Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 204/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski Protokolant: starszy asystent sędziego Joanna Ukalska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2019 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 września 2017 r. sygn. akt IV SAB/Po 41/17 w sprawie ze A. R. na bezczynność Państwowego Inspektora Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na obszarze województwa wielkopolskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od A. R. na rzecz Państwowego Inspektora Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na obszarze województwa wielkopolskiego kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 6 września 2017 r., sygn. akt IV SAB/Po 41/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. R. (skarżąca) na bezczynność Państwowego Inspektora Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (PIS MSWiA) na obszarze województwa wielkopolskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z [...] kwietnia 2017 r. skarżąca zwróciła się do Państwowego Inspektora Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na obszarze województwa wielkopolskiego z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie:

1. "Ile zostało odnotowanych Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych (NOP) w Państwa urzędzie oraz z całej Polsce dotyczących szczepień przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis ?

2. Jaki charakter miały odnotowane Niepożądane Odczyny Poszczepienne? (proszę o odpowiedź z podziałem na ilość i rodzaje)

3. Czy zostały odnotowane przypadki śmiertelne?

4. Z jakiej statystyki wynikają dane, którymi Państwo dysponują?

5. Od którego roku dane te są gromadzone?

6. Czy w innych krajach Unii Europejskiej szczepienia, do których Państwo wzywacie mają charakter obowiązkowy?

7. Czy w związku z przystąpieniem Polski do UE w roku 2004 i obowiązującą w - ramach UE zasadą swobody przepływu osób odnotowaliście Państwo epidemie chorób, co do których w krajach UE szczepienia są dobrowolne?

8. Czy wystosowując pismo przymuszające do szczepienia jesteście Państwo świadomi ilości powikłań poszczepiennych nieodnotowanych, a który to problem z odnotowywaniem zauważa prof. Andrzej Zieliński (strona www.pzh.sov.pl). prof. Jacek Wysocki, dr Hanna Czajka (Neurologia i Neurochirurgia Polska 2004; 38, 1 (supl. 1): S 17-S 24) oraz dr Paweł Grzesiowski (wywiad z dnia 5 grudnia 2016 r., telewizja WP, program Tu i teraz)

9. Czy jest Państwu znane orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w kwestii obowiązku szczepień wskazujące, że przymus stanowi naruszenie art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności? (...)

10. Czy jest Państwu wiadomo, czy w związku z działalnością Państwowego Inspektora Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na obszarze województwa wielkopolskiego została skierowana już skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka?".

Pismem z [...] kwietnia 2017 r. organ udzielił skarżącej odpowiedzi na wskazany wyżej wniosek.

Następnie skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, gdyż w jej ocenie odpowiedź zawarta w piśmie z [...] kwietnia 2017 r. nie została udzielona zgodnie z jej wnioskiem. Wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej; stwierdzenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości i zasądzenia kosztów postępowania. Zdaniem skarżącej organ nie udostępnił jej informacji w pełnej formie ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 764) - dalej "u.d.i.p.", co świadczy o naruszeniu art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wskazał, że organ odpowiadając na pytania nr 1 i 2 odesłał ją do strony Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny, jednak wskazana ścieżka dostępu jest niejasna a na stronie tej brakuje danych dotyczących Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych (NOP) po wskazanych przez nią szczepionkach. Odpowiedź na pytania 3, 4 i 5 zawiera natomiast odesłanie do Biuletynu, który zawiera jedynie ogólne zarejestrowane NOP a nie szczegółowe dane dotyczące wskazanych szczepionek. W zakresie punktu 6 zarzuciła, że odesłanie do strony internetowej innego podmiotu nie stanowi odpowiedzi na pytanie. Wskazała, ze organ nie udzielił w jej ocenie odpowiedzi na pytania 7 i 8, a jedyne pytanie, na które odpowiedź została udzielona to pytanie nr 10.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że odpowiedź udzielona została w ustawowym terminie. Wyjaśnił, że na pytania nr 1 i 2 udzielił informacji zgodnie z posiadanymi informacjami, jednocześnie podniósł, że nie jest w stanie udzielić informacji, którymi nie dysponuje, a jego zadaniem nie jest zdobywanie żądanych informacji u innych podmiotów zatem wskazał skarżącej organ dysponujący żądaną informacją. Jednocześnie organ podniósł, że skarżącą powołała się w treści skargi na Biuletyn Roczny "Szczepienia ochronne w Polsce", zatem bezzasadny jest zarzut, że ścieżka dostępu do Biuletynu została podana w sposób niewystarczająco jasny. Organu wskazał, że udzielił również pełnej informacji na pytania nr 3, 4, 5 i 7. Odnosząc się do pytania 6 organ zauważył, że odpowiadając na nie wyjaśnił, że PIS MSWiA nie jest w posiadaniu żądanych przez skarżącą informacji, gdyż nie pozostaje w zakresie jego kompetencji gromadzenie danych o szczepieniach obowiązkowych w innych krajach Unii Europejskiej, nie mniej jednak wskazano potencjalne źródło tej informacji. W zakresie pytania 8 i 9 organ stwierdził, iż informacje te nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, tym samym nie było obowiązku udzielać odpowiedzi na te pytania.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, jakie informacje stanowią informację publiczną i komu przysługuje prawo dostępu do nich oraz jakie są ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Następnie wyjaśnił, że sąd administracyjny orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu administracji publicznej na gruncie u.d.i.p, nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności, a więc nie bada merytorycznej zasadności podjętego działania. Wskazał, że przedmiotem oceny sądu będzie ocena czy organ, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy, rzeczywiście pozostaje w bezczynności mając na uwadze treść art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, że adresat wniosku skierowanego przez skarżącą udzielił jej odpowiedzi pismem z [...] kwietnia 2017 r. Jednocześnie wyjaśnił, że analiza treści powyższego pisma, stanowiącego odpowiedź na wniosek wymaga stwierdzenia, że złożenie wniosku nie nakłada na organ obowiązku automatycznego udostępnienia informacji. Wyjaśnił, że organ w pierwszej kolejności powinien stwierdzić, czy jest w posiadaniu wnioskowanej informacji, a następnie czy przepisy u.d.i.p. znajdują zastosowanie w danej sytuacji. Wskazał, że PIS MSWiA jest organem władzy publicznej w rozumieniu art.4 ust.1 pkt 1 u.d.i.p., zatem, jego działalność podlega przepisom u.d.i.p.

Następnie Sąd zauważył, że organ udzielił odpowiedzi na pytanie 1 dot. NOP na terenie województwa wielkopolskiego dotyczących szczepień przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, a w pozostałym zakresie (obszar całej Polski) odesłał do informacji udzielanych przez NIZP- PZH. W zakresie pytania 2 organ również udzielił skarżącej odpowiedzi, natomiast zarzut skarżącej, iż odpowiedź organu zawiera nieprawidłowe odesłanie do strony NIZP – PZH nie mógł być skuteczny. Z treści skargi wynika bowiem, że skarżąca zapoznała się z informacjami zawartymi na stronie http://wwwold.pzh.gov.pl/oldpage/epimeld/index p.html w zakładce szczepienia ochronne w Polsce, zatem brak podania ścieżki dostępu nie miało wpływu na nieuzyskanie przez skarżącą informacji. Sąd jednocześnie wskazując na orzecznictwo w tym zakresie wyjaśnił, że odesłanie do strony BIP będzie jednoznaczne z załatwieniem wniosku, gdy wnioskowana informacja została udostępniona w BIP, zaś zakres żądania sformułowany we wniosku i zakres informacji znajdujący się w BIP pozwala na stwierdzenie, że są one identyczne. Sąd zwrócił również uwagę, że w zakresie informacji o NOP o szczepieniach błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis na terenie Polski trudno uznawać za właściwy organ wojewódzki.

Analizując odpowiedź na pytania 3-5 Sąd wskazał, że organ udzielił pełnej informacji, gdyż wbrew twierdzeniom skarżącej z treści tych pytań nie wynika, że ich celem jest uzyskanie szczegółowych informacji w zakresie szczepień do jakich została wezwana, bowiem pytania te były sformułowane ogólnie i taka też była odpowiedź na nie. Ponadto Sąd wskazał, że pytanie 6 nie dotyczyło informacji publicznej do udostępnienia, której organ był zobowiązany, natomiast pytania 8 i 9 dotyczą informacji, które nie stanowią informacji publicznej, gdyż odnoszą się do wiedzy organu, a nie do faktów. Jednocześnie zwrócił uwagę, że w orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Wnioskiem o udzielenie informacji publicznej objęte może być zatem pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania.

Sąd wyjaśnił również, że organ odpowiedział na pytanie 7, zaś odpowiedź na pytanie 10 nie była przez skarżącą kwestionowana.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca i wniosła o jego uchylenie w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, przeprowadzenie rozprawy oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj.: art. 13 ust. 1 oraz 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. poprzez ich niezastosowanie dla oceny działania organu, skutkujące uznaniem, że organ udostępnił skarżącej informacje publiczne, zgodnie z wnioskiem skarżącej, podczas gdy organ administracji publicznej co do pytania 1, 2 odesłał skarżącą do ogólnodostępnych stron internetowych, które nie stanowią Biuletynu Informacji Publicznej.

W uzasadnieniu wskazała, że jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczył ilości i charakteru niepożądanych odczynów poszczepiennych, odnotowanych przez Państwowego Inspektora Sanitarnego MSWiA na obszarze województwa wielkopolskiego, nie zaś na terytorium całego kraju, zatem organ miał obowiązek ustosunkowania się do wniosku o udzielenie informacji publicznej w zakresie zadań wykonywanych przez niego oraz w zakresie posiadanych przez niego informacji. Powołując się na treść rozporządzenia Ministra Zdrowia z 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania (Dz.U. nr 245, poz. 1711) wskazała, że państwowy wojewódzki inspektor sanitarny prowadzi wojewódzki rejestr zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych na podstawie zbioru kopii formularzy zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych (§ 8 ust. 2 rozporządzenia) oraz że zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia dane te są udostępniane przez okazanie rejestru niepożądanych odczynów poszczepiennych do wglądu, sporządzanie z niego wyciągów, odpisów lub kopii lub wydanie oryginału rejestru za pokwitowaniem odbioru z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu lub też zbiorczo Głównemu inspektorowi Sanitarnemu lub wskazanej przez niego specjalistycznej jednostce celem przygotowania i podania do publicznej wiadomości informacji o niepożądanych odczynach poszczepiennych zgłoszonych na obszarze kraju. Zdaniem skarżącej organ powinien zatem prowadzić taki rejestr i w oparciu o niego udzielić informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącej.

Ponadto powołując się na orzecznictwo podniosła, że "udostępnienie informacji" obejmuje także informację o nieposiadaniu żadnych dokumentów, jednak w takiej sytuacji organ powinien wyjaśnić przyczyn tego braku.

Skarżąca wskazał, że nieprawidłowe jest stanowisko Sądu I instancji w zakresie pytania 2. W jej ocenie organ nie udzielił odpowiedzi i nie uzasadnił przyczyn braku tej odpowiedzi. Ponadto zauważyła, że nie sposób zgodzić się z Sądem, że strona internetowa, do której organ ją odesłał ma charakter Biuletynu Informacji Publicznej oraz że zakres informacji tam podanych jest tożsamy z jej żądaniem. Skarżąca wskazał, że kierując wniosek do organu działającego na terenie konkretnego województwa domagała się informacji dotyczących tego obszaru, zaś informacji znajdujące się na wskazanej stronie dotyczą całego kraju.

Wskazała, na pogląd prezentowany w orzecznictwie, iż identycznie jak bezczynność w udzieleniu informacji publicznej traktuje się również przedstawienie informacji niepełnej czy nieadekwatnej do treści wniosku, jak też brak jakiegokolwiek odniesienia się do wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w tym brak zawiadomienia strony wnioskującej - w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. i w drodze zwykłego pisma- o tym, że do jej wniosku nie mogą zostać zastosowane przepisy u.d.i.p.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że podniesione w skardze kasacyjnej twierdzenia nie znajdują oparcia w stanie faktycznym. Wyjaśnił, że pytanie skarżącej brzmiało: "Ile zostało odnotowanych Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych (NOP) w Państwa urzędzie oraz w całej Polsce dotyczących szczepień przeciwko: błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis?", zatem zdaniem organu nieprawdą jest, że skarżąca żądała udzielenia odpowiedzi na temat danych dotyczących wyłączenie województwa wielkopolskiego, a nie całego kraju. Ponadto organ wskazał, że na pytanie to udzielił odpowiedzi wyjaśniając, że na terenie województwa nie odnotowano NOP w przypadku wskazanych szczepień i jednocześnie, chcąc w jak najszerszym zakresie udzielić skarżącej odpowiedzi na zadane przez nią pytanie wyjaśnił, że dane dotyczące występowania NOP w Polsce zgłaszane są do Zakładu Epidemiologii Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego-Państwowego Zakładu Higieny (NIZP- PZH) i następnie upubliczniane na stronie internetowej NIZP-PZH. Zdaniem organu zarzut, że nie odpowiedział on na to pytanie jest zatem chybiony.

Organ wyjaśnił, że udzielił skarżącej w ustawowym terminie pełnej odpowiedzi w zakresie żądanych przez nią informacji, również w odniesieniu do danych ogólno krajowych, i w tych okolicznościach całkowicie niezrozumiałym jest twierdzenie skarżącej, iż organ miał nie udzielić jej informacji, a nawet nie wskazać przyczyn nieposiadania informacji. Jednocześnie organ wskazał, że z przytoczonego rozporządzenia wynika, że obowiązany do prowadzanie rejestru NOP jest państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, który jest podmiotem odrębnym niż Państwowy Inspektor Sanitarny MSW.

Odnosząc się zaś do zarzutu braku odpowiedzi na pytanie nr 2 organ wyjaśnił, że pytanie brzmiało: "Jaki charakter miały odnotowane Niepożądane Odczyny Poszczepienne? (proszę o odpowiedź z podziałem na ilość i rodzaje). Organ zaś udzielił odpowiedzi: "Zarejestrowane odczyny poszczepienne miały charakter miejscowy oraz uogólniony: odczyny gorączkowe i alergiczne. Ilość i rodzaje odczynów publikowane są w Biuletynie rocznym Szczepienia Ochronne na stronie NiZP-PZH". Zdaniem organu udzielił on zatem wnioskowanej informacji w zakresie, w jakim informacją publiczną dysponował. Nie można bowiem, zdaniem organu, oceniać pytania nr 2 w oderwaniu od udzielonej na pytanie nr 1 odpowiedzi, skoro na terenie podległym organowi nie wystąpiły żadne niepożądane odczyny poszczepienne, to nie był on w stanie udzielić bardziej szczegółowej informacji na temat odczynów na terenie województwa wielkopolskiego, bowiem takie nie wystąpiły. W zakresie natomiast odczynów występujących na terytorium kraju, Organ nie dysponował stosownymi informacjami, na co wskazał również już w odpowiedzi na pierwsze pytanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.

