Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 694/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 8, art. 20 ust. 1-2, art. 24 ust. 2a i 2b
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2019r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru i Kartograficznego z dnia 25 lipca 2019r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 694/19

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 25 lipca 2019 r., znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK) , po rozpatrzeniu odwołania M. R., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 7 czerwca 2019 r., znak: [...], odmawiającą dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków obrębu B., gm. B., polegającej na sprostowaniu przebiegu granicy działki nr 370/1.

W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2019 r. M. R. wystąpił do Starosty o sprostowanie, jego zdaniem, błędnego przebiegu granicy opisanej wyżej działki nr 370/1, wskazując, że działka ta powinna graniczyć z działką nr 371, a graniczy z działką nr 367.

Starosta , po stwierdzeniu, że granice działki nr 370/1 zostały ustalone w toku postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem i stanowią granice prawne nieruchomości, wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 7 czerwca 2019 r.

W odwołaniu M. R. podnosił, że fragment nieruchomości pomiędzy działkami 370/1 a 371, stanowiący drogę wybudowaną przez zainteresowanego do działki nr 370/1 powinien być naniesiony na mapę ewidencyjną i przyłączony do działki 370/1 lub sprawa powinna zostać przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Stwierdził, że w odniesieniu do tego pasa gruntu nigdy nie toczyło się postępowanie o wyznaczenie drogi koniecznej, czy też o ustanowienie służebności przechodu i przejazdu na rzecz właściciela działki nr 367, który korzystał z drogi znajdującej się za działką nr 372. Odwołujący na potwierdzenie swojego stanowiska dołączył kserokopię aktu notarialnego z 21.12.1971 r. Rep."A" Nr [...], projekt zagospodarowania działki sporządzonego dla inwestora I. R. wraz z mapą przedstawiającą sposób zagospodarowanie działki nr 370, fragment mapy ewidencyjnej obrębu B. wykonanego 24.06.2019 r., wydruk z Geoportalu sporządzonego 24.06.2019 r.

Organ odwoławczy ustalił, że ewidencja gruntów i budynków osady B., gromada B., została założona w 1969 roku. Dokumentacja z wykonania tej pracy została wpisana do ewidencji pod nr [...]. W pozycji rejestrowej nr 21 została wykazana działka nr 370 o pow. 0,39 ha, a jako jej władający – P. R. s. L., w jednostce rejestrowej nr 36 – działka nr 367, o powierzchni 0,60 ha, a jako władającego wpisano S. W. s. M..

W 1971 r. na zlecenie J. R. w celu sporządzenia "planu sytuacyjno-własnościowego wraz z projektem podziału dla celów notarialnych" wykonano operat techniczny wpisany do ewidencji w składnicy geodezyjnej 28 maja 1971 r. za nr [...]. Przedmiotem pracy geodezyjnej był podział działki nr 370 o pow. 0,35 ha. Z dokumentacji wynika, że wykonawca ustalił przebieg granic działki nr 370 na gruncie w oparciu o zgodne oświadczenie stron zaznaczając, że granice są zgodne z dokumentami ewidencyjnymi. J. R. podpisała protokół graniczny. W rejestrze pomiarowym powierzchnia działek po podziale wynosiła odpowiednio: nr 370/1 - 0,26 ha i 370/2 - 0,09 ha, co stanowiło łączną powierzchnię 0,35 ha. Zgodnie ze szkicem wyniesienia projektu podziału działki nr 370, od zachodu działka ta graniczyła z gruntami J. B., od południa z szosą prowadzącą do Stacji PKP z rynku B., od wschodu z gruntami A. B., przy czym na szkicu brak jest numerów działek graniczących z działką 370.

Postanowieniem Sądu Powiatowego w S. z 19 sierpnia 1971 r. sygn. akt Ns [...] o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie J. R. nabyła własność nieruchomości oznaczonej jako działki nr 370/1 i 370/2, położonej we wsi B., gromada B. o pow. 35 arów, przedstawionej na mapie sytuacyjnej o nr ew. [...].

Na podstawie umowy darowizny aktem notarialnym z 21.12.1971 r. Rep. "A" nr [...] J. R. podarowała synowi I. R. nieruchomość składającą się z działek nr 370/1 i 370/2 o łącznej pow. 0,35 ha. W dniu 13 maja 1972 r. dla tej nieruchomości została założona Księga Wieczysta KW [...] (aktualnie nr [...]).

Aktem notarialnym z dnia 15 maja 2018 r. Rep. "A" nr [...] I. R. podarował M. R. i wnuczce – S. R. na własność przedmiotowa nieruchomość, w udziałach wynoszących ½ części.

