Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 114/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: par. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 89 poz 851
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom
article: par. 16 ust. 5
journal: Dz.U. 2005 nr 95 poz 798
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku,  wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i  usług
article: art. 240 par. 1 pkt 5 art. 136 art. 137 par. 3 art. 121 par. 1 art. 169
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie sędzia del. WSA Marek Kraus, sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi E. z siedzibą w Holandii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji o dokonaniu zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. i umorzenie postępowania 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz E. z siedzibą w Holandii kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2007 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynęło zgłoszenie identyfikacyjne osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będącej podatnikiem lub płatnikiem (NIP-2), zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-R) oraz informacja dotycząca obowiązku podatkowego w zakresie transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT-R/UK), dotyczące E., S.a.r.l. z siedzibą w Luksemburgu (obecnie E.) B.V. z siedzibą w Holandii), dalej jako "Strona", "Skarżąca" lub "Spółka". Z powyższych dokumentów wynika iż Strona zadeklarowała rozpoczęcie w dniu 1 lutego 2007 r. na terytorium Polski działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży urządzeń peryferyjnych i oprogramowania systemów informatycznych oraz składanie deklaracji podatkowych VAT-7 począwszy od lutego 2007 r.

W związku z dokonaniem przez Stronę ww. zgłoszeń NIP-2, VAT-R oraz VAT-R/UE Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nadał Stronie numer identyfikacji podatkowej [...], wydał potwierdzenie z dnia 5 lutego 2007 r. zarejestrowania Strony jako podatnika VAT czynnego posługującego się ww. numerem NIP oraz potwierdzenie z dnia 15 czerwca 2007 r. zarejestrowania Strony jako podatnika VAT UE.

W dniu 27 czerwca 2007 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynął wniosek oddziału Spółki w Irlandii, w którym wystąpiono w trybie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 89, poz. 851, z późn. zm.) - dalej jako "rozporządzenie w sprawie zwrotu VAT", o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. w kwocie 2.676.628,31 zł, wynikającego z faktur VAT wystawionych przez E. Sp. z o. o., W.. Przedmiotowy wniosek podpisany został przez T. R..

Organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 274c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2012 r., poz. 749) - dalej jako "Ordynacja podatkowa", wystosował do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. pismo z dnia 10 grudnia 2007 r., w którym zwrócił się z prośbą o udzielenie m. in. informacji, czy wystawca wyszczególnionych we wniosku Spółki z dnia 26 czerwca 2007 r. faktur VAT, tj. E. Sp. z o. o. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz czy do przedmiotowych faktur VAT wystawiono faktury korygujące i z jakiej przyczyny.

W dniu 4 stycznia 2008 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 31 grudnia 2007 r., z którego wynika, że pismo z dnia 10 grudnia 2007 r. zostało przekazane zgodnie z właściwością miejscową do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego.

W dniu 6 lutego 2008 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynęło pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 4 lutego 2008 r., do którego załączono m. in. protokół z czynności sprawdzenia prawidłowości i rzetelności dokumentów dotyczących transakcji udokumentowanych fakturami VAT wystawionymi przez E. Sp. z o. o., wyszczególnionymi we wniosku Strony o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r., kserokopię faktury korygującej nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz pismo z dnia 28 stycznia 2008 r. T. R., pełnomocnika E. Sp. z o. o.. W przedmiotowym piśmie poinformowano, iż E. Sp. z o. o. w stosunku do zafakturowanej na rzecz Strony sprzedaży w 2006 r. wystawiła ww. fakturę korygującą nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., która została doręczona Stronie w grudniu 2007 r.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowił dokonać zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. zgodnie z wnioskiem z dnia 26 czerwca 2007 r., tj. w kwocie 2.676.628,00 zł.

W dniu 21 czerwca 2011 r. organ pierwszej instancji na podstawie art. 155 oraz art. 274c § 1 Ordynacji podatkowej wystosował do E. Sp. z o. o., w którym wezwał ww. Spółkę do przesłania oświadczenia, że faktury wystawione w okresie od stycznia do grudnia 2006 r. na rzecz Strony nie były korygowane, zaś w przypadku występowania faktur korygujących wezwał do wskazania przyczyn ich wystawienia, kwot z nich wynikających oraz dat otrzymania faktur korygujących przez Stronę.

W dniu 15 lipca 2011 r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. wpłynęło pismo pełnomocnika E. Sp. z o. o., w którym wskazano, że do faktur wystawionych na rzecz E. B.V. w okresie od stycznia do grudnia 2006 r. wystawiono jedną fakturę korygującą o numerze [...] z kwotą VAT - 1.550.462,48 zł, którą E. B.V. otrzymała w grudniu 2007 r. W piśmie poinformowano ponadto, iż "Wynagrodzenie spółki z tytułu świadczenia usług na rzecz E. B. V. kalkulowane było w okresach rozliczeniowych miesięcznych w sposób narastający. W związku z ostateczną kalkulacją wynagrodzenia, po korektach dokonanych w trakcie badania przez biegłego ksiąg rachunkowych spółki za rok 2006 dokonano korekty wysokości wynagrodzenia poprzez wystawienie faktury korygującej nr 279001".

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2008 r. Powyższe organ pierwszej instancji uzasadnił wyjściem na jaw nowych okoliczności faktycznych nieznanych Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w dniu wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r., tj. istnieniem faktury korygującej nr [...], wystawionej w dniu [...] grudnia 2007 r. przez E. Sp. z o. o. i dotyczącej zmniejszenia podatku od towarów i usług wykazanego w fakturach VAT wyszczególnionych we wniosku Strony o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. organ pierwszej instancji postanowił uchylić w całości decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r., orzekającą o zwrocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. w kwocie 2.676.628,00 zł, orzec o dokonaniu zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie 1.126.166 zł za okres od stycznia do grudnia 2006 r., zażądać zwrotu kwoty 1.550.462,48 zł oraz odsetek od ww. kwoty nienależnie przekazanej Stronie w związku z decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., obliczonych od dnia otrzymania ww. kwoty.

W uzasadnieniu ww. decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, iż Strona jeszcze przed wydaniem decyzji ostatecznej z dnia [...] czerwca 2008 r., była w posiadaniu faktury korygującej nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., dotyczącej zmniejszenia podatku od towarów i usług wynikającego z transakcji zawartych w okresie od stycznia do grudnia 2006 r., udokumentowanych fakturami VAT załączonymi do wniosku Strony z dnia 26 czerwca 2007 r. o zwrot podatku. Organ podatkowy wskazał ponadto, iż "faktura korygująca dotyczy transakcji dokonanych przez podmiot zagraniczny, tj. firmę E. BV SARL (Oddział w Irlandii) niezarejestrowaną dla celów podatku VAT na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przez ten podmiot powinna zostać rozliczona poprzez wykazanie jej we wniosku o zwrot podatku VAT zawierającego faktury, których w/w faktura korygująca dotyczy, tj. wniosku o zwrot podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2006 r." W konsekwencji powyższego w ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego kwota podatku od towarów i usług w wysokości 1.550.462,48 zł została nienależnie zwrócona na rachunek bankowy Strony.

Strona nie zgodziła się z powyższą decyzją i w dniu [...] stycznia 2012 r. złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Ponadto, z ostrożności procesowej, na wypadek gdyby organ odwoławczy nie stwierdził istnienia podstawy do umorzenia postępowania wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odmowę uchylenia i zmiany decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. Jednocześnie Spółka wniosła o uwzględnienie w uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. kończącej postępowanie odwoławcze, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją postępowanie są obarczone wadami kwalifikowanymi, gdyż: zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej, zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją nie zostało skutecznie wszczęte, sposób prowadzenia ww. postępowania przez organ pierwszej instancji uniemożliwił Spółce udział w tym postępowaniu.

Strona zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie:

- art. 144 i art. 154a Ordynacji podatkowej, poprzez doręczenie Spółce postanowienia wznawiającego postępowanie za pośrednictwem prywatnej firmy kurierskiej, czego nie przewidują postanowienia ww. ustawy,

- art. 121 Ordynacji podatkowej, poprzez wznowienie postępowania w zakresie rozliczeń, których prawidłowość została potwierdzona w trakcie przeprowadzonej uprzednio kontroli podatkowej,

- art. 123 w związku z art. 200 Ordynacji podatkowej, poprzez wysłanie do Spółki postanowienia w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej łącznie z postanowieniem wznowieniowym, a w konsekwencji niezapewnienie Spółce realnej możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji w sprawie,

- art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, poprzez wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia 9 czerwca 2008 r., mimo braku zaistnienia ustawowej przesłanki wznowienia,

- § 3 rozporządzenia w sprawie zwrotu VAT, poprzez odmowę zastosowania do zwrotu VAT dla Spółki zasad analogicznych jak do zwrotu VAT dla podatników krajowych,

- § 16 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 z późn. zm.) – dalej jako "rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r.", poprzez jego pominięcie i w konsekwencji niezastosowanie do sytuacji Spółki.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. uchylił w całości decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2011 r. i umorzył postępowanie w sprawie wszczętej postanowieniem ww. organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2011 r.

