Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 944/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.178, 177
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 944/19 w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowo-akcyjnej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 25 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę wniesioną przez skarżącą A Sp. z o.o. Sp. komandytowo-akcyjna w niniejszej sprawie (k. 44).

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżącej wysłany został na adres pełnomocnika strony. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 66) oraz wyjaśnień doręczyciela (k. 88), z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 10 grudnia 2019r. i po raz drugi w dniu 18 grudnia 2019r. Następnie przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 27 grudnia 2019 r.

W dniu 24 stycznia 2020 r. Spółka reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną (k. 67).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną skarżącej Spółki od wydanego w tej sprawie wyroku należało odrzucić z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia oraz wyjaśnień operatora pocztowego, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 10 grudnia 2019 r. i po raz drugi w dniu 18 grudnia 2019 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 24 grudnia 2019 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie pełnomocnik odebrał powyższą przesyłkę w dniu 27 grudnia 2019 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13 "jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma – i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu". Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09 i postanowieniu z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2916/11, (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).

Biorąc pod uwagę, że przesyłka zawierająca wyrok wraz z uzasadnieniem doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 grudnia 2019 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 23 stycznia 2020r. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną w dniu 24 stycznia 2020 r., tj. po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z uwagi na powyższe skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a.