Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 97/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 października 2005 r. sygn. akt 3 I SA/Gd 1317/03 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 7 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 29 marca 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Rafał Batorowicz

po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia M. D.

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku

z dnia 28 października 2005 r. sygn. akt 3 I SA/Gd 1317/03

o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku

w sprawie ze skargi M. D.

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni

z dnia 7 października 2003 r. Nr [...]

w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej

postanawia: oddalić zażalenie

U Z A S A D N I E N I E

Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2005 r. zapadł wyrok, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. D. ma decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 7 października 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.

Pismem z dnia 7 lutego 2005 r. M. D. wniosła o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Żądanie przywrócenia terminu uzasadniała tym, że nie była obecna na rozprawie i przy ogłoszeniu wyroku, a sposób zaskarżenia wyroku nie był jej znany.

Postanowieniem z dnia 16 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zażalenie M. D. na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2005 r. sygn. akt I GZ 99/05.

Postanowieniem z dnia 28 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 20 stycznia 2005 r. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że zgodnie z art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., konsekwencją złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie jest odmowa sporządzenia uzasadnienia.

M. D. wniosła zażalenie na ostatnio wymienione postanowienie. Podniosła, że wbrew obowiązkom wynikającym z art. 6 p.p.s.a. nie została należycie pouczona o sposobie zaskarżenia wyroku, w tym o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazywała, że stosownego pouczenia można było dokonać w różny sposób, w szczególności przy sposobności doręczania zawiadomienia o rozprawie względnie odrębnym pismem doręczonym po ogłoszeniu wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podnoszone w zażaleniu zarzuty nie były trafne.

Z treści art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. wynika, że skutkiem uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest odmowa sporządzenia uzasadnienia dokonywana w formie postanowienia wydawanego na posiedzeniu niejawnym. Ewentualne uchybienie przez sąd obowiązkom pouczania stron, co do czynności procesowych wynikających z art. 6 i art. 140 § 2 p.p.s.a. nie ma wpływu na bieg ustawowego terminu określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a., może jedynie stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1997 r. sygn. III CKN 389/97, Lex nr 50531). W związku z tym twierdzenie, że strona nie została należycie pouczona o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że wniosek złożono w terminie.

W sprawie niniejszej dodatkowo zachodziła okoliczność, że wniosek o przywrócenie terminu oparty na twierdzeniu, iż skarżąca bez własnej winy pozostawała w stanie nieświadomości co do tego, w jakim terminie należy złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, został prawomocnie oddalony. Prawomocne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wywołało skutki wymienione w art. 170 p.p.s.a., to jest wiązało strony i sąd, co wyłączało ponowne powoływanie się na okoliczność, że termin został przekroczony bez winy strony.

Z wymienionych powodów oddalono zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.