Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 980/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-12-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. – (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W.) z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uznania jako niezasadnego zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, zażalenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 980/16 o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 sierpnia 2018 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 10 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny we Wrocławiu z 15 października 2018 r.

Skarżący pismem z [...] listopada 2018 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z 15 października 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje:

W myśl art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.")

rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie.

W obecnie obowiązującym stanie prawnym żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W myśl natomiast art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Skoro zażalenie strony było niedopuszczalne, to tym samym podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.