Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 706/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220  § 3, art. 58 § 3, art. 178, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia E.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 22 marca 2018 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 października 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz sprawy ze skargi E.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - postanawia - I. odrzucić skargę II. odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 706/17 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W następstwie rozpoznania sprzeciwu skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie niezaskarżalnym postanowieniem z dnia 10 października 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 706/17 utrzymał w mocy wskazane wyżej postanowienie referendarza sądowego.

W następstwie powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 października 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Doręczone adresatce w dniu 23 października 2017 r. wezwanie zawierało pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, tj. wpisu od skargi i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz z zażaleniem na powyższe zarządzenie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, tj. od części wpisu od skargi i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata został rozpoznany przez referendarza sądowego, który postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W następstwie rozpoznania sprzeciwu skarżącej od tego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie niezaskarżalnym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.

NSA postanowieniem z dnia 9 marca 2018 r. sygn. akt I OZ 222/18 oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 października 2017 r.

W następstwie powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 22 marca 2018 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł poprzez jego uiszczenie, w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 5 kwietnia 2018 r. Żądany wpis nie został uiszczony do dnia 12 kwietnia 2018 r. Skarżąca natomiast w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 10 kwietnia 2018 r. nadała na adres Sądu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, a w dniu 12 kwietnia 2018 r. zażalenie na zarządzenie z dnia 22 marca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Warunkiem wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest skuteczne wniesienie skargi spełniającej określone w ustawie warunki formalne i fiskalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Po myśli art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli natomiast skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a przewodniczący wzywa skarżącego do uiszczenia należnej opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieopłacenie skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.

Sąd wyjaśnia, że w świetle ugruntowanego poglądu orzecznictwa co do zasady złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy przerywa bieg terminu do terminu do uiszczenia opłaty sądowej, o ile wniosek taki zostanie złożony przed upływem tego terminu. Takiego skutku nie powoduje jednak ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w następstwie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia przewodniczącego wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie takie ma charakter informacyjny i jest prawnie skuteczne, a kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów nie chroni skarżącego przed skutkami niezastosowania się do wezwania w terminie przez sąd wskazanym. Wskutek nieuiszczenia wpisu sądowego aktualizuje się bowiem skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a. pomocy, o czym pouczono skarżącego w treści wezwania z dnia 29 sierpnia 2017 r. (por. postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2017 r. sygn. akt II FZ 599/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skoro skarżąca nie wykonała w wyznaczonym terminie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 10 października 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, to Sąd zobowiązany był jej skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. w pkt I postanowienia.

Odnosząc się natomiast do zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 22 marca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł Sąd wyjaśnia, że tak określony przedmiot zażalenia skarżącej stanowił w istocie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 22 marca 2018 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 października 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł.

Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie przysługuje na wymienione w tym przepisie postanowienia. Zażalenie przysługuje także na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1 powołanej ustawy). Przepis powyższy dotyczy jednak tylko zarządzenia w przedmiocie wpisu, nie odnosi się natomiast zarządzenia wzywającego do wykonania takiego uprzednio wydanego zarządzenia. Zażalenie bowiem na wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne (zob. także postanowienie NSA z 09.11.2005 r., I OZ 1172/05; CBOSA).

Z powyższych względów zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 22 marca 2018 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z 23 maja 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia.