Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 3590/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183, art. 174, art. 18
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 90 ust. 3d, art. 90 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz Sędzia NSA Joanna Zabłocka (spr.) sędzia del. WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 1117/14 w sprawie ze skargi E. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2014 r. nr [..] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 1117/14 oddalił skargę E. w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [..] października 2014 r. w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. określił wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez E. w L. w okresie od 17 marca 2008 r. do 31 grudnia 2010 r. w kwocie łącznej wynoszącej 169.632,78 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowej od dnia przekazania dotacji z budżetu Gminy do dnia zapłaty.

Stwierdził, że wymieniona kwota obejmuje następujące rodzaje i kwoty wydatków uznanych za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem:

- wydatki na wynagrodzenia wypłacone z tytułu umowy o pracę zawartej z I.O. prezesem Stowarzyszenia [..], które w okresie od 17 marca 2008 r. do 31 lipca 2009 r. wyniosły 35 843,03 zł oraz wydatki z tytułu umów cywilnoprawnych zawartych z wyżej wymienionym obowiązujących w okresie od sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r., które wyniosły 40.600,00 zł;

- wydatki na wynagrodzenia wypłacone z tytułu umowy o pracę zawartej z A.B. wiceprezesem Stowarzyszenia [...] które w okresie od 17 marca 2008 r. do 31 lipca 2009 r. wyniosły 35.843,03 zł oraz wydatki z tytułu umów cywilnoprawnych zawartych z wyżej wymienionym obowiązujących w okresie od sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2010 r., które wyniosły 40.300,00 zł;

- wydatki na podróże służbowe I.O., które w okresie od 17 marca 2008 r. do 31 grudnia 2010 r. wyniosły 10.296,72 zł;

- wydatki z tytułu wynajmu komputerów przez organ prowadzący na rzecz szkoły, które w okresie od 1 października 2008 r. do 31 grudnia 2010 r. wyniosły 6.750,00 zł.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. (SKO, Kolegium) po rozpatrzeniu odwołania E. w L. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło łączną przypadającą do zwrotu kwotę dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 97 946,72 zł wraz z odsetkami od dnia przekazania dotacji.

W ocenie Kolegium brak było podstaw do określenia jako wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem kwot wypłaconych w ramach umów o pracę zawartych z A.b. i I.O.. Zdaniem organu z akt sprawy wynika, iż dokonywali oni czynności świadczących o wykonywaniu pracy na rzecz szkoły w ramach określonych zakresów obowiązków, chociaż okoliczności te są mało udokumentowane w załączonych aktach.

Kolegium zgodziło się z organem I instancji, że brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących, że realizowane były zawarte z wyżej wymienionymi umowy zlecenia, zarówno w zakresie odbiegającym od zawartych umów o pracę, które mogłyby być zakwalifikowane jako służące kształceniu, wychowaniu i opiece, w tym profilaktyce społecznej jak i zbieżnym z tymi umowami. Realizacja umów zlecenia nie była w żaden sposób ewidencjonowana. Prawidłowo zdaniem SKO zakwalifikowano wydatki wypłacone na podstawie ww. umów zlecenia jako wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

Jako wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem organ odwoławczy zakwalifikował również środki wydatkowane na podróże służbowe I.O. w kwocie 10296,72 zł. SKO zaznaczyło, że z akt sprawy wynika, iż w okresie objętym kontrolą do W. odbyto 55 wyjazdów służbowych, w tym w roku 2008 odbyto 23 wyjazdy do W., w roku 2009 - 13 wyjazdów, a w roku 2010 - 19 wyjazdów służbowych. Wydatek ten nie służył realizacji celów w zakresie wydatków bieżących szkoły bowiem było to pokrycie wydatku dojazdu z L. do W. z miejsca zamieszkania do siedziby Gimnazjum członka zarządu stowarzyszenia będącego jednostką prowadzącą wobec Gimnazjum. Organ stwierdził, że nie przedstawiono żadnej dokumentacji potwierdzającej realizację prac, w związku z którymi odbywane były podróże. Kolegium uznało, że słusznie organ I instancji stwierdził, iż nie można uznać za dotację wykorzystaną zgodnie z jej przeznaczeniem, dotacji przeznaczonej na działanie polegające na zatrudnieniu pracowników z określeniem miejsca pracy w miejscowości innej niż siedziba pracodawcy, a następnie zlecanie podróży służbowych do miejscowości siedziby pracodawcy, co miało miejsce w rozpoznanej sprawie.

