Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 43/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 ,  art. 86 § 1 ,  art. 87 § 1 ,  art. 87 § 4  , art. 89
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Zalewska-Radzik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. j. z siedzibą w P. na zarządzenie Przewodniczącego, sędziego sprawozdawcy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 21 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 242/20 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. sp. j. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z 21 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 242/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania wniosek P. Spółka jawna z siedzibą w P. (dalej: "Spółka", "Wnioskodawca", "Skarżąca") o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sadowego od skargi, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 23 stycznia 2020 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2016 r.

W zaskarżonym zarządzeniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze Spółka zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 8 lipca 2020 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzi Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania Spółce prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Po rozpoznaniu sprzeciwu od powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 7 sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z 8 lipca 2020 r.

Wobec prawomocnie zakończonego postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 18 sierpnia 2020 r. pełnomocnik Spółki został wezwany do usunięcia braków fiskalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 256 zł. Wezwanie zostało doręczone 31 sierpnia 2020 r.

Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Spółka nie uzupełniła braków fiskalnych skargi. Postanowieniem z 24 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę.

Spółka 7 października 2020 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi opatrzony datą "14 września 2020 r." wskazując, że w dalszym ciągu ma trudną sytuację finansową, a jej działalność nie została odwieszona. Jednak, aby nie stracić możliwości obrony swoich praw Spółka podjęła kroki celem udzielenia jej kredytu, w związku z czym po wyrażeniu zgody na przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu będzie w stanie zapłacić wymagany wpis.

Zarządzeniem z 13 października 2020 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez jego uiszczenie w kwocie 2 256 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone 23 października 2020 r., jednak nie zostało wykonane w terminie, który upływał 30 października 2020 r.

Zarządzeniem z 12 listopada 2020 r. wniosek Spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pozostawiono bez rozpoznania.

Po rozpatrzeniu zażalenia postanowieniem z 29 lipca 2021 r., sygn. akt I FZ 22/21, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie wskazując, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a więc formalne zakończenie postępowania przed rozpoznaniem żądań procesowych zawartych w tym wniosku, w sytuacji gdy - jak twierdzi Spółka - uiszczenie wpisu sądowego w pierwotnym terminie nie było możliwe, jednakże na dzień złożenia wniosku istnieje możliwość pozyskania środków na dokonanie wpisu, jest uchybieniem procesowym, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ może spowodować ograniczenie konstytucyjnego prawa jednostki do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), a zatem wymaga zakreślenia Spółce terminu sądowego w rozumieniu art. 89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

W związku z treścią postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2021 r., sygn. akt I FZ 22/21 i zaleceniami zawartymi w jego uzasadnieniu, zarządzeniem z 7 października 2021 r. wezwano Spółkę do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy sytuacja finansowa Spółki uległa poprawie i czy obecnie posiada ona środki finansowe na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 2 256 zł, ewentualnie wyjaśnienie, na jakim etapie jest postępowanie o udzielenie kredytu bankowego, o którym mowa we wniosku z 14 września 2020 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, w którym Spółka podniosła, że podjęła kroki w celu uzyskania kredytu bankowego. Powyższe wezwanie zostało doręczone 22 października 2021 r.

W piśmie z 26 października 2021 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie pełnomocnik Spółki wskazał jedynie, że Spółka już jakiś czas temu złożyła dokumenty do instytucji bankowej w celu udzielenia kredytu i nadal oczekuje na weryfikację złożonej dokumentacji i przyznania wnioskowanego kredytu. Spółka jest w stałym kontakcie z bankiem, nadzoruje czas oczekiwania na udzielenie kredytu i liczy, że kredyt zostanie przyznany w najbliższych dniach, o czym niezwłocznie zawiadomi.

Następnie, zarządzeniem z 16 listopada 2021 r. Sąd pierwszej instancji zakreślił Spółce termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania do uzyskania kredytu bankowego na sfinansowanie kosztów postępowania i wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych wniosku przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 2 256 zł w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku Spółki bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało doręczone 24 listopada 2021 r.

