Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 2273/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 3d, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7, art. 14 ust. 2 pkt 17 lit.b), art. 14 ust. 3 pkt 12 lit.b)
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 1 pkt 8 lit.c)
journal: Dz.U. 2010 nr 226 poz 1478
law: Ustawa z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób  prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Protokolant Dorota Rembiejewska, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1608/13 w sprawie ze skargi A. S. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2013 r. nr IBPB II/2/415-467/13/AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r., I SA/Gl 1608/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną przez A. S. (zwaną dalej skarżącą) interpretację Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynika, że skarżąca będzie komandytariuszem w spółce komandytowej (dalej: "spółka osobowa"). W przyszłości wystąpi ze spółki osobowej (dalej: "wystąpienie"). Przewiduje także, że spółka osobowa zostanie zlikwidowana (dalej: "likwidacja"). Wystąpienie będzie polegało na wypowiedzeniu przez skarżącą umowy spółki osobowej i późniejszej zmianie umowy spółki osobowej poprzez wykreślenie skarżącej jako wspólnika tej spółki.

Wystąpienie nastąpi za wynagrodzeniem w formie niepieniężnej – skarżąca otrzyma wynagrodzenie w naturze w postaci:

1) akcji spółki komandytowo-akcyjnej (dalej: SKA), które zostały odpłatnie nabyte przez spółkę osobową (dalej: "akcje nabyte"),

2) akcji spółki komandytowo-akcyjnej, które zostały uprzednio objęte przez spółkę osobową w zamian za wkład pieniężny (dalej: "akcje objęte").

Składniki majątkowe otrzymane w wyniku likwidacji oraz wystąpienia nie będą skarżącej przydatne, dlatego akcje nabyte i akcje objęte zostaną przez nią odpłatnie zbyte w celu umorzenia (umorzenie dobrowolne).

W związku z powyższym skarżąca zapytała, w jaki sposób powinna ustalić koszt uzyskania przychodu w przypadku dobrowolnego umorzenia akcji nabytych oraz akcji objętych?

Przedstawiając własne stanowisko wskazała, że skoro wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez spółkę osobową, powinny zostać rozliczone w momencie umorzenia dobrowolnego akcji nabytych przez skarżącą,

a więc w taki sam sposób, jak przy odpłatnym ich zbyciu. Taki sposób postępowania pozwoli na zapewnienie realizacji zasady odroczenia opodatkowania składników majątkowych otrzymanych w ramach wystąpienia ze spółki osobowej.

W przypadku dobrowolnego umorzenia akcji objętych, punktem wyjścia dla oceny sposobu obliczenia kosztów uzyskania przychodu jest art. 24 ust. 3d) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. – dalej: u.p.d.o.f.). Wydatkami poniesionymi przez spółkę osobową na objęcie akcji objętych jest wartość środków pieniężnych przekazanych spółce osobowej w zamian za otrzymane akcje SKA. Skoro akcje objęte zostały objęte za wkład pieniężny, przepisem określającym sposób obliczania kosztów uzyskania przychodów będzie art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. i jako koszt uzyskania przychodu należy potraktować wysokość środków pieniężnych przekazanych spółce w zamian za otrzymane akcje objęte.

Organ w interpretacji z dnia 26 lipca 2013 r. uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. Wskazał, że w opisanym zdarzeniu przyszłym kosztem uzyskania przychodów będzie wartość wkładu do spółki osobowej wspólnika (skarżącej),

w takiej części, jaką stanowić będzie wartość otrzymanych akcji w spółce komandytowo-akcyjnej do wartości całego majątku otrzymanego w związku

z likwidacją spółki osobowej lub wystąpieniem z takiej spółki (w postaci środków pieniężnych jak i składników majątku spółki osobowej). Dodał, że w sprawie nie będzie miał zastosowania art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f. bowiem przepisy, w oparciu

o które należy ustalić koszty uzyskania przychodu wskazuje wprost art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f.

3. Po bezskutecznym wezwaniu organu interpretacyjnego do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca wniosła skargę, w której zarzuciła organowi naruszenie:

- art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f. poprzez uznanie - wbrew literalnemu brzmieniu tego przepisu - że nie ma on zastosowania w sytuacji, gdy skarżąca odpłatnie zbywa

w celu dobrowolnego umorzenia otrzymane w związku z wystąpieniem ze spółki osobowej (lub likwidacją takiej spółki) akcje w SKA;

- art. 14 ust. 2 pkt 17 lit b) u.p.d.o.f. poprzez uznanie - wbrew jego literalnemu brzmieniu - że przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych

w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika

z takiej spółki nie są przychodami z działalności gospodarczej;

- art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. w związku z art. 30b ust 1. u.p.d.o.f. i art. 30b ust. 4 u.p.d.o.f. poprzez uznanie - wbrew literalnemu brzmieniu art. 30b ust. 4 u.p.d.o.f. - że art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. ma zastosowanie w sytuacji, gdy skarżąca zbywa akcje w SKA otrzymane w związku z wystąpieniem ze spółki osobowej (lub likwidacją takiej spółki);

4) art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f. w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. oraz art. 30b ust. 4 u.p.d.o.f. poprzez uznanie, że skarżąca zbywając w celu umorzenia akcje w SKA uzyskane w związku z wystąpieniem ze spółki osobowej (lub likwidacją takiej spółki) nie uzyskuje przychodu z działalności gospodarczej, tylko przychód z kapitałów pieniężnych;

5) art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.

z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: ord. pod.) w związku z art. 14h) ord. pod. - poprzez uznanie, że skarżąca - zbywając w celu umorzenia akcje w SKA uzyskane

w związku z wystąpieniem ze spółki osobowej (lub likwidacją takie spółki) - uzyskuje przychód z kapitałów pieniężnych mimo, iż nie ustalono, czy przedmiotem działalności spółki osobowej jest obrót papierami wartościowymi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylając interpretację wskazał, że przedmiot sporu sprowadza się do dwóch zagadnień. Po pierwsze: czy przychód z odpłatnego zbycia (w celu umorzenia) przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną składników majątku w postaci akcji w spółce komandytowo-akcyjnej otrzymanych z tytułu wystąpienia z takiej spółki lub z tytułu jej likwidacji, należy zaliczyć do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też do źródła "kapitały pieniężne"? W dalszej kolejności: na podstawie których regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustalić koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku w postaci akcji w SKA przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną, otrzymanych z tytułu wystąpienia

z takiej spółki lub z tytułu jej likwidacji?

Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że regulacje ustawy podatkowej, na których skarżąca opiera swoje stanowisko, zostały wprowadzone do systemu prawa z dniem 1 stycznia 2011 r. na podstawie ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. 2010, poz. 1478 ze zm. – dalej: ustawa zmieniająca). Na podstawie art. 1 pkt 8 lit. c) ustawy zmieniającej w art. 14 ust. 3 u.p.d.o.f. dodano między innymi punkt 12 litery a)-b), stosownie do którego do przychodów z działalności gospodarczej (o których mowa w art. 14 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f.) nie zalicza się wyżej wskazanych przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. Istotne znaczenie w sprawie posiadają regulacje zawarte w art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) u.p.d.o.f., art. 14 ust. 3 pkt 12 u.p.d.o.f. oraz art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f.

Sąd podkreślił, że organ interpretacyjny przedwcześnie odnalazł kwalifikację prawną do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego w regulacjach odnoszących się do opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia akcji w SKA, jako papierów wartościowych, w ramach źródła "kapitały pieniężne" (art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit.a/ u.p.d.o.f.). Przedstawione zdarzenie przyszłe dawało podstawy do ulokowania wskazanego we wniosku przychodu, jako wynikającego z działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. i art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b/ u.p.d.o.f.), co w konsekwencji otwierało możliwość zastosowania powołanego we wniosku o wydanie interpretacji art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f.

Wskazał jednak, że konieczne było uzupełnienie podanego we wniosku stanu faktycznego o te elementy, które pozwoliłyby na ocenę, czy w sprawie interpretacyjnej znajduje zastosowanie art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) u.p.d.o.f. Jeśli bowiem od likwidacji spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpienia wspólnika

z takiej spółki do odpłatnego zbycia składników majątku w postaci akcji w SKA, otrzymanych w związku z tą likwidacją lub wystąpieniem upłynęło 6 lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, to wskazanego przychodu z odpłatnego zbycia składników majątku nie można zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) u.p.d.o.f. W tym przypadku nie będzie miał zastosowania wskazywany we wniosku

o udzielenie interpretacji art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f.

Sąd pierwszej instancji zauważył również, że w sytuacji odwrotnej, to jest

w razie braku spełnienia przesłanek z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) u.p.d.o.f., mogą znaleźć zastosowanie powoływane w skardze regulacje art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) u.p.d.o.f. i art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f. Nie sposób nie zauważyć, że zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) u.p.d.o.f.: "Przychodem z działalności gospodarczej są również (...) przychody z odpłatnego zbycia składników majątku (...) otrzymanych w związku

z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki." Wynika z niego klasyfikacja przychodu z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki do przychodu z działalności gospodarczej.

Jednocześnie – jak sąd zaznaczył - brak jest przepisu uprawniającego do wyłączenia stosowania art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) u.p.d.o.f. w przypadku, gdy składnikiem majątku, o którym mowa w tej regulacji są akcje w SKA, gdyż art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.f. zaliczający do przychodów z kapitałów pieniężnych przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych bez względu na to w jakiej sytuacji prawnej nastąpiło uzyskanie i zbycie tego składnika majątku, należy traktować jako lex generalis. Szczególny charakter art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) u.p.d.o.f. wynika z tego, że jego zakres zastosowania został wyraźnie ograniczony tylko do sytuacji zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki osobowej lub wystąpieniem

z takiej spółki. Z tym przepisem jest ściśle skorelowany art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f., który został zamieszczony w rozdziale "Szczególne zasady ustalania dochodu". Wyraz "szczególne" także wskazuje, że regulacje art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) oraz art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f. stanowią wyjątek od innych, ogólnych zasad opodatkowania.

Za wyłączeniem zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 6 lit.a) u.p.d.o.f. przemawia również reguła kolizyjna lex posterior derogat legi priori, ponieważ ten przepis obowiązuje od dnia 1 stycznia 2004 r., podczas gdy art. 14 ust. 2 pkt 17 lit.b) u.p.d.o.f. - od dnia 1 stycznia 2011 r. Stanowisko to potwierdzają również argumenty wynikające z lektury uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (Sejm VI Kadencji, nr druku 3500).

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że dla wyjaśnienia kwestii rodzaju źródła przychodu (działalność gospodarcza albo kapitały pieniężne) wynikającego

z odpłatnego zbycia przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną składników majątku w postaci akcji w SKA otrzymanych z tytułu wystąpienia ze spółki osobowej lub z tytułu jej likwidacji, konieczne jest uzupełnienie podanego we wniosku stanu faktycznego o te elementy, które pozwolą na ocenę, czy w sprawie znajdzie zastosowanie art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) u.p.d.o.f. Tym samym organ udzielił interpretacji podatkowej na podstawie niepełnego stanu faktycznego, uniemożliwiającego ocenę stanowiska skarżącej.

5. Powyższy wyrok organ interpretacyjny zaskarżył w całości skargą kasacyjną, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie:

1) art. 5a pkt 6 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) oraz w związku z art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.f. - poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przychód uzyskany przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z odpłatnego zbycia w celu umorzenia dobrowolnego akcji spółki komandytowo-akcyjnej, otrzymanych w związku

z wystąpieniem przez niego ze spółki osobowej lub z tytułu jej likwidacji należy zaliczyć do źródła przychodów "pozarolnicza działalność gospodarcza", a nie do źródła "kapitały pieniężne";

