Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 205/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt II SA/Po 472/07 o odrzuceniu skargi W. M. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o przeniesieniu pozwolenia na budowę postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wniesiona w dniu 12 września 2007 r. (data nadania) przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem skarga na decyzję Wojewody W. z dnia [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o przeniesieniu pozwolenia na budowę nie została opłacona. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 221 w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga podlegała odrzuceniu i stąd na mocy powołanych wyżej przepisów oraz art. 16 § 2 i art. 58 § 3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł jak w sentencji zaskarżonego postanowienia z dnia 18 października 2007 r. o odrzuceniu skargi.

Na powyższe postanowienie W. M. złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zdaniem skarżącej postanowienie zostało wydane z naruszeniem:

- art. 54 § 1 w zw. z art. 219 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez ich niezastosowanie

- art. 221 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie.

Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, stanowisko zaprezentowane przez Sąd w treści zaskarżonego postanowienia jest w całości wadliwe i sprzeczne z wieloletnią praktyką sądową w tym zakresie, opartą na treści art. 220 p.p.s.a. Także przepis art. 219 p.p.s.a stanowi, że opłata winna być uiszczona przy wniesieniu pisma do sądu co nie jest równoznaczne z trybem wskazanym w art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. w ramach którego to organ przekazuje skargę sądowi a o dacie jej przekazania, która to data miałaby uruchomić obowiązek wpisu, strona nie jest informowana. Dodatkowo potwierdza to treść § 5 ust. 1 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. stosownie do którego, przy uiszczaniu wpisu należy podać sygnaturę akt sądowych. W tej sytuacji zdaniem skarżącej Sąd winien ją wezwać do uiszczenia wpisu - choćby stałego, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. a przepis art. 221 p.p.s.a. nie ma tu zastosowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 221 p.p.s.a. stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez adwokata, podlegająca takiej opłacie, nie została opłacona. W myśl § 5 w/w rozporządzenia Rady Ministrów przy uiszczeniu wpisu należy wskazać tytuł wpłaty, rodzaj pisma od którego wpis jest uiszczany oraz sygnaturę akt sądowych. Do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, po przekazaniu skargi sądowej - § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, Dz.U. Nr 45, poz., 322, jako niezgodny z art. 221 p.p.s.a. i art. 2 Konstytucji. W tej sytuacji skarga na decyzję Wojewody Wielkopolskiego podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacona na jego rachunek bez stosownego wezwania Sądu. W tym przypadku nie była jeszcze znana sygnatura akt sądowych. Tak więc wnoszony wpis winien zostać stosownie opisany: przez wskazanie skarżącego, organu administracji, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność oraz daty i nazwy owego aktu lub czynności. Pełnomocnik skarżącej będący adwokatem miał więc w nowej sytuacji prawnej zaistniałej po w/w wyroku Trybunału Konstytucyjnego obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji bowiem już w tym momencie następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Ponadto gdyby wnoszący skargę pełnomocnik oczekiwał na informację z sądu mogłoby okazać się, że uiszczenie wpisu w terminie określonym w art. 219 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi albo nawet w terminie przewidzianym na wniesienie skargi okazałoby się niemożliwe. Oczekiwanie na informację z sądu byłoby tym bardziej nieuzasadnione gdyż jak to wyżej zostało opisane wpis sądowy może zostać stosownie opisany. W sprawie niniejszej stosowny wpis nie został uiszczony. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę na podstawie art. 221 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił skargę kasacyjną oddalić.