W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w związku z brakiem pełnomocnictwa upoważniającego T. R. do reprezentowania Spółki w postępowaniu w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r., nie było podstaw do doręczenia decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2008 r., wskazanemu wyżej pełnomocnikowi. W związku z powyższym ww. decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. nie weszła do obrotu prawnego, przedmiotowe postępowanie nie zostało zakończone decyzją ostateczną a w konsekwencji nie istniała przesłanka uzasadniająca dopuszczalność wznowienia postępowania w niniejszej sprawie.

Na powyższą decyzję Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Spółka wniosła o:

- uchylenie w całości decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2011 r.,

- wskazanie w uzasadnieniu wyroku jednoznacznych wskazówek co do dalszego postępowania przez organy skarbowe, poprzez stwierdzenie, że wznowione postępowanie powinno być umorzone ze względu na brak przesłanek do wzruszenia ostatecznej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2008 r., a nie ze względu na fakt, iż ww. decyzja nie ma waloru ostateczności,

- zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych.

Zdaniem Skarżącej decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. została wydana z naruszeniem:

- art. 137 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne uznanie, iż Skarżąca była reprezentowana w postępowaniu w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za 2006 r. przez pełnomocnika, który nie wykazał należytego umocowania, przez co decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2008 r., nie jest ostateczna, a wznowione postępowanie jest bezprzedmiotowe,

- art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w postępowaniu celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, co skutkowało wydaniem decyzji opartej na niepełnych i wadliwych ustaleniach dotyczących stanu faktycznego,

- art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez wydanie decyzji w wyniku postępowania podatkowego prowadzonego w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych,

- art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nieprowadzenie postępowania w sposób szybki, zmierzający do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki,

- art. 144 Ordynacji podatkowej, poprzez wadliwą wykładnię pojęcia "poczty" użytego w niniejszym przepisie,

- art. 120 w związku z art. 121 § 1, art. 122, art. 124 Ordynacji podatkowej, poprzez nieodniesienie się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] grudnia 2011 r., w szczególności do zarzutów naruszenia:

* art. 123 w związku z art. 200 Ordynacji podatkowej, poprzez wysłanie do Skarżącej postanowienia w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej łącznie z postanowieniem w sprawie wznowienia postępowania, a w konsekwencji niezapewnienie Skarżącej realnej możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji w sprawie;

* § 16 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. poprzez jego pominięcie i w konsekwencji niezastosowanie do sytuacji Skarżącej;

* § 3 rozporządzenia w sprawie zwrotu VAT, poprzez odmowę zastosowania do zwrotu VAT dla Skarżącej zasad analogicznych jak do zwrotu VAT dla podmiotów krajowych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Skarga jest zasadna.

Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest to, czy z uwagi na brak złożenia do akt sprawy właściwego pełnomocnictwa upoważniającego T. R. do reprezentowania Spółki w postępowaniu w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. (dalej jako "postępowanie zwykłe"), decyzja wydana w tym zakresie weszła do obrotu prawnego, a w konsekwencji czy jest decyzją ostateczną w sprawie, której można wznowić postępowanie w trybie art. art. 240 i nast. Ordynacji podatkowej.

Organ twierdzi, iż brak w aktach sprawy postępowania zwykłego oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa wyklucza skuteczne doręczenie decyzji wydanej w tej sprawie uniemożliwiając uznanie, iż decyzja ta stała się ostateczna. Natomiast Skarżąca twierdzi, iż była prawidłowo reprezentowana przez pełnomocnika działającego w postępowaniu zwykłym.

