Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 939/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-01-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] . znak [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję, złożyła wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia i poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu I instancji. Skarżąca podała, że z uwagi na wydanie zaskarżonej decyzji i jej fiskalny charakter, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje "znaczące dla strony ujemne skutki finansowe", które pozbawią stronę środków przeznaczonych na konieczne utrzymanie. Strona podniosła, że wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony ze względu na słuszny i szczególnie ważny interes strony oraz "aspekt ujemnych skutków publicznych", które powstaną w przypadku odmowy wstrzymania wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.(...) Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej, która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3. Z kolei, na Sądzie spoczywa obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności zarówno wskazanych we wniosku, jak i w nim niepodniesionych, ale możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, dostępne w CBOiS; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964).

W rozpoznawanej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, D. A. wskazała, że wykonanie decyzji pozbawi stronę środków przeznaczonych na konieczne utrzymanie.

Rozpoznając wniosek strony skarżącej, Sąd stwierdził, że wprawdzie uzasadnienie tego wniosku jest dosyć lakoniczne, to jednak twierdzenia strony są poparte znajdującymi się w aktach sprawy dokumentami. Skarżąca została w sprawie zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w części i choć inne są przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a inne do przyznania prawa pomocy, gdyż są to zupełnie różne postępowania, to jednak Sąd dokonał oceny dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, i mając na uwadze okoliczność pozostawania skarżącej i jej męża ma utrzymaniu rodziców z uwag na posiadanie statusu osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Na tej podstawie Sąd doszedł do przekonania, że wykonanie wobec skarżącej zaskarżonego aktu może pociągnąć za sobą skutki trudne do odwrócenia, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.