Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1526/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1 par 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. art. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 1548
law: Ustawa z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw
article: art. 16 a ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 788
law: Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy - tekst jednolity.
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 września 2014r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia

[...] r., nr[...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1

pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2013 r., poz. 267), art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.

o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), utrzymało

w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r.,

nr [...] w sprawie odmowy przyznania I.P. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na matkę S. C..

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu [...] r. I. P. wystąpiła do ośrodka pomocy społecznej z wnioskiem o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad matką S. C.. Wniosek uzupełniono o orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności o zaliczeniu matki do znacznego stopnia niepełnosprawności, świadectwo pracy, informację o dochodach oraz stosowne oświadczenia.

Decyzją z dnia [...] r., nr[...] , wydaną na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 16a, art. 29 ustawy o świadczeniach rodzinnych, organ pierwszej instancji odmówił I. P. przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego dla S. C. od dnia [...] r. do dnia [...] r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołując się na zebrany materiał dowodowy w sprawie wywiódł, że wnioskodawczyni spełnia warunek pokrewieństwa,

a dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie ([...] zł) nie przekracza kryterium dochodowego uprawniającego do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Nie zaistniała natomiast przesłanka rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z powodu sprawowania opieki nad matką legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Z analizy dokumentów wynika, że w ostatnim zakładzie pracy I. [...] pracowała w okresie od [...] r., zaś stosunek pracy ustał na mocy porozumienia stron. Następnie w okresie [...] r. wnioskodawczyni pobierała w ośrodku świadczenie pielęgnacyjne na córkę A. P., a od [...] r. świadczenie pielęgnacyjne na matkę S. C.. W ocenie organu, powyższe okoliczności świadczą o tym, że I.[...] wprawdzie zrezygnowała z zatrudnienia ale na rzecz opieki nad córką, a nie matką. Dodatkowo organ wskazał, że w okresie [...] r. (do momentu objęcia opieki nad matką) strona nie pozostała w zatrudnieniu, zaś data ustalenia znacznego stopnia niepełnosprawności S. C. ([..] r.) nie pokrywa się ani z datą ostatniego zatrudnienia wnioskodawczyni, ani też z datą zaprzestania opieki nad córką.

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie podnosząc, że decyzja jest bardzo krzywdząca. W odwołaniu I.[...] wyjaśniła, że z pracy w [...] zrezygnowała z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem, a także mamą. Po śmierci córki, nie mogła wrócić do pracy, skoro mama nadal wymagała opieki. W tej sytuacji zaistniała też konieczność ustalenia stopnia niepełnosprawności. Obecnie mama ma lat i jako osoba leżącą, wymaga całodobowej pomocy osoby drugiej.

Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w wyniku rozpatrzenia odwołania I. P, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych obok kryterium dochodowego, które skarżąca spełniła, należy brać pod uwagę przesłankę wynikającą z art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wskazującą na konieczność rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Stosownie bowiem do art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. W myśl art. 3 pkt 22 powołanej ustawy przez zatrudnienie lub inną pracę zarobkową rozumieć należy wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego, umowy o pracę nakładczą oraz wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, a także prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Organ podkreślił, że z akt sprawy wynika, iż strona nie zrezygnowała z pracy

w związku z uzyskaniem orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności matki. Umowa o pracę została rozwiązana za porozumieniem stron w dniu [...] r., natomiast orzeczenie o stopniu niepełnosprawności S. C. zapadło w dniu [...] r. Przy czym organ podkreślił, że forma rezygnacji z zatrudnienia jak też fakt niepodejmowania pracy, nie miały istotnego znaczenia dla otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego, w przeciwieństwie do przypadku specjalnego zasiłku opiekuńczego. Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2010 r. wynika, że z rezygnacją zatrudnienia mamy do czynienia jeżeli między zakończeniem zatrudnienia a koniecznością opieki istniał związek przyczynowy, polegający na tym, iż bez konieczności sprawowania bezpośredniej, osobistej opieki zainteresowana świadczeniami opiekuńczymi osoba nie zrzekłaby się zatrudnienia. Musi być jednoznaczne i niebudzące wątpliwości, że rezygnacja z pracy nie była spowodowana inną sytuacją, np. wygaśnięciem umowy lub redukcją zatrudnienia. Tymczasem w niniejszej sprawie brak jest związku przyczynowego pomiędzy zakończeniem zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką. Skarżąca sama również przyznała, że rezygnacja z zatrudnienia nastąpiła w związku z opieką nad córką.

