Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 553/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 84
journal: Dz.U. 2020 poz 55
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji dotyczącej zezwolenia na usunięcie drzew i wezwania do wniesienia opłaty za usunięcie krzewów oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 553/20

Uzasadnienie

A.Z., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] roku (znak [...]), utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...] r. (Nr [...], znak: [...]) wydaną w przedmiocie weryfikacji obowiązków nałożonych na stronę decyzją Prezydenta Miasta Ł. z [...] r. (Nr [...]; znak: [...]).

Dotychczasowy przebieg postępowania jest następujący:

Dnia [...] września 2014 r. w decyzji nr [...] A.Z. prowadzącemu działalność gospodarczą A (dalej: skarżący) zezwolono na usunięcie 12 sztuk drzew i 28 m2 krzewów z uwagi na ich kolizję z inwestycją polegającą na budowie budynku handlowo-usługowego. Decyzja na usunięcie ww. drzew i krzewów wydana została z równoczesnym naliczeniem opłaty za usunięcie 12 sztuk drzew i 28 m2 krzewów i jej odroczeniem na okres trzech lat. Warunkiem odroczenia opłaty było dokonanie nasadzeń zamiennych w postaci 12 sztuk drzew (6 sztuk klonów pospolitych odmiany kulistej i 8 sztuk świerków kujących odmiany srebrzystej) oraz 28 m² krzewów ligustru pospolitego o zadanych parametrach to znaczy: drzewa o wysokości powyżej 1,5 m; krzewy sadzonki z dobrze wykształconym systemem korzeniowym i pędami o wysokości co najmniej 0,5 m na terenie nieruchomości przy ul. B 50 w Ł. (działka ewidencyjna nr 2/33 w obrębie [...]), w terminie do 30 kwietnia 2015 r. Strona zobowiązana została do posadzenia sadzonek gwarantujących ich prawidłowy wzrost, rozwój i trwałe zachowanie żywotności, a także do powiadomienia Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta L. o dokonaniu nowych nasadzeń.

W związku z upływem terminu odroczenia opłaty, pismem z 21 lutego 2019 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w celu sprawdzenia spełnienia warunku określonego w/w decyzji, tj. sprawdzenia dokonania nasadzeń i oceny ich żywotności.

W postępowaniu wezwano skarżącego do udostępnienia ww. nieruchomości w związku z koniecznością przeprowadzenia oględzin. W umówionym miejscu i czasie strona nie stawiła się, zatem oględziny przeprowadzono bez udziału strony. Na gruncie stwierdzono, że w miejscu określonym w załączniku do decyzji [...] z [...] września 2014 r. nie wprowadzono nasadzeń zamiennych w postaci 6 szt. klonów pospolitych odm. kulistej, 8 szt. świerków kłujących odm. srebrzystej oraz 28 m2 ligustru pospolitego. Na wezwanie organu strona wyjaśniła, że działka ewidencyjna nr 2/33 w obrębie [...] została sprzedana firmie C Sp. z o.o., a nowy właściciel zgodnie z załączonym do pisma aktem notarialnym (Repertorium A nr [...] z [...] czerwca 2017 r.) przejął na siebie wszystkie prawa do projektów budowlanych oraz pozostałych projektów i dokumentacji, innych decyzji oraz pozostałych pozwoleń. Ponadto – zdaniem skarżącego - do 30 września 2015 r., tj. terminu wyznaczonego w decyzji na usunięcie drzew i krzewów nie zostały rozpoczęte prace budowlane, a co za tym idzie nie usunięto drzew i krzewów objętych zezwoleniem.

Organ I instancji przeanalizował dostępne ortofotomapy z 10.06.2014 r., 10.02.2015 r. oraz 2017r. Na podstawie ortofotomapy z 2014 r. stwierdzono, że rozpoczęto prace budowlane w obrębie nieruchomości przy ul. B 50, lecz widoczne są wszystkie drzewa i krzewy wnioskowane do usunięcia. Na ortofotomapie z 10.02.2015 r. oraz z 2017 r. zaobserwowano, że w miejscu krzewów leszczyny (nr inw. 1) zbudowano parking samochodowy, nie usunięto natomiast drzew znajdujących się przy wschodniej granicy działki (nr inw.4, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23 i 25).

Z uwagi na nieusunięcie drzew przed upływem terminu realizacji zezwolenia organ stwierdził, że decyzja w części dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie 12 szt. drzew stała się bezprzedmiotowa z uwagi na rezygnację przez jej adresata z uprawnień przez nią nadanych. Wobec tego organ - na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. - stwierdził wygaśnięcie decyzji w omawianej części. Jednocześnie z uwagi na usunięcie 28 m² krzewów leszczyny pospolitej w terminie uprawniającym skarżącego i nie dopełnienie warunku polegającego na zastąpieniu usuwanych krzewów nowymi krzewami ligustru pospolitego organ naliczył opłatę za usunięcie przedmiotowego krzewu (w sposób proporcjonalny do liczby usuniętych krzewów) na podstawie art. 84 ust. 7 i 8 i ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tj.: Dz.U. z 2020 r., poz. 55) [dalej: ustawa o ochronie przyrody]. Organ jednocześnie wskazał, że naliczoną opłatę w wysokości 6.994,12 zł należy wpłacić na konto Wydziału Księgowości w Departamencie Finansów Publicznych Urzędu Miasta Ł. nr [...] w terminie 14 dni od dnia, w którym ww. decyzja stanie się ostateczna.

W odwołaniu od powyższej decyzji A.Z. wskazał, że zezwolenie nie zostało skonsumowane i stało się wobec niego bezprzedmiotowe, gdyż termin usunięcia drzew oraz wykonania nowych nasadzeń mijał ostatecznie 30 września 2015 r., a do tego czasu nawet nie została rozpoczęta przeze niego budowa obiektu handlowego, a co za tym idzie do tego terminu nie zostało usunięte żadne z drzew. Natomiast część działki nr 2/33, na której znajdowały się krzewy leszczyny przeznaczone do usunięcia, firma A, zgodnie z porozumieniem z [...] grudnia 2014 r., udostępniła firmie E na cele budowy parkingu wraz z częścią infrastruktury towarzyszącej. Wraz z przekazanym prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane firma E Sp. z o.o. Sp. kom. jako inwestor przejęła wszystkie prawa i obowiązki wynikające z wszelkich czynności koniecznych do wykonania parkingu na działce 2/33 obręb [...] w pełnym zakresie do spełnienia warunków z porozumienia, a co za tym idzie również wszelkie decyzje, np. te dot. przedmiotowej wycinki i nasadzeń, czy przekładek kabli, usunięcie kolizji lub przyłączenia mediów. Ponadto przedmiotowy teren został sprzedany firmie C Sp. z o.o z siedzibą w W., zgodnie z repertorium A Nr [...] z [...].06.2017 r. Z treści niniejszej umowy jasno wynika, iż spółka C wraz z zakupem działki 2/33 przejęła na siebie wszystkie prawa do projektów budowlanych oraz pozostałych projektów i dokumentacji, innych decyzji oraz pozostałych pozwoleń. Skarżący podniósł, że nie odpowiada za w/w wykonane prace, załatwianie wszelkich formalności oraz kontaktu z urzędami i innymi instytucjami, gdyż w tym celu zostało udzielone stosowne pełnomocnictwo. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i odstąpienie od wymierzonej kary.

Wspomnianą na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu Kolegium przytoczyło ustalenia organu I instancji oraz odniosło się do zarzutów odwołania.

Kolegium podkreśliło, że strona nie kwestionuje dokonanych ustaleń w zakresie usuniętych krzewów wskazuje jednak, że obecnie nie jest użytkownikiem wieczystym w/w nieruchomości oraz podnosi, że [...] grudnia 2014 r. podpisała umowę w formie aktu notarialnego, zgodnie z treścią którego udzieliła firmie E Sp. z o.o. sp. kom. tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością składającą się z działki nr 2/33 obręb [...] w Ł. celem wybudowania parkingu wraz z infrastrukturą towarzyszącą służącego firmie E. W związku z powyższym firma E przejęła wszystkie prawa do projektów budowlanych oraz pozostałych projektów i dokumentacji, decyzji oraz pozostałych pozwoleń niezbędnych w celu realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, a co za tym idzie firma A nie odpowiadała za przedmiotowe prace, załatwianie wszelkich formalności oraz kontakt z urzędami i innymi: instytucjami gdyż w tym celu zostało udzielone stosowne pełnomocnictwo.

W pierwszej kolejności Kolegium zauważyło, że strona do odwołania nie załączyła nawet fragmentu kserokopii ww. umowy nie wspominając o kopii pełnomocnictwa (tym samym twierdzenia strony są gołosłowne). Nie zmienia to jednak faktu, że za czynność pełnomocnika odpowiada mocodawca. Z akt sprawy jak i ksiąg wieczystych – w ocenie Kolegium - wynika jednoznacznie, że A.Z. przestał być użytkownikiem wieczystym nieruchomości 21 czerwca 2017 r., a zatem to on odpowiadał za to co dzieje się na jego nieruchomości, szczególnie, że sam wystąpił o zgodę na usunięcie drzew i krzewów. Kolegium zwróciło uwagę, że co do zasady nie można przenieść praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnych (prawa publicznego) za pomocą umów cywilnoprawnych (prawo prywatne) nie zależnie od ich formy. Kolegium, stoi na stanowisku, że nie ma znaczenia w sprawie, iż odwołujący się nie jest już posiadaczem nieruchomości, na której nie dokonał nasadzeń zastępczych, bowiem obowiązek posiadacza zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów, w stosunku do którego odroczono termin płatności należnej opłaty, z uwagi na udzielenie zezwolenia pod warunkiem zastąpienia wyciętych drzew/krzewów innymi ściśle określonymi drzewami/krzewami nie jest zależny od tego czy w przyszłości pozostanie nadal posiadaczem gruntu. Idąc tokiem myślenia odwołującego się organ administracji nie mógłby orzec także o umorzeniu opłaty z tytułu usunięcia drzew wnioskodawcy, bowiem nie jest już on posiadaczem nieruchomości.

Kolegium zaznaczyło, że decyzja o udzieleniu zezwolenia na wycięcie drzew i krzewów zawiera jednocześnie uprawnienie, jak też warunki na jakich uprawniony podmiot może z tego uprawnienia skorzystać. Jednym z tych warunków jest uiszczenie opłaty lub dokonanie nowych nasadzeń mających zrekompensować zmiany w środowisku, jakie powstały wskutek działalności podmiotu uprawnionego do jego pogorszenia. Decyzja ta będąc decyzją ostateczną wiąże zarówno organ I instancji jaki i Kolegium oraz stronę postępowania. W świetle obowiązujących przepisów prawa orzecznictwa i doktryny prawa nie ma najmniejszych wątpliwości, że postępowanie "sprawdzające" wykonanie obowiązków nałożonych decyzją zezwalającą na wycinkę drzew jest nowym postępowaniem i zastosowanie w nim mają przepisy obowiązujące w dniu wdania decyzji "kontrolnej".

Kolegium zaakcentowało, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z [...] września 2014 r. (nr [...]) zezwalająca na usunięcie drzew i krzewów, nie była kwestionowana w żadnym trybie postępowania, tym samym strona była zobowiązana wykonać wskazane obowiązki zgodnie z jej treścią.

Z uwagi na to, że odwołujący się zaskarżył decyzję organu I instancji w całości Kolegium również odniosło się do kwestii wygaszenia decyzji w części dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie 12 szt. drzew (1 szt. topoli mieszańca euroamerykańskiego, 9 szt. świerków kłujących oraz 2 szt. żywotników zachodnich), gdyż stała się ona bezprzedmiotowa. Kolegium analizując art. 162 k.p.a. uznało, że decyzja w tym zakresie nie narusza praw strony, a samo rozstrzygnięcie ma charakter deklaratoryjny, porządkujący obrót prawny. Kolegium miało wątpliwości czy w jednej decyzji można wygasić decyzję pierwotną w części oraz wezwać do wniesienia opłaty z pozostałej części decyzji, nie mniej ze względu na ekonomikę procesową oraz ustalenie w postępowaniu sprawdzającym stopień realizacji decyzji pierwotnej uznało, że takie działanie organu I instancji jest dopuszczalne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A.Z. podtrzymał stanowisko wyrażone w odwołaniu a ponadto wyjaśnił, iż nabył działkę nr 2/33 obręb [...] położoną przy ul. B 50 w Ł., a następnie dla przedmiotowej działki otrzymał od Urzędu Miasta w Ł. decyzję o pozwoleniu na budowę obiektu handlowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą, następnie uzyskał zezwolenie na usunięcie 12 szt. drzew oraz 28m² leszczyny samosiejki znajdujących się na wspomnianej działce. Skarżący podkreślił, iż zwrot "28m² leszczyny" nie określono ani ilości krzewów ani ich zagęszczenia, a przedmiotowe "28m² leszczyny" jest pojęciem bardzo względnym, ogólnym. Skarżący zarzucił organowi, iż wówczas nie określił czy krzewy były przed czy po pielęgnacji, jak bardzo rozłożyste były ich gałęzie, o jakiej porze roku dokonano pomiarów, czy krzewy były z liśćmi, co zwiększa ich objętość, czy nie, czy były ośnieżone albo mokre.

Dalej skarżący wskazał, iż pomimo wyżej opisanej sytuacji oraz faktu sprzedaży działki nr 2/33 obręb [...] firmie C Sp. z o.o. z siedzibą w W. w dniu [...] czerwca 2017 r. oraz pomimo wygaśnięcia wydanej decyzji dotyczącej wycinki drzew oraz nasadzeń zastępczych, firma A, jako podmiot zainteresowany utrzymaniem i zwiększeniem ilości zieleni, z własnej woli oraz własnym kosztem posadziła na przedmiotowej działce drzewa i krzewy w ilości oraz gatunku zgodnego z wygaszoną i nie będącą już w mocy decyzją Prezydenta Miasta Ł. decyzja nr [...].

Skarżący zarzucił organowi, iż nie wziął pod uwagę dokonanych przez niego nasadzeń, co powinno skutkować odstąpieniem od nałożonej kary poprzez zbilansowanie tych kosztów kosztami poniesionymi przez firmę A na dokonanie nasadzeń, o których mowa powyżej.

Skarżący również wyjaśnił, że nie angażował się w tok postępowania budowlanego prowadzonego przez inwestora - firmę E, a zatem nie ma wiedzy czy i kiedy dokonano nasadzeń zastępczych oraz wniósł o "o powołanie spółki E Sp. z o.o. S.K. jako stronę w postępowaniu".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy wniosek taki złożył organ (pismo z 4 listopada 2020 r.), a strona skarżąca pismem z 4 grudnia 2020 r. wyraziła zgodę na przeprowadzenie postępowania w trybie uproszczonym.

Przeprowadzając badanie zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy też przepisów postępowania, skutkujących koniecznością uchylenia tego rozstrzygnięcia.

Osią sporu w sprawie pozostają dwa zagadnienia: czy w wyniku przeniesienia praw do dysponowania nieruchomością zasadnie obarczono opłatą adresata zezwolenia na usunięcie drzew oraz czy istotnie strona skarżąca zrealizowała swój obowiązek w zakresie nasadzeń zastępczych, od którego spełniania uzależnione jest umorzenie opłaty za usunięcie drzew.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowił art. 84 ustawy z 16 kwietnia 2014 r. o ochronie przyrody (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 55 ) [dalej: ustawa o ochronie przyrody]. Zgodnie z przywołanym przepisem posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu (ust.1). Opłaty naliczane są w zezwoleniu na usunięcie drzewa lub krzewu i pobierane przez organ właściwy do wydania tego zezwolenia (ust. 2). W przypadku naliczenia opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu oraz uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu albo wykonania nasadzeń zastępczych, organ właściwy do wydania zezwolenia odracza termin uiszczenia opłaty za jego usunięcie na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie lub wykonanie nasadzeń zastępczych (ust. 3). W przypadku niewykonania nasadzeń zastępczych, o których mowa w ust. 3 lub części z nich, zgodnie z zezwoleniem na usunięcie drzewa lub krzewu, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem (ust. 7).