Zgodnie z art. 136 Ordynacji podatkowej strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Stosownie natomiast do art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt I GSK 623/11 (dostępne na CBOSA) stwierdził, iż zakres, czas trwania i skuteczność pełnomocnictwa procesowego względem organu kształtuje wola mocodawcy. Udzielenie pełnomocnictwa procesowego jest bowiem jednostronną czynnością prawną zawierającą oświadczenie woli, w którym mocodawca upoważnia oznaczoną osobę do zastępowania jej przed organem (sądem). Jeżeli pełnomocnictwo jest udzielane poza procesem, to momentem ustanowienia pełnomocnika jest chwila złożenia przez mandanta podpisu pod stosownym oświadczeniem woli, a nie jego ujawnienie w postępowaniu. Moment ujawnienia decyduje jedynie o tym, że z tą chwilą podejmowane przez organ czynności muszą się odbywać z udziałem pełnomocnika strony. Może to nastąpić w każdym stadium postępowania. Dlatego też przepisy Ordynacji podatkowej, dla zapewnienia bardziej skutecznej ochrony praw strony postępowania, wymagają w przypadku gdy strona w postępowaniu podatkowym jest reprezentowana przez pełnomocnika aby pełnomocnictwo było udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu (art. 137 § 2 O.p.), a ponadto aby pełnomocnik dołączył do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa (art. 137 § 3 O.p.). Od momentu ujawnienia pełnomocnictwa, organ jest zobowiązany do uwzględnienia tej okoliczności z urzędu (...) Rozwiązanie przyjęte w art. 137 § 3 O.p. wymaga, aby pełnomocnik dołączył do akt sprawy udzielone mu pełnomocnictwo, co ma niewątpliwie przeciwdziałać w powstawaniu wątpliwości, jakie mogą pojawić się na tym tle. Nałożony na pełnomocnika obowiązek dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa stwarza dla organu podstawę prawną do żądania, w razie wątpliwości, od osoby zgłaszającej się do sprawy, aby wykazała umocowanie do działania w konkretnej sprawie. W związku z tym co do zasady, osoba chcąca działać w sprawie jako pełnomocnik musi złożyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego odpis, bowiem dopiero od tego momentu aktualizują się procesowe obowiązki i uprawnienia pełnomocnika w określonym postępowaniu. Z kolei organ nie ma obowiązku z własnej inicjatywy poszukiwać pełnomocnictwa w aktach wszystkich wiadomych mu spraw toczących się przed tym organem, innymi organami administracyjnymi, czy też sądami (por. wyrok NSA z 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FSK 429/10 oraz wyrok NSA z 23 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1271/10 (dostępny na CBOSA).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 grudnia 2011 r. sygn. akt. II FSK 1372/10, dostępny na CBOSA) wyraził pogląd, że istotą art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej jest ocena, czy w konkretnej sprawie działa skutecznie ustanowiony pełnomocnik, a nie materialna, techniczna czynność przedłożenia dokumentu. Zwrot, którym posłużył się ustawodawca ("dołącza") należy rozumieć, jako obowiązek wykazania, że danej osobie zostało udzielone pełnomocnictwo, a także obowiązek jednoznacznego oświadczenia, że w konkretnej sprawie pełnomocnik zamierza skorzystać z tego pełnomocnictwa. Dopiero gdy organ ma wątpliwości co do faktu udzielenia pełnomocnictwa, wskazana jest literalna wykładnia tego wyrazu i zażądanie od osoby powołującej się na swój status pełnomocnika samego dokumentu pełnomocnictwa. Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela prezentowane wyżej poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w postępowaniu zwykłym nie miał wątpliwości, iż reprezentujący Skarżącą T. R. był pełnomocnikiem ustanowionym w sprawie. Jak wynika bowiem z akt załączonych do skargi, wniosek inicjujący postępowanie zwykłe został podpisany przez tego pełnomocnika, a wszelką korespondencję kierowaną do Strony adresowano do niego. Jeżeli zatem nie było wątpliwości, co do osoby ustanowionego pełnomocnika i zakresu udzielonego mu pełnomocnictwa, to w ocenie Sądu kwestionowanie w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania podatkowego skuteczności doręczenia decyzji organu w postępowaniu zwykłym prawidłowo (zgodnie z wolą Skarżącej) umocowanemu pełnomocnikowi było niezasadne. Nadto zauważyć należy, że organ podatkowy w powyższej sprawie nie dostrzegł braku w postaci niezałączenia do akt oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, nie wezwał bowiem tego pełnomocnika w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej do jego usunięcia. Zdaniem Sądu z uwagi na okoliczność, iż celem uregulowania art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej jest zapewnienie bardziej skutecznej ochrony praw strony postępowania, późniejsze kwestionowanie wbrew woli Skarżącej skuteczności udzielonego pełnomocnictwa w postępowaniu zwykłym narusza zasadę budzenia zaufania do organów podatkowych określoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Skarbowej w W winien ponownie rozpoznając odwołanie Skarżącej od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2011 r. Tym samym odniesienie się przez Sąd do zawartych w skardze zarzutów, które winny być przedmiotem oceny organu odwoławczego byłoby przedwczesne.

W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "p.p.s.a." Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Zakres, w jakim uchylona decyzja nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. Na wniosek Skarżącej, Sąd zasądził na jej rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 tej ustawy procesowej.