W dniu 6 grudnia 2021 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika Spółki z 30 listopada 2021 r., stanowiące odpowiedź na wskazane powyżej wezwanie, w którym Spółka wskazała, że uzyskanie kredytu bankowego i wyrażenie zgody przez bank nie jest decyzją zależną od Spółki. Spółka nie może zmusić banku do udzielenia kredytu w ciągu 7 dni, zgodnie z wezwaniem z Sądu. Ponadto pełnomocnik Spółki wskazał, że obecnie w sytuacji wzrostu stop procentowych banki bardzo szczegółowo badają zdolności finansowe stron, a czas oczekiwania jest długi, albowiem strona musi zostać sprawdzona na wszelkich płaszczyznach, które bank uzna za zasadne.

W związku z powyższym pełnomocnik Spółki wniósł o wydłużenie terminu o 60 dni, odwołując się do ostatniego pisma procesowego, w którym wskazał, że Spółka wystąpiła o udzielnie kredytu i jak tylko otrzyma decyzję pozytywną, to w tym zakresie natychmiast poinformuje Sąd. Spółka będzie zatem w stanie uiścić wpis sądowy od skargi w momencie udzielenia jej kredytu.

W przedstawionych okolicznościach sprawy, zarządzeniem z 21 stycznia 2022 r. Sąd pierwszej instancji w oparciu o art. 49 § 2 w związku z art. 87 § 4 p.p.s.a. pozostawił bez rozpoznania wniosek Spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Odnosząc się do kwestii wstrzymania postępowania na podstawie art. 89 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 24 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Spółki. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 lipca 2021 r., sygn. akt I FZ 23/21, oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 listopada 2020 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z 24 września 2020 r. Oznacza to, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 września 2020 r. o odrzuceniu skargi stało się prawomocne. Z uwagi na prawomocność tego postanowienia nie można było wstrzymać postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2016 r. Sąd pierwszej instancji wskazał ponadto, że aby wstrzymać postępowanie w przedmiocie wniosku Spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z 7 października 2020 r. w oparciu o art. 89 p.p.s.a., winny być uprawdopodobnione okoliczności uzasadniające wydanie postanowienia w tym przedmiocie. Za takie okoliczności, w przekonaniu Sądu, nie można uznać lakonicznych twierdzeń Spółki, że od "jakiegoś czasu" ubiega się ona o kredyt bankowy.

Spółka zaskarżyła zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2022 r., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że nie uiściła wpisu ponieważ nie posiadała środków finansowych w momencie wezwania jej do uiszczenia wpisu, co nie było winą Spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że na obecnym etapie postępowania kontroli sądowej podlega prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc to, czy wydane zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania jest zgodne z prawem.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

Z art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z powołanych przepisów wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, aby mógł podlegać ocenie przez Sąd pierwszej instancji, musi spełniać szereg wymogów, w tym m.in. Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu oraz jednocześnie dokonać spóźnionej czynności. Ponadto, aby Sąd mógł stwierdzić, czy wniosek o przywrócenie terminu jest złożony w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, Wnioskodawca powinien także wskazać datę ustania tej przyczyny.

W niniejszej sprawie, realizując wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z 29 lipca 2021 r., sygn. akt I FZ 22/21, Sąd pierwszej instancji wezwał Spółkę zarządzeniami z 7 października 2021 r. oraz z 16 listopada 2021 r. najpierw do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy sytuacja finansowa Spółki uległa poprawie i czy obecnie posiada ona środki finansowe na uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 2 256 zł, a jeżeli nie, to na jakim etapie jest postępowanie o udzielenie kredytu bankowego, o którym mowa we wniosku z 14 września 2020 r. Następnie Spółce został zakreślony termin 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia na uzyskanie kredytu bankowego na sfinansowanie kosztów postępowania, a pełnomocnikowi Spółki zakreślono siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu przez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 2 256 zł, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że sformalizowanie postępowania nakłada na strony obowiązek dokonywania określonych czynności w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym w określonej formie i terminach. Uporządkowana procedura gwarantuje uczestnikom postępowania pewność prawa i jego przewidywalność. Przepisy formalne zapewniają bezpieczeństwo prawne i przejrzystość postępowania. Pełnią funkcję ochronną dla uczestników postępowania, zapewniając bezstronność osiąganą przez jednakowe wymagania formalne stawiane obu stronom procesu. Przepisy normujące instytucję przywrócenia terminu jednoznacznie wskazują, jakie przesłanki warunkują możliwość skorzystania z tej instytucji, a nadto precyzują, jakie okoliczności winny być uprawdopodobnione, aby wniosek mógł zostać merytorycznie rozpoznany. Rzeczone przesłanki muszą zostać spełnione kumulatywnie i żadne przepisy szczególne w omawianym zakresie nie przewidują odstępstwa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 19 lutego 2020 r., sygn. akt II FZ 28/20; 7 czerwca 2022 r., sygn. akt II GZ 162/22; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: "CBOSA").

Obowiązek dopełnienia wszystkich warunków umożliwiających skorzystanie z instytucji przywrócenia terminu ciąży na Wnioskodawcy, który wnosi o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności. Tymczasem w niniejszej sprawie, pomimo wezwań Sądu pierwszej instancji ww. zarządzeniami z 7 października 2021 r. oraz z 16 listopada 2021 r., Spółka od 23 października 2020 r. do 1 grudnia 2021 r. nie uiściła wpisu od skargi i nie przedstawiła żadnych dokumentów wskazujących na złożenie wniosku kredytowego ograniczając się do ogólnikowych stwierdzeń, że podjęła takie czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że samo złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które hipotetycznie mogą wystąpić, nie prowadzi do uznania, że Spółka wywiązała się z obowiązku nałożonego przez Sąd pierwszej instancji, a w konsekwencji, że taki wniosek przyniesie zamierzony skutek. Nie jest rolą Sądu domniemywanie, jaka jest obecna sytuacja finansowa Spółki, czy uległa poprawie i czy Spółka posiada środki finansowe na uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 2 256 zł, a jeżeli nie, to czy i kiedy (w jakiej dacie) złożyła wniosek o udzielenie kredytu i na jakim etapie jest postępowanie o udzielenie kredytu bankowego. Biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy, to Spółka winna przedstawić dokumenty na potwierdzenie tez, z których wywodzi określone skutki prawne. W sytuacji, gdy Spółka, pomimo wezwań Sądu, nie dokonuje określonych w nich czynności, musi liczyć się z ujemnymi skutkami prawnymi swoich zaniechań.

Odnosząc się do podnoszonego w zażaleniu pozbawienia prawa do sądu Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że wyrażone w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawo do sądu jest jednym z podstawowych praw jednostki i jedną z fundamentalnych gwarancji praworządności. Jak podkreślał Trybunał Konstytucyjny, na prawo do sądu składa się w szczególności: 1) prawo dostępu do sądu, tj. prawo uruchomienia procedury przed sądem; 2) prawo do odpowiednio ukształtowanej procedury sądowej, zgodnej z wymogami sprawiedliwości i jawności; 3) prawo do wyroku sądowego, tj. prawo do uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Trybunał Konstytucyjny również wielokrotnie stwierdzał, że o ile w zakresie prawno-materialnym konieczne jest odwołanie się do całości systemu prawnego, o tyle gdy chodzi o wymiar formalny prawa do sądu trzeba uznać, że art. 45 ust. 1 Konstytucji RP ma treść niezależną od tego, w jaki sposób definiowane jest pojęcie sprawy na tle szczegółowych ujęć proceduralnych. Urzeczywistnienie konstytucyjnych gwarancji prawa do sądu będzie zatem obejmowało wszelkie sytuacje - bez względu na szczegółowe regulacje proceduralne, w których pojawia się konieczność rozstrzygania o prawach danego podmiotu (por. orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego: wyrok z 10 maja 2000 r., sygn. akt K 21/99, OTK ZU 2000 Nr 4, poz. 109; wyrok z 30 maja 2007 r., sygn. akt SKO 68/06; postanowienie z 12 września 2007 r., sygn. akt 99/06; LEX). Z ukształtowanej w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego zasady sprawiedliwości proceduralnej (por. wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z 16 stycznia 2006 r., sygn. akt 30/05; z 2 października 2006 r., sygn. akt 34/06 i z 1 lipca 2008 r., sygn. akt SK 40/07; LEX) wynika z kolei, że przepis procedury, zwłaszcza taki który stawia bariery formalne dla kontynuacji merytorycznego postępowania, nie może być interpretowany samoistnie, w oderwaniu od kontekstu systemowego i funkcjonalnego, a zatem z prawa do rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowym nie można wyłączyć rozstrzygnięć formalnych. Innymi słowy prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń, a jego realizacja jest zazwyczaj zależna od wymogów proceduralnych i finansowych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 258/06; CBOSA, z 26 listopada 2019 r., sygn. akt II FZ 533/19; z 18 marca 2020 r., sygn. akt II FZ 43/20; niepublikowane). Opłaty sądowe służą zapewnieniu właściwego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości i stanowią rodzaj danin publicznych, a obowiązek ich powszechnego i równego ponoszenia wynika z art. 84 Konstytucji RP.

W okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dopełniła uchybionej czynności poprzez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 2 256 zł. Jeżeli zatem Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, bez jego jednoczesnego uiszczenia, prawidłowe było wezwanie Spółki przez Sąd pierwszej instancji - na podstawie art. 87 § 4 p.p.s.a. - do uzupełnienia braku wniosku przez uiszczenie wpisu od skargi. Wezwanie to doręczono Skarżącej 24 listopada 2021 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął 1 grudnia 2021 r. W tym terminie wniosek nie został uzupełniony zgodnie z wezwaniem, dlatego Sąd pierwszej instancji prawidłowo pozostawił go bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie Spółka już w piśmie z 14 września 2020 r. wskazała, że podjęła kroki w celu uzyskania kredytu bankowego, co potwierdziła w zażaleniu z 3 grudnia 2020 r. oraz w pismach z 26 października 2021 r. i z 30 listopada 2021 r. Oznacza to, że co najmniej od 14 września 2020 r. Spółka ubiega się o kredytu na uiszczenie wpisu. Od 14 września 2020 r. do wyznaczonego przez Sąd pierwszej instancji terminu na uzyskanie kredytu i zapłatę wpisu (1 grudnia 2021 r.) upłynęło ponad 14 miesięcy. Okres ten okazał się jednak niewystarczający nie tylko do uzyskania kredytu przez Spółkę na opłacenie wpisu od skargi w wysokości 2 256 zł, ale również do przedłożenia Sądowi jakichkolwiek dokumentów potwierdzających twierdzenia Spółki o jej staraniach o pozyskanie środków pieniężnych na wpis oraz przyczyny tak długiego okresu trwania procedury jego pozyskania. Trudno zatem uznać wyznaczony Spółce przez Sąd pierwszej instancji termin za zbyt krótki na uzyskanie kredytu i uiszczenie wpisu od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zarówno we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jak i w zażaleniu na zarządzenie z 21 stycznia 2022 r. o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania, Skarżąca nie wskazała terminu, w którym uiści przedmiotowy wpis od skargi. Trudno bowiem za takie wskazanie uznać zapewnienie Spółki, że wpis od skargi uiści po przywróceniu przez Sąd terminu do jego uiszczenia, tym bardziej, że zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi Spółka winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżąca nie wykazała także aktywności uprawdopodobniającej okoliczności uzasadniające wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 89 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela zatem stanowisko Sądu pierwszej instancji, że w okolicznościach sprawy brak jest podstaw do jego wydania tym bardziej, że wstrzymanie biegu postępowania lub wykonania orzeczenia ma miejsce przede wszystkim w sytuacji, gdy z treści wniosku o przywrócenie terminu jasno wynika, że istnieje znaczne prawdopodobieństwo, że wniosek ten zostanie uwzględniony.

W tej sytuacji nie sposób mówić o naruszeniu konstytucyjnego prawa Spółki do sądu, które nie jest bezwzględne, a skorzystanie z niego podlega regułom wynikającym z ustaw procesowych.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.