Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 661/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 4, art. 148 par. 2, art. 149 par. 3 , art. 126 k.p.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 12 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 roku sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie opinii wstępnego podziału nieruchomości - oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu zażalenia J. S., utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy G. z dnia [...] nr [...].

Wspomniane postanowienie zostało podjęte w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wójt Gminy G. postanowieniem z dnia [...] nr [...] zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału działki nr 103, położonej w G., przedstawiony na mapie stanowiącej załącznik do postanowienia.

Wnioskiem z dnia 21 marca 2017 r. J. S. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania, zakończonego wydaniem powyższego postanowienia.

Pismem z dnia 27 marca 2017 r. SKO przekazało powyższy wniosek, zgodnie

z właściwością, Wójtowi Gminy G., który postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 124 § 1, art. 126, art. 127, art. 147, art. 148 § 2 k.p.a., odmówił wznowienia postępowania zakończonego własnym postanowieniem z dnia [...], argumentując, że wniosek J. S. został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a.

Zdaniem organu postanowienie Wójta Gminy G. pozytywnie opiniujące podział nieruchomości zostało wydane w dniu [...] i poprzedzało rozpoczęcie procedury podziałowej. Co prawda, wniosek o wydanie rzeczonego postanowienia został podpisany jedynie przez H. S. i H. S., to wniosek już o wydanie decyzji zatwierdzającej podział działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr 103, o pow. 0,26 ha, położonej w miejscowości G. przy ul. A 28 został podpisany przez wszystkich ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości, w tym również przez J. S. J. S. we wniosku o wznowienie postępowania oraz w pismach składanych do SKO podaje, że kwestionowane przez niego postanowienie stanowiło podstawę wydania decyzji podziałowej. W ocenie organu mało wiarygodne wydaje się zarówno twierdzenie wnioskodawcy o ukryciu przed nim decyzji podziałowej, jak również twierdzenie o braku wiedzy o istnieniu postanowienia opiniującego podział nieruchomości, zwłaszcza, że poprzedzało ono rozpoczęcie procedury podziałowej, o której J. S. doskonale wiedział,

o czym świadczy chociażby złożenie wniosku z dnia 15 czerwca 2001 r. o wydanie decyzji zatwierdzającej podział. Organ stwierdził ponadto, że o posiadaniu przez J. S. wiedzy o prowadzonym postępowaniu, jak również o dokonaniu podziału spornej nieruchomości świadczą także inne dokumenty, np. akt notarialny

