Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2527/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Marzenna Zielińska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Asesor WSA - Andrzej Kania, Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Zasądza od Ministra Finansów na rzecz [...] Sp. z o.o. w siedzibą w W. kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 3. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Minister Finansów działając na podstawie art. 233§1pkt1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137,poz.926 z późn. zm.) w związku z art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U.Nr68, poz.622), art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks celny (Dz.Urz.WE L 302 z 19.10.1992 r. z późn. zm.) oraz art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1810/2004 zmieniającego rozporządzenie 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.WE L nr 327 z 30.10.2004 r.) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].04.2005 r. w sprawie wiążącej informacji taryfowej WIT nr [...] dotyczącej klasyfikacji towaru o nazwie handlowej S. C..

W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, że Wiążącą informacją taryfową nr [...] z [...].04.2005 r. towar o nazwie S. C. zawierający w swoim składzie laktobionian wapnia, glukonolaktobionian wapnia, sacharozę benzoesan sodu, aromat bananowy i wodę został zaklasyfikowany do kodu CN 2202 90 10 Taryfy celnej. Strona wnosiła o zaklasyfikowanie towaru do kodu CN 3004 90 19. Przedmiotem klasyfikacji był, zgodnie z załączoną przez stronę ulotką, preparat zwierający 114 mg wapnia w 5 ml produktu, stosowany w celu uzupełnienia niedoborów wapnia w organizmach dzieci i dorosłych.

Dyrektor Izby Celnej w W. dokonał klasyfikacji taryfowej towaru do kodu CN 2202 90 10 na podstawie reguły 1. i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej i uwagi dodatkowej 1 do działu 30 Taryfy celnej.

W dalszej części uzasadnienia Minister Finansów odnosząc się szczegółowo do zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu od decyzji dotyczącej WIT stwierdził, że Dyrektor IC wydał WIT stosując zapisy zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1810/2004 z 7.09.2004 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady(EWG) nr 2658/87 w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, nie doszło więc do naruszenia przepisów zawartych w art. 1 rozporządzenia.

Przywołując treść reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej określonych w załączniku do ww. rozporządzenia Komisji (WE) Minister Finansów stwierdził, że wobec zastosowania w sprawie uwagi dodatkowej 1 do działu 30 , jako mającej zastosowanie w rozpatrywanym, przypadku nie doszło do ich naruszenia ww. reguł ORINS. Uwaga dodatkowa 1 do działu 30 zawarta w Sekcji VI stanowi, że pozycja 3004 obejmuje ziołowe preparaty lecznicze i preparaty oparte na następujących substancjach aktywnych: witaminach, minerałach, aminokwasach egzogennych lub kwasach tłuszczowych, w opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Tego typu preparaty należy klasyfikować do pozycji 3004 pod warunkiem , że na etykiecie opakowaniu lub dołączonej ulotce zostały podane informacje : o rodzaju choroby, schorzenia lub innych symptomach , do których ma zastosowanie ten preparat, o stężeniu substancji aktywnej lub substancji aktywnych w nim zawartych, o dawkowaniu i o sposobie stosowania. W przypadku preparatów opartych na witaminach, minerałach, aminokwasach egzogennych lub kwasach tłuszczowych zawartość jednej z tych substancji w zalecanej dawce dobowej podanej na etykiecie, opakowaniu lub dołączonej ulotce musi być znacząco wyższa niż dzienne spożycie zalecane do utrzymania ogólnego zdrowia lub dobrego samopoczucia. Wyjaśnił dalej, że dla wapnia zalecane dzienne spożycie wynosi 800 mg. W ulotce informacyjnej przedmiotowego preparatu maksymalne dawkowanie dla dorosłych wynosi łyżka stołowa 3 razy na dobę. W tej samej ulotce określono, że 5 ml (1 łyżeczka) syropu zawiera 114 mg jonów wapnia. W jednej łyżce mieszczą się dwie łyżeczki płynu, a jedna łyżka stołowa to 10 ml. W związku z czym 3 łyżki preparatu na dobę to 684 mg wapnia, czyli poniżej zalecanego dziennego zapotrzebowania. Oznacza to , że nie została spełniona , w ocenie Ministra Finansów uwaga dodatkowa 1 do działu 30.

Natomiast zgodnie z uwagą 1(e) do działu 22 zawartą w Sekcji IV załącznika do ww. rozporządzenia stanowi, że dział 22 nie obejmuje leków objętych pozycją 3003 lub 3004. Aby S. C. mógł być uznany za lek w rozumieniu taryfy celnej musiałby spełniać uwagę dodatkową 1 do działu 30, a skoro jej nie spełnia nie może być mowy o zastosowaniu uwagi 1 (e) do działu 22.

Następnie przywołując noty wyjaśniające do uwagi dodatkowej 1 do działu 30 zamieszczone w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.Urz.WE Nr C256/01 z 23.10.2002 r. str. 135) stwierdził, że aby preparat S. C. mógł być klasyfikowany w dziale 30 Taryfy celnej , powinien zawierać w zalecanej dawce dobowej co najmniej 2400 mg wapnia (3x800 mg).W przeciwnym razie traktowany jest dla potrzeb klasyfikacji jako dietetyczny środek spożywczy (uwaga 1 a do działu 30), a dział 30 nie obejmuje żywności lub napojów (takich jak odżywki dietetyczne, odżywki dla diabetyków lub odżywki wzbogacone, preparaty uzupełniające dietę, napoje wzmacniające i wody mineralne) innych niż podawane dożylnie, gdyż takie preparaty kierowane są do sekcji IV. Dyrektor Izby Celnej zaklasyfikował preparat w sekcji IV.

Minister Finansów stwierdził, że stan faktyczny sprawy w momencie wydawania decyzji był w pełni wyjaśniony.

Minister Finansów wyjaśnił również, że administracje celne różnych krajów zaklasyfikowały do kodu CN 2202 90 10 kilkadziesiąt preparatów, które nie są napojami, natomiast stosowane są w celu uzupełnienia diety w witaminy lub mikroelementy, natomiast dwa WIT-y , w których obowiązująca norma przekroczenia trzykrotnego dziennego zapotrzebowania nie została zastosowana należy potraktować jako błędne.

W skardze z dnia [...] września 2005 r. na ww. decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2005 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w W..

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów:

1. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1810/2004 z 7 września 2004 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 327 z 30.10.2004 r.),

2. reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) określonych w załączniku do ww. rozporządzenia Komisji(WE) nr 1810/2004 z 7.09.2004 r.,

3. uwagi 1 (e) do działu 22, zawartej w sekcji IV załącznika do ww. rozporządzenia Komisji(WE) nr 1810/2004 z 7.09.2004 r., przez niezastosowanie,

4. uwagi dodatkowej 1 do działu 30 zawartej w sekcji VI załącznika do ww. rozporządzenia Komisji(WE) nr 1810/2004 z 7.09.2004 r., przez niewłaściwe zastosowanej,

5. noty wyjaśniającej do uwagi dodatkowej 1 do działu 30, zamieszczonej w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.Urz.(WE) z 23.10.2002 r. C256/01)

6. pozycji CN 2202 przez niewłaściwe zastosowanie oraz pozycji CN 3004 przez niezastosowanie w sprawie,

7. art. 120,122,124,187§1,191,194 i 210§4 Ordynacji podatkowej przez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w pełnym zakresie, w konsekwencji czego zastosowano niewłaściwe przepisy prawa materialnego oraz błędnie uzasadniono decyzję.

Rozwijając zarzuty w motywach skargi, skarżąca stwierdziła, że podanie w decyzji jedynie podstaw prawnych jej wydania jest wprost sprzeczne z nakazem wynikającym z art. 210 §1 pkt 4 i 6 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 Prawa celnego, a przywołane w uzasadnieniu decyzji bliżej nieokreślone zalecenia Komisji nie mają mocy aktu prawnego, który mógłby ten obowiązek zmienić. Ponadto na Ministrze Finansów ciążył obowiązek podania podstaw prawnych oraz wyczerpującego uzasadnienia prawnego i faktycznego decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym, czego organ odwoławczy nie uczynił, naruszając tym samym przepisy postępowania. W ocenie skarżącej organy orzekające naruszyły wskazane w skardze przepisy Ordynacji podatkowej również poprzez nieuwzględnienie faktu, że przedmiotem postępowania jest klasyfikacja towaru przeznaczonego głównie dla dzieci. Skarżąca podniosła, że podany przez Ministra Finansów w decyzji przykład preparatu P. [...] zakwalifikowanego do pozycji CN 2202 nie ma żadnego znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy, bowiem preparat ten różni się przeznaczeniem i wskazaniami do użycia od preparatu będącego przedmiotem decyzji, przeznaczony jest do użycia w celu uzupełnienia płynów, a więc może być traktowany jako napój.

Następnie skarżąca wyjaśniła, że S. C. nie jest - wbrew uznaniu organu celnego - płynnym suplementem diety, gdyż ze wskazań do stosowania wynika m.in. że stosowany jest w zapobieganiu i leczeniu osteoporozy różnego pochodzenia, niedoczynności przytarczyc oraz w leczeniu wspomagającym chorób alergicznych (m.in. pokrzywka, astma oskrzelowa, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny) wysięków stanów zapalnych (np. w chorobach dróg oddechowych) złamań kości, krzywicy, demineralizacji kości i zaburzeń krzepnięcia krwi oraz w infekcjach górnych dróg oddechowych, przeziębieniu, grypie, leczeniu wspomagającym chorób alergicznych, zapobieganiu i leczeniu osteoporozy różnego pochodzenia. Ponadto podniosła, że preparat ten nie może być uznany za napój, ponieważ jego celem nie jest zaspokajanie pragnienia., że nie wszystkie produkty nie zawierające alkoholu i mające postać płynną zaliczane są do pozycji CN 2002, pomimo że można je spożywać tak jak napoje, S. C. posiada ściśle określone dawkowanie oraz przeciwwskazania do stosowania i w przeciwieństwie do napojów klasyfikowanych do pozycji CN 2202 może zostać przedawkowany, postać farmaceutyczna leku to gęsty syrop nie nadający się do picia tak jak napoje, lek nie jest rozcieńczany przed spożyciem, nie jest napojem tonizującym oraz posiada świadectwo rejestracji Ministra Zdrowia nr [...],

W konsekwencji stwierdziła, że S. C. - syrop nie jest "napojem bezalkoholowym" i dlatego jego klasyfikacja do działu 22 jest sprzeczna z regułą 1 i 6 ORINS

Następnie przytaczając treść uwagi dodatkowej 1 do działu 30 skarżąca podkreśliła, że w przypadku preparatów opartych na witaminach, minerałach.... zawartość jednej z tych substancji w zalecanej dawce dobowej podanej na etykiecie, opakowaniu lub dołączonej ulotce musi być znacząco wyższa niż dzienne spożycie zalecane do utrzymania ogólnego zdrowia lub dobrego samopoczucia.

Powołując się na Komentarz dodatkowy zawarty w Interpretacji uwagi dodatkowej 1 do działu 30, dokonanej na podstawie wyjaśnień opublikowanych w EC Official Journal no C 16 z 19 stycznia 2002 r. (także str. 2402 Wyjaśnień do taryfy Celnej T.V) "wielkości zalecanego dziennego spożycia odnoszą się do preparatów przeznaczonych dla młodzieży i dorosłych", czyli nie odnoszą się do preparatów przeznaczonych dla dzieci. Ponieważ z ulotki dla pacjenta wynika, że preparat jest stosowany głównie u dzieci, brak jest podstaw do uznania, że warunkiem klasyfikacji tego preparatu do działu 30 jest spełnienie przez niego kryteriów, o których mowa w uwadze dodatkowej 1 do działu 30. W ocenie skarżącej gdyby prawodawca zakładał odpowiednie stosowanie kryterium przekroczenia 3- krotności ZDS do preparatów przeznaczonych dla dzieci, to wyraźnie uregulowałby tę sytuację.

W dalszej części skargi skarżąca wskazała, że nawet gdyby przyjąć, że uwaga dodatkowa 1 do działu 30 ma zastosowanie w sprawie, to należy wskazać, że wynikające wprost z w. powołanej Noty określenie "generally" oznacza "zazwyczaj, najczęściej, na ogół".

Dalej skarżąca wskazała, że S. C. spełnia podstawowe kryteria określone w uwadze dodatkowej 1 do działu 30 Taryfy celnej. Podniosła, że Nota wyjaśniająca nie wyklucza aby preparat oparty na witaminach czy minerałach, lecz zawierający mniej niż trzykrotność ZDS był klasyfikowany do pozycji CN 3004, o czym świadczy użycie słowa "generally", które to sformułowanie dopuszcza również istnienie innych przypadków, w których preparaty nie zawierają takiej dawki substancji czynnej. Takim innym przypadkiem mogą być właśnie preparaty dla dzieci.

Za nieuzasadnione uznała skarżąca również stwierdzenie organu, że osoba stosująca S. C. przyjmuje 684 mg wapnia na dobę czyli mniej od zalecanego dziennego spożycia. Błąd ten wynika z przyjętego przez organ przelicznika zgodnie, z którym 1 łyżka stołowa to 10 ml., natomiast przelicznik stosowany przez producenta leku wskazuje, że łyżka stołowa zawiera 15 ml, a łyżeczka do herbaty 5 ml. Z tego powodu należy przyjąć, że dawka dzienna to 1 026mg, czyli, że przekracza ona o 30 % ZDS. Ponieważ sporny preparat ma wskazania do stosowania w określonych chorobach, a leczenie nim nie ma nic wspólnego z suplementacją wapnia, w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej nie można zastąpić podania spornego leku podaniem chorej osobie równoważnika ilości wapnia zawartego np. w kilku szklankach mleka, również w przypadku przeziębienia czy grypy podanie wapnia w postaci produktów spożywczych bogatych w wapń nie zadziała przeciwzapalnie. Nie można więc w tych przypadkach mówić o utrzymaniu ogólnego stanu zdrowia lub dobrego samopoczucia poprzez suplementację wapnia lecz o działaniu terapeutycznym lub profilaktycznym, w konsekwencji zakwalifikowanie preparatu do pozycji CN 2202 a nie CN 3004 narusza przepisy prawa celnego.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji, z tym że przywołując treść not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.Urz.(WE) C256/01 z 23.10.2002 r.) dotyczących działu 30 na str. 4 skargi rozważał znaczenie słowa "generally" jako "ogólnie, powszechnie, gruntownie", natomiast na str. 5 skargi sformułował już brzmienie noty w sposób kategoryczny : "preparat mineralny lub witaminowy (również mineralno-witaminowy), aby mógł być zaklasyfikowany w dziale 30 musi zawierać co najmniej trzykrotną wartość zapotrzebowania dziennego dla człowieka co najmniej jednego składnika"

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W niniejszej sprawie strona wnosząc o wydanie WIT dla preparatu S. C. wskazała, że w jej ocenie preparat winien być zaklasyfikowany do kodu CN3004 90 19, a więc jako lek złożony z produktów zmieszanych lub niezmieszanych do celów terapeutycznych lub profilaktycznych w opakowaniu do sprzedaży detalicznej.

Dyrektor Izby Celnej w W. zaklasyfikował lek do kodu CN2202 90 10, a więc do kodu obejmującego między innymi wody i pozostałe napoje bezalkoholowe z wyjątkiem soków, traktując preparat jako preparat uzupełniający dietę.

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z Uwagami ogólnymi do Działu 30 zawartymi w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.Urz.UE C50/1z 28.02.2006 r.) określenie produktu jako leku w prawodawstwie Unii (innym niż odnoszącym się wyraźnie do klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej) lub w krajowym prawodawstwie Krajów Członkowskich, lub w jakiejkolwiek farmakopei nie jest czynnikiem decydującym o klasyfikacji w tym dziale, tj. w dziale 30 "Produkty Farmaceutyczne".

Dlatego też podnoszony przez stronę fakt wpisania przedmiotowego preparatu do Rejestru Środków Farmaceutycznych i Materiałów Medycznych nie przesądza o zakwalifikowaniu preparatu do działu 30.

Podstawowym zagadnieniem, które należało rozstrzygnąć orzekając w przedmiocie klasyfikacji preparatu S. C. to określenie czy preparat spełnia warunki określone w uwadze dodatkowej 1 do działu 30

Uzasadniając decyzję Minister Finansów stwierdził, że preparat nie spełnia wymogów określonych w uwadze dodatkowej 1 do działu 30.

Uwaga dodatkowa 1 do Działu 30 stanowi, że w odniesieniu do preparatów opartych na minerałach, preparaty te można zaklasyfikować do pozycji 3004 pod warunkiem, że na etykiecie, opakowaniu lub dołączonej ulotce zawarte zostały informacje : o rodzaju choroby, schorzenia lub innych symptomach, do których ma zastosowanie ten preparat, o stężeniu substancji aktywnej lub substancji aktywnych w nim zawartych, o dawkowaniu i o sposobie stosowania. Ponadto w odniesieniu do preparatów opartych na minerałach, zawartość tych minerałów w zalecane dawce dobowej podanej na etykiecie, opakowaniu lub dołączonej ulotce musi być znacząco większa niż dzienne spożycie zalecane do utrzymania ogólnego stanu zdrowia lub dobrego samopoczucia.

Jest okolicznością niekwestionowaną przez organ celny, że na ulotce dla pacjenta znalazły się wymagane informacje.

Problem pojawia się przy określeniu znaczenia "jaką dawkę należy uznać za "znacząco większą niż zalecane dzienne spożycie". Dla dokonania tego ustalenia organy celne powołują się na brzmienie Noty wyjaśniającej do uwagi dodatkowej 1 do działu 30, zamieszczonej w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.Urz.(WE) z 23.10.2002 r. C256/01, obecnie w języku polskim Dz.Urz.UE C 50/01 z 28.2.2006 r.)

Podstawową trudność w sprawie stanowił brak - w dacie orzekania przez organy obu instancji - oficjalnego tłumaczenia i opublikowania w języku polskim Noty wyjaśniającej do uwagi dodatkowej 1 do działu 30, zamieszczonej w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz.Urz.(WE) z 23.10.2002 r. C256/01). Kontrowersję między stronami postępowania budziło tłumaczenie słowa "generally", tłumaczenie pozostałej części noty nie powodowało sporu.

W nocie określono bowiem, że ilość minerałów powinna w zalecanej dawce dobowej "generally" przekraczać trzykrotnie dzienne zapotrzebowanie na minerał.

Użyte w Nocie słowo "generally" było odmiennie interpretowane przez strony postępowania. Skarżąca uważała, że sformułowanie to dopuszcza kwalifikowanie do kodu CN 3004 również preparatów, w których przekroczenie dziennej zalecanej dawki minerału jest mniejsze niż trzykrotne, organy celne przyjęły interpretację nie dopuszczającą takich wyjątków. Opublikowana już w języku polskim Nota zwiera określenie, że preparaty te [witaminowe lub mineralne, klasyfikowane do działu 30] zawierają znacznie większą ilość witamin lub minerałów, generalnie co najmniej trzy razy większą niż zalecane dzienne spożycie (ZDS).

W ocenie sądu powyższe sformułowanie dopuszcza możliwość zakwalifikowania do działu 30 również preparatów na bazie minerałów (jeżeli spełniają pozostałe wymagane warunki) jeżeli zawierają dawkę minerałów znacznie przekraczającą ZDS, nawet jeżeli nie jest to przekroczenie trzykrotne. Użycie określenia "generalnie" stwarza taką możliwość, nakładając równocześnie na organ orzekający obowiązek każdorazowego rozważenia czy w dany przypadku przekroczenie ZDS nawet jeżeli nie jest trzykrotnym przekroczeniem nie upoważnia do zaklasyfikowania preparatu do działu obejmującego produkty farmaceutyczne.

Sąd nie przesądza czy w niniejszej sprawie S. C. zawiera znacznie większą ilość minerału niż ZDS, ale Minister Finansów przy ponownym rozpoznawaniu sprawy winien rozważyć to zagadnienie.

Ponadto należy stwierdzić, że Minister Finansów nieprawidłowo ustalił zalecaną dawkę dobową preparatu. Jak wynika z "Informacji o leku dla pacjenta" (k.17 akt adm.) zalecane dawkowanie preparatu dla dorosłych to łyżka stołowa 2 do 3 razy na dobę, natomiast dla dzieci od 6 do 12 lat to 2 łyżeczki do herbaty 2 do 3 razy na dobę. Zapis ten wskazuje, że jedna łyżka to niewątpliwie nie są dwie łyżeczki; w przeciwnym razie dawkowanie dla dorosłych i dla dzieci byłoby takie samo. W związku z powyższym należy przyjąć -jak wykazała skarżąca - że łyżka to 3 łyżeczki czyli nie 10 ale 15 ml, a zatem zalecana dawka dobowa preparatu to nie 684 mg wapnia, ale 1026 mg.

Powyższy błąd w ustaleniach faktycznych oraz nierozważnie ww. istotnej dla sprawy okoliczności stanowi naruszenie art. 122, 187§1, 191 Ordynacji podatkowej, co w konsekwencji spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.

Za niezasadny natomiast uznać należy podniesiony przez stronę zarzut, że wymogu znacznego przekroczenia ZDS nie stosuje się do preparatów przeznaczonych dla dzieci. Po pierwsze Taryfa celna nie posługuje się pojęciem leków dla dzieci, ponadto w niniejszej sprawie, pomimo, że preparat ma postać syropu o smaku owocowym co niewątpliwie ułatwia podawanie go dzieciom, to jednak wskazania lecznicze oraz zalecane dawkowanie świadczą o tym, że preparat jest przeznaczony zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych.

Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy dlatego opierając się na art. treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205§2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.