Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 95/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Finanse publiczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 126
journal: Dz.U. 2017 poz 2077
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 403 ust. 4-6
journal: Dz.U. 2018 poz 799
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

SENTENCJA

Dnia 16 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Szymon Widłak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi Powiatu Poznańskiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 21 listopada 2018 r. nr 25/1356/2018 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zasad i trybu udzielania dotacji celowych na likwidację źródeł niskiej emisji i zastąpienia ich rozwiązaniami proekologicznymi oddala skargę


UZASADNIENIE

Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Poznaniu (dalej: "Kolegium RIO") uchwałą z 21 listopada 2018 r., nr 25/1356/2018:

I. stwierdziło nieważność uchwały Rady Powiatu w Poznaniu z 24 października 2018 r., nr XLIV/625/V/2018, w sprawie zasad i trybu udzielania dotacji celowych na likwidację źródeł niskiej emisji i zastąpienia ich rozwiązaniami proekologicznymi w części obejmującej:

– § 5 ust. 2 pkt 2,

– § 6 ust. 3,

– § 9 ust. 6,

– w § 17 ust. 2 wyraz "ustawowymi",

– w załączniku nr 1: - w części A "Dane Identyfikacyjne Wnioskodawcy" – "I. Dane identyfikacyjne Wnioskodawcy" wyrażenie: "3. Seria i nr dowodu osobistego", - w części C "Dokumenty, oświadczenia – "VII. OŚWIADCZENIA" wyrażenia o treści: "4. Przyjmuję do wiadomości, że moje dane osobowe będą przetwarzane z zachowaniem przepisów ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych RODO w celu udzielenia i rozliczenia dotacji. (data) (podpis).", a także "5. Wyrażam zgodę na przeprowadzenie kontroli wykonywania zadania publicznego przed, w toku jego realizacji oraz w okresie 5 lat po kontroli powykonawczej. (data) (podpis)",

– w załączniku nr 2 w części C "Dokumenty, oświadczenia" – "VIII. OŚWIADCZENIA" wyrażenia o treści: "3. Przyjmuję do wiadomości, że moje dane osobowe będą przetwarzane z zachowaniem przepisów ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych RODO w celu udzielenia i rozliczenia dotacji. (data) (podpis)", a także "4. Wyrażam zgodę na przeprowadzenie kontroli wykonywania zadania publicznego przed, w toku jego realizacji oraz w okresie 5 lat po kontroli powykonawczej. (data) (podpis)",

– w załączniku nr 3 w części "VI. Wykaz dokumentów, wymaganych przy składaniu niniejszego rozliczenia" wyrażenie o treści: "Uwaga: Dotowany zobowiązany jest do udostępnienia na potrzeby kontroli powykonawczej dokumentów technicznych i instrukcji obsługi zainstalowanego nowego urządzenia grzewczego",

II. stwierdziło, że uchwała Rady Powiatu w Poznaniu z 24 października 2018 r., nr XLIV/625/V/2018, w sprawie zasad i trybu udzielania dotacji celowych na likwidację źródeł niskiej emisji i zastąpienia ich rozwiązaniami proekologicznym w zakresie zaniechania określenia: terminu złożenia wniosku o udzielenie dotacji (§ 7 ust. 10) oraz liczby punktów dla ilości wyemitowanego paliwa stałego rocznie (§ 10 ust. 2 pkt 1), podjęta została z naruszeniem przepisów wskazanych w uzasadnieniu,

III. uznało, że naruszenie prawa w pkt. II. ma charakter nieistotny.

W uzasadnieniu wskazano, że uchwałą nr XLIV/625/V/2018 Rada Powiatu w Poznaniu, w powołaniu na art. 12 pkt 11 ustawy o samorządzie powiatowym w zw. z art. 221 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2077 ze zm., dalej: "u.f.p.") oraz art. 403 ust. 1, 4, 5 i 6 w zw. z art. 400a ust. 1 pkt 21 i 22 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 799 ze zm., dalej: "P.o.ś."), uchwaliła zasady i tryb udzielania dotacji celowych na likwidację źródeł niskiej emisji i zastąpienia ich rozwiązaniami proekologicznymi.

