Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2422/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust 1, art 9
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska ( spr.), Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2016 r. sprawy ze skargi J P na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania [...] – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną przy ul. [...] , dz. nr ew. [...] i [...] z obr. [...] oraz zjazdu indywidualnego do garażu podziemnego z ul. [...] wraz z likwidacją dwóch zjazdów istniejących, odtworzeniem chodnika i pasa zieleni na działce drogowej nr ew. [...].

Organ wskazał, że uprzednio wydaną decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], uchylającą zaskarżoną decyzję uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r., VII SA/Wa 1659/14 wskazując, że obowiązkiem Wojewody było ponowne rozpatrzenie i merytoryczne rozstrzygnięcie.

Po przekazaniu sprawy organ ustalił, że inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, umożliwiające usytuowanie ww. budynku dwiema ścianami z otworami okiennymi lub drzwiowymi w odległości od granic z sąsiednimi działkami budowlanymi nie mniejszej niż: 2,5 m od granicy z działką nr ew. [...]; 2,1 m od granicy z działką nr ew. [...], 0,4 m od granicy z działką nr ew. [...] (postanowienie Prezydenta m. [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...]).

Organ wskazał, iż wszystkie wymagania określone w przepisach prawa budowlanego zostały spełnione.

Planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" (uchwała Rady Gminy [...] Nr [...]z [...] września 2002 r. - Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). Działka inwestycyjna znajduje się na obszarze o symbolu U/MW1. Inwestycja położona zgodnie z § 36 planu (tereny usług, bez bliższego określania ich profilu oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej). Analiza projektu budowlanego nie wykazała, aby zabudowa naruszała ustalenia planu w zakresie nieprzekraczalnej linii zabudowy, wysokości zabudowy (20,98m, przy dopuszczalnej maks. 21m), powierzchni zabudowy (53%, przy dopuszczalnej maks. 60%), wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej (22%, przy wymaganej min. 20%). Spełniony został również wymóg zapewnienia odpowiedniej ilości miejsc parkingowych, wg wskaźników zawartych w § 15 ust. 1 planu: min. 1,5 stanowiska parkingowego na jedno mieszkanie i 35 miejsc parkingowych na każde 1000 m2 powierzchni użytkowej. Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej od ul. [...] (decyzja Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...] marca 2012 r., zezwalająca na lokalizację na czas nieokreślony zjazdu indywidualnego w pasie drogowym ul. [...] na dz. nr ew[...]i nr ew[...]).

Inwestor dołączył dokumenty wymienione w art. 33 ust. 2 oraz zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego.

Projekt budowlany zarówno dot. zagospodarowania terenu, jak i architektoniczno - budowlanej sporządzono zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego oraz rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 3 lipca 2003 r. (Dz. U. z 2003r. Nr 120 poz. 1133). Jak wynika z oświadczeń projektantów przyjęte rozwiązania odpowiadają zapisom rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Inwestor posiada zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych zawartych w § 12 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia umożliwiające wykonanie ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi, w odległości 1,60m do 1,70m oraz od 1,60m do 2,40m od granicy z działką budowlaną nr ew[...] i od 2,40m do 4m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew: [...], pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz zastosowania rozwiązań zamiennych z niej wynikających (postanowienie Prezydenta m. [...] z [...]czerwca 2015 r.), co czyni inwestycję zgodną z przepisami prawa.

Odnosząc się do zasadności udzielonego odstępstwa organ wskazał, że sąsiadujące z terenem inwestycji działki budowlane nr ew. [...],[...] znajdują się w liniach rozgraniczających terenów komunikacji: drogi publicznej al. [...]o symbolu 1 KUe oraz ul. [...] o symbolu 10 KUd.

Działki bezpośrednio sąsiadujące z inwestycją są niezabudowane i w całości stanowią tereny biologicznie czynne. Przebiega przez nie magistrala c.o. Usytuowanie budynku w sąsiedztwie magistrali c.o. uzgodnił [...] SA - pismo z dnia [...] maja 2011 r. Takie sytuowanie budynku uzyskało akceptację zarządcy drogi al. [...] - (pismo z dnia [...] kwietnia 2013 r.) oraz ul. [...] - Burmistrza Dzielnicy [...] (pismo z dnia [...] marca 2013 r.).

