Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 83/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. T. na pismo Komendanta Miejskiego Policji w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opinii warunkującej dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

F. T. jest zatrudniony jako górnik pod ziemią w [...] Spółce Węglowej SA Oddział KWK "A". Pracodawca strony zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w G. o wydanie opinii warunkującej dostęp pracownika do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Organ pismem z dnia 25 listopada 2014r. nr [...] poinformował pracodawcę oraz F.T. na podstawie art. 19 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2002r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (Dz.U. z 2002r. Nr 117, poz. 1007 ze zm., zwana dalej "ustawą"), że pracownik nie posiada nienagannej opinii, bowiem nie przestrzega porządku prawnego.

F. T. pismem z dnia 9 grudnia 2014r. zwrócił się do organu o zmianę opinii z dnia 25 listopada 2014r. Komendant w odpowiedzi z dnia 15 grudnia 2014r. odmówił zmiany opinii wskazując, że fakt skazania za czyn z art. 200 § 1 K.k. wystarczy do uznania, że nie może zostać wydana nienaganna opinia na użytek postępowania w przedmiocie zezwolenia na dostęp do materiałów wybuchowych.

Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 19 grudnia 2014r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł, że zgodnie z art. 19 pkt 4 ustawy przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej umożliwiają dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego osobie, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne przeciwko bezpieczeństwu państwa, porządkowi publicznemu, życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu. Zdaniem pełnomocnika wnioskodawca spełnia tę przesłankę, co potwierdza zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego z 9 grudnia 2014r.

Pismem z dnia 14 stycznia 2015r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 w zw. z art. 52 § 3 i 4 oraz art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na czynność Komendanta Miejskiego Policji w G. z dnia [...] nr [...]. Pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 19 pkt 5 ustawy z 21 czerwca 2002r. poprzez bezpodstawne stwierdzenie, że fakt skazania osoby wyrokiem karnym przesądza o konieczności braku wydania nienagannej opinii niezbędnej do dopuszczenia osoby do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonej czynności oraz stwierdzenie, że F. T. posiada nienaganną opinię zgodnie z powołanym art. 19 pkt 5 ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest

w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne

i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co

w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) w skrócie "P.p.s.a.", zgodnie

z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Ponadto zgodnie z art. art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

Pełnomocnik skarżącego zakwestionował pismo Komendanta Miejskiego Policji w G. z dnia [...] nr [...] informujące na podstawie art. 19 pkt 4 i 5 ustawy, że skarżący nie posiada nienagannej opinii, warunkującej uzyskanie dostępu do materiałów przeznaczonych do użytku cywilnego. Zdaniem pełnomocnika, pismo to stanowi zaskarżalną do Sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. czynność z zakresu administracji publicznej. W ocenie Sądu takie stanowisko jest błędne z powodów podanych poniżej.

Pracodawca F. T., czyli [...] Spółka Węglowa prowadziła postępowanie, którego przedmiotem było uzyskanie przez skarżącego dostępu do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Zgodnie z art. 19 ustawy przedsiębiorca, kierownik jednostki naukowej umożliwiają dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego osobie, która:

1) ukończyła 21 lat;

2) zdała egzamin, o którym mowa w art. 20;

3) nie wykazuje zaburzeń psychicznych, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego;

4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne przeciwko bezpieczeństwu państwa, porządkowi publicznemu, życiu lub zdrowiu ludzi albo mieniu;

5) posiada nienaganną opinię wydaną przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji właściwego dla miejsca zamieszkania.

Postępowanie takie kończy się egzaminem, o którym mowa w art. 20. Osobie, która uzyskała pozytywny wynik egzaminu, wydaje się zaświadczenie potwierdzające przygotowanie zawodowe do wykonywania prac związanych z dostępem do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego (§ 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 4 lipca 2005r. w sprawie szkolenia i egzaminowania osób mających dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego Dz.U. z 2005r. Nr 135, poz. 1140 ze zm.). Jednym z warunków formalnych przystąpienia do takiego egzaminu jest zgodnie z art. 19 pkt 5 ustawy posiadanie nienagannej opinii wydanej przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji właściwego dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Zdaniem Sądu postępowanie prowadzone przez Komendanta jest postępowaniem uzgodnieniowym, w ramach postępowania głównego, którego przedmiotem jest wydanie zaświadczenia potwierdzającego przygotowanie zawodowe. Postępowanie uzgodnieniowe odbywa się na zasadach określonych w 106 K.p.a. Zgodnie z art. 106 § 5 K.p.a. zajęcie stanowiska przez organ współdziałający następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Komendant Miejski Policji w G. rozpoznając wniosek pracodawcy skarżącego o wydanie opinii w trybie art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2002r. powinien zająć stanowisko w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie do [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w K. Dopiero rozstrzygnięcie organu odwoławczego (wydane po wniesieniu takiego zażalenia) może być przedmiotem skargi do Sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.