Konsekwencją odroczenia terminu płatności, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, jest konieczność powrotu do sprawy opłaty za usunięcie po upływie terminu odroczenia, celem ustalenia, czy nałożony obowiązek został wykonany zgodnie z wydanym zezwoleniem, a jeśli tak, to czy przesadzone lub nasadzone zastępczo drzewa lub krzewy zachowały żywotność, a jeśli nie, to z jakiej przyczyny. Chociaż jest to całkowicie nowe postępowanie administracyjne (tylko bowiem w ramach sformalizowanego postępowania administracyjnego organ może dokonać wiążących ustaleń), to jest ono prowadzone przez pryzmat granic nadanych uprzednio zezwoleniem udzielonym na rzecz skarżącego.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zgodnie z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2009 r., II GPS 6/08 prawa i obowiązki administracyjne są, co do zasady, nieprzenaszalne. Jest to zatem reguła odwrotna od obowiązującej w prawie cywilnym, w którym, zasadniczo, możliwa jest zmiana podmiotu praw i obowiązków cywilnoprawnych. Ponadto zmiana podmiotu decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. co do zasady nie jest dopuszczalna (por. wyrok NSA z 12 września 2006 r., I OSK 1251/05; wyrok NSA z 23 września 2016 r, II OSK 3119/14 oraz J. Malanowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Warszawa 2015, s. 774). Wyjątki od tej zasady przewidujące możliwość zmiany podmiotu praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnych określają przepisy szczególne. Możliwość taką ustawodawca dopuścił między innymi w art. 40 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz w art. 63 ust. 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Analizowana w niniejszej sprawie ustawa o ochronie przyrody nie wprowadza żadnych odrębnych uregulowań w tym zakresie.

W świetle powyższego - oraz wbrew stanowisku przedstawionemu w skardze - udzielonego skarżącemu zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów nie można było przenieść na inny podmiot i w rezultacie nie było potrzeby badania w toku postępowania przed organami i tutejszym sądem umów cywilnoprawnych między skarżącym i jego następcą prawnym, ani tym bardziej zawiadamiania następcy prawnego o postępowaniu. Zatem zasadnie organ przystąpił do badania przesłanki z art. 84 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody.

W niniejszej sprawie strona podnosi, że pomimo przeniesienia własności nieruchomości oraz pomimo wygaśnięcia wydanej decyzji dotyczącej wycinki drzew oraz nasadzeń zastępczych, skarżący, jako podmiot zainteresowany utrzymaniem i zwiększeniem ilości zieleni, z własnej woli oraz własnym kosztem posadził na przedmiotowej działce drzewa i krzewy w ilości oraz gatunku zgodnym z wygaszonym zezwoleniem.

Tutejszy Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że skoro nasadzenia zastępcze mają na celu możliwie najlepszą kompensatę strat w lokalnych zasobach przyrodniczych, a nie tylko ogólnie w zasobach przyrodniczych jako takich, to organ uprawniony jest do wskazania miejsca wykonania takich nasadzeń (por. wyrok NSA z 31 marca 2017 r., II OSK 1965/15, CBOSA).

W rozpoznawanej sprawie niesporne jest, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z [...] września 2014 r. (Nr [...]) zezwalająca na usunięcie drzew i krzewów, nie była kwestionowana w żadnym trybie postępowania, tym samym strona była zobowiązana wykonać wskazane obowiązki zgodnie z jej treścią.

Skoro zatem treść obowiązku została określona w ostatecznej decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzew, a przepisy prawa nie dają podstaw do zmiany treści tego obowiązku w trybie art. 84 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody (por. wyrok NSA z 24 września 2015 r., II OSK 169/14), to strona skarżąca nie mogła skutecznie podnosić w niniejszym postępowaniu kwestii związanych ze zmianą lokalizacji wykonania nasadzeń i przyczyn podjęcia takich działań.

