Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 291/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ż.-K. i K. Ż. na A w przedmiocie pobierania zawyżonych odsetek od zobowiązań z tytułu korzystania z lokalu komunalnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 czerwca 2019 r. E. Ż.-K. i K. Ż. (dalej skarżący) wystąpili do tutejszego Sądu ze skargą ("pozwem") przeciwko Gminie W., zarzucając jej nienależne pobieranie zawyżonych odsetek od ciążącego na nich długu z tytułu korzystania z lokalu komunalnego. Skarżący zaznaczyli, że choć Gmina W. ma prawo do pobierania odsetek, ale ich wysokość w ostatnich lata znacznie się zwiększyła, co w ich ocenie jest prawnie zabronione. Dlatego też wnieśli oni o zmniejszenie pobieranych odsetek z kwoty 250 złotych do kwoty 150 złotych miesięcznie.

W odpowiedzi na skargę, A we W., upoważniony do reprezentowania Gminy W. jako właściciela komunalnych lokali mieszkalnych, stwierdził, że żądanie skarżących ma charakter cywilny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Z tych przyczyn A wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

– decyzje administracyjne;

– postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

– postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

– inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej o.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508 ze zm., dalej u.k.a.s.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

– pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

– akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

– akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w punkcie 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

– akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

– bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

– bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3).

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Rolą sądu administracyjnego jest więc uprzednie zbadanie każdej z wniesionych skarg pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny kwestionowanego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W kontekście przywołanych przepisów należy uznać, że skarga złożona w niniejszej sprawie dotyczy materii niepodlegającej kontroli sądu administracyjnego. Strony skarżące kwestionują bowiem należności wynikające z umowy najmu lokalu komunalnego, w tym w szczególności wysokość odsetek pobieranych przez Gminę W. od zaległości czynszowej. Istniejący pomiędzy stronami spór dotyczy zatem sprawy o charakterze cywilnym, do rozpoznawania której powołane są co do zasady sądy powszechne (art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego – tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1460 ze zm.). Domagając się zatem zbadania prawidłowości pobierania przez Gminę W. odsetek od obciążających skarżących długów mieszkaniowych, winni oni wystąpić ze stosownym środkiem prawnym do właściwego sądu powszechnego, a nie sądu administracyjnego. Nie dysponuje on bowiem jakimikolwiek narzędziami prawnymi służącymi do rozstrzygnięcia żądania wniesionego przez skarżących.

Skoro więc wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlegała właściwości sądu administracyjnego, należało orzec o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.