Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 444/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 92a ust. 1 i 6, załącznik 3 lp. 6.3.11
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.
article: art. 23a
journal: Dz.U. 2005 nr 180 poz 1494
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych
article: § 4 ust. 1 pkt 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2007 nr 159 poz 1128
law: Rozporzadzenie Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart  kierowców oraz warunków przechowywania tych danych.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 102 poz 1 art. 10 ust. 5 lit. a, b, c
law: Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów  socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również  uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Tekst mający znaczenie dla EOG).

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 lipca 2014 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A Sp. z o.o. w G. jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2013 r. Nr [...], którą nałożono karę pieniężną w wysokości 500 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.; art. 4 pkt 22 lit. h, lit. s, art. 92a ust. 1, 2, 6 oraz art. 92b ust. 1 ustawy

o transporcie drogowym (Dz. U z 2013 r., poz. 1414); lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, § 3 i § 4 Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23.08.2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych

i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz.U. z 2007 r. Nr 159, poz. 1128), art. 23a ustawy z dnia 29.07.2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. Nr 180, poz. 1494 ze zm.), art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. U. UE nr L 102/1 z 11.04.2006 r. – zwane dalej "rozporządzeniem (WE) nr 561/2006).

Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu

[...] sierpnia 2013 r. przeprowadzona została na drodze krajowej nr 19 w miejscowości K. kontrola zespołu pojazdów tj. ciągnika siodłowego marki Iveco o nr rej. [...] wraz z naczepą marki Petro o nr rej. [...], którym kierował M. C. Z przeprowadzonej kontroli sporządzony został protokół nr [...]. W toku kontroli stwierdzono naruszenie obowiązków w zakresie częstotliwości wczytania danych z karty kierowcy (ostatnie wczytanie karty miało miejsce [...].04.2013 r. – 104 dni od poprzedniego odczytu).

Wobec powyższych okoliczności Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wszczął postępowanie, a następnie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] września 2013 r., Nr [...] nałożył karę pieniężną w wysokości 500 zł.

Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli ustalono, że doszło do naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy i na podstawie art. 92a ust. 1, 6 i 7 ustawy o transporcie drogowym oraz lp. 6.3.11 zał. nr 3 do ustawy wymierzono karę za stwierdzone naruszenia.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A Sp. z o.o. z siedzibą

w G. zarzucając naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 105 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. oraz błędną wykładnię art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006; art. 1 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1.07.2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców; § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5.11.2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych. Zarzucono także naruszenie art. 15 ust. 7 lit. b rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20.12.1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Strona odwołująca wskazała, że kierowca prowadził pojazd wyposażony w cyfrowy tachograf na cztery dni przed kontrolą. W okresie wcześniejszym (rok czasu) nie był oddelegowany do prowadzenia pojazdu z tachografem cyfrowym. Powyższe powoduje, że nie był obowiązany do zczytywania danych z karty kierowcy, gdyż nie prowadził on pojazdów z tachografami cyfrowymi. W ocenie odwołującego organ naruszył przepisy, gdyż skontrolował okres wykraczający poza 29 dni poprzedzające kontrolę. Zawnioskował o uchylenie decyzji.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, wskazaną na wstępie decyzją

z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że na stronę nałożono karę pieniężną w wysokości 500 zł. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy.

Organ odwoławczy przywołał art. 92a ustawy o transporcie drogowym, według którego podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 10.000 zł za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

W dalszej kolejności organ wskazał na art. 10 ust. 5 rozporządzenia nr 561/2006, według którego przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85:

i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy

z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;

ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak

i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Stosownie zaś do treści art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych, minister właściwy do spraw transportu, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywania tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe

z zachowaniem wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11 kwietnia 2006, str. 1), określi, w drodze rozporządzenia, częstotliwość pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe.

Zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23.08.2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z karty kierowcy podmiot pobiera:

1) co najmniej raz na 28 dni;

2) przed ustaniem stosunku pracy danego kierowcy;

3) przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe;

4) w przypadku utraty ważności karty kierowcy;

5) w oznaczonym terminie – w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty.

Dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych

z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy.

Zgodnie z art. 1 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1.07.2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych, rozporządzenie ustanawia maksymalne okresy na wczytanie danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy do celów art. 10 ust. 5 lit. a ppkt i rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Do celów rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości. Maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Odpowiednie dane należy wczytywać w sposób zapobiegający ich utracie.

Sankcją za naruszenie z lp. 6.3.11 załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym jest kara pieniężna w wysokości 500 zł.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że przedsiębiorca nie dokonał w wymaganym przepisami czasie zczytania danych zawartych na karcie kierowcy M. C. Analiza danych pobranych w trakcie kontroli zawartych na karcie kierowcy wykazała, że ostatni odczyt miał miejsce w dniu [...].04.2013 r., zatem od ostatniego wczytania minęło 104 dni.

