Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 974/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Mirosław Montowski, Protokolant sekr. sąd. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2021 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za usługi wodne oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, (dalej jako: "organ", "Dyrektor"), działając na podstawie 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust, 2, art, 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 r. poz. 310 ze zm., dalej jako "Prawo wodne") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1966 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej "k.p.a."), określił dla Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]", z siedzibą w [...] (dalej jako "skarżąca", "skarżąca spółka") za okres od 1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku opłatę stałą w wysokości 50.827 zł (słownie pięćdziesiąt tysięcy osiemset dwadzieścia siedem złotych) za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenu lotniska im. [...] do wód Potoku [...], wylotem Oczyszczalni Wód Deszczowych przy ul. W..

Z akt postępowania administracyjnego wynikało, że Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] udzielił skarżącej spółce pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód tj. wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenu Lotniska im. [...] do Potoku [...], wylotem z Oczyszczalni Wód Deszczowych przy ul. W., w ilości:

- Qmax, h - 200 522 [m3 maksymalnie na godzinę]

- Qsr doba - 4 431,4 [m3 średnio na dobę]

- Qmax rok = 1 617 464 [m3 maksymalnie na rok]

Pismami z dnia 27 marca 2018 r. oraz 11 maja 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie ustalił za lata 2018 oraz 2019 opłatę stałą za usługi wodne w wysokości 47 zł (za każdy z rocznych okresów)

W dniu [...] lutego 2021 r. na podstawie art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego organ ustalił, w formie informacji rocznej (znak: [...]) skarżącej spółce za okres od 1 stycznia 2021 roku do31 grudnia 2021 roku opłatę stałą w wysokości 50.827 PLN za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenu lotniska im. [...] do wód Potoku [...], wylotem Oczyszczalni Wód Deszczowych przy ul. W.

Pismem z dnia 22 lutego 2021 r. strona skarżąca w trybie art. 273 ust. 1 i 2 Prawa wodnego złożyła reklamację, w której wskazała, że nie zgadza się ze sposobem ustalenia wysokości opłaty stałej. Skarżąca podniosła, że organ do obliczenia opłaty za usługi wodne przyjął maksymalną ilość wód opadowych i roztopowych odprowadzanych do wód, opierając się na wskaźniku godzinowym wynoszącym maksymalnie 200 522 m3/h. Podstawą do naliczenia opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych do Potoku [...] powinien być parametr maksymalnego rocznego przepływu, wynoszący 1 617 464 m3/rok. Opłata stała roczna powinna więc wynosić 47 zł, a nie jak naliczono 50.827 zł. Obliczenie opłaty na podstawie maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód na podstawie maksymalnego godzinowego zrzutu jest nieprawidłowe, ponieważ wartość ta opisuje teoretyczny, maksymalny, chwilowy, godzinowy odpływ wód opadowych, na którym sprawdza się przepustowość urządzeń do oczyszczania ścieków w obrębie OWD oraz pojemności zbiorników retencyjnych znajdujących się w obrębie lotniska.

Organ nie uznał reklamacji strony skarżącej i zaskarżoną decyzją z dnia [...] vmarca 2021 r. nr [...] określił dla skarżącej za okres od 1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku opłatę stałą w wysokości 50.827 zł za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenu lotniska im. [...] do wód Potoku [...], wylotem Oczyszczalni Wód Deszczowych przy ul. W..

Organ wskazał, że wysokość opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód została naliczona zgodnie z art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego na podstawie ważnego pozwolenia wodnoprawnego udzielonego przez Marszałka Województwa [...] decyzją z dnia [...] maja 2017. Opłata stała jest ściśle powiązana z wydanym pozwoleniem, a wielkości przyjęte w pozwoleniu wodnoprawnym stanowią składową wzoru służącego jej wyliczeniu, o którym mowa

w art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego. Określenia wysokości opłaty stałej dokonał w oparciu o normę prawną wynikającą z art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego oraz § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2502).

