Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 327/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 29 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek(spr.), Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Protokolant Referendarz Małgorzata Kowalska, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi K. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego o d d a l a s k a r g ę.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania K. T. od decyzji Starosty [...] z dnia [...], Nr [...] o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, decyzją z dnia [...] [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przeanalizował sytuację K. T. na podstawie art.37j i 37l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r. do czego uprawnia art.11 ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U Nr 154, poz.1793/.

K. T. po raz pierwszy została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ł. w dniu 16 sierpnia 2001 r. i od tego dnia uzyskała status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 24 sierpnia 2000 r. W dniu rejestracji posiadała okres uprawniający do zasiłku, który wynosił 24 lata, 1 miesiąc i 20 dni. Taki okres nie dawał prawa do przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Przepis art.37j ust.1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymagał bowiem posiadania przez kobietę okresu uprawniającego do zasiłku wynoszącego 25 lat przy pracy w warunkach szczególnych przez okres co najmniej 15 lat.

Stan prawny obowiązujący w dniu rejestracji (art.37l ust.1) dawał możliwość uzupełnienia okresu zasiłkowego okresem aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych.

Jak wynika z akt sprawy odwołująca się pobierała zasiłek od dnia 24 sierpnia 2000 r. do dnia 31 maja 2001 r., a więc przez 9 miesięcy i 8 dni.

Od dnia 1 czerwca 2001 r. utraciła status osoby bezrobotnej i tym samym prawo do zasiłku z powodu podjęcia pracy w ramach prac interwencyjnych. Zatrudnienie trwało do 30 czerwca 2002 r. i po rejestracji w dniu 1 sierpnia uzyskała status osoby bezrobotnej od tego dnia oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 9 sierpnia 2002 r.

Wojewoda badając sytuację wnioskodawczyni na dzień 31 maja 2001 r. tj. na dzień pobierania zasiłku dla bezrobotnych przed podjęciem zatrudnienia ustalił, że po zaliczeniu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, łączny okres uprawniający do zasiłku wynosił 24 lata, 10 miesięcy i 28 dni (w tym ponad 19 lat w warunkach szczególnych). To zaś oznacza, że na dzień 31 maja 2001 r. K. T. nie posiadała uprawnień do zasiłku przedemerytalnego, wynoszącego 25 lat.

Po rejestracji dokonanej w dniu 1 sierpnia 2002 r. K.T. nie może uzyskać prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyż przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie przewidują takiej możliwości z uwagi na zmianę stanu prawnego od dnia 1 stycznia 2002 r. stosownie do ustawy z dnia z dnia 17 grudnia 2001 r.

K. T. w skardze na tę decyzję stwierdziła, że została ukarana za podjęcie pracy, ponieważ utraciła szansę na nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego.

Podniosła, że jej przypadek jest wyjątkowo trudny, gdyż łączny okres zatrudnienia i pobierania zasiłku dla bezrobotnych w 2001 r. przekroczył 25 lat, lecz ze względów proceduralnych nie ze swojej winy nie mogła zarejestrować się w urzędzie pracy w końcu 2001 r.

Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U Nr 153, poz.1269) Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art.145 § 1 ust.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270) podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W sprawie Sąd nie stwierdził, aby doszło do naruszenia przez organy obu instancji przepisów prawa materialnego i procesowego.

Bezsporne jest, że skarżąca do czasu podjęcia pracy w ramach prac interwencyjnych nie mogła wykazać się okresem pracy uprawniającym do zasiłku przedemerytalnego.

Stosownie do art.3 pkt 11 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o odmowie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno - Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz.U Nr 154, poz.1793) skreślono art.37j, który regulował kwestie związane z przyznaniem zasiłku przedemerytalnego.

Ustawa co do tego przepisu weszła w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Zgodnie z art.11 ust.2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji prawo do zasiłku przedemerytalnego, nabywały oraz zachowywały na dotychczasowych zasadach osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniły warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium.

Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 marca 2005 r. (Dz.U Nr 59, poz.517) przepis ten został uznany za niezgodny z Konstytucją w części, w jakiej zawiera zwrot "zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i" wyłączający nabycie prawa do świadczenia na dotychczasowych zasadach przez osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy spełniły warunki na nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, lecz nie zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy.

W pozostałym zakresie Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie z uwagi na utratę mocy obowiązującej zakwestionowanych przepisów, w tym również dotyczących zasiłku przedemerytalnego.

To zaś oznacza, że w momencie ponownej rejestracji przepisy nie przewidywały możliwości uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego.

Okoliczność, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i ma poczucie krzywdy nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż przepisy obowiązującej w dniu wydania decyzji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu nie łączyły z tym żadnych skutków prawnych.

Z tych też względów Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a oddalił skargę.