Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2852/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) As. sąd. Szymon Widłak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. sprawy ze skargi Zakładów Farmaceutycznych "A" w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wartości celnej towaru. oddala skargę /-/ Sz. Widłak /-/ W. Długaszewska /-/ M. Lorych-Olszanowska


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję własną z [...] , odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego , z dnia [...] , uznającej za nieprawidłowe zgłoszenie celne, zawarte w JDA nr [...], z dnia [...] lipca 2000r., w zakresie dodatkowych kosztów dotyczących wartości towaru, wartości celnej i wartości statystycznej towaru oraz dokonującej ich ponownego ustalenia.

W motywach decyzji wyjaśnił , że w dniu 5 lipca 2000r. w Urzędzie Celnym Agencja Celna "B" Oddział w S., zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym zawiesinę do oczyszczania jelit "X-PREP liquid 75 ml".

W wyniku kontroli przeprowadzonej w siedzibie Spółki, ujawniono bankowe potwierdzenia zapłaty na kwotę niższą niż wynikająca z faktury importowej i DWC załączonych do zgłoszenia celnego. Zawyżenie wartości celnej nastąpiło poprzez nieuwzględnienie przez Stronę w zgłoszeniu celnym prowizji podstawowej od zakupu w wysokości 32,5%, jaką ponosił sprzedający ("C" - Szwajcaria) w ramach wynagrodzenia za usługi wykonywane przez dystrybutora (KZF "A" S.A.).

Decyzją nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] 07.2000r. za nieprawidłowe w zakresie dodatkowych kosztów dotyczących wartości towaru, wartości celnej i wartości statystycznej oraz dokonał ponownego ich ustalenia.

Decyzja powyższa została doręczona Stronie w dniu 26.06.2003r. Odwołanie od tej decyzji Strona złożyła 11 lipca 2003r.

Postanowieniem z [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że powyższe odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W dniu 13.08.2003r. Zakłady Farmaceutyczne ""A" S.A. wniosły o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] .

Decyzją z [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Uzasadniając powyższe stanowisko powołał się na postanowienia art. 2652 pkt.1 Kodeksu celnego, zgodnie z którym organ celny nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego.

W rozpoznawanej sprawie dług celny powstał w dniu [...] lipca 2000 roku tj. w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego nr [...] , na mocy którego dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym towar o nazwie handlowej "X-PRED liquid 75 ml." Termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji upłynął zatem [...] lipca 2003 roku. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji złożony 13 sierpnia 2003 roku był zatem wnioskiem złożonym po terminie co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania w tej sprawie.

Odwołując się od powyższej decyzji Zakłady Farmaceutyczne ""A" "S.A. podniosły zarzut naruszenia art. 2652 pkt.1 Kodeksu celnego przez niewłaściwe jego zastosowanie. Wyraziły pogląd, że dług celny w stosunku do preparatu objętego zgłoszeniem celnym nie powstał bowiem zastosowanie do niego miała stawka celna w wysokości 0%. Skoro zaś nie powstało zobowiązanie do uiszczenia należności celnych to , zdaniem odwołujących się Zakładów, nie można określić daty przyjęcia zgłoszenia celnego jako daty powstania długu celnego.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] nr [...] W jej uzasadnieniu powtórzył argumentację przedstawioną w tej decyzji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu stwierdził, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem, iż w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie przepis art. 249§1pkt1 Ordynacji podatkowej. Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące postępowania celnego stosuje się bowiem wówczas, gdy dana kwestia nie została uregulowana w ustawie Kodeks celny.

Kwestia terminów dotyczących składania wniosków o stwierdzenia nieważności decyzji w sprawach celnych została uregulowana Kodeksem celnym, wobec czego przepis art. 2652 Kodeksu celnego ma pierwszeństwo w zastosowaniu przed art. 249§1pkt1 Ordynacji podatkowej.

W skardze na tę decyzję , skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego , Zakłady Farmaceutyczne "A" S.A. wniosły o jej uchylenie jako wydanej z naruszeniem art. 2652pkt 1 Kodeksu celnego oraz art. 120, art.124, art. 210§1pkt6 Ordynacji podatkowej w związku a art.262 Kodeksu celnego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 2652pkt1 Kodeksu celnego stanowiącego, że "Jeżeli upłynęły 3 lata od powstania długu celnego, organ celny: 1) nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji(..)" skarżąca powtórzyła stanowisko , że w rozpatrywanej sprawie dług celny nie powstał. Wynika to z faktu, że wobec importowanego towaru miała zastosowanie stawka celna w wysokości 0% i od wartości celnej towaru naliczono należności celne z zastosowaniem stawki 0%. Skarżąca podkreśliła, że dług celny to powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych. Zatem skoro nie powstało zobowiązanie do uiszczenia jakichkolwiek należności celnych, zdaniem skarżącej nie można określić daty przyjęcia zgłoszenia celnego jako daty powstania długu celnego. W rezultacie nie zaczął biec termin z art. 2652pkt1 Kodeksu celnego.

Skarżąca powołała się też na postanowienia art. 249§1pkt1 Ordynacji podatkowej jako podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji i wskazała, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Naruszenia wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej skarżąca upatruje w tym, że jej zdaniem, Dyrektor Izby Celnej nie odniósł się do argumentacji przedstawionej w odwołaniu a dotyczącej określenia momentu, od którego należy liczyć termin określony w art.2652 Kodeksu celnego..

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie

Nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia art.2652pkt.1 Kodeksu celnego.

Przepis ten stanowi, że "Jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, organ celny :

1) nie wszczyna bądź odmawia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia

nieważności decyzji,

2) nie wznawia postępowania."

Zgodnie zaś z art. 209 § 2 Kodeksu celnego "Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego".

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że datą powstania długu celnego był dzień

5 lipca 2000 roku skoro w tym dniu towar w postaci " zawiesiny do oczyszczania jelit przed wykonaniem badań - X-prep liquid 75 ml" objęto procedurą dopuszczenia do obrotu (JDA SAD nr [...] k. 11 akt admin.). W myśl bowiem art. 209 § 1 Kodeksu celnego

"Dług celny w przywozie powstaje w wypadku:

1) dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym,

2) objęcia towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym procedurą odprawy czasowej, z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych".

Jeśli zatem dług celny w przywozie powstał w dniu 5 lipca 2000 roku to trzy lata od tej daty upłynęły 5 lipca 2003 roku ( art. 12 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego ).

Złożenie przez Zakłady Farmaceutyczne ""A" " S.A., wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] , uznającej zgłoszenie celne, zawarte w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD numer [...] z dnia [...] lipca 2000 roku, za nieprawidłowe w zakresie dodatkowych kosztów dotyczących wartości towaru, wartości celnej i wartości statystycznej oraz dokonującej ich ponownego ustalenia, po tej dacie, uzasadniało wydanie decyzji, odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji, na podstawie art. 2652 pkt. 1 Kodeksu celnego.

Zarzuty przedstawione w skardze nie mogły prowadzić do jej uwzględnienia.

Nie znajduje uzasadnienia stanowisko skarżącej Spółki, iż w rozpoznawanej sprawie, dług celny w rozumieniu definicji zawartej w Kodeksie celnym w ogóle nie powstał bo od wartości celnej towaru naliczono należności celne z zastosowaniem stawki 0%.

Zgodnie z jednolitym w tym zakresie orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w wyroku z dnia 03.02.2005 roku w sprawie o sygn. akt GSK 1067/04 "Dla powstania długu celnego i jego wartości istotna jest wartość celna towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. W przypadku, gdy w zgłoszeniu celnym dla towaru zostanie zastosowana stawka celna "0", to kwota długu celnego niezależnie od wartości celnej będzie zawsze miała wartość zerową. Kwota długu celnego mająca wartość zerową w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, może zostać zweryfikowana w trybach przewidzianych w art. 70 i art. 83 Kodeksu celnego np. w sytuacji błędnie zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej i związanej z tym stawki celnej."

Również w wyroku z dnia 18 września 2001 roku w sprawie o sygn. akt V SA 3822/2000 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dług celny powstaje z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego i od tego dnia rozpoczyna swój bieg 3-letni termin z art.2622. Przyjęcie zgłoszenia celnego przez organ nie oznacza jednak ostatecznego ustalenia kwoty należności celnych, których wartość może w konkretnym przypadku w chwili dokonywania zgłoszenia być równa zeru.

Nie znajduje również uzasadnienia stanowisko strony skarżącej dotyczące możliwości zastosowania art. 249 §1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej stanowiącego, że

"Organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli w szczególności:

1) żądanie zostało wniesione po upływie 5 lat od dnia doręczenia decyzji.........""

Zgodnie z art. 262 Kodeksu celnego przepis art. 12 oraz przepisy działu IV Ordynacji podatkowej w sprawach celnych stosuje się odpowiednio. Zasadnie zatem w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że skoro kwestia terminów dotyczących wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawach celnych została uregulowana w Kodeksie celnym, to przepis art.2652 Kodeksu celnego ma pierwszeństwo w zastosowaniu przed art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej . Przyjęcie rozwiązania wskazywanego przez stronę skarżącą prowadziłoby do sytuacji, w której strona miałaby dwa różne terminy do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji. Możliwość wystąpienia z takim wnioskiem na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej czyniłaby zaś zbędną regulację zawartą w art. 2652 Kodeksu celnego.

Nieuzasadniony jest też zarzut naruszenia art. 120, art. 121 § 1, art. 124, art. 210 §1 pkt. 6 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie argumentacji strony skarżącej odnoszącej się do sposobu liczenia terminu z art. 2652 Kodeksu celnego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera szczegółową argumentację przedstawiającą powody zastosowania terminu a art. 2652 Kodeksu celnego i sposób jego liczenia oraz powody niedopuszczalności stosowania terminu z art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej. Zarzut zatem o braku możliwości poznania przesłanek, które kierowały organem celnym przy wydawaniu decyzji, jest bezzasadny, zaś brak przekonania adresata decyzji o jej słuszności nie jest argumentem podważającym trafność tej decyzji i zgodność z prawem.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

/-/ Sz. Widłak /-/ W. Długaszewska /-/ M. Lorych-Olszanowska