Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 105/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 1, art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Waldemar Michaldo Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi I A. Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego ponownego wykorzystania informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej A. Spółka z o.o. z siedzibą w K. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 kwietnia 2012 r. (podtrzymanym pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r.) "A" Sp. z o.o. w K. zwróciła się do Wydziału Geodezji Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] o ponowne wykorzystanie informacji publicznej poprzez udostępnienie z zasobu WODGiK opisanych we wniosku warstw informacyjnych dla całego obszaru województwa [...]

Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia 11 maja 2012 r. odmówił ponownego wykorzystania wnioskowanej informacji publicznej. Decyzja ta została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 lipca 2012 r., znak: [...] a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W następstwie wskazanej wyżej decyzji kasacyjnej SKO w [...] Zastępca Dyrektora Departamentu Środowiska, Rolnictwa i Geodezji Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] pismem z dnia 13 sierpnia 2012 r. poinformował wnioskodawcę, że wniosek z dnia 13 kwietnia 2012 r. nie może być zakwalifikowany jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Następnie Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia 14 sierpnia 2012 r. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku z dnia 13 kwietnia 2012 r. "A" sp. z o.o. w K. o ponowne wykorzystanie informacji publicznej w zakresie warstwy adresowej budynków z geometrią dla województwa [...], warstwy obrysów budynków z geometrią dla województwa [...], warstwy drogowej wraz z nazwami ulic z geometrią dla województwa [...], geometrii granic administracyjnych województwa (miast, powiatów i gmin).

W uzasadnieniu decyzji organ opisał dotychczasowe postępowanie w sprawie i wyjaśnił, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej zatem uzasadnione jest umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. W szczególności wskazano na brzmienie art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o "prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz po sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych". Zatem w ocenie organu same dane zawarte w tych ewidencjach nie stanowią już informacji publicznej. Z tego względu prowadzone postępowania jest bezprzedmiotowe, gdyż odmowa udostępnienia informacji, która nie ma charakteru informacji publicznej nie wymaga formy decyzji administracyjnej.

Od opisanej wyżej decyzji odwołanie złożyła Spółka "A" sp. z o.o. zarzucając decyzji naruszenie szeregu przepisów, w tym art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 23g ust. 7 pkt 3 i ust. 8 pkt 1 i 2, art. 23g ust. 9 i art. 23g ust. 11 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zanegowano stanowisko organu, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznych przytaczając przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz stanowisko sądów administracyjnych w tej sprawie. Na poparcie żądania wskazano również treść motywu 8 Dyrektywy 2007/2/We Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 20 listopada 2012 r., znak: [...], działając na podstawie art. 23g ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 14 sierpnia 2012 r., mocą której orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku z dnia 13 kwietnia 2012 r. "A" Sp. z o.o. w K. o ponowne wykorzystanie informacji publicznej.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że przedmiotowa sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Decyzją z dnia 9 lipca 2012 r. Kolegium uchyliło decyzję uprzednio wydaną przez organ I instancji w sprawie, którą orzeczono o odmowie ponownego wykorzystania informacji publicznej w przedmiocie warstwy adresowej budynków z geometrią dla województwa [...], warstwy obrysów budynków z geometrią dla województwa [...], warstwy drogowej wraz z nazwami ulic z geometrią dla województwa [...], geometrii granic administracyjnych województwa (miast, powiatów i gmin). W decyzji Kolegium wskazano między innymi na brak w rozstrzygnięciu organu I instancji rozważenia wzajemnych relacji między mającymi w sprawie zastosowanie przepisami prawa. W szczególności chodzi o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz o infrastrukturze informacji przestrzennej. Powyższą konieczność wywiedziono z zapisu art. 23a ust. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, iż "przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady wykorzystywania informacji publicznej, pod warunkiem, że stwarzają gwarancje zachowania zasad wynikających z niniejszej ustawy".

Po ponownym przeanalizowaniu żądania ustalono w pierwszej instancji, że informacja, o którą zwrócił się wnioskodawca nie stanowi informacji publicznej. Wskazano, że w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej zawarto przykładowe wyliczenie kategorii stanowiących informację publiczną. Ponieważ z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit f powołanej ustawy stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępnienia danych w nich zawartych. Co za tym idzie nie podlega już ujawnieniu treść - zawartość samych ewidencji i rejestrów.

