Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 287/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 42
journal: Dz.U. 2022 poz 699
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2022 r. sprawy ze skargi A.P. i P.P.-wspólników spółki cywilnej [...] S.C. z siedzibą w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 287/22

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 21 grudnia 2020 r. A. P. oraz P. P., prowadzący wspólnie działalność gospodarczą pod nazwą "P." s.c. A. P., P. P. z siedzibą w Z. wystąpili do Starosty T. o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami na terenie dróg gminnych gminy Ś. i leśnych Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T., powiat t.

Organ uznał, że wniosek nie spełnia wymagań formalnych uregulowanych w art. 42 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 699 z późn. zm. – dalej powoływanej jako u.o.) i w myśl art. 50 § 1 i art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm. – dalej powoływanej jako k.p.a.) dwukrotnie wzywał wnioskodawców do uzupełnienia i wyjaśnienia zapisów wniosku. W dniu 11 marca 2021 r. organ wszczął postępowanie i stwierdził, iż wnioskodawca nie przesłał wymaganej przepisami art. 42 ust. 3c u.o. oraz przepisami załącznika ("rodzaje odpadów oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R3, R5, R11 i R12 wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, poza instalacjami i urządzeniami") do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto organ wskazał, że skarżący nie dołączyli żadnego dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do terenów, na których prowadzone ma być przetwarzanie odpadów. Wobec powyższego, Starostwa T. decyzją z dnia [...] maja 2021 r. znak: [...] odmówił wydania wnioskowanego zezwolenia. Od ww. decyzji skarżący złożyli odwołanie, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławczy decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. znak: [...] ją uchyliło i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Starosta T. w dniu 26 lipca 2021 r. ponownie wezwał skarżących do uzupełnienia wniosku o dokumenty:

– decyzję o warunkach zabudowy lub decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 42 ust. 3c u.o. w zw. z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r.;

– tytuł prawny do terenów, na których prowadzone ma być przetwarzanie odpadów w procesie R5, polegające na budowie, przebudowie lub remoncie, utwardzaniu powierzchni tych terenów, w myśl załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r.;

– decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach jeśli budowa, przebudowa lub remont, utwardzanie dróg, na których prowadzone będzie przetwarzanie odpadów w procesie R5, przekroczy długość 1 km.

W dniu 30 lipca 2021 r. do Starosty T. wpłynęły wyjaśnienia skarżących, zaś w dniu 9 sierpnia 2021 r. organ zawiadomił ich o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, co uzasadnił w ten sposób, że skarżący wciąż nie przedłożyli wymaganych dokumentów. Skarżący złożyli w dniu 17 sierpnia 2021 r. ponaglenie na prowadzone postępowanie wobec niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, które organ przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Na skutek ww. ponaglenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak: [...] wskazując, że Starosta T. dopuścił się bezczynności i wyznaczając nowy termin do załatwienia sprawy.

Starosta T., mając na względzie uwagi podniesione przez organ odwoławczy w ww. postanowieniu, wystąpił do Wójta Gminy Ś. o określenie, czy zamierzony sposób gospodarki odpadami przez skarżących jest zgodny z przepisami prawa miejscowego i wniósł o określenie, czy prowadzenie przetwarzania odpadów polegający na utwardzaniu powierzchni terenów – proces R5 oraz na budowie, przebudowie lub remoncie wałów, nasypów drogowych oraz podbudów dróg – proces R5, wymaga wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. W odpowiedzi na to pismo Wójt Gminy Ś. wskazał, że planowane przedsięwzięcie nie jest sprzeczne z przepisami prawa miejscowego, natomiast w związku z pracami związanymi z procesem R5 dochodzić będzie do zmiany sposobu zagospodarowania terenu, w związku z czym wymagane będzie uzyskanie przez skarżących decyzji o warunkach zabudowy. Następnie organ wystąpił do Burmistrza T., który także pozytywnie zaopiniował planowane zamierzenie i wskazał działki, dla których nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ponadto Starosta T. wystąpił do Nadleśnictw W. i T. z zapytaniem, czy planowane przedsięwzięcie jest możliwe do przeprowadzenia na terenie nieruchomości będących własnością Lasów Państwowych z wykorzystaniem odpadów i czy w ten sposób dojdzie do zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Poszczególne nadleśnictwa udzieliły odpowiedzi, że nie dojdzie do zmiany sposobu użytkowania gruntów i dopuszcza się wykorzystywane materiałów z odzysku przy remontach dróg, jednak muszą spełniać odpowiednie normy.

Biorąc pod uwagę powyższe, decyzją z dnia 5 listopada 2021 r. znak: [...] Starosta T. odmówił wydania A. P. oraz P. P., prowadzącym wspólnie działalność gospodarczą pod nazwą "P." s.c. A. P., P. P. z siedzibą w Z. zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami na terenie dróg gminnych gminy Ś. i leśnych Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T., powiat t.

W wyniku zebranego materiału dowodowego organ ustalił, iż zgodnie z art. 42 ust. 3c u.o., załącznikiem do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. oraz art. 59 ust 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503 z późn. zm. – dalej powoływanej jako u.p.z.p.) do wydania ww. zezwolenia wymagane jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, której wnioskodawcy do wniosku nie załączyli. Organ wskazał, że przedłożenie decyzji o warunkach zabudowy z przedmiotowym wnioskiem jest obligatoryjne, ponieważ w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego niezbędne jest uzyskanie ww. decyzji, aby móc wykonać roboty budowlane. Natomiast organ stanął na stanowisku, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze zmianą zagospodarowania terenu, polegającą na wykonaniu innych robót budowlanych, zaś zakres prac wskazuje na wykorzystanie m.in. odpadów, materiałów i elementów budowlanych oraz infrastruktury drogowej, wobec czego prace te noszą miano przebudowy drogi.

Starosta T. wskazał także, że skarżący są zobowiązani do przedstawienia tytułu prawnego do terenów, na których ma być prowadzony odzysk, co jest wymagane już na etapie weryfikacji wniosku. Nadto organ zaznaczył, że dokonanie uzgodnień skarżących z Gminą Ś. i Nadleśnictwami nie jest równoznaczne z uzyskaniem tytułu prawnego do terenów objętych wnioskiem.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wnieśli o jej uchylenie w całości i wydanie przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia reformatoryjnego. Skarżący podnieśli, iż decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej i w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny, a nadto zarzucili naruszenie art. 35 k.p.a. z uwagi na wydanie zaskarżonej decyzji po terminie wskazanym w postanowieniu organu odwoławczego z dnia 30 sierpnia 2022 r. Ustosunkowując się do podstawy prawnej decyzji, tj. art. 46 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 42 ust. 3c u.o., skarżący stwierdzili, że w niniejszym stanie faktycznym nie wystąpiła żadna z przesłanek decyzji odmownej, wskazując, że opinie organów właściwych do oceny zgodności wniosku z prawem miejscowym były pozytywne. Ponadto w ocenie skarżących nie ma przepisu wskazującego, że tytuł prawny do nieruchomości, na której ma być prowadzona przedmiotowa działalność, musi stanowić załącznik do wniosku o wydanie zezwolenia na działalność w zakresie przetwarzania odpadów, natomiast ich zdaniem takim tytułem należy się legitymować dopiero przed przystąpieniem do takiej działalności. Jednocześnie skarżący wskazali, że z uwagi na charakter ich działalności nie są w stanie precyzyjnie wskazać miejsca jej prowadzenia, a także nie są w stanie dołączyć decyzji o warunkach zabudowy.

Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r. znak: [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2, 4 i 5 u.o. we wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów należy wskazać: rodzaj odpadów, miejsce ich przetwarzania, miejsce i sposób ich magazynowania, maksymalną masę odpadów, które mogą być magazynowane. Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 42 ust. 3c do ww. wniosku dołączyć należy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdy dla tego terenu nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i stanowi to formalny wymóg dla prawidłowości tego wniosku. Organ podkreślił jednak, że decyzja taka nie byłaby wymagana, jeżeli z wykorzystaniem odpadów nie wiązałaby się zmiana sposobu zagospodarowania terenu. Zdaniem organu odwoławczego skarżący nie wskazali we wniosku, ani w swoich dalszych pismach, jaki będzie konkretnie charakter ich działań na danych działkach, w związku z czym organy nie mają możliwości ustalenia, czy charakter robót będzie wymagał przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy. Jednakże w ocenie organu, prace polegające na utwardzaniu powierzchni terenów oraz budowie, przebudowie lub remoncie istniejących dróg wykorzystując materiały z przetwarzania odpadów w procesie R5 prowadzić będą do zmiany sposobu zagospodarowania terenu w myśl art. 59 u.p.z.p., w związku z czym wymagane będzie uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Wobec powyższego organ stanął na stanowisku, że nie można odstąpić od wymogu określonego w art. 42 ust. 3c u.o.

Jednocześnie organ odwoławczy nie zgadza się z organem I instancji co do obowiązku przedłożenia tytułu prawnego do terenów, na których będzie prowadzone przetwarzanie odpadów. O wymogu takim stanowi rozporządzenie Ministra środowiska z dnia 11 maja 2015 r., w załączniku do którego stwierdzono, że przedmiotowy proces przetwarzania odbywa się w warunkach "utwardzania powierzchni terenów, do których posiadacz ma tytuł prawny na podstawie zgłoszenia dokonanego w trybie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane". W ocenie organu wymogu tego nie można rozciągnąć na etap składania przedmiotowego wniosku, gdyż w ustawie o odpadach wskazano wprost kiedy taki wymóg ma miejsce na etapie wnioskowania i odnosi się on do zbierania odpadów niebezpiecznych, odzysku odpadów przez wypełnienie terenów niekorzystnie przekształconych, zbierania lub przetwarzania odpadów komunalnych. Organ odwoławczy zgodził się ze skarżącymi, że tytułem takim strony muszą się legitymować przed przystąpieniem do przetwarzania odpadów, a nie na etapie wnioskowania o wydanie zezwolenia.

Ponadto organ II instancji wskazał następną przesłankę wydania wnioskowanego zezwolenia, której skarżący zdaniem organu nie spełnili. W ocenie organu pozytywnej decyzji w niniejszej sprawie nie można wydać również z uwagi na to, że skarżący nie oznaczyli należycie miejsca przetwarzania odpadów. Organ podkreślił, że miejsce musi być oznaczone szczegółowo (adres, numer działki) i nie jest wystarczającym podanie jako miejsca przetwarzania odpadów nazwy miejscowości.

W skardze do Sądu skarżący, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie i podnosząc ponownie zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. – dalej powoływanej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zgodnie z wyżej wskazanymi kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu i nie ma podstaw do pozbawienia jej mocy wiążącej.

Przedmiotem postępowania w sprawie jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty T. z dnia [...] listopada 2021 r. w zakresie, w którym utrzymała w mocy odmowę udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami na terenie dróg gminnych gminy Ś. i leśnych Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T., powiat t.

Istota sporu w sprawie, w następstwie decyzji organu odwoławczego, sprowadza się do oceny, czy skarżący muszą spełnić w niniejszym stanie faktycznym przesłanki wskazane przez organy obu instancji, mianowicie czy przed udzieleniem wnioskowanego zezwolenia skarżący są zobowiązani do przedstawienia tytułu prawnego do terenów, na których ma być prowadzony odzysk oraz czy skarżący muszą uzyskać decyzję o warunkach zabudowy dla tych terenów, a także w jakim stopniu szczegółowości musi zostać określone miejsce przetwarzania odpadów.

Na wstępie wskazać należy, że wniosek skarżących dotyczy zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami, którego warunki formalne określone zostały w art. 42 u.o. Ustawodawca w art. 42 ust. 3c u.o. uregulował obowiązek dołączenia do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku gdyby dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, chyba że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest wymagane. Jak ustalił organ I instancji, dla terenów objętych wnioskiem, tj. dla dróg gminnych gminy Ś. i leśnych Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T., nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem w niniejszej sprawie ustalić należy, czy dla prawidłowości przedmiotowego wniosku niezbędne jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy.

, W odniesieniu do treści rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami, skarżący w przedmiotowym wniosku wskazali, że zamierzone przetwarzanie odpadów polegać ma na utwardzaniu powierzchni terenów, budowie, przebudowie lub remoncie wałów, nasypów drogowych oraz podbudowie dróg. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że drogi są obiektami budowlanymi w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm. – dalej powoływanej jako p.b.), a skoro w przepisie tym mowa jest ogólnie o drogach, to należy uznać, że chodzi o każdy jej rodzaj, w tym o drogi, które nie są drogami publicznymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1693 z późn. zm.) (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt II OSK 3370/14, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt II SA/Bk 643/19 – dostęp na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 7 p.b. roboty budowlane polegają na budowie, przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Sąd podziela zatem ocenę organów, iż przetwarzanie odpadów przez skarżących zgodnie z ich wnioskiem polegające na utwardzaniu powierzchni, budowie, przebudowie lub remoncie wałów, nasypów drogowych oraz podbudów dróg równoznaczne jest z przeprowadzaniem remontu lub przebudowy dróg objętych wnioskiem, co w istocie stanowi roboty budowlane. Natomiast przepis art. 59 u.p.z.p wyraźnie przewiduje, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji.

Podsumowując tę część rozważań podkreślić należy, że zakres przetwarzania odpadów wskazany przez skarżących we wniosku obejmuje remont lub przebudowę dróg, które stanowią roboty budowlane w myśl przepisów prawa budowlanego. Natomiast te równoznaczne są ze zmianą zagospodarowania terenu, która wymaga ustalenia warunków zabudowy. Mając na względzie, że dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zaś zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy jest niezbędne dla określonej we wniosku działalności, Sąd zgadza się ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonych decyzjach, iż zgodnie art. 42 ust. 3c u.o., skarżący wraz z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, powinni byli złożyć decyzję o warunkach zabudowy dla terenu objętego wnioskiem.

Następnie wskazać należy, iż wniosek skarżących dotyczy przetwarzania odpadów na terenie dróg gminnych gminy Ś. i leśnych Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T. Organ II instancji w swojej decyzji poddał w wątpliwość prawidłowość takiego oznaczenia miejsca przetwarzania odpadów, wskazując że jest ono nieprecyzyjne, co w konsekwencji uniemożliwia wydanie wnioskowanego zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 4 jednym w wymogów formalnych wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów jest oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów, jednakże ustawodawca nie wskazał, co należy rozumieć poprzez "miejsce", nie określając jego stopnia szczegółowości. Sąd stanął na stanowisku, iż z wykładni językowej tego przepisu wynika, że przez pojęcie "miejsca" należy rozumieć pewien konkretny, oznaczony obszar. Zatem miejsce przetwarzania odpadów musi być skonkretyzowane, np. poprzez podanie adresu lub numeru działki, której dotyczyć ma zezwolenie. Podobna sytuacja ma miejsce z pojęciem "miejsca magazynowania odpadów", które tak samo nie zostało w ustawie zdefiniowane, jednak należy uznać, że odnosi się ono do obiektu bądź obszaru wyznaczonego pewnymi granicami, gdyż z pewnością nie można uznać za spełnienie omawianej przesłanki oznaczenie całej miejscowości bądź bliżej niesprecyzowanej jej części. Nie jest zatem wystarczające wskazanie większego, bliżej nieokreślonego obszaru (np. dróg gminnych gminy Ś. i leśnych Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T.) na którym może dojść do przetwarzania odpadów, ponieważ na takiej podstawie nie można określić, w którym dokładnie miejscu będzie ono miało miejsce. W tym stanie rzeczy, Sąd zgodził się z ze stanowiskiem organu, że we wniosku skarżący powinni wskazać miejsce przetwarzania odpadów podając konkretny adres lub numer ewidencyjny działki, na której ma dojść do tego przetwarzania, gdyż obszar określony jako "drogi gminne gminy Ś. i leśne Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T." jest zbyt nieprecyzyjny, zatem nie spełnia przesłanki wskazania miejsca przetwarzania odpadów.

Następną kwestią, którą należy poruszyć w niniejszych rozważaniach jest warunek formalny wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w postaci przedłożenia dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości, na której ma mieć miejsce przetwarzanie odpadów. W ocenie organu I instancji, na skarżących ciąży obowiązek przedłożenia ww. dokumentu, co wynikać ma z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r., w załączniku do którego stwierdzono, że przedmiotowy proces przetwarzania odbywa się w warunkach "utwardzania powierzchni terenów, do których posiadacz ma tytuł prawny na podstawie zgłoszenia dokonanego w trybie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane". Z powyższym nie zgodził się organ II instancji, gdyż jego zdaniem wymogu tego nie można rozciągnąć na etap składania przedmiotowego wniosku. Wskazać należy, że w art. 42 ust. 4a u.o. wymienione zostały szczególne wypadki, kiedy do wniosku o zezwolenie na zbieranie lub przetworzenie odpadów wymagane jest dołączenie dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości, na której ma mieć miejsce przetwarzanie odpadów, i odnosi się on do zbierania odpadów niebezpiecznych, odzysku odpadów przez wypełnienie terenów niekorzystnie przekształconych, zbierania lub przetwarzania odpadów komunalnych. Zatem a contrario należy uznać, że w innych przypadkach takiego dokumentu dołączać nie trzeba, zaś skarżący w niniejszej sprawie tytułem takim muszą legitymować się dopiero przed przystąpieniem do przetwarzania odpadów, natomiast nie na etapie wnioskowania o wydanie przedmiotowego zezwolenia.

Reasumując, w świetle wskazanych powyżej okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie spełnili warunków formalnych wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami na terenie dróg gminnych gminy Ś. i leśnych Nadleśnictwa W. i Nadleśnictwa T., powiat t., z uwagi na niewskazanie miejsca przetwarzania odpadów (art. 42 ust. 2 pkt 4 u.o.) oraz niedołączenie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 42 ust. 3c u.o.). Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Niniejsza sprawa, na podstawie art. 15 zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.) sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.