Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 722/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80 ust. 1, art. 80 ust. 2, art. 80 ust.3, art. 81 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Dudra (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirella Łent Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 03 października 2012 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], rok prod. [...] w wysokości [...] zł.

W złożonym odwołaniu skarżący zarzucił naruszenie art. 3 ust. 2 oraz art. 3 ust 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm., zwaną dalej "p.a."); art. 122, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, zwaną dalej "ord. pod") oraz błędne zaklasyfikowanie nabytego pojazdu jako ujętego pod pozycją 59 załącznika do ustawy o podatku akcyzowym. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania.

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że nabyty przez skarżącego samochód marki [...] mieści się w kategorii pojazdów należących do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej (CN), a zatem, jako zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Organ wskazał, że z oględzin pojazdu dokonanych w toku postępowania wynika, iż pojazd posiada oddzielne przestrzenie tj. zamknięta kabinę przeznaczoną na przestrzeń pasażerską i otwartą przestrzeń towarową. W kabinie pojazd posiada dwa rzędy siedzeń do przewozu 5 osób z wyposażeniem zabezpieczającym w postaci pasów bezpieczeństwa dla 4 osób. Wyposażenie wnętrza pojazdu, charakterystyczne dla przewozu osób, stanowią ponadto dywaniki, oświetlenie nad przednim rzędem siedzeń, wykładzina podłogowa, tapicerka boczna, uchwyty boczne górne dla pasażerów, głośniki w przednich drzwiach, elektrycznie otwierane szyby.

O przeznaczeniu samochodu do przewozu towarów świadczy fakt, że przedmiotowy pojazd typu pick-up posiada oddzielną przestrzeń do przewozu towarów.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, organ pierwszej instancji prawidłowo w zaskarżonej decyzji stwierdził, że zestawienie powyższych cech wskazuje, iż przedmiotowy pojazd niewątpliwie posiada elementy charakterystyczne dla pojazdów zaliczanych do kodu CN 8703.

W ocenie organu odwoławczego, konfrontacja okoliczności stanu faktycznego ustalonego na podstawie dowodów zgromadzonych w aktach sprawy z treścią opisu pozycji CN 8703 i 8704 pozwala na stwierdzenie, że sporny pojazd posiada więcej cech pojazdu osobowego aniżeli ciężarowego. Może on wprawdzie służyć do przewozu towarów, jednak zasadniczą jego funkcją jest przewóz osób i do tej funkcji jest głównie przystosowany. Fakt, iż przedmiotowy samochód posiada przestrzeń ładunkową, zwiększa jego zastosowanie także do przewozu towarów. Jest to jednak funkcja dodatkowa, uzupełniająca, ale nie dominująca. Dokonując klasyfikacji przedmiotowego pojazdu organ ocenił pojazdu z punktu widzenia cech głównych, przeważających, a nie uzupełniających.

W skardze strona wnosząc o uchylenie decyzji organu pierwszej i drugiej instancji w całości, zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 3 ust. 2 p.a., poprzez dokonanie klasyfikacji wyrobu akcyzowego nabytego przez podatnika sprzecznie z układem odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej i oparcie decyzji na Notach Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów; naruszenie art. 3 ust. 3 p.a., poprzez oparcie się przy wydaniu decyzji na Notach Wyjaśniających, wprowadzających zmiany w klasyfikacjach statystycznych o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2 p.a., które nie powodują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, albowiem nie zostały określone w ustawie; błędne zaklasyfikowanie nabytego przez podatnika pojazdu jako ujętego pod pozycją 59 załącznika do ustawy o podatku akcyzowym; oraz naruszenie art. 122, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 194 ord. pod., poprzez odmowę uwzględnienia treści dokumentów urzędowych w postaci zagranicznego dowodu rejestracyjnego, Powszechnego Rejestru Pojazdów Automobilklubu Włoskiego wraz z tłumaczeniem tłumacza przysięgłego, w którym określono klasę i przeznaczenie przedmiotowego pojazdu jako ciężarowy przeznaczony do prywatnego transportu rzeczy oraz pisma Departamentu Polityki Celnej Ministerstwa Finansów z dnia 20 sierpnia 2007 r. skierowanego do dyrektorów izb celnych. Zdaniem skarżącego, organy błędnie zakwalifikowały przedmiotowy pojazd jako osobowy do pozycji CN 8703 i uznały, że podlega on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W ocenie strony, sporny samochód powinien być zaliczony do pozycji CN 8704 i nie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r. Nr 270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Aktami sprawy są akta sądowe, jak i przedstawione sądowi akta administracyjne. Zatem sąd administracyjny rozpoznaje sprawę w zakresie stanu faktycznego, który legł u podstaw wydania zaskarżonej decyzji i znajduje się w nadesłanych aktach administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1533/07, LEX nr 488467).

Wskazać dalej należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi nie narusza prawa w stopniu implikującym jej uchylenie.

Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy nabyty w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia samochód należało zakwalifikować do pojazdów samochodowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo towarowymi (kombi) – kod CN 8703, czy też do pojazdów klasyfikowanych pod pozycją właściwą dla pojazdów silnikowych do transportu towarów – kod CN 8704.

Na podstawie zebranego materiału dowodowego, organy zakwalifikowały przedmiotowy pojazd jako osobowy, a więc odmiennie niż uczynił to skarżący. W ocenie Sądu stanowisko organów podatkowych należy uznać za prawidłowe.

W myśl art. 80 ust. 1 p.a., akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terenie kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zarówno nowe jak i używane. Podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2 pkt 2 p.a.),

a obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 80 ust. 3 pkt 3 p.a.).

Podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych, niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju (art. 81 ust. 1 p.a.).

Stanowiący integralną część ustawy o podatku akcyzowym Załącznik nr 1 zawiera wykaz wyrobów akcyzowych i wskazuje wśród nich, w poz. 59, samochody osobowe klasyfikowane do kodu CN 8703, tj. pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte poz. 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

W tym też kontekście podkreślenia wymaga, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze CN, zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (art. 3 ust. 2 p.a.). Zgodnie z obowiązującą w 2007 r. Nomenklaturą CN, wprowadzoną w życie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1789/2003 z dnia 11 września 2003r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, klasyfikacja taryfowa pojazdów samochodowych zależna jest od ich cech zewnętrznych oraz głównej funkcji pojazdu wynikającej między innymi z jego budowy i wyposażenia.

W kontekście istoty sporu w sprawie wskazać należy, że w Taryfie Celnej pojazdy samochodowe objęte są działem 87, a między innymi w pozycji 8703 pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi), zaś w pozycji 8704 pojazdy do transportu towarowego.

Z przytoczonego zakresu kodu CN 8703 wynika, że klasyfikowane do tego kodu – a w konsekwencji uznane za "samochody osobowe" w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym – są pojazdy spełniające warunek "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób". Cecha ta, na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi zatem najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do kodu CN 8703. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do kodu 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób, lecz należy pamiętać, iż może on być także wykorzystywany do przewożenia towarów (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 09 lutego 2011r., sygn. akt I SA/Wr 1360/10). Znajduje to potwierdzenie w końcowej części opisu kodu CN 8703, tj. "włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi)".

Jak zatem z powyższego wynika klasyfikacja taryfowa pojazdów samochodowych zależna jest od ich cech zewnętrznych oraz głównej funkcji pojazdu wynikającej między innymi z jego budowy i wyposażenia. Konstrukcja i wyposażenie przedmiotowego pojazdu przekonuje do twierdzenia, że zasadniczym jego przeznaczeniem jest przewóz osób. Posiada on zamkniętą kabinę pasażerską i otwartą przestrzeń towarową. Jest to pojazd czterodrzwiowy. Wyposażony jest w dwa rzędy siedzeń dla 5 osób z zabezpieczeniami – pasy bezpieczeństwa dla czterech osób i cztery zagłówki. W jego wnętrzu znajdują się uchwyty górne boczne dla pasażerów, popielniczki w tylnych drzwiach. Samochód posiada elektrycznie sterowane szyby z przodu i z tyłu. Dodatkowo trzeba wskazać, że długość powierzchni przestrzeni przeznaczonej do przewozu osób jest większa od 50 % powierzchni całkowitej. W konsekwencji tego faktu powierzchnia przestrzeni ładunkowej jest mniejsza niż 50 % powierzchni całkowitej.

