Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 470/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 października 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant: Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2016 roku sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] znak: [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

II SA/Łd 470/16

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia 29 stycznia 2016 r. A. S.A. zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych, dla których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, polegających na przebudowie istniejącej stacji bazowej sieci A. S.A. poprzez montaż nowych adapterów stalowych h<3m pod moduły radiowe, wymianę anten sektorowych i montaż modułów radiowych wraz z okablowaniem na nieruchomości oznaczonej nr [...], obr. ewid. [...] w Ł. przy ul. W.

Decyzją z dnia [...] 2016 r. Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 290), wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia z dnia 29 stycznia 2016 r., doręczonego w dniu 2 lutego 2016 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że realizacja przedmiotowych robót budowlanych narusza ustalenia § 8 pkt 6 Uchwały Nr XXI/483/15 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie utworzenia "Parku Kulturowego ul. Piotrkowskiej", ogłoszonej 14 stycznia 2016 r. w Dzienniku Urzędowym Woj. Łódzkiego z 2016 r., poz. 174, obowiązującej od dnia 29 stycznia 2016 r., który zakazuje lokalizacji urządzeń technicznych służących wentylacji, klimatyzacji, kolektorów słonecznych, masztów antenowych, masztów telefonii komórkowej i anten na połaciach dachowych budynków frontowych i oficyn, jeżeli ze względu na swoją wysokość i gabaryty są widoczne z przestrzeni publicznej.

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka podniosła zarzut naruszenia:

- art. 30 ust. 7 ustawy Prawo budowlane poprzez dowolne przyjęcie, że realizacja robót budowlanych objętych zgłoszeniem pociągnie za sobą naruszenie przepisów uchwały Rady Miejskiej w Łodzi,

- art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez brak wezwania Spółki do przedstawienia dodatkowych dokumentów czy wyjaśnień w sytuacji, gdy organ miał wątpliwości, czy Spółka podejmie właściwe działania przy realizacji zgłoszonych robót,

- art. 7 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia stanu faktycznego będącego podstawą decyzji,

- art. 11 k.p.a. poprzez brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawienia procesu ustalania stanu faktycznego i zastosowanego do niego przepisu prawa.

Decyzją z dnia [...] 2016 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.

Z wniesionego zgłoszenia wynika, iż przedmiotowe roboty budowlane polegają na montażu nowych adapterów stalowych, wymianie anten sektorowych oraz montażu modułów radiowych wraz z okablowaniem na wysokości mniejszej niż 3 m. Roboty te będą wykonywane na dachu budynku usytuowanego na nieruchomości znajdującej się na obszarze wpisanym do rejestru zabytków województwa łódzkiego pod numerem rejestru [...], usytuowanej również w granicach "Parku Kulturowego ul. Piotrkowskiej".

Zgodnie z ustaleniami art. 29 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane, o których mowa w ust. 1 i 2 wykonywane na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymagają dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1, przy czym do zgłoszenia należy dołączyć pozwolenie właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków, wydane na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W aktach sprawy znajduje się decyzja Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Ł. Nr [...] z [...] 2016 r. zezwalająca na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych.

Jednak z ustaleń § 8 Uchwały Nr XXI/483/15 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 9 grudnia 2015r. w sprawie utworzenia "Parku Kulturowego ul. Piotrkowskiej" wynika, iż na terenie parku kulturowego ustala się zakazy i ograniczenia w zakresie prowadzenia robót budowlanych oraz zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury z przestrzeni publicznej. Ustalenia punktu 6 tego paragrafu stanowią, iż zakazuje się lokalizacji urządzeń technicznych służących wentylacji i klimatyzacji, kolektorów słonecznych, masztów antenowych, masztów telefonii komórkowej i anten na połaciach dachowych budynków frontowych i oficyn, jeśli ze względu na swoją wysokość i gabaryty są widoczne z przestrzeni publicznej.

Z akt sprawy wynika, iż istniejące maszty i anteny stacji bazowej sieci A. S.A., usytuowane na dachu budynku frontowego przy ul. W w Ł. są widoczne z przestrzeni publicznej. Tym samym stacja bazowa objęta wniesionym zgłoszeniem będzie widoczna z przestrzeni publicznej, naruszając ustalenia powołanej uchwały.

Organ II instancji podkreślił ponadto, że zgodnie z § 11 uchwały właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości, użytkownicy obiektów i elementów zagospodarowania przestrzeni, położonych na terenie parku kulturowego, zobowiązani są do dostosowania się do przepisów niniejszej uchwały poprzez demontaż nośników reklamowych i innych obiektów, o których mowa w niniejszej uchwale, zlokalizowanych niezgodnie z jej postanowieniami w terminie 6 miesięcy od daty wejścia w życie tej uchwały.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka podniosła zarzut naruszenia:

- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. m.in. poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na dowolnej argumentacji w oderwaniu od materialnoprawnych przepisów prawa i obowiązków organu w tym zakresie, w szczególności poprzez odstąpienie od zasady orzekania na podstawie przepisów prawa, oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej;

- art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że postanowienia § 8 i 11 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w Łodzi stanowią podstawę do wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania przedmiotowych robót budowlanych.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że organy nie odniosły się do faktu posiadania przez Spółkę ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej, z której należy wywodzić zgodnie z zasadą praw nabytych prawo utrzymania zainstalowanych urządzeń w przedmiotowej lokalizacji, która może podlegać obowiązkowi dostosowywania instalacji do przepisów miejscowych, ale nie w sposób określony w § 11 pkt 1 uchwały, lecz zgodnie z § 11 pkt 2. Organy całkowicie pominęły fakt, że inwestor nie zamierzał zainstalować nowych dodatkowych anten, lecz dokonać ich wymiany, co nie zmieniłoby wyglądu istniejącej bazy. Planowane do montażu moduły radiowe mają wymiary 48x30x17 cm i praktycznie są niewidoczne z poziomu ulicy. Nie jest uprawnione powoływanie się na § 8 pkt 6 uchwały, który zakazuje lokalizacji urządzeń, które mogą być widoczne z przestrzeni publicznej, gdyż Spółka nie zamierzała dokonać instalacji urządzeń, a jedynie wymienić już istniejące anteny i dokonać montażu modułów, co nie zmieniłoby dotychczasowego wyglądu stacji bazowej. Ponadto Spółka wskazała, że organ odwoławczy bez głębszej analizy podtrzymał stanowisko organu I instancji, co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu.

Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] 2016 r. w sprawie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie istniejącej stacji bazowej poprzez montaż nowych adapterów stalowych, wymianę anten sektorowych oraz montaż modułów radiowych wraz z okablowaniem na wysokości mniejszej niż 3 m.

Poza sporem w okolicznościach rozpoznawanej sprawy pozostaje fakt, że roboty polegające na montażu nowych adapterów, anten sektorowych i modułów radiowych podlegały obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 15 i ust. 4 ustawy Prawo budowlane z uwagi na fakt, że będą wykonywane na dachu budynku usytuowanego na nieruchomości znajdującej się na obszarze wpisanym do rejestru zabytków województwa łódzkiego jako układ urbanistyczny ul. Piotrkowskiej pod numerem rejestru [...], usytuowanej w granicach "Parku Kulturowego ul. Piotrkowskiej".

Podstawę sprzeciwu wniesionego przez Prezydenta Miasta Ł. stanowił art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 8 pkt 6 uchwały nr XXI/483/15 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie utworzenia Parku Kulturowego ulicy Piotrkowskiej, która weszła w życie z dniem 29 stycznia 2016 r. W tym miejscu wskazać należy, że zarówno organ I, jak i II instancji przytoczyły przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu nieobowiązującym już na dzień wydawania decyzji, tj. nieuwzględniającym niezgodność robót budowlanych objętych zgłoszeniem z aktami prawa miejscowego).

Uchwała o utworzeniu parku kulturowego stanowi akt prawa miejscowego, który może być podjęty na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r., poz. 1446). Z treści

art. 17 ust. 1 tej ustawy wynika uprawnienie do ustanowienia na terenie parku kulturowego zakazów i ograniczeń dotyczących m.in. prowadzenia robót budowlanych.

Podejmując uchwałę o utworzeniu Parku Kulturowego ulicy Piotrkowskiej Rada Miejska w Ł. w § 8 wprowadziła zakazy i ograniczenia, w tym – jak wynika z pkt 6 – zakaz lokalizacji masztów antenowych, masztów telefonii komórkowych i anten na połaciach dachowych budynków frontowych i oficyn, jeśli ze względu na swoją wysokość i gabaryty miałyby być widoczne z przestrzeni publicznej.

Z treści postanowienia uchwały wynika jednak, że zakazem objęta została lokalizacja masztów telefonii komórkowych, nie zaś dokonywanie jakichkolwiek robót dotyczących takich urządzeń, już istniejących. Z treści zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych wynika zaś, że przedmiotem robót będzie przebudowa stacji bazowej sprowadzająca się w znacznej mierze do wymiany jej elementów i montażu nowych. Tak określony zakres robót nie odpowiada zakresowi pojęcia "lokalizacja masztu telefonii komórkowej", co w konsekwencji powoduje, że § 8 pkt 6 uchwały nie mógł stać się podstawą wniesienia sprzeciwu w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] powołał się również na § 11 uchwały o utworzeniu Parku Kulturowego ulicy Piotrkowskiej, w myśl którego właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości, użytkownicy obiektów i elementów zagospodarowania przestrzeni, położonych na terenie parku kulturowego, zobowiązani są do dostosowania się do przepisów uchwały poprzez demontaż nośników reklamowych i innych obiektów, o których mowa w uchwale, zlokalizowanych niezgodnie z jej postanowieniami w terminie 6 miesięcy od daty wejścia w życie uchwały. Posłużenie się w uzasadnieniu decyzji treścią postanowienia § 11 uchwały sugeruje, w ocenie tut. Sądu, że wszelkie obiekty, w tym przedmiotowy maszt telefonii komórkowej będą podlegać demontażowi. Tymczasem organ odwoławczy nie uwzględnił treści § 12 uchwały, który stanowi, że przepisy uchwały nie naruszają praw i obowiązków osób trzecich wynikających z ostatecznych decyzji administracyjnych, co było istotne w kontekście twierdzenia Spółki zawartego w skardze, że stacja bazowa powstała na podstawie decyzji z dnia [...] 1998 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę. Przedmiotowa decyzja nie została załączona do akt administracyjnych, do faktu jej istnienia ani skutków prawnych, jakie niesie za sobą dla rozpoznawanej sprawy Wojewoda [...] nie odniósł się w zaskarżonej decyzji, jak również w odpowiedzi na skargę. Potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia tej decyzji została jednak złożona na rozprawie przez pełnomocnika Spółki.

Reasumując, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesienie sprzeciwu w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 8 pkt 6 uchwały Rady Miejskiej w Łodzi w sprawie utworzenia Parku Kulturowego ulicy Piotrkowskiej nie znajdowało uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy. Jednocześnie w świetle § 12 uchwały nie można zaakceptować dodatkowego motywowania przez organ II instancji wniesienia sprzeciwu treścią § 11 uchwały, skoro Spółka dysponuje ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] 1998 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na dachu budynku mieszkalnego przy ul. W.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w punkcie 1 wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono zaś na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. jak w pkt 2 wyroku.

AG