Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 172/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1, art. 258 par 1 i par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie: przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A.B. (dalej: "skarżący") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz żoną (z którą posiada rozdzielność majątkową), zamieszkują w mieszkaniu spółdzielczym o pow. 58 m². Oświadczył, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 1.339 zł z tytułu renty ZUS, jednakże z tej kwoty potrącana jest kwota 333,88 zł z tytułu egzekucji administracyjnej, wobec czego pozostaje mu 790,47 zł netto miesięcznie. Skarżący użytkuje nieruchomość rolną o pow. ok. 2,39 ha, nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W 2008 r. w gospodarstwie rolnym poniósł straty wskutek klęski żywiołowej, a jedyną pomoc jaką otrzymał to ulga w podatku rolnym. Powstałe szkody nie zostały dotychczas całkowicie usunięte z powodu braku środków finansowych.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący uzyskuje co prawda regularne dochody w postaci świadczenia rentowego, ale ich wysokość po potrąceniu komorniczym około 790 zł pozwala na zaspokojenie wyłącznie podstawowych potrzeb życiowych, zatem skarżący nie może partycypować w jakichkolwiek kosztach niniejszego postępowania. Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem mu prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział adwokata w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione.

Wobec faktu, iż skarżący wniósł o ustanowienie adwokata i radcy prawnego, referendarz sądowy uznając, iż wystarczająca jest w sprawie pomoc jednego profesjonalnego pełnomocnika postanowił ustanowić dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata i oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.