Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 820/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 31, art. 33, art. 34
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: par. 3 pkt 2, par. 5 ust. 1, par. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 1999 nr 45 poz 453
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRÓW SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI ORAZ ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ z  dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] – po rozpatrzeniu odwołania D. D. od decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie rozgraniczenia następujących nieruchomości położonych w obrębie S. W. P., gmina B.: działki nr ewid. [...] z działką nr ewid. [...], działki nr ewid. [...] z działką nr ewid. [...], działki nr ewid. [...] z działkami nr ewid.: [...] i [...], oraz przekazującej z urzędu sprawę rozgraniczenia ww. nieruchomości do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postepowania administracyjnego (dalej jako "k.p.a.") i art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 520; obecnie: t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm. - dalej jako "p.g.k.") utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Rozstrzygnięcie powyższe zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

We wniosku z dnia [...] maja 2015 r. złożonym w Urzędzie Miejskim w B. K. B. i C. B. zwrócili się o dokonanie rozgraniczenia nieruchomości składającej się z działek nr ewid.: [...] i [...] (stanowiących własność wnioskodawców), z nieruchomością obejmującą działki nr ewid.: [...] i [...] (stanowiące własność D. D.), położonych w obrębie S. W. P., gmina B.

Burmistrz B. postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie rozgraniczeniowe w przedmiotowej sprawie, zaś postępowaniem z dnia [...] czerwca 2016 r. upoważnił geodetę J. S. do wykonania czynności ustalenia przebiegu spornej granicy (początkowo mocą postanowienia z dnia [...] do przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych został upoważniony geodeta M. P., jednak ww. postanowienie zostało uchylone przez organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...]).

W dniach [...] września 2016 r. i [...] września 2016 r. odbyła się rozprawa graniczna, podczas której geodeta J. S. wskazał przebieg spornej granicy ustalony na podstawie zebranych dowodów, tj. wektoryzacji rastra mapy ewidencyjnej obrębu S. W. P. i zarysu pomiarowego nr [...] przechowywanego w P. O. D. G. i K. w L., które to dokumenty zostały wskazane w protokole granicznym z dnia [...] września 2016 r., załączonym do operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w L. – P. O. D. G. i K. w L. pod nr [...] w dniu [...] grudnia 2016 r. Zarówno wnioskodawcy, jak i D. D., nie wyrazili zgody na ustalenie przebiegu granicy w miejscu wskazanym przez geodetę. W sporządzonym protokole granicznym przebieg granicy ustalony przez geodetę został oznaczony jako linia ciągła w kolorze niebieskim, natomiast granice przebiegające według uznania wnioskodawców oraz D. D. – jako linie przerywane w kolorach odpowiednio zielonym i czarnym. Punkty graniczne ustalone przez geodetę oraz punkty graniczne wskazane przez strony postępowania zostały tymczasowo utrwalone w terenie palami drewnianymi. Geodeta wyjaśnił ponadto, że nie określił granicy według ostatniego spokojnego stanu posiadania ze względu na brak spokojnego posiadania. Zaznaczył również, że dokumenty uzyskane do rozgraniczenia nie są wiarygodne i jednoznaczne i nie pozwalają na określenie w sposób jednoznaczny położenia wszystkich punktów granicznych. Kluczowym dokumentem jest operat z założenia ewidencji gruntów i budynków obrębu S. W. P. oznaczony nr [...], jednakże ze względu na brak osnowy na zarysie nie można wykorzystać tego dokumentu, by określić położenie punktów granicznych z dokładnością spełniającą współczesne standardy pozwalające na określenie jednoznacznie przebiegu granicy nieruchomości. Strony postępowania nie zawarły także ugody co do spornego odcinka granicy.

W tym stanie rzeczy Burmistrz B. wydał w dniu [...] decyzję o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w Ś.

Powyższa decyzja została następnie uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Kolegium wytknęło organowi pierwszej instancji naruszenie art. 10 § 1 k.p.a.

W związku z powyższym Burmistrz B., w toku ponownego rozpatrywania sprawy, w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. powiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

W piśmie z dnia [...] marca 2017 r. D. D. sformułował zastrzeżenia co do prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granicy. Pismo to zostało przekazane geodecie J. S., który opracował dokumentację rozgraniczeniową oraz geodecie D. R., który dokonał oceny prawidłowości czynności rozgraniczeniowych. Obaj geodeci pisemnie ustosunkowali się do zastrzeżeń D. D., po czym ponownie doręczono stronom zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] Burmistrz B. ponownie, na podstawie art. 34 w zw. z art. 31 ust. 2 p.g.k., orzekł o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego w niniejszej sprawie i przekazaniu jej do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w Ś.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz odniósł się do zastrzeżeń podniesionych przez D. D., stwierdzając, co następuje:

1. Zdjęcia lotnicze obrazujące położenie istniejących wcześniej budynków zostały dołączone jako materiał dowodowy do operatu technicznego rozgraniczanych nieruchomości, tym samym nieprawdą jest, że geodeta nie uwzględnił ich w swoim opracowaniu. Organ podkreślił, że tryb ustalania przebiegu granic nieruchomości został wskazany przez ustawodawcę w art. 31 p.g.k. oraz uszczegółowiony w § 3 - 6 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453 – dalej jako "rozporządzenie"). Dostarczone przez D. D. zdjęcie lotnicze nie spełnia – w ocenie organu - wymogów z § 5 ust. 1 rozporządzenia, tym samym w żadnym wypadku nie może być podstawą ustalenia granicy. Jednocześnie organ nadmienił, że zdjęcia lotnicze nr [...] i nr [...] z naniesionymi liniami pomiarowymi, na których ujawnione są szerokości działek, są tożsame z dokumentami uzyskanymi z P. O. D. G. i K. w L. zaewidencjonowanymi pod nr [...], które geodeta brał pod uwagę przy ustalaniu granic;

2. Geodeta nie naruszył § 15 pkt "c" rozporządzenia, ponieważ okazane punkty graniczne zamarkował palami drewnianymi podczas wykonywania czynności ustalenia granic. Informował strony postępowania o dalszym jego toku administracyjnym oraz o kosztach postępowania. D. D. przyjął te wyjaśnienia do wiadomości i złożył oświadczenie, które jest dołączone do protokołu granicznego z [...] i [...] września 2016 r., na którym widnieją jego podpisy.

3. Opracowany operat techniczny został poddany weryfikacji pod względem zgodności z przepisami prawa i weryfikację tę przeszedł z wynikiem pozytywnym – został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostwo Powiatowe w L.

Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] złożył D. D., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 9, art. 10 i art. 11 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich kwestii postępowania rozgraniczeniowego oraz nieustosunkowanie się do żądania zawartego w piśmie z dnia [...] marca 2017 r., dotyczącego niewystarczającego zebrania dowodów oraz wadliwie przeprowadzonej rozprawy granicznej przez biegłego – geodetę. Ponadto odwołujący zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie § 15 pkt "c" rozporządzenia poprzez zaniechanie wykonania oznaczenia i pomiaru przebiegu granicy na gruncie oraz oznaczenia i pomiaru granicy według propozycji biegłego.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołaną na wstępie decyzją ostateczną z dnia [...] (zaskarżoną w niniejszej sprawie) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, że Burmistrz B. wykazał, iż zaistniały przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 34 ust. 2 p.g.k.

Kolegium podniosło, że pomiędzy stronami istnieje spór co do przebiegu granic między nieruchomościami stanowiącymi ich własność. Strony wskazały odmienny od siebie przebieg spornej granicy i nie została zawarta pomiędzy nimi ugoda. Z treści protokołu granicznego z dnia [...] i [...] września 2016 r., jak też z opinii technicznej geodety uprawnionego J. S., wynika, że na podstawie zebranych dokumentów nie istnieje możliwość wiarygodnego i jednoznacznego określenia położenia wszystkich spornych punktów granicznych. Z przyczyn wskazanych przez geodetę przebieg spornej granicy nie mógł być w szczególności ustalony w oparciu o operat z założenia ewidencji gruntów.

