Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 868/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Stanisław Gronowski Sędzia WSA - Maria Jagielska ( spr. ) Asesor WSA - Andrzej Wieczorek Protokolant - Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2005r. sprawy ze skarg D. A., R. M. i W. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków obrębu [...] 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz: • skarżącej D. A. kwotę 200 zł (dwieście złotych) • skarżącej R. M. kwotę 200 zł (dwieście złotych) • skarżącego W. B. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. Starosta Powiatowy w [...] zatwierdził operat opisowo-kartograficzny modernizacji istniejącej ewidencji gruntów i założenia ewidencji budynków obrębu [...], gmina v o powierzchni ogólnej 766,1717ha sporządzony w latach 2001-2002 przez Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w [...]. Opracowany przez to Biuro projekt operatu został w dniach od [...] listopada 2001r. do [...] grudnia 2001r. wyłożony do wglądu zainteresowanych osób. Zastrzeżenia zgłosiło 9 osób, w tym skarżący w niniejszej sprawie D. A., R. M. i W. B. jako współwłaściciele działek nr [...],[...],[...] i [...] i W. B. jako właściciel działki nr [...]. Zastrzeżenia dotyczyły granic i powierzchni wymienionych działek. Jako zasadne uznano zastrzeżenia dotyczące przebiegu granicy działki [...] z działką [...]. Zastrzeżenia te uwzględniono i dokonano wznowienia tej granicy zgodnie z operatem rozgraniczeniowym nr [...]. W pozostałej części uwagi uznano za nieuzasadnione, bowiem pozostałe granice działek w trakcie prac modernizacyjnych wznowiono zgodnie z ewidencją gruntów. Różnica powierzchni działki nr [...] wynika z mało precyzyjnego jej obliczenia przy zakładaniu ewidencji gruntów, ze względu na nieregularny kształt działki. Granica między działkami [...] i [...] na odcinku za wsią [...] została wykazana zgodnie z istniejącymi danymi ewidencji gruntów, jak również wszczęto postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące tego odcinka granic obrębu. Wynik tego postępowania będzie podstawą do ewentualnych zmian w ewidencji gruntów i budynków.

W wyniku odwołań złożonych przez skarżących, kwestionujących wydaną decyzję jako niepełną, bo niezawierającą wyjaśnienia na jakich dowodach oparł się organ przyjmując podane przez siebie fakty za udowodnione i dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności.

Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2004r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzją zaskarżoną. Stwierdził, iż znajdujące się w aktach sprawy protokoły ustalenia przebiegu granic działek sporządzone zgodnie z załącznikiem nr3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wskazują, że w wyniku prac modernizacyjnych nie dokonano zmiany granic działek ewidencyjnych w stosunku do poprzednio obowiązującej ewidencji gruntów. Powierzchnia działek jest pochodną granic, tak więc zmiany powierzchni działek ewidencyjnych, które nastąpiły w związku z modernizacją wynikają z dokładniejszych metod pomiaru i dokonanych na ich podstawie obliczeń powierzchni działek.

Skargi od powyższego rozstrzygnięcia złożyli D. A., R. M. i W. B. Zarzuty skarg sprowadzały się do tego, iż organ nie wyjaśnił, podnoszonych w trakcie postępowania administracyjnego przez skarżących, kwestii m.in w jaki sposób powstały w wyniku prac modernizacyjnych różnice w powierzchni posiadanych przez nich działek w stosunku do stanu sprzed modernizacji.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził, iż narusza ona prawo w sposób skutkujący obowiązkiem stwierdzenia jej nieważności.

Zgodnie z art. 7b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 100, poz. 1086 ) wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Odwołania od decyzji Starosty Powiatowego w [...] wniesione przez D. A., R. M. i W. B. zostały prawidłowo przekazane przez organ I instancji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] Przepis art. 7b ust. 1 cyt. ustawy stanowiący, że wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działa w imieniu wojewody nie oznacza, że w każdej sprawie wojewoda może dowolnie, w zależności od swego uznania, przejąć zadania przypisane wojewódzkiemu inspektorowi. Zadania wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego określone w art. 7b ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowią jego zadania własne i brak jest możliwości aby wojewoda mógł je wykonywać niejako zamiennie z inspektorem. Tak więc, wykonanie przez Wojewodę [...] zadania, które zgodnie z ustawą przypisane jest innemu organowi, w przedmiotowej sprawie - Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...], stanowi naruszenie właściwości rzeczowej ( art. 20 Kpa. ) i tym samym decyzja obarczona takim błędem, zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 pkt 1 Kpa. podlega stwierdzeniu nieważności.

W tym stanie rzeczy rozważanie zarzutów wniesionych skarg nie jest uzasadnione i konieczne.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.