Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 121/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i § 1 a, art. 200, art. 205 § 2, art. 206
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 ust. 1, art. 13, art. 15 ust. 1 i 2, art. 16 ust.1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. K.l na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w P. w przedmiocie udostępnienie informacji publicznej I. stwierdza, że Dyrektor Szkoły Podstawowej w P. dopuścił się bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej w P. na rzecz skarżącej M. K. kwotę 217 zł /słownie: dwieście siedemnaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M.K. jest bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w [...], dalej "Organ", w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 6 lipca 2017 r. Skarżąca złożyła do Organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym udzielenie odpowiedź na pytanie czy Organ, w latach 2014-2016 zawierał umowy z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, w tym zastępstwa procesowego. W wypadku odpowiedzi pozytywnej, Skarżąca wniosła o przesłanie kopii tych umów. Wniosek został wniesiony za pomocą platformy ePUAP.

W skardze na opisaną wstępie bezczynność, która wpłynęła do organu w dniu skarżąca reprezentowana przez fachowego pełnomocnika zarzuciła Organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, dalej "udip") przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i wniosła o:

zobowiązanie Organu do rozpoznania wniosku Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty zwrotu akt organowi,

zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania w łącznej kwocie 602,20 złotych według załączonego spisu kosztów, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie 480 złotych, stosownie do przepisu § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie.

W uzasadnieniu wyjaśniła, że w dniu 6 lipca 2017 r. złożyła do Organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym udzielenie odpowiedź na zawarte we wniosku pytanie. Wniosek został wniesiony za pomocą platformy ePUAP i został prawidłowo doręczony Organowi w tym dniu czego dowodzi Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia. Jak wynika z ugruntowanej linii orzeczniczej, doręczenie tą drogą pisma Organowi uznać należy za skuteczne. W świetle ugruntowanego orzecznictwa nie ulega wątpliwości, że żądana przez Skarżącą informacja stanowi informację publiczną, a Organ jako podmiot sektora finansów publicznych jest obowiązany do jej udostępnienia. Z przepisu art. 13 ust. 1 udip wynika, że udostępnienie informacji publicznej następuje niezwłocznie, nie później jednak, niż w terminie 14 dni od dnia złożenia stosownego wniosku. W wypadku braku możliwości udostępnienia przedmiotowej informacji we wskazanym terminie, Organ w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku winien powiadomić Wnioskodawcę o powodach opóźnienia, określając jednocześnie termin jej udostępnienia, nie dłuższy jednak niż 2 miesiące (art. 13 ust. 2 ww. ustawy). W przepisanym terminie jednakowoż, Organ nie udostępnił żądanej informacji, nie zawiadomił też Wnioskodawcy o zaistnieniu okoliczności z art. 13 ust. 2 ustawy, ani też nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 ww. ustawy. Złożony przez Skarżącą wniosek nie spotkał się z jakąkolwiek reakcją Organu. Zatem, nie ulega wątpliwości, iż Organ pozostaje bezczynny w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, co czyni niniejszą skargę konieczną i zasadną.

Skarżąca wskazała ponadto, iż po myśli przepisu art. 25 § 2 Ppsa zdolność sądową mają również samorządowe jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

W odpowiedzi na skargę Organ reprezentowany przez fachowego pełnomocnika wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W piśmie z dnia 5 września 2017 r. Organ udzielił bowiem skarżącej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Odpowiedź ta została przekazana skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP, jak również została wysłana drogą pocztową na adres korespondencyjny wskazany przez skarżącą. Tym samym należy stwierdzić, że skarga M. K. stała się bezprzedmiotowa.

Na marginesie zwrócono uwagę na ważny aspekt sprawy, jakim jest specyfika pracy w placówce szkolnej. Mianowicie zapytanie skarżąca złożył w lipcu, w okresie wakacyjnym. W czasie wakacji w Organie, będącym szkołą podstawową, organizacja pracy wygląda z pewnością inaczej niż w czasie roku szkolnego. Z uwagi na mniejszy zakres obowiązków oraz powiązany z tym mniejszy zasób kadrowy pracowników szkoły w czasie wakacji, organ nie jest w stanie obsługiwać na bieżąco platformy ePUAP i wpływających tam zapytań. Organ dołożył natomiast wszelkich starań, by w pierwszym możliwym terminie udzielić odpowiedzi na pytanie zadane przez skarżącą.

Mając na uwadze powyższe oraz bezprzedmiotowość żądania skargi nie jest również zasadne obciążanie Organu obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016, poz. 1066 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2016 r., poz. 718), zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola Sądu obejmuje orzekania w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ustawy.

Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w [...], polegająca na udzieleniu informacji

z naruszeniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 6 lipca 2017 r. skarżąca złożyła do organu wniosek o udzielenie informacji poprzez odpowiedź na pytanie, czy organ

w latach 2014 – 2016 zawierał umowy z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, w tym zastępstwa procesowego, jeżeli tak, to wniosła o nadesłanie kopii umów. W skardze do organu z dnia 1 września 2017 r. skarżąca zarzuciła, iż z przepisu art. 13 ustawy u.d.i.p. wynika, że udostępnienie informacji publicznej następuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 14 dni.

Jak wynika z akt administracyjnych, w dniu 5 września 2017 r. udzielono skarżącej żądaną odpowiedź we wskazany we wniosku sposób.

Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, gdyż zgodnie z art. 119 pkt

4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie w niej określonym. Zakres przedmiotowy informacji publicznej określa art. 5 ust. 1 ustawy, wymieniając rodzaje spraw, jakich może ona dotyczyć, niemniej jednak nie czyni tego w sposób wyczerpujący, o czym świadczy zwrot " w szczególności".

W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna", za którą uznaje się każdą informację odnoszącą się do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa. Zakres żądanych przez skarżącą informacji mieścił się

w pojęciu informacji publicznej.

Skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, gdyż zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy przepisy K.p.a. stosuje się tylko do decyzji

o odmowie udzielenia informacji publicznej. Nie mają one zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie tej ustawy.

Uznając dopuszczalność skargi i skuteczność jej wniesienia należy podkreślić, iż udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż

w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku – art. 13 ust. 1 ustawy z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja nie może być udostępniona w terminie określonym wyżej, podmiot obowiązany jest do powiadomienia w tym terminie strony

o powodach opóźnienia oraz o terminie załatwienia wniosku, nie dłuższym niż

2 miesiące od dnia złożenia wniosku – art. 13 ust. 2 ustawy.

Udostępnienie informacji następuje w sposób i w formie zgodnych

z wnioskiem.

W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych, pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza niepodjęciu – w terminie wskazanym w art. 13 ustawy stosownych czynności, tj.: nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1)

W rozpoznawanej w sprawie dyrektor szkoły nie udzielił w przewidzianym ustawą czasie żądanych informacji, które mają charakter informacji publicznej. Uzasadnienie dyrektora szkoły, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej został złożony w okresie wakacyjnym, gdy szkoła pracuje w bardzo ograniczonym zakresie nie jest zasadne, ponieważ gdy udzielenie żądanej informacji było niemożliwe należało powiadomić o tym podmiot, który z takim wnioskiem wystąpił.

W tej sytuacji, należało stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności.

W kontekście niezałatwienia sprawy w przewidzianym terminie istotny jest wyłącznie fakt ich niedotrzymania.

Ponieważ po wniesieniu skargi Dyrektor Szkoły Podstawowej w [...] udzielił żądanej informacji skarżącej nie było podstaw do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku.

Uwzględniając uzasadnienie dyrektora szkoły, iż był to okres wakacyjny,

a placówka pracuje w tym czasie w okrojonym składzie, Sąd uznał iż bezczynność nie ,miała charakteru rażącego.

O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 206 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika będące częścią przewidzianej stawki minimalnej określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

Zgodnie z treścią art. 206 P.p.s.a. w uzasadnionych przypadkach Sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub części,

w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej

w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.

Przepis art. 2016 P.p.s.a. dopuszcza możliwość tzw. miarkowania przy zasądzaniu zwrotu kosztów postępowania od organu w zależności od oceny okoliczności sprawy.

W rozpoznawanej sprawie złożony wniosek ma charakter szablonowy, wnioskodawca i jej pełnomocnik, to osoby mieszkające w Ł.

Dyrektor szkoły udzielił żądanej informacji zaraz po rozpoczęciu roku szkolnego. Charakter niniejszej sprawy oraz wkład pracy pełnomocnika

w przyczynienie się do jej załatwienia był niewielki, a to właśnie wkład pracy winien decydować o wysokości zasądzonych skarżącej kosztów.

Jak ustalono skarga M.K. na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej nie jest odosobniona.

W ocenie Sądu rozpoznawana sprawa nie była skomplikowana, a podjęte przez pełnomocnika skarżącej czynności miały charakter powtarzalny. Wysokość przyznanych kosztów odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika. Wobec tego uzasadnionym jest zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

w adekwatnej do nakładu pracy wysokości.

Z tych względów na podstawie art. 149 § 1 i § 1a P.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji.