Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 606/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3 oraz  art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. B. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: "Prezesem UOKiK") w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżącego wezwano Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 4 września 2019r., przesłanym przy piśmie Sądu z 6 września 2019r., do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jednoznaczne wskazanie (np. podanie daty dziennej) złożenia wniosku co do rozpoznania, którego organ pozostaje w bezczynności. Skarżącego pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie.

Skarżącemu przy piśmie Sądu z 6 września 2019r. przesłano też odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 6 września 2019r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wezwanie i odpis ww. zarządzenia doręczono Skarżącemu 6 września 2019r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach sprawy).

Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Zdaniem Sądu skarga wniesiona w sprawie nie spełniała wymogów określonych w art. 57 § 1 P.p.s.a., gdyż nieprecyzyjnie określono w niej przedmiot zaskarżenia. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia braku formalnych skargi i nie wskazał wniosku, co do rozpoznanie którego organ pozostaje w bezczynności, choć został pouczony o rygorze odrzucenia skargi. Stosownie więc do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd już z tego powodu mógł odrzucić skargę.

Sąd wskazuje ponadto, że zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu).

Skarżący, mimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego. Również z tego powodu - nieopłacenia skargi – możliwe było jej odrzucenie, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a.

Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.