Organ podniósł że zgodnie z art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Natomiast z § 6 rozporządzenia w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne wynika, że jednostkowa stawka opłaty za usługi wodne za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych w formie opłaty stałej wynosi 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych.

W pozwoleniu wodnoprawnym, na podstawie którego została wyliczona ww. opłata stała za usługi wodne została określona maksymalna ilość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do wód w ilości 200 522 m3/h oraz w ilości 1 617 464 m3/rok. Pozwolenie to nie określa maksymalnej ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do wód w m3/s.

W związku z powyższym przeliczenia dokonano zgodnie z art. 552a Prawa wodnego, a tym samym opłata stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 2,50 zł, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód w ilości 200 522.00 m3/h i wynoszącym po przeliczeniu 55.7005555 m3/s..

Z tą decyzją nie zgodziło się Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]", z siedzibą w [...] które pismem datowanym na 8 kwietnia 2021 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca postawiła zarzuty naruszenia:

1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 271 ust. 1 i ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego w zw. z art. 552a pkt 2 Prawa wodnego oraz w zw. z art. 9 ust. 3 Prawa wodnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez ich błędną interpretację i przyjęcie, iż dla określenia opłaty stałej za odprowadzanie do wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast należy przyjąć określoną w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalną godzinową ilość odprowadzania wód opadowych i roztopowych do wód, nie uwzględniając jednocześnie przy tym dopuszczalnej ilości wód opadowych i roztopowych możliwej do odprowadzenia przez skarżącą w rocznym okresie rozliczeniowym, a określonej w pozwoleniu wodnoprawnym;

2. przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7a § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, która jest niekorzystna dla skarżącej, w sytuacji, gdy w sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości co do treści normy prawnej, a decyzja nakłada na skarżącą obowiązek; w konsekwencji brak jest w decyzji rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści normy prawnej na korzyść strony;

3. przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy7, tj. art. 8 § 1 i 2 kpa, poprzez wydanie decyzji w sposób sprzeczny z zasadą zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej oraz z zasadą pewności prawa, z uwagi na fakt, iż organ orzekający w sprawie odstąpił od dotychczasowego swojego stanowiska w sprawie określającego wysokość opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód Potoku [...] z uwzględnieniem do kalkulacji wskaźnika rocznego, a w konsekwencji obciążeniem Strony opłatą, która jest ponad tysiąc razy wyższa w stosunku do opłat określonych w roku 2018 i 2019, na podstawie tego samego pozwolenia wodnoprawnego;

4. przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 i 107 § 1 i 2 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia przez organ, przy wydawaniu Decyzji, czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, należytego zebrania materiału dowodowego i przedstawienie ustaleń dokonanych na ich podstawie w uzasadnieniu faktycznym decyzji.

Zdaniem skarżącej, zgodnie z obliczeniami zamieszczonymi w operacie wodnoprawnym ,jako podstawę do naliczenia opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych do Potoku [...] należy przyjąć parametr maksymalnego rocznego przepływu i tę wartość przeliczyć na m3/s. Naliczona na tej podstawie roczna opłata stała powinna wynosić: 2,5 zł x 365 dni x 0,0513 m3/s = 46,81 zł (po zaokrągleniu 47 zł). Skarżąca nie zgadza się z wyliczeniem opłaty rocznej stałej na podstawie ilości odprowadzanej wody w oparciu o Qmax,h, bowiem ww. pozwolenie wodnoprawne określało do w tym zakresie trzy parametry. Żadna z określonych w pozwoleniu wodnoprawnym wartości nie jest wyrażona w m3/s tak, aby możliwe było jej bezpośrednie zastosowanie przy ustalaniu wysokości opłaty stałej zgodnie ze wzorem wynikającym z prawa wodnego. Zatem należało dokonać stosownego przeliczenia wartości wskazanych w pozwoleniu wodnoprawnym na właściwą jednostkę, tj. m3/s.

Skarżąca podniosła, że przy obliczaniu zawartego w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalnego godzinowego zrzutu wód opadowych o roztopowych z terenu lotniska parametr określający maksymalne chwilowe natężenie deszczu wyrażone w (dm3/s ha) zostało określone w sposób teoretyczny zgodnie ze wzorem Bogdanowicza-Stachy'ego. Powyższa wartość opisuje teoretyczny, maksymalny, chwilowy, została godzinowy odpływ wód opadowych, na którym sprawdza się przepustowość urządzeń do oczyszczania odprowadzanych wód opadowych oraz pojemności zbiorników retencyjnych na terenie lotniska. W ocenie skarżącej nieuprawnione jest posługiwanie się ww. parametrem do określania okresi rocznego zrzutu wód opadowych z terenu lotniska. Parametr ten został określony w operacie w celu sprawdzenia przepustowości urządzeń do oczyszczania i retencjonowania wód opadowych. Stąd jego wartość została wybrana z parametrów najwyższych obliczonych teoretycznie dla analizowanej sytuacji lotniska. Do obliczeń należnej opłaty, w decyzji wykorzystano parametr spływ u maksymalnego godzinowego do obliczenia przepływu rocznego, co jest niezgodne z zasadami określania przepływów charakterystycznych. Można przyrównać zastosowaną metodykę do określania całkowitego rocznego opadu dla danego terenu posługując się jedynie chwilowym maksymalnym natężeniem opadu nawalnego, który występuje statystycznie raz w roku przez okres 40 minut. Oczywiste jest, że taki opad w rzeczywistości nie występuje codziennie przez 365 dni w roku, ani nawet nie dopuszcza go pozwolenie wodnoprawne w takim wymiarze, ma codziennie, przez 365 dni w roku. Zatem maksymalna godzinowa ilość wód jest wielkością dopuszczalną czasowo i wynikającą z potrzeb incydentalnych. Korzystanie w takich przypadkach ze zwiększonego parametru nie może nigdy prowadzić do przekroczenia maksymalnych limitów odprowadzania wód w rozliczeniu rocznym. Z ustalonej w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalnej ilości m3 na rok wynikają bowiem w tym zakresie ograniczenia. Przyjęcie zaś maksymalnego wskaźnika godzinowego doprowadziłoby do ustalenia, że skarżąca w skali roku odprowadza wody w ilości 1 756 572 720 m3/rok (200 522 m3/h x 24h x 365 dni), co znacząco przewyższa maksymalną dopuszczalną ilość wód odprowadzanych w ciągu roku określoną w pozwoleniu wodnoprawnym. tj. 1 617 464 m3/rok, a w7 rzeczywistości jest niemożliwe.

Strona skarżąca podkreśliła, że prawidłowa kalkulacja opłaty stałej za usługi wodne powinna zatem uwzględniać maksymalne wartości roczne. Ten wskaźnik, jako jedyny. odzwierciedla rzeczywistą ilość wód opadowych lub roztopowych, jaka może zostać odprowadzona przez skarżącą do Potoku [...].

Naliczona na tej podstawie roczna opłata stała wynosi:

2,5 zł x 365 dni x 0,0513 m3/s = 46,81 zł (po zaokrągleniu 47 zł).

Skarżąca wskazała, że jej argumentację podzielają sądy administracyjne. Przytoczyła fragmenty orzeczeń, n.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 1362/19 czy wyrok WSA w Łodzi z 10 września 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 358/19.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej też jako "p.p.s.a.").

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja z dnia [...] marca 2021 r. nr [...], którą Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, określił dla Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]", z siedzibą w [...] za okres od 1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku opłatę stałą w wysokości 50.827 zł (słownie pięćdziesiąt tysięcy osiemset dwadzieścia siedem złotych) za wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenu lotniska im. [...] do wód Potoku [...], wylotem Oczyszczalni Wód Deszczowych przy ul. W..

