Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1088/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Komunalizacja mienia
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. R.i M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 194/07 odrzucające skargę B. R.i M. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 194/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. R. j i M. R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej. W uzasadnieniu podano, że stosownie do art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wskazano ponadto, iż skargę należy opłacić najpóźniej ostatniego dnia terminu do wniesienia skargi. Sąd Wojewódzki podał, iż w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została odebrana przez pełnomocnika skarżących w dniu 7 grudnia 2006 r., a zatem ostatni dzień terminu do jej wniesienia upłynął w dniu 8 stycznia 2007 r. Wpis od skargi wniesionej przez tegoż pełnomocnika został dokonany natomiast w dniu 18 stycznia 2007 r., a więc po wniesieniu skargi jak również po upływie terminu do jej wniesienia. Wniesiona zatem przez pełnomocnika skarga nie została w sposób należyty opłacona.

W skardze kasacyjnej wskazano, iż Sąd I instancji naruszył art. 219 § 1, art. 220 § 1 zd pierwsze oraz art. 221 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. Wskazano, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. organ administracji ma 30 dni na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przy czym, zgodnie z § 3, ma możliwość uwzględnienia skargi w całości do chwili rozprawy. Przepis z kolei art. 219 § 1 p.p.s.a. stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Skoro organ administracji potwierdził otrzymanie skargi z datą 16 stycznia 2007 r. i przekazał ją, wraz z odpowiedzią na skargę z 26 stycznia 2007 r. do WSA w Warszawie, zgodnie z dyspozycją art. 54 § 2 , w dniu 6 stycznia 2007 r.(data wpływu do WSA), to opłata sądowa została wniesiona przed wpływem skargi do sądu. Spełniony został więc wymóg art. 219 § 1 p.p.s.a. Również spełniony został wymóg art. 221 p.p.s.a., gdyż skarga została właściwie opłacona i bez wezwania sądu do jej opłacenia. Nie zachodziły również przesłanki z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Przywoływany przez WSA pogląd, iż wpis od wnoszonej skargi należy uiścić najpóźniej ostatniego dnia terminu do jej wniesienia, dotyczy sytuacji bezpośredniego wnoszenia skargi do sądu. Wskazano, iż wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. dotyczący § 5 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma istotnego wpływu na aktualność tez ww. orzeczenia. Podano dalej, iż celem przepisu art. 221 p.p.s.a. jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Uregulowanie to zmierza do zapobieżenia zwłoce postępowania. Wnoszący skargę kasacyjną wskazał, iż w przedmiotowej sprawie cel powyższy nie został naruszony. Podano ponadto, iż zgodnie z uchwałą SN z 26 lutego 1976 r. przepisy o kosztach sądowych spełniają tylko służebną rolę w stosunku do norm regulujących sam przebieg procesu. Muszą być one tak wykładane, aby przy zachowaniu ich funkcji zostały stworzone gwarancje zapewniające stronie możliwość wypełnienia obowiązku procesowego oraz aby nie powstały trudności, które prowadziłyby do pozbawienia strony możności obrony jej praw. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zarzut naruszenia art. 54 § 1, art. 219 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest nieuzasadniony.

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. organ administracji ma 30 dni na przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Stosownie do art. 219 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powyższego wynika, iż wpis od pism wnoszonych przez adwokatów lub radców prawnych, które podlegały opłacie stałej wpis powinien być wniesiony bez wezwania wraz z pismem, które temu wpisowi podlegało. Zatem wpis ten może być uiszczony najpóźniej w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi. Dla oceny zachowania terminu przy dokonywaniu powyższej czynności nie ma natomiast znaczenia data przesłania skargi do sądu przez organ administracyjny.

Skoro w przedmiotowej sprawie skargę składał radca prawny i nie opłacił jej w terminie otwartym do jej wniesienia, to Sądowi I instancji, który w zaistniałym stanie faktycznym zastosował przepis art. 221 p.p.s.a. i na tej podstawie skargę odrzucił, nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.