Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 856/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 32 ust. 4, art. 33, art. 11
journal: Dz.U. 2004 nr 8 poz 67
law: Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin( - tekst jednolity.
article: art. 476 par. 2
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie waloryzacji emerytury policyjnej postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 marca 2010 r. K. J. (dalej jako skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie waloryzacji emerytury policyjnej, podwyższenia tego świadczenia jak również decyzję z dnia [...] marca 2009 r. o odmowie uchylenia decyzji waloryzacyjnej ustalającej wysokość świadczenia. Jednocześnie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w zakresie prowadzonych postępowań w przedmiocie waloryzacji świadczenia emerytalnego z lat 2006 - 2009.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, wskazując, na brak właściwości sądu administracyjnego w rozpoznawaniu spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Pismem z dnia 31 maja 2010 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi z dnia 1 marca 2010 r. poprzez wskazanie czy skarga została wniesiona na akt lub czynność organu, ewentualnie na bezczynność.

W odpowiedzi skarżący wskazał na decyzję z dnia [...] marca 2009 r., natomiast odnośnie bezczynności podniósł, iż polega ona na nieprzekazaniu akt administracyjnych wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym, że skarga na bezczynność organu nie została precyzyjnie określona, bowiem Sąd wezwał skarżącego do wskazania jakiego wniosku organ nie rozpoznał, a skarżący ogólnie wskazał na nieprzekazanie akt do sądu administracyjnego, ta skarga na bezczynność nie została wyłączona ze skargi na decyzje w przedmiocie waloryzacji emerytury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się ona w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej. W myśl § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.

W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem skargi do sądu administracyjnego uczyniono decyzję Dyrektora ZER MSWiA z dnia [...] marca 2009 r. odmawiającą uchylenia decyzji waloryzacyjnej z 2006 r. oraz 2008 roku.

Kwestie związane z zaopatrzeniem emerytalnym policjantów w tym kwestie waloryzacji świadczeń, zostały uregulowane w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.). W treści art. 32 ust. 4 tej ustawy, od decyzji organu emerytalnego przysługuje osobie zainteresowanej odwołanie do właściwego sądu na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Zatem zakwestionowanie prawidłowości wydanej decyzji następuje poprzez poddanie jej kontroli sądu powszechnego. Art. 33 ustawy pozwala na ponowne ustalenie prawa do świadczeń i ich wysokości na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawnione nowe okoliczności mające wpływ na prawo lub wysokość świadczenia. Czynności tej dokonuje organ emerytalny, który rozstrzygał uprzednio w przedmiocie prawa do świadczenia, w trybie wznowienia postępowania. Stosownie zatem do art. 32 ust. 4, od decyzji waloryzacyjnych tak jak od pozostałych decyzji organu emerytalnego ustalającego prawo i wysokość świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje odwołanie do sądu właściwego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Ponadto należy zauważyć, iż art. 11 wskazanej ustawy odsyła do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wyłącznie w sprawach nieuregulowanych w ustawie. Skoro, kwestie dotyczące specyfiki postępowania w sprawach emerytalno – rentowych decyzji ustalających lub odmawiających prawa do zaopatrzenia emerytalnego, jak również trybu wznowienia postępowania w tych sprawach regulują przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...), należy uznać, iż przepisy Kpa dotyczące stwierdzenia nieważności tych decyzji nie mają zastosowania do decyzji organu rentowego. Stanowisko w tej sprawie zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 1999 r., sygn. akt II UKN 161/99, który stwierdził, że: "przepisy o postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie przewidują prawnej możliwości uznania nieważności decyzji organu rentowego". Należy zatem podkreślić, iż złożenie do organu rentowego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w przedmiocie świadczenia emerytalnego, nie będzie skutkowało bezczynnością tego organu, bowiem organ nie ma prawnych podstaw do wydania w tym trybie (art. 156 kpa) swoich decyzji. Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) wyraźnie wskazuje w jakich trybach możliwa jest weryfikacja decyzji prawomocnych.

Sąd jednocześnie podnosi, iż ustawodawca w art. 476 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), wskazał, że sprawy, od których wniesiono odwołanie należą do spraw w zakresu ubezpieczeń społecznych, a zatem stosownie do art. 1 i 2 kpc są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania powołano sądy powszechne. Właściwość sądu doprecyzowano w art. 461 § 2 kpc wskazując, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwym do rozpoznania jest sąd powszechny, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy.

Ze skargi wynika jednoznacznie, że dotyczy decyzji waloryzacyjnej świadczenia emerytalno - rentowego, która podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny. Sprawa zaopatrzenia emerytalnego, a do takich należy niniejsza skarga, należy do właściwości sądu powszechnego.

W tym stanie rzeczy, skargę jako niepodlegającą właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa należało odrzucić.