Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1633/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280 § 1 i art. 276 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.) Dagmara Dominik-Ogińska, , , po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi P. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012., sygn. akt I FSK 632/11 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2010 r. sygn.akt III SA/Gl 1537/10 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2) zwrócić P. S. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1537/10, oddalił skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) za kwiecień 2003 r. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2012r., sygn. akt I FSK 632/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Gliwicach z dnia 24 listopada 2010 r.

Pismem z dnia 7 listopada 2012r. pełnomocnik P. S. na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "P.p.s.a.", złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012r., sygn. akt I FSK 632/11.

W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania opisano przebieg postępowania podatkowego i sądowego w sprawie. W ocenie jej autora istotnym dla ustalenia wysokości nadwyżki podatku naliczonego pozostaje fakt, że organ podatkowy opierał się przy wydawaniu decyzji między innymi na okoliczności nieodzwierciedlenia faktycznie dokonywanych transakcji gospodarczych przez skarżącego przez przyjmowanie i wystawianie pustych faktur VAT zakupu i sprzedaży. Jak dalej podniesiono decyzją z dnia 22 marca 2012r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. wydaną wobec jednego z kontrahentów skarżącego tj. Jadwigi i Zbigniewa J. W decyzji organu odwoławczego orzeczono nową wysokość zobowiązania, obniżając jego wartość, co było konsekwencją uznania, że przedmioty transakcji były faktycznie w obrocie gospodarczym.

Z powyższej okoliczności wydania w dniu 22 marca 2012r. decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., autor skargi o wznowienie postępowania wywodzi, że skoro organ odwoławczy uznał wydatek poniesiony na zakup towaru, którym handlował m.in. skarżący, to ma to bezpośrednie zastosowanie do sytuacji skarżącego.

W skardze o wznowienie postępowania wskazano ponadto, że o wydaniu powyższej decyzji wobec Jadwigi i Zbigniewa J., skarżący dowiedział się 20 października 2012r.

W końcowej części skargi o wznowienie postępowania wniesiono o dołączenie do akt niniejszego postępowania akt sprawy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 22 marca 2010r. nr [...].

Jednocześnie do skargi o wznowienie dołączono decyzję z dnia 22 marca 2010r. nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej w K. uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia 27 października 2009r. określającą Jadwidze i Zbigniewowi J. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. i określającą nową wysokość zobowiązania za ten okres.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem jeżeli powodem jej wniesienia nie była żadna z przesłanek określonych w art. 271 P.p.s.a. - art. 274 P.p.s.a.

Po pierwsze, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do stwierdzenia, że badana skarga została wniesiona w terminie przewidzianym do dokonania tej czynności procesowej z art. 277 P.p.s.a. Podkreślić należy, że decyzja która ma być podstawą wznowienia została wydana w dniu 22 marca 2010 r., natomiast skarżący podnosi, że dowiedział się o niej w dniu 22 października 2012 r. jednakże w żaden sposób tej okoliczności nie wykazał, a nawet nie uprawdopodobnił.

Ponadto w rozpatrywanej sprawie brak jest ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego.

Jako podstawa skargi o wznowienie, w rozpatrywanej sprawie, został wskazany art. 273 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być potraktowana jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 P.p.s.a., decyzja z dnia 22 marca 2010r. ( mylnie wskazana w skardze o wznowienie jako decyzja z dnia 22 marca 2012r.) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. wydana wobec Jadwigi i Zbigniewa J.

Dyspozycja przepisu art. 273 § 2 P.p.s.a. wskazuje, że podstawę wznowienia postępowania będzie stanowiła taka okoliczność lub środek dowodowy, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Powołując zatem nowe okoliczności lub nowe dowody, należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (por. postanowienie SN z dnia 24 maja 1982 r., sygn. akt II CO 1/82, OSPiKA 1984, nr 2, poz. 27 z glosą W. Stojanowskiej oraz postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt I GSK 169/12 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl: dalej powoływana jako: CBOSA).

Nie można natomiast uznać, że wpływ na wynik sprawy w przedmiocie podatku VAT, zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ma sama okoliczność, że w stosunku do kontrahenta podatnika została wydana decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i obniżająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 273 § 2 P.p.s.a. chodzi w szczególności o taką okoliczność lub środek dowodowy, które mogły wpłynąć na odmienną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego. Sama zaś odmienna ocena materiału dowodowego, dokonana w związku z określeniem zobowiązania podatkowego w stosunku do innego podatnika, w innym podatku, takiej okoliczności lub środka dowodowego nie stanowią.

W art. 273 § 2 P.p.s.a. chodzi bowiem o fakty lub inne dowody dotyczące decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego, które istniały w dniu wydania decyzji lub aktu ale strona nie mogła się na nie powołać z powodów od niej niezależnych, czyli o okoliczności dotyczące decyzji administracyjnej objętej prawomocnym wyrokiem Sądu tj. tej samej sprawy sądowoadministracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011r., sygn. akt II GSK 18/11, publik. CBOSA).

Z uwagi na to, iż strona wnosząca skargę o wznowienie postępowania nie wykazała wpływu decyzji z dnia 22 marca 2010r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. wydanej wobec Jadwigi i Zbigniewa J. na wynik sprawy rozstrzygniętej prawomocnym wyrokiem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że powołana podstawa nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego.

Przedstawione rozważania uzasadniają stwierdzenie, że skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, określonych w art. 270-273 P.p.s.a. dlatego też podlega odrzuceniu, w oparciu o art. 280 § 1 i art. 276 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.