Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 240/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono zażalenie na postanowienie WSA
Powołane przepisy: article: Art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. – N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia


UZASADNIENIE

Skarżąca K. P. – N., działając przez pełnomocnika A. N., wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu zażalenia uczestniczki E. N. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 czerwca 2016 r. o odrzuceniu zażalenia.

Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 19 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany o przedłożenie 4 odpisów zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W terminie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia pełnomocnik skarżącej przedłożył 4 egzemplarze zażalenia z dnia 15 maja 2017 r., które jednak nie zawierały jego podpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej: "P.p.s.a." zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym.

Jak stanowi art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 ww. ustawy). Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia nakazuje sądowi jego odrzucenie.

W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Istotą rozpatrywanej sprawy pozostaje zatem jedynie rozstrzygnięcie, czy nadesłane kopie skargi kasacyjnej mogą zostać uznane za jej odpisy.

W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma.

Podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego jest zatem jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Nie budzi wątpliwości, że elementem treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a., podpis musi być własnoręczny. Tym samym jest to jedyny element treści pisma procesowego, dla którego ważności nie jest obojętne, w jakiej formie jest złożony.

Skoro, jak wyjaśniono wyżej, podpis jest elementem treści pisma procesowego wymienionym w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., to odpis pisma procesowego dla zachowania zgodności co do treści z oryginałem również musi zawierać podpis. Odpisy pisma procesowego nie muszą być podpisywane przez stronę. Założenie odwrotne spowodowałoby bowiem, że nie byłby to odpis, ale oryginał pisma, a obowiązku złożenia odpowiedniej liczby oryginałów pisma procesowego ustawa nie nakłada na strony (por. postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OZ 326/16, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić jednak trzeba, że złożenie własnoręcznego podpisu na odpisie pisma procesowego nie jest wymagane tylko wtedy, jeżeli na odpisie odwzorowany jest własnoręczny podpis (np. gdy odpis jest fotokopią oryginału pisma zawierającego ten podpis). W sytuacji natomiast, gdy na odpisie brak jest odwzorowanego własnoręcznego podpisu (np. gdy jest to wydruk komputerowy), podpis ten musi został złożony własnoręcznie na odpisie. Wymóg złożenia w opisanej sytuacji własnoręcznego podpisu na odpisie jest bowiem jedynym sposobem na umieszczenie tego elementu pisma procesowego na odpisie, co pozwoli zapewnić zgodność treści odpisu z oryginałem. Własnoręcznego podpisu, czy to złożonego na egzemplarzu odpisu, czy też powielonego z oryginału, nie zastępuje zamieszczenie w stosownym miejscu odpisu w formie wydruku komputerowego jedynie oznaczenia z imienia i nazwiska osoby, która ten podpis na oryginale złożyła, ani opatrzenie odpisu samą pieczątką tej osoby. Brak podpisu na odpisie powoduje, że egzemplarz ten nie jest zgodny co do treści z podpisanym własnoręcznie oryginałem pisma procesowego i tym samym nie stanowi odpisu w rozumieniu art. 47 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II OZ 703/16).

Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącej nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie jego 4 odpisów. Nadesłane egzemplarze pisma nie zawierały własnoręcznego podpisu pełnomocnika strony, toteż w tym zakresie nie były zgodne co do treści z oryginałem zażalenia.

Mając na uwadze powyższe zażalenie skarżącej należało odrzucić na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.