Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 5545/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 2, art. 10
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 156 ust. 1a
journal: Dz.U. 2020 poz 1990
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Olga Żurawska - Matusiak Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt III SAB/Gl 186/20 w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt III SAB/Gl 186/20 oddalił skargę M. P. na bezczynność Wójta Gminy Ożarowice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

M. P. wnioskiem z dnia 27 lipca 2020 r. zwrócił się do Wójta Gminy Ożarowice (dalej: organ) z żądaniem udostępnienia informacji publicznej w zakresie:

1. kopii (skan) sporządzonego operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości przeznaczonej do zbycia w formie zamiany wymienionej w treści zarządzenia WG.0050.365.2020 z dnia 19 maja 2020 r., a to działki niezabudowanej o NR ewid. [...], Nr KW [...];

2. kopii (skan) faktury za przygotowanie operatu z pkt 1;

3. wskazanie, czy w/w nieruchomość została zamieniona, jeśli tak - o udostępnienie informacji na jaką nieruchomość, gdzie położoną, o jakiej wartości, a także o skan operatu określającego wartość nieruchomości.

Organ pismem z dnia 7 sierpnia 2020 r. znak: MK.1431.16.2020 wskazał odnośnie pkt 1, że operaty szacunkowe nie podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach ustawy o dostępie do informacji publicznej, odnośnie pkt 2 przesłał skan faktury a w zakresie pytania nr 3 wniosku, odesłał do dostępnej na stronie BIP urzędu uchwały nr XVI/269/2020 Rady Gminy Ożarowice z dnia 14 maja 2020 r.

W ocenie strony stanowisko organu było błędne, bowiem operaty szacunkowe stanowią informację publiczną. W orzecznictwie NSA wskazuje się, że operaty szacunkowe dotyczące mienia publicznego są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.), a to na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f tej ustawy (wyrok NSA. z dnia 11 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 142/14).

Zdaniem strony przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej jako: "u.g.n."), w tym jej art. 156 ust. 1a, nie ustanawiają odmiennie od regulacji zawartej w u.d.i.p. oraz wyłącznie i całościowo co do wszystkich podmiotów, problematyki dostępu do operatów szacunkowych wykonywanych na zlecenie organów administracji publicznej, w konsekwencji nie są przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. tj. nie ustanawiają odmiennego trybu udostępniania informacji publicznych (wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. I OSK 237/18. Operaty szacunkowe są materiałami niezbędnymi do wykonywania zadań publicznych przez organy władzy publicznej powołane do gospodarowania mieniem publicznym, skierowanymi do tych organów i wykorzystywanymi przy załatwianiu konkretnych spraw, co przesądza o uznaniu ich za informację publiczną w przedmiocie majątku jednostki samorządu terytorialnego (wyrok WSA w Opolu z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Op 34/12).W konsekwencji postawionych uwag skarżący stwierdził, że operaty szacunkowe stanowią informację publiczną, i należy je udostępniać w trybie u.d.i.p. Tym samym organ naruszył termin wskazany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. pozostając w bezczynności.

Zaznaczył także, że organ nie udzielił pełnej odpowiedzi na pytanie nr 3 wniosku. Przywołana przez organ uchwała nie zawiera informacji, których domagał się w pytaniu, tj. informacji o tym na jaką nieruchomość się gmina zamieniła, gdzie położona jest nieruchomość, o jakiej powierzchni, i jakiej jest wartości. W jego ocenie wnioskowana informacja powinna zostać udostępniona na wniosek (jako w istocie niedostępna na stronie BIP organu). Organ pozostaje zatem także w bezczynności w zakresie pkt 3 wniosku.

W konsekwencji M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w powołanym wyżej wyroku oddalił skargę. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. - przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być ujawnione tylko w specjalnym trybie bądź na odmiennych zasadach. Informacje publiczne dzieli się na dwie kategorie: podlegające udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz takie, które podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawach szczególnych (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, TNOiK 2002, s. 27). Ograniczenie udostępnienia informacji na podstawie art. 1 ust. 2 u.d.i.p. nie oznacza, że nie stanowi ona informacji publicznej, ale że została ona wyłączona z kategorii informacji podlegających ujawnieniu w tym trybie.

