Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 294/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6552
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A spółka jawna w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 lipca 2021 r.; sygn. akt I SA/Ke 335/21 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółka jawna w K. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na zalesianie postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lipca 2021 r., sygn. akt

I SA/Ke 335/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek A spółka jawna w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na zalesianie.

Sąd I instancji podniósł, że w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca spółka wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka wykonała zalesienia zgodnie z treścią obowiązujących przepisów i wytycznych organów. Wydatkowała na ten cel otrzymane środki finansowe. W sytuacji, gdyby dotychczas pobrane przez skarżącego dofinansowanie podlegało zwrotowi, byłaby to kwota znacznie wyższa niż wskazał organ w treści uzasadnienia. Organ nie pomnożył bowiem kwoty premii pielęgnacyjnej i premii zalesieniowej przez określoną ilość lat. Cała kwota wynosząca około 400.000 złotych jest niebagatelna i spółka, która nie prowadzi aktualnie innej działalności będzie w krytycznej sytuacji finansowej, skutkującej najprawdopodobniej złożeniem wniosku o upadłość likwidacyjną.

WSA podkreślił, że w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to ona jest zobowiązana do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej p.p.s.a. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione oraz poprzeć je stosownymi dokumentami. Zadaniem sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za uwzględnieniem jej wniosku.

Sąd I instancji stwierdził, że wniosek spółki nie spełnia wyżej wskazanych wymagań. Skarżąca we wniosku powołała się tylko na ogólnie sformułowane przesłanki i lakoniczne ich uzasadnienie. Nie przedstawiła żadnych informacji w zakresie jej sytuacji majątkowej: osiąganych przychodów, kosztów ich uzyskania, majątku ruchomego, nieruchomości, obciążeń majątkowych, osób zatrudnionych, trudności w spłacie zobowiązań publicznoprawnych i cywilnoprawnych, przyczyn zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym nie można ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już wyżej wskazano, wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą tylko konkretne okoliczności, będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Innymi słowy, strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności. W ocenie Sądu skarżąca tego nie uczyniła, co skutkowało oddaleniem jej wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie wstrzymania wykonania wykonalności decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z [...] kwietnia 2021 r., względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniosła także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez brak uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w obliczu szkody jaką może ponieść skarżący.

Do zażalenia skarżąca załączyła tytuł wykonawczy oraz zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż objęte nim orzeczenie Sądu

I instancji, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Podkreślić przy tym należy, że w toku procedowania nad wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podstawową kwestią jest ocena, czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego, stosownie do treści art. 61 p.p.s.a., należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225). W związku z tym, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne.

W przedmiotowej sprawie strona żąda wstrzymania decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na zalesianie. Wskazać należy, że zaskarżona do Sądu pierwszej instancji decyzja jest aktem prawnym, który nie nosi znamion wykonalności. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do wniosku o przyznanie płatności na zalesienie nie wykreowało nowej sytuacji skarżącej w sferze jej obowiązków. Oznacza to, że decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach brak jest przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższe oznacza, że zbędne było badanie przez Sąd I instancji przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie, albowiem mimo wadliwości uzasadnienia, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.