Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 82/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 2, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 90 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2096
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa- tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. i N. G. na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia "[...]" r., nr "[...]" w sprawie podziału województwa warmińsko-mazurskiego na obwody łowieckie postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE:

P. i N. G. wnieśli do tutejszego Sądu skargę na uchwałę Sejmiku Województwa z dnia "[...]" r., nr "[...]" w sprawie "Podziału województwa Warmińsko-Mazurskiego na obwody łowieckie", w zakresie włączenia do obwodu łowieckiego nr 105 działki nr "[...]", obręb L., gm. B., stanowiącej ich własność.

Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, uznając, że brak jest podstaw prawnych do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako "u.s.w."), który uprawnia każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej do zaskarżenia przepisu do sądu administracyjnego. Takie brzmienie powołany przepis otrzymał z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 6 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Do dnia 1 czerwca 2017 r. art. 90 ust. 1 u.s.w. miał następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Jednocześnie, stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, nowe brzmienie tego przepisu stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 27 listopada 2008 r. W sprawie tej ma zatem zastosowanie przepis art. 90 u.s.w. w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. Wniesienie skargi na tę uchwałę należało więc poprzedzić wezwaniem Sejmiku Województwa do usunięcia naruszenia prawa. Obowiązek uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi (art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a." w zw. z art. 90 ust. 1 u.s.w.) został zniesiony bowiem tylko co do aktów dokonanych począwszy od 1 czerwca 2017 r. W związku z tym w sprawie zastosowanie ma tryb zaskarżania uchwał jednostek samorządu terytorialnego obowiązujący na dzień wydania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2017r., sygn. akt II OZ 1462/17, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Termin wniesienia skargi w takim przypadku został przez ustawodawcę dookreślony w art. 53 § 2 p.p.s.a. - według brzmienia na dzień wydania zaskarżonego aktu, zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie,

w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny, uchwałą siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, stwierdził iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminy, czyli na uchwałę lub zarządzenie organów gminy, a więc przepisu tożsamego z art. 90 ust. 1 u.s.w. będącego odpowiednikiem tego uregulowania na szczeblu wojewódzkim.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 16 października 2017r. skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa, domagając się zmiany niniejszej uchwały. Sejmik Województwa w dniu 27 listopada 2017r. podjął uchwałę w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania, którą doręczono skarżącym w dniu 6 grudnia 2017r. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 5 stycznia 2018r. Wniesiona skarga opatrzona jest datą 9 stycznia 2018r. i nadana została w placówce pocztowej (k.5 akt sądowych) w dniu 10 stycznia 2018r. Dzień ten należy przyjąć za dzień faktycznego wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność

w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Wyjaśnić należy ponadto, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. art. 90 ust. 1 u.s.w., przysługuje danemu podmiotowi jednokrotnie (por. wskazane postanowienie NSA i powołane tam orzecznictwo).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.