Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 423/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie zażaleniowe

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 731/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., po rozpoznaniu wniosku skarżącej B. K., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), zgodnie z którym Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podniósł, że obowiązek uzasadnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy, wobec czego należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie.

WSA wskazał, że w rozpoznawanej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca stwierdziła jedynie, iż z uwagi na wiek ma dużo wydatków związanych z utrzymaniem, a zwłaszcza z leczeniem, w związku z czym nie jest w stanie ponieść wydatków na zapłatę podatku akcyzowego. W ocenie Sądu, argumentacja skarżącej stanowi jedynie gołosłowne twierdzenia, niepoparte żadnymi dowodami, bowiem strona nie usiłuje nawet uprawdopodobnić opisywanych kosztów utrzymania czy leczenia. Sąd wskazał ponadto, że nie podaje ona w jakim jest wieku i jak wygląda jej sytuacja materialna. W świetle powyższego WSA uznał, iż przedstawienie okoliczności w tak zdawkowym zakresie, nie spełnia warunku wykazania przez skarżącą przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni poza ogólnikowymi stwierdzeniami w żaden sposób nie uprawdopodobniła, jakie następstwo będzie miało wykonanie decyzji. Sąd nie ma zaś obowiązku poszukiwania we własnym zakresie okoliczności, wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym bardziej jeżeli wnioski takie nie wynikają z akt sprawy. Samo powołanie się na podeszły wiek i brak środków na pokrycie należności nie wystarcza, zdaniem WSA, do wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. K.

Orzeczenie zaskarżyła w całości, zarzucając mu naruszenie zasad postępowania, a w szczególności interpretację przepisów na niekorzyść skarżącej.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że przepisy, na których Sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie są nieostre, w związku z czym, w przypadku jakichkolwiek wątpliwości WSA powinien wezwać stronę do przedstawienia dowodów, czego jednak nie uczynił. Jako wyjaśnienie skarżąca podała, że ma ponad 90 lat, a świadczenie, które uzyskuje wynosi 1400 zł miesięcznie. Z kwoty tej skarżąca ponosi miesięczne wydatki na: wyżywienie – 600 zł, prąd – 150 zł, lekarstwa – 300 zł, gaz – 80 zł, środki higieny – 200 zł. Wnioskodawczyni stwierdziła ponadto, że uzyskiwana przez nią kwota jest niewystarczająca, wobec czego otrzymuje ona pomoc od rodziny. Zdaniem skarżącej, wykładnia prawa dokonana przez Sąd I instancji jest bezduszna, bez zrozumienia losów starszego człowieka.

Wyrokiem z dnia 1 lipca 2014 r. o sygn. akt I SA/Kr 731/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił skargę B. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w toku postępowania przed Sądem I instancji, z chwilą wydania przez ten Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji, staje się bezprzedmiotowy. Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z dnia 1 lipca 2014 r. oddalił skargę skarżącej, to postępowanie w zakresie rozpoznania zażalenia na postanowienie tego Sądu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe.

Po wydaniu przez Sąd I instancji orzeczenia kończącego postępowanie skarżąca, w razie wniesienia skargi kasacyjnej, może złożyć nowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Naczelny Sąd Administracyjny, o czym stanowi uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 (ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77).

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe.