Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1275/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Stopnie i tytuły naukowe
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 135,  art. 145  par. 1  pkt 1  lit. c,  art. 132
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Piotr Borowiecki, Andrzej Góraj, , Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. uchyla uchwałę nr [...] Rady Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2016 r., 3. uchyla uchwałę nr [...] Rady Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., 4. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz M. M. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] maja 2017 r. na podstawie art. 21 ust. 2 w związku z art. 18a ust. 11 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2014 r., poz. 1852), po rozpatrzeniu odwołania [...] M. T. M., utrzymała w mocy uchwałę Rady Wydziału Lekarskiego [...] w K. odmawiającą nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk medycznych w dyscyplinie medycyna.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż Sekcja Nauk Medycznych Centralnej Komisji procedując w zakresie rozpatrzenia odwołania, powołała dwóch recenzentów, którzy opracowali negatywne recenzje. Po dyskusji, Sekcja Nauk Medycznych Centralnej Komisji na posiedzeniu w dniu [...] kwietnia 2017 r., w głosowaniu tajnym, odmówiła poparcia wniosku, (głosowanie: za przyjęciem odwołania 9 głosów, przeciw 16 głosów, wstrz.- 4 głosy). Prezydium Centralnej Komisji na posiedzeniu w dniu [...] maja 2017 r. po zapoznaniu się z dokumentacją sprawy i stanowiskiem Sekcji Nauk Medycznych odmówiło, w głosowaniu tajnym, poparcia odwołania (za przyjęciem odwołania 1 głos, przeciw 10 głosów, wstrzymujących się 0 głosów).

Centralna Komisja nie uznała zasadności odwołania [...] M. T. M. od uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] w K., odmawiającej nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk medycznych w dyscyplinie medycyna. Nie dopatrzono się formalnych uchybień w przebiegu postępowania - doborze członków Komisji habilitacyjnej, w tym kompetentnych recenzentów dla oceny dorobku naukowego, sposobie procedowania Komisji habilitacyjnej i Rady Wydziału. [...] M. T. M. nie uzyskał w pierwszym głosowaniu Rady Wydziału "w sprawie nadania lub odmowy nadania" stopnia doktora habilitowanego wystarczającej liczby głosów do poparcia pozytywnego w tej sprawie wniosku Komisji habilitacyjnej. W kolejnym posiedzeniu tej samej Rady przeprowadzono drugie głosowanie nad uchwałą ,,o odmowie nadania" [...] M. T. M. stopnia doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny. Ten wniosek uzyskał większość głosów i stanowi podstawę do odmowy nadania stopnia naukowego.

Przewód habilitacyjny odwołującego był prowadzony zgodnie z ustawą oraz przepisami wykonawczymi do ustawy. Wyniki tajnych głosowań Rady Wydziału Lekarskiego [...] w K. podczas posiedzenia w dniu [...] lipca 2016 r. oraz [...] października 2016 r. były zgodne z definicją o większości bezwzględnej.

Odwołanie nie wniosło żadnych nowych informacji merytorycznych, dlatego należy uznać je za nieuzasadnione.

W niniejszym postępowaniu zostały dochowane wymagania, jakie przewidują przepisy ww. ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, nie uchybiono także stosowanym odpowiednio przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego.

Organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy oraz wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu sprawy. Uzasadniły przekonująco swoje stanowisko - nie naruszając przy tym granic swobodnej oceny dowodów - a wydana decyzja zawiera niezbędne elementy, o jakich mowa w art. 107 § 1 Kpa. - z uwzględnieniem specyfiki postępowania.

M. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisanej wyżej decyzji Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów zarzucił:

I. Rażącą obrazę przepisów postępowania, stanowiącą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, tj. art. 29 ust. 2 i art. 18a ust. 11 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym i tytule w zakresie sztuki, polegającą na braku uchylenia przez Centralną Komisję uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., pomimo faktu, że nie przybrała ona postaci, przewidzianego w art. 18a ust. 11, aktu o nadaniu albo odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego, lecz stanowiła w istocie nieznaną ustawie o stopniach uchwałę "w sprawie odmowy nadania (...) stopnia doktora habilitowanego", w treści której w żaden sposób w drodze głosowania jednoznaczne nie przesądzono o losach postępowania habilitacyjnego wszczętego na wniosek M. M., a więc nie zadecydowano w sposób definitywny, czy taki stopień został habilitantowi ostatecznie nadany, czy też odmówiono mu jego nadania, które to uchybienie stanowiło rażące naruszenie prawa i musiało - na mocy art. 156 § 1 pkt 2) Kpa. - skutkować nieważnością kwestionowanej uchwały;

podczas gdy:

w art. 18a ust. 11 ustawa wprost stanowi, że rada właściwej jednostki organizacyjnej, decydując merytorycznie o losach postępowania habilitacyjnego, winna wydać uchwałę bądź to nadająca habilitantowi stopień doktora habilitowanego, bądź też odmawiającą jego nadania, co musi prowadzić do wniosku, że Rada Wydziału Lekarskiego [...], rozpoznając wniosek M. M., powinna zarówno w sentencji swego aktu, jak i w treści jego uzasadnienia, jednoznacznie określić, czy nadaje wnioskodawcy stopień doktora habilitowanego, czy też odmawia jego nadania, zaś niespełnienie tego obowiązku musi powodować, że uchwała rady wydziału uczelni dotknięta jest skutkującym nieważnością rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2) Kpa., obligującym Centralną Komisję do uchylenia zaskarżonego przez stronę aktu administracyjnego w oparciu o art. 29 ust. 2 i art. 18a ust. 11 ustawy, czego jednak nie uczyniono, bezzasadnie utrzymując w mocy uchwałę zaskarżoną przez M. M.;

II. Rażącą obrazę przepisów postępowania, stanowiącą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, tj. art. 15, w zw. z art. 109 § 1 w zw. z art. 132 § 1, w zw. z art. 132 § 3, w zw. z art. 133 Kpa, w zw. Z art. 29 ust. 1 ustawy, polegającą na ocenie przez Centralną Komisję zasadności uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] października 2016 r. wydanej z rażącym naruszeniem przez radę jednostki organizacyjnej uczelni szeregu regulacji, skutkującym nieważnością, w tym art. 109 § 1, w zw. z art 132 § 1, w zw. z art. 133 § 1 Kpa, w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy - a to poprzez wydanie przez ten organ, już po wniesieniu odwołania przez M. M. od uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nowej uchwały z dnia [...] października 2016 r. o odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego, który to akt - wbrew postanowieniom art. 109 § 1 Kpa nie został do dziś doręczony skarżącemu, przy jednoczesnym przekazaniu odwołania M. M. wraz z aktami sprawy do organu II instancji, co pozbawiło stronę możliwości złożenia odwołania od uchwały z dnia [...] października 2016 r., w którym mogłyby zostać podniesione przez stronę zarzuty, w tym naruszenia art. 132 § 1 Kpa, w zw. z art. 29 ust 1 ustawy, co stanowiło zarówno przez Radę Wydziału Lekarskiego [...], jak i Centralną Komisję, pogwałcenie prawa strony do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego,

podczas gdy

z art. 132 § 1 Kpa, w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy expressis verbis wynika, że Rada Wydziału Lekarskiej [...] była uprawniona do wydania nowej uchwały w miejsce uchwały z dnia [...] czerwca 2016 r. o jedynie w przypadku uznania, że odwołanie skarżącego zasługuje w całości na uwzględnienie, co z kolei w oznacza, iż - skoro rada jednostki rozpoznającej wniosek habilitacyjny nie podzieliła argumentacji zawartej w środku odwoławczym złożonym przez M. M. - nie była ona uprawniona do zmiany dotkniętej wadą prawną uchwały z dnia [...] czerwca 2016 r., w drodze wydania nowej uchwały z daty [...] października 2016 r. o odmowie nadania stopnia doktora habilitowanego, a nadto skoro uchwała z dnia [...] października 2016 r. została już wydana, to organ rozpoznający wniosek habilitacyjny nie powinien - w świetle art. 133 Kpa, w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy przekazywać odwołania skarżącego wraz z aktami sprawy organowi drugiej instancji, zaś nowo wydana uchwała powinna, biorąc pod uwagę art. 109 § 1 Kpa, w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy, zostać doręczona stronie, zapewniając jej w ten sposób możliwość zaskarżenia tego aktu administracyjnego oraz podniesienie w stosunku do niego stosownych zarzutów i w konsekwencji urzeczywistnić, wynikające z art. 15 § 1 Kpa w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy, prawo strony do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, których to wymogów Centralna Komisja, wydając zaskarżoną decyzję, nie spełniła, w wyniku czego, rozpoznając niniejszą sprawę w II instancji, w sposób nieuprawniony dokonała oceny uchwały Rady Wydziału Lekarskiej [...] z daty [...] października 2016 r.;

