Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 420/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.33 pkt 2, art.33 pkt 6, art. 88, art. 80
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (sprawozdawca), Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Agata Rogosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. na podstawie wystawionych przez siebie tytułów wykonawczych z dnia [...]czerwca 2009 r. od nr [...] wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku "N." Sp. z o.o. [...] – dalej Skarżąca. W celu wyegzekwowania należności objętej ww. tytułami wykonawczymi organ egzekucyjny skierował do PKO Oddział w C. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], w PKO BP Biuro w B. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] oraz do Kredyt Banku Oddział w L. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...]. Zawiadomienia o zajęciu doręczono do PKO BP w B. w dniu [...] czerwca 2009 r., natomiast pozostałym bankom w dniu [...] czerwca 2009 r. Egzemplarze zawiadomień przeznaczone dla Zobowiązanej wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych doręczono Skarżącej w dniu [...] czerwca 2009 r.

W dniu [...] czerwca 2009 r. zrealizowana została w całości należność dochodzona przez organ egzekucyjny. Zawiadomieniami z dnia [...] czerwca 2009 r. powiadomiono banki o uchyleniu ww. zajęć egzekucyjnych.

Skarżąca pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. wniosła do Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w B. zarzuty co do toczącego się postępowania egzekucyjnego, w którym zawarła między innymi wnioski o zwrot wyegzekwowanych w przedmiotowym postępowaniu kwot oraz o uchylenie naliczenia kosztów egzekucyjnych. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2009 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w B. wniosła skargę na ww. czynności egzekucyjne, wnosząc także o zwrot wyegzekwowanych należności wraz z należnymi odsetkami oraz o uchylenie naliczenia kosztów egzekucyjnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] oddalił skargę Skarżącej, natomiast postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] zawiadomił

Stronę, że w sprawie wniosku o zwrot wyegzekwowanych kwot z należnymi odsetkami oraz wniosku o uchylenie naliczenia kosztów egzekucyjnych zawartych w skardze z dnia [...] lipca 2009 r. niezbędne jest wniesienie odrębnych podań do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.

Skarżąca w dniu [...] sierpnia 2009 r. wniosła zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...]. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, orzeczenie o bezskuteczności czynności egzekucyjnej zajęcia rachunków bankowych Spółki, jako podjętych przedwcześnie, a w konsekwencji wyegzekwowanie przez organ egzekucyjny kwoty 227.630,41 zł, orzeczenie o zwrocie wyegzekwowanych kwot, w szczególności kwoty wyegzekwowanych kosztów egzekucyjnych w wysokości 12.876,80 zł. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Strona zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "k.p.a."), art. 239e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) oraz art. 7 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm., dalej: "u.p.e.a.").

Nie zgodziła się z twierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej w B., że skarga, o której mowa w art. 54 u.p.e.a. może zawierać tylko zarzuty formalnoprawne oraz nie możne dotyczyć okoliczności, które mogą być przedmiotem zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r.

W uzasadnieniu wskazał ,ze zgodnie z art. 54§ 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora ,skarge wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności. Przez czynność egzekucyjną - zgodnie z art. 1a pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Przedmiotem skargi mogą być wyłącznie poszczególne czynności egzekucyjne i to tylko wtedy gdy ustawa nie przewiduje innych środków zaskarżenia takich czynności. Skarga na czynności egzekucyjne wszczyna postępowania którego celem jest zbadanie prawidłowości dokonanej przez organ czynności. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była prawidłowość dokonania czynności zajęcia rachunków bankowych ,,N.,, Sp. z o.o. Skarżąca domagała się w niniejszym postępowaniu dokonania oceny prawidłowości działania organu w związku z przedwczesnym zdaniem skarżącej wszczęciem postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu organ powołując się na art. 29 § 1 u.p.e.a. stwierdził, że organ egzekucyjny bada z urzędu wyłącznie dopuszczalność egzekucji administracyjnej, nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Zgodnie z pouczeniem zawartym w treści tytułu wykonawczego zobowiązanemu przysługuje w terminie 7 dni prawo wniesienia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Rozpoznanie zarzutów strony dotyczących kwestii braku wymagalności obowiązku objętego tytułami, badane jest w odrębnym postępowaniu. Zatem zarzuty, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. nie mogą być przedmiotem skargi na czynności egzekucyjne. Dodatkowo organ powołał art. 6, art. 7 § 1, art. 80 § 1 i § 3 u.p.e.a. podzielając stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w B., iż w świetle zebranego materiału dowodowego, nie można dopatrzyć się nieprawidłowości w dokonaniu zaskarżonych czynności egzekucyjnych. Stwierdził miedzy innymi ,że wśród środków egzekucyjnych przewidzianych w art.1a pkt.12 u.p.e.a. wymieniono egzekucje z rachunku bankowego tak wiec zjecie rachunku bankowego znajduje umocowanie w przepisie prawa. Wskazał ,że w sposób prawidłowy w oparciu o treść art. 80 § 1 i § 3 u.p.e.a. dokonano zajęcia rachunku bankowego Skarżącej.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej żądania zwrotu Spółce kwot wyegzekwowanych w postępowaniu egzekucyjnym, Minister Finansów wskazał, iż w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. zawiadomił Stronę, iż w sprawie wniosku o zwrot wyegzekwowanych kwot z należnymi odsetkami zawartym w skardze z dnia [...] lipca 2009 r. na czynności egzekucyjne Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B., niezbędne jest wniesienie odrębnego podania do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. Ww. postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2009 r. nr [...].

Minister Finansów za bezzasadny uznaje także zarzut naruszenia art. 7 i art. 8 k.p.a. oraz art. 7 § 1 u.p.e.a. w administracji, gdyż organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny przewidziany w ww. ustawie. Ponadto zarzut naruszenia art. 239 Ordynacji podatkowej, nie mógł być oceniany w trybie skargi na czynności egzekucyjne.

Na powyższą decyzję Skarżąca wniosła skargę. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 7 § 1 i § 3 w związku z art. 6 § 1 oraz w związku z art. 29 § 1 i § 2 u.p.e.a. przez nie zwrócenie tytułu wykonawczego i zastosowanie środka egzekucyjnego, pomimo, że istniały przyczyny zwrócenia tytułu wykonawczego,

- art. 80 oraz art. 81 w związku z art. 29 § 1 i 2 u.p.e.a. przez dokonanie czynności egzekucyjnej mimo wadliwości tytułu wykonawczego oraz mimo niedopuszczalności egzekucji.

- art. 7 i art. 8 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a.

Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że zastosowanie przez organ egzekucyjny środka egzekucyjnego w postaci zajęcia rachunków bankowych Spółki doszło do ściągnięcia z rachunków bankowych spółki znacznych kwot, w łącznej sumie 227.630,41 zł. Zdaniem Strony ww. kwota została zajęta w sposób niezgodny z przepisami prawa. Podniosła, że do zastosowania przedmiotowego środka egzekucyjnego nie powinno w ogóle było dojść.

W ocenie skarżącej w tytułach wykonawczych od numeru [...] do numeru [...] jako podstawa prawna zostało wskazane orzeczenie z dnia [...] lutego 2009 r. o numerze [...]. Wskazał, że ww. decyzja, określająca Spółce zaległość w podatku od towarów i usług za 2006 r., nie miała numeru wskazanego w tytule wykonawczym i o tym organ egzekucyjny będący równocześnie wierzycielem powinien wiedzieć z urzędu.

Organ egzekucyjny powinien zastosować tryb z art. 29 § 2 u.p.e.a. i zwrócił tytuł wierzycielowi.

Podkreśliła, że przesłanka uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku w jej przypadku nie zachodziła. Spółka nie uchylała się od wykonania obowiązku, ale zamierzała skorzystać z instytucji wniosku o wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia organu podatkowego II instancji i oczekiwała na jego rozpatrzenie.

Zarzuciła, że w sprawie istniała konieczność uprzedniego przesłania upomnienia, czego wierzyciel (równocześnie organ egzekucyjny) nie dopełnił. Dodatkowo podniosła, że skarga Spółki na decyzję merytoryczną, dotyczącą określenia Spółce zaległości w podatku od towarów i usług za 2006 r., została uwzględniona w całości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.

W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej - obejmującą orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne, które oceniane są z punktu widzenia ich legalności, a więc zgodności z prawem materialnym i procesowym. Uchylenie rozstrzygnięcia administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy. W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna.

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) zawiera zespół norm określających postępowanie i środki przymusowe stosowane w celu doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Postępowanie egzekucyjne to cały zespół czynności organów egzekucyjnych i innych podmiotów postępowania, podejmowanych w celu wykonania obowiązków wynikających z aktów poddanych egzekucji administracyjnej. Wśród podmiotów tego postępowania występują wierzyciel i zobowiązany. Z chwilą wszczęcia tego postępowania, powstaje między nimi stosunek procesowy, w ramach którego - na podstawie procesowego prawa egzekucyjnego - organ egzekucyjny lub organ nadzoru rozstrzyga o uprawnieniach i obowiązkach wierzyciela i zobowiązanego. Procesowe prawo egzekucyjne zawiera gwarancje represyjne, które stwarzają możliwość podjęcia prawnej weryfikacji czynności egzekucyjnych, oraz przewiduje określone następstwa, gdy czynności te zostały podjęte z naruszeniem ustawy. Gwarancje te służą uczestnikom postępowania w zależności od rodzaju i momentu naruszenia ich interesu prawnego, albowiem ustawa nie przewiduje możliwości stosowania zamiennych środków ochrony przy naruszeniu tego samego dobra prawnego.

Dla ustalenia, czy i ewentualnie jakie środki obrony przysługiwały Skarżącej - konieczne jest poczynienie kilku ogólnych uwag na temat czynności egzekucyjnych i możliwości ich kwestionowania.

Przez czynność egzekucyjną - zgodnie z art. 1a pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego, zaś środkiem egzekucyjnym - zgodnie z art. 1a pkt 12 ustawy - jest m.in. egzekucja z wynagrodzenia za pracę. Owe "działania" (jak wywodzą autorzy - R. Hauser, Z. Leoński, A. Skoczylas - Postępowanie egzekucyjne w administracji, Wyd. C.H.Beck, wyd. 3 s. 151) to czynności faktyczne (a nie akty prawne) organu egzekucyjnego, których ze względu na różnorodność tych działań, ustawodawca nie precyzuje.

Ponieważ już samo pojęcie czynności egzekucyjnych nie jest jednoznaczne i w doktrynie bywa rozumiane wąsko lub szeroko, właściwe będzie odwołanie się do autorytetu znawców tematyki egzekucyjnej (System egzekucji administracyjnej pod redakcją J. Nieszczyporuka, S. Fundowicza i J. Radwanowicz - Wyd. CH Beck, W-wa 2004, s.237 i następne). Przyjmując za jednym z autorów - Zb. R. Kmiecikiem, Sąd podziela pogląd, że kryterium celu, któremu służą czynności egzekucyjne, pozwala na wyodrębnienie czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych (czynności przygotowawcze, dokonywane przed wszczęciem egzekucji, tj. przed doręczeniem odpisu tytułu wykonawczego) oraz czynności zmierzających do zrealizowania środków egzekucyjnych (czynności wykonawcze, dokonywane po wszczęciu egzekucji tj. po doręczeniu odpisu tytułu wykonawczego).

Za szeroko rozumiane czynności egzekucyjne uznają autorzy powołanej wyżej publikacji - wszelkie czynności, których całokształt składa się na postępowanie egzekucyjne:

- czynności przygotowawcze;

- czynności wykonawcze o charakterze oświadczeń procesowych; oraz

- czynności wykonawcze mające charakter faktyczny.

Każdej z ww. podstawowych grup tych czynności odpowiada charakterystyczny dla niej środek prawny, którego celem jest kontrola (zakwestionowanie) dokonanych czynności. I tak cz. przygotowawcze można "zneutralizować" przy pomocy zarzutu. Środkiem weryfikacji cz. wykonawczych o charakterze oświadczeń procesowych zmierzających do zrealizowania środka egzekucyjnego jest przede wszystkim zażalenie. Natomiast środkiem prawnym dla kwestionowania wykonawczych czynności faktycznych - jest skarga na czynności egzekucyjne.

