Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 888/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 70 § 6 pkt  1, art. 70c
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 105 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marlena Stolarczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2020 r. w Radomiu sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego [...] - [...] w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie określenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu państwa i umorzenie postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2019 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania "[...]" Sp. z o. o., od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...].08.2017 r., znak: [...], zobowiązującej "[...]" Sp. z o. o. do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości za 2010 r. i 2011 r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami

w wysokości określonej jak do zaległości podatkowych w ciągu 15 dni od dnia otrzymania decyzji - orzekło - uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji

i umarzyć postępowanie w sprawie.

Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna.

Decyzją z dnia [...].08.2017 r., znak: [...], Prezydent Miasta R. zobowiązał "[...]" Sp. z o.o. do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie

z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości za 2010 r. i 2011 r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak od zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia otrzymania decyzji.

Pełnomocnik "[...]" Sp. z o.o. (dalej: "Spółka") w ustawowym terminie złożył odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej:

- naruszenie przepisów prawa materialnego:

1/ naruszenie art, 70 § 6 pkt 1 i art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) - zwanej dalej "Ordynacją podatkową" - poprzez ich błędna wykładnię, a w konsekwencji błędne zastosowanie,

2/ naruszenie art. 21 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenie art. 70 §1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (jt. Dz. U. z 2016 r., poz. 1870 z późn. zm.) - zwanej dalej "u.f.p." - w zw. z art. 252 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.f.p. poprzez błędną wykładnię,

3/ naruszenie art. 90 ust. 3d w zw. z art 90 ust. 3d pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r., poz. 1943 z późn. zm.) - zwanej dalej "u.s.o." - w zw. z art. 5 ust. 7 u.s.o. poprzez jego błędną wykładnię,

4/ naruszenie art. 90 ust. 3d u.s.o, poprzez jego błędną wykładnię,

5/ naruszenie art. 5 ust. 7 u.s.o. w zw. z art. 2 u.s.o. poprzez błędną ich wykładnię,

6/ naruszenie art. 90 ust. 3d pkt 1 lit. b u.s.o. w zw. art. 5 ust. 7 u.s.o. poprzez błędną wykładnię,

7/ naruszenie art. 90 ust. 3d u.s.o. w zw. z art. 90 ust. 3 u.s.o. poprzez błędną wykładnię,

8/ naruszenie art. 90 ust. 3f u.s.o. w zw. z §5 ust. 2 Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w R. z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania

i rozliczania dotacji dla szkół i placówek niepublicznych o uprawnieniach szkół

i placówek publicznych poprzez błędną wykładnię,

9/ naruszenie art. 83 a ust. 1 u.s.o. poprzez błędną wykładnię,

10/ błędne zastosowanie art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. w zw. z art. 107 §3 K.p.a.,

11/ błędne zastosowanie art. 252 ust. 5 pkt 2 u.f.p. w zw z art. 107 §3 K.p.a.,

12/ błędne zastosowanie art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p.,

13/ błędne zastosowanie art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p.,

14/ naruszenie art. 251 ust. 1 u.f.p., poprzez niezastosowanie tego przepisu,

15/ naruszenie art. 251 ust. 4 u.f.p. poprzez błędną interpretację,

16/ naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. w zw. z art. 90 ust. 3e i 3f u.s.o. poprzez

błędną wykładnię,

17/ naruszenie zasady demokratycznego państwa prawa i zasady legalności wyrażonych w art. 2 i 7 Konstytucji RP w zw. z art. 77 §1, art. 80 oraz art. 107 §1 i § 3 K.p.a. w zw. z art. 8 i 11 K.p.a.

- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy,

a mianowicie:

1/ wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 80 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego zebranego w sprawie,

2/ art. 7, 75, art. 77 §1 i art. 80 K.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego oraz poprzez błędną wykładnię w zakresie dowolności oceny mocy

i wiarygodności dowodów,

3/ wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7, 8 i 11 K.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy i nieuwzględnienie w orzekaniu wyjaśnień składanych w toku postępowania,

4/ naruszenie art. 107 §1 K.p.a. poprzez podanie niepełnej podstawy prawnej wydanej decyzji - tj. art. 252 ust. 1 u.f.p. zamiast art. 252 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.f.p.,

5/ naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11 poprzez wydanie decyzji administracyjnej z naruszeniem zasad ogólnych K.p.a.,

6/ naruszenie art. 6, art. 8 i art. 107 §3 K.p.a. poprzez podanie błędnej podstawy prawnej decyzji,

7/ naruszenie art. 96b §1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie,

8/ naruszenie art. 105 §1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie,

9/ naruszenie art. 107 §1 i § 3 u.s.o. w zw. z art. 8 i 11 K.p.a. polegające na nienależytym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji od strony faktycznej i prawnej oraz na nieustosunkowaniu się do podnoszonej przez Skarżącego argumentacji prawnej

w trakcie postępowania administracyjnego.

Wskazując na powyższe, w oparciu o treść art. 138 §1 pkt 2 K.p.a. oraz treść art. 138 § 2 K.p.a.

Decyzją z dnia [...].12.2017 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...].08.2017 r., znak; [...].

Pełnomocnik zaskarżył powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W wyniku wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31.08.2018 r., sygn. VIII SA/Wa 226/18 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium z dnia [...].12.2017 r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wskazując, że kluczowym dla rozpoznania sprawy, był najdalej idący zarzut skargi dotyczący przedawnienia prawa do wydania decyzji orzekającej o przypadającej do zwrotu kwocie należności z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pobranej w nadmiernej wysokości za 2010 i 2011 r. i naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70c Ordynacji podatkowej. Sąd stwierdził, że ponieważ w rozpoznawanej sprawie otrzymanie dotacji i wykorzystanie jej niezgodnie z przeznaczeniem dotyczyło 2010 r. to przedawnienie prawa do wydania decyzji w przedmiocie zwrotu dotacji następuje z końcem 2015 r., zaś odnośnie 2011 r. - z końcem 2016 r. Dalej Sąd analizując treść pisma Wiceprezydenta Miasta R. z dnia [...].05.2015 r. informującego skarżącą spółkę o wszczęciu postępowania o przestępstwo skarbowe

z art. 82 §1 w zw. z art. 6 § 2 kks oraz treść pisma przewodniego Prezydenta z dnia [...].01.2016 r., przy którym przekazano odwołanie spółki od decyzji z dnia [...].12.2016 r. stwierdził, że zarówno powyższe zawiadomienie, jak i pismo nie były skuteczne w tym znaczeniu, że nie rodziły skutku opisanego w art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej, zatem nie nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

Sąd nakazał uwzględnienie oceny zawartej w wyroku przy ponownym rozpoznawaniu sprawy przez organy administracji oraz podjęcie stosownego rozstrzygnięcia w zależności od tego, czy organy dysponują innymi dowodami wykazującymi czy nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

Pismem z dnia [...].01.2019 r. Kolegium wystąpiło do organu pierwszej instancji

o udzielenie informacji, czy organ dysponuje innymi dowodami niż przedstawione

w toku postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].08.2017 r., znak: [...] wykazującymi, iż nastąpiło zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia obowiązku zwrotu dotacji.

W odpowiedzi organ pierwszej instancji poprosił o przedłużenie terminu załatwienia sprawy z powodu konieczności uzyskania informacji dotyczących wyżej wskazanej kwestii, jednocześnie przedstawiając stanowisko, iż zgodnie z art. 70c w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej pismem z dnia [...].05.2015 r. Spółka została skutecznie zawiadomiona o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia z dniem wszczęcia postępowania o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe

w sprawie. Organ przytoczył m.in. fragmenty orzeczeń sądów administracyjnych tj. wyroku NSA z dnia 28.06.2016 r. sygn. I FSK 84/15, wyroku NSA z dnia 16.10.2013 r. sygn. I FSK 483/18, uchwały NSA z dnia 18.06.2018 r., sygn. I FPS 1/18 i stwierdził, że w sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż spółka była w posiadaniu wiedzy za jaki okres prowadzone jest postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe.

Kolejnym pismem z dnia [...].04.2019 r., znak: [...] organ pierwszej instancji poinformował, że zostały podjęte czynności mające na celu wskazania innych, niż przedstawione w toku dotychczas prowadzonego postępowania dowodów wskazujących skuteczne przerwanie biegu przedawnienia należności od spółki.

Pismem z dnia [...].04.2019 r. organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w dniu [...].04.2019 r. do Urzędu Miejskiego w R. wpłynęło pismo Prokuratury Okręgowej w T.. Z następnie uzyskanych dokumentów z tej Prokuratury wynika jednoznacznie, że spółka najpóźniej w dniu [...].06.2015 r. miała już wiedzę o toczącym się postępowaniu, sygn. [...], co wynika wprost z pisma spółki kierowanego do Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T. opatrzonego datą [...].06.2015 r. Co więcej, Prokurator Prokuratury Okręgowej w T. wydał postanowienia o żądaniu wydania dokumentacji księgowej spółki od A. C.-K. oraz od spółki, które zostały odebrane w dniu [...].06.2015 r. Również w dniu [...].06.2015 r. Policja przeprowadziła przeszukanie w G. przy ul. [...][...]

w obecności A. C.-K.. Następnie w dniu [...].08.2015r, prezes Spółki złożył do prowadzącego postępowanie przygotowawcze pismo zawierające dodatkowe wyjaśnienia w sprawie będącej przedmiotem prowadzonego śledztwa. Pismem z dnia [...].08.2015r. w związku z prowadzonym postępowaniem, Naczelnik Wydziału dw.

z Przestępczością Gospodarczą KWP w B. wystąpił do spółki z wnioskiem

o wskazanie danych osobowych jednego z pracowników. Na to pismo Spółka udzieliła odpowiedzi w dniu 27.08.2015 r.

