Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 770/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem  zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: 30 c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi G. W. na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Instytucje Pośredniczącą – Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji; 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz G. W. kwotę 540 złotych (pięćset czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Gmina W. (zwana dalej: skarżącą) [...] kwietnia 2010 r. złożyła wniosek o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 w odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wniosków o dofinansowanie realizacji projektów w ramach działania 8.3 "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – eInclusion – I runda aplikacyjna w roku 2010" dla projektu pod nazwą [...]

Wniosek przeszedł pozytywnie etap oceny formalnej.

Władza Wdrażająca Programy Europejskie (WWPE) poinformowała pismem z [...] października 2010 r. poinformował skarżącą, że przedłożony Projekt nie został zatwierdzony do realizacji. Projekt uzyskał [...] pkt, jednakże na ocenie merytorycznej nie uzyskał minimum 50% punktów w ramach grupy budżetowej.

W związku z tym, że ww. pismo nie precyzowało podstaw do nieudzielania dofinansowania oprócz wskazania, że Projekt nie uzyskał minimum 50% punktów w ramach grupy budżetowej. Skarżący nie mógł merytorycznie przygotować protestu i w związku z tym pismem z [...] października 2010 r. zwrócił się do WWPE o przesłanie kart oceny merytorycznej. W odpowiedzi WWPE pismem z [...] października 2010 r. odmówiła udostępnienia tychże kart zasłaniając się brakiem odpowiednich procedur i przysłała zestawienie elementów, na które zwrócili uwagę eksperci w toku oceny merytorycznej.

W zestawieniu tym wskazano, że w Grupie 4: Budżet: wnioskodawca określił w budżecie wynagrodzenia personelu projektowego wchodzącego w skład komórek urzędu miasta W. Nie podał kosztów rekrutacji, którą będą prowadzili pracownicy MOPS. Jest to poważany błąd. Skoro personel będzie oddelegowany przez pracowników do pracy przy projekcie i zatrudniony na umowę o pracę, to nie ma uzasadnienia do wypłacenia dodatkowego wynagrodzenia. Nie ma uzasadnienia zatrudnienia 2 informatyków skoro wnioskodawca planuje wprowadzić system monitoringu. Według ekspertów wnioskodawca nie opisał szczegółowo jak będzie wyglądała promocja poza wymienieniem artykułów promocyjnych i konferencji. Koszt cateringu wyliczono nieprawidłowo – w budżecie wartość zaniżona.

Ponadto w trakcie oceny merytorycznej stwierdzono, że:

- Pozycja 3.2 budżetu – Koszt zapewnienia dostępu do sieci, na pokrycie prac instalacyjnych jest zawyżony.

- Ilość łączy ADS – 256 – Pozycja 3.1 przewyższa ilość gospodarstw domowych i domów dziecka.

- Pozycja 2.3 Wydatek związany z kosztami zakupu oprogramowania – eksperci stwierdzili, iż nie wiadomo o jakie oprogramowanie chodzi, gdyż nie wynika to z budżetu. Koszt jednostkowy jest zawyżony.

- Pozycja 2. – Wydatek na zakup i modernizację sprzętu teleinformatycznego obejmującego zakup komputerów wg ekspertów stwierdzono, że nie ma uzasadnienia całkowita wymiana sprzętu komputerowego po 3 latach eksploatacji.

Podsumowując eksperci ocenili, że zaplanowane w budżecie środki prowadzące do udostępnienia internetu nie zapewniają efektywnego oraz zgodnego z założeniami działania 8.3 POIG wykorzystanie środków w ramach projektu. Większość kosztów przewidzianych w budżecie projektu jest nieuzasadniona i zawyżona. Nie jest adekwatna do celów i rezultatów projektu. Wnioskodawca nie zachował właściwych proporcji między ponoszonymi kosztami a oczekiwanymi rezultatami. W związku z powyższym wniosek w Grupie 4: Budżet nie uzyskał wymaganej liczby punktów.

Skarżąca nie godząc się z niezatwierdzeniem wniosku do realizacji [...] października 2010 r. złożyła protest. W proteście szczegółowo odniosła się do uwag oceniających wniosek merytorycznie przekazanych pismem WWPE z [...] października 2010 r. Jednocześnie z uwagi na wątpliwości oceniającej instytucji w proteście skarżąca zaproponowała ponowne przeprowadzenie oceny kryteriów budzących i zadeklarowała udzielenie uzupełniających informacji oceniającym ekspertom lub w razie konieczności dokona weryfikacji budżetu zgodnie z ich zaleceniami.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) rozstrzygnięciem z [...] grudnia 2010 r. poinformował skarżącą, że protest jest bezzasadny. W uzasadnieniu MSWiA stwierdził, że Komisja oceniająca swą ocenę uzasadniła tym, że wydatki zaplanowane w budżecie, prowadzące do udostępnienia Internetu, nie zapewniają efektywnego oraz zgodnego z założeniami działania 8.3 wykorzystania środków w ramach projektu. W szczególności:

1. W części budżetowej pojawia się nieuzasadniony wydatek – wymiana sprzętu komputerowego po 3 latach eksploatacji.

2. Zawyżone zostały koszty nabycia sprzętu teleinformatycznego, brak informacji o oprogramowaniu, które ma być zakupione.

3. Beneficjent nie uzasadnił wynagrodzeń pracowników oddelegowanych do pełnienia obowiązków w biurze projektu.

MSWiA uzasadniając ocenę dotyczącą pkt 1 wskazał, że wnioskodawca założył, iż w ramach projektu zostanie zakupionych 358 szt. komputerów. Dodatkowo w celu utrzymania trwałości projektu zaplanował, że na przełomie 2012 i 2013 r. w ramach projektu nastąpi modernizacja zużytego i niezdatnego do użytkowania sprzętu komputerowego poprzez jego wymianę. MSWiA wskazał, że w wnioskodawca w proteście wyjaśnia, że: "(...) w trakcie realizacji projekty wnioskodawca zapewnia usługi serwisowe, których celem jest m.in. utrzymanie sprzętu w stanie zdatności do bezpiecznego użytkowania". Wnioskodawca twierdzi, iż nie jest w stanie określić, jaka część sprzętu będzie wymagała wymiany, w związku z czym zarezerwował środki na wymianę wszystkich komputerów. Zgodnie z Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG 2007-2013 Rozdział 4.3, podrozdział 3 punkt 2 wydatki kwalifikowane muszą być zgodne z postanowieniami prawa krajowego i unijnego oraz dokonane w sposób oszczędny, to jest poniesione przy zachowaniu zasady osiągnięcia założonego efektu przy jak najniższych kosztach. Wydatek zaplanowany przez wnioskodawcę nie spełnia zasady efektywności kosztowej i jest przeszacowany (stanowi to blisko 21% wartości projektu). Założenie, że 100% urządzeń będzie wymagać wymiany przy jednoczesnym uwzględnieniu we wniosku kosztów zapewnienia stałego serwisowania komputerów nie znajduje uzasadnienia. W związku z tym stanowisko WWPE przedstawione w negatywnej ocenie projektu w tym zakresie jest prawidłowe.

MSWiA co punktów 2 i 3 stwierdził, że wnioskodawca w proteście wyjaśnił i prawidłowo uzasadnił kwestie kosztów nabycia sprzętu teleinformatycznego oraz oprogramowania, które ma być zakupione w projekcie. Beneficjent uzasadnił także wynagrodzenia pracowników oddelegowanych do pełnienia obowiązków w biurze projektu. Wobec powyższego MSWiA uznał, że przeprowadzona przez WWPE negatywna ocena w tym zakresie została dokonana nieprawidłowo.

W konkluzji MSWiA uznała, że ogólna ocena wniosku skarżącej została przeprowadzona przez WWPE prawidłowo i protest nie został uwzględniony.

Skarżąca 19 stycznia 2011 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych oraz naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez:

1. naruszenie § 9 ust. 10 pkt 3 Procedury odwoławczej;

2. błędy w procedurach oceny projektu w ramach działania 8.3 POIG (ich niewłaściwe skonstruowanie), uniemożliwiającego wnioskodawcy właściwe odniesienie się zarzutów oceniających;

3. błędy podczas oceny merytorycznej Projektu mogące mieć wpływ na decyzję o odmowie dofinansowania w tym nie skorzystanie z Regulaminu konkursu umożliwiającego dokonanie korekt w budżecie Projektu w przypadku wątpliwości Komisji oceniającej, co do wielkości zaproponowanych wydatków;

4. błędy w rozstrzygnięciu protestu z [...] grudnia 2010 r.;

5. naruszenie prawa materialnego w zakresie merytorycznej oceny projektu tj. Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach POIG 2007-2013.

