Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 936/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

II SA/Łd 936/07

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r.w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną J. S., reprezentowanej przez adwokata z urzędu, do powyższego wyroku z dnia 3 kwietnia 2008r. Uzasadniając Sąd zaznaczył, iż odpis wyroku został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 maja 2008r., natomiast skarga kasacyjna złożona została w dniu 9 czerwca 2008r., zatem z uchybieniem terminu.

W dniu 25 lipca 2008r. wpłynęło do Sądu zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Uzasadniając postawiony wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik argumentował, iż uchybienie terminu spowodowane było strajkiem poczty. Wyjaśnił, iż pracownica Kancelarii w dniu 6 czerwca 2008r. udała się na pocztę celem nadania przesyłki, była przekonana, że będzie to jeszcze możliwe, jednakże w godzinach popołudniowych okazało się, iż wszystkie okoliczne poczty korespondencji nie przyjmują. W tych okolicznościach w dniu 9 czerwca 2008r. w poniedziałek złożyła skargę osobiście w Sądzie. Pełnomocnik dodał, iż pracownica Kancelarii poinformowała o uchybieniu terminu dopiero po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Załączyła wydruk ze strony internetowej, która zawiera informację o strajku poczty, z informacji zawartej w stopce pisma wynika, iż została wydrukowana w dniu 22 lipca 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. tj.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 §1 i art. 87 §2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 §1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W zakresie dopełnienia uchybionej czynności strona musi dopełnić wszystkich warunków, od których uzależniona jest skuteczność takiej czynności.

Strona, która wnosi o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić jedynie, gdy strona (lub jej pełnomocnik) uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Ustawodawca nie wymaga od osoby wnioskującej o przywrócenie terminu udowodnienia braku winy, a jedynie jego uprawdopodobnienia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy przypomnieć należy, iż strona skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, który podejmuje w jej imieniu czynności w ramach postępowania sądowego. Zatem oceniając brak winy w uchybieniu terminu oceniamy brak takiej winy po stronie pełnomocnika strony.

Wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik lub kurator procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika lub kuratora procesowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 1960 r., sygn.akt IV CR 559/59, publ. OSPiKA 1960/ 4/120).

Analizując stan sprawy, niewątpliwie wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu określonego w przepisie art. 87 §1 p.p.s.a. Uprawdopodobniając brak winy w uchybieniu pełnomocnik skarżącej wskazuje na strajk poczty, który uniemożliwił nadanie przesyłki w ostatnim dniu trzydziestodniowego terminu, co z kolei skutkowało złożeniem skargi kasacyjnej osobiście w siedzibie Sądu przez pracownika Kancelarii. Podane przez pełnomocnika okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Niewątpliwie zwlekanie z dokonaniem czynności do ostatniego dnia terminu nie jest zawinionym działaniem strony, jeżeli więc zdarzenie uniemożliwiające jej dokonanie nastąpiło dopiero w ostatnim dniu - niedokonanie czynności jest niezawinione (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 1970 r., sygn.akt II CR 184/70, publ. Biul. SN 1970/11/20). Niemniej jednak strajk poczty nie był zdarzeniem nagłym, które wystąpiło dopiero w ostatnim dniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, było zdarzeniem ciągłym i trwało kilka tygodni. Istotne jest nadto, iż od podmiotów prowadzących działalność, przy której korzystają z usług Poczty Polskiej lub innego rodzaju usługodawcy, należy oczekiwać, iż na bieżąco kontrolują czy korzystanie z usług tych placówek jest możliwe, czy nie powinni skorzystać z usług innego operatora, czy nie będą zmuszenia wykonać określonych czynności osobiście. Takie zachowanie, działanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika leży w interesie tak pełnomocników ale przede wszystkim ich mocodawców. W świetle powyższego trudno przyznać, iż pełnomocnik skarżącej uchybił terminowi na skutek okoliczności od niego niezależnych, którym nie mógł zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności.

Uzasadniając złożony wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik podnosi również, iż przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną miał wysłać pracownik kancelarii. Niewątpliwie jednak, zgodnie z wykształconym orzecznictwem sądowym i stanowiskiem doktryny, zaniedbania pracowników kancelarii, którymi posłużył się pełnomocnik strony przy uzupełnianiu braków skargi, lub przy nadaniu przesyłki zawierającej skargę kasacyjną, są zaniedbaniami samego pełnomocnika w uchybieniu terminu. Powierzenie wysłania przesyłki konkretnemu pracownikowi powoduje, że niewywiązanie się przez niego z tego obowiązku bez wyraźnych obiektywnych przeszkód obciąża osobę zlecającą czynność temu pracownikowi, zatem skutki zaniedbania pracownika obciążają pracodawcę, w niniejszej sprawie pełnomocnika strony, który powierzył wysłanie skargi kasacyjnej swemu pracownikowi (por. postanowienie WSA z dnia 31 stycznia 2006r., sygn.akt III SA/Wa 3374/05, niepubl.; postanowienie WSA z dnia 2 czerwca 2006r., sygn.akt III SA/Wa 1331/06, niepubl.). W świetle powyższego również w tym zakresie argumentacja pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 86 i art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

ar