Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1015/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 25 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 odrzucające skargę kasacyjną T.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2015 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 oddalił skargę T.S.

W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 listopada 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie 6 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Przesyłka sądowa zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 listopada 2015 r. (k. 100 akt sąd.). Wskazane braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. o sygn. akt IV SA/Wa 1136/15 odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.

W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 listopada 2015 r. Pomimo odebrania ww. przesyłki pełnomocnik do dnia 25 maja 2016 r. nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T.S. Zarzucił mu naruszenie art. 178 p.p.s.a. przez jego niezasadne zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej na skutek błędnego przyjęcia, że skarżącemu doręczono wezwanie w przedmiocie usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie 6 egzemplarzy odpisów tej skargi w terminie 7 dni, podczas gdy skarżący otrzymał w dniu 23 listopada 2015 r. jedynie przesyłkę zawierającą pismo z dnia 18 listopada 2015 r. zatytułowane "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" i załączone do niego, datowane na 17 października 2015 r., zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Jak wskazał w uzasadnieniu skarżący, logiczne wydaje się, że gdyby zarządzenie dotyczące usunięcia braków poprzez nadesłanie owych odpisów skargi kasacyjnej zostało wysłane wraz z zarządzeniem dotyczącym uiszczenia wpisu, to znalazło by odbicie w treści pisma przewodniego. W jego ocenie w aktach sprawy znajduje się wezwanie, najprawdopodobniej wskutek przeoczenia nie zapakowane do koperty wraz z zarządzeniem dotyczącym uiszczenia wpisu.

Skarżący powtórzył swoją argumentacje w piśmie z dnia 2 września 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż z akt WSA w Warszawie wynika, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych skargi przesłano w jednej przesyłce (por. zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, k. 98-100 akt sądowych, doręczono: 23 listopada 2015 r.), co z uwagi na potrzebę ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości uznać należy za działanie zrozumiałe. W terminie 2 dni od doręczenia ww. przesyłki skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, nie przesłał natomiast żądanych przez Sąd pierwszej instancji odpisów skargi kasacyjnych, co w tych okolicznościach uzasadniało – co do zasady – odrzucenie skargi kasacyjnej. Strona skarżąca twierdzi jednak, iż w kopercie doręczonej w dniu 23 listopada 2015 r. nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w postaci nadesłania jej odpisów.

W ocenie NSA wyjaśnienia skarżącego zasługują na wiarę i uzasadniają przypuszczenie, że w toku technicznego wykonania zarządzeń WSA w Warszawie, mogło dojść do przypadkowego niezałączenia wezwania do usunięcia braków formalnych. Przekonanie powyższe wzmacnia również brak logiki w działaniu podmiotu, który – gdyby założyć, iż został prawidłowo wezwany zarówno do uzupełnienia braków formalnych jak i fiskalnych skargi – sformułowałby zarzuty tylko względem tych ostatnich i uzupełniłby jedynie te braki, pomijając braki formalne (nie nadsyłając odpowiedniej liczby odpisów skargi kasacyjnej).

Za uwzględnieniem zażalenia przemawiała również zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny. Zdaniem NSA, jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (zob. postanowienie NSA z dnia 1 września 2011 r. o sygn. akt I OSK 1448/11; postanowienie NSA z dnia 26 września 2012 r. o sygn. akt I OSK 2161/12; postanowienie NSA z dnia 3 czerwca 2015 r., I OSK 1388/15). W niniejszej sprawie okoliczności takie występują. Należało rozstrzygnąć na rzecz skarżącego kasacyjnie (por. postanowienie NSA z dnia 5 stycznia 2010 r., II OZ 1150/09).

W świetle powyższego NSA, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie (nie było potrzeby przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania, bowiem WSA w Warszawie nie badał jej merytorycznie).