Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 782/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 67 § 5, art. 194, art. 178 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2630/13 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie z dnia 21 kwietnia 2016r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2630/13 oddalił skargę T. D. (dalej: skarżący) - działającego osobiście oraz w imieniu [...], w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony do rąk ustanowionego przez T. D. profesjonalnego pełnomocnika w dniu 24 listopada 2014 r.

W dniu 21 września 2015 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek T. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i przyznanie pomocy prawnej poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia został sporządzony w terminie i doręczony ówczesnemu pełnomocnikowi. Z uwagi jednak na rozwiązanie umowy z zastępującym go adwokatem, a także mając na uwadze przymus adwokacki nie mógł we własnym zakresie zapewnić sobie profesjonalnej obsługi prawnej.

Pismem z dnia 26 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał T. D. do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej.

W dniu 8 marca 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga kasacyjna podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika wraz z pełnomocnictwem udzielonym przez T. D. temu pełnomocnikowi.

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. D. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r. Powyższe postanowienie Sąd doręczył T. D. osobiście.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. D. osobiście. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), polegające na braku wnikliwej i obiektywnej analizy przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. W zażaleniu skarżący powtórzył argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 2630/13 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r. zostało doręczone T. D. osobiście. Tymczasem wcześniej, tj. w dniu 8 marca 2016 r. na skutek wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej, wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga kasacyjna wraz z pełnomocnictwem udzielonym przez T. D. profesjonalnemu pełnomocnikowi - adwokatowi C. R. W treści pełnomocnictwa T. D. zawarł oświadczenie, że upoważnia adwokata C. R. do zastępowania go w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2630/13 WSA w Warszawie w postępowaniu kasacyjnym oraz do składania wszelkich oświadczeń materialnych w postępowaniu przesądowym oraz we wszystkich instancjach administracyjnych – sądowych oraz w postępowaniu egzekucyjnym z prawem udzielenia substytucji. Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnictwo to zostało cofnięte.

Stosownie do art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Z powyższego przepisu wynika zatem, że jeżeli strona w postępowaniu sądowo-administracyjnym reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, wówczas Sąd obowiązany jest wszelką korespondencję przesyłać na adres ustanowionego pełnomocnika. Przepis ten w tym zakresie nie przewiduje żadnych wyjątków.

W niniejszej sprawie w świetle treści przedłożonego pełnomocnictwa należało rozważyć konieczność zastosowania tej normy. W istocie bowiem zgodnie z jej postanowieniami jeśli doręczenie następuje do rąk strony mimo, że ustanowiła ona pełnomocnika nie może zostać uznane za skuteczne, co oznacza że nie wywiera skutku procesowego. W konsekwencji nie rozpoczyna biegu termin do złożenia przysługującego tej stronie środka zaskarżenia, a wywiedzione w takiej sytuacji zażalenie należy uznać za przedwczesne . W istocie bowiem termin do złożenia zażalenia rozpoczyna swój bieg jedynie w razie prawidłowo(zgodnie z art. 67§5 p.p.s.a.) dokonanego doręczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść wskazanego pełnomocnictwa czyni koniecznym od chwili jego złożenia dokonywanie wszelkich doręczeń do rąk ustawionego pełnomocnika. Doręczenie kontrolowanego postanowienia T. D. osobiście, z pominięciem adwokata C. R. skutkowało nierozpoczęciem biegu terminu do złożenia zażalenia na to rozstrzygnięcie. W tej sytuacji zażalenie z dnia 21 kwietnia 2016r., sporządzone i złożone osobiście przez T. D. należało uznać za przedwczesne, a przez to podlegające odrzuceniu na zasadzie przepisu art.178 w związku z art. 197§2 p.p.s.a

Powyższe rozstrzygnięcie oznacza, iż po powrocie akt do sądu I instancji postanowienie z dnia 4 kwietnia 2016r. należy skierować do pełnomocnika skarżącego T. D. i dopiero od tej daty rozpocznie bieg termin z art. 194§2 p.p.s.a. do złożenia zażalenia przez T. D.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia .