Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 331/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 145  par. 1  pkt 1  lit. a
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: Art. 124
journal: Dz.U. 2017 poz 2203
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka Sędziowie: WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko (spr.) WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia 30 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.


UZASADNIENIE

[...] Kurator Oświaty decyzją z dnia 30 grudnia 2021 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 735) w zw. z art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2021 r. póz. 1762), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego K. K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 1 września 2021 r. skarżący K. K. złożył do Prezydenta Miasta wniosek o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego w trybie art. 9a ust. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela.

W wyniku przeprowadzonej analizy formalnej organ I instancji stwierdził braki formalne wniosku K. K. i pismem z dnia 22 września 2021 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie przesłanek wskazanych w art. 9a ust. 5 ustawy - Karta Nauczyciela, tj. posiadanie statusu nauczyciela akademickiego, posiadanie stopnia naukowego, co najmniej 5-letni okres pracy w szkole wyższej oraz poświadczenie aktualnego zatrudnienia w szkole. Jednocześnie organ I instancji zwrócił się o złożenie oświadczenia wyjaśniającego kwestię posiadania stopnia awansu zawodowego.

Skarżący uzupełnił dokumentację o kserokopię zaświadczenia o zatrudnieniu na stanowisku adiunkta w Szkole Wyższej [...] w W, a także dostarczył kserokopię sprostowania treści umowy o pracę, bez podpisu dyrektora Zespołu Szkół [...] Nr [...] im.[...]" w K.

W toku postępowania, organ I instancji ustalił, że skarżący posiada już stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nadany przez Dyrektora Zespołu Szkół [...] w K, decyzja Nr [...].

W związku z powyższym Prezydent Miasta, decyzją z dnia [...] 2021 r., Nr [...] odmówił skarżącemu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego na podstawie art. 9a ust. 5 ustawy - Karta Nauczyciela.

Od powyższej decyzji odwołanie do [...] Kuratora Oświaty wniósł skarżący. Zdaniem skarżącego na podstawie złożonych dokumentów, wszystkie warunki zostały spełnione do wydania decyzji na podstawie art. 9a ust. 5 ustawy - Karta Nauczyciela.

Opisaną we wstępie decyzją [...] Kurator Oświaty utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

[...] Kurator Oświaty wskazał, że skarżący ukończył studia magisterskie w zakresie gospodarki i administracji publicznej na Wydziale Ekonomii i Stosunków Międzynarodowych Akademii [...] w K, dyplom Nr [...] z dnia 29 czerwca 2006 r. oraz studia podyplomowe w zakresie przygotowania pedagogicznego. Legitymuje się również stopniem naukowym doktora nauk społecznych w dyscyplinie ekonomia i finanse nadanym przez Uniwersytet [...] w K, dyplom z dnia 27 września 2019 r. Skarżący pracuje na stanowisku nauczyciela przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół [...] Nr [...] im. [...] w K, pozostaje również w zatrudnieniu na stanowisku adiunkta w Szkole Wyższej [...] w W. Spełnia więc wymagania kwalifikacyjne do zajmowania stanowiska nauczyciela zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (Dz. U. z 2020 r. póz. 1289). Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika ponadto, że skarżący posiada stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nadany przez Dyrektora Zespołu Szkół [...] w K decyzją Nr [...] z dnia 24 sierpnia 2021 r.

W ocenie organu odwoławczego, skarżący na dzień 1 września 2021 r. nie spełniał kryteriów do rozpoczęcia stażu na kolejny stopień awansu zawodowego, tj. stopień nauczyciela mianowanego, a co za tym idzie, nie było podstaw do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania egzaminacyjnego po spełnieniu warunków określonych w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela. Nie było również możliwości zastosowania wobec skarżącego normy prawnej z art. 9a ust. 5 ww. ustawy, gdyż w dniu nawiązania stosunku pracy, tj. w dniu 1 września 2021 r., posiadał on już ustalony stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, co wyklucza wydanie przez organ prowadzący szkołę decyzji potwierdzającej fakt uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego z mocy prawa.

