Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 221/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 października 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 221/08 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 15 października 2008 r. o sygn. akt I SA/Sz 221/08 oddalił skargę J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r.

Pismem z dnia 31 października 2008 r. (data nadania listu poleconego 3 listopada 2008 r.) strona wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 15 października 2008 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu strona wskazała, iż w okresie od 13 do 30 października 2008 r. przechodziła pogorszenie stanu zdrowia, które było na tyle poważne, iż nie była w stanie poruszać się, ani też wykonywać jakichkolwiek czynności. Z tej to przyczyny strona nie stawiła się w Sądzie w dniu 15 października 2008 r. na rozprawę, ani też nie przesłała w terminie wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Dodatkową trudność, uniemożliwiającą stronie wysłanie w terminie wniosku, stanowiła okoliczność, iż najbliższy urząd pocztowy znajduje się w D., odległym od jej miejsca zamieszkania.

Do wniosku o przywrócenie terminu strona dołączyła zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 30 października 2008 r., z którego wynika, iż leczy się na cukrzycę i inne schorzenia o charakterze przewlekłym oraz wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 86 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 i § 2 ustawy). Przywrócenie terminu może zatem nastąpić, jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:

1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi,

2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,

3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

Brak jednej z przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.

W przedmiotowej sprawie warunki formalne do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione. W terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od dnia w którym według oświadczenia nastąpiła poprawa stanu zdrowia strony (w dniu 30 października 2008 r. będącego również datą wystawienia zaświadczenia lekarskiego), strona nadała listem poleconym wniosek o przywrócenie terminu oraz wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku.

W ocenie Sądu, strona nie uprawdopodobniła jednak w sposób dostateczny braku winy w uchybieniu terminu.

Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci - niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy).

Sąd podziela przyjęty zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie pogląd, iż niedyspozycja zdrowotna, na którą strona się powołała, nie stoi na przeszkodzie nadaniu pisma za pośrednictwem poczty - przez domownika lub inną osobę (por. wyrok NSA z dnia 19.09.2000 r. sygn. akt I SA 1072/00, wyrok NSA z 1.03.1999 r. sygn. akt II SA 45/99, wyrok NSA z 30.12.1999 r. sygn. akt III SA 1259/98). Sąd nie kwestionując stanu zdrowia skarżącej zauważa, iż z oświadczenia złożonego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem (l. 46) i korzysta także z pomocy rodziny. Ponadto, w aktach sądowych znajdują się pisma przesłane przez skarżącą (włącznie z drukiem PPF oraz innymi składanymi wnioskami), które zostały wypełnione maszynowo (lub na komputerze), i zadaniem Sądu, okoliczności te pozwalają na uzasadnione przypuszczenie, iż skarżąca korzysta z pomocy innych osób, przynajmniej w zakresie niezbędnym do prowadzenia swoich spraw.

Wobec powyższego Sąd uznał, iż strona w sposób dostateczny nie uprawdopodobniła, że w okresie pogorszonego stanu zdrowia pozbawiona była jakiekolwiek możliwości dokonania ww. czynności w terminie, a tym samym braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wobec tego, na podstawie przepisu art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.