Sąd I instancji zaznaczył, że nie jest sporna pomiędzy stronami okoliczność, że żądana przez skarżącego informacja dotycząca udostępnienia operatu szacunkowego, pozostaje w związku z gospodarowaniem nieruchomościami samorządu terytorialnego i Skarbu Państwa i odpowiada zakresowi przedmiotowemu informacji publicznej wskazanemu w art. 61 Konstytucji oraz w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Operaty szacunkowe dotyczące mienia publicznego są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a to na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.

Jednak podzielił stanowisko organu, że dostęp do operatów szacunkowych, wykonywanych na zlecenie organu administracji publicznej nie podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach przepisów u.d.i.p. Zasady i tryb dostępu do takich informacji zostały bowiem uregulowane odrębnie a to w art. 156 ust. 1a u.g.n. zgodnie z którym: "jednostka sektora finansów publicznych lub inny podmiot, który w zakresie, w jakim wykorzysta środki publiczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub dysponuje nimi, zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego, są obowiązani umożliwić osobie, której interesu prawnego dotyczy jego treść, przeglądanie tego operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów. Osoba ta może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania jej z operatu szacunkowego uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem tej osoby".

Sąd I instancji podzielił pogląd wyrażony w wyroku NSA z 11 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 142/14, na który też powoływał się Wójt Gminy Ożarowice, iż "analiza art. 156 u.g.n. unaocznia, że ustawa ta przewiduje odmienny od ustawy o dostępie do informacji publicznej tryb oraz zasady udostępniania informacji. Ustawodawca ograniczył bowiem prawo do przeglądania operatu oraz sporządzania z niego notatek i odpisów wyłącznie do osób posiadających interes prawny, zaś prawo do uwierzytelniania lub wydawania uwierzytelnionych odpisów do osób posiadających uzasadniony i ważny interes. Przepis ten określa zatem zarówno zakres udostępnianej informacji, jak i zakres podmiotów upoważnionych do jej otrzymywania. Stanowi zatem lex specialis względem regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej." W wyroku tym NSA zauważył też, że ww. przepis został wprowadzony został do u.g.n. w dniu 22 października 2007 r. ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 173, poz. 1218), a zatem po uchwaleniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tym samym ma pierwszeństwo przed nią nie tylko z uwagi na swój szczególny charakter, ale także zgodnie z regułą lex posterior derogat lege priori. Zwrócono także uwagę, że odmienne założenie godziłoby w racjonalność ustawodawcy, gdyż trudno założyć, iż węższy zakres dostępu do informacji publicznej chciał on zapewnić osobom posiadającym w tym aspekcie interes prawny - zaś szerszy i prostszy zakres dostępu każdemu innemu podmiotowi. Taka wykładnia nie licowałaby z konstytucyjną zasadą równości (art. 32 Konstytucji RP)".

Zatem uprawnienia dostępu do danych zawartych w operacie szacunkowym nie można dochodzić powołując się na przepisy u.d.i.p., gdyż jej zastosowanie jest wyłączone na zasadzie art. 1 ust. 2 u.d.i.p. W ocenie Sądu prawidłowa była też forma załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej – tj. pismo organu z 7 sierpnia 2020 r. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzja może być wydana tylko, gdy organ odmawia udostępnienia informacji publicznej lub umarza postępowanie w przypadku określonym w art. 14 ust. 2. Może być więc ona wydana wówczas, gdy w grę wchodzi możliwość zastosowania przedmiotowej ustawy. W sytuacji natomiast, gdy wniosek skarżącego - w którym powołano się wprawdzie na ustawę o dostępie do informacji publicznej - jej nie dotyczył, odmowa dokonania takiej czynności nie mogła nastąpić w formie decyzji administracyjnej, a jedynie pisma informacyjnego, które zostało wystosowane w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, czyli z zachowaniem terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Z tych przyczyn Sąd uznał, że organ w zakresie pkt 1 wniosku nie dopuścił się bezczynności.

W zakresie pkt 2 wniosku także brak jest bezczynności po stronie organu, który przesłał skarżącemu kopię faktury za przygotowanie operatu dot. zagadnienia z pkt 1.

Podobnie Sąd I instancji ocenił zachowanie organu w zakresie załatwienia wniosku strony w zakresie pkt 3. W tym zakresie bowiem co do wskazania zamienianych nieruchomości tj. położenia, powierzchni, wartości nieruchomości Wójt Gminy Ożarowice wskazał stronie, iż w BIP Urzędu Gminy opublikowano uchwałę nr XVI.269.2020 Rady Gminy Ożarowice z dnia 14 maja 2020 r. w sprawie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości gruntowych. Uchwała ta zawiera dane, których udostępnienia domagał się skarżący we wniosku, a których ujawnienie na stronie urzędu Gminy Ożarowice było możliwe z zachowaniem ograniczeń ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Publikacja przedmiotowej uchwały w BIP Gminy Ożarowice oznacza, że po myśli art. 10 art. ust. 1 u.d.i.p. zobowiązany organ nie miał obowiązku udostępniać informacji publicznej stronie w formie i w sposób wskazany przez nią we wniosku, co z kolei oznacza, iż po stronie podmiotu zobowiązanego nie zaistniał stan bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł M. P., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego a to:

I. art. 1 ust. 2 u.d.i.p., poprzez jego błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż przepis art. 156 ust. 1a u.g.n. stanowi lex specialis w stosunku do przepisów u.d.i.p., konsekwencją czego stało się przyjęcie, iż nie może podlegać udostępnieniu w trybie u.d.i.p. wnioskowany operat szacunkowy,

II. art. 1 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 10 u.d.i.p., poprzez jego błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż informacja udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej organu stanowi odpowiedź na punkt 3 wniosku podczas gdy powołana przez organ uchwała nie zawiera informacji których domagał się we wniosku.

Mając powyższe na uwadze skarżący kasacyjnie wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i zobowiązanie Wójta Gminy Ożarowice do rozpoznania punktu 1 i 3 wniosku skarżącego z dnia 27 lipca 2020 roku, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, zasądzenie, kosztów postępowania, a także przyznanie pełnomocnikowi z urzędu, kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm prawem przewidzianych albowiem koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części. W uzupełnieniu braków skargi kasacyjnej skarżący kasacyjnie złożył oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wójt Gminy Ożarowice wniósł o jej oddalenie, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, a także oświadczył, że nie żąda przeprowadzenia rozprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skoro w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego kasacyjnie – na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. – zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna w ustawowym terminie nie zawnioskowała o jej przeprowadzenie, to rozpoznanie skargi kasacyjnej nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów postawionych w skardze kasacyjnej.

Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną zostały określone w art.174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Przez błędną wykładnię należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, natomiast przez niewłaściwe zastosowanie, dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – naruszenie przepisów postępowania – może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w wypadku oparcia skargi kasacyjnej na tej podstawie skarżący powinien nadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy.

Na wstępie zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, że operat szacunkowy stanowi informację publiczną. Sporne jest natomiast czy podlega ona udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej (zob. wyroki NSA z 7 lipca 2022 r., sygn. akt. III OSK 1316/21, z 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1057/14 i z 18 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 237/18, WSA w Opolu w wyroku z 6 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Op 33/16 i z 18 stycznia 2022 r. sygn. akt II SAB/Op 107/21; WSA w Krakowie w wyroku z 18 lutego 2021 r. sygn. akt II SAB/Kr 14/21 i z 6 września 2021 r. sygn. akt II SAB/Kr 134/21), czy na zasadach wskazanych w ustawie o gospodarce nieruchomościami (zob. np. wyroki WSA w Szczecinie z 29 września 2020 r., sygn. akt II SAB/Sz 89/20, NSA z 11 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 142/14, jak również bazujących na nim wyrokach: WSA w Białymstoku z 15 listopada 2018 r., sygn. akt II SAB/Bk 113/18 i WSA w Warszawie z 26 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 100/19).

Kwestię tę reguluje art. 1 ust. 2 u.d.i.p. stanowiąc, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. A zatem przepisy u.d.i.p. nie mogą być stosowane w taki sposób, który podważałby normy innych ustaw. W przypadku kolizji ustaw pierwszeństwo nad przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej mają przepisy ustaw szczególnych, ale tylko w przypadku odmiennego uregulowania zasad i trybu dostępu do informacji publicznych. W konsekwencji istnienie innych zasad czy trybu udostępniania informacji publicznych wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże tylko w zakresie regulowanym wyraźnie tymi szczególnymi ustawami. Oczywiście przepis ten nie może być interpretowany jako wyłączający jakakolwiek dopuszczalność dostępu do informacji publicznej podmiotów, które nie są adresatami przepisów szczególnych regulujących odrębnie i odmiennie zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.

W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia art. 156 ust. 1a u.g.n. Zatem zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy art. 156 ust. 1a u.g.n. stanowi przepis, który odrębnie reguluje dostęp do informacji publicznej. Zgodnie z brzmieniem art. 156 ust. 1a u.g.n. "organ administracji publicznej, który zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego, jest obowiązany umożliwić osobie, której interesu prawnego dotyczy jego treść, przeglądanie tego operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów. Osoba ta może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania jej z operatu szacunkowego uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem tej osoby". Przepis ten określa kto (osoba, której interesu prawnego dotyczy treść operatu szacunkowego) może i w jakim trybie (przeglądanie, sporządzanie notatek i odpisów) ma dostęp do operatu szacunkowego. Co więcej osoba taka może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z operatu szacunkowego lub wydania jej z operatu szacunkowego uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione jej ważnym interesem.

Jednocześnie podmiot żądający na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej dostępu do takiej informacji publicznej wynikającej z operatu szacunkowego, dotyczącego mienia gminnego, ma prawo otrzymać informację o treści operatu, jednak z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających w szczególności z art. 3 ust 1 pkt 1 i art. 5 ust. 1-3 u.d.i.p. Zatem pomimo tego, że wnioskodawca korzystając z uregulowań zawartych w u.d.i.p. nie musi wykazywać interesu prawnego to jego prawo dostępu do informacji publicznej może podlegać większym ograniczeniom, chociażby wynikającym z przepisów art. 3 i 5 u.d.i.p. niż wynikające z przepisu art. 156 ust. 1a u.g.n. Tymczasem w niniejszej sprawie wnioskodawca wnosił nie tylko o udostępnienie informacji o sporządzonym operacie szacunkowym, czy o jego treści, lecz także żądał udostępnienia kopii (skanów) operatów określających wartość nieruchomości, a to działki niezabudowanej o nr ewid. [...], Nr KW [...] oraz nieruchomości zamiennej, a zatem żądał udostępnienia tej informacji w określonej postaci. Ta zaś może zostać udostępniona w takim zakresie, a więc zarówno co do treści jak i postaci, wyłącznie w trybie art. 156 ust. 1a u.g.n.

Również drugi zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Jeśli informacja publiczna, której domaga się zainteresowany podmiot, została upubliczniona, organ, do którego skierowano odpowiedni wniosek, powinien jedynie odesłać wnioskodawcę do publikatora. Zatem podmiot zobowiązany jest zwolniony z udzielenia informacji publicznej, a obowiązek informacyjny jest spełniony, jeśli poinformuje wnioskodawcę o miejscu zamieszczenia danych, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Biuletyn Informacji Publicznej stanowi, w swoim założeniu, platformę zapoznawania się z informacją dotyczącą spraw publicznych przez nieograniczony krąg adresatów i stąd też obowiązek umieszczenia informacji w Biuletynie nie rodzi po stronie jego potencjalnych odbiorców uprawnienia do żądania dokonania publikacji lub jej usunięcia. Wszelkie akty i czynności podejmowane przez organy administracji w związku z prowadzeniem BIP, jak i bezczynność w tym zakresie, nie mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego. Jak zasadnie stwierdził Sąd I instancji na stronie BIP Gminy Ożarowice opublikowano żądaną przez wnioskodawcę uchwałę z zachowaniem ograniczeń ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy (art. 250 § 1 p.p.s.a.), gdyż przepisy art. 209 i art. 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach w art. 254 § 1 i art. 258-261 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego powinien złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stosowny wniosek w tym przedmiocie.