Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1094/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 15 par. 18 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Dnia 3 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M.-W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu D. B., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. A 3/39, kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100 złotych), obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej J. M.-W. z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], znak: [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. M.-W. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z., wydanej w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzję organu odwoławczego J. M. – W. odebrała w dniu 10 lipca 2009 roku.

W dniu 23 grudnia 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona w dniu 1 grudnia 2009 roku do organu, skarga J. M. – W. na wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia owej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 26 maja 2010 roku, odmówił J. M. – W. przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 roku, oddalił zażalenie J. M. – W., złożone od powyższego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Jak już wyżej wskazano, z nadesłanych przez organ akt sprawy wynika, że kwestionowaną decyzję doręczono skarżącej w dniu 10 lipca 2009 roku. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi należało wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Zatem termin do złożenia skargi, który biegł od dnia 11 lipca 2009 roku do dnia 10 sierpnia 2009 roku., upłynął bezskutecznie, albowiem strona złożyła skargę dopiero w dniu 1 grudnia 2009 roku.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Wobec tego skarga J. M. – W., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlegała odrzuceniu.

Po myśli art. 250 p.p.s.a., w związku z § 18 ust. 2 pkt 1 lit c i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), orzeczono zaś o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu skarżącej żądanego wynagrodzenia, powiększonego o należny podatek od towarów i usług, wobec złożonego przezeń oświadczenia, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części

m.o.