Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 793/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-08-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia spisą sądowego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

A. M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r.

Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2012r. został wezwany do usunięcia braków tej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Zarządzenie to zostało doręczone, jak wynika z potwierdzenia odbioru, w dniu 20 lipca 2012r. do rąk J. W. (kuzynki skarżącego).

W dniu 3 sierpnia 2012r. skarżący złożył w siedzibie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie uiścił wpis od skargi.

W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, iż z uwagi na jego wyjazd wypoczynkowy w dniach 14 do 29 lipca 2012r., nie miał możliwości fizycznej odbioru przedmiotowego wezwania. Po powrocie z wypoczynku w dniu 30 lipca 2012r. uzyskał informację, iż M. W., którego nie upoważniał do odbioru jakichkolwiek przesyłek w jego imieniu, odebrał pismo, jednakże nie podjął się przekazania skarżącemu żadnych informacji w tym zakresie. O tym, że podczas jego nieobecności wpłynęła do niego korespondencja dowiedział się w dniu 30 lipca 2012r. od kuzynki J. W., którą upoważniał do odbioru korespondencji podczas jego nieobecności. Nie była ona jednakże w stanie powiedzieć mu kiedy dokładnie korespondencja ta wpłynęła. Kuzynka w dacie odebrania korespondencji również była poza miejscem swojego zamieszkania z uwagi na urlop. Podniósł, iż z uwagi na brak wiedzy co do daty odbioru wezwania przez domownika z ostrożności procesowej wnosi o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 ppsa).

W świetle postanowień powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.

W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu sądowego. Skoro bowiem wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 lipca 2012r., to termin do uiszczenia wpisu rozpoczął swój bieg w dniu 21 lipca 2012r., a zakończył w dniu 27 lipca 2012r., wpis wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zaś uiszczono w dniu 3 sierpnia 2012r. Wniosek ten został też złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. wskazanej we wniosku przez skarżącego daty zakończenia urlopu, co miało miejsce w dniu 29 lipca 2012r. Nie budzi też wątpliwości, iż uchybienie wskazanemu terminowi spowodowało dla strony ujemne skutki w toku postępowania sądowego w postaci utraty prawa do merytorycznego rozpoznania skargi. Złożony wniosek o przywrócenie terminu uznać należało zatem za dopuszczalny.

Rozpoznając z kolei ten wniosek merytorycznie, Sąd uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, skarżący nie wykazał bowiem niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w art. 86 § 1 zdanie 1 ppsa. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę, co słusznie podkreśla orzecznictwo sądowe i doktryna przedmiotu, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, co oznacza, iż przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód tych zalicza się przykładowo pożar, nagłą chorobę uniemożliwiającą wyręczenie się inną osobą. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z dnia 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221, wyrok NSA z dnia 13 października 1999r., III SA 1436/99, LEX nr 40057, wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285, wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415 czy J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Wskazana we wniosku okoliczność uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jaką miałoby być przebywanie przez skarżącego na urlopie w dniach od 14 do 29 lipca 2012r. nie mieści się w pojęciu "braku winy" w powyższym rozumieniu. Wyjazd na urlop nie stanowi bowiem nadzwyczajnej okoliczności, której skarżący nie byłby w stanie przezwyciężyć by w sposób skuteczny wnieść skargę. Urlop, jak powszechnie wiadomo, jest z reguły planowany i to często z dużym wyprzedzeniem czasowym. Skarżący mógł zatem dowiedzieć się w Sądzie o wysokości wpisu sądowego i uiścić wpis nie czekając na wezwanie sądu, zwłaszcza w sytuacji planowanego wyjazdu urlopowego. Skarżący, należycie dbający o swoje sprawy, mógł przed wyjazdem podjąć działania celem wyjaśnienia okoliczności skutecznego wniesienia skargi, tym bardziej, że jest powszechnie wiadomym, iż pisma sądowe podlegają opłacie, zaś koszty postępowań sądowych, w przeciwieństwie do administracyjnych, obciążają co do zasady podmiot wszczynający postępowanie, a skarżący miał świadomość, iż wnosząc skargę nie uiścił od niej stosownej opłaty. Liczył się wiec z koniecznością uiszczenia tej opłaty. Podjęcie takich działań, w ocenie Sądu, nie stanowiłoby dla skarżącego nadmiernej uciążliwości, a tym bardziej nie byłoby utrudnione, czy wręcz niemożliwe. Zresztą sam skarżący, jak sam przyznał we wniosku o przywrócenie terminu, upoważnił dorosłego domownika w osobie kuzynki J. W. do odbioru adresowanej do niego korespondencji w tym czasie. Mógł też polecić jej uiszczenie stosownej opłaty, przekazując jej na ten cel przed wyjazdem odpowiednią kwotę, czy choćby tylko zobowiązując ją do niezwłocznego telefonicznego poinformowania go o takiej korespondencji i dokonać przelewu pocztowego na wskazane w wezwaniu konto bankowe Sądu. Skoro zatem skarżący upoważnił kuzynkę do odbioru korespondencji, ta zaś, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, odebrała w imieniu skarżącego wezwanie w dniu 20 lipca 2012r. i zobowiązała się do jego przekazania skarżącemu, to doręczenie korespondencji do jej rąk wywołuje skutki wobec samego skarżącego. Ma to istotne znaczenie, bowiem skutki wszelkich zaniedbań tej osoby choćby zbyt późnego poinformowania o odbiorze korespondencji obciążają skarżącego. Dokonując wyboru niewłaściwej osoby do odbioru korespondencji czy też nie uzgadniając z nią sposobu przekazania informacji o korespondencji ewentualnie jej treści skarżący wziął na siebie ryzyko uchybienia terminu i na to ryzyko się godził (por. wyrok NSA z 20 września 2001r., IV SA 1340/99, LEX nr 54141 czy wyrok NSA z dnia 9 marca 2000, I SA/Gd 1288/99, Lex nr 44331 czy wyrok NSA z dnia 18 lipca 2001r., I SA 431/00, LEX nr 54736). Wskazane przez skarżącego okoliczności uchybienia terminu należy zatem zakwalifikować w kategoriach lekkomyślności, niedbalstwa. Od podatnika, należycie dbającego o swoje sprawy, należy oczekiwać przezorności, zapobiegawczości, staranności i dbałości w prowadzeniu swoich spraw. Analiza potwierdzenia odbioru wezwania nie potwierdza też twierdzeń skarżącego co do tego, iż sporne wezwanie odebrał nieupoważniony przez niego M. W.. Z potwierdzenia tego wynika, jak już wskazywano, iż wezwanie to odebrała upoważniona do tego przez skarżącego J. W.. Wbrew twierdzeniom skargi, J. W. nie przebywała też na urlopie poza swoim miejscem zamieszkania w okresie kiedy Sąd doręczał sporne wezwanie, skoro to właśnie ona je odebrała.

Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

mko