Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 826/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt II SA/Łd 826/08, II SA/Łd 285/09, II SA/Łd 286/09 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Aleksandra Stankowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2009r. sprawy ze skarg E. M. i S. M., B.S. i Z. S. i J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę linii kablowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]., nr [...], 2. zasądza od Wojewody [...] solidarnie na rzecz E. M. i S. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 826/08, 285-286/09

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 12 marca 2008 roku E. i S. M., Z. i B. S., S.S. oraz J.M. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] znak [...]. Jako podstawę żądania strony wskazały przepis art. 145 § 1 pkt 1, 4, 5 k.p.a. W uzasadnieniu wnioskodawcy podali, że są właścicielami gruntów, na których została zlokalizowana linia kablowa, której dotyczy wskazana wyżej decyzja o pozwoleniu na budowę, lecz nie byli stroną tegoż postępowania.

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta P., na podstawie art. 149 § 3, art. 104 oraz art. 145 § 1 pkt 4, art. 148 § 1 i § 2 k.p.a., odmówił wznowienia postępowania zakończonego przedmiotową decyzją z dnia 29 listopada 2005 roku. W obszernym uzasadnieniu decyzji organ, odnosząc się do pojęcia strony postępowania w procesie uzyskiwania pozwolenia na budowę, stwierdził, że wnioskodawcy nie są stronami postępowania.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli S.M. i E.M. zarzucając jej naruszenie art. 7 k.p.a. Strony wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wszczęcie postępowania zmierzającego do uchylenia decyzji z dnia [...].

Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy podtrzymując stanowisko wyrażone w rozstrzygnięciu organu l instancji.

W skardze na decyzję Wojewody [...] E. i S. M., Z. i B. S. oraz J. M. wnieśli o jej uchylenie oraz o stwierdzenie nieważności decyzji organu l instancji. W ocenie skarżących winni oni być stroną postępowania o pozwolenie na budowę, a nadto postępowanie to winno zostać poprzedzone postępowaniem o lokalizacji inwestycji. Strony zarzuciły naruszenie art. 7, art. 10, art. 81 oraz art. 107 k.p.a., a także art. 53 ust. 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ

na wynik sprawy;

2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli

zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego

lub w innych przepisach;

3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą

przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych

przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z uchybieniami, które spowodowały konieczność ich uchylenia.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że przedmiotowa decyzja została wydana w związku z wnioskiem skarżących z dnia 12 marca 2008 roku, w którym to wniosku wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] znak [...]. Jako podstawę żądania strony wskazały przepis art. 145 § 1 pkt 1, 4, 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej k.p.a. W uzasadnieniu wnioskodawcy podali, że są właścicielami gruntów, na których została zlokalizowana linia kablowa, której dotyczy wskazana wyżej decyzja o pozwoleniu na budowę, lecz nie byli stronę tegoż postępowania. Zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma ocena zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu l instancji w kontekście oparcia przez skarżących wniosku o wznowienie postępowaniu na przesłance wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowania, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Stosownie do treści art. 149 § 1 k.p.a., wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Z kolei odmowa wznowienia postępowania następuje w formie decyzji. Z taką też sytuacją mamy też do czynienia w niniejszej sprawie. Co do zasady, niedopuszczalność wznowienia postępowania skutkująca wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania może mieć miejsce z przyczyn podmiotowych (gdy z żądaniem wznowienia wystąpi podmiot nie mający atrybutu strony lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego), przyczyn przedmiotowych (gdy żądanie wznowienia dotyczy sprawy, w której organ działał w formie np. umowy cywilnej, czy zaświadczenia, gdy sprawa nie jest jeszcze zakończona decyzją ostateczną, gdy strona opiera żądanie na podstawie rażącego naruszenia prawa) oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., a nie zaistniały podstawy do jego przywrócenia.

Przesłanki odmowy wznowienia postępowania nie może natomiast stanowić negatywny wynik ustaleń co do podstaw wznowienia, gdyż w świetle treść art. 149 § 2 k.p.a. ocena, czy zachodzą podstawy wznowienia, może nastąpić wyłączenie w toku wznowionego już postępowania. Wystarczy, by w żądaniu wznowienia wskazana została któraś spośród przyczyn wznowienia wyszczególnionych w art. 145 § 1 k.p.a.

Jak już wyżej wskazano, w niniejszej sprawie żądanie wznowienia postępowania między innymi oparte zostało na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W takiej sytuacji wyłączona została możliwość dokonywania oceny legitymacji strony do wystąpienia o wznowienie, czyli dopuszczalności wznowienia z przyczyn podmiotowych. W tym jedynym właśnie przypadku badanie, czy dany podmiot jest stroną staje się równocześnie elementem badania, czy ta przesłanka wznowienia rzeczywiście wystąpiła, a czynność ta może być dokonana dopiero po wydaniu postanowienia wznawiającego postępowanie. Zauważyć bowiem należy, że badanie, czy w przypadku określonym w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podstawa do wznowienia faktycznie zaistniała, musi obejmować zarówno ustalenie, czy podmiot zgłaszający żądanie jest stroną (czy uznawany był za stronę w poprzedzającym wydanie decyzji ostatecznej postępowaniu, a jeśli nie, to czy może wskazać istnienie swego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 k.p.a.), jak i ustalenie czy istotnie nie uczestniczył on w całym postępowaniu lub konkretnych dokonanych w jego toku czynnościach i to bez jego winy. W przypadku oparcia wniosku o wznowienie na zarzucie braku udziału w zakończonym postępowaniu organ winien wydać postanowienie o wznowieniu i dopiero w kolejnym etapie badać zasadność zarzutu.

Odmowa wznowienia postępowania w rozpatrywanej sprawie na skutek negatywnej oceny legitymacji skarżących jako przedwczesna, nastąpiła z naruszeniem art. 149 § 2 k.p.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organy winne będą uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku wydając rozstrzygnięcie w oparciu o właściwy przepis regulujący instytucję wznowienia postępowania. Przy tak zakreślonym wniosku o wznowienie postępowania organ zmuszony będzie ograniczyć formalnoprawną ocenę wniosku do zbadania pozostałych (poza podmiotowymi) warunków jego skuteczności, w szczególności zaś do oceny, czy zachowano ustawowy termin do wniesienia żądania. W przypadku spełnienia tych warunków, po wznowieniu postępowania w drodze postanowienia, organ powinien przeprowadzić w myśl art. 149 § 2 k.p.a. postępowanie co do wszystkich przyczyn wznowienia, powołanych przez skarżących oraz do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Kwestią zupełnie odrębną i wymykającą się sądowej kontroli wobec stwierdzonych uchybień, jest to, czy skarżący winni być uznani za stronę postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...].

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pk1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy.

TG