Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2412/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6232 Miary i wagi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Miar
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 1 ust. 1 pkt 1, par. 3 ust. 2.
journal: Dz.U. 2004 nr 229 poz 2309
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy  administracji miar i podległe im urzędy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty w sprawie zatwierdzenia typu analizatora spalin oddala skargę


UZASADNIENIE

E. W., upoważniony przedstawiciel K. Ltd., K., S., W., [...] Al. [...] w Wielkiej Brytanii wystąpiła z wnioskiem z 19 października 2005 roku do Prezesa Głównego Urzędu Miar o zatwierdzenie typu analizatorów. Organ po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia [...] lipca 2006 roku, Nr [...] powołując się na art. 8f ust. 3 pkt 3 Ustawy o miarach odmówił zatwierdzenia typu analizatorów spalin samochodowych o znaku fabrycznym [...], klasy dokładności 1 przenośnych, produkowanych przez K. Ltd., K., S., W., [...] Al. [...] w Wielkiej Brytanii z powodu niespełniania wymagań określonych § 4 i § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 16 grudnia 2003 roku w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać analizatory spalin samochodowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 7, poz. 58).

Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] organ ustalił opłatę w kwocie 2000 zł za wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia typu wymienionego przyrządu pomiarowego.

E. W. pismem z dnia 27 lipca 2006 r., nr [...], uzupełnionym pismem z 4 sierpnia 2006 r. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] podnosząc, iż decyzja ta została wydana w związku z wydaniem decyzji [...] zatem bez podstawy prawnej (k. 281; 286 akt administracyjnych).

Traktując powyższe pisma jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] lipca 2006 r., Prezes GUM, decyzją z [...] sierpnia 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy w/w decyzję z [...] lipca 2006 r. W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że podstawą do wszczęcia postępowania o zatwierdzenie typu jest złożenie przez producenta lub upoważnionego przedstawiciela wniosku o zatwierdzenie typu oraz załączenie dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia badania typu (art. 8d ustawy). Podniósł, iż przepisy ustawy Prawo o miarach oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych (Dz. U. Nr 77 poz. 730) wprowadziły szczególne wymagania co do treści przedmiotowego żądania szczegółowo regulując treść wniosku o zatwierdzenie typu (§ 5 – 9 rozporządzenia). Organ podkreślił, że przeprowadzenie badanie typu przyrządu pomiarowego (art. 8f ust. 1 ustawy) obejmuje analizę dokumentów i badanie charakterystyk technicznych oraz metrologicznych określonej liczby egzemplarzy reprezentujących typ przyrządu pomiarowego (art. 8f ust. 2 pkt 1 ustawy) albo analizę przedłożonych dokumentów (art. 8f ust. 2 pkt 2 ustawy). W celu ustalenia czy dany przyrząd spełnia wymagania, w każdym przypadku konieczne jest także sporządzenie protokołu badań, którego treść określa § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych (Dz. U. Nr 77 poz. 730). Działanie to poprzedza bezpośrednio wydanie przez Prezesa Głównego Urzędu Miar decyzji zatwierdzenia typu (8f ust. 3 pkt 1 ustawy) albo decyzji odmawiającej zatwierdzenie typu (art. 8f ust. 3 pkt 3 ustawy).

W ocenie organu, zakresem czynności stanowiących podstawę do ustalenia opłaty za wydanie decyzji jest:

- analiza formalna wraz z analizą merytoryczną wniosku (w tym analiza dokumentacji w zakresie objętym wymaganiami metrologicznymi),

- przeprowadzenie badania typu,

- ocena wyników badań oraz przygotowanie protokołu badań stwierdzającego, czy zgłoszony przyrząd pomiarowy spełniania albo niespełna wymagania określone przez obowiązujące przepisy.

W niniejszej sprawie powyższe czynności zostały przeprowadzone w celu ustalenia, czy analizator spalin samochodowych o znaku fabrycznym [...], klasy dokładności 1, przenośnych produkowanych K. Ltd, K., S., W., [...], AL. [...] , Wielka Brytania spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać analizatory spalin samochodowych (Dz. U. Nr 7, poz. 58).

