Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 667/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 92a
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi R. P. P.P.H.U. "A" na decyzję Komendanta Oddziału Straży Granicznej z dnia 28 lutego 2012r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Komendant Oddziału Straży Granicznej, działając na podstawie :

- art. 138 § 1 pkt 1 i 2 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks

postępowania administracyjnego (2000.1071 ) ,

- art. 92 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (Dz.U.

2007.874 .) oraz Lp. 5.1, 5.2, 5.3 załącznika nr 3 do tej ustawy ,

- art. 10 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz

niektórych innych ustaw,

- art. 6a pkt. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 roku o Straży Granicznej (Dz.U.2011.675) -

decyzją z dnia 28 lutego 2012r nr [...] u c h y l i ł decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia [...] 2011r. nr [...] nakładającą na skarżącego R. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" P.P.H.U. R. P. z siedzibą Ł, ul. K - karę pieniężną w kwocie 5 300 złotych za naruszenie przepisu art. 92a ust. 1 ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, polegające na wykonywaniu przewozu drogowego z naruszeniem przepisów o czasie prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerwach i odpoczynkach - skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego, przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego –

1. w części dotyczącej nałożenia na podstawie art. 92 ust. 1 i 4 Ip. 10.2 załącznika do ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym kary pieniężnej w wysokości 3 150 złotych i nałożył karę na podstawie art. 92a ust. 1 w wysokości 1 200 złotych załącznika nr 3 Ip. 5.3.1 i 5.3.2 zmienionego ww. ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw ;

2. w części dotyczącej nałożenia na podstawie art. 92 ust. 1 i 4 Ip. 10.3 załącznika do ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym kary pieniężnej w wysokości 1 200 złotych i nałożył karę na podstawie art. 92a ust. 1 w wysokości 950 złotych załącznika nr 3 Ip. 5.2.1 i 5.2.2 zmienionego ww. ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw ;

3. w części dotyczącej nałożenia na podstawie art.92 ust.1 i 4 lp.10.4 załącznika do ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym kary pieniężnej w wysokości 900,00 złotych i nałożył karę na podstawie art. 92a ust. 1 w wysokości 3 100 złotych załącznika nr 3 Ip. 5.1.1 i 5.1.2 zmienionego ww. ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw .

W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy podniósł , że w dniu [...] 2011 r. około godziny 13:05 na drodze krajowej nr [...] w miejscowości C funkcjonariusze Straży Granicznej zatrzymali do kontroli drogowej samochód ciężarowy marki Man o numerze rejestracyjnym [...] wraz z przyczepą ciężarową marki Plandex o numerze rejestracyjnym [...], którym wykonywany był międzynarodowy transport drogowy rzeczy. W wyniku kontroli funkcjonariusz Straży Granicznej stwierdził naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym polegające na wykonywaniu przewozu drogowego z naruszeniem przepisów o czasie prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerwach i odpoczynkach - skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego oraz przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego .

Z czynności kontrolnych został sporządzony stosowny protokół.

W związku z powyższym, Komendant Placówki Straży Granicznej wszczął z urzędu postępowanie na okoliczność stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym , a następnie – po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego – w dniu [...] 2011r. wydał decyzję , w której wymierzył za poszczególne naruszenia kary w wysokości : 3 100 złotych , 1 200 złotych oraz 900 złotych. Jako sumę tych kar organ pierwszej instancji w sentencji decyzji określił karę pieniężną w wysokości 5 300 zł.

W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżący wniósł o jej uchylenie zarzucając, że organ ten nie uwzględnił w toku postępowania jego wyjaśnień, ani przedstawionych dowodów. Zdaniem skarżącego, zgodnie z obowiązującymi przepisami nie jest możliwe, aby tachograf mógł rejestrować "prowadzenie" dla kierowcy 1 i równolegle "odpoczynek" dla kierowcy 2 , w związku z tym rejestracja "jazdy" w dniu 10.11.2011 r. od godz. 17:32 do 24:00 nie może być podstawą do wyznaczenia rzeczywistego czasu prowadzenia kierowcy w tym dniu, co rzutuje również na możliwość nieprawidłowej rejestracji odpoczynku dziennego w dniach 10/11.11.201 Ir. Skarżący do odwołania dołączył wydruki z tachografu.

