Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 498/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6;
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk - Stępniak po rozpoznaniu 29 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na czynność doręczenia decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Kielcach z dnia (...) nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2014r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z 21 listopada 2019 r. A. M. zawarł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kielcach na czynność doręczenia przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. decyzji z z dnia (...) nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2014r. na adres w Portalu Podatkowym, podczas gdy adres tam podany nie jest adresem z portalu ePUAP. Pełnomocnik skarżącego, jako doradca podatkowy, w 2017 r., na platformie ePUAP założył konto do otrzymywania wszelkich pism w trybie art. 144a Ordynacji podatkowej. Adres nie zmienił się. Organ natomiast uparł się wysyłać wszelką korespondencję na adres wskazany w Portalu Podatkowym wiedząc, że doręczenie tym sposobem jest nieskuteczne. W konsekwencji organ ww. decyzję uznał za skutecznie doręczoną w trybie art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej w dniu 3 października 2019 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2326) dalej "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 ustawy p.p.s.a.

Na podstawie art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa

w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych

w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i zgodnie

z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest czynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. polegająca na doręczeniu skarżącemu decyzji na nieprawidłowy adres.

Zdaniem Sądu, czynności organu polegające na doręczaniu stronie korespondencji nie mieści się w katalogu aktów prawnych i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Doręczenie stronie postępowania korespondencji nie następuje bowiem ani w formie decyzji ani postanowienia.

Nie jest to też czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa

w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., gdyż jej przedmiotem nie są uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa. Czynność doręczenia nie przyznaje, nie stwierdza, nie uznaje żadnych uprawnień i obowiązków. Przepis ten wyklucza zaskarżenie do sądu administracyjnego poszczególnych aktów i czynności podejmowanych w ramach sformalizowanych procedur.

W ocenie Sądu, czynność polegająca na doręczaniu stronie korespondencji jest czynnością materialno-techniczną, której celem jest umożliwienie stronie zapoznanie się ze stanowiskiem organu i ustosunkowanie się do niego, udzielanie odpowiedzi na wezwania organu, a w przypadkach określonych w przepisach także otwarcie biegu terminu do wniesienia odwołania, zażalenia lub skargi. Czynność doręczenia wywołuje bowiem ten skutek, że od daty doręczenia biegnie dla strony termin do podjęcia czynności w postępowaniu lub wniesienia określonych środków zaskarżenia. Czynność doręczenia nie może więc być samodzielnym przedmiotem skargi. Podlega ona natomiast ocenie organu II instancji w toku postępowania odwoławczego lub sądu administracyjnego przy rozpoznawaniu skargi na decyzję organu II instancji. Zarówno organ II instancji, jak i sąd administracyjny badają, czy prawidłowo doręczano stronie pisma, decyzje czy też postanowienia w toku postępowania administracyjnego (podatkowego), a jeżeli nie, to czy miało to wpływ na wynik sprawy (por. postanowienie NSA z 27 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 207/18 - dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl)

Podsumowując, czynność organu podatkowego polegająca na doręczeniu stronie decyzji na niewłaściwy adres nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej,

a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.