III. Naruszenie przepisów postępowania, stanowiące podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, tj. art. 7, w zw. z art. 77 § 1, w zw. z art. 80, w zw. z art. 107 § 3 Kpa, w zw. z art. 29 ust. 1ustawy, poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną uchwałę, pomimo faktu, że - jak jednoznacznie wynika z zalegających w aktach sprawy wyciągów z protokołów Rady Wydziału Lekarskiego [...] oraz Sekcji Nauk Medycznych - zasadniczym powodem wydania kwestionowanego przez stronę w drodze odwołania aktu administracyjnego stanowiła pozaustawowa, gdyż niemieszcząca się w art. 16 ust. 1 ustawy, przesłanka w postaci toczenia się wobec habilitanta postępowania karnego, która to okoliczność nie została wskazana ani w uzasadnieniu uchwał z dnia [...] czerwca 2016 r. i uchwał z [...] października 2016 r., ani też w treści zaskarżonej decyzji, co doprowadziło Centralną Komisję do niedostrzeżenia podczas rozpatrywania odwołania strony, iż zaskarżony przez M. M. akt został wydany z przekroczeniem granic swobodnego uznania administracyjnego,

podczas gdy

z art. 16 ust. 1 ustawy niezbicie wynika, że rada jednostki organizacyjnej, rozpoznając wniosek w przedmiocie nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego w oparciu wyczerpująco zebrany i rozpatrzony materiał dowodowy, winna jedynie dokonać oceny tego, czy habilitant posiada na swym koncie osiągnięcia naukowe, uzyskane po otrzymaniu stopnia doktora, stanowiące znaczny wkład autora w rozwój określonej dyscypliny naukowej oraz czy wykazuje się istotną aktywnością naukową, co prowadzi do wniosku, że Rada Wydziału Lekarskiego [...], która jest z mocy art. 7 Kpa w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy związana zasadą praworządności, procedując w przedmiocie wniosku habilitacyjnego złożonego przez M. M., nie mogła oprzeć swego rozstrzygnięcia na tej podstawie, że w stosunku do strony toczy się postępowanie karne i na tej podstawie odmówić mu nadania stopnia doktora habilitowanego nauk medycznych, a jeżeli już rada jednostki organizacyjnej wzięła pod uwagę taką okoliczność w toku wydawanego przez siebie rozstrzygnięcia, przekraczając tym samym granicę swobody uznania administracyjnego, to powinna - w myśl art. 107 § 3 Kpa w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy - dać temu wyraz w wydanej przez siebie uchwale, czego jednak nie uczyniła.

Wskazując na powyższe zarzuty M. M. wniósł o:

1) o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających ją uchwał Rady Wydziału Lekarskiego [...] w całości i przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania radzie jednostki organizacyjnej innej niż Rada Wydziału Lekarskiej [...] , zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2) p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) Kpa. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy;

natomiast w przypadku uznania, że w realiach niniejszej sprawy nie zachodzi żadna z przyczyn, o których mowa w art. 156 Kpa, - powołując się na art. 145 § 1 pkt 1 lit c), w zw. z art. 145 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 29 ust. 1, w zw. z 21 ust. 2 ustawy - wnioskował o:

2) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzających ją uchwał w całości i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania radzie jednostki organizacyjnej innej niż Rada Wydziału Lekarskiego [...];

3) zwrot na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym wpisu od skargi oraz kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych, z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie.

Centralna Komisja wskazała na zasadę odpowiedniego stosowania w postępowaniach o nadanie tytułu naukowego przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz na specyfikę tego postępowania i podejmowanie decyzji w głosowaniu tajnym, cytując tezy wyroków NSA z dnia 10 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 902/09 i z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt I OSK 1078/11. Dlatego brak jest w tych spawach naruszenia art. 107 § 3, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa.

Przewód habilitacyjny odwołującego był prowadzony zgodnie z ustawą oraz przepisami wykonawczymi do ustawy. [...] M. nie uzyskał w pierwszym głosowaniu Rady Wydziału "w sprawie nadania lub odmowy nadania" stopnia doktora habilitowanego wystarczającej liczby głosów do poparcia pozytywnego w tej sprawie wniosku Komisji habilitacyjnej. W kolejnym posiedzeniu tej samej Rady przeprowadzono drugie głosowanie nad uchwałą "o odmowie nadania" [...] M. T. M. stopnia doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny. Ten wniosek uzyskał większość głosów i stanowi podstawę do odmowy nadania stopnia naukowego. Wyniki tajnych głosowań Rady Wydziału Lekarskiego [...] podczas posiedzenia w dniu [...] lipca 2016 r. oraz [...] października 2016 r. były zgodne z definicją o większości bezwzględnej.

W interesie publicznym leży dbanie o prawidłowy rozwój nauki polskiej.

Zadaniem Centralnej Komisji jest dbanie o wysoki poziom nauki polskiej. Stąd konieczność podejmowania określonych kroków tam, gdzie ten interes jest zagrożony i panuje chaos w nauce. Troską o dobrze pojęty interes społeczny, tj.: należyty poziom doktoratów, habilitacji i nominacji profesorskich, troską o poziom i rozwój polskiej nauki, podyktowane były i są działania Centralnej Komisji wobec wszystkich jednostek naukowych. W interesie społecznym leży zapobieżenie licznym negatywnym zjawiskom i ich konsekwencjom.

Centralna Komisja analizując przebieg postępowania przed Radą Wydziału nie stwierdziła wystąpienia uchybień formalnych w postępowaniu Rady Wydziału. Organ dokonał wszechstronnej i wnikliwej oceny całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie potraktował sprawy dowolnie czy arbitralnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Komisja Habilitacyjna Wydziału Lekarskiego [...] w uchwale z dnia [...] marca 2016 r. wyraziła pozytywną opinię w sprawie nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk medycznych. Recenzenci także zgodnie wnioskowali za nadaniem tego tytułu (k.14 akt administracyjnych Centralnej Komisji).

Rada Wydziału Lekarskiego [...] w dniu [...] czerwca 2016 r., na zasadzie art. 18 pkt 1 i art. 18a ust. 11 ustawy, w głosowaniu tajnym podjęła uchwałę w sprawie odmowy nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk medycznych. Z uzasadnienia tej uchwały nie wynika jak była treść uchwały Komisji Habilitacyjnej Wydziału Lekarskiego. Natomiast w uzasadnieniu uchwały Rady podano, iż liczba uprawnionych do głosowania wynosiła 235 członków; oddano 145 głosów, w tym: 41 członków Rady Wydziału głosowało za, 67 - przeciw, 35 - wstrzymało się od głosu oraz oddano 2 głosy nieważne. W aktach administracyjnych Centralnej Komisji brak jest protokołu z tego głosowania.

Powyższa uchwała została skarżącemu doręczona w dniu [...] lipca 2016 r. i złożył on od niej odwołanie do Centralnej Komisji Spraw Stopni i Tytułów.

Rada Wydziału Lekarskiego [...], przed przesłaniem tego odwołania organowi drugiej instancji, w dniu [...] października 2016 r. podjęła, w trybie art. 18 pkt 1 i art. 21 ust. 1 ustawy, kolejną uchwałę o odmowie nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk medycznych. W uzasadnieniu tej uchwały Rada Wydziału wskazała, iż zapoznała się z treścią tego odwołania (zarzutem skarżącego, iż uchwała z dnia [...] czerwca 2016 r. została podjęta wadliwie, z uwagi na przewagę sumy głosów "przeciw" i "wstrzymujących" nad głosami "za") i z tej przyczyny zarządzone zostało głosowanie nad odmową nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego. Liczba uprawnionych do głosowania wynosiła 233 członków; oddano 147 głosów, w tym: 111 członków Rady Wydziału głosowało za odmową nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego, 13 - przeciw, 21 - wstrzymało się od głosu oraz oddano 2 głosy nieważne. Uchwała ta nie została skarżącemu doręczona.

W wypisie z protokołu Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] października 2016 r. zawarto następujące uzasadnienie do podjęcia powyższej uchwały: "jeżeli mamy do czynienia z takim rozrzuconym głosowaniem negatywnym, szczególnie jeśli komisja wnioskowała w sposób pozytywny, powinno nastąpić jeszcze jedno głosowanie, które byłoby w tym przypadku głosowaniem kończącym nad odmową nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego i generalnie w tej kwestii dotyczyło by to odwołanie, kwestii administracyjnej związane z brakiem tego formalnego zamknięcia dodatkowym głosowaniem." W dalszej części tego protokołu stwierdzono, iż: "...głos na "tak" jest odmową (...), "nie" – jest odmowa odmowy – czyli za dalszym procedowaniem tej sprawy i jest głosem na "tak" w kwestii nadania tego stopnia ...".

W tym stanie sprawy Centralna Komisja Spraw Stopni i Tytułów przystąpiła do rozpatrywania odwołania skarżącego, wniesionego od uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżona decyzja jest wadliwa.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem. Rada przekazuje odwołanie Centralnej Komisji wraz ze swoją opinią i aktami sprawy w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia odwołania, zaś po rozpatrzeniu odwołania, w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy, Centralna Komisja albo utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę, albo uchylając ją, przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia radzie tej samej lub innej jednostki organizacyjnej.

Z kolei według art. 29 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z treści zaskarżonej decyzji Centralnej Komisji (zarówno z sentencji jak i uzasadnienia) nie wynika, czy istotnie dotyczy ona odwołania od uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. czy też innych uchwał organu pierwszej instancji podjętych w sprawie skarżącego w zakresie przyznania mu stopnia naukowego.

Otóż w uzasadnieniu decyzji, poza opisem głosowania w Centralnej Komisji, organ wskazuje, iż: "[...] M. T. M. nie uzyskał w pierwszym głosowaniu Rady Wydziału "w sprawie nadania lub odmowy nadania" stopnia doktora habilitowanego wystarczającej liczby głosów do poparcia pozytywnego w tej sprawie wniosku Komisji habilitacyjnej. W kolejnym posiedzeniu tej samej Rady przeprowadzono drugie głosowanie nad uchwałą ,,o odmowie nadania" [...] M. T. M. stopnia doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny. Ten wniosek uzyskał większość głosów i stanowi podstawę do odmowy nadania stopnia naukowego."

Zatem Centralna Komisja przedmiotem rozpatrzenia uczyniła obie uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. oraz z dnia [...] października 2016 r., co jest niedopuszczalne, albowiem uchwała organu pierwszej instancji może być jedynie jedna i tylko ona może być przedmiotem odwołania oraz przedmiotem rozpatrzenia przez Centralną Komisję. Centralna Komisja w ogóle nie odniosła się do faktu "dwóch uchwał" i nie wyeliminowała zbędnej z obrotu prawnego.

Nadto z uzasadnienia zaskarżonej decyzji (str. 2) wynika, iż przedmiotem rozpatrzenia organu drugiej instancji były także; "Wyniki tajnych głosowań Rady Wydziału Lekarskiego [...] w K. podczas posiedzenia w dniu [...] lipca 2016 r. oraz [...] października 2016 r.".

Jednakże dokumentów takich - dotyczących tajnych głosowań Rady Wydziału Lekarskiego [...] w K. podjętych podczas posiedzeń w dniu [...] lipca 2016 r. oraz w dniu [...] października 2016 r. - w aktach sprawy administracyjnej brak.

Zatem z treści zaskarżonej decyzji nie wynika co było przedmiotem rozpatrzenia przez Centralną Komisję (uchwała Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. i odwołanie od niej, czy uchwała Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] października 2016 r., czy też jeszcze inne uchwały albo posiedzenia tejże Rady z dnia [...] lipca 2016 r. oraz z dnia [...] października 2016 r.) i chociażby już z tej przyczyny decyzja ta musi zostać uchylona, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 wyroku).

Nadto postępowanie w niniejszej sprawie nie było także prawidłowo prowadzone przez organ pierwszej instancji.

Po pierwsze, skoro Komisja Habilitacyjna Rady Wydziału Lekarskiego [...] w uchwale z dnia [...] marca 2016 r. zaopiniowała pozytywnie sprawę nadania skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk medycznych i recenzenci także zgodnie wnioskowali za nadaniem mu tego tytułu, to głosy "za", podczas głosowania nad uchwałą Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. powinno się traktować jako głosy za nadaniem skarżącemu tego stopnia naukowego.

Jednakże wobec braku protokołu z tego głosowania nie wiadomo w jaki sposób zostało sformułowane pytanie poddane głosowaniu.

Także duże wątpliwości w tej materii - oceny prawidłowości uchwały z dnia [...] czerwca 2016 r. oraz jej rozumienia przez członów Rady - sprawia treść uzasadnienia kolejnej uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] października 2016 r. oraz treść wypisu z protokołu tego głosowania, poddająca w wątpliwość czy członkowie rady w sposób jednoznaczny rozumieli głosy "za" oraz "przeciw" w pierwszym głosowaniu, (pomijając już zasadność wywodów odwołania oraz legalność uchwały Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] października 2016 r.)

Powyższe sprawia, iż w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie istnieją istotne wątpliwości, co do prawidłowości uchwała Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. i dlatego musiała ona zostać uchylona, godnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 3 wyroku) zaś organ ten powinien ponownie rozpatrzeć sprawę, odpowiednio dbając o jasne kryteria głosowania nad uchwałą oraz dbając o zabezpieczenie protokołu z tego głosowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił także uchwałę Rady Wydziału Lekarskiego [...] z dnia [...] października 2016 r. (pkt 2 wyroku).

Uchwała ta nie ma żadnej racji bytu, albowiem postępowanie w sprawie nadawania stopnia naukowego przed organem pierwszej instancji jest tylko jedno w ramach danej instancji i kończy się konkretną uchwałą, od której zainteresowanemu przysługuje odwołanie do Centralnej Komisji.

Wydanie tej uchwały oraz przeprowadzanie w ramach tej samej instancji, ponownego głosowania nad nadaniem skarżącemu stopnia naukowego, nie znajduje uzasadnienia ani w przepisach ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, ani w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, które nadto stosuje się tu jedynie odpowiednio.

Postępowanie odwoławcze uregulowane w ustawie charakteryzuje się pewną odrębnością w stosunku do uregulowań zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zdaniem NSA regułę wyrażoną w art. 29 ust. 1 ustawy należy rozumieć w ten sposób, że w omawianych sprawach przepisy Kpa mają zastosowanie tylko w kwestiach nieuregulowanych w ustawie i jest to tylko zastosowanie odpowiednie. Odpowiedniość stosowania Kpa oznacza, że jedne przepisy Kodeksu będą stosowane wprost, bez żadnych modyfikacji, a niektóre - z dostosowaniem do charakteru rozpatrywanej sprawy, a inne w ogóle nie będą miały zastosowania - por. np. wyroki NSA: z 30 maja 2008 r. I OSK 212/08; z 20 kwietnia 2007 r., I OSK 1661/06; z dnia 4 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 2723/13. Odpowiednie stosowanie Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniach w sprawie ograniczenia lub cofnięcia prawa nadawania stopnia doktora lub doktora habilitowanego nie może jednak w żaden sposób zmienić charakteru tych postępowań, ponieważ przy odpowiednim stosowaniu wszelkich przepisów prawa modyfikacji mogą podlegać jedynie przepisy odpowiednio stosowane, a nie przepisy, które mają być przez nie uzupełniane.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji wyroku.