Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 38/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lipca 2011 r. sprawy ze skargi L. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji; postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł. /-/ E.Brychcy


UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2011 r. L. J., reprezentowana przez radcę prawnego G. W., wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] Nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali magazynowo-biurowej z częścią socjalną dla hurtowni artykułów spożywczych, w tym wyrobów cukierniczych, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...] położonych w B. przy ul. G. Jednocześnie skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł.

Pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia, a mianowicie zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, w brzmieniu obowiązującym od 11 kwietnia 2011 r.) wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 52 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujący środek zaskarżenia. Oświadczył jednak, że cofa skargę z uwagi na wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji kończącej sprawę (decyzja z dnia [...] Nr [...]).

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Wskazać należy, iż od 11 kwietnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. z 2001 r. Nr 6, poz. 18). Przepisem art. 1 pkt 8 powołanej ustawy zmieniono treść art. 37 § 1 kpa, w tym zakresie, że wprowadzono środek zaskarżenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ, wobec którego przepisy nie przewidują organu wyższego stopnia. Środkiem tym jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zważywszy, że organem, wobec którego przepisy nie przewidują organu wyższego stopnia jest m.in. samorządowe kolegium odwoławcze, skarżąca wnosząc skargę na bezczynność tego organu po dacie 11 kwietnia 2011 r. zobowiązana była – stosownie do przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. – wyczerpać przysługujący jej środek zaskarżenia, a więc wezwać Kolegium do usunięcia naruszenia prawa.

Skoro obowiązku tego nie dopełniła jej skargę należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić, o czym orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia.

O zwrocie skarżącej wpisu od skargi Sąd orzekł mając na względzie przepisy art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (punkt II sentencji postanowienia).

Dodatkowo zaznaczyć należy, że niedopuszczalne było rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi, albowiem nie została ona skutecznie wniesiona (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 28.07.2010 r., II SAB/Łd 26/10, Lex nr 668376).

/-/ E.Brychcy