Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1959/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. art. 46 par. 1 pkt 4, art. 28 par. 1, art. 29, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 19 sierpnia 2019 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z 25 września 2019 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez:

a) nadesłanie odpisu KRS według stanu na dzień wniesienia skargi;

b) podpisanie skargi wraz z jej odpisem.

Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 14 października 2019 r. (z.p.o. - k. 12) na adres wskazany w skardze. Termin do jego wykonania bezskutecznie upłynął 21 października 2019 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie, jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zauważyć należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do postanowień art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi – pod rygorem jej odrzucenia. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób. W art. 29 p.p.s.a. ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga zatem formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Odpis ten może mieć postać odpisu aktualnego, bądź odpisu pełnego.

Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu, bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie pismu dalszego biegu.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. została skutecznie wezwana w dniu 14 października 2019 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi (wraz z jej odpisem) oraz do złożenia odpisu KRS według stanu na dzień wniesienia skargi. W wezwaniu zakreślono skarżącej termin do wykonania wezwania oraz zawarto prawidłowe pouczenie o skutkach jego niewykonania (k. 11). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie ma możliwości zmiany tego terminu. W przedmiotowej sprawie ostatnim dniem na wykonanie wezwania przez skarżącą był 21 października 2019 r.

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie nadesłała skargi (ani jej odpisu), która byłaby podpisana, nie nadesłała również swego odpisu z KRS według stanu na dzień wniesienia skargi. Nie ulega więc wątpliwości, że niepodpisana skarga oraz brak dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi, stanowią braki formalne skargi, które uniemożliwiają nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia. Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.