Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2244/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2014 r. sprawy ze skargi T.J. – M. T.J. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] (dalej: skarżący lub wnioskodawca) jest informacja Ministra Gospodarki zawarta w piśmie z [...] lipca 2014r. nr [...] o uznaniu za niezasadny protest skarżącego na informację zawartą w piśmie Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Krakowie z [...] kwietnia 2014 r., nr [...] o odmowie przyznania dofinansowania. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

W dniu [...] sierpnia 2013 r. skarżący, złożył wniosek o dofinansowanie projektu p.t. [...], realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 Oś priorytetowa 5: "Dyfuzja innowacji", Działanie 5.4: "Zarządzanie własnością intelektualną", Poddziałanie 5.4.1 "Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej". Wniosek otrzymał numer: [...].

Pismem z [...] kwietnia 2014 r. skarżący został poinformowany przez Małopolską Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w Krakowie - Instytucję Wdrażającą (dalej: MARR, IW), o odmowie przyznania dofinansowania. Zdaniem MARR wniosek skarżącego nie spełniał kryterium oceny obligatoryjnej nr 3 "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania", nr 4 "Informacje zawarte we wniosku potwierdzaj zdolność Wnioskodawcy do sfinansowania projektu" oraz nr 8 "Przedmiot zgłoszenia powstał na etapie badań przemysłowych lub prac rozwojowych".

Pismem z [...] kwietnia 2014r. skarżący złożył protest od powyższej informacji. Skarżący zarzucił RIF nierzetelną i pozbawioną przejrzystości ocenę spełniania przez wniosek kryteriów programu mogącą prowadzić do nierównego traktowania wnioskodawcy w stosunku do innych beneficjentów programu, a opartą jedynie na pobieżnej lekturze wniosku, bez podjęcia ze strony RIF działań zmierzających do rzetelnego ustalenia okoliczności faktycznych, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a tym samym naruszenie art. 31 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. z 2009r., nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r.).

W wyniku rozpoznania protestu Minister Gospodarki, działający jako Instytucja Pośrednicząca (zwany dalej także jako: Minister lub IP), pismem z [...] lipca 2014r. uznał protest za niezasadny. Z treści rozstrzygnięcia wynika, że Minister częściowo uwzględnił protest. Mianowicie w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 8 Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do wyjaśnień skarżącego zawartych w proteście i uznała to kryterium za spełnione.

Organ natomiast wskazał, że ocena w ramach kryterium obligatoryjnego nr 3 i 4 została dokonana prawidłowo. W odniesieniu do kryterium nr 3 Minister stwierdził, iż zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG (dalej: Przewodnik) w ramach kryterium merytorycznego obligatoryjnego: "Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania" ocenie podlega czy przedstawione we wniosku wydatki kwalifikowane zostały określone prawidłowo, tj. mieszczą się w katalogu wydatków kwalifikowanych dla Poddziałania 5.4.1 zgodnie z zapisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach POIG, 2007-2013 (Dz. U. z 2012 r., poz. 438) oraz Szczegółowego opisu priorytetów POIG. 2007-2013 Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013. Badane jest czy wydatki określone w punkcie 16, 16a i 16b wniosku są bezpośrednio związane z projektem, niezbędne do jego realizacji, odpowiednie do jego zakresu i celu (np. czy poszczególne wydatki nie zostały w sposób znaczący przeszacowane) oraz zostały zaplanowane najwcześniej na dzień po dniu złożenia wniosku (z zastrzeżeniem terminu ponoszenia wydatków związanych z pokryciem kosztów uzyskania wstępnego orzeczenia rzecznika patentowego o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego - ten rodzaj wydatków może zostać poniesiony także w okresie 24 miesięcy przed dniem złożenia wniosku do dnia złożenia wniosku). Sprawdzeniu podlega także zachowanie limitów kwotowych określonych wydatków kwalifikowanych dotyczących udziału tych wydatków w całkowitej kwocie wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem (w przypadku wydatków związanych z pokryciem kosztów zakupu analiz i ekspertyz prawnych, ekonomicznych, marketingowych i technicznych dotyczących przedmiotu zgłoszenia lub postępowania do wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem zalicza się je jedynie do wysokości 30% całkowitych wydatków oraz do 10% całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem w przypadku wydatków związanych z zakupem usługi rzecznika patentowego w zakresie wstępnego orzeczenia o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego). Dopuszcza się dokonywanie przez Komisję Konkursową korekty wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W przypadku stwierdzenia, że dany wydatek nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem KK ma prawo usuwania (tj. przenoszenia do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem) wydatków do wysokości 10% łącznych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W takim przypadku członek oceniający stwierdza, że kryterium zostało spełnione i jednocześnie rekomenduje obniżenie kwoty dofinansowania z podaniem kosztu rekomendowanego do wyłączenia.

Wskazał, iż w myśl § 42 ust. 5 pkt 2 i 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach POIG, 2007-2013 (dalej: rozporządzenie) do wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na uzyskanie ochrony prawa własności przemysłowej zalicza się m.in. wydatki na pokrycie kosztów:

• obsługi zawodowego pełnomocnika obejmujących przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego oraz reprezentację przed organem ochrony własności przemysłowej, w tym także w przypadku postępowania wywołanego wniesieniem sprzeciwu lub zarzutów.

• uzyskania wstępnego orzeczenia rzecznika patentowego o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego, poniesionych nie wcześniej niż 24 miesiące przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia, do wysokości 10% całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem.

Podniósł, iż instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie w zakresie wypełnienia pkt 14 wniosku stanowi, iż w punkcie tym należy zawrzeć uzasadnienie wysokości kwot wydatków (w szczególności wydatków kwalifikowanych) wskazanych w punkcie 16 wniosku w podziale na poszczególne kategorie rodzajowe oraz określenie metodologii kalkulacji zaplanowanych w ramach projektu nakładów. W opisie metodologii wyliczenia kwot dla poszczególnych kategorii wydatków wskazane jest powoływanie się na ogólnodostępne źródła informacji, dane historyczne, cenniki, dokumenty źródłowe np. oferty czy kosztorysy od potencjalnych wykonawców. Z kolei w odniesieniu do punktu 16 w Instrukcji wskazano, iż w punkcie 16 Wnioskodawca musi dokonać wyszczególnienia wszystkich wydatków, które zamierza ponieść w ramach realizacji projektu. Wnioskodawca dokonuje wyboru odpowiedniej opcji w zależności od tego, czy planuje ubiegać się o dofinansowanie do wydatków związanych z zakupem usługi rzecznika patentowego w zakresie wstępnego orzeczenia o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego poniesionych przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie (tj. zakupem tego rodzaju usługi dokonanym w okresie 24 miesięcy przed dniem złożenia wniosku do dnia złożenia wniosku). W sytuacji, kiedy planowane jest objęcie dofinansowaniem tego rodzaju wydatków należy zaznaczyć opcję "Tak", a następnie w odpowiednich rubrykach tabeli należy określić opis wydatku, całkowitą kwotę wydatku oraz kwotę wydatku kwalifikowanego. Opis wydatku musi w zwięzły sposób określać co było przedmiotem oceny rzecznika patentowego. Ww. rubryki tabeli określające opis wydatku, całkowitą kwotę wydatku oraz kwotę wydatku kwalifikowanego należy pozostawić niewypełnione w przypadku, kiedy wydatki związane z pokryciem kosztów uzyskania wstępnego orzeczenia rzecznika patentowego o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego wnioskodawca planuje zakupić dopiero najwcześniej dzień po dniu złożenia wniosku łub w projekcie nie zostały przewidziane tego rodzaju wydatki. W takiej sytuacji należy zaznaczyć opcję "Nie".

