Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 621/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2015 poz 900
law: Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,  Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony  Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
article: art. 6, art. 7, art. 8, art. 75 par. 1, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3, art. 217 par. 2 pkt 1, 2, art. 218 par. 1, 2,
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 31 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2017 roku sprawy ze skargi D.S. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 621/17

UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z dnia [...]., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a.) Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał w mocy postanowienie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] wschodniego z dnia [...]., w przedmiocie odmowy wydania D. S. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej w okresie od dnia 20 maja 1998 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. oraz w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 4 stycznia 2016 r.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 28 listopada 2016 r. aspirant w stanie spoczynku D.S. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] z prośbą o wydanie zaświadczenia potwierdzającego służbę w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu w celu podwyższenia emerytury zgodnie z ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 900 ze zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu.

W dniu 13 marca 2017 r. Komendant Powiatowy Policji powiatu [...] (KPP), po rozpatrzeniu wniosku strony, na podstawie § 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 r. poz. 1148) wydał zaświadczenie, że zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. nr 86, poz. 734 ze zm.), aspirant (w stanie spoczynku) D. S. od dnia 01.01.2011 r. do dnia 31.12.2011 r. pełnił służbę w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu.

Ponadto, w tej samej dacie organ wydał postanowienie nr [...], którym odmówił wydania D. S. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej w okresie od 20 maja 1998 r. do 31 grudnia 2010 r. oraz w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 4 stycznia 2016 r.

Organ wskazał, iż we wniosku D. S. podniósł, że w okresie służby brał czynny udział w interwencjach z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, jak również w zatrzymaniu sprawców przestępstw i wykroczeń, konwojowaniu, a także przywracaniu porządku publicznego podczas imprez masowych oraz wykonywał czynności służbowe przy użyciu psa służbowego. W Komendzie Powiatowej Policji powiatu [...] przeprowadzono kwerendę dokumentów, w tym:

- notatników służbowych za lata 2008 - 2015,

- książki działań minersko - pirotechnicznych [...] za lata 2002 -2015,

- teczek "Zabezpieczenia i porządku publicznego podczas imprez i uroczystości, imprez

masowych, zgromadzeń publicznych oraz tras przejazdu osób podlegających ochronie'' za lata 2009-2015.

KPP podniósł, iż ze szczegółowej analizy tych dokumentów wynika, że D.S. faktycznie wykonywał czynności związane z zatrzymywaniem sprawców przestępstw i wykroczeń oraz doprowadzaniu i konwojowaniu, jednakże nie pełnił tej służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu., tj. nie podejmował czynności operacyjno - rozpoznawczych, dochodzeniowo śledczych i interwencji w celu ochrony obywateli, mienia w sytuacjach, w których istniało zagrożenie dla jego życia. Podejmowane przez w/w czynności służbowe nie miały charakteru wyjątkowego. W tym zakresie zostały załączone notatki służbowe osób dokonujących kwerendy dokumentów. Wcześniejsza dokumentacja w powyższym zakresie, tj. notatniki służbowe za lata 1999 - 2007 oraz teczki dotyczące zagadnienia "Zabezpieczenia i porządku publicznego podczas imprez i uroczystości, imprez masowych, zgromadzeń publicznych oraz tras przejazdu osób podlegających ochronie" z uwagi na upływ okresu ich archiwizacji zostały wybrakowane (protokół brakowania z dnia [...]. Nr. [...], z dnia [...] nr [...] z dnia [...]. nr [...], z dnia [...] nr [...] z dnia [...] nr [...] z dnia [...] nr [...], z dnia [...] nr [...], z dnia [...] nr [...], z dnia [...]. nr [...], z dnia [...] nr [...]. Ponadto, z dokonanych przez organ ustaleń na podstawie akt osobowych wynika, że skarżący w trzech okresach pełnił opiekę na psem służbowym, w tym: od 03.07.2001 r. do 24.10.2001 r. (w trakcie kursu specjalistycznego wycofano psa służbowego "Pabir"), od 08.01.2002 r. do 05.04.2002 r. (w trakcie kursu specjalistycznego wycofano psa służbowego "Rocky") oraz w okresie od 22.07.2003 r. do dnia 01.09.2010 r. nad psem służbowym o nazwie "Salim" i w tym czasie faktycznie te obowiązki wykonywał. Komendant zaznaczył, iż przegląd dokumentów w archiwum wskazuje, że w latach 2000 - 2004 brak jest informacji o zarejestrowaniu przez wnioskodawcę dziennika pracy psa służbowego i jednocześnie brak jest informacji o wybrakowaniu przedmiotowych dokumentów. Kategoria archiwizacyjna tego rodzaju dokumentu [...] pozwala na stwierdzenie, że dzienniki pracy psa służbowego za okres poprzedzający 2004 r. fizycznie już nie istnieją. Z kolei w latach 2005 - 2010 skarżący dwukrotnie zarejestrował dziennika psa służbowego - w roku 2005, który przerejestrowano na 2006 i 2007 r. W dziennikach i książkach ewidencyjnych Wydziału Prewencji jednostki nie odnotowano jednak faktu zdania tego dziennika przez funkcjonariusza. W 2009 r. wnioskodawca zarejestrował kolejny dziennik psa służbowego, który przerejestrowano na rok 2010, lecz również brak jest adnotacji o rozliczeniu i zdaniu tego dziennika przez zainteresowanego. Z tego powodu nie było możliwe dokonanie kwerendy tych dokumentów.

Organ podniósł również, iż przegląd "książki działań minersko - pirotechnicznych [...]" za lata 2002 - 2015 wskazuje, że w poszczególnych latach - za wyjątkiem roku 2011, asp. (w stanie spoczynku) D. S. nie podejmował więcej niż 6 razy w ciągu roku interwencji w zakresie rozpoznania minersko - pirotechnicznego, które mogłyby zostać uznane za szczególnie zagrażające zdrowiu i życiu w rozumieniu przepisu § 4 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. W poprzednich latach, tj. przed 2002 r., nie odnotowano faktu zarejestrowania takiej książki w Wydziale Prewencji tut. jednostki, w związku z powyższym nie można dokonać kwerendy dokumentów w zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego we wcześniejszym okresie.

KPP wskazał wobec powyższego, że nie dysponuje dokumentacją, która potwierdzałaby, że D. S. w trakcie pełnienia służby w tut. jednostce, co najmniej 6 razy w ciągu roku podejmował czynności operacyjno - rozpoznawcze lub dochodzeniowo - śledcze albo interwencje w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało szczególne zagrożenie dla życia lub zdrowa, jak również nie uczestniczył co najmniej przez 30 dni w ciągu roku w fizycznej ochronie osób, mienia lub w warunkach, w których istniało szczególne zagrożenie życia lub zdrowia. Nadmienił ponadto, że w Komendzie Powiatowej Policji powiatu [...] brak jest osobnej dokumentacji, potwierdzającej pełnienie przez policjantów służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury z uwagi na brak tego typu sytuacji.

Od powyższego postanowienia D. S. wniósł zażalenie, zarzucając przewlekłość postępowania, nieprzesłuchanie jakichkolwiek świadków, w tym strony, nieprowadzenie rejestrów dotyczących odnotowywania przesłanek zawartych w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. Ponadto, strona podniosła zarzut niepoddania kwerendzie wszystkich dokumentów znajdujących się w Komendzie Powiatowej Policji [...], w tym dziennika psa służbowego. D. S. zapewnił przy tym, że odchodząc ze służby zdał dziennik psa służbowego i podkreślił że miał tylko jeden dziennik a nie dwa, na dowód czego załączył do zażalenia kserokopię pierwszej strony dziennika. Do zażalenia strona złączyła również część dokumentacji minersko-pirotechnicznej (protokoły z interwencji przeprowadzonych w roku 2000), zaznaczając, że resztę dokumentacji przedstawi w sądzie. Skarżący ponowił wniosek o uwzględnienie roszczenia i przyznanie uprawnienia do podwyższenia emerytury o 0,5% jej podstawy za każdy rok pełnienia służby w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu.

Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Wojewódzki Policji (KWP) utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał treść art. 217 i art. 218 k.p.a. i podkreślił, że żądanie w zakresie wydania zaświadczenia nie może prowadzić do konieczności zbierania przez organ administracji nowych informacji, jakkolwiek może się wiązać z potrzebą aktualizacji lub przetworzenia posiadanych danych. Organ rozpatrując żądanie strony, przed wydaniem zaświadczenia uwzględnia dane z ewidencji, rejestrów, zbiorów dokumentów lub zbiorów danych utrwalonych innymi technikami. W sytuacji, gdy dowody posiadane przez organ nie pozwalają na uwzględnienie wniosku, organ ten może wydać jedynie postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia.

Organ podniósł, iż KPP powiatu [...] przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie ustalenia stanu faktycznego, które jednak nie przyniosło zamierzonego efektu w postaci uzyskania dokumentów potwierdzających pełnienie przez D. S. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od 20 maja 1998 r. do 31 grudnia 2010 r. oraz od 1 stycznia 2012 r. do 4 stycznia 2016 r., za wyjątkiem roku 2011, za który wydano stronie odpowiednie zaświadczenie z dnia 13 marca 2017 r.

Organ odwoławczy wskazał, iż z analizy akt osobowych oraz przebiegu służby strony wynika, że od dnia przyjęcia do dnia zwolnienia pełniła służbę na terenie podległym Komendzie Powiatowej Policji powiatu [...], tj. w Komisariacie Policji w K. Komendy Rejonowej Policji w T. M., Plutonie Patrolowo-Interwencyjnym KPP Ł-W., posterunku Policji w A., KPP Ł.-W., Wydziale Ruchu Drogowego KPP Ł.-W. oraz w dyspozycji KPP powiatu [...]. Ponadto, z akt osobowych policjanta wynika, iż od dnia 30 września 2015 r. przebywał na ciągłym zwolnieniu lekarskim. Orzeczeniem nr [...] [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w Ł. z dnia [...]. strona uznana została za trwale niezdolnego do służby w Policji i zaliczona do trzeciej grupy inwalidzkiej - inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą. Rozkazem personalnym [...] [...] z dnia [...]. D. S. został z dniem 5 stycznia 2016 r. zwolniony od zajęć służbowych na okres do dnia rozwiązania stosunku służbowego, natomiast Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] z dnia [...]. zwolniony został ze służby w Policji z dniem 28 października 2016 r. na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji.