I.P. powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że umowę o pracę rozwiązała

z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawną córką i wiekową mamą. Z tytułu sprawowania opieki nad córką otrzymała świadczenie pielęgnacyjne. We wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie wpisała mamy, gdyż i tak nie dostałaby dwóch świadczeń. Jednakże przez cały okres pobierania świadczenia na córkę sprawowała również opiekę i nad mamą, która z racji wieku i chorób wymagała i nadal wymaga stałej opieki osoby drugiej. Skarżąca wyjaśniła, że po śmierci córki nie mogła podjąć pracy, gdyż musiała zająć się mamą, która od [...] r. jest osobą leżącą. Ponadto poinformowała, że po rozwiązaniu umowy o pracę nie zarejestrowała się jako osoba bezrobotna.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności

z prawem materialnym i procesowym, dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie, a zatem zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą należało uchylić, by umożliwić organom administracji publicznej ponowne rozpoznanie sprawy zgodnie z wytycznymi zawartymi w niniejszym wyroku, co wprost wynika z art. 153 P.p.s.a.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w której odmówiono skarżącej I. P.H przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką S. C..

Świadczenie w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego uregulowane zostało w art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), który dodano do ustawy z dniem 1 stycznia 2013 r., na mocy art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 1548). W wyniku powołanej nowelizacji wprowadzono specjalny zasiłek opiekuńczy jako nowe świadczenie występujące obok świadczenia pielęgnacyjnego i jednocześnie dokonano wskazania kryteriów specjalnego zasiłku opiekuńczego i istotnej zmiany kryteriów przyznania dotychczasowego świadczenia pielęgnacyjnego. W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego1964 r.-Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r., poz. 788 i 1529), ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji

i edukacji. Przedmiotowe świadczenie przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 powołanej ustawy.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że matka skarżącej legitymuje się orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności

z dnia [...] r. (wydanym do dnia [...]r.) zaliczającym S. C. do znacznego stopnia niepełnosprawności, ze wskazaniem, że ustalony stopień niepełnosprawności datowany jest od [...] r., a osoba ta wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Skarżąca jest osobą zobowiązaną do alimentacji, zaś dochód ustalony, w przeliczeniu na osobę, nie przekracza kryterium dochodowego warunkującego przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Natomiast spór budzi okoliczność, czy organy obu instancji w sposób prawidłowy uznały, że skarżąca nie spełnia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad matką.

W ocenie Sądu, w tej mierze, organy niewłaściwie oceniły stan faktyczny przedmiotowej sprawy, co skutkowało wydaniem decyzji z naruszeniem prawa

w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie decyzji organów obu instancji z obrotu prawnego.

Lektura uzasadnień zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji, prowadzi do wniosku, że organ pierwszej instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ustalając spełnienie przesłanki rezygnacji z zatrudnienia, skupiły się w zasadzie na okoliczności niepozostawania skarżącej w zatrudnieniu na dzień orzekania o stopniu niepełnosprawności S. C.. W ich ocenie okoliczności, że orzeczenie o stopniu niepełnosprawności matki skarżącej wydano w [...] r., zaś umowa o pracę z I. P. została rozwiązana za porozumieniem stron w dniu [...] r., przesądzają o tym, że nie wystąpiła przesłanka rezygnacji z zatrudnienia, związana z koniecznością sprawowania opieki nad chorą matką. Należy wskazać, że organy orzekające pominęły kluczowe elementy stanu faktycznego sprawy, jakie istniały w dniu ubiegania się przez stronę o świadczenie z tytułu opieki nad niepełnosprawną matką.

Organy dążąc do ustalenia prawdy obiektywnej w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, nie mogą poprzestawać tylko na ustaleniu okoliczności utraty zatrudnienia, ale również obowiązane są do wzięcia pod uwagę

i innych okoliczności, które mogą powodować spełnienie przesłanki rezygnacji

z zatrudnienia. Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy, nieuprawnione jest także ograniczenie się organów do badania wyłącznie faktu zatrudnienia strony, skoro ciąży na nich obowiązek orzekania według stanu faktycznego istniejącego na dzień wydania decyzji.

