Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1142/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi V. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, Kolegium) utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy (dalej: Wójt Gminy) z dnia 15 lutego 2016 r. odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia W.P. (dalej: strona, skarżąca) wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok.

Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny:

Wnioskiem z dnia 20 października 2015 r. strona zwróciła się do Wójta Gminy o zawieszenie postępowania podatkowego do czasu zakończenia postępowania sądowego w sprawie zbadania legalności postanowienia SKO w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego.

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. Wójt Gminy odmówił zawieszenia postępowania podatkowego uznając, że rozpatrzenie przez sąd zasadności postanowienia organu odwoławczego w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.).

W zażaleniu wniesionym na powyższe postanowienie strona wskazała, że zarówno przed organem jak i sądem administracyjnym toczą się postępowania, których rozstrzygnięcia będą miały bezpośredni wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości. Wskazała, że jedno postepowanie toczy się w sprawie założenia ewidencji dla należących do niej budynków z zaznaczeniem, że budynki te stanowią budynki mieszkalne, natomiast drugie postępowanie dotyczy zmiany klasyfikacji gruntów, na obowiązującą od 2003 roku.

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. SKO utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy, podzielając stanowisko, że rozstrzygniecie przez sąd administracyjny co do legalności postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia lub jego uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi strona powtórzyła, że przed organem jak i sądem administracyjnym toczą się postępowania, których rozstrzygnięcia będą miały bezpośredni wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, tj. postepowanie w sprawie założenia ewidencji dla należących do strony budynków oraz postępowanie dotyczące przywrócenia stanu prawnego oznaczenia gruntów jaki obowiązywał do 2003 roku, tj. do chwili, gdy starosta samowolnie, bez wiedzy i zgody właściciela dokonał zmiany oznaczenia gruntu.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2015 r. skarżąca zwróciła się do Wójta Gminy o zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości za 2014 r., powołując się na fakt toczących się przed sądem administracyjnym postępowań w sprawie założenia ewidencji dla należących do niej budynków z zaznaczeniem, że budynki te stanowią budynki mieszkalne, oraz przywrócenia stanu prawnego oznaczenia gruntów jaki obowiązywał do 2003 roku.

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015 r. Wójt Gminy odmówił stronie zawieszenia postępowania podatkowego, a SKO utrzymało to postanowienie w mocy – postanowieniem z dnia 19 października 2015 r.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie (tytułując ją "zażaleniem"), a następnie pismem z dnia 20 października 2015 r. wniosła do Wójta Gminy o zawieszenie postępowania podatkowego do czasu zakończenia postępowania sądowego.

W związku z treścią wniosku strony z dnia 20 października 2015 r., istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zasadne jest w świetle art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej zawieszenie postępowania podatkowego w sprawie dotyczącej ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego do czasu rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi wniesionej przez stronę na uprzednio wydane postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego. Natomiast okoliczności dotyczące postępowań w zakresie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków, były przedmiotem uprzednio wydanych przez organy podatkowe postanowień – I instancji z dnia 25 sierpnia 2015 r., II instancji z dnia 19 października 2015 r. – a ich legalność została przez stronę zakwestionowana w drodze skargi do sądu administracyjnego. Okoliczności te pozostają zatem bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego obecnie postanowienia, to nie one były bowiem przedmiotem wniosku, który zainicjował postępowanie wpadkowe zakończone wydaniem zaskarżonego postanowienia.

Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zarówno doktryna jak i orzecznictwo interpretując przesłanki zawarte w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wskazują na konieczność zaistnienia ścisłego związku między zagadnieniem wstępnym a sprawą główną. Sąd orzekający w niniejszej sprawie aprobuje stanowisko, że zagadnienie wstępne to zagadnienie materialnoprawne (wyrok NSA z 14 lutego 2001 r., III SA 3226/99; wyrok NSA z 2 listopada 1999 r., II SA/Kr 78/98). Treścią takiego zagadnienia może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku, zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne, od rozstrzygnięcia których uzależnione jest rozpatrzenie sprawy administracyjnej.

Z zagadnieniem wstępnym, zwanym też kwestią wstępną lub prejudycjalną, mamy zatem do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (por. wyroki NSA z dnia 16 kwietnia 2010 r., I FSK 536/09 i z dnia 8 marca 2012 r., II FSK 1539/10 – niepublikowane, dostępne www.cbois.nsa.gov.pl).

W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest tego rodzaju zależności między odmową zawieszenia postępowania podatkowego na mocy postanowienia Wójta Gminy z dnia 25 sierpnia 2015 r., utrzymanego w mocy postanowieniem SKO z dnia 19 października 2015 r., a rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu podatkowym. Złożenie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest zagadnieniem wstępnym dla rozpoznania sprawy w przedmiocie wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego i nie stanowi przeszkody do kontynuowania czynności procesowych i załatwienia sprawy co do jej istoty.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.