z dnia [...] Repertorium A Nr [...], z którego wynika, iż w czynnościach przed notariuszem brali udział: H. S., A. S., S. S. i J. S. Stawający okazali mapę wydaną przez Starostwo Powiatowe w [...], Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wpisaną do zasobu powiatowego w dniu [...] za nr [...], wskazującą, że nieruchomość położona we wsi G., przy ul. A 28. pow. [...], woj. [...] ma obszar 26 a 79 m2, oraz że został sporządzony wstępny projekt podziału nieruchomości na trzy działki. Zdaniem organu J. S. posiadał wiedzę o wydaniu kwestionowanego postanowienia i tę wiedzę powziął znacznie wcześniej niż data, którą podał we wniosku o wznowienie postępowania. Przyjąć wobec tego trzeba, że J. S. dowiedział się o postanowieniu co najmniej w dacie złożenia wniosku o wydanie decyzji o zatwierdzenie podziału nieruchomości, czyli w dniu 16 czerwca 2001 r. Gdyby nawet założyć hipotetycznie, że we wskazanej dacie nie wiedział on o wydaniu postanowienia, to dowiedział się o nim z całą pewnością w dacie, którą sam podaje w piśmie, czyli w dniu 12 stycznia 2017 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. S. podniósł, że w dniu 12 stycznia 2017 r., podczas poszukiwania w Starostwie archiwalnych dokumentów geodezyjnych nieruchomości, otrzymał postanowienie z dnia [...] pozytywnie opiniujące podział nieruchomości, które uprawomocniło się w dniu [...] Jako potwierdzenie tej daty wskazał na wydruk z dnia 12 stycznia 2017 r. z Systemu Informacji Prawnej LEX, załączony do wniosku z dnia 17 stycznia 2017 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że został pominięty w toku postępowania związanego z wydaniem wspomnianego postanowienia, celem ukrycia nieprawidłowości wynikających z podziału geodezyjnego. Podkreślił, że nie posiada wiedzy, kto składał do Urzędu Gminy wniosek z dnia 6 stycznia 2000 r. o wydanie postanowienia opiniującego podział nieruchomości, jak również kto go podpisywał. Dodatkowo wskazał, że projekt podziału nie posiadał zaznaczonej drogi dojazdowej do działki nr 103/3 oraz dojazdu do drugiej części działki nr 103/2. Działka nr 103/2 posiada dostęp do drogi publicznej, lecz nie posiada drogi dojazdowej do budynków, które znajdują się w drugiej części działki. Budynek, który przedziela należącą do skarżącego działkę nr 203/2 jest położony częściowo na działce nr 103/1. W związku z zatwierdzonym podziałem powstał płot betonowy w odległości 1,5 m od budynku z oknem, co utrudnia dostęp do budynku. Jego zdaniem czysto hipotetyczne są twierdzenia organu, że wcześniej mógł posiadać wiedzę na temat postanowienia opiniującego podział nieruchomości. Wskazał również, wniosek złożony w dniu 15 czerwca 2001 r. stanowił akceptację podziału działki, w celu wyodrębnienia działki dla brata S. S. do celów budowlanych. Stan prawny nieruchomości, w czasie kiedy doszło do jej podziału oraz wydania pozytywnej opinii na temat podziału, był znany organowi, gdyż przez 20 lat (od 1981 r. do 2001 r.) J. S. płacił podatek od nieruchomości wraz rodzicami oraz był tam zameldowany. Organ posiadał także akt notarialny z dnia [...] Repertorium A Nr [...], sporządzony w Państwowym Biurze Notarialnym w [...]. Dowodem na posiadanie przez Urząd Gminy tego aktu notarialnego jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego oraz budynków gospodarczych. W obu przypadkach pozwolenia wydane były dla dwóch właścicieli - na niego i na H. S. Żalący się uważa, że ze strony organu I instancji doszło do niedopatrzenia, ponieważ pomimo posiadania przez organ pełnych danych personalnych jego osoby, nie doszło do prawidłowego powiadomienia współwłaścicieli o prowadzonym postępowaniu administracyjnym.

W zaistniałej sytuacji J. S. wniósł o zbadanie, czy na podstawie zebranego materiału dowodowego istnieje podstawa do wznowienia postępowania z urzędu.

Jednocześnie żalący się zauważył, że organ powinien podać pisemne źródło, na podstawie którego twierdzi, że posiadał on wcześniej wiedzę o przedmiotowym postanowieniu. Podkreślił przy tym, że osobami, które były informowane o dokumencie, byli sąsiedzi oraz H. S. Okoliczności, jakie miały miejsce u notariusza

w dniu 6 lipca 2001 r. dotyczyły wyłącznie przedłożenia dowodu osobistego i numeru NIP. Wśród wymienionych przez organ czterech osób tylko dwie brały udział

w czynnościach u notariusza. Był to brat skarżącego – A. S. i nieżyjąca już matka – H. S. Skarżący i jego brat S. S. przebywali poza kancelarią. Po sporządzeniu aktu notarialnego zostali poproszeni do kancelarii w celu przeczytania i podpisania aktu. W związku z tym nie widzieli dokumentów, na podstawie których sporządzono akt notarialny.

Następnie J. S. odnosząc się do wniosku o wznowienie postępowania wyjaśnił, że został on złożony w dniu 17 stycznia 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Urzędu Gminy w G. We wniosku wskazywał, że podział geodezyjny został dokonany pod jego nieobecność i z pominięciem aktu notarialnego z 1981 r., na podstawie którego nabył on udział w 1/3 części nieruchomości. Wniosek o wznowienie postępowania złożony został w ciągu 5 dni od dnia, kiedy wnioskodawca dowiedział się o istniejącym postanowieniu. Drugi wniosek został złożony w oparciu o postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...] nr [...], w terminie 7 dni od otrzymania tego postanowienia. Zatem termin do złożenia wniosku o wznowienie został zachowany.

Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn.zm.), dalej w skrócie "k.p.a.", utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy przywołał brzmienie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 147 k.p.a., art. 149 § 1 i 3 k.p.a., art. 148 § 1 i 2 k.p.a., a następnie wyjaśnił cel i charakter postępowania wznowieniowego, wskazując, że jest ono instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania

i rozstrzygnięcia spraw administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym zapadła taka decyzja, było dotknięte jedną z wad wyliczonych w art. 145 § 1 k.p.a.

W dalszej kolejności organ stwierdził, że w niniejszej sprawie wnioskiem z dnia 21 marca 2017 r., skierowanym do SKO, J. S. wystąpił o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zakończonego wydaniem w dniu [...] postanowienia nr [...] pozytywnie opiniującego podział nieruchomości położonej w G., oznaczonej nr ewid. 103, której był wówczas współwłaścicielem. Wnioskodawca podniósł, że postanowienie miało wpływ na kolejne dokumenty, a mianowicie decyzję z dnia [...] znak: [...] zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości. Decyzja ta została doręczona jego matce – H. S., która ją "przejęła i ukryła przed nim,

a także przed Księgami Wieczystymi". Wnioskodawca dodał, że we wniosku z dnia 15 czerwca 2001 r. o wydanie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, podpisanym przez trzech współwłaścicieli, w momencie podpisywania było tylko jedno zdanie. Drugie zdanie zostało dopisane po podpisaniu wniosku. Deklarowanie we wniosku, że "nie będziemy się odwoływać od powyższej decyzji" miało na celu wyłącznie ukrycie informacji o powstałym projekcie geodezyjnym. Wnioskodawca oświadczył, że z ojcem H. S. nigdy nie została zniesiona współwłasność. Jego brat – A. S. wszedł w posiadanie części nieruchomości po ojcu na podstawie testamentu, który jest obecnie kwestionowany - w Sądzie Rejonowym w R. prowadzona jest sprawa sygn. akt I Ns 1161/15 z wniosku jego siostry A. P. Pismem z dnia [...] nr [...] Kolegium przekazało wniosek o wznowienie postepowania, zgodnie z właściwością Wójtowi Gminy G.

Następnie Kolegium stwierdziło, że strona wskazała, iż o postanowieniu Wójta Gminy G. z dnia [...] pozytywnie opiniującym podział nieruchomości nr 103, położnej w G., której była wówczas współwłaścicielem, dowiedziała się

w dniu 12 stycznia 2017 r. podczas poszukiwania w Starostwie Powiatowym

w [...] archiwalnych dokumentów dotyczących tej nieruchomości.

Według organu odwoławczego trudno stwierdzić, czy faktycznie J. S.

o rzeczonym postanowieniu z dnia [...] dowiedział się dopiero

w dniu 12 stycznia 2017 r. Zdaniem Kolegium są pewne okoliczności, które wskazywać mogą, że wnioskodawca o postanowieniu wiedział wcześniej. Mianowicie, J. S. sam pisze o proponowanym projekcie podziału, w którym nie było drogi dojazdowej do wydzielonej działki nr 103/3. Mapa sytuacyjno-wysokościowa w skali 1:1000 ze wstępnym projektem podziału działki nr 103 położonej w G. na działki nr 103/1, 103/2 i 103/3 stanowiła załącznik do postanowienia z dnia [...] pozytywnie opiniującego projekt podziału nieruchomości. Projekt podziału, odpowiednio opieczętowany, stanowił też integralną część decyzji Wójta Gminy G.

z dnia [...] nr [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. W decyzji tej z kolei wyraźnie wskazano na postanowienie z dnia [...] pozytywnie opiniujące podział nieruchomości.

W przekonaniu Kolegium, gdyby nawet przyjąć za skarżącym, iż o postanowieniu Wójta Gminy G. z dnia [...] dowiedział się w dniu 12 stycznia 2017 r., to i tak nie zachował terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. winien być złożony w terminie do dnia 12 lutego 2017 r. Tymczasem o wznowienie postępowania, w którym zostało wydane przedmiotowe postanowienie, J. S. wystąpił wnioskiem z dnia 21 marca 2017 r., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Wbrew stanowisku strony, za wniosek o wznowienie postępowania nie można uznać wniesionego przez nią podania z dnia 17 stycznia 2017 r., złożonego w tym samym dniu w Urzędzie Gminy G., zawierającego wyraźny wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia Wójta Gminy G. z dnia [...], w którym jako podstawę do stwierdzenia nieważności podano art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W załączonym do wniosku wydruku przepisów k.p.a. z Systemu Informacji Prawnej Lex J. S. podkreślił przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Zdaniem Kolegium w ustalonym stanie faktycznym sprawy organ I instancji poprawnie wydał postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, wskazując, że wniosek

o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a. Tym samym brak jest podstaw do przeprowadzania przez organ administracji postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. S. wniósł o uchylenie wydanych w sprawie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, podnosząc zarzuty naruszenia:

1) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie skutkujące odmową wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wójta Gminy G. z dnia [...], w sytuacji wydania go z oczywistym naruszeniem prawa,

2) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 64 k.p.a. poprzez naruszenie zasady pogłębiania zasady zaufania do państwa oraz przyjęcie, iż skarżący nie zachował terminu 1-miesiąca do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, podczas gdy w pierwszym piśmie złożonym do Urzędu Gminy G. w dniu 17 stycznia 2017 r. wprawdzie zatytułowanym wniosek o stwierdzenie nieważności, wskazał wyraźnie, iż będąc współwłaścicielem nieruchomości został pominięty przez organ przy wydaniu spornego postanowienia jako strona, zatem organ widząc, że skarżący działa bez profesjonalnego pełnomocnika i próbuje dochodzić swoich praw, ale nie jest do końca zorientowany, jak ma to uczynić, winien wezwać go do uzupełnienia braków formalnych pisma poprzez precyzyjne określenie swego żądania (czy żąda stwierdzenia nieważności czy wznowienia postępowania) oraz pouczyć go o skutkach zaniechania

w tym zakresie, czego jednak nie uczynił.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi SKO stwierdziło, że podanie z dnia 17 stycznia

2017 r. zostało sformułowane w sposób jasny i precyzyjny, jako wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia Wójta Gminy G. z dnia [...] ze wskazaniem na art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Nie było zatem podstaw by wzywać skarżącego do sprecyzowania żądania wyrażonego we wniosku z dnia 17 stycznia 2017 r.

Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 r. skarżący poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn.zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd administracyjny bada czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Sądowa kontrola legalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. utrzymującego w mocy postanowienie Wójta Gminy G. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem Wójta Gminy G. z dnia [...] pozytywnie opiniującym podział nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 103 w G., nie wykazała uchybień przepisom obowiązującego prawa, wobec czego brak było podstaw do usunięcia go z obrotu prawnego.

Przypomnieć przede wszystkim trzeba, że wspomniane wyżej rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały podjęte w ramach postępowania nadzwyczajnego, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji administracyjnej (postanowienia). Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 - również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie. Przesłanki wznowienia postępowania zostały enumeratywnie określone przez ustawodawcę w przepisach art. 145 § 1 pkt 1 – 8 k.p.a., art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. Warunkiem jego uruchomienia jest przede wszystkim funkcjonowanie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji (postanowienia), której owo postępowanie miałoby dotyczyć, złożenie wniosku w tym przedmiocie przez uprawniony podmiot ze wskazaniem jednej z przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. bądź art. 145a § 1 lub art. 145b § 1 k.p.a. oraz zachowanie terminu, o którym stanowi art. 148 k.p.a. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję (postanowienie) w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Według art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (postanowieniu). Spełnienie łącznie wspominanych przesłanek stanowi podstawę do wydania przez organ postanowienia o wznowieniu postępowania w trybie art. 149 § 1 k.p.a., które stanowi następnie podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Jeśli jednak termin do wznowienia postępowania nie został zachowany bądź też podmiot żądający wznowienia postępowania nie wskaże ustawowych przesłanek wznowienia, wówczas organ powinien w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania.

W realiach rozpoznawanej sprawy kwestią sporną pomiędzy stronami postępowania jest ocena zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Wójta Gminy G. z dnia [...].

Przypomnieć w związku z tym trzeba, że J. S. jako podstawę prawną wniosku o wznowienie wskazał przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.: "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu", zatem zgodnie z brzmieniem art. 148 § 2 k.p.a., wniosek o wznowienie powinien zostać złożony w terminie 1 miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (postanowieniu). Zawarty w art. 148 § 2 k.p.a. zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję (postanowienie), której jej uprzednio nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję (postanowienie) wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji (postanowienia). Ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a., spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o decyzji (postanowieniu), w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji (postanowieniu).

W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący twierdzi, że o wydaniu postanowienia

z dnia [...] dowiedział się dopiero w dniu 12 stycznia 2017 r., kiedy to będąc w Starostwie przeszukiwał archiwalną dokumentację geodezyjną nieruchomości nr 103 w G. Jednocześnie feruje pogląd, że jego wniosek z dnia 17 stycznia 2017 r. o stwierdzenie nieważności przedmiotowego postanowienia powinien zostać potraktowany przez organ jako wniosek o wznowienie postępowania.

Stanowisko skarżącego, jak - trafnie oceniły organy orzekające w sprawie - nie zasługuje na akceptację w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego. Niewątpliwie rację mają organy obu instancji twierdząc, iż mało prawdopodobnym jest, że skarżący nie posiadał wcześniej wiedzy o wydaniu postanowienia z dnia [...], skoro był on jedną z osób, które opatrzyły własnoręcznym podpisem wniosek z dnia 15 czerwca 2001 r. o wydanie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, stanowiącej wówczas jego współwłasność. Ponadto w motywach decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] zatwierdzającej projekt podziału organ wyraźnie odwołał się do treści rzeczonego postanowienia, podając datę jego wydania, numer oraz rozstrzygnięcie. Z powyższego jasno więc wynika, że skarżący posiada wiedzę o wydaniu przedmiotowego postanowienia przynajmniej od 2001 r. Dodatkowo zgodzić się trzeba z organem, że nawet gdyby uznać - jak wywodzi skarżący - że wiedzę o wydaniu postanowienia powziął dopiero w dniu 12 stycznia 2017 r., to bezspornym jest, że wniosek o wznowienie postępowania (którego treść nie pozostawiała żadnych wątpliwości) ze wskazaniem podstawy prawnej wznowienia złożył dopiero w dniu 21 marca 2017 r., z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a.

W przekonaniu sądu brak jest wreszcie podstaw prawnych, ażeby za wniosek

o wznowienie postępowania traktować złożony przez skarżącego w dniu 17 stycznia 2017 r. wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., rozstrzygnięty postanowieniem Kolegium z dnia [...] o odmowie stwierdzenia nieważności. W realiach rozpoznawanej sprawy rzeczywista intencja wniosku skarżącego z dnia 17 stycznia 2017 r. nie budziła wątpliwości. Wobec powyższego zupełnie nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 8, art. 148 § 2 k.p.a.

w zw. z art. 64 k.p.a.

Reasumując, zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia konkluzję

o złożeniu wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu określonego

w art. 148 § 2 k.p.a. W ustalonym poprawnie stanie faktycznym sprawy Wójt Gminy G. zobligowany był orzec o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Kolegium zaś zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.

Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

M.K.