Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 417/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 175 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę kasacyjną E. Z.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 417/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 maja 2018 r., nr [..], którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 marca 2018 r., nr [..], w zakresie terminu do uiszczenia przez E. Z. grzywny i terminu wykonania egzekwowanego obowiązku, wyznaczając nowy termin do dnia 30 września 2018 r., a w pozostałej części utrzymując postanowienie w mocy.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżącej został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 stycznia 2019 r.

W dniu 20 lutego 2019 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną osobiście przez siebie sporządzoną i podpisaną oraz poinformowała Sąd, że w dniu 24 stycznia 2019 r. jej pełnomocnik z wyboru wypowiedział pełnomocnictwo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Z powyższych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych i zasadności podnoszonych zarzutów.

Badania złożonej skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych dokonuje wojewódzki sąd administracyjny, do którego wpłynie pismo i w razie stwierdzenia takich braków - wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem Sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a p.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym obowiązek w zakresie przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu.

Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie skarżąca do chwili doręczenia odpisu wyroku była reprezentowana przez ustanowionego przez nią pełnomocnika, co przenosiło obowiązek informowania o przysługujących jej uprawnieniach procesowych i obowiązkach procesowych na pełnomocnika (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r., I OZ 295/14, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Późniejsze wypowiedzenie pełnomocnictwa skarżącej skutków powyższych nie zniweczyło. Ewentualny brak udzielenia stronie przez reprezentującego ją pełnomocnika właściwych informacji i wskazówek odnośnie podjęcia stosownych czynności procesowych w zakresie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym dochowania przymusu radcowsko-adwokackiego, nie usprawiedliwia uchybienia przez nią temu obowiązkowi i nie zmienia wymogów formalnych p.p.s.a. w powyższym zakresie.

Przy tym wyjaśnić należy, że z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia.

Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez E. Z. jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.