Kolegium podkreśliło za organem pierwszej instancji, że o poprawności operatu technicznego wykonanego przez geodetę J. S. świadczy fakt, iż opracowanie to zostało w dniu [...] grudnia 2016 r. przyjęte do zasobu P. O. D. G. i K. w L. Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, że procedura przekazania dokumentacji geodezyjnej wygenerowanej w toku danego postępowania dotyczy każdego przypadku, nie zaś tylko takiego, w którym istnieją podstawy do wydania decyzji w trybie art. 33 ust. 1 p.g.k. Samo zatem włączenie dokumentacji technicznej do ww. zasobu, jak to miało miejsce w badanej sprawie, nie oznacza jeszcze, że istniały podstawy do wydania decyzji o rozgraniczeniu, lecz o weryfikacji wykonanych czynności. Istotne jest bowiem stanowisko posiadającego wiadomości specjalne geodety i treść sporządzonej przez niego opinii technicznej. Ta natomiast, zdaniem Kolegium, jest w przedmiotowej sprawie jednoznaczna i świadczy o braku podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu.

Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że pomimo braku możliwości ustalenia przebiegu spornej granicy, samo postępowanie rozgraniczeniowe, w tym czynności techniczne rozgraniczenia, przeprowadzone zostało prawidłowo, tj. z zachowaniem zasad procedury administracyjnej, w tym zasad gwarantujących realizację stronom ich uprawnień procesowych. W toku postępowania w sposób wyczerpujący zgromadzone zostały dowody, które okazały się jednak niewystarczające dla jednoznacznego ustalenia przebiegu linii granicznej, co przy braku ugody, do zawarcia której strony były nakłaniane, a także braku zgodnego oświadczenia stron w tym zakresie, uzasadniało podjęcie przez organ pierwszej instancji zaskarżonego rozstrzygnięcia.

D. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7 i art. 8 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez biegłego - geodetę na rozprawie granicznej, jak i organy rozpatrujące sprawę, dowodów zawartych w aktach postępowania;

- art. 7 k.p.a. w związku z § 15 pkt. 1 lit. "c" rozporządzenia poprzez zaniechanie wykonania prze biegłego - geodetę na rozprawie granicznej oznaczenia i pomiaru przebiegu granic na gruncie;

- art. 7 k.p.a. w związku z § 11 rozporządzenia poprzez dokonanie pomiaru granic i ich oznaczenie według propozycji geodety, a nie zebranych dowodów, co nie znajduje poparcia w przepisie prawa i skutkowało wprowadzeniem do postępowania błędnych dowodów i tez.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zapadłych w sprawie decyzji i przekazanie sprawy Burmistrzowi B. w celu ponownego jej rozpatrzenia zgodnie z przepisami prawa dotyczącymi rozgraniczeń.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] odpowiadają prawu. Po dokonaniu kontroli tych decyzji, w szczególności skonfrontowaniu zawartych w nich twierdzeń ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, Sąd uznał za prawidłowe stanowisko, iż w badanej sprawie wystąpiły podstawy do umorzenia administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i przekazania sprawy z urzędu do rozpatrzenia właściwemu sądowi powszechnemu.

W myśl art. 29 ust. 1 p.g.k., rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Stosownie do art. 31 ust. 1 p.g.k. czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Przepis ten w ust. 2 określa, że przy ustalaniu przebiegu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej. Cytowana ustawa przewiduje, że jeżeli jest brak danych, o których mowa w ust. 2, lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się przebieg granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy (art. 31 ust. 3). W razie sporu co do przebiegu linii granicznych, geodeta nakłania strony do zawarcia ugody. Ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej (art. 31 ust. 4).

W niniejszej sprawie, której przedmiotem jest spór graniczny dotyczący przebiegu granic pomiędzy następującymi nieruchomościami: działką nr ewid. [...] a działką nr ewid. [...], działką nr ewid. [...] a działką nr ewid. [...], działką nr ewid. [...] a działkami nr ewid.: [...] i [...], położonymi w obrębie S. W. P., gmina B., upoważnionym do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granic został geodeta J. S. W ocenie Sądu sporządzony przez tego geodetę operat techniczny z dnia [...] października 2016 r. potwierdza, że dokonał on kompleksowej i rzetelnej analizy wszystkich dostępnych dokumentów dotyczących przebiegu spornej granicy. W tym zakresie uwzględniony został (przede wszystkim) operat ewidencji gruntów i budynków dla obrębu S. W. P. nr ewid. [...], zwierający m.in. mapę ewidencyjną w wersji analogowej w skali 1:5000, zarys pomiarowy sporządzony na kopii mapy ewidencyjnej z miarami na liniach pomiarowych, protokoły z czynności przeprowadzonych w celu stwierdzenia stanu władania gruntami, a także obliczenia powierzchni działek metodą graficzną z wykorzystaniem danych z pomiaru. Ponadto geodeta dokonał analizy mapy sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:1000.

W ocenie Sądu brak jest podstaw by kwestionować opinię geodety (a tym samym ocenę tego dowodu przeprowadzoną przez organy), w świetle której jednoznaczne ustalenie w oparciu o powyższe dokumenty przebiegu spornej granicy nie jest możliwe. Jak wynika z treści operatu technicznego, granice przedmiotowych nieruchomości nie zostały zatwierdzone żadnym aktem prawnym. Poddany analizie biegłego operat ewidencji gruntów i budynków dla obrębu S. W. P. nr ewid. [...], a dokładnie zawarty w nim zarys pomiarowy, nie umożliwiał natomiast określenia położenia punktów granicznych z dokładnością spełniającą współczesne standardy ze względu na brak osnowy (jak wyjaśnił biegły, wektoryzacja rastra takiej mapy daje precyzję położenia punktu od 1,60 do 3,0 m). Również mapa sytuacyjno- wysokościowa w skali 1:1000 nie była miarodajna dla określenia przebiegu spornej granicy, bowiem granice na niej oznaczone wynikały z pomiaru według stanu użytkowania, nie zaś z analizy danych ewidencyjnych bądź protokolarnego ustalenia z właścicielami. Podkreślić za organami w tym miejscu należy, że prawidłowość operatu technicznego sporządzonego przez geodetę J. S. potwierdza fakt jego przyjęcia w dniu [...] grudnia 2016 r. do zasobu P. O. D. G. i K. w L.

W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi, jakoby upoważniony geodeta bezzasadnie pominął podczas przeprowadzanych czynności jakiekolwiek dowody, które umożliwiały ustalenie położenia spornych punktów granicznych. Skarżący powoływał się w tym względzie na przedłożone przez niego w toku postępowania zdjęcia lotnicze obejmujące nieruchomości będące przedmiotem postępowania oraz obrazujące istniejące w przeszłości na tych nieruchomościach budynki. Wskazane fotografie wbrew zarzutom skarżącego – zostały poddane ocenie biegłego i załączone do sporządzonego przez niego operatu technicznego. Zdjęcia te nie mogły natomiast stanowić podstawy do ustalenia przebiegu spornej granicy, albowiem – jak słusznie stwierdziły organy - nie zaliczają się one do kategorii dokumentów enumeratywnie wymienionych w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453 – dalej jako "rozporządzenie"). Tylko zaś dokumenty wymienione w tym przepisie (tj. dokumenty geodezyjne zawierające dane liczbowe do ustalenia przebiegu granic, w tym: szkice graniczne, protokoły graniczne, akty ugody, zarysy pomiarowe z pomiaru granic, szkice wyznaczenia granic działek wydzielonych w wyniku scalenia, wymiany gruntów lub w wyniku podziału nieruchomości oraz inne dokumenty pomiarowe, obliczeniowe i opisowe pozwalające na ustalenie przebiegu granic, a w razie braku ww. dokumentów, również mapy i plany obejmujące granice albo inne elementy pozwalające na odtworzenie lub analizę przebiegu granic, w szczególności: mapy jednostkowe nieruchomości, mapy katastralne, mapy scalenia i wymiany gruntów, plany parcelacyjne, mapa ewidencji gruntów i mapa zasadnicza) – stosownie do dyspozycji § 3 pkt 2 rozporządzenia – traktowane są jako dokumenty określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości. Ponadto – w myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia – dokumenty nie znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym mogą stanowić podstawę ustalania przebiegu granic nieruchomości, jeżeli: 1) stanowią całość lub część operatu pomiarowego lub katastralnego, 2) zawierają podpis wykonawcy i datę sporządzenia dokumentu lub istnieje możliwość ustalenia wykonawcy i takiej daty, 3) można stwierdzić, że zostały one sporządzone w wyniku dokonania pomiarów na gruncie i użyte do opracowania mapy nieruchomości, której przebieg granic jest ustalany, lub nieruchomości bezpośrednio z nią sąsiadującej, 4) zostały sporządzone przez osoby i organy, których wykaz stanowi załącznik 1 do rozporządzenia. Przedłożone przez skarżącego fotografie niewątpliwie zaś nie spełniają powyższych wymogów.

W niniejszej sprawie ustalenie przez wyznaczonego geodetę przebiegu spornej granicy nie było możliwe również na podstawie zgodnego oświadczenia stron (stosownie do art. 31 ust. 3 p.g.k.), albowiem podczas przeprowadzonej w dniach [...] i [...] września 2016 rozprawy granicznej obie strony sporu, tj. skarżący D. D. oraz K. i C. małż. B., wskazali na odmienne usytuowanie granicy pomiędzy ich nieruchomościami (propozycje stron zostały oznaczone na szkicu granicznym liniami przerywanymi w kolorach odpowiednio: czarnym i zielonym), nie akceptując jednocześnie propozycji położenia punktów granicznych przedstawionej przez geodetę. Tym samym nie doszło również do zawarcia między stronami ugody przed geodetą (art. 31 ust. 4 p.g.k.).

Sąd nie znalazł zatem podstaw do zakwestionowania stanowiska organów popartego rzetelnie sporządzoną opinią biegłego geodety, iż brak jest możliwości ustalenia przebiegu spornej granicy na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. W tej sytuacji – co wynika a contrario z art. 33 ust. 1 oraz z dyspozycji art. 34 ust. 1 i 2 p.g.k. – Burmistrz B. nie mógł wydać decyzji o rozgraniczeniu przedmiotowych nieruchomości, lecz jego obowiązkiem było umorzenie postepowania administracyjnego w sprawie i przekazanie jej z urzędu do rozpatrzenia właściwemu sądowi powszechnemu (w tym wypadku Sądowi Rejonowemu w Ś.). Rozstrzygnięcie o takiej treści podjęte przez organ pierwszej instancji zostało zatem zasadnie utrzymane w mocy zaskarżoną decyzją.

Wbrew zarzutom skargi, przeprowadzone w sprawie postępowanie nie naruszało zasad gromadzenia i oceny materiału dowodowego określonych w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Zebrany materiał dowodowy należy uznać za kompletny i pozwalający na wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jego uzasadnienie spełnia przy tym wymogi wynikające z dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu skarżący nie podniósł żadnego konkretnego argumentu, że zachodzą obiektywnie uzasadnione podstawy do stwierdzenia wadliwego wykonania czynności rozgraniczeniowych i do zwrócenia dokumentacji technicznej do poprawy lub uzupełnienia przez geodetę. Dokumenty i dowody, które mogły być wzięte pod uwagę podczas czynności rozgraniczeniowych, zostały wyszczególnione i omówione w sporządzonym operacie technicznym, a także w uzasadnieniach podjętych w sprawie decyzji. Jednocześnie organy odniosły się do dokumentów wskazywanych przez skarżącego, prawidłowo wyjaśniając, z jakiej przyczyny nie miały one mocy dowodowej dla ustalenia przebiegu spornej granicy.

Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) orzekł ja w sentencji wyroku.