Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2593/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2015 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej: ,,Skarżąca’’) jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] maja 2014r. odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania ,,Grupy producentów rolnych’’ objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 19.02.2014r. [...] ,,M. Sp. z o.o. z siedzibą w M. złożyła do Dyrektora [...] OR ARiMR we W. wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania ,,Grupy producentów rolnych’’ objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, wraz z prośbą o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu podkreśliła, że Grupę producentów tworzą hodowcy drobiu nie dysponujący wiedzą co do prowadzenia spraw administracyjnych i księgowych; dlatego udzielono pełnomocnictwa panu J.S. – biegłemu rewidentowi. Pełnomocnik złożył do Marszałka Województwa [...] wniosek o wpis do rejestru grup producentów rolnych, uzyskując dla Spółki wpis w dniu 21.01. 2013r. W dniu 25.01. 2013r. Spółka została wpisana do ewidencji producentów rolnych. Wskazała, iż członkowie Grupy powzięli informację o chorobie i przyjmowaniu leków [...] i [...] przez pełnomocnika w dniu 15.02. 2014r. Zgodnie z zaświadczeniem lekarskim, pełnomocnik przyjmował powyższe leki od 06.05. 2013r do 31.08. 2013r. i w tym czasie nie mógł wykonywać pracy. Spółka podkreśliła, iż o fakcie niezłożenia przez pełnomocnika wniosku o przyznanie pomocy dowiedział się dopiero w dniu 15.02. 2014r. Tym samym, jej zdaniem, zostały wypełnione przesłanki do przywrócenia terminu określone w art. 58 k.p.a., gdyż uchybienie nastąpiło bez winy grupy. Jednocześnie Skarżąca podkreśliła, iż dochowała 7-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, gdyż po uzyskaniu informacji w dniu 15. 02. 2014r., wniosek będący przedmiotem niniejszego postepowania, złożyła w dniu 19.02. 2014r.

Postanowieniem z dnia [...].05. 2014r. nr [...] Dyrektor [...] OR ARMiR odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania ,,Grupy producentów rolnych’’ objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Po złożeniu w dniu 9 czerwca 2014r zażalenia przez Grupę, Prezes ARiMR postanowieniem z dnia [...].07. 2014r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przypomniał, iż zasady przyznawania pomocy uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania ,,Grupy producentów rolnych’’ objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 81 poz. 550 z 2007r.), dalej: ‘’rozporządzenie’’.

Zgodnie z § 3 ust. 3 tego rozporządzenia, wniosek składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wpisu grupy do rejestru właściwego ze względu na siedzibę grupy dyrektora oddziału regionalnego Agencji, przy czym w przypadku grup, które zostały wykreślone z rejestru i nie skorzystały z pomocy ze Środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich, a następnie zostały wpisane do rejestru ponownie, termin ten liczy się od dnia ostatniego wpisu.

W niniejszej sprawie, wpis do rejestru grup nosi datę 21.01.2013r., a wniosek o przyznanie pomocy finansowej został złożony w dniu 19. 02. 2014r.

Organ wskazał, iż wszystkie przesłanki przywrócenia terminu wskazane w art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. muszą nastąpić łącznie, a także podkreślił, że w niniejszej sprawie Grupa nie uprawdopodobniła braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu do złożenia wniosku. Z zaświadczeń lekarskich nie wynika bowiem jakie leki [...] zostały zaordynowane pełnomocnikowi Grupy, więc brak możliwości oceny jaki wpływ na upośledzenie czynności wykonywanych przez niego miały te leki.

Jako drugą przyczynę nieprzywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy organ wskazał, iż wskazany wyżej 6 miesięczny termin do złożenia wniosku o przyznanie pomocy jest terminem prawa materialnego, do którego nie maja zastosowania przepisy k.p.a. dot. przywracania terminów. Możliwość przedłużenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, przewidziana w ust. 4 § 3 rozporządzenia, zdaniem organu odwoławczego, potwierdza materialny charakter terminu do złożenia wniosku o przyznanie pomocy.

