Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1059/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012r r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na pismo [...] Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wygaśnięcia zezwolenia i wygaśnięcia poświadczenia rejestracji oraz wykreślenia [...] postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej, [...] sp. z o.o. w [...], ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1059/12

Uzasadnienie

[...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na czynność stwierdzoną pismem [...] Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...]. Powyższym pismem organ poinformował stronę skarżącą, ze w związku z wygaśnięciem w dniu [...] września 2010 r. zezwolenia nr [...] na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w oparciu o które przedmiotowy automat został zarejestrowany, automat o którym mowa z dniem [...] lutego 2011r. został wyrejestrowany z systemu [...], w związku z czym zgłoszenie strony skarżącej z dnia [...] maja 2012r. nie zostało wprowadzone do systemu [...].

W odpowiedzi na powyższe pismo strona skarżąca złożyła 26 lipca 2012r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, do treści którego organ ustosunkował się pismem z dnia 22 sierpnia 2012r.

W dniu 26 września 2012r. strona skarżąca złożyła odwołanie od decyzji [...] Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r. W tym samym dniu [...] sp. z o.o. z siedzibą [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na stwierdzoną ww. pismem czynność ustalenia wygaśnięcia zezwolenia i wygaśnięcia poświadczenia rejestracji oraz wykreślenia automatu o niskich wygranych z systemu [...]. Od skargi strona skarżąca uiściła wpis w wysokości 200 zł.

W odpowiedzi na skargę [...] Urzędu Celnego w [...] wniósł o jej odrzucenie, wskazując na niewyczerpanie przez stronę skarżącą wymaganego trybu instancyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Pierwszą czynnością, jakiej dokonać należy przy badaniu niniejszej sprawy jest rozważenie charakteru pisma, które de facto zostało zaskarżone w niniejszej sprawie.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Dla przyjęcia ewentualnej dopuszczalności skargi złożonej w niniejszej sprawie niezbędne jest ustalenie, czy zaskarżone pismo stanowi w istocie decyzję administracyjną, czy też jest określonym w art. 3 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, dokonanie której stwierdzone zostało pismem, które następnie zaskarżone zostało do sądu administracyjnego.

Powyższa kwestia była już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniach z 29 listopada 2011r., sygn. akt II GSK 1677/11, 11 grudnia 2011r., sygn. akt II GSK 1752/11 i 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II GSK 49/12 wyraził pogląd, że stwierdzenie utraty ważności poświadczenia rejestracji automatu następuje w formie decyzji administracyjnej.

Składy orzekające w wyżej wskazanych sprawach dokonały analizy znaczenia prawnego zarówno rejestracji automatu do gier na podstawie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.), jak i wydania "poświadczenia rejestracji" w rozumieniu § 10 ust. 1-3 wskazanego aktu a także wykładni instytucji utraty ważności poświadczenia rejestracji (§ 10 ust. 4) w porównaniu z instytucją cofnięcia rejestracji automatu (§ 14 ust. 5).

Dopuszczenie do eksploatacji automatu o niskich wygranych wiąże się z koniecznością uzyskania pozytywnej opinii technicznej o automacie, będącej podstawą do złożenia wniosku o dokonanie rejestracji automatu. Rejestracja automatu skutkuje wydaniem przez [...] urzędu celnego dokumentu poświadczenia rejestracji. Dokument ten ma charakter deklaratoryjnej decyzji administracyjnej, potwierdzającej posiadanie uprawnienia do eksploatacji automatu.

Uznać należy zatem, że skoro poświadczenie rejestracji jest decyzją administracyjną, to taką samą formę prawną powinna przybrać utrata ważności poświadczenia rejestracji. Decyzja ta stanowi w istocie jednostronne rozstrzygnięcie organu administracji publicznej o utracie posiadanego dotychczas uprawnienia do eksploatacji automatu.

Zatem, przyjąć należy, że zaskarżone do sądu "pismo" [...] Urzędu Celnego w [...] to decyzja administracyjna stwierdzająca utratę ważności poświadczenia rejestracji, zatem złożenie skargi w sprawie niniejszej jest dopuszczalne.

Zgodnie jednak z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia natomiast należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

W sprawie niniejszej wydana została decyzja administracyjna, zatem konieczne było złożenie odwołania do organu drugiej instancji, którym jest [...] Izby Celnej w [...]. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca złożyła odwołanie do właściwego organu wyższego stopnia, jednakże, nie czekając na wynik postępowania odwoławczego, jednocześnie złożyła skargę do sądu administracyjnego na decyzję pierwszoinstancyjną. Podkreślenia wymaga natomiast, że skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji, zatem decyzji wydanej przez organ wyższego stopnia, po rozpoznaniu odwołania.

W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 powyżej wskazanej ustawy.