Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 428/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86, art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na wprowadzenie do obrotu nawozów organiczno – mineralnych postanawia odmówić przywrócenia termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. skarżąca Spółka – A. Sp. z o.o.

z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na wprowadzenie

do obrotu nawozów organiczno – mineralnych.

Zarządzeniem z dnia [...] marca 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych przedmiotowej skargi poprzez złożenie dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane

do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonej za zgodność

z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Pełnomocnik skarżącej Spółki wykonując wezwanie Sądu nadesłał żądany KRS, składając jednocześnie w dniu 24 marca 2010 r. wniosek

o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. We wniosku wskazał, że przekroczenie terminu 7 dni, przewidzianego do usunięcia braków formalnych skargi, powstało ze względu na jego zły stan zdrowia, który uniemożliwił mu terminowe działanie. Do przedmiotowego wniosku pełnomocnik załączył kserokopię zwolnienia lekarskiego, wskazującego między innymi na jego niezdolność do pracy w okresie

od 27 lutego do 28 marca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną,

a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.p.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy

w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972

z. 7-8 poz. 144).

Pełnomocnik skarżącej Spółki w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie wskazał okoliczności mogących stanowić przesłanki wyłączające winę w uchybieniu terminu w świetle powołanych wyżej przepisów.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 15 marca 2010 r., zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał w dniu 22 marca 2010 r.,

co oznacza, że złożenie w odpowiedzi na powyższe wezwanie, odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 24 marca 2010 r., nastąpiło z uchybieniem tego terminu. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że nie mógł dokonać czynności w ustawowym terminie, bowiem w okresie od 27 lutego do 28 marca

2010 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Podkreślenia wymaga, że w przypadku, gdy strona działa przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wspominany wyżej miernik staranności powinien uwzględniać zawodowy charakter czynności wykonywanej przez takiego pełnomocnika. Zatem okresowa niemożność działania takiego pełnomocnika, wynikająca z choroby i związanej z nią niezdolności do pracy, udokumentowanej zwolnieniem lekarskim, z którego wynika, że "chory może chodzić", nie jest w ocenie Sądu okolicznością uprawdopodabniającą brak winy strony w uchybieniu terminu.

Wskazać należy, że samo zwolnienie lekarskie nie jest jeszcze potwierdzeniem braku winy pełnomocnika strony w uchybieniu terminu, niekoniecznie wyklucza bowiem możliwość dokonania przez niego czynności procesowej bądź zlecenia tego innej osobie zwłaszcza, iż z treści załączonego przez pełnomocnika Spółki zwolnienia wynikała możliwość chodzenia (por. postanowienie NSA z dnia

26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 428/08, LEX nr 493809), a ze złożonego wraz ze skargą pełnomocnictwa wynikało uprawnienie pełnomocnika do udzielenia substytucji. Ponadto fakt nadania korespondencji zawierającej ww. KRS, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim uniemożliwia stwierdzenie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy pełnomocnika strony.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że nie doszło do uprawdopodobnienia braku winy skarżącej Spółki w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.