Zdaniem Kolegium prawidłowe jest również określenie jako wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem wydatków z tytułu wynajmu komputerów przez organ prowadzący na rzecz szkoły od 1 października 2008 r. do 31 grudnia 2010 r. w kwocie 6.750 zł. To organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność między innymi poprzez wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych. Naliczanie czynszu najmu od pomocy dydaktycznych, w które wyposażono szkołę jest w tej sytuacji nieuzasadnione. Skoro więc organ prowadzący wyposażył szkołę w sprzęt dydaktyczny, co zostało potwierdzone we wniesionych zastrzeżeniach pokontrolnych, brak jest uzasadnienia celowości pobierania przez organ prowadzący szkołę, ze środków dotacji podmiotowej przyznawanej szkole, czynszu najmu z tytułu wynajmu komputerów. Umowy w tym zakresie zawarte zostały w październiku 2008 r., bez wskazania terminu ich obowiązywania, co pozwalało organowi prowadzącemu szkołę, na bezterminowe, comiesięczne pobieranie korzyści z tego tytułu.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 października 2014 r. E. w L. wniósł o jej uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalając skargę wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r. podkreślił, że kwestią sporną w sprawie jest określenie kosztów, jakie mogą być pokrywane z dotacji oświatowej przeznaczonej na realizację zadań gimnazjum w zakresie kształcenia, wychowania i opieki związanych z jego działalnością. Według organów obu instancji zakwestionowane koszty są kosztami, które nie powinny zostać pokryte z dotacji. Ocena Kolegium różniła się od oceny organu I instancji jedynie w zakresie zakwestionowania wydatków poniesionych na wynagrodzenia z tytułu umów o pracę wypłaconych na rzecz I.O. i A.B..

Zdaniem Sądu I instancji otrzymana przez beneficjenta dotacja powinna być wykorzystana zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.; dalej: u.s.o.), tj. na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki.

W świetle brzmienia art. 90 ust. 3d u.s.o. w ocenie Sądu I instancji nie sposób przyjąć, że dotacja może być wydatkowana na każdy cel. Dotacje są przeznaczone na dofinansowanie zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Powyższa regulacja wyznacza granice wykorzystania środków z dotacji, wskazując na celowość (przeznaczenie) tego wykorzystania, a także na samo ich wydatkowanie, w rozumieniu poniesienia wydatku – jako formy rozdysponowania dotacji. Tym samym dotacja, zgodnie z treścią art. 90 ust. 3d u.s.o., nie jest przeznaczona na ogólne sfinansowanie zadań szkoły.

Ponadto od wydatków bieżących związanych z zadaniami oświatowymi danej szkoły lub placówki należy odróżnić wydatki związane z realizacją zadań organu prowadzącego tę szkołę lub placówkę oświatową.

Ze względu na powyższe, w ocenie WSA, organ zasadnie zakwestionował wydatki pokryte z dotacji oświatowej przeznaczone na wypłatę wynagrodzeń w ramach umów cywilnoprawnych zawartych z I.O. i A.B., bowiem skarżący w żaden sposób nie udowodnił, że powyższe umowy cywilnoprawne były wykonywane. WSA wskazał, że organ nie ma obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczność prawidłowości działań podjętych przez osobę prowadzącą szkołę. Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji: organizacyjnej, przebiegu nauczania i finansowej szkoły. Tymczasem realizacja umów zlecenia nie była w żaden sposób ewidencjonowana.

W ocenie Sądu I instancji organ administracyjny prawidłowo zakwestionował wydatki w zakresie wynajmu komputerów. Celem dotacji, nie jest bowiem dofinansowywanie realizacji zadań organu prowadzącego szkołę, lecz dofinansowywanie zadań szkoły w zakresie wskazanym w art. 90 ust. 3d u.s.o. To na organie prowadzącym ciąży obowiązek zapewnienia wyposażenia szkoły w odpowiednie pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny w realizacji programu nauczania. Zaliczenie czynszu płaconego za "pomoce naukowe", w które wyposażono szkołę do wydatków mający bezpośredni związek z realizowaniem zadań dydaktycznych, wychowawczych czy opiekuńczych jest nieuprawnione.

Również za zasadne Sąd I instancji uznał zakwestionowanie przez organy jako wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem kwot dotacji wydatkowanych na pokrycie kosztów podróży służbowych I.o.. Wymieniony podmiot odbywał podróże z L. do W. i z powrotem na trasie z miejsca zamieszkania do siedziby gimnazjum. Nie wykazano jednak jak wymienione podróże wpływać miały na realizację zadań wobec uczniów. Nie udokumentowano przy tym okoliczności potwierdzających realizację prac zaplanowanych w związku z odbytymi podróżami służbowymi.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania WSA podkreślił, że organ II instancji odniósł się do wszystkich zarzutów i argumentów podniesionych w toku postępowania przez stronę skarżącą, a swoje stanowisko oparte na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym wynikającym z zebranego materiału dowodowego, szczegółowo przedstawił i uzasadnił w wydanej decyzji, odnosząc się do charakteru i wagi stwierdzonych nieprawidłowości.

E. w L. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji albo uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Wyrokowi zarzucił:

I. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a.:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności poprzez:

rażące naruszenie art. 90 ust. 3d w zw. z art. 90 ust. 2 u.s.o., poprzez jego błędną wykładnię w zakresie przedmiotowego bądź też celowego charakteru pobranej przez Skarżącą dotacji w zakresie kwoty 97.946,72 złotych, przy jednoczesnym nieuwzględnieniu, iż ujęte w dyspozycji art. 90 ust. 3d ustawy przeznaczenie pobranych dotacji wskazuje jedynie na ogólny sposób jej, realizacji, z pominięciem, iż zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej należy rozumieć całościowo, zaś na ich realizację składa się ciąg czynności o charakterze merytorycznym, administracyjnym i obsługowym niezależnych od formy prawnej realizacji tych zadań, w tym również poprzez stosunki cywilnoprawne łączące członków Stowarzyszenia ze Skarżącą;

naruszenie przez Organ podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 77 oraz art. 107 k.p.a. poprzez błędne i niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a także niewłaściwe jej wyjaśnienie w oparciu wyłącznie o subiektywne, a nadto nieodzwierciedlające rzeczywistego stanu faktycznego dane, w szczególności w zakresie rzekomej wadliwości prawnej zawartych z członkami zarządu Stowarzyszenia umów cywilnoprawnych oraz błędnie przyjętej przez Organ "niecelowości" wydatkowania przez Skarżącą, jako organ prowadzący placówkę oświatową, dotacji pobranej w tym zakresie, przy jednoczesnym uwzględnieniu, iż w zakresie tożsamych przedmiotowo umów o pracę zarówno z Panem a.b. oraz Panem I.O. - co potwierdził sam Organ - brak jest podstaw do określenia wypłaconych z tego tytułu kwot, jako środków wykorzystanych niezgodnie z ich przeznaczeniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jed. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ww. ustawy.

Wobec takich regulacji poza sporem pozostaje okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych

Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). W rozpoznanej sprawie skarżący kasacyjnie powołał się na obie podstawy kasacyjne.

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona i podlegała oddaleniu.

Nie jest skuteczny zarzut naruszenia art. 90 ust. 3d w zw. z art. 90 ust. 2 u.s.o., poprzez jego błędną wykładnię w zakresie przedmiotowego bądź też celowego charakteru pobranej przez stronę skarżącą dotacji w zakresie kwoty 97.946,72 zł.

Formułując zarzut naruszenia prawa materialnego w tym zakresie skarżący kasacyjnie nie wskazał jakiego rodzaju dotacją, w jego ocenie, jest dotacja określona w art. 90 ust. 3d u.s.o. oraz jakie skutki wywodzi z błędnego, w jego ocenie zakwalifikowania dotacji przez Sąd i instancji.

WSA ocenił, że dotacje określone w art. 90 ust. 3d u.s.o. mają charakter mieszany podmiotowo – celowy, gdyż są udzielane jednostkom spoza sektora finansów publicznych na dofinansowanie ich bieżącej działalności statutowej, ale również na konkretny cel – realizację dofinansowania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę uznaje za błędne stanowisko WSA w zakresie w jakim Sąd ten uznał, że oceniane dotacje mają charakter mieszany.

NSA zauważa, że przepisy ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz.U. 2013, poz. 885 ze zm.; dalej: u.f.p.) nie przewidują dotacji o charakterze mieszanym.

W ustawie o finansach publicznych wymienione zostały trzy typy dotacji: dotacje celowe (art. 127u.f.p.), dotacje przedmiotowe (art. 130 u.f.p.) oraz dotacje podmiotowe (art. 131 u.f.p.).

W myśl art. 131 u.f.p. dotacje podmiotowe obejmują środki dla podmiotu wskazanego w odrębnej ustawie lub w umowie międzynarodowej, wyłącznie na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie określonym w odrębnej ustawie lub umowie międzynarodowej.

Na podstawie art. 90 ust. 1 u.s.o. niepubliczne przedszkola, w tym specjalne, szkoły podstawowe i gimnazja, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz szkół podstawowych artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu gminy. Natomiast art. 90 ust. 3d u.s.o. określa zakres bieżącej działalności placówek, który może być sfinansowany z dotacji, stanowiąc, że dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki.

W myśl przywołanych przepisów dotacje udzielane na podstawie art. 90 u.s.o. odpowiadają definicji dotacji podmiotowych, ponieważ obejmują środki dla podmiotu wskazanego w odrębnej ustawie (ustawie o systemie oświaty) i przeznaczone są wyłącznie na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie określonym w tej ustawie.

Pomimo błędnego określenia dotacji jako dotacji o charakterze mieszanym, Sąd I instancji prawidłowo wyłożył i zastosował przepis art. 90 ust. 3d u.s.o. wskazując, że dotacje określone w art. 90 ust. 3d u.s.o. są udzielane na dofinansowanie bieżącej działalności statutowej uprawnionych podmiotów (gimnazjum) i na konkretny cel – realizację dofinansowania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki.

W ramach zarzutu naruszenia prawa materialnego – art. 90 ust. 3d u.s.o. skarżący zarzucił również, iż Sąd I instancji zbyt wąsko rozumie pojęcie wydatków bieżących szkoły przez co ograniczył katalog czynności, które mogły być sfinansowane z dotacji, ponieważ ujęte w dyspozycji art. 90 ust. 3d ustawy przeznaczenie pobranych dotacji wskazuje jedynie na ogólny sposób jej realizacji, z pominięciem, iż zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej należy rozumieć całościowo, zaś na ich realizację składa się ciąg czynności o charakterze merytorycznym, administracyjnym i obsługowym niezależnych od formy prawnej realizacji tych zadań, Uzasadniając zarzut wskazał, że organ prowadzący obowiązany jest zapewnić szkole warunki działalności, a także podjąć szereg czynności o charakterze merytorycznym, obsługowym i administracyjnym, do których należy zaliczyć umowy cywilnoprawne zawarte z członkami zarządu Stowarzyszenia.

Zarzut ten jest nieusprawiedliwiony. Zgodnie z art. 5 ust. 7 u.s.o. to organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należało w szczególności: zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki; wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie; zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej; wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzanie sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych.

W stanie prawnym obowiązującym do dnia 1 stycznia 2014r. przepis art. 90 ust. 3d u.s.o. nie przewidywał możliwości przeznaczenia dotacji na dofinansowanie wydatków podmiotu prowadzącego szkołę, a taki charakter mają wydatki obsługowe czy administracyjne.

Omawiany zarzut w odniesieniu do umów zlecenia zawartych z członkami zarządu Stowarzyszenia jest jednak pozbawiony usprawiedliwionych podstaw przede wszystkim dlatego, że wydatki poniesione na wypłatę wynagrodzeń członkom zarządu Stowarzyszenia na podstawie umów zlecenia zostały zakwestionowane z tego powodu, że skarżący w żaden sposób nie udokumentował, iż umowy zlecenia były wykonywane. Okoliczność ta nie została podważona w skardze kasacyjnej. Trafnie wskazał WSA, że dane dotyczące wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji organizacyjnej, dokumentacji przebiegu nauczania i dokumentacji finansowej szkoły, a organ nie ma obowiązku poszukiwania dowodów na okoliczność prawidłowości działań podmiotu prowadzącego szkołę. Brak udokumentowania przez stronę wykonania umów czyni bezprzedmiotowym ocenę charakteru czynności, które na podstawie umów miały być wykonywane, w szczególności czy byłyby to czynności związane z realizacją zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki.