Oceniając wniesioną skargę kasacyjną w granicach określonych przepisem art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) i nie dostrzegając przy tym wystąpienia przesłanek nieważności, o których mowa w § 2 tego przepisu, stwierdzić trzeba, że pomimo oznaczenia zakresu zaskarżenia jako całości wyroku postawiony w skardze kasacyjnej zarzut ogranicza się jedynie do pytania nr 1,2 przedstawionego we wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Tylko zatem w zakresie tych pytań i ustalenia, czy organ był zobowiązany do udzielenia na nie odpowiedzi oraz czy odpowiedź ta została udzielona została przeprowadzona kontrola kasacyjna skarżonego wyroku. Pozostałe pytania przedstawione we wniosku jako niezaskarżone nie były przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie.

Analizując z kolei powyższą kwestię, stwierdzić trzeba, że wbrew zarzutom skargi kasacyjnej organ uznał, iż pytanie zawarte w punkcie 1 wniosku stanowi informację publiczną i udzielił odpowiedzi w tym zakresie. Przy czym zauważyć należy, że odmiennie niż twierdzi to skarżąca kasacyjnie pytanie to dotyczyło odnotowanych Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych dotyczących błonicy, tężca, krztuśca i poliomyelitis nie tylko na obszarze województwa wielkopolskiego, ale także całej Polski. Organ poinformował, że na terenie województwa wielkopolskiego nie odnotowano niepożądanych odczynów poszczepiennych po szczepieniu przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Podkreślić należy, że udzielona przez organ informacja na pytanie określone we wniosku jako nr 1 odnosiła się nie tylko do niepożądanych odczynów poszczepiennych odnotowanych na obszarze województwa wielkopolskiego, ale także na terenie Polski. Przy czym dodatkowo organ poinformował wnioskodawczynię, że stosowne informację w tym zakresie dotyczące obszaru całej Polski umieszczane są na stronie internetowej Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Biuletynie Rocznym w zakładce meldunki epidemiologiczne - Szczepienia Ochronne. Zwrócić należy uwagę, że organ zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. zobowiązany był do udostępniania informacji publicznej, która była w jego posiadaniu. Organ udostępnił więc wszystkie posiadane przez siebie w tym zakresie informacje, także dotyczące obszaru całego kraju, a nie tylko województwa wielkopolskiego.

Udzielając odpowiedzi na pytanie drugie dotyczące charakteru odczynów poszczepiennych należy mieć na względzie, że organ udzielając informacji publicznej na pytanie 1 wyjaśnił, że na terenie województwa wielkopolskiego nie odnotowano niepożądanych odczynów poszczepiennych po szczepieniu przeciwko błonicy, tężca, krztuśca i poliomyelitis. Brak odnotowanych niepożądanych odczynów poszczepiennych w konsekwencji skutkował niemożnością podania ich charakteru. Podobnie jednak jak przy odpowiedzi na pytanie 1 organ podał posiadane przez siebie informacje dotyczące charakteru tych odczynów na obszarze Polski. Analogicznie jak przy pytaniu 1 dodatkowo odesłał do strony internetowej Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny w Biuletynie Rocznym w zakładce meldunki epidemiologiczne - Szczepienia Ochronne.

Odnosząc się do treści uzasadnienia skargi kasacyjnej zauważyć należy, że do zadań państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego należy prowadzenie wojewódzkiego rejestru zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych ( § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania (Dz.U. z 2010 r. Nr 245, poz. 1711). W oparciu o powyższe obowiązki dotyczące gromadzenia informacji organ poinformował skarżącą kasacyjnie, że takie niepożądane odczyny poszczepienne na terenie województwa wielkopolskiego nie wystąpiły. Przy czym przypomnieć ponownie należy, że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że żądane informacje dotyczyły jedynie tego województwa, a nie obszaru całej Polski.

Powyższe wskazuje, że organ nie pozostawał w bezczynności, a co za tym idzie nie jest zasadny zarzuty skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 13 ust. 1 oraz 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust1 u.d.i.p.

Mając na względzie powyższe skarga kasacyjna została oddalona w oparciu o art. 184 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 204 pkt 1 p.p.s.a.