Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1122/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 lit. a
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak [...] wydaną w postępowaniu wznowieniowym, po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanego, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego z [...] marca 2010 r., odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2004 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] kwietnia 2004 r., w przedmiocie nakazania M. K. rozbiórkę budynku letniskowego, zlokalizowanego na działce nr [...] w L.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż decyzja organu wojewódzkiego z dnia [...] sierpnia 2004 r., z postępowania zwykłego, była kontrolowana w postepowaniu sądowym, zakończonym Wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 15 marca 2006 r., Sygn. akt II SA/Gd 598/04 oddalającym skargę na tę decyzję.

Na wniosek zainteresowanego z dnia 3 czerwca 2009 r., postępowanie zostało wznowione w trybie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, a w jego wyniku organ wojewódzki decyzją z dnia [...] marca 2010 r., odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2004 r.

Rozpatrując sprawę w wyniku odwołania organ centralny podkreślił, że podstawę wniosku o wznowienie stanowił art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, a okolicznością powoływaną przez stronę był fakt toczącego się postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...] i wydanie decyzji z dnia [...] maja 2009 r., w tym przedmiocie (odebranej 29 maja 2009 r.).

Jak wskazał dalej organ, wydanie decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] maja 2009 r., o warunkach zabudowy dla inwestycji strony, nie stanowi przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, bowiem decyzja ta nie istniała w chwili orzekania przez organ wojewódzki tj. w dniu [...] sierpnia 2004 r., a okoliczność prowadzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy była znana obu organom w dacie orzekania rozbiórki z zawiadomienia o wszczęciu takiego postępowania.

Okoliczność ta nie miała cech istotności w chwili wydania decyzji przez organ wojewódzki, bowiem zapis art. 48 ust. 1 prawa budowlanego dla legalizacji budowy wymagał istnienia ostatecznej - w dniu wszczęcia postępowania - decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc uzyskanie decyzji burmistrza nie wpłynęłoby na legalizację inwestycji z uwagi na późniejsze w stosunku do wszczęcia postępowania, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Tym samym wobec braku podstaw do uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa decyzji dotychczasowej, organ I instancji musiał podjąć decyzję odmawiającą uchylenia decyzji rozbiórkowej, którą należało utrzymać mocy.

Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł M. K., domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 151 § 1 pkt 1 i 145 § 1 pkt 5 Kpa.

Zdaniem skarżącego organ błędnie przyjął, że nie zachodziły nowe, istotne okoliczności uzasadniające uchylenie decyzji rozbiórkowej. Kluczowe znaczenie ma fakt, że prowadzone postępowanie o warunki zabudowy dopiero w chwili wydania decyzji nabrało istotności, bo wtedy okazało się, że samowolnie wybudowany obiekt jest zgodny z przepisami planistycznymi. W ocenie skarżącego błąd organu polega na tym, że nie uwzględnia on stanu prawnego powstałego na skutek wyroku TK, stwierdzającego niezgodność art. 48 ust. 2 prawa budowlanego z Konstytucją przez co powodował, że zakwestionowane przepisy nie obowiązywały juz od chwili ich formalnego wejścia w Zycie, bowiem już z tą datą były one sprzeczne z Konstytucją.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zaskarżona decyzja została wydana we wznowionym postępowaniu, a więc w trybie nadzwyczajnym postępowania administracyjnego, które regulują zapisy art. 145 - 151.

Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że podstawę wniosku M. K. z dnia 3 czerwca 2009 r., o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r., stanowi art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Jako okoliczność uzasadniająca przesłankę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa zainteresowany podaje fakt toczenia się przed Burmistrzem Gminy K. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...] w L. oraz fakt wydania przez Burmistrza Gminy K. decyzji z dnia [...] maja 2009 r., ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji: budynek letniskowy na działce nr [...] w L. Jak wynika z akt sprawy w/w decyzję Burmistrza Gminy K. zainteresowany odebrał w dniu 29 maja 2009 r.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa przesłanką wznowienia postępowania administracyjnego jest wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję. Przepis ten wymaga łącznego zaistnienia następujących warunków: 1) wyjścia na jaw nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów; 2) istotnego charakteru tych okoliczności lub dowodów dla sprawy w takim znaczeniu, że mogą one mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia; 3) brak wiedzy o tych okolicznościach lub dowodach po stronie organu, który wydał decyzję; 4) istnienie tych okoliczności lub dowodów w dniu wydania decyzji. Podkreślić należy, że nie każde nowe okoliczności faktyczne lub dowody, które po wydaniu decyzji i po uzyskaniu przez nią przymiotu ostateczności wyszły na jaw, mogą stanowić podstawy wznowienia, a tylko te, które są istotne dla sprawy tj. takie które mogłyby wpłynąć na rozstrzygnięcie, gdyby organ je znał w chwili orzekania.

Wydanie przez Burmistrza Gminy K. decyzji z dnia [...] maja 2009 r., ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji nie stanowi przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, bowiem decyzja ta nie istniała w chwili orzekania przez organ wojewódzki, tj. w dniu [...] sierpnia 2004 r.

Co do okoliczności prowadzenia przez Burmistrza Gminy K. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, to okoliczność ta była znana organowi wojewódzkiemu i organowi powiatowemu w dacie orzekania nakazu rozbiórki budynku letniskowego położonego na działce nr [...] w L. (kopia zawiadomienia o wszczęciu przez Burmistrza Gminy K. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. działki z dnia 29 stycznia 2004 r.).

Istotność nowych dowodów lub okoliczności faktycznych, istniejących w dacie orzekania, a nieznanych przez organ orzekający (art. 145 § 1 pkt 5 Kpa) musi istnieć już w dacie orzekania przez organ w pierwotnym postępowaniu (tu w dacie [...] sierpnia 2004 r.). Tymczasem okoliczność prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie miała cech istotności w chwili wydawania przez organ wojewódzki decyzji z dnia [...] sierpnia 2004 r. W dacie tego orzekania przez organ wojewódzki brzmienie art. 48 ust. 1 wymagało do legalizacji istnienia ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Tym samym nawet uzyskanie przez M. K. ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie wpłynęłoby na legalizację przedmiotowej inwestycji z uwagi na późniejsze, w stosunku do wszczęcia postępowania, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Na rozprawie sądowej w dniu 16 września 2010 r., pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że zgłaszając wniosek o wznowienie przedmiotowego postępowania miał świadomość upływu terminu dla wznowienia postępowania z art. 145 a Kpa.

Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem organu, że w przedmiotowej sprawie brak było podstawy do wznowienia postępowania, a to powodowało niemożność przejścia do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej w trybie wznowieniowym. Dlatego też organ stosownie do art. 151 § 1 pkt 1 Kpa zobligowany był wydać decyzję odmawiającą uchylenia decyzji z postępowania zwykłego.

Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że podnoszone przez stronę zasady słuszności, nie mogą być uwzględnione w postępowaniu administracyjnym, skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270).