Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SO/Lu 74/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przekazano według właściwości
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 1,  art. 15 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 22 par. 1 pkt 1,  art. 22 par. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wójta Gminy z udziałem Burmistrza S. w przedmiocie sporu kompetencyjnego w sprawie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości.


UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek o rozstrzygniecie negatywnego sporu kompetencyjnego między Wójtem Gminy – reprezentowanym przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej , a Burmistrzem S. – reprezentowanym przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej przedmiocie ponoszenia odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej "k.p.a.", spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków określonych w pkt 2-4 tego przepisu rozstrzyga - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny. Stosownie do treści art. 22 § 3 pkt 2 k.p.a. do wystąpienia z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd administracyjny jest uprawniony organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej, pozostające w sporze.

W niniejszej sprawie spór kompetencyjny zaistniał między organami jednostek samorządu terytorialnego, nieposiadającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do Wójta Gminy jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, natomiast organem wyższego stopnia wobec Burmistrza jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zgodnie z treścią art. 22 § 1 pkt 1 in fine k.p.a. spór o właściwość między tymi organami rozpoznaje sąd administracyjny.

Zgodnie z art. 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne.

Art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zezm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stosownie natomiast do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4 p.p.s.a., tj. spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

W związku z tym, iż nie ma odrębnych przepisów, które upoważniałyby inny organ do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego nie mającego wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, właściwy do rozpoznawania tego wniosku jest Naczelny Sąd Administracyjny.

W myśl zaś art. 59 § 1 ustawy jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W związku z powyższym, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.