Postanowienie NSA, sygn. akt II GW 101/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 15 § 1 pkt 4, art. 161 § 1 pkt 3, art. 193
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz sędzia NSA Zbigniew Czarnik (spr.) sędzia del. WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Starosty Stalowowolskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Stalowowolskim a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] października 2021 r. w przedmiocie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] października 2021 r. Starosta Stalowowolski wniósł o rozpoznanie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy przez wskazanie Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy jako organu właściwego do wykonania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych przez okres trzech lat orzeczonego wobec E.R. (uczestnik).

W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy (dalej: Prezydent) wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na uznanie przez Prezydenta swej właściwości. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że uznając za wiarygodne ustalenia faktyczne co do miejsca zamieszkania uczestnika poczynione przez Starostę Stalowowolskiego Prezydent zweryfikował swoje stanowisko i uznał się organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie wykonania orzeczonego wobec uczestnika środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych przez okres trzech lat. Dlatego w ocenie Prezydenta spór kompetencyjny nie jest już aktualny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej cyt. jako: p.p.s.a.) w związku z art. 4 tej ustawy z zastrzeżeniem art. 22 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1735 z późn. zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w powyższych przepisach, należy zaś rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

W niniejszej sprawie, po złożeniu wniosku przez Starostę Stalowowolskiego, Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy uznał swoją właściwość w sprawie wykonania orzeczonego wobec uczestnika środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych przez okres trzech lat, o czym poinformował NSA w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Wobec tego spór o właściwość przestał istnieć, a w konsekwencji nie ma również podstawy do rozstrzygnięcia sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Powyższe stanowiło podstawę do stwierdzenia, że postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.