Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 670/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość postępowania  administracyjnego i że przewlekłość postępowania  nie miała charakteru rażącego
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 36, art. 37 par. 1, art. 12
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 149 par. 1 pkt 1, art. 149 par. 1 pkt 3, art. 149 par. 2, art. 149 par. 1a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi W. A. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi na nieprawidłowości w przetwarzaniu danych osobowych 1. stwierdza, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych dopuścił się przewlekłego rozpoznania skargi na nieprawidłowości w przetwarzaniu danych osobowych, 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. przyznaje od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz W. A. sumę pieniężną w kwocie 1000 (słownie: tysiąc) złotych; 4. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz skarżącego W. A. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SAB/Wa 670/19

UZASADNIENIE

Pani W. A. wniosła skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, dotyczącego przetwarzania jej danych osobowych przez Jednostkę Wojskową nr [...] z siedzibą w [...].

W dniu [...] maja 2017 r. do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (obecnie: Urząd Ochrony Danych Osobowych), wpłynęła skarga Pani W. A., dotycząca przetwarzania jej danych osobowych przez Jednostkę Wojskową nr [...] z siedzibą w [...].

Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. Jednostka Wojskowa została wezwana do złożenia wyjaśnień i ustosunkowania się do zarzutów zawartych w skardze. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. Skarżąca została poinformowana o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie. Dnia [...] czerwca 2017 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej zawierające uzupełnienie skargi z dnia [...] maja 2017 r. Dnia [...] czerwca 2017 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia Jednostki Wojskowej, będące odpowiedzią na pismo z dnia [...] czerwca 2017 r. Dnia [...] lipca 2017 r. Jednostka Wojskowa została wezwana do usunięcia braków formalnych pisma z [...] czerwca 2017 r., które zostały usunięte pismem, które wpłynęło do organu w dniu [...]

lipca 2017r. W dniu [...] sierpnia 2017 r. Jednostka Wojskowa została wezwana do uzupełnienia wyjaśnień w sprawie. Tego samego dnia skarżąca została poinformowana o ww. wezwaniu. W dniu [...] sierpnia 2017 r. do organu wpłynęło pismo Skarżącej dotyczące przesłania dokumentów związanych ze sprawą. W dniu [...] sierpnia 2017 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał postanowienie znak: [...] odmawiające uwzględnienia wniosku skarżącej w przedmiocie wydania kserokopii akt sprawy.

W dniu [...] września 2017 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej dotyczące przyspieszenia rozpatrzenia skargi. W dniu [...] września 2017 r. do organu wpłynęły dalsze wyjaśnienia jednostki Wojskowej. Pismem z dnia [...] września 2017 r. organ zwrócił się do Jednostki Wojskowej z pismem dotyczącym dalszych wyjaśnień w sprawie. Tego samego do skarżącej skierowano pismo z informacją o podjętej czynności. W dniu [...] października 2017 r. skarżąca uzupełniła materiał dowodowy w sprawie. Pismem z dnia [...] października 2017 r. organ zwrócił się do Jednostki Wojskowej o dodatkowe wyjaśnienia, a także poinformował Skarżącą o przedsięwzięciu dalszych kroków w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. W dniu [...] listopada 2017 r. do organu wpłynęły kolejne wyjaśnienia Jednostki Wojskowej. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. organ ponownie zwrócił się do podmiotu skarżonego celem uzyskania dodatkowych informacji w sprawie, o czym w tym samym dniu poinformował skarżącą. Dnia [...] stycznia 2018 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia Jednostki Wojskowej. Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. organ wezwał skarżącą o uszczegółowienie wyjaśnień przedstawionych w dotychczasowej korespondencji. W dniu [...] marca 2018 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej zawierające uzupełnienie materiału dowodowego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ zwrócił się do Jednostki Wojskowej o dodatkowe wyjaśnienia w sprawie, o czym poinformował Skarżącą odrębnym pismem w tym samym dniu. W dniu [...] maja 2018 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia Jednostki Wojskowej. W dniu [...] sierpnia 2018r. do organu wpłynęło pismo skarżącej z żądaniem udzielenia informacji jakie aktualnie czynności w sprawie są podejmowane przez organ. Pismami z dnia [...] sierpnia 2018 r. strony postępowania zostały poinformowane o zebraniu materiału dowodowego w sprawie. W dniu [...] sierpnia 2018 r. skarżąca przesłała do organu pismo zawierające jej stanowisko w przedmiotowej sprawie. W dniu [...] października 2018 r. Skarżąca wniosła o udzielenie informacji na temat stanu sprawy. W dniu [...] listopada 2018 r. skarżąca ponowiła wniosek o udzielenie informacji na temat stanu sprawy. W dniu [...] listopada 2018 r. do organu wpłynęło ponaglenie złożone przez skarżącą. W dniu [...] grudnia 2018 r. organ udostępnił skarżącej akta sprawy.

W dniu [...] grudnia 2018 r. organ wydał decyzję (znak: [...]) odmawiającą uwzględnienia wniosku skarżącej.

W dniu [...] stycznia 2019 r. do organu wpłynął wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Dnia [...] marca 2019 r. do tut. organu wpłynął wniosek dowodowy skarżącej. W dniu [...] marca 2019r. do organu wpłynął kolejny wniosek dowodowy skarżącej.

W dniu [...] kwietnia 2019 r. do organu wpłynęło ponaglenie skarżącej. Pismami z dnia [...] maja 2019 r. strony postępowania zostały poinformowane o ponownym zebraniu materiału dowodowego. W dniu [...] maja 2019 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej [...] zwrócił się z wnioskiem o przesłanie kopii akt przedmiotowej sprawy. Pismem z [...] maja 2019 r. organ przekazał ww. prokuraturze kopie akt przedmiotowej sprawy. Pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. skarżąca zwróciła się o wyjaśnienie podstaw przekazania kopii akt sprawy ww. prokuraturze. Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. organ poinformował Skarżącą o podstawach przekazania kopii akt sprawy ww. prokuraturze. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Skarżąca ponagliła organ do udzielenia odpowiedzi dotyczącej wskazania podstaw prawnych przekazania kopii akt do prokuratury.

W dniu [...] września 2019 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy wydał decyzję (znak: [...]) utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2018 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, skargę na przewlekłość postępowania oraz bezczynność w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia [...] czerwca 2019 r.

Skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłości postępowania administracyjnego, 2) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...] czerwca 2019 r. (ponaglenie z dnia [...] sierpnia 2019 r,), 3) stwierdzenie, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4) zobowiązanie organu do wydania w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku decyzji rozstrzygającej kwestię naruszenia przepisów dotyczących ochrony danych osobowych, 5) zobowiązanie organu do wydania bezzwłocznie po wydaniu decyzji rozstrzygającej, decyzji o podjęciu działań zmierzających do usunięcia skutków stwierdzonych naruszeń, 6) zobowiązanie organu do udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia [...] czerwca 2019 r., 7) wymierzenia organowi grzywny, 8) zasądzenia od organu zadośćuczynienia na rzecz skarżącej, 9) zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie:

1) naruszenie art. 8 § 1 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 35 § 1 i 3 k.p.a., art. 36 § 1 i 2 k.p.a. w wyniku przewlekłości postępowania oraz braku jego zakończenia wydaniem decyzji, a także niezachowaniu zasad bezstronności, działań wskazujących na brak równego traktowania stron postępowania, w terminie w którym mowa w art. 35 k.p.a.;

2) naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. i nie podjęcie działań na wniosek skarżącej z dnia [...] marca 2019 r. i [...] marca 2019 r.,

3) rażące naruszenie art. 12 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. poprzez nie wydanie decyzji rozstrzygającej przedmiot wniosku,

4) naruszenie art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. poprzez nie wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie nakazania przywrócenia stanu zgodnego z prawem,

5) rażące naruszenie art. 78 § 1 k.p.a. i nie przeprowadzenie dowodów zgłoszonych przez Skarżącą do wniosku dowodowego z dnia [...] marca 2019 r.,

6) naruszenie art. 7, art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nierówne traktowanie stron, działania wbrew zasadzie praworządności, legalności,

7) naruszenie art. 51 Konstytucji RP poprzez udostępnienie danych osobowych skarżącej na rzecz innego organu, którego nie dotyczy bezpośrednio postępowanie administracyjne.

Skarżąca wskazywała, iż sprawa nie została rozpatrzona przez organ w wymaganym prawem terminie. Od dnia złożenia wniosku do dnia złożenia niniejszej skargi upłynęło 2 lata i 3 miesiące, a zatem termin określony w art. 35 §3 k.p.a. nie tylko został nie zachowany ale został rażąco przekroczony w sytuacji nie prowadzenia przez organ żadnych czynności wyjaśniających od [...] lutego 2018 r. (pismo wyjaśniające pełnomocnika skarżącej do organu). Organ jedynym co uczynił po ponagleniach ze strony skarżącej - w dniu [...] grudnia 2018 r. wydał decyzję na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych (UODO) co w ocenie skarżącej jest chybione, gdyż w myśl brzmienia tego przepisu organ ma prawo wydać jedynie decyzję o nakazaniu przywrócenia stanu zgodnego z prawem w sytuacji dokonania wcześniej rozstrzygnięcia, iż doszło do naruszenia tego prawa.

Skarżąca wniosła w dniu [...] stycznia 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Od dnia złożenia powyższego wniosku organ będąc w rażąco długiej przewlekłości postępowania nie wykonał żadnej czynności wyjaśniającej i nie podjął żadnych działań na podstawie wniosków dowodowych złożonych przez skarżącą stwierdzających dalszy proceder rozpowszechniania danych osobowych skarżącej przez podmiot. Organ pomimo wielokrotnych informacji ze strony skarżącej, iż utraciła ona kontrolę nad swoimi danymi osobowymi pozostawał obojętny i nie reagował na te sygnały, w rażący sposób naruszając przy tym art. 36 §1 k.p.a. poprzez zaniechanie obowiązku informowania skarżącej o zwłoce, nie wskazywanie nowego terminu i przyczyn tej zwłoki oraz brak pouczenia skarżącej o prawie do wniesienia ponaglenia. Takie postępowanie organu w ocenie skarżącej stanowi rażące naruszenie prawa i podważa zaufanie do organu publicznego, który winien stać na straży przestrzegania przepisów dotyczących danych osobowych obywateli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na przewlekłość wynika natomiast z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018, poz. 1302). Stosownie do treści art. 149 § 1a ustawy sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W rozpoznawanej sprawie skarga jest dopuszczalna, bowiem przed jej wniesieniem skarżąca wystąpiła z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23).

Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje takie działanie organu, które nacechowane jest opieszałością i nieskutecznością. Ma ono miejsce także w sytuacji, gdy organ nie podejmuje działań, mimo że nie istnieją przeszkody do prowadzenia postępowania i rozpatrzenia wniosku strony. Niepodejmowanie przez organ działań prowadzi w konsekwencji do braku możliwości realizacji przez stronę jej praw. Instytucja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, ma na celu zasadniczo doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Kontrola Sądu zmierza zatem do ustalenia, czy istotnie organ administracji publicznej postępowanie w sprawie prowadzi przewlekle i bezpodstawnie nie kończy go wydaniem rozstrzygnięcia.

Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Zasada szybkości postępowania wyrażona we wskazanym przepisie ściśle związana z regulacjami zawartymi w art. 35-38 k.p.a., nie może jednak pozostawać w sprzeczności z obowiązkiem organu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Niekiedy może to się wiązać z koniecznością dłuższego prowadzenia postępowania i wówczas, stosownie do treści art. 36 § 1 k.p.a., organ obowiązany jest zawiadomić o tym strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W art. 35 k.p.a. określone zostały terminy do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej. Przepis ten zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki, co stanowi realizację zasady zawartej w art. 12 k.p.a. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Ponadto w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, organ powinien podać stronom przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy, co wynika z art. 36 § 1 k.p.a., zaś ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Podkreślić należy również, że samo informowanie o niezałatwieniu sprawy w terminie nie chroni organu przed zarzutem przewlekłości postępowania, ponieważ działania organu w tym zakresie również podlegają kontroli sądu administracyjnego. W sprawach ze skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego sąd administracyjny bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy.

Zgodnie z dyspozycją art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji (pkt 1) lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 2). Powyższy przepis w pkt 3 - jako odrębną postać uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania - przewiduje stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłości postępowania. Przepis ten przyznaje sądowi administracyjnemu kompetencję do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność lub przewlekłość, jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby wydawania aktu lub dokonania czynności. Ta forma rozstrzygnięcia będzie zastosowana przez sąd administracyjny w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę (tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie). W takiej sytuacji sąd, rozstrzygając, uwzględni stan istniejący w chwili wniesienia skargi. Jednocześnie w takim przypadku, w oparciu o art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdzi, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przepis art. 149 § 1a p.p.s.a. obejmuje wszystkie formy uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a więc także samodzielnie formę określoną w art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. gdy orzeczenie sądu ograniczy się do stwierdzenia, że miała miejsce bezczynność lub przewlekłość postępowania. Problematykę tę szczegółowo przedstawił NSA w wyroku z 12 lipca 2019 r., sygn. akt I OSK 3710/18, wszystkie przywoływane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: orzeczenia.nsa.gov.pl.). Natomiast załatwienie ostateczne sprawy, w której złożono skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyłącza możliwość zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, oraz możliwość zobowiązania organu do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, ze względu na faktyczne załatwienie sprawy administracyjnej w dniu orzekania. Przy czym w postępowaniu na skutek skargi na bezczynność czy przewlekłość postępowania sąd nie bada zgodności z prawem samej decyzji a jedynie prawidłowość prowadzenia postępowania przez organ.

Analizując rozpoznawaną sprawę, Sąd uznał, że do dnia wydania decyzji z dnia [...]września 2019 r., organ prowadził postępowania w sposób przewlekły.

Dnia [...] maja 2017 r. wpłynęła skarga w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. Jednostka Wojskowa została wezwana do złożenia wyjaśnień i ustosunkowania się do zarzutów zawartych w skardze. Dnia [...] czerwca 2017 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej zawierające uzupełnienie skargi z dnia [...] maja 2017 r. Dnia [...]czerwca 2017 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia Jednostki Wojskowej, będące odpowiedzią na pismo z dnia [...] czerwca 2017 r. Dnia [...] lipca 2017 r. Jednostka Wojskowa została wezwana do usunięcia braków formalnych pisma z [...] czerwca 2017 r., które zostały usunięte pismem, które wpłynęło do organu w dniu [...] lipca 2017r. Należy wskazać, że wyjaśnienia jednostki wpłynęły w dniu [...] czerwca 2017r. natomiast dopiero w dniu [...] sierpnia 2017 r. Jednostka Wojskowa została wezwana do uzupełnienia wyjaśnień w sprawie. W dniu [...] sierpnia 2017 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej dotyczące przesłania dokumentów związanych ze sprawą, co samo w sobie nie powinno wpłynąć na przedłużenie się postępowania. Niezależnie od tego, że w dniu [...]sierpnia 2017 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał postanowienie odmawiające uwzględnienia wniosku skarżącej w przedmiocie wydania kserokopii akt sprawy. W dniu [...] września 2017 r. do organu wpłynęły dalsze wyjaśnienia jednostki Wojskowej. Pismem z dnia [...] września 2017 r. organ zwrócił się do Jednostki Wojskowej z pismem dotyczącym dalszych wyjaśnień w sprawie, co wskazuje na niedostateczne opracowanie materiału sprawy przez organ. Nie było bowiem żadnych przeszkód aby przygotować wcześniej tak pismo do Jednostki Wojskowej aby pozwalało na maksymalnie szybkie zakończenie postępowania. Dnia [...] października 2017 r. skarżąca uzupełniła materiał dowodowy w sprawie. Pismem z dnia [...] października 2017 r. organ zwrócił się do Jednostki Wojskowej o dodatkowe wyjaśnienia. W dniu [...] listopada 2017 r. do organu wpłynęły kolejne wyjaśnienia Jednostki Wojskowej. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. organ ponownie zwrócił się do podmiotu skarżonego celem uzyskania dodatkowych informacji w sprawie. Dnia [...] stycznia 2018 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia Jednostki Wojskowej. Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. organ wezwał skarżącą o uszczegółowienie wyjaśnień przedstawionych w dotychczasowej korespondencji. Brak przy tym uzasadnionych okoliczności wskazujących czemu dopiero na tym etapie organ zwrócił się z takim pismem (ostanie pismo skarżącej z uzupełnieniem materiału dowodowego wpłynęło w dniu [...] października 2017r.). W dniu [...] marca 2018 r. do organu wpłynęło pismo skarżącej zawierające uzupełnienie materiału dowodowego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ zwrócił się do Jednostki Wojskowej o dodatkowe wyjaśnienia w sprawie. W dniu [...] maja 2018 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia Jednostki Wojskowej. Pismami z dnia [...] sierpnia 2018 r. strony postępowania zostały poinformowane o zebraniu materiału dowodowego w sprawie. Organ po przesłaniu stronom tej informacji nie podejmuje żadnych merytorycznych czynności w sprawie i dopiero w dniu [...]grudnia 2018 r. wydaje decyzję. W dniu [...] stycznia 2019 r. do organu wpłynął wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Organ nie podejmuje w sprawie żadnych merytorycznych czynności. To skarżąca w dniu [...] marca 2019 r. składa wniosek dowodowy. Kolejny wniosek dowodowy skarżącej wpływa w dniu [...] marca 2019r. Pismami z dnia [...] maja 2019 r. strony postępowania zostały poinformowane o ponownym zebraniu materiału dowodowego. Po tej dacie organ znowu nie podejmuje żadnych merytorycznych czynności w sprawie i dopiero w dniu [...] września 2019 r. wydaje decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2018 r.

