Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 722/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 674
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

|Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Prezydent [...] – wskazując jako podstawę art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a w zw. z art. 33 |

|ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z |

|późn. zm.; obecnie: Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.), orzekł o utracie przez J. R. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] |

|grudnia 2003 r. |

|W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż J. R. nie stawiła się po raz drugi w Urzędzie Pracy [...] w |

|wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 |

|lit. b i pkt 4 ustawy, w takim przypadku, utrata statusu bezrobotnego następuje na okres 180 dni. Odzyskanie tego statusu może nastąpić|

|po upływie 180 dni od dnia niestawienia się w PUP, w wyniku ponownej rejestracji. |

|Od opisanej decyzji odwołanie wniosła J. R., wnioskując o przywrócenie jej statusu osoby bezrobotnej. |

|W uzasadnieniu odwołania podkreśliła swoją trudną sytuację życiową i rodzinną. |

|Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Wojewoda [...] – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks|

|postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 33 |

|ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...]. |

|W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że rejestrując się w PUP, skarżąca wyraziła gotowość do podjęcia zatrudnienia, tym samym |

|przyjęła do wiadomości prawa i obowiązki bezrobotnego. Głównym obowiązkiem bezrobotnego jest przestrzeganie wyznaczonego terminu |

|stawiennictwa oraz usprawiedliwianie nieobecności, zgodnie z pouczeniem. Z treści art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy wynika jasno, że |

|Prezydent pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 |

|dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 180 dni od dnia niestawienia |

|się w powiatowym urzędzie pracy w przypadku drugiego niestawiennictwa. |

|Wojewoda podkreślił, że ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, iż skarżąca nie stawiła się w wyznaczonym dniu i nie powiadomiła |

|PUP w terminie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca w dniu |

|rejestracji jako osoba bezrobotna została pouczony o zasadach stawiennictwa w PUP w wyznaczonych terminach i o sposobach |

|usprawiedliwiania ewentualnej nieobecności. Wojewoda zaznaczył ponadto, że informowanie o przyczynach niestawiennictwa po upływie |

|ustawowego terminu 7 dni jest działaniem spóźnionym i nawet w przypadku, gdy przyczyna niestawiennictwa była uzasadniona, organ nie |

|może uwzględnić usprawiedliwienia. J.R. w odwołaniu nie podaje przyczyny dla jakiej nie stawiła się na wyznaczonej wizycie w Urzędzie |

|Pracy, podnosi natomiast skomplikowaną i trudną sytuację osobistą, w jakie znajduje się w chwili obecnej. Opisane w odwołaniu |

|okoliczności, nie wskazują uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa oraz nie mogą stanowić przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji. |

|J. R. wyznaczono termin stawiennictwa w Urzędzie Pracy na dzień [...] grudnia 2013 r., co ww. potwierdziła własnoręcznym podpisem |

|złożonym w części "C" druku skierowania do pracy w firmie "[...]". W dniu wyznaczonej wizyty J. R. nie stawiła się w Urzędzie Pracy i w|

|ciągu kolejnych 7 dni nie powiadomiła Urzędu o uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności. |

|Dla zachowania statusu osoby bezrobotnej konieczne jest powiadomienie urzędu pracy w terminie 7 dni od dnia niestawiennictwa o |

|uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności. J. R. nie dopełniła tego obowiązku i wyjaśnienie złożyła dopiero w piśmie z dnia [...] |

|stycznia 2014 r. |

|Decyzja o utracie statusu bezrobotnego nie ma charakteru uznaniowego, organ administracji działa o bezwzględnie obowiązujący przepis |

|prawa. |

|Wojewoda [...] podkreślił, że rejestracja w Urzędzie Pracy jest dobrowolna, jednakże każdy kto zdecydował się na rejestrację jako osoba|

|bezrobotna i został zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy musi mieć świadomość, że status bezrobotnego wiąże się z przyznaniem |

|pewnych uprawnień, ale i nałożeniem na taką osobę pewnych obowiązków. Zaniedbywanie ciążących na bezrobotnym obowiązków skutkuje |

|pozbawieniem statusu bezrobotnego, a co za tym idzie utratą wiążących się z tym uprawnień. |

|Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca |

|podobnie jak w odwołaniu wskazała na swoją trudną sytuację życiową. |

|W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |

| |

|Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. |

|Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. |

|U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji |

|publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. |

|Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu |

|jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według |

|stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia |

|30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: |

|"p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na |

|decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany |

|zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także |

|wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze|

|– w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. |

|Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się przy jej wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 §|

|1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z |

|naruszeniem prawa. |

|Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia o pozbawieniu skarżącej statusu bezrobotnego stanowił przepis art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o |

|promocji zatrudnienia, w myśl którego starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...), pozbawia statusu |

|bezrobotnego takiego bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie |

|do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w |

|powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia (...), w zależności od |

|liczby niestawiennictw, tj. na okres: 120 dni w przypadku pierwszego, 180 dni w przypadku drugiego, a 270 dni w przypadku trzeciego i |

|każdego kolejnego niestawiennictwa. |

|Z cytowanego przepisu wynika, że bezrobotny może uniknąć utraty statusu bezrobotnego w związku ze swym niestawiennictwem w wyznaczonym |

|terminie w urzędzie pracy jedynie wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione dwa warunki: (1) bezrobotny powiadomi urząd pracy w ciągu 7 |

|dni od dnia, w którym miał się stawić, o przyczynie swego niestwiennictwa oraz (2) wskazana przyczyna będzie uzasadniona. |

|W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy obu instancji ustaliły w sposób niewątpliwy, że nie doszło do ziszczenia się pierwszej z |

|przesłanek, tj. że skarżąca nie powiadomiła PUP o swym niestawiennictwie w zakreślonym przez ustawodawcę terminie 7 dni od dnia |

