Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 647/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, art. 61 par. 3, art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia V. S. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Po 629/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. S. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 629/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Sąd uznał, że argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżącą we wniosku nie dają podstaw do stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącej ograniczył się bowiem do ogólnego wskazania pogarszającej się sytuacji majątkowej spółki, ale nie poparł tych okoliczności żadnymi dokumentami ani też danymi liczbowymi. Nie wiadomo, jakie aktualnie skarżąca osiąga dochody, jaki poniosła uszczerbek wskutek orzeczenia wobec niej kar pieniężnych (w tej sprawie i innych) oraz że uszczerbek ten spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub też wywoła szkodę na większą skalę niż zwyczajowo występująca wskutek orzeczenia kary w takiej właśnie wysokości.

WSA wyjaśnił również, że ewentualna zasadność skargi nie może mieć wpływu na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ Sąd jej nie bada na etapie rozpoznawania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej.

Następnie postanowieniem z 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 629/14, WSA w P. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do ponownego rozpoznania WSA w P..

W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, że w sprawach o zbliżonych sprawach faktycznych inne wojewódzkie sądy administracyjne wstrzymywały wykonanie decyzji. Ponadto, skarżąca uznała, że w sytuacji kiedy zawisła przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawa o zgodność z prawem przepisów mających zastosowanie w sprawie, niewstrzymanie wykonania decyzji może spowodować znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej. Może to bowiem znacznie pogorszyć sytuację skarżącej.

Naczelny sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że stosownie do art. 127 § 3 zd. 1 p.p.s.a. podczas zawieszenia postępowania sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonana aktu lub czynności. Z tego powodu, pomimo zawieszenia postępowania postanowieniem z 12 czerwca 2014 r., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie skarżącej.

Wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji (art. 61 § 1 p.p.s.a.). Sąd może jednak, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04). Obowiązkiem sądu jest zatem ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.).

Postanowienie Sądu pierwszej instancji odmawiające, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku należytego uzasadnienia wniosku w tym zakresie należy uznać za zgodne prawem. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji gdy skarżąca nie uprawdopodobniła we wniosku ani niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności.

Gołosłowne, niepoparte żadnymi dokumentami, twierdzenia strony nie przesądzają o spełnieniu wskazanych w tym przepisie przesłanek (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 598/06). W celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie NSA nie można także podzielić poglądu wyrażonego w zażaleniu, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w opisanej wyżej kwestii, przemawia za zastosowaniem ochrony tymczasowej. Zdaniem NSA, zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego nie może być utożsamiane, jak tego chce skarżący, z prawdopodobieństwem wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia korzystnego dla skarżącego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.