Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 482/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 14b par 1 i 3, art. 14c par 1, art. 169 par 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia WSA del. Maciej Jaśniewicz, Protokolant Dariusz Rosiak, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1106/09 w sprawie ze skargi S. I. P. spółka z o. o. w K. na indywidualne interpretacje Ministra Finansów z dnia 7 kwietnia 2009 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, 2) zasądza od S. I. P. spółka z o. o. w K. na rzecz Ministra Finansów kwotę 380 zł (słownie: trzysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji

Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2009r., sygn. akt I SA/Kr 1106/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skarg S. I. P. sp. z o.o. w K. uchylił indywidualne interpretacje Ministra Finansów z dnia 7 kwietnia 2009 r.

2. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji

Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi uwzględnił, jednakże z powodów innych aniżeli te które wskazano w środku zaskarżenia. Sąd uznał bowiem, że w sprawie doszło do istotnego naruszenia przez organ przepisów postępowania, w postaci naruszenia art. 14c § 1 w związku z art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) (dalej: O.p.).

Sąd podkreślił, że przedmiotem postępowania były pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego. Jednym z warunków uznania prawidłowości udzielonej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego jest stwierdzenie, czy organ dokonał oceny stanowiska przedstawionego we wniosku wraz z przytoczeniem przepisów prawa w przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym.

W niniejszej sprawie, zakresem wniosku o interpretacje była objęta kwestia dotycząca odliczenia podatku naliczonego przy zakupie tzw. samochodów kwalifikowanych (samochodów spełniających wymogi określone w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym) i paliwa do nich.

Jak wynika z treści udzielonych interpretacji indywidualnych organ podatkowy potwierdził prawidłowość stanowiska strony skarżącej, że przysługuje jej prawo do odliczenia całej kwoty podatku VAT naliczonego przy zakupie samochodów innych niż osobowe o dopuszczalnej ładowności powyżej 500 kg pod warunkiem potwierdzenia takiego statusu samochodu odpowiednimi dokumentami, a w konsekwencji stronie skarżącej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa samochodów mieszczących się w tak określonej kategorii.

Jednakże, organ udzielając interpretacji wyszedł ponad przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) i wskazał na brak prawa do odliczenia całej kwoty podatku VAT naliczonego przy zakupie samochodów osobowych, jak i paliwa do tych samochodów, co nie było objęte zarówno zakresem wniosku, jak i przedstawionym stanowiskiem w sprawie. W związku z tym organ oceniając całościowo stanowisko strony skarżącej uznał je za nieprawidłowe.

Zdaniem Sądu, takie naruszenie wskazanych wyżej przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem, gdyby organ dokonał wyłącznie oceny stanowiska strony skarżącej w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wydane rozstrzygnięcie mogłoby być inne tj. uznające prawidłowość stanowiska wnioskodawcy.

Konsekwencją zakresu udzielonych interpretacji było rozszerzenie zakresu zarzutów zawartych w skargach. Jednakże w związku z tym, że sprawa dotyczy szczególnej procedury, jaką jest udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, Sąd odstąpił od oceny zasadności pozostałych zarzutów skarg, uznając, że doszło do naruszenia wskazanych przepisów postępowania, poprzez nieodniesienie się przez organ do przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i zaprezentowanego stanowiska wnioskodawcy.

3. Skarga kasacyjna

3.1. W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika Ministra Finansów, zaskarżono powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie:

1. przepisów postępowania, mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) w zw. z art. 14b § 1 i 3 i art. 14c § 1 O.p. poprzez przyjęcie przez Sąd, że "organ udzielając interpretacji wyszedł ponad przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) i wskazał na brak prawa do odliczenia całej kwoty podatku VAT naliczonego przy zakupie samochodów osobowych, jak paliwa do tych samochodów, co nie było objęte zarówno zakresem wniosku, jak i przedstawionym stanowiskiem w sprawie. W związku z tym organ oceniając całościowo stanowisko strony skarżącej uznał je za nieprawidłowe." Interpretacja indywidualna zawierająca ocenę stanowiska wnioskodawcy dokonywana jest zgodnie z powołanymi przepisami Ordynacji podatkowej, w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację bądź uzupełnionego w trybie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h O.p. Takie naruszenie wskazanych wyżej przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem, gdyby Sąd nie naruszył powołanych przepisów wydane rozstrzygnięcie mogłoby być inne, tj. uznające prawidłowość stanowiska organu.

3.2. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o: - uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.

W sprawie autor skargi kasacyjnej zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 14b § 1 i 3 i art. 14c § 1 O.p. poprzez przyjęcie przez Sąd, że "organ udzielając interpretacji wyszedł ponad przedstawiony we wniosku stan faktyczny i wskazał na brak prawa do odliczenia całej kwoty podatku VAT naliczonego przy zakupie samochodów osobowych, jak i paliwa do tych samochodów, co nie było objęte zarówno zakresem wniosku, jak i przedstawionym stanowiskiem w sprawie".

Przywołany art. 14 b § 1 O.p. stanowi, ze Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie z treścią art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Ostatnia ze wskazanych wyżej regulacji ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Przytaczając powyższe przepisy nie należy zapominać o treści art. 169 § 1 O.p., na który to przepis zwrócił również uwagę autor skargi kasacyjnej. Zgodnie z nim jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzuty skargi kasacyjnej były zasadne. Sąd pierwszej instancji, nie miał racji uznając, że w sprawie organ podatkowy wyszedł ponad przedstawiony we wniosku stan faktyczny czym naruszył wskazane przepisy Ordynacji podatkowej.

Wydane w sprawie interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego dotyczyły podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur zakupu samochodów spełniających wymogi określone w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT z 1993 r. oraz paliwa do tych samochodów. Zwrócić należy uwagę, co wytknął również autor skargi kasacyjnej, że w sprawie organ podatkowy przed wydaniem interpretacji wezwał wnioskującego w trybie art. 169 O.p. o uzupełnienie stanu faktycznego nakreślonego we wniosku o wydanie interpretacji. W piśmie organ zapytał m.in.: czy w odniesieniu do wszystkich pojazdów samochodowych, który dotyczy zapytanie wnioskodawcy, na podstawie homologacji producenta lub importera dla danego typu pojazdu samochodowego bezspornie wynika, że nie jest to samochód osobowy i dopuszczalna ładowność tego pojazdu wynosi powyżej 500 kg. W odpowiedzi wnioskujący wskazał, że "w okresie obowiązywania ustawy o VAT z 1993 r., a także przez pewien okres po akcesji Polski do Unii Europejskiej, w odniesieniu do kilku modeli samochodów wnioskodawca posiadał dokumenty homologacyjne potwierdzające, że były to samochody inne niż osobowe o dopuszczalnej ładowności powyżej 500 kg. W związku ze zmianą przepisów w zakresie VAT wspomniane dokumenty nie były odnawiane. W chwili obecnej wnioskodawca jest w trakcie procesu homologacyjnego potwierdzającego spełnienie ww. warunków, tj. homologacji oraz dopuszczalnej ładowności powyżej 500 kg przez wybrane modele samochodów."

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz uzupełniony w trybie art. 169 O.p. należy zauważyć, że z regulacji prawnych, związanych z tym stanem faktycznym, wynikają konkretne warunki, jakie dany pojazd powinien spełnić, aby możliwe było odliczenie podatku naliczonego i należy te warunki odnieść do każdego z pojazdów. W tej sytuacji organ podatkowy dokonując oceny prawnej przedstawionego stanowiska miał prawo uwzględnić wszystkie okoliczności wynikające z przedstawionego przez stronę stanu faktycznego. Uprawniał go do tego art. 14c § 1 O.p. w świetle którego organ przedstawia własne stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zakres dokonanej przez organ podatkowy oceny prawnej był prawidłowy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien odnieść się merytorycznie do zaskarżonych interpretacji.

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 tej ustawy.