Prezes Głównego Urzędu Miar stwierdził, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji [...] (za wyjątkiem badania typu):

- wstępna analiza formalna wniosku wraz z analizą merytoryczną wniosku (szczegółowa analiza dokumentacji) - 2,0 h,

- ocena wyników badań i przygotowanie protokołu badań - 1,0 h

czyli łącznie 3 godziny.

Wydanie decyzji nr [...] poprzedzało wykonanie przez pracowników Głównego Urzędu Miar badań typu (art. 8f ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo o miarach), których czas przedstawiał się następująco:

- badania przeprowadzone w ramach rozprawy administracyjnej z dnia 25 kwietnia 2006 r. - 40 min.,

- badania przeprowadzone w dniu 9 czerwca 2006 r. - 3 h 40 min.,

- badanie przeprowadzone w dniu 12 czerwca 2006 r. - 57 min.,

- badanie przeprowadzone w dniu 30 czerwca 2006 r. w ramach rozprawy administracyjnej - 1 h 36 min.

Organ zaakcentował, że z badania wykonanego w dniu 25 kwietnia 2006 r. sporządzono protokół, który dokładnie nie wskazuje czasu trwania poszczególnych czynności podjętych w ramach badań. W związku z tym, iż w ramach rozprawy zgłaszane były liczne wnioski, oświadczenia oraz zarzuty, zarówno przed wykonaniem badań jak i po ich zakończeniu, przyjęto, porównując zakres wykonanych badań z zakresem innych badań wykonanych w ramach toczonego postępowania, iż czas trwania badań w dniu 25 kwietnia 2006 r. wyniósł łącznie 40 min.

Czas rozpoczęcia i zakończenia badań wykonanych w dniu 9 i 12 czerwca 2006 r. został ustalony na podstawie wydruków, które były sporządzane w ramach tych badań i dokumentowały przeprowadzone czynności, wskazujących w formie godziny i minuty, o której godzinie dokonano danej czynności. W dniu 9 czerwca 2006 r. pierwsza czynność (wydruk) została wykonana o godzinie 8:40, a ostatnia czynność (wydruk) została wykonana o godzinie 12:20, łączny czas przeprowadzonych badań wyniósł 3 h i 40 min., natomiast w dniu 12 czerwca 2006 r. pierwsza czynność (wydruk) została wykonana o godzinie 10:28, a ostatnia czynność została wykonana o godzinie 11:25, łączny czas przeprowadzonych badań wyniósł 57 min.

Z badania wykonanego w dniu 30 czerwca 2006 r. sporządzono protokół, z którego wynika, że badania rozpoczęto o godzinie 11:30, natomiast czas zakończenia badań został ustalony na podstawie wydruków, które były sporządzane w ramach tych badań i dokumentowały przeprowadzone czynności, wskazujących w formie godziny i minuty, o której godzinie dokonano danej czynności. Ostatnia czynność (wydruk) została wykonana o godzinie 13:06, tym samym czas badań trwał 1 h i 36 min.

Łączny czas trwania czynności w ramach badań wyniósł 6 h 53 min. W związku z powyższym ustalono, że czas czynności urzędowych wykonanych przez pracowników Głównego Urzędu Miar w ramach przeprowadzonego badania typu w ramach postępowania zakończonego wydaniem decyzji nr [...], który uwzględniono przy wydaniu decyzji ustalającej opłatę, wyniósł 9 h i 53 min.

Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami skarżącej, iż decyzja z [...] lipca 2006 r. została wydana bez podstawy prawnej. Podniósł, że Prezes Urzędu Miar wydał decyzję działając w oparciu o art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o miarach oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy. Powyższe przepisy obowiązują i nie zostały wydane z naruszeniem przepisów kompetencyjnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie E. W., działając jako upoważniony przedstawiciel K. Ltd. zarzuciła:

1) naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez zignorowanie proceduralnych ograniczeń wynikających z art. 65 § 1 k.p.a.; art. 125 § 1 w zw. z art. 39 k.p.a.; art. 110 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a.; 127 § 3 k.p.a. oraz art. 156 § 1 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., a w konsekwencji wydanie zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa wobec niewniesienia do Prezesa GUM wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy;

2) wadliwe ustalenia faktyczne polegające na przyjęciu stanu faktycznego niezgodnie z rzeczywistością, co w konsekwencji doprowadziło do bezprawnego działania Prezesa GUM polegającego na samodzielnym uznaniu się za organ właściwy do rozpoznania wniosku Strony wniesionego do innego organu;

3) wadliwe ustalenia faktyczne polegające na tym, że organ błędnie przyjął, iż Minister Gospodarki przekazał swoim postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...], skargę Strony z 27 lipca 2006 r. Prezesowi GUM jako właściwemu w sprawie, ponieważ postanowienie o takim znaku nie występowało w aktach sprawy jeszcze w styczniu 2007 r. Natomiast postanowienie z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...] dotyczyło wniosku przedsiębiorstwa R. Sp. z o.o. z siedzibą w W., a zatem było skierowane do innej osoby;

4) wadliwe ustalenia faktyczne polegające na tym, że w petitum zaskarżonej decyzji Prezesa GUM powołano pismo Strony jako uzupełnienie wniosku z dnia 27 lipca 2006 r. nr [...], które nic mogło być uznane za takie uzupełnienie.

W uzasadnieniu skargi strona ponowiła argumenty podnoszone w toku postępowania administracyjnego oraz przedstawiła szczegółowe uzasadnienie dotyczące sformułowanych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując merytoryczne stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. W pierwszej kolejności należy rozpoznać zarzut najdalej idący a mianowicie wydania zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa, gdyż w ocenie strony decyzja z [...] sierpnia 2006 r. została wydana bez wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...].

Powyższy zarzut nie jest usprawiedliwiony. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych dowodu doręczenia w/w Decyzji nr [...] wynika, że została ona doręczona stronie 26 lipca 2006 r. (Tom I k. 3). Na tą datę wskazuje również sama skarżąca (vide pisma z 27 lipca 2006 r. i 4 sierpnia 2006 r.). Termin do złożenia przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał zatem dla strony z dniem 9 sierpnia 2006 r. Z akt sprawy wynika, że pismo z 27 lipca 2006 r., które zostało potraktowane ostatecznie przez organ jako wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, a nie wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] lipca 2006 r. zostało skierowane przez skarżącą także do Prezesa GUM (a więc organu właściwego do rozpoznania sprawy) o czym świadczy treść adnotacji na k. 4 tego pisma (vide k. 284 akt administracyjnych). Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że kolejne pismo skarżącej z dnia 4 sierpnia 2006 r., nadane listem poleconym w dniu 8 sierpnia 2006 r. (k. 291 akt administracyjnych) do Prezesa GUM również dotyczyło w istocie odwołania od decyzji z [...] lipca 2006 r. Ze względu na treść w/w pism należy uznać, że organ prawidłowo uczynił traktując je, pomimo sformułowanego w nich żądania stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. jako wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją a to ze względu na podnoszone przez skarżącą zarzuty. Mianowicie skarżąca wskazywała, że jej zdaniem, podany w w/w decyzji czas trwania czynności sprawdzających jest wysoce zawyżony, wobec powyższego kwota opłaty dotycząca wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia typu spornego analizatora spalin powinna być mocno zredukowana.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził naruszenia prawa skutkującego wyeliminowaniem zakwestionowanego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Łaczny czas trwania czynności w ramach badań wyniósł 9 godzin 53 minuty.

W myśl § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy (Dz. U. Nr 229 poz. 2309), stawka godzinowa za czas pracy pracownika administracji miar wynosi 200,00 zł. W związku z § 1 ust. 3 zdanie 2 rozporządzenia (każdą rozpoczętą godzinę liczy się jako pełną), określona została wysokość opłat za wydanie decyzji nr [...] na kwotę 2000,00 zł (liczba godzin, przez które wykonywano czynności - 10, pomnożona przez stawkę godzinową w wysokości 200,00 zł). W tym stanie rzeczy ustalona w decyzji opłata jest prawidłowa.

W aktach sprawy znajduje się protokół badań szczegółowo wskazujący na rodzaj i czas trwania poszczególnych czynności. W decyzji wyjaśniono w sposób nie budzący zastrzeżeń, co do zgodności z prawem, w jaki sposób i na jakiej podstawie ustalono czas rozpoczęcia i zakończenia badań wykonanych w poszczególnych dniach. Skarżąca nie zakwestionowała prawidłowości powyższych czynności.

Mając na uwadze powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.