Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 855/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 33 ust 4 pkt 4
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. W., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]r., wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K., o utracie przez M. W. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. w dniu [...]r. uzyskując status osoby bezrobotnej z dniem [...]r. Jednocześnie otrzymał decyzję o odmowie przyznania prawa do zasiłku. W karcie stawiennictwa w urzędzie pracy własnoręcznym podpisem potwierdził, iż obowiązkowy termin zgłoszenia się w urzędzie, celem potwierdzenia gotowości do podjęcia zatrudnienia został mu wyznaczony na dzień [...]r. Jednakże w wyznaczonym terminie nie zgłosił się w urzędzie. Natomiast [...]r. złożył oświadczenie, iż nie zgłosił się w dniu [...]r., gdyż był znieczulony "Xylocainą", które to znieczulenie zaczęło mu mijać ok. godziny 13.55 i że nie może przedstawić zaświadczenia lekarskiego, gdyż znieczulana była anonimowa dla niego osoba. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 33 ust. 3 zd. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Ponadto podkreślił, że art. 33 ust. 4 pkt 4 cytowanej ustawy stanowi, iż starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się. Organ odwoławczy dodał, że usprawiedliwieniem nieobecności w wyznaczonym terminie może być choroba - potwierdzona odpowiednim zaświadczeniem lekarskim (na druku ZUS ZLA) stwierdzającym czasową niezdolność do pracy – a także inne udokumentowane zdarzenie losowe. W tym zakresie organ podkreślił, że na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny nie zostaje pozbawiony statusu osoby bezrobotnej, jeżeli powiadomi o przyczynie niestawiennictwa w ciągu 7 dni oraz wskazana przyczyna uzasadnia to niestawiennictwo. Podniósł, że wymienione przesłanki z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia, muszą być spełnione łącznie, a zatem nie jest wystarczające powiadomienie o jakiejkolwiek przyczynie niestawiennictwa w okresie 7 dni, ale konieczne jest, aby podana przyczyna niestawiennictwa była uzasadniona. Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie przedmiotowej dokumentacji ustalił, iż skarżący nie spełnił ustawowych warunków umożliwiających zachowanie statusu osoby bezrobotnej. Stawił się bowiem w urzędzie w dniu [...]r. i złożył oświadczenie, w którym zawiadomił o przyczynie niestawiennictwa w dniu [...]r., jednocześnie nie przedkładając żadnych dokumentów, potwierdzających podaną okoliczność. W związku z tym organ odwoławczy podniósł, że pismem z dnia [...]r. zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie treści złożonego przez niego w dniu [...]r. oświadczenia, w którym wskazał: "byłem znieczulony 'Xylocainą' które to znieczulenie zaczęło mi mijać około 13.55. Nie mogę przedstawić 'zaświadczenia lekarskiego' (ZUS ZLA), gdyż znieczulana była anonimowa dla mnie osoba". Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...]r. wpłynęło wyjaśnienie skarżącego, w którym przytoczył objawy znieczulenia "Xylocainą" i dodał oświadczenie następującej treści "jako, że nie byłem zapisany do stomatologa na wizytę (nie jestem też zapisany u takiego specjalisty!) podejrzewam inną osobę - mogło to być np.! "medium" radiowe lub telewizyjne (osoba zatrudniona w radiu lub telewizji!) lub zachodziła sytuacja z anonimową osobą, co mogło być spowodowane np.! "rozsiewem" z prywatnej radiostacji, których bardzo dużo pracuje na podstawie urzędowej "zgody", ale równie dużo "na dziko", uzurpując sobie "rozsiew" czyli "loco" u potencjalnego odbiorcy - nawet nowo otwarta TVS (telewizja silesia), która jako "kablówka" nie ma ustawowej zgody na tzw. "rozsiew", a czasami "Internet", który również pracuje we "wspólnocie mieszkaniowej", w której mam "wyodrębniony" lokal mieszkalny." Organ odwoławczy podniósł, że z powyższych wyjaśnień skarżącego nie wynika, z jakiego powodu został znieczulony, skoro nie wiązało się to z wizytą u lekarza stomatologa lub innego specjalisty. Ponadto organ dodał, że niezrozumiałe i zupełnie niewiarygodne są wywody skarżącego związane z powoływaniem się na inną osobę ("medium radiowe lub telewizyjne") lub wspomniany "rozsiew". Organ podkreślił, że do powyższego pisma z dnia [...]r. M. W. nie dołączył żadnych dokumentów potwierdzających okoliczności uniemożliwiające mu stawiennictwo w urzędzie w dniu [...]r. W związku z tym organ I instancji zasadnie orzekł o pozbawieniu go statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. na okres 3 miesięcy.

W skardze wniesionej od powyższej decyzji M. W. podniósł, że z powodu utraty statusu bezrobotnego został pozbawiony możliwości korzystania z opieki zdrowotnej. Ponadto zawarł stwierdzenia sprowadzające się do kwestionowania wskazanej przez organ odwoławczy możliwości korzystania przez niego ze świadczeń opieki zdrowotnej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazał, że pozbawienie statusu osoby bezrobotnej powoduje utratę ubezpieczenia umożliwiającego bezpłatne korzystanie z opieki zdrowotnej, jednakże osoba nie mająca tytułu ubezpieczenia, która spełnia kryterium dochodowe określone w art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 115, poz. 728 z późn. zm.) i korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, podlega ubezpieczeniu na zasadach i w zakresie określonych dla ubezpieczonych.