Jak wynika z akt sprawy, ostatnie zatrudnienie skarżącej I. P. przypadło na okres od [...] r. Z kolei znajdujące się w aktach administracyjnych świadectwo pracy z dnia [.. r. potwierdza, że ww. stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron (art. 30 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy). W skardze skarżąca oświadczyła, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło z uwagi na konieczność sprawowania opieki zarówno nad niepełnosprawną córką jak i matką. Również w odwołaniu skarżąca wyraźnie zaznaczyła, że" Z pracy w [...] zrezygnowała, ponieważ opiekowała się niepełnosprawnym dzieckiem do [...] , a także mamą, którą też wymagała stałej opieki". Tak więc, wbrew sugestiom Kolegium, strona nie przyznała, aby rezygnacja z zatrudnienia nastąpiła tylko z uwagi na sprawowanie opieki nad córką. Zauważyć należy, że wprawdzie skarżąca, po ustaniu stosunku zatrudnienia, pobierała świadczenie pielęgnacyjne tylko na córkę, jednak po jej śmierci podjęła starania o uzyskanie świadczenia pielęgnacyjnego na matkę. W wyniku tych działań matka skarżącej na mocy orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania

o Niepełnosprawności z dnia [...] r. została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności ze wskazaniem konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydano do dnia [..] r. podając, że ustalony znaczny stopień niepełnosprawności datuje się od [...] r. Na mocy decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [..] I. P. przyznano od dnia [...] r. do dnia [...] r. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad niepełnosprawną matką S. C.. Świadczenie to, z uwagi na wprowadzenie zmian do ustawy o świadczeniach rodzinnych, wygasło z dniem [...] r., natomiast skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w ramach kontynuowania sprawowanej opieki już w dniu [..] r.

Powyższe okoliczności nie zostały w ogóle rozważone przez organy. Tymczasem pominięcie faktu przyznania w poprzednim stanie prawnym świadczenia pielęgnacyjnego, przesądza o dokonaniu nieprawidłowej oceny spełnienia powyższej przesłanki, co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego zastosowania przepisu art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Nie zasługuje na akceptację stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dotyczące przesłanki "rezygnacji z zatrudnienia". W ocenie Sądu, powyższą przesłankę należy rozumieć szeroko, mając na względzie zarówno cel ustawy jak i wartości wynikające z Konstytucji. Tymczasem tą wartością konstytucyjną jak i tym celem ustawy jest ochrona i opieka nad osobą niepełnosprawną. Faktyczne sprawowanie opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny przez osobę, na której ciąży obowiązek alimentacyjny, w sytuacji przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, potwierdza okoliczność rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki. Tak więc, przy ocenie przesłanki z art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie bez znaczenia pozostaje fakt, że ubieganie się o przyznanie odpowiedniego świadczenia na nowych zasadach służy zachowaniu ciągłości uzyskiwania świadczeń w ramach kontynuowania udzielanej pomocy niepełnosprawnej osobie bliskiej, a tym samym, że wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego poprzedzono uzyskaniem, w poprzednim stanie prawnym, prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Przyjęcie rozumienia przepisu art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w sposób sugerowany przez Kolegium, prowadziłoby do wniosku, że wnioskodawczyni chcąc uzyskać prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego musiałaby, po wygaśnięciu świadczenia pielęgnacyjnego, uciekać się do działań polegających na zatrudnieniu się, co z kolei związane byłoby z zaniechaniem opieki, wyłącznie po to, by następnie rozwiązać stosunek zatrudnienia w celu ponownego zajęcia się opieką nad osobą niepełnosprawną. Dokonywanie interpretacji wymuszającej takie działania nie daje pogodzić się z założeniem o racjonalności ustawodawcy, gdyż taki sposób wykładni nie służy dobru osoby niepełnosprawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt III SA/Gd 408/13 podkreślił, że "fikcją byłoby wymaganie od osób niepracujących - bowiem sprawujących faktycznie opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny - podjęcia przez te osoby pracy, po to, by następnie z niej zrezygnować w celu spełnienia przesłanki otrzymania świadczenia, którego celem jest w istocie nie forma podjęcia bądź rezygnacji z zatrudnienia, lecz rekompensata Państwa za sprawowanie faktycznej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny powodująca w konsekwencji niemożność wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej przez opiekuna" (wyrok dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zauważyć należy, że ustawa o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, uzależniała przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego od niepodejmowania lub rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności. Natomiast warunkiem przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego jest wprawdzie wyłącznie "rezygnacja z zatrudnienia", nie mniej jednak celem nowelizacji tej ustawy nie było pozbawienie beneficjentów świadczeń pielęgnacyjnych funkcji opiekuna i związanego z tą funkcją prawa do świadczenia pieniężnego w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego. Przyjęcie odmiennego stanowiska, prowadziłoby do naruszenia zasad wynikających z art. 2 Konstytucji, tj. zasady demokratycznego państwa prawnego, zasady ochrony praw nabytych jak i zasady sprawiedliwości społecznej. Osoby, którym przyznano świadczenie pielęgnacyjne na podstawie przepisów ustawy

