Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 17/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. M. i R. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości p o s t a n a w i a zwolnić R. M. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3 maja 2017 r. skarżący zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych, z uwagi na złą sytuację finansową.

Z uzasadnienia wniosku oraz akt sprawy wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką oraz trójką dzieci w wieku 18, 24 i 25 lat. Skarżący jest osobą bezrobotną, a cała rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę jego małżonki w kwocie 2.400 zł netto.

Cała rodzina zamieszkuje w domu należącym do rodziców skarżącego, ponosząc koszty utrzymania związane z jego użytkowaniem w łącznej kwocie 1.050 zł. Jedyny majątek wnioskodawcy to nieruchomość rolna o pow. 0,55 ha. Strona nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani innych wartościowych przedmiotów. Spłaca natomiast kredyt i pożyczki (łącznie – 1.200 zł) i posiada szereg zaległości podatkowych na łączną kwotę około 180.000 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek strony obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Na te koszty składają się opłaty i wydatki sądowe. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona wnioskująca zobowiązana jest udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków minimalnej egzystencji. Jak bowiem stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dokonana w tym kontekście analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajdują się małżonkowie, koszty sądowe obejmują opłatę kancelaryjną od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w wysokości 100 zł oraz wpis sądowy od skargi kasacyjnej również w kwocie 100 zł.

Należy natomiast zauważyć, że pięcioosobowa rodzina strony dysponuje dochodem wynoszącym około 2.400 zł miesięcznie (wynagrodzenie za pracę małżonki skarżącego), który dodatkowo obciążony jest potrąceniami komorniczymi. Za wiarygodne przy tym referendarz sądowy uznał podane przez stronę wartości dotyczące kosztów niezbędnego utrzymania w tym ponoszenia wydatków na spłatę zaciągniętych zobowiązań, których łączna wysokość w znacznym stopniu pochłania dochody rodziny. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym rodziny, co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż strona nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, strona nie ma możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego, a tym samym wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podkreślić jednocześnie należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.