Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 71/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę Miejską w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem złożonym w dniu [...] kwietnia 2020 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R. S. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Radę Miejską w [...] w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] lipca 2019r. w związku z zaniedbaniem, nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy samorządowe i ich pracowników, terminów, naruszenie praworządności i interesu skarżącego, rażące naruszenie prawa, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw.

Skarżący domagał się m.in.:

1. rozpoznania skargi na przewlekłość, uciążliwość i pozorne działanie Przewodniczącej Rady Miejskiej w [...] i Rady Miejskiej w [...] wniesionej [...] marca 2020 r. w związku z naruszeniem Konstytucji, ustawy o samorządzie gminnym i kodeku postępowania administracyjnego w sprawie wniosku z [...] listopada 2019 r. dotyczącego pisemnego udzielenia informacji wg art. 217 k.p.a.

2. wymierzenia grzywny za naruszenie czci i godności obywatelskiej;

3. zawiadomienia odpowiednich organów o rażącym naruszaniu prawa, uciążliwości i pozornym działaniu Rady Miejskiej w [...] naruszającej uregulowania prawne w administracji i Konstytucji.;

4. orzeczenia, że brak działania i bezczynność powyższych organów są rażącym naruszeniem prawa.

5. zasądzenia od organów na rzecz Skarżącego zgodnie z właściwymi przepisami odszkodowania i zadośćuczynienia w wysokości [...] zł.

6. wymierzenia Przewodniczącej Rady Miejskiej w [...] i Radzie Miejskiej w [...] grzywny w uzasadnionej wysokości [...] zł jako dodatkowy środek dyscyplinująco-represyjny za działania, które mają charakter celowego unikania podjęcia decyzji,

7. stwierdzenia, że Przewodnicząca Rady Miejskiej w [...] i Rada Miejska w [...] dopuściły się ignorowania przepisów prawa, naruszenia zasad współżycia społecznego doprowadzając do przewlekłości prowadzenia postępowania w sprawie przedmiotowego wniosku

11. zobowiązania Przewodniczącej Rady Miejskiej w [...] i Rady Miejskiej w [...] do prawidłowego procesowania z wniosku z [...] listopada 2017r., ponaglenia z [...] września 2019r. i wydania zaświadczenia.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, względnie o oddalenie skargi w całości.

Organ wskazał, że katalog spraw, w których sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej dotyczy m. in. bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w art. 3 pkt 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Skoro więc Rada Miejska nie prowadzi postępowań administracyjnych w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, to jedyną skargą na działalność Rady jaka przysługuje Skarżącemu, jest skarga do Wojewody, jednak od rozstrzygnięcia takiej skargi nie przysługuje już Skarżącemu żadna droga odwoławcza i orzecznictwo nie pozostawia w tej kwestii żadnych wątpliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), pisemne interpretacja przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (pkt 4a), a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8).

Zakres przedmiotowy takiej skargi wyznaczają więc postanowienia art. 3 § 2 pkt 1–4 i 4a p.p.s.a., w tym sensie, że zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności w nich wskazanych.

Skarżący w niniejszym postępowaniu zarzucił organowi w szczególności bezczynność i przewlekłość oraz rażące naruszenie prawa w rozpatrzeniu jego wniosku z [...] listopada 2019r. dotyczącego pisemnego udzielenia informacji wg art. 217 k.p.a. oraz na nieprawidłowe działania Rady Miejskiej w [...] i Przewodniczącej Rady Miejskiej.

Wydawanie zaświadczeń stanowi jedną z form działalności administracji publicznej, polegającą na urzędowym poświadczaniu określonego stanu faktycznego lub prawnego. Działalność organów w tym zakresie jest oparta na procedurze określonej odrębnie, która została uregulowana w dziale VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – dalej k.p.a.

Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń ma charakter administracyjny ze względu na rodzaj organów je prowadzących i z uwagi na to, że czynności materialno-techniczne stanowią jedną z prawnych form działania administracji publicznej mających cechy władcze, ale nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a.

Skoro wydanie zaświadczenia nie jest sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1, rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej, bowiem nie mieści się w katalogu sprawy z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., to niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność czy przewlekłe działanie organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia w trybie przewidzianym przez Dział VIII K.p.a.

Wobec powyższego, w niniejszej sprawie przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, jak Sąd orzekł w postanowieniu. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym.