Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 616/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zgodnego z wnioskiem strony stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od gier za sierpień 2010 r. p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] grudnia 2010 r., odmawiającą zgodnego z wnioskiem strony stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od gier za sierpień 2010 r.

Skargę do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej złożyła skarżąca Spółka.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie I SA/Bk 188/11 WSA

w Białymstoku uchylił decyzje organów obu instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. II FSK 504/12 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r.,

poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy

w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające

w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.

Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej.

Podstawą prawną zaskarżonych decyzji są m.in. przepisy art. 71, art. 77, art. 129, art. 139 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540), dalej u.g.h.

Wskazać trzeba, że do Trybunału Konstytucyjnego została skierowana skarga konstytucyjna o zbadanie zgodności art. 139 ust. 1 u.g.h. z art. 2 w związku z art. 20, art. 21, art. 22, art. 31, art. 64 ust. 1 i ust. 3, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt SK 3/14. Przedmiotem tej skargi konstytucyjnej jest przepis prawa wprost stanowiący materialnoprawną podstawę wydania decyzji w rozpoznawanej sprawie. Od oceny zgodności art. 139 ust. 1 u.g.h. z Konstytucją RP zależeć będzie zatem dokonana przez sąd administracyjny kontrola legalności wydanej w stosunku do Spółki decyzji.

Ponadto na uwagę zasługuje, że NSA postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie o sygnaturze II GSK 686/13 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy

o grach hazardowych, są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?.

W uzasadnieniu pytania prawnego wskazano, że:

- obowiązek notyfikacji Komisji Europejskiej projektu regulacji prawnych zawierających przepisy techniczne stanowi element konstytucyjnego trybu ustawodawczego, a jego naruszenie może być kwestionowane jako naruszenie zasady rzetelnej legislacji. Jedynym organem, który ma kompetencję, aby o takim naruszeniu orzec jest Trybunał Konstytucyjny. Zdaniem NSA, skoro zakaz wynikający z przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. (prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry, sankcjonowany karą pieniężną) stanowi normę techniczną (co potwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie C-65/05), to nienotyfikowanie tych przepisów świadczy o niezgodności ich wprowadzenia do obrotu prawnego z normami konstytucyjnymi tj. art. 2 i 7 Konstytucji RP;

- przepisy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. w sposób nieproporcjonalny

i niespełniający wymagania niezbędności ingerują w wolność działalności gospodarczej, co stanowi o naruszeniu przez nie art. 20 i 22 (zasady wolności działalności gospodarczej) oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (klauzuli proporcjonalności ograniczeń konstytucyjnych wolności i praw).

Oprócz tych pytań zostały też zadane pytania przez Sąd Rejonowy L., Sąd Rejonowy w R. II Wydział Karny oraz Sąd Rejonowy K. – Wschód Wydział IV Karny, zarejestrowane odpowiednio pod sygn. P 10/14, P 16/14 i P 18/14, połączone i prowadzone przez Trybunał Konstytucyjny pod wspólną sygnaturą P 10/14. Przedmiotem rozpoznania przez Trybunał w tych połączonych sprawach będą trzy pytania: po pierwsze, czy przepisy art. 6 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 u.g.h. zostały uchwalone w sposób naruszający wymagania dotyczące procesu legislacyjnego wynikające z prawa unijnego, związane z zachowaniem obowiązku notyfikacji przepisów technicznych Komisji Europejskiej, a zatem czy są zgodne

z art. 2 w zw. z art. 7 i art. 9 Konstytucji RP; po drugie, czy przepis art. 14 ust. 1 u.g.h. jest sprzeczny z art. 2 w zw. z 2 w zw. z art. 7 i art. 9 Konstytucji RP z uwagi na naruszenie wynikającego z dyrektywy nr 98/34/WE obowiązku notyfikacji przepisów technicznych przez Komisję Europejską; po trzecie, czy art. 14 ust. 1 u.g.h. uznawany za przepis techniczny w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE jest zgodny z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, w sytuacji gdy u.g.h. została uchwalona

z naruszeniem obowiązku notyfikacji wynikającym z powołanej dyrektywy, ale i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych, z uwagi na naruszenie trybu ustawodawczego.

Zdaniem Sądu orzekającego w sprawie niniejszej, analiza powyższych pytań wskazuje jak powszechne wątpliwości budzi istotna dla dalszego funkcjonowania w obrocie prawnym u.g.h. kwestia zachowania właściwej procedury legislacyjnej. Stąd też rozstrzygnięcie przez Trybunał skargi konstytucyjnej w sprawie sygn. akt SK 3/14, jak też pozostałych pytań prawnych będzie miało wpływ na wynik rozpoznania sprawy ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy zgodnego z wnioskiem strony stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od gier.

Wskazać należy, że również i NSA dostrzega potrzebę zawieszania postępowań do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny ww. pytania prawnego - w sprawach, w których poddawane są jego kontroli wraz ze skargą kasacyjną wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych wydawane w sprawach ze skarg na decyzje w przedmiocie odmowy zgodnego z wnioskiem strony stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od gier (np. II FSK 445/13 , II FSK 1379/14).

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.