Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2131/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 par. 1 i 2, art. 44, art. 47 par. 1 i 2, art. 107 par. 1, art. 127 par. 1, art. 129 par. 1, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem z [...] października 2009r. -zaskarżonym skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. K. - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez wyżej wymienionego skarżącego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z [...] czerwca 2009r. o wymeldowaniu P. K. z pobytu stałego przy [...] w P.

W uzasadnieniu zajętego stanowiska organ odwoławczy podał, iż Burmistrz Miasta i Gminy P. decyzją z [...] czerwca 2009r. orzekł o wymeldowaniu P. K. z pobytu stałego przy [...] w P. Przedmiotowa decyzja została wysłana skarżącemu na dwa adresy, tj. dotychczasowego pobytu stałego ([...], P.) i pobytu czasowego trwającego od 4 października 2006r. do 31 grudnia 2011r. (ul. [...], S.). Obie przesyłki pod wskazanymi adresami były awizowane powtórnie, przy czym korespondencja wysłana na adres pobytu stałego wróciła z adnotacją placówki pocztowej w P. z 30 czerwca 2009r, że "adresat odmówił przyjęcia". W tej sytuacji - na podstawie art. 47 § 1 K.p.a. - uznano, iż decyzję organu pierwszej instancji doręczono skarżącemu w dniu odmowy jej przyjęcia przez skarżącego, tj. 30 czerwca 2009r. Od tej daty biegł zatem termin czternastodniowy do wniesienia odwołania, który upłynął 14 lipca 2009r. Tymczasem skarżący odwołanie wniósł 24 września 2009r., czyli po upływie terminu wyznaczonego do jego wniesienia.

Odnośnie drugiej przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji, a skierowanej na adres czasowego pobytu skarżącego organ wskazał, iż jej doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 § 1 K.p.a. Z adnotacji poczty w C. umieszczonej na przesyłce wynika, iż po raz pierwszy awizowano ją 24 czerwca 2009r., a zwrot do nadawcy nastąpił 15 lipca 2009r., czyli nawet po kilku dniach od upływu czternastu dni, przez które przesyłka ta pozostawała do odbioru w placówce pocztowej. Niemniej jednak dla obleczenia, czy termin do wniesienia odwołania został zachowany, wzięto pod uwagę przesyłkę skutecznie doręczoną na adres dotychczasowego pobytu odwołującego się.

P. K. w skardze na postanowienie Wojewody [...] z [...] października 2009r. podniósł, iż organ odwoławczy nie odniósł się do jego

Sygn. akt IV SA/Wa 2131/09

zarzutów, w których podnosił, iż:

- korespondencję do niego kierowaną odbierały osoby (Z. K. i jego

małżonka), z którymi pozostaje w trwającym od wielu lat konflikcie i które

podstępem usunęły go ze spornego mieszkania,

- nigdy nie odmówił przyjęcia korespondencji kierowanej na adres [...], P., bowiem pod adresem tym nie przebywa. Nie otrzymał

także awiz, ani korespondencji kierowanej na adres ul. [...], S.

Uważa, iż Wojewoda powinien umożliwić mu udowodnienie tej okoliczności w

trakcie rozprawy administracyjnej oraz powinien przesłuchać pracowników poczty,

zarówno tego, który podał organom administracyjnym nieprawdziwe informacje

odnośnie awizacji korespondencji, jak i tego, który nieprawdziwie stwierdził jakoby

odmówił przyjęcia przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji.

Dalej skarżący stwierdził, iź skoro został usunięty z zajmowanego mieszkania przy [...] w P., to Wojewoda popełnił błąd twierdząc, iż za skutecznie doręczoną należy uznać korespondencję kierowaną na adres, z którego został wymeldowany i usunięty. Doręczanie zatem jakiejkolwiek korespondencji na adres, pod którym nie przebywa, co było organowi wiadome z urzędu, jest bezprzedmiotowe.

Wojewoda [...] - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Ustosunkowując się do treści skargi organ nie uznał za słuszne twierdzeń skarżącego, w których wywodzi, iż:

1) nigdy nie odmówił przyjęcia przesyłki skierowanej na adres stałego pobytu,

bowiem na spornej przesyłce widnieje stosowna adnotacja osoby ją

sporządzającej wraz z pieczęcią placówki pocztowej. Dla organu odwoławczego

adnotacja ta jest wiarygodna;

2) organ błędnie postępował przesyłając adresowaną do niego korespondencję na

adres [...] w P., bowiem w otrzymanym przez skarżącego

zawiadomieniu o wszczęciu postępowania o wymeldowanie - na adres czasowego

pobytu - został zobowiązany do zawiadomienia organu o każdej zmianie swojego

adresu. Zawiadomienie to skutkowało stawieniem się strony w Urzędzie Miasta i

Gminy w P., podczas którego skarżący odmówił wyjaśnień i podpisu na

protokole z przesłuchania oraz złożył do akt pisemne wyjaśnienie, na którym

wskazał adres: P., [...]. Nie wyraził więc wtedy woli

Sygn. akt IV SA/Wa 2131/09

kierowania do niego korespondencji na adres inny niż wskazany w ww piśmie;

3) nie otrzymał żadnej korespondencji wysyłanej na adres pobytu czasowego.

