Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 121/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 września 2009 r. B.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W ocenie strony skarżącej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podjął czynności przewidzianych prawem w związku ze złożoną skargą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Skarżąca bowiem w dniu 27 grudnia 2008r. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę w trybie art. 37 kpa. Organ stwierdził zasadność skargi i wydał w dniu [...] kwietnia 2009 r. postanowienie nr [...] którym "nałożył na inwestora opłatę legalizacyjną".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej

dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych

organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Należy podkreślić, że stosownie do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ppsa skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje jedynie w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 cytowanego przepisu.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] prawidłowo potraktował je jako zażalenie wniesione na podstawie art. 37 § 1 kpa, zgodnie z którym, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając zażalenie za uzasadnione postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] termin 14 dni na załatwienie sprawy.

Podkreślić należy, iż rozpoznanie zażalenia na bezczynność organu nie następuje w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie może być zaskarżona do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 27 września 2001 r. ISAB 177/01 LEX nr 84483). Postępowanie prowadzone na podstawie art. 37 § 1 kpa nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, a jeżeli po jego rozpatrzeniu jest wydane postanowienie, to ma ono charakter incydentalny (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 października 2007r., II SAB/Wa 66/07).

Natomiast wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje wniesienie do sądu skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, C.H. Beck, wyd. 8, Warszawa 2006).

Podnieść ponadto należy, iż skarga na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego podlega również odrzuceniu z innej przyczyny. W niniejszej sprawie B.S. skarżąc bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego winna była wnieść, na podstawie art. 37 kpa, zażalenie do organu wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.