Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 994/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Fundacji [...] z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 994/14 w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania skrzynek lęgowych w budynku postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić Fundacji [...] z siedzibą w W. wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: stu) złotych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 994/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. nr [...].

Skargę kasacyjną do wyroku z dnia 4 listopada 2014 r. wniósł uczestnik postępowania Fundacja [...] z siedzibą w W. Skarga kasacyjna została podpisana przez adw. K. K., która złożyła pełnomocnictwo udzielone w imieniu Fundacji przez R. M. W zarządzeniu z dnia 29 grudnia 2014 r. Fundacja została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącej kasacyjnie Fundacji. Przesyłka z wezwaniem została dwukrotnie awizowana w dniach 12 stycznia 2015 r. i 21 stycznia 2015 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 28 stycznia 2015 r.

W dniu 4 lutego 2015 r. Fundacja wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej i złożyła wypis z Krajowego Rejestru Sądowego. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Brakiem formalnym obarczona jest skarga kasacyjna, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę kasacyjną do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przedmiotowej sprawie Fundacja, wnosząc skargę kasacyjną, nie złożyła dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji skarżącej Fundacji, dlatego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie stosownego dokumentu było zasadne ze względu na konieczność ustalenia, czy pełnomocnictwo dla adw. K. K. zostało udzielone przez osobę do tego umocowaną.

Jak wskazuje art. 73 p.p.s.a., jeżeli pisma nie można doręczyć skarżącemu przez doręczenie zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiodniowym, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej Fundacji była prawidłowo awizowana i w takiej sytuacji przyjmuje się fikcję jej doręczenia w ostatnim dniu, w którym możliwe było odebranie przesyłki z urzędu pocztowego, czyli skuteczne doręczenie adresatowi. Był to dzień 27 stycznia 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do złożenia dokumentów potwierdzających sposób reprezentacji Fundacji upłynął w dniu 3 lutego 2015 r. Skarżąca kasacyjnie złożyła stosowne dokumenty w dniu 4 lutego 2015 r., a zatem z uchybieniem wyznaczonego terminu i jednocześnie postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. odmówiono jej przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych.

Z powyższych względów należało stwierdzić, że skarżąca kasacyjnie Fundacja uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych do wniesienia skargi kasacyjnej i dlatego na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało odrzucić skargę kasacyjną Fundacji [...] z siedzibą w W.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak w punkcie pierwszym sentencji.

O punkcie drugim sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.