Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 23/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 10 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na bezczynność Prokuratury Okręgowej w K. w przedmiocie informacji publicznej postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę


UZASADNIENIE

S. Z. wniósł skargę na Prokuraturę Okręgową w K., zarzucając jej utrudnianie mu dostępu do informacji publicznej. Skarżący powołał się na swoje pisma z dnia [...].,[...],[...] kierowane do Prokuratury oraz z dnia [...] adresowane do Prezesa Sądu Rejonowego w B.-B.

W pierwszym piśmie skarżący zwracał się o przekazanie informacji dotyczącej sporządzanych i przesyłanych przez niego pism w okresie prowadzonego przez Prokuraturę postępowania o sygnaturze [...] z uwzględnieniem w szczególności dat wpływu tych pism oraz dat przekazania tych pism innym instytucjom.

W drugim piśmie skarżący domagał się udzielenia odpowiedzi na pytania:

1) kiedy prokurator wysłał do niego uzasadnienia dot. przedstawionych zarzutów z dnia [...] i [...]

2) kiedy prokurator wysłał jakiekolwiek informacje dot. składanych przez skarżącego wniosków dowodowych,

3) dlaczego jego pisma – skargi kierowane do innych instytucji są rozpatrywane przez prokuratora według jego "widzimisię", a inne są przesyłane zgodnie z adresem,

4) kiedy prokurator cenzurował jego pismo z dnia [...] skierowane do Policji i dlaczego sam je rozpatrzył, a nie przesłał zgodnie z zaadresowaniem.

Według treści skargi trzecie pismo z dnia [...] powtórzyło wniosek z pisma pierwszego i dwa pierwsze wnioski z pisma drugiego.

Pismo kierowane do Prezesa Sądu Rejonowego w B.-B. można pominąć bowiem skarga nie jest skierowana przeciwko temu podmiotowi.

Zarządzeniem, doręczonym skarżącemu w dniu [...] został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy jest to skarga na konkretny akt lub czynność organu administracyjnego, czy też na jego bezczynność. W tym drugim przypadku skarżący został zobowiązany do wskazania, w stosunku do jakiego konkretnie wniosku skarżącego organ pozostaje bezczynny, a także do podania, czy przed wniesieniem skargi skarżący wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa lub wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia – z przedłożeniem takiego wezwania lub zażalenia, bądź wskazaniem daty pisma i organu, do którego zostało ono skierowane.

W zakreślonym terminie skarżący wniósł pismo, w którym podał, że skarga dotyczy informacji obejmującej działalność organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcję publiczną – bez oznaczenia tych organów i osób. W dalszym ciągu powołał się znowu na swoje pisma z [...],[...] i [...] które odniósł do postępowania przygotowawczego o sygn.[...]. Zdaniem skarżącego nie uzyskał on prawidłowej informacji na okoliczności zawarte w jego wnioskach. Skarżący wskazał, że w piśmie z dnia [...] które dołączył, skierował do Prokuratury Apelacyjnej w K. również zarzuty odnoszące się do Prokuratury Okręgowej w K. Podniósł też, że w skardze i piśmie z dnia [...] podał wszystkie pisma i daty ich sporządzenia. Wniósł o uwzględnienie skargi i wszystkich złożonych pism.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z dwóch, właściwie niezależnych od siebie przyczyn. Pierwsza z nich wiąże się z nieuzupełnieniem w terminie braków formalnych skargi.

W szczególności uzupełnienie tych braków nie nastąpiło w piśmie skarżącego z dnia [...] Podobnie jak skarga odwołuje się ono do wszystkich pism skarżącego kierowanych do Prokuratury Okręgowej i innych instytucji a zawierających wnioski o udzielenie mu różnych informacji. Nawet treść wniosków kierowanych do Prokuratury Okręgowej w kolejnych pismach się nie pokrywa. Stąd też skarżący był wezwany do jednoznacznego wskazania, w stosunku do którego wniosku organ ten jest bezczynny /ze skargi i kolejnych pism procesowych skarżącego można wywnioskować, że jest to skarga na bezczynność organu/. W rzeczonym piśmie z [...] skarżący kwestii tej nie sprecyzował. Nie wykazał też, o co był wzywany, czy przed wniesieniem skargi wystąpił do organu z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa. Jak już wskazano kolejne pisma kierowane do Prokuratury Okręgowej zawierały różne wnioski, w związku z czym z urzędu nie można im przypisać charakteru wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm./, zwłaszcza że w tych pismach skarżący takiego wezwania nie sformułował. Tak więc nieuzupełnienie braków formalnych skargi powoduje, że jej przedmiot nie jest ściśle skonkretyzowany i nie można stwierdzić warunku dopuszczalności skargi przewidzianego w ostatnio przywołanym przepisie.

Druga przyczyna odrzucenia skargi wiąże się z innym powodem jej niedopuszczalności. Otóż mimo dużego stopnia ogólnikowości skargi nie ulega wątpliwości, że ogół wniosków skarżącego wiąże się z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem karnym, w którym w pierwszej instancji sądowej orzeczono już w stosunku do skarżącego karę wieloletniego pozbawienia wolności. Skarżący jest więc stroną tego postępowania i jego uprawnienia procesowe regulowane są przepisami procedury karnej. Stosownie do art. 334 § 1 kpk z aktem oskarżenia przesyła się sądowi akta postępowania przygotowawczego wraz z załącznikami. Oznacza to, że od tego czasu akta te stanowią integralną część akt sądowych. Sposób udostępniania akt sprawy sądowej reguluje zaś art. 156 § 1 – 4 kpk. Tym samym jest to regulacja, o której mowa w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm./, według którego przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że w toku sądowego postępowania karnego stronie tego postępowania wszelkie informacje publiczne związane z tym postępowaniem mogą być udzielane tylko w trybie określonym w art. 156 kpk, a nie na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro zaś zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają tylko akty lub bezczynność w sprawach objętych tą ustawą, to przedmiotowa skarga odnosząca się do trwającego postępowania karnego jest niedopuszczalna.

Jedynie wnioski zawarte w punktach 3 i 4 pisma skarżącego z dnia [...] mogą nie mieć bezpośredniego związku z aktami postępowania karnego. We wnioskach tych skarżący dopytuje się jednak głównie o motywy działania prokuratora, co nie mieści się w pojęciu informacji publicznej. Odnośnie tych dwóch wniosków skarżący zresztą w ogóle nie uprawdopodobnił, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.

Z tych wszystkich względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.