IP zauważyła, że w pkt 14 Uzasadnienie kalkulacji dla zaplanowanych w ramach projektów nakładów oraz pkt 16b Wyszczególnienie wydatków realizacji projektu wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca zaliczył wydatki związane z "badaniami patentowymi" do "kosztów obsługi zawodowego pełnomocnika". W pkt 14 wniosku o dofinansowanie wnioskodawca opisał, iż w ramach pozycji "badania patentowe" zostaną przeprowadzone badania stanu techniki i czystości patentowej. Wnioskodawca wskazał we wniosku, że badanie patentowe polegać ma na poszukiwaniu przedmiotów objętych prawem własności przemysłowej zarówno w zbiorach przedmiotów chronionych prawnie, jak te w udostępnionych zbiorach zgłoszeń do ochrony oraz na analizie wybranych pozycji i wypracowaniu właściwych wniosków; badania stanu techniki obejmujące przegląd najnowszych światowych rozwiązań w określonej dziedzinie techniki z uwzględnieniem możliwości zastosowania określonych rozwiązań w wyrobach objętych procedurą patentową, bez narażenia się na naruszenie obcych praw wyłącznych. Zakłada się, iż badania będą obejmowały czystość patentową (sprawdzenie zdolności do handlowego lub przemysłowego wykorzystania - bez naruszenia praw wyłącznych z tytułu patentów, praw ochronnych, czy praw z rejestracji, udzielonych na rzecz osób trzecich - m.in. sprawdzenie, czy rozwiązanie nie wchodzi w całości lub w części w zakres chronionego cudzym patentem - wynalazku), oraz badania stanu techniki (przegląd najnowszych światowych rozwiązań w określonej dziedzinie techniki, w oparciu o literaturę patentową, na potrzeby określenia trendów rozwojowych, zakresu ochrony prawnej oraz możliwości zastosowania określonych rozwiązań we własnych wyrobach, bez narażenia się na naruszenie obcych praw wyłącznych). Badania będą obejmowały cały świat dla stanu techniki oraz dla czystości patentowej; dla potrzeb kalkulacji wysokości wydatku przyjęto wykonanie 500 godzin badań przy średniej stawce – 440 pln/godzinę badań. Koszty zostały oparte o informacje zawarte na stronach internetowych rzeczników patentowych oraz zebrane wstępne oferty drogą e-mail i telefonicznie (...)". W pkt 16 wniosku wnioskodawca zaznaczył opcję "NIE", co oznacza, że w ramach projektu nie planuje ubiegać się o dofinansowanie do wydatków związanych z zakupem usługi rzecznika patentowego w zakresie wstępnego orzeczenia o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego poniesionych przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie (tj. zakupem tego rodzaju usługi dokonanym w okresie 24 miesięcy przed dniem złożenia wniosku).

IP uznał, że wydatki związane z "badaniami patentowymi" są nieuzasadnione z punktu widzenia prawidłowego przygotowania zgłoszenia. Zdaniem IP ww. wydatki nie mieszczą się w kategorii związanej z kosztami obsługi zawodowego pełnomocnika w zakresie przygotowania dokumentacji zgłoszeniowej w rozumieniu § 42 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia. Dodatkowo IP stwierdziła, że ww. wydatki nie są niezbędne do realizacji projektu i nie zostałyby poniesione w związku z realizacją projektu.

Uzasadniając powyższe stwierdzenia IP zwróciła uwagę na przepisy art. 3 Układu o współpracy patentowej sporządzonego w Waszyngtonie dnia 19 czerwca 1970 r., poprawionego dnia 2 października 1979 r. i zmienionego dnia 3 lutego 1984 r. (Dz. U. z dnia 9 sierpnia 1991 r.), zwanego dalej "Układem PCT", iż:

1. Zgłoszenia o uzyskanie ochrony wynalazków w którymkolwiek Umawiającym się Państwie mogą być wnoszone jako zgłoszenia międzynarodowe, zgodnie z niniejszym układem.

2. Zgłoszenie międzynarodowe zawiera, jak to określono w niniejszym układzie i w regulaminie, podanie, opis, jedno lub więcej zastrzeżeń, jeden lub więcej rysunków (jeśli są wymagane) oraz skrót.

3. Skrót służy jedynie celom informacji technicznej i nie może służyć żadnym innym celom, w szczególności zaś nie może służyć wykładni zakresu żądanej ochrony.

4. Zgłoszenie międzynarodowe:

a) powinno być sporządzone w przewidzianym języku;

b) powinno spełniać przewidziane wymagania co do formy zewnętrznej;

c) powinno spełniać przewidziane wymagania co do jednolitości wynalazku;

d) podlega przewidzianym opłatom (...).

Zgłoszenie wynalazku nie obejmuje więc opisu "czystości patentowej" i "stanu techniki" a koszty ponoszone w ramach kategorii "obsługi zawodowego pełnomocnika obejmujących przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku " muszą być związane tylko i wyłącznie z przygotowaniem dokumentacji zgłoszeniowej - co wprost wynika z § 42 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia.

Podkreśliła też, iż badanie zdolności patentowej nie jest obowiązkiem zgłaszającego wynalazek, tylko jest elementem międzynarodowego poszukiwania, którego celem jest ujawnienie wcześniejszego stanu techniki (art. 15 ust. 2 Układu PCT). Zgodnie z art. 16 ust. 1 Układu PCT "Międzynarodowe poszukiwanie prowadzi Międzynarodowy Organ Poszukiwań, którym może być urząd krajowy lub organizacja międzyrządowa, taka jak Międzynarodowy Instytut Patentowy". Zgłaszający może skorzystać ponadto z procedury badania wstępnego, która opisana jest w art. 32 Układu PCT i którą przeprowadza Międzynarodowy Organ Badań Wstępnych – a nie zgłaszający wynalazek.

Zgłaszający wynalazek wskazuje, co w jego opinii jest wynalazkiem, natomiast to właściwy organ (a nie zgłaszający wynalazek czy jego pełnomocnik) musi sprawdzić czy faktycznie zachodzącą przesłanki umożliwiające wydanie decyzji w sprawie udzielenia patentu.

Zgodnie z art. 4 Układu PCT jak podkreśliła:

1. Podanie powinno zawierać:

a) wniosek o postępowanie z międzynarodowym zgłoszeniem, zgodnie z niniejszym układem;

b) wyznaczenie Umawiającego się Państwa lub Państw, w których zgłaszający ubiega się o ochronę wynalazku na podstawie zgłoszenia międzynarodowego (...);

c) nazwisko lub nazwę oraz inne przewidziane dane dotyczące zgłaszającego i przedstawiciela (jeżeli przedstawiciel został wyznaczony);

d) tytuł wynalazku;

e) nazwisko i inne przewidziane dane dotyczące wynalazcy, jeśli krajowe prawo co najmniej jednego z wyznaczonych Państw wymaga, aby dane te były podane z chwilą wniesienia zgłoszenia krajowego. W innym przypadku dane te mogą być umieszczone w podaniu albo zawarte w osobnym zawiadomieniu przekazanym każdemu z tych wyznaczonych urzędów, których prawo krajowe wymaga wprawdzie dostarczania tych danych, lecz dopuszcza ich dostarczenie po wniesieniu krajowego zgłoszenia.

2. Każde wyznaczenie wymaga wniesienia przewidzianej opłaty w ustalonym terminie.

3. Z wyjątkiem przypadków gdy zgłaszający ubiega się o którykolwiek z innych rodzajów ochrony określonych w artykule 43, wyznaczenie oznacza, że żądaną ochronę stanowić ma patent udzielony przez wyznaczone Państwo lub patent rozciągający się na terytorium wyznaczonego Państwa. Dla celów niniejszego ustępu nie stosuje się artykułu 2 punktu b).

4. Niewskazanie w podaniu nazwiska i innych przewidzianych danych dotyczących wynalazcy nie ma skutków w żadnym wyznaczonym Państwie, którego krajowe prawo wprawdzie wymaga dostarczenia wspomnianych danych, lecz dopuszcza ich dostarczenie po wniesieniu krajowego zgłoszenia. Niewskazanie wspomnianych danych w osobnym zawiadomieniu nie ma skutków w wyznaczonym Państwie, którego krajowe prawo nie wymaga dostarczenia tych danych (...) ".

IP zwróciła uwagę, że opis wynalazku powinien ujawniać wynalazek w sposób na tyle jasny i wyczerpujący, aby wynalazek mógł być wykonany przez specjalistę (art. 5 Układu PCT).

Wnioskodawca w pkt 12 Opis projektu wraz z uzasadnieniem wyboru poszczególnych kategorii wydatków wniosku o dofinansowanie przedstawia opis, (...) Zadanie 1 - Przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku – cz. 1 - badanie stanu techniki i czystości patentowej (zakładana realizacja 500 roboczogodzin) - analiza stanu techniki i czystości patentowej jest czynnością wstępną związaną z opracowaniem dokumentacji patentowej. Wielkość nakładów przewidzianych na ten etap opracowania dokumentacji patentowej zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu przeprowadzenia procesu patentowego wynikające z zapewnienia czystości patentowej wynalazku i dokumentacji zgłoszeniowej oraz minimalizuje prawdopodobieństwo kolizji z innymi wynalazkami i prawami chronionymi.

Reasumując wskazał, iż jak wynika z wyżej podanych przepisów, żadna z ww. czynności przewidzianych przez wnioskodawcę nie jest związana z przygotowaniem dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku do ochrony. Zadanie 1 jest zbędne dla osiągnięcia zakładanego w POIG celu - przygotowania dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku, ponieważ aby przedłożyć do właściwego organu dokumentację zgłoszeniową, nie potrzeba przedstawiać analiz:

- stanu techniki - badanie stanu techniki jest czynnością realizowaną w ramach ww. międzynarodowego poszukiwania, które przeprowadzane jest na podstawie zastrzeżeń z należytym uwzględnieniem opisu i rysunków (art. 15 ust. 3 Układu PCT) przez Międzynarodowy Organ Poszukiwań - a nie zgłaszającego wynalazek.

- czystości patentowej - ta czynność w ogóle nie jest potrzebna do przygotowania dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku.

W związku z powyższym przewidziane przez wnioskodawcę wydatki związane z ww. Zadaniem 1 które w pkt 14 i 16 wniosku o dofinansowanie wnioskodawca nazywa ."badaniami patentowymi" nie są niezbędne do realizacji projektu i nie zostałyby poniesione w związku z realizacją projektu, przez co zgodnie z Krajowymi wytycznymi dotyczącymi kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności w okresie programowania 2007-2013 nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne.

Zauważyła ponadto, że wnioskodawca używając w pkt 12 wniosku o dofinansowanie zwrotu wielkość nakładów przewidzianych na ten etap opracowania dokumentacji patentowej zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu przeprowadzenia procesu patentowego wynikające z zapewnienia czystości patentowej wynalazku i dokumentacji zgłoszeniowej oraz minimalizuje prawdopodobieństwo kolizji z innymi wynalazkami i prawami chronionymi. (...)" odnosi się de facto do "zdolności patentowej wynalazku". Potwierdzenie tej zdolności to jednak zadanie właściwego organu, a nie zgłaszającego wynalazek. Ponadto współfinansowane z POIG może być tylko uzyskanie wstępnego orzeczenia rzecznika patentowego o zdolności patentowej (zgodnie § 42 ust. 5 pkt 8 rozporządzenia) - do wysokości 10% całkowitych wydatków kwalifikowanych.

Zauważyła, iż IP nie może wziąć pod uwagę przedstawionej w proteście informacji badanie zdolności patentowej powinno zostać przeprowadzone zasadniczo jeszcze przed złożeniem wniosku o dofinansowanie w ramach działania 5.4.1 — co zostało przez wnioskodawcę zrobione, przy czym nie ma obowiązku ujmowania kosztów takiego badania jako wydatków w ramach projektu (jest to czynność fakultatywna), ponieważ w dokumentacji aplikacyjnej wnioskodawca w ogóle nie wspomniał, że takie badanie przeprowadził. Ponadto nawet gdyby wnioskodawca takie badania przeprowadził, to i tak nie miałyby one znaczenia dla oceny niekwalifikowalności wydatków w kategorii kosztów związanych z obsługą zawodowego pełnomocnika obejmujących przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku.

Dlatego IP stwierdziła, że przewidziane we wniosku o dofinansowanie wydatki będące przedmiotem protestu nie mogą zostać uznane za kwalifikowane w ramach poddziałania 5.4.1 POIG:

– nie są uzasadnione,

– nie są racjonalne,

– nie są adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów poddziałania 5.4.1 POIG.

Dodatkowo IP wskazała, że oceniający IW nie mieli wątpliwości, co do treści wniosku, w związku z powyższym nie zaszły przesłanki zwrócenia się do wnioskodawcy o dodatkowe informacje i wyjaśnienia treści wniosku o dofinansowanie (zgodnie § 7 ust. 2 pkt 6 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu). Podniosła, iż w związku z powyższym Instytucja Pośrednicząca uznała protest w tym zakresie za niezasadny bowiem wartość zakwestionowanych wydatków związanych z badaniami patentowymi, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowane przekracza 10 % wartości wydatków kwalifikowanych. Zgodnie bowiem z § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu: "KK może dokonywać korekty wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W przypadku stwierdzenia, że dany wydatek nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem KK ma prawo usuwania (i przenoszenia do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem) wydatków do wysokości 10% łącznych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem.

Co do kryterium obligatoryjnego nr 4 Minister stwierdził, że w odniesieniu do tego kryterium główne zarzuty IW dotyczyły braku możliwości płynnej i terminowej realizacji projektu poprzez finansowanie projektu przez wnioskodawcę.

Wskazał, iż ocena zdolności wnioskodawcy do sfinansowania projektu jest przeprowadzana w oparciu o informacje zawarte w punkcie 17 wniosku pn. "Źródła finansowania projektu".

Zgodnie z zapisami Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie suma środków gwarantowanych przez wnioskodawcę powinna się równać kwocie całkowitych wydatków związanych z realizacją projektu (kwalifikowanych oraz niekwalifikowanych). Ponadto Instrukcja wypełnienia pkt 12 wniosku wskazuje, iż "Opis projektu powinien także wskazywać zagwarantowane przez wnioskodawcę źródła finansowania projektu do momentu uzyskania dofinansowania w formie refundacji szczególnie, jeśli obejmują inne niż własne źródła finansowania (np. kredyt bankowy). Opis ten powinien być spójny z informacjami podanymi w punkcie 17 wniosku".

Podniósł, iż zgodnie z danymi zawartymi w pkt 17 wniosku środki własne, jakie wnioskodawca zamierza przeznaczyć na realizację projektu wynoszą 93 000,00 PLN, natomiast 217 000,00 PLN pochodzić będzie z refundacji oraz zaliczki.

Minister podał, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka działanie 5.4 Zarządzanie własnością intelektualną Poddziałanie 5.4.1 wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej (dalej: Instrukcja) suma środków gwarantowanych przez wnioskodawcę powinna się równać kwocie całkowitych wydatków związanych z realizacją projektu (kwalifikowanych oraz niekwalifikowanych). Stwierdził, że z danych wskazanych w punkcie 17 wniosku wynika, iż suma środków gwarantowanych przez wnioskodawcę równa się kwocie całkowitych wydatków związanych z realizacja projektu, niemniej jednak spółka w ramach "innych" źródeł finansowania gwarantowanych przez siebie uwzględnia dotację w formie dotacji, zaliczki oraz refundacji.

Zdaniem Ministra projekt może być finansowany maksymalnie w wysokości 90% dotacji, jaką może otrzymać wnioskodawca, gdyż ostatnie 10% dotacji (min.) może zostać wypłacone dopiero po złożeniu wniosku o płatność, a zatem po zakończeniu projektu.

Pismem z 18 sierpnia 2014 r. (data nadania) skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie z [...] lipca 2014 r. wnosząc o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu w zakresie w jakim uznaje protest za niezasadny została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie w zakresie kryterium 3

1) § 3 pkt. 1 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka - 5 Oś priorytetowa "Dyfuzja innowacji" - Działanie 5.4 "Zarządzanie własnością intelektualną" - Poddziałanie 5.4.1 "Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej"-poprzez jego niezastosowanie

– w zakresie, w jakim w trakcie oceny pominięto podstawowe cele konkursu, nie stosując ich w żadnym zakresie do oceny Wniosku i protestu, lecz błędnie przyjmując, iż celem projektu jest udzielenie wsparcia w zakresie sporządzenia dokumentacji zgłoszeniowej wniosku o udzielenie ochrony patentowej od strony formalnej;

2) § 7 pkt. 2 ust. 1 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka - 5 Oś priorytetowa "Dyfuzja innowacji" - Działanie 5.4 "Zarządzanie własnością intelektualną" - Poddziałanie 5.4.1 "Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej" – poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w zakresie w jakim:

– nie dokonano rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektu zgłoszonego przez skarżącego - co do kwalifikowalności kosztów w ramach działania według kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący POIG, co doprowadziło do wniosku, że wydatki będące przedmiotem protestu nie mogą zostać uznane za kwalifikowane w ramach poddziałania 5.4.1 POIG i że:

– nie są uzasadnione,

– nie są racjonalne,

– nie są adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów poddziałania 5.4.1 PO IG;

3) naruszenie § 42 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 roku w związku ze Szczegółowym opisem priorytetów POIG, 2007-2013 Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013 w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach POIG, 2007-2013

– poprzez dokonanie błędnej jego wykładni polegającej na przyjęciu, że "przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku" nie może obejmować badania patentowego, lecz wyłącznie przygotowanie formalnej dokumentacji niezbędnej do zgłoszenia wniosku, podczas gdy przepis ten obejmuje wszystkie czynności niezbędne do przygotowania dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku i nie wyklucza wcale badania patentowego;

4) naruszenie pkt. 1 Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach POIG 5.4.1. w części Kryteria merytoryczne dla projektów z zakresu uzyskania praw własności przemysłowej oraz realizacji ochrony własności przemysłowej - poddziałanie 5.4.1 wsparcie na uzyskanie/realizację ochrony własności przemysłowej; Kryteria merytoryczne obligatoryjne w zw. § 42 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 roku w związku ze Szczegółowym opisem priorytetów POIG 2007- 2013 Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013 w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach POIG 2007-2013

– poprzez jego błędne zastosowanie na skutek przyjęcia błędnej wykładni § 42 ust. 5 pkt 2 Rozporządzenia, w efekcie czego doszło do stwierdzenia, że kosztem kwalifikowanym projektu nie może być badanie patentowe i uznano protest za bezzasadny;

5) naruszenie pkt. 3 Przewodnika części oceny merytorycznej obligatoryjnej w zw. z § 7 pkt. 2 ust. 1 Regulaminu w zw. z art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego

– poprzez jego błędne zastosowanie w ten sposób, że IP przyjęło, że badanie czystości patentowej oraz stanu techniki jest tożsame z badaniem zdolności patentowej, co z kolei doprowadziło do przyjęcia, że skoro skarżący nie wnioskował o środki na badanie zdolności patentowej to badanie czystości patentowej oraz stanu techniki nie może stanowić wydatku kwalifikowalnego;

6) naruszenie pkt. 3 Przewodnika części oceny merytorycznej obligatoryjnej w zw. z § 7 pkt. 2 ust. 1 Regulaminu w zw. z art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego

– poprzez zupełny brak informacji dla skarżącego, dlaczego rzekomo badanie czystości patentowej oraz stanu techniki miałoby być tożsame z badaniem zdolności patentowej, podczas gdy skarżący posługuje się w całym procesie wykładnią Urzędu Patentowego RP;

7) naruszenie § 42 ust. 5 pkt 2 oraz naruszenie § 42 ust. 5 pkt 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 roku w związku ze Szczegółowym opisem priorytetów POIG, 2007-2013 Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013 w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach POIG 2007-2013

– poprzez dokonanie błędnej jego wykładni polegającej na przyjęciu, iż badania patentowe niezbędne do sporządzenia dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku tożsame są ze wstępnym orzeczeniem o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie tego przepisu;

8) naruszenie § 7 pkt. 2 ust. 1 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka - 5 Oś priorytetowa "Dyfuzja innowacji" - Działanie 5.4 "Zarządzanie własnością intelektualną" - Poddziałanie 5.4.1 "Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej" w związku z art. 26 ust. 2 U.zppr. - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w zakresie w jakim:

– nie dokonano rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektu zgłoszonego przez skarżącego co do kwalifikowalności wydatków wskazanych we wniosku - według kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący POIG, w tym zastosowanie jednoznacznej, niekorzystnej dla skarżącego interpretacji zamieszczonych przez niego informacji;

9) naruszenie § 7 pkt. 2 ust. 3 w związku z ust. 9 Regulaminu w związku z art. 26 ust. 2 w związku z art. 30b ust. 4 U.zppr w zw. art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego zgodnie, z którym instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ustawie powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów:

– poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, w ten sposób, że w tym samym stanie faktycznym i prawnym EP uznało protest [...] w zakresie innego wniosku za zasadny;

10) § 7 pkt. 2 ust. 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka - 5 Oś priorytetowa "Dyfuzja innowacji" - Działanie 5.4 "Zarządzanie własnością intelektualną" - Poddziałanie 5.4.1 "Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej"

– poprzez jego nie zastosowanie - w zakresie w jakim Instytucja Pośrednicząca (ani wcześniej Instytucja Finansująca) nie zastosowała możliwości uzyskania od skarżącego dodatkowych informacji i wyjaśnień co do pkt. 14 wniosku o dofinansowanie, co doprowadziło do błędnych ustaleń w zakresie niezbędności przeprowadzenia badań patentowych do sporządzenia dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku;

11) art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego

– poprzez nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

– poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu wszelkich niezbędnych czynności koniecznych dla załatwienia sprawy, nie zebranie w sposób wyczerpujący, przez co nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego koniecznego dla załatwienia sprawy, tj. nie zastosowanie wezwanie skarżącego do uzyskania dodatkowych informacji i wyjaśnień, które to doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia sprawy,

– poprzez brak rozważenia wszystkich okoliczności, które miały wpływ na rozstrzygnięcie i niewyjaśnienie, czy badanie czystości patentowej i stanu techniki w niniejszej sprawie było konieczne do przygotowania dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku, co doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia sprawy;

12) art. 8 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego

– poprzez działanie w sposób nie budzący zaufania do uczestników postępowania przez organy administracji publicznej;

13) art. 9 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego

– poprzez działanie nienależyte i niewyczerpujące dotyczące informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mają wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu w zakresie kryterium nr 4 zarzucił naruszenie:

1) § 7 pkt 2 ust. 1 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka - 5 Oś priorytetowa "Dyfuzja innowacji" Działanie 5.4 "Zarządzanie własnością intelektualną" Poddziałanie 5.4.1 "Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej"(dalej: Regulamin konkursu) w związku z art. 26 ust. 2 w związku z art. 30b ust. 1 w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w zakresie w jakim nie dokonano rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektu zgłoszonego przez skarżącego - co do zdolności do sfinansowania projektu - według kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący POIG,

2) § 7 pkt 2 ust. 3 w związku z ust. 9 Regulaminu konkursu w związku z art. 26 ust. 2 w związku z art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie:

- w zakresie w jakim uznano za niespełnione przez skarżącego kryterium merytoryczne obligatoryjne nr 4, tj. w zakresie w jakim Instytucja Pośrednicząca uznała, iż ocena powyższego kryterium w stosunku do złożonego wniosku została dokonana prawidłowo, a także

- poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów i naruszenie obowiązku uzasadnienia dokonanych ocen,

3) § 7 pkt 2 ust. 6 Regulaminu konkursu w związku z art. 26 ust. 2 w związku z art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż zarówno RIF jak i IP miały wystarczające informacje do tego, aby dokonać oceny merytorycznej projektu - oceniający nie mieli wątpliwości co do tego, że w oparciu o informacje zawarte w pkt 17 wniosku o dofinansowanie należy uznać przedmiotowe kryterium za niespełnione - w związku z powyższym nie było podstawy do skorzystania z możliwości wzywania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień, co do źródeł finansowania projektu- w zakresie w jakim IP jako właściwe oceniła zachowanie RIF, która nie wezwała skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień pomimo, iż w sposób błędny odczytała informacje zawarte we wniosku spółki, biorąc pod uwagę wyłącznie dane zawarte w pkt 17 wniosku, bez ich skorelowania z danymi zawartymi w pkt 12 wniosku, a także jednoznacznej niekorzystnej dla skarżącego interpretacji informacji zawartej w punkcie 17 wniosku, co doprowadziło do błędnej kwalifikacji wniosku jako niespełniającego kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4,

4) art. 26 ust. 2 w związku z art. 30b ust. 1 w związku z art. 30a ust. 3 u.z.p.p.r. poprzez ich nie zastosowanie w zakresie w jakim nie dokonano oceny zgłoszonego przez skarżącego wniosku z uwzględnieniem zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnieniu przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, w szczególności w kontekście wykładni obowiązujących zasad oceny wniosków dokonanej przez PARP,

5) pkt 4 Przewodnika po kryteriach poprzez jego niewłaściwą wykładnię w zakresie uznania, iż skarżący winien posiadać możliwość sfinansowania całości wydatków poniesionych w ramach projektu przed uzyskaniem dofinansowania, a następnie wydatki te pokryć w drodze refundacji środków, podczas gdy właściwe rozumienie powołanych przepisów powinno prowadzić do twierdzenia, iż:

- skarżący ma dysponować jedynie zdolnością do poniesienia wydatków, co nie jest jednoznacznie z fizycznym posiadaniem środków pieniężnych lub środków trwałych na pokrycie wydatków przed udzieleniem dofinansowania (możliwością pokrycia kosztów), a także

- dofinansowanie może stanowić refundację części a nie całości poniesionych przez skarżącego kosztów - co oznacza, iż koszty poniesione przez skarżącego nie mogą być pokryte w całości ze środków dofinansowania (w części muszą pochodzić ze środków skarżącego), a nie - jak wskazuje błędnie IP - iż finansowanie projektu możliwe jest tylko w całości przez skarżącego (na przód), z czego następnie następuje dopiero refundacja ze środków dofinansowania, co miałoby wykluczać możliwość uzyskania przez wnioskodawcę zaliczki,

6) pkt 4 Przewodnika po kryteriach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w związku z pkt 12 i 17 Instrukcji w zakresie niewłaściwego uznania, iż skarżący nie posiada zdolności do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem, podczas gdy:

- w pkt 17 wniosku o dofinansowanie wskazał w jaki sposób projekt ma być finansowany - jaką ma możliwość finansowania – skarżący wskazał w sposób wyraźny, iż celem realizacji projektu gwarantuje kwotę 310.000 zł, z czego kwota 93.000 zł ma pochodzić ze środków własnych skarżącej,

- skarżący złożył - zgodnie z Instrukcją - oświadczenie, iż gwarantuje wystarczające środki finansowe zapewniające płynną i terminową realizację projektu. Instrukcja nie wspomina w żadnym miejscu o obowiązku zagwarantowania przez skarżącego całości własnych środków finansowych dla zrealizowania projektu, a wskazuje wyłącznie na obowiązek zagwarantowania środków wystarczających,

- zgodnie z interpretacją powołanych przepisów dokonanych przez PARP "wnioskodawca ma możliwość wyboru formy dofinansowania w postaci: 1. zaliczki, w jednej lub kilku transzach, i refundacji poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem w formie płatności pośrednich i płatności końcowej - albo 2. samej tylko refundacji poniesionych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem w formie płatności pośrednich i płatności końcowej. Łączne dofinansowanie przekazane w formie zaliczki lub płatności pośrednich nie może przekroczyć 90% maksymalnej wysokości dofinansowania określonej w umowie", z zastrzeżeniem, że maksymalna wysokość dofinansowania wynosi 70% wartości projektu,

- skarżący - zgodnie z wymogami w zakresie pkt 12 wniosku - wskazał jakie są zagwarantowane przez niego środki finansowania Projektu, do momentu uzyskania dofinansowania w formie refundacji, w sposób zgodny i spójny z pkt 17 wniosku, czym nie naruszył Instrukcji,

- w pkt 17 wniosku o dofinansowanie wskazał na rodzaj innych źródeł finansowania podając "dotacja - zaliczka, refundacja" co oznacza, iż środki na realizacje projektu mogły być pokrywane także ze źródeł prywatnych gwarantowanych przez wnioskodawcę, taka możliwość została wprost dopuszczona Instrukcją, zgodnie z którą "jeżeli wnioskodawca planuje zaangażowanie środków w realizację projektu z innych źródeł finansowania niż własne, należy podać takie informacje w punkcie 12 wniosku Opis projektu wraz z uzasadnieniem wyboru poszczególnych kategorii wydatków, precyzując jakie inne prywatne źródła finansowania przewiduje wnioskodawca" - w pkt 12 wniosku o dofinansowanie wskazał bowiem, iż: "Realizacja projektu będzie oparta o środki własne wnioskodawcy zaangażowane od I etapu projektu oraz środki pochodzące z dotacji - zarówno w formie zaliczkowej, jak i refundacji poniesionych wydatków, zgodnie z umową o udzielenie dofinansowania" co oznacza, iż poza dotacją skarżący - wbrew błędnej opinii IP, iż nie wskazał prywatnych źródeł finansowania - prawidłowo przewidział i wskazał inne (nie będące dotacją) źródła finansowania, a co więcej zagwarantował ich zapewnienie od I etapu trwania projektu. Wobec powyższego pkt 17 wniosku winien być analizowany łącznie z pkt 12 wniosku i jako taki winien zostać oceniony jako zgodny z kryteriami oceny wniosków. Dziwi fakt jednoznacznego zakwalifikowania przez IP zapisu we wniosku "zaliczki - dotacje, refundacja" jako opisywanie "środków publicznych", czego nigdzie wnioskodawca w punkcie 17 nie wskazuje. Jednoznacznie krzywdzącym jest interpretowanie zapisu wniosku na jego niekorzyść i traktowanie "zaliczki-dotacje" jako odniesienie do zaliczek i dotacji publicznych a nie tych pochodzących ze źródeł prywatnych. Instytucja Pośrednicząca powiela w tym zakresie błędną interpretację MARR nie wyjaśnioną z wnioskodawcą w czasie procesu oceny,

7) § 5 ust. 12 wzoru umowy o dofinansowanie w związku z art. 30 oraz art. 30a u.z.p.p.r. w zakresie w jakim nie zostało uwzględnione, iż możliwe jest finansowanie realizacji projektu przez skarżącego poprzez uzyskanie zaliczki w maksymalnej wysokości 90% wysokości dofinansowania, nie tylko zaś w formie refundacji,

8) § 7 pkt 2 ust. 6 Regulaminu konkursu poprzez jego niezastosowanie w zakresie w jakim IP (ani wcześniej RIF) nie zastosowała możliwości uzyskania od skarżącego dodatkowych informacji i wyjaśnień co do pkt 17 wniosku o dofinansowanie i arbitralnie - w sposób błędny - uznała, iż wniosek skarżącego niespełnia kryterium merytorycznego zdolności do sfinansowania projektu, w tym szczególnie w zakresie interpretacji zapisu "zaliczki - dotacje" jako "środki publiczne" a nie jak to było w przypadku spółki środki prywatne,

9) art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez działanie w sposób nie budzący zaufania do uczestników postępowania przez organy administracji publicznej.

Wniósł też o przesłuchanie w charakterze świadka rzecznika patentowego [...] oraz dowodu z dokumentów innych wniosków konkursowych.

W piśmie procesowym z 17 września 2014r. data nadania skarżący zwrócił się o przeprowadzenie dowodu z dodatkowego dokumentu: gwarancji dofinansowania na uzyskanie ochrony własności przemysłowej przez [...] Skarżący wyjaśnił, że w pkt 17 wniosku użył terminu dotacja w znaczeniu dotacji prywatnej w tym przypadku od [...]

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z kolei, w myśl art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Przy czym zauważyć należy, że w niniejszej sprawie mają w niej zastosowanie przepisy u.z.p.p.r. w brzmieniu obowiązującym od dnia 28 czerwca 2013r. Z treści art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714) wynika, iż w przypadku gdy wnioskodawcy w ramach określonego programu operacyjnego na lata 2007-2013 przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu, stosuje się przepisy art. 30a ust. 3 i art. 30b ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z uwzględnieniem ust. 2.

Dokonując kontroli prawidłowości oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady tj. oceny wynikające zarówno z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, jak i przyjętych w ramach PO IG procedur wyłaniania projektów. Określenie tych zasad zawarte zostało m.in. w art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., poprzez wskazanie przez ustawodawcę na istotne przy ocenie projektów, kryteria rzetelności i bezstronności.

Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Oceniając, ponadto co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu.

Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w programie operacyjnym określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kontrolując zatem legalność oceny przedmiotowego projektu, dokonanej przez Ministra Gospodarki, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji z [...] lipca 2014r. stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu, wobec czego skargę jako niezasadną należało oddalić.

Skarżący zgłosił swój wniosek – projekt w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (PO IG) lata 2007-2013, Działanie 5.4. Zarządzanie własnością intelektualną, Poddziałanie 5.4.1 Wsparcie na uzyskanie ochrony własności przemysłowej.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż w ocenie Sądu Instytucja Pośrednicząca dokonując oceny wniosku nie naruszyła regulacji normujących sposób prowadzenia postępowania w ramach polityki rozwoju,.

Zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 4 Regulaminu konkursu ocena merytoryczna obligatoryjna dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym". W przypadku pozytywnej oceny (spełnienia wszystkich kryteriów) wniosek otrzymuje rekomendację do dofinansowania, w przypadku negatywnej oceny (niespełnienia przynajmniej jednego z kryteriów) wniosek podlega odrzuceniu. We wszystkich przypadkach członek oceniający Komisji Konkursowej na arkuszu oceny wpisuje komentarz uzasadniający wynik oceny. Zatem aby wniosek mógł być rekomendowany do wsparcia musi spełnić wszystkie kryteria oceny merytorycznej obligatoryjnej.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku MARR ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, ) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Środkiem odwoławczym od wyników oceny projektów składanych w ramach systemu instytucjonalnego POIG jest protest jako pisemne wystąpienie wnioskodawcy o weryfikację dokonanej oceny projektu w zakresie 1) zgodności oceny z kryteriami wyboru projektów, 2) naruszeń o charakterze proceduralnym, które wystąpiły w trakcie oceny i miały wpływ na jej wynik.

Jak wskazano na wstępie, wniosek skarżącego został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium merytorycznego nr 3 i 4.

Spór w sprawie zatem sprowadza się do prawidłowości oceny projektu w zakresie tych kryteriów.

