Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 775/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 pkt 4, art. 21, art. 28
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 881
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych
article: § 11
journal: Dz.U. 2004 nr 195 poz 2011
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie systemów oceny zgodności, wymagań, jakie powinny spełniać  notyfikowane jednostki uczestniczące w ocenie zgodności, oraz sposobu oznaczania wyrobów budowlanych oznakowaniem CE.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz Sędzia NSA Tadeusz Cysek (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Pietrasz Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2075/11 w sprawie ze skargi Y. S.A. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wycofania z obrotu partii wyrobu budowlanego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Y. S.A. z siedzibą w O. 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2075/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., po rozpoznaniu skargi Y. S.A. z siedzibą w O. (dalej: skarżąca Spółka), uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wycofania z obrotu wyrobu budowlanego oraz stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, a także zasądził od organu na rzecz Spółki kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] maja 2011 r., nakazującą producentowi tj. "Y." S.A. z siedzibą w O.: wycofanie z obrotu partii wyrobu budowlanego" Płyty styropianowe EPS 038 Dach/Podłoga" (data produkcji/partia 2010.09.[...] [...], o grubości 5cm) w ilości 48.6 m2 oraz powiadomienie listownie w ciągu 14 dni od daty otrzymania decyzji, użytkowników ww. partii wyrobu budowlanego o rozbieżności między deklarowaną wartością naprężenia ściskającego przy 10% odkształceniu (CS(10) kod oznaczenia wg PN-EN 13163:2009) 100 kPa a stwierdzoną podczas badania 75,8 kPa

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że w związku z przekazaną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego informacją o przeprowadzeniu przez Instytut Techniki Budowlanej badań laboratoryjnych wyrobów do wykonywania ociepleń, w tym badań próbki wyrobu budowlanego: "Płyta styropianowa EPS 038 Dach/Podłoga" (data produkcji/partia 2010.09.[...] [...]. o grubości 5cm) wyprodukowanej przez "Y." S.A. z siedzibą w O. i ich wynikach, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. w dniach [...]-[...] grudnia 2010 r. przeprowadził u producenta kontrolę m.in. ww. partii przedmiotowego wyrobu budowlanego. Ustalenia kontroli zawarte zostały w protokole kontroli podpisanym w dniu [...] grudnia 2010 r. W czasie kontroli organ wojewódzki wszczął z urzędu postępowanie administracyjne o czym zawiadomił stronę pismem z dnia [...] grudnia 2010 r.

Organ wskazał, iż postępowanie administracyjne zostało wszczęte, lecz niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 maja 2010 r. o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności (Dz. U. Nr 114, poz. 760), wobec czego zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy stosuje się do niego przepisy dotychczasowe. Odpowiadając na zarzut odwołującej się Spółki dotyczący naruszenia przez organ I instancji art. 28 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881 ze. zm., dalej: ustawa o wyrobach budowlanych) w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 grudnia 2010 r., zgodnie z którym postępowanie w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w niniejszej ustawie wszczyna się z urzędu, na podstawie ustaleń kontroli, Główny Inspektor stwierdził, że wprawdzie organ wojewódzki wszczął przedmiotowe postępowanie przed zakończeniem kontroli, a więc przed udokumentowaniem jej wyników, jednakże nie oznacza to, że nie zostały one poczynione i nie dają podstawy do wszczęcia postępowania.