Za niedopuszczalną należy uznać sytuację, w której występowałaby konkurencyjność środków służących ochronie praw jej uczestników, mających prowadzić w wyniku ich uwzględnienia do jednakowych skutków procesowych (R. Suwała: glosa do wyroku NSA z dnia 8.08.1997 r. sygn. I SA/Wr 1243/96, OSP 1998, nr 4, s.206). Należy uznać za słuszny pogląd, że skarga na czynności egzekucyjne nie przysługuje w sytuacjach, gdy ustawa przewiduje inne środki zaskarżenia (zarzuty, zażalenia na postanowienie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji,...).

W realiach rozpoznawanej sprawy, Skarżąca wnosząc skargę na czynności egzekucyjne dokonane w dniu 19 i 22 czerwca 2009 r. polegające na zajęciu rachunków bankowych podniosła następujące zarzut naruszenia art. 33 pkt. 2 lub 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uzasadniając swój zarzut Skarżąca wskazała, że w skardze na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2006 r. domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Skarżącej skoro złożyła ona wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji to nie powinno dojść do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Kwestionując postępowanie organu egzekucyjnego - jako naruszające w sposób rażący przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym - wniosła o uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych.

Przyjąć należy w ślad za powołanymi wcześniej komentatorami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak i zbieżnymi z nimi w tym zakresie poglądami T. Jędrzejewskiego i P. Rączki ( Postępowanie egzekucyjne w administracji - komentarz, Wyd. Info-Trade, Gdańsk 2000 s. 144 i nast.), że skarga może być wnoszona na faktyczne czynności o charakterze wykonawczym podejmowane w celu zrealizowania środka egzekucyjnego. Przyjęcie takiego stanowiska powoduje, że skarga nie przysługuje na czynności procesowe polegające na wydawaniu aktów administracyjnych, władczo rozstrzygających o prawach i obowiązkach uczestników postępowania egzekucyjnego, np. postanowienia. Skoro bowiem dana czynność objęta jest możliwością zaskarżenia jej w drodze innego środka zaskarżania, to nie ma podstaw do uznania, że służy na nią skarga w rozumieniu przepisu art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tym samym w skardze można podnieść okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia. Skoro więc - jak to wynika z zarzutów skargi Skarżąca domagała się uwzględnienia w trybie art. 54 § 1 ustawy egzekucyjnej uwzględnienia żądań stanowiących podstawę zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej określonych w art. 33 pkt 2 lub 6 ustawy egzekucyjnej to te właśnie gwarancje przewidziane w odrębnych środkach zaskarżenia, wykluczały możliwość ich zwalczania w trybie określonej w art. 54 ustawy egzekucyjnej - skargi na czynności egzekucyjne. Natomiast czynnością egzekucyjną, która mogła być - w realiach rozpoznawanej sprawy - kwestionowana w postępowaniu określonym w art. 54 u.p.e.a., było zawiadomienie Zobowiązanej-Skarżącej w dniu 22 czerwca 2009 r. o zajęciu rachunków bankowych dokonanym w dniu 19 i 22 czerwca 2009 r.

Prezentowane wyżej stanowisko, potwierdza też praktyka orzecznicza NSA, np w wyroku z 14 czerwca 1996 r. sygn. I SA/Kr 206/96 (Lex-29274) Sąd wyraził pogląd: "skarga nie jest jedynym środkiem zaskarżenia, w związku z tym należy przyjąć, że w skardze można podnieść okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia".

Prawidłowo więc organ, badając w tym postępowaniu przesłanki skargi, nie rozważał tych zarzutów, które mogły być kwestionowane innymi trybami przewidzianymi w prawie (zarzuty z art. 33 pkt 2 lub 6 u.p.e.a.). Ponieważ ustawodawca w art. 54 § 4 ustawy egzekucyjnej określił, że skarga może być wniesiona w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej a doręczenia opisu zawiadomienia o zajęciu dokonano w dniu 22 czerwca 2009 r. to skarga na czynność egzekucyjną złożona w dniu 6 lipca 2009 r. a wiec w terminie.

Zważyć jednak należy, że Skarżąca, oprócz wyżej formułowanych zarzutów kwestionowała głównie czynności dokonane w dniu 19 i 22 czerwca 2009 r. polegające na zajęciu rachunków bankowych Skarżącej. W ocenie Sądu, ta czynność faktyczna o charakterze wykonawczym, podjęta w toku postępowania egzekucyjnego w celu zrealizowania środka egzekucyjnego - mogła być kwestionowana skargą przewidzianą w art. 54 ustawy egzekucyjnej. Przyjęcie stanowiska, że przedmiotem skargi jest faktyczna czynność egzekucyjna dokonana w toku postępowania egzekucyjnego, uzasadnia rozpatrzenie skargi, mimo wniesienia jej po ukończeniu czynności, jeżeli tylko zobowiązany zachował określony w art. 54 § 4 termin procesowy, który w tej sprawie nie został przekroczony.

W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegają jak wyżej wyjaśniono wyłącznie zarzuty Skarżącego odnoszące się do czynności egzekucyjnych dokonanych przez organ egzekucyjny. Rozpoznając zatem sprawę, której przedmiotem jest skarga na dokonaną czynność egzekucyjną polegającą na zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego należało ocenić, czy jest ona zgodna z art. 80 u.p.e.a. Podkreślić w tym miejscu należy, że strona, skarżąc postanowienie Ministra Finansów, oprócz zarzutów, które podlegały ocenie w innym postępowaniu, nie podniosła zarzutów dotyczących podjętej czynności egzekucyjnej tj. zajęcia rachunków bankowych i jej zgodności z powołanym przepisem art. 80 u.p.e.a. Niemniej jednak Sąd, mając na uwadze przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, ocenił zaskarżone akty administracyjne pod kątem ich zgodności z przepisami regulującymi sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnej.

Zgodnie z art. 80 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

W ocenie Sądu organ egzekucyjny, dokonując zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, nie naruszył art. 80 u.p.e.a. Z akt sprawy bezspornie wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. w dniu [...] czerwca 2009 r. na podstawie własnych tytułów wykonawczych, z dnia [...] czerwca 2009 r. obejmujących podatek od towarów i usług 2006 wszczął postępowania egzekucyjne wobec strony poprzez doręczenie do banków zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, Odpisy powyższych tytułów wykonawczych wraz z odpisem zawiadomienia o zajęciu wierzytelności doręczono stronie w dniu [...] czerwca 2006 r. tak wiec czynność egzekucyjna polegająca na zajęciu rachunku bankowego dokonana został w sposób prawidłowy.

W skardze na czynności egzekucyjne jak i w skardze do Sądu Skarżąca podnosiła fakt dokonania zaskarżonej czynności mimo wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] maja 2009 r., zawartego w skardze do Sądu skierowanego na ta decyzję Jak wynika z akt administracyjnych powyższa skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu [...] czerwca 2009 r. (k. 60 a/a) a więc po wszczęciu egzekucji przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego, która została zakończona w dniu [...] czerwca 2009 r. W dacie wystawienia tytułów wykonawczych oraz wyegzekwowania należności decyzja była wymagalna a jej wstrzymanie nastąpiło dopiero z dniem wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. w dniu [...] listopada 2009 r., gdyż jak wynika z akt administracyjnych postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił jej wstrzymania (k. 61 a/a).

W postępowaniu w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne nie bada się również kwestii prawidłowości wystawienia tytułów wykonawczych zgodnie z art. 27 u.p.e.a. - błędne wskazania w tytule wykonawczym nr decyzji będącej podstawą egzekucji, jak również barku doręczenia zobowiązanemu upomnienia przed wszczęciem egzekucji. Powyższe kwestie są rozpatrywane w trybie zarzutów. W związku z czym zarzuty skargi w tym zakresie nie są zasadne.

Sad orzekający w tej sprawie nie dopatrzył się również naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie organy w sposób prawidłowy prowadziły cale postępowanie egzekucyjne.

Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 151.p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.