Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 451/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargi
Powołane przepisy: article: art. 16 ust. 1 i  2
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt 6 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca 2015 r. skarg P. K. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 lutego 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: I. odrzucić skargi; II. zwrócić na rzecz skarżącego P.K. kwotę 100 (sto) złotych wpłaconą tytułem wpisu od skargi; III. zwrócić na rzecz skarżącej M. W. kwotę 100 (sto) złotych wpłaconą tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 23 lutego 2015r. nr [...] po rozpoznaniu zażalenia skarżącej –P. C. na postanowienie Burmistrza [...] z dnia 16 stycznia 2015 r. (znak: [...]) o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego prowadzonego przez Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie "Czy Miasto [...] w latach 2011 do dzisiaj zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej, zastępstwa procesowego z kancelariami, radcami prawnymi, adwokatami, a jeśli tak to proszę o udostępnienie tych umów poprzez pocztę na mój adres, w terminie ustawowym 14 dni", na podstawie:

- art. 138 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1, art. 97 § 1 pkt 4, art. 101 § 3, art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) zwany dalej k.p.a.;

- art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782);

uchyliło zaskarżone postanowienie w całości.

Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. (znak: [...]) Burmistrz [...] - po rozpatrzeniu wniosków adwokat M. W. z dnia 16 stycznia 2015 r. oraz radcy prawnego P. K. z dnia 16 stycznia 2015 r. o zawieszenie z urzędu postępowania prowadzonego przez Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie "Czy Miasto [...] w latach 2011 do dzisiaj zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej, zastępstwa procesowego z kancelariami, radcami prawnymi, adwokatami, a jeśli tak to proszę o udostępnienie tych umów poprzez pocztę na mój adres, w terminie ustawowym 14 dni" - zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne prowadzone w tym przedmiocie z wniosku P. C..

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podał, że w dniu 12 września 2014 r. wnioskodawca zwrócił się do Burmistrza [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej ww. zakresie. W wyniku rozpoznania powyższego wniosku, w dniu 13 października 2014 r. Burmistrz [...] wydal decyzję (znak: [...]), którą odmówił wnioskodawczyni udostępnienia treści umów zawartych przez Gminę [...] z kancelariami, radcami prawnymi, adwokatami, dotyczących obsługi prawnej i zastępstwa procesowego w latach 2011 do dnia 11 września 2014 r. Z kolei w następstwie rozpatrzenia odwołania złożonego od powyższej decyzji przez wnioskodawczynię, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia 26 listopada 2014 r. (znak: [...]) uchyliło ww. decyzję Burmistrza [...] w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w sprawie odmowy udostępnienia P. C. żądanej informacji publicznej.

Organ podał, że zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zobowiązany był zawiesić z urzędu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Zdaniem organu pierwszej instancji z treści tego przepisu wynika, iż w przypadku ziszczenia się przesłanek zawieszenia postępowania organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zawieszenia postępowania. Organ zgodził się z argumentami wnioskujących, że rozstrzygnięcie zapadłe przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] wskutek złożonych podań o stwierdzenie nieważności będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie wydane przez Burmistrza [...] w niniejszej sprawie. Nie zawieszenie niniejszego postępowania może - zdaniem organu pierwszej instancji - doprowadzić do doręczenia wnioskodawcy żądanych umów, gdy tymczasem w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia dla wnioskujących o stwierdzenie nieważności może dojść do stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i w konsekwencji, braku obowiązku udostępnienia wnioskodawcy żądanych umów. W takim przypadku Burmistrz nie będzie podejmował jakichkolwiek działań, w szczególności nie będzie doręczał wnioskodawcy żądanych umów. W ocenie organu wnioskujący o zawieszenie postępowania słusznie podnoszą, że od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zależało będzie rozpatrzenie mniejszej sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia.