Dalej organ wyjaśnił, że w czasie przeprowadzonej w dniach [...]-[...] grudnia 2010 r. kontroli organ wojewódzki ustalił na podstawie przedłożonej deklaracji zgodności EC NR 65/2010, dotyczącej objętej kontrolą partii wyrobu budowlanego: "Płyta styropianowa EPS 038 Dach/Podłoga", iż nie spełnia ona wymagań ustawy bowiem z porównania informacji zawartych w ww. deklaracji zgodności z posiadanymi wynikami badań przeprowadzonych przez Instytut Techniki Budowlanej wynikało, że w zakresie naprężenia ściskającego nie spełnia ona wymagań specyfikacji technicznej, z którą zadeklarowano jej zgodność, tj. z europejską normą zharmonizowaną EN 13163:2008 wprowadzoną do zbioru Polskich Norm - Polską Normą PN-EN 13163:2009 Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie Wyroby ze styropianu (EPS) produkowane fabrycznie Specyfikacja. Z § 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie systemów oceny zgodności, wymagań, jakie powinny spełniać notyfikowane jednostki uczestniczące, w ocenie zgodności, oraz sposobu oznaczania wyrobów budowlanych oznakowaniem CE (Dz. U. Nr 195, poz. 2011, dalej: rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r.) wynika, że po wystawieniu deklaracji zgodności, a przed wprowadzeniem wyrobu budowlanego do obrotu, producent umieszcza na nim oznakowanie CE wskazujące, że wyrób budowlany jest zgodny ze zharmonizowaną specyfikacją techniczną wyrobu i zgodność ta została potwierdzona poprzez dokonanie oceny zgodności zgodnie z systemem oceny zgodności wyrobu budowlanego, wskazanym w tej specyfikacji. W świetle powyższego trudno uznać, że nie było podstaw do wszczęcia i prowadzenia przedmiotowego postępowania administracyjnego, skoro objęła kontrolą partia nie spełniała wymagań ww. specyfikacji technicznej w zakresie jednej z deklarowanych właściwości użytkowych wyrobu.

Organ uznał także za bezzasadny zarzut naruszenia art. 18, art. 25 i art. 26 ustawy o wyrobach budowlanych oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 maja 2004 r. w sprawie próbek wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu w brzmieniu obowiązującym do 29.12.2010 r. w związku z art. 75 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.) stwierdzając, iż art. 18 ustawy o wyrobach budowlanych stanowi jedynie o uprawnieniach organu nadzoru budowlanego podczas kontroli wyrobów budowlanych i nie wyklucza dopuszczenia przez ten organ innych dowodów, na okoliczność zgodności wyrobu z wymaganiami ustawy, niż wymienione w tym przepisie dokumenty jakich można żądać od kontrolowanego, czy też uzyskanych innymi środkami dowodowymi. W konsekwencji organ stwierdził, że istnieją podstawy do wydania decyzji na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy o wyrobach budowlanych, nakazującej wycofanie z obrotu przedmiotowej partii wyrobu budowlanego, gdyż nie spełnia ona wymagań określonych tą ustawą, a charakter ww. nieprawidłowości nie pozwala na wydanie innego rozstrzygnięcia. W związku z brzmieniem art. 31 ust. 3 ustawy o wyrobach budowlanych koniecznym jest również nakazanie powiadomienia przez stronę postępowania użytkowników wyrobu budowlanego o stwierdzonych niezgodnościach z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że skarga Spółki zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie. W rozpoznawanej sprawie organy administracji stanęły na stanowisku, iż zasadnym było wszczęcie postępowania przed zakończeniem kontroli, a więc przed udokumentowaniem jej wyników. W ocenie Sądu takie przekonanie było błędne.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych do obowiązków wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego należy m.in. prowadzenie kontroli planowych i doraźnych (pkt 1) oraz prowadzenie postępowań administracyjnych w I instancji (pkt 2). Przepis ten wyraźnie odróżnia kontrolę od postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. W konsekwencji należało uznać, iż wszczęcie i przeprowadzenie kontroli nie może prowadzić do wniosku, że nastąpiło równoczesne wszczęcie postępowania administracyjnego. Kontrola może dotyczyć wyrobu budowlanego, prawidłowości jego oznakowania lub dokumentacji technicznej dotyczącej tego wyrobu nie musi jednak prowadzić do wszczęcia postępowania administracyjnego, w wyniku którego powstaje obowiązek wydania decyzji administracyjnej. Celem kontroli jest zatem ustalenie rzeczywistego stanu rzeczy w zakresie wyrobu (wyrobów) budowlanego wprowadzonego do obrotu i objętego kontrolą. Materialnym odzwierciedleniem faktu przeprowadzenia kontroli jest protokół kontroli, w którym udokumentowane są jej ustalenia.

Z mocy art. 13 ust. 1 pkt 4 ustawy o wyrobach budowlanych wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego jest zobowiązany do zlecania badań pobranych w toku kontroli próbek wyrobów budowlanych. Do pobrania próbek może dojść w razie konieczności ustalenia, czy dany wyrób budowlany spełnia wymagania określone komentowaną ustawą. Następuje to w sytuacji, gdy producent nie przedstawi kontrolującemu (w tym wypadku wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru budowlanego) dokumentów związanych z oceną zgodności wyrobu budowlanego, bądź z przedstawionych dokumentów nie wynika, iż wyrób ten spełnia wymagania określone omawianą ustawą.

Ogólne uregulowania dotyczące kontroli wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu zawiera art. 16 ustawy o wyrobach budowlanych. Kontrola wszczynana jest zasadniczo z urzędu przez wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego lub Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Impulsem może być skarga nabywcy lub użytkownika wyrobu budowlanego, wniosek organizacji konsumenckiej, sądu, organu ścigania lub prokuratora itp. Kontrola może być również przeprowadzona wówczas, gdy wynika to z rocznego planu kontroli sporządzonego przez właściwy organ. Powodem wszczęcia kontroli może być także wniosek Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dotyczący wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych oznakowanych CE.

Jak stanowi art. 17 ust. 4 ustawy o wyrobach budowlanych kontrolowany oraz inne podmioty posiadające dowody lub informacje niezbędne do ustalenia, czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą, są obowiązani do przekazania tych dowodów i udzielenia informacji na żądanie organu prowadzącego kontrolę. Tak więc żądanie wydania posiadanych dowodów lub udzielenia informacji musi mieć postać dokumentu sporządzonego przez organ przeprowadzający kontrolę. Winny w nim znaleźć się wszystkie elementy wymienione w art. 17 ust. 5 pkt 1-4 ustawy o wyrobach budowlanych.

Przepis art. 25 ustawy zawiera upoważnienie dla wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do poddania badaniom wyrobu budowlanego już wprowadzonego do obrotu. Upoważnienie obejmuje także prawo do zlecenia wykonania badań przez akredytowane laboratorium. Wyniki badań są przedstawiane w sprawozdaniu, które stanowi załącznik do protokołu kontroli. W myśl art. 26 ustawy o wyrobach budowlanych określony został tryb przeprowadzania badań pobranych próbek wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu oraz zasady odpłatności za te badania. Niezwykle ważną czynnością dla ostatecznych wyników badań jest właściwe pobranie próbki (próbek) wyrobu budowlanego do dalszych badań. Pewne ogólne zasady w tym zakresie zawarte są w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 maja 2004 r. w sprawie próbek wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu. Stwierdzono w nim, że próbkę należy pobrać w miarę możliwości w sposób uniemożliwiający zniszczenie lub uszkodzenie wyrobu budowlanego oraz w ilości niezbędnej i umożliwiającej przeprowadzenie jej badań.

Natomiast przepis art. 28 o wyrobach budowlanych, obowiązujący w chwili wydania zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym postępowanie w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w ustawie wszczyna się z urzędu, na podstawie ustaleń kontroli, stanowił podstawę prawną do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych. Z literalnej wykładni w/w normy prawnej wynika, iż podstawę do wszczęcia takiego postępowania stanowią ustalenia kontroli przeprowadzonej przez właściwy organ na podstawie przepisów rozdziału 4 ustawy. Można więc przyjąć, że kontrola jest wstępną (pierwszą) fazą ustalania zgodności z obowiązującymi wymogami wyrobów budowlanych już wprowadzonych do obrotu. Powołany przepis statuuje bowiem kontrolę jako wstępne działanie organu, mające na celu ustalenie, czy zachodzą przesłanki do wszczęcia postępowania administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 31 ust 1 o wyrobach budowlanych właściwy organ, w wyniku kontroli dotyczącej producenta u producenta albo importera, w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w ustawie, nakazuje, w drodze decyzji wydaje m.in. decyzję nakazującą wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii (pkt 2) jak i nakazuje powiadomienie przez stronę postępowania konsumentów lub użytkowników wyrobu budowlanego o stwierdzonych niezgodnościach z wymaganiami określonymi ustawą, określając termin i sposób ich powiadomienia.

Reasumując w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. analiza omówionych przepisów ustawy o wyrobach budowlanych nakazuje przyjąć, iż wszczęcie postępowania administracyjnego następuje o ile w wyniku kontroli, potwierdzonej protokołem, ustalono niezgodność wyrobu budowlanego z obowiązującymi normami. Należało zatem uznać, że organy administracji naruszyły przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę organ winien rozważyć wskazane w uzasadnieniu kwestie prawne.

Skargę kasacyjną złożył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o Wskazując wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zarzucając:

1) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a to: art. 21 ust. 1 w zw. z art. 28 i z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 29 grudnia 2010 r. poprzez przyjęcie, że właściwy organ ma prawo wszcząć postępowanie administracyjne dopiero wówczas, gdy wyniki kontroli zostaną potwierdzone dokumentem w postaci protokołu kontroli, podczas gdy organ ma prawo wszcząć postępowanie na podstawie uzyskanych w wyniku kontroli ustaleń kontroli, przed formalnym sporządzeniem protokołu kontroli,

2) naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 145 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a. poprzez wydanie przez Sąd wyroku uwzględniającego skargę i uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, podczas gdy naruszenie takie nie miało miejsca i skarga powinna zostać oddalona.

Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w którym kasator podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Y. S.A. z siedzibą w O. wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i jako taka podlega oddaleniu.

Przystąpienie do merytorycznej oceny przedmiotowego środka odwoławczego było możliwe wobec tego, iż spełniał on wymagania formalne określone w art. 175 § 1 p.p.s.a., art. 176 p.p.s.a. i art. 177 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nieważność postępowania w ujęciu art. 183 § 2 p.p.s.a. nie występowała.

Wedle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Prawidłowo skonstruowany zarzut skargi kasacyjnej winien precyzyjnie wskazywać mający zastosowanie przepis prawa, określać na czym polegało jego naruszenie oraz (w przypadku przepisów postępowania) podawać, dlaczego podnoszone uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie jest rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego uzupełnianie czy też sanowanie usterek skargi kasacyjnej, w szczególności przeprowadzenie korekty co do powoływanych przez kasatora przepisów prawa.

Przedmiotowa skarga kasacyjna została oparta na obydwu podstawach kasacyjnych określonych w art. 174 p.p.s.a.

Zarzut sformułowany w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 4 dotyczy jedynie naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a. "poprzez wydanie przez Sąd wyroku uwzględniającego skargę i uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, podczas gdy naruszenie takie nie miało miejsca i skarga powinna zostać oddalona". W tej sytuacji jego ocena była wprost uzależniona od ustosunkowania się do mającego kluczowe znaczenie w sprawie zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie "art. 21 ust. 1 w zw. z art. 28 i z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 29 grudnia 2010 r. poprzez przyjęcie, że właściwy organ ma prawo wszcząć postępowanie administracyjne dopiero wówczas, gdy wyniki kontroli zostaną potwierdzone dokumentem w postaci protokołu kontroli, podczas gdy organ ma prawo wszcząć postępowanie na podstawie uzyskanych w wyniku kontroli ustaleń kontroli, przed formalnym sporządzeniem protokołu kontroli."

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można było przyjąć obrazy przez zaskarżony wyrok wskazanych przepisów ustawy o wyrobach budowlanych zarówno w postaci niewłaściwego zastosowania ani też w formie błędnej wykładni. Nie podważa objętego skargą kasacyjną rozstrzygnięcia twierdzenie kasatora o niewłaściwym zastosowaniu wymienionych wyżej przepisów - skoro regulują one materię istotną, bo odnoszącą się do toku zachowań właściwego organu na gruncie wiążącej w konkretnej sprawie ustawy.

Spodziewanego skutku nie mogło też odnieść podnoszenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego błędnej wykładni wskazanych w rozpatrywanym środku odwoławczym uregulowań. Przede wszystkim stwierdzić wypada, że stanowisko zaprezentowane w przedmiotowej skardze kasacyjnej podważa w istocie sens wprowadzenia przez ustawodawcę, w analizowanym akcie prawnym regulacji dotyczącej postępowania kontrolnego i jego określonych ściśle i jasno relacji z postępowaniem jurysdykcyjnym ("postępowaniem administracyjnym w sprawie wyrobów budowlanych").

Sąd I instancji wbrew poglądowi skargi kasacyjnej wyciągnął trafne wnioski z porównania obowiązującego stanu prawnego z tokiem zachowań właściwego organu w niniejszej sprawie. Z art. 28 ustawy o wyrobach budowlanych obowiązującego w wersji mającej zastosowanie w konkretnym przypadku (ustawa o wyrobach budowlanych została zmieniona z dniem 30 grudnia 2010 r. ustawą z dnia 21 maja 2010r. o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych - Dz. U. Nr.114, poz.760 ale według art. 3 ust 1 ustawy zmieniającej wynika, iż zastosowanie w niniejszej sprawi miały przepisy dotychczasowe) "Postępowanie w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w niniejszej ustawie wszczyna się z urzędu, na podstawie ustaleń kontroli". Wedle zaś art. 21 ust 1 omawianego aktu prawnego "wyniki kontroli kontrolujący dokumentuje w protokole kontroli". Zgodnie zaś z art. 31 ust 1 wskazanej wyżej ustawy "Właściwy organ, w wyniku kontroli dotyczącej producenta, w przypadku stwierdzenia, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, nakazuje w drodze decyzji:

1) wstrzymanie wprowadzania do obrotu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii, nakładając obowiązek usunięcia w wyznaczonym terminie określonych nieprawidłowości, albo

2) wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii lub

3) ograniczenie dalszego przekazywania wyrobu budowlanego użytkownikowi, konsumentowi i sprzedawcy."

Nie ulega zatem wątpliwości, iż postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie nie było zgodne z brzmieniem przytoczonych uregulowań.

Protokół kontroli znajdujący się w aktach sprawy pochodzi z dnia [...] grudnia 2010 r. Postępowanie jurysdykcyjne wszczęto zaś w dniu [...] grudnia 2010 r. Ponadto nie sposób nie zaakcentować, że we wskazanym protokole kontroli nie ma ustaleń wskazujących na niespełnienie przez konkretny wyrób budowlany wymagań określonych w ustawie o wyrobach budowlanych, a winny one jeżeli były dokonane w toku kontroli tam się znaleźć skoro wtedy kontrolowany mógłby, w myśl art. 21 ust 6 omawianego aktu prawnego wnieść uwagi a organ musiałby się do nich w zakreślonym terminie 14 dni ustosunkować (art. 21 ust 7 analizowanej ustawy). W rozpatrywanym przypadku uwagi strony nie zostały, jak należy przyjąć zgłoszone, zważywszy na brak niekorzystnych dla niej ustaleń w omawianym protokole. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z zasady nie zasługują na uwzględnienie sugestie skargi kasacyjnej dotyczące możliwości oderwania ustaleń kontroli ("wyników kontroli") od ich uwidocznienia w protokole kontroli. W skardze kasacyjnej nie podano zresztą, w jaki sposób należałoby je oznaczać.

Dodać wypada, iż w brzmieniu ustawy obowiązującym w niniejszej sprawie (poza wskazanym w zaskarżonym wyroku art. 13 ust 1) rozdział między kontrolą wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu, a postępowaniem administracyjnym w sprawach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu podkreślało wyodrębnienie w tych zakresach odrębnych rozdziałów ustawy (odpowiednio 4 i 5.) Zmiana nastąpiła w tej kwestii po nowelizacji ustawy o wyrobach budowlanych, która weszła w życie z dniem 30 grudnia 2010 r. Nie można także pominąć, że przeprowadzenie kontroli (zakres działania właściwego organu i podstawy do dokonywania ustaleń) zostało precyzyjnie uregulowane (por. zwłaszcza art. 18, art. 25 i art. 26).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie wobec nagromadzenia wadliwości w działaniu właściwego organu odpowiadającego prawu wyroku Sądu I instancji nie podważyła skarga kasacyjna.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak w sentencji z mocy art. 184 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach ma swą podstawę w art. 204 pkt 2 p.p.s.a.