Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 377/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 377/15 w sprawie ze skarg U. S., J. S., S. K., A. J., A. K., K. G., J. Ł. – w imieniu którego działa następca prawny Miasto [...], K. K., P. K., W. K. i M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargi U. S., J. S., S. K., A. J., A. K., K. G., J. Ł. – w imieniu którego działa następca prawny Miasto [...], K. K., P. K., W. K. i M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

Pismem z dnia 23 października 2018 r., złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. L. zawnioskował o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 6 listopada 2019 r. (k. 3894).

Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2019 r. wezwano skarżącego M. L. do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie skargi kasacyjnej oraz wskazanie daty zaistnienia okoliczności powodującej uchybienie terminu, a także daty, w której ta okoliczność ustała – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku (k. 3971). Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu M. L. w dniu 31 stycznia 2019 r.

Pismem z dnia 3 lutego 2019 r. skarżący M. L. wniósł o wydłużenie czasu na uzupełnienie braków formalnych wniosku (k. 3981).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi

o przywróceniu terminu. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo

z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 4 P.p.s.a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przystąpienie do merytorycznej oceny wniosku złożonego przez skarżącego, musi zatem zostać poprzedzone sprawdzeniem dopuszczalności i terminowości wniosku. Jednocześnie ustawodawca w art. 88 P.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 powołanej ustawy, a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności.

W sprawie niniejszej Sąd stwierdza, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ma braki formalne, które nie zostały usunięte, a poza tym jest spóźniony.

W pierwszej kolejności pod ocenę należy poddać dopuszczalność przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu powinna wynikać jednoznacznie z jego treści. Wniosek taki będzie niedopuszczalny, gdy wystąpi brak ustawowych warunków jego dopuszczalności. Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. wniosek niedopuszczalny podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Tym samym złożenie skargi kasacyjnej osobiście stanowi nieusuwalny brak formalny i takowa skarga kasacyjna, zgodnie

z art. 178 P.p.s.a., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie natomiast z art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zatem skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej powinien jednocześnie wnieść skargę kasacyjną. Niedokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie, podczas składania wniosku stanowi brak formalny i jako taki podlega usunięciu na podstawie art. 49 P.p.s.a. (por. Postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 93/13, Legalis nr 920046). Wątpliwości może budzić zagadnienie, czy dopuszczalny jest wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej złożony osobiście przez stronę, podczas gdy uchybiona czynność procesowa jest objęta przymusem adwokacko-radcowskim. W tym zakresie należy wskazać, że sam wniosek złożony osobiście przez stronę o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej jest dopuszczalny – o ile dołączona do niego skarga kasacyjna została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika albo zachodzi brak formalny w postaci braku złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem. W drugim przypadku, który zaistniał w niniejszej sprawie – należy wezwać stronę, zgodnie z art. 49 P.p.s.a., do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez złożenie skargi kasacyjnej.

Zgodnie zaś z art. 87 § 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Aby zatem przystąpić do merytorycznego rozpoznania należy, gdy wniosek jest dopuszczalny, zbadać zachowanie terminu do złożenia wniosku oraz, czy wniosek został poprawienie złożony.

Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2019 r. skarżący M. L. został wezwany, na podstawie art. 49 P.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 23 października 2018 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika oraz wskazania daty zaistnienia okoliczności, powodującej uchybienie terminowi, a także daty, w której ta okoliczność ustała. Jednocześnie wyznaczono termin siedmiu dni na uzupełnienie braków, pod rygorem odrzucenia wniosku. Skarżący M. L., w zakreślonym terminie, braków formalnych nie usunął, a więc nie złożył skargi kasacyjnej. Ponadto nie wskazał daty zaistnienia okoliczności powodującej uchybienie terminowi. Powyższe stanowi zatem przeszkodę uniemożliwiającą Sądowi przystąpienie do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. To zaś obliguje Sąd do odrzucenia wniosku

o przywrócenie terminu.

W piśmie z dnia 3 lutego 2019 r. skarżący M. L. zawnioskował

o wydłużenie wyznaczonego siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie skargi kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika do 30 dni. Chociaż wniosek ten nie jest przedmiotem niniejszego orzeczenia, to został złożony w zakresie wniosku i należy się do niego odnieść. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. Wobec powyższego, gdy strona – niezależnie od przyczyny – nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, Sąd zobligowany jest do odrzucenia wniosku.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 P.p.s.a Sąd orzekł, jak

w sentencji postanowienia.