Zażalenie na powyższe postanowienie Burmistrza [...] złożyła P. C., domagając się jego uchylenia. Żaląca się zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie art. 5 ust. 1 i 2 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782), art. 61 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 ustawy o adwokaturze i art. 3 ust. 4 ustawy o radcach prawnych, art. 97 § 4 k.p.a. W uzasadnieniu podniosła, że nie było podstaw do zawieszania postępowania administracyjnego. Strona wskazała, że organ odmówił udostępnienia żądanych przeze nią umów zawartych przez Miasto [...] z kancelariami prawnymi wyłącznie z powodu wysokich zarobków wypłacanych przez Burmistrza prawnikom w Urzędzie Miasta w R.. W ocenie żalącej zawieszenie postępowania administracyjnego miało wyłącznie na celu wydłużenie postępowania administracyjnego. Żaląca zastanawia się, dlaczego organ poinformował wnioskodawczynię o wydłużeniu terminu do załatwienia sprawy. W jej ocenie miało to na celu przedłużenie postępowania. Wnioskodawczyni wskazała, że organ mógł przecież zawiesić postępowanie już 18 grudnia 2014 r.

Dalej żaląca się podnosi, że stanowisko prezentowane przez organ pierwszej instancji jest oczywiście nieuzasadnione, ponieważ umowa z kancelarią prawną jako zawarta przez uprawniony podmiot samorządu gminy powinna być udostępniona na wniosek. Informacją publiczną jest bowiem każdy dokument wytworzony lub odnoszony do władz publicznych. Zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej są również objęte umowy cywilnoprawne zawierane przez władze publiczne kiedy dotyczą wykonywania zadań publicznych. Zdaniem strony, oczywistym jest, że kwestia na co są przeznaczone środki z budżetu Miasta [...] stanowi informację publiczną.

Kolegium wskazało, iż zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem zaskarżone nim postanowienie zostało wydane z istotnym naruszeniem prawa.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W ocenie organu odwoławczego kwestia kluczowa na gruncie stanu faktycznego sprowadza się nie tyle do zbadania, czy w sprawie zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania w oparciu o zacytowany przepis k.p.a., ile do rozstrzygnięcia, czy organ pierwszej instancji - rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2014 r. póz. 782) - był uprawniony do stosowania jakichkolwiek instytucji procesowych przewidzianych w tym Kodeksie, w tym instytucji zawieszenia z urzędu.

Organ podkreślił, iż zagadnieniem wymagającym rozważenia w ramach niniejszego postępowania zażaleniowego było zatem ustalenie, czy rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej (w tym rozpatrując taki wniosek - jak w stanie faktycznym - ponownie, a to wobec uchylenia uprzedniej decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskodawcy żądanej informacji i umorzenia postępowania w sprawie odmowy jej udostępnienia przez organ odwoławczy) organ działa wyłącznie na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy też prowadzi postępowanie administracyjne jurysdykcyjne w sprawie udostępnienia informacji publicznej na podstawie przepisów k.p.a.

Na uzasadnienie swojego stanowiska Kolegium powołało liczne orzecznictwo sądów administracyjnych według, których zawieszenie postępowania należało uznać za wadliwe. Powyższe wynikało z faktu, że Burmistrz [...] jako adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej, był obowiązany rozpatrzyć go w szczególnym trybie określonym wyczerpująco przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Burmistrz nie był natomiast uprawniony do stosowania w tym zakresie przepisów regulujących jurysdykcyjne postępowanie administracyjne zawartych przede wszystkim w art. 61-126 k.p.a., albowiem możliwość stosowania przepisów zawartych w tej ustawie na gruncie spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej została ograniczona przez ustawodawcę do ściśle określonych przypadków. W szczególności jak literalnie wynika z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz jak potwierdza to zacytowane wyżej orzecznictwo sądowoadministracyjne, ustawodawca przesądził, że przepisy k.p.a. stosuje się nie do postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, ale wyłącznie do decyzji o odmowie jej udzielenia lub umorzeniu postępowania. W tym stanie należało wyeliminować wadliwe postanowienie Burmistrza [...] z dnia 16 stycznia 2015 r. (znak: [...]) z obrotu prawnego.

Odnosząc się do treści sentencji niniejszego postanowienia organu odwoławczego wskazuje się, że możliwość ograniczenia się wyłącznie do wyeliminowania wadliwego postanowienia z obrotu prawnego jest konsekwencją przewidzianego w art. 144 k.p.a. wymogu odpowiedniości stosowania do zażaleń przepisów o odwołaniach.

Na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęły dwie skargi.

Pierwsza - skarżącego r. pr. P. K.. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu:

- naruszenie przepisu prawa materialnego art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz przepisu postępowania art. 1 pkt 1 k.p.a. poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, że do spraw o dostęp do informacji publicznej nie stosuje przepisów k.p.a., tymczasem prawidłowa wykładnia art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz art. 1 pkt 1 k.p.a. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że do spraw o dostęp do informacji publicznej stosuje się przepisy k.p.a., co wpływa na konieczność zbadania postanowienia Burmistrza [...] o zawieszeniu postępowania w oparciu o przepisy k.p.a. regulujące dopuszczalność wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania;

naruszenie przepisów postępowania art. 61a § 1 przy zastosowaniu art. 144 w związku z art. 140 k.p.a. przy zastosowaniu art. 28 oraz art. 10 § 1 k.p.a. przy zastosowaniu art. 16 ust. 2 u.d.i.p. w związku z przepisem prawa materialnego art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm., zwaną dalej "u.z.n.k") poprzez przyjęcie, że skarżący nie jest stroną postępowania wszczętego wnioskiem P. C. z dnia 12 września 2014 r. i w konsekwencji nie doręczenie skarżącemu jako stronie zaskarżonego postanowienia oraz poprzez pozbawienie skarżącego udziału w prowadzonym postępowaniu na mocy postanowienia rozstrzygającego zażalenie na postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania, gdy tymczasem możliwe to było wyłącznie na mocy postanowienia wydanego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. lub decyzji organu I lub II instancji.

Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 lutego 2015 r. znak: [...] ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.

Druga skarga skarżącej – adw. M. W., w której zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

- naruszenie przepisu prawa materialnego art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz przepisu postępowania art. 1 pkt 1 k.p.a. poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, że do spraw o dostęp do informacji publicznej nie stosuje przepisów k.p.a., tymczasem prawidłowa wykładnia art. 16 ust. l i 2 u.d.i.p. oraz art. 1 pkt 1 k.p.a. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że do spraw o dostęp do informacji publicznej stosuje się przepisy k.p.a., co wpływa na konieczność zbadania postanowienia Burmistrza [...] o zawieszeniu postępowania w oparciu o przepisy k.p.a. regulujące dopuszczalność wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania;

- naruszenie przepisów postępowania art. 61 a § 1 przy zastosowaniu art. 144 w związku z art. 140 k.p.a. przy zastosowaniu art. 28 oraz art. 10 § 1 k.p.a. przy zastosowaniu art. 16 ust. 2 u.d.i.p. w związku z przepisem prawa materialnego art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) poprzez przyjęcie, że skarżąca nie jest stroną postępowania wszczętego wnioskiem P. C. z dnia 12 września 2014 r. i w konsekwencji nie doręczenie skarżącej jako stronie zaskarżonego postanowienia oraz poprzez pozbawienie skarżącej udziału w prowadzonym postępowaniu na mocy postanowienia rozstrzygającego zażalenie na postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania, gdy tymczasem możliwe to było wyłącznie na mocy postanowienia wydanego na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. lub decyzji organu I lub II instancji.

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 lutego 2015 r. znak: [...], ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 lutego 2015 r. znak: [...].

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że zgodnie z art 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w imieniu innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Kolegium wskazało, że postanowienie organu odwoławczego będące przedmiotem skargi zostało wydane w następstwie rozpatrzenia zażalenia wniesionego przez P. C. na postanowienie Burmistrza [...] z dnia 16 stycznia 2015 r. (znak: [...]) o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego prowadzonego przez Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a zainicjowanego wnioskiem P. C. z dnia 12 września 2014 r. (data wpływu podania do organu). Organ zauważył, że w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej nie ma zastosowania art. 28 k.p.a., zaś za stronę w sprawie zawisłej wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej winien być uznany jedynie wnioskodawca, a zatem w stanie faktycznym sprawy P. C.. Powyższe stanowisko zostało wyrażone w związku z uznaniem przez Burmistrza [...] za strony prowadzonego postępowania przedsiębiorców adwokata M. W. oraz radcy prawnego P. K..

Przy uwzględnieniu powyższego uznać należy, że w sprawie zainicjowanej wnioskiem P. C. o udostępnienie informacji publicznej przymiot strony postępowania przysługuje wyłącznie wnioskodawczyni. Co za tym idzie - w świetle art. 50 § 1 p.p.s.a - jest ona też jedynym podmiotem mającym interes prawny we wniesieniu skargi na rozstrzygnięcia wydawane w ramach takiego postępowania. Mając powyższe na uwadze, Kolegium stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez osobę do tego nieuprawnioną. W szczególności skarżący i skarżąca nie byli i nie są stronami postępowania prowadzonego z wniosku P. C.. Powyższego nie zmienia przy tym błędne uznanie skarżącego i skarżącej za stronę prowadzonego postępowania przez organ pierwszej instancji. Wskazać również należy, że nie występowali oni też w przedmiotowej sprawie w charakterze pełnomocników strony. Co za tym idzie, działając wyłącznie we własnym imieniu i na własną rzecz nie mogą oni skutecznie wnieść skargi na postanowienie wydane w przedmiotowym postępowaniu. Sytuacja taka, tj. wniesienie skargi na postanowienie przez osobę, która nie była stroną postępowania, uzasadnia zaś wniosek o odrzucenie takiej skargi jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skargi z uwagi na ich jednobrzmiącą treść zarzutów zostały rozpoznane łącznie.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżącym nie przysługuje przymiot strony, dlatego wniesione skargi podlegały odrzuceniu, jako pochodzące od nieuprawnionych podmiotów.

Na wstępie należy zauważyć, co zupełnie umknęło skarżącym, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej mają charakter lex specialis w stosunku do przepisów k.p.a. Wyjaśnienia bowiem wymaga, że ustawa o dostępie do informacji publicznej jest regulacją o charakterze szczególnym, dotyczącą materialnych i procesowych kwestii udostępniania informacji publicznej, która odnosi się do szerokiego katalogu podmiotów, mających swoje odrębne kompetencje wynikające z innych ustaw, w zakresie udzielania przez te podmioty informacji publicznej. Tym samym wyznacza ona określony i szczególny sposób działania tych podmiotów, jak również autonomicznie reguluje status podmiotów wnioskujących o udzielenie informacji publicznej oraz mechanizmy ochrony tych podmiotów przed uchylaniem się adresatów ich wniosków od zajęcia stanowiska w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej jako regulacja szczegółowa - zgodnie z dyrektywą wykładni, według której regulacja szczególna ma pierwszeństwo przed regulacją ogólną (lex specialis derogat legi generali) - wyłącza tym samym dopuszczalność stosowania w sprawach o udostępnienie informacji publicznej regulacji o charakterze ogólnym, do których zaliczają się przepisy k.p.a. Takie stanowisko, w pełni akceptowane i podzielane przez Wojewódzki Sąd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2012 r. , sygn. Akt I OSK 1860/12 wskazując, iż przepisy k.p.a. nie mają zastosowania do całości postępowania toczącego się z wniosku o dostęp do informacji publicznej.

W pierwszej więc kolejności należy uznać za całkowicie nie trafny pogląd skarżących, iż w sprawach o udostępnienie informacji publicznej krąg stron wyznacza art. 28 k.p.a. i w związku z tym zastosowanie znajdzie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

W postępowaniach dotyczących udostępniania informacji publicznej stronami są bowiem tylko wnioskodawca na podstawie art. 2 ust. 1 i 2 oraz organ administracji lub inny podmiot zobowiązany w myśl art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782) obowiązany do udzielenia informacji publicznej. Będą to zatem władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności: a) organy władzy publicznej; b) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; c) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; d) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; e) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów; f) organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.); g) partie polityczne].

Innych stron w takim postępowaniu nie ma i to niezależnie od tego, czy jest to etap postępowania o charakterze administracyjnym kończący się udostępnieniem informacji, czy też etap postępowania administracyjnego, do którego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (od chwili wydania decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji). To właściwy organ, na podstawie między innymi art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązany jest ocenić, czy udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej stanowić będzie naruszenie prawa do prywatności osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy, które w udostępnianym dokumencie się znajdują. Stanowisko w tym zakresie osoby lub przedsiębiorcy nie czyni z nich strony w postępowaniu o charakterze administracyjnym w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Natomiast organ, który udostępniłby informację publiczną ingerującą zarazem w prywatność danej osoby lub tajemnicę przedsiębiorcy, odpowiadałby wobec takiego podmiotu za naruszenie jego prawa.

Podkreślenia więc wymaga, że organ administracji na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ma pozycji arbitra rozstrzygającego zasadność wniosku o udostępnienie informacji publicznej pomiędzy wnioskodawcą a podmiotem, którego informacja publiczna dotyczy. Sam organ decyduje bowiem o tym, czy udostępnia daną informację publiczną, czy też jej nie udostępnia ze względu na ochronę prawa do prywatności bądź tajemnicę przedsiębiorcy.

Przyjęcie natomiast tak szerokiego jak domagają się tego skarżący kręgu stron w postępowaniu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej w ocenie Sądu w istocie zniweczyłoby samo prawo do domagania się udostępnienia tej informacji. Nawet domaganie się udostępnienia jednej decyzji skutkowałoby obowiązkiem ustalania przez organ kręgu stron takich, jakie wynikały z postępowania zakończonego wydaniem udostępnianej informacji. To zaś prowadziłoby do wielomiesięcznego ustalania kręgów stron (w tym zwłaszcza w sytuacji, gdy wnioskodawca domagałby się udostępnienia decyzji wydanej kilka lub kilkanaście lat temu) i w istocie skutkowałoby to znacznym ograniczeniem możliwości efektywnego domagania się realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do informacji publicznej. Nie przypadkowo więc w postępowaniu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie stosuje się art. 28 K.p.a., który jest podstawowym przepisem proceduralnym określającym krąg podmiotów, którym można przyznać przymiot strony postępowania administracyjnego.

W następnej zatem kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na wstępie należy jednak zwrócić uwagę na aktualne stadium postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 12 września 2014 r. P. C.. Otóż w niniejszej sprawie Burmistrz [...] wydał w dniu 13 października 2014 r. decyzję odmawiająca wnioskodawczyni udostępnienia treści umów zawartych przez Gminę [...] z kancelariami , radcami prawnymi , adwokatami dotyczącymi obsługi prawnej i zastępstwa procesowego w latach 2011 do dnia 11 września 2014 r. W następstwie rozpoznania odwołania złożonego od powyższej ostateczną decyzją z dnia 26 listopada 2014 r. SKO w [...] uchyliło powyższą decyzję Burmistrza [...] w całości i umorzyło postępowanie w pierwszej instancji. Zatem postanowienie o zawieszeniu postępowania wydane przez Burmistrza w dniu 16 stycznia 2015 r. , na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy, wydane zostało po uchyleniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W tym miejscu wskazać należy, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko prezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyrokach szeroko cytowanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (II SAB/Kr 241/13 i II SAB/Kr 316/13), a to w zakresie w jakim jednoznacznie wypowiedział się o braku podstaw do stosowania przepisów k.p.a. do całości postępowania toczącego się z wniosku o dostęp do informacji publicznej. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej odsyłają bowiem do k.p.a tylko w niektórych przypadkach , odnoszących się do decyzji wydanych w postępowaniu o udzielenie tej informacji a to : zgodnie z dyspozycja art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przepisy k.p.a stosuje się do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania administracyjnego o udostępnienie informacji publiczne w przypadku określonym art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej. (Prawidłowość tego stanowiska znajduje także potwierdzenie m.in. w postanowieniu Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2015 r. I OSK 1038/15). Powyższe oznacza z kolei, że w przypadku uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w I instancji, co miało miejsce w niniejszej sprawie, organ ponownie rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie stosuje przepisów k.p.a. albowiem ich stosowanie byłoby możliwe dopiero po ponownym wydaniu decyzji administracyjnej w związku z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Warto tu przytoczyć stwierdzenie, że "nie ma dwóch odrębnych trybów postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, których stosowanie uzależnione byłoby od tego, czy na wniosek o jej udzieleni była już wydana decyzja o odmowie udostepnienia, czy też nie było wydanej takiej decyzji. Jest też powszechnym standardem działania administracji sytuacja, w której po decyzji kasacyjnej organu odwoławczego , organ zobowiązany do załatwienia wniosku stosuje identyczne przepisy regulujące załatwienie takich wniosków jak w przypadku, gdy załatwiał wniosek po raz pierwszy złożony."

Z powyższych względów na aprobatę zasługuje stanowisko SKO w [...], które uznało, iż Burmistrz nie był uprawniony do stosowania przepisów regulujących postępowanie administracyjne, a zwłaszcza braku podstawy do zawieszenia postępowania z urzędu. Przy czym nie mają racji skarżący czyniąc zarzut, iż przy stosowaniu art. 16 ust.2 organ odwoławczy jest niekonsekwentny albowiem w sytuacji zaskarżenia postanowienia wydanego z naruszeniem prawa zobligowany był, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, do wyeliminowania go z obrotu prawnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.