Na powyższe rozstrzygnięcie Grupa złożyła skargę, wnosząc o jego uchylenie.

Oprócz argumentów dotyczących stanu zdrowia pełnomocnika , przyjmowania przez niego leków antydepresyjnych i psychotropowych w okresie, kiedy przypadał termin na złożenie przez niego wniosku o płatność, Skarżąca podkreśliła brak z jej strony wiedzy na ten temat wskazując, iż gdyby ją posiadała – odstąpiłaby od umowy obejmującej udzielone pełnomocnictwo. Ponadto, zdaniem Skarżącej, niedochowanie terminu dokonania określonej czynności nie może być automatycznie rozumiane jako utrata, wygaśnięcie uprawnienia. Nadto Grupa stwierdziła, iż możliwość wydłużenia terminu przewidziana w § 3 ust. 4 rozporządzenia świadczy o tym, że intencją ustawodawcy nie było nadanie terminowi charakteru materialnego, a procesowego, na co wskazuje także użycie określenia ,,uprawdopodobni’’.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m .inn. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej ,,p.p.s.a."", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie.

W powyższym kontekście należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna.

Na wstępie Sąd przypomina, ze zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia, wniosek składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wpisu grupy do rejestru właściwego ze względu na siedzibę grupy dyrektora oddziału regionalnego Agencji, przy czym w przypadku grup, które zostały wykreślone z rejestru i nie skorzystały z pomocy ze Środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich, a następnie zostały wpisane do rejestru ponownie, termin ten liczy się od dnia ostatniego wpisu.

W niniejszej sprawie, wpis do rejestru grup nosi datę 21.01.2013r., a wniosek o przyznanie pomocy finansowej został złożony w dniu 19. 02. 2014r.

Jednocześnie ust.4 § 4 stanowi, że właściwy ze względu na siedzibę grupy dyrektor oddziału regionalnego Agencji, na pisemną prośbę grupy, w przypadku gdy grupa uprawdopodobni, że złożenie wniosku o przyznanie pomocy w terminie jest niemożliwe albo znacznie utrudnione z powodu działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych okoliczności (...) mających wpływ na funkcjonowanie grupy, wydłuża ten termin o czas niezbędny do dokonania tej czynności. Zdaniem Sądu, treść ust. 4 rozporządzenia przemawia za tym, iż termin z § 3 ust. 3 ma charakter materialny . Rozumując inaczej, przy założeniu racjonalności ustawodawcy, treść ust. 4 nie miałaby sensu i niezasadna byłaby nowelizacja poprzez dodanie tegoż ust. przez rozporządzenie z dnia 10 listopada 2010r (Dz. U. Nr 219, poz. 1446 z 2010r.). Powyższe dowodzi, iż ustawodawca świadomie posługując się konstrukcją terminu materialnoprawnego przewidział rzadko spotykaną instytucję jego wydłużenia.

Na marginesie Sąd zauważa, iż podobnie jest z § 6 ust. 2a rozporządzenia.

Z treści przepisu § 3 ust. 3 wynika, iż niezłożenie wniosku w ogóle, bądź niezłożenie w terminie powoduje wygaśnięcie prawa do wypłaty pomocy. Tak więc uchybienie terminowi do złożenia wniosku o płatność powoduje wywołanie określonych skutków w sferze uprawnień i obowiązków strony kształtowanych materialnym stosunkiem administracyjnoprawnym. W związku z tym, termin o którym mowa w ust. 3 rozporządzenia należy uznać za materialny. Skoro terminy prawa materialnego nie podlegają przywróceniu (vide: uchwała NSA z dnia 14.10.1996r., OPK 16/96), zatem instytucja przywrócenia terminu określona w k.p.a. nie ma do nich zastosowania.

Z tych względów WSA nie zajmował się kwestią uprawdopodobnienia braku winy po stronie Skarżącej, w złożeniu wniosku o płatność z uchybieniem terminu.

Wobec powyższego, uznając rozstrzygnięcie za słuszne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.