Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 57/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Oddalono wniosek o ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1, art. 57 par. 1, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 par 1 pkt 2 i par. 3, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 marca 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu II i III raty podatku rolnego za 2007r. p o s t a n a w i a 1.zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; 2.oddalić wniosek o ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 19 lutego 2008r. w wysokości 500zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu II i III raty podatku rolnego za 2007r. T. Z. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

We wniosku skarżący oświadcza, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Dwudziestosześcioletnia córka skarżącego doktoryzuje się na U. W. i nie pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący nie przedstawia informacji na temat środków utrzymania, czy dochodów uzyskiwanych przez córkę oraz posiadanego przez nią majątku.

Skarżący – zgodnie z zaświadczeniem z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości 1034,42zł brutto, z powyższego świadczenie miesięcznie potrącana jest kwota w wysokości 250zł. W skład majątku T. Z. wchodzi zgodnie z oświadczeniem mieszkanie wymagające kapitalnego remontu oraz nieruchomość wielkości 3,93ha. Skarżący jest właścicielem 22-letniego samochodu osobowego. Cennych ruchomości ani oszczędności skarżący nie wykazuje.

W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, że jest inwalidą I grupy, brakuje mu pieniędzy na życie, na leki, a także na sprzęt rehabilitacyjny i ortopedyczny.

Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść

pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności, przede wszystkim fakt, że skarżący jest inwalidą, sam prowadzi gospodarstwo domowe oraz wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów należy stwierdzić, ze wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Nie znaleziono natomiast przesłanek do uwzględnienia wniosku w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący prawidłowo sformułował skargę, w szczególności zawarł w niej wszystkie elementy wymagane przepisami art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Świadczy to o umiejętności samodzielnej obrony swoich racji przed Sądem.

Należy przy tym podkreślić, że problematyka i okoliczności sprawy nie uzasadniają udziału profesjonalnego pełnomocnika. Tym bardziej, że zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd zatem bada wnikliwie sprawę bez względu na fachowość, treść i konstrukcję skargi sporządzonej przez stronę.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.