Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 93/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 191, art.197 par.2, art.198, art. 218
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat- Rembelska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. P. S. A.– G. G. S. E. P. w Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 102/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. P. S. A.– G. G. S. E. P. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 14 grudnia 2012 r. nr [..] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

E. P. Spółka Akcyjna – G. G. S. E. Polska złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 14 grudnia 2012 r. nr) odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 8 208 520,00 zł za listopad 2008 r.

Skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 10 261,00 zł. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 20 lutego 2013 r. ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie w wysokości 8 208 520,00 zł. Zgodnie z treścią § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie z 16 grudnia 2003 r.) wpis sądowy od skargi ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wynosił 82 086,00 zł. W związku z tym Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 20 lutego 2013 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 71 825,00 zł (różnica między wpisem uiszczonym a wpisem wymaganym) w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.

E. P. zażaleniem zaskarżyła powyższe zarządzenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania:

a) art. 220 § 1, art. 218 i art. 215 p.p.s.a. w zw. z art. 216 i art. 231 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wysokość wpisu sądowego do uiszczenia przez skarżącą jest wyższa niż wynika z faktycznie kwestionowanej należności pieniężnej przez skarżącą i odpowiada pełnej wysokości należycie uiszczonego podatku akcyzowego;

b) art. 163 § 2 zdanie drugie w zw. z art. 167 p.p.s.a. poprzez brak należytego uzasadnienia zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w sytuacji gdy żądana kwota wpisu jest inna od dokonanej przez skarżącą.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia i przekazanie spawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że podana w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła w istocie 12,5 % kwoty, której zwrotu spółka domagała się w postępowaniu przed organami celnymi. Ponadto skarżąca wskazała, że zaskarżenie decyzji w całości nie wpływa na wartość samego przedmiotu zaskarżenia gdyż charakter rozstrzygnięcia w sprawie nie pozwala na uchylenie decyzji w części, bowiem dotyczy ona niepodzielnego miesięcznego okresu rozliczeniowego. Zdaniem skarżącej, błędy w postępowaniu dowodowym popełnione przez organy celne również nie pozwalają na uchylenie zaskarżonej decyzji w części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne

Zgodnie z przepisami rozdziału 2, działu IV p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej – art. 197 § 2 tej ustawy. Zgodnie zaś z treścią art. 198 p.p.s.a. przepisy tego działu mają również zastosowanie do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Wobec powyższego, w drodze odpowiedniego zastosowania do zarządzeń przepisów o skardze kasacyjnej, zastosowanie mieć będą przepisy dotyczące tego środka odwoławczego, w tym kluczowy dla sprawy art. 191 p.p.s.a.. Przepis ten określa, że Naczelny Sąd Administracyjny na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W tej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu poprzedzone było zarządzeniem z dnia 20 lutego 2013 r. wydanym na podstawie art. 218 p.p.s.a., ustalającym wartość przedmiotu zaskarżenia, a więc po przeprowadzeniu przez Przewodniczącego Wydziału sprawdzenia tej wartości. Zarządzenie to jako niezaskarżalne w trybie zażaleniowym mogło być przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie powołanego art. 191 p.p.s.a., lecz wyłącznie na wyraźne żądanie strony sformułowane w postaci wniosku, o którym mowa w tym przepisie. Wniosek taki, powinien być zatem sformułowany w ramach zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, albowiem niewątpliwym jest, że zarządzenie ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia miało wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie w rozumieniu art. 191 p.p.s.a.– wezwanie do wniesienia opłaty sądowej w określonym terminie i określonej w nim wysokości pod rygorem odrzucenia skargi spółki. Brak takiego wniosku czyni niemożliwym dokonanie przez Naczelny Sąd Administracyjny kontroli prawidłowości ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia dokonanego w trybie art. 218 p.p.s.a. W związku z tym nie ma podstaw aby odnieść się do podnoszonych w zażaleniu zarzutów oraz argumentacji wskazującej, w ocenie skarżącej, na błąd czy niezasadność w przyjęciu wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie jak uczynił to Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Konsekwencją takiego stanu sprawy, gdzie nie podważono ustalenia w zakresie wartości przedmiotu zaskarżenia, a więc wiążącą jest kwota wskazana w zarządzeniu ustalającym tę wartość, było wezwanie do uiszczenia brakującej kwoty wpisu wynikającej z różnicy pomiędzy uiszczonym przez skarżącą wraz ze skargą wpisem, a jego wysokością wynikającą z wartości przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego za niewadliwe uznać należało objęte zażaleniem zarządzenie wzywające skarżącą do uiszczenia wpisu, albowiem w sposób prawidłowy, zgodny z przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opierając się o ustaloną wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczony dotychczas wpis, określono skarżącej, jaką kwotę tytułem opłaty sądowej od wniesionej skargi musi ona uiścić celem nadania sprawie dalszego biegu. Niezasadnym jest również zarzut dotyczący braku należytego uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia, gdyż wskazano w nim prawidłową podstawę prawną wezwania do uiszczenia wpisu, jak również w sposób niewadliwy ustalono wysokość należnej opłaty sądowej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.