Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1296/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie częściowego udzielania wsparcia dla producentów owoców i warzyw postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

T.S., zwany dalej "skarżącym", pismem z dnia [...] lutego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego.

Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2015 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego wpłynął zatem w dniu [...] kwietnia 2015 r. Wpis sądowy został uiszczony w dniu [...] maja 2015 r.

Pismem z dnia [...] maja 2015 r. skarżący zwrócił się z prośbą o rozpoznanie sprawy pomimo uiszczenia wpisu po terminie. Zwłokę uzasadnił wielością intensywnych prac polowych w ostatnim czasie oraz zaawansowaną ciążą małżonki, która "była na podtrzymaniu". Wskazane pismo skarżącego, z uwagi na jego treść, zostało uznane za wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Sąd stwierdził, że warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione, zatem przystąpił do jego merytorycznej oceny.

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 10.09.2010 r. o sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 2.10.2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, publik. Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, poz. 1059).

W ocenie Sądu wykonywanie czynności dnia codziennego, w szczególności tych służących zapewnieniu sobie środków niezbędnego utrzymania, nie może prowadzić do usprawiedliwienia uchybienia terminu do dokonania czynności sądowych. Stanowisko to wzmacnia charakter niniejszej sprawy, która jest bezpośrednio związana z prowadzoną przez skarżącego działalnością rolniczą, stanowiącą źródło jego utrzymania. Zaskarżoną decyzją udzielono mu wsparcia przysługującego producentom owoców i warzyw, jednak jego zdaniem kwota wsparcia została zaniżona o 66.456 zł. Okoliczność ta sprawia, że postępowaniem sądowoadministracyjnym zainicjowanym wniesioną przez siebie skargą skarżący winien zająć się z taką samą starannością, z jaką zajmuje się pracami polowymi, na których intensywność się powołuje. Sąd jest świadomy, że działalność rolnicza charakteryzuje się sezonowością, a co za tym idzie okresami wymagającymi mniej lub bardziej intensywnych prac. Tym bardziej skarżący, jako rolnik, winien zdawać sobie sprawę z takiego stanu rzeczy i zaplanować prace tak, aby wszystkie jego sprawy załatwiać terminowo i z należytą dbałością.

Odnosząc się do oświadczenia o zaawansowanej ciąży małżonki skarżącego Sąd zauważa, że nie wskazał on terminu, w jakim "była ona na podtrzymaniu". Sąd nie posiada także informacji, czy podtrzymanie odbywało się w warunkach szpitalnych czy też domowych, a tym samym czy kobieta wymagała opieki skarżącego, która uniemożliwiła mu uiszczenie wpisu w terminie. Podkreślić należy, że skarżący nie musiał osobiście dokonać tej czynności, mógł skorzystać z pomocy innych osób.

W świetle przedstawionych okoliczności Sąd stwierdził, że przywołane przez skarżącego powody nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. Wbrew treści art. 87 § 2 p.p.s.a., skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.