Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1948/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 176, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędziowie: NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), WSA del. Hanna Kamińska, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. [...] S.A. w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2007 r. sygn. akt I SA/Kr 933/07 w sprawie ze skargi B. [...] S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1.1. Postanowieniem z dnia 25 września 2007 r. o sygn. I SA/Kr 933/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. [...] S.A. w K. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 czerwca 2007 r. o nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r.

1.2. Uzasadniając postanowienie WSA podał, że zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 61.032,10 złotych - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tegoż zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 20 sierpnia 2007 r., natomiast należny wpis został uiszczony w dniu 28 sierpnia 2007 r., a zatem po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu.

Powołując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) oraz stwierdzając fakt nieuiszczenia należnego wpisu w ustawowym siedmiodniowym terminie, Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu skargi.

2. Skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Krakowie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika - doradcę podatkowego), zaskarżając to postanowienie i wnosząc o uchylenie tegoż postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano art. 174 pkt 2 P.p.s.a., poprzez naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Uzasadniając skargę kasacyjną podano, przytaczając treść art. 67 § 5 P.p.s.a., że w dniu 20 sierpnia 2007 r. zarządzenie Sądu wzywające do uiszczenia wpisu zostało doręczone nie pełnomocnikowi działającemu w imieniu skarżącego, ale skarżącemu, co potwierdza "pieczątka z dziennika podawczego (...) na kopercie". Korespondencja w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu została doręczona pełnomocnikowi w dniu 22 sierpnia 2007 r. (przekazana do pełnomocnika przez skarżącego), a siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 29 sierpnia 2007 r. Tym samym, zdaniem skarżącego, skuteczne doręczenie wezwania o wpisie nastąpiło w dniu 22 sierpnia 2007 r., tj. w dniu, w którym korespondencja w sprawie wpisu została doręczona pełnomocnikowi, a uiszczenie wpisu dnia 28 sierpnia 2007 r. nastąpiło w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Jej analiza prowadzi do wniosku, że podstawę kasacyjną sformułowano w oparciu o art. 174 P.p.s.a., zaś w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przytoczono treść art. 67 § 5 P.p.s.a.

W myśl art. 176 P.p.s.a. przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu, czy strona wnosząca skargę kasacyjną - stosownie do art. 174 P.p.s.a. - zarzuca naruszenie prawa materialnego, czy naruszenie przepisów postępowania czy też oba naruszenia łącznie. Nie wystarczy przy tym powołać się na art. 174 pkt 2 P.p.s.a. (jak w rozpatrywanej sprawie, gdyż w takim przypadku skarga kasacyjna jest kwalifikowana do odrzucenia jako niedopuszczalna), lecz konieczne jest wskazanie konkretnych przepisów naruszonych przez sąd, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych. Niepowołanie żadnej podstawy kasacyjnej powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2005 r. o sygn. FSK 2660/04, publik. Lex nr 187669; por. także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, Warszawa: Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 401; J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 3, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2008, s. 443; H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie I, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 557).

W konkretnej sprawie należy jednak uznać, że sformułowano w jej ramach wadliwą podstawę kasacyjną, co kwalifikuje konkretną skargę kasacyjną do oddalenia. W skardze kasacyjnej wymieniono bowiem, oprócz art. 174 pkt 2, także art. 67 § 5 P.p.s.a. Przytoczenie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej treści art. 67 § 5 P.p.s.a. w żaden sposób nie pozwala jednak odczytać tej czynności jako sformułowanie zarzutu naruszenia ostatnio wymienionego przepisu, co w ostatecznym rachunku uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na wadliwą podstawę kasacyjną.

4. Abstrahując od powyższej wadliwości skargi kasacyjnej, warto zauważyć, że w zaskarżonym postanowieniu próżno szukać, na jakiej podstawie faktycznej i prawnej WSA w Krakowie uznał za prawidłowe doręczenie zarządzenia Przewodniczącego z dnia 16 sierpnia 2007 r. Poświadczenie odbioru tegoż znajdujące się w aktach sprawy nie jest bowiem kompletne, ponieważ brakuje na nim podpisu osoby odbierającej korespondencję. Inną sprawą jest także okoliczność, czy doręczenie to winno było nastąpić do rąk ustanowionego pełnomocnika, czy też za pośrednictwem osoby upoważnionej do odbioru korespondencji w imieniu B.D.P. sp. z o.o. w K., siedzibę której to spółki wskazał ten pełnomocnik jako adres do doręczeń.

Należy jednak zwrócić uwagę, że na datę doręczenia wyżej wymienionego zarządzenia w dniu 20 sierpnia 2007 r. wskazał sam pełnomocnik skarżącego banku w piśmie z dnia 24 sierpnia 2007 r. Wątpliwe jest przy tym wyjaśnienie tegoż pełnomocnika podane na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 14 stycznia 2009 r., że datę doręczenia mu zarządzenia 20 sierpnia 2007 r. podał w tym piśmie przez omyłkę. Było bowiem dość czasu żeby sprostować treść tego pisma.

Jeśli zatem doręczenie zarządzenia pełnomocnikowi skarżącego nastąpiło w dniu 20 sierpnia 2007 r., to trudno nie przyznać racji zaskarżonemu rozstrzygnięciu WSA w Krakowie, że uiszczenie wpisu w dniu 28 sierpnia 2007 r. nastąpiło po terminie tygodniowym przewidzianym w art. 220 § 1 P.p.s.a., co obligowało tenże Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

5. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.