Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1439/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. i J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 660/16 odrzucające skargę M.S. i J.S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 660/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M.S. i J.S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych oraz zwrócił stronie uiszczony wpis od skargi w wysokości 500 zł.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowa skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", a to dlatego, iż mimo upływu terminu (z dniem 20 października 2016 r.) do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podpisania skargi w siedzibie sądu lub nadesłania podpisanej kopii skargi oraz jednego jej odpisu, skarżący – mimo wezwania – braków tych nie uzupełnili. Orzeczenie o zwrocie wpisu zostało wydane na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący domagając się jego zmiany. Jednocześnie złożyli wniosek "o przywrócenie terminu do nadesłania odpisu skargi", wskazując iż nie doczytali, że zostali zobowiązani do przedłożenia odpisu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało oddaleniu.

Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd skargę odrzuca gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi na podstawie ww. przepisu nastąpi wówczas, gdy nie usunięto w wyznaczonym terminie tych braków mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia. Obowiązek wezwania strony do usunięcia braków formalnych skargi wynika z normy art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym "jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej". W przypadku skargi wezwanie to musi nastąpić pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy na podstawie zarządzenia z dnia 3 października 2016r. skarżący zostali wezwani: a) do podpisania skargi bądź podpisania dołączonej kserokopii skargi i odesłanie jej na adres siedziby sądu, b) złożenia jednego odpisu skargi (wezwanie - k. 11), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącym doręczone w dniu 13 października 2016 r. (k. 29, 30). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wykonali wezwania w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi w całości. W dniu 19 października 2016 r. do siedziby sądu wpłynęło pismo skarżących z dnia 17 października 2016 r. "o uznanie" wskazanej w jego treści osoby za świadka. Załączono także podpisany egzemplarz skargi. Nie został jednak złożony odpis skargi. W tej sytuacji, wobec nieuzupełnienia wszystkich braków formalnych skargi w terminie, prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesioną skargę.

Natomiast przyczyny nieuzupełnienia braków skargi w całości nie mają wpływu na legalność zaskarżonego postanowienia. Kwestie te są brane pod uwagę przy ewentualnym rozstrzyganiu przez Sąd w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika zaś, że taki wniosek o przywrócenie terminu został przez skarżących złożony.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.