Nadto organ odwoławczy zauważył, że skarżący nie został poinformowany o przysługującym mu, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., prawie wglądu do akt sprawy oraz wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do materiałów zebranych w postępowaniu, a także o możliwości przedłożenia dodatkowych dowodów celem wykazania spełnienia przesłanek zależnych od strony, o czym mowa w art. 79a k.p.a. Organ odwoławczy błąd ten naprawił pismem z dnia 1 grudnia 2021 r.

Na powyższą decyzję skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa tj. art. 9a ust. 5 Ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, poprzez odmowę nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, co stanowi podstawę jej uchylenia.

Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i wydanie przez organ I instancji decyzji zgodnej z art. 9a ust. 5 Ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął powyższy zarzut.

W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.)

Na wstępie wskazać trzeba, że niniejsza sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów, w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 z późn. zm.), ze względu na konieczność jej rozpoznania, a także uwzględniając aktualną sytuację epidemiczną, jak również brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia 30 grudnia 2021r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2021r., w której odmówiono skarżącemu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, pod względem legalności, wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie materialnoprawną podstawę działania organu stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1762 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela nauczyciele akademiccy, posiadający stopień naukowy oraz legitymujący się co najmniej 5-letnim okresem pracy w szkole wyższej, z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole uzyskują stopień nauczyciela mianowanego. Przepis ten został dodany do ustawy Karta Nauczyciela na podstawie ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1930 z późn. zm.), zwanej dalej u.f.z.o.. W myśl jej art. 124 u.f.z.o.. nauczyciele zatrudnieni w dniu 1 września 2018 r. w szkole, posiadający stopień naukowy oraz legitymujący się co najmniej pięcioletnim okresem pracy w szkole wyższej, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego, chyba że już uzyskali ten stopień na podstawie przepisów dotychczasowych. Przepis art. 124 u.f.z.o. stanowi więc regulację przejściową - uzupełniającą, w stosunku do treści art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela, tym niemniej zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, wskazuje również na sposób interpretacji samego art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela przez ustawodawcę, a więc rzutuje na wykładnię tegoż przepisu.

Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu ustawy o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203) "w projekcie wprowadzono przepis umożliwiający nauczycielom akademickim posiadającym stopień naukowy oraz legitymującym się co najmniej pięcioletnim okresem pracy w szkole wyższej uzyskanie z mocy prawa, z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole, stopnia nauczyciela mianowanego. Jednocześnie wprowadzono przepis przejściowy dla nauczycieli zatrudnionych w dniu 1 września 2018 r. w szkole, posiadających stopień naukowy oraz legitymujących się co najmniej pięcioletnim okresem pracy w szkole wyższej - z tym dniem uzyskają oni z mocy prawa stopień nauczyciela mianowanego, chyba że już uzyskali ten stopień na podstawie przepisów dotychczasowych. Zmiana ta ułatwi pozyskiwanie do pracy w szkole nauczycieli akademickich legitymujących się nierzadko wysokim poziomem kwalifikacji i kompetencji oraz znaczącym dorobkiem zawodowym". Trafnie więc przyjmuje się (zob. wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2020 r., II SA/Wa 680/20, LEX nr 3100356), że art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela generalnie ma zastosowanie do nauczycieli, zatrudnianych w szkole po 1 września 2018 r., nie dotyczy natomiast nauczycieli, którzy przed dniem jego wejścia w życie pozostawali w stosunku pracy ze szkołą i spełniali kryteria określone w art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela oraz w art. 124 u.f.z.o. Wynika to z faktu, iż wobec takich nauczycieli spełanijących wymagania określone w art. 124 u.f.z.o. stosuje się wprost tenże przepis, a więc z mocy prawa nauczyciele ci uzyskują stopień nauczyciela mianowanego. Jednak Sąd w niniejszej sprawie nie może się zgodzić z interpretacja, iż art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela nie może być stosowany do osób już zatrudnionych w szkole, a posiadających niższe stopnie, niż stopień nauczyciela mianowanego, z uwagi na fakt, że przed 1 września 2018r. zaczęły nie tylko pracować w szkole, ale również rozpoczął się bieg wymaganego okresu 5-letniego zatrudnienia na stanowisku nauczyciela akademickiego, czy też wcześniej uzyskali stopień naukowy doktora.

Ustawodawca wprowadzając bowiem rozwiązanie przyjęte w art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela miał na celu pozyskania pracowników, którzy są wysoko wykwalifikowani. Ci nauczyciele maja więc niejako do razu z mocy prawa uzyskać wyższy status w ramach awansu zawodowego nauczycieli – status nauczyciela mianowanego. W ten sposób zachęca się ich do podjęcia zatrudnienia w szkolnictwie, w tym szczególnie w liceach, czy technikach. Wiąże się to bowiem również z wyższym wynagrodzeniem. Stąd też cała filozofia zmiany ustawy Karta Nauczyciela oraz ustawy o finansowaniu zadań oświaty – jeżeli dana osoba spełniała już kryteria określone w art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela, to z dniem 1 września 2018 z mocy prawa stawała się nauczycielem mianowanym – organ miał tylko obowiązek w decyzji deklaratoryjnej to potwierdzić. Jeżeli zaś jakaś przesłanka nie była spełniona, to powinna ona zostać nauczycielem mianowanym w momencie jej realizacji – organ jest bowiem wtedy zobligowany do wydania określonej decyzji deklaratoryjnej. Należy bowiem przyjąć, że celem ustawodawcy, który wprowadził odpowiednie rozwiązanie prawne było nie tylko pozyskanie wysoko wykwalifikowanych pracowników, ale także utrzymanie ich w szkolnictwie zwykły.

Art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela posłużył się niefortunnym zwrotem "z dniem nawiązania stosunku pracy w szkole", stąd zdarza się, że pojawiają się interpretacje tego przepisu iż "jego zakresem objęci są nauczyciele akademiccy dotychczas niezatrudnieni w szkole, którzy posiadają stopień naukowy oraz legitymują się co najmniej 5-letnim okresem pracy w szkole wyższej" (Wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2020 r., II SA/Wa 680/20, LEX nr 3100356). Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie zgadza się z powyższą wykładnią. Skoro ustawodawcy chodziło o to, aby do szkół napłynęli, jako nauczyciele, nauczyciele akademiccy, to należy przyjąć, że ustawodawca chciał również, aby nauczyciele akademiccy, o ile są w nich już zatrudnieni, w nich pozostali. Taki cel miał również art. 124 u.f.z.o., który gwarantował od razu tym, którzy spełnili warunku określone w art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela awans do stopnia nauczyciela mianowanego.

Co więcej wbrew twierdzeniom wynikającym z wyżej wymienionego wyroku właśnie przyjęta tam interpretacji prowadzi do nierównego traktowania nauczycieli akademickich ze stopniem doktora, którzy byli zatrudnieni w szkole wyższej przez okres 5-ciu lat. Istotna bowiem dla uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela jest data zatrudnienia w szkolnictwie zwykłym. Zgodnie z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

W doktrynie (L. Garlicki, M. Zubik [w:] M. Derlatka, K. Działocha, S. Jarosz-Żukowska, A. Łukaszczuk, P. Sarnecki, W. Sokolewicz, J. Trzciński, M. Wiącek, K. Wojtyczek, L. Garlicki, M. Zubik, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz. Tom II, wyd. II, Warszawa 2016, art. 32.) wskazuje się, że "w polskim orzecznictwie konstytucyjnym charakter "klasyczny" przysługuje niezmiennie formule, użytej w orzeczeniu z 9 marca 1988 r. (U 7/87): "konstytucyjna zasada równości wobec prawa (...) polega na tym, że wszystkie podmioty prawa (adresaci norm prawnych), charakteryzujące się daną cechą istotną (relewantną) w równym stopniu, mają być traktowane równo. A więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących". Była ona wielokrotnie powtarzana w orzecznictwie TK (np. – w początkach obowiązywania obecnej konstytucji – wyroki z 6 maja 1998 r., K 37/97; z 20 października 1998 r., K 7/98; z 17 maja 1999 r., P 6/98, a w ostatnim okresie – m.in. wyroki z 21 stycznia 2014 r., SK 5/12, pkt III.3.6.2; 13 maja 2014 r., SK 61/13, pkt III.4.1; 21 lipca 2014 r., K 36/13, pkt III.2.1–2), a także NSA (np. uchwała z 22 maja 2000 r., OPK 1/00, ONSA 2000, nr 4, s. 133). W podobny sposób określił zasadę równości SN, wskazując, że oznacza ona "równe traktowanie obywateli znajdujących się w tej samej sytuacji prawnej" (np. uchwała z 16 marca 2000 r., I KZP 56/99, OSNKW 2000, z. 3–4, s. 21)". Należy przy tym podkreślić, że owa konstytucyjna równość zawsze ma się odnosić do ściśle określonego prawa, w tym przypadku prawa do pracy. Nie można bowiem w sposób zróżnicowany traktować osób, którzy w ramach stosunku zatrudnienia znajdują się w podobnej sytuacji, a więc jak w niniejszej sprawie spełniają 5-letni okres zatrudnienia na stanowisku nauczyciela akademickiego i posiadają co najmniej stopień naukowy doktora. Tym niemniej sama obowiązek równości w traktowani osób można zostać uznany nie tylko jako podstawowa zasada prawa, ale również jako samodzielne prawo podmiotowe.

Należy przy tym nadmienić, że w świetle art. 32 ust. 1 Konstytucji dopuszcza się możliwość odmiennego traktowania podmiotów znajdujących się w podobnej sytuacji, ale musi to być uzasadnione. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego oraz doktrynie mówi się więc o następujących kryteriach dopuszczalnego zróżnicowania: "1) relewantności zróżnicowania – wprowadzane zróżnicowania muszą "pozostawać w bezpośrednim związku z celem i zasadniczą treścią przepisów, w których zawarta jest kontrolowana norma oraz służyć realizacji tego celu i treści. Innymi słowy, wprowadzane zróżnicowania muszą mieć charakter racjonalnie uzasadniony, a nie wolno ich dokonywać według dowolnie ustalonego kryterium"; 2) proporcjonalności argumentów przemawiających za wprowadzeniem zróżnicowania – "waga interesu, któremu ma służyć różnicowanie sytuacji adresatów normy, musi pozostawać w odpowiedniej proporcji do wagi interesów, które zostaną naruszone w wyniku nierównego potraktowania podmiotów podobnych"; 3) konstytucyjnej rangi argumentów przemawiających za wprowadzeniem zróżnicowania – "argumenty muszą pozostawać w jakimś związku z innymi wartościami, zasadami czy normami konstytucyjnymi, uzasadniającymi odmienne traktowanie podmiotów podobnych (...) Jedną z takich zasad konstytucyjnych jest zasada sprawiedliwości społecznej"." (L. Garlicki, M. Zubik [w:] M. Derlatka, K. Działocha, S. Jarosz-Żukowska, A. Łukaszczuk, P. Sarnecki, W. Sokolewicz, J. Trzciński, M. Wiącek, K. Wojtyczek, L. Garlicki, M. Zubik, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz. Tom II, wyd. II, Warszawa 2016, art. 32). W niniejszej sprawie nie ma żadnych argumentów, które uzasadniałyby zróżnicowane traktowanie nauczycieli spełniających przesłanki, o których mowa w art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela, z uwagi tylko na fakt kiedy zostały zatrudnione w szkolnictwie zwykłym.

