art. 168 § 1, art. 193
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 16 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. Sp. z o.o. w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 967/19 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 12 stycznia 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 967/19, oddalił skargę A. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z [...] sierpnia 2019 r., w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; powoływanej dalej jako; p.p.s.a.). W uzasadnieniu wskazano, że uiszczenie opłaty w wysokości 523.153 zł, zgodnie z treścią zaskarżonej decyzji, nieuchronnie wyrządziłoby znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki zarówno Skarżącej spółce, jak i Prezesowi Zarządu, przede wszystkim w jego sferze rodzinnej oraz w sferze majątkowej Skarżącej. Spółka stwierdziła, że znajduje się obecnie w bardzo trudnej sytuacji materialnej, na potwierdzenie czego przedłożyła Rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. oraz Bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2019 r. Sprzedaż (przychody) Skarżącej zmniejszyły się w 2019 r. o prawie połowę. Spadły z 555.017,36 zł w 2018 r. do 256.632,65 zł w 2019 r., co w konsekwencji nakazywało ograniczanie zatrudnienia i działalności. Posiadane środki trwałe gwarantują utrzymanie firmy, prowadzenie działalności i zatrudnienie. Zdaniem skarżącej, egzekucja oznaczałaby objęcie nią nieruchomości, a tym samym zakończenie jej działalności.

Strona wskazała także, że pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kutnie zawiadomił ją o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, w związku z egzekucją należności w wysokości 39.500 zł wraz z odsetkami, prowadzoną z majątku Skarżącej na rzecz Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Łódzki Oddział Regionalny, na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2020 r., nr [...]. Wskazany tytuł wykonawczy Skarżąca przedłożyła w załączeniu.

W uzasadnieniu złożonego wniosku strona stwierdziła ponadto, że w niniejszej sprawie przedmiotem obowiązku jest zapłata sumy pieniężnej w znacznej wysokości. W jej ocenie, uszczuplenie majątku o przedmiotową kwotę oznaczałoby upadłość Spółki, konieczność zbycia składników majątku lub przeprowadzenia z nich egzekucji, co stanowiłoby wyrządzenie znacznej szkody w majątku przeciętnego obywatela, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki w sferze życia rodzinnego osób zatrudnionych przez Skarżącą, poprzez brak możliwości zapłaty wynagrodzeń za pracę, skutkujące niemożliwością zaspokojenia podstawowych, usprawiedliwionych potrzeb rodziny pracowników Skarżącej, a także brak możliwości regulowania przez Skarżącą jej bieżących zobowiązań, związanych z prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej. Przedstawiona we wniosku, obecna sytuacja finansowa Skarżącej uniemożliwia zatem zapłatę kwoty 523.153 zł. Strona przypomniała także, iż Prezes Zarządu Spółki od kwietnia 2018 r. do końca 2019 r. przebywał w Areszcie Śledczym w Ł., w konsekwencji czego brak było osoby decyzyjnej odpowiedzialnej za podejmowanie decyzji biznesowych w Spółce, co negatywnie odbiło się na jej sytuacji rynkowej i finansowej. Zdaniem wnioskującej, nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż od ponad roku na świecie panuje pandemia wirusa SARS-CoV-2, która bardzo negatywnie odbija się na sytuacji materialnej przedsiębiorców w Polsce, co stanowi notorium faktyczne.

Zdaniem skarżącej, brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, będzie niewątpliwie skutkował wyrządzeniem znacznej szkody w jej majątku. W celu uiszczenia przedmiotowej kwoty Skarżąca zmuszona byłaby do poszukiwania możliwości zaciągnięcia zobowiązania kredytowego do wykonania zaskarżonej decyzji, co także obecnie nie jest możliwe z uwagi na jej wyniki finansowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie postanowieniem z 5 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Następnie sąd pierwszej instancji oddalił skargę na tę decyzję, a skarżąca złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że z uwagi na prawidłowe złożenie skargi kasacyjnej przez skarżącą, wyrok WSA w Gliwicach oddalający skargę na ww. decyzję nie jest prawomocny (a contrario art. 168 § 1 p.p.s.a.). W konsekwencji, na mocy art. 61 § 6 p.p.s.a, ochrona tymczasowa udzielona przez sąd pierwszej instancji pozostaje w mocy, także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

NSA stwierdził więc, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy. Z uwagi zaś na okoliczność, że wniosek ten nie wszczyna postępowania w sprawie (art. 63 p.p.s.a.), nie mają do niego zastosowania przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Nie było więc podstaw do umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem (por. m.in. postanowienia NSA: z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GSK 1761/18, z 13 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1739/16; cytowane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można również było wniosku odrzucić, ponieważ nie można mówić o jego niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 6 pkt 2 i art. 193 p.p.s.a., oddalił sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.