Organ przyznaje, iż z większością przesyłek tak istotnie było, niemniej jednak

przesyłki te były powtórnie awizowane i zwracane do Urzędu, zatem i w tej sytuacji

były skutecznie doręczane. Niezależnie od powyższego organ pierwszej instancji

posiadając informację, iż korespondencję należy kierować na adres pobytu

stałego, nie miał obowiązku przesyłania korespondencji na adres pobytu

czasowego, ale to czynił;

4) korespondencja kierowana na adres stałego pobytu była odbierania przez

osoby pozostające z nim w konflikcie. W ocenie organu odwoławczego, jakkolwiek

taka sytuacja mogła mieć miejsce, to jednak skarżący - mając wiedzę o toczącym

się postępowaniu o jego wymeldowanie i negatywnym nastawieniu

wnioskodawców wobec niego - nie wskazał organowi pierwszej instancji adresu,

pod który należy wysyłać korespondencję, wręcz przeciwnie podał adres

dotychczasowego pobytu stałego.

Skarżący na rozprawie ponownie podkreślił, iż nie miał możliwości odbioru pod adresem P., [...] przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji, albowiem Z. K. jest listonoszem i w ocenie skarżącego ma wpływ na doręczanie przesyłek kierowanych do skarżącego. Natomiast nie odebrał przesyłki kierowanej na adres zameldowania czasowego, albowiem nie było takiej przesyłki. Z kolei uczestniczka postępowania M. K. potwierdziła, że jej mąż – Z. K. jest listonoszem w Urzędzie Pocztowym w G., ale nie ma takiej władzy, aby wpływać na doręczanie korespondencji wychodzącej z ww Urzędu, jak i Urzędu Pocztowego w C. Odnośnie przesyłki zawierającej decyzję, której przyjęcia odmówił skarżący stwierdziła, iż "z prawa pocztowego wynika, że skarżący musiał stawić się na pocztę mając dwukrotną awizację i oświadczyć, iż odmawia przyjęcia przesyłki, albowiem w przeciwnym razie urzędnik pocztowy nie ma prawa zawrzeć na korespondencji adnotacji "adresat odmawia przesyłki".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia

Sygn. akt IV SA/Wa 2131/09

30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z [...] października 2009r. nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie podlegające rozpatrzeniu przez organ wyższego stopnia (art. 127 § 2 K.p.a.). Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 129 § 1 K.p.a.) w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 K.p.a.). Decyzja -stosownie do art. 107 § 1 K.p.a. - powinna zawierać m. in. pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 134 K.p.a.).

Przekładając powyższe regulacje prawne na stan sprawy zauważyć należy, iż z akt sprawy wynika, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy P. z [...] czerwca 2009r. o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego przy [...] w P. zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Również - w ocenie Sądu - Wojewoda [...] prawidłowo przyjął, iż decyzja ta została doręczona skarżącemu 30 czerwca 2009r., a termin do wniesienia odwołania upłynął 14 lipca 2009r. Tymczasem skarżący odwołanie wniósł dopiero 24 września 2009r. W konsekwencji zgodnie z prawem zaskarżonym postanowienie stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z kolei w kontekście treści skargi Sąd wskazuje na okoliczności wynikające z akt sprawy, a przedstawione poniżej, celem dowiedzenia bezzasadności twierdzeniom i zarzutom sformułowanym przez skarżącego pod adresem organów w skardze. I tak zawiadomienie z [...] stycznia 2008r. o wszczęciu postępowania w sprawie wymeldowania skarżącego z miejsca pobytu

Sygn.akt IV SA/Wa 2131/09

stałego, tj. [...] w P., zostało wysłane na adres miejsca pobytu czasowego skarżącego, mianowicie: S., ul. [...]. Zawiadomienie to zawierało w swojej treści pouczenie zgodne z art. 41 § 1 i 2 K.p.a., iż w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie adresu; w razie zaniedbania tego obowiązku doręczanie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Odbiór zawiadomienia pokwitował dorosły domownik - żona skarżącego E.K. - w dniu 4 lutego 2009r. Doręczenie zawiadomienia skutkowało stawieniem się skarżącego w dniu 8 lutego 2009r. w siedzibie organu pierwszej instancji. Podczas stawiennictwa skarżący odmówił złożenia wyjaśnień i podpisu pod sporządzonym na tę okoliczność protokołem. Jednocześnie złożył wówczas wyjaśnienie na piśmie, podając w jego nagłówku adres: [...], P. Decyzję o wymeldowaniu wysłano skarżącemu na dwa adresy, tj. dotychczasowy adres pobytu stałego ([...], P.) i adres pobytu czasowego (ul. [...], S.). Przesyłka skierowana na:

pierwszy z wymienionych adresów była dwukrotnie awizowana, tj. 18 i 25

czerwca 2009r. Podczas przechowywania przesyłki przez okres czternastu dni w

placówce Urzędu Pocztowego w P. (upływ okresu nastąpił 2 lipca 2009r.),

skarżący stawił się 30 czerwca 2009r. i odmówił przyjęcia przesyłki. Fakt ów

potwierdza widniejąca na przesyłce adnotacja pracownika i pieczęć

wymienionego Urzędu Pocztowego z datą odmowy. W zaistniałej sytuacji organ

odwoławczy uznał, iż decyzja z [...] czerwca 2009r. została doręczona

skarżącemu 30 czerwca 2009r, czyli - stosownie do art. 47 § 1 i § 2 K.p.a. - w

dniu odmowy jej przyjęcia przez adresata. Zatem czternastodniowy termin do

wniesienia środka zaskarżenia upłynął 14 lipca 2009r;

drugi z wymienionych adresów była również dwukrotnie awizowana, tj. 24

czerwca i 1 lipca 2009r., upływ czternastu dni awizacji nastąpił w dniu 8 lipca

2009r., zaś do nadawcy zwrócono przesyłkę 15 lipca 2009r. Fakt ten także

potwierdzają widniejące na przesyłce adnotacje o powtórnym awizowaniu i o

zwrocie do nadawcy. W tej sytuacji termin do wniesienia ewentualnego

odwołania liczony od skutecznego doręczenia przesyłki - w trybie art. 44 K.p.a. -

upłynął 22 lipca 2009r. Skarżący wniósł odwołanie 24 września 2009r.

Sygn. akt IV SA/Wa 2131/09

2 powyższego wynika, iż organ pierwszej instancji od momentu wszczęcia postępowania o wymeldowanie skarżącego, kierując się doświadczeniem w tego rodzaju sprawach, postanowił wysyłać skarżącemu korespondencję na adres meldunku czasowego, czyli nie ten. spod którego wnioskowano o jego wymeldowanie. Jednocześnie pouczono skarżącego o treści art. 41 K.p.a. Odpowiedzią na przedstawione działanie organu było stawiennictwo skarżącego i złożenie pisma z 8 lutego 2008r. ze wskazaniem adresu dotychczasowego miejsca pobytu stałego. Od tej chwili organ, kierując się wyłącznie wolą skarżącego, był uprawniony do wysyłania wszelkiej korespondencji adresowanej do skarżącego na adres [...], P. i uznawania doręczeń dokonywanych pod wskazanym adresem za skuteczne. Uwaga ta zatem i odnosi się do doręczenia przesyłki zawierającej decyzję o wymeldowaniu dokonanej na wyżej wymieniony adres i w trybie art. 47 K.p.a.

Oczywiście prawem skarżącego było wskazanie dowolnego adresu do korespondencji i z takiego prawa skorzystał, zatem i winien się liczyć z konsekwencjami wynikającymi z własnego postępowania. Oznacza to, iż w chwili obecnej skarżący nie może skutecznie zarzucić organowi, iż przez cały tok sprawy wysyłał kierowaną do niego korespondencję na adres, z którego został wymeldowany; pod którym nie przebywa i pod którym jego korespondencję odbierały osoby, z którymi pozostaje w trwającym od wielu lat konflikcie, czyli M. i Z. K. - inicjatorzy przedmiotowego postępowania administracyjnego. Skarżący, będąc świadomym stosunków jakie łączą go z wymienionymi uczestnikami postępowania, przez okres jego trwania, obstawał przy dotychczasowym adresie (stałego zameldowania) do doręczeń. Inny adres do korespondencji (ul. [...], O.) skarżący podał dopiero w odwołaniu, z tym że zawnioskował o "kierowanie wszelkiej korespondencji na adres [...], P. lub ul. [...], O.".

W kwestii doręczeń dokonywanych na adres miejsca czasowego pobytu skarżącego słusznie organ - w odpowiedzi na skargę - podniósł, iż z uwagi na wyżej wskazane okoliczności, nie miał obowiązku wysyłać korespondencji na ten adres. Pomimo tego czynił to, co oznacza iż działał w interesie skarżącego. Doręczenia te, za wyjątkiem pierwszego zawierającego zawiadomienie o wszczęciu postępowania, były dokonywane w trybie art. 44 K.p.a. Zatem również były skuteczne. Nie oznacza to jednak, iż gdyby organ odwoławczy badając

Sygn.akt IV SA/Wa 2131/09

zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania, zamiast oprzeć się na doręczeniu decyzji z [...] czerwca 2009r dokonanym na adres: [...], P., oparł się na doręczeniu dokonanym na adres ul. [...], S., to uznałby, że odwołanie złożone przez skarżącego w dniu 24 września 2009r. zostało wniesione z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 K.p.a. Przedmiotowe doręczenie przesyłki zostało bowiem dokonane z dniem 8 lipca 2009r., zaś upływ czternastodniowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia nastąpił 22 lipca 2009.

Sąd nie podziela też twierdzenia skarżącego, iż organ drugiej instancji powinien przeprowadzić rozprawę administracyjną i przesłuchać doręczycieli przesyłek, w sytuacji gdy dla organu odwoławczego doręczenie decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji było wiarygodne. Przeprowadzenie rozprawy nie było więc potrzebne do wyjaśnienia sprawy.

W świetle powyższego Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrolowane postanowienie nie narusza przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 151 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji wyroku.