Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 132/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 3 ust. 1 pkt 35 i 36
journal: Dz.U. 2016 poz 71
law: Rozpozradzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
article: art. 63 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1405
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Diana Trzcińska, Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Joanna Mierzejewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2019 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2018 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 20 września 2018 r., nr [...], stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz określającą warunki dotyczące ochrony środowiska.

Zaskarżoną decyzję podjęto w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

A Sp. z o. o. z siedzibą w K. wystąpiła do Wójta Gminy z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa stacji paliw na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości K., obręb ewidencyjny N., gmina C.". Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, wyrys z mapy ewidencyjnej w skali 1:000, załącznik graficzny z przedstawionym zasięgiem oddziaływania inwestycji, uproszczony wyrys z wykazu podmiotów ewidencyjnych, obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, na którym będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

Wójt wszczął postępowanie we wnioskowanej sprawie, kwalifikując przedmiotowe przedsięwzięcie, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 71), jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 35 i 36), dla którego wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia tej oceny został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowiska (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1405 ze zm.) zwanej dalej u.o.o.ś.

Wójt Gminy zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko.

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2018 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po uprzednim wezwaniu do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia, wyraził opinię, iż nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Taką samą opinię wydało Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie (pismo z dnia 11 kwietnia 2018 r.). Natomiast Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w piśmie z dnia 27 lutego 2018 r. stwierdził, że niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko wskazując jednocześnie, że raport powinien być sporządzony zgodnie z wytycznymi zawartymi w art. 66 u.o.o.ś.

Postanowieniem z dnia 19 września 2018 r. Wójt Gminy stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia.

Następnie organ ten decyzją z dnia 20 września 2018 r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia oraz określił warunki dotyczące ochrony środowiska, konieczne do uwzględnienia na etapie budowy i eksploatacji przedsięwzięcia, a także wymagania, które powinny być uwzględnione w projekcie budowy. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji wyjaśnił, że działka nr [...] obręb K., na której planowane jest przedsięwzięcie, nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Aktualnie działka wykorzystywana jest jako baza transportowa oraz hurtowy obrót paliwami bez instalacji do ich magazynowania. Działka wyposażona jest w podłączenie do sieci wodociągowej, sieci kanalizacji deszczowej poprzez separator do zatrzymania substancji ropopochodnych z wkładem koalescencyjnym oraz w podłączenie do linii energetycznej.

Wskazano, że projektowana inwestycja od strony północnej bezpośrednio graniczy z pasem drogowym drogi wojewódzkiej nr [...] i posiada bezpośrednie zjazdy na drogę wojewódzką, za drogą zlokalizowana jest zabudowa usługowo-handlowa, w tym stacja kontroli pojazdów. Od strony zachodniej graniczy z drogą gruntową, za którą znajduje się grunt rolny IV klasy nieużytkowany. Od strony wschodniej graniczy z budynkiem mieszkalnym – odległość około 20 m od działki inwestycyjnej i ponad 40 m od instalacji technologicznych stacji paliw. Od strony południowej graniczy z gruntami użytkowanymi rolniczo.

W ramach przedsięwzięcia planuje się budowę obiektów stacji paliw z wykorzystaniem części istniejącej infrastruktury, w tym budynku usługowego z przeznaczeniem na budynek stacji paliw. Budowa nowych obiektów stacji paliw obejmować będzie: dwupłaszczowy magazynowy zbiornik paliw o poj. 60 m³ na paliwa ON i PB podzielony na 2 komory: 50 m³ ON i 10 m³ PB, bezciśnieniowych o konstrukcji stalowej z ciągłą, elektroniczną detekcją przecieku dla przestrzeni międzypłaszczowej; stację autogazu LPG ze zbiornikiem podziemnym o pojemności 9,2 m³, agregatem pompowym i dystrybutorem; stanowisko zlewu paliw, które będzie stanowić skrzynka o konstrukcji stalowej wyposażonej m.in. w przyłącze przewodu uziemienia autocysterny i oznakowanie – pod kątem gatunków paliw – końcówki rurociągów nalewowych; odmierzacze paliwa S; wiatę nad dystrybutorem o pow. 36 m²; uziemienie; ochronę odgromową; miejsca postojowe; zagospodarowanie zieleni.

Na stacji będą przyjmowane, magazynowane i sprzedawane paliwa płynne (benzyna i olej napędowy). Dodatkowo prowadzona będzie sprzedaż autogazu LPG. Praca na stacji będzie odbywać się w systemie zmianowym. Stacja będzie czynna całą dobę. Połączenie stacji paliw z drogi wojewódzkiej nr [...] odbywać się będzie przy wykorzystaniu istniejących zjazdów.

Organ stwierdził brak powiązań z innymi przedsięwzięciami i nie przewidział wystąpienia kumulacji oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na terenach nieruchomości sąsiednich. Najbliższa inna stacja paliw znajduje się w odległości około 300 m od planowanej inwestycji.

Organ stwierdził, że do najistotniejszych oddziaływań, które mogą pojawić się przy realizacji planowanej inwestycji można zaliczyć przedostanie się do wód lub do gruntu substancji ropopochodnych, hałas powodowany przez środki transportowe oraz hałas wynikający z prowadzonej działalności. Może także powodować uciążliwości poprzez emisję pyłów i gazów. Pył będzie pochodził głównie z prowadzonych prac budowlanych oraz transportu maszyn i materiałów. Praca maszyn budowlanych i transport spowodują także emisję związków ze spalania paliw w silnikach maszyn i samochodów, które lokalnie, szczególnie w okresie letnim mogą spowodować pewną uciążliwość dla mieszkańców. Przewidywane uciążliwości będą jednak krótkookresowe i trwające tylko podczas okresu realizacji inwestycji. Eksploatacja przedsięwzięcia nie spowoduje znacznej, uciążliwej emisji substancji ani energii, przy zastosowaniu projektowanych rozwiązań budowlanych oraz technologicznych, poziom hałasu nie przekroczy dopuszczalnych norm dla tego typu obiektów. W konsekwencji przedsięwzięcie nie pogorszy parametrów klimatu akustycznego ani stanu zanieczyszczenia powietrza istniejącego na tym terenie.

Stwierdzono również, że inwestycja nie należy do kategorii przedsięwzięć stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii. Na terenie inwestycji nie będą występowały substancje niebezpieczne w ilościach równej lub większej niż określone w załączniku do rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie rodzajów i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U. z 2016 ., poz. 138). Wszelkie oddziaływania związane z realizacją i eksploatacją inwestycji będą odwracalne krótko lub średnio terminowe i niezagrażające zdrowiu lub życiu ludzi.

Mając na uwadze rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia organ uznał, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko. Przedsięwzięcie zlokalizowane jest poza europejską siecią Natura 2000, poza innymi obszarami ochrony na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r., poz. 1614) oraz poza korytarzami ekologicznymi. Na terenie objętym wnioskiem ani w bezpośrednim sąsiedztwie nie znajdują się obszary wybrzeży, górskie, wodno-błotne, objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, obszary przylegające do jezior, uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej.

Organ ustalił, że przedsięwzięcie zlokalizowane jest na obszarze Wisły, dla którego pracowano Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły, przyjęty rozporządzeniem Rady Ministrów w dniu 18 października 2016 r.(Dz. U. z 2016 r., poz. 1911 ze zm.), na obszarze jednolitych części wód podziemnych oznaczonych europejskim kodem PLGW200027 zaliczonym do regionu wodnego D. oraz obszarze jednolitych części wód powierzchniowych rzecznych oznaczonych europejskim kodem PLRW200025293979 o nazwie Brda od wpływu do jeziora C. do wypływu z jeziora K. Stwierdził jednak, po przeanalizowaniu karty informacyjnej przedsięwzięcia i uwzględnieniu jego charakteru, skali, lokalizacji oraz planowanych rozwiązań technicznych ochrony środowiska, że nie przewiduje negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na stan jednolitych części wód oraz na realizację celów środowiskowych, określonych dla nich Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły.

Wskazał ponadto, że z danych przedstawionych w karcie informacyjnej wynika, że stacja paliw, w zakresie zabezpieczenia środowiska przed możliwością zanieczyszczenia oraz zapobiegania sytuacjom awaryjnym, spełniać będzie wymagania przepisów szczegółowych, tj. rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. Zachowane zostaną również wymagania odległości instalacji technologicznych stacji paliw od zabudowy mieszkaniowej i obiektów użyteczności publicznej. Zaproponowane rozwiązania, przy uwzględnieniu rodzaju i skali przedsięwzięcia sprawią, że zasięg jego oddziaływania zostanie ograniczony do objętej wnioskiem działki, nie powodując przekroczenia standardów jakości środowiska. Poprzez hermetyzację systemu napełniania zbiorników magazynowych oraz dystrybucji paliw do minimum ograniczona zostanie emisja węglowodorów.

Organ wskazał, że planowana inwestycja nie będzie miała istotnego wpływu na zlokalizowany w sąsiedztwie działki inwestycyjnej budynek mieszkalny. Wskazując przy tym, że budynek ten graniczy bezpośrednio z drogą wojewódzką nr [...] będącą głównym źródłem hałasu. Zgodnie z danymi przedstawionymi przez inwestora, pochodzącymi z GDDKiA, natężenie ruchu po tej drodze w 2015 r., wynosiło ponad 7000 pojazdów dobowo. Wszystkie pojazdy, które będą korzystać ze stacji paliw (do 200 dobowo) będą wykorzystywać jednocześnie drogę wojewódzką nr [...]. Ponadto, stacja zlokalizowana będzie w bezpośrednim sąsiedztwie terenów wykorzystywanych na cele przemysłowe. Hałas generowany przez pojazdy poruszające się po stacji paliw mieścić się będzie niejako "w tle" hałasu od drogi oraz innych zakładów usługowo-przemysłowych w pobliżu przedsięwzięcia i będzie mieć niewielki wpływ na wynikowy poziom dźwięku.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący domagał się jej uchylenia oraz poprzedzającego ją postanowienia Wójta Gminy z dnia 19 września 2018 r. Powołał się na fakt wyrażenia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego opinii co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wniósł zastrzeżenia co do postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia 22 czerwca 2018 r., odnoszące się między innymi do braku istnienia zjazdu z drogi nr [...], zakresu działalności prowadzonej obecnie na działce nr [...] oraz usytuowania w pobliżu planowanej inwestycji stawów i stacji meteorologicznej. Odnosząc się do własnego doświadczenie życiowego wskazał, że niemożliwe jest, by oddziaływania generowane przez stację paliw zostały ograniczone do działki objętej wnioskiem. Wskazał także, że działka nr [...] została w przeszłości nielegalnie wywłaszczona. Nadto, inwestycja ma zostać zrealizowana w odległości 200 m od obszaru Natura 2000. Trudno również wykluczyć możliwość kumulacji oddziaływań generowanych planowanym przedsięwzięciem oraz znajdującą się w pobliżu inną stację paliw. Powołując się na treść rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U. z 2002 r., Nr 58, poz. 535 ze zm.) wskazał, że stacje paliw płynnych mogą zostać uznane za zakład o dużym lub zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 26 listopada 2018 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta.

Organ odwoławczy w pierwszej kolejności dokonał oceny kwestii formalnych stwierdzając, że wniosek inwestora odpowiada wymogom, o których mowa w art. 74 u.o.o.ś. Inne wymogi wiążące się z prowadzeniem postępowania administracyjnego, w tym wymóg umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego i zgłoszonych żądań (art. 10 k.p.a.) również zostały zachowane. Organ pierwszej instancji uzyskał opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, do czego zobowiązany był na mocy art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. Wójt Gminy dochował wymogu, o którym mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. i wydał postanowienie dotyczące braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienie to spełnia wymogi formalne określone w przepisach w/w ustawy oraz w art. 107 k.p.a.

Kolegium nie dopatrzyło się uchybień formalnych w treści zaskarżonej decyzji. Podobnie jak postanowienie, o którym mowa powyżej, decyzja ta odpowiada wymogom, o których mowa w art. 107 k.p.a. Nadto, Kolegium stwierdziło, że wydając rozstrzygnięcie Wójt nie naruszył art. 84 oraz art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś., zawierając w zaskarżonej decyzji wszystkie wymogi, które zostały określone w w/w przepisach, a które odnoszą się do wydania decyzji bez przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko.

Dokonując oceny stanowiska wyrażonego w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz w opinii Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanym przypadku odstąpienie od przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko nie narusza obowiązujących przepisów. Informacje zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia oraz w jej uzupełnieniu z dnia 3 maja 2018 r. jednoznacznie wskazują na to, że w wyniku realizacji inwestycji nie dojdzie do powstania emisji akustycznych i zapachowych, powodujących nadmierną uciążliwość przedsięwzięcia dla środowiska. Zaznaczając, że powstanie inwestycji w postaci stacji paliw, tak jak każdej innej inwestycji, musi wiązać się z dodatkowym oddziaływaniem (np. akustycznym). Prowadzenie postępowania w sprawie wydania środowiskowych uwarunkowań nie ma jednak na celu zablokowania inwestorowi planów inwestycyjnych poprzez nałożenie nierealnego obowiązku wyeliminowania jakichkolwiek oddziaływań. Postępowanie to ma doprowadzić do powstania inwestycji w takim kształcie, w którym będzie ona w najmniejszym stopniu oddziaływała na środowisko.

W ocenie Kolegium brak jest podstaw do odmowy przyznania wiarygodności informacjom zawartym w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, w części w jakiej dotyczą one oddziaływań. Oceniając natomiast opinię wyrażoną przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w piśmie z dnia 27 lutego 2018 r. Kolegium wskazało, że wbrew twierdzeniom odwołania pogląd wyrażony przez ww. organ nie został przekonująco uzasadniony. Poza przedstawieniem stanu istniejącego i stanu przyszłego (planowanego) organ inspekcji sanitarnej nie wskazał na jakiekolwiek motywy, które kierowały nim przy wyrażaniu opinii. Na podstawie opisu stanu faktycznego stwierdzono jedynie, że planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Odnosząc się natomiast do elementów, które zdaniem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, powinien zawierać raport Kolegium wskazało, że to decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania (a nie sporządzany w toku postępowania raport), powinna zawierać zapisy dotyczące ochrony życia i zdrowia ludzi, minimalizacji możliwych uciążliwości i szkodliwych wpływów na okoliczną zabudowę, jak również zapisy odnoszące się do ochrony wód powierzchniowych i podziemnych. Wystarczające są zaproponowane przez inwestora środki minimalizujące negatywne oddziaływanie na środowisko (takie jak wykonanie pasa zieleni na granicy działki inwestycyjnej z najbliższą zabudową mieszkaniową; unikanie pracy ciężkiego sprzętu na biegu jałowym; wykonanie prac budowlanych będących źródłem hałasu w porze dziennej; selektywne magazynowanie wszystkich odpadów w odpowiednich szczelnych pojemnikach i zapewnienie ich sukcesywnego odbioru przez uprawnione do tego firmy; system zbierania wód opadowych z terenu dystrybucji paliw i podczyszczanie ich w osadniku i separatorze substancji ropopochodnych; zaopatrzenie stacji w sorbenty i czyściwo służące do usunięcia niewielkich wycieków ropopochodnych). W poruszonej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego kwestii ochrony wód powierzchniowych i podziemnych wypowiedziało się Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie w piśmie z dnia 11 kwietnia 2018 r. W ocenie Kolegium, takie rozwiązania jak: 1) odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenów utwardzonych i wiaty do miejskiej kanalizacji deszczowej (po ich podczyszczeniu w separatorze); 2) odprowadzanie ścieków socjalno - bytowych do kanalizacji sanitarnej; 3) przekazywanie firmie, zewnętrznej szlamów z odwadniania olejów w separatorach; doprowadzą do tego, że nie zostanie pogorszony potencjał ekologiczny jednolitych wód powierzchniowych (w tym wskazywanych w odwołaniu stawów) oraz jednolitych części wód podziemnych. Kwestia uregulowania miejsc parkingowych w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wykracza poza zakres kompetencji przydzielonych organom inspekcji sanitarnej. Problem ten będzie rozpatrywany w innym postępowaniu, wiążącym się z udzieleniem pozwolenia na budowę, które jest prowadzone przez organy architektoniczno - budowlane.

Kolegium uznało, że orzeczenie o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko nie narusza obowiązujących przepisów, jak również celów u.o.o.ś.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że kwestia dotycząca skomunikowania stacji paliw z drogą publiczną za pośrednictwem zjazdu nie ma znaczenia przy ocenie, jak inwestycja będzie oddziaływać na środowisko. Bez znaczenia pozostaje również zakres bieżącej działalności prowadzonej na działce nr [...], jako że postępowanie środowiskowe ma dotyczyć oddziaływania na środowisko inwestycji, która ma dopiero powstać. Odnosząc się do faktu położenia w pobliżu ww. nieruchomości zbiorników wodnych Kolegium wskazało, że kwestia ta została poruszona w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, gdzie podano, że "w odległości około 350 m istnieją jedynie niewielkie nieużytki z wodą stojącą". Zdaniem organu odwoławczego niezależnie od charakteru, jaki zostanie przypisany ww. zbiornikom (stawy bądź nieużytki z wodą stojącą), opisane powyżej rozwiązania odnoszące się do postępowania z wodami i ściekami spowodują brak jakiegokolwiek wpływu inwestycji na ten element środowiska. Kolegium nie widzi również kolizji pomiędzy funkcjonowaniem stacji meteorologicznej i stacji paliw. Wskazywane przez odwołującego się okoliczności związane z emisją trucizn, substancji rakotwórczych i hałasu przekraczającego 85 decybeli, nie zostały poparte żadnymi konkretnymi dowodami. Bez znaczenia dla prowadzonego postępowania pozostaje kwestia dotycząca prawa własności do działki objętej wnioskiem. Podmiot ubiegający się o ustalenie środowiskowych uwarunkowań nie jest właścicielem działki nr [...], co wynika z przedłożonego wraz z wnioskiem wypisu z rejestru gruntów. Podobnie realizacji inwestycji nie stoi na przeszkodzie brak uchwalenia dla terenu objętego wnioskiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W toku prowadzonego postępowania została również zbadana kwestia oddziaływania na obszary Natura 2000 (położone w odległości 800 m, a nie 200 m jak wskazał skarżący) i w ślad za organem pierwszej instancji Kolegium nie stwierdziło ryzyka ich pogorszenia w związku z realizacją inwestycji. Organ odwoławczy nie dostrzegł potrzeby "zbadania poziomu wód gruntowych, które mogłyby ulec zanieczyszczeniu". Sposób odprowadzania zanieczyszczonych wód spowoduje, że nie będą one miały wpływu na najbliższą okolicę działki nr [...]. Wobec przewidywanego zamknięcia się oddziaływań w granicach nieruchomości objętej wnioskiem Kolegium nie dostrzegło również możliwości występowania oddziaływań skumulowanych z instalacjami znajdującymi się na pobliskiej stacji benzynowej. Kolegium wskazało, że sam fakt uznania, iż prowadzenie danego zakładu wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, nie powoduje możliwości odstąpienia od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli przemawiają za tym inne przesłanki.

W skardze na powyższą decyzję J. M. domagał się jej uchylenia i umorzenia postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w wyniku budowy nowej stacji paliw w pobliżu istniejącej już stacji benzynowej/paliw dojdzie co najmniej do podwojenia emisji akustycznych i trujących zapachowych, czyli zwiększenia uciążliwości dla środowiska i to wbrew interesowi ogólnonarodowemu ochrony środowiska, a w szczególności interesowi skarżącego. Wskazał, że na działce nr [...] nielegalnie powstała baza transportowa, z której dodatkowo emitowany hałas wynosi od 85 dB do 95 bB i zwiększa emisję akustyczną i trujących spalin. Skarżący opisał szkodliwy wpływ poszczególnych substancji powstających w wyniku pracy silników spalinowych, smogu oraz hałasu na zdrowie ludzi. Wskazał również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze już raz dokonało oceny prawnej w kwestii budowy stacji paliw – rozlewni gazu propan-butan pod linią wysokiego napięcia na działce nr [...]. Tym samym, w ocenie skarżącego, w rozpatrywanym przypadku doszło do zaistnienia stanu powagi rzeczy osądzonej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium wskazało, że zarówno praca silników spalinowych, jak i ruch kołowy w obrębie stacji paliw będą miały charakter szczątkowy, związany wyłącznie z potrzebą uzupełnienia paliwa przez kierowców. Podczas samego procesu tankowania silniki mające powodować emisję szkodliwych substancji będą wyłączone, dlatego też ich wpływ na jakość powietrza w otoczeniu stacji paliw będzie znikomy. Podobnie rzecz ma się z hałasem. Jednocześnie brak jest jakichkolwiek podstaw by twierdzić, że powstanie stacji spowoduje zwiększenie ruchu samochodowego na przyległej do niej drodze.

Ponadto, Kolegium wskazało, że w stosunku do działki nr [...] obręb N. toczyło się jedno postępowanie w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań. Decyzją z dnia 30 kwietnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia 20 marca 2009 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na budowie budynku socjalno - handlowego na działce nr [...] obręb K.. Brak jest innych postępowań odnoszących się do ustalenia środowiskowych uwarunkowań na ww. działce, stąd też nie może być mowy o zaistnieniu stanu powagi rzeczy osądzonej.

Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę skarżący w piśmie z dnia 5 marca 2019 r. wskazał, że organ drugiej instancji błędnie twierdzi, że praca silników spalinowych i ruch kołowy w obrębie stacji paliw będą miały charakter szczątkowy. Zaznaczył przy tym, że Kolegium nie wyjaśniło w czym upatruje rzekomej "szczątkowości". Wskazał, że podczas samego tankowania silniki będą wyłączone, znikomo wpływając na jakość powietrza w otoczeniu stacji paliw. Jednak silniki samochodów oczekujących na tankowanie nie będą wyłączone. Taka sama sytuacja będzie w przypadku silników samochodów, które zatankowały.

Dodatkowo wskazał, że na działce nr [...] I. J. wybudowała budynek socjalno-handlowy: sklep ze sprzedażą olei silnikowych i hydraulicznych w gotowych opakowaniach, co do którego, według przepisów, nie było potrzeby przeprowadzania badań środowiskowych. Natomiast ta sama I. J. na tej samej działce jako A sp. z o.o., nielegalnie, bez żadnych zezwoleń, bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, uruchomiła bazę transportową oraz hurtowy obrót paliwami bez instalacji do ich magazynowania, co wynika z opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 27 lutego 2018 r. Na działce nr [...] również przepompowywane jest paliwo, co jest niezgodne z obowiązującymi przepisami. Ponadto, na wskazanej działce nr [...] samochody – cysterny i przyczepy – stoją przez noc i wolne dni od pracy wypełnione paliwem około 140 ton. Stwarzają przez to bardzo duże zagrożenie dla środowiska i mogą służyć do zatrucia wód gruntowych lub być użyte do zatrucia pobliskich stawów i Jeziora C. Baza transportowa i planowana budowa stacji paliw są w sferze zagrożenia wybuchem (pod linią wysokiego napięcia).