W 1978 r. a następnie w 1981 r. nastąpiła odnowa ewidencji gruntów obrębu B. W rejestrze ewidencji gruntów zarówno w 1978 r. jak i w 1981 r. powierzchnia działki nr 370 wynosi 0,39 ha. Do dnia 10 maja 2018 r. w jednostce rejestrowej G.215 obrębu B. figurowała działka nr 370 o pow. 0,39 ha. Na wniosek I. R. został wprowadzony podział działki nr 370 zgodnie z dołączona do wniosku mapą (operat nr 249/2/223/71) – zmiana nr 112/2018. Wówczas w części opisowej i kartograficznej została ujawniona działka nr 370/1 o pow. 0,26 ha i działka nr 370/2 o pow. 0,09 ha.

Organ ustalił, że w aktualnym rejestrze gruntów obrębu B., gm. B. w jednostce rejestrowej G.125 wykazana jest nieruchomość oznaczona jako działka nr 370/1 stanowiąca grunty orne o pow. 0,26 ha oraz działka nr 370/2 stanowiąca grunty orne o pow. 0,09 ha, objęta KW nr [...]. W jednostce rejestrowej G.525 wykazana jest nieruchomość oznaczona jako działka nr 367, stanowiąca grunty orne o pow. 0,6 ha, będąca własnością H. Z..

WINGiK stwierdził, że zapisy w ewidencji gruntów i budynków w obrębie B., gmina B. oraz w KW nr [...] są zgodne.

Wskazując na treść art. 24 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. organ wyjaśnił, że ewidencja gruntów i budynków rejestruje jedynie stany prawne i faktyczne, nie rozstrzyga zaś o własności. Tymczasem żądanie M. R. zmierza do wykazania go w ewidencji gruntów i budynków jako właściciela tego fragmentu działki nr 367, który znajduje się pomiędzy działkami 370/1 i 372. Zdaniem organu, zgromadzone w niniejszej sprawie dowody tego faktu nie potwierdzają, co oznacza, że Starosta prawidłowo odmówił aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, w żądanym przez M. R. zakresie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. R. zarzucił organowi:

1) Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia:

a) naruszenie przepisów postępowania, a to art. art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 oraz art. 80 Kpa poprzez:

pominięcie przez Organ w toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, dokumentacji ewidencji gruntów osady B., gromada B. nr ewidencyjny [...] oraz treści Operatu technicznego z dnia 28 maja 1971 roku nr [...], z których wynika wprost, że działka nr 370 w chwili założenia ewidencji gruntów oraz przez dokonanym podziałem działki nr 370 na działki nr 370/1 i 370/2, od wschodu graniczyła bezpośrednio z działką nr 371;

zaniechania ustalenia i wskazania przez Organ podstawy faktycznej i prawnej zmiany w zakresie granicy działek nr 370/1 i 371, skutkującą ujawnieniem właściciela działki nr 367, jako graniczącego z działkami nr 370/1 i 371, w tym wskazania podstawy prawnej rzekomego nabycia części działki Strony nr 370/1 przez właściciela działki 367, w sytuacji, gdy nigdy nie było prowadzone jakiekolwiek postępowanie sądowe lub administracyjne w przedmiocie nabycia części działki Strony nr 370/1, przez właściciela działki nr 367;

błędnego ustalenia przez Organ, że właściciel działki nr 367 jest właścicielem części działki nr 370/1, a to pasa gruntu stanowiącego drogę gruntową, położoną przy granicy działki nr 370/1 i 371;

zaniechania przez Organ zgromadzenia pełnego i kompletnego materiału dowodowego w sprawie, a to w zakresie zgromadzenia dokumentów stanowiących podstawę do zmiany mapy ewidencyjnej, a mającej potwierdzać nabycie części działki nr 370/1 przez właściciela działki 367 i wykazania tym samym, że ujawniony w operacie przebieg granicy pomiędzy działkami nr 370/1, 370/2 i 367 jest prawidłowy i nie podlega sprostowaniu, zgodnie ze wskazaniem strony;

zaniechanie przez Organ przesłuchania w sprawie właściciela działki nr 367 oraz działki 371 w zakresie ustalenia przebiegu granicy działki 370/1 i 371, a ponadto ewentualnego wskazania podstawy prawnej, na jakiej właściciel działki 367 miał rzekomo nabyć cześć działki nr 370/1, a to pasa gruntu stanowiącego drogę gruntową;

