Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 695/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1; art. 87 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2009r. wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 23 października 2008r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi F. B. prowadzącego działalność pod firmą F. B. "A." z siedzibą w P. (poprzednio F. B. "B.") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie kary za samowolne zajęcie pasa drogowego postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Kamieńska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 października 2008r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, jednocześnie wskazując, że prosi o wyrozumiałość ,gdyż działa bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, na którego go nie stać. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2008r. referendarz sądowy tutejszego Sądu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na niezłożenie wniosku w wymaganej formie (na formularzu).

Mając na względzie powyższe Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł , pod rygorem jego odrzucenia. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 27 stycznia 2009r., a więc termin do uiszczenia wpisu upływał mu w dniu 3 lutego 2009r. Skarżący uiścił wpis w dniu 6 lutego 2009r., a następnie 9 lutego br. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego uiszczenia. Uzasadniając wniosek wskazał, że po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu nie dysponował odpowiednią kwotą, bo prowadzi wiele spraw sądowych, w których również zobligowany był uiścić wpisy.

W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w wymaganym 7-dniowym terminie. Wniósł go bowiem przed upływem 7 dni od dnia zaistnienia uchybienia.

Nie można jednak uznać, by skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu. Ograniczył się on bowiem jedynie do wskazania, że w czasie kiedy winien był uiścić wpis nie posiadał na to środków pieniężnych, ze względu na wysokie kwoty wpisów od innych skarg wniesionych do Sądu. Na poparcie tego twierdzenia nie przedłożył żadnych dokumentów. Sam fakt, że skarżący zobligowany był do uiszczenia wpisów od skarg w innych sprawach sądowych nie może zaś być przesłanką do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie. Co istotne, skarżący w niniejszym postępowaniu nie skorzystał z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przypomnieć należy, że skarżący nie odpowiedział na wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co skutkowało pozostawieniem wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Wskazane okoliczności świadczą o nienależytym prowadzeniu przez skarżącego własnych spraw, nie zaś o spełnieniu przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

Wobec powyższych okoliczności Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Kamieńska