Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 825/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

S. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez rzecznika patentowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy.

Zarządzeniem z dnia 24 maja 2016 r. (k. 24) pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1000 (tysiąc) złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 czerwca 2016 r. W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. sygn. VI SA/Wa 825/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. Sp. z o.o. z siedzibą w W.

Pismem z dnia 21 lipca 2016 r. zatytułowanym zażalenie, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie powyższego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu pisma pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że dotychczasowa praktyka WSA polegała na tym, że wezwania dotyczące złożenia pełnomocnictwa, odpisu KRS oraz uiszczenia wpisu, były wysyłane w jednym terminie. W niniejszej sprawie wezwanie dotyczące wpisu zostało wysłane w późniejszym terminie, dlatego pełnomocnik, wskutek błędnego zakwalifikowania wezwania - jako już wykonanego, dołączył je do dokumentacji sprawy bez dalszego biegu i dlatego wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym przez Sąd terminie. Jednocześnie został uiszczony wpis od skargi w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze konkurencyjność zawartych przez stronę wniosków, Sąd, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej o wskazanie, który z wykluczających się wniosków zawartych w piśmie z dnia 21 lipca 2016 r. popiera.

W piśmie procesowym z dnia 6 września 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o potraktowanie jego pisma z dnia 21 lipca 2016 r. jako wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99, publ. OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).

Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. o sygn. akt II CRN 448/71, publ. OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144).

Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. o sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie wnoszącej o przywrócenie terminu, nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.

We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżący wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało przez niego błędnie zakwalifikowane, jako już wykonane i dlatego wezwanie to załączył do dokumentacji sprawy bez nadawania mu dalszego biegu. Stąd nie zostało w zakreślonym przez Sąd terminie wykonane.

W ocenie Sądu wskazana argumentacja bezspornie wskazuje na winę reprezentującego stronę pełnomocnika w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skoro bowiem pełnomocnik strony otrzymał z Sądu korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, a był przekonany, że wpis został już uiszczony, to jego obowiązkiem było niezwłoczne wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. Wówczas pełnomocnik strony powziąłby informację, czy wpis od skargi faktycznie został uiszczony i wówczas mógłby w terminie wykonać wezwanie Sądu. Załączenie wezwania z Sądu do dokumentacji sprawy bez uważnego sprawdzenia czego tak naprawdę to wezwanie dotyczy, świadczy o zwykłym niedbalstwie pełnomocnika przy prowadzeniu powierzonych mu spraw. Pełnomocnik strony skarżącej miał bowiem świadomość o doręczeniu wezwania, a jego błędne przekonanie doprowadziło do nieuiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Należy podkreślić, że od profesjonalnego pełnomocnika wymaga się największego możliwego w danych okolicznościach wysiłku, a co za tym idzie, przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy dopuścił się choćby lekkiego niedbalstwa. Prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga szczególnej staranności, a wszelkie zaniedbania grożą poważnymi konsekwencjami, często niemożliwymi do zniwelowania.

Zignorowanie korespondencji z Sądu świadczy o niedbalstwie pełnomocnika strony skarżącej i nie może stanowić o braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.