Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 471/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący As. sąd. Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B., H. W. - "[...]" S.C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem [...] Sądu z dnia [...] r. sygn. akt [...] wydanym w sprawie ze skargi J. B., H. W. - -[...]" S.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania /-/I.Kucznerowicz


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok oddalający skargę w sprawie ze skargi J.B. i H.W. - -[...]" s.c. w Z.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] r. nr [...].

W dniu [...] r. radca prawny D.P. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyżej powołanym wyrokiem. Jako podstawy wznowienia postępowania wskazał, że:

- strona nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania, bowiem WSA w trakcie postępowania:

a) naruszyło art. 109 upsa uznając, że pełnomocnik skarżących był prawidłowo zawiadomiony o rozprawie w dniu [...] r.,

b) naruszyło art. 70 § 2 upsa poprzez błędne uznanie, że zawiadomienie o rozprawie zostało skutecznie doręczone , mimo że nowy adres był Sądowi znany

wnosząc o:

- o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Rz. z dnia [...] r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Z.G. z dnia [...] r. w sprawie kary pieniężnej.

W uzasadnieniu pełnomocnik podnosi, że nie został zawiadomiony o terminie rozprawy, nie otrzymał bowiem nigdy zawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień [...] r.

W okresie przełom [...] r. i [...] r. wyznaczono wiele spraw związanych z karami za przejazd pojazdami nienormatywnymi, w których pełnomocnikiem jest radca prawny, który reprezentuje skarżących w niniejszej sprawie. Część wyznaczonych rozpraw została odroczona na termin z urzędu. W związku z zawiadomieniami w innych tego rodzaju sprawach, uzyskał jedynie telefoniczną informację o terminie rozprawy. Ponieważ skarżącymi byli wspólnicy spółki cywilnej, oczekiwał na dwa zawiadomienia o rozprawie. Skierował też pismo procesowe z dnia [...] r. do Sądu, ze wskazaniem adresu kancelarii. Wobec braku wezwania na rozprawę, sądząc, że termin rozprawy został zniesiony lub będzie wyznaczony z urzędu, pracownik kancelarii zadzwonił w dniu [...] r. do Wydziału IV celem ustalenia nowego terminu posiedzenia.

Z uzyskanej informacji wynikało, że Sąd uznał, że Strona została prawidłowo zawiadomiona o rozprawie i wydał orzeczenie w sprawie.

Zgodnie z art. 67 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Tym samym nie powinno dojść do uznania na rozprawie, że pełnomocnik strony został zawiadomiony prawidłowo, a Sąd powinien odroczyć termin posiedzenia na inny dzień. Powyższe narusza art. 106 uposa co w konsekwencji pozbawiło stronę możliwości obrony i należytej reprezentacji. Z kolei WSA nie mogło uznać, zawiadomienia o rozprawie za skutecznie doręczone, bowiem z pisma z [...]r. wynikał nowy adres kancelarii, czym naruszyło art. 70 § 2 uopsa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd zobligowany jest zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ustawą) do zbadania czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci.

W myśl art. 271 ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.

Pełnomocnik Skarżącej składając skargę o wznowienie postępowania jako podstawę wskazał art. 271 pkt 2 ustawy a mianowicie brak należytej reprezentacji poprzez naruszenie art. 109 ustawy z uwagi na brak prawidłowego zawiadomienia o rozprawie w dniu [...] r.

Nadto podniósł zarzut naruszenia art. 70 § 2 ustawy poprzez błędne uznanie, że zawiadomienie o rozprawie zostało skutecznie doręczone, mimo że nowy adres był Sądowi znany.

W myśl art. 280 § 1 ustawy Sąd bada czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka z art. 271 pkt 2 ustawy. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że pełnomocnik nie został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, na której ogłoszono wyrok w dniu [...] r. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że obowiązkiem pełnomocnika było wyraźne poinformowanie Sądu o zmianie adresu kancelarii i wskazanie nowego adresu do korespondencji, czego pełnomocnik nie uczynił. Nie można zgodzić się z poglądem, iż skoro w innych toczących się przed tym Sądem sprawach pełnomocnik wskazywał nowy adres do korespondencji, to Sąd automatycznie był zobligowany do wysyłania korespondencji również na ten adres. Byłoby to nieuprawnione przerzucenie na Sąd troski o interesy strony. Obowiązujące przepisy gwarantują stronie obronę jej praw wprowadzając m. in. obowiązek pouczenia strony przez Sąd przy pierwszej czynności procesowej o konieczności zawiadomienia o każdej zmianie jej adresu. W przepisie art. 70 § 2 cyt. ustawy ustawodawca przesądził , iż już samo pouczenie o tym obowiązku stanowi pozostawienie pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Podkreślić należy, że wyjątek dotyczący sytuacji, gdy nowy adres jest sądowi znany nie oznacza obowiązku sądu badania z urzędu czy w innych toczących się przed tym sądem sprawach nie został wskazany inny adres do korespondencji. Cytowany przepis nie stanowi zasady, lecz wyjątek, a więc nie może być interpretowany szeroko.

Z tego względu stwierdzić należy, że nie było obowiązkiem Sądu pierwszej instancji badanie innych spraw sądowych, toczących się z udziałem pełnomocnika radcy prawnego D.P..

Sąd ten słusznie jednak uwzględnił informacje wskazane przez tego pełnomocnika w piśmie z dnia [...] r. (k. 30) i dokonał zawiadomienia o rozprawie w dniu [...] r. na podany w tym piśmie numer faktu. Wbrew zarzutom zażalenia taki sposób doręczeń pism w postępowaniu sądowym jest dopuszczalny, co wprost stanowi art. 65 § 3 ustawy o postępowaniu administracyjnym, przy czym - jak się przyjmuje - skorzystanie z tej formy doręczenia jest możliwe tylko wówczas, gdy strona co najmniej w sposób dorozumiany wskazała na ten tryb doręczeń, podając np. numer faksu. Skoro pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia [...] r. podał m. in. numer faksu, to oznacza, że wyraził zgodę na taki sposób korespondencji. W aktach sprawy znajduje się dowód nadania przez Sąd w dniu [...] r. faksem pisma zawiadamiającego o terminie rozprawy wraz z potwierdzeniem transakcji danych, a zatem w świetle powyższego zawiadomienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących prawidłowo z zachowaniem terminu określonego w art. 91 § 2 cyt. ustawy.

Skargę o wznowienie postępowania zgodnie z art. 277 ustawy wnosi się w terminie trzymiesięcznym licząc od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. W świetle powyższych twierdzeń zasadne jest przyjęcie, iż pełnomocnik o orzeczeniu winien dowiedzieć się w dniu rozprawy o której był prawidłowo zawiadomiony, tj. [...] r. A zatem termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia [...] r.

Pełnomocnik Skarżących stwierdził, że wobec braku wezwania na rozprawę, w dniu [...] r. pracownik kancelarii zadzwonił do Wydziału IV celem ustalenia nowego terminu posiedzenia jawnego. Jako dowód przedłożył notatkę z rozmowy telefonicznej w dniu [...] r. Z uzyskanej informacji wynikało, że Sąd uznał, że Strona została prawidłowo zawiadomiona o rozprawie i wydał orzeczenie w sprawie. Nie może dowodu w niniejszej sprawie stanowić notatka urzędowa sporządzona przez pełnomocnika.

Zatem termin 3-miesięczny należy liczyć od dnia [...] r. i w związku z tym złożenie skargi w dniu [...] r. nastąpiło z uchybieniem terminu. Dlatego też Sąd z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych skargi o wznowienie postanowił ją odrzucić.

/-/I.Kucznerowicz

KB/