Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 999/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów~Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.61 par. 3, art. 156 par. 1, art. 193
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 1 par. 1, art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1294/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjno-administracyjnego w sprawie ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 5 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: 1) oddalić zażalenie; 2) sprostować oczywistą omyłkę pisarską sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1294/16, w ten sposób, że w wersie piątym od dołu zamiast błędnie wpisanego numeru postanowienia: "A[...]" wpisać prawidłowe: "[...]".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1294/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca") wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjno-administracyjnego w sprawie ze skargi skarżącej na postanowienie Ministra Finansów z dnia 5 lutego 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia 5 lutego 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjno-admnistracyjnego.

We wskazywanym na wstępie postanowieniu Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Sąd nie ma prawnej możliwości, by wstrzymać egzekucję prowadzoną w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm; dalej jako: "u.p.e.a."). Działania w kwestii wstrzymania, zawieszenia czy umorzenia postępowania egzekucyjnego zastrzeżono wyłącznie do kompetencji organu egzekucyjnego lub organu nadzoru. Sądy administracyjne natomiast sprawują jedynie kontrolę tych działań stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: "p.p.s.a."). Sądy te są również właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń tych organów. Z powyższego wynika zatem, że orzeczenie w kwestii wstrzymania postępowania egzekucyjnego może zapaść tylko w toku postępowania egzekucyjnego. Sąd nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania takiego orzeczenia. Sąd wskazał również, że wniosek skarżącej nie mógłby zostać uwzględniony, nawet gdyby odczytać go jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów.

Skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zmianę postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, przejęcie sprawy do rozpoznania i wydanie orzeczenia zgodnego z prawem. Skarżąca zarzuciła niewłaściwą interpretację art. 61 § 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wskazał, że działania w kwestii wstrzymania, zawieszenia czy umorzenia postępowania egzekucyjnego zastrzeżono wyłącznie do kompetencji organu egzekucyjnego lub organu nadzoru. Stanowisko to Naczelny Sąd Administracyjny w pełni aprobuje. Sąd administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a nie ma prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podejmowanie rozstrzygnięć w tym przedmiocie nie mieści się w kompetencji sądów administracyjnych, których zadaniem jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej o której mowa w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 1535. Poz. 1269 ze zm.; dalej jako: "p.u.s.a."). Sądy administracyjne, jak wynika to z zacytowanego wyżej przepisu, są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich aktów lub czynności organów administracji, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Nie mają natomiast kompetencji do wstrzymania czy też zawieszania samego postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było zaś postanowienie Ministra Finansów utrzymujące w mocy postanowienie organu drugiej instancji oddalające skargę na czynność egzekucyjną.

Tak więc stanowisko Sądu pierwszej instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jest prawidłowe. Nieprawidłowe jest natomiast rozstrzygnięcie. Sąd pierwszej instancji niezasadnie bowiem odmówił wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego. Takie rozstrzygnięcie jest możliwe, gdy istnieje podstawa prawna do merytorycznego rozpatrzenia wniosku. Tymczasem, jak sam zauważył to Sąd pierwszej instancji nie istnieje przepis prawa dający podstawę sądowi administracyjnemu do rozpoznania wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego. Sąd pierwszej instancji winien był wniosek skarżącej oddalić. Ponieważ uchybienie to pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zażalenie oddalić.

Ponadto zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1294/16, na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, w wersie piątym od dołu błędnie wskazano jako numer postanowienia: "A[...]", zamiast prawidłowego "[...]". Nie ulega wątpliwości, że zaistniały błąd jest w istocie oczywistą omyłką pisarską, dlatego na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować ją z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu, który skutkowałby jego uchyleniem i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.