Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 859/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 72 § 1, art. 87 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. akt: II SA/Op 123/18 o odmowie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi I.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [..] grudnia 2017 r., znak: [..] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. akt: II SA/Op 123/18, po rozpoznaniu wniosku z dnia 30 kwietnia 2018 r. odmówił I.J. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi, wyjaśniając, że podstawą przywrócenia terminu na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie we wniosku braku winy w uchybieniu terminu, tymczasem z akt sprawy wynika, że przesyłka z Sądu zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych została doręczona dorosłemu domownikowi skarżącej w dniu 26 marca 2018 r., a okoliczność, że przesyłka nie została przekazana skarżącej w odpowiednim czasie nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu i nie wskazuje na brak winy w powstaniu uchybienia procesowego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej zarzucił Sądowi I instancji błędne uznanie, że przesyłka została doręczona skutecznie dorosłemu domownikowi i obciążanie skarżącej niedopatrzeniami pracownika poczty polskiej wyjaśniając jednocześnie, że przesyłka zagubiła się w domu, okoliczności te uznając za uzasadniające przyjęcie braku winy w uchybieniu przez skarżącą terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Podstawą przywrócenia terminu jest bowiem uprawdopodobnienie we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że składając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca podała, że uchybienie było wynikiem jej "niedopatrzenia", a w uzupełniającym piśmie z dnia 22 maja 2018 r. stwierdziła, że pismo zostało odebrane przez domownika, który pismo dostarczył jej ostatecznie w dniu 25 kwietnia 2018 r.

Oceniając wskazane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu słusznie uznał, że nie stanowią one podstawy do przywrócenia terminu, wyjaśniając szeroko, że przyjęte w orzecznictwie rozumienie braku winy w uchybieniu terminu wyklucza sytuacje, w których strona nie wykazała się należytą starannością w dbałości o własne sprawy oraz podkreślając, że odebranie korespondencji przez dorosłego domownika jest równoznaczne z doręczeniem korespondencji adresatowi. Wniosek skarżącej w niniejszej sprawie nie zawierał zaś wskazania sytuacji, która obiektywnie uniemożliwiała dochowanie terminu procesowego, a więc przeszkody mogącej uzasadnić przyjęcie, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Stosownie do art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi (...), jeżeli nie ma on sprzecznych interesów w sprawie i podjął się oddania pisma adresatowi. Skuteczność doręczenia pisma dorosłemu domownikowi (siostrze skarżącej) nie została zaś przez skarżącą podważona ani we wniosku o przywrócenie terminu ani następnie w zażaleniu wnoszonym przez pełnomocnika. Okoliczność, że domownik nie przekazał adresatowi pisma niezwłocznie nie świadczy o braku winy strony w uchybieniu terminu, skoro doręczenie pisma zastępczo dorosłemu domownikowi jest doręczeniem skutecznym prawnie, z przyjętą fikcją doręczenia do rąk adresata w dacie odbioru pisma przez dorosłego domownika. Dorosły domownik poświadczając odbiór pisma zobowiązuje się do jego przekazania adresatowi, zatem to od woli domownika zależy, czy podejmuje się on odbioru pisma w imieniu adresata (co wiąże się ze skutkami w postępowaniu sądowym), czy odmówi odbioru pisma.

Jakkolwiek dla oceny prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia okoliczności powoływane dopiero w zażaleniu nie mogłyby być przesądzające w świetle argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowych, to ubocznie wskazać należy, że pełnomocnik w zażaleniu sam wskazuje, że siostra skarżącej położyła pismo na biurku skarżącej, co stanowiło w tym domu regułę w przekazywaniu korespondencji; trudno więc przyjąć, że doręczenie mogłoby zostać uznane za nieskuteczne wobec braku oświadczenia odbierającej pismo o zobowiązaniu się do oddania pisma adresatce. Wreszcie okoliczność, że pismo spadło za biurko - być może samoistnie, jak wskazuje pełnomocnik - nie mogłaby być uznana za brak winy skarżącej w niedotrzymaniu terminu.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.