o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2013 r., mają prawo oczekiwać po zmianie stanu prawnego ciągłości przyznawania świadczeń związanych ze sprawowaniem opieki, tym bardziej, że istota świadczenia pielęgnacyjnego (zarówno przed jak i po nowelizacji) oraz specjalnego zasiłku opiekuńczego jest taka sama i polega na rekompensacie osobie rezygnacji

z zatrudnienia celem sprawowania opieki nad członkiem rodziny niezdolnym do samodzielnej egzystencji z uwagi na niepełnosprawność potwierdzoną stosownym orzeczeniem.

Fakt przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w poprzednim stanie prawnym, wyczerpuje bowiem przesłankę rezygnacji z zatrudnienia, o której mowa

w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Tak więc związku przyczynowego nie należy upatrywać, jak to czynią organy, w powiązaniu z zatrudnieniem skarżącej, lecz w nabyciu - na podstawie decyzji - prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Skład Sądu orzekającego w niniejszej sprawie podziela pogląd zaprezentowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Bd 523/13, zgodnie z którym osoby, które w poprzednio obowiązującym stanie prawnym (tj. przed 1 stycznia 2013 r.) nie podejmowały zatrudnienia lub zrezygnowały z zatrudnienia i przyznano im świadczenie pielęgnacyjne, nabyły prawo do przesłanki rezygnacji z zatrudnienia w rozumieniu art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz pogląd wyrażony w wyroku z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt

II SA/Bd 458/13, że stwierdzenie przez organ, iż "wnioskodawczyni nie zrezygnowała

z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką" nie może pozostawać w sprzeczności z decyzją przyznającą skarżącej świadczenie pielęgnacyjne (wyroki dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

To, czy przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego miało miejsce z uwagi na rezygnację z zatrudnienia, czy też z uwagi na niepodejmowanie pracy, pozostaje bez znaczenia dla oceny prawnej spełnienia omawianej przesłanki, skoro istotny jest sam fakt przyznania decyzją świadczenia pielęgnacyjnego, która to stanowi o zaistnieniu okoliczności rezygnacji z zatrudnienia. Odmienne traktowanie osób wówczas niepodejmujących zatrudnienia i rezygnujących z zatrudnienia, a które uzyskały świadczenie pielęgnacyjne przed dniem 1 stycznia 2013 r., powodowałoby naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa. W realiach niniejszej sprawy, nie ma potrzeby rozpatrywania kwestii, czy w 2010 r. skarżąca zrezygnowała z zatrudnienia celem sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką. Ta okoliczność była już przedmiotem zainteresowania organów i przesądziła o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego, co wynika z decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r.

W tej sytuacji brak jest podstaw prawnych do dokonywania ponownej jej oceny

w aspekcie obowiązujących przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł

o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz o poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji wyroku. Organy ponownie rozpoznając sprawę, przeprowadzą ocenę spełnienia przez skarżącą przesłanek warunkujących przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego,

z uwzględnieniem wyżej przedstawionych rozważań Sądu.