|wyznaczonego stawiennictwa. Organy uznały, że skarżąca nie wywiązała się z obowiązku powiadomienia, przyjmując za podstawę takiego |

|ustalenia brak w aktach administracyjnych pisma skarżącej w tej sprawie, brak jest również informacji, aby w jakiejkolwiek innej formie|

|dopełniła tego obowiązku. |

|W tym miejscu podkreślić należy, że art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia (...) nie określa formy, w jakiej winno nastąpić |

|powiadomienie o przyczynie niestawiennictwa, w szczególności nie wymaga zachowania formy pisemnej; wystarczające będzie więc np. |

|powiadomienie telefoniczne (por. wyrok WSA z 16 listopada 2010 r., II SA/Rz 747/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, |

|http://orzeczenia.nsa.gov.pl). |

|Skarżąca przyczyny niestawiennictwa nie wyjaśniła ani w odwołaniu od decyzji, ani w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w |

|Warszawie. |

|Podkreślić należy, że przepisy ustawy o promocji zatrudnienia (...) nie zawierają choćby przykładowego katalogu "uzasadnionych przyczyn" |

|niestawiennictwa i nie wyjaśniają, co należy pod tym pojęciem rozumieć. W orzecznictwie od dawna jednak przyjmuje się, że taka |

|przyczyna musi poddawać się możliwości jej weryfikacji. Przede wszystkim jednak za uzasadnioną przyczynę może być uznana tylko taka, |

|która stanowi nieprzewidzianą, nie spowodowaną przez bezrobotnego, obiektywną przeszkodę uniemożliwiającą zgłoszenie się przez |

|zainteresowanego w urzędzie pracy (por.: wyroki NSA z 17 lutego 2010 r., I OSK 1319/09 i z 09 listopada 2009 r., I OSK 422/09 oraz |

|wyrok WSA z 06 marca 2012 r., IV SA/Gl 501/11 – CBOiS). Nie każdy podany przez bezrobotnego powód nie zgłoszenia się do urzędu pracy |

|może być uznany za uzasadnioną przyczynę, a jedynie zdarzenie niezależne od woli bezrobotnego; takie, na które nie miał wpływu, a więc,|

|co do zasady, zdarzenie nagłe, którego przy dołożeniu należytej staranności bezrobotny nie mógł przewidzieć i zapobiec jego negatywnym |

|następstwom w postaci niemożności stawienia się w wyznaczonym terminie w powiatowym urzędzie pracy (por.: wyroki NSA z 26 października |

|2010 r., I OSK 942/10 i z 09 listopada 2009 r., I OSK 422/09 oraz wyrok WSA z 20 maja 2010 r., II SA/Ke 214/10 – CBOiS). Jako przykłady|

|przyczyn uzasadniających niestawiennictwo podaje się w orzecznictwie m.in. nagłą chorobę, brak możliwości dojazdu z powodu przerw w |

|komunikacji lub inne nagłe zdarzenie typu pożar, powódź (por.: wyroki NSA z 26 października 2010 r., I OSK 942/10 i z 09 listopada 2009|

|r., I OSK 422/09 – CBOiS). Za uzasadnione przyczyny nie uznaje się natomiast okoliczności powstałych z winy bezrobotnego, choćby tylko |

|na skutek jego lekkomyślności czy niedbalstwa, które polega na niedołożeniu należytej staranności (por.: wyroki NSA z 26 października |

|2010 r., I OSK 942/10 i z 01 sierpnia 2007 r., I OSK 1821/06 oraz wyroki WSA: z 29 września 2010 r., II SA/Sz 469/10; z 23 września |

|2010 r., III SA/Kr 148/10; z 20 maja 2010 r., II SA/Ke 214/10 – CBOiS). Bezrobotny powinien bowiem tak zorganizować swoje sprawy |

|osobiste, aby mógł wywiązać się z powinności stawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy, przewidzianej w art. 33 ust. 3 ustawy o |

|promocji zatrudnienia (...) (por. wyrok WSA z 29 września 2010 r., II SA/Sz 469/10, CBOiS). |

|Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżąca w ogóle przyczyny niestawiennictwa w Urzędzie Pracy |

|nie podała a zatem nie wykazała, aby znając z dostatecznie dużym wyprzedzeniem datę kolejnego stawiennictwa w PUP podjęła jakiekolwiek |

|starania w celu zapewnienia sobie możliwości stawiennictwa w urzędzie. |

|Wobec powyższego, niestawiennictwa skarżącej nie sposób usprawiedliwić, skoro sama skarżąca tego nie czyni. |

|Należy bowiem zauważyć, że w świetle ustawy o promocji zatrudnienia, z uzyskaniem i utrzymywaniem formalnego statusu osoby bezrobotnej |

|wiążą się konkretne uprawnienia, polegające w szczególności na możliwości korzystania przez taką osobę z różnorakich form wsparcia i |

|usług rynku pracy zapewnianych przez publiczne służby zatrudnienia. W związku z tym ustawa wymaga od bezrobotnego, który chce utrzymać |

|przyznane uprawnienia, takiego zorganizowania swoich spraw, które umożliwi mu wywiązanie się z ustawowego obowiązku. Przyjęcie |

|przeciwnego stanowiska oznaczałoby faktyczne zwolnienie osób bezrobotnych z najważniejszego obowiązku związanego nierozerwalnie ze |

|statusem bezrobotnego – zgłaszania się w siedzibie organu celem potwierdzenia gotowości do pracy (por. wyrok WSA z 22 marca 2012 r., II|

|SA/Ke 102/12). |

|Wobec poczynionych ustaleń skarga nie zasługuje na uwzględnienie. |

|Mając wszystko to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. |