Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 19/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3, art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 03 września 2008 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie dotyczącej legalizacji obiektu budowlanego; postanawia: odrzucić skargę. /-/ M. Kwiecińska /-/ B. Drzazga /-/ A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 04 grudnia 2007 r. J. S. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2007 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2007 r. Nr 99, poz. 665), o wszczęcie postępowania legalizacyjnego budynku stajni o wymiarach 10.10 x 18.15 m. wybudowanej bez pozwolenia na budowę na nieruchomości położonej w G., na ul. (...).

W dniu 31 marca 2008 r. pełnomocnik skarżącego - adwokat Z. S. - wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. zażalenie na nie załatwienie w terminie sprawy - wniosku o wszczęcie postępowania legalizacyjnego z dnia 04 grudnia 2007 r. Zdaniem pełnomocnika pomimo upływu ponad dwóch miesięcy, od momentu złożenia wniosku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie załatwił sprawy, stąd, na podstawie art. 37 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), zasadne było wniesienie zażalenia.

Pełnomocnik strony, w dniu 01 kwietnia 2008 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w przedmiocie załatwienie wniosku z dnia 04 grudnia 2007 r. W opinii pełnomocnika nie załatwienie, w okresie ponad dwóch miesięcy, sprawy przez organ administracji publicznej, oraz nie powiadomienie strony o przyczynach powyższej zwłoki, uzasadniało wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Równocześnie pełnomocnik wskazał zażalenie z dnia 31 marca 2008 r., jako czynność wyczerpującą tok zażaleniowy w sprawie dotyczącej bezczynności organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegał odrzuceniu.

Przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarga na bezczynność organów administracji publicznej ma charakter nadzwyczajny i stanowi środek dyscyplinowania organów państwa do podejmowania działań, do których są zobowiązane obowiązującymi przepisami prawa. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art., 52 § 1 powyższej ustawy skargę, w tym skargę na bezczynność, można wnieść do sądu administracyjnego jedynie w przypadku wyczerpania środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Tym samym wyczerpanie trybu zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym stanowi konieczny warunek wniesienia skargi. Oznacza to, że w przypadku skargi na bezczynność, uruchomienie postępowania przed sądem administracyjnym jest możliwe dopiero po wyczerpaniu przez skarżącego trybu przewidzianego w art. 37 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), który jest równoznaczny ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i spełnia kryterium wyczerpania środków zaskarżenia, określonych w art. 52 § 2 powyższej ustawy. Zaznaczyć należy, że zgodnie z powyższym przepisem, poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się taką sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przy czym, jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie nie można mówić o spełnieniu warunku wyczerpania środka zaskarżenia jeżeli "strona wniosła co prawda przewidziany ustawą środek zaskarżenia, ale nie poczekała na jego rozpoznanie przez organ administracji" (Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 150).

W przedmiotowej sprawie, strona zrealizowała swoje uprawnienie, przewidziane w art. 37 kpa, do wniesienia zażalenia na bezczynności organu administracji do organu wyższego stopnia w dniu 31 marca 2008 r. Oznacza to, że od tego momentu dla Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. zaczynały swój bieg określone w art. 35 § 3 kpa terminy do załatwienia sprawy. Tymczasem już następnego dnia, 01 kwietnia 2008 r., skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego. Tym samym organ wyższego rzędu został pozbawiony możliwości rozpatrzenia powyższej sprawy w toku postępowania administracyjnego, co, jak wyżej wskazano, stanowi konieczny warunek wniesienia skargi na bezczynność. Podkreślić należy, za postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt II SAB/Bk 16/04, ONSAiWSA 2005 nr 6, poz. 114, że bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, zażalenie można uznać za skuteczne w postępowaniu sądowym w przedmiocie bezczynności dopiero po upływie okresu umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o których mowa w art. 37 § 1 kpa. Sąd w pełni popiera powyższe stanowisko. Stąd uznać należy, że określony w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunek wyczerpania środków zaskarżenia, nie został w przedmiotowej sprawie wyczerpany.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucono.

/-/ M.Kwiecińska B.Drzazga /-/ A.Łaskarzewska

Za nieobecnego sędziego korzystającego

z urlopu uzasadnienie wyroku podpisał

sędzia /-/ M.Kwiecińska

MK