Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 282/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1, art. 210 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska - Florek, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka O. S.A. w upadłości z siedzibą w W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2008 r. , sygn. akt III SA/Wa 282/08 w sprawie ze skargi Syndyka O. S.A. w upadłości z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia - odmówić uzupełnienia wyroku -


UZASADNIENIE

Syndyk O. S.A. w upadłości z siedzibą w W., "Skarżący" w rozpoznanej sprawie, pismem z dnia 16 lipca 2008 r. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 282/08 o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, bowiem wyrok takiego rozstrzygnięcia nie zawiera.

Z akt sprawy wynika, że w zawiadomieniu o rozprawie z dnia 11 kwietnia 2008 r., odebranym przez Skarżącą w dniu 15 kwietnia 2008 r., zawarte było pouczenie o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.".

Skarżąca aż do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku nie zgłosiła wniosku o przyznanie należnych kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Podkreślić w tym miejscu należy, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania.

Jak wynika z akt sprawy, Skarżący mimo pouczenia Sądu, nie zgłosił wniosku o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Zgodnie z treścią przywołanego wyżej przepisu art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stosowny wniosek, aby był skuteczny, musi być złożony najpóźniej do chwili zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. W razie uwzględnienia skargi, w której nie zawarto żądania zwrotu kosztów sądowych i gdy takiego wniosku nie zgłoszono również w toku przewodu sądowego, Sąd nie może orzec o zwrocie tych kosztów na rzecz Skarżącego. Jedynie w sytuacji, kiedy Sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym, a strona nie jest reprezentowana przez adwokata bądź radcę prawnego, ma obowiązek zamieszczenia rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu z urzędu, o czym stanowi art. 210 § 2 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku zapadłego w niniejszej sprawie, z powodu braku uzasadnionych podstaw, nie mógł zatem zostać uwzględniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2004 r., sygn. akt FSK 186/2004).

W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.