Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1632/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant specjalista - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r. sprawy ze skargi Ł.K. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przy udziale uczestnika postępowania U. w B. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu badawczego; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez Ł. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego Nr (...) z dnia (...) stycznia 2017 r., mocą której odmówiono przyznania środków finansowych na realizację projektu nr rej. (...) pt. "Przyczyny, skala i sposoby przeciwdziałania zjawisku nieprawidłowego oceniania egzaminów maturalnych w Polsce" rozpatrywanego w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pn "Diamentowy Grant", Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia (...) lipca 2017 r. (...). utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu ww. decyzji organ przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:

W wyniku przeprowadzonej oceny w postępowaniu konkursowym ww. projekt uzyskał ocenę końcową 70 punktów i został sklasyfikowany na 116 pozycji listy rankingowej. Do finansowania zakwalifikowano 83 projekty w kolejności rankingowej, które w ocenie końcowej uzyskały co najmniej 76 punktów.

W opinii Zespołu i recenzentów projekt posiada duże walory poznawcze oraz praktyczne. Zespół podzielił uwagi zawarte w recenzjach dotyczące niedopracowanej metodologii oraz zbyt rozbudowanego zakresu badawczego, co budzi obawy o możliwości pełnej realizacji projektu. Osiągnięcia naukowe autora są znaczące i zasługują na uznanie. W porównaniu z innymi uczestnikami konkursu w danym obszarze nauki, którzy wykazali w swoim dorobku publikacje w czasopismach o wysokim współczynniku oddziaływania oraz aktywny udział w liczących się konferencjach naukowych, osiągnięcia te nie mogą być uznane za wybitne i nie pozwalają na przyznanie wyższej punktacji w tym kryterium.

Pismem z dnia 6 lutego 2017 r., autor projektu – Ł. K. zwrócił się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestionując zarówno ocenę jego osiągnięć naukowych, jak i pozostałych kryteriów, w szczególności "ocenę wartości naukowej projektu" oraz kryterium "możliwość wykonania projektu, w tym dorobek naukowy opiekuna i wyposażenie wnioskodawcy", jak również naruszenie zasady udziału strony w postępowaniu.

Natomiast pismem z dnia 14 marca 2017 r. złożył żądanie przeprowadzenia postępowania w jego sprawie zgodnie z prawem, zarzucając ministerstwu, iż nie został on poinformowany o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu (art. 79 §1 k.p.a.) oraz niezapewnieniu stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.).

Organ odwoławczy w związku z tym przypomina, że zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, wniosek został skierowany do Zespołu odwoławczego do spraw opiniowania wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw dotyczących przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych na naukę. W wyniku przeprowadzonego w dniu 22 marca 2017 r. postępowania, Zespół odwoławczy po analizie dokumentacji stwierdził, iż ocena wniosku przez Zespół interdyscyplinarny w postępowaniu konkursowym jest prawidłowa, i w ocenie wniosku nie doszło do naruszenia procedur formalnych. Zespól odwoławczy zwrócił uwagę, że ocena osiągnięć naukowych autora projektu w każdym konkursie prowadzona była kompleksowo w odniesieniu do dorobku naukowego pozostałych uczestników konkursu, dlatego uzyskane punktacje w tym kryterium w IV i V konkursie są różne. Również ocena wartości naukowej projektu została przeprowadzona zgodnie z określonymi zasadami, w oparciu o opinie dwóch recenzentów, z uwzględnieniem aspektów dotyczących jego wykonania, co zostało zawarte w decyzji, w związku z czym Zespół odwoławczy nie stwierdził przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Minister, analizując akta sprawy, stwierdził, iż w ocenie dorobku naukowego p. Ł. K. miało miejsce naruszenie procedury konkursowej, polegającej na stwierdzeniu braku publikacji z listy B. W konsekwencji sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Zespół odwoławczy, ze wskazaniem na istniejące uchybienie (nieuwzględnienie publikacji zamieszczonych w czasopismach znajdujących się na liście B), z jednoczesnym zaznaczeniem, iż podane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dane dotyczące punktacji czasopism są rozbieżne w stosunku do opublikowanej listy czasopism na stronie ministerstwa. O skierowaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia p. Ł. K. został powiadomiony.

Organ poinformował zainteresowanego o terminie posiedzenia Zespołu odwoławczego, jak również poinformował, że tryb pracy Zespołu odwoławczego, określony w zarządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia (...) kwietnia 2014 r., zmienionym zarządzeniem z dnia (...) marca 2017 r. nie przewiduje udziału stron w posiedzeniu. Zadaniem Zespołu odwoławczego jest wypracowanie opinii na podstawie informacji zawartych we wniosku. Strona - na podstawie art. 73 k.p.a. ma możliwość zapoznania się z ww. opinią. K.p.a. nie wskazuje na udział strony w wypracowaniu opinii.

Organ II instancji przypomina, że skarżący poinformował, iż w przypadku utrzymania w mocy decyzji wydanej w I instancji, zamierza użyć wszelkich dostępnych środków prawnych w celu realizacji swoich praw, w szczególności złoży skargę do WSA, następnie pozew o odszkodowanie oraz zadośćuczynienie do sądu cywilnego i będzie domagał się pociągnięcia do odpowiedzialności osób prowadzących postępowanie w I i II instancji, zgodnie z przepisami ustawy o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych. Stwierdza także, że jeżeli MNiSW nie zdecyduje się naprawić błędów postępowania i wydać decyzji pozytywnej, to o zaistniałych okolicznościach oraz o sposobie przyznawania grantów przez Ministerstwo należy poinformować środowisko naukowe i opinię publiczną. Informuje, iż obecnie oczekuje na udostępnienie mu przez MNiSW, dostępu do informacji publicznej osiągnięć wszystkich laureatów V edycji "Diamentowego Grantu" i przyznanych im punktów, a jeżeli MNiSW odmówi mu udostępnienia tych danych, to dostęp do tych danych będzie miał sąd w postępowaniu sądowo-administracyjnym, które zostanie zainicjowane, jeżeli Minister nie wyda pozytywnej decyzji.

