Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 693/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 124 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 33 par. 1, art. 185 par. 1 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 452/10 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie z ze skargi T. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 452/10, zawiesił postępowanie sądowe z powodu śmierci uczestnika postępowania – J. M.

Na to postanowienie zażalenie złożył T. R., w którym odniósł się merytorycznie do sprawy, której wznowienia się domagał, a która dotyczyła rozbiórki garażu stojącego na działce J. M. W nadesłanym następnie do Sądu uzupełnieniu zażalenia, skarżący ponownie podniósł argumenty związane z rozbiórką garażu, powołując się przy tym na jeden z wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż zostały w nim wskazane.

zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 w związku z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd zawiesza z urzędu postępowanie w razie śmierci uczestnika postępowania.

Cytowany przepis stanowi podstawę do obligatoryjnego zawieszenia postępowania przez sąd w przypadku stwierdzenia, że strona skarżąca, czy też uczestnik postępowania zmarli. Należy jednak podkreślić, że wydając takie postanowienie sąd nie może mieć wątpliwości, czy zaistniała podstawa do zawieszenia postępowania, a zatem niewystarczające jest oparcie rozstrzygnięcia jedynie na adnotacji doręczyciela przesyłki, a przed wydaniem rozstrzygnięcia sąd winien zwrócić się do właściwego urzędu stanu cywilnego o nadesłanie odpisu aktu zgonu strony. Powyższe jest niezbędne z następujących przyczyn: po pierwsze tylko dokument w postaci aktu zgonu potwierdza w sposób nie budzący wątpliwości, że strona postępowania zmarła, a adnotacja poczty jest jedynie informacją umożliwiającą podjęcie dalszych czynności; po drugie, akt zgonu daje możliwość ustalenia dokładnej daty zgonu strony, co jest niezbędne w świetle art. 123 § 2 ustawy, który obliguje sąd do zawieszenia postępowania od dnia zdarzenia, które stanowi przesłankę podjęcia takiego rozstrzygnięcia; po trzecie natomiast, nie budzące wątpliwości ustalenie kiedy zmarła dana osoba pozwala na stwierdzenie, czy w ogóle była ona stroną postępowania sądowego. Ustalenie, że strona zmarła przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego może mieć wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, natomiast nie uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

W niniejszej sprawie, z jej akt wynika, że Sąd pierwszej instancji postanowienie o zawieszeniu postępowania wydał tylko na podstawie adnotacji pocztowej znajdującej się na korespondencji adresowanej do J. M.

W tym miejscu Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że przedmiotem jego kontroli w niniejszym postanowieniu było tylko i wyłącznie zbadanie prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2010 r.. Zatem pozostałe kwestie podniesione przez skarżącego w zażaleniu, a związane z postanowieniem, którego wznowienia się domagał, nie mogły być przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.