Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 861/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-10-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 4 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na skutek wniosku J. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 861/13

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi J. N. jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] o nałożenia kary pieniężnej w kwocie 15 000 zł tytułem skrócenia tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego.

W skardze J. N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - do chwili rozpatrzenia skargi z powodu naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej res iudicata oraz przepisów prawa materialnego, w tym Konstytucji RP, co w jego ocenie czyni, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą prawną i jest nieważna. Według skarżącego: wykonanie tej decyzji narazi go na nieodwracalne straty w środkach transportowych i sprawdzonych kierowcach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (patrz: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556).

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym skarżący powinien przytoczyć konkretne okoliczności wskazujące na możliwość zaistnienia wyżej opisanych zdarzeń.

Przy czym twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Takich dokumentów wnioskodawca nie przedstawił. Aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Sąd nie znając sytuacji materialnej skarżącego (np. stanu jego zasobów pieniężnych, skali ewentualnych oszczędności) nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody majątkowej w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji ani czy skutki tej decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji skarżący winien był wykazać wysokość osiąganych dochodów, jak też wysokość posiadanych środków pieniężnych a także przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające te dane (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 września 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2357/13).

Podanie przez skarżącego na dotkliwe skutki wyegzekwowania kary, polegające na: nieodwracalnych stratach w środkach transportowych i sprawdzonych kierowcach - bez bliższego uzasadnienia i uprawdopodobnienia, nie spełnia wyżej wskazanych wymogów.

Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej zasadne, że przedmiotem sporu jest decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, a więc z istoty swej skutki tej decyzji są odwracalne. Dlatego,

w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi zwrot należności.

Nadmienić należy, że na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny sprawy sądowoadministracyjnej i oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek

o wstrzymanie wykonania. Tak więc Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W związku

z tym zarzuty skarżącego na poparcie wniosku, a dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być brane przez Sąd na obecnym etapie postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.