Organ pierwszej instancji przekazał powyższą dokumentację przedstawiając ponownie swoje stanowisko w sprawie, wskazując również na orzeczenie NSA z dnia 28.06.2015 r., sygn. I FSK 84/15, w którym to orzeczeniu Sąd wskazał, że nie ma jednolitej procedury dla realizowania obowiązku poinformowania podatnika o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe dotyczące zobowiązania podatkowego, którego bieg terminu przedawnienia z tego tytułu nie upłynie w ustawowym terminie. Obowiązek ten "dostosowuje się" do tej fazy

i rodzaju postępowania, z którym łączy się informacja o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia.

Następnie, w odpowiedzi na pismo wystosowane w trybie art. 10 § 1 K.p.a., pełnomocnik wskazał, że w zawiadomieniu Wiceprezydenta Miasta R. z dnia [...].05.2015 r. brakowało informacji dotyczącej konkretnego zobowiązania podatkowego oraz informacji o momencie/dacie terminu zawieszenia. Pełnomocnik przywołał fragmenty szeregu wyroków sądów administracyjnych oraz uchwały NSA z dnia 18.06.2018 r., sygn. I FPS 1/18.

Kolegium pismem z dnia [...].05.2019 r. zwróciło się do Prokuratury Okręgowej

w T. o udzielenie informacji w jakiej formie i z jakim dniem postępowanie przygotowawcze o sygn. [...] zostało zakończone prawomocnie.

W odpowiedzi Prokurator Prokuratury Okręgowej w T. poinformował, że postanowieniem z dnia [...].07.2017 r. umorzono powyższe śledztwo w sprawie:

1/ przedłożenia w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2016 r. w G. i innych miejscowościach (w tym w R.) przez [...] Sp. z o.o. w G. oraz A. C.-K. jako organy prowadzące prywatne szkoły, w celu uzyskania dotacji od organów dysponujących środkami publicznymi poświadczających nieprawdę i nierzetelnych dokumentów dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania dotacji oraz niepowiadomienia właściwych podmiotów o powstaniu sytuacji mogącej mieć wpływ na wstrzymanie albo ograniczenie wysokości udzielonego wsparcia finansowego tj. o czyn z art. 297 §1 kk w zb. z art. 297 §2 kk w zw. z art. 11 §2 kk w zw. z art. 12 kk wobec braku znamion czynu zabronionego,

2/ narażenia w okresie od stycznia 2010 r. do grudnia 2014 r. w G. i innych miejscowościach na terenie kraju (w tym w R.) przez [...] Sp. z o.o., A. C.-K. oraz T. K. jako organy prowadzące prywatne szkoły finansów publicznych na uszczuplenie poprzez nienależnie pobranie lub niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie dotacji stanowiących dużą wartość przyznanych przez jednostki samorządu terytorialnego dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych tj. o czyn z art. 82 §1 kks w zw. z art. 6 §2 kks w zw. z art. 37 §1 pkt 1 kks wobec braku znamion czynu zabronionego.

Postanowienie o umorzeniu śledztwa jest prawomocne z dniem 17.07.2018 r. Pismem z dnia 25.04.2019 r. pełnomocnik uzupełnił swoją argumentację w sprawie przedawnienia roszczenia o dwa następne orzeczenia sądów administracyjnych, tj. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 28.03.2019 r. sygn. I SA/Gl 966/18 i wyrok WSA

w Gliwicach z dnia 04.04.2019 r., sygn. I SA/Gl 923/18.

W następnym piśmie z dnia 21.05.2019 r. Pełnomocnik przywołał fragmenty kolejnych orzeczeń sądów administracyjnych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "Kolegium") rozpoznając sprawę ustaliło i zważyło, co następuje:

Decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...].08.2017 r., znak: [...].

W wyniku skargi na decyzję Kolegium decyzja ta została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z przyczyn wyżej przytoczonych.

Na wstępie Kolegium pragnie przytoczyć treść art. 153 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U.

2018r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a. - stosownie do której to treści ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 09.05.2019 r., sygn. I SA/Po 210/19).

Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego jest wyłączony jedynie w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 10.04.2019 r., sygn. I SA/Bd 125/19). Organ administracji rozpatrując sprawę ponownie winien się zastosować do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych wydanych w innych sprawach (wyrok WSA

w Warszawie, sygn. VIII SA/Wa 55/19).

Jednocześnie w sytuacji, gdy w ramach ponownego rozpoznawania sprawy okaże się, że stan faktyczny sprawy, na tle której sąd dokonywał tejże oceny prawnej jest zasadniczo inny, od tego który powinien być prawidłowo ustalony - sąd pierwszej instancji nie jest skrępowany normą art. 153 p.p.s.a. w zakresie, w jakim stwierdza nieprawidłowość zastosowania w tymże stanie faktycznym sprawy przepisów prawa materialnego, których wykładni dokonywał sąd w poprzednim postępowaniu (wyrok NSA z 06.07.2011 r., sygn. I FSK 1042/10).

Jak wynika z powyższego, Kolegium przy ponownym rozpoznawaniu sprawy jest związane co do zasady oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31.08.2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 226/18. Wyjątkowo jedynie związanie to jest wyłączone

w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego sprawy.

Stosownie do art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27.08.2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2019r., poz. 869 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "u.f.p.", dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego:

1/ wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2/ pobrane nienależnie łub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

Zgodnie z art. 60 pkt 1 u.fp. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są - w szczególności następujące dochody budżetu państwa, dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego albo przychody państwowych funduszy celowych: 1) kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w niniejszej ustawie.

Organami pierwszej instancji właściwymi powydawania decyzji w odniesieniu do należności, o których mowa w art. 60, o ile odrębne ustawy nie stanowią inaczej, są

w stosunku do należności budżetów jednostek samorządu terytorialnego - wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa - art. 61 ust. 1 pkt 4 u.f.p. Stosownie do art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa

w art. 60, nieuregulowanych w u.f.p. stosuje się przepisy K.p.a. i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej. Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Ustawodawca przewidział szereg przypadków, w których bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego ulega zawieszeniu, w tym takich, które mogłyby hipotetycznie zaistnieć w rozpatrywanej sprawie.

Stosownie do art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu,

z dniem:

1) wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania;

2) wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania;

3) wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;

4) doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art, 33d § 2, lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji;

W toku postępowania po uchyleniu decyzji Kolegium organ pierwszej instancji konsekwentnie powołuje się na zaistnienie w przedmiotowej sprawie przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 20.05.2015 r. organ pierwszej instancji zawiadomił spółkę o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe

z art. 82 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks, jednocześnie informując o treści art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej i tego, że zawieszenie dotyczy dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Pismo to zostało doręczone w dniu [...].05.2015 r. W jego treści organ powołał się na postępowanie kontrolne przeprowadzone w spółce przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wobec spółki. Następnie, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji wskazał, że następuje ono właśnie w wyniku ustaleń dokonanych przez ten organ kontroli skarbowej. W piśmie z dnia [...].01.2016 r., przy którym organ pierwszej instancji przekazywał odwołanie Spółki od decyzji z dnia [...].12.2015 r., znak: [...] organ pierwszej instancji wskazał również na zawieszenie biegu terminu przedawnienia zaistniałe w przedmiotowej sprawie, w tym dzień wszczęcia śledztwa w sprawie o przestępstwo skarbowe, pismo to zaś zostało również skierowane do spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku uchylającego decyzję Kolegium dokonał analizy treści zarówno powyższego zawiadomienia z dnia [...].05.2015 r., jak i pisma z dnia [...].01.2016 r., przyjmując stan faktyczny jako niewadliwy i stwierdził, że zarówno zawiadomienie z dnia [...].05.2015 r., jak i pismo z dnia [...].01.2016 r. nie były skuteczne w tym znaczeniu, że nie rodziły skutku opisanego w art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej, a zatem nie nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

W świetle przytoczonej wyżej treści art. 153 p.p.s.a. Kolegium jest związane oceną prawną zawartą w tym wyroku, w tym oceną prawną dotyczącą stanu faktycznego.

Jak już wspomniano wyłączenie tego związania może nastąpić w wyniku m.in. zmiany stanu faktycznego. Jak wynika z treści dokumentacji uzyskanej przez organ pierwszej instancji z Prokuratury Okręgowej w T. spółka miała już wiedzę w 2015 r. o prowadzeniu przez ten organ śledztwa dotyczącego dotacji za 2010 i 2011 r., pewne wątpliwości może jedynie budzić to, czy spółka miała wiedzę, że śledztwo już

w początkowym jego okresie, tj. w 2015 r. obejmowało również swym zakresem dotacje uzyskane z Gminy Miasta R. (użyty zwrot w formułowaniu zakresu postępowania: "w G. i innych miejscowościach na terenie kraju"). Jednocześnie Spółka miała wiedzę, że postępowanie przygotowawcze jest konsekwencją postępowań kontrolnych prowadzonych przez Urząd Kontroli Skarbowej w B..

Stosownie do art. 70c Ordynacji podatkowej organ podatkowy właściwy

w sprawie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, zawiadamia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, najpóźniej z upływem terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, oraz o rozpoczęciu lub dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.

Jak wynika z powyższego uregulowania organem właściwym do zawiadomienia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest tylko i wyłącznie organ podatkowy właściwy w sprawie tego zobowiązania.

