Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1319/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w B. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... maja 2017 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił E. Sp. z o.o. w B. (dalej: skarżąca) przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowienie zostało doręczone w dniu 22 grudnia 2017 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia ww. postanowienia wobec powyższego została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie doręczono w dniu 23 stycznia 2018 r.

W dniu 30 stycznia 2018 r. (data nadania pocztowego) skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od ww. postanowienia wskazując, iż postanowienie to nie zostało jej doręczone. Wyjaśniła, że o fakcie rozstrzygnięcia złożonego przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy dowiedziała się dopiero gdy otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i zaniepokojona tym faktem zadzwoniła do sądu gdzie poinformowano ją o zwrocie przesyłki zawierającej postanowienie w przedmiocie prawa pomocy.

Podniosła, iż w placówce pocztowej wyjaśniono jej, że w systemie pocztowym zamieszczono adnotację jedynie o pierwszym awizo przesyłki zawierającej ww. postanowienie, tj. 8 grudnia 2018 r. Jednocześnie w systemie tym brak adnotacji o powtórnym awizo. Zdaniem skarżącej powyższe wskazuje, że przesyłka awizowana była jednokrotnie, a brak powtórnego awizo uniemożliwił jej zaskarżenie postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 85 p.p.s.a, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144).

Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącej nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.

Argumentując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu skarżąca podała, że nigdy nie doręczono jej postanowienia o odmowie przyznania pomocy.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż w istocie przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 30 listopada 2017 r., odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy została zwrócona do sądu jako nie podjęta w terminie. Jednakże sąd nie miał żadnych wątpliwości co do prawidłowego sposobu jej doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a.

Zgodnie z jego treścią w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Jednocześnie w myśl § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Na kopercie zawierającej postanowienie z 30 listopada 2017 r. (karta 128 akt sądowych) widnieje data pierwszego awizo – 8 grudnia 2017 r. oraz drugiego awizo – 18 grudnia 2017 r., a także adnotacja o niepodjęciu przesyłki w terminie i jej zwrocie, którego dokonano w dniu 29 grudnia 2017 r.

Wobec powyższego uznano, że przesyłka została doręczona w dniu 22 grudnia 2017 r., tj. - zgodnie z treścią art. 73 p.ps.a. – w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo (8 grudnia 2017 r.).

Mając na uwadze powyższe, jak również fakt, że skarżąca nie przedstawiła żadnych innych okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu, należy stwierdzić, że złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zatem, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.