Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 911/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 165
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] września 2016 r. nr [.] w przedmiocie skargi na czynność organu egzekucyjnego - p o s t a n a w i a - odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. I SA/Rz 911/16.


UZASADNIENIE

Występując z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 sierpnia 2017 r. sygn. I SA/Rz 911/16, TS wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym następnie w dniu 16 października 2017 r. (data stempla pocztowego) urzędowym formularzu podał, że jest osobą pokrzywdzoną, a koszty, którymi się go obciąża, są ogromne. To nie on wywołuje procesy, nie jest stroną w sprawie. Po uwzględnieniu dochodów i wydatków ma ogromny deficyt budżetowy. Utrzymuje się z uposażenia rodzinnego w kwocie 3300 zł. Miesięczne koszty utrzymania szacuje na 3150 zł. Nie prowadzi natomiast księgowości, aby mógł podać więcej szczegółów w polu nr 11 formularza PPF dotyczącym zobowiązań i stałych wydatków.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z uwagi jednak na to, że rozpoznawany wniosek jest kolejnym, trzecim już zgłoszonym w toku niniejszego postępowania, na uwadze należało mieć obecnie także dyspozycję art. 165 Ppsa. Zgodnie z nim, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Tak więc w obecnym stadium postępowania ocenie podlega to, czy od dnia 6 czerwca 2017 r., względnie 11 stycznia 2017 r., w sytuacji wnioskodawcy nastąpiły na tyle istotne zmiany, które uzasadniałyby zmianę wcześniejszego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy.

W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca zmian takich, w kontekście art. 246 § 1 Ppsa, nie wykazał. Podane informacje, podobnie jak w innych sprawach z jego udziałem przed tut. Sądem, mimo że nie ujawniają wiele o sytuacji materialno-bytowej strony, były wystarczające do oceny wniosku w granicach określonych w art. 165 Ppsa. Aktualna jego sytuacja w istocie nie różni się od deklarowanych poprzednio dwukrotnie, kiedy postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 stycznia 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2017 r., a postanowienie z dnia 6 czerwca 2017 r. o odmowie zmiany postanowienia w przedmiocie prawa pomocy postanowieniem Sądu z dnia 17 lipca 2017 r. W dalszym ciągu dochód wnioskodawcy wynosi 3300 zł i nadal nie wiadomo, na jakie cele jest on przeznaczany. Niemniej, ma mu pozostawać z tej kwoty 150 zł, a więc wartość taka sama jak dotychczas, co pozwala na pewne oszczędności.

Przy deklarowanym dochodzie brak jest podstaw do uznania wnioskodawcy za osobę ubogą, która nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, albo że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Skoro zatem nie wykazano istotnej zmiany w sytuacji materialno-bytowej wnioskodawcy od czasu ostatnio zgłoszonego i rozpoznanego wniosku, a postępowanie sądowe w obecnym stadium nie wiąże się z istotnym wzrostem kosztów postępowania, brak było podstaw do zmiany postanowienia z dnia 11 stycznia 2017 r. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 165 Ppsa, odmówiłem zmiany tego orzeczenia.