Zwrócono uwagę, że pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. organ wezwał

o przedłożenie m.in. wczytanych danych z karty kierowcy, które zostały pobrane przez dniem kontroli. W odpowiedzi strona zawnioskowała o wskazanie przepisów regulujących odczytywanie karty kierowcy co 28 dni. Karta kierowcy nie zawiera żadnych danych o jego aktywności, gdyż nie prowadził on pojazdu wyposażonego

w tachograf cyfrowy.

Odnosząc się do zarzutów strony odwołującej organ uznał je za niezasadne. Raz jeszcze podkreślił, że obowiązek zczytywania odpowiednich danych przez przedsiębiorcę wynika z § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23.08.2007 r. Organ wskazał, że nie znalazł postaw do zastosowania art. 92c ust. 1 ustawy

o transporcie drogowym, albowiem do stwierdzonych naruszeń doszło

w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Natomiast art. 92b cyt. wyżej ustawy ma zastosowanie do przypadków stwierdzenia naruszeń z zakresu czasu pracy kierowców a takie naruszenia nie zostały stwierdzone.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu dotyczącego objęcia kontrolą okresu ponad 29 dni przed kontrolą Główny Inspektor Transportu Drogowego powołując się na zapisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18.07.2008 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz.U. z 2008 r. Nr 132, poz. 841) organ kontrolny ma prawo badać poprawność działania jak i prawidłowość obsługi urządzenia pomiarowo-kontrolnego, jakim jest tachograf. Funkcjonariusz ma obowiązek sprawdzenia stanu technicznego, poprawności działania jak i obsługi tachografu, ma prawo zweryfikować poprawność regularnego zczytywania danych

z pojazdu jak i karty kierowcy. Zapis wskazujący, że kontroli podlega bieżący dzień

i 28 dni wstecz dotyczy aktywności kierowcy i jego czasu pracy w rozumieniu przepisów rozporządzenia 561/2006.

Organ wyjaśnił, że rozporządzenie Komisji nr 581/2010 określa maksymalne okresy wczytywania danych. Natomiast art. 10 ust. 5 lit. a ppkt ii rozporządzenia nr 561/2006 (WE) daje Państwom Członkowskim kompetencję do określenia częstotliwości pobierania danych ze wskazaniem, że dopuszczalne jest określenie krótszych terminów wczytywania danych Powyższe realizuje § 4 pkt 1 rozporządzenia z dnia 23.08.2007 r. zgodnie z którym dane z karty kierowcy pobiera się co najmniej raz na 28 dni. Zatem częściej niż wynikałoby to z przepisów rozporządzenia nr 581/2010 Komisji UE. Przepisy rozporządzenia z 23.08.2007 r. określają surowsze wymagania w zakresie zczytywania danych niż czyni to rozporządzenie unijne. Przepisy rozporządzenia nr 581/2006 miałyby zastosowanie wówczas gdyby Państwo Członkowskie określiło dłuższe okresy zczytywania.

Organ zauważył, że obowiązek regularnego wczytywania danych z karty kierowcy nie jest uzależniony od tego czy w danym okresie kierowca prowadził pojazd wyposażony w tachograf cyfrowy czy też analogowy.

Reasumując organ odwoławczy wskazał, że wbrew zarzutom odwołania, postępowanie prowadzone było z poszanowaniem przepisów k.p.a., stronie zapewniono czynny udział w prowadzonym postępowaniu, dokładnie wyjaśniono stan fatyczny niezbędny do załatwienia sprawy, uczyniono zadość obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie A Sp. z o.o. w G. wniósł o uchylenie powyżej opisanej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, ewentualnie ich uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania,

w szczególności art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 k.p.a. Kwestionowanej decyzji zarzuciła nadto:

- naruszenie art. 10 ust. 5 lit. a-b rozporządzenia (WE) nr 561/2006 poprzez jego błędną wykładnię;

- naruszenie § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23.08.2007 r. poprzez jego błędną wykładnię;

- naruszenie § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia w zw. lit. s w rozdziale I załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 poprzez błędną wykładnię;

- naruszenie § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 23.08.2007 r. poprzez błędną wykładnię;

- naruszenie art. 1 ust. 1-3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1.07.2010 r. oraz nieuwzględnienie treści pkt 3 preambuły do tego rozporządzenia;

- naruszenie art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym poprzez jego bezpodstawne zastosowanie;

- naruszenie lp. 6.3.11 załącznika 3 do ustawy o transporcie drogowym;

- naruszenie art. 105 § 1 k.p.a.;

- naruszenie art. 15 ust. 7 lit. b rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20.12.1985 r.

W uzasadnieniu podtrzymując argumentację odwołania skarżąca podała, że organ nie wziął pod uwagę, że kierowca w okresie roku czasu (okres obejmujący obowiązek przechowywania danych cyfrowych) przed datą 19.04.2013 r., jak i po tej dacie, do pierwszego przejazdu pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy w dniu [...] lipca 2013 r., nie zarejestrował na niej żadnych danych.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Sąd rozpoznający skargę na akt administracyjny (tu decyzja) dokonuje jego oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia aktu (wydania decyzji), jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Stosownie zaś do przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W związku z powyższym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.).

Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w omówionym zakresie, tj. wynikającym z przepisów powołanych wyżej ustaw, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Kwestionowaną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2013 r., którą wymieniony ostatnio organ nałożył na skarżącą Spółkę karę pieniężną w wysokości 500 zł za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy.

Materiał aktowy rozpoznawanej sprawy niespornie wykazuje, że podczas przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2013 r. na drodze krajowej nr 19 w miejscowości K. kontroli zespołu pojazdów tj. ciągnika siodłowego marki Iveco o nr rej. [...] wraz z naczepą marki Petro o nr rej. [...], którym kierował M. C., stwierdzono naruszenie obowiązków w zakresie częstotliwości wczytania danych z karty kierowcy (ostatnie wczytanie karty miało miejsce [...].04.2013 r. – 104 dni od poprzedniego odczytu). Powyższe skutkowało nałożeniem kary pieniężnej na podstawie lp.6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.), w wysokości 500 złotych.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 92a ust. 1 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001r o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1414 ze zm.), podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

W okolicznościach będącej przedmiotem rozpoznania sprawy zarzuty strony skarżącej sprowadzają się w głównej mierze do kwestionowania nałożonej kary za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy a to z uwagi na błędną wykładnię przepisów regulujących tę materię, jak również nieprawidłowe objęcie kontrolą przez organ okresu wykraczającego poza 29 dni od dnia kontroli.

Wyjaśnić należy, że podstawową regulację prawną dotyczącą obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy stanowi art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. U. UE nr L 102/1 z 11.04.2006 r. – zwane dalej "rozporządzeniem (WE) nr 561/2006"). Zgodnie z tym przepisem przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem tego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85:

i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy

z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;

ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak

i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. b do celów niniejszego ustępu pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, w myśl której oznacza ono kopiowanie wraz z podpisem cyfrowym części lub całego zbioru danych zapisanego w pamięci danych pojazdu lub w pamięci karty do tachografów. Dodać należy, że

w myśl lit. t rozdziału I rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, "karta kierowcy" oznacza kartę do tachografów wydaną konkretnemu kierowcy przez organy Państwa Członkowskiego.

Stosownie zaś do treści lit. c ust. 5 art. 10 rozporządzenia nr 561/2006 Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane.

Maksymalne okresy dotyczące wczytywania danych określone zostały

w wykonaniu powyższej delegacji, w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy (DZ.UE.L.2010.168.16). W preambule rozporządzenia wskazano, że regularne wczytywanie danych zarejestrowanych przez jednostkę pojazdową i na karcie kierowcy jest niezbędne dla skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę

i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, natomiast określenie maksymalnego okresu na wczytywanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy pozwoli na ściślejsze ujednolicenie warunków działalności przedsiębiorstw transportu drogowego w całej Unii. Stosownie do art. 1 ust. 1 i ust. 3 powołanego rozporządzenia maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej i 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Z uwzględnieniem powyższych regulacji częstotliwość pobierania danych

z tachografu cyfrowego oraz z karty kierowcy określone zostały w krajowym, polskim porządku prawnym.

W art. 23a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. Nr 180 poz. 1494 ze zm.) zawarto upoważnienie dla ministra właściwego do spraw transportu do określenia, w drodze rozporządzenia, częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych

z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywanie tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań określonych

w rozporządzeniu 561/2006 Parlamentu Europejskiego. W wykonaniu tej delegacji wydane zostało przez Ministra Transportu rozporządzenie z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz.U. z 2007 r. Nr 159, poz. 1128 ze zm. - zwane dalej "rozporządzeniem z dnia 23.08.2007 r.").

Stosownie do § 4 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni. W ust. 2 tego przepisu wskazano natomiast, że dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy.

Jak już wyżej wskazano nieprzestrzeganie norm ustanowionych przywołanymi przepisami, w tym cytowanego rozporządzenia, na mocy ustawy o transporcie drogowym sankcjonowane jest karami pieniężnymi. Zgodnie bowiem z art. 92a ust. 1 ustawy, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy (ust.6). Zgodnie z treścią załącznika do ustawy lp. 6.3.11 - za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy kara wynosi 500 zł.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, na podstawie protokołu kontroli drogowej z dnia [...] sierpnia 2013 r. organ ustalił, że dane z karty kierowcy były ostatnio wczytywane [...] kwietnia 2013 r., tj. minęło 104 dni od ostatniego wczytania.

