Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 482/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie/zarządzenie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu [...] od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 03 lutego 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 482/14 o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 03 lutego 2016 r. referendarz sądowy umorzył wobec skarżącego [...] postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu postanowienia referendarz podał, że w sprawie skarżący już dwukrotnie występował z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W kwestii żądań zwolnienia od kosztów sądowych wypowiadał się referendarz sądowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, a także Naczelny Sąd Administracyjny.

W ocenie referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należało umorzyć.

W sprzeciwie z dnia [...] lutego 2016 r. skarżący zaznaczył, że jego dochody drastycznie spadły, w związku z czym nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Wyjaśnił, że jego sytuacja finansowa uległa znacznemu pogorszeniu z powodu wypadku i związanego z tym przebywania na rencie (k. 305 - 306 akt sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 14 maja 2015 r., poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

Jak wynika z akt sądowych wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r. tut. Sąd oddalił skargę [...] na wskazane w sentencji postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego (tom I k.138 akt sąd.). Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 maja 2015 r., którym odrzucono skargę kasacyjną (tom I k. 183 akt sąd.). Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r. (tom II k. 241 akt sąd.). W zażaleniu wniósł również o przyznanie prawa pomocy. Następnie złożył w dniu [...] lipca 2015 r. po raz kolejny w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (tom II k.249- 251 akt sąd.). Przed rozpoznaniem wniosku skarżący uiścił kwotę [...] zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r. o sygn. akt II FZ 953/15 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2015 r. (tom II k. 289 akt sąd.).

W ocenie Sądu prawidłowo w zaskarżonym postanowieniu referendarz uznał, iż rozpoznanie nowego wniosku o prawo pomocy jest zbędne w rozumieniu art. 249a P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.