2) art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b) oraz art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f. - poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przepisy te znajdą zastosowanie

w sprawie, chociaż przepisy te w sprawie nie mogą być stosowane, bowiem przychód uzyskany przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z odpłatnego zbycia w celu umorzenia dobrowolnego akcji spółki komandytowo-akcyjnej, otrzymanych w związku z wystąpieniem przez niego ze spółki osobowej lub

z tytułu jej likwidacji należy zaliczyć do źródła przychodów "kapitały pieniężne", a nie "pozarolnicza działalność gospodarcza";

3) art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) oraz art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. - poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji

niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że przepisy te nie znajdą zastosowania

w sprawie chociaż powinny być stosowane;

4) art. 146 § 1 w związku z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270

ze zm. – dalej: p.p.s.a.) oraz w związku z art. 14b § 3 w związku

z art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) poprzez uwzględnienie skargi skarżącej, uchylenie zaskarżonej indywidualnej interpretacji i przyjęcie, że

w postępowaniu w przedmiocie wydania pisemnej interpretacji przepisów

prawa podatkowego organ podatkowy naruszył jednak przepisy

postępowania, wydając interpretację indywidualną na podstawie niepełnego stanu

faktycznego, co uniemożliwiło ocenę stanowiska skarżącej.

Zdaniem WSA ocena prawidłowości stanowiska skarżącej była uzależniona od uzupełnienia podanego we wniosku stanu faktycznego o elementy wskazane w art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b) u.p.d.o.f. W ocenie organu zaskarżona interpretacja spełnia wszystkie wymogi określone w art. 14c § 1 i § 2 ord. pod. Zawiera bowiem

opis zdarzenia przyszłego, negatywną ocenę stanowiska skarżącej, wskazanie, prawidłowego stanowiska wraz z jego uzasadnieniem prawnym. Powinien zatem zapaść wyrok oddalający skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, organ interpretacyjny wniósł o:

- uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu

w Gliwicach,

- zasądzenie od skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

6. Przedmiotem sporu na etapie postępowania interpretacyjnego była kwestia sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia akcji nabytych oraz akcji objętych. Rozstrzygnięcie tego problemu uzależnione jest jednak od przesądzenia źródła przychodów, do których zostanie zakwalifikowane odpłatne zbycie tych akcji. W sporze tym sąd pierwszej instancji opowiedział się za przyjęciem poglądu, że jest to przychód z działalności gospodarczej. Świadczą o tym obszerne rozważania sądu doprowadzające do wniosku, że "przedstawione przez wnioskodawcę zdarzenie przyszłe dawało podstawy do ulokowania wskazanego we wniosku przychodu, jako wynikającego z działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. i art. 14 ust. 2 pkt 17 lit.b/ u.p.d.o.f.), co w konsekwencji otwierało możliwość zastosowania powołanego we wniosku o wydanie interpretacji art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f.". O dokonanej wykładni przepisów kwalifikującej przychód skarżącej do źródła przychodów z działalności gospodarczej świadczą też zarzuty skargi kasacyjnej kwestionujące stanowisko sądu pierwszej instancji i domagające się uznania, że przychód ten należy zakwalifikować do źródła "kapitały pieniężne".

Zarzuty naruszenia prawa materialnego należało uznać za bezzasadne.

Sposób ustalenia dochodu w przypadku zbycia składników majątku otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu jej likwidacji określa art. 24 ust. 3d) u.p.d.o.f. Stanowi on, że dochodem z odpłatnego zbycia innych niż środki pieniężne składników majątku otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki lub z tytułu jej likwidacji jest różnica między przychodem uzyskanym z ich odpłatnego zbycia a wydatkami poniesionymi na ich nabycie lub wytworzenie, niezaliczonymi w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów przez wspólnika lub spółkę. Ustawodawca wprowadził regulację prawną dotyczącą ustalenia dochodu w przypadku zbycia składników majątku otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko organu interpretacyjnego odnośnie zakwalifikowania przychodu, który skarżąca może otrzymać z tytułu odpłatnego zbycia akcji nabytych oraz akcji objętych do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych, tj. art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. pozostaje

w sprzeczności z art. 14 ust. 2 pkt 17b) u.p.d.o.f.

W myśl ostatnio cytowanego przepisu, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych

w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika

z takiej spółki. Według tego przepisu przychód z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną jest zatem przychodem z działalności gospodarczej. Brak jest przy tym regulacji wyłączającej stosowanie art. 14 ust. 2 pkt 17b) u.p.d.o.f. w przypadku, gdy składnikiem majątku są akcje nabyte oraz akcje objęte. Wskazując na sytuację zbycia składników majątku, przepis art. 14 ust. 2 pkt 17b) u.p.d.o.f. nie różnicuje tych składników, ani nie odsyła do innych przepisów, z których można by wywieść takie zróżnicowanie. Dlatego bezzasadne są twierdzenia skargi kasacyjnej dotyczące sposobu kwalifikowania przychodów, o których mowa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jako przychodów z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. wobec istnienia uregulowania zawartego w art. 14 ust. 2 pkt 17b) u.p.d.o.f., który w sprawie znajduje zastosowanie.

W podobnych sprawach do rozpatrywanej identyczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach: z dnia 15 października 2015 r., II FSK 3476/13 oraz II FSK 3477/13; z dnia 29 września 2015 r., II FSK 1998/13 oraz II FSK 2032/13; z dnia 26 listopada 2015 r., II FSK 2433/13, II FSK 2434/13; z dnia 27 stycznia 2016 r., II FSK 2590/13, II FSK 2591/13; oraz

z dnia 1 czerwca 2016 r., II FSK 1583/14, II FSK 1586/14, II FSK 1589/14, II FSK 1668/14.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotową sprawę nie znalazł podstaw do odstąpienia w rozpoznawanej sprawie od prezentowanego jednolicie

w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiska.

7. W zakresie naruszenia prawa procesowego, skarga kasacyjna zarzuca sądowi pierwszej instancji niezasadne przyjęcie, że organ wydał interpretację indywidualną na podstawie niepełnego stanu faktycznego.

Ustosunkowując się do tego zarzutu należy wskazać, że sąd pierwszej instancji po przyjęciu, że przychód skarżącej należy kwalifikować do źródła "działalność gospodarcza" uznał, iż konieczne było uzupełnienie stanu faktycznego, mającego znaczenie dla ewentualnego zastosowania art. 14 ust. 3 pkt 12 lit.b) u.p.d.o.f. Skoro jednak spór w rozpoznawanej sprawie nie dotyczył zastosowania tego przepisu, brak jest podstaw do żądania uzupełnienia wniosku w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 14h) ord. pod. Poza tym organ bez uzupełniania stanu faktycznego może

w interpretacji zastrzec, że regulacja z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit.b) u.p.d.o.f. zawiera odstępstwo od reguły kwalifikowania tego typu przychodów jako przychodów

z działalności gospodarczej. W sytuacji zatem, gdyby skarżąca dokonała sprzedaży akcji odpłatnie nabytych (lub objętych) przez spółkę osobową, po upływie sześciu lat od likwidacji tej spółki i sprzedaż ta nie zostałaby dokonana w ramach działalności gospodarczej, uzyskane z tego tytułu przychody nie byłyby kwalifikowane jako przychody z działalności gospodarczej.

Pomimo tego, że zarzut procesowy w zakresie braku podstaw do żądania przez organ interpretacyjny uzupełnienia przez skarżącą stanu faktycznego sprawy jest trafny, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Zgodnie bowiem z art. 184 in fine p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną także wówczas, gdy zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie sądu pierwszej instancji było błędne w części zarzucającej organowi interpretacyjnemu naruszenie prawa procesowego. W pozostałej części, odnoszącej się do zasadniczego sporu o kwalifikację osiąganego przez skarżącą przychodu było prawidłowe, co w konsekwencji przesądza o tym, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu.

8. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 in fine p.p.s.a., jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.