Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1606/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, art. 27 ust. 2, art. 35 ust.1
journal: Dz.U. 2018 poz 627
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2020 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. znak: [...] A.R. i M R. (dalej także jako: "ARiMR", "Agencja", "Organ") poinformowała K. P. (dalej jako: "Strona", "Skarżący"), że w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych", objętego PROW na lata 2014-2020, który wpłynął do ARMiR w dniu 13 marca 2018 r. na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627). Agencja odmówiła przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 7 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1371 z późn. zm.).

Powyższe rozstrzygnięcie, zaskarżone przez Stronę, zapadło w następującym stanie faktycznym.

Strona złożyła w dniu 13 marca 2018 r. wniosek w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020 o przyznanie pomocy na zakup ładowarki z osprzętem. Z analizy zestawienia rzeczowo-finansowym operacji wynika że Skarżący planował zakup ładowarki z osprzętem o mocy 50-70 KM. Z ustaleń Agencji wynika, że Skarżący w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego PROW na lata 2007-2013 ( znak sprawy [...]) nabył już ciągnik rolniczy o mocy 76 kM i ładowacz czołowy o udźwigu 1300 kg. Mając zatem na uwadze, iż maszyna planowana do zakupu w ramach złożonego wniosku (z dnia 13 marca 2018 r.) o przyznanie pomocy na operację "Modernizacja gospodarstw rolnych " jest, w ocenie Organu, tożsama, tj. tego samego rodzaju lub tego samego przeznaczenia, co nabyty ciągnik rolniczy z ładowaczem czołowym Biuro Wsparcia Inwestycyjnego Ś. O.R. ARiMR odmówiło przyznania pomocy, o czym poinformowało Skarżącego pismem P-9/369 z dnia 18 lipca 2019 r. Doręczenie przedmiotowego pisma nastąpiło w dniu 24 lipca 2019 r.

Na przedmiotowe rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. znak: [....] ARMiR, w którym poinformowano K. P., że w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych", objętego PROW na lata 2014-2020 Agencja odmówiła przyznania pomocy, Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Z uzasadnienia w/w skargi wynika, że planowana w ramach "Modernizacji gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020 inwestycja miała polegać na zakupie ładowarki z osprzętem o mocy 50-70KM. Zakres mocy jako parametr techniczny charakteryzuje planowaną do zakupu maszynę, wskazując na jej rodzaj i przeznaczenie. Ładowarki o takiej mocy tzw. podwórzowe, przeznaczone są do prac w obrębie zabudowań gospodarczych, ich gabaryty oraz udźwig pozwalają na wykonanie prac w budynkach, wąskich korytarzach, zarówno paszowych jak i gnojowych w zależności od osprzętu i nie można ich przyrównać do ciągnika rolniczego, nawet przy założeniu, że będzie on wyposażony w ładowacz czołowy. Ciągnik rolniczy jest maszyną uniwersalną i podstawową w każdym gospodarstwie rolnym. Można nim, w zależności od sprzętu, wykonać prace polowe jak orka, siew, nawożenie, oprysk oraz transportowe, a przy wyposażeniu w ładowacz czołowy również załadunkowe, gdzie zaznaczyć należy, iż udźwig i wysokość podnoszenia są znacznie większe niż przy zastosowaniu ładowarki o mocy 50-70KM. Prace te można wykonać bezpośrednio na polu, drodze czy też innym miejscu poza terenem gospodarstwa. Zarzucono w skardze nadto, że nie zostały wypełnione znamiona z § 15 ust. 1, gdzie mówi się o nie wzywaniu "do usunięcia braków jeżeli stwierdzone będzie, iż na podstawie złożonej przez Wnioskodawcę dokumentacji zachodzą wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy" gdyż takowe przesłanki nie mają miejsca. Ładowarka z osprzętem o mocy 50-70KM jest kosztem kwalifikowanym. Wnioskodawca powinien mieć możliwość wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości. A jeżeli byłyby one niewystarczające, to powinien zostać poinformowany o możliwości zmiany zakresu zestawienia rzeczowo-finansowego zgodnie z § 15 ust. 3.

W rezultacie Strona wniosła o zmianę stanowiska oraz przywrócenie jej wniosku do dalszego rozpatrywania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwana dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Sąd, kierując się tymi przesłankami uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Odnosząc się do ram prawnych niniejszej sprawy należy wskazać na treść art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W świetle zaś § 7 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 pomoc nie obejmuje kosztów innych niż określone w ust. 1, w szczególności nabycia maszyn tego samego rodzaju lub przeznaczenia jak nabyte w ramach PROW 2007-2013 w związku z podjęciem albo rozwojem działalności pozarolniczej albo w celu wyposażenia tego samego gospodarstwa - w przypadku gdy o pomoc ubiega się beneficjent PROW 2007-2013 lub współposiadacz tego gospodarstwa. Powyższa treść przedmiotowej normy prawnej została wprowadzona Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 września 2016 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2016; poz.1617). Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lutego 2019 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2019; poz.407) dokonano kolejnej zmiany w powyższej normie prawnej poprzez wykreślenie sformułowania "lub przeznaczenia". Przepis ten wszedł w życie 2 marca 2019 r. W świetle § 2 w/w rozporządzenia zmieniającego do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zawarciem umowy o przyznaniu pomocy, stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym. Mając zatem na uwadze, że wniosek o przyznanie pomocy został złożony w marcu 2018 r., a postępowanie nie zakończyło się do dnia 2 marca 2019 r. w niniejszej sprawie zastosowanie ma § 7 ust. 2 pkt 2 w brzmieniu: pomoc nie obejmuje kosztów innych niż określone w ust. 1, w szczególności nabycia maszyn tego samego rodzaju lub przeznaczenia jak nabyte w ramach PROW 2007-2013 w związku z podjęciem albo rozwojem działalności pozarolniczej albo w celu wyposażenia tego samego gospodarstwa - w przypadku gdy o pomoc ubiega się beneficjent PROW 2007-2013 lub współposiadacz tego gospodarstwa. Nie bez znaczenia jest również rozłożenie ciężaru dowodu w sprawach o przyznanie pomocy. W świetle art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW 2014-2020 do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Treść art. 27 ust. 2 stanowi zaś, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Nie można w ramach ram prawnych przedmiotowej sprawy pominąć również treści § 15 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, na który powołuje się w skardze Strona, stanowiącego, iż jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w § 14 ust. 1, 1a i 3 wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

Przenosząc powyższe spostrzeżenia na grunt rozpatrywanej sprawy, w ocenie Sądu w niniejszym składzie, należy przyjąć, że ciągnik rolniczy z ładowaczem czołowym jest maszyną innego rodzaju niż ładowarka z osprzętem, której dotyczył złożony w marcu 2018 r. wniosek o przyznanie pomocy, to jednak przeznaczenie tych obu maszyn jest takie same. W tym zakresie należy przyznać słuszność organowi, że przeznaczeniem ładowarki z osprzętem i ciągnika z ładowaczem czołowym jest wykonywanie różnych prac załadunkowych. Ich funkcją bowiem jest wykonywanie prac załadunkowych, w tym transport ładunku na bliskie odległości. Są to prace załadunkowe z wykorzystaniem wysięgnika (zespół ramion załadunkowych) z układem podnoszenia i wymiennym osprzętem. Przy czym, Sąd ma świadomość zróżnicowanych parametrów techniczno-eksploatacyjnych obu maszyn. Nie ulega jednak wątpliwości, że zasadnicze przeznaczenie zarówno ciągnika z ładowaczem czołowym oraz ładowarki z osprzętem jest jednak tożsame. Nie ma racji Skarżący, iż ciągnik z ładowaczem czołowym nie może być wykorzystywany w obrębie zabudowań gospodarczych, aczkolwiek jego wymiary czy zwrotność mogą utrudniać wykonanie pewnych prac w określonych miejscach. Nie może to jednak zmieniać całościowej oceny w zakresie tożsamego przeznaczenia obu maszyn. Strona nadto nie przedstawiła żadnego dowodu potwierdzającego, że ciągnik z ładowaczem czołowym ma odmienne przeznaczenie niż ładowarka. Powyższa okoliczność ma również istotne znaczenie w świetle 27 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020, zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Wbrew stanowisku Skarżącego nie było potrzeby stosowania § 15 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego. Odmowa przyznania pomocy nie była bowiem skutkiem nieprawidłowo wypełnionego wniosku o przyznanie pomocy czy nie spełniania innych niż określone w § 14 ust. 1, 1a i 3 wymagań.

W świetle przywołanych okoliczności Sąd nie stwierdził żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.