Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 309/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2018 r. sprawy ze skargi A.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wydaną po rozpoznaniu wniosku Powiatowego Zarządu Dróg w M. decyzją z dnia [...] r. Burmistrz Miasta L. odmówił wydania zezwolenia na usunięcie 2 szt. drzew gatunku lipa drobnolistna o obwodzie 147 cm i 142 cm, rosnących w obrębie pasa drogowego drogi powiatowej ul. [...] w L. na terenie działki nr 1.

Decyzja ta została doręczona zgodnie z elektronicznym potwierdzeniem odbioru (UPP) stronom tego postępowania tj. Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Starostę [...] oraz Powiatowemu Zarządowi Dróg w M. z/s w l.. w dniu [...]r.

W odwołaniu z dnia [...] r. od powyższej decyzji (nadanym w dniu [...] r. i uzupełnionym pismem z dnia [...] r.) A. L.(dalej też jako skarżąca) zakwestionowała zasadność odmowy wydania pozwolenia na usunięcie rosnących przy granicy z jej nieruchomością drzew.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania. W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdziło, że zgodnie z art. 129 § 1 Kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie. Uchybienie temu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego względem objętej odwołaniem decyzji.

Dalej SKO powołało się na wyrok NSA z dnia 16 lipca 2002 r. sygn. akt II SA 2230/00 zgodnie z którym "Stronie, która nie brała udziału w postępowaniu I-instancyjnym, przysługuje prawo do wniesienia odwołania wówczas, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji (a jest stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a.) wnosi odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. Po upływie tego terminu stronie przysługuje jedynie wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a." oraz na wyrok z dnia 27 marca 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 3429/2001 Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku w którym wskazał, że "Osoba, która nie biorąc udziału w postępowaniu administracyjnym uważa jednak, że ma interes prawny w tym postępowaniu zachowuje termin do wniesienia odwołania, gdy wniesie je w terminie w jakim mogła je wnieść strona, której jako ostatniej doręczono decyzję (postanowienie czy inny akt)."

Skoro w niniejszej sprawie objęta odwołaniem decyzja została doręczona biorącym udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji stronom w dniu [...] r. to termin do wniesienia od tej decyzji odwołania upłynął [...] r. Odwołanie złożone przez skarżącą w dniu [...] r. zostało zatem wniesione po upływie ustawowego terminu. Zaistniały zatem określone w art. 134 Kpa przesłanki do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia tego odwołania, w sytuacji gdy wnosząca odwołanie nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu i gdy w takiej sytuacji brak jest jednocześnie na tym etapie postępowania podstaw do badania czy przysługuje jej w postępowaniu administracyjnym przymiot strony.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie SKO w Katowicach A. L. podniosła, że nie poinformowano jej w jakim terminie ma wnieść odwołanie. Opisała konflikt w jakim pozostaje z Burmistrzem, który wydał decyzję jako organ pierwszej instancji w postępowaniu w którym została pominięta jako strona chociaż drzewa "znajdują się na jej nieruchomości", gdyż przechodzą na jej działkę gałęzie i korzenie tych drzew, powodując różnorakie zagrożenia i szkody. Jej zdaniem Burmistrz orzekał we własnej sprawie i dlatego powinien podlegać wyłączeniu od orzekania. Stwierdziła, że wniosła jednocześnie o wznowienie postępowania oraz o wyłączenie Burmistrza Miasta L. od orzekania.

W odpowiedzi na skargę SKO w Katowicach wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie stwierdziło, że zawarte w skardze wnioski stały się przedmiotem odrębnych postępowań.

W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w związku ze złożonym przez nią wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego.

W piśmie wyjaśniającym z dnia [...] r. SKO poinformowało Sąd, że skarżąca pismem z dnia [...] r. złożyła wniosek o przywrócenie jej terminu do wniesienia odwołania, którego uchybienie zostało stwierdzone zaskarżonym postanowieniem. Wniosek ten został oddalony postanowieniem Kolegium z dnia [...] r. Nadto SKO stwierdziło, że skarżąca nie składała wniosku o wznowienie postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. Złożyła natomiast wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta L. z dnia [...] r. o odmowie wydania zezwolenia na wycinkę 2 sztuk drzew gatunku lipa drobnolistna. Postępowanie z tego wniosku nie zostało dotychczas zakończone.

Rozpoznając skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie SKO z dnia [...] r. zostało wydane z naruszeniem prawa dającym podstawę do jego wzruszenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).

Jak to trafnie wskazało w zaskarżonym postanowieniu SKO (z powołaniem się na utrwalone w tym względzie orzecznictwo), wynikający z art. 129 § 1 Kpa czternastodniowy termin do wniesienia przez skarżącą odwołania zaczął bieg w dniu [...] r., kiedy to decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronom biorącym udział w postępowaniu administracyjnym, upłynął zatem w dniu [...] r. Zasadnie zatem stwierdziło zaskarżonym postanowieniem SKO, że odwołanie złożone przez skarżącą w dniu [...] r. zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Do wydania takiej treści postanowienia SKO było bowiem zobligowane treścią art. 134 Kpa. Wnosząc odwołanie skarżąca nie złożyła bowiem jednocześnie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Wniosek w tym przedmiocie złożyła bowiem dopiero pismem z dnia [...] r., a więc już po doręczeniu jej zaskarżonego postanowienia.

Oznacza to, że postanowienie to zostało wydane zgodnie z obowiązującym prawem – art. 134 Kpa.

Skutkuje to oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., w sytuacji gdy zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), postanowienie to podlega kontroli w postępowaniu sądowym pod względem zgodności z prawem.

Brak było przy tym podstaw do zawieszenia postępowania sądowego, w sytuacji gdy powoływany przez skarżącą wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczył postępowania zakończonego nie zaskarżonym postanowieniem SKO, a odmowną decyzją Burmistrza Miasta L. z dnia [...] r. Wynik wszczętego tym wnioskiem postępowania wznowieniowego nie mógł mieć zatem znaczenia dla rozpoznania niniejszej skargi.

W świetle treści stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego postanowienia art. 134 Kpa nie ma też przesądzającego znaczenia, że skarżąca nie ma prawniczego wykształcenia oraz iż nie brała ona jako strona udziału w postępowaniu zakończonym w/w decyzją Burmistrza z dnia [...] r.