Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 424/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.156 §1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2009 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania dotacji przedmiotowej; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z [...] lutego 2009r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa utrzymał w mocy decyzję własną z [...] października 2008r. stwierdzającą nieważność decyzji z [...] lipca 2007r. w sprawie przyznania dotacji przedmiotowej S.N. na realizację zadań z zakresu ochrony roślin przy zwalczaniu bakterii C., w zakresie dofinansowania kosztów pokrycia szkody poniesionej w wyniku zdyskwalifikowania, z powodu wystąpienia bakterii C., sadzeniaków ziemniaka uznanych po ocenie polowej w stopniu bazowy, uprawianych na powierzchni 1 ha oraz w stopniu kwalifikowany, uprawianych na powierzchni 4,5 ha, w wysokości 6 000 zł.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym;

W dniu [...] kwietnia 2007 r. do Głównego Inspektora, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G., wpłynął wniosek S. N., zam. [...], o udzielenie dotacji na dofinansowanie kosztów zwalczania b. ziemniaka. Wojewódzki Inspektor, stosownie do dyspozycji obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 683 ze zm.), sprawdził wniosek pod względem merytorycznym, formalnym i rachunkowym i wraz z opinią przesłał go do Głównego Inspektora, który decyzją znak: [...] z dnia [...] lipca 2007 r. przyznał Wnioskodawcy dotację w wysokości [...] zł.

Z uwagi na wątpliwości dotyczące zasadności udzielonej dotacji, zgłaszane przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w którego dyspozycji pozostają środki finansowe przeznaczone na wypłatę dotacji, pismem znak: [...] z dnia [...] marca 2008 r., Główny Inspektor wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] lipca 2007r.

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, iż dotacje w zakresie ochrony roślin, udzielane w oparciu o rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 98, póz. 683, ze zm.), stanowiły tzw. "pomoc istniejącą" w rozumieniu pkt 4 rozdziału IV załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), która mogła być stosowana jedynie przez okres trzech lat od dnia akcesji Polski do Unii Europejskiej, tj. do dnia 30 kwietnia 2007 r. W związku z faktem, że decyzja Głównego Inspektora przyznająca S. N. dotację, wydana została w oparciu o przepisy w/w rozporządzenia z dnia 30 maja 2006 r., po okresie trzech lat od dnia akcesji, jej przyznanie było niezgodne z prawem.

W związku z powyższym, w dniu [...] października 2008r. Główny Inspektor wydał decyzję znak: [...], stwierdzającą nieważność wcześniejszej decyzji z dnia [...] lipca 2007r., przyznającej Wnioskodawcy dotację w wysokości [...] zł.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Główny Inspektor uznał, iż brak jest podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia i decyzją z dnia [...] lutego 2009r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podkreślił, iż przyznanie dotacji w oparciu o te przepisy, po okresie trzech lat od dnia akcesji Polski do Unii Europejskiej, stoi w sprzeczności z przepisami wspólnotowymi regulującymi przyznawanie pomocy publicznej i nie może zostać zrealizowane.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił m.in.: brak rzetelności i sprawności administracji jako gwarancji ochrony praw obywatelskich, złamanie zasady szybkości postępowania (art.12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej "kpa"), naruszenie zasady niezwłoczności przypisanej do spraw prostych, wymagających działania bezzwłocznego (art.35 kpa). Zdaniem skarżącego Główny Inspektor nie naruszając ww. zasad mógł wydać decyzję o przyznaniu dotacji przed 30 kwietnia 2007r., tj. przed upływem trzech lat od dnia akcesji Polski do UE.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie zauważyć należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako p.p.s.a.).

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu i na podstawie ww. ustaw, Sąd nie dopatrzył się, aby decyzja ta została wydana z naruszeniem norm prawa stanowiących podstawę jej wydania. W ocenie Sądu, decyzja będąca przedmiotem skargi odpowiada prawu a ustalenia dokonane przez organ są prawidłowe. Należy zatem stwierdzić, iż zarzuty zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 156 § 1 pkt 2 kpa, stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji, organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji przedmiot tego postępowania został ograniczony wyłącznie do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy procesowej. Podkreślić również należy, iż użycie przez ustawodawcę określenia "organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji" nie nasuwa wątpliwości, iż mamy do czynienia z obowiązkiem wydania decyzji o określonej treści w przypadku zaistnienia określonych w nim przesłanek.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący złożył wniosek o udzielenie i wypłacenie dotacji do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. w dniu [...] kwietnia 2007 r., w oparciu o rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 683, ze zm.). Rozporządzenie to obowiązywało do dnia 16 kwietnia 2007 r., kiedy to w życie weszło nowe rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2007 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 67, poz. 446, ze zm.). Przedmiotowy wniosek S. N. do Głównego Inspektora wpłynął natomiast w dniu [...] kwietnia 2007 r., tj. w dniu, w którym obowiązywało już nowe rozporządzenie w sprawie stawek dotacji.

