Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 370/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 773/17 o odrzuceniu skargi M.Z. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 773/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M.Z. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego oraz zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", gdyż skarżący – mimo wezwania – nie uzupełnił jej braków formalnych w postaci dwóch odpisów skargi. Na pierwsze zarządzenie wzywające do uzupełnienia skargi w tym zakresie skarżący nadesłał dwa niepodpisane egzemplarze skargi. Zdaniem Sądu złożenie odpisów skargi niepoświadczonych za zgodność z oryginałem stanowiło w konsekwencji nieuzupełnienie braku formalnego skargi. W związku z tym skarżący został ponownie wezwany do uzupełnienia braków formalnych poprzez podpisanie nadesłanie dwóch odpisów znajdujących się w aktach sprawy bądź nadesłanie dwóch uwierzytelnionych fotokopii skargi. Odpis tego ostatniego zarządzenia został skarżącemu doręczony w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., uznając go za skutecznie doręczony w dniu 2 stycznia 2018 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 9 stycznia 2018 r. Jednakże w zakreślonym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia i dalszego prowadzenia sprawy w związku z faktem, że stronie w sposób prawidłowy nie doręczono wezwania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że żadnego awiza nie otrzymał. Ponadto nie został wyczerpany tryb doręczenia zastępczego, gdyż nie opisano w postanowieniu w jaki sposób awizo zostało doręczone, a zatem należy domniemywać, że nie zostało ono doręczone w taki sposób, że skarżący mógł się z nim zapoznać. Zdaniem skarżącego skoro nie zareagował na pierwsze awizo, to drugie winno być przypięte do drzwi. W okresie świątecznym w skrzynkach znajduje się dużo korespondencji, a w takiej sytuacji bez trudu mogło umknąć awizo z poczty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 ww. ustawy). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia.

W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy nadesłane przez skarżącego w wykonaniu pierwszego zarządzenia (z dnia 28 listopada 2017 r.) wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi, dwa egzemplarze skargi nie stanowiły jej odpisu, gdyż nie zostały podpisane ani poświadczone za zgodność z oryginałem. W orzecznictwie wyrażono pogląd, że brak podpisu na odpisie powoduje, że egzemplarz ten nie jest zgodny co do treści z podpisanym własnoręcznie oryginałem pisma procesowego i tym samym nie stanowi jej odpisu w rozumieniu art. 47 p.p.s.a. (tak: NSA w postanowienie NSA z 6.07.2016r. II OZ 706/16; porównaj także postanowienie NSA z 22.03.2018 r. I OZ 274/18). W związku z tym, na mocy zarządzenia z dnia 13 grudnia 2017 r., skarżący powtórnie został wezwany do uzupełnienie braków skargi poprzez podpisanie nadesłanych odpisów skargi znajdujących się w aktach sprawy bądź nadesłanie dwóch uwierzytelnionych fotokopii skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Niesporne w sprawie jest, że zarządzenie to nie zostało wykonane, co skutkowało odrzuceniem skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zarządzenie to zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 2 stycznia 2018 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do przyjęcia, by ww. zarządzenie z dnia 13 grudnia 2017 r. zostało doręczone w sposób nieprawidłowy. Analiza zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz adnotacji uczynionych przez doręczyciela na kopercie wskazuje, że zostały spełnione warunki wskazane w art. 73 p.p.s.a., by uznać doręczenie korespondencji za skuteczną. Norma art. 73 § 2 p.p.s.a. nakazuje zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej w pierwszej kolejności umieścić w oddawczej skrzynce pocztowej, co też w sprawie uczyniono, na co wskazuje adnotacja zamieszczona na potwierdzeniu odbioru. A dopiero wówczas, gdy nie jest to możliwe, zawiadomienie takie umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata lub innego miejsca wskazanego jako adres do doręczeń. W niniejszej sprawie z zażalenia nie wynika by w okresie w którym nastąpiło umieszczenie zawiadomień o możliwości odbioru pisma złożonego w urzędzie pocztowym istniały obiektywne okoliczności, które uniemożliwiały umieszczenie zawiadomień w skrzynce oddawczej skarżącego. W tej sytuacji nie było podstaw do ich umieszczania na drzwiach mieszkania, jak wskazuje to skarżący. W szczególności takiej przeszkody nie stanowi znajdująca się w oddawczych skrzynkach pocztowych, w okresie przedświątecznym, duża ilość korespondencji. A zatem w tej konkretnej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie podważył prawidłowości doręczenia zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi, a w konsekwencji brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.