Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 436/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 i 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 244/11 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. L. na informację S. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w N. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 16 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 244/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. przywrócił A. L. (dalej: wnioskodawca, skarżący) termin do wniesienia skargi na informację S. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w N. (dalej: SARR) z [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania wniosku o udzielenie wsparcia finansowego z budżetu Unii Europejskiej.

Sąd orzekł w następującym stanie sprawy:

Dyrektor Zarządzający S. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z siedzibą w N. zawiadomieniem o rozstrzygnięciu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z [...] listopada 2010 r., nr [...] (dalej: zawiadomienie) poinformował A. L., że Komisja do spraw oceny wniosków postanowiła nie zakwalifikować wniosku o udzielenie wsparcia finansowego i doradczego, zgłoszonego przez wnioskodawcę w ramach projektu "Małopolski Biznesmen", realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Działanie 6.2 "Wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia". A. L. nie został pouczony o dopuszczalności i terminie oraz sposobie wniesienia na powyższe rozstrzygnięcie skargi do WSA. O możliwości zaskarżenia w/w zawiadomienia dowiedział się z uzasadnienia Sądu Rejonowego w S. Wydział I Cywilny z 21 lutego 2011 r., sygn. akt [...]. A. L. 1 marca 2011 r. wniósł skargę do WSA wyjaśniając, iż skargę składa w terminie 14 dni od dnia, gdy został pouczony o tej możliwości wskazując, że termin otrzymania postanowienia Sądu Rejonowego w S. przyjmuje jako termin do wniesienia skargi. WSA zarządzeniem Przewodniczącego wezwał A. L. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do udzielenia informacji - z jaką datą skarżący otrzymał postanowienie SR w S. z 21 lutego 2011 r. W odpowiedzi A. L. wskazał, iż zachował termin do wniesienia skargi i liczy go od dnia otrzymania 24 lutego 2011 r. postanowienia SR w S. Skarżący z ostrożności procesowej wniósł o potraktowanie opisanych w skardze przyczyn opóźnienia złożenia skargi jako wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

SARR w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie z ewentualnymi wnioskami o umorzenie postępowania albo oddalenie skargi.

Postanowieniem z 16 czerwca 2011 r. WSA przywrócił termin do wniesienia skargi przez A. L.

S. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w N. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Art. 30e ww. ustawy stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że instytucja przywrócenia terminu, uregulowana głównie w przepisach art. 86 i 87 p.p.s.a., ma w pełnym zakresie zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w sprawach uregulowanych w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych.

W rozpoznawanej sprawie zasadnie Sąd I instancji uznał, że wniosek skarżącego spełnia, określone w przepisach ustawy procesowej, wymogi formalne.

Odnośnie spełnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu należy zwrócić uwagę, że w art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określono kryteriów, według których należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., I PKW 273/99, OSNAP 2000, Nr 20, poz. 757). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że na instytucje informujące o wynikach procedury został nałożony obowiązek pełnego pouczenia wnioskodawcy o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Pouczenie takie powinno zawierać wszystkie informacje dotyczące: terminu do wniesienia skargi, kompletności skargi oraz obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, których spełnienie przez wnioskodawcę nie spowoduje pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 ustawy) – por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II GSK 841/09, z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 1198/10.

Dokonując wykładni przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należy mieć również na względzie treść art. 30d ust. 3, który stanowi, że na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 ustawy. Powyższy przepis jest konkretyzacją zawartego w przepisach Konstytucji RP prawa do sądu wyrażonego w art. 45 ust. 1 oraz w art. 77 ust. 2.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż WSA prawidłowo przywrócił skarżącemu termin do złożenia skargi, gdyż brak pouczenia w zawiadomieniu o rozstrzygnięciu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z [...] listopada 2010 r., nr [...] jest niedopuszczalny. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji – strona dopiero w dniu doręczenia postanowienia Sądu Rejonowego w S. Wydział I Cywilny z 21 lutego 2011 r., sygn. akt [...] dowiedziała się o możliwości wniesienia skargi do WSA.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja zaprezentowana w zażaleniu nie może prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia, bowiem Sąd I instancji zasadnie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu zawiera okoliczności uprawdopodabniające brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia skargi.

Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.