Komendant Oddziału Straży Granicznej stwierdził , że argumentacja odwołania nie zasługuje na uwzględnienie i jednocześnie wyjaśnił , że od dnia 1 stycznia 2012 r. została zmieniona ustawa o transporcie drogowym. Zgodnie z nowymi przepisami odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego została "podzielona" pomiędzy podmioty wykonujące przewozy drogowe, kierowców, osoby zarządzające transportem oraz inne osoby wykonujące czynności związane z przewozem drogowym. Adekwatnie do podziału odpowiedzialności wprowadzono trzy odrębne taryfikatory za naruszenia przepisów. I tak :

- załącznik nr 1 zawiera wykaz naruszeń wysokość kar pieniężnych (grzywien) nakładanych

w drodze mandatu dla kierujących pojazdami;

- załącznik nr 2 zawiera wykaz naruszeń i wysokość kar pieniężnych (grzywien) nakładanych na osoby zarządzające przedsiębiorstwem przewozowym lub osoby narządzające transportem w przedsiębiorstwie w drodze postępowania w sprawach o wykroczenia ;

- załącznik nr 3 zawiera wykaz naruszeń oraz wysokość kar pieniężnych nakładanych na

podmioty wykonujące przewóz drogowy w drodze decyzji administracyjnych.

Ponadto zgodnie z art. 10 ww. ustawy zmieniającej , przepisy " nowej" ustawy stosuje się w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego, wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie.

Organ pierwszej instancji tj. Komendant Placówki Straży Granicznej wydał zaskarżoną decyzję w dniu [...] 2011 r. zgodnie z obowiązującymi na ten dzień przepisami ustawy. Z kolei organ odwoławczy orzekał w niniejszej sprawie w dacie obowiązywania "nowych" przepisów , które zostały zastosowane w decyzji z dnia 28 lutego 2012r.

W ocenie organu odwoławczego, analiza akt niniejszej sprawy uzasadnia stwierdzenie, że zatrzymany do kontroli kierowca w dniu 3 listopada 2010r. wykonując międzynarodowy transport drogowy rzeczy , naruszył obowiązuje przepisy . Kontrola danych z karty kierowcy wykazała, iż w dniach 11.10 i 12.10.2011r. został skrócony dzienny czas odpoczynku odpowiednio o 4 godz. i 56 min. oraz 1 godz. i 55 min. Także w dniu 10.10.2011r. wykazano, iż kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 godziny i 11 minut. Stwierdzono również, iż kierowca przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego w dniach od 10.10 do 11.10.2011r. o 15 godz. i 14 min oraz przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia pojazdu .

Organ odwoławczy wyjaśnił , że zgodnie z treścią art. 92a ust. 1ww. ustawy o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10 000 złotych za każde naruszenie. Stosownie do ust. 2 ww. przepisu , suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10.000,00 złotych.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonał szczegółowej analizy danych cyfrowych wynikających z zapisu karty kierowcy oraz z tachografu cyfrowego i stwierdził , że ujawnione naruszenia w wykonywaniu transportu drogowego uzasadniały wymierzenie kar pieniężnych w oparciu o szczegółowo wskazane w uzasadnieniu tej decyzji przepisy załącznika nr 3 do ww. ustawy.

Komendant Oddziału Straży Granicznej stwierdził , że w decyzji organu pierwszej instancji wystąpił błąd rachunkowy polegający na przypisaniu błędnych kwot za stwierdzone naruszenia" , jednak w ocenie organu odwoławczego nie wpływają one "na zmianę decyzji ani na zaistniały stan faktyczny, ponieważ łączna kara decyzji organu I instancji 5 300 zł została nałożona prawidłowo , a przypisanie błędnych kwot do naruszeń nie zmienia ważności decyzji".

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podniósł , że stwierdzenie naruszenia przepisów o czasie pracy kierowcy zostało oparte na danych sczytanych w dniu kontroli z tachografu zamontowanego w kontrolowanym pojeździe oraz z karty kierowcy . Dowody te, w ocenie organu odwoławczego, jednoznacznie potwierdzają prawidłowość zaskarżonej decyzji.

