Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1162/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par.3, art. 246 par.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. i zabezpieczenia wykonania tego zobowiązania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że od 10 lat wszystkie posiadane przez niego nieruchomości są zajęte przez komorników w związku z zobowiązaniami sięgającymi 3.000.000 zł. Obciążony jest też podatkami od tych nieruchomości.

Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, posiada nieruchomość rolną (1,1 ha) i inne nieruchomości (3,5 ha). Żona skarżącego uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.120 zł netto, B. K. – z pracy dorywczej 400-600 zł. Oboje nie posiadają jakichkolwiek oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dzieci małżonków studiują zaocznie i pracują – są finansowo samodzielne, przy czym cały zarobek przeznaczony jest na ich własne utrzymanie.

W piśmie z dnia 4 października 2012 r. skarżący wskazał, że małżonkowie mieszkają w domu należącym do ich dzieci, który jest w coraz gorszym stanie. Głównym dochodem jest wynagrodzenie żony, przez co małżonkowie maja stale zaległości w płatności bieżących rachunków.

Do akt sprawy przedłożono zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia (1.788 zł brutto) oraz dokument potwierdzający zajęcie komornicze rachunku bankowego w związku z zadłużeniem żony skarżącego w wysokości ponad 64.000 zł.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wnioskodawca powyższą okoliczność wykazał. Oboje z żoną utrzymują się obecnie z pensji w wysokości 1.120 zł, która może zapewnić zaspokojenie jedynie minimalnych potrzeb socjalnych. Dodatkowe środki finansowe uzyskują wprawdzie z pracy dorywczej, jednak nie jest to stałe i pewne źródło dochodu. Jak wskazał skarżący, zalegają z bieżącymi płatnościami, co może być rezultatem wysokości miesięcznie uzyskiwanych dochodów. Są też w trudnej sytuacji majątkowej – cały majątek bowiem został zajęty w postępowaniu komorniczym ze względu na liczne zobowiązania o dużej wartości, do których nadto trzeba doliczyć koszty postępowania egzekucyjnego. Z kolei dochody dzieci są przeznaczone przede wszystkim na koszty związane z ich nauką we W.

Mając na uwadze wartość kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w której wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 500 zł, w ocenie Referendarza sądowego, wnioskodawca nie ma możliwości zgromadzić środków na opłacenie przedmiotowych kosztów bez konieczności ograniczenia wydatków na podstawowe potrzeby socjalne. W tym stanie rzeczy uzasadnione jest przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.

Wobec tego, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.