Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1237/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego), złożonym na formularzu PPF, M. C. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz przedłożonych przez niego do sprawy o sygn. akt I SA/Gd 957/16 dodatkowych dokumentów (oświadczenia skarżącego z dnia 27 października 2016 r., którego braki uzupełnił w dniu 16 listopada 2016 r., odpisu zeznań podatkowych za 2015 r., oświadczeń z dnia 21 października 2016 r., zaświadczenia o zarobkach z dnia 21 października 2016 r., odpisu umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 2 maja 2016 r. wraz z pokwitowaniem odbioru kwoty czynszu z dnia 2 maja 2016 r., wydruków harmonogramów spłat dwóch kredytów mieszkaniowych z dnia 20 i 25 października 2016 r., odpisów zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia z dnia 19 lipca 2016 r. wraz z odpisami 12 tytułów wykonawczych z dnia 12 lipca 2016 r., odpisu zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z dnia 19 września 2016 r.) wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, na ich utrzymaniu pozostają dwie małoletnie córki. W małżeństwie wnioskodawcy istnieje ustrój rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca nie posiada oszczędności, wierzytelności, papierów wartościowych ani innych praw majątkowych, jak również przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, posiada zaś zaległości podatkowe, w tym w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 426.075 zł określone zaskarżoną decyzją, będące przedmiotem prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Majątek wnioskodawcy stanowią mieszkanie o powierzchni 68 m2 oraz udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2. Małżonka wnioskodawcy również nie posiada żadnych zasobów finansowych, jej jedyny majątek stanowi udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2 (współwłasność z wnioskodawcą) – co wynika z jej oświadczenia z dnia 3 listopada 2016 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1236/16. Względem jej majątku prowadzona jest egzekucja zaległości podatkowych, określonych zawiadomieniami z dnia 19 lipca i 19 października 2016 r. na łączną kwotę 1.332.012,91 zł (wraz z odsetkami), w ramach której zajęto jej wynagrodzenie oraz wierzytelności pieniężne. Wnioskodawca uzyskuje dochód w wysokości 2.200 zł brutto z umowy najmu mieszkania, którego jest właścicielem, zaś jego małżonka uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w średniej miesięcznej wysokości (z okresu od 1 czerwca do 30 września 2016 r.) 393,58 zł netto oraz pobiera świadczenie wychowawcze na dziecko w kwocie 500 zł. Jak wskazał wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku, celem możliwości spłaty ciążących na nich kredytów walutowych (których raty wynoszą łącznie około 4.000 zł miesięcznie) małżonkowie wynajęli mieszkanie, zaś sami mieszkają w lokalu użyczonym im przez matkę wnioskodawcy, nie ponosząc kosztów zamieszkania.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Za taką oceną przemawia brak jakichkolwiek zasobów finansowych, rozmiar egzekwowanych zaległości podatkowych oraz wysokość uzyskiwanych dochodów w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności należnego wpisu od skargi w kwocie 4.261 zł.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.