Odnosząc się do poszczególnych naruszeń Kolegium RIO wskazało w szczególności, że w treści § 5 ust. 2 pkt 2 uchwały Rada postanowiła, że kosztu kwalifikowanego nie stanowią koszty "poniesione przed dniem złożenia wniosku", zaś w § 6 ust. 3 ustalono, że "Dotacja nie jest udzielana na zakres prac, o których mowa w § 5 ust. 1 uchwały, zrealizowanych przed dniem złożenia wniosku". Z zapisów tych wynika, że kosztem kwalifikowanym finansowanym środkami publicznymi przekazanymi w ramach dotacji mogą być prace realizowane już po złożeniu wniosku, a więc przed podpisaniem umowy o udzielenie dotacji, co w ocenie Kolegium RIO jest sprzeczne z art. 126 u.f.p. Ustawodawca nie dopuszcza bowiem możliwości dotowania środkami pieniężnymi – przekazanymi w ramach dotacji celowej – inwestycji z zakresu ochrony środowiska zrealizowanych przed datą zawarcia umowy dotacyjnej (art. 250 u.f.p.). Aktualne przepisy ustawy o finansach publicznych i art. 403 ust. 5 i 6 P.o.ś. nie stwarzają żadnych podstaw prawnych do przyjęcia takiego rozwiązania. Każda dotacja ma służyć finansowaniu lub dofinansowaniu realizacji zadań publicznych, a więc zadań, które istnieją w dacie przyznania prawa do ich finansowania lub dofinansowania. Tym samym dopiero po przyznaniu prawa do dotacji można mówić o realizacji zadania publicznego.

Kolegium RIO podało także, że w części VII. "OŚWIADCZENIA" załącznika nr 1 Rada Powiatu w Poznaniu zobowiązała wnioskodawcę do złożenia oświadczenia o następującej treści: w ust. 5 "Wyrażam zgodę na przeprowadzenie kontroli wykonywania zadania publicznego przed, w toku jego realizacji oraz w okresie 5 lat po kontroli powykonawczej". Analogiczne oświadczenie musi złożyć wnioskodawca będący przedsiębiorcą stosownie do treści załącznika nr 2 w części C "Dokumenty, oświadczenia" – "VIII. OŚWIADCZENIA" ust. 4. W załączniku nr 3 formularz rozliczenia dotacji celowej pod pkt. VI. "Wykaz dokumentów, wymaganych przy składaniu niniejszego rozliczenia" zamieszczono zaś zapis: "Uwaga: Dotowany zobowiązany jest do udostępnienia na potrzeby kontroli powykonawczej dokumentów technicznych i instrukcji obsługi zainstalowanego nowego urządzenia grzewczego". W ocenie Kolegium RIO są to postanowienia, które wykraczają poza zakres kompetencji określonych w art. 403 ust. 5 P.o.ś. Regulacje dotyczące kontroli trwałości zadania zawarto w § 17 uchwały, które powinny zostać uwzględnione w umowie zawartej pomiędzy dotującym a podmiotem, któremu zostaje udzielona dotacja. Wnioskodawca składa zresztą oświadczenie (pkt 6 pkt. VII załącznika nr 1, pkt 5 pkt VIII załącznika nr 2), że zapoznał się z treścią uchwały.

Powiat Poznański w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zaskarżył powyższą uchwałę Kolegium RIO w części obejmującej stwierdzenie nieważności uchwały z 24 października 2018 r. Rady Powiatu w Poznaniu, nr XLIV/625/V/2018, w zakresie: - § 5 ust. 2 pkt 2, - § 6 ust. 3, - w załączniku nr 1 oświadczenia: "5. Wyrażam zgodę na przeprowadzenie kontroli wykonywania zadania publicznego, przed, w toku jego realizacji oraz w okresie 5 lat po kontroli powykonawczej", - w załączniku nr 2 w części C "Dokumenty, oświadczenia" – "VIII. OŚWIADCZENIA" wyrażenia o treści: "4. Wyrażam zgodę na przeprowadzenie kontroli wykonywania zadania publicznego przed, w toku jego realizacji oraz w okresie 5 lat po kontroli powykonawczej", - w załączniku nr 3 w części "IV. Wykaz dokumentów, wymaganych przy składaniu niniejszego rozliczenia" wyrażenie o treści: "Uwaga: dotowany zobowiązany jest do udostępnienia na potrzeby kontroli powykonawczej dokumentów technicznych i instrukcji obsługi zainstalowanego nowego urządzenia grzewczego".

W skardze zarzucono naruszenie następujących przepisów prawa materialnego:

1. art. 126 u.f.p., przez nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, że udzielenie dotacji na koszty kwalifikowane ponoszone przez beneficjenta dotacji przed podpisaniem umowy, a po złożeniu wniosku o dotację, jest nieprawidłowe bowiem wówczas nie istnieje jeszcze zadanie publiczne, na które mogłaby zostać udzielona dotacja,

2. art. 126 u.f.p., przez nieprawidłową wykładnie polegającą na przyjęciu, że udzielenie dotacji na koszty kwalifikowane ponoszone przez beneficjenta dotacji przed podpisaniem umowy, a po złożeniu wniosku o dotację, jest nieprawidłowe bowiem przepis ten nie przewiduje refundacji realizacji zadania, a w chwili zawarcia umowy zadanie już nie istnieje, bo zostało wykonane,

3. art. 250 u.f.p. w zw. z art. 403 ust. 6 u.f.p., przez nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, że dopiero zawarcie umowy o dotację powoduje powstanie zadania publicznego, na którego realizację przekazywana jest beneficjentowi dotacja,

4. art. 403 ust. 5 P.o.ś., przez nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, że rada powiatu nie ma możliwości zawarcia w uchwale ustalającej zasady udzielania dotacji celowej innych postanowień niż zasady udzielania dotacji celowej, tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania,

5. art. 403 ust. 5 P.o.ś., przez nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, że rada powiatu nie ma możliwości zawarcia w uchwale ustalającej zasady udzielania dotacji celowej postanowień dotyczących warunków przyjęcia wniosku o dotację, oświadczeń o poddaniu się kontroli przez dotowanego.

Powiat Poznański wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały w części objętej skargą.

Kolegium RIO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istota sporu do jakiego doszło w ramach rozpoznawanej sprawy koncentruje się wokół dwóch kluczowych zagadnień. Po pierwsze, spór ten odnosi się do prawidłowości postanowień § 5 ust. 2 pkt 2 i § 6 ust. 3 uchwały z 24 października 2018 r. Rady Powiatu w Poznaniu, nr XLIV/625/V/2018, względem regulacji art. 126 u.f.p. oraz art. 250 u.f.p. i art. 403 ust. 6 P.o.ś., a dotyczy on możliwości udzielenia dotacji celowej przewidzianej w rzeczonej uchwale na koszty kwalifikowane poniesione przez beneficjenta przed podpisaniem umowy, a po złożeniu wniosku o dotację. Po drugie, spór odnosi się do prawidłowości postanowień zawartych w załączniku nr 1 części C "Dokumenty, oświadczenia", pkt. VII "OŚWIADCZENIA" ust. 5, załączniku nr 2 części C "Dokumenty, oświadczenia", pkt. VIII "OŚWIADCZENIA" ust. 4, a także w załączniku nr 3 pkt. VI. "Wykaz dokumentów, wymaganych przy składaniu niniejszego rozliczenia", o treści powołanej w skardze, względem regulacji art. 403 ust. 5 P.o.ś., a dotyczy on przekroczenia przez Radę Powiatu w Poznaniu w tym zakresie upoważnienia ujętego w ostatnio wskazanym przepisie.

W obydwu nakreślonych kwestiach spornych rację przyznać trzeba stanowisku Kolegium RIO wyrażonemu w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym, co czyni rozpatrywaną skargę bezzasadną.

W pierwszej kolejności przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 403 ust. 1 P.o.ś. do zadań powiatów należy finansowanie ochrony środowiska w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 5, 8, 9, 15, 16, 18, 21-25, 29, 31, 32 i 38-42 P.o.ś. w wysokości nie mniejszej niż kwota wpływów z tytułu opłat i kar, o których mowa w art. 402 ust. 4, 5 i 6 P.o.ś., stanowiących dochody budżetów powiatów, pomniejszona o nadwyżkę z tytułu tych dochodów przekazaną do wojewódzkich funduszy. Powołany art. 400a ust. 1 pkt 21 P.o.ś. przewiduje, że finansowanie ochrony środowiska obejmuje przedsięwzięcia związane z ochroną powietrza, zaś pkt 22 tegoż, że finansowanie to obejmuje wspomaganie wykorzystania lokalnych źródeł energii odnawialnej oraz wprowadzania bardziej przyjaznych dla środowiska nośników energii. Finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o którym mowa w art. 403 ust. 1 P.o.ś., odbywa się w trybie określonym w przepisach odrębnych, z zastrzeżeniem ust. 4-6 tego artykułu (por. art. 403 ust. 3 P.o.ś.). Finansowanie to może bowiem polegać na udzielaniu dotacji celowej w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych z budżetu powiatu na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji: 1) podmiotów niezaliczonych do sektora finansów publicznych, w szczególności: a) osób fizycznych, b) wspólnot mieszkaniowych, c) osób prawnych, d) przedsiębiorców; 2) jednostek sektora finansów publicznych będących gminnymi lub powiatowymi osobami prawnymi (por. art. 403 ust. 4 P.o.ś.). Zasady udzielania dotacji celowej, co wynika już z art. 403 ust. 5 P.o.ś., obejmujące w szczególności kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania oraz tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania określa rada powiatu w drodze uchwały. Udzielenie dotacji celowej, stosownie do art. 403 ust. 6 P.o.ś., następuje na podstawie umowy zawartej przez powiat z podmiotami określonymi w ust. 4. W przypadku gdy dotacja stanowi pomoc publiczną lub pomoc de minimis jej udzielenie następuje z uwzględnieniem warunków dopuszczalności tej pomocy określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej.

Ze względu na ujęty w art. 403 ust. 4-6 P.o.ś. przedmiot regulacji, jakim jest dotacja celowa na sfinansowanie zadania z ochrony środowiska czyli zadania publicznego, niezbędnym staje się sięgnięcie do definicji dotacji zawartej w przepisach ustawy o finansach publicznych. Jak wynika z wyrażonej w art. 126 u.f.p. definicji, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie tej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Należy podkreślić, że zasadniczą cechą odróżniającą dotacje od innych rodzajów wydatków jest m.in. to, że podlegają one szczególnym zasadom rozliczenia. Ponadto, jak literalnie wynika z dyspozycji art. 126 u.f.p., dotacja przeznaczana jest na realizację zadania publicznego. Zgodnie zaś z art. 127 ust 1 u.f.p. dotacje celowe są to środki przeznaczone na: 1) finansowanie lub dofinansowanie: a) zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami, b) ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego, c) bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, d) zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b u.f.p., e) zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym, f) kosztów realizacji inwestycji; 2) dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Przepisy prawa finansowego wymagają, aby dotacja celowa udzielana była z budżetu jednostki samorządu terytorialnego na podstawie umowy (art. 250 u.f.p., por. także art. 221 u.f.p.), co w przypadku dotacji udzielonej z ustawy – Prawo ochrony środowiska wprost przewiduje art. 403 ust 6 P.o.ś. Zgodnie z art. 250 u.f.p. w umowie o dotację trzeba w szczególności określić takie elementy, jak: 1) wysokość dotacji, cel lub opis zakresu rzeczowego zadania, na którego realizację są przekazywane środki dotacji; 2) termin wykorzystania dotacji, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego; 3) termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji oraz termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej, z tym że termin ten nie może być dłuższy niż terminy zwrotu określone w dziale V ustawy.

Z powyższego – jak zasadnie przyjęło Kolegium RIO w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, za poglądem wyrażonym w wyroku NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 954/15 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) – wynika, że ustawodawca nie dopuszcza możliwości dotowania środkami pieniężnymi – przekazanymi w ramach dotacji celowej – inwestycji z zakresu ochrony środowiska zrealizowanych przed datą zawarcia umowy dotacyjnej. Aktualne przepisy ustawy o finansach publicznych, jak i art. 403 ust. 5 i 6 P.o.ś., nie stwarzają żadnych podstaw prawnych do przyjęcia takiego rozwiązania. Uznać zatem trzeba, że ustawodawca nie dopuszcza w tym względzie możliwości finansowania lub dofinansowania kosztów zadań publicznych, które już zostały poniesione, gdyż wydatek ten miałby charakter refundacji poniesionych kosztów, nie zaś dotacji na realizację zadania (celu). Tym samym, dotacja nie może zostać przekazana na refundację poniesionych już wydatków, ponieważ do takiego działania nie dopuszczają przepisy ustawy o finansach publicznych.

Każda dotacja, zgodnie z przywołaną powyżej definicją zawartą w art. 126 u.f.p., służyć ma finansowaniu Iub dofinansowaniu realizacji zadań publicznych, a więc takich zadań, które istnieją w dacie przyznania prawa do ich finansowania lub dofinansowania. Dopiero po przyznaniu prawa do dotacji można mówić o realizacji zadania publicznego. Dotacja to wydatek redystrybucyjny, na coś przyszłego, a wyraźnie odstępstwa jeśli je dopuścić muszą wynikać z przepisów ustawy.

W praktyce zawierane są umowy o dotacje celowe, w ramach których przyznana dotacja nie jest wypłacana beneficjentowi niezwłocznie po zawarciu umowy celem pokrycia z niej przyszłych wydatków, ale beneficjent finansuje zadanie ze środków własnych, po czym otrzymuje gwarantowane umową środki dotacji refinansującej uprzednio dokonane płatności. Takie refinansowanie otrzymywane jest jednak na zadanie publiczne (cel), którego realizacja dokonywała się w warunkach posiadania już przez wykonawcę prawa do otrzymania (wypłaty) dotacji (zob. przywołany już wyrok NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 954/15).

Powyższych wymogów nie spełnia uchwała Rady Powiatu w Poznaniu z 24 października 2018 r., nr XLIV/625/V/2018, w zakresie zakwestionowanym w zaskarżonej uchwale Kolegium RIO, to jest w zakresie § 5 ust. 2 pkt 2 oraz § 6 ust. 3, które to regulacje – wbrew temu, co zostało już wykazane – dopuszczają refundację kosztów kwalifikowanych poniesionych wprawdzie po złożeniu wniosku o dotację, lecz jeszcze przed datą podpisania umowy przez wnioskodawcę. W tym względzie nie można zgodzić się z argumentacją przedstawioną przez Powiat Poznański w skardze skierowanej do tut. Sądu, co czyni bezzasadnymi zarzut naruszenia art. 126, art., 250 u.f.p. i art. 403 ust. 6 P.o.ś. Podkreślić przy tym trzeba, że nie sposób uznać, aby wnioskodawca przed podpisaniem umowy przeznaczał jakiekolwiek środki pieniężne na realizację zadania publicznego, któremu służyć ma przedmiotowa uchwała. Dopiero bowiem po podpisaniu przez niego umowy można mówić o tym, że w ogóle realizuje on to zadanie publiczne. Bez znaczenie pozostaje w konsekwencji to, że po stronie Powiatu Poznańskiego stosowne zadanie publiczne powstaje wcześniej. Zadanie takie wynika już zresztą z art. 403 ust. 1 P.o.ś. Bez znaczenia jest także i to, w jaki sposób we wspomnianej uchwale uregulowana została problematyka trwałość realizacji zadania, jakie podlega finansowaniu na podstawie zawartej już umowy.

Na uwzględnienie nie zasługują również podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 403 ust. 5 P.o.ś., odnoszące się do stwierdzenia nieważności w zaskarżonej uchwale Kolegium RIO postanowień uchwały Rady Powiatu w Poznaniu z 24 października 2018 r., nr XLIV/625/V/2018, ujętych w jej załączniku nr 1 części C "Dokumenty, oświadczenia", pkt. VII "OŚWIADCZENIA" ust. 5 oraz w załączniku nr 2 części C "Dokumenty, oświadczenia", pkt. VIII "OŚWIADCZENIA" ust. 4, to jest oświadczeń o treści: "Wyrażam zgodę na przeprowadzenie kontroli wykonywania zadania publicznego przed, w toku jego realizacji oraz w okresie 5 lat po kontroli powykonawczej" zawierających również datę i podpis, a także w jej załączniku nr 3 pkt. VI. "Wykaz dokumentów, wymaganych przy składaniu niniejszego rozliczenia", o treści: "Uwaga: Dotowany zobowiązany jest do udostępnienia na potrzeby kontroli powykonawczej dokumentów technicznych i instrukcji obsługi zainstalowanego nowego urządzenia grzewczego".

Objęty ostatnio wskazanymi zarzutami art. 403 ust. 5 P.o.ś. wymaga opracowania przez radę powiatu zasad udzielania dotacji celowej, o której mowa w ust. 4 tego artykułu. Mówiąc o tworzeniu zasad udzielania dotacji celowej, należy zwrócić również uwagę na to, że zakres przedmiotowy uchwały podejmowanej w tym zakresie ma charakter otwarty, na co słusznie zwraca uwagę w skardze Powiat Poznański. Niezbędnym minimum, jakie powinno się w nich znaleźć, są kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania, tryb postępowania w sprawie udzielenia dotacji oraz sposób jej rozliczenia. Nie oznacza to jednak, że w podjętej uchwale nie mogą być wprowadzone bardziej szczegółowe rozwiązania. Na taką możliwość wskazuje posłużenie się przez ustawodawcę w art. 403 ust. 5 P.o.ś. zwrotem "w szczególności" (por. powoływany już wyrok NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 954/15).

Wbrew stanowisku Powiatu Poznańskiego zakwestionowane w zaskarżonej uchwale Kolegium RIO, a przywołane powyżej, postanowienia uchwały Rady Powiatu w Poznaniu z 24 października 2018 r., nr XLIV/625/V/2018, wykraczają jednak poza upoważnienie wyrażone w art. 403 ust. 5 P.o.ś. Przepis ten upoważnia bowiem radę powiatu do określenia zasad udzielania dotacji celowej, nie wskazując na możliwość jednoczesnego uregulowania w podejmowanej tak uchwale problematyki odnoszącej się do kontroli wykorzystania środków pochodzących z tej dotacji (por. art. 221 ust. 4 u.f.p.). Wskazane postanowienia, jako dotyczące kontroli, wykraczają zatem poza zakres tego upoważnienia.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalono.