Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 821/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D., M. D., M. D., J. D. na uchwałę Rady Miasta Bochnia z dnia 25 lutego 2010 r. Nr XLII/396/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Trinitatis" w Bochni postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

A. D., M. D., M. D. i J. D. wnieśli w dniu 1 czerwca 2010 r. (data nadania) skargę na uchwałę Rady Miasta Bochnia z dnia 25 lutego 2010 r. Nr XLII/396/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "Trinitatis" w Bochni bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W dniu 8 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przekazał mylnie wniesioną skargę do organu właściwego – Rady Miasta Bochnia.

Skarga powyższa została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia przedmiotową uchwałą, które wpłynęło do właściwego organu w dniu 2 kwietnia 2010 r.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Bochnia wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania od skarżących na rzecz Rady.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Treść art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. oznacza, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi).

Nie budzi wątpliwości w świetle jednolitego stanowiska i doktryny, że uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest uchwałą z zakresu administracji publicznej.

Skarżący dopełnili również wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.

Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Oznacza to, iż skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną.

O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi – bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy.

Z akt sprawy wynika, że Przewodniczący Rady Miasta Bochnia w odpowiedzi na wezwanie udzielił informacji, iż Rada nie jest w stanie w wymaganym terminie ustosunkować się do zarzutów wezwania. W tej sytuacji termin do wniesienia skargi, zgodnie z powyższymi uwagami, wynosił 60 dni od dnia wpływu wezwania do organu właściwego. Wezwanie skarżących wpłynęło na dziennik podawczy Urzędu Miasta Bochnia w dniu 2 kwietnia 2010 r. Rada Miasta nie udzieliła skarżącym odpowiedzi na złożone wezwanie, zatem termin do złożenia skargi upływał w dniu 1 czerwca 2010 r.

Należy wskazać, iż ustawodawca przewidział pośredni system składania skarg do sądu administracyjnego, a to za pośrednictwem organu, którego decyzja czy akt podlegają zaskarżeniu. W przedmiotowej sprawie skarżący nadali w Urzędzie Pocztowym w dniu 1 czerwca 2010 r. (a zatem w ostatnim dniu terminu) skargę jednakże skierowali ją do organu niewłaściwego tj. sądu administracyjnego. O zachowaniu zaś terminu decyduje data wpływu skargi do organu właściwego czyli Rady Miasta Bochnia. Przyjmując nawet najkorzystniejszy sposób liczenia terminu, choć w przepisach prawa nie przewidziany, czyli dzień przekazania przez sąd administracyjny skargi do organu właściwego, to nadal termin do złożenia skargi będzie przekroczony. Sąd ekspediował skargę w dniu 8 czerwca 2010 r., następnego dnia po jej wpływie, czyli już po upływie terminu do jej złożenia.

Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.), który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.