W związku z powyższym, w celu rozpatrzenia wniosku Skarżącego w oparciu o aktualnie obowiązujące rozporządzenie w sprawie stawek dotacji z dnia 13 kwietnia 2007 r., Organ zasadnie uznał, iż zaistniała konieczność uzupełniania dokumentacji towarzyszącej wnioskowi o dokumenty wymagane przepisami nowego rozporządzenia, tj. zgodnie z § 14 ust. 5: kopie umów kontraktacji - w przypadku gdy przedmiotowe bulwy ziemniaka zostały wytworzone w ramach umowy kontraktacji oraz faktury albo rachunki, lub ich kserokopie potwierdzone za zgodność z oryginałem przez wojewódzkiego inspektora, potwierdzające sprzedaż przedmiotowych bulw ziemniaków. Jak wynika z akt sprawy, w tym celu, Główny Inspektor wystąpił pismem z dnia [...] maja 2007 r. znak: [...] do strony, z prośbą o uzupełnienie wymaganej do wniosku dokumentacji. Dokumenty te wpłynęły do Głównego Inspektora w dniu [...] czerwca 2007 r.

W wyniku przeanalizowania otrzymanej dokumentacji organ zasadnie uznał, iż podstawa prawna, która miała być podstawą rozpatrzenia przedmiotowej sprawy wymaga zweryfikowania. Z dokumentacji przekazanej przez Skarżącego wynikało bowiem, że zadanie, za które strona wnioskowała o udzielenie dotacji, w całości wykonane zostało w roku 2006. W związku z powyższym, niezasadne stało się rozpatrywanie wniosku strony w oparciu o nowe rozporządzenie w sprawie dotacji z dnia 13 kwietnia 2007 r., zgodnie z § 19 ust. 3 w/w rozporządzenia, ponieważ zapis ten dotyczy jedynie możliwości udzielenia dotacji za 2007 r. W tej sytuacji jedyną podstawą prawną, w oparciu o którą wniosek mógłby zostać rozpatrzony był § 19 ust. 1 w/w rozporządzenia w sprawie stawek dotacji z dnia 13 kwietnia 2007 r., stanowiący, iż do wniosków o dotacje przedmiotowe należne za zadania wykonane w 2006 r., złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie przepisów rozporządzenia w sprawie dotacji z dnia 13 kwietnia 2007 r., stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. w/w rozporządzenia w sprawie stawek dotacji z dnia 30 maja 2006 r.

Biorąc pod uwagę, że przepis ten nie nakładał dodatkowych ograniczeń dotyczących możliwości przyznania dotacji (m.in. w odniesieniu do konieczności przyznania przedmiotowej pomocy najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2007 r.) oraz, iż strona spełniła wszystkie wymagania merytoryczne, formalne i rachunkowe określone w w/w rozporządzeniu z dnia 30 maja 2006 r., Główny Inspektor w dniu [...] lipca 2007 r., wydał decyzję znak: [...] przyznającą stronie dotację w wysokości [...] zł.

Z uwagi na powyżej wskazane okoliczności należy uznać, iż organ w toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie naruszył zasady szybkości, ani tym bardziej zasady niezwłoczności, o której mowa w art.35 kpa i podejmował niezbędne kroki mające przyczynić się do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia.

Jednakże dotacje udzielane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 maja 2006 r. stanowiły tzw. "pomoc istniejącą" w rozumieniu pkt 4 rozdziału IV załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), która mogła być stosowana jedynie przez okres trzech lat od dnia akcesji Polski do Unii Europejskiej, tj. do dnia 30 kwietnia 2007 r. W związku z faktem, że decyzja Głównego Inspektora przyznająca S. N. dotację, wydana została w oparciu o przepisy w/w rozporządzenia z dnia 30 maja 2006 r., po okresie trzech lat od dnia akcesji, jej przyznanie było niezgodne z prawem i organ był zobligowany do wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego, stwierdzając jej nieważność.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą nieważność decyzji z [...] lipca 2007r. odpowiada prawu. Organ przede wszystkim wyraźnie wskazał konkretne okoliczności faktyczne i prawne, jakie złożyły się na podjęcie takiego rozstrzygnięcia, czemu dał wyraz w wyczerpującym uzasadnieniu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.