Wskazał ponadto, że nie wykonano żadnych badań dotyczących wód gruntowych i powierzchniowych poprzez przeprowadzenie szczegółowej analizy pod kątem zawartości pierwiastków ciężkich i zawartości substancji ropopochodnych na dzień wykonania oceny oddziaływania. Przytoczono tylko teoretyczne ogólniki, bez przeprowadzenia odwiertów, określających głębokość wód gruntowych, kierunek ich przebiegu oraz szczegółowego zbadania wód pod katem określenia zawartości pierwiastków w tych wodach. Nie wiadomo, na jakich głębokościach przebiegają te wody oraz czy są czyste. Nie przeprowadzono badania zawartości substancji ropopochodnych oraz pierwiastków ciężkich w obecnym stanie działki nr [...]. Nie wiadomo też, czy już nastąpiło zanieczyszczenie warstwy powierzchniowej gruntów poprzez substancje ropopochodne poprzez paliwo przepompowywane z cystern na tej nieruchomości. Wątpliwość budzi, czy obecny stan jest zgodny z normami oraz, czy np. grunt nie wymaga rekultywacji. Przeprowadzenie wszystkich nadmienionych badań dałby obraz stanu gruntu oraz wód gruntowych przed powstaniem obiektu, mogącego pogorszyć środowisko. W żadnym nadesłanym mu dokumentu dotyczącym ochrony ekosystemu nie przedstawiono rzeczywistych oględzin terenu, na którym planowana jest inwestycja, i terenów sąsiadujących. Oparto się wyłącznie na opisie teoretycznym. Nadmienił, że zapewnienie hermetyzacji przy spuszczaniu paliwa z cysterny, jak i przy napełnianiu baków pojazdów, jest praktycznie nie możliwa. Kolegium nie wysłowiło, jaki jest jego pogląd w tym przedmiocie. Zdaniem skarżącego, potrzeba przeprowadzenia procedury oddziaływania na środowisko jest oczywista i nieodzowna, skoro przedmiotowe uciążliwości nie są rzekome, a ruch kołowy i praca silników spalinowych, w obrębie powstającej stacji i już istniejącej, będą miały charakter nie szczątkowy zanikający lecz nasilający się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak też utrzymana nią w mocy decyzja Wójta Gminy nie naruszają przepisów prawa, w stopniu który uzasadniałby konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm.), zwanej dalej u.o.o.ś. Organy procedowały we wskazanym trybie wniosek inwestora A Spółki z o.o. z siedzibą K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działce nr [...] obręb ewidencyjny N., gmina C.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.o.o.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

Objęte kontrolowanym postępowaniem przedsięwzięcie pod nazwą "Budowa stacji paliw na działce nr [...], obręb ewidencyjny N., Gmina C.", mieści się w zakresie określonym w § 3 ust. 1 lit. 35 i 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j.: Dz.U. z 2016 r. poz. 71), zwanego dalej rozporządzeniem, i należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. wynika, że dla tego rodzaju przedsięwzięć przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane tylko wówczas, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Przepis ten stanowi, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie takie kryteria, jak: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1.

Jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko również wydaje postanowienie (art. 63 ust. 2 u.o.o.ś.), co nastąpiło w niniejszej sprawie w dniu 19 września 2019 r., po uprzednim pozyskaniu wymaganych przepisem art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (postanowienie z dnia 22 czerwca 2018 r.), Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (opinia z dnia 11 kwietnia 2018 r.) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (opinia z dnia 27 lutego 2018 r.).

Załatwienie sprawy następuje w drodze decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która jest wydawana zarówno w przypadku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (obejmującej m.in. sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko), jak również w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W tej drugiej sytuacji w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 84 ust. 1 u.o.o.ś., właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, może również określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b) lub c), lub nałożyć obowiązek wykonania działań, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b), w szczególności jeżeli wynikają one z postanowienia, o którym mowa w art. 63 ust. 2a (art. 84 ust. 1a u.o.o.ś.). Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 2 u.o.o.ś.).

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonej decyzji doprowadziła Sąd do wniosku, że wszystkie wskazane wyżej warunki – zarówno formalne, jak i merytoryczne – zostały w zaskarżonej decyzji spełnione.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że jeżeli przedmiotem postępowania środowiskowego jest przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, to sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko oraz przeprowadzenie postępowania środowiskowego w pełnym zakresie wraz z oceną oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne w każdym przypadku. W takiej bowiem sytuacji z woli ustawodawcy określone kategorie przedsięwzięć, ze swojej istoty, zostały uznane za wywierające taki wpływ na środowisko, który w każdy przypadku winien być szczegółowo analizowany pod kątem zapewnienia bezpieczeństwa środowiska, życia i zdrowia ludzi.

Natomiast w przypadku przedsięwzięć mieszczących się w zakresie § 3 rozporządzenia, tj. przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, takie pełne postępowanie jest wymagane tylko wówczas, jeżeli wstępne czynności ocenne potwierdzą taką konieczność. Na te czynności wstępne składa się zasięgnięcie opinii organów wskazanych w art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. oraz zbadanie karty informacyjnej przedsięwzięcia przez organ pierwszej instancji pod kątem kryteriów określonych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.

Analiza zgromadzonej dokumentacji potwierdza, że w niniejszej sprawie czynności te zostały przeprowadzone prawidłowo i nie budzą wątpliwości Sądu.

