Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 332/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4, art. 161 § 1, art. 60
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 960/08 o odrzuceniu skargi K. C. na decyzję Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku specjalnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 listopada 2008 r. K. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy z dnia [...] września 2008 r., w przedmiocie odmowy przyznania dodatku specjalnego

Jak ustalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, pismem z dnia 23 października 2008 r. K. C. wniósł skargę przedmiotem której jest to samo rozstrzygnięcie, wydane przez ten sam organ. Sprawa prowadzona jest pod sygnaturą II SA/Bd 906/08.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. C. z dnia 21 listopada 2008 r. Jak wskazał Sąd w związku z tym, iż sprawa o sygn. II SA/Bd 906/08 jest w toku, sprawa objęta tożsamym przedmiotem i stronami nie może zostać rozstrzygnięta przez Sąd w myśl zasady ne bis in idem - dopuszczalność wniesienia skargi jest zatem w takiej sytuacji wyłączona. Z tych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę K. C.

Na powyższe postanowienie K. C. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania art. 58 § 2 pkt 4 i art. 60 p.p.s.a. oraz art. 52 § 1 p.p.s.a. wraz z artykułami 111 § 2 k.p.a. i art. 50 § 1 i art. 3 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w ramach skargi z dnia 21 listopada 2008 r. K. C. zawarł wniosek o wycofanie poprzedniej skargi z dnia 23 października 2008 r. z obiegu prawnego. W związku z powyższym Sąd zamiast postanowienia odrzucającego skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. powinien wydać postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 906/08 w oparciu o art. 60 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który był podstawą wydania zaskarżonego postanowienia, Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W sprawie niniejszej Sąd i instancji trafnie przyjął, że ma do czynienia z sytuacją opisaną w powyższym przepisie. W momencie złożenia przez skarżącego skargi z dnia 21 listopada 2008 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy była już w toku sprawa o sygn. akt II SA/Bd 906/08 wywołana wcześniejszą skarga z dnia 23 października 2008 r. Obie skargi miały za przedmiot ten sam akt administracyjny - decyzję Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy z dnia [...] września 2008 r., w przedmiocie odmowy przyznania dodatku specjalnego. Zachodziła więc w obu sprawach zarówno tożsamość przedmiotu jak i podmiotów. W takiej sytuacji skarga z dnia 21 listopada 2008 r. wniesiona w tej samej sprawie była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na mocy powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., - tak jak orzekł Wojewódzki Sad Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu z dnia 19 grudnia 2008 r.

Odnosząc się do argumentu, iż w skardze z dnia 21 listopada 2008 r. zawarto wniosek o cofnięciu wcześniejszej skargi z dnia 23 października 2008 r. należy zauważyć, że sprawa sądowoadministracyjna zostaje wszczęta (zawisa) już z chwilą wniesienia skargi, podczas gdy wycofanie takiej skargi nie powoduje natychmiastowego skutku w postaci zakończenia sprawy sadowej ponieważ stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd musi w tym zakresie wydać postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) po uprzednim uznaniu, że wycofanie skargi jest dopuszczalne (art. 60 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej należy stwierdzić, iż okoliczność, że skarżący w skardze z dnia 21 listopada 2008 r. zawarł wniosek o wycofanie wcześniej złożonej skargi nie powodowała sama z siebie skutku zakończenia postępowania sądowego wywołanego wcześniejszą skargą, a zatem wniesienie nowej skargi w sytuacji zawiśnięcia sprawy sądowoadministracyjnej z poprzedniej skargi powodowało, że skargę taką należało uznać za niedopuszczalną. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a w zw. z art. 60 p.p.s.a. jest więc nieuzasadniony tak jak zarzuty naruszenia przepisów art. 52 § 1 p.p.s.a , art. 50 § 1 i art. 3 § 2 p.p.s.a., których Sąd I instancji w sprawie niniejszej w ogóle nie stosował.

Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.