Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3109/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 a i c, art. 200, art. 205 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 169 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
article: art. 17 ust. 4, art. 19 ust. 4, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2, art. 99 ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 151, art. 94, art. 99 ust. 1 pkt 1a
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant specjalista - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu Muzycznego (...) w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) września 2016 r. nr (...) w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu; 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z (...).06.2016r.; 2. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz Uniwersytetu Muzycznego (...) w W. kwotę 14494 (czternaście tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2016 r. nr [...] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: "organ", "Minister"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a."), w związku z art. 169 ust. 1 pkt 1-2, ust. 4 i 5 i ust. 6 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.; dalej: "u.f.p."), po rozpatrzeniu wniosku U. w W. (dalej: "skarżący") o ponowne rozpatrzenie sprawy orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu w wysokości 30.654,95 zł oraz 337.011,08 zł wraz z odsetkami.

U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego otrzymało wynik kontroli (nr sprawy: [...] z dnia [...].07.2015 r.) z Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z czynności kontrolnych przeprowadzonych w U. w W. w zakresie: celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi w roku 2013.

W wyniku przeprowadzonej kontroli Urząd Kontroli Skarbowej stwierdził:

1) nieprawidłowe wydatkowanie kwoty 30.654,95 zł w ramach zawartej umowy nr [...] z [...] maja 2013 r. na realizację zadania pn. "[...]".

Jak wyjaśniono, w 2013r. U. w W. otrzymał na podstawie ww. umowy zawartej z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego środki finansowe w wysokości 380.452,00 zł. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych Urząd Kontroli Skarbowej w W. wskazał, że faktury wewnętrzne (w pozycji 8 i 9) dotyczące podatku VAT od importu usług zostały ujęte przez U. w rejestrach podatku naliczonego VAT i należnego VAT za miesiąc grudzień 2013 r. A podatek VAT od ww. importu usług został rozliczony w styczniu 2014 r., podczas gdy zgodnie z § 10 ust. 1 ww. umowy przekazane środki finansowe oraz wkład własny U. zobowiązany był wykorzystać na działania, które prowadził od dnia 01.04.2013 r. do dnia 31.12.2013 r. poprzez realizację wszystkich płatności (w tym podatków i świadczeń od wynagrodzeń). W związku z powyższym Urząd Kontroli Skarbowej uznał kwotę dotacji Ministra w wysokości 30.654,95 zł jako wykorzystaną po terminie zakończenia zadania.

2) fakt, że uczelnia część środków w wysokości 337.011,08 zł przeznaczyła na wynagrodzenia wraz z pochodnymi oraz odpisem na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych nowo zatrudnionych pracowników, co było niezgodne z przeznaczeniem przyznanej dotacji, ponieważ dotacja przyznana była na zwiększenie wynagrodzeń pracowników Uczelni wraz z pochodnymi i naliczeniem zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

W dniu 23 marca 2016r. U. przedłożył wyjaśnienia, po analizie których Minister stwierdził, że brak jest podstaw do podważenia wyników kontroli UKS w W.

Decyzją z [...] czerwca 2016 r. nr [...] Minister ustalił kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, w związku z rozliczeniem podatku VAT w wysokości 30.654,95 zł (wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia 29 lipca 2015 r.) oraz kwotę dotacji w wysokości 337.011,08 zł (wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia 24 maja 2013 r.) z tytułu nieprawidłowego wykorzystania przyznanej dotacji, którą uczelnia otrzymała na zwiększenie od dnia 1 stycznia 2013 r. wynagrodzeń wraz z pochodnymi oraz odpisem na zakładowy fundusz socjalny dla pracowników uczelni publicznej z rezerwy celowej budżetu państwa, a z w/w dotacji wypłaciła wynagrodzenie wraz z pochodnymi oraz odpisem na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych nowo zatrudnionych pracowników, co jest niezgodne z przeznaczeniem przyznanej dotacji.

Pismem z 28 czerwca 2016 r. skarżący zwrócił się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ww. decyzją, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania.

Rozpatrując ponownie sprawę, Minister wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z [...] września 2016 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z [...] czerwca 2016 r. Przedstawił szczegółowo przebieg postępowania w sprawie oraz przytoczył brzmienie art. 169 ust. 1 pkt 2, 5 u.f.p.

Uzasadniając wskazał – odnosząc się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, iż moment wystawienia faktury wewnętrznej oraz przelanie równowartości podatku VAT z konta dla prowadzonej inwestycji na konto główne U. nie potwierdzają rozliczenia podatku VAT z właściwym organem. Brak jest zatem jak podkreślił Minister dowodu na dokonanie zapłaty podatku VAT w terminie do 31.12.2013 r. Wskazał przy tym, że kolejna nieprawidłowość, polegała na zatrudnieniu nowych pracowników przy wykorzystaniu środków z dotacji, która jak napisano wyżej została przekazana w celu zwiększenia od dnia 1 stycznia 2013 r. wynagrodzeń dotychczasowych pracowników.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć i zobowiązanie organu do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty w ten sposób, że strona nie jest zobowiązana do zwrotu dotacji opisanych w pkt 1 i 2 decyzji.

Autor skargi zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

(co do pkt 1 decyzji)

- art. 19 ust 19a w zw. z art. 28b, a także art. 86 ust. 10 pkt 2 oraz 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U.2011.177.1054) (dalej "u.p.t.u.") w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2013 roku, poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że w przypadku importu usług wystawienie faktury wewnętrznej oraz przelanie równowartości podatku VAT z konta dla prowadzenia inwestycji na konto główne U. do dnia 31 grudnia 2013 r. nie stanowią wydatkowania środków w tym terminie;

- art. 7, 8 , 77 § 1 i 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p. poprzez błędne rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez błędną ocenę umowy nr [...] z [...] maja 2013 r. i przyjęcie, iż wydatki poniesione na VAT wynikające z czynności bezpośrednio związanych z projektem i poniesionych w okresie umowy nie mogły być pokryte z dotacji, podczas gdy koszty dofinansowane z dotacji zostały poniesione w trakcie obowiązywania umowy, w ramach wewnętrznego dokumentu księgowego;

- art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p. poprzez lakoniczne uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji w zakresie ustalenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w związku z rozliczeniem podatku VAT poprzez niewskazanie, które przepisy prawa zostały naruszone przy rozliczaniu dotacji, brak wskazania podstawy prawnej przyjętego rozstrzygnięcia w zakresie przyjętych ustaleń oraz lakoniczne uzasadnienie faktyczne dlaczego w ocenie Organu postępowanie U. było w tym zakresie nieprawidłowe;

(co do pkt 2 decyzji)

- art. 100 ust. 2 ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t. jedn. Dz.U. 2012, poz. 572 z późn zm.) (dalej "p.s.w.) w związku z art. 151 ust. 4 p.s.w. w zw. z art. 4 ust. 1 p.s.w poprzez błędne uznanie, że U. nie miał prawa wydatkowania dotacji celowej na zwiększenie wynagrodzeń nowych pracowników podczas gdy U. w zakresie wydatkowania środków był uprawniony i zobowiązany do ich wydatkowania zgodnie z postanowieniami Senatu U., a ingerencja przez organ władzy publicznej w drodze indywidualnych aktów administracji w strukturę wynagrodzeń narusza zasadę autonomii szkół wyższych;

- art. 7, 8 , 77 § 1 i 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p. poprzez błędne rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez pominięcie w ocenie dowodów pisma Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zwiększonej dotacji na wynagrodzenia pracowników uczelni publicznych, z którego nie wynika obowiązek wykorzystania dotacji na zwiększenie wynagrodzeń jedynie zatrudnionych dotychczas pracowników, a jedynie informacja o zwiększeniu dotacji na wynagrodzenia osobowe;

- art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 67 u.f.p. poprzez lakoniczne uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji w zakresie nieprawidłowego wydatkowania dotacji przeznaczonej na wynagrodzenia pracowników poprzez niewskazanie, które przepisy zostały naruszone przy wydawaniu środków w związku z wynagrodzeniami dla nowych pracowników oraz brak uzasadnienia faktycznego dla stanowiska Organu jakoby U. nieprawidłowo wydatkował dotację na nowo zatrudnionych pracowników.

Uzasadniając powyższe Skarżący podniósł m.in., że obowiązek podatkowy w podatku VAT powstał w grudniu 2013 r. i w tym też miesiącu został zabezpieczony poprzez wystawienie faktury wewnętrznej z tytułu importu usług oraz przekazanie stosownych środków na konto główne U.

Skarżący jest przekonany, że organ przy wydawaniu decyzji pominął specyfikę rozliczania podatku VAT z tytułu importu usług, gdyż U. zobowiązany był do samoobliczenia podatku należnego oraz nie zaistniał obowiązek zapłaty tego podatku na rachunek wykonawcy usługi, bo podatek taki jest rozliczany bezpośrednio z urzędem skarbowym. Tym samym, co podkreślił doszło do niepieniężnego rozliczenia z urzędem skarbowym należnego podatku VAT z tytułu importu usług. Niepodlegająca odliczeniu część podatku naliczonego zwiększyła wydatki na zadania inwestycyjne poniesione do 31 grudnia 2013 r.

Orzekając o braku możliwości wykorzystania dotacji na zwiększenie wynagrodzeń, także dla nowych pracowników, organ zdaniem autora skargi dyskryminuje pracowników, ze względu na rodzaj umowy oraz staż pracy.

Przy tym w uzasadnieniu decyzji zabrakło, co podkreślił Skarżący wskazania przez organ podstaw prawnych dla przyjęcia interpretacji przepisów ustalających wysokość rzekomo nieprawidłowo pobranej dotacji. Organ podał, bez wskazania części składowych, że nieprawidłowo wydatkowana została kwota w wysokości 337.011,08 zł. Następnie organ zarzucił U., że środki zostały wydatkowane na wynagrodzenia dla nowo zatrudnionych pracowników, jednak bez wskazania konkretnych osób, których wynagrodzenia pokryte byłyby w całości lub w części z dotacji w sposób nieprawidłowy, co w zasadzie w ocenie Skarżącego czyni niemożliwym odniesienie się merytoryczne do ustaleń organu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w treści decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r. poz. 718 j.t. ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Ad. 1 . Kwota 30.654,95 zł określona jako dotacja pobrana w nadmiernej wysokości .

Nie jest kwestionowane, że Skarżący w grudniu 2013 r. zapłacił z tytułu nabycia usług od zagranicznego dostawcy fakturę netto i zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług , w brzmieniu obowiązującym w dniu 31.12.2013 r. miał obowiązek odprowadzić podatek VAT należny od tej faktury. Zgodnie z art. 19 ust. 4 tej ustawy jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, po opłaceniu faktury na rzecz zagranicznego dostawcy, Skarżący obliczył należny podatek VAT , wystawił na tę kwotę fakturę wewnętrzną , na jej podstawie dokonał przeksięgowania kwoty VAT z konta inwestycji na konto ogólne U., a następnie w styczniu roku 2014 złożył deklarację VAT, ujmując w niej VAT należny od w/w faktury . Należy zwrócić uwagę na fakt, iż możliwość wystawiania faktury wewnętrznej w takim przypadku wynika wprost z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym w grudniu 2013 r. w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, mogą być wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne mogą być również wystawiane dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W ocenie Sądu działalnie Strony związane z wywiązaniem się z obowiązku zapłaty podatku VAT oraz wydatkowaniem dotacji należy uznać za całkowicie prawidłowe , a strona skarżąca nie miała innej możliwości odprowadzenia podatku VAT niż ujęcie go w deklaracji składanej w miesiącu styczniu 2014r. za miesiąc grudzień roku poprzedniego. Wynika to wprost z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT. W grudniu 2013 r. dokonała obliczenia podatku należnego od nabytych od podmiotu zagranicznego usług, a następnie fakturą wewnętrzną przekazała należną kwotę podatku z konta inwestycji na konto ogólne U. i w tym konkretnym przypadku należy uznać, że dotacja została wydatkowana w terminie określonym w umowie i na cele zgodne z umową ( to nie jest przez organ kwestionowane ). Przeksięgowanie należnego VATu z konta inwestycji na konto ogólne oraz wystawienie faktury wewnętrznej należy uznać za wydatkowanie dotacji w terminie wynikającym zarówno z ustawy o finansach publicznych , jak też z § 10 ust. 1 Umowy , gdyż nastąpiła realizacja płatności podatku VAT w taki sposób, w jaki było to w tym przypadku możliwe.

Ad.2 Kwota 337.011,08 zł wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem .

Organ uznał, powołując się na treść pisma z [...] maja 2013 r. , iż dotacja zwiększona została przekazana wyłącznie na podwyższenie od dnia 1 stycznia 2013 r. wynagrodzeń dla pracowników uczelni ( zatrudnionych w uczelni w tym dniu). Dodatkowo argumentowano powyższe stanowisko treścią rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5.10.2011 r. w sprawie wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej (Dz.U. Nr 243 poz. 1447 ) . Organ wskazał, że zgodnie z § 4 rozporządzenia nauczyciele akademiccy miel ustalone minimalne stawki wynagrodzenia zasadniczego i zagwarantowany wzrost tych wynagrodzeń latach 2012-2015 .

Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art.151 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz.U . Nr 164 poz. 1365 z poźn. zm. ) . Przepis ten określa jakie elementy wynagrodzenia może minister uregulować w rozporządzeniu wykonawczym. Równocześnie w ust. 4 tegoż artykułu widnieje zapis, iż środki na wynagrodzenia dla pracowników uczelni publicznej określa senat w ramach środków posiadanych przez uczelnię.

Należy też zwrócić uwagę na treść art. 94 tej ustawy , który określa na jakie cele z budżetu państwa uczelnia publiczna otrzymuje dotacje . I tak zgodnie z pkt 1 dotacja jest przyznawana na zadania związane z kształceniem studentów studiów stacjonarnych, w tym studentów, o których mowa w art. 99 ust. 1a, z wyłączeniem kształcenia, o którym mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1a, kształceniem uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i kadr naukowych oraz utrzymaniem uczelni, w tym na remonty.

Nie ulega wątpliwości, że kwota 3.183.700 zł, o jakiej mowa w piśmie z 8 maja 2013 r. jest to dotacja podmiotowa. Sąd przeprowadził uzupełniający dowód w trybie art.106 § 3 p.p.s.a z dokumentu informującego U. o wysokości przyznanej dotacji podmiotowej na rok 2013. Z obu pism – zarówno tego z 8 maja 2013 r. jak i z grudnia 2013 r. wynika, że dotacja została zwiększona w dz. 803 szkolnictwo wyższe, rozdział 80306 § 2520 . Łącznie w roku 2013 wynosiła ona 43.549.681 zł. W układzie zadaniowym odpowiadało to zadaniu "Kształcenie w szkolnictwie wyższym" , celowi "Podnoszenie jakości kształcenia" , nazwa miernika "Liczba nauczycieli akademickich posiadających doktorat, habilitację i profesurę do ogółu zatrudnionych nauczycieli akademickich w uczelniach artystycznych (%)".

Również z ustawy budżetowej na rok 2013 wynika, że w pozycji 24 "Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego" w dziale 803 Szkolnictwo wyższe wyodrębnione zostały następujące rozdziały : działalność dydaktyczna ( 80306), pomoc materialna dla studentów i doktorantów (80309), pozostała działalność ( 80395).

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że oparcie się jedynie na lakonicznym stwierdzeniu zawartym w piśmie z [...].05.2013r., że zwiększona dotacja jest przeznaczona na zwiększenie wynagrodzeń dla pracowników naukowych , nie jest wystarczające. Organ nie wyjaśnia czego dotyczy § 2520 rozdziału 80306. W aktach administracyjnych brak jest jakichkolwiek dokumentów źródłowych. Nawet pismo z 8 maja 2013 r. jest Sądowi znane, gdyż stanowi załącznik do skargi, brak jest natomiast tego kluczowego dokumentu w aktach administracyjnych. Obecny stan akt administracyjnych oraz treść uzasadnienia nie pozwalają na kontrolę prawidłowości ustaleń, że kwota zwiększonej dotacji została przyznana wyłącznie na zwiększenie wynagrodzeń dla pracowników uczelni , którzy byli w niej już zatrudnieni w dniu 1.01.2013 r. Kwestia ta powinna być szczegółowo rozpatrzona w oparciu o cały proces wyliczania należnej dotacji, jej zmiany, podporządkowanie do konkretnych pozycji, rozdziałów, a także pism informujących U. o wysokości i przeznaczeniu dotacji. Organ winien wyjaśnić, odwołując się do poszczególnych pozycji budżetu resortu, dlaczego uważa, że te konkretne pieniądze, zwiększające dotację w rozdziale 80306 § 2520 , były przeznaczone wyłącznie na podwyżki dla pracowników już zatrudnionych w uczelni. W chwili obecnej kwestia ta nie jest jasna i, jak już wspomniano wyżej, nie poddaje się kontroli.

Wobec powyższego należy uznać, że co ustalenia kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości doszło do naruszenia prawa materialnego ( art. 169 ust. 1 pkt 2 ufp) poprzez uznanie, że dotacja przyznana na podstawie umowy z 16.05.2013 r. została wykorzystana w nadmiernej wysokości, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Natomiast co do kwoty 337.011,08 zł dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem organ naruszył przepisy postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 plt 1 lit c p.p.s.a ), gdyż z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz uzasadnienia decyzji nie wynika w sposób nie budzący wątpliwości , że kwota dotacji przekazana pismem z [...].05.2013 r. została przekazana wyłącznie na zwiększenie wynagrodzeń dla pracowników już zatrudnionych w uczelni.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 a i c p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 i 2 p.p.s.a.