Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 921/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i par. 2, art. 154 par. 6, art. 53 par. 3, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 września 2009 r., sygn. akt IV SO/Po 12/09 o wymierzeniu grzywny Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. w sprawie z wniosku J. W. w przedmiocie wymierzenia Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

J. W. wystąpił o wymierzenie Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. grzywny na podstawie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), wobec niezastosowania się organu do wynikającego z art. 54 § 2 tej ustawy obowiązku przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie 30 dni od dnia jej wniesienia.

Odpowiadając na zarządzenie Sądu z dnia 11 sierpnia 2009 r. organ podał, że w dniu 19 maja 2009 r. otrzymał skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wraz z odpisami i załącznikami. Zdaniem organu zgodnie z postanowieniem Wojewody W. z dnia 6 kwietnia 2009 r., właściwym do rozpoznania skargi był Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych.

Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią została nadana przez organ w placówce pocztowej w dniu 20 sierpnia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 września 2009 r., sygn. akt IV SO/Po 12/09, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierzył Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. grzywnę w kwocie 2.943,88 zł.

Sąd wskazał, że przedmiotową skargę wniesiono pierwotnie bezpośrednio do Sądu w dniu 12 maja 2009 r. (data stempla pocztowego k. [...] akt WSA).

Pismem z dnia 15 maja 2009 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 maja 2009r. (k. [...] akt WSA), skargę tę przekazano Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. Jak wynika z kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru skargę doręczono organowi w dniu 19 maja 2009 r. (k. [...] akt WSA). Natomiast organ przesłał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wraz z aktami i odpowiedzią dopiero w dniu 20 sierpnia 2009 r. (data stempla pocztowego k. [...] akt WSA).

Sąd pierwszej instancji stwierdził zatem, że 30 dniowy termin wskazany w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został w niniejszej sprawie przez organ przekroczony.

Sąd podkreślił przy tym, że obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w zakreślonym przez ustawodawcę terminie nie wyłącza ani uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 wskazanej wyżej ustawy, ani przekonanie organu o jej niedopuszczalności. Sąd zaznaczył, że wyłącznie właściwym dla dokonania oceny, czy podmiot za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga jest organem administracji, oraz czy zachodzą inne przesłanki dopuszczalności, jest Sąd do którego adresowana jest skarga. W związku z tym Sąd uznał, że niezależnie od zapatrywań Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. na dopuszczalność i zasadność skargi, należało ją przekazać zgodnie z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na marginesie Sąd wskazał, że z zestawienia dat wynika, iż postanowienie Wojewody W. z dnia 6 kwietnia 2009 r. nie mogło dotyczyć skargi datowanej na 11 maja 2009 r. wniesionej do Sądu w dniu 12 maja 2009 r.

Wymierzając organowi grzywnę Sąd wskazał, że art. 55 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie wysokości grzywny odsyła do art.154 § 6 tejże ustawy, który stanowi że wymierza się ją w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Sąd wskazał zatem, ze zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2008r. (M.P. z 2009r., Nr 9, poz. 112), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2008 r. wyniosło 2943,88 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że brzmienie powyższego przepisu oznacza, że wysokość grzywny pozostawiona została uznaniu Sądu, wobec czego winno się ją miarkować w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie grzywna w kwocie 2943,88 zł., stanowiąca jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008 r. jest adekwatna do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ.

Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 września 2009 r. zażalenie złożył Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P., wnosząc o odstąpienie od wymierzenia grzywny, ewentualnie zmniejszenia jej wysokości.

W uzasadnieniu organ nie zaprzeczył niedochowania terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podniósł za to kwestie związane z korespondencją ze skarżącym w sprawie rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie na zakup pojazdu w ramach programu samochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

stosownie do treści art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, to jest w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia takiej grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku, na co zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu.

W niniejszej sprawie Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. nie przekazał do Sądu skargi J. W. na "przewlekłość, a ostatnio całkowite zaniechanie działania" w zakresie pozytywnego rozpatrzenia wniosku w sprawie dofinansowania ze środków Funduszu zakupu nowego samochodu osobowego, czemu organ nie zaprzeczył. Organ nie wykonał zatem podstawowego ciążącego na nim obowiązku, któremu to obowiązkowi odpowiada po stronie skarżącego uprawnienie do żądania jego wykonania. W każdej bowiem sytuacji, gdy wniesiona została skarga, organ winien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego do kompetencji Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P. nie należała ocena dopuszczalności i zasadności skargi. Takiej bowiem oceny dokonuje każdorazowo wojewódzki sąd administracyjny, który na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 może odrzucić skargę, co podlega dalszej ewentualnej kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W związku z tym, niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na niedopuszczalność złożonej skargi, bądź jej niezasadność, nie usprawiedliwia nieprzekazania tej skargi sądowi administracyjnemu. Może jedynie być "okolicznością łagodzącą" przy orzekaniu o wysokości kary grzywny, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji zaznaczył bowiem, że wymierzając karę grzywny wziął pod uwagę stopień zaniedbania obowiązków przez organ, jak również fakt, że organ w sposób przekonywujący uzasadnił przyczyny niewypełnienia ciążącego na nim obowiązku i dlatego wymierzył karę grzywny w dolnej granicy jej wymiaru, które to stanowisko w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny.

Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Oddział Wojewódzki w P., był obowiązany przekazać właściwemu sądowi administracyjnemu skargę wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, czego jednak nie uczynił, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 września 2009 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.