W piśmie z dnia [...]r. skarżący podniósł, że nie może korzystać z ubezpieczenia na podstawie ustawy o pomocy społecznej, gdyż przez trzy miesiące nie może przedłożyć organowi opieki społecznej zaświadczenia potwierdzającego, iż jest zarejestrowany w urzędzie pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należało, iż sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa.

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd – na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi – stwierdził, że przy wydaniu decyzji nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego ani też przepisy postępowania, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...]r. o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. z uwagi na to, że nie stawił się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.

Podkreślenia zatem wymagało, że na podstawie art. 33 ust. 3 zd. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), zwanej dalej również ustawą o promocji zatrudnienia, bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy.

Natomiast zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 tej ustawy (według stanu z daty decyzji), który został wskazany jako podstawa materialnoprawna zaskarżonego rozstrzygnięcia – starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się.

W związku z treścią powyższych przepisów, trafnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że przesłanki usprawiedliwienia niestawiennictwa, określone w art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia, muszą być spełnione łącznie, a więc nie jest wystarczające powiadomienie o jakiejkolwiek przyczynie niestawiennictwa w okresie 7 dni, ale konieczne jest, aby podana przyczyna niestawiennictwa była uzasadniona.

Prawidłowe były również ustalenia organu, według których skarżący nie spełnił wyżej wymienionych - ustawowych warunków umożliwiających zachowanie statusu osoby bezrobotnej. Jak bowiem podkreślił organ, skarżący stawił się w urzędzie pracy [...]r. składając oświadczenie dotyczące niestawiennictwa w dniu [...]r., w którym wskazał, że był znieczulony "Xylocainą", które to znieczulenie zaczęło mu mijać około 13.55 i dodał, iż nie może przedstawić zaświadczenia lekarskiego (ZUS ZLA), gdyż znieczulana była anonimowa dla niego osoba.

Na wezwanie organu odwoławczego z dnia [...]r. o wyjaśnienie twierdzeń zawartych w powyższym piśmie i przedstawienie dowodów potwierdzających wskazaną okoliczność – skarżący złożył oświadczenie, iż nie był zapisany na wizytę do stomatologa, a ponadto zawarł wywody związane z powoływaniem się na inną osobę - "medium radiowe lub telewizyjne" oraz "rozsiew" z prywatnej radiostacji lub telewizji kablowej albo Internetu.

Trafnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że skarżący nie spełnił przesłanek umożliwiających zachowanie statusu osoby bezrobotnej, określonych w art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia, które muszą wystąpić łącznie. W związku z tym prawidłowa była również ocena zawarta w zaskarżonej decyzji, że należało orzec o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r., na okres 3 miesięcy. Na marginesie podkreślenia wymaga, że okoliczność, iż organ pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie przed upływem terminu siedmiu dni określonego w art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia, nie ma znaczenia dla powyższej oceny, gdyż skarżący i tak nie usprawiedliwił niestawiennictwa w wymienionym terminie, pomimo, że decyzja została mu doręczona po upływie tego terminu, tj. [...]r. Nawet zresztą na etapie postępowania odwoławczego – jak już była o tym mowa - pomimo wezwania przez organ, skarżący nie wyjaśnił przyczyny niestawiennictwa.

Natomiast z akt administracyjnych wynika, iż w dniu rejestracji skarżący został prawidłowo poinformowany o prawach i obowiązkach osób bezrobotnych, w tym o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach i na potwierdzenie tego złożył swój podpis w dziale "C" Karty rejestracyjnej bezrobotnego oraz w Informacji dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy, której egzemplarz otrzymał. Ponadto w karcie stawiennictwa w urzędzie pracy własnoręcznym podpisem potwierdził, iż kolejny termin zgłoszenia się w urzędzie, celem potwierdzenia gotowości do podjęcia zatrudnienia, został mu wyznaczony na dzień [...]r.

Przeprowadzając zatem kontrolę w zakresie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, że ustalenia stanowiące jej podstawę, zostały przeprowadzone w oparciu o prawidłową analizę zebranego w sposób kompletny materiału dowodowego. Uwzględnione zostały istotne okoliczności sprawy, a więc przede wszystkim została przeprowadzona ocena w zakresie wystąpienia ustawowych podstaw orzeczenia utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej.

Przy wydaniu decyzji nie doszło więc do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ani też prawa materialnego tj. wyżej cytowanych przepisów ustawy o promocji zatrudnienia.

Odnośnie zaś twierdzeń skargi, sprowadzających się do kwestionowania wskazanej przez organ odwoławczy możliwości korzystania przez skarżącego ze świadczeń opieki zdrowotnej, podnieść przede wszystkim należało, że te wskazówki organu dotyczą innych kwestii niż wskazanie powodów wydanej decyzji. Natomiast niewątpliwie z utratą statusu osoby bezrobotnej związany jest szereg skutków prawnych, w tym również w zakresie ubezpieczenia. Jednakże zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia, organ administracji obligatoryjnie orzeka o utracie statusu osoby bezrobotnej w razie wystąpienia podstaw określonych w tym przepisie, niezależnie od skutków prawnych, jakie spowoduje utrata statusu bezrobotnego.

Mając zatem na uwadze przytoczone na wstępie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a wobec tego została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.