Biorąc pod uwagę gabaryty działek nr ew. [...] i [...], stopień uzbrojenia technicznego oraz fakt, że zostały one usytuowane w liniach rozgraniczających terenów komunikacji, organ przyjął, że nie będą w przyszłości wykorzystywane jako tereny przeznaczone pod zabudowę kubaturową. Usytuowanie budynku nie wpłynie negatywnie na dotychczasowy i przyszły sposób użytkowania działek nr ew. [...] . [...], w związku z tym zbliżenie ścian budynku do granic tych działek na podaną odległość jest możliwe. W ocenie organu zachodził szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 9 ust. 1 ustawy Prawo budowlane – a wnioskowane odstępstwo nie narusza warunków pożarowych, nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa i mienia, pogorszenia warunków sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska.

Inwestor przedłożył także analizę nasłonecznienia, sporządzoną przez mgr inż. arch. [...] (osobę uprawnioną), z której wynika, iż po realizacji inwestycji będą spełnione wymogi z § 13 i § 60 ww. rozporządzenia w odniesieniu do sąsiadującej zabudowy.

Dołączył ponadto ekspertyzę techniczną dotyczącą wpływu wykopu na obiekty sąsiadujące, z której wynika, że zastosowana technologia zabezpieczenia wykopu przez ściany szczelinowe, zabezpiecza sąsiedni budynek przy ul. [...] przed negatywnym wpływem wykopu pod garaż podziemny (str. 80C projektu).

Projekt budowlany uzyskał uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, rzeczoznawcą ds. sanitarno - higienicznych, a także Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu Nr [...] z dnia [...] października 2012 r. oraz Nr [...]z dnia [...] lipca 2012 r. opiniującego pozytywnie lokalizację sieci uzbrojenia terenu.

Ustosunkowując się do uwag skarżącego odnoszących się do przebiegu granicy między posesją przy ul. [...] (działka nr ew. [...] z obrębu [...]), a posesją przy ul. [...] (działka nr ew. [...] z obrębu [...]), organ wyjaśnił, że do kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej nie należy badanie prawidłowości wykonania map, na których projektant opracowuje projekt zagospodarowania terenu. Organ opiera się w tym względzie na dokumentach, w tym na podkładach geodezyjnych, danych wynikających z ewidencji gruntów, które z racji tego, iż są dokumentami urzędowymi, korzystają z domniemania prawidłowości (por. wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 995/05).

Organy architektoniczno - budowlane badają jedynie to, czy projekt zagospodarowania terenu został wykonany na mapie zgodnej z przepisami reglamentacji prawno - budowlanej, sporządzonej przez uprawnionego geodetę.

Zgodnie z § 8 ust 1 rozporządzenia projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na mapie do celów projektowych. Natomiast w myśl § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133 ze zm.) projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej, a w razie braku mapy zasadniczej w odpowiedniej skali, projekt sporządza się na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt zagospodarowania terenu sporządzono zgodnie z ww. przepisami na kopii mapy zasadniczej poświadczonej przez uprawnionego geodetę, w związku z czym zgodnie z art. 76 § K.p.a. korzysta z domniemania prawdziwości (autentyczności) i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Organ podkreślił, że nie posiada uprawnień do kwestionowania opracowań geodezyjnych.

Skargę na powyższą decyzję złożył [...] podnosząc, że nie ma w niej żadnej informacji merytorycznej dotyczącej granicy działek zabudowanych – nie podano odległości od granicy zabudowy istniejącej przy ul. [...] i działki zabudowanej przy ul. [...] w [...] nr ew. [...] obręb [...], przy której planowany jest budynek o wysokości ponad 20,98m która według przepisów prawa budowlanego wynosi 6 metrów od granicy działki nr [...]. Ponadto organ nie wziął pod uwagę działki nr [...] w obrębie [...], przy ul. [...].

Biorąc pod uwagę podane w decyzji wymiary, zbliżenie ścian budynku do budynku przy ul. [...] nie spełnia on warunków pożarowych, powoduje zagrożenia bezpieczeństwa, pogorszenia mienia, warunków użytkowych i sanitarnych.

Analiza nasłonecznienia, zdaniem skarżącego, jest błędna, gdyż przy tak bliskiej odległości od istniejącego budynku podane odległości, nie zapewniają dopływu światła słonecznego w dniach równonocy od 21 marca do 21 września w godzinach 8.00-16.00.

Budynek mieszkalny z 1983r. przy ul. [...] usytuowany w bliskiej odległości od granicy działki inwestycyjnej, posadowiony jest na zbrojonej ławie żelbetonowej o szer. 1 m, na której wzniesiono fundamenty betonowe 35 cm o łącznej wysokości 1,30 m do poziomu terenu, w której znajdują się piwnice na całej długości zabudowy, ława żelbetonowa od strony północnej ul. [...] wystaje ok 32 cm. W decyzji nie podano odległości wykopu pod ściany garaży podziemnych a zabudowaną działką przy ul. [...] , co stawia pod znakiem zapytania, czy nie łamie się Prawa budowlanego narażając sąsiedniej działki na szkody materialne.

Skarżący stwierdził, że nie wyraża zgody na takie usytuowanie ścian garaży oraz ściany budynku z otworami okiennymi.

W piśmie z dnia 4 listopada 2015r. zatytułowanym skarga skarżący podniósł, że nowa mapa geodezyjna dotycząca działki inwestycyjnej nr [...] została wykonana z pominięciem istniejących urządzeń od strony północnowschodniej należących do posesji przy ul. [...] i użytkowanych od ponad 31 lat. Skarżący zaznaczył, że podejmował starania w celu wyjaśnienia sprawy spornego pasa gruntu, jednak pisma w sprawie uregulowania granic działek nigdy nie otrzymał. Inwestor na mocy decyzji z dnia [...] września 2015r. rozebrał stalowy płot skarżącego, nie zwracając go, wyciął drzewa ozdobne, nie przesadzając ich w nowe miejsce, w celu przeniesienia licznika gazu i przewodów elektrycznych przy ogrodzeniu posesji przy ul. [...] wykonał wykop do rur gazowych i instalacji elektrycznej (w okresie grzewczym), bez przedstawienia projektu i zgody właściciela użytkującego te urządzenia od 31 lat.

Skarżący powtórzył, że decyzja Wojewody nie zawiera dokładnego opisu granicy, konkretnych odległości od budynku przy ul. [...].

Dalej podkreślił, że w żadnym z pism nie otrzymał pomocy w rozwiązaniu problemu granic sąsiadujących posesji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Sąd nie ocenia zatem kontrolowanego rozstrzygnięcia pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Sąd dokonuje oceny decyzji z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa materialnego i postępowania administracyjnego, oraz trafności ich wykładni, biorąc pod uwagę stan prawny istniejący w dacie wydania tej decyzji oraz stan faktyczny ustalony przez organy, nie będąc przy tym związany granicami skargi (zawartymi w niej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną).

Poddaną kontroli Sądu decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. [...] z dnia [...] września 2013 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w [...] , dz. nr ew. [...] i [...] z obr. [...] oraz zjazdu indywidualnego do garażu podziemnego z ul. [...] wraz z likwidacją dwóch istniejących zjazdów, odtworzeniem chodnika i pasa zieleni na działce drogowej nr ew. [...].

Obowiązkiem Sądu było zatem dokonanie oceny, czy stan prawny oraz faktyczny rozpoznawanej sprawy ustalony przez organ I instancji, uprawniał Wojewodę do wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję pozwalająca na budowę opisanej na wstępie inwestycji.

Na wstępie podkreślić należy, że w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego ustawodawca nałożył na organy architektoniczno – budowlane obowiązek sprawdzenia - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę: m.in. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska (pkt 1), zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi (pkt 2), kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 3).

W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 cyt. ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Jeżeli zatem planowane zamierzenie inwestycyjne mieści się w zakresie zasad projektowania i sytuowania budynków wyznaczonych przepisami prawa, w tym przepisami szczególnymi, to nie można z faktu dążenia do maksymalnego - odpowiadającego inwestorowi - wykorzystania powierzchni działki wyprowadzać wniosków zmierzających do ograniczenia prawa do swobodnego dysponowania nieruchomością.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7 powołanej ustawy. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych.

Ustawodawca przewidział zatem, że nie we wszystkich przypadkach będzie możliwe spełnienie wymagań wynikających z przepisów techniczno-budowlanych.

W "przypadkach szczególnie uzasadnionych" - możliwe jest niezastosowanie się do niektórych z tych wymagań. Ocena, czy w danej sytuacji zachodzą takie przypadki należy do organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz ministra, który ustanowił odpowiednie przepisy techniczno-budowlane. O konieczności zastosowania odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych mogą decydować zatem zarówno względy faktycznej (np. ukształtowanie terenu czy istniejący stan zagospodarowania sąsiednich nieruchomości), jak też użytkowe czy techniczne (zob.: Komentarz do art. 9 ustawy - Prawo budowlane (w:) R. Dziewiński, P. Ziemski, Prawo budowlane. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2006, wyd. II, LEX).

Zdaniem Sądu - w ramach obowiązków, określonych w cyt. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego - organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przy uwzględnieniu udzielonego odstępstwa, o którym mowa w art. 9 Prawa budowlanego.

Przestawiony do zatwierdzenia projekt inwestycji wskazuje, że jest ona zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...] " uchwalonego uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z [...] września 2002 r. - Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] Działka inwestycyjna położona jest na terenie oznaczonym symbolem U/MW. Stosownie do § 36 planu są to tereny usług oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Ponadto, odpowiada zapisom dotyczącym nieprzekraczalnej linii zabudowy, wysokości i powierzchni zabudowy (odpowiednio 20,98m, przy maks. 21m oraz 53%, przy maks. 60%), wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej (22%, wymagane min. 20%). Przewidziano również wymaganą planem ilość miejsc parkingowych (§ 15 ust. 1: min. 1,5 stanowiska parkingowego na jedno mieszkanie i 35 miejsc parkingowych na każde 1000 m2 powierzchni użytkowej).

Dostęp do drogi publicznej został zapewniony w decyzji z dnia [...] marca 2012 r., zezwalająca na czas nieokreślony na lokalizację zjazdu indywidualnego w pasie drogowym ul. [...] na dz. nr ew. [...] i nr ew. [...]

Dołączono dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 oraz w art. 32 ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy.

Inwestor przedłożył analizę nasłonecznienia, sporządzoną przez osobę uprawnioną, potwierdzającą spełnienie warunków wymienionych w § 13 i § 60 ww. rozporządzenia w odniesieniu do zabudowy sąsiedniej.

Dołączono również ekspertyzę techniczną, sporządzoną przez "[...] Sp. z o.o., dotyczącą wpływu wykopu na obiekty sąsiadujące, z której wynika, że zastosowana technologia zabezpieczenia wykopu przez ściany szczelinowe, zabezpieczy sąsiedni budynek przy ul. [...] przed negatywnym wpływem wykopu pod garaż podziemny (str. 80C projektu).

Projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcami: ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, ds. sanitarno - higienicznych, z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu z zakresie lokalizacji sieci uzbrojenia terenu.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r. Prezydent [...] – działając z upoważnienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju, udzielił, w trybie art. 9 Prawa budowlanego, zgody na odstępstwo od przepisów techniczno - budowlanych tj. § 12 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia umożliwiające wykonanie ścian z otworami okiennymi i drzwiowymi, w odległości od 1,6 m do 1,7 m oraz od 1,6 m do 2,4 m od granicy z działką budowlaną nr ew. [...] i od 2,4 m do 4m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew: [...], pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz zastosowania rozwiązań zamiennych z niej wynikających (działka nr [...]stanowi działkę drogową).

Za prawidłową należało uznać również ocenę organu w zakresie zasadności udzielenia ww. odstępstwa, do której to oceny organ był zobowiązany. Sąsiadujące działki budowlane nr ew. [...],[...]położone są w liniach rozgraniczających: drogi publicznej al. [...] (symbol 1 KUe) i ul. [...] (symbol 10 KUd). Są to działki niezabudowane przez które przebiega magistrala c.o. Na takie położenie inwestycji wyraził zgodę [...] SA oraz zarządcy al. [...] i ul. [...] .

Wielkość działek nr ew. [...] i [...], stopień ich uzbrojenia technicznego i położenie w liniach rozgraniczających terenów komunikacji uzasadnia stwierdzenie, że nie będą one wykorzystywane pod zabudowę kubaturową. Zbliżenie ścian budynku na podane odległość do granic tych działek było zatem możliwe. Nie prowadzi ono także do naruszenia warunków pożarowych, nie zagraża bezpieczeństwu i mieniu, jak i nie pogorsza warunków sanitarnych i użytkowych oraz stanu środowiska.

Zasadnie ponadto wyjaśnił organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów w kwestii przebiegu granicy między nieruchomością inwestycyjną przy ul. [...] (działka nr ew. [...]), a działką nr [...] przy ul. [...], że organy architektoniczno – budowlane nie są uprawnione do ich weryfikowania, czy badania prawidłowości wykonania map, na podstawie których opracowuje się projekt zagospodarowania terenu. Organ analizuje jedynie czy projekt zagospodarowania terenu został wykonany na mapie zgodnej z przepisami, sporządzonej przez uprawnionego geodetę, to jest na kopii aktualnej mapy zasadniczej, a w razie braku takiej mapy, na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie - Dz. U. Nr 25, poz. 133 ze zm.).

Na marginesie zatem tylko wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r., Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193 poz. 1287 ze zm.), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Kwestionowanie danych dotyczących przebiegu granic własności, wynikających z ewidencji gruntów i budynków, może odbywać się tylko i wyłącznie w odrębnym postępowaniu i dopóki to nie nastąpi, dopóty nie można skutecznie zarzucać błędnych ustaleń co do przebiegu jej granic. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają bowiem walor dokumentu urzędowego i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych.

W konsekwencji dokumentacja geodezyjno-kartograficzna, przyjęta do opracowania materiałów graficznych wchodzących w skład projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji, która została opatrzona stosownymi klauzulami ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, stanowiącymi potwierdzenie dokonania ich oceny przez wyspecjalizowane służby geodezyjno-kartograficzne, nie mogła być skutecznie kwestionowana w niniejszej sprawie.

Wbrew zarzutom skargi projekt budowlany został uzgodniony również z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Skoro - jak już wyjaśniono wyżej – do obowiązków organów udzielających pozwolenia budowlanego należy wyłącznie sprawdzenie, czy zostały spełnione warunki wynikające z przepisów art. 35 Prawa budowlanego, to bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawały zarzuty skargi, ponowione w piśmie procesowym z dnia 4 listopada 2015r,. dotyczące niewyjaśnienia kwestii spornego pasa gruntu, na którym usytuowane były licznik gazowy i przewody energii elektrycznej, wykorzystywanego od 31 lat przez skarżącego, rozbiórki jego stalowego płotu, czy usunięcia istniejących tam nasadzeń.

Inwestor do dokumentacji projektowej dołączył ponadto ekspertyzę techniczną dotyczącą wpływu wykopu na obiekty sąsiadujące, w której wskazano, że przewidziana do zastosowana technologia zabezpieczenia wykopu przez ściany szczelinowe, zabezpiecza sąsiedni budynek przy ul. [...] przed negatywnym wpływem wykopu pod garaż podziemny. W opinii wskazano, że wykonywanie zróżnicowanych wysokościowo sekcji ściany szczelinowej (od 2,40 do 7,50 zależnie od infrastruktury sąsiadującej bezpośrednio ze ścianą) oraz brak drgań i wibracji powoduje brak wpływu na istniejące konstrukcje i instalacje poza obrysem ścian szczelinowych.

Niemniej jeżeli, w wyniku realizacji inwestycji, skarżący poniesie jakiekolwiek szkody materialne, to ewentualnie będzie mu przysługiwało roszczenie odszkodowawcze, dochodzone na zasadach ogólnych, w odrębnym postępowaniu przed sądem cywilnym.

Podobnie nietrafne okazały się zarzuty dotyczące zarówno niepodania odległości od granicy sąsiedniej zabudowy jak i wadliwości analizy nasłonecznienia.

W projekcie zagospodarowania terenu zostały bowiem wyszczególnione tak odległości projektowanego budynku od granicy z działką skarżącego (od 6m do 5,3 m), jak i podano obrys ostatniej kondygnacji – linię obrysu garażu podziemnego (nr. rys. 159).

Z analizy nasłonecznienia wynika ponadto jednoznacznie, że we wszystkich pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach przy ul. [...] czas nasłonecznienia jest zgodny z § 60 cyt. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych i wynosi co najmniej 3 godziny w ciągu dnia (7.00 do 17.00). W analizie wskazano przy tym, że ze względu na lokalizację nowoprojektowanego budynku od strony północno – wschodniej istniejącego budynku przy ul. [...] nie ma możliwości pogorszenia warunków nasłonecznienia tej nieruchomości.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1271ze zm.) oddalił skargę.