Zdaniem Sądu dokonana zaskarżonym rozstrzygnięciem ocena została przeprowadzona prawidłowo, a zarzuty skargi nie podlegają uwzględnieniu.

IP dokonując oceny wniosku nie uchybiła procedurze odwoławczej, a dokonana ocena przeprowadzona została w zgodzie z mającymi w sprawie zastosowanie regulacjami prawnymi.

Wskazać należy, iż w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów. Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Skarżący polemizował w proteście z przekazaną mu informacją o ocenie wniosku, którą należy uznać za prawidłowo i zgodnie z prawem w myśl art. 30 b ust. 1 w związku z art. 30 a u.z.p.p.r. uzasadnioną. Odnosi się bowiem do konkretnych zapisów projektu. Podkreślić należy, że według powołanych wyżej przepisów, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma obowiązek zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić. W ocenie Sądu informacja z MARR z [...] kwietnia 2014r. o ocenie wniosku w zaskarżonym skargą zakresie spełnia powyższe wymogi.

Analizując prawidłowość oceny wniosku w zakresie kryterium oceny merytorycznej obligatoryjnej nr 4 wskazać należy, że oceny tej dokonano zgodnie z opisem kryterium zawartym w Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG i Instrukcji wypełniani wniosku o dofinansowanie.

Zgodnie z Przewodnikiem w ramach kryterium merytorycznego obligatoryjnego Nr 3: ocenie podlega "czy przedstawione we wniosku wydatki kwalifikowane zostały określone prawidłowo, tj. mieszczą się w katalogu wydatków kwalifikowanych dla Poddziałania 5.4.1 zgodnie z zapisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach POIG, 2007-2013 (Dz. U. z 2012 r., poz. 438) oraz Szczegółowego opisu priorytetów POIG, 2007-2013 Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013. Badane jest czy wydatki określone w punkcie 16, 16a i 16b wniosku są bezpośrednio związane z projektem, niezbędne do jego realizacji, odpowiednie do jego zakresu i celu (np. czy poszczególne wydatki nie zostały w sposób znaczący przeszacowane) oraz zostały zaplanowane najwcześniej na dzień po dniu złożenia wniosku (z zastrzeżeniem terminu ponoszenia wydatków związanych z pokryciem kosztów uzyskania wstępnego orzeczenia rzecznika patentowego o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego - ten rodzaj wydatków może zostać poniesiony także w okresie 24 miesięcy przez dniem złożenia wniosku do dnia złożenia wniosku). Sprawdzeniu polega także zachowanie limitów kwotowych określonych wydatków kwalifikowanych dotyczących udziału tych wydatków w całkowitej kwocie wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem (w przypadku wydatków związanych z pokryciem kosztów zakupu analiz i ekspertyz prawnych, ekonomicznych, marketingowych i technicznych dotyczących przedmiotu zgłoszenia lub postępowania do wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem zalicza się je jedynie do wysokości 30% całkowitych wydatków oraz do 10% całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem w przypadku wydatków związanych z zakupem usługi rzecznika patentowego w zakresie wstępnego orzeczenia o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego). Dopuszcza się dokonywanie przez Komisję Konkursową korekty wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W przypadku stwierdzenia, że dany wydatek nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem KK ma prawo usuwania (i przenoszenia do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem) wydatków do wysokości 10% łącznych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W takim przypadku członek oceniający stwierdza, że kryterium zostało spełnione i jednocześnie rekomenduje obniżenie kwoty dofinansowania z podaniem kosztu rekomendowanego do wyłączenia ".

W myśl § 42 ust. 5 pkt 2 i 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 2 kwietnia 2012 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 - 2013, do wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem na uzyskanie ochrony prawa własności przemysłowej zalicza się wydatki na pokrycie kosztów:

obsługi zawodowego pełnomocnika, który zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym kraju jest uprawniony do występowania przed właściwym organem ochrony własności przemysłowej, obejmujących przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku, wzoru użytkowego lub wzoru przemysłowego oraz reprezentację przed organem ochrony własności przemysłowej, w tym także w przypadku postępowania wywołanego wniesieniem sprzeciwu lub zarzutów;

uzyskania wstępnego orzeczenia rzecznika patentowego o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego, poniesionych nie wcześniej niż 24 miesiące przed dniem złożenia wniosku o udzielenie wsparcia, do wysokości 10% całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem.

Instrukcja wypełnienia wniosku w zakresie wypełnienia pkt 14 wniosku stanowi, iż w punkcie tym należy zawrzeć uzasadnienie wysokości kwot wydatków (w szczególności wydatków kwalifikowanych) wskazanych w punkcie 16 wniosku w podziale na poszczególne kategorie rodzajowe oraz określenie metodologii kalkulacji zaplanowanych w ramach projektu nakładów. W opisie metodologii wyliczenia kwot dla poszczególnych kategorii wydatków wskazane jest powoływanie się na ogólnodostępne źródła informacji, dane historyczne, cenniki, dokumenty źródłowe np. Oferty czy kosztorysy od potencjalnych wykonawców (...)". Z kolei w odniesieniu do punktu 16 w Instrukcji wskazano, iż w punkcie 16 Wnioskodawca musi dokonać wyszczególnienia wszystkich wydatków, które zamierza ponieść w ramach realizacji projektu. Wnioskodawca dokonuje wyboru odpowiedniej opcji w zależności od tego, czy planuje ubiegać się o dofinansowanie do wydatków związanych z zakupem usługi rzecznika patentowego w zakresie wstępnego orzeczenia o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego poniesionych przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie (tj. zakupem tego rodzaju usługi dokonanym w okresie 24 miesięcy przed dniem złożenia wniosku do dnia złożenia wniosku). W sytuacji, kiedy planowane jest objęcie dofinansowaniem tego rodzaju wydatków należy zaznaczyć opcję "Tak", a następnie w odpowiednich rubrykach tabeli należy określić opis wydatku, całkowitą kwotę wydatku oraz kwotę wydatku kwalifikowanego. Opis wydatku musi w zwięzły sposób określać co było przedmiotem oceny rzecznika patentowego. Ww rubryki tabeli określające opis wydatku, całkowitą kwotę wydatku oraz kwotę wydatku kwalifikowanego należy pozostawić niewypełnione w przypadku, kiedy wydatki związane z pokryciem kosztów uzyskania wstępnego orzeczenia rzecznika patentowego o zdolności patentowej wynalazku lub zdolności ochronnej wzoru użytkowego wnioskodawca planuje zakupić dopiero najwcześniej dzień po dniu złożenia wniosku lub w projekcie nie zostały przewidziane tego rodzaju wydatki. W takiej sytuacji należy zaznaczyć opcję "Nie".

Dokonujący oceny złożonego przez wnioskodawcę wniosku o dofinansowanie, zarówno na etapie oceny projektu przez Komisję Konkursową, jak i na etapie postępowania odwoławczego w IP, biorąc pod uwagę informacje zawarte w punktach 14 i 16b wniosku prawidłowo uznano, iż wnioskodawca błędnie zaszeregował wśród Kosztów obsługi zawodowego pełnomocnika wydatki na Badania patentowe. Czynności przewidziane przez wnioskodawcę w ramach Badań patentowych nie są przygotowaniem dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku, o którym mowa w § 42 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia, a więc nie mieszczą się w katalogu wydatków kwalifikowanych dla Poddziałania 5.4.1 zgodnie z zapisami rozporządzenia oraz Szczegółowego opisu priorytetów POIG, 2007-2013.

W tej sytuacji zasadnie przyjęto, że skarżący nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 3. Zatem przypisywanie oceniającym dokonanie nierzetelnej i pozbawionej bezstronności oceny jest pozbawione podstaw.

Analizując prawidłowość oceny wniosku w zakresie oceny merytorycznej obligatoryjnej nr 4 wskazać należy, że oceny tej również dokonano zgodnie z opisem kryterium zawartym w Przewodniku po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG i Instrukcji wypełniani wniosku o dofinansowanie.

Przewodnik po kryteriach w zakresie kryterium nr 4 wskazuje, że dofinansowanie może stanowić jedynie refundację części poniesionych przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych, a zatem wnioskodawca zamierzając zrealizować projekt musi posiadać zdolność do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem. Ocena zdolności wnioskodawcy do sfinansowania projektu jest przeprowadzania w oparciu o informacje zawarte w punkcie 17 wniosku pn. "Źródła finansowania projektu"

Natomiast Instrukcja w zakresie pkt 17 wniosku o dofinansowanie "Źródła finansowania projektu" wskazuje, że w punkcie tym należy wskazać całkowitą wartość wydatków w ramach projektu, które będą finansowane ze środków gwarantowanych przez wnioskodawcę (rubryka Środki gwarantowane przez wnioskodawcę) do momentu wypłaty wsparcia, w podziale na środki: Własne Wnioskodawcy; Współinwestora; Kredyt ze środków EBI; Inne (podać jakie?).

