Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 478/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. z dnia [...] r., wniesionej za pośrednictwem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący w dniu 30 września 2019 r. złożył pismo, datowane na dzień 26 września 2020 r. i skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Skarżący podnosił, że w pełni akceptuje decyzje Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] r. umarzającą jego zaległość w opłatach abonamentowych za okres od grudnia 2018 r. do lutego 2019 r. wraz z odsetkami. Wskazał, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dotyczy zwrotu przez P. P. S.A. w L. jego nadpłaty w płatności opłaty abonamentowej RTV za okres od 1 maja 2005 r. do 31 lipca 2017 r.

Postanowieniem z dnia 24 października 2019 r. (I SA/Lu 648/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznając skargę za wniesioną na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 20 sierpnia 2019 r., przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W wyniku zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 czerwca 2020 r. (I GZ 129/20) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Sąd odwoławczy wskazał, że w samej treści skargi istniała rozbieżność co do tego, który akt wydany w toku prowadzonego postępowania zostaje zaskarżony, wobec czego należało wezwać stronę o uzupełnienie dostrzeżonego braku lub wyjaśnienie powstałej rozbieżności.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 października 2020 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania, jakiego aktu dotyczy skarga, pod rygorem jej odrzucenia.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wyjaśnił, że skarga w istocie stanowi jego pismo w przedmiocie zwrotu przez Pocztę Polską opłat abonamentowych, a z decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] r. w całości akceptuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według art. 3 § 2 ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149

i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych

w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2 a i § 3 p.p.s.a.).

Jeżeli dana sprawa nie należy do kategorii wskazanych w art. 3 § 2 i § 2a oraz nie została w ustawie szczególnej poddana kontroli sądowoadministracyjnej, to nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, wymienionych w art. 3 § 1, § 2 lub § 2a p.p.s.a. Jak wyjaśnił skarżący, jej przedmiotem jest kwestia zwrotu opłat abonamentowych przez Pocztę Polską. Opłata

z tytułu rejestracji odbiornika radiowego lub telewizyjnego (tzw. abonament RTV) stanowi opłatę o której mowa w art. 2 § 2 O.p., a zatem stosuje się do niej przepisy działu III O.p., a organom uprawnionym do jej ustalenia lub określenia przysługują uprawnienia organów podatkowych (art. 2 § 3 O.p.). Niemniej Poczta Polska nie jest uprawniona do określania albo ustalania tej opłaty. Na mocy ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1689) jej rola ogranicza się wyłącznie do rejestrowania odbiorników, pobierania opłaty abonamentowej, kontrolowania wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników, wnioskowania

o umorzenie zaległości (art. 5 ust. 1, art. 6 ust.1, art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 1 tej ustawy). Ustawodawca nie wyposażył zatem Poczty Polskiej w kompetencję do wydawania decyzji administracyjnych w przedmiocie opłaty abonamentowej czy też do podejmowania innych władczych działań w zakresie praw i obowiązków podmiotów, których może dotyczyć ta opłata. Niezależnie zatem od tego, że skarżący w sposób ogólnikowy sformułował zakres swojego żądania, żadne działanie czy zaniechanie Poczty Polskiej w przedmiocie zwrotu opłaty abonamentowej nie może zostać uznane za sprawę, należącą do właściwości sądów administracyjnych.

Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.