Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 914/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 219 i art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu niewykonania zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 marca 2008 r., pełnomocnik strony skarżącej - adwokat P. J. wniósł w imieniu K. B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu niewykonania zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

Wskazać przede wszystkim należy, że pisma wnoszone do sądu podlegają opłacie. Odpowiednio bowiem do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 powołanej ustawy). Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały.

W niniejszej sprawie zaskarżono decyzję w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu niewykonania zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym. Meritum sprawy stanowi więc kwestia, czy Skarżąca spełnia przesłanki odpowiedzialności za zobowiązania spółki określone w rozdziale 15 działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Wpis od skargi na decyzję w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki jest zatem wpisem stałym i zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wynosi 500 zł. (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2007 r., sygn. akt I FSK 1361/07).

W myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie panuje pogląd, iż opłatę stałą od pism wnoszonych przez adwokata lub radcę prawnego należy uiścić w terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiej opłacie. Jak wynika z akt sprawy decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. została doręczona Skarżącej w dniu 4 lutego 2008 r., co wynika z pokwitowania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 5 marca 2008 r. (art. 53 § 2 p.p.s.a.). W terminie tym nie został uiszczony należny wpis od wniesionej skargi, co też zostało potwierdzone notatką sekretarza sądowego (k. 21 akt sądowych - na odwrocie).

Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie nie ma zastosowania § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Przepis ten w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z dnia 17 marca 2006 r. Nr 45, poz. 322) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc. Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, iż § 5 ust 2 cyt. rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 p.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż "...przepis rozporządzenia stanowi, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, co pozostaje w sprzeczności z regulacją ustawową. Art. 221 p.p.s.a. wyraźnie bowiem stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej".

Jak już wspomniano, skarga wniesiona w imieniu K. B. przez profesjonalnego pełnomocnika podlega opłacie stałej w wysokości 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.). Reprezentujący stronę skarżącą radca prawny wnosząc skargę na ww. akt, zobowiązany był zatem na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 p.p.s.a., do uiszczenia ww. wpisu. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej nie uiścił wymaganego wpisu od skargi.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 221 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.