W związku z powyższymi zarzutami skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję pośredniczącą.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podkreśliła, że MSWiA w rozstrzygnięciu w dwóch punktach, tj.: dotyczących kwestii kosztów nabycia sprzętu teleinformatycznego oraz oprogramowania oraz wynagrodzenia pracowników, ocena przeprowadzona przez WWPE została dokonana nieprawidłowo. W tych częściach rozstrzygnięcie protestu wskazuje, że skarżąca prawidłowo zaplanowała wydatki w ramach projektu. W tej sytuacji oznacza to, że ogólna bardzo wysoka ocena projektu ([...] punktów na 100 punktów możliwych do uzyskania) byłaby przy prawidłowym przeprowadzeniu oceny merytorycznej, z uwzględnieniem powyższego stanowiska MSWiA co do pkt 1 i 2, jeszcze wyższa.

W związku z powyższym skarżąca wskazała, że jedyną sporną kwestią uniemożliwiającą udzielenie dofinansowania jest nie spełnienie zasady efektywności kosztowej i przeszacowanie kosztów wymiany zużytych komputerów zaplanowane pod koniec realizacji projektu. Zarzut ten jest zdaniem skarżącej bezzasadny.

Skarżąca uzasadniając zarzut naruszenie § 9 ust. 10 pkt 3 Procedury odwoławczej wskazała, że MSWiA w rozstrzygnięciu protestu nie wykazało, że dokonało ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem w odniesieniu do zarzutów wnioskodawcy, które uznało za zasadne. W treści rozstrzygnięcia brak jest informacji o tej ocenie, a do pisma nie załączono odpowiednich kart oceny projektu. Ocena taka powinna zostać przeprowadzona na podstawie zapisów § 9 ust. 10 pkt 3 Załącznika 4.4 Procedury odwoławczej. Następstwem tego faktu było nie przyznanie dodatkowych punktów w obszarach, w których WWPE nieprawidłowo przeprowadziło ocenę.

Skarżąca zarzuciła, że procedury oceny projektów w ramach działania 8.3 POIG są skonstruowane w sposób, który nie umożliwia wnioskodawcom obrony swych praw. W przypadku bowiem odrzucenia projektu na etapie oceny merytorycznej WWPE kieruje do wnioskodawcy jedynie pismo z lakoniczną informacją o zaistniałej sytuacji oraz przysługujących środkach odwoławczych. W piśmie tym nie wskazuje się konkretnych powodów odrzucenia wniosku, co uniemożliwia wnioskodawcy skuteczne przeprowadzenie procedury odwoławczej. Błędne procedury uniemożliwiają więc wnioskodawcy właściwe odniesienie się do zarzutów oceniających.

Skarżąca zwróciła uwagę, że MSWiA uznało znaczną część uwag merytorycznych WWPE jako bezpodstawną. Jednakże na tym etapie nie ma jednak procedury umożliwiającej poprawienie skutków nieprawidłowo przeprowadzonej oceny merytorycznej. Skutkiem tego jeśli błędy w ocenie zaważyły na udziale procentowym w kategorii budżet (minimalny pułap to 50% możliwych do uzyskania punktów, a Projekt otrzymał 42%) mogły zaważyć na całościowej ocenie merytorycznej projektu, a co za tym idzie na decyzji o odmowie udzielenia dofinansowania. Nie posiadając dostępu do kart oceny merytorycznej wnioskodawca nie jest w stanie tego zweryfikować. Skarżąca zarzuciła, że na etapie oceny merytorycznej mimo, że WWPE miało taką możliwość nie skorzystało z zapisów Regulaminu konkursu umożliwiającego dokonanie korekt w budżecie projektu w przypadku wątpliwości Komisji oceniającej, co do wielkości zaproponowanych wydatków, co skarżąca na etapie składania protestu zasugerowała.

Skarżąca zarzuciła, że rozstrzygnięcie MSWiA zawiera wiele błędów wskazujących na brak należytej staranności przy rozpatrywaniu protestu. Z nagłówka dokumentu wynika, że jest to rozstrzygnięcie odwołania, w dalszej części rozstrzygnięcia wskazano błędną datę wniesienia protestu ([...] września 2010 r.), wskazano także, że jest to protest od negatywnej oceny formalnej, a tymczasem wniosek skarżącej przeszedł pozytywnie oceną formalną a protest dotyczył kwestii merytorycznych.

Skarżąca w zakresie zarzutów oceny merytorycznej wskazała, że WWPE, jak i MSWiA niewłaściwie oceniły budżet Projektu, co potwierdziła to częściowo weryfikacja przeprowadzona przez MSWiA na etapie rozpatrywania protestu, która uznała, że WWPE nieprawidłowo przeprowadziło ocenę merytoryczną Projektu w przynajmniej dwóch aspektach. Zdaniem skarżącej w trzecim aspekcie (nie spełnienie zasady efektywności kosztowej i przeszacowanie kosztów wymiany zużytych komputerów zaplanowane pod koniec realizacji projektu) ocena również została przeprowadzona nieprawidłowo.

