Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 261/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1 i 2, art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 779/16 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na postanowienie w sprawie przyznania płatności za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 14 maja 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 779/16 odrzucił zażalenie J. L. na postanowienie Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na postanowienie w sprawie przyznania płatności za nieuzasadnione

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia.

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J. L. na postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r., odrzucające osobistą skargę kasacyjną.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia.

Pismem z dnia 24 kwietnia 2017 r. J. L. wniósł zażalenie na wyżej wymienione zarządzenie.

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2018 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Jednocześnie poinformowano, że na zarządzenie z dnia 22 marca 2018 r. nie przysługuje zażalenie.

Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2018 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 229). Jednakże w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 24 kwietnia 2018 r., wpis nie został uiszczony.

Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia, skarżący nie uiścił go w terminie. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 220 § 1 i 3 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo zażalenie odrzucił.

J. L. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w pkt 1-10 tego przepisu, w tym, stosownie do pkt 8, na odrzucenie zażalenia. Wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy był więc dopuszczalny. Nie zawierał również braków formalnych, a zatem NSA mógł go merytorycznie rozpoznać.

Z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Nie ulega wątpliwości, iż skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 20 lutego 2017 r. odrzucające jego zażalenie na postanowienie z dnia 21 grudnia 2016 r., odrzucające osobistą skargę kasacyjną. Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia, nie uiścił go w terminie.

Należy wskazać, że Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącego w świetle wymienionych przepisów do uiszczenia wpisu, bowiem stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 cytowanego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Zaskarżone zarządzenie jest zatem prawidłowe i nie narusza prawa.

Odnosząc się w tym miejscu do treści zażalenia stwierdzić trzeba, że skarżący nie przedstawili żadnego argumentu, który mógłby podważyć zasadność rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd I instancji. Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł w kontrolowanym postanowieniu o odrzuceniu zażalenia, gdyż skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego od wniesionego zażalenia

Powyższe prowadzi do konkluzji, że postanowienie Sądu I instancji

jest zgodne z prawem, natomiast Sąd swoim działaniem nie naruszył gwarancji procesowych strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.