Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1368/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 54
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi E. K. i H. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...]wydanym [...]marca 2013r. na podstawie art. 54 § 2 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oddalił skargę E. i H. K. na przewlekłość postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2009r., znak: [...], nakazującą B. i J. Z. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego – zespołu garażowego 5 – segmentowego (położonego na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...]w [...]) w części położonej na działce nr [...]stanowiącego własność B. i J. Z. – W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że w dniu [...]września 2012r. dokonano oględzin garażu stanowiącego własność B. i J. Z. usytuowanego na w/w nieruchomości, w wyniku których stwierdzono, że obowiązek nałożony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]listopada 2009r., został przez zobowiązanych wykonany. Podczas czynności kontrolnych ustalono, że w budynku garażowanym nie stwierdzono funkcjonowania kotłowni. Ustalono, że ściana oddzielająca pomieszczenie kotłowni od pozostałej przestrzeni garażowej została rozebrana, piec został odłączony od instalacji elektrycznej, wodnej oraz komina spalinowego, w wyniku czego nie może być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem.

Ponadto czynności kontrolne wykazały, że dobudowany do pomieszczenia garażowego komin murowany pełni wyłącznie funkcję wentylacji grawitacyjnej.

Zażalenie na to postanowienie złożyli E. i H. K. podnosząc, że postępowanie egzekucyjne nie jest skuteczne, bowiem nie doprowadzono pomieszczenia garażowego na działce nr [...]do poprzedniego sposobu użytkowania.

Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym [...]kwietnia 2013r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podał, że w jego ocenie organ egzekucyjny podejmował w prowadzonym postępowaniu czynności w sposób celowy i bez zbędnej zwłoki, doprowadzając do wyegzekwowania wykonania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]listopada 2009r.

Powołując przeprowadzoną przez organ I instancji w dniu [...]września 2012r. kontrolę organ podał, że obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu garażowego w części położonej na działce o nr [...]został wykonany bowiem nie stwierdzono funkcjonowania w tym obiekcie kotłowni.

Ponadto ustalono, że ściana oddzielająca pomieszczenie kotłowni od pozostałej przestrzeni garażowej została rozebrana, piec został odłączony od instalacji elektrycznej, wodnej oraz komina spalinowego, w wyniku czego nie może być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Natomiast dobudowany do pomieszczenia garażowego komin pełni wyłącznie funkcję wentylacji grawitacyjnej.

W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]postanowieniem z dnia [...]marca 2013r., odstąpił od czynności egzekucyjnych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wyegzekwowania obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

Powyższy stan faktyczny i prawny, w ocenie organu odwoławczego, upoważniał [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do oddalenia skargi na [przewlekłość postępowania egzekucyjnego.

W niniejszej sprawie rzeczą organu odwoławczego jest ocena, czy prowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie egzekucyjne dotknięte jest przewlekłością. Zatem argumenty skarżących wskazujące, że zobowiązani w całości nie wykonali nałożonego na nich decyzją z dnia [...]listopada 2009r., obowiązku, są w ocenie organu bezzasadne, ze względu na fakt, że inwestorzy przywrócili pomieszczeniu poprzedni sposób użytkowania, które obecnie użytkowanie jest jako garaż.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli H. K. i E. K.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 kpa.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, z 2002r.poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, z 2002r. poz. 1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]kwietnia 2013r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji tj. [...]Wojewódzkiego inspektora Nadzoru budowlanego oddalające skargę na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.

Podstawą materialno-prawną kontrolowanego postanowienia jest art. 54 ustawy z 17 czerwca 1966r. – o postępowaniu administracyjnym w administracji zgodnie z którym (§ 2) na przewlekłość postępowania egzekucyjnego wierzycielowi, niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, a także podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku przysługuje skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego.

We wskazanej wyżej ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zdefiniowano terminu przewlekłości postępowania o którym mówi art. 54 § 1 ustawy.

Definicji tego pojęcia nie ma również w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, który ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z art. 18 ustawy. Niemniej jednak w ocenie Sądu możliwe jest posiłkowe odwołanie się do unormowań zawartych w ustawie z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843). Z przepisu art. 2 ust. 2 tej ustawy wynika, że dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej, uwzględniając charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawisłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Pożądane jest również odwołanie się, na mocy art. 18 w/w ustawy, do zasady przewidzianej w art. 11 k.p.a. – szybkości, wnikliwości i prostoty postępowania oraz zasady wynikającej z dyspozycji art. 7 § 2 ustawy – stosowania środków prowadzących do bezpośredniego wykonania obowiązków, choć najmniej uciążliwych dla zobowiązanego.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu organ pominął – dla prawidłowej oceny postępowania organu egzekucyjnego – istotne ustalenia naruszając w ten sposób art. 7 i art. 77 kpa.

W aktach sprawy znajduje się bowiem protokół oględzin dokonany w dniu [...]grudnia 2012r. (a więc oględzin dokonanych już po oględzinach z dnia [...]września 2012r. na które powołuje się organ) z którego wynika w sposób jednoznaczny, że nie zostały wykonane obowiązki nałożone decyzją z dnia [...]listopada 2009r obowiązki.

Z protokołu tego wynika, że zobowiązani rozebrali jedynie część drewnianą ściany dzielącej pomieszczenie garażowe na działce o nr [...], nie zostało również rozebrane nadproże w tej ścianie a także nie został rozebrany komin murowany o wysokości 4 m – przy czym jak wynika z materiałów zebranych w sprawie komin ten nie stanowi wentylacji grawitacyjnej.

Ustalenia dokonane podczas oględzin przeprowadzonych [...]grudnia 2012r., organ pominął, nie odniósł się do nich.

Nie wyjaśnił, z jakich powodów uznał, że obowiązek nałożony decyzją z [...]listopada 2009r. został wykonany. Takie naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego przez organ - uniemożliwia prawidłową kontrolę przez Sąd – słuszności rozstrzygnięcia.

Ponownie rozpatrując sprawę organ będzie miał obowiązek uwzględnienie powyższe uwagi Sądu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 1 pkt. 1 c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.