W niniejszej sprawie, gdyby przyjąć iż dopuszczalne jest uzyskanie stopnia nauczyciela mianowanego tylko w odniesieniu do osób, którzy po raz pierwszy rozpoczynają pracę w szkole, a w stosunku do osób, które już tam pracują obowiązuje zwykła ścieżka awansu przewidziana w art. 9b Kary Nauczyciela i następnych, to dochodziłoby do zróżnicowanego traktowania osób, które posiadają te same kwalifikacje, a więc 5-cio letni okres zatrudnienia w charakterze nauczyciela akademickiego i co najmniej stopień naukowy doktora. Bowiem osoby, które równolegle pracują w szkole i na uczelni nie mogłyby, mimo wysokich kwalifikacji i niewątpliwie interesu publicznego w tym, aby nauczały one także w szkolnictwie zwykłym, uzyskać z momentem spełnienia kryteriów określonych w art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela stopnia nauczyciela mianowanego. Wprawdzie jak już podniesiono, sformułowanie art. 9a ust. 5 karty Nauczyciela zastosowane przez ustawodawcę jest niefortunne, tym niemniej właśnie z art. 124 u.f.z.o. wynika brak zamiaru zróżnicowanego traktowania przez ustawodawcę dwóch kategorii nauczycieli – tych którzy już są zatrudnienia w szkolnictwie zwykłym oraz tych, którzy dopiero podejmują takie zatrudnienie. Wniosek ten wprost wynika z faktu, iż ustawodawca wprowadził w tym przepisie rozwiązanie polegające na uzyskaniu z mocy prawa stopnia nauczyciela mianowanego, w sytuacji spełnienia przesłanki 5-cio letniego zatrudnienia w charakterze nauczyciela akademickiego oraz posiadania stopnia naukowego. Nie miało więc znaczenia dla jego zastosowanie kiedy dana osoba została w szkole zatrudnione, a w zasadzie oczywiste jest, że takie osoby były już z dniem wejścia w życie tego przepisu zatrudnione w szkole. Skoro ustawodawca nie chciał różnicować osób, które były zatrudnione w szkolnictwie zwykłym przed 1 września 2018r., to tym samym nie miał intencji wprowadzenia takiego zróżnicowania, po tym dniu, które wynikałoby jedynie z tego kiedy doszło do zatrudnienia w szkole i spełnienia przesłanek określonych w art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela.

Jak już wyżej była o tym mowa, ustawodawca w uzasadnionych przypadkach dopuszcza zróżnicowane traktowanie osób znajdujących się w podobnej sytuacji. W niniejszej sprawie brak jednak przesłanek do zaakceptowane zróżnicowanego traktowania. Przyczyną bowiem takiego odmiennego traktowania byłby jedynie fakt, czy zatrudnienie w szkole miało miejsce przed, czy po spełnieniu kryteriów z art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela. W ocenie Sąd nie stanowi to uzasadnionej podstawy odmiennego traktowania podmiotów, gdyż ani waga interesu, ani konstytucyjna ranga interesów, czy związek z celem i zakresu przepisu art. 9a Karty Nauczyciela za tym nie przemawiają.

Należy także podkreślić, że w niniejszej sprawie doszło do nadania skarżącemu stopnia nauczyciela kontraktowego z dniem 24 sierpnia 2021r. Wcześniej skarżący nie był zatrudniony w szkole. Zasadniczo już wtedy organ powinien skarżącemu nadać stopień nauczyciela mianowanego. Skarżący nie zaskarżył tej decyzji, wniósł jedynie o jej zmianę i nadanie mu stopnia nauczyciela mianowanego zgodnie z art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela. Trafnie organ podnosi, że wyżej wymieniona decyzja pozostaje w mocy. Jednak art. 155 k.p.a. przewiduje, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Stąd istnieje możliwość zmiany ostatecznej decyzji wydanej w stosunku do skarżącego. Istotne jest także, że decyzja ta został wydana z naruszeniem prawa, gdyż organ powinien od razu zatrudnić skarżącego jako nauczyciela mianowanego, a nie kontraktowego.

Należy więc przyjąć, że w momecie spełnienia przez skarżącego przesłanek wynikających z art. 9a ust. 5 Karty Nauczyciela z mocy prawa staje się on nauczycielem mianowanych, a organ ma obowiązek wydać stawową decyzję. Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji uwzględni powyższą ocenę prawną zgodnie z art. 153 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.