Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1193/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: spółka, skarżąca), reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej GIF) z [...] marca 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] listopada 2016 r. w przedmiocie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w miejscowości [...].

W skardze spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), podając w uzasadnieniu, że jej wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody majątkowej. Wskazała, że zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w postaci hurtowni farmaceutycznej zatrudniającej kilka osób wywoła ogromne straty, lecz ze względu na wielkość prowadzonego obrotu na chwilę obecną trudne do oszacowania. Stwierdziła, że konieczność zaprzestania działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem może doprowadzić do upadłości spółki.

Skarżąca podkreśliła, że w 2016 r. osiągnęła zysk w kwocie 193.852,74

złotych, natomiast w związku z decyzją GIF z [...] listopada 2016 r., której został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, spółka przestała prowadzić działalność, efektem czego jest odnotowana na dzień 31 marca 2017 r. strata w kwocie 165.507,30 złotych. Dodała, że ponosi koszty najmu lokalu (czynsz w kwocie 5.965,50 złotych miesięcznie), koszty eksploatacyjne, a także koszty związane

z obsługą księgową (około 1.300 złotych brutto), użytkowaniem maszyn i urządzeń niezbędnych dla prowadzenia działalności spółki i leasingu samochodu (10.700 złotych), które kształtują się miesięcznie na poziomie około 18.000 złotych.

Na dowód powyższego przedłożyła stosowne dokumenty. Zwróciła również uwagę na zaciągnięty kredyt w kwocie 1.300.000 złotych, który na dzień 28 lutego 2017 r. został już praktycznie w całości wykorzystany i stwierdziła, że brak możliwości prowadzenia hurtowni spowoduje brak środków na bieżącą jego spłatę,

co doprowadzi do wypowiedzenia przez bank umów kredytowych. W efekcie dojdzie do wymagalności kredytów i konieczności spłaty całej kwoty zaciągniętych kredytów. Zdaniem spółki, powyższe okoliczności przyczynią się do jej upadłości, ponieważ nie dysponuje ona bieżącymi aktywami pozwalającymi spłacić te kredyty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków.

Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi

na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę

do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się

na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń

Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności

i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.).

Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek.

W ocenie Sądu, skarżąca spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Charakter przedmiotowej sprawy przemawia

za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności hurtowni farmaceutycznej (cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie). To z kolei oznacza

dla skarżącej faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych

ze sprzedażą leków i w efekcie zachwianie płynności finansowej. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 941/15, ryzyko zwolnienia pracowników a następnie likwidacja działalności gospodarczej mogą być uznane za okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ przedsiębiorców prowadzących apteki

do innych hurtowni, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 551/14). Sytuacja finansowa spółki, zobrazowana załączonymi do skargi dokumentami, pogarszająca się w związku z wydaną w dniu [...] listopada 2016 r. decyzją i powiązaną z nią koniecznością zaprzestania prowadzenia hurtowni, stanowi przesłankę uzasadniającą zastosowanie wobec skarżącej ochrony tymczasowej.

W ocenie Sądu, wskazane przez spółkę skutki wykonania zaskarżonej

w niniejszej sprawie decyzji świadczą o zaistnieniu, czy też możliwości zaistnienia, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków w związku z prowadzoną przez skarżącą działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak

w sentencji postanowienia.