Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 385/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-08-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2018 p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 16 lipca 2018 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 24 lipca 2018 r.

W dniu 27 lipca 2018 r. skarżąca złożyła pismo, w którym poinformowała m.n., że nie jest w stanie uiścić opłaty sądowej we wskazanej wysokości. Oświadczyła, że miesięczny deficyt jej budżetu domowego wynosi około 300 zł.

We wniosku złożonym na formularzu PPF skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura w wysokości 1.772,08 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącej stanowi lokal mieszkalny, którego powierzchnia – jak wynika z treści skargi, jest zagadnieniem spornym, między skarżącą, a organem podatkowym.

Wnioskodawczyni oświadczyła, że ponosi następujące wydatki miesięczne: czynsz – 359 zł, spłata karty kredytowej – 650 zł, energia elektryczna- 50 zł, leczenie i rehabilitacja – 500 zł, ubezpieczenie – 100 zł, środki czystości 450 zł (łącznie 2.109 zł).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Porównując dochody i wydatki skarżącej, należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi w wysokości 100 zł ani ewentualnych dalszych kosztów sądowych i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie stronie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Ake.