Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2048/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Siedlecka / sprawozdawca / Sędzia NSA - Halina Kremis Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Protokolant - Tomasz Słowik apl. prok. po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Związku Kupców w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania, terenu dla budowy pawilonu wielobranżowego przy ul. Z. w L. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. na rzecz skarżącego kwotę 10 zł / słownie : dziesięć / tytułem uiszczonego wpisu od skargi; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana


UZASADNIENIE

Sygn. akt IISA/Wr 2048/02 1

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...]r. Związek Kupców w L. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta L. Nr [...] z dnia [...]r. o ustaleniu dla firmy A Sp. z o.o. w B. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy pawilonu wielobranżowego wraz z przyłączami i parkingami przy ul. Z. w L . Wnioskodawca zarzucił, iż wymieniona decyzja nie jest zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto, w decyzji tej nie ograniczono również wielkości obiektu ani powierzchni sprzedaży planowanego obiektu.

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., działając na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 17 pkt 1 oraz art. 158 § 1 w związku z art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia [...]r. Nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowani terenu dla budowy pawilonu wielobranżowego z przyłączami i parkingami na działkach nr [...] i [...] przy ul. Z. w L .

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w wyniku wniosku Związku Kupców w L. postanowieniem z dnia [...]r., powołując się na art. 31 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności w/w ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta L .

Po przeprowadzeniu postępowania i dokonaniu analizy akt sprawy Kolegium ustaliło, iż sporna inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L., uchwalonego przez Miejską Radę Narodową uchwałą nr [...] z dnia [...]r. oraz zmianą do planu zatwierdzoną uchwałą Rady Miejskiej L. Nr [...]z dnia [...]r. i zmianą zatwierdzoną uchwałą Rady Miejskiej L. Nr [...] z dnia [...]r. Zgodnie z rysunkiem planu teren objęty wnioskiem usytuowany jest na obszarze oznaczonym symbolem A 67 MW, dla którego na str. 23 tekstu planu określono przeznaczenie jako tereny mieszkalnictwa wielorodzinnego; strefa ochrony konserwatorskiej typu "B"; dopuszczalne natężenie hałasu : dzień - 50 dB(A), noc - 40 dB(A); kształtowanie zabudowy uzupełniającej w nawiązaniu do charakterystycznych cech istniejącego układu przestrzennego. Jednocześnie dla obszarów o symbolu MW określono użytkowanie uzupełniające ( z ograniczeniami określonymi w ustaleniach szczegółowych i wynikającymi z konieczności spełnienia

Sygn. akt IISA/Wr 2048/02 2

obowiązujących warunków technicznych i przepisów szczególnych) jako : mieszkalnictwo jednorodzinne, usługi komercyjne i publiczne, obsługi komunikacji( garaże, parkingi), infrastruktura komunalna i zieleń.

Stosownie do przepisu art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu jest nieważna jeżeli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli więc ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie są sprzeczne z ustaleniami planu to nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji, o których mowa w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. rozpoznając ponownie sprawę, na skutek złożenia w trybie art. 127 § 3 k.p.a. przez Związek Kupców w L. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium w uzasadnieniu decyzji podtrzymało dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji z dnia [...]r.

W skardze na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Związek Kupców w L. wniósł ojej uchylenie jako naruszającą prawo.

Skarżący zarzuca, że teren na którym planowana jest sporna inwestycja, w planie zagospodarowania przestrzennego miasta L. przeznaczony jest pod budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne wysokie ( MW), strefa ochrony konserwatorskie typu "B" oraz jako uzupełniające dopuszczono - usługi komercyjne, co narusza plan w ten sposób, że nie można lokalizować na tym terenie "supermarketu".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sygn. akt IISA/Wr 2048/02 3

Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem, a więc zgodności z normami prawa materialnego, jak i normami prawa procesowego. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z istoty sądowej kontroli administracji wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn, niż podniesione przez stronę skarżącą.

W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję wydano w trybie postępowania nieważnościowego, na skutek rozpoznania wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.

Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wszczęło z urzędu na żądanie organizacji społecznej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta L. z dnia [...]r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu wielobranżowego wraz z przyłączami i parkingami w L. przy ul. Z .

Podkreślić należy, że przepisy k.p.a. tylko w przypadku określonym w art. 31 tej ustawy, przewidują wydanie odrębnego orzeczenia (postanowienia) w przedmiocie wszczęcia postępowania. Inicjatywa organizacji społecznej w sprawie dotyczącej innej osoby może przybrać różne postaci: żądania wszczęcia postępowania w sprawie innej osoby; żądania wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia do udziału w nim; żądania dopuszczenia do postępowania już toczącego się w sprawie zawisłej przed organem administracyjnym w każdej instancji i każdym trybie; ubiegania się o zgodę organu administracyjnego na przedstawienie swojego poglądu w sprawie (patrz KPA.Komentarz. B.Adamiak J.Borkowski, Wyd. BECK 1996).

Wydanie postanowienia w trybie art. 31 § 2 k.p.a. o wszczęciu postępowania z urzędu, ale z wyniku inicjatywy organizacji społecznej, przesądza o dopuszczeniu tej organizacji społecznej do udziału we wszczętym postępowaniu, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Tak więc dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu wszczętym w trybie art. 31 § 2 k.p.a., przesądza co do zasady o przysługujących jej formalnych uprawnieniach procesowych, w konsekwencji oznacza to, że przysługuje jej również prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Jednakże należy pamiętać, że w pierwszym rzędzie organ administracji publicznej powinien rozważyć, zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a., przesłanki

Sygn. akt IISA/Wr 2048/02 4

inicjatywy procesowej organizacji społecznej, tj. jej statutowy cel oraz względy interesu społecznego. Każdy cel ujęty w statucie może uzasadniać wystąpienie z żądaniem wszczęcia postępowania administracyjnego - jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres działania organizacji społecznej. Legitymacja procesowa organizacji społecznej w sprawie dotyczącej innej osoby będzie określona tymi postanowieniami statutu, które wskazują cel działania całej organizacji oraz jej organów. Tak więc uzasadnienie udziału konkretnej organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym musi wynikać bezpośrednio z jej statutu. Postanowienia tego aktu muszą być precyzyjne. Organ administracyjny decydujący o uczestniczeniu organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym nie może ograniczyć się tylko do lakonicznego stwierdzenia o jej udziale, albo pominięciu tej kwestii w uzasadnieniu postanowienia. Cel ten musi bowiem pozostawać w związku z przedmiotem postępowania administracyjnego.

W razie braku spełnienia łącznie tych przesłanek, wydaje się postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W rozpatrywanej sprawie wniosek organizacji społecznej - Związku Kupców w L. nie był uzasadniony celami statutowymi tej organizacji, jak również nie wykazano, iż za wszczęciem postępowania przemawia interes społeczny, nawet nie został dołączony statut tej organizacji a mimo to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wydało postanowienie o wszczęciu postępowania w trybie art. 31 k.p.a.

Uchybienie to jest na tyle istotne, że w przesłanym przez skarżącego, na żądanie Sądu, statucie Związku Kupców w L. brak jest określenia takiego celu, który pokrywałby się z przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją.

Nie wyjaśnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazanych wyżej okoliczności na etapie poprzedzającym wydanie postanowienia z dnia [...] r. Nr [...] o wszczęciu postępowania, stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego ( art. 16 § 1, art. 31 § 1 k.p.a.), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Powyższe uchybienia powodują, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. nie mogły się ostać w obrocie prawnym.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c , art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.