KWP wskazał, że w trakcie postępowania wyjaśniającego organ I instancji przeprowadził kwerendę materiałów będących w dyspozycji Wydziału Prewencji oraz Wydziału Ruchu Drogowego KPP Ł-W, w celu wytypowania dokumentów potwierdzających wykonywanie przez stronę czynności, w których istniało zagrożenie dla życia i zdrowia. Ponadto, pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. organ I instancji zwrócił się do Naczelnika Wydziału ds. Ochrony Informacji Niejawnych Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. o udostępnienie i wypożyczenie z archiwum KWP w Ł. dokumentów przekazanych przez Sztab Policji KWP w Ł., to jest protokołów z działań z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego przeprowadzonych w KPP Ł-W ([...]), które zostały zdane za spisem akt nr [...].

Z notatki służbowej z 09.01.2017 r. Naczelnika Wydziału Prewencji KPP wynika, iż przeprowadzona została kwerenda zasobu archiwalnego znajdującego się w Wydziale Prewencji oraz Zespole Prezydialnym KPP Ł – W. W wyniku kwerendy książki działań minersko – pirotechnicznych prowadzonej od 2002 r. do dnia wydania postanowienia przeanalizowano, ile interwencji minersko pirotechnicznych podejmował policjant od 2002 r. do 2016 r. Wyżej wymienione interwencje minersko-pirotechniczne z udziałem policjanta zostały podzielone na interwencje potwierdzone, w których ujawniono materiały lub substancje wybuchowe oraz interwencje niepotwierdzone, w których policjant nie miał styczności z materiałami lub substancjami wybuchowymi.

Ponadto, z notatki służbowej z 9 stycznia 2017 r. w zakresie wykonywania przez stronę obowiązków przewodnika psa służbowego wynika, iż Wydział Prewencji KPP Ł-W prowadzi rejestr teczek, dokumentów, dzienników i książek ewidencyjnych [..] od 2004 r. Natomiast w latach 1999-2004 książki i dzienniki rejestrowane były w [...] Zespołu Prezydialnego KPP Ł-W. Kwerenda pozwoliła na ustalenie, iż w latach 1999-2004 nie odnotowano faktu zarejestrowania dziennika psa służbowego pozostającego pod opieką strony. Zgodnie z załącznikiem do zarządzenia nr 93 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 grudnia 2007 r. w sprawie jednolitego rzeczowego wykazu akt Policji (Dz. Urz. MSWiA 2008 Nr 1, poz. 1) obowiązującego do dnia 28 lutego 2017 r., dzienniki psa służbowego są rejestrowane według symbolu klasyfikacyjnego w rejestrze o symbolu 5102, który posiada kategorię archiwalną B-5. Tę samą kategorię archiwalną nadawano dziennikom psa służbowego według wcześniej obowiązującego jednolitego rzeczowego wykazu akt Policji wprowadzonego decyzją nr [...] Komendanta Głównego Policji z 8 marca 1995 r. zmieniającą decyzję w sprawie jednolitego rzeczowego wykazu akt Policji, zmienioną decyzją nr [...] Komendanta Głównego Policji z [...]. w sprawie zmiany klauzuli tajności decyzji wprowadzającej do użytku służbowego w jednostkach organizacyjnych Policji "Jednolity rzeczowy wykaz akt Policji". Dokonano również kwerendy rejestrów [...]prowadzonych w Wydziale Prewencji KPP Ł-W za lata 2004-2010, dotyczących dziennika pracy psa służbowego pozostającego pod opieką policjanta. KWP stwierdził, że w latach 2005-2010 dziennik pracy psa służbowego zarejestrowany został dwukrotnie. Pierwszy raz w 2005 r. i dziennik ten został przerejestrowany na rok 2006, a później 2007. W roku 2007 dziennik ten nie został zakończony ani przerejestrowany. W 2008 r. brak informacji o zarejestrowaniu dziennika. W 2009 r. został zarejestrowany dziennik psa służbowego, który przerejestrowano na 2010 r. W rejestrze roku 2010 dziennik ten nie został zakończony ani też przerejestrowany.

Z notatki służbowej z dnia 19 stycznia 2017 r. Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KPP powiatu [...] (karta nr [...] akt postępowania) wynika, iż przeprowadzona została kwerenda zasobu archiwalnego znajdującego się w Wydziale Ruchu Drogowego PP Ł-W za okres służby strony w tej komórce organizacyjnej, to jest od dnia 1 sierpnia 2013 r. do dnia 30 września 2015 r. W wyniku kwerendy notatników służbowych strony ustalono, iż w tym okresie brak jest wydarzeń z udziałem strony szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu.

Z notatki z przeglądu teczki "Akcje policyjne - realizacja działań" z dnia 10 lutego 2017 r. prowadzonej przez Sztab Policji Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł a udostępnionej ze zbiorów archiwum Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł wynika, iż strona przeprowadziła w 2011 r. 8 interwencji w zakresie rozpoznania minersko- pirotechnicznego na terenie powiatu [...], z czego 7 interwencji z wynikiem pozytywnym. Z kwerendy notatników służbowych strony, pozostających na stanie Wydziału Prewencji KPP Ł-W za okres od 2008 do 2013 r. wynika, iż dokonano przeglądu 40 notatników służbowych, a czynnościami realizowanymi przez policjanta z tego okresu, w których było zagrożenie życia i zdrowia strony są jedynie czynności związane rozpoznaniem minersko-pirotechnicznym. Jednak tylko w 2011 r. strona zrealizowała czynności w zakresie rozpoznania minersko-pirotechnicznego w ilości większej niż 6.

Natomiast udział funkcjonariusza w zabezpieczeniach imprez masowych czy przejazdów kibiców, w ocenie KWP nie należy uznawać za szczególnie zagrażające życiu lub zdrowiu. Wszystkie interwencje podejmowane w tym zakresie miały charakter monitorujący i nie wiązały się z bezpośrednim podejmowaniem interwencji. Ponadto, na podstawie zapisów notatników służbowych, dokonanych przez samego zainteresowanego, ustalono że wszystkie te zabezpieczenia odbyły się bez wydarzeń nadzwyczajnych oraz incydentów, wpływających na bezpieczeństwo policjantów. Z notatki służbowej z dnia 17 lutego 2017 r. wynika, iż dokonano przeglądu teczek dotyczących organizacji zabezpieczeń bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas imprez, uroczystości, imprez masowych, zgromadzeń publicznych oraz tras przejazdu osób podlegających ochronie i inne za poszczególne lata. W 2009 r. strona uczestniczyła łącznie w 10 zabezpieczeniach imprez lub przejazdach kibiców, w tym w 1 zabezpieczeniu pirotechnicznym, w 2010 r. strona uczestniczyła łącznie w 7 zabezpieczeniach, w roku 2011 strona uczestniczyła łącznie w 12 zabezpieczeniach rożnego rodzaju, głównie w ramach monitorowania przejazdu kibiców oraz np.: w akcji "Znicz" w ramach patrolu rajdującego, w 2012 r. strona uczestniczyła łącznie w 7 zabezpieczeniach, głównie w ramach monitorowania przejazdu kibiców, w 2013 r. strona uczestniczyła łącznie w 4 różnego rodzaju zabezpieczeniach, w tym dwukrotnie w monitorowaniu przejazdu kibiców oraz jednokrotnie w monitorowaniu porządku na festynie oraz podczas uroczystości kościelnej, w 2014 r. strona uczestniczyła łącznie w 4 zabezpieczeniach, pełniąc służbę w ruchu drogowym, w 2015 r. strona uczestniczyła łącznie w 6 zabezpieczeniach, pełniąc służbę w ruchu drogowym.

KWP podkreślił, iż wszystkie zabezpieczenia odbyły się bez zakłóceń dla ładu i porządku publicznego oraz bez wydarzeń nadzwyczajnych, a tym samym nie powodowały zagrożenia dla życia i zdrowia biorących w nich udział policjantów.

Z kolei działania podejmowane przy użyciu psa służbowego nie stanowią, zdaniem organu II instancji, zagrożenia dla życia i zdrowia policjanta, ponieważ polegały one na wykorzystaniu psa jedynie do tropienia śladów osób. Nie sposób w ocenie organu przyjąć, że tego rodzaju czynności wpływają szczególnie na zagrożenie dla życia i zdrowia policjanta.

W ocenie organu analiza dokumentów znajdujących się w składnicy akt Komendy Powiatowej Policji powiatu [...] nie wykazała, aby strona pełniła służbę w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, za wyjątkiem roku 2011. Ponadto, przy dokonaniu kwerendy dokumentów wzięto pod uwagę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r. o sygn. akt U 12/13. Przeprowadzona analiza posiadanych materiałów w Komendzie Powiatowej Policji powiatu [...] nie wykazała, iż strona pełniła służbę w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, nie podejmowała czynności operacyjno- rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych i interwencji w celu ochrony obywateli, mienia, w sytuacjach, w których istniało zagrożenie dla jej życia lub zdrowia, za wyjątkiem czynności związanych z rozpoznaniem minersko-pirotechnicznym.

Dodatkowo organ wskazał, że większość dokumentacji z pierwszych lat służby strony - zgodnie z jednolitym wykazem akt, z uwagi na upływ czasu została wybrakowana, stosownie do uchylonego § 32 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia 11 września 2008 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań w zakresie działalności archiwalnej w Policji (Dz. Urz. KGP z 2008 r. Nr 16 poz. 95) obowiązującym do dnia 26 lipca 2016 r. np.: plany działań, protokoły z odpraw, notatniki służbowe sprzed 2008 r. Brakowanie dokumentów oznacza procedurę niszczenia dokumentacji niearchiwalnej, której organ administracji nie był zobowiązany trwale przechowywać w archiwum. Potwierdzają to protokoły brakowania, znajdujące się w aktach postępowania.

Jednocześnie, w wyniku dokonanej przez organ I instancji analizy akt osobowych strony ustalono, iż w toku służby uległa ona kilku wypadkom w związku ze służbą. Ponadto, w aktach osobowych strony znajduje się orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w Ł z dnia [...]., którym strona uznana została za trwale niezdolnego do służby w Policji, zaliczona do trzeciej grupy inwalidzkiej, inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą. Niemniej jednak w ocenie organu związek schorzeń albo ułomności (niezdolności, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby nie istnieje. Zdaniem organu, także z wypadków strony w służbie żadnego z nich nie można uznać za zdarzenie związane z podwyższeniem emerytury.

Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego przewlekłości postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku [...] dotyczącego wydania zaświadczenia, organ II instancji wskazał, iż stosownie do treści art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. Tak ustalony, stosunkowo krótki, termin wydania zaświadczenia jest konsekwencją charakteru prawnego oraz funkcji zaświadczenia i stanowi realizację zasady szybkości postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń. Organ podkreślił, iż KPP przedłużał termin do wydania zaświadczenia z uwagi na konieczność analizy obszernej liczby dokumentów z okresu służby strony, to jest z lat 1998-2016. Postanowienie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] z dnia [...]. oraz zaświadczenie z dnia [...]. zostały wprawdzie wydane z uchybieniem 7- dniowego terminu określonego w art. 217 § 3 k.p.a., jednakże tego rodzaju uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy.

Organ stwierdził ponadto, iż w postępowaniu w sprawie wydawania zaświadczeń nie ma potrzeby umożliwienia stronie wypowiedzenia się co do zebranych przez organ dokumentów. Uproszczony charakter postępowania w sprawie wydawania zaświadczeń sprawia, że nie można w nim stosować także zasady z art. 75 § 1 k.p.a. - dopuszczania jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Postępowanie w zakresie wydawania zaświadczeń oznacza potwierdzenie stanu faktycznego i prawnego na podstawie posiadanych przez organ dokumentów. W przypadku zaś braku odpowiednich danych organ nie wydaje zaświadczenia. Nie jest konieczne również przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego zgodnie z treścią art. 75 § 1 k.p.a., ponieważ postępowanie wyjaśniające w sprawie wydania zaświadczenia nie zmierza do rozpatrzenia sprawy administracyjnej, ale co najwyżej do odnalezienia danych w celu potwierdzenia istniejącego obecnie lub w przeszłości stanu. Organ stwierdził przy tym, iż w Komendzie Powiatowej Policji powiatu [...] prowadzona jest właściwa dokumentacja dotycząca przebiegu służby policjantów, w tym strony w postaci akt osobowych, notatników służbowych, książki działań minersko-pirotechnicznych i innych dokumentów. Stosownie do treści zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] w sprawie zasad prowadzenia przez przełożonych dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem służbowym policjantów oraz sposobu prowadzenia akt osobowych (Dz. Urz. KGP Nr 11, poz. 71 ze zm.), w aktach osobowych strony zgromadzono dokumenty służące między innymi do ustalania wysługi lat dla celów emerytalnych. W przypadku akt osobowych strony taka dokumentacja była gromadzona i na jej podstawie policjantowi ustalono wysługę emerytalną.

Zdaniem organu odwoławczego, KPP przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sposób prawidłowy, kwerendzie poddane zostały dokumenty znajdujące się posiadaniu organu, ze wskazaniem dokumentów, które zostały wybrakowane. Wskazano, iż informacje uzyskane z komórek organizacyjnych Policji, w których strona pełniła służbę nie są szczątkowe, ani lakoniczne i są wystarczające do właściwego potwierdzenia faktu pełnienia (bądź nie) przez D. S. czynności służbowych w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu. Organ I instancji nie dokonał przeglądu dziennika pracy psa służbowego z uwagi na jego brak w zasobach archiwalnych Komendy Powiatowej Policji powiatu [...]. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia nr [...] z dnia [...], strona kilkakrotnie przerejestrowywała dziennik pracy psa "Salim", natomiast brak jest w książkach i rejestrach Wydziału Prewencji ww. jednostki potwierdzenia rozliczenia się z tego dziennika przez wnioskodawcę. Strona natomiast składając zażalenie załączyła kserokopię pierwszej strony dziennika pracy psa służbowego, co może sugerować, że jest w posiadaniu tego dziennika. Ponadto, KWP wskazał, że pomimo braku dziennika pracy psa służbowego, w trakcie postępowania wyjaśniającego, dokonano szczegółowo sprawdzenia dostępnych organowi administracji notatników służbowych policjanta, w których znajdują się zapisy dokonane przez zainteresowanego, także te dotyczące interwencji z udziałem psa służbowego. Z kwerendy tych dokumentów nie wynika, że życie i zdrowie wnioskodawcy przy podejmowaniu przedmiotowych czynności w trakcie służby było zagrożone.

Organ podkreślił, że w toku postępowania wyjaśniającego o wydanie zaświadczenia strona nie składała wniosków dowodowych, w tym o przesłuchani w charakterze świadków policjantów pełniących ze stroną służbę w Komendzie Powiatowej Policji. Strona nie skorzystała ze swoich uprawnień wynikających z art. 10 k.p.a. i nie zapoznała się z materiałami postępowania. W całym postępowaniu administracyjnym strona nigdy nie wskazała na konkretne zdarzenia, które wystąpiły w latach 1998-2016, które w jej ocenie wiązałyby się z bezpośrednim zagrożeniem dla jej życia lub zdrowia podczas pełnienia służby.

KWP uznał zatem, że kwerenda dokumentów dotyczących D. S. wskazuje na brak dokumentów będących w posiadaniu KWP, na podstawie których można byłoby określić, że strona wykonywała czynności służbowe w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej, za wyjątkiem roku 2011, za który wydano zaświadczenie.

Na powyższe postanowienie D. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, jak również zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych i przyznanie mu 0,5% za każdy rok pełnienia służby w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu w celu podwyższenia emerytury za okres od 1999 r. do 2015 r. Podkreślił, iż w zażaleniu jak i we wniosku z dnia [...]. skierowanym do KPP powiatu [...], poruszył szereg aspektów, do których organ do tej pory się nie odniósł:

1/ brak odpowiedzi na przedstawione kserokopie protokołów rozpoznania minersko - pirotechnicznego za 2000 rok w ilości 11 sztuk, i informację, iż jest to tylko część dokumentacji, którą posiada.

2/ podczas wykonywania obowiązków jako policjant pierwszoliniowy często miał do czynienia z zatrzymywaniem sprawców przestępstw i wykroczeń oraz doprowadzaniu i konwojowaniu osób szczególnie niebezpiecznych, których stan zdrowia był zagrożeniem dla życia i zdrowia innych osób. Chodzi tu o choroby zakaźne.

3/ niezapewnienie należytych środków ochrony przez pracodawcę, między innymi brak szczepień przeciwko żółtaczce, na którą szczepieni byli tylko wybrańcy t.j. służba dyżurna i technicy kryminalistyki.

4/ niezapewnienie należytych środków ochrony przez pracodawcę, przeciwko materiałowi biologicznemu w postaci krwi, śliny, moczu, kału.

5/ czyszczenie radiowozów bez należytych środków, którymi były przewożone osoby zatrzymane, często pozostawiające po sobie swój materiał biologiczny.

Skarżący wskazał, że w postanowieniu odwoławczym nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. porusza tylko wygodne mu fakty i próbuje oczernić jego osobę między innymi poprzez niepotrzebne informacje, dotyczące między innymi zwolnień lekarskich, informacji przekazywanych na jego temat przez lekarza i sugestii, że nie zdał dziennika psa służbowego. KWP zawarł również w postanowieniu nieprawdziwe stwierdzenie, iż w trakcie postępowania wyjaśniającego nie składał wniosków i materiałów dowodowych, w tym o przesłuchanie świadków. Podkreślił, że w w odwołaniu od postanowienia pierwszej instancji składał jedenaście protokołów rozpoznania minersko - pirotechnicznego za 2000 rok, które nie zostały rozpatrzone i nikt nawet o nich nie wspomniał.

Skarżący zaznaczył, że wstępując w szeregi Policji był świadomy i przygotowany na wszelkie niebezpieczeństwa związane z tym zawodem, jednakże uważa, iż uczciwe byłoby przyznanie mu, jako pierwszoliniwemu policjantowi, 0,5 % za każdy rok pełnienia służby, gdyż sytuacje często związane z wykonywaniem czynności służbowych realnie i w sposób rzeczywisty zagrażały życiu i zdrowiu. Fakty te nie były odnotowywane przez przełożonych, gdyż nie prowadzono takich rejestrów, a przecież to pracodawca powinien dbać o stosowną dokumentację, a nie pracownik.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podkreślił, że w toku całego postępowania administracyjnego skarżący nie wskazał na konkretne zdarzenia, które miały miejsce w latach 1998-2016, które wiązały się z bezpośrednim zagrożeniem dla życia lub zdrowia podczas pełnienia służby.

Na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2017 r. D. S. poparł skargę i oświadczył, że załączył do zażalenia tylko część dokumentacji minersko-pirotechnicznej za rok 2000. Był przekonany, że organ rozpatrzy tę dokumentację i uwzględni, iż posiada także inne dokumenty za rok 2000 i 2001. Jeżeli chodzi natomiast o dziennik psa służbowego, to zdał ten dziennik Komendantowi, a w domu posiada kserokopie części stron z tego dziennika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Kontrola sądu administracyjnego - zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2016 r. poz. 1066) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a.") - polega na badaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonych aktów administracyjnych, m.in. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty.

Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że skarga powinna zostać uwzględniona, jeśli tylko Sąd, niezależnie od zarzutów w niej podniesionych i wniosków w niej sformułowanych, stwierdzi istnienie naruszenia prawa materialnego lub procesowego, skutkującego koniecznością wzruszenia zaskarżonego aktu.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł z [...] o utrzymaniu w mocy postanowienia nr [...] Komendanta Powiatowego Policji powiatu [...] z dnia [...] r., o odmowie wydania D.S. zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej w okresie od dnia 20 maja 1998 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. oraz od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 4 stycznia 2016 r.

Zaświadczenie potwierdzające wykonywanie przez funkcjonariusza policji służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu – jako środek dowodowy - przewidziane zostało w postępowaniu mającym na celu ustalenie funkcjonariuszowi policji wysokości emerytury. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 900 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", ustawodawca przewidział podwyższenie emerytury funkcjonariusza o 0,5 % podstawy za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Konieczność udokumentowania uprawnień do podwyższenia emerytury na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy w formie zaświadczenia przewidziana została natomiast w § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 1148 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia, środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń uregulowane zostało w przepisach Działu VII (art. 217 i nast.) ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; zwanej dalej "k.p.a."). Regulacja te znajduje pełne zastosowanie również w postępowaniu o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez funkcjonariusza Policji w warunkach szczególnie zagrażających jego zdrowiu i życiu. Należy wskazać, że art. 217 § 2 k.p.a. przewiduje dwie odrębne sytuacje, w których organ wydaje zaświadczenie: pierwsza jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.), druga, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). W przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a.). Artykuł 218 § 2 k.p.a. przewiduje natomiast, że przed wydaniem zaświadczenia, organ administracji publicznej może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające, a więc w zakresie umożliwiającym weryfikację żądania w kierunku potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego, jak wymaga tego stosowny przepis prawa. Postępowanie takie niewątpliwie umożliwić ma ocenę zasadności wniosku co do spełnienia, tak jak w niniejszej sprawie, przesłanek do podwyższenia policjantowi emerytury z powodu pełnienia służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu lub zdrowiu. W tym celu właściwy organ nie może swoich ustaleń ograniczyć do sprawdzenia własnych zasobów ewidencyjnych, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, gdyż art. 218 § 1 k.p.a., przewidujący takie ograniczone działanie, ma zastosowanie do sytuacji opisanej w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. (tj. gdy osoba żąda wydania zaświadczenia ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego). W sytuacji natomiast, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, to zastosowanie znajduje art. 218 § 2 k.p.a. zezwalający na prowadzenie postępowania wyjaśniającego w koniecznym zakresie.

Pamiętać jednak należy, na co zwracał uwagę organ, że "postępowanie zaświadczeniowe" jest postępowaniem uproszczonym i w znacznym stopniu odformalizowanym. Do postępowania tego nie znajdują wprost zastosowania te same reguły, co do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej, a w szczególności przepisy regulujące postępowanie dowodowe związane z dokonywaniem przez organ ustaleń faktycznych. Postępowanie wyjaśniające, zmierzające do wydania zaświadczenia, prowadzone jest jedynie w zakresie pozwalającym na urzędowe stwierdzenie znanych faktów lub stanu prawnego, a więc nie obejmuje ich ustalania. Ponieważ zaświadczenie stanowi poświadczenie określonych faktów lub stanu prawnego, to jest pochodną ich istnienia. Tym samym postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia nie może prowadzić do tworzenia nowych dokumentów potwierdzających zasadność żądania strony. Źródłami dowodowymi w postępowaniu o wydanie przedmiotowego zaświadczenia powinny być zatem już istniejące (pochodzące z okresu pełnienia służby objętego wnioskiem) dokumenty.

W orzecznictwie przyjmuje się, iż uproszczony charakter postępowania o wydanie zaświadczenia, jak i treść cytowanego § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 18 października 2004 r. uniemożliwia stosowanie w postępowaniu o wydanie zaświadczenia art. 75 § 1 k.p.a., w myśl którego jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem. Postępowania administracyjne może być prowadzone jedynie w koniecznym zakresie, a taka regulacja modyfikuje zasady postępowania dowodowego ustalone w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Niewątpliwie jednak w postępowaniu wyjaśniającym w przedmiocie wydania żądanego zaświadczenia zastosowanie mają odpowiednio art. 7 k.p.a. w związku z art. 218 § 2 k.p.a. Artykuł 218 § 2 k.p.a. – w omawianej sprawie – nakazywał organom Policji podjęcie kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w koniecznym zakresie do wydania zaświadczenia, natomiast art. 7 k.p.a. – statuujący naczelną zasadę postępowania administracyjnego, tj. zasadę prawdy obiektywnej – obligował te organy do wszechstronnego zbadania sprawy, na podstawie analizy całego zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zgłoszonych przez stronę postępowania twierdzeń, zarzutów i dokumentów.

W ocenie Sądu, powołane przepisy nie zostały - w okolicznościach niniejszej sprawy – w sposób należyty zastosowane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że mając na uwadze art. 218 § 2 w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 18 października 2004 r. organ policji wydający zaskarżone postanowienie winien zbadać całość stosownej dokumentacji, mogącej potwierdzać uprawnienia skarżącego funkcjonariusza tj. ustalić okoliczności bądź zdarzenia potwierdzające wystąpienie przesłanki określonej w art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy.

W tym kontekście należy uznać za uzasadniony podniesiony przez stronę zarzut nieuwzględnienia przez organ odwoławczy dokumentów załączonych przez skarżącego do zażalenia oraz pominięcia podniesionych przez niego w zażaleniu informacji w zakresie posiadania dodatkowych dokumentów za lata 2000-2001, odnoszących się do jego służby w Policji, które potwierdzać miały wykonywanie służby w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu. Takie działanie organu doprowadziło do naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się bowiem w zaskarżonym postanowieniu do złączonych przez skarżącego do zażalenia kserokopii 11 protokołów z interwencji sapersko-minerskich z roku 2000, w których skarżący brał udział w czasie pełnienia służby w KPP w K. Nie wiadomo zatem, czy organ zignorował te protokoły ze względu na uznanie, że nie mogą one stanowić w sprawie dokumentu, będącego podstawą do wystawienia stronie zaświadczenia, o którym mowa w § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin, czy też dokonał oceny tych dokumentów i przyjął, że nie ma w nich informacji o pełnieniu przez D. S. w roku 2000 służby w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu. Brak stanowiska organu w tym zakresie powoduje, że również Sąd rozpatrujący skargę strony nie może merytorycznie odnieść się do tych protokołów. Nie jest bowiem rolą sądu prowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie i dokonywanie oceny zgromadzonych w niej dowodów, a weryfikacja działania i stanowiska organu w tym zakresie.

Nie sposób pomijać, iż realizacji wskazanej wyżej zasady prawdy obiektywnej służy między innymi uzasadnienie rozstrzygnięcia wydanego przez organ, które stanowi jego obligatoryjną część (art. 107 § 3 k.p.a.). Uzasadnienie z jednej strony ma na celu umożliwienie stronom postępowania poznanie motywów, którymi kierował się organ administracji wydając rozstrzygnięcie, a z drugiej strony kontrolę rozstrzygnięcia. Uzasadnienie aktu administracyjnego wskazuje jednocześnie na zakres rozstrzygnięcia dokonanego przez organ administracji. Brak rozważań w przedmiocie niektórych aspektów faktycznych i prawnych sprawy, w szczególności podnoszonych przez strony postępowania, uniemożliwia poznanie stanowiska organu w tej kwestii, poddaje w wątpliwość sam fakt rozstrzygania w tym zakresie, a co za tym idzie, wyklucza kontrolę rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny i same strony postępowania. Pamiętać także należy o obowiązującej zasadzie swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), która nakłada na organy orzekające obowiązek poddania ocenie wszystkich dowodów w sprawie - we wzajemnej łączności. W związku z tym organ administracji publicznej rozpatrując materiał dowodowy, nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu. Może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów odmówić dowodowi wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest uzasadnić, z jakiej robi to przyczyny. Naruszenie wymienionych norm proceduralnych prowadzi w efekcie do naruszenia zasady praworządności, wyrażonej w art. 6 k.p.a. oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, o której mowa w art. 8 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy całkowicie pominął załączone przez stronę protokoły z interwencji sapersko-minerskich z roku 2000, jak również nie uwzględnił podnoszonego przez skarżącego faktu, iż dysponuje on także innymi kserokopiami protokołów z interwencji sapersko-minerskich z roku 2000 oraz 2001. Podniesiony przez stronę w tym zakresie zarzut jest tym bardziej słuszny w sytuacji, w której – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia – część dokumentacji poddanej kwerendzie związanej z osobą skarżącego nie została zarchiwizowana lecz została zniszczona (wybrakowana). Dotyczy to m. in. roku 2000 i 2001. Realizując zatem zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) w okolicznościach niniejszej sprawy oraz w świetle dyspozycji art. 218 § 2 k.p.a., organ przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, o którym mowa w § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 18 października 2004 r., winien był podjąć wszelkie możliwe środki mogące przyczynić się do wyjaśnienia okoliczności, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy, wiążących się z osobą skarżącego. W tym celu organ winien wezwać stronę do przedłożenia posiadanej przez nią dokumentacji, odnoszącej się do przebiegu służby skarżącego i poddać ją ocenie. Odnosi się do również do kserokopii części dziennika psa służbowego, który nie znajduje się w posiadaniu organu, a jak wynika z wyjaśnień złożonych przez skarżącego na rozprawie - dysponuje on kserokopią części kart z tego dziennika. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości, że organ winien zbadać całość stosownej dokumentacji, mogącej potwierdzić uprawnienia byłego funkcjonariusza w zakresie okoliczności bądź zdarzeń potwierdzających przesłankę z art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy. Organ miał zatem obowiązek odnieść się do twierdzeń skarżącego zgłoszonych w zażaleniu, a odnoszących się do badanej przez organ materii w kontekście dostępnych dokumentów, czego zaniechano w rozpatrywanym przypadku. Obowiązkiem organu jest bowiem zweryfikowanie twierdzeń strony i poddanie ocenie całego zgromadzonego materiału dowodowego, a także wyjaśnienie wynikających z niego rozbieżności. Oznacza to, że Komendant Wojewódzki Policji zobligowany będzie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające we wskazanym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie przeprowadził w koniecznym zakresie postępowania wyjaśniającego, co do okoliczności, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy, czym naruszył art. 218 § 2 w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

a.l.