Ponadto Instrukcja stwierdza, że należy pamiętać, że wnioskodawca powinien zagwarantować wystarczające środki finansowe zapewniające płynną i terminową realizację projektu.

Suma Środków gwarantowanych przez wnioskodawcę powinna się równać kwocie całkowitych wydatków związanych z realizacją projektu (kwalifikowanych oraz niekwalifikowanych).

Jeżeli wnioskodawca planuje zaangażowanie środków w realizację projektu z innych źródeł finansowania niż własne, należy podać takie informacje w punkcie 12 wniosku Opis projektu wraz z uzasadnieniem wyboru poszczególnych kategorii wydatków precyzując, jakie inne prywatne źródła finansowania przewiduje wnioskodawca.

W myśl natomiast zapisów Instrukcji dotyczących pkt 12 wniosku "Opis projektu wraz z uzasadnieniem wyboru poszczególnych kategorii wydatków" opis projektu powinien także wskazywać zagwarantowane przez wnioskodawcę źródła finansowania projektu do momentu uzyskania dofinansowania w formie refundacji, szczególnie jeśli obejmują inne niż własne źródła finansowania (np. kredyt bankowy). Opis ten powinien być spójny z informacjami podanymi w punkcie 17 wniosku".

Z powyższego zatem wynika, że wnioskodawca musi posiadać zdolność do sfinansowania całości wydatków (kwalifikowanych i niekwalifikowanych) związanych z projektem, gdyż dofinansowanie może stanowić jedynie refundację części poniesionych przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych. Wykładnie powyższego prowadzi, że skarżący winien posiadać środki finansowe, które zagwarantują sfinansowanie całości wydatków, a w wyniku uzyskanego dofinansowania uzyska jedynie refundację części kosztów kwalifikowanych.

Zgodnie z literalnym brzmieniem terminu sfinansować (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, tom 5, s. 41) w kontekście sfinansowania kosztów (wydatków), to oznacza ich pokrycie. Natomiast termin refundacja kosztów poniesionych na jakiś cel oznacza ich zwrot (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, tom 4, s. 405).

Mając powyższe na względzie należy jednoznacznie wskazać, że wnioskodawca winien posiadać środki na sfinansowanie projektu, gdyż w ramach tego działania uzyska jedynie on zwrot części poniesionych wydatków. W przedmiotowej sprawie natomiast skarżący w punkcie 12 wniosku wskazał, że realizacja projektu będzie oparta o środki własne wnioskodawcy zaangażowane od I etapu projektu oraz środki pochodzące z dotacji – zarówno w formie zaliczkowej, jak i refundacji poniesionych wydatków, zgodnie z umową o udzielenie dofinansowania na realizację projektu. W pkt 17 wniosku określił jako inne środki kwotę 217.000 złotych wskazując, że kwota ta stanowić będzie cyt. dotację – zaliczka, refundacja.

Mając powyższe na względzie, a w szczególności zapisy Instrukcji dotyczącej pkt 12 i 17 wniosku, że istnieje obecnie (na skutek wniesionej skargi i wniosku o przeprowadzenie dowodu z gwarancji udzielonej przez [...]) dwie możliwości interpretacji powyższych zapisów i obie interpretacje są niekorzystne dla strony skarżącej. Pierwsza, która została dokonana przez RIF i IP, zakładająca zgodnie z Instrukcją spójność zapisów pkt 12 i 17 i wskazująca, że skarżący nie posiada środków finansowych na sfinansowanie realizacji projektu, gdyż w pkt 17 wniosku jako inne źródła podano dotację – zaliczka, refundacja. Natomiast w pkt 12 jednoznacznie określono jako źródło finansowania inne niż własne środki dotację – zarówno w formie zaliczkowej, jak i refundacji poniesionych wydatków, zgodnie z umową udzielenia dofinansowania na realizację projektu. Zatem skarżący zamierzał sfinansować realizację projektu ze środków własnych i uzyskanych w przyszłości z dotacji (zaliczka, refundacja). A więc prawidłowa była konstatacja organów orzekających, że skarżący nie posiadał środków finansowych na sfinansowanie projektu i tym samym prawidłowo zostało zakwestionowane to kryterium.

Druga możliwa interpretacja wyniknęła dopiero na etapie skargi, skarżący bowiem na etapie protestu o niej nie wspominał i dotyczyła mylnej interpretacji przez RIF i IP terminu dotacja – zaliczka, refundacja, gdyż zdaniem skarżącego rozumiała ona przez ten termin dotację prywatną, a nie ze środków publicznych. Na tę okoliczność wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci udzielonej gwarancji. Odnosząc się do powyższego należy podkreślić, że jest to nowa okoliczność, nie oceniana wcześniej przez Ministra, o czym była już mowa wyżej i najważniejsze ta interpretacja powodowałaby sprzeczność zapisów w pkt 12, gdzie skarżący wprost wskazał dotację rozumianą jako środki publiczne. Zatem sprzeczność tych dwóch punktów wniosku prowadzi także do odrzucenia wniosku, gdyż w myśl Instrukcji dotyczącej wypełniania pkt 12 opis w tym punkcie musi być spójny z informacjami podanymi w punkcie 17 wniosku.

W tej sytuacji zasadnie przyjęto, że skarżący nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 4. Zatem w tym przypadku również przypisywanie oceniającym dokonanie nierzetelnej i pozbawionej bezstronności oceny jest pozbawione podstaw. Skarżący w żaden sposób nie wykazał zdolności do poniesienia wydatków, gdyż na 310.000 zł wydatków wykazał jedynie posiadanie środków w wysokości 93.000 złotych.

Strona skarżąca podnosi, iż w punkcie 17 wniosku wpisano, iż gwarantuje środki finansowe na realizację projektu. Wskazuje również, że miał on możliwość wyboru formy dofinansowania w postaci: zaliczki w jednej lub kilku transzach i refundacji, albo też samej tylko refundacji poniesionych wydatków. Zgodnie natomiast ze wzorem umowy o dofinansowanie istnieje możliwość zaliczkowania nawet do 90% dotacji.

W tym miejscu trzeba zauważyć, że skarżący z jednej strony kwestionuje rozstrzygnięcia organu wskazując na prawidłowość zapisów we wniosku odnośnie możliwości sfinansowania projektu ze środków własnych (93.000 zł.) oraz z pozostałych środków, które mają charakter środków publicznych. Z innej natomiast strony wskazuje, że te inne środki nie mają charakteru dotacji publicznej tylko dotacji prywatnej. W tej drugiej sytuacji podnoszony zarzut zupełnie byłby nie adekwatny do opisanej sytuacji. Jednakże po wskazaniu tej sprzeczności, Sąd przypomina, że przedmiotem sporu jest kwestia spełnienia przez skarżącą kryterium nr 4, a nie zapisy umowy. Zgodnie z zapisami § 5 ust. 12 wzoru umowy o dofinansowanie łączne dofinansowanie przekazane Beneficjentowi w formie zaliczki lub płatności pośrednich nie może przekroczyć 90% maksymalnej wysokości dofinansowania, o którym mowa w ust. 1 i 2. Pozostała kwota dofinansowania będzie przekazana Beneficjentowi po akceptacji przez Instytucję Wdrażającą/Instytucję Pośredniczącą II stopnia przedłożonego przez Beneficjenta wniosku o płatność końcową. Z powyższego zapisu wynika, iż projekt może być finansowany maksymalnie w wysokości 90% dotacji, jaką może otrzymać, gdyż ostatnie minimum 10% dotacji może zostać wypłacone dopiero po złożeniu wniosku o płatność, a zatem po zakończeniu projektu. W tym miejscu trzeba ponownie podkreślić, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach, dofinansowanie może stanowić jedynie refundację części poniesionych przez wnioskodawcę kosztów kwalifikowanych, a zatem wnioskodawca zamierzając zrealizować projekt musi posiadać zdolność do sfinansowania całości wydatków związanych z projektem. Natomiast kwota wkładu własnego skarżącego nie będzie równała się wydatkom całkowitym na projekt. Czy innym jest zdolność sfinansowania całości, a czym innym jest regulowany § 5 ust. 12 sposób refundowania wydatków. Co więcej zapisy dokumentacji konkursowej wymagają zabezpieczenia środków finansowych umożliwiających płynną realizację projektu (zdolność do sfinansowania całości), co oczywiście nie oznacza, że skarżący w całości musi zrealizować projekt z posiadanych środków i dopiero po ich wydaniu skarżący uzyska refundację wydatków. Powołany zapis umowy przewiduje możliwość uzyskania środków publicznych we wcześniejszym okresie. Jednakże powyższe nie powoduje, że skarżący nie musi zagwarantować pełnej kwoty wymaganej do sfinansowania projektu. To natomiast z wniosku nie wynika. Słusznie także Minister wykazał w odpowiedzi na skargę, że skarżący w pkt 17 wniosku wskazał, iż kwota 93 000,00 zł będzie stanowić środki własne, natomiast reszta środków, tj. 217 000 zł będzie pochodzić z zaliczki i refundacji, przy czym 10% kwoty dofinansowania musi obejmować wniosek o płatność końcową. Zatem skarżący nie wykazał pełnej kwoty na sfinansowanie projektu. Mając powyższe na względzie bezzasadne są zarzuty dotyczące braku dokonania rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektu oraz naruszenia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi przede wszystkim należy wskazać, że bezzasadne są zarzuty dotyczące nieskorzystania przez oceniających z instytucji uzupełnienia wniosku o dodatkowe informacje. W tym miejscu Sąd ponownie wyjaśnia, że prezentacja projektów odbywa się na zasadach konkursu. A więc Komisja Konkursowa winna wybrać projekt, który z jednej strony jest najlepiej przygotowany, a z drugiej najlepiej będzie realizował cel konkursu. Projekty słabo przygotowane, bądź też projekty w pełni nierealizujące celów konkursu, zdaniem Sądu nie mogą być oceniane lepiej od projektów poprawnie sporządzonych i prawidłowych pod względem merytorycznym, gdyż w ten sposób naruszonoby zasadę równości stron. Do dofinansowania przyjmowane winny być najlepiej sporządzone i najlepsze projekty, dające gwarancję realizacji i jej trwałości w czasie. Brak jest możliwości uzupełniania złożonych wniosków np. na etapie protestu, czy też tym bardziej skargi, gdyż godziło by to w zasadę równości stron. Umożliwiłoby to stronie, która słabiej przygotowała wniosek jego poprawę, przez co jej wniosek mógłby zostać oceniony lepiej niż podmiotu, który złożył wniosek poprawny już na etapie jego składania. Podmiot, który poprawiałby wniosek, byłby w uprzywilejowanej sytuacji, gdyż zna już ocenę komisji konkursowej i wskazane przez tą komisję określone wady swojego wniosku.

Ze względu na charakter postępowania (konkurs) oraz zasadę równości brak jest podstaw prawnych do uzupełniania złożonego wniosku o dodatkowe dokumenty czy też treści. Powyższemu w żaden sposób nie stoi na przeszkodzie wskazana przez skarżącego możliwość wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 6 Regulaminu konkursu w trakcie oceny merytorycznej, na wniosek członków oceniających KK, Przewodniczący KK zwraca się do Wnioskodawców faksem lub za pomocą e-maila o dodatkowe informacje i wyjaśnienia treści wniosku o dofinansowanie. Złożone wyjaśnienia stanowią integralną część wniosku o dofinansowanie. (...) Procedura wyjaśnień nie może zmierzać do naprawienia wad wniosku o dofinansowanie. Złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do modyfikacji treści złożonego wniosku o dofinansowanie lub uzupełnienia treści wniosku o dofinansowanie o informacje, które były wymagane zgodnie z zapisami Instrukcji wypełnienia wniosku, Regulaminu przeprowadzania konkursu i Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do modyfikacji treści złożonego wniosku o dofinansowanie. W przypadku modyfikacji treści wniosku o dofinansowanie podlega on odrzuceniu.

W kontekście powyższego oraz zgodnie ze wskazanym wyżej obowiązkiem odnoszącym się do prawidłowego wypełniania wniosków o dofinansowanie, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter fakultatywny (nikt nie może nakazać niezależnym ekspertom do wystąpienia z wnioskiem o wezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień) i jest zasadne jedynie wówczas, gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe. W przedmiotowej sprawie powyższe nie wystąpiło. Nieprawidłowości związane z treścią wniosku związane były z konkretnie podanymi informacjami, które nie pozwalały na podjęcie innej decyzji w zakresie kryteriów merytorycznych obligatoryjnych nr 3 i 4, niż niezakwalifikowanie wniosku do wsparcia. Sąd bowiem stoi na stanowisku, że w wypadku, gdy wniosek jednoznacznie opisuje daną kwestię lub brak jest odniesienia się we wniosku do wymaganych przez dokumenty konkursowe zagadnień to brak jest podstaw do wzywania wnioskodawców do złożenia wyjaśnień i wówczas wniosek może zostać w tym zakresie odpowiednio oceniony. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do wniosku, że w każdym wypadku należałoby wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień. Taka sytuacja byłaby sprzeczna z zasadą równego traktowania wnioskodawców, uniemożliwiałaby bowiem, o czym była mowa wyżej, wnioskodawcom, których wnioski zostały sformułowane poprawnie jeszcze większe doprecyzowanie ich treści. Ponadto doprowadziłaby do znacznego wydłużenia postępowania. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność wezwania skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień, gdyż na podstawie wniosku możliwa była ocena kryterium 3 i 4 (negatywna ocena). Sąd stoi na stanowisku, że żaden z przepisów powszechnie obowiązujących oraz żaden z dokumentów mających zastosowanie do ogłoszonego konkursu nie nakłada obowiązku wezwania skarżącego do złożenia informacji. Trzeba także podkreślić, że skarżący przystępując do konkursu winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy.

Skarżący w zakresie kwestionowanych kryteriów powołuje się na inne wnioski, które zawierają podobne treści i wnosi w związku z tym o przeprowadzenie dowodów z tych wniosków oraz pism organów odnoszących się do tych wniosków. Wskazuje jednocześnie na nierówność traktowania wnioskodawców będących w podobnej sytuacji faktycznej i prawnej.

Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci wniosków o dofinansowanie podmiotów trzecich został oddalony. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Trzeba zaznaczyć, że w spawie Sąd nie miał żadnych wątpliwości przy ocenie treści. Zatem brak jest podstaw do przeprowadzenia takiego dowodu. Trzeba również podkreślić, że każdy z wniosków oceniany jest indywidualnie, przez różnych oceniających. Poza tym niedopuszczalne byłoby uwzględnienie zauważonej wady wniosku i niezakwestionowanie tej okoliczności tylko z tego powodu, że w innej sprawie inny oceniający takiej wady nie dostrzegł. Zatem bez znaczenia dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego oceny wniosku skarżącego jest ocena innego wniosku, nawet gdyby w ocenie tego porównywanego wniosku nie dostrzeżono wady analogicznej jak we wniosku skarżącego, o ile tam taka wada istniała. Popełnienie bowiem błędu w ocenie jednego wniosku nie może bowiem prowadzić, do tolerowania takiego samego błędu w ocenie innych wniosków w imię równego traktowania wnioskodawców (por. wyroki NSA z 9 sierpnia 2011 r., II GSK 1500/11, z 31 sierpnia 2010r., II GSK 900/10 oraz WSA w Warszawie z 17 lipca 2014r., V SA/Wa 1422/14, z 30 czerwca 2010r., V SA/Wa 1192/10 – wyroki dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć również trzeba, że Sąd może przeprowadzić jedynie dowód z dokumentu, natomiast część z wnioskowanych o przeprowadzenie dowodów nie miała charakteru dokumentu.

Bezzasadny jest również zarzut naruszenia art. 8 k.p.a, poprzez działanie w sposób nie budzący zaufania do uczestników postępowania przez organy administracji publicznej. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 37 u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, mimo braku stosowania tego przepisu, to Sąd wskazuje, że brak jest podstaw do podnoszenia zarzutu naruszenia jednej z ogólnych zasad postępowania. Organy rozpoznające sprawę bowiem w sposób prawidłowo oceniły wniosek skarżącej, a z negatywnej oceny tego wniosku nie można czynić zarzutu naruszenia zasady zaufania do organów państwa.

Na zakończenie należy zauważyć, że Minister w swoim rozstrzygnięciu w całości odniósł się do zarzutów protestu. Spełnił tym samym wymogi Procedury odwoławczej (Załącznik 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów POIG 2007-2013) w szczególności określone w § 8 ust. 11. Wbrew także zarzutom skargi zarówno RIF jak i Minister wyczerpująco rozpatrzyli materiał dowodowy (w rozumieniu wniosku o dofinansowanie), gdyż dokonali prawidłowej oceny przedłożonej przez skarżącego dokumentacji aplikacyjnej.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji.