Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 15/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: WSA Anna Siedlecka WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant: Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych po samowolnej przebudowie i zmianie sposobu użytkowania obory w budynku przy ul. L. [...] we W. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Prezydent W. na podstawie art. 104 kpa i art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 3 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) i art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) wydał K. i B. K. oraz M. T. pozwolenie na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych po samowolnej przebudowie i zmianie sposobu użytkowania obory w istniejącym budynku mieszkalnym na działce nr [...],[...], przy ul. L. [...] we W., obręb Ż.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że Wojewoda D. decyzją Nr [...]z dnia [...] uchylił decyzję Prezydenta W. Nr [...]z dnia [...]r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie przystosowanej do funkcji mieszkalnej obory przy ul. L. [...] we W. Ponownie rozpatrując sprawę organ I instancji stwierdził, że organ nadzoru budowlanego, jako właściwy, prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie dokonanej samowoli budowlanej wydał w dniu [...] decyzję Nr [...]o nałożeniu obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, którą uchylił D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...]r. W dniu [...]organ nadzoru budowlanego wydał decyzję Nr [...]o doprowadzeniu obiektu do stanu poprzedniego, którą uchylił D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...] r. oraz zobowiązał inwestorów do dostarczenia w terminie do [...]r. określonych w niej dokumentów. W dniu [...]r. organ nadzoru budowlanego zawiadomił o zakończeniu postępowania administracyjnego oraz przesłał akta sprawy Prezydentowi W., który po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydał w dniu [...]r. wymienioną wyżej decyzję Nr [...], uchyloną następnie wskazaną na wstępie decyzją Wojewody z dnia [...].

Prezydent W. podniósł, że organ odwoławczy uzasadniając swoją decyzję wykazał brak w dokumentach jednoznacznego dowodu stwierdzającego zgodność przedmiotowej inwestycji z przepisami przeciwpożarowymi oraz nieustalenie roku dokonania samowolnej przebudowy obory na pomieszczenia mieszkalne.

Organ I instancji wskazał, że w dniu [...]r. wystąpił do D. Wojewódzkiej Komendy Państwowej Straży Pożarnej z prośbą o zaopiniowanie pod względem zgodności z przepisami ochrony przeciwpożarowej przebudowy istniejącego obiektu z uwzględnieniem elementów budynku graniczących z działką nr [...]oraz odległości od istniejącej zabudowy. Wydana następnie w dniu [...]r. opinia Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej stanowiła podstawę do nałożenia na inwestorów obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej odnośnie do spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej w sposób inny niż podano w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Powyższy obowiązek wraz z określeniem terminu dostarczenia wymaganych prawem dokumentów Prezydent W. nałożył postanowieniem Nr [...]z dnia [...]r. W dniu [...]r. do organu I instancji wpłynęło postanowienie nr [...]z dnia [...]r. D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o wyrażeniu zgody na spełnienie wymagań przeciwpożarowych w przedmiotowym obiekcie budowlanym. W uzasadnieniu D. Komendant PSP stwierdził, że zmiana sposobu użytkowania wyżej wymienionej obory nie spowoduje zagrożenia życia ludzi, a także, iż istniejąca murowana konstrukcja budynku oraz układ otworów okiennych i drzwiowych w przylegających sąsiednich budynkach spełnia wymagania § 271 ust. 11 wyżej wymienionego rozporządzenia.

Odnosząc się do drugiego powodu uchylenia decyzji Nr [...]z dnia [...]r. organ I instancji podał, że w oparciu o materiał dowodowy w sprawie uznał, iż dokonana samowola dotyczy przebudowy obory w istniejącym budynku mieszkalnym, a nie budowy nowego obiektu, do której miałyby zastosowanie art. 48 i 49 Prawa budowlanego.

Prezydent W. stwierdził, że w postępowaniu strony skorzystały z przysługującego im prawa zapoznania się z aktami sprawy i ustosunkowania się co do przeprowadzonych dowodów.

Organ I instancji podał, że po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego uznał, iż przedmiotowe pomieszczenia mieszkalne spełniają wymogi użytkowe zgodnie z ich przeznaczeniem.

Odwołanie od tej decyzji złożyła skarżąca M. Z., wnosząc o jej uchylenie i wydanie decyzji odmawiającej pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych. Skarżąca zakwestionowała opinie rzeczoznawców przeciwpożarowych i podjęła polemikę z postanowieniem D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...]nr [...]wyrażającym zgodę na spełnienie wymagań przeciwpożarowych dla zmiany sposobu użytkowania obory na budynek mieszkalny. Zarzuciła, że zostały naruszone warunki bezpieczeństwa pożarowego oraz jej uzasadnione interesy. Wskazała ponadto na trudności w korzystaniu z jej własności, stwarzanych przez stan przebudowanych pomieszczeń sąsiadów.

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że niniejsze postępowanie prowadzone jest w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych, które powstały w wyniku samowolnej przebudowy części budynku inwentarskiego oraz że w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania postępowanie prowadzone było przez organ nadzoru budowlanego, który nakazał inwestorom, zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia zaistniałej sytuacji do stanu zgodnego z prawem. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, iż w przedmiotowej sprawie obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych wynikał z art. 55 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego i podniósł, że w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części inwestor musi spełnić warunki określone w art. 56 oraz art. 57 tej ustawy. Na podstawie tych przepisów, w przedmiotowej sprawie inwestor winien przedstawić inwentaryzację powykonawczą, orzeczenie techniczne potwierdzające zgodność wykonania obiektu z obowiązującymi przepisami oraz oświadczenie o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów Inspekcji Ochrony Środowiska, Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy oraz Państwowej Straży Pożarnej. Organ II instancji stwierdził, że z akt sprawy wynika, iż inwestor dostarczył wymagane prawem dokumenty. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że zasadniczym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie było stanowisko właściwego organu w przedmiocie zachowania warunków przeciwpożarowych przy samowolnej przebudowie pomieszczeń obory na pomieszczenia mieszkalne, określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ wskazał, że postanowieniem nr [...]z dnia [...]r. D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. zajął jednoznaczne stanowisko w kwestii spełnienia wymagań przeciwpożarowych, przy zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń po samowolnej ich przebudowie.

Odnosząc się do argumentów skarżącej D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, iż w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części, właściwy organ stwierdza, czy obiekt ten odpowiada warunkom, jakie przewiduje Prawo budowlane. Wobec potwierdzenia faktu prawidłowo przeprowadzonych prac budowlanych oraz wobec braku uwag ze strony innych organów, wymienionych w art. 56 ust. 1 Prawa budowlanego, zdaniem organu odwoławczego należy stwierdzić, iż nie zachodzą przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji. Odnosząc się do pozostałych argumentów skarżącej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2001 r. stwierdzono, iż ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich w prawie budowlanym winna być brana pod uwagę na etapie prac projektowych przez organ przygotowujący decyzję pozwolenia na budowę. Pozwolenie to może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów. Organ odwoławczy stwierdził, że wprawdzie powyższe odnosi się bezpośrednio do procedury uzyskiwania pozwolenia na budowę, jednakże możliwość ich odniesienia do procedury związanej ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego nie powinna budzić wątpliwości. Wojewódzki Inspektor podniósł, iż w przedmiotowej sprawie nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania części obiektu, stąd postępowanie zostało przeprowadzone, zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, przez organ nadzoru budowlanego. W ocenie organu II instancji dokumentacja powykonawcza dostarczona przez inwestorów zawiera wszelkie niezbędne opinie i uzgodnienia, co uprawnia inwestora do ubiegania się o pozwolenie na użytkowanie części obiektu, w którym samowolnie zmieniono jej funkcję. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł jak na wstępie.

Na powyższą decyzję M. Z. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji utrzymanej przez nią w mocy oraz o odmówienie wydania pozwolenia na użytkowanie przez K. i B. K. oraz M. T. pomieszczeń mieszkalnych po samowolnej ich przebudowie i zmianie sposobu użytkowania obory w istniejącym budynku mieszkalnym, a ponadto o nakazanie zamurowania wszystkich otworów okiennych, bądź zastąpienia okien luksferami, albowiem zaskarżona decyzja – zdaniem skarżącej – została wydana z naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że skarżąca nie mogła podnieść zarzutu naruszenia jej uzasadnionych interesów prawnych na etapie przygotowywania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż przedmiotowa budowa prowadzone była przez inwestorów samowolnie. W tej sytuacji ta okoliczność musi być wzięta pod uwagę przy wydawaniu pozwolenia na użytkowanie samowolnie przebudowanego obiektu. Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja pomija fakt, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest przewidzianego w art. 56 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego zawiadomienia Inspekcji Ochrony Środowiska o zakończeniu samowolnej przebudowy i przystąpieniu do jej użytkowania na cele mieszkalne. W opinii skarżącej dokonana przebudowa narusza bezpieczeństwo przeciwpożarowe i nie można zgodzić się z zaskarżoną decyzją, że kwestia ta została załatwiona postanowieniem nr [...]z dnia [...]r. D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W., iż "przy zmianie pomieszczeń po samowolnej ich przebudowie zostały spełnione wymagania przeciwpożarowe". Skarżąca zarzuciła przy tym, że nie tylko nie otrzymała tego postanowienia, ale nawet nie została w toku wydawania zezwolenia na użytkowanie powiadomiona, iż postanowienie to nie jest prawomocne i wobec tego zaskarżona decyzja jest co najmniej przedwczesna i nie mogła zostać wydana. Następnie skarżąca podjęła polemikę z wyżej wymienionym postanowieniem D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej zarzucając w szczególności, iż narusza ono § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., bowiem nie wskazano w nim i nie podano żadnego innego zabezpieczenia przeciwpożarowego, które w tym konkretnym przypadku mogłoby być wybudowane i które budynki wybudowane lub adaptowane posiadać powinny. Skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie brak jest jakiejkolwiek ekspertyzy technicznej, która przewidywałaby inny sposób zabezpieczenia przeciwpożarowego, o czym jest mowa w piśmie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. skierowanym do Wydziału Architektury i Budownictwa. W ocenie skarżącej, w opisanej przez nią sytuacji, "D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając pozwolenie na użytkowanie drastycznie naruszył przepis Rozporządzenia Min. Infrastruktury z 2002 r. i Rozporządzenia MGPiB z 1994 r. – to jest z okresu obowiązywania tego Rozporządzenia w czasie, gdy pp. K. dokonywali przebudowy".

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest zgodność z prawem decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych po samowolnej przebudowie i zmianie sposobu użytkowania obory w budynku przy ul. L. [...] we W.

Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W.z dnia [...]r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 3 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.).

Decyzje te są konsekwencją wydanej wcześniej decyzji D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...], zobowiązującej inwestorów do dostarczenia określonych dokumentów, to jest inwentaryzacji powykonawczej zaadaptowanych pomieszczeń inwentarskich na mieszkanie, orzeczenia technicznego, opracowanego przez osobę uprawnioną, stwierdzającego poprawność wykonanych robót budowlanych oraz opinii osób uprawnionych o stanie technicznym przewodów kominowych, instalacji elektrycznej i gazowej, a także opinii sanitarnej i przeciwpożarowej, w celu doprowadzenia do zgodności z prawem prac budowlanych związanych z samowolną zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń inwentarskich (obory) na pomieszczenia mieszkalne.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że inwestorzy dostarczyli organowi wymienione wyżej dokumenty. Zaznaczyć w szczególności trzeba, iż – wbrew twierdzeniom skarżącej – w aktach sprawy znajduje się kopia zawiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o zamiarze przystąpienia do użytkowania pomieszczeń mieszkalnych (pismo z dnia [...]r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w dniu [...]r.). Tak więc nie jest uzasadniony zarzut podnoszony przez skarżącą, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest przewidzianego w art. 56 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego zawiadomienia Inspekcji Ochrony Środowiska o zakończeniu samowolnej przebudowy i przystąpieniu do jej użytkowania na cele mieszkalne.

W tym stanie rzeczy, skoro inwestorzy dostarczyli wymagane decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...]dokumenty, to organy administracyjne orzekające w rozpatrywanej sprawie nie miały podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych po samowolnej przebudowie i zmianie sposobu użytkowania obory w przedmiotowym budynku. W szczególności organy w niniejszej sprawie nie były uprawnione do kwestionowania prawidłowości postanowienia D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. nr [...]z dnia [...]r. wyrażającego zgodę na spełnienie wymagań przeciwpożarowych dla zmiany sposobu użytkowania obory na budynek mieszkalny. Jeżeli skarżąca uważała to postanowienie za niezgodne z prawem, na przykład uznając, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu poprzedzającym jego wydanie, to mogła zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa domagać się wznowienia tego postępowania. Organy orzekające w niniejszej sprawie nie dysponowały jednak środkami pozwalającymi im na polemikę z tym aktem prawnym, ani też nie były uprawnione do jego oceny. Przeciwnie – związane były jego treścią. Jeżeli więc uprawniony organ, jakim był D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W., nie widział potrzeby opracowania ekspertyzy technicznej, przewidującej inny sposób zabezpieczenia przeciwpożarowego, to ani Prezydent W., ani D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał podstaw do merytorycznego zakwestionowania tego stanowiska. Dlatego też zarzuty skarżącej, że dokonana przebudowa narusza bezpieczeństwo przeciwpożarowe oraz że nie doręczono jej postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej z dnia [...]r., wskutek czego nie mogła złożyć na nie zażalenia, a także, iż w sprawie brak jest jakiejkolwiek ekspertyzy technicznej, przewidującej inny sposób zabezpieczenia przeciwpożarowego, nie mogły zostać w niniejszym postępowaniu uwzględnione.

Ustosunkowując się do zarzutu nieuwzględnienia przez organy obu instancji interesu prawnego skarżącej, stwierdzić trzeba, iż w realiach tej sprawy nie mógł on być uznany za uzasadniony. Jak bowiem trafnie podkreślano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pojęcie "uzasadnionych interesów osób trzecich", o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 Prawa budowlanego, winno być interpretowane w oparciu o przesłanki obiektywne, to jest w oparciu o zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane w wyniku jej realizacji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich" (por. wyrok NSA z dnia 1 lutego 2001 r. sygn. akt IV SA 2085/98 - LEX nr 55752). Te same uwagi należy odnieść do oceny zgodności z prawem decyzji zapadłej w rozpatrywanej sprawie. Skoro zatem w sprawie tej organy administracyjne nie miały podstaw do kwestionowania zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, przedłożonych przez inwestorów dokumentów stosownie do nałożonego na nich obowiązku przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, to tym samym ewentualne dolegliwości wynikające z udzielania pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych po samowolnej przebudowie i zmianie sposobu użytkowania obory w budynku przy ul. L. [...] we W. również nie mogły zostać zakwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich".

W tej sytuacji stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie wykazała, by decyzje te naruszały prawo i to w stopniu wymagającym usunięcia ich z obrotu prawnego.

Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji.