Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 458/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 134 par 1 , 153, 145 par 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2009r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia działalności zakładu na czas prowadzenia postępowania wyjaśniającego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] decyzją z dnia

[...] r., Nr PIW[...] , działając w oparciu o art. 54 ust. 2 lit. e rozporządzenia (WE) Nr [..] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

[...] r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem (Dz. U. UE. L Nr 165, poz. 1), art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U.

Nr 171, poz. 1225) oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zawiesił działalność Zakładów Przetwórstwa Mięsnego A Spółka z o.o.

w [...] na czas określony do zakończenia postępowania wyjaśniającego przyczynę zatrucia [...] ludzi. Ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie

art. 108 § 1 Kpa.

[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [...] , po rozpatrzeniu sprawy w wyniku złożonego przez Spółkę odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.

o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287 ze zm.), decyzją z dnia [...] r., Nr[...] , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji wraz z rygorem jej natychmiastowej wykonalności.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez Zakłady Przetwórstwa Mięsnego A Spółka z o.o. w [...] w likwidacji. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] strona ponowiła zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego podnoszone w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji i zarzuciła decyzji organu drugiej instancji naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 11 i art. 107 § 3 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów prawa procesowego związanych z obowiązkiem prawidłowego ustalenia przez organ odwoławczy stanu faktycznego sprawy, wynikających z art. 7 i art. 77 § 1 kpa oraz z naruszeniem art. 107 § 3 kpa, nie przesądzając ostatecznego sposobu rozstrzygnięcia, wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 917/07, orzekł o jej uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). We wskazaniach co do dalszego postępowania Sąd zobowiązał organ do ponownego rozważenia zasadności zawieszenia przez organ pierwszej instancji działalności zakładu z uwagi na konieczność zakończenia postępowania wyjaśniającego przyczynę zatrucia [...] ludzi, przy jednoczesnym poszanowaniu prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu. Organ został zobligowany również do wskazania konkretnych dowodów, w oparciu o które dokonał subsumcji prawa w ustalonym stanie faktycznym sprawy.

[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [...] decyzją

z dnia [...] r. nr[...] , działając na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2007 r. nr 121, poz. 842) oraz art. 105 § 1 Kpa , umorzył postępowanie w sprawie.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Powiatowy Lekarz Weterynarii

w [...] w dniu [...] r. wystosował do strony pismo,

w którym poinformował ją, że zgodnie z opinią Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego w Puławach, Inspekcja Weterynaryjna zakończyła badanie przyczyny zatrucia[...]. W związku

z tym, zdaniem organu odwoławczego, "upłynął czas, na który została wydana decyzja z dnia [...] r., a w konsekwencji nastąpiło wygaśnięcie tej decyzji i jej wycofanie z obrotu prawnego". Powyższe spowodowało bezprzedmiotowość postępowania, w związku z czym na podstawie art. 105 § 1 Kpa organ umorzył postępowanie odwoławcze. W zaistniałej sytuacji nie było zatem potrzeby dokonania oceny merytorycznej zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji.

W skardze na wyżej wymienioną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] pełnomocnik Zakładów Przetwórstwa Mięsnego A Spółka z o.o. w [...] w likwidacji wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji, orzeczenie o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i umorzeniu postępowania

w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik strony skarżącej zarzucił decyzji [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] naruszenie przede wszystkim art. 15 Kpa poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności, art. 138 § 1 pkt 2 i 3 Kpa, w związku z art. 105 Kpa poprzez wydanie rozstrzygnięcia niezgodnego z prawem, art. 107 § 3 Kpa poprzez podanie w uzasadnieniu faktów dotyczących merytorycznej oceny decyzji organu pierwszej instancji, a pominięcie faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz art. 162 § 1 pkt 1 Kpa poprzez uznanie decyzji organu pierwszej instancji za wygaszoną wobec braku decyzji organu pierwszej instancji o wygaśnięciu decyzji.

Pełnomocnik skarżącej nie zgodził się ze stanowiskiem organu, jakoby postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Jego zdaniem w obrocie prawnym nadal pozostaje decyzja organu pierwszej instancji, której wygaśnięcia dotychczas nie stwierdzono. Podstawą do uznania jej wygaśnięcia nie mogą być twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy, ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów, stwierdził, że nietrafny jest pogląd, jakoby w katalogu możliwych rozstrzygnięć organu drugiej instancji nie mieściło się umorzenie postępowania. Art. 138 § 1 Kpa wyraźnie przewiduje w punkcie 3 umorzenie postępowania odwoławczego, które dopuszczalne jest w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe.

W rozpatrywanej sprawie bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego wynika

z tego, że po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji doszło do zakończenia postępowania wyjaśniającego w sprawie, które skutkowało wygaśnięciem decyzji wydanej na czas trwania postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organy Inspekcji Weterynaryjnej. Wygaśnięcie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło

z mocy prawa, z dniem zaś zakończenia weterynaryjnego postępowania wyjaśniającego decyzja ta przestała funkcjonować w obrocie prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w wyniku rozpoznania ww. skargi, wyrokiem z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 565/08 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii

w [...] z dnia [...] r. orzekając, iż nie podlega ona wykonaniu.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w[...] wskazał, że w rozpatrywanej sprawie Sąd już orzekał i wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt II SA/Sz 917/07 uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] r.

w przedmiocie zawieszenia działalności Zakładu Przetwórstwa Mięsnego A Spółka z o.o. w [...] w likwidacji na czas określony do zakończenia postępowania wyjaśniającego. Przy ponownym wydawaniu decyzji organ nie zastosował się do oceny prawnej i wskazówek zawartych w ww. wyroku, naruszając tym samym zasadę związania organu ocena prawną. Powyższe spowodowało wydanie wadliwej decyzji, dlatego Sąd orzekł o jej uchyleniu.

[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [...] decyzją

z dnia [...] r. ,nr [...] działając na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, art. 138 § 1 pkt 1 Kpa

po ponownym rozpatrzeniu odwołania Zakładów Przetwórstwa Mięsnego A " Spółka z o.o. w [...] od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia[...] . [...] w sprawie zawieszenia działalności zakładu na czas prowadzenia postępowania wyjaśniającego przyczynę zatrucia ludzi[...] , utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania

w rozpoznawanej sprawie a następnie podał, że w toku postępowania administracyjnego Inspekcja Weterynaryjna wydając decyzję z dnia[...] . o wycofaniu z obrotu prawnego surowych wyrobów mięsnych i decyzję z dnia

[...] r. zakazującą produkcji do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego przyczynę zatrucia ludzi [...] zebrała informacje dotyczące źródła pochodzenia surowców do produkcji oraz przeznaczenia produkowanej przez zakład żywności.

Głównym źródłem danych są faktury i dokumenty wewnętrzne firmy, które miały potwierdzić, że zakład posiada udokumentowane pochodzenie surowca do produkcji żywności. W oparciu o posiadane dokumenty dokonano zestawienia danych, wykorzystując również informacje uzyskane od dostawców mięsa i Inspekcji Weterynaryjnej w Poznaniu i Łodzi.

Z analizy zgromadzonych materiałów jednoznacznie wynikało, że firma

[...] nie posiadała :

1/ dokumentów handlowych na dostarczone mięso z zakładów [...] w [...] i [...] w[...] , które dokonywały usługowego uboju świń dla tej firmy w okresie od [...] r.,

2/ ewidencji mięsa dostarczanego z ww. ubojni,

3/ pełnego potwierdzenia zakupu świń przeznaczonych do ubojni w ww. rzeźniach,

4/ wiarygodnej ewidencji sprzedanych produktów do sieci handlu detalicznego.

W ocenie organu stwierdzone nieprawidłowości naruszają obowiązujące przepisy weterynaryjne. Niezastosowanie się skarżącego do decyzji organu I instancji z dnia [...] r. i żądań Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie dostarczenia wymaganych informacji, stanowiło naruszenie zasad mających na celu ochronę zdrowia i życia ludzi.

W ocenie organu odwoławczego, mając na uwadze poczynione ustalenia, organ I instancji słusznie decyzją z dnia [...] r. zawiesił działalność zakładu do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego przyczynę zatrucia [...] ludzi.

W przypadku postępowania z żywnością , zwłaszcza w przypadku zagrożenia zdrowia i życia ludzkiego, organ Inspekcji Weterynaryjnej na podstawie

art.10 § 2 Kpa ze względów bezpieczeństwa może i powinien prowadzić postępowanie w trybie przyspieszonym przewidzianym w tym przepisie.

Nadto zgodnie z art. 108 § 1 Kpa gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony, decyzje powinny być zaopatrzone w rygor natychmiastowej wykonalności. W rozpoznawanej sprawie decyzje wydane w celu zabezpieczenia przed rozprzestrzenianiem się zarażenia [...] i uniknięciem dalszych zachorowań ludzi były niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego.

[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii organ uznał, że prawidłowo ustalił stan faktyczny i orzekł na tej podstawie o zawieszeniu działalności zakładu na czas określony do zakończenia postępowania wyjaśniającego przyczynę zatrucia ludzi[...] . Wszystkie uzyskane przez organ dowody wskazywały wyłącznie na skarżącego jako źródło zakażenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] pełnomocnik Zakładów Przetwórstwa Mięsnego A Spółka z o.o. w [...]

w likwidacji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił jej naruszenie:

1/ art. 6, 7, 8, 10 i 11 Kpa,

2/ błędne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności nieprawidłowe stosowanie wnioskowań logicznych i zasad oceny dowodów,

3/ nieprawidłowe zastosowanie art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r.

o bezpieczeństwie żywności i żywienia,

4/ nieprawidłowe zastosowanie art. 18 ust. 2 i 3 i art. 19 pkt 1 Rozporządzenia

nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiające procedury

w zakresie bezpieczeństwa żywności,

5/ nieprawidłowe zastosowanie art. 54 ust. 2 lit. e i art. 54 ust. 1 Rozporządzenia nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt

i dobrostanu zwierząt.

W ocenie strony skarżącej zarówno w postępowaniu przed organem I jak i II instancji nie zapewniono jej czynnego udziału w sprawie oraz uniemożliwiono wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Organ nie wskazał, jakie produkty i w jakich sklepach znaleziono w trakcie kontroli. Powołany art. 19 pkt 1 Rozporządzenia nr 178/2002 wskazuje na obowiązki producenta, który w sytuacji gdy uważa lub ma podstawy sądzić, że środek spożywczy przez niego przywożony, wyprodukowany, przetworzony lub rozprowadzany nie jest zgodny z wymogami

w zakresie bezpieczeństwa żywności natychmiast rozpocznie postępowanie w celu wycofania danej żywności z rynku. Natomiast w rozpoznawanej sprawie

z niewiadomego powodu organ II instancji uznał, że skarżący miał podstawy aby uważać, że produkt przez niego produkowany nie jest zgodny z wymogami w zakresie bezpieczeństwa żywności. W toku przeprowadzonych w sprawie postępowań jednak, nikt nie ustalił, że to Zakłady [...] wprowadziły do obrotu żywność nie spełniającą wymogów. W ocenie pełnomocnika skarżącego fakt wystąpienia zarażenia [...] u ludzi, nie pozostawał w żadnym związku przyczynowo-skutkowym z koniecznością wstrzymania pracy zakładu.

Nadto, w ocenie skarżącego, stan faktyczny w sprawie został ustalony

w sposób nieprawidłowy oraz nie został zbadany w sposób obiektywny, a strona nie miała żadnego wpływu na to na podstawie jakich dowodów był ustalany.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Podnoszone w skardze zarzuty organ uznał za bezpodstawne. Dochodzenie epidemiologiczne przeprowadzone zostało przez Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej szczegółowo i jest to organ uprawniony, do którego kompetencji należy prowadzenie dochodzenia w celu ustalenia przyczyn epidemii. Przekazywane przez kontrolowany Zakład w trakcie kontroli informacje o podmiotach którym dostarczane były wyroby mięsne produkowane przez skarżącego oraz informacje o dostawcach surowców do produkcji - w celu zabezpieczenia dokumentów i prób do badań były niekompletne, uzupełniane wybiórczo i uniemożliwiały szybkie zidentyfikowanie osób oraz zakładów w celu zabezpieczenia prób do badań. Zatem nieprawdziwe jest twierdzenie, że dokumentacja była wystarczająca.

Na podstawie zebranych dowodów ustalono, że kontrolowany zakład nie wdrożył instrukcji dotyczącej wycofywania z rynku produktów, proces wycofywania wyrobów mięsnych odbywał się w sposób chaotyczny z pominięciem założeń instrukcji zakładu, co skutkowało brakiem wiarygodnych dokumentów potwierdzających skuteczne wykonanie decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r.

Niezastosowanie się skarżącego do decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] r. oraz żądań kontrolujących

w zakresie dostarczenia wymaganych informacji było wystarczającą przyczyną zawieszenia produkcji żywności pochodzenia zwierzęcego, ponieważ stanowiło zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami

m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem,

tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 153 P.p.s.a, ocena prawna

i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą

w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną natęży rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. W pojęciu ocena prawna mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu komentowanego przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Jan Paweł Tamo, LexisNexis, Warszawa 2008 r).

Przepis art. 153 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej

w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziłoby do niespójności działania systemu władzy publicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie i na Sądzie może być wyłączony tyko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem (por. np wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 2408/98, LEX 44392).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie, co prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uchylając w wyroku z dnia

[...] r. sygn. akt IISA/Sz 917/07 decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Szczecinie z dnia [...] r. w przedmiocie zawieszenia działalności zakładana czas określony do zakończenia postępowania wyjaśniającego stwierdził, że organ argumentując zasadność zawieszenia działalności Zakładów Przetwórstwa Mięsnego A Spółka z .o.o. przywołał takie okoliczności jak niewykonanie obowiązków wynikających z decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia[...] . nakazującej m.in. usunięcie z rynku surowych wyrobów mięsnych, wadliwe stosowane przez Zakład systemy i procedury umożliwiające identyfikację dostawców surowców i odbiorców produktów oraz źle funkcjonujące przekazywanie takich informacji na żądanie właściwych władz.

W ocenie Sądu, motywy podjęcia decyzji przez organ nie korelowały z treścią rozstrzygnięcia określoną przez dyspozytywną część decyzji organu I instancji z dnia [...] r. Organ nie wyjaśnił jakie znaczenie dla okresu działalności zakładu ma okoliczność wyjaśnienia przyczyn zatrucia ludzi[...] . Sąd zwrócił nadto uwagę, że skoro w dacie podejmowania decyzji stwierdzono występowanie konkretnych nieprawidłowości, w działalności zakładu, to zawarta w kwestionowanej decyzji argumentacja mogłaby stanowić podstawę do zawieszenia działalności zakładu do czasu usunięcia stwierdzonych uchybień w jego funkcjonowaniu. Taka decyzja nie została jednak w sprawie wydana.

Rozstrzygając ponownie sprawę Sąd stwierdził, że organ odwoławczy nie zastosował się do wytycznych Sądu i utrzymując w mocy decyzję organu I instancji

w przedmiocie zawieszenia działalności zakładu na czas określony do zakończenia postępowania wyjaśniającego w istocie posłużył się argumentacją, która mogłaby stanowić podstawę do zawieszenia działalności zakładu z innych przyczyn aniżeli te, które stanowiły podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie.

Podkreślić w związku z powyższym należy, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte na czas określony do zakończenia postępowania wyjaśniającego przyczynę zatrucia ludzi[...] . Obowiązkiem organu odwoławczego, do którego zostało wniesione odwołanie od decyzji było ponownie merytoryczne rozpatrzenie sprawy jednakże bez dokonywania zmiany przedmiotu postępowania. Decyzja organu odwoławczego mogła dotyczyć wyłącznie decyzji organu pierwszej instancji, która została zaskarżona w drodze odwołania, a zatem przedmiotem decyzji organu odwoławczego mogła być jedynie sprawa rozstrzygnięta decyzją organu I instancji.

Organ II instancji, co wynika z treści zaskarżonej decyzji nie rozważył zasadności dalszego zawieszenia przez organ I instancji działalności zakładu pomimo, że w dniu [...] r. organ I instancji poinformował skarżącą Spółkę, że "wydaniem opinii przez Państwowy Instytut Badawczy w [...] – zakończone zostało postępowanie prowadzone przez Inspekcję Weterynaryjną wyjaśniające przyczynę zatrucia [...] ludzi". Został zatem osiągnięty cel, dla którego postępowanie w sprawie zostało wszczęte.

Państwowy Wojewódzki Lekarz Weterynarii w [...] ze względu na powołane wyżej przesłanki uznał dalsze postępowanie w sprawie za bezprzedmiotowe, albowiem "upłynął czas, na który została wydana decyzja z dnia

[...] r. , a w konsekwencji ( nastąpiło) wygaśnięcie tej decyzji i wycofanie jej z obrotu prawnego", stąd też decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie.

Zauważyć należy, że jakkolwiek organ II instancji wyraził pogląd, że wydanie opinii przez Państwowy Instytut Badawczy w [...] kończącej badanie przyczyny zatrucia [...] uczyniło postępowanie bezprzedmiotowym, to jednak bezprzedmiotowość tą odniosło jedynie do postępowania odwoławczego. Skutkiem prawnym decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego było pozostawienie

w obrocie prawnym zaskarżonej odwołaniem decyzji.

W zaistniałych w sprawie okolicznościach organ II instancji nie tracąc z pola widzenia przedmiotu postępowania oraz wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w [...] z dnia 30 stycznia 2008 r. – sygn. akt IISA/Sz 917/07 rozważy, jaki wpływ na byt prawny na wydaną w sprawie w I instancji decyzję mają zaistniałe na etapie postępowania odwoławczego okoliczności faktyczne związane z wydaniem przez Państwowy Instytut Badawczy w [...] opinii o zakończeniu postępowania wyjaśniającego .

Uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów prawa procesowego, Sąd na podstawie

art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji wyroku.

Zakres, w jakim zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu określono w oparciu o przepis art. 152 powołanej ustawy, zaś o kosztach na podstawie art. 200.