W treści pisma z dnia [...].01.2016 r. organ pierwszej instancji doprecyzował, że bieg terminu przedawnienia w przedmiotowej sprawie uległ zawieszeniu z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, z którym wiąże się roszczenie o zwrot dotacji i wskazał na zawiadomienie Prokuratury Okręgowej

w T. o wszczęciu śledztwa w niniejszej sprawie w dniu [...].03.2015r.

Jak widać treść tego pisma co do zasady koreluje z dokumentacją uzyskaną przez organ pierwszej instancji z Prokuratury Okręgowej w T.. Jak już jednak wyżej wspomniano treść tego pisma została poddana ocenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Analizując wyjaśnienia i informacje organu I instancji oraz dokumenty (dowody) dołączone do pisma Prezydenta Miasta R. z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak: [...] oraz treść zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia, pismo z dnia [...].01.2016 r., dokumentację uzyskaną z Prokuratury Okręgowej

w T., okoliczności doręczenia spółce wyników postępowań kontrolnych Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B., przy uwzględnieniu oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kolegium stwierdza, że przede wszystkim zarówno powyższe zawiadomienie, jak i pismo nie odniosły skutku w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia. W niniejszej sprawie spółka mogła mieć wiedzę o wszczęciu śledztwa dotyczącego dotacji przekazanych przez Gminę Miasta R. za 2010 2011 rok i co za tym idzie możliwości zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań z tego tytułu, jednakże wiedza ta w świetle powyższych rozważań nie pochodziła od organu podatkowego.

A zatem związanie Kolegium wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 31.08.2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 226/18 jest nadal aktualne, bowiem ponownie rozpoznając sprawę nie stwierdzono istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego tej sprawy. Tym samym nie została wypełniona dyspozycja art. 70c Ordynacji podatkowej. Powyższe powoduje, z uwagi na brak zaistnienia innych przesłanek zawieszenia biegu terminu przedawnienia wymienionych w art. 70 § 6 Ordynacji podatkowej, że przedawnieniu uległ obowiązek zwrotu dotacji udzielonych Spółce dotyczących 2010 i 2011 roku. Pięcioletni termin do wydania decyzji określającej, o której mowa w art. 252 u.f.p. dotyczącej 2010 roku upłynął z końcem 2015 roku, zaś odnośnie 2011r. - z końcem 2016r. Stosownie do art. 105 § 1 K.p.a, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł Prokurator Rejonowy [...] w R..

Decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 roku znak [...] zarzucał naruszenie 70 par.6 pkt.1 w zw. art. 70 c w zw.

z art. 70 par. 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z póź. zm.) w zw. z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (Dz. U. 2009 nr 157 poz. 1240 z późn. zm.) przez błędną ich wykładnię, art. 77 par. 1 w zw. z art. 80, art. 105 par. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 1960 nr.30 poz. 168

z późn. zm.). W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi podnosił iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w R. decyzją z dnia [...] maja 2019 roku znak [...] uchyliło

w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie. Organ drugiej instancji w wydanej przez siebie decyzji stwierdza przede wszystkim, iż zarówno zawiadomienie wystosowane przez Prezydenta Miasta R. w stosunku do sp. z.o.o. "[...]" z dnia [...] maja 2015 roku jak i pismo z dnia [...] stycznia 2016 roku, w który organ pierwszej instancji doprecyzował, że bieg terminu przedawnienia

w przedmiotowej sprawie uległ zawieszeniu z dniem wszczęcia postępowania

w sprawie o przestępstwo skarbowe, z którym to wiąże się roszczenie o zwrot dotacji

i wskazał na zawiadomienie Prokuratury Okręgowej w T. o wszczęciu śledztwa

w niniejszej sprawie w dniu [...] marca 2015 roku nie odniosły skutku w postaci zawieszeniu biegu przedawnienia. Tym samym nie została wypełniona dyspozycja

z art. 70c ordynacji podatkowej. Z uwagi na brak zaistnienia innych przesłanek zawieszenia biegu terminu przedawnienia z art. 70 § 6, obowiązek zwrotu dotacji udzielonych Spółce dotyczących roku 2010 oraz roku 2011 uległ przedawnieniu.

W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło i umorzyło postępowanie w całości na mocy art. 105 § 1 K.p.a.

Zdaniem skarżącego z powyższą argumentacja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie sposób się zgodzić. Należy wskazać, iż na mocy art. 70c ordynacji podatkowej sądy administracyjne oraz organy podatkowe przyjmują za wystarczające zawiadomienie podatnika w jakikolwiek sposób, jeżeli w sprawie nie będzie wątpliwości, że podatnik wiedział o wszczęciu postępowania, bez względu na formę. Ponadto

w przywołanym artykule nie zostały wskazane elementy konieczne takiego zawiadomienia, których brak skutkowałby jego nieważnością.

Z treści art. 70c ordynacji podatkowej wynika jedynie, iż zawiadomienie takiego powinno pochodzić od właściwego podmiotu, w tym przypadku od Prezydenta Miasta R., i w jego wyniku podmiot powinien posiąść wiedzę o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Istotne znaczenie ma zatem zagwarantowanie podatnikowi wiedzy, że przedawnienie zobowiązana podatkowego, a w niniejszej sprawie obowiązku zwrotu dotacji, nie nastąpi w czasie,

w którym podatnik mógłby się tego spodziewać. Materialny skutek zawieszenia biegu terminu wywołuje już samo wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe albo wykroczenie skarbowe, o którym to podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienie przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego obowiązku (art. 70 § 6 pkt 1 ordynacji podatkowej). Dla jego ziszczenia się niezbędne jest spełnienie warunku formalnego powiadomienia podatnika, przed upływem terminu przedawnienia, o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 70 c ordynacji podatkowej).

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt P 30/11 nie jest wymagane, aby przekazanie podatnikowi informacji było powiązane z konkretną czynnością procesową, nakazał jedynie zawiadomienie podatnika o zdarzeniu powodującym zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania. Trybunał nie wskazał ani trybu ani sposobu przekazania takiej informacji pozostawiając tym samym organom podatkowym szeroką swobodę w tym zakresie. Tym samym Trybunał wyznaczył jedynie cel do realizowania. Nie istnieje jednolita procedura dla realizacji tego typu obowiązku. Jest on dostosowywany do danej fazy i rodzaju postępowania,

z którym powiązana jest informacja o zawieszeniu biegu terminu. W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 października 2013 roku sygn.

I FSK 483/13 oraz w wyroku z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 303/11, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że w świetle stanowiska Trybunału Konstytucyjnego podstawowym problemem nie jest wszczęcie postępowania karnego skarbowego, lecz okoliczność, czy podatnik o tym fakcie był zawiadomiony. NSA stwierdził, że okolicznością decydującą o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia nie jest wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów podejrzanemu, czy też jego przesłuchanie w takim charakterze, lecz okoliczność, że podatnikowi wiadomo, że toczy się przeciwko niemu postępowanie kamo skarbowe. Wśród okoliczności świadczących o tym, że podatnik uzyskał wiedzę o postępowaniu karnym skarbowym NSA wskazał na; wydanie postanowienia o wszczęciu dochodzenia w sprawie nierzetelnego prowadzenia księgi podatkowej, wydanie postanowienia o zawieszeniu tegoż postępowania, czy też dokonanie przeszukania w związku z tym dochodzeniem. Co więcej z uchwały 7 sędziów z dnia 18 czerwca 2018 roku wydanej w sprawie I FPS 1/18, na którą powołał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku sygn. akt VIII SA/Wa 226/18 wydanym w przedmiotowej sprawie, nie wynika obowiązek podania daty zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego jako warunku koniecznego zawiadomienia dla jego skuteczności. Uchwała dotyczy w istocie innego zagadnienia niż konieczność wskazania daty wszczęcia postępowania karnoskarbowego. Naczelny Sąd Administracyjny nie wskazał, że podanie daty zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest elementem obligatoryjnym zawiadomienia. Istotna jest zasada wynikająca z art. 70c ordynacji podatkowej, że zobowiązanie podatkowe nie ulegnie przedawnienie w terminie przewidywanym przez podatnika. Zauważyć należy także, że w praktyce sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, że ewentualne uchybienia w płaszczyźnie stosowana art. 70c ordynacji podatkowej powinny być rozpatrywane na tle konkretnych okoliczności danej sprawy, ponieważ same w sobie nie mogą decydować o nieziszczeniu się przesłanki zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego przewidzianej w art. 70 § 6 pkt 1 ordynacji podatkowej (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2018 roku sygn. I FPS 1/18, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2017 roku sygn. 590/16, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2018 roku sygn. I SA/OP 183/18).

W przedmiotowej sprawie spółka "Casus" została poinformowana o wszczętym wobec niej postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe pismem z dnia [...] maja 2015 roku. Nie budzi wątpliwości fakt, że spółka "[...]" była w posiadaniu informacji

o wynikach kontroli przeprowadzonej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej

w B.. Wyniki tej kontroli zostały opisane w dokumentach:

1. Analiza zebranego materiału dowodowego za okres od stycznia 2010 r. do października 2011 r. znak [...] odebrana przez [...] sp. z o.o. w dniu [...].01.2015 r.

2. Analiza zebranego materiału dowodowego za okres od listopada 2011 r. do grudnia 2011 r. znak [...] odebrana przez [...] sp. z o.o. w dniu [...].01.2015 r.

Ponadto Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej przekazał, wraz z wyżej wskazanymi analizami, wyniki kontroli za okres od listopada 2011 do grudnia 2011 r. znak [...] oraz za okres od stycznia 2010 r. do października 2011 r. znak [...] podpisane

w dniu [...].03.2015 r. przez pełnomocnika spółki B. B..