2) Naruszenie prawa materialnego:

a) art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. c-d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez jego niezastosowanie skutkujące odmową sprostowania błędnych danych ewidencyjnych w zakresie przebiegu granicy działek nr 370/1 i 371;

nadto skarżący domagał się dopuszczenia dowodu z dokumentu a to pisma Urzędu Gminy B. nr [...] z 8 maja 1998 r. wraz z projektem zagospodarowania działki – rysunek ogrodzenia, mapy planowanego sposobu zagospodarowania działki nr 370 na okoliczność faktycznego przebiegu granicy działek nr 370 i 370/1; błędnego ujawnienia w treści mapy ewidencyjnej przebiegu granicy działki nr 370/1 z działką 367.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa).

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), dalej "Pgik" oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy - rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm.), dalej "rozporządzenie", w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 2 ust. 8 Pgik ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Stosownie bowiem do treści art. 20 ust. 1 tej ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:

1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;

2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;

3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.

W myśl art. 20 ust. 2 Pgik w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także:

1) właścicieli nieruchomości, a w przypadku:

a) nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości,

b) gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli - osoby lub inne podmioty, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania;

2) miejsce pobytu stałego lub adres siedziby podmiotów, o których mowa w pkt 1;

3) informację o wpisaniu do rejestru zabytków;

4) informację, czy wyróżniony w ewidencji gruntów i budynków obszar gruntu, w całości lub w części, objęty jest formą ochrony przyrody wskazaną w art. 6 ust. 1 pkt 1-9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;

5) wartość katastralną nieruchomości;

6) informacje dotyczące umów dzierżawy, jeżeli od wykazania takich informacji w ewidencji gruntów i budynków uzależnione jest nabycie praw wynikających z przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, a także z przepisów o rozwoju obszarów wiejskich.

W świetle przywołanych regulacji, ewidencja gruntów i budynków jest zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, który, pełniąc funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw, co jasno wynika z regulacji art. 20, art. 22 i art. 24 Pgik. Ewidencja rejestruje zatem jedynie stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy orzekające. Ma zatem charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością. Obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności nie może być przy tym rozumiany jako automatyczne "prostowanie" wszelkich danych operatu i na każde żądanie wnioskodawcy, zwłaszcza jeśli miałoby to skutkować rozstrzygnięciem sporu granicznego bądź własnościowego, czy też, innymi słowy, ustalaniem stanu własności. Przepisy cyt. ustawy i rozporządzenia wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji, na podstawie której właściwy organ dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym.

Zgodnie z art. 24 ust. 2a Pgik dane zawarte w ewidencji mogą podlegać aktualizacji z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt. 1, czyli właścicieli nieruchomości (lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania). W myśl art. 24 ust. 2b cyt. ustawy, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje:

1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie:

a) przepisów prawa,

b) wpisów w księgach wieczystych,

c) prawomocnych orzeczeń sądu,

d) ostatecznych decyzji administracyjnych,

e) aktów notarialnych,

ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g) wpisów w innych rejestrach publicznych,

h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców;

2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach.

M. R. jest współwłaścicielem nieruchomości będącej przedmiotem postępowania na podstawie umowy darowizny zawartej dnia 15 maja 2018 roku w S. za nr Rep. A [...]. Działki ewidencyjne 370/1 i 370/2 o łącznej powierzchni 0.3500ha w dacie darowizny były objęte księgą wieczystą [...]

Pierwotnym właścicielem nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w S. z dnia 19 sierpnia 1971 r. sygn. akt NS [...] o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie była J. R., a działki nr 370/1 i 370/2, położone we wsi B., gromada B. o pow. 35 arów, przedstawiono na mapie sytuacyjnej o nr ew. [...], wykonanej do postępowania sądowego. Umową darowizny z dnia 21.12.1971 r. Rep. "A" nr [...] J. R. podarowała synowi I. R. w/w nieruchomość w takim stanie prawnym i faktycznym, zarówno co do oznaczenia ewidencyjnego, jak i powierzchni, jaki istnieje obecnie w ewidencji gruntów i jaki istniał w dacie darowizny uczynionej kolejno przez I. R. dla M. R .

Nie bez wpływu na zasadność rozstrzygnięcia sprawy jest również i to, że tytułem własności dla nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 367, stanowiącej grunty orne o pow. 0,6 ha, obecnie będącej własnością H. Z., jest akt własności ziemi Nr [...] z dnia 31 maja 1980 roku wydany przez Naczelnika Gminy B . Nabycie działki ewidencyjnej 367 nastąpiło zatem z mocy prawa, według stanu posiadania w dacie 4 listopada 1971 roku, a więc w dacie późniejszej niż zasiedzenie nieruchomości. Charakter oraz data nabycia określają powierzchnię oraz przebieg granic działki ewidencyjnej 367 w dniu 4 listopada 1971 roku.

Reasumując, od daty zasiedzenia nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w S. z dnia 19 sierpnia 1971 r. sygn. akt Ns [...] oraz wydania aktu własności ziemi Nr [...] nie wystąpiły przesłanki określone art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, które stanowiłyby podstawę dokonania zmian w ewidencji gruntów w drodze aktualizacji danych zawartych w tej ewidencji. W szczególności takiej podstawy nie mogą stanowić dokumenty na które powołuje się skarżący tj. projekt zagospodarowania działki sporządzony dla inwestora I. R. wraz z mapą przedstawiającą sposób zagospodarowania działki nr 370, fragment mapy ewidencyjnej obrębu B. wykonanej 24.06.2019 r., wydruk z Geoportalu sporządzony 24.06.2019 r. Natomiast, jak już wyżej wspomniano, z umowy darowizny w formie aktu notarialnego z dnia 21.12.1971 r. Rep. "A" nr 2712/72, na który również powołuje się skarżący, wynika, że J. R. podarowała synowi I. R. nieruchomość składającą się z działek nr 370/1 i 370/2 w takim stanie prawnym i faktycznym, zarówno co do oznaczenia ewidencyjnego, jak i powierzchni, jaki istnieje obecnie w ewidencji gruntów i jaki istniał w dacie darowizny uczynionej przez I. R. dla M. R.. W realiach niniejszej sprawy skarżący skutecznie nie podważył więc stwierdzenia organu odnośnie zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków w obrębie B., gmina B. oraz w Księdze Wieczystej nr [...].

Treść skargi wyraźnie wskazuje, że jej autor wysuwa roszczenie do części gruntu – działki nr 367, stanowiącej własność H. Z., ujawnionej w księdze wieczystej [...]. Przez zmianę w ewidencji gruntów nie można jednak ustanawiać lub pozbawiać kogoś własności, z uwagi na wskazany wyżej wyłącznie techniczno-deklaratoryjny charakter ewidencji. Te kwestie rozstrzygane są w innych postępowaniach. Przesunięcie granicy działki nr 370/1 spowodowałoby niezaprzeczalnie przesunięcie granicy działki nr 367, bądź jej likwidację, a tym samym wprost ingerencję w jej powierzchnię, co stanowiłoby ewidentne wkroczenie w sferę własności. Sfera ta zaś jest szczególnie chroniona, a rozstrzyganie sporów w tym zakresie należy do sądów powszechnych. Dopiero rozstrzygnięcie sądu powszechnego w tym względzie będzie ewentualnie stanowiło podstawę wprowadzenia zmian do operatu ewidencji gruntów (por. wyrok NSA z dnia 28 marca 2018 r., sygn. I OSK 2142/17). Z tych względów wyjaśnienie wszystkich kwestii, których żądał skarżący nie należy do kompetencji organów ewidencyjnych w postępowaniu mającym wyłącznie charakter rejestrowy.

Niezależnie od powyższego i tylko ubocznie wskazać należy, że skarżący nie wykazał że działka nr 367 położona pomiędzy działkami nr 370/1 i 372 powinna stanowić część działki nr 370/1 będącej jego własnością, nie zaś przynależeć do działki nr 372.

Podsumowując, w postępowaniu dotyczącym rozstrzygnięć, które mogłyby mieć wpływ na treść prawa własności, organy administracyjne nie mogą pomijać konstytucyjnej zasady ochrony własności. Wszelkie spory na tym tle, związane z zakresem i sposobem korzystania z prawa własności, nie leżą w kompetencji organów administracji ani sądu administracyjnego. Wydanie decyzji o treści spełniającej żądanie wnioskodawcy spowodowałoby przesunięcie granic działek nr 370/1 i 367, co spowodowałoby ewidentnie naruszenie stosunków własnościowych pomiędzy skarżącym a H. Z., której prawa ujawnione są w księdze wieczystej.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji wyjaśniły w sposób wyczerpujący stan faktyczny sprawy i nie przekraczając swobodnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów wydały prawidłowe rozstrzygnięcia. Nie doszło tym samym do naruszenia przepisów postępowania, co podnosił skarżący, w szczególności nie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2 oraz art. 80 i 84 Kpa.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.