Powyższego poglądu Kolegium nie podzieliło. Nie jest prawidłowe w ocenie Kolegium oparcie ustalenia, że żądana informacja nie jest informacją publiczną na literalnym brzmieniu art. 6 ust. 1 pkt 3f ustawy, jak to uczynił organ I instancji. Wskazano, że powołane w decyzji wywody przypisywane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w wyroku z dnia 16 marca 2009 r. (sygn. akt I OSK 1277/08) nie są stanowiskiem Sądu lecz organu, które to stanowisko nie zostało bez reszty podzielone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Natomiast w powyższym wyroku Sąd stwierdził, iż "uwzględniając powyższe za informację publiczną należy uznać każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych oraz innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne (por. m.in. wyrok NSA z 30 października 2002 r. II SA 1956/02, Lex nr 78062). Będzie więc to każda informacja o sprawach publicznych, przez które należy rozumieć wszelkie działania (zaniechania) podmiotów podejmujących czynności w celu realizacji zadań zaliczanych do szeroko rozumianego interesu publicznego". W powyższym zakresie podzielono argumentację odwołania od decyzji.

W ocenie Kolegium niewątpliwie zatem żądanie udostępnienie informacji publicznej w zakresie warstwy adresowej budynków z geometrią dla województwa [...], warstwy obrysów budynków z geometrią dla województwa [...], warstwy drogowej wraz z nazwami ulic z geometrią dla województwa [...], geometrii granic administracyjnych województwa (miast, powiatów i gmin) dotyczy informacji publicznej. Nie tylko bowiem informacja została wytworzona przez organ publiczny ze środków publicznych, ale sama treść informacji - dane przestrzenne województwa [...] dotyczy spraw publicznych. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w szeregu orzeczeń sądów administracyjnych - wyrok NSA z: 20.01.2012 r., I OSK 2118/11; 07.3.2012 r., I OSK 2265/11; 27.3.2012 r., I OSK 155/12, baza orzeczeń NSA.

Kolegium podniosło, że strona zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne wykorzystanie informacji publicznej na podstawie rozdziału 2a ustawy o dostępie do informacji publicznej zatytułowanego "ponowne wykorzystanie informacji publicznej". Jak słusznie wskazano w decyzji organu I instancji, by można było mówić o ponownym wykorzystaniu informacji publicznej muszą zachodzić przesłanki określone w przywołanych wyżej przepisach - w szczególności informacja musi mieć walor informacji publicznej. Żądana w niniejszej sprawie informacja bezsprzecznie stanowi informację publiczną, jednakże zgodnie z art. 23a ust. 5 ustawy przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady wykorzystywania informacji publicznej, pod warunkiem, że stwarzają gwarancje zachowania zasad wynikających z niniejszej ustawy. Zgodnie z art. 40 ust. 3c ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w. art. 4 ust. 1e, oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne, z zastrzeżeniem ust. 3d oraz art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1 art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. W ocenie Kolegium w związku z powyższym w przedmiotowej sprawie żądana informacja podlega udostępnieniu - jednakże nie na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Reguła kolizyjna zawarta w przywołanym przepisie art. 23a ust. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyraźnie wskazuje, że w sytuacji gdy przepisy innych ustaw regulują w odmienny sposób udostępnienia informacji brak jest podstaw do realizacji wniosku na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wskazano, że organ poinformował wnioskodawcę o trybie udostępnienia informacji wynikający z przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Odnosząc się do zarzutów odwołania podniesiono, że organ błędnie zastosował art. 105 § 1 k.p.a. Przepis ten stosuje się w sytuacji, gdy postępowanie stanie się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Ta właśnie okoliczność zaszła w przedmiotowej sprawie. Jednakże w ocenie Kolegium bezprzedmiotowość postępowania nie polegała na tym, że wniosek nie dotyczył informacji publicznej, jak wskazał organ I instancji, a dlatego, że udostępnienie żądanych informacji regulowane jest w innym trybie niż ustawa o dostępie do informacji publicznej (podobnie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 września 2012 r. sygn. akt: IV SAB/Po 35/12).

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 listopada 2012 r., znak: [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "A" Spółka z o.o. z siedzibą w K. wnosząc o uchylenie decyzji obydwu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, a to:

- art. 23a ust. 5 w zw. z art. 23c ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez uznanie, że w toczącym się postępowaniu mają pierwszeństwo przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego odnośnie określenia zasad udostępniania informacji publicznej do ponownego wykorzystania,

- art. 23a ust. 1 i 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nie wykonanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej do ponownego wykorzystywania,

- art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 23 g ust. 7 pkt 3 w zw. z art. 23g ust. 8 pkt 1 i 2, art. 23 g ust. 9 i art. 23g ust. 11 ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. wydania decyzji umarzającej postępowanie z wniosku o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej w sytuacji, gdy przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie ponownego wykorzystywania nie przewidują możliwości wydania decyzji umarzającej postępowanie.

Zaskarżonym decyzjom zarzucono ponadto naruszenie prawa procesowego: art. 6, art. 7, art. 10, art. 15 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdyż wskazanie w uzasadnieniu wyłącznie przepisów określonych aktów prawnych nie może zastąpić dokonania uzasadnienia prawnego dla danego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji.

Dodatkowo na poparcie zajętego w sprawie stanowiska przytoczono cytowany w zaskarżonej decyzji wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Poznaniu, w którym Sąd wskazał, że "ustawą wprowadzającą odmienny tryb dostępu do informacji publicznej w zakresie numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych za pomocą współrzędnych punktów określających przebieg linii granicznych oraz numerycznego opisu konturów budynków, zawartych w ewidencji gruntów i budynków, jest ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne i wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze. W razie obowiązywania odmiennych regulacji prawnych dotyczących udostępniania określonego rodzaju informacji publicznych, na zasadzie lex specialis mają one pierwszeństwo przed udip, która nie może naruszać szczególnych zasad dostępu do tego rodzaju informacji (; wyrok NSA z 20.3.2012 r., I OSK 2451/11, baza orzeczeń NSA). Uzyskanie dostępu do informacji publicznej w szczególnym trybie związane jest ze specyfiką regulacji ustaw szczególnych względem udip oraz odrębnymi wymogami uzyskania tego typu informacji w sposób fachowy i rzetelny. Jeżeli ustawodawca określił szczególne sposoby uzyskiwania określonego rodzaju informacji, zastosowanie ogólnej regulacji udip prowadziłoby do obejścia tych zasad, co mogłoby przełożyć się również na jakość i rzetelność udzielanej informacji publicznej. Już w tym miejscu należy zasygnalizować, że szczególny tryb udostępniania danych i informacji zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym określony został w przepisach rozdziału 7pgik (wyrok NSA z 01.10.2010 r., I OSK 1193/10; wyrok WSA w Opolu z 12.4.2012 r., II SAB/Op 8/12; wyrok WSA w Warszawie z 29.8.2012 r., VIII SAB/Wa 23/12, baza orzeczeń NSA). Jedną z istotnych różnic między dostępem do informacji publicznej, regulowanej przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, jest jej nieodpłatność (art. 7 ust. 2 udip - z zastrzeżeniem art. 15). Tymczasem dostęp do informacji zawartej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym jest co do zasady odpłatny (art. 40, 41, 41 b - z zapewnieniem nieodpłatnego wydawania wypisów i wyrysów z operatu ewidencyjnego podmiotom wymienionym w art. 40 ust. 3d upgk).

Natomiast jeśli chodzi o zarzut naruszenia procedury administracyjnej z uwagi na lakoniczność uzasadnienia decyzji podano, że nie można podzielić przedstawionych w skardze zarzutów w tej mierze. Przedstawiono bowiem w decyzji argumentację na poparcie przyjętego rozstrzygnięcia i wskazano leżące u jego podstaw przepisy prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2012 r., nr 270). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była kwestia zasadności podjęcia w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej rozstrzygnięcia o charakterze formalnym, tj. decyzji o umorzeniu postępowania w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. Poza tak określonym przedmiotem kontroli i poza kompetencjami sądu administracyjnego pozostaje możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że postępowanie w sprawie z wniosku o ponowne wykorzystanie informacji publicznej stało się bezprzedmiotowe z tego względu, że wniosek z dnia 13 kwietnia 2012 r. dotyczący udostępnienia takiej informacji polegał rozpoznaniu w trybie innej ustawy niż ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej może zakończyć się w różny sposób, tj.: 1) poprzez udzielenie informacji publicznej, 2) poprzez odmowę jej udzielenia w formie decyzji, 3) poprzez umorzenie w formie decyzji postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy (zgodnie z którym, "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się"), 4) poprzez poinformowanie wnioskodawcy w formie zwykłego pisma, że wnioskowana do udzielania informacja nie ma charakteru informacji publicznej.

Jak wynika z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, a do powyższych decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w pozostałym zakresie przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w postępowaniach z wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Ponadto kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie do rozstrzygnięć o odmowie ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub o wysokości opłat (art. 23g ust. 12 ustawy) oraz do decyzji o odmowie przekazania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania oraz do decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o wysokości opłat (art. 23g ust. 11 ustawy).

Należy zatem wykluczyć dopuszczalność zakończenia postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne wykorzystanie informacji publicznej w formie decyzji administracyjnej o umorzeniu postępowania administracyjnego z powodu jego bezprzedmiotowości, o jakiej mowa w art. 105 § 1 k.p.a. Dodatkowo nie jest trafny pogląd Kolegium o zasadności umorzenia postępowania z tego powodu, że dostęp do informacji publicznej gwarantowany jest w innym trybie niż tryb przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Z faktu, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, nie można wyprowadzać wniosku o bezprzedmiotowości postępowania w sprawie udostępnienia informacji publicznej lub ponownego jej wykorzystania. W takim wypadku ewentualne poinformowanie wnioskodawcy o tym, że udostępnienie wnioskowanej przez niego informacji publicznej następuje w trybie innych ustaw nie zwalnia właściwego podmiotu od obowiązku udzielenia takiej informacji w odpowiednim trybie, jeżeli istnieją ku temu przesłanki ustawowe.

Organ odwoławczy wadliwie zatem zastosował procesową regulację art. 105 § 1 k.p.a. w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż bezpośrednio zdeterminowało treść zaskarżonego rozstrzygnięcia i w związku z tym zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze treść art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia, należało uchylić również decyzję organu pierwszej instancji z dnia 14 sierpnia 2012 r. Niezależnie bowiem od niedopuszczalności stosowania w niniejszej sprawie art. 105 § 1 k.p.a., uzasadnieniem umorzenia postępowania nie może być twierdzenie organu, że wniosek o ponowne wykorzystanie informacji publicznej nie dotyczy informacji publicznej. Jak wyżej wskazano, w sytuacji, gdy objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej, podmiot do którego skierowano taki wniosek powinien poinformować o tym wnioskodawcę w zwykłej formie pisemnej. W sytuacji, gdy wnioskodawca kwestionuje takie stanowisko przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego na bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej.

Wyżej wyrażone stanowisko powinno być przez organy potraktowane jako wskazanie co do dalszego postępowania, o jakim mowa w art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu administracyjnym.

Należy wskazać, że w niniejszej sprawie organ odwoławczy powinien był uchylić decyzję organu pierwszej instancji przy odpowiednim zastosowaniu art. 138 § 2 k.p.a. Decyzja stanowiąca odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej nie ma charakteru materialnego aktu administracyjnego, nie stanowi bowiem konkretyzacji ogólnej i abstrakcyjnej normy prawa administracyjnego, nie rozstrzyga więc indywidualnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., co wyklucza bezpośrednie stosowanie w takiej sprawie art. 138 § 2 k.p.a. mającego zastosowanie w postępowaniu jurysdykcyjnym. Konieczność rozpoznania odwołania, w takiej specyficznej sytuacji, w której nie istnieje sprawa administracyjna, która mogłaby być ponownie rozpoznana przez organ pierwszej instancji, a organ ten wadliwie używa formy decyzji administracyjnej uzasadnia taką interpretację art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którą możliwe jest w oparciu o tę podstawę wyłącznie uchylenie takiej wadliwej decyzji organu pierwszej instancji.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).