Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1246/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-11-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: odrzucono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Małgorzata Brachel - Ziaja Sędziowie: SWSA Mariusz Kotulski SWSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "[...]" o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy SNSA I. D. w sprawie skargi Stowarzyszenia "[...]" na Statut Miasta [...] stanowiący załącznik do uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia i ogłoszenia tekstu jednolitego Statutu Miasta [...] postanawia: odrzucić wniosek o wyłączenie sędziego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 27 listopada 2007 r. (data nadania przesyłki poleconej) P. B. podając się za osobę upoważnioną do reprezentacji Stowarzyszenia "[...]" w K. wniósł o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy SNSA I. D. powołując się na uzasadnienie będące w aktach sprawy II SAB/Kr 63/07 oraz SAB/Kr 74/06.

W powyższych sprawach Stowarzyszenie uzasadniło wniosek o wyłączenie SNSA I. D. powołując się na "wysoce uprawdopodobniony fakt powstania osobistego stosunku pomiędzy nią a stowarzyszeniem, a właściwie reprezentującym je przewodniczącym, który może mieć wpływ na jej postępowanie". Zdaniem Stowarzyszenia sędzia podejmuje rozstrzygnięcia formalne w oczywisty sposób naruszające prawo, co zostało potwierdzone orzeczeniami sądu odwoławczego, a także rozpatruje sprawy z opieszałością. Powodem powstania stosunku osobistego mogą być kłopoty SNSA I. D. w jednym z jej byłych już miejsc pracy, o które może obwiniać [...] prezesa strony skarżącej, a także poddanie przez niego w wątpliwość jej kompetencji przed środowiskiem sędziowskim, co zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazano także na postępowanie karne z wniosku P. B., w którym sędzia może wystąpić w roli oskarżonego o niedopełnienie obowiązków funkcjonariusza publicznego. Zdaniem strony skarżącej, SNSA I. D. ukryła w swoich oświadczeniach dotyczących podobnych wniosków fakt pracy na rzecz A.

W sprawie sygn. II SAB/Kr 63/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 29 października 2007 r. oddalił wniosek o wyłączenie sędziego.

Po rozpoznaniu zażalenia Stowarzyszenia "[...]" od powyższego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 51/08 uchylił postanowienie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia sądowi I instancji. W uzasadnieniu postanowienia NSA powołał się na art. 28 i 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którymi osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a osoba taka ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Sąd II instancji zwrócił uwagę, że w pierwszej kolejności należy zbadać umocowanie P. B. do reprezentacji Stowarzyszenia. Analizując dokumenty przesłane przez sąd rejestrowy Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że Przewodniczący skarżącego Stowarzyszenia P. B. nie ma umocowania do podejmowania czynności prawnych w imieniu skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszy wniosek o wyłączenie sędziego również zbadał kwestię reprezentacji strony skarżącej. Treść akt rejestrowych skarżącego Stowarzyszenia znana jest sądowi z urzędu (kserokopia tych akt znajduje się m. in. w aktach sygn. II SAB/Kr 24/07, II SAB/Kr 42/07, II SAB/Kr 46/07, II SAB/Kr 116/06, II SA/Kr 568/07, II SAB/Kr 52/07, jak również w powołanych wcześniej aktach II SAB/Kr 63/07).

Jak wynika z dokumentów rejestrowych skarżące Stowarzyszenie nie posiada organów. W szczególności w postanowieniu Sądu Rejonowego dla [...] w K. z dnia [...].2007 r. sygn. akt: [...] Nr [...] stwierdzono: "ostatnie wybory władz [...] odbyły się w dniu [...] czerwca 2001 roku (k. 18) a zatem kadencja władz stowarzyszenia upłynęła w dniu [...] czerwca 2003 roku. Po upływie tej daty skończyła się kadencja władz stowarzyszenia, a to: zarządu i komisji rewizyjnej. (...) Ze względu na upływ kadencji władz w dniu [...] czerwca 2003 roku były przewodniczący [...] nie był uprawniony do zwołania walnego zebrania na dzień [...] maja 2006 roku, albowiem [...] nie miał już ani zarządu ani komisji rewizyjnej . Ponieważ statut nie przewiduje procedury zwołania walnego zebrania w przedstawionej powyżej sytuacji, zastosowanie znajdą przepisy art. 30 ust. 1 ustawy prawo o stowarzyszeniach. (...) Z podanych powyżej przyczyn, walne zebranie wyznaczone na dzień [...] maja 2006 roku zwołane zostało nieprawidłowo, niezgodnie z zapisami statutu, a co za tym idzie - nie było władne do podejmowania skutecznych uchwał".

Brak organów osoby prawnej oznacza, że osoba ta nie ma zdolności sądowej. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który wprost wskazywałby jak rozstrzygnąć wniosek złożony przez osobę nieposiadającą zdolności sądowej. W tej sytuacji należy zastosować art. 64 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Skarga wniesiona przez podmiot, który nie ma zdolności sądowej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Jednocześnie § 2 cyt. przepisu stanowi, że odrzucenie skargi z tego powodu jest możliwie dopiero w sytuacji, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony. Przepis ten należy jednak rozpatrywać w kontekście art. 31 p.p.s.a., który nakłada na Sąd obowiązek wezwania o uzupełnienie braków jedynie w sytuacji, gdy zdaniem Sądu brak ten da się uzupełnić. Zdaniem doktryny (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz , Warszawa 2007, komentarz do art. 31) brak zdolności sądowej strony daje się uzupełnić wówczas, gdy dokonanie stosownej czynności zmierzające do uzupełnienia braku zależy od aktywności samego podmiotu (strony). Tylko w wypadku, gdy strona ma możliwość uzupełnienia zaistniałych braków, możliwe jest oznaczenie przez Sąd realnego terminu do wykonania nałożonego obowiązku. Natomiast z powołanego przez sąd rejestrowy art. 30 ustawy Prawo o stowarzyszeniach wynika, że inicjatywa nie należy tutaj do podmiotu, a do sądu powszechnego, działającego na wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy. Zatem skoro inicjatywa w zakresie uzupełnienia braków w składzie organów stowarzyszenia nie należy do strony skarżącej, należało dojść do wniosku, że braki w zdolności sądowej strony skarżącej nie dają się uzupełnić. W konsekwencji nie było podstaw do wezwania o uzupełnienie tych braków, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. prowadzi do odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziego bez wcześniejszego wzywania o uzupełnienie braków formalnych wniosku.