Przedmiotowa sprawa nie została rozpatrzona przez organ w wymaganym prawem terminie. Od dnia złożenia wniosku do dnia złożenia skargi w przedmiocie przewlekłości postępowania upłynęło 2 lata i 3 miesiące. Analiza czynności podejmowanych w sprawie wykazuje, że organ działał w sposób przewlekły. Nie podejmował bowiem czynności w możliwe krótkich terminach. Ponadto, występowały paromiesięczne przerwy w czasie których organ nie podejmował żadnych merytorycznych czynności. Budzi również wątpliwości, w zestawieniu z potrzebą koncentracji materiału dowodowego, wielokrotne zwracanie się organu do stron postępowania o udzielenia dodatkowych wyjaśnień. W ocenie Sądu można było ten proces ograniczyć poprzez odpowiednie zapoznanie się przez organ z materiałem sprawy i opracowanie możliwe skutecznych działań, celem szybkiego zgromadzenia materiału dowodowego (pomimo wniosków skarżącej składanych do organu).

W ocenie Sądu organ dopuścił się zatem przewlekłości w rozpoznaniu skargi na nieprawidłowości w przetwarzaniu danych osobowych. Jednocześnie przewlekłe prowadzenie postepowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Nie można bowiem inaczej ocenić postępowania, które trwało przed organem ponad 3 lata, przy jednoczesnych "przerwach" w merytorycznych czynnościach organu.

Mając zatem na uwadze powyższe, w szczególności to, że przewlekłość w postępowaniu była nie tylko niewątpliwa, ale przede wszystkim rażąca, Sąd uznał zasadność wniosku skarżącego o przyznanie od organu sumy pieniężnej, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu, wskazany przez skarżącą wysokość tej sumy jest nieuzasadniona, bowiem nie sposób uznać, by skarżąca doznał dotkliwych skutków z powodu niewydania decyzji w terminie, czy też by została jej przez to wyrządzona szkoda materialna. Z tego względu zasadne było przyznanie od organu sumy 1000 zł jako adekwatnej do stwierdzonego stanu przewlekłości. Jednocześnie przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej wykluczało wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku oparto na przepisie art. 149 § 1a p.p.s.a. O zwrocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a, zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, na które składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł. Z uwagi na fakt, iż na dzień orzekania przez Sąd sprawa została zakończona decyzją, brak było podstaw do zobowiązania organu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do załatwienia sprawy.