Wobec wskazanej wyżej przyczyny uznania, iż środki na wypłatę wynagrodzeń na podstawie umów zlecenia zostały wydane niezgodnie z przeznaczeniem dotacji, nie może odnieść skutku zarzut, w którym skarżący – w ramach zarzutu naruszenia przepisów procesowych - wywodzi, że organ błędnie przyjął "niecelowość" wydatkowania przez stronę skarżącą, jako organ prowadzący placówkę oświatową, dotacji na wypłatę wynagrodzeń na podstawie umów zlecenia, przy jednoczesnym uznaniu, iż w zakresie tożsamych przedmiotowo umów o pracę zarówno z A.B. jak i z I.O. środki dotacji zostały wydane zgodnie z przeznaczeniem.

Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie przyczyną uznania środków wypłaconych na podstawie ww. umów zlecenia nie była "wadliwość prawna" tych umów, co wyżej wyjaśniono.

Jako wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem i podlegające zwrotowi organ odwoławczy określił, a WSA zaakceptował, pokryte z dotacji środki wydatkowane na podróże służbowe I.O.. WSA stwierdził, że strona nie wykazała w jaki sposób podróże te miały wpływać na realizację zadań wobec uczniów i nie udokumentowała okoliczności potwierdzających realizację prac zaplanowanych w związku z tymi podróżami. Wskazał również, że wydatki te nosiły znamiona pokrywania kosztów dojazdu pracownika do pracy. Skarżący kasacyjnie nie podważył skutecznie tych ustaleń. Ogólnikowe powołanie się na zakres obowiązków Prezesa zarządu Stowarzyszenia, w tym konieczność odbywania podróży służbowych, np. w celu poszukiwania miejsc praktyk zawodowych nie podważa prawidłowości dokonanych w sprawie ustaleń. Niewykazanie przez Stowarzyszenie, że podróże służbowe wykonywane były w ramach realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia lub wychowania nie pozwoliło na uznanie, że pokrycie z dotacji kosztów tych podróży służbowych stanowiło wydatkowanie środków dotacji zgodnie z przeznaczeniem.

Przechodząc do oceny zarzutów naruszenia przepisów postępowania, to jest art. 7, 77 i 107 k.p.a., na wstępie należy zaznaczyć, że sposób zredagowania zarzutów w skardze kasacyjnej zawiera pewne wady konstrukcyjne. Autor skargi kasacyjnej, formułując zarzuty nie uwzględnił, że przedmiotem kontroli instancyjnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ten Sąd zaś nie stosuje przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a jedynie zobowiązany jest do kontroli legalności zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Zatem podnosząc zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. należało powołać również stosowny przepis Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to akt prawny reguluje postępowanie sądowoadministracyjne. Pomimo tych wad konstrukcyjnych, biorąc jednak pod uwagę uchwałę pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), NSA rozpoznał zarzuty skargi kasacyjnej i uznał, że są one nieuzasadnione. Skarżący podnosi, że do naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. doszło poprzez błędne i niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a także niewłaściwe jej wyjaśnienie w oparciu wyłącznie o subiektywne, a nadto nieodzwierciedlające rzeczywistego stanu faktycznego dane. Uzasadniając zarzut podnosi, że organy ustaliły "wadliwość prawną" umów cywilnoprawnych zawartych z członkami zarządu Stowarzyszenia. Zarzut ten jest nieuprawniony już choćby z tej przyczyny, że powodem uznania środków wypłaconych na podstawie ww. umów zlecenia nie była "wadliwość prawna" tych umów, co zostało wyżej wyjaśnione.

Zarzucił również błędne przyjęcie przez organ "niecelowości" wydatkowania przez stronę skarżącą, jako organ prowadzący placówkę oświatową, dotacji pobranej w tym zakresie, przy jednoczesnym uwzględnieniu, iż w zakresie tożsamych przedmiotowo umów o pracę zarówno z A.b. oraz I.O. - co potwierdził sam Organ - brak jest podstaw do określenia wypłaconych z tego tytułu kwot, jako środków wykorzystanych niezgodnie z ich przeznaczeniem. Brak zasadności tego zarzutu również został wyjaśniony wyżej przy ocenienie skuteczności zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego.

Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.