Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 115/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.Z. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;


UZASADNIENIE

W treści pisma procesowego z dnia 14 lipca 2017 r. L.Z. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie przez Sąd.

Następnie skarżący nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata lecz nadto także zwolnienia do kosztów sądowych. Równocześnie oświadczył, że jest osobą bezdomną, przebywa aktualnie w Zakładzie Karnym i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Jakkolwiek przy tym przyznano mu prawo do renty okresowej w kwocie 1.671,14 zł, to jednak ma wiele długów i wspomniane świadczenie podlega licznym zajęciom, a regulacja rzeczonych zobowiązań pochłania 1.470,14 zł.

Odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, skarżący nadesłał zaświadczenia Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w S., potwierdzające, iż nie wykonuje w tej placówce pracy, przebywa w niej od 1995 roku, miał kilka przerw w odbywaniu kary, które - jak podkreślił - spowodowane były poważnymi problemami zdrowotnymi. Z zaświadczeń tych wynika również, iż strona posiada orzeczenie ZUS o trwałej niezdolności do pracy.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja wydana w sprawie choroby zawodowej. Wnioskodawca jest więc w tej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 21 sierpnia 2017 r. - karta nr 124 akt sprawy).

Odnosząc się natomiast do wniosku L.Z. o ustanowienie pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Skarżący od wielu lat przebywa w Zakładzie Karnym i - jak potwierdzają przedłożone przezeń dokumenty źródłowe - nie jest w tej placówce zatrudniony oraz posiada orzeczenie o trwałej niezdolności do pracy. Z jego oświadczeń wynika przy tym, że uskarża się na poważne problemy zdrowotne i choć pobiera okresową rentę, to jednak znaczna większość tego świadczenia przeznaczana jest na spłatę zobowiązań związanych z licznymi długami.

Trzeba tu wprawdzie odnotować, że skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających wysokość rzeczonej renty oraz rozmiar wspomnianych zobowiązań, gdyż - jak podał - przebywając w więzieniu nie jest w stanie ich skompletować. Pomimo to jednak, mając na względzie zaprezentowane wyżej, a potwierdzone stosownymi zaświadczeniami, okoliczności świadczące o jego niewątpliwie trudnej sytuacji materialnej i życiowej uznano, że wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.