Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1063/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1669/19 odrzucające skargę [...] S.A. z siedzibą w W. na zarządzenie pokontrolne Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie gospodarki odpadami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2019 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę [...] S.A. z siedzibą w W. na zarządzenie pokontrolne Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2019 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 lipca 2019 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącego i uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone skarżącej Spółce w dniu 1 sierpnia 2019 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności upłynął w dniu 8 sierpnia 2019 r. Tymczasem należny wpis uiszczony został dopiero w dniu 14 sierpnia 2019 r., zaś odpisu KRS-u do dnia podjęcia zaskarżonego postanowienia skarżąca Spółka nie nadesłała.

Sąd Wojewódzki wskazał, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższej regulacji wynika zatem, że strona będąca osobą prawną, która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby. Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosowne dokumenty, w tym w szczególności odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi. Tego rodzaju dokument, tj. odpis z KRS-u nie został nadesłany. To powodowało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd Wojewódzki podkreślił również, że skarga podlega odrzuceniu także i z tej przyczyny, że wymagany od niej wpis sądowy został uiszczeniu z uchybieniem zakreślonego siedmiodniowego terminu. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. W świetle art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej od skargi doręczone zostało skarżącej Spółce w dniu 1 sierpnia 2019 r., zaś należny wpis uiszczono dopiero w dniu 14 sierpnia 2019 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął z dniem 8 sierpnia 2019 r.

[...] S.A. z siedzibą w W. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 września 2019 r. zarzucając mu naruszenie:

1. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo że zarząd spółki, reprezentujący ja w postępowaniu sądowym jest od lat niezmiennie uwidoczniony w Rejestrze Przedsiębiorców w KRS (reprezentował także Spółkę na wcześniejszych etapach postępowania), a rejestr ten jest jawny; Dalej zaznaczono, że "doręczenie pisma wzywającego do usunięcia braku formalnego w okresie startu okresu urlopowego (1 sierpnia b.r.) i braku w siedzibie składającej zażalenie w wyznaczonym przez Sąd krótkim 7 dniowym terminie osób mogących ją reprezentować i uzupełnić wskazane braki w tym krótkim okresie";

2. art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych wynikających z doręczenia pisma w okresie startu okresu urlopowego (doręczenie wezwań do usunięcia braków formalnych w dniu 1 sierpnia b.r.) i braku w siedzibie składającej zażalenie w wyznaczonym przez Sąd krótkim terminie osób mogących ją reprezentować i uzupełnić wskazana braki w tym krótkim okresie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu Sąd Wojewódzki zasadnie odrzucił skargę, skoro jej braki formalne nie zostały usunięte w terminie siedmiodniowym.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że uiszczenie wpisu sądowego od skargi z przekroczeniem zakreślonego terminu musiało skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 §3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi, jak też uiszczenie wpisu (art. 220 § 1 p.p.s.a.) jest terminem ustawowym i nie może być wydłużany bądź skracany na wniosek, bądź na skutek wniesienia środka zaskarżenia. Dodatkowo należy wskazać, że obowiązkiem skarżącego była taka organizacja pracy, aby w okresie urlopowym zapewnić właściwy obieg korespondencji i terminowe wykonanie obowiązków procesowych.

Z powyższego wynika, że sama okoliczność nieuiszczenia wpisu w terminie ustawowym stanowiła podstawę do odrzucenia skargi. Ponadto zasadnie Sąd Wojewódzki przyjął, że przyczyną odrzucenia skagi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. było niewykonanie zarządzenia wzywającego o usunięcie braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego,

Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia prawidłowo wskazał na obowiązek złożenia odpisu z KRS, wynikający z przepisów art. 29 p.p.s.a. W zakreślonym terminie nie wykonano nałożonego obowiązku w postaci nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, mimo że treść wezwania była sformułowana w sposób jednoznaczny, w szczególności wskazano jakiej czynności procesowej należy dokonać, w jakim terminie oraz jakie są skutki prawne jej niewykonania.

Podkreślić również trzeba, że dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest co do zasady odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Skoro więc sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wprost wynika z art. 28 i art. 29 p.p.s.a., to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

Niewykonanie wezwania i nieprzedstawienie w terminie przez Spółkę kompletnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego powodowało, że skarga nie mogła być merytorycznie rozpoznana, lecz podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy stwierdzić, że zarzut zbytniego formalizmu jest nieuprawniony w sytuacji gdy Sąd Wojewódzki wzywając skarżącą spółkę do usunięcia braku formalnego skargi stworzył możliwość złożenia kompletnego odpisu Krajowego Rejestru Sądowego. W orzecznictwie i piśmiennictwie utrwalone jest stanowisko, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Natomiast niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. R.Hauser, M.Wierzbowski, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2017, str. 307; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz B.Dauter, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, WoltersKluwer Warszawa 2016 str. 173). Podkreślić również należy, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego i uzyskanie aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, nie czyni wezwania do uzupełnienia braku w postaci odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego zbędnym, bowiem zgodnie z art. 29 p.p.s.a. to na stronie spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu Spółki konkretnych osób fizycznych, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego (por. postanowienia NSA: z 16.05.2018 r., I FZ 116/18, z 9.05.2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15, z 24.05.2018 r., II OZ 502/18).

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, zgodnie z art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.