Zaprezentowany opis przemawia za uznaniem, że przeważającym przeznaczeniem tego pojazdu ze względu na jego budowę, w tym kabinę do przewozu 5 osób oraz parametry poszczególnych powierzchni przestrzeni – osobowej i towarowej, jak i wyposażenie rzeczonego samochodu, typowe dla pojazdu służącego do przewozu osób, jest transport ludzi.

Ponadto w wyjaśnieniach do Taryfy Celnej, które mają na celu zapewnienie właściwej interpretacji i jednolitego ich stosowania, ogłoszonych przez Ministra Finansów w formie obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), pod pozycją 8703 stwierdzono, że obejmuje ona "pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702" oraz że w niniejszej pozycji określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów". Jeśli chodzi o poz. 8702 i 8704, to ta pierwsza została oznaczona jako obejmująca "pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą", a druga "pojazdy samochodowe do transportu towarowego".

W odniesieniu do klasyfikacji pewnych pojazdów (wielozadaniowych) do pozycji 8703, przedmiotowa klasyfikacja zdeterminowana jest cechami, które wskazują na to, iż pojazdy te przeznaczone są raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów, jak również, że ich podstawową funkcją nie jest transport towarów. Przykładowo tymi cechami jest np.: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym lub punktów kotwic dla każdej osoby; obecność stałych okien wzdłuż bocznych paneli; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; wyposażenie wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Prawidłowo organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji podał, że zestawienie powyższych cech z cechami spornego samochodu wskazuje, iż przedmiotowy pojazd niewątpliwie posiada szereg cech charakterystycznych dla pojazdów zaliczanych do kodu CN 8703, takich jak m.in. pięć miejsc siedzących wraz z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami dla czterech osób, brak przegrody pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu, a częścią tylną (dowodzą tego zdjęcia pojazdu załączone do akt sprawy), obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli (co potwierdził pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 3 października 2012 r., na co wskazują też zdjęcia znajdujące się w aktach sprawy), wyposażenie wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, tj. elektrycznie otwierane szyby, popielniczki w drzwiach tylnych, uchwyty górne dla pasażerów.

Zdaniem Sądu, konfrontując okoliczności stanu faktycznego oraz dowody zgromadzone w aktach sprawy, na podstawie których zostały one ustalone (zwłaszcza protokół oględzin, dokumentacja fotograficzna, karta informacyjna pojazdu) z treścią opisu pozycji 8703 i pozycji 8704 stwierdzić należy, że wbrew zarzutom i argumentacji skargi, brak jest podstaw, aby nabyty samochód uznać można było za samochód ciężarowy i zaklasyfikować go do pozycji 8704, jako pojazd do transportu towarowego.

Sąd zauważa, że porównanie cech pojazdu wg kodu 8703 z cechami pojazdu wg pozycji 8704 i odniesienie tego na grunt przedmiotowej sprawy pozwala na stwierdzenie, że sporny pojazd spełnia więcej cech pojazdu osobowego aniżeli ciężarowego. Może on wprawdzie służyć do przewozu towarów, jednak zasadniczą jego funkcją jest przewóz osób i jest tak przystosowany, posiada cechy charakterystyczne dla takiego pojazdu. Wobec zebranych dowodów i faktycznych cech pojazdu, nie może mieć przesądzającego znaczenia okoliczność, że pojazd został przez producenta zakwalifikowany jako ciężarowy.

Podkreślić należy, że także wg zmiany w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (Dz.U. UE. C. 2007.74.1 z dnia 13 marca 2007 r.) pozycja 8703 obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy mechaniczne, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary typu pick-up podając, że ten typ pojazdu posiada zazwyczaj więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie. Sporny pojazd posiada dwie osie. Ponadto należy stwierdzić, że brak jest podstaw do kwestionowania wyliczenia dokonanego przez organ w zakresie proporcji długości przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi. Proporcja powierzchni przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi wynosi 49,15 %. Długość powierzchni ładunkowej jest mniejsza niż 50 % długości rozstawu osi. Długość podłogi do transportu towarów – 145 cm, natomiast długość rozstawu osi 295 cm.

W tym miejscu podkreślić należy, że poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym odwołuje się do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich. Oznacza to, że źródłem zaliczenia wyrobu do poz. 59 załącznika nr 1 jest klasyfikacja do kodu CN 8703. Zauważyć w tym miejscu należy, że Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich nie są źródłem prawa. Jednakże wymienione wyżej noty wyjaśniające są pomocne i mają istotne znaczenie przy interpretacji Nomenklatury taryfowej. Mają one również na celu jednolite interpretowanie pojęć i dokonywanie jednolitej klasyfikacji w państwach stosujących Nomenklaturę Scaloną Wspólnot Europejskich.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości co do znaczenia Not w procesie stosowania i wykładni prawa skonstatował, że wyjaśnienia do Nomenklatury Scalonej stanowią ważne elementy jej interpretacji, pod warunkiem że ich treść pozostaje w zgodności z przepisami Wspólnej Taryfy Celnej i nie zmieniają one zakresu tych przepisów (por. wyrok ETS z dnia 8 lipca 2004 r., sygn. akt C-400/03 Waterman SAS, dawniej Waterman SA v. Directeur général des douanes et droits indirects (orzeczenie wstępne), ZOTSiSPI 2004/7A/I-06553...). W stanie faktycznym sprawy Noty nie są sprzeczne ani z opisami pozycji, ani z wyjaśnieniami do nich. Nie zmieniają też zakresu przepisów Wspólnej Taryfy Celnej. Są one również zgodne z ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Podsumowując, stwierdzić należy, że o zaklasyfikowaniu wyrobu do kategorii samochodów osobowych, a w konsekwencji o uznaniu towaru za wyrób akcyzowy decyduje klasyfikacja wg Nomenklatury Scalonej, a nie przepisy o ruchu drogowym (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r., Sygn. akt III SA/Gl 647/09). O zaklasyfikowaniu dla celów poboru podatku akcyzowego danego wyrobu jako wyrobu akcyzowego, zgodnie z przepisami ustawy wyłączne znaczenie ma klasyfikacja dokonana w oparciu o Nomenklaturę Scaloną (CN). Podkreślenia zatem wymaga fakt, że klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych nie dokonuje się na podstawie ustawy Prawo o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Powyższe przepisy odnoszą się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu, a nie mają zastosowania do ustalania podatku akcyzowego. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie. W kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez skarżącego pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w innych dokumentach, nie był wiążący dla organów podatkowych (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 marca 2011r., sygn. akt I SA/Gd 1337/10).

Skoro zatem prawidłowo sporny pojazd zaklasyfikowano do pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym podlegał on akcyzie.

Niezależnie od powyższego Sąd podkreśla, że niniejsze orzeczenie wpisuje się w linię orzeczniczą tut. Sądu zaprezentowaną w następujących wyrokach: z dnia 04 września 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 386/11, w stosunku do którego NSA oddalił skargę kasacyjną orzeczeniem z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I GSK 16/12; z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 867/11; oraz z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 84/12, I SA/Bd 85/12 i I SA/Bd 86/12 - wszystkie dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.

Ponadto warto zwrócić uwagę na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których Sąd kasacyjny zaprezentował w analogicznych stanach faktycznych tożsamy z niniejszym kierunek orzekania, podzielając tym samym stanowisko organów podatkowych: wyrok z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 370/12; wyrok z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I GSK 294/11 - wszystkie dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.

Wobec przedstawionej argumentacji zarzuty skargi należało uznać za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalić.

U. Wiśniewska D. Dudra M. Łent