Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 745/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27
journal: Dz.U. 2020 poz 1427
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 9 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2021 roku sprawy ze skargi B. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

III SA/Po 745/21

Uzasadnienie.

Dyrektor II Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...], działając jako organ egzekucyjny prowadzi egzekucję z majątku zobowiązanej - B. R., na podstawie tytułów wykonawczych od nr [...] do [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. , których podstawą wystawienia były zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne ( k. ,5 i 6 akt adm.). W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny zawiadomieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. dokonał próby zajęcia wierzytelności zobowiązanej z rachunku bankowego w [...] SA w [...] . Ww. zawiadomienie wraz z odpisami ww. tytułów wykonawczych doręczono zobowiązanej w dniu [...].02.2020r. Pismem z dnia [...] .02.2020r. zobowiązana złożyła do organu egzekucyjnego zarzuty na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne. W piśmie wskazała na błędne dane adresowe i osobowe, błąd formalny w postaci niespełnienia wymogów z art. 27 § 1 pkt 2 w zakresie wskazania adresu zobowiązanego i powołano też art. 27 § 1 pkt 6 ustawy w zakresie wskazania podstawy prowadzenia egzekucji. Zdaniem zobowiązanej jej wierzycielem jest osoba, na której utrzymaniu obecnie i wcześniej jest skarżąca a nie ZUS, któremu już należności zapłaciła. Kolejnym pismem z dnia [...].02.2020r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia kolejnych zarzutów i dotyczyło to postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww tytułów wykonawczych objętych zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. Dyrektor II Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] odmówił przywrócenia terminu do złożenia zarzutów. Uzasadniając organ powołał się na treść art. 58 k.p.a. wskazując, że nie zostały w sprawie spełnione przesłanki aby móc przywrócić termin do dokonania przedmiotowej czynności procesowej bowiem skarżąca złożyła już w wyznaczonym terminie zarzuty, które rozpatrzono postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie podtrzymując swoje zarzuty.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie wydane przez organ I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy podał, że w jego ocenie nie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu. Samo powołanie się na problemy zdrowotne swoje i swojej rodziny jest niewystarczające i mało przekonywujące w sytuacji, gdy wcześniej w ustawowym terminie skarżąca złożyła zarzuty w postępowaniu prowadzonym na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych. Obecnie w skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca wnosi o uchylenie w całości ww postanowienia. W uzasadnieniu wskazuje, że nie zamierza pracować w Polsce z powodów zdrowotnych i , że składki z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w całości zostały uregulowane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację wobec braku nowych okoliczności w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna. Zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowo ustalony stan faktyczny w sprawie. Prawidłowo też organ zastosował przepisy prawa materialnego. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019.2325 - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W zakresie tak określonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadą nieważności, ani też nie doszło w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., mogłoby stanowić przesłankę do jego uchylenia. W niniejszej sprawie podstawą normatywną zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia[...] lutego 2021r. były przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- kodeks postępowania administracyjnego. Sprawa bowiem miała charakter procesowy. Skarżąca kwestionuje stanowisko organu, który odmówił jej przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jaką jest złożenie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji prowadzonym w oparciu o wystawione przez organ administracyjny będący jednocześnie organem egzekucyjnym, tytuły wykonawcze podstawą których jest decyzja administracyjna określająca zobowiązanie pieniężne skarżącej wobec ZUS z tytułu nieopłaconych należności składkowych (składki zdrowotne). Bezsporną okolicznością w sprawie pozostaje to, że pismo z dnia [...].02.2020r. zawierające zarzuty i wniosek o przywrócenie terminu do ich złożenia zostało złożone po upływie terminu do złożenia zarzutów w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. termin do złożenia zarzutów upływa z dniem siódmym licząc od dnia doręczenie tytułu wykonawczego. W rozpoznawanej sprawie tytuły wykonawcze wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności doręczone zostały skarżącej w dniu [...].02.2020r. W tej sytuacji z dniem [...].02.2020r. skarżącej upływał termin do wniesienia zarzutów. Skarżąca więc uchybiła terminowi skoro zarzuty złożyła pismem z dnia [...].02.2020r. Zgodnie z art. 58 k.p.a. termin należy przywrócić na wniosek zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. Skarżąca twierdziła, że nie dochowała terminu z uwagi na traumatyczne przeżycia związane z córką. Organ uznał, że wcześniej, w ustawowym terminie skarżąca złożyła zarzuty , które zostały już przez organ rozpatrzone zaś obecnie nie uprawdopodobniła , że uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy. Dokonując oceny stanowiska organu Sąd uznał, że rację ma organ stwierdzając, że skarżąca nie uprawdopodobniła tego, iż uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy, co jest przesłanką konieczną aby organ mógł wnioskującemu termin przywrócić.

Sąd zauważa, że ustawodawca posługuje się pojęciem "uprawdopodobnić’ nie zaś "udowodnić". Udowodnienie służy celowi przekonania organu orzekającego o prawidłowości pewnego twierdzenia, uprawdopodobnienie służy celowi obudzenia w organie orzekającym ufności w to, że pewne twierdzenie odpowiada prawdzie. Uprawdopodobnienie jest to czynność procesowa stwarzająca w świadomości organu orzekającego mniejszy lub większy stopień przekonania o prawdopodobieństwie jakiegoś faktu. Z powyższego wynika, że wystarczy aby skarżąca przekonała organ o prawdziwości swoich twierdzeń, że okoliczność, na którą się powołała a która doprowadziła do uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej , zaistniała i skarżąca nie miała na nią wpływu, jak również nie była ona wynikiem jej niedbalstwa czy też lekkomyślności. Skarżąca tego nie uczyniła . Organ słusznie odmówił przywrócenia terminu do złożenia (uzupełnienia) zarzutów. Skoro wcześniej bo w ustawowym terminie zarzuty skarżąca złożyła to mało wiarygodne jest jej twierdzenie o niemożliwości zgłoszenia w ustawowym terminie kolejnych zarzutów z powodu traumatycznej sytuacji, w której znalazła się jej córka. Nadto zaznaczenia wymaga to, że organ orzekający nie jest upoważniony do podejmowania czynności zmierzających do zebrania dowodów na okoliczności uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z treści samego przepisu art. 58 § 1 k.p.a. wynika, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał , że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną