Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SO/Op 7/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie z wniosku Z. A. o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. I SA/Gl 840/14 ze skargi Z. A. - Firma A w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 15 maja 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości zażalenia na postanowienie z dnia 18 lutego 2015r. postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek Z. A. (dalej jako wnioskodawczyni) o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt I SA/Gl 840/14 sędzi Teresy Randak, w pozostałym zakresie wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania, a ponadto umorzył postępowanie w sprawie wyłączenia sędziego Włodzimierza Kubika.

Na powyższe zarządzenie wnioskodawczyni złożyła zażalenie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie jej od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015 r. odmówiono wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy, a postanowienie to stało się prawomocne.

W następstwie tego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2015 r. wnioskodawczyni wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu tj. § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), a także tryb i sposób jego opłacenia.

Powyższe wezwanie zostało wnioskodawczyni doręczone w dniu 31 lipca 2015 r., co wynika z daty naniesionej przez odbiorcę korespondencji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 7 sierpnia 2015 r., wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej) do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływana dalej jako: p.p.s.a.).

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zaś w przypadku, gdy należna opłata pomimo wezwania nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania, to pisma te podlegają odrzuceniu przez sąd, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, zostało skutecznie doręczone wnioskodawczyni w dniu 31 lipca 2015 r., zawierało ono wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia wpisu, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia zażalenia na wypadek jego nieuiszczenia w terminie.

Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia, wnioskodawczyni w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiściła, co sprawia, że zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.