Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 493/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Ewa Marcinkowska (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy Marcin Borkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. wniosku J. K. z dnia [...] czerwca 2016 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia rozkazu personalnego postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 493/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...]

w przedmiocie odmowy uchylenia rozkazu personalnego.

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu o uzupełnienie powyższego wyroku, o postanowienie o odrzuceniu skargi.

W uzasadnieniu wniosku podniósł, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jest niedopuszczalna. Wskazał, że sąd rozpatrzył sprawę i nie znajdując podstaw do jej pełnego rozpatrzenia oddalił ją zamiast odrzucić. Zdaniem skarżącego nastąpiło w ten sposób istotne uchybienie jego prawom rewizyjnym. Zarzucił, że Sąd zwolnił się w sposób nieuprawniony od rozpoznania sprawy w jej granicach, tj. oceny, czy rzeczywiście istniejący w obrocie prawnym akt decyzyjny, dający skarżonemu organowi prawo potrącenia 1/30 z przynależnego skarżącemu uposażenia, nie narusza jego praw materialnych, a organ odmawiając wzruszenia własnego aktu administracyjnego nie wykorzystuje drogi prawnej do uchylenia się od kontroli sądowo-administracyjnej. Takiego rozstrzygnięcia, zdaniem skarżącego, zabrakło w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku wydanego w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Uzupełnienie wyroku może mieć miejsce jedynie w przypadkach określonych w powyższym przepisie, tj. w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Sąd oddając skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia rozkazu personalnego orzekł o całości skargi. Sąd nie był obowiązany do zamieszczenia w takim rozstrzygnięciu żadnego dodatkowego orzeczenia.

Z treści uzasadnienia wniosku o uzupełnienie wyroku wynika, że zdaniem skarżącego, Sąd winien odrzucić jego skargę.

Wyjaśnić jednak należy, że sąd odrzuca skargę w przypadkach wymienionych w art. 58 § 1 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu sąd odrzuca skargę:

1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;

2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;

3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;

4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;

5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;

5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;

6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Oddalenie skargi następuje zaś, stosownie do treści art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, a więc wówczas, gdy sąd uzna skargę za niezasadną.

Wskazać również należy, że odrzucając skargę sąd ocenia wyłącznie dopuszczalność skargi. Odrzucając skargę sąd nie dokonuje zatem merytorycznej oceny zasadności skargi. W przypadku skargi na decyzję sąd odrzucając skargę nie ocenia więc, czy decyzja ta była prawidłowa, czy też nie. Odrzucenia skargi nie można zatem utożsamiać z oddaleniem skargi. W przypadku, gdy wojewódzki sąd administracyjny uzna, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie z przyczyn merytorycznych, to wówczas oddala skargę. Z powyższego wynika, iż Sąd nie może w takim przypadku jednocześnie odrzucić skargi.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.