Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 4187/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Sędzia WSA Maciej Dybowski Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2004 r. sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ St.Małek /-/ M.Dybowski MK


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] lipca 2001 r. na podstawie przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) nakazał Z.S. rozbiórkę garażu zlokalizowanego na zapleczu nieruchomości przy ul. [...].

W uzasadnieniu wskazano, iż Z.S. wybudowała w marcu 2000 r., bez wymaganego pozwolenia, garaż w obrębie istniejącego zespołu garażowego na zapleczu opisanej nieruchomości.

W odwołaniu Z.S. podała, iż garaż blaszany usytuowany na działce [...] przy ulicy [...] w oparciu o decyzję lokalizacyjną (z [...] stycznia 1991 r.) użytkowała od 1991 r. W oparciu o pisemne polecenie właściciela działki (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) z [...] marca 2000 r. garaż został przesunięty w inne miejsce na odległość 6 metrów.

Wskazała też, iż decyzja błędnie określa miejsce położenia garażu, gdyż jest on zlokalizowany na działce [...] przy ulicy [...], a nie przy ulicy [...] (działka [...]).

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej "opisu usytuowania obiektu przeznaczonego do rozbiórki i w tej części przywołuje adres tego obiektu jako usytuowanego w ciągu garażowym przy ul. [...] w P. na działce o numerze geodezyjnym [...] na wysokości wejścia do budynku przy ul. [...]".

Organ odwoławczy stwierdził, iż odwołanie okazało się uzasadnione tylko w części dotyczącej określenia miejsca usytuowania garażu.

W dalszej części uzasadnienia wyjaśniono, że obecne usytuowanie garażu było związane z budową, o której mowa w art. 3 pkt 6 ustawy. Nawet gdyby przyjąć, iż garaż został rozebrany w celu jego przeniesienia to i tak nastąpiło jego wykonanie (przeniesienie) w miejscu gdzie poprzednio nie istniał. Konsekwencje wybudowania garażu bez pozwolenia lub zgłoszenia określa przepis art. 48, który nakazuje w takim przypadku wydanie decyzji o rozbiórce.

Z tych powodów organ odwoławczy uznał, iż zaskarżona decyzja w pozostałym zakresie jest zgodna z prawem.

Z.S. wniosła skargę, domagając się jak wynika z jej treści, uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skarżąca stwierdziła, iż garaż blaszany nie odpowiada kryteriom obiektu budowlanego (art. 3 pkt 1). Brak było zatem podstaw do zastosowania przepisu art. 48. W sprawie nie chodzi bowiem o przeprowadzenie robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia z naruszeniem art. 28. Podkreśliła skarżąca także, że przeniesienia garażu dokonała na polecenie właściciela działki (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) w celu uregulowania konfliktów z mieszkańcami usytuowanego w pobliżu budynku mieszkalnego.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skargi wyjaśniono, iż wzajemne relacje pomiędzy właścicielem działki, a dzierżawcą garażu leżą poza sferą zainteresowania organów budowlanych. Pisemne pozwolenie, czy też polecenie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dotyczące przeniesienia garażu nie jest okolicznością mającą wpływ na decyzję organu nadzoru budowlanego.

SądAdministracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przepis art. 48 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.) będący materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia stanowi, iż organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

Bezsporne jest, że skarżąca wybudowała w 2000 r. bez wymaganego pozwolenia garaż w miejscu określonym w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 29 roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przez roboty budowlane należy rozumieć między innymi budowę, a więc wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu (art. 3 pkt 6 i 7). Konsekwencje wybudowania obiektu bez wymaganego pozwolenia określa przepis art. 48, który w takim przypadku jak to wyżej wskazano, nakazuje jego rozbiórkę.

Podnoszone przez skarżącą okoliczności związane z przeniesieniem przedmiotowego obiektu na odległość 6 metrów, nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skoro wystarczającą przesłanką do zastosowania art. 48 jest stwierdzenie samowoli budowlanej (por. wyrok NSA z 14.10.1999 r. IV SA 1625/97).

Wybudowany przez skarżącą garaż, który nie jest trwale związany z gruntem i nie posiada fundamentu, jest budowlą w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 1b w związku z pkt. 3. Budowlą jest bowiem każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury.

Organ odwoławczy słusznie wskazał, iż okoliczności związane z wyrażeniem zgody przez Wojskową Agencję Mieszkaniową na usytuowanie garażu w obecnym miejscu, czy też sprawa konfliktu z mieszkańcami sąsiedniego budynku mieszkalnego, pozostają bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.

Organy administracji działają bowiem na podstawie przepisów prawa (art. 6 kpa). Wskazana materialnoprawna podstawa rozstrzygnięcia nakazuje organowi nadzoru budowlanego wydanie decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia.

Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ St.Małek /-/ M.Dybowski

MK