W pierwszej kolejności wskazać należy na kompletność wniosku złożonego do organu przez inwestora, którego zawartość w pełni odpowiadała wymaganiom art. 74 ust. 1 u.o.o.ś. Natomiast karta informacyjna przedsięwzięcia, jako zasadniczy dokument chrakteryzujący przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zawierała wszystkie dane określone w art. 62a u.o.o.ś. Karta ta została również, w toku postępowania na wezwanie organu, uzupełniona. Analiza treści karty potwierdza, że zawiera ona wszystkie informacje niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy z wniosku o środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia. W karcie dokładnie scharakteryzowano rodzaj, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia wraz z opisem zajmowanej nieruchomości. Z charakterystyki tej wynika, że inwestycja polegać będzie na budowie instalacji zbiornika magazynowego, dwukomorowego, podziemnego o objętości 60 m3 oraz zbiornika podziemnego gazu, a także instalacji odmierzaczy, budowie wiaty naddystrybutorowej, uziemienia, adaptacji pomieszczeń budynku usługowego, miejsc postojowych oraz zagospodarowania zieleni. W karcie opisano rodzaj technologii planowanej do zastosowania, w tym scharakteryzowano sposób funkcjonowania instalacji. Przeprowadzono również analizę wariantów alternatywnych inwestycji, określono przewidywane ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw oraz energii. Scharakteryzowano źródła oddziaływania planowanego przedsięwzięcia i adekwatnie wskazano szczegółowo rozwiązania chroniące środowisko poprzez minimalizację oddziaływań, w tym wymagania co do pracy sprzętu, pory wykonywanych prac, zasad gospodarki wodno – ściekowej i odpadowej, wymagań co do wykorzystywanego sprzętu technicznego i ich pracy, w tym wskazano na konieczność zapewnienia hermetyzacji procesu napełniania zbiorników magazynowych w trakcie rozładunku paliwa z cysterny oraz w czasie wydawania paliwa. W karcie wymieniono również obszary podlegające ochronie na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody wskazując jednocześnie ich położenie względem działki zainwestowanej. Scharakteryzowano także wpływ planowanej inwestycji na jednolite części wód poziemnych i powierzchniowych, oraz przeanalizowano oddziaływania skumulowane i wpływ przedsięwzięcia na klimat. Dodatkowo, w karcie zamieszczono charakterystykę przedsięwzięcia pozwalającą na wykluczenie jej z grupy zakładów o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej.

Wniosek wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia przedłożony został organom opiniującym, spośród których dwa – Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska oraz Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, wydały opinie pozytywne, a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wskazując, że w raporcie należy zamieścić zapisy chroniące zdrowie i życie ludzi oraz ich komfort życia, określające minimalizację uciążliwości i szkodliwych wpływów przedsięwzięcia na istniejącą zabudowę, określające ochronę wód powierzchniowych i podziemnych przed zanieczyszczeniami produktami ropopochodnymi oraz przewidzieć miejsca postojowe, w tym dla osób niepełnosprawnych, zgodnie ze znowelizowanymi warunkami technicznymi.

Podkreślić należy, że organy współdziałające wydają opinie, a zatem organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy nie jest nimi formalnie związany, jednakże są to organy wyspecjalizowane w zakresie gospodarki wodnej (Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie), w zakresie ochrony środowiska (Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska) oraz w zakresie higieny (Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny). Organy wyspecjalizowane w zakresie ochrony środowiska i gospodarki wodnej, w ramach swoich kompetencji, nie dostrzegły szczególnych okoliczności, które świadczyłyby o konieczności przeprowadzenia postępowania środowiskowego w pełnym zakresie. Zwrócić należy uwagę, że opinia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wskazała na potrzebę określenia w decyzji środowiskowej warunków dotyczących ochrony środowiska, koniecznych do uwzględnienia na etapie budowy i eksploatacji przedsięwzięcia oraz sporządzania projektu budowlanego. Wskazany organ, analizując szczegółowo rodzaj i skalę przedsięwzięcia oraz przewidywane oddziaływania i proponowane rozwiązania minimalizujące je, uznał, że zasięg oddziaływania inwestycji zostanie ograniczony do działki objętej wnioskiem, nie powodując przekroczenia standardów jakości środowiska. Przy tym, w ocenie Sądu, wbrew zastrzeżeniom skarżącego, zgromadzony materiał dowodowy zawierał kompletne informacje charakteryzujące planowane przedsięwzięcie, jego uwarunkowania, w tym charakter sąsiedztwa, stanowiące wystarczającą podstawę do oceny wymogów środowiskowych. Ujawnione okoliczności sprawy nie wskazywały na potrzebę przeprowadzania oględzin działki zainwestowanej ani badań wód powierzchniowych i podziemnych, co potwierdziło również stanowisko organu właściwego z zakresu gospodarki wodnej. Obowiązki takie nie wynikały również wprost z przepisów u.o.o.ś. Wszystkie niedostatki dokumentacji przedłożonej przez inwestora zostały uzupełnione na wezwanie organu ochrony środowiska.

W ocenie Sądu, wskazane wymogi Wójt Gminy, zgodnie z art. 84 ust. 1a u.o.o.ś., zawarł w zaskarżonej decyzji tworząc warunki realizacji przedsięwzięcia adekwatne do zdiagnozowanej skali i rodzaju jego przewidywanych oddziaływań.

