Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 649/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: stwierdzono,że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 37 ust 1
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 86
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 649/16 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 sierpnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędziowie: WSA Maja Chodacka, WSA Waldemar Michaldo, Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2016 r., sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia 5 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, II. przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa M., III. zasądza od Zarządu Województwa M. na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 697,00 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych).


UZASADNIENIE

E.. Sp. z o.o. w W. (dalej Spółka) złożyła w Centrum P. działającym z upoważnienia Zarządu Województwa M) wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "Wzrost innowacyjności E. Sp. z o.o. poprzez inwestycje w usługi w zakresie wzornictwa" w ramach programu operacyjnego: Regionalny Program Operacyjny dla Województwa M. na lata 2014-2010, Oś priorytetowa - Gospodarka wiedzy, Działanie 1.2 - Badania i innowacje w przedsiębiorstwach, Poddziałanie 1.2.3. - Bony na innowacje.

Przedmiotem projektu był zakup usług wzornictwa polegających na opracowaniu nowych wzorów przemysłowych Q.a, będącego bezzałogowym aparatem powietrznym rodzaju UAV o napędzie wielowirnikowym, posiadającym 4 ramiona i 4 śmigła. Spółka planowała wprowadzić na rynek nowy produkt - Q.. W jego konstrukcji miały zostać zastosowane innowacyjne rozwiązania, dzięki którym zmaksymalizowany zostałby czas lotu i możliwe obciążenie. Rozpoczęcie produkcji nie było możliwe bez opracowania szczegółów konstrukcyjnych i technologicznych, a także określenia detali w zakresie doboru materiałów, kolorystyki elementów, ukształtowania obsługowych, sposobów wykończenia, grafiki, itp. Spółka podała, że nie posiada wystarczających zasobów do stworzenia projektu wzorniczego O. stąd też pojawiła się potrzeba zlecenia wykonania tych prac podmiotowi zewnętrznemu. Zakres rzeczowy realizacji projektu obejmował wykonanie jednej usługi, składającej się z dwóch zadań: 1/ wykonania projektu wzorniczego Q.a, obejmującego opracowanie cech technicznych, użytkowych lub estetycznych danego produktu, w celu wprowadzenia do działalności rynkowej; 2/ opracowania projektu inżynierskiego Q.a, obejmującego projekty szczegółowe: konstrukcyjny, technologiczny oraz projekty oprzyrządowania. Projekt miał być przeprowadzony w jednym etapie w okresie od 1 lutego 2016 do 31 lipca 2016 r. Kwalifikowana wartość projektu wynosiła 79 000 zł i była zgodna ze złożoną i wybraną ofertą.

Pismem z dnia z dnia 24 lutego 2016 r., znak [...]Centrum P. poinformowało Spółkę, że w wyniku weryfikacji dokonanej zgodnie z obowiązującymi kryteriami oceny formalno-merytorycznej, ocena zakończyła się wynikiem negatywnym ze względu na brak spełnienia Kryterium 3 - Specyficzne warunki wstępne. W uzasadnieniu organ wskazał, że Spółka jako Zamawiający upubliczniła zapytanie ofertowe na stronie internetowej oraz wysłała zapytania ofertowe do trzech podmiotów: Fundacji K., Instytutu W. Sp. z o.o. w W. oraz Akademii Sztuk Pięknych w K.. Otrzymała odpowiedź od Fundacji K. oraz Akademii Sztuk Pięknych im. w K., która to została wybrana na wykonawcę usługi. Jednakże Fundacja K., nie znajdowała się w katalogu podmiotów, które mogły być wykonawcami usług zgodnie z Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych (SzOOP) Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 i Regulaminem konkursu wobec czego rozeznanie rynku nie zostało przeprowadzone wśród podmiotów, o których mowa w § 18 ust. 5 tegoż Regulaminu. Zdaniem organu, zapytanie zostało skierowane do podmiotu nienależącego do katalogu potencjalnych wykonawców usług, co mogło uniemożliwić zebranie konkurencyjnych ofert od podmiotów, które spełniałyby warunki określone w Regulaminie konkursu. Fundacja K. nie posiadała bowiem statusu "centrum transferu technologii" (CTT).

Do pisma dołączono karty oceny formalno-merytorycznej z ukrytą datą oceny oraz nazwiskami osób oceniających.

W dniu 25 marca 2016 r. Spółka złożyła protest do Zarządu Województwa M. zarzucając, że:

1/ ekspert dokonał negatywnej oceny spełnienia kryterium nr 3, na podstawie błędnej pod względem prawnym interpretacji treści § 18 ust.5.4 Regulaminu konkursu;

2/ ekspert dokonał negatywnej oceny spełnienia kryterium nr 3, na podstawie błędnego pod względem prawnym założenia, że procedura wyboru wykonawcy obejmuje czynności wykraczające poza czynności określone w § 27 Regulaminu konkursu i Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie;

3/ ekspert dokonał negatywnej oceny spełnienia kryterium nr 3, na podstawie własnych interpretacji i założeń, które nie wynikały z treści Regulaminu konkursu, SzOOP Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 ani z żadnych publicznie dostępnych dokumentów.

W odpowiedzi, Zarząd Województwa M., rozstrzygnięciem z dnia 5 maja 2016 r. nie uwzględnił protestu.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zarówno w Regulaminie konkursu, SzOOP oraz innych dokumentach konkursowych nie zawarto definicji CTT, wobec czego należało w tym zakresie stosować przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) co wynikało wprost z § 41 Regulaminu konkursu. Tym samym, zdaniem organu, ustawodawca, zapisami art. 86 ww. ustawy, nadał CTT niejako charakter instytucjonalny, m.in. poprzez prawne uregulowanie ich formy organizacyjnej, określeniu celów działania oraz poprzez nałożenie pewnych obowiązków związanych z funkcjonowaniem CTT. W konsekwencji, w wyniku określenia ustawowej definicji CTT – należało odróżnić CTT, spełniające określone wymogi ustawowe, od podmiotów zajmujących się transferem technologii w ogóle - również takich, które przypisywały sobie nazwę "CTT".

Bezzasadne były więc twierdzenia Spółki, jakoby eksperci dokonali negatywnej oceny na podstawie "interpretacji", której treść nie była podana do publicznej wiadomości. Z treści kart oceny formalno-merytorycznej wynikało wprost, że oceniający stosowali przepisy Regulaminu konkursu oraz prawa powszechnie obowiązującego, tj. ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym.

Zdaniem organu, nie można było również przyznać racji Spółce w zakresie, w którym zarzucała, że CTT będące jednostkami ogólnouczelnianymi, wykluczone zostały z grona potencjalnych wykonawców ze względu na niespełnienie jednego z obligatoryjnych uwarunkowań regulaminowych, tj. brak osobowości prawnej. Argumentacja ta była nieuzasadniona, gdyż ww. CTT nie działały w oderwaniu od uczelni wyższej, ale w jej ramach. Uczelnia na mocy art. 12 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym posiadała osobowość prawną. Organ zaznaczał, że nowelizacją z 2014 r. (ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. 2014 r. poz.1198) z ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym wykreślono fundację jako formę organizacyjną CTT.

Jak wskazywał organ katalog potencjalnych wykonawców usług, określony w § 18 ust. 5 Regulaminu konkursu, miał charakter zamknięty. Zgodnie z przyjętym tokiem rozumowania Spółki, każdy przedsiębiorca posługujący się nazwą CTT, mógł zostać wykonawcą usług w projekcie, co nie było intencją Instytucji Zarządzającej RPO z uwagi na fakt, że nie były to podmioty należące do kategorii tzw. Instytucjonalnego Otoczenia Biznesu (IOB). Organ zastrzegał, że jedyny przypadek, w którym fundacja mogłaby być "wykonawcą usług" w ramach organizowanego konkursu to ten, w którym fundacja byłaby przedsiębiorcą posiadającym status centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 1710), przy czym status taki musiałby być nadany przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu podniesionego w proteście, organ podał że Komisja Oceniająca Projekt weryfikując poprawność wniosku o dofinansowanie opierała się na informacjach w nim zawartych oraz w załączonej do wniosku dokumentacji. Z informacji tych w sposób jednoznaczny wynikało, że Fundacja K. nie posiadała statusu CTT.

Na ww. rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła:

1/ naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 217) poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku - błędne przyjęcie, że nie spełniono kryterium - Kryterium Nr 3 Specyficzne Warunki Wstępne;

2/ naruszenie art. 55 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez brak rozpoznania protestu przez Instytucję Zarządzającą - Zarząd Województwa M.;

3/ brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu przez Instytucję Rozpoznającą Protest, polegającą na powieleniu argumentów Komisji Oceny Projektu i nie dostrzeżeniu ewidentnych uchybień formalnych i merytorycznych poczynionych w ramach oceny wniosku.

W uzasadnieniu powtórzone zostały dotychczasowe argumenty.

Spółka wniosła o uwzględnienie skargi - stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazując jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Centrum P.

W odpowiedzi na skargę, Zarząd Województwa M., wniósł o pozostawienie bez rozpatrzenia skargi w przypadku nieuzupełnienie braków dokumentacji w terminie, względnie - oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej.

W dodatkowym piśmie z dnia 12 sierpnia 2016 r. Spółka powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 lipca 2016 r., I SA/Kr 404/16 zapadły w analogicznej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga była zasadna.

Skarga została uzupełniona o wymagane załączniki na wezwanie Sądu – została więc rozpoznana.

Strony spierały się przede wszystkim, czy użyte w § 18 ust. 5 pkt 4 Regulaminu konkursu określenie "centrum transferu technologii" (CTT) może być wyłącznie uczelnianą jednostką czy też może to być inny podmiot, którego przedmiotem działania jest transfer technologii. Poza sporem było, że Fundacja K. nie była jednostką uczelnianą – gdyby więc przyjąć, że tylko jednostki uczelniane mogły mieć status CTT to prawidłową byłaby negatywna ocena projektu. Spółka wystosowała bowiem zapytania do podmiotu, który w zależności od wykładni ww. przepisu, mógł lub też nie mógł być, wykonawcą usług nabywanych w ramach realizacji projektu.

Powołany wyżej § 18 ust. 5 pkt 4 Regulaminu konkursu zawiera zamknięty katalog podmiotów, które mogą być wykonawcami projektu. Stanowi on, że wykonawcą usług nabywanych w ramach finansowanych projektów może być: instytucja otoczenia biznesu (IOB) – ośrodek innowacji, tj. podmiot posiadający osobowość prawną i siedzibę na terytorium RP, zaliczający się do kategorii obejmującej: parki technologiczne (w tym parki naukowe, badawcze, przemysłowo-technologiczne), inkubatory technologiczne, spółki celowe uczelni oraz centra transferu technologii, których działalność polega głównie na: świadczeniu usług badawczo-rozwojowych; świadczeniu usług doradczych w zakresie: badań naukowych, prac rozwojowych, wsparcia innowacji, transferu technologii lub praw własności intelektualnej; sprzedaży wartości niematerialnych i prawnych; dzierżawie, najmie nieruchomości lub infrastruktury technicznej do celów prowadzenia badań naukowych, prac rozwojowych lub działalności innowacyjnej.

Słusznie Spółka podnosiła, z czym organ się zgadzał, że w obowiązujących przepisach nie ma w ogóle definicji ustawowej "centrum transferu technologii". Nawet wskazywany przez organ art. 86 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym nie zawiera takiej definicji. Fakt, że uczelnie mogą prowadzić centra transferu technologii w celu lepszego wykorzystania potencjału intelektualnego i technicznego uczelni oraz transferu wyników prac naukowych do gospodarki, o czym mowa w powołanym przepisie, nie oznacza, że inne typy podmiotów nie mogą tworzyć tego typu jednostek.

Należy podkreślić, że zasady dofinansowania z publicznych funduszy powinny być możliwie precyzyjne i transparentne. Skoro instytucje zarządzające traktują konkretne zapisy regulaminu konkursu jako warunki ograniczające czy też warunkujące w ogóle przyznanie finansowania – to powinny w ten sposób formułować zasady oceny składanych projektów, aby nie pozostawiać zbyt dużego marginesu dowolności. O ile więc można zaakceptować, bez ich odrębnego definiowania, posługiwanie się w tekstach regulaminów konkursów określeniami posiadającymi utrwalony w praktyce i w obowiązujących przepisach zakres znaczeniowy (np. nieruchomość, pracownik, usługa itp.) to używanie innych, rzadko spotykanych określeń – a takim jest zdaniem Sądu, "centrum transferu technologii", wymaga albo stworzenia odrębnej definicji, albo odesłania do definicji znajdującej się w konkretnym akcie prawnym.

W konsekwencji Sąd podziela w całości i uznaje za swoje, stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w ww. wyroku z dnia 21 lipca 2016 r., I SA/Kr 404/16, a dotyczącym tej samej Fundacji Kapitał dla Innowacji. Ponieważ wyrok ten znany jest obu stronom dla porządku należałoby tylko powtórzyć, że nieuzasadnione było bazowanie przez organ na określeniu, że w kwestiach nieuregulowanych mają zastosowanie "przepisy prawa powszechnie obowiązującego". Jest to na tyle ogólna kategoria, że gdyby ją zaakceptować można by przyjąć nieprzydatność stanowienia jakichkolwiek zasad regulaminowych skoro "mają zastosowanie przepisy prawa powszechnie obowiązującego".

Wadliwość prawna lub faktyczna procedur konkursowych pozbawiająca jego uczestników możliwości poprawnego i skutecznego złożenia wniosku, może być, w ocenie Sądu, utożsamiana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Każdorazowo jednak należy tę kwestie rozpatrywać indywidualnie, badając nie tylko sam fakt wystąpienia uchybień w szeroko rozumianej procedurze konkursowej, ale także potencjalny wpływ ich wystąpienia na ocenę projektu składanego przez wnioskodawcę.

W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - zarówno zaistniały opisywane uchybienia jak i wywarły wpływ na ocenę projektu, skoro został on odrzucony na etapie oceny formalno-merytorycznej.

Skoro wykonawcą projektu mogła być "instytucja otoczenia biznesu – ośrodek innowacji" rozumiana jako podmiot posiadający osobowość prawną i siedzibę na terytorium RP, a zaliczający się m.in. do kategorii; centrum transferu technologii, którego działalność polega głównie na świadczeniu m.in. usług doradczych w zakresie wsparcia innowacji i transferu technologii, to organ przeprowadzający konkurs winien był zbadać cz spełniała powyższe przesłanki. Jeżeli natomiast Zarząd Województwa M. chciał aby w charakterze wykonawcy dopuszczalne było zgłaszanie jedynie podmiotów działających na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym, winien w sposób wyraźny wskazać tę zasadę w regulaminie konkursu. Tego wymogu nie może zastąpić wymienienie w analizowanym przepisie Regulaminu konkursu centrum transferu technologii zaraz po, czy łącznie ze spółkami celowymi uczelni. Uczestnik konkursu nie może domyślać się czy też domniemywać jakie obowiązki na nim ciążą. Jego obowiązki powinny być określone w sposób jasny i zupełny. Jak już Sąd uzasadniał powyżej, art. 86 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, nie zawierał definicji centrum transferu technologii. Przepis ten stanowi jedynie, że uczelnia może powołać do życia taki podmiot w celu komercjalizacji bezpośredniej co nie oznacza, że tak nazwany podmiot nie może powstać poza uczelnią. Za zasadne należy więc uznać wszystkie zgłaszane w tym zakresie przez stronę skarżącą zarzuty.

Co nadto istotne, sposób określenia w § 18 ust 5 pkt 4 Regulaminu "instytucji otoczenia biznesu – ośrodek innowacji" wedle interpretacji organu, jest w rzeczywistości wewnętrznie sprzeczny bowiem jednocześnie odnosić się ma wyłącznie do jednostki uczelnianej z zasady nie posiadającej osobowości prawnej przy równoczesnym ustanowieniu obowiązku posiadania osobowości prawnej przez wykonawcę. Nieuprawnione i zbyt daleko idące jest powoływanie się w tej sytuacji przez organ na posiadanie przez uczelnię osobowości prawnej. To bowiem nie uczelnia jest wykonawcą, a właśnie jej wyodrębniona jednostka.

W ocenie Sądu nieuwzględnienie protestu od negatywnej oceny z powodu niespełnienia Kryterium Nr 3 "Specyficzne warunki wstępne", naruszyło prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Uzasadnione jest więc twierdzenie, że doszło do naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku.

W ponownym postępowaniu Zarząd Województwa M. rozpatrzy wniesiony protest z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku.

Sąd zawraca również uwagę na treść art. 60 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, zgodnie z którym w rozpatrywaniu protestu, w weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2, a także w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3, nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę. Przepis art. 24 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Również w procedurze odwoławczej, zgodnie z art. 67 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 należy stosować przewidziane w kodeksie postępowania administracyjnego zasady wyłączenia pracowników organu.

W doktrynie (por. J. Jaśkiewicz, komentarz do art. 50. [w:]: Zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Komentarz. LEX 2014) zwraca się jednak uwagę, że w przypadku wykonywania funkcji instytucji zarządzającej lub pośredniczącej przez zarząd województwa art. 27 § 1 (w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.) nie znajduje zastosowania. Kompetencje instytucji zarządzającej albo instytucji pośredniczącej są bowiem ściśle związane z danym programem i postępowaniem konkursowym albo postępowaniem w przedmiocie zwrotu środków - nie sposób więc przyjąć, by instytucją (organem) wyższego stopnia miałaby być instytucja zarządzająca (zarząd) innego województwa albo minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego. Takie też stanowisko, prezentowane jest konsekwentnie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego tj. np. z dnia 11 marca 2014 r., II GSK 1954/12; z dnia 25 marca 2014 r., II GSK 79/13; z dnia 15 października 2015 r., II GSK 2104/14 oraz z dnia 21 czerwca 2016 r., II GSK 381/15.

Ponadto, zgodnie z kolei z art. 49 ust. 7 powołanej ustawy również do eksperta stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Sąd nie mógł zbadać czy zostały naruszone powyższe przepisy ponieważ dane osób, o których mowa powyżej, zostały ukryte w dokumentach przesyłanych stronie. Sąd zwraca więc uwagę, że praktyka ukrywania danych personalnych osób zaangażowanych w przygotowanie projektu lub jego ocenę nie może w świetle powyższych przepisów być akceptowana. Rozstrzyganie tych kwestii na obecnym etapie przedłużyłoby jednak postępowanie – skarga została uwzględniona bowiem z innych przyczyn.

Biorąc powyższe pod uwagę Sad, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt. 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, orzekł jak w pkt 1 wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Sąd zasądził zwrot uiszczonej opłaty od wpisu (200 zł), koszty zastępstwa procesowego (480 zł) oraz zwrot zapłaconej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).