Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 10/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6146 Sprawy uczniów
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 64 par 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 161 par 1 pkt 1 w zw. z art. 64 par 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. G. o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu/Politechniki/Akademii grzywny postanawia 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz P. G. kwotę [...](sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

P. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu/Politechniki/Akademii grzywny za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia [...] listopada 2020r.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Rektor Uniwersytetu wniósł o jego oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2022 r. skarżący wniósł o orzeczenie o zasadności niniejszego wniosku oraz o odstąpienie od wymierzenia grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pismo skarżącego zawierające oświadczenie o odstąpieniu od wymierzenia grzywny Sąd uznał jako cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż niniejsza sprawa dotyczy jedynie rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny, a nie bezczynności organu w przekazaniu skargi. Dlatego też Sąd nie jest władny by oceniać zwłokę w przekazaniu skargi.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym i sprowadza się do rezygnacji przez stronę skarżącą z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jej praw i interesów, a tym samym z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. B. Dauter w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Polska 2018).

Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku wszczynającego postępowanie, a takim jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze.

Po analizie akt sprawy oraz złożonego przez skarżącego oświadczenia, Sąd orzekający w niniejszym składzie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny jako niedopuszczalne. Tym samym związany cofnięciem wniosku, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie wniosku służyć ma obejściu prawa.

W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.