Zespól odwoławczy na posiedzeniu w dniu 10 maja 2017 r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy uznał, iż w kryterium "możliwość wykonania projektu", przyznanie 3 punktów na 5 możliwych do uzyskania, wynikało ze zbyt szerokiego zakresu badawczego oraz niedopracowanej metodologii, natomiast zapis "brak jednak dorobku Wnioskodawcy publikacji w czasopismach z listy A i B" jest zgodny ze stanem faktycznym jedynie w części. Ł. K. nic posiada publikacji w czasopismach z listy A. Jednocześnie Zespól zwraca uwagę, iż nie wszystkie podane przez stronę w odwołaniu informacje dotyczące publikacji z listy B są prawdziwe. Czasopismo "Kwartalnik Antymonopolowy i Regulacyjny" w 2014 r. nie znalazł się bowiem na liście B wykazu czasopism MNiSW. Ponadto, autor niesłusznie przypisuje sobie 5 punktów za publikację "Między zmową a naśladownictwem cenowym. Zespół odwoławczy wskazuje, iż część publikacji wskazanych we wniosku nie została na dzień składania wniosku opublikowana, a jedynie mają status wysłanych lub przyjętych do druku. Dodatkowo Zespół odwoławczy podkreśla, iż czasopisma w których autor projektu publikował swój dorobek, zaliczają się do nisko punktowanych w naukach humanistycznych i społecznych.

Odnosząc się do zarzutu rozbieżności ocen wniosku w IV i V edycji konkursu, Zespół podkreślił, iż w każdym z tych konkursów ocena dorobku naukowego prowadzona jest kompleksowo w odniesieniu do pozostałych uczestników konkursu w danym obszarze nauki, dlatego ocen tych nie można porównywać. Natomiast w zakresie wartości naukowej w V edycji konkursu wnioski kierowane były do oceny do dwóch recenzentów.

W związku z zaistniałą nieprawidłowością dotyczącą oceny dorobku naukowego autora projektu, Zespół wyraził opinię, iż sprawę należy skierować do ponownego rozpatrzenia przez Zespół interdyscyplinarny.

Na posiedzeniu w dniu 30 maja 2017 r., po zapoznaniu się ponownie z wnioskiem, w szczególności wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, listą rankingową, opiniami Zespołu odwoławczego oraz zgromadzoną dokumentacją, Zespól interdyscyplinarny, rozpatrując sprawę, uznał:

1. za zasadne podtrzymanie swojej oceny w zakresie kryterium wartość naukowa projektu tj. 27 na 40 możliwych do uzyskania punktów. W ocenie Zespołu braki oraz niedoskonałości zgłoszonego projektu, w szczególności w odniesieniu do jego warstwy metodologicznej, na które wskazali również recenzenci są zbyt poważne, aby przyznana pierwotnie punktacja został podwyższona.

2. za zasadne podtrzymanie swojej oceny w kryterium zasadność planowanych kosztów w stosunku do zakresu i przedmiotu badań - 5 na 5 możliwych do uzyskania punktów;

3. uznał, iż osiągnięcia naukowe autora projektu zasługują na wyższą ocenę. Po ich ponownym porównaniu z osiągnięciami innych uczestników konkursu z obszaru nauk społecznych, przyznano w tym kryterium 37 na 40 możliwych punktów. Modyfikacja punktacji wiąże się z uwzględnieniem faktu (pierwotnie omyłkowo niedostrzeżonego), iż czasopisma w których opublikowane zostały prace autorstwa Ł. K. znajdują się na liście B Ministerstwa, jednak są to czasopisma o niższej randze naukowej. Dodatkowo, część publikacji ma charakter poglądowy. Zespół podtrzymuje swoją ogólną wysoką ocenę dotychczasowego dorobku Ł. K., jednocześnie wskazuje, iż na tle innych wniosków zgłoszonych w tym konkretnym konkursie, przyznana punktacja jest adekwatna i w sposób rzeczywisty odzwierciedlająca bardzo wysoki poziom wnioskodawców;

4. uznał za zasadne zmianę swojej oceny w kryterium " Możliwość wykonania projektu, w tym dorobek naukowy i kwalifikacje wykonawców i wyposażenia jednostki", i przyznanie w tym kryterium 5 punktów. Dokonując pierwotnie oceny w tym kryterium, Zespół uwzględnił przy ocenie tego kryterium braki metodologiczne projektu i w tym zakresie obniżył ocenę dotyczącą możliwości wykonania projektu. Wobec zgłoszonego wniosku, iż ten sam zarzut wobec projektu, nie może być podstawą przyznawania punktów w dwóch różnych kryteriach, postanowiono przyznać maksymalną liczbę 5/ 5 punktów w tym kryterium.

Organ odwoławczy podkreśla, że w wyniku ponownej oceny projekt uzyskał ocenę końcową - 74 na 100 możliwych do uzyskania punktów. Ponieważ w V edycji konkursu rekomendacje do finansowania uzyskały projekty, które w końcowej ocenie uzyskały co najmniej 76 punktów, Zespół nie rekomenduje ww. wniosku do finansowania.

Pismem z dnia 30 maja 2017 r. (doręczonym 6 czerwca 2017 r.) Ł. K. przesłał kopię ekspertyzy prawnej, wykonanej przez Biuro Analiz Sejmowych, dotyczącej trybu rozpatrywania wniosków m.in. w ramach programu "Diamentowy Grant", zgodnie z którą "minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego (oraz powołany przez niego stosowny zespół) ma bezwzględny prawny obowiązek uwzględnienia osiągnięć naukowych absolwenta lub studenta w postaci artykułów (utworów) naukowych będących w druku, z prośbą o dołączenie do akt sprawy, wskazując, iż Zespół odwoławczy bezprawnie podtrzymuje odmowę uwzględnienia w jego dorobku publikacji będących "w druku".

Pismem z dnia 6 czerwca 2017 r. został poinformowany o zakończonym postępowaniu opiniodawczym i o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i wypowiedzenia w sprawie.

Zdaniem strony, w świetle przekazanej ekspertyzy z Biura Analiz Sejmowych, Zespół oceniający wniosek był zobowiązany dodać do dorobku naukowego następujące publikacje zawarte we wniosku, a nie uwzględnione (jego zdaniem) w pierwotnej ocenie wniosku;

- monografię "Egzamin maturalny w Polsce. Analiza prawna"(będącą "w druku"");

- 3 artykuły już opublikowane w czasopismach naukowych z listy B ;

- 1 artykuł w czasopiśmie z list B będący "w druku";

- 2 artykuły w publikacjach pokonferencyjnych będące "w druku".

Strona podnosi, iż ponowna ocena dorobku naukowego jest rażąco niesprawiedliwa i nie da się obronić poglądu, jakoby wskazane publikacje naukowe były warte 2 punkty, gdyż jest to niemożliwe z matematycznego punktu widzenia. Podaje, iż przygotowując się do sporządzenia ww. pisma poprosił innych wnioskodawców o udostępnienie swoich dorobków naukowych i liczby punktów przyznanych w tym kryterium. Jego zdaniem, osoby mające znacznie mniejszy dorobek otrzymały wyższą punktację w tym kryterium, a żaden z wnioskodawców, z którymi konfrontował swój dorobek, nie może poszczycić się monografią naukową. Ponadto, Zespół nie odniósł się do jego osiągnięć w zakresie udziału w projektach badawczych realizowanych "we współpracy z najlepszymi uczelniami światowymi". Według p. Ł. K. urzędnicy MNiSW prowadzący postępowanie, a także Zespoły oceniające wnioski nie rozpatrzyli dokładnie materiału dowodowego. Ponadto MNiSW nie dopuściło go do uczestniczenia w posiedzeniach Zespołów, na których oceniano jego wniosek, a z posiedzeń Zespołów nie ma sporządzonych jakichkolwiek nagrań, ani zapisów które potwierdziłyby treść dyskusji nad oceną wniosku. Przewodniczący Zespołu interdyscyplinarnego, a wcześniej również Przewodniczący Zespołu odwoławczego, odmówili mu spotkania i wyjaśnienia kryteriów oceny wniosku. Kolejnym zarzutem jaki stawia p, Ł. K. jest zwłoka urzędników MNiSW z odpowiedzią na pytanie o możliwość spotkania z osobą wyznaczoną przez Ministra do przyjmowania interesantów w sprawie skarg i wniosków oraz odmowa przeprowadzenia rozprawy administracyjnej w celu wyjaśnienia wątpliwości faktycznych i prawnych sprawy, a w szczególności - zasad oceniania dorobku naukowego.

Z uwagi na (według skarżącego) cały przebieg postępowania, rażąco nierówną ocenę dorobku naukowego, oraz liczne naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, jak również fakt, iż tematyka projektu jest ściśle związana ze sferą szkolnictwa wyższego, strona wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i kompleksowe rozpatrzenie całego materiału dowodowego sprawy, a w konsekwencji wydanie decyzji pozytywnej tzn. przyznającej środki na zaproponowany projekt badawczy w ramach programu "Diamentowy Grant".

Minister, po przeanalizowaniu akt sprawy, sporządzonych opinii oraz pism wnioskodawcy, odnosząc się do przedstawionych zarzutów, dotyczących oceny dorobku naukowego, przede wszystkim wyjaśnia, iż kwalifikacja wniosków do finansowania w programie "Diamentowy Grant" odbywa się w drodze konkursu, który ma na celu wskazanie przez ekspertów osoby lub grupy najlepszej w danej dziedzinie, np. artystycznej lub naukowej. Istotą oceny w postępowaniu konkursowym jest ocena elementów przedstawionego projektu i porównanie ich jakości i wartości z innymi projektami złożonymi do konkursu w danym obszarze nauki. Minister uznał, iż przedłożony do konkursu projekt badawczy jest interesujący, ale jego wartość naukową w znacznej mierze obniża część metodologiczna i zbyt rozbudowany zakres badawczy. Istotnym mankamentem projektu jest brak informacji, jakie hipotezy będą weryfikowane oraz brak informacji odnośnie badań ankietowych (na jakie pytania badawcze autor chce uzyskać odpowiedzi). Ocena wartości naukowej projektu nie była kwestionowana.

Analizując zarzut braku (zdaniem skarżącego) uwzględnienia w ocenie jego wszystkich publikacji oraz udziału w projektach badawczych, organ wyjaśnia, że zgodnie z ogłoszeniem o konkursie, w V edycji konkursu ocena wniosków przeprowadzona była dwuetapowo. W I etapie konkursu ocenie podlegał dorobek naukowy autorów projektów. Zespół dokonując oceny dorobku naukowego w I etapie konkursu, wyraźnie wskazał: " Wnioskodawca ma bogaty dorobek publikacyjny; niestety brakuje w nim publikacji w czasopismach z listy A i B. Wnioskodawcy najwyżej ocenieni mają w swoim dorobku publikacyjnym artykuły z najwyżej punktowanych czasopism. Wnioskodawca jest osobą uczestniczącą w wielu konferencjach (lokalnych i ogólnopolskich), szkoda jednak że nie ma na swoim koncie udziału w konferencjach międzynarodowych. Niewątpliwie pozytywnie należy ocenić zaangażowanie wnioskodawcy w szereg projektów badawczych oraz fakt, iż był on kilkukrotnie wyróżniany nagrodami rektora, a także stypendiami ministra NiSW". Stanowisko to podziela Minister.

Jedynym uchybieniem w procedurze oceny dorobku naukowego było stwierdzenie, iż czasopisma, w których publikował autor nie znajdowały się na liście B ministerstwa. Powyższe uchybienie zostało skorygowane w postępowaniu "drugoinstancyjnym", poprzez ponowną ocenę całego dorobku naukowego i zwiększenie przyznanej punktacji w tym kryterium z 35 na 37 punktów. W uzasadnieniu oceny Zespól wyraźnie wskazał iż "Modyfikacja punktacji wiąże się z uwzględnieniem faktu (pierwotnie omyłkowo niedostrzeżonego), iż czasopisma, w których opublikowane zostały artykuły znajdują się na liście B". Podkreślono, iż zarówno Zespół odwoławczy, jak i Zespół interdyscyplinarny, dokonując ponownej oceny dorobku naukowego, wyraźnie wskazały iż publikacje Ł.K. zamieszczone są w czasopismach o niższej niż w innych wnioskach randze naukowej. Zespól dokonując porównania dorobku naukowego uczestników konkursu z danego obszaru nauki wskazał, iż "Wnioskodawcy najwyżej ocenieni mają w swoim dorobku publikacyjnym artykuły z najwyżej punktowanych czasopism. Jednocześnie w uzasadnieniu oceny wskazano, iż Zespół, oceniając dorobek naukowy autorów projektów, ma prawo do oceny jakościowej, a nie wyłącznie ilościowego dorobku.

Minister analizując osiągnięcia naukowe autora projektu oraz innych uczestników konkursu obszaru nauk społecznych uznał, że są one liczne, zwłaszcza liczny jest jego dorobek publikacyjny i aktywność konferencyjna. Jednak w odniesieniu do innych uczestników konkursu, którzy wykazali w swoim dorobku znacznie wyższe osiągnięcia np. w postaci publikacji w czasopismach najwyżej punktowanych, liczny udział w konferencjach międzynarodowych oraz w projektach badawczych NCN - dorobek ten nie może być uznany za wybitny i nie pozwala na przyznanie wyższej punktacji w tym kryterium. Minister zwrócił uwagę, że Zespół interdyscyplinarny, oceniając ponownie dorobek naukowy autora projektu, uwzględnił w ocenie wszystkie wykazane we wniosku osiągnięcia, w tym kwestionowany przez skarżącego udział w projektach badawczych czy prace mające status "w druku". Minister podzielił opinię Zespołu, iż przyznana liczba punktów jest adekwatna i w rzeczywisty sposób odzwierciedla poziom ocenianego dorobku kierownika projektu w porównaniu z wnioskami, które uzyskały więcej, ale też i mniej punktów.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących postępowania administracyjnego, w tym odmowy uczestniczenia w posiedzeniach Zespołów, organ wyjaśnia, pomijając fakt, iż regulamin konkursu nie przewiduje udziału uczestników konkursu w procesie oceny ich wniosków, że posiedzenie Zespołu nie jest elementem postępowania administracyjnego. Posiedzenie Zespołu jest spotkaniem ekspertów, których rolą jest wypracowanie opinii o wnioskach. Ogłoszenie o konkursie, wskazywało na zasady na jakich będzie odbywać się ocena zgłoszonych w wyznaczonym terminie wniosków. Ogłoszenie to zawiera zapis, że środki finansowe przyznaje się na podstawie wniosku sporządzonego według wzoru dostępnego na stosownej stronie internetowej, co znaczy, że ocena wniosku będzie miała miejsce na podstawie wniosku (czyli jego treści), złożonego w wyznaczonym terminie, co jednoznacznie określa, że tylko zawarte w nim i w złożonych wraz z nim załącznikach informacje będą podlegały ocenie. Oznacza to zatem brak możliwości uzupełniania wniosku o treści w nim niezawarte na późniejszym etapie już po jego złożeniu, ale też wyjaśnianie czy też doprecyzowanie wniosku, które zawsze oznacza modyfikację jego treści. Skoro przedmiotem oceny w postępowaniu konkursowym w programie "Diamentowy Grant" jest treść wniosku zgłoszonego do konkursu, to czynny udział w posiedzeniu Zespołu tylko jednego z licznych uczestników konkursu, nie tylko naruszyłby istotę postępowania konkursowego, ale też stawiał tego jednego uczestnika w sytuacji uprzywilejowanej.

Odnosząc się do zarzutu odmowy przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, podkreślono, iż nie jest oparte na faktach twierdzenie Ł. K., iż organ przez 3 tygodnie nie zrobił absolutnie nic, aby zorganizować rozprawę administracyjną w sprawie. Pismo w sprawie przeprowadzenia rozprawy administracyjnej wpłynęło do organu 22 maja 2017 r. Pismem z dnia 6 czerwca 2017 r., organ udzielił odpowiedzi, iż wobec zakończonego postępowania opiniodawczego i zebranego materiału dowodowego, niezasadne jest przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w celu uproszczenia i przyspieszenia postępowania. Druga przesłanka dotycząca przeprowadzenia rozprawy - usunięcie rozbieżności w ocenie stanu faktycznego i prawnego przez stronę postępowania i organ administracji nie podlega uzgodnieniu w trakcie rozprawy.

Rozprawa powinna być przeprowadzona gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron, a nie strony i organu.

Bezpodstawnym jest również zarzut dotyczący braku uwzględnienia prośby o wyznaczenie 14 - dniowego a nie 7 - dniowego terminu na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. Po zakończonym postępowaniu opiniodawczym, w dniu 7 czerwca 2017 r., zostało wysłane drogą pocztową pismo informujące o możliwości zapoznania ze zgromadzonym materiałem i wypowiedzenia się w sprawie w terminie 7 dniu od daty otrzymania pisma. Na prośbę zainteresowanego, pismo to, jak również opinia Zespołu dotycząca ponownej oceny wniosku została przesłana Ł. K. drogą elektroniczną w dniu 7 czerwca 2017 r. W tym stanie rzeczy, organ uznał, iż przesyłając równolegle drogą elektroniczną materiały, termin na wypowiedzenie w sprawie automatycznie się wydłuża co najmniej do 14 dni, ponieważ czas na wypowiedzenie się w sprawie liczony jest od momentu dostarczenia decyzji, potwierdzonego zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

Organ wyjaśnił również, iż podnoszona w piśmie z dnia 20 czerwca 2017 r. kwestia odmowy udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej osiągnięć naukowych wszystkich uczestników konkursu wraz z uzyskanymi ocenami (zanonimizowanych) jest przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odnosząc się do zarzutu przewlekłości postępowania konkursowego wyjaśniono, iż V edycja konkursu była pierwszą edycją, w której ocena wniosków była prowadzona dwuetapowo. Wnioski zakwalifikowane do II etapu konkursu kierowane były do oceny przez dwóch recenzentów. Czynnikiem determinującym rozstrzygniecie konkursu był proces recenzowania wniosków, który wydłużył się do 4 miesięcy. Na etapie planowania terminu rozstrzygnięcia konkursu trudno było to przewidzieć.

Decyzję wyżej opisaną zaskarżył Ł. K. zarzucając jej naruszenie:

1) preambuły art. 2,3,32 ust. 1 i 70 ust 1 i 4 Konstytucji RP

2) art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 § 1, 15, 24 § 1, 27 § 1 i 2, 35, 67, 77 § 1, 78 § 1, 79, 80, 89 § 1, 107 § 1 w zw. z art. 107 § 3 oraz art. 123 k.p.a.

3) § 3 ust. 1, § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie szczegółowych kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę w ramach programu "Diamentowy Grant".

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postepowania.

W obszernym uzasadnieniu skargi jej autor przedstawił opis przebiegu postępowania przed organem oraz sprecyzował zarzuty podnosząc, że odnoszą się one do:

1) Naruszenia zasady równości oraz nieprawidłowości w zakresie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

2) Naruszenia zasady prowadzenia postepowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej w zakresie opinii wydanej w I instancji oraz sposobu ocenienia dorobku naukowego w II instancji w postaci podejmowania sprzecznych rozstrzygnięć przy tożsamości przedmiotowej i podmiotowej wniosku.

3) Kwestii uwzględnienia publikacji naukowych będących "w druku".

4) Kwestii wagi (odmiennego punktowania) publikacji będących "w druku" w porównaniu z publikacjami już wydanymi drukiem.

5) rozbieżnej oceny wartości naukowej projektu w IV edycji konkursu.

6) Kwestii punktowania publikacji w czasopismach z listy B MNiSW w świetle zasad zmiany publikacji tych czasopism w poszczególnych latach.

7) Odmowy przeprowadzenia rozprawy administracyjnej.

8) Niedopuszczenia do udziału w posiedzeniu zespołu oceniającego wniosek.

9) Oceny wniosku dokonanej przez osoby podlegające wyłączeniu.

10) Prowadzenia postepowania przez osobę podlegającą wyłączeniu.

11) Zaniechania w zakresie uzasadnienia decyzji administracyjnej.

12) Kwestii kryteriów oceny dorobku naukowego.

13) Nieprawidłowości w zakresie treści zespołu cytowanej w uzasadnieniu decyzji.

14) Sprzeczności opinii MNiSW (cytowanej jako rzekoma opinia Zespołu) ze zgromadzonym materiałem dowodowym.

15) Przewlekłości postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie przypomnieć należy, że sprawa niniejsza dotyczy wniosku skarżącego zgłoszonego do dofinansowania w ramach programu "Diamentowy Grant" w V edycji konkursu ogłoszonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. To ogłoszenie wskazywało m.in. na zasady na jakich odbywać się będzie ocena zgłoszonych w ściśle określonym, terminie wniosków. To oznacza brak możliwości późniejszego uzupełnienia wniosku o treści niezawarte w nim pierwotnie. Istotą konkursu jest bowiem ocena przedstawionych projektów na wcześniej ustalonych zasadach tj. ocena poszczególnych elementów tychże projektów i porównanie ich jakości i wartości z innymi projektami przedstawionymi do oceny w danym obszarze nauki.

Podstawą procedowania i podejmowania rozstrzygnięć w omawianym przedmiocie jest ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U . 2018.87. tekst jedn., dalej także jako ustawa, w wersji mającej zastosowanie w przedmiotowej sprawie), oraz Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 października 2015 r. w spawie szczegółowych kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę w ramach programu "Diamentowy Grant". Co istotne Minister wydaje decyzje po zasięgnięciu opinii właściwego zespołu o jakim mowa w art. 52 ust. 1 – 3 ustawy. W warunkach przedmiotowego konkursu taki Zespół Specjalistyczny dokonujący oceny wniosków funkcjonował.

Podkreślenia wymaga, że ów zespół dokonał oceny wniosku, a z jego opinią strona mogła się zapoznać. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na treść art. 13 b ustawy który zawiera opis kryteriów jakie muszą być wzięte pod uwagę przy ocenie wartości naukowej złożonych projektów.

Z akt sprawy niniejszej wynika iż w przypadku projektu skarżącego kryteria te zostały uwzględnione.

