Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 180/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-05-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6412 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące powiatu; skargi organów powiatu na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Regionalna Izba Obrachunkowa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3 i par.5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 85 ust.5
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu Kluczborskiego na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Opolu z dnia 16 stycznia 2013 r. Nr 2/3/2013 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej w związku z wnioskiem strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 16 stycznia 2013 r. Nr 2/3/2013 Regionalna Izba Obrachunkowa w Opolu orzekła o nieważności uchwały Rady Powiatu w Kluczborku z dnia 06.12.2012r. nr XXVI/188/2012, w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej, w części dotyczącej określenia kwoty długu w latach 2012-2027, z powodu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 249, poz. 2104 ze zm.) w związku z art. 72 tej ustawy oraz § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego (Dz. U. Nr 298, poz.1767).

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem Powiat Kluczborski wniósł skargę do tut. Sądu, w której, obok żądania uchylenia zaskarżonej uchwały w całości, zawarł również wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Uzasadniając wniosek strona skarżąca podniosła, iż zaskarżone orzeczenie ma bezpośredni wpływ na sytuację ekonomiczną powiatu Kluczborskiego, albowiem ingeruje w jego politykę finansową. W sytuacji gdyby zaskarżony akt miał podlegać wykonaniu wówczas zaistniałoby wysokie prawdopodobieństwo zawieszenia funkcjonowania Powiatu chociażby z tego względu, iż przyjęcie, że zobowiązania z Umowy zaliczają się do kategorii państwowego długu publicznego uniemożliwia zaciągnięcie kredytu długoterminowego na bieżącą działalność w kwocie [...] zł. Kwota planowanego kredytu z uwzględnieniem zobowiązań z Umowy przekraczałaby bowiem dopuszczalny próg zadłużenia określony na poziomie 60%.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wskazany powyżej przepis art. 61 § 1 p.p.s.a. nie ma charakteru bezwzględnego. Przepisy szczególne mogą bowiem wprowadzać odmienne uregulowania tej kwestii. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 85 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi albo z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd.

Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądów administracyjnych prawomocność rozstrzygnięcia nadzorczego należy łączyć z jego wykonalnością. Zatem stosownie do treści analizowanego przepisu ustawy o samorządzie powiatowym, nieprawomocne rozstrzygnięcie nadzorcze (a więc takie, względem którego nie upłynął jeszcze termin jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, bądź też które zostało już do takiego sądu zaskarżone, a sprawy jeszcze nie rozstrzygnięto) nie wywiera skutku prawnego. Materia której ono dotyczy nie ulega zatem żadnym merytorycznym zmianom w okresie tej nieprawomocności. Rozstrzygnięcie nadzorcze staje się bowiem wykonalne dopiero z chwilą uzyskania prawomocności. Innymi słowy, w przypadku podjęcia przez organ nadzoru rozstrzygnięcia o stwierdzeniu nieważności aktu organu powiatu, rozstrzygnięcie to stanie się wykonalne dopiero z chwilą uzyskania prawomocności, czyli z momentem rozpoznania przez Sąd skargi wniesionej na ten akt (por. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2000 r. sygn. akt II SA 1331/2000, II SA 1332/2000, wyrok NSA z dnia 25 listopada 1999 r. sygn. akt I SA 1483/99, wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. II SA/Wa 1260/06- dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i pozostałe powołane poniżej orzeczenia). Jak trafnie wskazał NSA w wyroku z dnia 1.10.2010 r. sygn. akt I OSK 1143/10, "gdy chodzi o rozstrzygnięcia nadzorcze, konstrukcja prawomocności (ostateczności) musi być utożsamiana z faktem wywołania skutku prawnego w sensie włączenia do obrotu prawnego dyspozycji (normy) o określonym charakterze. Do czasu uprawomocnienia się rozstrzygnięcia organu nadzoru nie jest ono jeszcze prawnie wiążące, co oznacza, że jego moc jest niejako "zawieszona" w czasie. Dopiero upływ terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego bądź oddalenie lub odrzucenie skargi przez sąd czynią owo rozstrzygnięcie skutecznym. Konstrukcja prawomocności i związanej z nią wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego jawi się jako zasadnicza gwarancja poszanowania zasady bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa, bowiem do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Sąd lub bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi, rozstrzygnięcie nadzorcze jeszcze nic nie zmienia w obowiązującym stanie prawnym. (...) Przepis art. art. 85 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatowym mówiący o przesłankach prawomocności rozstrzygnięcia nadzorczego, daje powiatowi tymczasową ochronę prawną przed skutkami nieprawomocnych a kwestionowanych przez nią ingerencji organu nadzorczego. Nie podważa to oczywiście wywołania skutków prawnych przez prawomocne rozstrzygniecie nadzorcze z mocą ex tunc. Nieprawomocne rozstrzygniecie nadzorcze stwierdzające nieważność określonej uchwały wywołuje skutki jak postanowienie o wstrzymaniu wykonania uchwały organu powiatu. Stan taki trwa do uprawomocnienia się rozstrzygnięcia nadzorczego."

Skoro w niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to należy stwierdzić, iż zaskarżona uchwała RIO w Opolu z dnia 16 stycznia 2013 r. Nr 2/3/2013 nie jest prawomocna, a tym samym nie podlega wykonaniu. Oznacza to, iż wniosek Powiatu Kluczborskiego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bezprzedmiotowy.

Zauważyć także należy, że wstrzymanie wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego byłoby orzeczeniem contra legem, jako że przepis art. 80 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatu zawiera odrębną regulację prawną w zakresie mocy obowiązującej takiego rozstrzygnięcia, stanowiąc, iż stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu powiatu wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Uwzględnienie żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego niweczyłoby skutki przyjętego w ustawie rozwiązania, którego charakter prawny pozwala na zaliczenie go do regulacji bezwzględnie obowiązujących (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 17.12.2009 r. sygn. II SA/Rz 894/09, post. NSA oz. we Wrocławiu z dnia 06.05.2003 r. sygn. II SA/Wr 708/03).

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.