Co więcej, Prezydent Miasta R. w kolejnym piśmie przedstawił dowody,

z których wynika, że nastąpiło przerwanie biegu terminu przedawniana obowiązku zwrotu dotacji. Dokumenty dołączone do pisma wykazują, że organ prowadzący szkoły [...] sp. z o. o. najpóźniej w dniu [...] czerwca 2015 roku posiadał już wiedzę

o prowadzonym wobec niego śledztwie sygn. akt [...]. Wynika to z pisma skierowanego do Prokuratury Okręgowej w T. opatrzonego datą 26 czerwca

2015 r. Ponadto Prokurator Prokuratury Okręgowej w T. wydał postanowienie

o żądaniu wydania dokumentacji księgowej [...] sp. z o.o. od A. C. – K. oraz od [...] sp. z o.o., które zostały odebrane w dniu [...] czerwca 2015 r. Tego dnia również policja przeprowadziła przeszukanie w G. przy ul. [...][...] w obecności A. C. K. w celu dobrowolnego wydania dokumentów

Kolejnym dowodem na potwierdzenie, że organy [...] sp. z o.o. posiadały wiedzę o wszczęciu postępowania karnoskarbowego jest pismo złożone przez prezesa [...] sp. z o.o. do prowadzącego postępowanie przygotowawcze Naczelnika Wydziału dw z Przestępczością Gospodarczą Komendy Wojewódzkiej Policji w B.

w celu złożenia dodatkowych wyjaśnień w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym. Pismo to zostało opatrzone datą [...] sierpnia 2015 roku. Z kolei pismem z dnia [...] sierpnia 2015 roku, w związku z prowadzonym postępowaniem Naczelnik Wydziału dw z Przestępczością Gospodarczą Komendy Wojewódzkiej Policji w B. wystąpił do [...] sp. z o.o. z wnioskiem o wskazanie danych osobowych jednego z pracowników. Na powyższe pismo spółka udzieliła odpowiedzi

w dniu [...] sierpnia 2015 roku.

Wszystkie wyżej wymienione dokumenty zostały przesłane przez Prezydenta Miasta R. jako załączniki do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ich treść nie pozostawia wątpliwości, iż [...] sp. z o.o. wiedziała o wszczęciu i prowadzeniu postępowania o przestępstwo karnoskarbowe oraz jego przedmiotu jak również ram czasowych. Wiedzę te spółka posiadała niewątpliwie już od 2015 roku.

Co prawda, w treści zawiadomienia Prezydenta Miasta R. brak jest daty wskazującej rozpoczęcie śledztwa przez Prokuraturę Okręgową w T. w sprawie o przestępstwo karnoskarbowe, która to data stanowi jednocześnie datę zawieszenia biegu terminu przedawnienia w myśl art. 70 § 6 pkt 1 ordynacji podatkowej jak również wskazania okresu rozliczeniowego. Jednak wadliwość tego zawiadomienia w świetle przytoczonych wyżej uchwał nie może powodować bezskuteczności zawieszenia biegu terminu zawieszenia, gdyż z innych wskazanych dowodów lub okoliczności spawy wynika, iż [...] sp. z o.o. posiadła, przed upływem terminu przedawnienia, wiedzę

o dniu w jakim wszczęto śledztwo przez Prokuraturę, jego przedmiocie oraz jakiego okresu ono dotyczy.

Zważywszy na datę przesłania zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia przez Prezydenta Miasta R., a także fakt, iż o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia obowiązku zwrotu dotacji otrzymanych przez spółkę [...]

w roku 2010 oraz roku 2011 była ona informowana również przez organy innych jednostek samorządu terytorialnego nie ulega wątpliwości, iż spółka była świadoma jakiego okresu zawieszenie to dotyczy, a więc iż zobowiązanie nie przedawniło się odpowiednio z upływem roku 2015 w stosunku do zobowiązania z roku 2010 oraz upływem roku 2016 w stosunku do zobowiązania z roku 2011, Co więcej spółka [...] aż do wniesienia odwołania z dnia [...] września 2017 roku nigdy nie kwestionowała tego, że miała lub ma jakiekolwiek wątpliwości co do informacji zawartych w piśmie organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 2015 roku. Tym samym pismo z dnia [...] maja 2015 roku odniosło skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia.

Spółka posiadała wiedzę o toczącym się postępowaniu już przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania, a taki właśnie jest cel art. 70 § 6 pkt 1 ordynacji podatkowej. Ponadto treść zawiadomienia pozwala spółce na przewidzenie dalszych działań organów państwowych, a w związku z tym stwarza możliwość zaplanowania również własnych działań.

Naczelny Sąd Administracyjny nie wskazuje obowiązku uzyskania informacji

o zawieszeniu biegu przedawniania od organu podatkowego. Zawiadomienie w trybie tego przepisu może być wysłane nie tylko w toku postępowania, ale również przed wszczęciem postępowania, jak i po jego zakończeniu. Poinformowanie podatnika (strony) w tym przedmiocie może nastąpić w różnych trybach, w ramach różnych postępowań, moment i okoliczności informowania podatnika determinują sposób dokonania tej czynności, bowiem nie ma jednolitej ani szczegółowej procedury dla realizowania tego obowiązku (por. wyrok NSA z 14 października 2015 r. I FSK 1052/14). W związku z powyższym w przeciwieństwie do podnoszonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze twierdzeń zawartych w uzasadnieniu decyzji wiążące jest już samo uzyskanie wiedzy o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia niezależnie od źródła uzyskania tej wiedzy. Co więcej Samorządowe Kolegium Odwoławcze pominęło kluczową okoliczność, a mianowicie iż z treści Analiz oraz Wyników kontroli sporządzonych przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej jednoznaczne wynika, że kontrola dotyczyła również szkól prowadzonych na terenie Miasta R. w latach 2010-2011 oraz wykazała rodzaj nieprawidłowości. Fakt, iż spółka było w posiadaniu takiej wiedzy zauważa także Samorządowej Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji, w wyniku czego przeczy samo sobie.

Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpatrzyło w sposób wystarczający całego materiału dowodowego, poczyniło dowolną i błędną jego ocenę oraz nie rozstrzygnęło wszystkich wątpliwości co do stanu faktycznego, co stanowi naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. Powyższe ustalenia doprowadziły do błędnego zastosowania art. 105 § 1 K.p.a. i umorzenia postępowania.

Mając powyższe na uwadze należy podnieść, iż zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów prawa i zasadnym jest wyeliminowanie jej z obiegu prawnego.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontroli Sądu w tej sprawie została poddana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2019 roku znak [...] uchylającą w całości decyzję organu pierwszej instancji i umarzającej postępowanie

w sprawie.

Kluczowe znaczenie dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia miała okoliczność, że kontrolowana decyzja zapadła po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2018 roku o sygnaturze akt VIII SA/Wa 226/18 uprzedniej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2017 roku wydanej w sprawie [...] w przedmiocie zwrotu dotacji.

Należy mieć zatem na uwadze regulację zawartą w art. 153 p.p.s.a., do której zastosował się organ odwoławczy przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Zgodnie

z powyższym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w całości.

Dodać przy tym trzeba, że ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy - jedynie zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów

i dowodów - oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną (vide: wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2012 r., II FSK 1328/10, LEX nr 1104099). Podkreślić także należy, że po uprawomocnieniu się orzeczenia, zawarte w nim stanowisko będzie wiążące nie tylko dla organów wymienionych w art. 153 p.p.s.a, bowiem po myśli art. 170 p.p.s.a, orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jeżeli zatem strona doprowadzi do uprawomocnienia się danego wyroku, wówczas kwestie prawne w nim przesądzone i zawarte wskazania są wiążące dla organów administracyjnych orzekających w sprawie, tegoż sądu, jak i innych organów.

Wskazania wymaga zatem, że w powołanym wyroku Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2017 roku nr SKO.IN.50.1983.2017 z tego powodu, że zgromadzone w sprawie dowody wykluczały przyjęcie, iż doszło do zawieszenia biegu przedawnienia w rozumieniu art. 70 § 6 o.p. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał organ odwoławczy, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy ustalił czy organ I instancji dysponuje innymi dokumentami, które spełniałyby kryteria zawiadomienia podatnika o jakim mowa w art. 70c o.p.

Organ będąc związany tymi wytycznymi ustalił, iż nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu przedawnienia, bowiem żadne z pism kierowanych do strony nie spełniało kryteriów, jakie, w oparciu o utrwaloną linie orzeczniczą, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie określił dla zawiadomienia podatnika (art. 70c o.p.).

Jak wyjaśniono na wstępie, przedmiotem ponownej oceny Sądu orzekającego

w niniejszej sprawie nie mogą być kwestie, co do których wypowiedział się ten Sąd orzekając w sprawie VIII SA/Wa 226/18. Już wówczas Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie kategorycznie stwierdził, że nie istnieją przesłanki, aby uznać zawiadomienie z dnia [...] maja 2015 roku, jak i pismo z [...] stycznia 2016 roku za rodzące skutek w postaci zawieszenia biegu przedawnienia. Po zwrocie akt sprawy

w celu ponownego rozpoznania Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozyskało innych dokumentów, które spełniałyby kryteria zawiadomienia podatnika o jakim mowa w art. 70c o.p. Również po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie nie zmienił się stan prawny, w zakresie, który mógłby mieć wpływ na treść zaleceń zawartych w rozstrzygnięciu Sądu.

Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie w sprawie.

Z tego względu, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.