Podejmując czynności faktyczne sprzeczne z treścią ostatecznej decyzji administracyjnej, strona skarżąca dokonała samowolnej modyfikacji jej treści, do której nie była uprawniona. Ponadto trzeba mieć na względzie, że zaskarżona decyzja nie ma charakteru uznaniowego, lecz jest typową decyzją związaną, gdyż organ po stwierdzeniu zaistnienia określonych przez prawo przewidzianych przesłanek, ma obowiązek wydać decyzję o określonej treści (por. wyrok NSA z 31 marca 2017 r., II OSK 1965/15).

Z kolei przeliczenie opłaty w trybie art. 84 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody, wobec niewykonania obowiązku nasadzeń zastępczych zgodnie z zezwoleniem na usunięcie drzewa (krzewu), jest formą sankcji za brak ekwiwalentnego zastąpienia unicestwionego elementu przyrody, jakim jest drzewo (krzew). Z uzasadnienia projektu ustawy (druk nr 2656) wynika, że przykładowo za nasadzenia niezgodne z zezwoleniem uznano nasadzenia mniejsze lub innego gatunku. W tym miejscu zaakcentować jednak trzeba, że przepis art. 84 ust. 7 ustawy o ochronie przyrody stanowi o każdej niezgodności nasadzeń z zezwoleniem nie rozróżniając ciężaru tej niezgodności, a więc – zgodnie z wykładnią lege non distinguente nec nostrum est distinguere – w tym stanie faktycznym umiejscowienie krzewów niezgodnie z zezwoleniem niezależnie od przyczyn i intencji strony (nawet jeśli utrzymały żywotność) nie daje podstaw do umorzenia opłaty.

Nałożenie omawianej sankcji muszą poprzedzać ustalenia, które w sposób bezsporny pozwolą stwierdzić, że w konkretnym układzie faktycznym doszło do uruchomienia normy sankcyjnej. W niniejszej sprawie sprowadza się to do ustalenia, ile spośród dokonanych nasadzeń zastępczych znajduje się w lokalizacji wskazanej w zezwoleniu. Niesporne w sprawie jest, że usunięto 28 m² leszczyny pospolitej. Jednak z uwagi na niedopełnienie warunku polegającego na zastąpieniu usuwanych krzewów nowymi krzewami ligustru pospolitego we wskazanej w zezwoleniu lokalizacji organ zobowiązany był naliczyć opłatę za usunięcie krzewu. Jak wcześniej już wyjaśniono, dokonanie nasadzeń kompensujących straty w przyrodzie nawet w innym miejscu, niż wskazano w zezwoleniu, nie zwalnia z konieczności uiszczenia spornej opłaty.

Także zarzut skargi odnoszący się do niejasnego zwrotu "28m² leszczyny" jest niezasadny, gdyż zezwolenie nie było kwestionowane i jest ostateczne, a obecnie podnoszony zarzut jest już spóźniony.

Końcowo należy jeszcze odnieść się do stwierdzenia na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. wygaśnięcia decyzji w części dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie 12 drzew z uwagi na nieusunięcie drzew przed upływem terminu realizacji zezwolenia.

Przepis art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. z natury rzeczy dotyczy decyzji, które albo nie zostały jeszcze wykonane i na skutek określonych zdarzeń faktycznych wykonanie ich stało się bezprzedmiotowe (niemożliwe), albo decyzji, które są w trakcie wykonywania lub wykonane w części, ale dalsze ich wykonywanie może być uznane za bezprzedmiotowe. Według poglądów doktryny, bezprzedmiotowość decyzji wynika w szczególności z rezygnacji przez stronę z nadanych jej uprawnień. Uznać więc można, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w części dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie 12 drzew, decyzja w tym zakresie nie narusza praw strony, służy uporządkowaniu i pewności obrotu prawnego, a więc jednocześnie leży to w interesie społecznym i w interesie strony.

Rekapitulując, Sąd uznał działanie organów administracji w przedmiotowej sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się również naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł w wyroku o oddaleniu skargi w całości.

dc