Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 682/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 73 poz 657
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie   działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich
article: art. 1 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 229 poz 2273
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z Funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi J. K. – Kancelaria Adwokacka w Ł., ul. [...] kwotę 292, 80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawierającą w sobie kwotę należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2006 roku L. Z. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. wniosek o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2006. Łączna powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych do przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych wynosiła 22,74 ha.

Kontrola administracyjna wniosku L. Z. wykazała nieprawidłowości dotyczące deklarowanych przez producenta rolnego powierzchni działek ewidencyjnych nr 566, 568 oraz 575/5 oraz położonych na nich działek rolnych X i W.

Przeprowadzona kontrola zobowiązań wieloletnich wykazała, iż powierzchnia zgłoszona do płatności z tytułu ONW, jest mniejsza od powierzchni, za którą producent otrzymał płatność ONW w pierwszym roku okresu zobowiązania. W dniu 4 października 2006 roku wnioskodawca złożył korektę wniosku, w której łączna powierzchnia gruntów rolnych wyniosła 22,34 ha.

W dniu 25 października 2006 r. w gospodarstwie rolnym producenta została przeprowadzona przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR kontrola całego gospodarstwa rolnego metodą inspekcji terenowej, w wyniku której stwierdzono, że: działki rolne o identyfikatorach A, B, C, E, F, G, H, I, J, U, Z, AC, AB nie są utrzymane w dobrej kulturze rolnej i nie jest na nich prowadzona działalność rolnicza, powierzchnia stwierdzona działki rolnej T jest mniejsza od powierzchni deklarowanej we wniosku i wynosi 0,33 ha. Do protokołu z czynności kontrolnych zostały załączone zdjęcia potwierdzające powyższe ustalenia.

Kontrola ONW w zakresie wymagań prowadzenia działalności rolniczej zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej nie została przeprowadzona.

Wnioskodawca odmówił podpisania protokołu z czynności kontrolnych.

W wyniku ponownej kontroli administracyjnej wniosku L. Z. ustalono nieprawidłowości w deklaracji powierzchni działek ewidencyjnych nr 184,1/1 i 1/2 i położonych na nich działek rolnych J i A. W dniu 4 grudnia 2006 roku producent rolny stawił się na wezwanie i oświadczył, iż dane zawarte we wniosku o przyznanie płatności z dnia 10 maja 2006 roku są zgodne ze stanem faktycznym.

W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w R. wydał decyzję Nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Jako przyczynę odmowy przyznania płatności z tytułu ONW organ I instancji wskazał uniemożliwienie przez producenta rolnego przeprowadzenia kontroli z zakresu ONW.

W dniu 18 kwietnia 2007 roku L. Z. wniósł odwołanie, w którym podniósł, iż powyższa decyzja jest niesprawiedliwa oraz że jego rodzina nie posiada innego źródła utrzymania.

Decyzją z dnia [...] roku, Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] roku, o odmowie przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok.

Jako podstawę prawną decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1, art. 6-11, art. 15, art. 61 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81, art. 107 § 3, art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej k.p.a.), art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa (t. j.: Dz. U. z 2005 r. nr 31, póz. 264 ze zm.: nr 150, poz. 1259, nr 132, poz. 1110, nr 150, poz. 1259, nr 163, poz. 1362, nr 184, poz. 1539, Dz.U. z 2006 r. nr 92, poz.638, nr 144, poz.1040), art. 70 i 71 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia z dnia 29 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.Urz. (WE) Nr L 153/30 z dnia 30 kwietnia 2004 roku), art. 23 ust. 1 i ust. 2, art. 50, art. 51 ust. 1, art. 68 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. (WE) z 2004 r., nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r., str. 18-58 z późn. zm.), art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003 r. nr 229, poz. 2273, Dz. U. z 2004 r., nr 148, poz. 1551, nr 162, poz. 1709, Dz. U. z 2005 r., nr 10, poz. 64), art. 3 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 8 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76, ze zmianami: Dz. U. z 2006 r.. Nr 92, poz. 638, Nr 144, poz. 1045, Nr 187, poz. 1381), § 1 ust. 1, § 2, § 3, § 4 ust. 2, § 6 ust. 1, ust. 4a pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 73, poz. 657, Nr 158, poz. 1652, Nr 213, poz. 2159, Dz. U. z 2005 r. Nr 44, poz. 423, Nr 106, poz. 891, Dz.U. z 2006 r. Nr 42, poz. 278, Nr 75, poz. 522).

Odmowa przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania spowodowana była ustaleniem inspektorów w wyniku kontroli na miejscu oraz złożonej korekty wniosku, iż powierzchnia stwierdzona, kwalifikująca się do przyznania płatności z tytułu ONW wyniosła 12,55 ha i była mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku o 10,18 ha (22,74 ha - 12,55 ha = 10,19 ha). Tym samym zawyżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do powierzchni stwierdzonej wyniosło 81,20 % (10,18 ha x 100 % / pow. stwierdzona 12,55 ha = 81,20 %).

Nadto na gruntach zgłoszonych do wniosku o ten rodzaj dopłat zostały naruszone zasady zwykłej dobrej praktyki rolniczej, o której mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia 1257/1999/WE, które zostały określone szczegółowo w § 3 Rozporządzenia ONW, oraz brak współpracy wnioskodawcy z inspektorami i tym samym uniemożliwienie przez producenta rolnego przeprowadzenia kontroli z zakresu ONW.

Na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. 4 czerwca 2007 r. L. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której podniósł, iż nałożona na niego kara jest niesłuszna i niesprawiedliwa. Skarżący wniósł o "anulowanie" sankcji z powodu niewystarczającej wiedzy na temat zasad przyznawania dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych. Skarżący oświadczył, iż po raz pierwszy składał wniosek o dopłaty i nie wiedział, iż we wniosku należy wyszczególnić tylko te grunty, które utrzymane są w dobrej kulturze rolnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 2007 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz.448) do postępowań w sprawach przyznania płatności ONW prowadzonych w ramach wdrażania Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004-2006, wszczętych i nie zakończonych ostateczną decyzją administracyjną, stosuje się przepisy dotyczące wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.

W związku z powyższym, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętych planem rozwoju obszarów wiejskich Dz. U. z 2004 r. Nr 73, poz. 657 z późn. zm. ), gdzie zostały określone przesłanki przyznania płatności - zw. dalej rozporządzeniem ONW.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ONW płatność przyznawana jest producentowi rolnemu, jeśli łączna powierzchnia działek rolnych położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej hektar.

Zgodnie z § 6 ust. 2 i ust. 3 płatność ONW jest udzielana na wniosek producenta rolnego o przyznanie płatności ONW, który składa się corocznie, na formularzu udostępnionym przez Agencję, w terminie od 15 marca do dnia 15 maja danego roku.

W związku z powyższym, aby uzyskać płatność ONW we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2006 rok należy zadeklarować działki rolne o powierzchni co najmniej 1 ha, położone na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowanie, prowadzić na nich działalność rolniczą oraz złożyć przedmiotowy wniosek do Kierownika Biura Powiatowego ARIMR, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego.

W gospodarstwie L. Z. została przeprowadzona w dniu 25 października 2006 r. kontrola całego gospodarstwa rolnego na miejscu metodą inspekcji terenowej. Kontrola została przeprowadzona przez inspektorów Biura Kontroli na Miejscu Łódzkiego Oddziału Regionalnego ARiMR.

W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż na działkach rolnych A, B, C, E, F, G, H, I, J, U, Z, AC, AB nie jest prowadzona działalność rolnicza i nie są utrzymane w dobrej kulturze rolnej, natomiast powierzchnia stwierdzona działki rolnej T jest mniejsza od powierzchni deklarowanej we wniosku i wynosi 0,33 ha. Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w załączonych zdjęciach wykonanych w dniu przeprowadzenia kontroli, na których są widoczne działki rolne porośnięte wysoką nieskoszoną trawą i krzewami, zachwaszczone i zadrzewione.

W konsekwencji kontroli na miejscu oraz złożonej korekty wniosku powierzchnia stwierdzona, kwalifikująca się do przyznania płatności z tytułu ONW wyniosła 12,55 ha i była mniejsza od powierzchni zadeklarowanej we wniosku o 10,18 ha (22,74 ha - 12,55 ha = 10,19 ha). Tym samym zawyżenie powierzchni deklarowanej w stosunku do powierzchni stwierdzonej wyniosło 81,20 % (10,18 ha x 100 % / pow. stwierdzona 12,55 ha = 81,20 %).

W ocenie Sądu, organy obu instancji, miał też podstawy by uznać, iż wnioskodawca uniemożliwił przeprowadzenie czynności kontrolnych. Wnioskodawca nie podpisał protokołu z czynności kontrolnych, natomiast inspektorzy terenowi, jako uzasadnienie braku podpisu osoby obecnej podczas wykonywania czynności kontrolnych, wpisali "Producent odmówił współpracy podczas kontroli". Z wyjaśnień złożonych przez inspektorów przeprowadzających kontrolę na miejscu, dotyczących okoliczności przeprowadzenia kontroli, wynika, że wnioskodawca był obecny podczas pomiaru części działek rolnych i nie wyraził zgody na przeprowadzenie wywiadu ONW.

Skarżący składając podpis na ostatniej stronie wniosku o przyznanie płatności zobowiązał się do udostępnienia osobom upoważnionym do wykonywania czynności kontrolnych wstępu na teren swojego gospodarstwa, a także okazania wszystkich dokumentów potwierdzających dane zawarte we wniosku o przyznanie płatności z tytułu ONW.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia ONW płatność ONW jest przyznawana producentowi rolnemu, który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których jest mowa w art. 14 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1257/1999/WE z dnia z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE Nr LI 60/80 z dnia 26.06.1999 r.).

Zgodnie ze wskazanym powyżej art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1257/1999/WE dodatki wyrównawcze są przyznawane na każdy hektar gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy: prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony, podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego, oraz stosują dobrą praktykę gospodarki rolnej, zgodną z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności poprzez zrównoważoną gospodarkę rolną. Zasady zwykłej dobrej praktyki rolniczej, o której mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia 1257/1999/WE zostały określone w § 3 Rozporządzenia ONW. Należą do nich: § 3. Działalność rolnicza jest prowadzona zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej, o której mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia 1257/1999/WE, jeżeli w gospodarstwie rolnym są przestrzegane wymagania w zakresie:

1) stosowania nawozów i ich przechowywania,

2) rolniczego wykorzystania ścieków na terenie gospodarstwa rolnego,

3) rolniczego wykorzystania komunalnych osadów ściekowych,

4) stosowania i przechowywania środków ochrony roślin,

5) gospodarki na użytkach zielonych,

6) utrzymywania czystości i porządku w gospodarstwie rolnym,

7) ochrony siedlisk przyrodniczych,

8) ochrony gleb,

9) gospodarki wodnej

- określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W sprawach dotyczących udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania stosuje się przepisy prawa wspólnotowego, w szczególności Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia z dnia 29 kwietnia 2004 roku ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz.Urz. (WE) Nr L 153/30 z dnia 30 kwietnia 2004 roku).

Przepis art. 69 w/w rozporządzenia wskazuje, iż kontrole na miejscu dokonywane są zgodnie z art. 23 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, w myśl którego kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności.

Organ odwoławczy podniósł, z czym należy się zgodzić, iż okoliczności przeprowadzonej kontroli na miejscu wskazują, iż producent uniemożliwił skuteczne zweryfikowanie czy gospodarstwo rolne jest prowadzone zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej, a więc uniemożliwił sprawdzenie czy spełnia on jeden z podstawowych warunków przyznania płatności ONW.

W związku z powyższym, na organach administracji ciążył obowiązek zastosowania się do zapisu art. 23 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, zgodnie z którym wnioski o przyznanie pomocy, których kontrola dotyczy, są odrzucane, jeżeli rolnik lub jego przedstawiciel uniemożliwia przeprowadzenie kontroli na miejscu. Powyższe uzasadniało odmowę przyznania płatności z tytułu ONW.

W wyroku z dnia 15 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie IV SA/Wa 2356/05 (LEX Nr 222283 ) wyraził następujący pogląd:

"Skoro przeprowadzona kontrola na miejscu w gospodarstwie ujawniła, że łąki nie były koszone, a tym samym nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej wedle minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych określonych rozporządzeniem z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 65, poz. 600), to przyznanie płatności stronie w stosunku do tych gruntów-łąk nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40). Zatem i z tych względów decyzja jest dotknięta kwalifikowaną wadą prawną, o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a."

Należy również zwrócić uwagę na okoliczność końcowego zapoznania skarżącego w dniu 17 maja 2007 roku ze zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Skarżący nie zgłaszał wniosków dowodowych, wnosił jedynie o pozytywne załatwienie jego sprawy.

Sąd stwierdził również, że uzasadnienie decyzji organu I instancji nie spełniało wszystkich wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a., zawierało bowiem braki w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, uchybienia to nie miało jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, tym bardziej, że uzasadnienie decyzji odwoławczej zawierało wszelkie niezbędne elementy, pozwalając na dokonanie kontroli.

Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnością nie miały ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt. 2. p.p.s.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził więc naruszenie prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

O wynagrodzeniu adwokata ustanowionego dla skarżącego na zasadzie prawa pomocy, Sąd postanowił na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 pkt 1 lit. "c" w związku z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.

T.N.