Skarżąca podkreśliła, że wniosek opracowywany był z zachowaniem zapisów instrukcji oraz wytycznych, w tym w szczególności Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, gdzie w odniesieniu do wydatków na sprzęt teleinformatyczny określono, że kwalifikowane są: wydatki na zakup, dostarczenie i modernizację sprzętu teleinformatycznego dla grupy docelowej, obejmujące komputer, terminal i drukarkę oraz dodatkowy niezbędny osprzęt w przypadku sprzętu dla osób niepełnosprawnych.

Skarżąca zauważyła, że modernizacja komputerów została zaplanowana przez nią z uwagi na szybkie starzenie się tego typu urządzeń oraz przewidywanej intensywnej eksploatacji. W pozycji 2 budżetu Projektu dotyczącej zakupu i modernizacji sprzętu komputerowego wnioskodawca zapisał, iż zakłada, że w ramach Projektu zostanie zakupionych 358 szt. komputerów. Dodatkowo w celu utrzymania trwałości projektu planuje się, że w przed końcem realizacji Projektu nastąpi modernizacja zużytego i niezdatnego do użytkowania sprzętu komputerowego poprzez jego wymianę. Nie wskazano jednoznacznie, że wszystkie komputery zostaną wymienione, lecz wymianie podlegały będą te, które będą zużyte i niezdatne do użytkowania. Ponieważ na dzień składania wniosku skarżąca nie była w stanie określić jaka część sprzętu intensywnie użytkowana w gospodarstwach domowych będzie wymagała wymiany w budżecie Projektu zarezerwowano środki finansowe na wymianę wszystkich komputerów. Podkreśliła jednak, że zarezerwowanie środków nie oznacza, że wszystkie one zostaną poniesione. Skarżąca planując wydatki działa w sposób prawidłowy i gospodarny oraz zachowując zasadę konkurencyjności. Zaplanowano bowiem wymianę tylko zużytej części sprzętu komputerowego związane z potrzebą zachowania trwałości projektu, a wydatkowanie środków poprzedzone zostanie przeprowadzeniem postępowania przetargowego. Zgodnie z zasadami działania 8.3 POIG wnioskodawca musi zapewnić, iż grupa docelowa otrzyma wsparcie w postaci dostępu do sieci Internet oraz sprzętu komputerowego w okresie trwania realizacji Projektu oraz w okresie zachowania jego trwałości, tj. 5 lat po jego zakończeniu. Modernizacja poprzedzona zostanie badaniem technicznym sprzętu będącego w użytkowaniu grupy docelowej. Jest to zgodne z dalszymi zapisami Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Ponadto podkreśliła, że wydatki na modernizację zostały zaplanowane zgodnie z zapisami interpretacji WWPE w trakcie trwania konkursu, w tym zapisów dokumentu zatytułowanego Finansowanie projektów zamieszczonego na stronie internetowej WWPE.

Zdaniem skarżącej – biorąc pod uwagę zapisy powyższych dokumentów – instytucje weryfikujące Projekt błędnie oceniły budżet oraz źle zinterpretowały zapisy wniosku o dofinansowanie i nie wzięły pod uwagę argumentacji zaprezentowanej w Proteście.

MSWiA w odpowiedzi na skargę z 17 lutego 2010 r. (uzupełnionej pismem procesowym z 25 maja 2010 r.) wniósł o jej oddalenie. W jej uzasadnieniu odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że pomimo przychylenia się do części argumentów skarżącego ustalono, że wydatki zaplanowane przez skarżącego zostały przeszacowane oraz nie została zachowana zasada efektywności kosztowej. Wynikało to z faktu, że skarżący założył całkowitą wymianę wszystkich komputerów zakupionych w ramach Projektu po upływie ok. trzech lat od rozpoczęcia jego realizacji. W wyniku przyjęcia takich założeń przewidywana kwota wydatków na sprzęt komputerowy została przez skarżącego podwojona z [...] zł. W ocenie organu nie można podzielić założeń przyjętych przez skarżącego. Przewidywanie, że po upływie trzech lat od rozpoczęcia użytkowania konieczna będzie wymiana wszystkich 358 szt. komputerów nie znajduje uzasadnienia. Podkreślił, że sprzęt komputerowy udostępniany w ramach Projektu ma przede wszystkim służyć zapewnieniu dostępu do Internetu. Należy zatem zakładać, że komputery te nie będą wykorzystywane do wykonywania skomplikowanych zadań, które mogłyby powodować tak szybkie zużywanie się tego sprzętu. Co więcej w przypadku komputerów trudno mówić o "zużyciu" po upływie trzech lat użytkowania. Zakładając standardowy sposób użytkowania komputer powinien zachowywać sprawność techniczną przez znacznie dłuższy okres czasu, tym bardziej, że sprzęt komputerowy wykorzystywany jako narzędzie umożliwiające dostęp do Internetu nie będzie podlegał tak szybkiemu moralnemu starzeniu się. Trudno bowiem zakładać, aby na przestrzeni trzech lat powstała technologia, która całkowicie wyprze z użytku narzędzia służące obecnie do korzystania z Internetu. W związku z tym organ nie znalazł podstaw do przyznania Projektowi dodatkowych punktów, które mogłyby przesądzić o zwiększeniu procentowej oceny w ramach grupy budżetowej do 50%.

Zdaniem organu skarżący został prawidłowo poinformowany o wynikach oceny projektu i podczas sporządzania protestu, posiadał pełną informację na temat przyczyn negatywnej oceny wniosku.

MSWiA wskazał także, że mimo przychylenie się do części argumentacji skarżącego zawartej w proteście nie mogło w przedmiotowej sprawie skutkować przyznaniem dodatkowych punktów projektowi, a tym samym nie mogło wpłynąć na zwiększenie procentowego pułapu oceny w ramach grupy budżetowej. Bowiem ustalenie, że wydatki zaplanowane przez skarżącego na modernizację komputerów zostały przeszacowane oraz, że nie została zachowana zasada efektywności kosztowej, musiało skutkować utrzymaniem niewystarczającej, 42% oceny tej grupy.

Zdaniem organu wskazane przez skarżącego oczywiste omyłki pisarskie nie miały żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia i nie ograniczyły w żaden sposób skarżącemu prawa do kontroli sądowej tego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 lutego 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 163/11 pozostawił skargę bez rozpatrzenia z uwagi na brak kompletności akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 kwietnia 2011 r. sygn. akt II GSK 482/11 powyższe postanowienie – w wyniku złożenia skargi kasacyjnej – uchylił.

Podczas rozprawy z 26 maja 2011 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe wnioski.

MSWiA – w wyniku zobowiązania Sądu z 26 maja 2011 r. – przy piśmie procesowym z 27 maja 2011 r. przekazała Karty oceny merytorycznej wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest zasadna.

Kontrolując prawidłowość wydanej przez właściwą instytucję ocenę wniosku o dofinansowanie, należy mieć na uwadze zasady jej dokonywania, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. W tym zakresie należy mieć na uwadze treść art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712; zwana dalej: u.z.p.p.r.) zgodnie z którym – Instytucja zarządzająca, (...) powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. A także treść art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., z którego wynika, że ocena wniosków o dofinansowanie powinna być rzetelna i bezstronna. Dlatego też wyznacznikiem prawidłowości dokonanej oceny wniosku, obok zachowania wymogów proceduralnych, jest jej rzetelność (sumienność) i bezstronność (obiektywizm).

Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że ocena wniosku skarżącej o dofinansowanie realizacji Projektu – [...] złożonego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, 8. Oś priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.3: Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – eInclusion, została przeprowadzona w sposób naruszający art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r.

Przede wszystkim wskazać należy, że wbrew obowiązkowi zapewnienia przejrzystości reguł stosowania przy ocenie projektu oraz wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę, skarżąca nie została szczegółowo poinformowana o przyczynach negatywnej oceny jej wniosku. Wskazać bowiem należy, że by można było uznać, iż skarżąca była w pełni poinformowana i świadoma przyczyn negatywnej oceny jej Projektu, to powinna zostać zapoznana z kartami oceny merytorycznej, które nie zostały jej udostępnione, bądź też powinny zostać całościowe przedstawione wyniki ocen merytorycznych, czego jednak pisma WWPE, ani rozstrzygnięcie MSWiA nie zawierały. Pisma WWPE oraz rozstrzygnięcie MSWiA przedstawiały jedynie częściowe i wybrane fragmenty oceny ekspertów.

Sąd zwraca uwagę, że Karty oceny merytorycznej stanowią załącznik do Instrukcji wykonawczej do procesów realizowanych przez WWPE w ramach 7. Osi priorytetowej oraz Działań 8.3 i 8.4 w ramach 8. Osi priorytetowej Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Kryteria merytoryczne w nich zawarte zostały podzielone na 4 Grupy (1. Wnioskodawca, 2. Grupy docelowe, 3. Projekt, 4. Budżet). W ramach każdej z tych grup ekspert oceniał wypunktowane kryteria przyznając im określoną liczbę punktów. Co istotne ramach oceny merytorycznej wniosek musiał uzyskać minimum 60% maksymalnej liczby punktów, przy jednoczesnym uzyskaniu co najmniej 50% maksymalnej liczby punktów w ramach każdej z czterech grup.

Z dwóch kart oceny merytorycznej przedłożonych przez organ dopiero na etapie sprawy sądowej wynika, że przedmiotowy projekt uzyskał minimum 60% maksymalnej liczby punktów, jednakże w zakresie w jakim toczy się spór tj. Grupy 4: Budżet nie osiągnął 50% maksymalnej liczby punktów w ramach tej grupy, co spowodowało negatywny wynik oceny wniosku o dofinansowanie. W ramach Grupy 4 oceniane były 4 kryteria:

1. Czy zaproponowane działania prowadzące do udostępniania Internetu zapewniają efektywne i zgodne z założeniami działania 8.3. wykorzystanie środków w ramach projektu?

Oceniający nr 1 przyznał 2 punkty na 7 możliwych, a oceniający nr 2 przyznał 3 punkty na 7 możliwych.

2. Czy środki wykorzystywane są w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat)? Czy zachowano właściwe proporcje pomiędzy ponoszonymi kosztami a oczekiwanymi rezultatami projektu?

Obaj oceniający przyznali po 2 punkty na 8 możliwych.

3. Czy planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania 8.3?

Oceniający nr 1 przyznał 7 punktów na 7 możliwych, a oceniający nr 2 przyznał 5 punkty na 7 możliwych.

4. Czy planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu?

Oceniający nr 1 przyznał 2 punkty na 10 możliwych, a oceniający nr 2 przyznał 4 punkty na 10 możliwych.

W efekcie oceniający nr 1 przyznał w ramach tej grupy 13 punktów na 32 możliwe czyli 41% maksymalnej liczy punktów do zdobycia, a oceniający nr 2 – 14 punktów na 32 możliwe czyli 44% maksymalnej liczby punktów do zdobycia.

W uzasadnieniu swojej oceny oceniający nr 1 wskazał, że wnioskodawca w budżecie wynagrodzenia personelu projektowego wchodzącego w skład komórek urzędu miasta Wrocławia nie podał kosztów rekrutacji, którą będą prowadzili pracownicy MOPS. Jest to poważany błąd skoro personel będzie oddelegowany przez pracowników do pracy przy projekcie i zatrudniony na umowę o pracę, to nie ma uzasadnienia do wypłacenia dodatkowego wynagrodzenia, ponieważ pracownicy otrzymują już wynagrodzenie za swoją pracę. Ponadto nie ma uzasadnienia zatrudnienia 2 informatyków skoro wnioskodawca planuje wprowadzić system monitoringu. Wnioskodawca nie opisał szczegółowo jak będzie wyglądała promocja poza wymienieniem artykułów promocyjnych i konferencji. Nie wiadomo ile godzin szkoleniowych będzie trwał każdy z 3 bloków. Ilość materiałów szkoleniowych i certyfikatów przewyższa ilość przeszkolonych. Nie wiadomo też jaka będzie liczebność grupy. Koszt cateringu wyliczono nieprawidłowo – w budżecie wartość zaniżona. Ponadto stwierdził, że:

- Pozycja 3.2 budżetu – Koszt zapewnienia dostępu do sieci, na pokrycie prac instalacyjnych jest zawyżony. Nie wiadomo na ilu komputerach będzie prowadzone szkolenie, ani też w ilu placówkach będą one prowadzone. Z opisu wynika, że będzie to biblioteka, jej filia i 9 domów dziecka.

- Ilość łączy ADS – 256 – Pozycja 3.1 przewyższa ilość gospodarstw domowych i domów dziecka.

- Pozycja 2.4 – Wydatek związany z kosztem zakupu oprogramowania wraz z aktualizacją licencji (antywirus) – przy jednorazowym zakupie licencji na 3 lata koszty będą niższe.

- Pozycja 2.3 Wydatek związany z kosztami zakupu oprogramowania – nie wiadomo o jakie oprogramowanie chodzi, gdyż nie wynika to z budżetu. Koszt jednostkowy jest zawyżony.

- Pozycja 2.2 – Wydatek na zakup sprzętu teleinformatycznego obejmującego drukarkę jest zawyżony.

- Pozycja 2.1 - Wydatek na zakup i modernizację sprzętu teleinformatycznego obejmującego zakup komputerów nie ma uzasadnienia całkowita wymiana sprzętu komputerowego po 3 latach eksploatacji.

Ponadto 10 sztuk komputerów do obsługi administracji projektu to nieporozumienie – nie ma uzasadnienia dla takich działań. Z opisu wniosku wynika, że wnioskodawca planuje zakupić do biblioteki i jej filii 100 komputerów. Można odnieść wrażenie, że taka ilość sprzętu znacznie przewyższa potrzeby szkoleniowe. Kto zatem będzie z tego sprzętu.

Reasumując oceniający nr 1 stwierdził, że zaplanowane w budżecie środki prowadzące do udostępnienia Internetu nie zapewniają efektywnego oraz zgodnego z założeniami działania 8.3 POIG wykorzystanie środków w ramach projektu. Większość kosztów przewidzianych w budżecie projektu jest nieuzasadniona i zawyżona. Nie jest adekwatna do celów i rezultatów projektu. Wnioskodawca nie zachował właściwych proporcji między ponoszonymi kosztami a oczekiwanymi rezultatami.

Oceniający nr 2 w uzasadnieniu swojej oceny stwierdził, że budżet projektu jest zdecydowanie przeszacowany. Wnioskodawca nie zachował właściwych proporcji pomiędzy ponoszonymi kosztami a oczekiwanymi rezultatami projektu. Wydatki są nieracjonalne i nieadekwatne do zakresu i celów projektu.

Z przytoczonych ocen wynika zatem, iż eksperci pomimo zastrzeżeń, w szczególności do przeszacowania budżetu i braku adekwatności do celów i rezultatów projektu, to jednak każdą z wymienionych wyżej kategorii ocenili pozytywnie, ponieważ każdorazowo przyznali punkty. Biorąc zatem pod uwagę to – jak słusznie zarzucono w skardze – że MSWiA w swoim rozstrzygnięciu podzieliło częściowo zarzuty zwarte w proteście uznając, że wnioskodawca wyjaśnił i prawidłowo uzasadnił kwestie kosztów nabycia sprzętu teleinformatycznego oraz oprogramowania, jak również uzasadnił wynagrodzenia pracowników oddelegowanych do pełnienia obowiązków w biurze projektu, a w związku z tym uznał, że przeprowadzona przez WWPE negatywna ocena Projektu w tym zakresie została dokonana nieprawidłowo. To należy dojść do wniosku, że spełnienie części tych kwestionowanych pierwotnie kryteriów powinno wpływać na całościową ocenę punktową. Tym bardzie, że w ramach każdej kategorii przewidziano szeroką skalę punktacji (do 7, 8 i 10 punktów możliwych do zdobycia). Jest to w szczególności istotne, biorąc pod uwagę to, że przedmiotowemu Projektowi do osiągnięcia bariery 50% umożliwiającą pozytywną ocenę wniosku zabrakło u oceniającego nr 1 – 3 punkty, a oceniającego nr 2 – 2 punkty. Zauważyć także należy, że z zaskarżonego rozstrzygnięcia MSWiA wynikało, że głównym i kluczowym powodem niskiej oceny był nieuzasadniony wydatek (wymiana całego sprzętu komputerowego po 3 latach eksploatacji), co jednak – jak wynika z przedstawionych wyżej ocen zawartych w Kartach ocen merytorycznych – nie było do końca prawdę. Podkreślić raz jeszcze należy, że wprawdzie eksperci w swoich ocenach zwracali uwagę na przeszacowanie budżetu ale na te opinie składały się także inne okoliczności niż zakup i wymiana po 3 latach komputerów, takie jak koszty oprogramowania, czy wynagrodzenie personelu, które to zostały przez MSWiA zostały uznane za prawidłowe.

W związku z powyższym Sąd stoi na stanowisku, że uznanie przez Instytucję pośredniczącą – MSWiA części argumentacji skarżącej zawartej w proteście, mogło mieć istotny wpływ na wynik dokonanej oceny i przyznaną punktację, zważywszy, że – jak podkreślono wyżej – skarżącej zabrakło minimalnej ilości punktów do uzyskania 50% możliwej punktacji w ramach Grupy 4: Budżet. Dlatego należało uznać za zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia § 9 ust. 10 pkt 3 Procedury odwoławczej w myśl którego – w trakcie rozpatrywania protestu Instytucja pośrednicząca oceniająca zobowiązana jest do dokonania ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem, jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione. Tym bardziej, że skarżącej nie przedstawiono całościowej argumentacji oceniających przez uniemożliwiono obronę jej praw.