Kolejnym zarzutem odwołania była okoliczność niewłaściwej pracy urządzenia rejestrującego czas pracy kierowcy. W odpowiedzi na ten zarzut organ odwoławczy podniósł , że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż tachograf został poddany badaniu okresowemu w dniu 2 lipca 2011r. tj. cztery miesiące przed dokonaną kontrolą. Ponadto podczas szczegółowej analizy urządzenia zainstalowanego w przedmiotowym pojeździe (przy użyciu programu Tachoscan) w kontrolowanym okresie nie zostały wykryte żadne usterki wpływające na dane zarejestrowane w tachografie cyfrowym i na karcie kierowcy.

Natomiast opis ekspertyzy danych cyfrowych załączony przez skarżącego do odwołania , w ocenie organu , " odbiegał całkowicie od zarejestrowanych danych cyfrowych sczytanych w dniu kontroli tj.3.11.2011r. z tachografu oraz karty kierowcy , jak również zawierał opisy dni , które nie były przedmiotem kontroli ..."

W ocenie Komendanta Oddziału Straży Granicznej , dane zebrane w trakcie kontroli oraz stan faktyczny nie dają podstawy do odstąpienia od ukarania.

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący stwierdził , że została na niego nałożona kara pieniężna w wysokości 5.250,00 zł i zarzucił naruszenie przepisów art.7, art.8 oraz 107 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zdaniem skarżącego , w toku prowadzonego postępowania organy nie uwzględniły jego wyjaśnień , ani przedstawionych dowodów . Zgodnie z obowiązującymi przepisami nie jest możliwe , aby tachograf mógł rejestrować "PROWADZENIE" dla kierowcy 1 i równolegle "ODPOCZYNEK" dla kierowcy 2 , w związku z tym rejestracja "JAZDY" w godz.17:32 – 24:00 w dniu 10.11.2011r. , zdaniem skarżącego, nie może być podstawą do wyznaczenia rzeczywistego czasu prowadzenia kierowcy w tym dniu , co rzutuje również na możliwość nieprawidłowej rejestracji czasu.

W ocenie skarżącego , analiza rejestracji tachografu prowadzi do wniosku, że nie zostały naruszone przepisy dotyczące przekroczenia czasu jazdy w dniu 10.11.2011r. oraz nie wykorzystania czasu odpoczynku dziennego w pełnej wysokości. W dniu 10 października 2011r. co najmniej od godziny 17:19 czasu UTC do końca doby systemowej tachografu występują rejestracje , które nie mogą być przyjęte do celów rozliczenia czasu pracy jako nie spełniające wymagań w tym zakresie określonych w obowiązujących przepisach i z tego powodu należy je uznać za niewiarygodne. Zarejestrowanie przez to urządzenie prowadzenie pojazdu od godziny 19:19 czasu lokalnego (17:19 czasu UTC) do godziny 02:00 czasu lokalnego ( 0:00 UTC ) w slocie nr 1 jest błędem rejestracji tachografu, gdyż zgodnie z obowiązującymi przepisami , aby rejestracja była kompletna w slocie nr 2 tachografu we wskazanych godzinach powinna zostać zarejestrowana aktywność dyspozycji/gotowości , a nie odpoczynku/przerwy.

Do skargi został dołączony opis rejestracji tachografu oraz opis czynności kierowcy wykonanych w dniu 10.10.2011r., które to dowody , w ocenie skarżącego , potwierdzają zarzuty skargi .

Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.

W odpowiedzi na skargę Komendant Oddziału Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie .

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego nieprawidłowej pracy tachografu organ podniósł, że urządzenie to było poddane okresowemu badaniu w dniu 2 lipca 2011r. , a podczas szczegółowej analizy urządzenia zainstalowanego w pojeździe (przy użyciu programu Tachoscan) w kontrolowanym okresie nie zostały wykryte żadne usterki wpływające na dane zarejestrowane w tachografie cyfrowym i na karcie kierowcy.

Odnośnie opisu danych cyfrowych przesłanych przez skarżącego , organ podniósł , że dane te całkowicie odbiegają od zarejestrowanych danych cyfrowych sczytanych w dniu kontroli tj. [...] 2011r. oraz karty kierowcy, a ponadto zawierał opisy dni , które nie były przedmiotem kontroli. Ponadto , z wydruków załączonych do ekspertyzy pojazd w dniach z 10/11.10.2011r. przebył 1441 km ze wskazaniami stanu licznika pojazdu od 370 202 km do 371 643 km , co w jednoznaczny sposób wskazuje , iż w ww. dniach pojazd poruszał się , a nie , jak podnosi skarżący , stał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania . Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji .

Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.270) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny , po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , stwierdza , że skarga zasługuje na uwzględnienie , ale z innych powodów , niż w niej podniesiono.

W rozpatrywanej sprawie podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji jest art.92a ust.1 ww. ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 16 września 2011r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw(Dz.U.2011.244.1454). Zgodnie z tym przepisem , obowiązującym od dnia 1 stycznia 2012r. , podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego , podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie.

Stosownie do ust. 2 omawianego przepisu , suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej nie może przekroczyć kwoty 10.000 złotych.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust.1 , oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy ( art.92a ust.6 ww. ustawy )

Z przytoczonych przepisów wynika, że niezależnie od stwierdzonej liczby naruszonych przepisów podczas jednej kontroli , organ administracyjny prowadzi jedną sprawę , którą rozstrzyga w drodze jednej decyzji określającej karę pieniężną , na którą z kolei składają się kary za poszczególne naruszenia.

Podnieść również należy , że z powyższych przepisów, a w szczególności z kategorycznej ich redakcji : "podmiot ... podlega karze pieniężnej..." wynika , że decyzje wydane na podstawie tych przepisów mają charakter związany , co oznacza , że w przypadku stwierdzenia naruszenia określonego w ustawie , organ administracyjny ma obowiązek wymierzyć karę określoną w załączniku stanowiącym integralną część ww. ustawy. Podkreślić należy , że są to przepisy bezwzględnie obowiązujące i – co do zasady - ani organy , ani Sąd nie są uprawnione do badania okoliczności , które spowodowały naruszenie obowiązków wynikających z ustawy.

Stwierdzenie naruszenia określonych obowiązków musi poprzedzać ustalenie stanu faktycznego .

W niniejszej sprawie organy administracyjne przeprowadziły postępowanie dowodowe , z którego wynikało , że w dniu 3 listopada 2011r. w miejscowości C został zatrzymany do kontroli drogowej kierowca poruszający się samochodem ciężarowym marki Man o numerze rejestracyjnym [...] wraz z przyczepą ciężarową marki Plandex o numerze rejestracyjnym [...], którym wykonywany był międzynarodowy transport drogowy rzeczy.

Analiza danych cyfrowych zczytanych w dniu kontroli z karty kierowcy oraz z tachografu cyfrowego wykazała naruszenie obowiązków w zakresie skrócenia dziennego czasu odpoczynku , przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy oraz przekroczenia maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu. Komendant Oddziału Straży Granicznej w uzasadnieniu swej decyzji szczegółowo opisał każde z tych naruszeń.

W ocenie Sądu rozpatrującego niniejsza sprawę , organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe i wyczerpująco zbadały okoliczności faktyczne w tej sprawie.

Skarżący kwestionując ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organy podnosił , że postępowanie dowodowe w tym zakresie zostało oparte na danych z tachografu , które to urządzenie nieprawidłowo dokonywało rejestracji danych.

W związku z powyższym należy stwierdzić , że okolicznością bezsporną jest, że znajdujący się w kontrolowanym pojeździe tachograf posiadał ważne badanie okresowe , które zostało przeprowadzone w dniu 2 lipca 2011r. Badania okresowe należy dokonywać co dwa lata. Niepoddanie urządzenia kontroli okresowej stanowi naruszenie przepisów rozporządzenia Rady ( EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.U.2004.204.2088 ) i podlega karze.

Ważne badanie okresowe jest dowodem na okoliczność prawidłowej pracy tego urządzenia . Dowód ten może być obalony innym dowodem , jednak w odrębnym postępowaniu .

W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości pracy przedmiotowego tachografu , dlatego dane zarejestrowane przez to urządzenie mogły stanowić i stanowiły podstawę do ustaleń faktycznych. Podważenie tych ustaleń w postępowaniu dotyczącym kary pieniężnej , bez dowodów potwierdzających wadliwość pracy tachografu przez uprawnione do tego podmioty l, nie jest dopuszczalne.

Dodatkowo należy podnieść, że argumentacja skargi oparta o dane cyfrowe przedstawione przez skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie , gdyż dane te odbiegły od danych sczytanych w dniu kontroli z tachografu oraz z karty kierowcy. Ponadto zgodzić należy się z twierdzeniem organu odwoławczego , że wskazania licznika w dniach 10/11.10.2011r. potwierdzają okoliczność , że kontrolowany pojazd poruszał się, a nie stał, jak twierdzi skarżący.

Reasumując należy stwierdzić , że ustalenie stanu faktycznego przyjętego przez organ odwoławczy jako podstawa wydania zaskarżonej decyzji nie budzi zastrzeżeń co do jego prawidłowości.

Z kolei przechodząc do oceny prawnej tak ustalonego stanu faktycznego, należy podnieść , że co do zasady , Sąd podzielił stanowisko organów orzekających w niniejszej sprawie. Naruszenia obowiązków przewozu drogowego , opisane w zaskarżonej decyzji , obligowały organy do wymierzenia kary pieniężnej. Jednak Sąd zakwestionował wysokość wymierzonej kary uznając , iż jest ona niezgodna z obowiązującymi przepisami.

Przedmiotem rozpatrywanej sprawy było nałożenie kary pieniężnej za wszystkie naruszenia popełnione w związku z wykonywaniem transportu drogowego, którego dotyczyła kontrola w dniu [...] 2011r.

Komendant Placówki Straży Granicznej decyzją z dnia [...] 2011r. nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5 300 złotych .

Komendant Oddziału Straży Granicznej, uchylając w części zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji, wymierzył w swej decyzji kary pieniężne za określone naruszenia w wysokości odpowiednio : 1 200 złotych , 950 złotych oraz 3 100 złotych . W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy stwierdził , że "łączna kara decyzji organu I instancji 5 300 zł została nałożona prawidłowo, a przypisanie błędnych kwot do naruszeń nie zmienia ważności decyzji".

Powyższe stanowisko jest błędne , gdyż suma kar za poszczególne naruszenia popełnione w związku z wykonywaniem przewozu , którego dotyczyła kontrola w przedmiotowej sprawie , wynosi 5 250 zlotach .

Mając na uwadze, że niezależnie od liczby stwierdzonych naruszeń, przedmiotem sprawy administracyjnej jest jedna kara pieniężna będąca sumą poszczególnych kar , należy stwierdzić , że zaskarżona decyzja Komendanta Oddziału Straży Granicznej narusza art.92a ww. ustawy o transporcie drogowym , gdyż wymierzona kara pieniężna w wysokości 5 300 złotych przewyższa sumę kar za poszczególne naruszenia.

Konsekwencją powyższego jest również uchylenie decyzji organu pierwszej instancji , z uwagi na okoliczności podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji tj. stwierdzone błędy rachunkowe polegające na przypisaniu błędnych kwot za stwierdzone naruszenia , ale również z uwagi na art.10 ww. ustawy z dnia 16 września 2011r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Przepis ten stanowi , że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym, w brzmieniu nadanym ww. ustawa z dnia 16 września 2011r. stosuje się w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków i warunków przewozu drogowego , wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem jej wejścia w życie tj. do dnia 31 grudnia 2012r.

Komendant Oddziału Straży Granicznej prawidłowo wskazał jako podstawę rozstrzygnięcia odwołania skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji przepisy ww. ustawy o transporcie drogowym w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 16 września 2011r.

Końcowo nadmienić również należy , że pkt. 3 decyzji z dnia 28 lutego 2012r. podwyższający karę nałożoną na podstawie art.92 ust.1 i 4 lp. 10.4 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym w wysokości 900 złotych i określający tę karę w wysokości 3 100 złotych nie narusza zasady zakazu reformationis in pius , gdyż strona nie jest zobligowana do uiszczenia kar za poszczególne naruszenia , lecz kary wskazanej jako suma tych kar.

Powyższa okoliczność nie była kwestionowana przez skarżącego .

Stosownie do art. 153 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w zakresie wyżej opisanym , Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 a ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.