Zauważyć należy, że to zespół oceniający ma następnie za zadanie sporządzić listę rankingową projektów i przedstawić ją Ministrowi do decyzji. Minister po zapoznaniu się z materiałami danej sprawy i mając na względzie przedstawione oceny, wydaje decyzję rozstrzygając ostatecznie o tym, czy dany projekt przewidziany jest do dofinansowania. Zatem decyzja Ministra jest rozstrzygnięciem podlegającym zaskarżeniu, jakkolwiek strona, po zapoznaniu się w systemie elektronicznym ze stanowiskiem podmiotów oceniających, które to stanowisko Minister brał pod uwagę przy ocenie, może stanowisko Ministra kwestionować, mając wiedzę o przesłankach skarżonej decyzji.

Na podstawie dokonanych ocen (z I i II etapu konkursu), Zespól na posiedzeniu w dniu 13 września 2016 r. ustalił i w drodze glosowania zatwierdził listę rankingową, rekomendując do finansowania 83 wnioski, które w ocenie końcowej uzyskały co najmniej 76 punktów. Lista rankingowa została zaakceptowana przez Ministra w dniu 22 września 2016 r.

W wyniku powyższej oceny wniosek skarżącego został sklasyfikowany na 116 pozycji listy rankingowej, uzyskując następującą punktację za poszczególne kryteria:

1) osiągnięcia naukowe osoby wybitnie uzdolnionej 35 punktów ;

2) wartość naukowa projektu oraz przewidywany sposób upowszechnienia wyników badań 27 punktów;

3) zasadność planowanych kosztów projektu w stosunku do przedmiotu i zakresu badań 5 punktów;

4) możliwość wykonania projektu, w tym dorobek naukowy i kwalifikacje opiekuna naukowego oraz wyposażenie Wnioskodawcy - 3 punkty.

Konsekwencją powyższego było wydanie decyzji dnia 26 stycznia 2017 r. mocą której odmówiono przyznania środków finansowych na realizację projektu skarżącego.

Ponieważ skarżący zwrócił się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy został on stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy skierowany do opiniowania przez Zespół odwoławczy.

Zgodnie z rekomendacją Zespołu odwoławczego, wniosek został skierowany do ponownego zaopiniowania przez Zespół interdyscyplinarny. Na posiedzeniu w dniu 30 maja 2017 r., Zespól interdyscyplinarny, rozpatrując sprawę, uznał:

1. za zasadne podtrzymanie swojej oceny w zakresie kryterium wartość naukowa projektu tj. 27 na 40 możliwych do uzyskania punktów. W ocenie Zespołu braki oraz niedoskonałości zgłoszonego projektu, w szczególności w odniesieniu do jego warstwy metodologicznej, na które wskazali również recenzenci są zbyt poważne, aby przyznana pierwotnie punktacja został podwyższona. Zespół podzielił opinię recenzentów, iż projekt jest niedopracowany pod względem metodologicznym;

2. za zasadne podtrzymanie swojej oceny w kryterium zasadność planowanych kosztów w stosunku do zakresu i przedmiotu badań - 5 na 5 możliwych do uzyskania punktów;

3. uznał jednak, iż osiągnięcia naukowe autora projektu zasługują na wyższą ocenę. Po ich ponownym porównaniu z osiągnięciami innych uczestników konkursu z obszaru nauk społecznych, przyznano w tym kryterium 37 na 40 możliwych punktów. Należy wskazać, iż Zespól, dokonując ponownej analizy przedstawionego we wniosku dorobku naukowego autora projektu, uwzględnił w ocenie zarówno publikacje wydane w czasopismach i monografiach zbiorowych oraz oddane do druku, jak i pozostałe wskazane osiągnięcia. Zespół podtrzymuje swoją ogólną wysoką ocenę dotychczasowego dorobku skarżącego, jednocześnie wskazuje, iż na tle innych wniosków zgłoszonych w tym konkretnym konkursie, przyznana punktacja jest adekwatna i w sposób rzeczywisty odzwierciedlająca bardzo wysoki poziom wnioskodawców;

4. uznał za zasadne zmianę swojej oceny w kryterium " Możliwość wykonania projektu, w tym dorobek naukowy i kwalifikacje wykonawców i wyposażenia jednostki", i przyznanie w tym kryterium 5 punktów. Dokonując pierwotnie oceny w tym kryterium, Zespół uwzględnił przy ocenie tego kryterium braki metodologiczne projektu i w tym zakresie obniżył ocenę dotyczącą możliwości wykonania projektu. Wobec zgłoszonego wniosku, iż ten sam zarzut wobec projektu, nie może być podstawą przyznawania punktów w dwóch różnych kryteriach, postanowiono przyznać maksymalną liczbę 5/ 5 punktów w tym kryterium.

W wyniku ponownej oceny projekt uzyskał ocenę końcową - 74 na 100 możliwych do uzyskania punktów. Ponieważ w V edycji konkursu rekomendacje do finansowania uzyskały projekty, które w końcowej ocenie uzyskały co najmniej 76 punktów, Zespół nie rekomendował projektu do dofinansowania.

W ocenie Sądu opisane wyżej procedowanie nad projektem skarżącego w aspekcie możliwości przyznania mu dofinansowania było prawidłowe gdy chodzi o względy natury formalnej.

Co do zarzutu braku uwzględnienia oraz należytego oceniania dorobku naukowego skarżącego podnieść należy, że zgodnie z ogłoszeniem o konkursie, w V edycji konkursu ocena wniosków przeprowadzona była dwuetapowo. W I etapie konkursu ocenie podlegał dorobek naukowy autorów projektów. Zespół dokonując oceny dorobku naukowego w I etapie konkursu, podniósł, że Wnioskodawca ma bogaty dorobek publikacyjny; niestety brakuje w nim publikacji w czasopismach z listy A i B, oraz że Wnioskodawcy najwyżej ocenieni mają w swoim dorobku publikacyjnym artykuły z najwyżej punktowanych czasopism. Wnioskodawco jest osoba uczestniczącą w wielu konferencjach jednak nie ma na swoim koncie udziału w konferencjach międzynarodowych.

Powyższa ocena zespołu została jednak ostatecznie zweryfikowana. Okazało się bowiem, że uchybieniem w procedurze oceny dorobku naukowego było stwierdzenie, iż czasopisma, w których publikował autor nie znajdowały się na liście B ministerstwa. Skorygowano to, w postępowaniu "drugoinstancyjnym", poprzez ponowną ocenę całego dorobku naukowego i zwiększenie przyznanej punktacji w tym kryterium z 35 na 37 punktów. "Modyfikacja punktacji wiąże się z uwzględnieniem faktu (pierwotnie omyłkowo niedostrzeżonego), iż czasopisma, w którym opublikowane zostały artykuły znajdują się na liście B". Zespół odwoławczy, jak i Zespół interdyscyplinarny, dokonując ponownej oceny dorobku naukowego, wyraźnie wskazały jednak że publikacje skarżącego zamieszczone są w czasopismach o niższej niż w innych wnioskach randze naukowej.

Należy zatem zgodzić się z tezą, że osiągnięcia naukowe autora projektu w odniesieniu do innych uczestników konkursu, którzy wykazali w swoim dorobku znacznie wyższe osiągnięcia np. w postaci publikacji w czasopismach najwyżej punktowanych, liczny udział w konferencjach międzynarodowych oraz w projektach badawczych NCN nie może być uznany za wybitny i nie pozwala na przyznanie wyższej punktacji. Co istotne Zespół interdyscyplinarny, oceniając ponownie dorobek naukowy autora projektu, uwzględnił w ocenie wszystkie wykazane we wniosku osiągnięcia, w tym udział w projektach badawczych czy prace mające status "w druku" o co skarżący usilnie zabiegał. Zwiększenie punktacji do maksymalnej nie byłoby tu jednak uzasadnione i wiązałoby się w istocie z podważaniem wiedzy i kompetencji oceniających do czego ani Sąd, ani skarżący nie ma uprawnień.

Zatem należy podzielić opinię tak organu jak i zespołu, iż przyznana liczba punktów jest adekwatna i w rzeczywisty sposób odzwierciedla poziom ocenianego wniosku w porównaniu z innymi wnioskami. Sąd za bezzasadny uznaje zarzut naruszenia zasady równości oraz nieprawidłowości w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego i rozpatrzenia całego materiały dowodowego.

Analiza uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala na uznanie iż jest akurat odwrotnie. Organ w sposób obszerny i przekonujący wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy. W oparciu o nie dokonał prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, czego konsekwencją było przywołanie właściwych i mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa.

Nie sposób uznać iż w postepowaniu w sprawie niniejszej naruszone zasady prowadzenia postepowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej ze względu na odmienny sposób oceny dorobku naukowego w obu instancjach.

Otóż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono że jedynym błędem w ocenie dorobku naukowego skarżącego było stwierdzenie, że czasopisma w których publikował nie znajdowały się na liście B ministerstwa. Korekta tej oceny w "drugiej instancji" nie może podważać samej idei oceniania i kryteriów w oparciu o której jest dokonywana. Wiązała się ona z pomyłką którą naprawiono. Zupełnie inną kwestią jest natomiast ilość punktów przyznanych ostatecznie projektowi w tym kryterium. Podniesienie ilości punktów z 35 do 37 było bowiem pozostawione w gestii oceniających którzy wyjaśnili dlaczego punktacja ta wzrosła o 2 punkty. Otóż do najwyżej ocenionych wniosków brakowało ocenianemu w sprawie niniejszej nie tylko czasopism z listy B, ale również czasopism z listy A. Brakowało także udziału skarżącego w konferencjach o zasięgu międzynarodowym.

Jeśli chodzi o kwestię wagi (odmiennego punktowania) publikacji będących w druku to niewątpliwie praca opublikowana ma większą wagę od tych które opublikowane nie są. Po za tym niewątpliwie prace opublikowane wskazują na większe zaangażowanie w badaniach naukowych. Stąd też wywody skarżącego w tej kwestii nie przekonują.

Co do rozbieżnej oceny wartości naukowej projektu w IV I V edycji konkursu to zauważyć trzeba, że projekt w zakresie wartości naukowej w IV edycji konkursu uzyskał 30/40 możliwych do uzyskania punktów, a w V edycji konkursu 27/40 możliwych do uzyskania punktów. Tym samym trudno zgodzić się ze stwierdzeniem, iż oceny te są skrajnie różne (różnica 3 punktów). Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż w każdym konkursie wnioski oceniane są w odniesieniu do innych wniosków w danym obszarze nauki. Z tych względów ocena danego wniosku w poszczególnych edycjach konkursu zależy w dużej mierze od wartości naukowej i jakości zgłoszonych wniosków w danym obszarze nauki.

Podkreślenia wymaga nadto, iż Zespół oceniając wniosek wyraźnie wskazał, że projekt zawiera zbyt wiele perspektyw badawczych. W arkuszu oceny wniosku w postępowaniu konkursowym wskazano, że w opinii Zespołu wniosek zasługuje na wyższą ocenę niż ocena (jednego z recenzentów), która klasyfikuje go jako słaby. Wniosek sytuuje się w górnych rejestrach projektów dobrych, nie jest jednak projektem wyróżniającym, ze względu na niedopracowaną metodologię oraz zbyt wiele perspektyw badawczych (pedagogiczna, organizacyjna, socjologiczna).

Jeśli chodzi o kwestie punktowania czasopism w poszczególnych latach to zauważyć należy iż we wniosku złożonym do konkursu skarżący nie zawarł informacji odnośnie punktacji czasopism, w których publikował prace. Informację taką podał dopiero w odwołaniu z dnia 6 lutego 2017 r., a więc już po opublikowaniu na stronie MNiSW ujednoliconego wykazu czasopism za poszczególne lata (2013-2016). Skoro więc ujednolicony wykaz czasopism został już opublikowany, niezrozumiałym jest dlaczego skarżący korzystał z wykazu archiwalnego, dotyczącego 2015 r. Zatem informacje zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczące punktacji czasopism, były niezgodne ze stanem faktycznym.

Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, iż przy ocenie publikacji naukowych powinien być brany pod uwagę wykaz najbardziej korzystny dla danego wnioskodawcy, a nie wykaz z roku, w którym dana publikacja powstała. W ocenie publikacji uwzględnia się rangę czasopism z tego roku, w którym dana publikacja powstała.

Reasumując należy stwierdzić, iż w ocenie dorobku naukowego (także skarżącego) uwzględniane są wszystkie artykuły naukowe niezależnie od czasopisma w którym zostały opublikowane z uwzględnieniem ich rangi i naukowej wartości oraz czasu publikacji.

Zdaniem Sądu zasadnie odmówiono skarżącemu dostępu do akt sprawy w tym danych dotyczących dorobków naukowych innych uczestników konkursu, bowiem, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2010 r. ustawy "wnioski, recenzje, umowy i raporty z realizacji zadań finansowanych ze środków na naukę, stanowią tajemnicę przedsiębiorstw w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji".

Odnosząc się do procesu oceny wniosków przez Zespół, należy wyjaśnić, że wnioski składane są w systemie elektronicznym Członkowie Zespołu mają stały dostęp do wszystkich wniosków przez cały czas trwania konkursu od momentu ich zarejestrowania. Analiza wniosków dokonywana jest więc przed posiedzeniem. Na posiedzeniu Zespołu odbywa się omówienie poszczególnych wniosków i uzgodnienie stanowiska oraz listy rankingowej. Ocena wniosków odbywa się w panelach właściwych dla danych obszarów nauk. Przeciętnie każdy członek Zespołu przygotowuje opinie dla kilku wniosków. Tym samym zarzut rzetelnej oceny wniosków nie zasługuje na uwzględnienie.

Jeśli chodzi o odmowę przeprowadzenia rozprawy to zgodnie z art. 89 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany do przeprowadzenia, z urzędu lub na wniosek strony, w toku postępowania rozprawy, w każdym przypadku gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania lub gdy wymaga tego przepis prawa. W niniejszej sprawie przepis prawa nie nakładał takiego obowiązku, także przesłanka przyspieszenia lub uproszczenia postępowania, nie zachodziła. Ponadto procedura oceny wniosku w trybie konkursu wyklucza, zasadność przeprowadzania rozprawy (zdaniem Sądu).

Natomiast zgodnie z art. 89 § 2 k.p.a. organ powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin. W sprawie uczestniczyła wyłącznie jedna strona, a organ umożliwił jej zapoznanie się z aktami sprawy, w tym sporządzonym i opiniami, zatem trudno przyjąć, aby przeprowadzenie rozprawy mogło być potrzebne do wyjaśnienia stanu faktycznego. Ocena konieczności przeprowadzenia rozprawy, za wyjątkiem, gdy obowiązek ten wynika z przepisu prawa, należy poza tym do organu.

Zdaniem sądu niedupuszczenie skarżącego do udziału w posiedzeniu Zespołu odwoławczego było w pełni uzasadnienie i nie wymagało wydania w tym przedmiocie postanowienia.

Niewątpliwie w przypadku postępowania konkursowego uczestniczenie wnioskodawcy w posiedzeniu ekspertów rozpatrujących jego wniosek byłoby naruszeniem regulaminu konkursu, który takiego uczestnictwa nie przewiduje. Poza tym takie uczestnictwo mogłoby wiązać się z możliwością wywarcia presji na ekspertach.

Za bezpodstawny sąd uznaje zarzut dokonania oceny wniosku przez osoby podlegające wyłączeniu. Do ekspertów – wbrew sugestiom skargi nie stosuje się bowiem art. 24 par. 1 pkt 5 k.p.a.

Przepis ten odnosi się do pracowników organu administracji którymi eksperci nie są.

Nie jest prawdą aby postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji prowadziła osoba podlegająca wyłączeniu. Skarżący nie wykazał bowiem aby w sprawie zaistniała którakolwiek z przesłanek przewidzianych w art. 24 par. 1 pkt 1 – 7 k.p.a. Istnieniu takiej przesłanki zaprzecza również organ. Po za tym decyzję wydaną w I instancji podpisała działająca z upoważnienia Ministra A. S.– H. Na decyzji zaskarżonej do Sadu jej podpis nie widnieje.

Sąd nie podziela twierdzenia skarżącego jakoby treść opinii zespołu została zmodyfikowana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przytoczone przez autora skargi zapisy zostały zamieszczone w systemie osf i są częścią opinii zespołu która dotyczy I etapu konkursu. Po za tym to członkowie zespołu wprowadzają do systemu oceny oraz ich uzasadnienie.

Nie czyni tego organ.

Jeśli chodzi o zarzut dotyczący przewlekłości postępowania to jest on niezasadny albowiem postępowanie w sprawie ze względu na jego przedmiot, specyfikę, oraz stanowisko skarżącego nie mogło zakończyć się w termiach przewidzianych w k.p.a. Po za tym skarżący nie wystąpił w toku jego trwania ze skargą na przewlekłość postępowania, bądź bezczynność organu.

Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.