Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 248/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-07-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 i 4, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do doręczenia odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 maja 2009 r. o sygn. akt I SA/Ol 248/08 wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi A.U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do doręczenia odpisu wymienionego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 maja 2009 r., wraz z uzasadnieniem.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 16 czerwca 2009 r., uzupełnionym pismem z dnia 12 lipca 2009 r., A.U. wniósł o przywrócenie terminu do doręczenia odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 maja 2009 r. o sygn. akt I SA/Ol 248/08 wraz z uzasadnieniem.

W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 6 kwietnia 2009 r. złożył wypowiedzenie pełnomocnictwa ustanowionemu w ramach prawa pomocy adwokatowi J.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, mimo wypowiedzenia pełnomocnictwa, nie powiadomił A.U. o terminie rozprawy, ani nie odroczył jej na podstawie na podstawie art. 109 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.. Zdaniem skarżącego, doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy, dokonane osobie nie legitymującej się pełnomocnictwem, było nieskuteczne. Tymczasem strona powzięła wiadomość o rozprawie dopiero w dniu 12 czerwca 2009 r.. Jednocześnie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, A. U. złożył oświadczenie o umocowaniu do działania w charakterze pełnomocnika adwokata A.R.

Z akt przedstawionej do rozpoznania Sądowi sprawy wynika, że w związku z wypowiedzeniem pełnomocnictwa w dniu 6 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiadomieniem z 7 kwietnia 2009 r. poinformował stronę, iż zmiany wyznaczonego adwokata może dokonać jedynie Okręgowa Rada Adwokacja. Jednocześnie wezwano skarżącego do złożenia w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma jednoznacznego oświadczenia, czy całkowicie rezygnuje z przyznanego prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata. W odpowiedzi na to pismo skarżący oświadczył, że nie rezygnuje z prawa pomocy i rozważa wystąpienie do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego adwokata. Do protokołu rozprawy w dniu 27 maja 2009 r. adwokat J.S. oświadczył, że nie posiada informacji, by strona wypowiedziała Mu pełnomocnictwo. Wyrokiem z dnia 27 maja 2009 r. o sygn. akt I SA/Ol 248/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił wniesioną przez stronę skargę na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora izby Skarbowej. Pismem złożonym w dniu 28 maja 2009 r. adwokat J.S. złożył wniosek o doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 29 maja 2009 r. wpłynęła zaś do Sądu informacja Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu pełnomocnikiem strony adwokata A.R. W dniu 17 czerwca 2009 r. do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo, którym skarżący umocował adwokata A.R. do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz do występowania przed Sądem Administracyjnym, w związku z czym odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono temu adwokatowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W myśl jednak art. 88 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym wniosek o przywrócenie terminu spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny. Wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeśli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego oraz jeżeli czynność strony była dokonana w terminie – (B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 222). W tym ostatnim przypadku przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, albowiem zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócić można jedynie termin, któremu strona uchybiła. Niemożliwym jest zatem, z uwagi na bezprzedmiotowość takiego żądania, przywrócenie terminu w sytuacji, gdy wniosek o przywrócenie terminu dotyczy czynności, która została dokonana w terminie. Wynika to również z treści art. 87 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta przez stronę jest bezskuteczna po upływie terminu. Dopiero wówczas strona może racjonalnie powoływać się na brak zawinienia z jej strony w niezachowaniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem został złożony przez umocowanego pełnomocnika strony w dniu 28 maja 2009 r.. W związku z zarzutem pominięcia przez Sąd w toku postępowania w sprawie, oświadczenia strony z dnia 6 kwietnia 2009r. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi J.S., zwrócić natomiast należy uwagę, że zgodnie z art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników – od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Podkreślić należy, iż odpowiadając na wezwanie Sądu do złożenia jednoznacznego oświadczenia w kwestii rezygnacji z pomocy prawnej ustanowionego adwokata (w związku z w/w oświadczeniem z 6 kwietnia 2009 r.) skarżący podał, że nie rezygnuje z prawa pomocy i rozważa wystąpienie do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego adwokata. Wobec zatem braku jednoznacznego potwierdzenia, iż skarżący wypowiada pełnomocnictwo udzielone ustanowionemu adwokatowi oraz mając na uwadze złożone do protokołu rozprawy w dniu 27 maja 2009 r. oświadczenie adwokata J.S., że nie posiada On informacji, by strona wypowiedziała mu pełnomocnictwo, pełnomocnik ten miał umocowanie do działania w imieniu skarżącego. Złożenie przez niego w terminie wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem należy zatem uznać za prawnie skuteczne. Prawidłowo następnie doręczono odpis wyroku z 27 maja 2009 r. wraz z uzasadnieniem umocowanemu przez A.U. adwokatowi A. R., (pełnomocnictwo z dnia 16 czerwca 2009 r. do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz do występowania przed Sądem Administracyjnym).

Wniosek o przywrócenie terminu, któremu w istocie strona skarżąca nie uchybiła, uznać należało tym samym za niedopuszczalny.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.