Sąd nie podzielił natomiast zarzutów skargi dotyczących naruszeń prawa materialnego dotyczących przeszacowania oraz zachowania zasady efektywności kosztowej związanej z planowaną wymianą wszystkich komputerów zakupionych w ramach w projektu po upływie trzech lat od rozpoczęcia realizacji. Ocena Projektu w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo, skarżącej została dokładnie przedstawiona argumentacja, którą Sąd podziela. Trafnie organ zauważył, że przewidywanie, iż po upływie trzech lat od rozpoczęcia użytkowania konieczna będzie wymiana wszystkich 358 szt. komputerów nie znajduje uzasadnienia. Zważywszy, że sprzęt komputerowy udostępniany w ramach projektu ma przede wszystkim służyć zapewnieniu dostępu do Internetu. Należy zatem zakładać, że komputery te nie będą wykorzystywane do wykonywania skomplikowanych zadań, które mogłyby powodować tak szybkie zużywanie się tego sprzętu. Co więcej w przypadku komputerów trudno mówić o "zużyciu" po upływie trzech lat użytkowania. Zakładając standardowy sposób użytkowania komputer powinien zachowywać sprawność techniczną przez znacznie dłuższy okres czasu, tym bardziej, że sprzęt komputerowy wykorzystywany jako narzędzie umożliwiające dostęp do Internetu nie będzie podlegał tak szybkiemu moralnemu starzeniu się. Trudno bowiem zakładać, aby na przestrzeni trzech lat powstała technologia, która całkowicie wyprze z użytku narzędzia służące obecnie do korzystania z Internetu. Nietrafna jest również argumentacja skarżącej odnosząca się do zasad amortyzacji sprzętu komputerowego wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyjęte na użytek systemu podatkowego współczynniki amortyzacji nie mogą być wprost przekładane na stopień zużycia przydatności do użytku danego rodzaju sprzętu. Trafnie organ zauważy, że przykładowo fakt, że samochód osobowy podlega co do zasady całkowitej amortyzacji w ciągu 5 lat nie oznacza, że po upływie tego pięcioletniego okresu staje się niezdatny do użytku. Ponadto twierdzenia skarżącej, że nie planował całkowitej wymiany komputerów, a jedynie zamierzał zarezerwować środki na wypadek konieczności ich wymiany, stoją w sprzeczność z treścią wniosku o czym świadczy w punkcie 22 podpunkt 2.1 wniosku, gdzie zawarto stwierdzenie, że "zakłada się, iż w ramach projektu zostanie zakupionych 358 szt. komputerów. Dodatkowo w celu utrzymania trwałości projektu planuje się, że na przełomie 2012 i 2013 r. realizacji projektu nastąpi modernizacja zużytego i niezdatnego do użytkowania sprzętu komputerowego poprzez jego wymianę; 358 szt.*2=716 szt.". Następnie w kategorii "wydatki ogółem" przewidziano [...] zł tytułem wydatków na zakup i modernizację komputerów. Kwota ta odpowiada cenie 716 sztuk komputerów. Tak więc z powyższego wyraźnie wynika, że skarżąca zamierzała dokonać całościowej wymiany sprzętu po okresie 3 lat jego użytkowania.

Sąd nie uznał także za zasadny zarzutu dotyczącego nie skorzystania przez Komisję oceniającą z przewidzianego w Regulaminie konkursu prawa zwrócenia się do wnioskodawcy z propozycją weryfikacji budżetu, ponieważ – jak trafnie argumentuje organ w odpowiedzi na skargę – jest to uprawnienie Komisji, a nie jej obowiązek.

Sąd zauważa także, że skarżąca trafnie zarzuca, iż w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu znajdują się błędy pisarskie, jednak to nie one stanowiły podstawę do uznania skargi. Podstawą uznania skargi stanowiło naruszenie przepisów § 9 ust. 10 pkt 3 Procedury odwoławczej oraz art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., co wyjaśniono wyżej.

Reasumując Sąd z uwagi na częściowe uznanie zarzutów skargi, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. – stwierdził, że ocena wniosku skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W związku z uwzględnieniem skargi Instytucja pośrednicząca powinna ponownie dokonać oceny przedmiotowego projektu, a przy tej ocenie posłużyć się oceną punktową.

O kosztach Sąd orzekł stosownie do postanowień art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz na podstawie § 2 ust. 1, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).