Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1092/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Powołane przepisy: article: ART. 246 PAR. 1 PKT 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni postanawia: przyznać M. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. B. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni, złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku oraz dodatkowym oświadczeniu podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, z tytułu wykonywanej pracy otrzymuje 1.850 zł brutto (1.350 zł netto), mieszka w mieszkaniu spółdzielczym lokatorskim. Wskazał, że na jego koszty utrzymania składają się opłaty za mieszkanie w wysokości 300 zł miesięcznie oraz energię elektryczną – średnio 60 zł miesięcznie, płaci także alimenty na syna w kwocie 280 zł miesięcznie oraz spłaca zaciągnięte w banku kredyty na spłatę zaległości alimentacyjnych oraz w MOPS, łącznie 500 zł miesięcznie, natomiast na dojazdy do pracy kupuje bilet miesięczny w cenie 100 zł. W tej sytuacji na codzienne utrzymanie pozostaje mu jedynie 110 zł miesięcznie.

Oświadczył ponadto, że nie posiada żadnych oszczędności, samochodu oraz innego majątku.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Jedynym czynnikiem, od którego ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uzależnia możliwość przyznania wnioskującemu żądanej pomocy w ramach prawa pomocy, jest kryterium materialne.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Pojęcie "utrzymanie konieczne" obejmuje środki na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.

Oznacza to, iż prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, mającą służyć osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do sądu.

Rozpoznając złożony przez M. B. wniosek, należy więc z jednej strony uwzględnić wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w tym postępowaniu, a z drugiej - jego możliwości finansowe.

Na obecnym etapie postępowania skarżący obowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, który wynosi - stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) - 100 zł.

Z oświadczenia skarżącego oraz złożonego formularza wynika, że obecnie utrzymuje się on z wynagrodzenia za pracę, w wysokości 1.350 zł netto, z którego opłaca koszty związane z utrzymaniem mieszkania, płaci alimenty na dziecko oraz spłaca kredyty zaciągnięte na spłatę zadłużenia alimentacyjnego, z okresu kiedy nie miał pracy. Łączna kwota wszystkich zobowiązań wynosi 1.240 zł, co oznacza, że na codzienne utrzymanie pozostaje skarżącemu kwota 110 zł miesięcznie.

Ponadto skarżący wskazał, że poza mieszkaniem lokatorskim, nie posiada żadnego majątku.

Z uwagi na powyższe należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.