Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 125/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 20 luty 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 września 2011 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: oddalić wniosek skarżącej B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 września 2011 roku, nr [...], po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 września 2011r. i 10 października 2011r. (k. 44 akt adm.) nie została odebrana przez B. B. W takim przypadku należało uznać, że doręczenie nastąpiło w dniu 14 października 2011r. (art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej). W związku z tym termin do złożenia skargi upłynął w dniu 14 listopada 2011r.

W piśmie złożonym w dniu 17 stycznia 2012 r. B. B. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, twierdząc iż nie pozostawiono awiza przesyłki zawierającej decyzję organu II instancji. Skarżąca wskazała przy tym na ciągłe (z powodu stanu zdrowia) przebywanie jej męża w domu i małe prawdopodobieństwo, aby listonosz nie zastał go w celu doręczenia przesyłki. Wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w przekroczeniu terminu B. B. podtrzymała swoje twierdzenia. Skarżąca złożyła również skargę uzupełniając braki formalne wniosku o przywrócenie terminu.

Postanowieniem z dnia 18 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia terminu.

Postanowieniem z dnia 26 września 2012r. sygn. II FZ 608/12, po uwzględnieniu zażalenia B. B., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uzasadniając powyższe NSA wskazał, iż akta rozpoznawanej sprawy nie zawierają dostatecznych informacji, na podstawie których stwierdzić można było, że dokonano powtórnego zawiadomienia o przesyłce pocztowej zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 września 2011r., gdyż na odwrotnej stronie tego zawiadomienia brak było adnotacji w punkcie 3, iż awizowano ją powtórnie (karta 44 akt adm.). NSA ocenił, iż niezbędne jest poczynienie stosownych ustaleń z Pocztą Polską. W zależności od wyników tych ustaleń, Sąd powinien ponownie rozpoznać wniosek strony o przywrócenie terminu, albo uznać, że nie doszło do skutecznego doręczenia decyzji i w tej sytuacji rozważyć umorzenie postępowania z wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., oraz nakazanie organom ponownego doręczenia przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 września 2011r.

Stosownie do zaleceń NSA, sąd I instancji zwrócił się do Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie, czy przesyłka listowa polecona za potwierdzeniem odbioru nr [...], adresowana do B. B. zam. ul. [...], nadana przez Izbę Skarbową, została prawidłowo doręczona, w tym o podanie czy przesyłka ta była dwukrotnie awizowana.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 17 stycznia 2013r. Naczelnik Urzędu Pocztowego podał, że wskazana przesyłka została awizowana po raz pierwszy w dniu 30 września 2011r., a drugie awizo nastąpiło w dniu 10 października 2011r., i z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie dokonano zwrotu przesyłki w dniu 18 października 2011r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek podlegać będzie rozpoznaniu, ponieważ po poczynieniu stosownych ustaleń z Pocztą Polską, ustalono, że doszło do skutecznego doręczenia decyzji organu II instancji. Istotna była okoliczność, iż na dowodzie przesyłki (k. 44 akt adm.) nie zawarto adnotacji w rubryce 3 o powtórnym awizo, lecz dowód przesyłki zawiera stosowną adnotacje wraz z datą stempla pocztowego i podpisem, choć znajdującym się w innym miejscu dowodu przesyłki. W związku z tym przesądzające było ustalenie stosownie do treści dokumentu urzędowego, jakim jest pismo wyjaśniające Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia 17 stycznia 2013r., gdzie m.in. podano, że drugie awizo nastąpiło w dniu 10 października 2011r.

Wniosek B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami- oznaczona dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Okoliczności, wskazujące na brak winy, należy - w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. - uprawdopodobnić.

W ocenie Sądu B. B. nie uprawdopodobniła w przekonywujący i wystarczający sposób okoliczności, które miałyby wyłączać jej winę w niedochowaniu terminu. Wniosek jej opiera się na wskazaniu okoliczności, iż awizowanie przesyłki zawierającej decyzję organu II instancji nie miało miejsca. Nadto wskazuje ona na chorobę męża znajdującego się na rencie inwalidzkiej i jego stałe przebywanie w domu, co ma uprawdopodobnić fakt braku awizowania przesyłki. Okoliczności te, jak również wskazał NSA, mogą jednak prowadzić jedynie do ustalenia czy decyzja II instancji została prawidłowo doręczona, a nie wpływają na ustalenie winy w niedochowaniu terminu. Jak wyżej wskazano w świetle wyjaśnień Naczelnika Urzędu Pocztowego okoliczność dokonania dwukrotnego awizowania przesyłki została wyjaśniona. Zatem problem sprowadza się do oceny czy B. B. uprawdopodobniła brak swojej winy w niedochowaniu terminu.

Podnoszone przez nią okoliczności: czy to nieprawidłowego doręczenia przesyłki czy też choroby męża w kontekście nieprawidłowego doręczenia, nie stanowią uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Jak zostało wskazane okoliczności, wskazujące na brak winy, wnioskodawca winien - w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. - uprawdopodobnić. Skoro B. B., pomimo precyzyjnego wezwania, nie wskazała ani nie uprawdopodobniła tych okoliczności, należało orzec jak w sentencji.