W kontekście dwóch zbieżnych opinii organów z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, odmienna opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie miała zasadniczego wpływu na ocenę przez Wójta potrzeby przeprowadzania w niniejszym postępowaniu oceny oddziaływania na środowisko. W tym zakresie należało podzielił stanowiska organów obu instancji, które w sposób prawidłowy odniosły się do treści tej opinii zasadnie zwracając uwagę, że określając potrzeby w zakresie ochrony wód powierzchniowych i podziemnych oraz lokalizacji miejsc postojowych organ ten wykroczył poza swoje kompetencje ustawowe wypowiadając się o zagadnieniach należących do właściwości innych organów i aktualizujących się na dalszych etapach procesu inwestycyjnego (w postępowaniu o pozwolenie na budowę). Treść opinii organu sanitarnego prowadzi do wniosku, że nie zawiera ona żadnego uzasadnienia dla wyrażonej w niej potrzeby oceny oddziaływania na środowisko. W opinii tej oprócz przytoczenia ogólnej charakterystyki przedsięwzięcia nie zawarto żadnej argumentacji uzasadniającej taką potrzebę. Powołanie się bowiem na samą okoliczność sąsiadowania planowanej inwestycji z działką zabudowaną budynkiem mieszkaniowym, bez odniesienia się do indywidulanych uwarunkowań inwestycji oraz jej sąsiedztwa, powoduje, że stanowisko organu nie było wiarygodne w tym zakresie i nie zasługiwało na uwzględnienie przy weryfikacji potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

W opozycji natomiast były pozostałe dwie opinie organów współdziałających, które nie stwierdziły potrzeby postępowania ocenowego, a ich stanowisko oparte zostało na szczegółowej analizie przedsięwzięcia, jego wielkości, rodzaju oddziaływań (hałas, substancje szkodliwe), uwarunkowań związanych z istniejącym sąsiedztwem, w tym zabudowy mieszkaniowej oraz proponowanych rozwiązań minimalizujących ewentualne oddziaływania negatywne na środowisko, w tym warunki życia ludzi. Organ szczegółowo przeanalizował proponowane przez inwestora rozwiązania technologiczne minimalizujące oddziaływanie przedsięwzięcia na komponenty środowiska oraz zdrowie ludzi wskazując m.in. na hermetyzację procesów technologicznych, system pomiaru ilości paliwa, wyposażenie instalacji paliwowej w urządzenia zabezpieczające przez przepełnieniem i przedostaniem się ognia do paliwa, szczelne i zmywalne nawierzchnie drogowe, system zbierania wód opadowych z terenu dystrybucji paliw i podczyszczanie ich w osadniku i separatorze substancji ropopochodnych.

W ocenie Sądu, zarówno organ ochrony środowiska, organ gospodarujący wodami oraz Wójt rozpoznający wniosek o wydanie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, po analizie usytuowania przedsięwzięcia oraz jego możliwego oddziaływania na środowisko, w sposób prawidłowy uznały, że w niniejszej sprawie nie ma konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Wniosek ten zostały wyrażony w postanowieniu organu pierwszej instancji z dnia 19 września 2018 r., wydanym na podstawie art. 63 ust. 1 i 2 u.o.o.ś. oraz w utrzymanej w mocy decyzji Wójta Gminy.

Organ pierwszej instancji przeprowadził szczegółową analizę istniejących czynników środowiskowych, którą podtrzymał i rozwinął organ odwoławczy. Dokonana ocena nie budzi wątpliwości Sądu. Organ pierwszej instancji w oparciu o charakterystykę przedsięwzięcia i jego oddziaływań opisanych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia oraz przy uwzględnieniu opinii organów specjalistycznych z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodnej wydał decyzję środowiskową, w której stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko i określił warunki konieczne do uwzględnienia na etapie budowy, eksploatacji przedsięwzięcia oraz w projekcie budowlanym.

Podkreślić należy, że podstawowym celem przepisów zawartych w dziale V u.o.o.ś. zatytułowanym "Ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz na obszar Natura 2000" jest zapewnienie, by realizacja nowych przedsięwzięć uwzględniała cele ochrony środowiska, nie zaś samo mnożenie procedur. Jeśli na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia można stwierdzić, że planowane przedsięwzięcie nie będzie w sposób istotny oddziaływać na środowisko, to nie jest konieczne powielanie tych informacji w raporcie oddziaływania na środowisko. Istotne bowiem jest to, że organ prowadzący postępowanie w sposób niebudzący wątpliwości ustalił, że stan środowiska po realizacji inwestycji nie ulegnie pogorszeniu, a nie to, w trakcie jakiej procedury ustalenia te zostały poczynione. Oczywiście rozważania te odnoszą się wyłącznie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko sam ustawodawca przesądził, że wymagana jest procedura sporządzenia raportu oddziaływania oraz udziału społeczeństwa.

W niniejszym postępowaniu organy administracji w sposób wnikliwy zidentyfikowały źródła oddziaływań przedsięwzięcia, tj. hałas, emisja pyłów i gazów oraz przedostawanie się do wód i gleby substancji ropopochodnych, i adekwatnie do poczynionych ustaleń zweryfikowały ich wpływ na środowisko, w tym przy zastosowaniu proponowanych przez inwestora rozwiązań zabezpieczających. Inwestor bowiem, w odniesieniu do każdego ze źródeł emisji zaproponował działania zaradcze, minimalizujące negatywny wpływ na środowisko, w tym na życie i zdrowie ludzi. Przewidziano wykonanie pasa zieleni na granicy działki inwestycyjnej z najbliższą zabudową mieszkaniową, nakazano unikanie pracy ciężkiego sprzętu na biegu jałowym, wykonywanie prac budowlanych emitujących hałas w porze dziennej, selektywne zbieranie odpadów w szczelnych pojemnikach i ich sukcesywny odbiór przez uprawnione podmioty, zbieranie wód opadowych z terenu dystrybucji paliw i podczyszczanie ich w osadniku i separatorze substancji ropopochodnych, zaopatrzenie stacji w sorbenty i czyściwo służące do usunięcia wycieków, hermetyzacja procesów technologicznych.

W ocenie Sądu, warunki sformułowane w decyzji organu pierwszej instancji i podtrzymane przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji w pełni zabezpieczają potrzeby ochrony środowiska, w tym życia i zdrowia ludzi przed niekorzystnym oddziaływaniem stacji paliw. Konkretyzacja tych potrzeb w kontekście planowanego przedsięwzięcia i przy uwzględnieniu jego specyficznych uwarunkowań została przeprowadzona prawidłowo i wnikliwie w postępowaniu, w którym nie przeprowadzono oceny oddziaływania na środowisko. Taki sposób procedowania determinował rodzaj, skala, uwarunkowania wewnętrzne i zewnętrzne przedsięwzięcia.

Brak przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie jest jednak ze szkodą dla bezpieczeństwa środowiskowego mieszkańców sąsiednich nieruchomości, w tym skarżącego, którego nieruchomość graniczy bezpośrednio z działką przeznaczoną pod planowaną stację paliw. Z charakterystyki położenia tych dwóch działek wynika, że budynek mieszkalny na działce nr [...] oddalony jest od granic działki nr [...] o około 20 metrów, a o 40 metrów od planowanych instalacji technologicznych stacji paliw. Odległości te spełniają wymogi rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowania (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1853 ze zm.).

W kontekście emisji hałasu dokładnie scharakteryzowano uwarunkowania oraz wpływ przedsięwzięcia na pogorszenie standardów emisyjnych. Działka objęta inwestycją oraz działka skarżącego położone są bezpośrednio przy drodze wojewódzkiej nr [...], która jest głównym źródłem hałasu. Z danych pochodzących z Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wynika, że natężenie ruchu na tej drodze w 2015 r. wynosiło 7000 pojazdów na dobę. Inwestor oszacował, że około 200 użytkowników wskazanej drogi będzie korzystało ze stacji paliw w ciągu doby. W konsekwencji uzasadnione jest stanowisko, że hałas generowany ruchem pojazdów korzystających ze stacji bądź zaopatrujących stację w paliwo będzie wpisywał się w hałas emitowany przez ruch pojazdów poruszających się po drodze wojewódzkiej i eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie przyczyni się do pogorszenia klimatu akustycznego. Pomimo tego przewidziano zabezpieczenie zabudowy mieszkaniowej od strony stacji odpowiednimi zadrzewieniami i zakrzewieniami.

Podkreślenia wymaga, że organy orzekające w sprawie, w tym organy współdziałające, zgodnie uznały, że przewidywane rozwiązania minimalizujące negatywne oddziaływanie stacji paliw na środowisko spowodują ograniczenie zasięgu tego oddziaływania do granic działki nr [...]. Planowane rozwiązania technologiczne, zwłaszcza hermetyzacja procesów technologicznych, zastosowanie systemu odbioru wód deszczowych po ich podczyszczeniu w separatorze, urządzeń zabezpieczających przed emisją par produktów naftowych do powietrza w trakcie eksploatacji stacji, doprowadzi w pespektywie do ograniczenia emisji pyłów i gazów do powietrza generowanych pracą stacji paliw do minimum. W konsekwencji organy prawidłowo uznały, że projektowane przedsięwzięcie nie pogorszy parametrów stanu zanieczyszczenia powietrza ani wód istniejącego na tym terenie.

Ze wskazanych wyżej względów zastrzeżenia skarżącego odnośnie braku uwzględnienia oddziaływania skumulowanego planowanej stacji paliw ze stacją paliw zlokalizowaną przy tej samej drodze wojewódzkiej, oddalonej o około 300 m od działki zainwestowanej, nie są uzasadnione. Skoro organy wyspecjalizowane w zakresie ochrony środowiska i gospodarki wodnej, opierając się na dokumentacji przedsięwzięcia stwierdziły, że jego oddziaływanie zostanie ograniczone do terenu objętego inwestycją, to trudno obronić twierdzenie o możliwości kumulacji oddziaływań z innymi przedsięwzięciami istniejącymi w sąsiedztwie, w tym ze stacją paliw oddaloną od przedmiotowej inwestycji o 300 m. Podobnie nie potwierdziły się zarzuty skarżącego odnośnie braku analizy oddziaływań skumulowanych planowanej inwestycji z funkcjonującą na działce nr [...] nielegalną bazą transportową. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia, zawierającej projekt zagospodarowania działki nr [...] wynika, że w ramach inwestycji nie przewidziano jakiejkolwiek bazy transportowej, której funkcjonowanie wpłynęłoby na zmianę środowiskowej oceny planowanego przedsięwzięcia. Przepis art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.o.o.ś. nakazuje charakterystykę przedsięwzięcia i ocenę skumulowanych oddziaływań w powiązaniu z przedsięwzięciami realizowanymi bądź już zrealizowanymi, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Taka potrzeba w niniejszej sprawie nie zaktualizowała się. Z informacji zawartych w karcie wynika, że w ramach planowanego przedsięwzięcia jedyny funkcjonujący na działce nr [...] obiekt socjalno – handlowy ulegnie adaptacji pod budynek stacji paliw.

Natomiast kwestia oceny racjonalności wyboru lokalizacji stacji paliw na działce nr [...] pozostaje poza zakresem oceny organów w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia. Kwestia ta pozostaje bez wpływu na osiągnięcie celów postępowania środowiskowego, w toku którego analizie poddawane jest przedsięwzięcie w kształcie zaproponowanym przez inwestora.

Sąd za nietrafne uznał zarzuty skargi odnoszące się do wystąpienia w sprawie powagi rzeczy osądzonej. Z wyjaśnień Kolegium wynika bowiem, że jedyne postępowanie środowiskowe, niezakończone wydaniem decyzji środowiskowej, odnoszące się do działki nr [...], dotyczyło inwestycji polegającej na budowie budynku socjalno – handlowego.

W ocenie Sądu organy administracji obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań stacji paliw, realizując wymogi przewidziane w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W ten sposób zgromadziły materiał dowodowy, który stanowił kompletną i wystarczającą podstawę do poczynienia wiarygodnych ustaleń istotnych w niniejszej sprawie okoliczności faktycznych i prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Ogólnikowe i niezindywidualizowane do realiów planowanej inwestycji zarzuty skargi nie zdołały podważyć ustaleń organów i podjętego na ich podstawie rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.