Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 713/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 129 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 28 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2003 nr 178 poz 1749
law: Ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżonym postanowieniem odmówiło M. W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty W. z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi A., W. i części gruntów wsi Z. gminy U.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 59 k.p.a. Organ administracji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, jakoby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Kolegium nie dało wiary twierdzeniu skarżącego,

iż przedmiotowa decyzja została mu przekazana dopiero w dniu 20 października 2010 r., ponieważ odwołanie od niej skarżący wniósł już 12 października 2010 r. Organ wskazał, że decyzja została M. W. doręczona

na piśmie w dniu 22 września 2010 r., a ponadto skarżący w dniu 21 września 2010 r. był obecny na zebraniu wiejskim w miejscowości A., poświęconym przedmiotowej decyzji scaleniowej Starosty W., na którym decyzja

ta została odczytana.

Na powyższe postanowienie M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W uzasadnieniu skargi przyznał, iż odwołanie

od decyzji Starosty W. z dnia [...] września 2010 r. wniósł po terminie, lecz wraz z odwołaniem złożył wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, w którym jego zdaniem udowodnił ponad wszelką wątpliwość, iż uchybienie terminu nastąpiło

z przyczyn od niego niezależnych. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując argumentację zawartą

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie jest niezgodne

z prawem, chociaż z innych przyczyn niż wskazane w skardze.

Powinność rozpoznania sprawy poza granicami i wnioskami skargi wynika

z art. 134 § 1 ustawy a dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpatrywanej sprawie organ administracji zaskarżonym postanowieniem odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez M. W. odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. W ocenie organu administracji skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Okoliczności sprawy czynią zbędnym odnoszenie się do tej oceny.

Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Sposób doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 39 i nast. k.p.a., a wśród nich art. 49 k.p.a., który dopuszcza inny niż określony w przepisach wcześniejszych sposób doręczania pism i odsyła w tym zakresie do przepisów szczególnych.

Decyzja organu pierwszej instancji wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2003 r., Nr 178, poz. 1749 ze zm.), która w art. 28 ust. 1 i 2 reguluje problematykę związaną z doręczaniem decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. Decyzję w tym przedmiocie, poza jej odczytaniem na zebraniu uczestników scalenia, wywiesza się na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia (ust. 1). Z upływem tego terminu decyzję uważa się za doręczoną wszystkim uczestnikom scalenia (ust. 2).

Z akt sprawy wynika, że decyzja Starosty W. z dnia [...] września 2010 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi A., W. i części gruntów wsi Z. była wywieszona w Urzędzie Gminy U. oraz we wsiach wchodzących w obszar scalenia w dniach od 22 września 2010 r. do 5 października 2010 r. Zatem w świetle art. 28 ust. 2 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów dzień 5 października 2010 r. należało uznać za dzień doręczenia decyzji wszystkim uczestnikom scalenia, a więc i M. W. W tym aspekcie fakt doręczenia tej decyzji skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 22 września 2010 r. pozbawiony był znaczenia prawnego. Zauważyć przy tym należy, że tryb doręczenia decyzji zatwierdzającej projekt scalenia określony w powołanym art. 28 ust. 2 w/w ustawy w zw. z art. 49 k.p.a., jako przepis szczególny, wyklucza stosowanie art. 39 k.p.a., który stanowi o doręczeniu pism przez organ administracji za pośrednictwem poczty.

Poza sporem jest, iż M. W.odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej wniósł w dniu 12 października 2010 r. W sytuacji, gdy należało przyjąć, że decyzja ta została mu doręczona 5 października 2010 r., oczywiste jest, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, określony w art. 129 § 2 k.p.a. został zachowany.

Okoliczności powyższe nie były przedmiotem ustaleń i rozważań organu administracji, co spowodowało naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a., a w konsekwencji naruszenie art. 58 i 59 k.p.a., na podstawie których zostało wydane zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Dokonanie przez stronę czynności procesowej z zachowaniem terminu do jej wykonania wyklucza możliwość orzekania w sprawie przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

Wobec naruszenia wskazanych przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz obciążyć organ administracji kosztami postępowania na podstawie art. 200 tej ustawy.

Uchylenie zaskarżonego postanowienia eliminuje je z obrotu prawnego i czyni aktualnym rozpatrzenie odwołania M. W. od decyzji pierwszoinstancyjnej, co winien uczynić organ administracji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji wyroku.