Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1179/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. W. i R. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2010 r. znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] listopada 2010 r. J. W. i R. W. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2010 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.

Jednocześnie odrębnym pismem wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że w sprawie nie zachodzi ryzyko uchylenia się podatnika od zapłaty zobowiązania podatkowego. Podnieśli, iż posiadają na utrzymaniu dwójkę dzieci, a egzekucja należności może zagrozić bytowi skarżących i ich rodzin, jak i spowoduje wypowiedzenie kredytów bankowych, co w konsekwencji będzie prowadzić do upadku spółki z o.o. [...], której skarżący są udziałowcami.

Pismem z [...] stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie sędziego sprawozdawcy z [...] stycznia 2011 roku, wezwał skarżących do m.in. wskazania okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a.") uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżących jako osób fizycznych i nadesłania stosownych dokumentów.

Wykonując powyższe wezwanie Sądu, skarżący R. W. wskazał, iż posiada udziały w spółce [...] o wartości [...] zł, osiągnął w 2010 r. dochód w kwocie [...] zł. Posiada oszczędności w kwocie [...] zł. Natomiast skarżąca (J. W.) uzyskała dochody ze stosunku pracy w kwocie [...] zł oraz z wynajmu lokalu w kwocie [...] zł. Posiada oszczędności w kwocie [...] zł, budynek mieszkalny jednorodzinny oraz dom drewniany do remontu. Ponadto skarżący złożyli wniosek o rozłożenie na raty spłaty zobowiązania. Oświadczyli, że w stosunku do nich nie zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 u.p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu nie wykazali, że wystąpiła choćby jedna z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ograniczyli się jedynie do przedstawienia swojej sytuacji materialnej, nie wskazując czy i w jaki sposób wykonanie zaskarżonych decyzji w kontekście opisanej sytuacji materialnej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy nie wynika, aby przesłanki te zachodziły. Oczywiście chybiona jest argumentacja pełnomocnika skarżących, iż egzekucja obciążających ich zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych może mieć wpływ na działalność sp. z o.o. (osoby prawnej, której są udziałowcami). Za argument uzasadniający wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie może być również uznana potencjalna możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z 30 września 2010 r., II FZ 501/10 powołane orzeczenie dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.nsa.gov.pl, zwanej dalej w skrócie: "CBOSA").

Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.