W niniejszej sprawie należy wskazać, że w pozwoleniach wodnoprawnych wydanych na podstawie przepisów ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469 – dalej: Prawo wodne z 2001 r.)., ustalano ilość pobieranej lub odprowadzanej wody, w tym maksymalną ilość m3 na godzinę i średnią ilość m3 na dobę oraz maksymalną ilość m3 na rok (art. 128 ust. 1 pkt 1 tej ustawy). Opłaty za wprowadzanie ścieków do wód i do ziemi oraz za pobór wód uregulowane były do 31 grudnia 2017 r. w ustawie z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska i wysokość tych opłat zależała od ilości i jakości pobranej wody oraz od tego czy pobrano wodę powierzchniową czy podziemną, a także od jej przeznaczenia (art. 274 ust. 1 pkt 2, art. 290 p.o.ś.). Opłaty te związane więc były z faktycznym poborem wody lub wprowadzaniem ścieków do wód w danym czasie. Taki system opłat powodował, że w interesie adresatów pozwoleń wodnoprawnych było wnioskowanie o pewną nadwyżkę maksymalnych ilości pobieranej wody lub odprowadzanych ścieków w celu uniknięcia ewentualnych administracyjnych kar pieniężnych za przekroczenie warunków pozwolenia.

Zmiana systemu opłat za pobór wód i za wprowadzanie ścieków do wód i do ziemi nastąpiła w związku z wejściem w życie ustawy Prawo wodne z 2017 r., której przepisy stanowią transpozycję do polskiego porządku prawnego m.in. dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, tzw. Ramowej Dyrektywy Wodnej (Dz. Urz. WE L 327 ze zm., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 275). Zgodnie z art. 9 ust. 1 tej dyrektywy, Państwa Członkowskie uwzględniają zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, włączając koszty ekologiczne i materiałowe, uwzględniając analizę ekonomiczną wykonaną zgodnie z załącznikiem III oraz w szczególności zgodnie z zasadą "zanieczyszczający płaci". Zwrot kosztów usług wodnych wiąże się z nałożeniem opłat na podmioty korzystające z tych usług. Opłaty te mają służyć zachęceniu użytkowników do bardziej racjonalnego i oszczędnego sposobu gospodarowania wodami.

W Prawie wodnym z 2017 r. wprowadzono opłaty stałe dla części usług wodnych, tj. za pobór wód podziemnych i powierzchniowych, odprowadzanie do wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast oraz wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast, jak również za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi (art. 271 ust. 1 Prawa wodnego z 2017 r.). Sposób ustalania wysokości tych opłat nawiązuje do przyjętej w nowych pozwoleniach wodnoprawnych jednostki poboru wody w m3 na sekundę. W toku prac legislacyjnych przyjęcie tej jednostki uzasadniano analogią do mocy zamówionej (umownej) w energetyce (M. Białek, D. Chojnacki, T. Grabarczyk, Opłaty za usługi wodne w nowym prawie wodnym, Warszawa 2018 r., s. 73). Zgodnie z aktualnie obowiązującym art. 403 ust. 2 pkt 1 Prawa wodnego, w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się w szczególności ilość pobieranej wody, w tym dla wód powierzchniowych maksymalną ilość m3 na sekundę, średnią ilość m3 na dobę, maksymalną ilość m3 na godzinę oraz dopuszczalną ilość m3 na rok, a dla wód podziemnych maksymalną ilość m3 na sekundę, średnią ilość m3 na dobę oraz dopuszczalną ilość m3 na rok.

Zgodnie z art. 271 ust. 4 Prawa wodnego z 2017 r. wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód:

1) wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast,

2) wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast

- ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód..

