Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 15/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Anna Falkiewicz-Kluj, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych; oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. Spółkę z o.o. z siedzibą w Warszawie, jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2014r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] zobowiązującą Spółkę do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji kwoty [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków do dnia zwrotu.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] grudnia 2008r. pomiędzy A. Sp. z o.o. (Beneficjent, Skarżący, Spółka) a Polską Agencją Przedsiębiorczości (PARP) została zawarta umowa o dofinansowanie nr [...] w ramach działania 4.2 Stymulowanie działalności B+R przedsiębiorstw oraz wsparcie w zakresie wzornictwa przemysłowego osi priorytetowej 4 inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 na realizację projektu pn. ,,[...]’’.

Kontrola przeprowadzona w miejscu prowadzenia projektu dniu 17 czerwca 2009r. nie wykazała uchybień Beneficjenta.

Kolejna kontrola, przeprowadzona w dniu 23 lutego 2012r. stwierdziła, że Beneficjent naruszył postanowienia § 11 ust. 3 Umowy. Kilkakrotnie wzywano Spółkę do przedłożenia dokumentów świadczących o wyborze dostawcy towarów/wykonawcy usług z zachowaniem zasad wynikających z § 11 ust. 3 Umowy.

W odpowiedzi na wezwania Beneficjent poprzestał na wyjaśnieniu, że realizowany przez niego projekt nie zawierał dostaw oraz zakupu usług i robót budowlanych, wobec czego, nie miał on obowiązku stosowania wymogów określonych we wskazanym wyżej § Umowy.

Ponadto kontrolerzy stwierdzili, iż nawilżacz parowy z wyposażeniem oraz komora termiczna o zakresie temperatur -40 C do +70 C i regulowanej wilgotności, noszą znamiona używanego środka trwałego, a data konstrukcji wskazana na tabliczce znamionowej, umieszczonej w komorze termicznej, to 11/1989. Pomimo prośby o wyjaśnienie (pismo z dnia 20 września 2012r.) Beneficjent nie przedłożył oświadczenia producenta o roku produkcji i numerze seryjnym przedmiotowych środków trwałych.

Pomimo wezwania – pismo z dnia 20 września 2012r. Beneficjent nie przedłożył oświadczenia producenta o roku produkcji i numerze seryjnym przedmiotowych środków trwałych.

W przypadku zakupu używanego środka trwałego, Beneficjent ma obowiązek do wniosku o płatność dołączyć: oświadczenie sprzedającego, iż środek trwały nie został nabyty z wykorzystaniem środków publicznych w okresie 7 lat od daty zakupu, oświadczenie, że cena używanego środka trwałego nie przekracza jego wartości rynkowej i jest niższa niż cena podobnego nowego środka trwałego oraz oświadczenie sprzedającego określające zbywcę środka trwałego, miejsce i datę jego zakupu (§ 6 ust. 1 pkt 6 Umowy).

Przedmiotowych oświadczeń nie przedłożono.

Pismem z dnia [...] lutego 2013r. PARP wezwała Beneficjenta do zwrotu środków w kwocie [...] zł w terminie 14 dni od otrzymania wezwania.

W odpowiedzi Beneficjent wniósł o niewszczynanie procedury administracyjnej do czasu przedłożenia dodatkowej dokumentacji, którą złożył wraz z pismem z dnia [...] kwietnia 2013r.

W wyniku powyższego, PARP uznała część z zakwestionowanych w piśmie z dnia [...] lutego 2013r. wydatków za kwalifikowalne i wezwała pismem z dnia [...] maja 2013r. do zwrotu środków w skorygowanej kwocie [...] zł.

Jako przyczynę wezwania do zwrotu środków we wskazanej wyżej wysokości PARP wskazała brak zachowania zasad wynikających z § 11 ust. 3 Umowy przy wyborze dostawców towarów/wykonawców usług.

Pismem z dnia [...] lipca 2013r. Beneficjent odwołał się od powyższego wezwania. Podkreślił, że PARP powinna wziąć pod uwagę argument o wyborze dostawców towarów i usług na potrzeby realizacji projektu w oparciu o procedury ISO 9001:2008 oraz wskazał, iż § 11 Umowy nie zawiera kryteriów i zasad wyboru dostawców. Ponadto wskazał, że pan A. W. został wymieniony w pkt C4 Biznesplanu jako ,,zasoby ludzkie i doświadczenie’’. Beneficjent wnosił również o potraktowanie porozumienia zawartego z P. z dnia [...] lipca 2008r. jako warunkowej umowy podpisanej z wykonawcami usług badawczych.

Wystąpił też o zastosowanie zapisu Wytycznych w zakresie kwalifikowalności kosztów (obowiązujących od dnia [...] kwietnia 2013r.0 w zakresie braku konieczności przeprowadzania jakichkolwiek działań mających na celu rozeznanie rynku dla zakupów poniżej [...] zł.

Po rozpatrzeniu powyższych zarzutów, PARP pismem z dnia [...] lipca 2013r. podtrzymała swoje stanowisko ponownie wzywając Beneficjenta do zwrotu środków.

W związku z brakiem zwrotu środków PARP pismem z dnia [...] października 2013r. zawiadomiła Beneficjenta o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu środków pochodzących z Umowy o dofinansowanie nr UDA-[...] z dnia [...] grudnia 2008r. oraz o możliwości zapoznania się z aktami postępowania.

Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, Beneficjent w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014r. podniósł, że Umowa o dofinansowanie jest realizowana zgodnie z harmonogramem oraz jej postanowieniami, a wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu środków jest bezzasadne. Wskazał, iż dwukrotnie dostarczył dokumenty potwierdzające dokonywanie pisemnych zamówień na towary i usługi. Wybór i udzielenie zamówień nastąpiło po rozeznaniu rynku, w oparciu o najkorzystniejszą ofertę, z zachowaniem zasad przejrzystości i uczciwej konkurencji.

Ponadto wyboru dostawców Beneficjent dokonywał w oparciu o wprowadzoną w jego przedsiębiorstwie procedurę ISO i uzyskany w jej ramach certyfikat ISO 9001:2008.

Podniósł dodatkowo, że Umowa nie precyzuje przebiegu procesu wyboru ofert, nie można więc stwierdzić, że Beneficjent ich nie dopełnił.

Decyzją z dnia [...] lipca 2014r. PARP zobowiązała A. Sp. z o.o. do zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków do dnia zwrotu.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wydatki poniesione przez Beneficjenta w związku z realizacją projektu zostały dokonane z naruszeniem określonej w Umowie procedury, gdyż przy wyborze dostawców towarów/wykonawców usług, nie zostały zachowane zasady wynikające z § 11 ust. 3 Umowy o dofinansowanie.

Po złożeniu przez Beneficjenta odwołania i przeprowadzeniu postępowania dowodowego, Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] października 2014r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Minister wskazał, że środki przekazane Beneficjentowi zostały wykorzystane z naruszeniem § 11 ust. 3 Umowy, a więc procedur o których mowa w art. 202 ustawy o finansach publicznych z 2005 r. (dot. wydatków poniesionych w ramach wniosku o płatność [...]), art. 184 ustawy o finansach publicznych z 2009r. (dot. wydatków poniesionych w ramach wniosków o płatność [...]).

Na powyższą decyzję Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji z dnia [...] lipca 2014r.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy:

a) art. 4 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 2 ustawy o zasadach finansowania nauki z dnia 30 kwietnia 2010r. poprzez uznanie iż nie wszystkie wydatki ponoszone w ramach projektu mogą być zakwalifikowane do wyłączenia na podstawie art. 4 pkt 3 lit. e ustawy Prawo zamówień publicznych, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, iż zakupy środków trwałych, wykonywanie opracowań oraz ekspertyz uznane zostały jako środki niekwalifikowane;

b) art. 202, 211 ust. 1, 184, 207 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o finansach publicznych w związku z art. 113 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych poprzez zastosowanie procedur określonych w wyżej wymienionych przepisach, co skutkowało wydaniem decyzji nakazującej zwrot otrzymanych środków finansowych wraz z odsetkami;

c) pkt. 2 Podrozdział 3, Rozdział 4 Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie poprzez uznanie, iż Skarżący nie udokumentował wydatków w sposób zgodny z zasadami określonymi w wyżej wymienionych Wytycznych;

d) § 5 ust. 1 umowy o dofinansowanie projektu poprzez jego niewłaściwą interpretację skutkującą uznaniem, iż doszło do jego naruszenia przez Skarżącego poprzez przyjęcie, iż Skarżący wydatkował środki publiczne niezgodnie z zasadami racjonalnej gospodarki finansowej;

e) § 11 ust. 3 umowy o dofinansowanie projektu poprzez jego niewłaściwą interpretację skutkującą uznaniem, iż doszło do jego naruszenia przez Skarżącego poprze przyjęcie, iż Skarżący przy wydatkowaniu środków oraz realizacji dostaw naruszył zasadę przejrzystości, pisemności oraz uczciwej konkurencji.

II. błąd w ustaleniach faktycznych mających istotny wpływ na wynik niniejszej

sprawy polegający na przyjęciu, iż Skarżący w załączonych do akt sprawy dokumentach nie wykazał, iż w sposób zgodny z postanowieniami umowy o dofinansowanie projektu wydatkował środki przy zachowaniu zasady przejrzystości, uczciwej konkurencji, racjonalnej gospodarki finansowej.

III. naruszenie przepisów postepowania mających istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 138 § 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji uznając, iż w niniejszej sprawie nie ma przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji;

b) art. 10 § 1, 47 § 1 i 2 w związku z art. 7 i 77 k.p.a. poprzez przyjęcie, iż pismo organu I instancji zostało prawidłowo doręczone Skarżącemu, a w związku z czym Skarżącemu zostało zapewnione prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania i umożliwiono wypowiedzenie się, co do zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Rozwijając powyższe zarzuty, Skarżąca wskazała, iż wbrew twierdzeniom organu I i II instancji, Skarżąca przedłożyła wszelkie niezbędne dokumenty oraz informacje wymagane w umowie o dofinansowanie pozwalające uznać kwestionowane wydatki jako kwalifikowane. Podkreśliła, że § 11 ust. 3 Umowy nie precyzuje i nie wylicza enumeratywnie dokumentów jakie powinien przedstawić Skarżący celem wykazania, iż spełnione zostały przesłanki opisane w przedmiotowym paragrafie. Ponadto, jej zdaniem, żaden zapis umowy nie wskazuje, iż zachowanie zasady przejrzystości, uczciwej konkurencji oraz racjonalnej gospodarki finansowej uzależnione jest od dokonania wyboru oferty spośród co najmniej dwóch. Spółka twierdzi, że brak udokumentowania przez nią porównania co najmniej dwóch ofert zakupu towaru bądź usługi nie może jednoznacznie świadczyć iż wydatek został poniesiony w sposób nieoszczędny i nieefektywny. Skarżąca uważa, że organy I i II instancji dokonały nadinterpretacji przepisów Umowy i błędnej wykładni jej postanowień określonych w § 11 ust. 3. Podkreślił, że celem zapewnienia prawidłowości wszelkich procedur przy wydatkowaniu środków stosował procedury systemu ISO i AOAP, wdrożone w czasie trwania realizacji projektu. Umowa nie precyzuje sposobu wyboru ofert bądź zakupu sprzętu, a w związku z tym nie można przyjąć, iż Skarżąca nie dopełniła warunków w niej zawartych.

Nadto Spółka podkreśliła, że projekt ma charakter badawczo-rozwojowy a nie inwestycyjny. W związku z tym, z mocy przepisu art. 4 pkt 3 lit. e ustawy prawo zamówień publicznych spod obowiązku stosowania ustawy wyłączone są podmioty zamawiające usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczące usługi badawcze, które nie są w całości opłacane przez zamawiającego lub których rezultaty nie stanowią wyłącznie jego własności. Poza tym, jak podkreśliła Skarżąca, cel umowy sformułowany w tytule projektu ,,Utworzenie CBR w firmie A. sp.z o.o.’’ został osiągnięty. Stąd wniosek, że ewentualne uchybienia i błędy zarzucane przez Instytucję Wdrażającą/Instytucję Pośredniczącą II stopnia są nieistotne.

Bezpodstawne są, zdaniem Skarżącej, zarzuty, iż nie udokumentowała ona, w sposób zgodny z Umową, rozeznania rynku przy zakupie usług oraz że nie wykazała, iż środki wydatkowane były w sposób oszczędny tj. poniesione przy zachowaniu zasady osiągnięcia założonego efektu przy jak najniższych kosztach. W dniu [...] kwietnia 2013r. Skarżąca dostarczyła PARP dokumentację (206 stron) dotyczącą wydatków i dokonywania zamówień na towary i usługi zgodnie z zapisami Umowy. Następnie, pismem z dnia [...] lipca 2013r. dostarczono dodatkowe wierzytelne kopie (66 stron) dokumentów.

Podkreślono ponadto, ze pomimo iż certyfikat ISO 9001:2008 został wydany [...] lipca 2009r., to sama procedura ISO była stosowana przez Skarżącego od około roku przed jego wydaniem. Dlatego, zdaniem Spółki, należy przyjąć, iż dokonywała wydatków zgodnie z § 11 Umowy o dofinansowanie.

W dalszej części skargi Spółka podniosła, że bezzasadne jest stanowisko organu, iż poniesione wydatki związane ze świadczeniem usług przez pracowników P. (m.in. umowa z prof. A.W.) są niekwalifikowane. Porozumienie o współpracy z P. miało charakter ogólny, zaś zawarte umowy o dzieło z pracownikami tej uczelni były umowami na realizację poszczególnych zadań Projektu. Podkreśliła także, iż aby pracownicy PSZ mogli wykonywać czynności w A. niezbędnym było zawarcie porozumienia z uczelnią, a szczegółowe zasady były regulowane w umowach o dzieło z poszczególnymi pracownikami.

Zdaniem Skarżącej, decyzja z dnia [...] lipca 2014r. została wydana z naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a. Zawiadomienie z dnia [...] maja 2014r.o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego zostało zakwalifikowane jako doręczone zgodnie z art. 47 § 2 k.p.a. albowiem adresat w dniu 4 czerwca 2014r. odmówił przyjęcia w/w pisma. Tymczasem przedmiotowe pismo zostało nadane na adres pełnomocnika Spółki R.M., który w dniu 4 czerwca 2014r nie przebywał w siedzibie kancelarii. Zarówno pełnomocnik jak i jego pracownik tego dnia wykonywali czynności poza terenem S. Podkreślono także, iż doręczyciel nie wskazał kto odmówił przyjęcia przesyłki i czy był to adresat osobiście czy osoba upoważniona do odbioru korespondencji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ponadto Minister wskazał, iż wyłączenie z art. 4 pkt 3 lit. e prawa zamówień publicznych dotyczy jedynie zamówień, których przedmiotem są usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenie usług badawczych, które nie są w całości opłacane przez zamawiającego lub których rezultaty nie stanowią wyłącznie jego własności.

Co do porozumienia o współpracy z dnia [...] lipca 2008r., to zostało ono zawarte pomiędzy Spółką a P., a nie bezpośrednio z pracownikami uczelni.

Jest w nim wyrażona jedynie intencja współpracy w zakresie prac badawczych, a z art. 4 wynika, ze wszystkie uzgodnienia finansowe dotyczące współpracy stron będą przedmiotem negocjacji dla każdego przypadku współpracy. Żadnych uzgodnień i negocjacji co do ustalenia ceny rynkowej usługi Beneficjent nie przedstawił.

Odnośnie systemu procedur ISO i AOAP wprowadzonych u Skarżącej w czasie trwania realizacji projektu, organ wskazał, iż wdrożony system nie ma na celu dokonywania zakupów czy udzielania zamówień przy uwzględnieniu zasady przejrzystości i jawności postępowania w oparciu o najbardziej korzystną ekonomicznie ofertę, lecz zapewnienie sposobu postępowania gwarantującego, że wszystkie zakupione wyroby przeznaczone dla odbiorcy spełniają ustalone wymagania. Zgodnie z wymogami wynikającymi z § 11 ust. 3 Umowy o dofinansowanie, Skarżąca powinna udokumentować wybranie najbardziej korzystnej oferty, przedstawiając co najmniej dwie oferty zakupu.

Organ zwrócił także uwagę na zasadę wyrażoną w § 5 ust. 1 Umowy.

Odnośnie zarzutów naruszenia przepisów postępowania wskazano, że zgodnie z przepisem art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe, adresatem jest podmiot wskazany przez nadawcę jako odbiorca przesyłki pocztowej nie zaś podmiot tzw. doręczenia zastępczego. Art. 47 § 1 k.p.a. wskazuje, że odmowa przyjęcia pisma może być wyrażona jedynie przez samego adresata. Tak więc, skoro pismo z dnia [...] maja 2014r. adresowane było do radcy prawnego R.M., nie ma wątpliwości, że doręczyciel jednoznacznie wskazał osobę, która odmówiła przyjęcia przesyłki.

Minister zaprzeczył, jakoby został naruszony art. 10 § 1 k.p.a.; gdyby nawet przyjąć, że nieuprawnienie przyjęto skuteczne doręczenie pisma z dnia 30 maja 2014r., to Skarżąca nie wykazała, jakich konkretnie czynności dokonałaby, gdyby otrzymała przedmiotowe zawiadomienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Podstawowym celem sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień) a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności.

Dokonując w rozpoznawanej sprawie oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia, Sąd stanął na stanowisku, iż organy administracji zarówno przy wydawaniu decyzji w I jak i w II instancji, nie dopuściły się naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób mający lub mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

W konsekwencji Sąd oddalił skargę jako niezasadną.

Stan faktyczny, opisany w historycznej części niniejszego uzasadnienia, nie budzi wątpliwości.

Na wstępie Sąd wskazuje, że nieuprawnione jest twierdzenie Skarżącej, iż z brzmienia przepisu art. 4 pkt 3 lit. e ustawy prawo zamówień publicznych (pzp) należy wysnuć wniosek, że nie była ona zobowiązana do stosowania norm prawnych, wynikających z tejże ustawy. Norma wynikająca z tego przepisu nie stoi w kolizji z zapisami § 11 ust. 3 Umowy o dofinansowanie. Dla przypomnienia należy wskazać, że ten § zobowiązuje Beneficjenta do wyboru najbardziej korzystnej ekonomicznie oferty, z zachowaniem zasad przejrzystości i uczciwej konkurencji czy dokonywania czynności związanych z udzieleniem zamówienia w formie pisemnej. Rację ma organ wskazując, że wyłączenie z art. 4 ust. 3 lit. e pzp dotyczy jedynie zamówień, których przedmiotem są usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenie usług badawczych, które nie są w całości opłacane przez zamawiającego lub których rezultaty nie stanowią wyłącznie jego własności.

Zakupy środków trwałych czy wykonanie opracowań lub ekspertyz mieszczących się w usługach szeroko pojętego doradztwa na potrzeby projektu badawczo-rozwojowego nie spełniają definicji badań naukowych i prac rozwojowych (art. 2 ustawy o zasadach finansowania nauki z dnia 30 kwietnia 2010r. (Dz. U. Nr 96, poz. 615 z pózn. zm.).

Zdaniem WSA, organ prawidłowo uznał za niekwalifikowane wydatki związane ze świadczeniem usług przez pracowników PSZ w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych. Z Porozumienia o współpracy zawartego w dniu [...] lipca 2008r. pomiędzy Spółką a P. wynika jedynie intencja współpracy w zakresie prac badawczych. Współpraca ta miała być realizowana pomiędzy uczelnią a Skarżącą. Z art. 4 Porozumienia wynika, że ,,Wszystkie uzgodnienia finansowe dotyczące współpracy stron będą przedmiotem negocjacji dla każdego przypadku współpracy’’.

Beneficjent nie udokumentował negocjacji i uzgodnień co do ceny usług i co do ustalenia ceny rynkowej usługi.

Co do nie wzięcia pod uwagę wprowadzenia w przedsiębiorstwie Skarżącej procedur systemu ISO i AOAP w trakcie trwania realizacji projektu, to mają one na celu zapewnienie sposobu postępowania gwarantującego, ze wszystkie zakupione wyroby przeznaczone dla odbiorcy spełniają ustalone wymagania. Nie ma to znaczenia przy ocenie czy dokonano zakupów i czy udzielono zamówień uwzględniając zasadę przejrzystości i jawności postępowania w oparciu o najbardziej korzystną ekonomicznie ofertę. § 11 ust. 3 Umowy o dofinansowanie stanowi: ,,Beneficjent jest zobowiązany wybierać i udzielać zamówień w oparciu o najbardziej korzystną ekonomicznie ofertę, z zachowaniem zasad przejrzystości i uczciwej konkurencji’’. W tej sytuacji Skarżąca powinna wykazać, że wybrała najbardziej korzystną ofertę , przedstawiając co najmniej dwie oferty. Tego zaś nie zrobiła. Nie wykazała również, ze jedynie jeden podmiot mógł zrealizować nietypową dostawę czy usługę. Konieczność udokumentowania rozeznania rynku wynika z Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG 2007-2013.

Rozdział 4 ,, Kwalifikowalność wydatków w ramach PO IG’’ Wytycznych stanowi: ,,Wydatki kwalifikowalne muszą być zgodne z postanowieniami prawa krajowego i unijnego oraz dokonane w sposób oszczędny, to jest poniesione przy zachowaniu zasady osiągnięcia założonego efektu przy jak najniższych kosztach. Na wniosek instytucji będącej strona umowy o dofinansowanie, beneficjent jest zobowiązany przedstawić informacje poświadczające zgodność poniesionego wydatku ze wskazanymi przez tę instytucję przepisami prawa krajowego lub unijnego, jak również poświadczające efektywność poniesionego wydatku, w szczególności porównanie cen nabytych prac/usług/dostaw z cenami rynkowymi’’. Ponieważ Beneficjent nie udokumentował porównania co najmniej dwóch ofert zakupu towaru/usługi, organ nie mógł stwierdzić, że wydatek został poniesiony w sposób oszczędny i efektywny.

Z 5 ust. 1 Umowy o dofinansowanie wynika, że warunkiem uznania wydatków za kwalifikujące się do objęcia wsparciem jest poniesienie ich przez Beneficjenta zgodnie z zasadą racjonalnej gospodarki finansowej, w szczególności najkorzystniejszej relacji nakładów do rezultatów, wydatkowanie środków publicznych powinno być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów finansowych.

Należy przyznać rację organowi, iż - co prawda brak jest w § 11 Umowy doprecyzowania, jakie dokumenty powinny być przez Beneficjenta przedstawione - jednakże słowo ,,wybór’’ oznacza, że należy przedstawić co najmniej dwie oferty.

Niezasadne są także, zdaniem Sądu, zarzuty dotyczące naruszenia przez organ art. 10 § 1, 47 § 1 i 2 k.p.a..

Dla przypomnienia: art. 10 § 1 k.p.a. stanowi :,,Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań"

zaś art. 47 § 1 k.p.a.: ,,Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy’’

§ 2 kpa: ,,W przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata’’.

Z odmową przyjęcia pisma ustawodawca wiąże takie same skutki prawne jak z jego doręczeniem. Adresat nie może się uchylić od skutków prawnych doręczenia przez odmowę przyjęcia pisma.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012r. poz. 1529) adresatem jest podmiot wskazany przez nadawcę jako odbiorca przesyłki pocztowej. Nie jest to podmiot tzw. doręczenia zastępczego. Odmowa przyjęcia pisma może być wyrażona tylko przez samego adresata.

Pismo z dnia [...] maja 2014r. adresowane było do r.pr. R.M. (pełnomocnika Skarżącej), więc zaznaczenie przez doręczyciela na kopercie pola ,,adresat odmówił przyjęcia’’ oznacza wskazanie osoby, która odmówiła przyjęcia przesyłki. Brak jest przepisów nakazujących wskazania personaliów osoby, która odmówiła przyjęcia przesyłki, wystarczające w tym zakresie jest zaznaczenie przez doręczyciela właściwej informacji na tym potwierdzeniu (vide: wyrok NSA z dnia 18 listopada 2010r., sygn. akt: I FSK 1994/09). Z tych względów nie zostały w niniejszej sprawie naruszone przepisy art. 47 § 1 i 2 w zw. z art. 7 i 77 k.p.a.

Odnośnie naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a., to zarzut naruszenia tego przepisu może odnieść skutek wówczas, gdy strona wykaże, iż zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Strona powinna w szczególności wykazać, że niewydanie i niedoręczenie jej zawiadomienia, o którym mowa przed wydaniem decyzji uniemożliwiło jej na przykład zgłoszenie wniosków dowodowych o przesłuchanie w charakterze świadka danej osoby. W niniejszej sprawie Skarżąca nie wykazała, jakich konkretnie czynności dokonałaby, gdyby otrzymała przedmiotowe zawiadomienie (vide: wyrok NSA z dnia 22 marca 2012r. sygn. akt: II GSK 431/12).

Jednakże Sąd podkreśla, iż organy obu instancji zasadnie przyjęły skuteczne doręczenie pisma z dnia [...] maja 2014r.

Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.