Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2412/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. W. w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004r. sygn. akt I SA/Wa 527/03 skargę oddala


UZASADNIENIE

VII S.A./Wa 2412/09

UZASADNIENIE

J. W. w dniu 29 grudnia 2009 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r. w sprawie sygn.akt. I S.A. 527/03.

Przedmiotowym wyrokiem oddalona została skarga J. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2003r utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2003r o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej pod postacią uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu.

W ocenie Sądu decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] jest prawidłowa, a zarzuty skarżącego są nieuzasadnione.

Sąd wskazał, iż ocena stanu zdrowia skarżącego nie podlega kontroli sądowej. Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm.) definiują co należy rozumieć pod pojęciem " choroby zawodowej", następnie określają jednoznacznie jakie jednostki organizacyjne są właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych, wreszcie, kto i na jakiej podstawie wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzję o braku podstaw do jej stwierdzenia.

Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu została podjęta po uprzednim przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w trakcie którego badania skarżącego powierzono powołanym do tego jednostkom organizacyjnym.

Decyzja została wydana na podstawie wymaganego prawem orzeczenia lekarskiego, którym organ orzekający w sprawie jest związany i nie może go kwestionować.

W uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawcy wskazał jako podstawę prawną skargi art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie skarżącego nowymi okolicznościami faktycznymi, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu było sfałszowanie dokumentacji medycznej na podstawie, której wystawiono decyzję w sprawie braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Skarżący podniósł, iż w dniu 9 grudnia 2009 r. otrzymał kopię dokumentacji medycznej z Instytutu Medycyny Pracy w [...]i i po jej przeanalizowaniu stwierdził, iż " w orzeczeniu lekarskim nr [...] nie udzielono odpowiedzi na zasadnicze pytanie, czy poziom niedosłuchu osiągnął wymaganą wartość 30 dB".

Skarżący stwierdził, iż "lekarz wystawiając to orzeczenie zataił prawdę o osiągniętym poziomie mojego niedosłuchu i skupił się na nieistotnych okolicznościach, co uznaję za sfałszowanie dokumentacji medycznej i działanie na niekorzyść pacjenta".

Zdaniem skarżącego "w oparciu o sfałszowaną dokumentację medyczną Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., a Sąd wydał wyrok na podstawie postępowania wyjaśniającego, w którym pewne fakty nie były zgodne z prawdą"

W konkluzji skarżący wniósł o pozytywne rozpoznanie wniosku powołując się na sfałszowanie dokumentacji medycznej oraz zaświadczenie lekarskie z dnia [...] grudnia 2009 r. wydane po analizie kopii dokumentacji z badań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Przede wszystkim należy wskazać, iż instytucja wznowienia postępowania jest instytucją wyjątkową ze względu na konieczność zapewnienia stabilności orzeczeń sądowych.

Instytucja ta tworzy możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu, jeżeli zachodzą enumeratywnie wyliczone przyczyny wznowienia postępowania określone w sposób wyczerpujący w art. 271 - 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).

Powołana wyżej ustawa określa także tryb procedowania w sprawie.

W pierwszej kolejności ocena dopuszczalności wznowienia postępowania odbywa się w ramach badania wstępnego skargi przewidzianego w art. 280 § 1 p.p.s.a, która ogranicza się wyłącznie do weryfikacji formalnej prowadzonej pod

kątem realizacji przesłanek procesowych, terminowości oraz dochowania przez wnioskodawcę warunków formalnych przewidzianych dla skargi wznowieniowej.

Następnie w ramach rozprawy Sąd w oparciu o art. 281 ppsa zobowiązany jest zbadać czy wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowieniowa jest merytorycznie uzasadniona

W rozpatrywanej sprawie skarga o wznowienie postępowania odpowiadała wymaganiom przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. dlatego w ramach rozprawy Sąd stosownie do treści art. 281 p.p.s.a. zobowiązany był ocenić czy wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowieniowa jest merytorycznie uzasadniona.

Ocena ta w niniejszym przypadku wypada jednak negatywnie.

Wnioskodawca oparł bowiem swoje żądanie o podstawę wznowieniowa określoną w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że "można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu".

Ze sformułowania zawartego w powołanym przepisie wynika, iż " wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych i środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że nie były znane stronom.

Powołane przez skarżącego dowody w postaci kopii dokumentacji medycznej nadesłanej przez Instytut Medycyny Pracy w [...] istniały w dniu wydania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2003 r.

Dokumentacja medyczna z badań przeprowadzonych w Instytucie Medycyny Pracy w [...] w 2001 r. była podstawą wydania decyzji o braku podstaw do stwierdzenia u J. W. choroby zawodowej pod postacią uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu.

Powołując jako podstawę wznowienia oparcie wyroku na sfałszowanej dokumentacji medycznej skarżący nie przedstawił prawomocnego orzeczenia sądu potwierdzającego fakt sfałszowania dokumentacji medycznej.

Z tych względów nie można przyjąć, iż doszło do sfałszowania dokumentacji medycznej.

W niniejszej sprawie nie wystąpiły ani okoliczności faktyczne, ani też nie zostały zgłoszone środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 282§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.