Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1256/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Marcin Grabowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2006 r. sprawy ze skargi L. i H. B. oraz L.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego .na rzecz skarżących L. i H. B. oraz L. W. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

z dnia [...] sierpnia 2004 roku, Nr [...].

Pismem z dnia 14 lipca 2005 roku pełnomocnik L. i H. B. oraz L. W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 roku.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniosła, że decyzja została doręczona na adres jej kancelarii w dniu 27 czerwca 2005 roku. Jednakże w dniach od 22 czerwca 2005 roku do 13 lipca 2005 roku przebywała

na zwolnieniu lekarskim i była niezdolna do pracy. Tym samym zdaniem pełnomocnika uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 roku, Nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że o braku zawinienia uchybienia terminowi można mówić jedynie wtedy, gdy osoba zainteresowana nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku i dodatkowo przeszkoda ta istniała przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Istnienie choćby winy nieumyślnej – niedbalstwa – stanowi negatywną przesłankę

do przywrócenia terminu. Jak wynika z orzecznictwa sądowo

– administracyjnego przykładowymi okolicznościami uzasadniającymi brak winy w uchybieniu terminu są: przerwa w komunikacji, powódź, pożar, czy też wreszcie nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Analiza wniosku wraz załącznikiem wykazuje, iż zainteresowana nie uprawdopodobniła braku winy w dochowaniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Faktem jest – co wynika z załączonego zaświadczenia lekarskiego – iż przewidywany okres leczenia zainteresowanej został wyznaczony w dniach od 22 czerwca 2005 roku

do 13 lipca 2005 roku. Wiązała się z tym – co też wynika z zaświadczenia – potrzeba leżenia ok. 3 tygodni z przyjmowaniem zaleconych leków. Bezspornym jest również, iż w dniu 27 czerwca 2005 roku decyzja z dnia [...] czerwca 2005 roku, Nr [...], została osobiście odebrana przez pracownika Kancelarii Radcy Prawnego – R.T. Zważywszy jednak na przedstawioną powyżej konieczność dochowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej,

to na zainteresowanej (pełnomocniku strony) leżał obowiązek takiego zorganizowania pracy Kancelarii, która nie pozwoliłoby – w sytuacji nieobecności zainteresowanej w siedzibie Kancelarii – na poniesienie przez mocodawców jakichkolwiek strat, w tym również związanych z utratą możliwości skutecznego dochodzenia swych praw. Przy uwzględnieniu dobrze pojętego interesu klienta – w sprawach nie cierpiących zwłoki korespondencja mogłaby być dostarczana przez pracownika Kancelarii bezpośrednio do miejsca zamieszkania pełnomocnika i stąd też odbierana celem nadania jej biegu. Przedłożone zaświadczenie lekarskie nie stwierdzało bowiem ani konieczności hospitalizacji ani choroby obłożnej, która skutecznie uniemożliwiałaby wykonywanie podstawowych czynności psychofizycznych. Jak z powyższego wynika – istniejąca organizacja pracy, tudzież ewentualne zaniedbania pracowników nie mogą w żadnym razie stanowić o braku winy zainteresowanej. Za słusznością niniejszego rozstrzygnięcia przemawia okoliczność, iż uchybienia terminowi dopuściła się osoba wykonująca zawód radcy prawnego.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła pełnomocnik L. i H. B. oraz L. W. W skardze podniosła zarzut, iż nie można zgodzić się

z poglądem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że przeszkoda

w terminowym złożeniu wniosku związana z chorobą pełnomocnika nie stanowi podstawy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, gdyż choroba wymagająca leżenia i związana z tym niezdolność do pracy stanowi jedynie subiektywną przyczynę niezachowania tego terminu.

Podstawą złożenia wniosku o przywrócenie terminu był fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim z zaleceniem leżenia przez okres trzech tygodni. W tym okresie była całkowicie niezdolna do pracy.

Decyzja GINB została wydana po 6 miesiącach od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Skarżąca podniosła, że nie została przez ten organ powiadomiona w jakim terminie sprawa zostanie ostatecznie załatwiona mimo takiego obowiązku wynikającego

z art. 36 § 1 kpa. Nie mogła zatem przewidzieć, że akurat w czasie jej choroby wpłynie do jej Kancelarii przesyłka zawierająca decyzję. Kancelarię prowadzi samodzielnie. Podczas nieobecności w lokalu Kancelarii przebywała jedynie pracownica obsługi administracyjnej, która nie miała możliwości ocenienia znaczenia nadesłanych przesyłek ani przekazania jej ich. Nie mniej jednak nie wskazuje tego faktu jako przyczyny nie złożenia wniosku w terminie.

Organ oddalając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie uwzględnił faktu,

iż uchybienie terminu do dokonania czynności było niezawinione

i usprawiedliwione oraz nieznaczne (trzy dni), a środek zaskarżenia został złożony niezwłocznie po ustąpieniu przeszkody. Zdaniem skarżącej choroba nie pozwalała jej na swobodne działanie i wykonywanie pracy. Wystąpiła nagle i nie miała możliwości poruszania się. Ponieważ zamieszkuje sama nie miała również możliwości przejmowania przesyłek doręczanych do siedziby kancelarii. W tych warunkach przeszkoda

w złożeniu pisma istniała przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania przedmiotowej czynności w postępowaniu administracyjnym

i nie można zarzucać jej niedbalstwa czy podnoszonej przez organ administracji nieprawidłowości w prowadzeniu jednoosobowej kancelarii. Dywagacje zawarte w uzasadnieniu postanowienia zawierające pouczenia, co do sposobu zorganizowania pracy w kancelarii mają charakter pozamerytoryczny i całkowicie dowolny.

Skarga uzasadniona jest również ważnym interesem skarżących, gdyż nieuwzględnienie przez Głównego inspektora Nadzoru Budowlanego przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu zamyka im drogę

do obrony ich interesów.

Nadto w piśmie z dnia 28 listopada 2005 roku pełnomocnik skarżących podniosła zarzut, nieważności postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 roku. Jest on zdaniem pełnomocnika uzasadniony tym, że zarówno w chwili wydania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia

[...] czerwca 2005 r. znak [...] jak i w dniu wydania zaskarżonego postanowienia małżonkowie K. nie byli już właścicielami nieruchomości będącej przedmiotem postępowania. Nieruchomość została przez nich w dniu 08 czerwca 2005 roku sprzedana małżonkom M. i W. P. Wskazane rozstrzygnięcia zostały więc przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skierowane do osób nie będących stroną postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym

i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie zapadło

z naruszeniem art. 58 § 1 kpa.

Zgodnie z treścią wymienionego wyżej przepisu w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Pełnomocnik skarżących na poparcie swojego wniosku

o przywrócenie terminu przedłożyła zwolnienie lekarskie z którego wynika, że w okresie, kiedy biegł termin do złożenia odwołania była chora.

Z zapisów zawartych w zwolnieniu lekarskim wynika również, że w okresie objętym zwolnieniem pacjent miał wskazanie by leżeć. W ocenie Sądu przedstawione zwolnienie lekarskie uprawdopodabnia, że w okresie biegu terminu pełnomocnik skarżących nie miała możliwości sporządzenia wniosku po ponowne rozpoznanie sprawy. Aby uznać, że pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nie nastąpiło bez jej winy należałoby wykazać, iż choroba na którą cierpiała nie uniemożliwiała jej sporządzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Z uzasadnienia postanowienia wydanego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wynika, by organ wykazał istnienie tego rodzaju okoliczności. Stwierdzenie, iż z przedłożonego zaświadczenia nie wynika, by choroba uniemożliwiała wykonywanie podstawowych czynności psychofizycznych nie zostało oparte na żadnym dowodzie. Jest to dowolny wniosek organu wydającego rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu nie można wymagać od osoby prowadzącej samodzielnie kancelarię radcowską takiego zorganizowania pracy kancelarii, by przeciwdziałało to również takiej sytuacji jaką jest choroba osoby prowadzącej kancelarię.

Nie ma natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy podniesiona przez skarżących okoliczność, iż nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu zamyka skarżącym drogę do obrony ich interesów. Nie jest

to bowiem przesłanka do uzasadniająca przywrócenie terminu określona

w art. 59 § 1 kpa.

Za bezzasadny uznać należy również zarzut nieważności zaskarżonego postanowienia. Stroną postępowania w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu są skarżący. To skarżący działający

za pośrednictwem pełnomocnika wystąpili z takim wnioskiem i to skarżący mieli interes prawny w rozstrzygnięciu tej sprawy. Okoliczność, iż organ administracji przesłał odpis rozstrzygnięcia również osobom nie będącym stronami nie może skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia. Na mocy tego postanowienia osoby te nie nabyły bowiem żadnych praw jak również nie został nałożony na nie żaden obowiązek.

Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 c i art. 152 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.