Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 382/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1, art. 2 § 1 i 3
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant sekr. sąd. Monika Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi W.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości rzeczowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. uznało się niewłaściwym rzeczowo do rozpoznania wniosku W.S. w sprawie wykupu działki i odesłało pismo do wnioskodawcy.

W uzasadnieniu organ podniósł, że wniosek skarżącego dotyczy wykupu działki, a więc spraw własności regulowanych przez przepisy prawa cywilnego, a zatem jest to sprawa należąca do właściwości sądu powszechnego i wskazał stronie Sąd Rejonowy Wydział Cywilny w Z. jako właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, poprzez złożenie stosownego pozwu.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył W.S., wskazując że nie jest mu wiadomym z jakich przyczyn działkę, o kupno której wcześniej wystąpił została podzielona geodezyjnie na dwie mniejsze działki, co w konsekwencji wiąże się z ponoszeniem wyższych kosztów zakupu.

Postanowieniem [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia 5 kwietnia 2006 roku, przytaczając argumenty, na których organ oparł swoje pierwotne rozstrzygnięcie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim złożył W.S., który wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 5 czerwca 2006 roku i "nakazanie" Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Z. rozpatrzenia jego wniosku.

Skarżący wskazał, iż jest od roku 1976 wpółużytkownikiem wieczystym działki (o łącznej powierzchni 16 arów), na której stoi budynek z lokalami mieszkalnym, a on jest właścicielem jednego z nich. Ponadto podniósł, że faktycznie użytkuje tylko 1 ar gruntu, a ponosi opłatę za powierzchnię 8 arów. W związku tym skarżący zwrócił się do Urzędu Miasta w L. o podział i przypisanie części użytkowanej przez niego działki, ale odmówiono mu takiego podziału działki. W.S. w 2003 r. zwrócił się Urzędu Miasta w L. o sprzedaż działki przyległej do jego zabudowy oznaczonej nr [...], która została podzielona geodezyjnie i zdaniem skarżącego podział ten dokonany został w sposób bezprawny. Jednocześnie skarżący podniósł kwestię wykupu działki przyległej do jego zabudowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zawiesił z urzędu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie z uwagi na śmierć skarżącego.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. Wydział l Cywilny [...] został ustanowiony, na wniosek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, kurator spadku po zmarłym W.S. w osobie adwokata T.A..

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 1 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim podjął postępowanie z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu, iż zostało ono wydane z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Dokonując oceny zasadności zaskarżonego postanowienia w zakresie w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jego legalności uznać należy, iż postanowienie to nie uchybia prawu .

Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności postanowienia organu l bądź II instancji.

Podstawę prawną postanowienia organu l instancji stanowił art. 66 § 3 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

W myśl przepisu art. 133 § 1 cytowanej ustawy, podstawą wyrokowania sądu administracyjnego, są akta sprawy.

Bezspornym w sprawie jest, że małżonkowie E. i W. S. na podstawie umowy użytkowania wieczystego i sprzedaży budynku oraz lokali ( akt notarialny Repertorium A numer [...] ) stali się współwłaścicielami lokalu mieszkalnego położonego na poddaszu budynku usytuowanego na działce oznaczonej nr [...], którego to gruntu są współużytkownikami wieczystymi do 1/2 części.

Jak wynika z akt administracyjnych Gmina ( uchwała nr [...] Zarządu Miasta w L. z dnia 3 września 2002 r. ) przeznaczyła działkę oznaczoną nr [...] o powierzchni 1393 m2 do sprzedaży w drodze przetargu, która to działka mimo przetargu na jej sprzedaż, który odbył się 15.11.2002 r., nie została sprzedana z powodu braku nabywcy. Okoliczność ta stanowiła przesłankę do dokonania podziału geodezyjnego na dwie mniejsze działki umożliwiające ich zbycie. W wykazie działek przeznaczonych do sprzedaży w drodze przetargowej powyższe działki ujęte są jako działki o nr [...].

W aktach sprawy brak jest dokumentacji wskazującej na to, by skarżący po ogłoszeniu w 2002 r. przetargu na sprzedaż nieruchomości oznaczonej wcześniej nr [...] wystąpił o jej nabycie, co podnosi w skardze W.S..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. zarówno w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2006 roku, jak i postanowieniu z dnia 5 czerwca 2006 roku uznało się za niewłaściwe do rozpoznania wniosku o nabycie działki oznaczonej jako [...], położonej w obrębie miasta L. (podzielonej w 2004 roku na działki nr [...]), która przylega do działki nr [...], której W.S. był współużytkownikiem wieczystym. Kolegium stwierdziło, że sprawy dotyczące własności rozstrzyga sąd powszechny.

Kodeks postępowania cywilnego - zgodnie z regulacją ujętą w art. 1 - normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego kodeksu stosuje się z

mocy ustaw szczególnych. Wymienione sprawy są w rozumieniu kodeksu sprawami cywilnymi, podlegającymi rozpoznaniu przez sądy powszechne oraz Sąd Najwyższy, chyba że przepis ustawy kieruje je do właściwości sądów szczególnych lub innych organów (art. 2 § 1 i 3 k.p.c.).

Ocena sprawy na płaszczyźnie art. 1 k.p.c. zależy przede wszystkim od przedmiotu procesu - przedstawionego pod osąd roszczenia - oraz wskazanego przez powoda stanu faktycznego. Te bowiem dwa elementy, konkretyzując stosunek prawny zachodzący między stronami, kształtują charakter sprawy i tym samym nadają jej - lub odejmują -przymiot sprawy cywilnej ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1999r.-II CKN 340/98).

Z pisma skarżącego inicjującego niniejszą sprawę, a także z treści wniesionej skargi, wynika, że żądanie sformułowane przez niego zostało oparte na przepisach dotyczących przeniesienia własności (art. 155 i następne k.c.).

W rozpatrywanej sprawie organ w sposób prawidłowy potraktował pisma skarżącego jako wnioski o kupno działek, a tym samym - wskazał na brak kognicji w ich rozpoznaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Mając powyższe na uwadze uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami ) oddalenie skargi.