Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 691/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Asesor sądowy Mirella Łent (spr.) Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi H. sp. z o. o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w części dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i maj 2001 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 691/06

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z [...] 2006r., [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] 2002r. określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – sierpień 2001r. i określił zobowiązanie za styczeń, luty i maj 2001r., a w pozostałym zakresie umorzył postępowanie.

Organ wskazał, iż wyrokiem z dnia 14 grudnia 2004r. sygn. akt I SA/Wr 4171/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał jako właściwego dla rozpatrzenia odwołania spółki, Dyrektora Izby Skarbowej w B. Uzasadniał, że Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził nieprawidłowości w rozliczaniu podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do sierpnia 2001 r. polegające na zaniżeniu zobowiązań podatkowych za okresy od stycznia do sierpnia 2001 r. poprzez zawyżenie podatku naliczonego łącznie o 1.836.391,00zł z tytułu nabywania usług budowlanych w budynku położonym w W. przy ul. [...], nabytym w konsekwencji czynności pozornych, do których mają zastosowanie art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego. Dalej, zaniżenie zobowiązań podatkowych za okresy od marca do sierpnia 2001 r. poprzez zawyżenie podatku naliczonego łącznie o 10.159,00zł z tytułu zakupów związanych z inwestycją budowy sauny i sali do ćwiczeń fitness na IV piętrze hotelu w B. oraz zaniżenie zobowiązania podatkowego w miesiącu maju 2001r. poprzez zawyżenie podatku naliczonego o kwotę 451,00 zł z tytułu usługi notarialnej dotyczącej umowy przedwstępnej na zakup budynku mieszkalnego w O. z przeznaczeniem na świadczenie usług mieszkaniowych dla klientów.

Na podstawie analizy okoliczności faktycznych i prawnych zakupów i inwestycji dotyczących budynku położonego w W. przy ul. [...] Inspektor wykazał powiązania kapitałowe i osobowe spółek biorących udział w obrocie tą nieruchomością i wywiódł wniosek, że zawierane czynności cywilno-prawne miały cechy pozorności bowiem zmierzały jedynie do uzyskania zwrotu podatku od towarów i usług z urzędu skarbowego.

Dyrektor zważył, że w 2000r. nieruchomość położona w W. przy ul. [...] była własnością Spółki Akcyjnej "A.", która jako jeden z dwóch udziałowców Spółki z o.o. "H." obejmowała 30,49% udziałów. W dniu [...] 2000r. Spółka "A." S.A. zawarła umowę z Przedsiębiorstwem Budowlano-Usługowym "I." Sp. z o.o. z siedzibą

w G. na wykonanie inwestycji pod nazwą "Nadbudowa budynku biurowo-handlowego o wartości netto 8.100.000,00zł." W dniu [...] 2000r. A. S.A. zawarła z Ośrodkiem Techniczno-Projektowym "B" w W. umowę o doradztwo ekonomiczno-organizacyjne oraz nadzór inwestorski i autorski inwestycji nadbudowy, a w dniu [...] 2000r. drugą umowę na wykonanie zamiennego projektu budowlano-instalacyjnego nadbudowy budynku głównego.

Dnia [...] 2000r. przy udziale przedstawicieli "A." S.A. jako inwestora i "I" Sp. z o. o. jako Generalnego Wykonawcy został sporządzony protokół odbioru robót związanych z nadbudową budynku, z którego wynikało, że nastąpiło przygotowanie i wykonanie konstrukcji stalowej oraz jej montaż. Łączna wartość wykonanych prac zgodnie z podpisanym protokołem wyniosła 869.182,50 zł.

W dniu [...] 2000r. "A." S.A. przekazała nieruchomość w formie aportu Spółce z o.o. "K." w S., a według odrębnie podpisanego porozumienia w wartości nieruchomości nie wzięto pod uwagę wartości inwestycji rozpoczętej tj. nadbudowy. W powołanej umowie ustalono, również, że nakłady inwestycyjne pozostaną własnością "A." S.A. z zachowaniem prawa do czerpania pożytków z nadbudowy przez 10 lat.

W dniu [...] 2001 r. Spółka "K." i "H." podpisały przedwstępną umowę sprzedaży - najdalej do dnia [...] 2003r.- prawa wieczystego użytkowania gruntu i własności budynku położonego w W. przy ul. [...]. Na podstawie trójstronnego porozumienia /K., A. i H.y/ zawartego dnia [...] 2001 r. "A." S.A. zobowiązała się do sprzedaży na rzecz "H." sp. z o.o. nakładów poniesionych na nadbudowę (projekt budowlany oraz nadzór inwestorski) przy rezygnacji z czerpania pożytków i prawa do nadbudowy, a Spółka H. zobowiązała się do wstąpienia do umowy z dnia [...] 2000r. dotyczącej wykonania inwestycji nadbudowy budynku biurowo-handlowego i z dnia [...] 2000r. dotyczącej projektu zmiennego. W tejże dacie zostały sporządzone odpowiednie aneksy do umów, a Spółka wystąpiła o przepisanie pozwolenia na budowę, co nastąpiło decyzją Burmistrza Gminy W. z dnia [...] 2001r.

W ocenie Dyrektora, umowa przedwstępna nie przenosi prawa własności, jest tylko oświadczeniem woli, zapowiedzią zawarcia właściwej umowy cywilno-prawnej w przyszłości. Zatem Spółka z o.o. ,,H." nie była właścicielem nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Poniesione przez Spółkę nakłady na inwestycje w środki trwałe nie będące jej własnością należy traktować jako środek trwały podlegający amortyzacji.

W okresie styczeń-sierpień 2001r. Spółka dokonała zakupów związanych z inwestycją na nieruchomości w W. na kwotę brutto 10.183.651,01 zł w tym podatek VAT 1.836.396,09zł. Organ ocenił to, że w oparciu o treść § 50 ust. 4 pkt 5 lit c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1999r., Nr 109, poz. 1245 ze zm.), Inspektor Kontroli Skarbowej odmówił Spółce prawa do odliczenia.

Jego zdaniem, dla ustalenia, iż doszło do obejścia prawa najistotniejsze znaczenie ma ustalenie, że istnieje norma prawna, która zakazuje osiągnięcia określonego skutku podatkowego, a Inspektor Kontroli Skarbowej nie wskazał w swojej decyzji takiej normy. Dlatego też w ocenie organu odwoławczego Inspektor Kontroli Skarbowej nieprawidłowo uznał, iż w przedmiotowej sprawie doszło do czynności pozornych mających za cel obejście prawa podatkowego i z tego tytułu odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej status zakładu pracy chronionej jak i powiązania kapitałowo osobowe podmiotów biorących udział w czynnościach prawnych nie stwarzają automatycznie podstawy do twierdzenia, iż w takiej sytuacji dochodzi do obchodzenia prawa.

Rozpatrując odwołanie w części dotyczącej zakwestionowania przez Inspektora Kontroli Skarbowej obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących nakłady inwestycyjne polegające na dostosowaniu istniejących pomieszczeń w budynku w B., ul. [...] na potrzeby sauny i sali do ćwiczeń fitness, Dyrektor Izby Skarbowej w B. stanął na stanowisku, iż brak było podstaw do odmowy przyjęcia oświadczenia Spółki, że usługi związane z poprawą kondycji fizycznej będą świadczone wyłącznie dla gości hotelu w ramach odpłatności za pokój, podobnie jak posiłki śniadaniowe. Nie będzie więc to usługa samoistna i ogólnodostępna dla indywidualnego odbiorcy. Tym samym Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tej inwestycji.

W odniesieniu do rozliczenia stycznia, organ stwierdził, że w zakresie inwestycji prowadzonej w budynku położonym w W. przy ul. [...] do [...] 2000r., właścicielem przedmiotowej nieruchomości była firma "A." S.A. Następnie zgodnie z aktem notarialnym z dnia [...] 2000r. przedmiotowa nieruchomość została wniesiona w formie aportu do Spółki "K". Jednak firma "A." S.A. w myśl umowy z tego samego dnia co powyższy akt notarialny zastrzegła, iż z uwagi na fakt nie ujęcia w wartości wniesionego aportu rozpoczętej inwestycji nakłady te zostają własnością "A". W powyższym porozumieniu zawartym pomiędzy "K", a "A" S.A ustalono, iż "A" prowadzić będzie nadal inwestycje i w zamian za poniesione nakłady będzie miała prawo do czerpania pożytków przez okres 10 lat. Natomiast "K" sp. z o.o. w umowie przedwstępnej z 5 stycznia 2001r. zapewniła prawo do czerpania pożytków z tej nadbudowy Spółce "H".

Dyrektor uznał, iż właścicielem zarówno nieruchomości jak i nadbudowy w dniu [...] 2000r. była firma "A." S.A. Spółka ta w dniu [...] 2000r. dokonała odbioru prac budowlanych na kwotę 869.182,50 zł i taka też data sprzedaży widnieje na spornej fakturze z [...] 2001r.

Wskazał, że dla ustalenia prawa do odliczenia podatku VAT istotny jest dzień sprzedaży. W związku z powyższym w ocenie organu faktura VAT z [...] 2001r, Nr [...] wystawiona przez Przedsiębiorstwo Budowlano-Usługowe "I." sp z o.o. na kwotę netto 869.182,50 zł, podatek VAT 191.220,15 zł dokumentował czynność, która nie została dokonana, ponieważ w dniu wykonania i odbioru usług budowlanych nie istniał żaden stosunek prawny pomiędzy "I.", a stroną w zakresie wykonania przedmiotowych usług. Stwierdził, że z dokumentów zebranych w trakcie kontroli jednoznacznie wynika, iż usługa budowlana udokumentowana sporną fakturą była zlecona i odebrana przez inwestora -"A." S.A. Tym samym to firma "A." S.A. powinna być umieszczona na przedmiotowej fakturze jako odbiorca. Sam fakt, iż to spółka została umieszczona na spornej fakturze nie daje jej prawa do odliczenia podatku od towarów i usług.

Organ powołał się na § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym W jego ocenie dotyczy to także przypadku, kiedy faktura dokumentuje zaistniałe zdarzenie gospodarcze, ale określa inne podmioty niż te, które to zdarzenie obejmowało.

Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, iż H. w dniu

[...] 2001 r. dokonał wpłaty podatku VAT za styczeń 2001 r. w wysokości 2.419,00 zł na konto Urzędu Skarbowego W. Jednakże w deklaracji VAT-7 za styczeń 2001 r. - złożonej również w dniu [...] 2001 r. - wykazała kwotę podatku VAT do zwrotu w wysokości 192.657,00 zł. Ze złożonych przez główną księgową P. E. S. wyjaśnień wynikało, że pierwotnie w deklaracji VAT-7 za styczeń 2001 r. nie uwzględniono rejestru zakupów inwestycyjnych. Jednakże zgodnie z tym oświadczeniem w deklaracji VAT- 7 przygotowanej za ten miesiąc zauważono powyższy błąd i sporządzono prawidłową deklarację, którą wysłano do Urzędu Skarbowego we Wu. W ocenie organu odwoławczego wątpliwy jest fakt, iż po upływie 26 dni od zamknięcia rejestrów zakupu za styczeń 2001 r. kontrolowana Spółka mogła przeoczyć tak znaczące odliczenie podatku VAT w wysokości 195.076,00 zł z tytułu inwestycji prowadzonej w W.

Organ zauważył, iż to firma "A." S.A. była zleceniodawcą

i faktycznym nabywcą przedmiotowych usług budowlanych to koszt tej usługi nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów Spółki H., również w formie odpisów amortyzacyjnych. W takiej sytuacji zgodnie z art. 25 ust. l pkt 3) ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu transakcji, która nie była inwestycją we własnym ani w obcym środku trwałym.

W związku z wystąpieniem podstaw do naliczenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za miesiąc styczeń 2001 r. organ rozważył to, że Inspektor Kontroli Skarbowej w zaskarżonej decyzji z [...] 2002r. ustalił sankcję. Decyzja została doręczona [...] 2002r., czyli przed upływem trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. W związku z tym uznał, iż dodatkowe zobowiązanie podatkowe powstało i rozpoznając sprawę rozstrzygnął o istniejącym zobowiązaniu podatkowym, gdyż uznał, że nie dotyczy go trzyletni termin przedawnienia.

W zakresie lutego, czyli dwóch faktur z [...] 2001r., Nr [...] i Nr [...] wystawionych przez firmę "A." S.A tut. organ stwierdził, iż zgodnie z zawartymi umowami właścicielem nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] od dnia [...] 2000r. była Spółka "K.". Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa cywilnego część składowa nieruchomości (w tym przypadku prowadzona inwestycja w istniejącym budynku) nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Tym samym Spółka "A." nie mogła skutecznie sprzedać poniesionych nakładów (w zakresie projektu budowlanego i kosztów nadzoru) stronie, ponieważ wcześniej wniosła je aportem jako część składową nieruchomości do Spółki "K." i nie była już właścicielem przedmiotowej inwestycji.

W związku z powyższym Dyrektor uznał, że przedmiotowe faktury dokumentują czynności, które nie zostały faktycznie dokonane, ponieważ nie można ponownie sprzedać rzeczy już raz zbytej. Wskazał na § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a) rozporządzenia.

W ocenie organu, w przedmiotowej sytuacji brak było podstaw do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, również w formie odpisów amortyzacyjnych. Z tego względu zgodnie z art. 25 ust. l pkt 3 w/w ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu tych transakcji w łącznej kwocie 91.300,00 zł (faktura Nr [...] - kwota netto 380.000,00 zł, podatek VAT 83.600,00 zł, faktura Nr [...] - kwota netto 35.000,00 zł, VAT 7.700,00 zł).

Co do maja, zdaniem organu, z zebranego materiału dowodowego wynikało, iż Spółka dokonała odliczenia podatku naliczonego w wysokości 451,00 zł wynikającego z faktury VAT z 24 kwietnia 2001 r. wystawionej przez Kancelarię Notarialną Krzysztofa L., a dotyczącej przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości położonej w O. Zgodnie z oświadczeniem Prezesa Zarządu Spółki z [...]. 2001 r., faktura dotyczyła przedwstępnej umowy sprzedaży budynku w O., w którym miały być świadczone usługi mieszkaniowe dla klientów.

Wskazał na art. 7 ust. l pkt 2) cyt. oraz art. 25 ust. l pkt. 1) ustawy o VAT i stwierdził, że w takim wypadku strona nie miała prawa do zastosowania obniżenia czy zwrotu różnicy podatku należnego.

W skardze, z powodu naruszenia prawa, a w szczególności art. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym oraz art. 122 ustawy ordynacja podatkowa wniesiono o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w B. w części dotyczącej określenia w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2001 roku, luty 2001 roku oraz maj 2001 roku.

W uzasadnieniu podniesiono, że bezsprzecznym jest, iż nakłady inwestycyjne objęte fakturą z dnia [...] 2001 roku odebrane zostały przez poprzedniego właściciela nieruchomości "A." S.A, jednakże w spółce tej nakłady te nie weszły w koszty oraz nie zwiększyły majątku, a także spółka ta nie zażądała w tej części zwrotu podatku VAT jako podatku naliczonego z inwestycji – co umożliwia zastosowanie inżynierii podatkowej oraz stosowne ułożenie stosunków pomiędzy stronami. Z zawartych ponadto pomiędzy stronami porozumień z dnia [...] 2000 roku oraz [...] 2001 roku wynika, iż "A." S.A. traktował poczynione przez siebie nakłady na nadbudowę budynku jako inwestycje do rozliczenia niezależnie od losów części już użytkowanej, później zaś jako towar do dalszej odsprzedaży. Rozpoczęcie zaś prac inwestycyjnych przez "A." S.A, związane było z upływem ważności pozwolenia budowlanego - termin wygasł w listopadzie 2000 roku.

Skarżący wspomniał o instytucji "refakturowania usług", która to instytucja jest zgodna z porządkiem prawnym oraz możliwością wystawiania faktury 30 dni po zaistnieniu zdarzenia mającego odzwierciedlenie w fakturze. Podkreślił, iż przejście nakładów w przedmiotowej sprawie na "H." traktować należy jako stosunek obligacyjny nie związany z prawem rzeczowym ze wszystkimi związanymi z tym konsekwencjami.

Wyjaśnił, że sposób rozliczenia stycznia, na co uwagę zwrócił Urząd Skarbowy, był konsekwencją czystych rozważań, czy faktury dotyczące inwestycji, otrzymane w styczniu 2001 roku rozliczyć w styczniu czy w lutym 2001 roku. Ponadto spółka faktycznie dokonała wpłaty w dniu [...] 2006 roku, lecz był to tylko przelew pieniędzy. Skarżący nie zgodził się z potraktowaniem prowadzonej inwestycji w istniejącym budynku - przy ul. [...] w W. - w zakresie projektu budowlanego i kosztów nadzoru, jako części składową nieruchomości. Wskazał na art. 47 § 2 kodeksu cywilnego. W jego ocenie taki błąd doprowadził organ do niesłusznego wnioskowania, iż spółka "A." S.A, wniosła nakłady, jako część składową nieruchomości aportem w dniu 28 grudnia 2000 roku i tym samym nie była już właścicielem przedmiotowej inwestycji. Organ wyprowadzając takie wnioski nie wziął pod uwagę porozumienia z dnia [...] 2000 roku, na mocy którego "A." S.A. pozostał właścicielem nakładów. Porozumienie to zawarte zostało zgodnie z prawem i jakiekolwiek kwestionowanie jego ważności przez organ w sposób nie dopuszczalny zaprzecza kardynalnej zasadzie prawa cywilnego - swobodzie umów. Podniósł, że zgoda spółki "K." sp. z o.o zawarta w § 6 umowy z dnia [...] 2001 roku miała na zasadzie wyrażenie przyszłościowo zgody na zbycie przez spółkę "A." S.A nakładów na rzecz "H." sp. z o.o., co ma związek ze wzajemnymi powiązaniami pomiędzy spółkami. W dniu bowiem [...] 2001 roku poczynione zostały już wstępne ustne uzgodnienia pomiędzy trzema spółkami odnośnie nabycia od "A." S.A przez "H." sp. z o.o nakładów w nieruchomości przy ul. [...] w W. Poza tym § 6 umowy nie jest głównym przedmiotem umowy i jako taki nie powinien być traktowany. W ocenie skarżącego ani nie można z całą pewnością mówić o pozorności jakiejkolwiek z czynności, ani nie znajduje zastosowania art. 25 ust. l pkt 3 ustawy.

W odpowiedzi na skargę, wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, związanych ze sprzedażą opodatkowaną, a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług. Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, obowiązani są wystawiać fakturę stwierdzającą w szczególności sprzedaż towarów, jej datę, cenę jednostkową bez podatku, wartość sprzedaży, kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (art. 32 ust. 1 cyt. ustawy). W § 50 ust. 4 pkt 5 ) lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 109, poz.1245 ze zm.), ustawodawca wyraźnie wykluczył jako faktury mogące być podstawą odliczenia, te dokumenty, które stwierdzają czynności nie dokonane.

Spór dotyczy oceny prawnej skomplikowanego pod względem nie tylko przedmiotowym, ale i podmiotowym, przedsięwzięcia gospodarczego, gdzie dla prawidłowej jego oceny podatkowej, równie istotnym był sam przebieg rozliczeń finansowych. Sąd stwierdził, że ten stan faktyczny był w swej istocie bezsporny.

Faktura VAT z [...] 2001r, wystawiona przez Przedsiębiorstwo Budowlano-Usługowe "I." sp z o.o. na kwotę netto 869.182,50 zł, podatek VAT 191.220,15 zł dokumentowała usługę budowlaną, której nabywcą był skarżących. Niewątpliwie rzecz dotyczyła czynności, jaka dokonała się pomiędzy wystawcą faktury a "A." S.A. Takie wnioski należało wyciągnąć z faktu, że w dniu wykonania i odbioru usług budowlanych istniał stosunek prawny pomiędzy "I.", a tą właśnie spółką, usługa budowlana udokumentowana była zlecona i odebrana przez inwestora -"A." S.A. Tym samym to firma "A. S.A. powinna być umieszczona na przedmiotowej fakturze jako odbiorca. W takim wypadku to nie H. był jej nabywcą, zatem czynność odzwierciedlona w fakturze nie miała miejsca. Tak też, prawidłowo, przyjęto w zaskarżonej decyzji.

Również Sąd nie stwierdził naruszenia prawa w decyzji w części dotyczącej rozliczenia lutego 2001r. Wnioski wyciągnięte z całości zebranego materiału mieściły się w granicach swobodnej oceny dowodów i należało ocenić je jako logiczne w świetle powiązań gospodarczych, kapitałowych i osobowych podmiotów opodatkowujących obrót stanowiący przedmiot rozstrzygnięcia.

W zakresie lutego, czyli dwóch faktur z [...] 2001r., Nr [...] i Nr [...] wystawionych przez firmę "A." S.A tut. organ prawidłowo stwierdził, iż zgodnie z zawartymi umowami właścicielem nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. od dnia [...] 2000r. była Spółka "K.". Sprzedaży określonej w przedmiotowych fakturach nie było, gdyż przedmiot czynności nie mógł stanowić odrębnego od zbytej wcześniej nieruchomości, przedmiotu własności i innych praw rzeczowych. Spółka "A." nie mogła skutecznie sprzedać poniesionych nakładów (w zakresie projektu budowlanego i kosztów nadzoru) stronie, ponieważ wcześniej wniosła je aportem jako część składową nieruchomości do spółki "K." i nie była już właścicielem przedmiotowej inwestycji. Przedstawiony przez organ, bezsporny, tok działań gospodarczych w sprawie, wskazuje na to, że wystawione faktury nie mogły stanowić podstawy odliczenia podatku.

W kwestii rozliczenia maja, organ oparł się na nie podważonych przez stronę i opartych na jej oświadczeniu ustaleniach, iż zakwestionowane odliczenie dotyczyło faktury dokumentującej sprzedaż usługi służącej sprzedaży zwolnionej od podatku. Stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 1) cyt. ustawy VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów lub usług służących do wytworzenia lub odprzedaży towarów bądź świadczenia usług zwolnionych od podatku. W tym wypadku chodziło o sporządzenie umowy służące zakupowi nieruchomości o charakterze mieszkalnym w celu jej wynajęcia (pkt 14) załącznika Nr 2 do ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 2) cyt. ustawy VAT.). Zatem również i w tej części zaskarżona decyzja nie naruszała prawa w stopniu, o jakim mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniona według kryterium zgodności z prawem, jak wymaga tego przepis art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269).

Mając na względzie powyższe okoliczności oraz art. 151 cyt. Prawa, Sąd oddalił skargę na decyzję w jej zaskarżonej części.