Organ ustalił zatem, że doszło do uchybienia obowiązku określonego normą

§ 4 ust.1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 23.08.2007 r. za co nałożył karę pieniężną

w wysokości 500 zł (zgodnie z lp. 6.3.11 zał. nr 3 do ustawy o transporcie drogowym).

W ocenie Sądu stanowisko organu jest zasadne, słuszne i zgodne z prawem.

Skoro wskazane wyżej przepisy wyznaczają maksymalny okres na wczytanie danych z karty kierowcy co najmniej raz na 28 dni, a w czasie kontroli ujawniono przekroczenie tego terminu, wobec tego uznać należy, że nie dochowano opisanego wymogu, co skutkuje nałożeniem kary finansowej. W świetle powołanych powyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że wczytywaniu podlegają dane znajdujące się na karcie kierowcy w dniu dokonywania tej czynności, która powinna nastąpić co najmniej raz na 28 dni (§ 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23.08.2007r.). Jak słusznie zauważył organ nie ma przy tym znaczenia czy kierowca w danym okresie prowadził pojazd wyposażony w tachograf cyfrowy czy też analogowy. Do obowiązków pracodawcy (przewoźnika) jest przy wykorzystaniu specjalnych narzędzi (np. klucz do pobierania danych lub komputer

z oprogramowaniem podłączony do tachografu) i tzw. karty przedsiębiorstwa – pobierać dane z karty kierowcy co najmniej raz na 28 dni i dane z tachografu co najmniej raz na 90 dni. Zauważyć należy, że przesłanką do wprowadzenia wymogu posiadania karty kierowcy jest sprawdzenie czy kierowca, poza okresem prowadzenia pojazdu wyposażonego w tachograf analogowy, prowadził pojazd wyposażony w tachograf cyfrowy (i odwrotnie).

Skoro strona skarżąca, mimo wezwania nie przedłożyła m.in. wczytanych danych z karty kierowcy m. C., które zostały pobrane przed dniem kontroli a analiza danych pobranych podczas kontroli zawartych na karcie kierowcy wykazała, że ostatni odczyt miał miejsce w dniu [...].04.2013 r., tj. minęło 104 dni od ostatniego odczytu, zatem nałożenie kary na podstawie lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym było uzasadnione.

Prawidłowo także organ wskazał na brak podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, przewidującego możliwość umorzenia wszczętego postępowania. W realiach rozpoznawanej sprawy do stwierdzonego naruszenia doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Sama strona skarżąca nie wykazała okoliczności których nie mogła przewidzieć lub na które nie miała wpływu.

Strona skarżąca zarzuciła także, że organ nie był władny do kontrolowania okresu dłuższego niż dzień kontroli oraz kolejne 28 dni przypadające wstecz (łącznie zatem kontrola mogła obejmować 29 dni).

Z takim zarzutem nie sposób się zgodzić. Po pierwsze wyjaśnić należy, że na mocy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18.07.2008 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz.U. z 2008 r. Nr 132, poz. 841 ze zm.) organ kontrolujący ma prawo badać poprawność działania i obsługi tachografu, w tym ma prawo zweryfikować poprawność zczytania danych z pojazdu, jak i karty kierowcy.

Wyjaśnić należy, że zapis mówiący, że kontroli podlega bieżący dzień i 28 dni wstecz dotyczy aktywności kierowcy i jego czasu pracy w rozumieniu przepisów rozporządzenia "rozporządzeniem (WE) nr 561/2006". W rozpoznawanej sprawie naruszeń z zakresu czasu pracy kierowcy nie stwierdzono. Podkreślić należy, że sankcja została nałożona za brak pobrania danych z karty kierowcy, przez podmiot wykonujący przewozy drogowe co najmniej raz na 28 dni, tj. za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy.

Sąd nie podziela także zarzutu skargi, jakoby w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania tj. art. 6, 7, 8, 9 k.p.a. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje żadnych podstaw do przypisania organom obu instancji zaniedbania obowiązków proceduralnych, w szczególności określonych powyższymi przepisami. Zdaniem Sądu orzekające organy dokonały prawidłowych ustaleń stanu faktycznego sprawy i właściwej jego kwalifikacji prawnej, z zachowaniem wszelkich reguł postępowania i z zapewnieniem stronie skarżącej pełnego w nim udziału. Zaskarżona decyzja zawiera stosowne uzasadnienie odpowiadające wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Sąd nie dopatrzył się zarzucanych w skardze naruszeń prawa procesowego lub materialnego.

Dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji.