Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 407/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 66 ust. 1pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2011 r. sprawy ze skargi S.Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku przesłanek do nałożenia obowiązku na zarządcę budynku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie administracyjne w sprawie nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem instalacji wodno – kanalizacyjnej w lokalu mieszkalnym nr 3 na I piętrze budynku nr 23 przy ul. [...]. Decyzję tę w dniu [...] stycznia 2004 r. utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wyrokiem z dnia 27 lipca 2005 r., wydanym w sprawie II SA/Go 67/05, WSA w Gorzowie Wlkp. uchylił przedmiotową decyzję.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. Wskutek zaskarżenia tej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 12 lipca 2006 r. (sygn. akt II SA/Go 111/06) uchylił ją, stwierdzając, iż z akt sprawy wynika jednoznacznie, że postępowanie administracyjne prowadzone było w sprawie nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem instalacji wodno - kanalizacyjnej w lokalu zamieszkałym przez skarżącą i zgodnie z jej wnioskiem badaniem należało objąć również ewentualny wpływ dokonanej adaptacji lokalu nr 1, na funkcjonowanie kanalizacji w lokalu zamieszkałym przez skarżącą. Sąd wskazał, iż badaniem nie objęto ewentualnego związku między przeprowadzoną adaptacją lokalu a występującymi nieprawidłowościami w działaniu instalacji wodno - kanalizacyjnej w lokalu skarżącej i nie podjęto żadnych czynności procesowych w celu wyjaśnienia przyczyn tychże nieprawidłowości. Nie przeprowadzono oględzin w lokalu mieszkalnym skarżącej. Nadto organ administracyjny winien przeprowadzić inne czynności dowodowe jakie okażą się konieczne dla ustalenia wskazanych wyżej okoliczności. Przeprowadzenie tych czynności winno doprowadzić do ustalenia czy nie zachodzi niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia. Sąd zarzucił także organowi administracyjnemu, iż nie ustalił stron prowadzonego przez siebie postępowania administracyjnego, a z akt sprawy nie wynika kto jest właścicielem lokalu nr 1 oraz - ewentualnie - jego najemcą. Zwrócił także uwagę, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie lokalu nr 1 miało wpływ na rozpatrywaną sprawę, albowiem postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na użytkowanie lokalu swoim zakresem obejmowało również kwestie dotyczące prawidłowości wykonania instalacji wodno - kanalizacyjnej.

Skargę kasacyjną, złożoną od powyższego orzeczenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 grudnia 2007 r. (sygn. akt II OSK 1665/06) oddalił. Uzasadniając swoje orzeczenie NSA, niezależnie od rozważań dotyczących podstaw skargi kasacyjnej, wskazał, iż w przypadku niestwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego nieprawidłowości wskazanych w art. 66 ust. 1 pkt 1-3 ustawy Prawo budowlane, wydanie decyzji umarzającej postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe, narusza art. 105 § 1 k.p.a., a organ l instancji zobowiązany był, po rozpatrzeniu sprawy, wydać decyzję, w każdym przypadku zawierającą rozstrzygnięcie merytoryczne, a więc nakazującą rozstrzygnięcie stwierdzonych nieprawidłowości, albo odmawiającą wydania takiej decyzji.

W tej sytuacji w dniu [...] kwietnia 2008 r. organ II instancji uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z [...] października 2003 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia podkreślając, iż stosownie do art. 153 p.p.s.a. ponownie rozpatrując odwołanie organ odwoławczy jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w ww. wyrokach, a przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ l instancji winien uwzględnić w szczególności treść prawomocnego wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. i wyroku NSA.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. organ l instancji nałożył na zarządcę budynku - Zarząd Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej obowiązek przedłożenia opinii (sporządzonej przez osobę z uprawnieniami budowlanymi w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych) dotyczącej sprawności instalacji wodno - kanalizacyjnej, ze wskazaniem przyczyny braku dostatecznego odpływu wody i odpływu ścieków z przyborów sanitarnych zainstalowanych w lokalu nr 3 i jednoczesnym wskazanie sposobu usunięcia nieprawidłowości w tym zakresie.

W dniu [...] września 2008 r. zarządca budynku przedstawił opinię techniczną sporządzoną przez inż. S.F. dotyczącą przyczyn braku odpływu ścieków z przyborów sanitarnych w lokalu nr 3 przy adaptacji lokalu nr 1 na lokal usługowy. Sporządzający opinię stwierdził w niej, iż przy wykonaniu podłączeń z łazienki lokalu nr 3 nie zostały wymienione podejścia, na co nie wyraziła zgody lokatorka. Zaznaczył, iż odpływ ze zlewozmywaka z kuchni pozostał bez zmian (do pionu żeliwnego nad posadzką łazienki) i stwierdził (podczas wizji lokalnej) brak odpływu z muszli ustępowej, z wpustu podłogowego oraz zlewozmywaka, którego odpływ nie był ruszany. Wskazał, iż ze względu na brak dostępu do przewodów PCV pod stropem w lokalu nr 1 wynikający z zabudowy sufitu, nie było możliwości zobaczenia ułożonych rur PCV oraz podejść. Jak wynika z inwentaryzacji wykonanej w 2003 r. zostały one ułożone z prawidłowym spadem 3%., stwierdzając także, iż w piwnicy pion i poziom z rur PCV zostały ułożone prawidłowo.

Uzupełniając [...] grudnia 2008 r. wnioski, sporządzający opinię wskazał, iż ze względu na brak wykonanych nowych podejść do zlewozmywaka, muszli ustępowej i wpustu ściekowego oraz bardzo zarośnięte rury żeliwne "dla prawidłowego odpływu wykonać nowe podejścia z rur PCV".

Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasto stwierdził brak przesłanek do nałożenia obowiązku na zarządcę budynku, dotyczącego usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego w [...] w zakresie sprawności instalacji wodno - kanalizacyjnej, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane.

Uzasadniając decyzję organ l instancji wskazał, zgodnie z art. 61 pkt 1 Prawa budowlanego właściciel lub zarządca obiektu budowlanego obowiązany jest utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2, tzn. w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej.

Stwierdzając fakt istnienia w lokalu skarżącej nieprawidłowości związanych

z dopływem i odpływem wody i ścieków z przyborów sanitarnych, organ uznał,

iż nieprawidłowości te dotyczą wewnętrznej instalacji sanitarnej w obrębie konkretnego lokalu mieszkalnego, a nie części budynku, która stanowi element wspólny budynku. W tej sytuacji właściciel lokalu mieszkalnego zobowiązany jest do usunięcia tych nieprawidłowości w ramach bieżącej konserwacji, a organ nie znalazł podstaw do nałożenia w tym zakresie obowiązku na zarządcę budynku.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania S.Z., powołując się na przepisy art. 138 § 2 k.p.a. i art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżaną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, iż niniejsze postępowanie zostało wszczęte w związku z zarzutami skarżącej zawartymi w jej pismach z [...] stycznia i [...] lutego 2003 r., w których S.Z. podniosła, że w związku z demontażem kanalizacji w lokalu usytuowanym pod jej mieszkaniem, występują trudności w odpływie wody z wanny i zlewu. Jej zdaniem przyczyną tych nieprawidłowości były roboty budowlane wykonane samowolnie w związku z adaptacją lokalu, a polegające na przeniesieniu pionu kanalizacyjnego w inne miejsce z jednoczesną wymianą podejść łączących urządzenia sanitarne w jej lokalu z pionem. W toku postępowania organ l instancji ustalił, że roboty związane z adaptacją lokalu na parterze zostały zakończone a inwestor legitymuje się ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., którą PINB udzielił pozwolenia na użytkowanie lokalu użytkowego powstałego po przebudowie i zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego. Dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, a w szczególności opinia techniczna, jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości wskazują, iż ww. nieprawidłowości dotyczą wyłącznie lokalu mieszkalnego skarżącej i nie są związane z rzekomymi nieprawidłowościami w stanie technicznym części wspólnej budynku, konkretnie pionu kanalizacyjnego. Organ odwoławczy podkreślił, iż zasadą jest, że przepis art. 66 Prawa budowlanego dotyczy usunięcia wad samego budynku, co w indywidualnych wypadkach nie wyklucza nałożenia obowiązku wykonania określonych prac budowlanych również w lokalach lub lokalu mieszczącym się w tym obiekcie. Ale w ocenie tegoż organu, zaistniała w omawianej sprawie sytuacja nie mogła powodować podstawy do wydania przez powiatowy organ nadzoru budowlanego decyzji w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nakazującej właścicielowi (zarządcy) budynku udrożnienia podejść do przyborów sanitarnych zamontowanych w lokalu skarżącej. Indywidualne przybory sanitarne, zamontowane dla potrzeb każdego z lokali, nie stanowią części wspólnych budynku i nie są przeznaczone do wspólnego użytkowania przez wszystkich jego właścicieli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 23 września 2009 r. – sygn. akt II SA/Go 524/09, po rozpatrzeniu skargi S.Z., uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji, uznając, że orzeczenie organu II instancji narusza art. 153 p.p.s.a. a także art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., bowiem nie zostały wykonane w pełni wskazania zawarte w poprzednim wyroku WSA z dnia 12 lipca 2006 r. - sygn. akt II SA/Go 111/06. Sąd zarzucił między innymi, że nie został przeprowadzony prawidłowo dowód z opinii technicznej bowiem w postanowieniu z dnia [...].06.2008 r. wydanym przez PINB na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nie wskazano, że opinia winna dotyczyć zbadania ewentualnego związku pomiędzy adaptacją lokalu nr 1, a występującymi w lokalu nieprawidłowościami w funkcjonowaniu instalacji wodno-kanalizacyjnej. Ponadto Sąd wskazał na braki w dokumentacji istotnych dla sprawy dokumentów - pism skarżącej z 2003 r. inicjujących postępowanie oraz decyzji PINB z dnia [...].06.2004 r. dotyczącej pozwolenia na użytkowanie lokalu użytkowego.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] WINB uchylił w całości, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, decyzję PINB z dnia [...] marca 2009 r., nr [...]. W uzasadnieniu decyzji kasacyjnej organ II instancji wskazał na uwagi WSA w Gorzowie Wlkp. zawarte w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku WSA z dnia 23 września 2009 r.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 81 ust. 2 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożył na Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej obowiązek przedłożenia w określonym terminie opinii technicznej sporządzonej przez osobę z uprawnieniami budowlanymi w specjalności instalacji sanitarnych, dotyczącej sprawności instalacji wodno - kanalizacyjnej, ze wskazaniem przyczyny braku dostatecznego dopływu wody i odpływu ścieków z przyborów sanitarnych zainstalowanych w lokalu mieszkalnym nr 3 przy ul. [...] oraz wykazaniem ewentualnego związku pomiędzy adaptacją lokalu nr 1 na parterze, a występującymi nieprawidłowościami w lokalu nr 3, z jednoczesnym wskazaniem sposobu usunięcia nieprawidłowości w tym zakresie.

W dniu 28 lutego 2011r. do organu I instancji wpłynęło uzupełnienie opinii technicznej nr [...] z lipca 2009r. sporządzonej przez inż. S.F... W uzupełnieniu, sporządzonym w dniu [...] lutego 2011r. autor opinii wyjaśnił, że od momentu sporządzenia opinii technicznej przez mgr inż. S.K. - co miało miejsce w 2003 r., do sporządzenia kolejnej opinii nr [...] "instalacja kanalizacyjna działała i działa prawidłowo bez żadnych zakłóceń". Natomiast adaptacja lokalu mieszkalnego nr 1 na parterze budynku przy ul. [...] "nie miała i nie ma wpływu na funkcjonowanie instalacji wodno-kanalizacyjnej w przedmiotowym budynku. W uzupełnieniu wskazano ponadto, że fakt niewłaściwego odpływu ścieków z przyborów sanitarnych zainstalowanych w lokalu mieszkalnym nr 3 na I piętrze ww. budynku nie ma przyczyn w części wspólnej instalacji, a nieprawidłowości te spowodowane są zanieczyszczeniami i niedrożnością podejść do przyborów sanitarnych, które należy udrożnić lub wymienić na nowe. Przy czym podejścia te wraz z przyborami sanitarnymi nie należą do wspólnych instalacji budynku, natomiast "należą one do właściciela lokalu mieszkalnego nr 3 i do jego powinności należy usunięcie tego rodzaju nieprawidłowości w ramach bieżącej konserwacji".

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. [...] w zakresie sprawności instalacji wodno-kanalizacyjnej, stwierdził brak przesłanek do nałożenia na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane na zarządcę - ZGKiM, obowiązku usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego ww. budynku w zakresie sprawności instalacji wodno-kanalizacyjnej. Wskazując na ustalenia podjęte w wyniku oględzin oraz treść przedłożonych w toku postępowania opinii technicznych organ ocenił, że ujawnione nieprawidłowości wynikające z zanieczyszczenia podejść przyborów sanitarnych, dotyczą wewnętrznej instalacji sanitarnej przynależnej do lokalu mieszkalnego nr 3, a zatem nie dotyczą części obiektu, która stanowiłaby element wspólny budynku. Zdaniem organu I instancji usunięcie tego rodzaju nieprawidłowości winno zostać wykonane przez właściciela tego lokalu w ramach jego bieżącej konserwacji.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła S.Z., która nie zgodziła się z ustaleniami organu I instancji podjętymi głównie na podstawie opinii technicznej inż. S.F.. Wskazując rozliczne okoliczności stwierdziła, że przyczyną nieprawidłowości w odpływie ścieków z urządzeń znajdujących się w jej lokalu jest wadliwa przebudowa pionu kanalizacyjnego.

Decyzją z dnia [...] maja 2011r., nr [...] - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał między innymi, że nakaz usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym części obiektu budowlanego, stanowiącej lokal mieszkalny, może dotyczyć wyłącznie stanu samego obiektu budowlanego (budynku). Nie może wkraczać w to, co mieści się wewnątrz lokalu i jest regulowane przepisami prawa cywilnego, lokalowego lub spółdzielczego.

W ocenie WINB zaistniała w przedmiotowej sprawie sytuacja nie mogła stanowić podstawy do wydania przez powiatowy organu nadzoru budowlanego decyzji w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakazującej właścicielowi (zarządcy) budynku przy ul. [...] udrożnienia podejść do przyborów-sanitarnych zamontowanych w lokalu mieszkalnym nr 3 znajdującym się w tym budynku. Indywidualne przybory sanitarne, zamontowane dla potrzeb każdego z lokali, nie stanowią części wspólnych budynku i nie są przeznaczone do wspólnego użytkowania przez wszystkich jego właścicieli.

Organ odwoławczy podniósł ponadto, iż naprawa i konserwacja przewodów odpływowych urządzeń sanitarnych aż do pionów zbiorczych, w: tym niezwłoczne usuwanie ich niedrożności, należy do obowiązków użytkownika (najemcy) lokalu mieszkalnego.

Skargę na powyższą decyzję organu II instancji złożyła S.Z., która wniosła o "oddalenie decyzji" podnosząc, iż roboty budowlane w lokalu nr [...] na parterze zostały wykonane jako samowola, bez projektu, bez pozwolenia na likwidację pionu od kanalizacji sanitarnej. Ponadto pismem z dnia [...] maja 2011 r. skarżąca uzupełniła skargę, wskazując przede wszystkim na błędną ocenę okoliczności, że wykonany na parterze budynku remont i adaptacja lokalu mieszkalnego na usługowy nie ma wpływu na sprawność kanalizacji sanitarnej w jej mieszkaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zmianami ), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji i postanowień pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jego wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ) – przywoływanej w dalszej części jako "p.p.s.a.". Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Dokonując oceny zasadności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności uznać należy, iż decyzja ta nie uchybia prawu, zaskarżonej decyzji nie można bowiem postawić zarzutu, iż została wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

W niniejszej sprawie Sąd był jednak związany oceną prawną oraz wskazaniami zawartymi w wydanym w dniu 23 września 2009 r. wyrokiem tutejszego Sądu ( sygn. akt II SA/Go 524/09 )..

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było stwierdzenie ewentualnego wystąpienia przesłanek do nałożenia, na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm. ) – dalej jako ustawa, na zarządcę budynku obowiązku wykonania robót budowlanych.

Zgodnie z przepisem art. 66 ust. 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

W rozpatrywanej sprawie organy prowadzące postępowanie administracyjne stwierdziły brak przesłanek do nałożenia obowiązku na zarządcę budynku, dotyczącego usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego w [...] w zakresie sprawności instalacji wodno – kanalizacyjnej - na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Skarżąca natomiast utrzymuje, iż w związku z demontażem kanalizacji

w lokalu usytuowanym pod jej mieszkaniem, występują trudności w odpływie wody

z wanny i zlewu. Jej zdaniem przyczyną tych nieprawidłowości były roboty budowlane wykonane samowolnie w związku z adaptacją lokalu, a polegające na przeniesieniu pionu kanalizacyjnego w inne miejsce z jednoczesną wymianą podejść łączących urządzenia sanitarne w jej lokalu z pionem.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wykonane w lokalu nr 1 (w którym dokonano ww. adaptacji) roboty budowlane były przeprowadzane na podstawie pozwolenia na budowę (decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 1999 r. Prezydenta Miasta), a lokal został oddany do użytkowania decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego lokalu.

Roboty budowlane w lokalu nr 1 dotyczyły między innymi instalacji wodnokanalizacyjnej, w tym podłączono pod wymieniony odcinek kanalizacji odpływ z muszli ustępowej i wpust podłogowy lokalu na piętrze (nr 3). Nie zostały natomiast wymienione podejścia (kolana i prostki) z uwagi na brak zgody właścicielki lokalu. Należy podkreślić, iż przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie pracownicy nadzoru budowlanego przeprowadzali kontrolę sposobu wykonania pionu kanalizacyjnego i nie stwierdzili nieprawidłowości, podobnie podczas kolejnych oględzin przeprowadzonych na wniosek S.Z. (k. 11 akt adm. organu I inst.) na okoliczność dotyczącą nieprawidłowego funkcjonowania instalacji wodnokanalizacyjnej. Prawidłowość wykonanych instalacji potwierdza również w opinii z [...].09.2003 r. mgr inż. urządzeń sanitarnych S.K. (akta adm. sprawy).

W rozpatrywanej sprawie sporządzane były ponadto opinie techniczne w tym sporządzono uzupełnienie opinii technicznej nr [...] z [...] lutego 2011r. pod kątem sprawności instalacji wodnokanalizacyjnej, ze wskazaniem przyczyn braku dostatecznego dopływu wody i odpływu ścieków z przyborów sanitarnych zainstalowanych w lokalu mieszkalnym skarżącej z jednoczesnym wskazaniem sposobu usunięcia nieprawidłowości w tym zakresie (autorem opinii jest inż. S.F. członka Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa – nr ewid. [...] – akta adm. sprawy). Z opinii tej wynika, iż adaptacja lokalu nr 1 nie miała wpływu na funkcjonowanie instalacji wodnokanalizacyjnej, a fakt niewłaściwego odpływu ścieków z przyborów sanitarnych z lokalu skarżącej (nr 3) nie ma przyczyn w części wspólnej przedmiotowej instalacji, ale jest spowodowany zanieczyszczeniami i niedrożnością podejść do przyborów sanitarnych w mieszkaniu skarżącej. Do opinii dołączono również rzuty piwnicy, parteru oraz piętra budynku przy ul. [...] z zaznaczeniem przedmiotowej instalacji.

Stwierdzono ponadto, iż mimo, że adaptacja instalacji nie dotyczyła zlewozmywaka, to i tak odpływ z niego jest zatkany. Jednocześnie autor opinii wskazał, iż w czasie przeprowadzonej w 2008r. wizji lokalnej stwierdzono, iż w lokalu na II piętrze położonym nad mieszkaniem skarżącej, nie ma problemu z drożnością odpływów.

Fakt ten stwierdzono również w postępowaniu cywilnym zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu Wydział I Cywilny (I ACa 546/06) z dnia 24 października

2006 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Apelacyjny wskazał, że przesłuchani w sprawie świadkowie zaprzeczyli temu, aby przeprowadzenie remontu (adaptacji) spowodowało podobne skutki jak te, których występowanie w sprawie stwierdziła powódka (S.Z.).

Uwzględniając powyższe okoliczności stwierdzić należy, iż w przeprowadzonym w sprawie postępowaniu administracyjnym zostało wyjaśnione, iż nieprawidłowości związane z utrudnionym odpływem ścieków z urządzeń sanitarnych w lokalu mieszkalnym skarżącej dotyczą wewnętrznej instalacji sanitarnej w obrębie lokalu mieszkalnego skarżącej, a nie części budynku, która stanowi element wspólny budynku, co zobowiązuje skarżącą do usunięcia nieprawidłowości we własnym zakresie.

W tym miejscu należy przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 22 stycznia 2009 r. (sygn. akt II OSK 104/2008, LexPolonica nr 2018172),

który stwierdził, iż norma art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy nie daje podstaw do nakazania usunięcia stanu niezgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi, jeżeli stan ten został zaakceptowany w decyzji o pozwoleniu na budowę. Kwestionowanie stanu zgodności obiektu budowlanego z wymaganiami określonymi w przepisach techniczno-budowlanych byłoby w takim przypadku naruszeniem zasady trwałości decyzji administracyjnej.

Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie właściciel adaptowanego lokalu nr 1 legitymuje się nie tylko decyzją o pozwoleniu na budowę, ale też pozwoleniem na użytkowanie lokalu, które zostało wydane po uprzedniej kontroli prawidłowości przeprowadzonej adaptacji tego lokalu.

Należy pamiętać, że aby nałożyć obowiązek usunięcia nieprawidłowości

w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy, należy stwierdzić, że nieprawidłowości te rzeczywiście występują. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że o nieodpowiednim stanie technicznym budynku można mówić wtedy gdy stan techniczny budynku nie spełnia wymagań obowiązujących przepisów w tym głównie przepisów prawa budowlanego i aktów prawnych wydanych na podstawie tej ustawy w tym warunków technicznych. Taka sytuacja nie miała jednak miejsce w niniejszej sprawie.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się uchybień naruszenia prawa materialnego, czy też przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu l instancji i wyeliminowania ich z obrotu prawnego, o czym mowa w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.