Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2619/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, par. 2, par. 3, art. 46-48, art. 49,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30b ust. 1 i 4, art. 30c ust. 1, ust. 2, ust.. 3, ust. 5,art. 30d ust.3,  art. 30e
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. na informację ... Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia ... października 2010 r. Nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia;


UZASADNIENIE

Skarżący wystąpił do ... Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z wnioskiem o dofinansowanie projektu "...". Projekt został złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013; Priorytet I Tworzenie warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na Mazowszu; Działanie 1.5 Rozwój Przedsiębiorczości.

Wobec odrzucenia wniosku z przyczyn formalnych oraz oddalenia protestu, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację zawartą w piśmie... Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia ... października 2010 r. o negatywnym wyniku procedury odwoławczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.) – dalej: ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2, natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej: u.z.p.p.r.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 p.p.s.a. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów ustawy p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne ustawy p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy ustawy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych ustawy p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów ustawy p.p.s.a.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, tj. informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Przepis stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Zacytowany przepis określa minimalne warunki jakie musi spełniać dokumentacja załączona do wniosku by mogła zostać uznana za kompletną. Dokumentacja nie spełniająca któregokolwiek z warunków nie będzie uznana za kompletną.

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że skarżący załączył do skargi informację w przedmiocie oceny projektu (informacja o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie) – załącznik nr 3 oraz informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej – załącznik nr 1, jak również protest – załącznik nr 2, nie załączył natomiast wniosku o dofinansowanie.

W tej sytuacji należało uznać, iż skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zgodnie bowiem z cytowanym wyżej przepisem art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. kompletna dokumentacja obejmuje między innymi wniosek o dofinansowanie. Fakt, że dokumentacja załączona do skargi nie spełnia wymogów określonych w art. 30c ust. 2 ustawy i nie jest kompletna, powoduje w konsekwencji, że nie jest kompletna skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewidują możliwości wezwania do uzupełnienia skargi niekompletnej. W odniesieniu do skargi niekompletnej nie ma zastosowania przepis art. 49 ustawy p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przez "warunki formalne" należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 ustawy p.p.s.a. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna" sformułowanym w art. 30 c ust. 2 i ust. 3 pkt 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dlatego w przypadku braków w zakresie kompletności skargi brak jest podstaw do zastosowania przepisu art. 49 ustawy p.p.s.a., a zastosowanie znajduje przepis art. 30c ust. 3 pkt 5 u.z.p.p.r., stanowiący, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wskazać należy, iż również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 lipca 2009 r., sygn. II GSK 568/09 wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 tej ustawy (postanowienie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym miejscu zaznaczyć również należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie z... października 2010 r. W informacji o wyniku procedury odwoławczej zawarte zostało pouczenie o treści art. 30c u.z.p.p.r. oraz terminie i trybie wniesienia a także wymogach formalnych, jakim powinna odpowiadać skarga w zakresie kompletności. Pouczenie wskazywało w szczególności na obowiązek dołączenia obok innych wymaganych ustawą dokumentów także wniosku o dofinansowanie. Mimo tego pouczenia wniesiona przez zainteresowanego skarga nie spełnia wskazanych w ustawie wymogów, gdyż nie dołączono do niej ww. dokumentu.

Mając zatem na uwadze, iż pomimo prawidłowego pouczenia wniesiona przez skarżącego skarga jest niekompletna Sąd w oparciu o art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., postanowił pozostawić skargę bez rozpatrzenia.