Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 415/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6291 Nacjonalizacja przemysłu
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 188 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 1941/09 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić termin do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T.S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Gospodarki. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż wcześniejszym postanowieniem z dnia 9.12.2009 r. odmówiono już skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, jednak orzeczenie to uchylone zostało postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.02.2010 r., sygn. akt I OZ 92/10. Rozpoznając ponownie wniosek strony Sąd stwierdził, iż jego zdaniem skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczność konfliktu między skarżącym i jego matką nie mogła być uznana za wyłączającą winę skarżącego w uchybieniu. Sąd zauważył, iż strona – przewidując możliwość nieprzekazania jej pisma przez skonfliktowanego domownika – winna dokonać stosownego zastrzeżenia w urzędzie pocztowym, wykluczającego możliwość doręczania pism temu domownikowi. Skarżący adnotacji takiej nie dokonał, zatem doręczenie zastępcze do rąk jego matki było prawidłowe i fakt, że nie przekazała ona pisma zawierającego decyzję Ministra Gospodarki nie może stanowić przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu. Sąd uznał też za niewiarygodne oświadczenia żony i matki skarżącego, potwierdzające okoliczność pozostawania tych osób w konflikcie, bowiem złożone zostały one przez osoby bliskie sobie i posiadające interes we wzruszeniu powołanej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T.S., domagając się jego uchylenia i przywrócenia uchybionego terminu. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, iż nie zgadza się ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd I instancji, podkreślając, iż Sąd dokonał niewłaściwej oceny złożonych w sprawie oświadczeń. Ponadto żalący się podniósł, że nie miał żadnych podstaw aby przypuszczać, że jego matka – mimo konfliktu – zatai przed nim fakt doręczenia decyzji, a nawet gdyby tak było, to i tak dokonanie zastrzeżenia w urzędzie pocztowym nie wyłączałoby skuteczności doręczenia zastępczego, dokonywanego w trybie art. 43 Kpa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przez brak winy należy rozumieć przede wszystkim dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności wymaganej przy dokonywaniu czynności procesowej, a przy ocenie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Oznacza to, że w istocie najważniejsze jest ustalenie, czy rzeczywiście skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do dokonania czynności w postępowaniu. w tym przypadku do złożenia skargi.

W przedmiotowej sprawie T.S. domaga się przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Gospodarki. Niewątpliwie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma zawierającego zaskarżoną decyzję wynika, że w dniu 27.02.2009 r. doręczył przesyłkę dorosłemu domownikowi – matce skarżącego. Jednakże nie przekazała ona tego pisma skarżącemu, który odnalazł przedmiotową przesyłkę w dniu 22.10.2009 r. Powyższą okoliczność potwierdziła jego matka w oświadczeniu z dnia 24.10.2009 r., a nieprzekazanie przesyłki nastąpiło na skutek konfliktu rodzinnego, jaki powstał między skarżącym, a jego matką. Sąd I instancji uznał jednak, że oświadczenie to nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem złożyła je osoba bliska dla strony, a ponadto posiadająca interes we wzruszeniu zaskarżonej w sprawie decyzji. Stanowisko to, w ocenie Sądu odwoławczego, nie jest zasadne. Podkreślenia wymaga bowiem, iż art. 87 § 2 P.p.s.a. nakazuje wskazanie okoliczności, które jedynie uprawdopodabniają brak winy strony w uchybieniu. Instytucja uprawdopodobnienia jest dalece mniej restrykcyjna od udowodnienia, co oznacza, że nie można wymagać, aby strona musiała wskazywać na okoliczności, które dowodzić będą, iż uchybienie terminowi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oświadczenie matki skarżącego w sposób dostateczny wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy strony w uchybieniu, a okoliczność, że matka skarżącego nie wywiązała się z obowiązku doręczenia adresatowi decyzji organu nie może obciążać strony. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi, bowiem nie miał świadomości, że została ona doręczona w trybie art. 43 Kpa w dniu 27.02.2009 r. Ponadto zauważyć trzeba, iż skarżący w momencie kiedy powziął wiadomość o powyższym fakcie natychmiast podjął stosowne czynności procesowe.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.