Ma rację stroma skarżąca, przywołując liczne orzeczenia sądów administracyjnych, albowiem w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że wskazany przepis art. 271 ust. 4 Prawa wodnego jest niejednoznaczny i w nawiązaniu do treści art. 128 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego z 2001 r. (w pozwoleniu wodnoprawnym określano maksymalną ilość m3 na godzinę i średnią ilość m3 na dobę oraz maksymalną ilość m3 na rok) możliwe są różne jego interpretacje. Wątpliwości związane z przyjmowanym przez organy parametrem maksymalnym wynikały przede wszystkim z brzmienia art. 271 ust. 4 Prawa wodnego z 2017 r. Nie chodzi zatem o proste, techniczne przeliczenie jednostki miary (dm3 na m3), ale o wskazanie właściwego parametru. Wskaźnik maksymalnej ilości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi powinien być jednoznacznie określony, a nie zależeć od tego, który z możliwych do przyjęcia wskaźników po przeliczeniu na m3/s okaże się wyższy.. Taką interpretację, prowadząca do przyjęcia największego możliwego wskaźnika poboru wód uznawano przejawem nadmiernego fiskalizmu. Dlatego też sądy uznawały, że w sprawach należało zastosować art. 7a § 1 k.p.a. Należało bowiem przyjąć interpretację bardziej korzystną dla podmiotów ponoszących przedmiotowe opłaty. Sądy przyjmowały, że dla wyliczenia opłaty stałej należy zastosować wskaźnik roczny (maksymalną ilość m3 na rok) przeliczany na m3/s. Tak też w niniejszej sprawie obliczono dla skarżącej opłatę stałą za rok 2018 i rok 2019 .

Jednakże na mocy art. 1 pkt 88 ustawy z 11 września 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 2170) dodano art. 552a, który stanowi: "W przypadku, gdy pozwolenie wodnoprawne albo pozwolenie zintegrowane nie określa zakresu korzystania z wód w m3/s, ustalenia wysokości opłaty stałej za usługi wodne, o których mowa w art. 271 ust. 2-5, dokonuje się z uwzględnieniem wyrażonych w m3 na godzinę maksymalnych ilości możliwych do:

1) pobrania wód podziemnych albo powierzchniowych,

2) odprowadzania do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast,

3) odprowadzania do wód - wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast,

4) wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi

- określonych w pozwoleniach wodnoprawnych albo pozwoleniach zintegrowanych i przeliczonych na m3/s."

Zgodnie z art. 9 ustawy nowelizującej, przepisy art. 552a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się po raz pierwszy do opłat stałych za usługi wodne dopiero za 2020 r. W uzasadnieniu projektu tej ustawy wskazano, że z uwagi na przedmiot regulacji zasadne jest usunięcie dotychczasowych wątpliwości interpretacyjnych i dodanie do Prawa wodnego z 2017 r. przepisu jednoznacznie wskazującego wartość, którą należy przyjąć do ustalenia opłaty stałej w przypadku wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów pozwoleń wodnoprawnych albo pozwoleń zintegrowanych, które nie określały maksymalnej ilości poboru wód, maksymalnej ilości odprowadzanych wód, a także maksymalnej ilości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi, wyrażonej w m3/s.

W ocenie Sądu przepis art. 552a Prawa wodnego jest jasny i czytelny. Został wprowadzony w życie, aby skutecznie usunąć dotychczasowe trudności interpretacyjne odnoszące się do brzmienia art. 271 ust. 4 Prawa wodnego.

Bezsporne jest, że w pozwoleniu wodnoprawnym, na podstawie którego została wyliczona ww. opłata stała za usługi wodne została określona maksymalna ilość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do wód w ilości 200 522 m3/h oraz w ilości 1 617 464 m3/rok. Pozwolenie to nie określa maksymalnej ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do wód w m3/s. W związku z powyższym prawidłowo dokonano przeliczenia dokonano zgodnie z art. 552a Prawa wodnego, a tym samym opłata stała została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 2,50 zł, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalnej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód w ilości 200 522.00 m/h i wynoszącym po przeliczeniu 55.7005555 m3/s.

W świetle powyższego bezzasadne są zawarte w skardze zarzuty oraz obszerna argumentacja strony skarżącej.

Mając na uwadze powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a jako, że nie miała usprawiedliwionych podstaw.