Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2477/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2015 r. sprawy ze skargi I. P. na akt Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Administracji i Cyfryzacji rozstrzygnięciem z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak [...], orzekł o unieważnieniu konkursu na prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. Powyższe rozstrzygnięcie wydano na podstawie art. 16 ust. 9 ustawy z dnia 7 października 1992r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U z 2012r. Nr 1113 ze zm. zwanej w dalszej części " ustawą"), w zw. § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 stycznia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzenia konkursu na stanowisko prezesa regionalnej izby obrachunkowej (Dz. U Nr 10, poz.93 zwany w dalszej części "rozporządzeniem") w wyniku rozpoznania 3 odwołań wniesionych od uchwały Nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] czerwca 2014r. w sprawie wyboru i zaopiniowania kandydata na Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w K.-pozytywnie opiniującej na to stanowisko Pana I. P.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Minister wskazał w szczególności na następujące nieprawidłowości i uchybienia:

- naruszenie § 9 ww. rozporządzenia, poprzez brak zagwarantowania niektórym z kandydatów powzięcia wiedzy o konkursie na minimum 7 dni przed konkursem. Norma ta gwarantuje kandydatowi podjęcie wiedzy o dopuszczeniu do konkursu, zorganizowanie czasu (np. wnioskowanie o urlop w miejscu pracy) z przeznaczeniem na udział w konkursie i zapewnienie niezbędnego czasu na przygotowanie się do konkursu. Tym samym termin ten nie może być skracany bez naruszenia równego traktowania kandydatów;

- naruszenie § 9 ww. rozporządzenia, skutkujące w przypadku jednego kandydata nieprzystąpieniem do konkursu;

- podjęcie przez Kolegium uchwały opiniującej kandydata pomimo uzasadnionych wątpliwości co do braku przekazania przez Przewodniczącego Komisji Konkursowej kompletnej dokumentacji konkursowej (dowód - protokół w aktach sprawy);

- brak w dokumentacji aplikacyjnej dwóch kandydatów kompletu oświadczeń;

- nieuzasadnione zaniżenie wyniku testu jednego z kandydatów i zawyżenie wyniku testu innego kandydata;

- ogólnikowość protokołu Komisji Konkursowej (brak precyzyjnego wyjaśnienia motywów ocen);

- uczestnictwo kandydata w posiedzeniu Kolegium w pkt-cie dot. zaopiniowania kandydata (poza udziałem w głosowaniu);

- dopuszczenie jednego z kandydatów do konkursu pomimo uchybienia terminu na złożenie aplikacji;

- błąd merytoryczny w teście kwalifikacyjnym;

- niepowiadomienie wszystkich kandydatów o wyniku konkursu.

W dniu [...] sierpnia 2014r. do Ministra wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawierające również wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia w całości, wniesione przez Pana I. P.

Minister pismem z dnia 19 września 2014 r. przedstawił Skarżącemu podstawy prawne podjętego rozstrzygnięcia.

Następnie pismem z dnia 6 października 2014 r. Pan I. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. rozstrzygnięcie, wnosząc o stwierdzenie jego bezskuteczności lub jego uchylenie oraz uznanie, że istnieje obowiązek Ministra Administracji i Cyfryzacji w postaci złożenia Prezesowi Rady Ministrów wniosku o powołanie Skarżącego na stanowisko Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w K.

W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie Ministra w sprawie unieważnienia konkursu narusza art. 16 ust. 1 i 2 ustawy. Minister, jako organ administracji publicznej, winien bowiem uszanować wyniki konkursu. Władcza ingerencja jest dopuszczalna jedynie w przypadkach wskazanych w § 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia. Przesłanki do takiej ingerencji nie wystąpiły jednak w niniejszym postępowaniu konkursowym. W ocenie skarżącego, skoro konkurs na stanowisko Prezesa Izby jest formą zapewnienia każdemu obywatelowi konstytucyjnego prawa dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach z mocy art. 60 Konstytucji RP, to ma on prawo domagać się kontroli sądowej aktów i czynności, które unicestwiają wyniki przeprowadzonego zgodnie z prawem konkursu. Powyższe wynika także z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, w którym przyjęto, że akt o unieważnieniu postępowania konkursowego może być zaskarżony do sądu administracyjnego przez osobę, która wygrała unieważniony konkurs (post. NSA z dnia 11.12.2006 L I OPS 4/06, wyr. NSA z dnia 27.02.2002 L II SA 2629/01, wyr. WSA Kielce z dnia 19.12.2007 II SA/Ke 596/07, wyr, WSA Lublin z dnia 6.12.2007 L III SA/Lu 516/07).

W świetle powyższego, skarżący wskazał, że posiada interes prawny do poddania kontroli sądowej zaskarżonego rozstrzygnięcia, któremu zarzucił, iż: wydane zostało:

1. W trybie, który pozbawił go ochrony praw, bowiem Minister wydając zaskarżone rozstrzygnięcie pominął go jako "kandydata wygrywającego konkurs". Nie został więc powiadomiony o wniesionych przez innych uczestników odwołaniach, nie mógł wypowiedzieć się co do ich treści, nie miał możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym przed wydaniem rozstrzygnięcia, nie doręczono mu rozstrzygnięcia. Kopię rozstrzygnięcia otrzymał w dniu [...] sierpnia 2014 r., za pośrednictwem pracownika sekretariatu Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. Na kopii brak urzędowej prezentaty i daty wpływu rozstrzygnięcia do Izby.

2. Po upływie ustawowego terminu do rozpatrzenia odwołań, z naruszeniem art. 16 ust.9 ustawy . Z rozstrzygnięcia wynika bowiem, że odwołania do Ministra wpływały:

- Pana J. M. w dniu [...] czerwca 2014 r.

- Pana L. H. w dniu [...] czerwca 2014 r.

- Pana T. K. w dniu [...] lipca 2014 r.

Na podstawie art. 16 ust. 9 ustawy Minister rozpatruje zaś odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania. Rozstrzygnięcie o unieważnieniu konkursu w wyniku rozpatrzenia wszystkich trzech odwołań nastąpiło jednak w dniu [...] sierpnia 2014 r., tj. z uchybieniem w/w ustawowego terminu. Zdaniem skarżącego skoro postępowanie konkursowe nie jest postępowaniem administracyjnym, to przewidziane w procedurze konkursu terminy nie są terminami procesowymi. W związku z tym, termin 30 - dniowy do rozpatrzenia odwołania, o którym mowa w art. 16 ust. 9 ustawy nie jest terminem do podjęcia czynności procesowej lecz terminem prawa materialnego. Odwołanie wniesione na podstawie art. 16 ust 9 ustawy stanowi więc podstawę wszczęcia przez Ministra procedury nadzorczej względem Kolegium Izby. Termin 30 - dniowy wyznacza okres, w którym Minister posiada kompetencje do podjęcia władczego rozstrzygnięcia w sprawie.

3. Bez oceny skuteczności wniesionych odwołań z naruszeniem art. 16 ust. 9 ustawy. Minister wydał bowiem zdaniem skarżącego rozstrzygnięcie w związku z odwołaniami złożonymi przez trzech uczestników konkursu nie badając czy, odwołania te są skuteczne. Z przepisów regulujących postępowanie konkursowe wynika, iż czynności nadzorcze względem uchwał kolegium izby mogą być podjęte tylko na podstawie skutecznie wniesionego odwołania. Minister - jako organ nadzoru nie ma uprawnienia do podejmowania takich czynność z urzędu. W związku z tym, skuteczność wniesionych odwołań determinowała dopuszczalność wydania rozstrzygnięcia. Rozpatrzenie odwołania wymagało zatem uprzedniego zbadania legitymacji czynnej, zachowania terminu, ustalenia stanu faktycznego odrębnie w odniesieniu do każdego odwołującego się. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika, jednak, iż Minister takiej oceny nie dokonał. Dodatkowo skarżący podkreślił, iż przypuszcza, że Minister wydał zaskarżone rozstrzygnięcie na podstawie odwołań wniesionych po upływie ustawowego 7 -dniowego terminu. Z treści rozstrzygnięcia wynika, iż Minister uznał za datę wpływu odwołań dzień ich sporządzenia lub wysłania. Pisma zawiadamiające uczestników konkursu o treści uchwały Kolegium Izby zostały wysłane w dniu [...] czerwca 2014 r. Porównanie tej daty i dat wpływu odwołań do organu (wskazane w rozstrzygnięciu, tj. [...] czerwca, [...] czerwca, [...] lipca 2014 r.) uzasadnia przypuszczenie, iż terminy do wniesienia odwołania zostały uchybione. Skuteczne wniesienie odwołania w konkursie wymagało bowiem wpływu odwołania do Ministra przed upływem 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o podjętej uchwale Kolegium Izby. Termin ten nie został zachowany w przypadku nadania odwołania w placówce pocztowej.

W ocenie skarżącego w odniesieniu do Pana T. K. wymagała także zbadania przesłanka legitymacji do wniesienia odwołania. Na podstawie art. 16 ust. 8 ustawy, kolegium izby zawiadamia na piśmie kandydatów na prezesa izby o podjętej uchwale "w sprawie zaopiniowania kandydatów", w terminie 7 dni do dnia podjęcia uchwały. Zważywszy na etap postępowania, na którym kandydaci są powiadamiani "w sprawie zaopiniowania kandydatów" należy przyjąć, że obowiązek zawiadomienia dotyczy tylko tych osób, których kandydatury były przedmiotem "opiniowania" przez kolegium izby. (Komentarz praktyczny pod red. Mirosława Steca, Regionalne Izby Obrachunkowe. Charakterystyka ustrojowa i komentarz do ustawy, Wydawnictwo Wolters Kluwers, 2010 r., art. 16 str. 513). Tymczasem Pan T. K. nie przystąpił do testu kwalifikacyjnego i nie znalazł się na liście kandydatów przedłożonej przez komisję konkursową na podstawie § 14 ust. 4 rozporządzenia. W związku z tym, nie miał statusu "kandydata" w rozumieniu art. 16 ust. 9 ustawy i nie był uprawniony do wniesienia odwołania od uchwały Kolegium Izby. Uprawnienie takie posiadali kandydaci, dla których uchwała podjęta przez Kolegium Izby miała prawne znaczenie.

4. z naruszeniem § 17 ust.1 i 2 rozporządzenia poprzez przywoływanie w uzasadnieniu okoliczności nie związanych z podstawą prawną rozstrzygnięcia. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia Minister wskazał § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Zgodnie z § 17 ust. 2 rozporządzenia w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy przeprowadzeniu postępowania konkursowego minister rozstrzyga o unieważnieniu konkursu, a kolegium podejmuje uchwałę o uchyleniu uchwały w sprawie wyboru kandydata i o ogłoszeniu nowego konkursu. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika, iż na uzasadnienie stanowiska o nieważności konkursu Organ niejednokrotnie powołuje okoliczności związane z podejmowaniem uchwały przez Kolegium Izby, w tym:

- nieprzekazanie pełnej dokumentacji Kolegium Izby,

- udział kandydata/członka kolegium na posiedzeniu Kolegium Izby.

Tymczasem stwierdzenie nieprawidłowości przy podejmowaniu przez kolegium izby uchwały w sprawie zaopiniowania kandydata/kandydatów na prezesa stanowi odrębną formę czynności nadzorczych wskazaną w § 17 ust.3. rozporządzenia. Na podstawie tegoż przepisu w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy podejmowaniu uchwały minister wskazuje stwierdzone nieprawidłowości i wzywa kolegium izby do uchylenia wadliwej uchwały i podjęcia nowej. Przedmiot, forma i skutki rozstrzygnięcia podejmowane na podstawie § 17 ust.2 i § 17 ust.3 są zasadniczo odmienne. Jeśli, Minister dopatrzył się nieprawidłowości w przeprowadzeniu postępowania konkursowego to, winien uzasadnić rozstrzygnięcie okolicznościami związanymi z przeprowadzeniem konkursu. Postępowanie konkursowe zgodnie z § 10 rozporządzenia składa się z dwóch części, tj. ustalenia spełnienia wymagań określonych w ogłoszeniu o konkursie oraz testu kwalifikacyjnego. Okoliczności związane z podejmowaniem uchwały przez kolegium izby w sprawie wyboru kandydata i jego zaopiniowania są związane z odrębnym etapem postępowania konkursowego i nie mogą stanowić podstawy faktycznej do czynności nadzorczej podejmowanej na podstawie § 17 ust.2 rozporządzenia.

5. Na podstawie ustaleń faktycznych innych niż zawarte w dokumentacji przebiegu postępowania konkursowego, czym naruszono § 17 ust.1 rozporządzenia. Zdaniem skarżącego ustalenia faktyczne na podstawie, których Minister sformułował zarzuty nieprawidłowości przy przeprowadzeniu postępowania konkursowego nie mają oparcia w zgromadzonym przez komisję konkursową materiale. Przebieg postępowania konkursowego ilustruje dokumentacja komisji konkursowej. Dokumentacja komisji konkursowej posiada walor dokumentu urzędowego i powinna być traktowana jako podstawowe źródło ustaleń faktycznych zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia. Minister nie był uprawniony do prowadzenia postępowania dowodowego w sprawie. Był natomiast zobowiązany uwzględnić dokumentację komisji konkursowej. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika zaś, że wyłącznie na podstawie oświadczeń odwołujących Minister dał wiarę, że Pan J. M. przesyłkę " znalazł" w skrzynce w dniu 30 maja 2014 r., podpis Pana L. H. jest "sfałszowany", a Pan T. K. przesyłkę otrzymał w dniu 31 maja 2014 r. Minister rozpatrując odwołania zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia winien podejmować rozstrzygnięcia po zapoznaniu się z urzędową dokumentacją przebiegu postępowania konkursowego. Z dokumentacji tej wynikało, że zawiadomienia o terminie konkursu zostały wysłane w dniu 22 maja 2014 r., a więc z odpowiednim wyprzedzeniem. W aktach postępowania konkursowego znajdowały się dowody doręczeń zawiadomień potwierdzone własnoręcznymi podpisami odwołujących. Wynika z nich, iż J. M. odebrał przesyłkę w dniu 23 maja 2014 r., L. H. w dniu 26 maja 2014 r., a T. K. w dniu 31 maja 2014 r. Minister zignorował fakt, iż komisja konkursowa dysponowała właściwym dowodem zawiadomienia Panów J. M. i L. H. o zachowaniu terminu, o którym mowa w § 9 rozporządzenia. Zainteresowani stawili się na konkurs w dniu [...] czerwca 2014 r. W toku postępowania nie podnosili zarzutów nieprawidłowego powiadomienia o terminie konkursu. Komisja konkursowa w sposób uprawniony stwierdziła, iż zawiadomienia były prawidłowo doręczone. W stosunku do Pana T. K. komisja konkursowa przyjęła, iż odebranie przesyłki dopiero w dniu 31 maja 2014 r. było nieusprawiedliwione. Przesyłka została przyjęta do placówki pocztowej w S. już w dniu 23 maja 2014 r. Brak racjonalnych przyczyn usprawiedliwiających zwłokę w jej odbiorze przez adresata. W dniu 27 maja 2014. przewodniczący komisji konkursowej potwierdzał telefonicznie informację o terminie konkursu na skrzynce pocztowej pana T. K. W kolejnej telefonicznej rozmowie z przewodniczącym komisji konkursowej przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2014 r. Pan T. K. nie podnosił okoliczności nieprawidłowego powiadomienia o terminie konkursu i nie domagał się zmiany terminu. Pan T. K. o terminie konkursu wiedział, a jego niestawiennictwo było spowodowane przyczynami subiektywnymi. O terminie konkursu został zawiadomiony zgodnie z przepisem § 9 rozporządzenia, a fakt późnego odebrania przesyłki był następstwem braku rzeczywistego zainteresowania uczestnictwem w konkursie. Powyższych okoliczności udokumentowanych protokołami i notatkami służbowymi znajdującymi się w aktach postępowania konkursowego Minister nie uwzględnił, przyjmując bezkrytycznie twierdzenia zawarte w odwołaniu.

6. Bez wskazania konkretnych przepisów, które zostały jakoby naruszone w postępowaniu konkursowym. Jedynym kryterium nadzoru nad regionalnymi izbami zgodnie z art. 2 ust.1 ustawy jest zgodność z prawem. W związku z tym, formułowanie przez Ministra jakichkolwiek zarzutów co do prawidłowości postępowania konkursowego winno być powiązane ze wskazaniem przepisu prawa, który został naruszony. W zaskarżonym rozstrzygnięciu ten wymóg nie został spełniony. Analiza przebiegu postępowania konkursowego w zaskarżonym rozstrzygnięciu była wynikiem dowolnej oceny zdarzeń do czego Minister nie jest uprawniony. Bezpodstawne jest także odnoszenie się w treści rozstrzygnięcia do wszelkich innych kryteriów o charakterze ocennym (np. o budzącej wątpliwość ocenie uczestników konkursu przez członków Komisji) .

7. Z naruszeniem § 17 ust.2 rozporządzenia poprzez:

- niewykazanie wpływu sformułowanych rzekomo nieprawidłowości na wynik konkursu,

- niewykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy sformułowanymi rzekomo nieprawidłowościami a wynikiem konkursu,

- braku prognozy wyniku konkursu gdyby do sformułowanych rzekomo nieprawidłowości nie doszło.

Minister w rozstrzygnięciu ograniczył się do lakonicznego stwierdzenia, że sformułowane nieprawidłowości mają wpływ na wynik. Nie uzasadnił tego stanowiska. Obowiązkiem organu było wykazanie istnienia związku przyczynowego pomiędzy sformułowanymi rzekomo nieprawidłowościami a wynikiem konkursu. Tymczasem zdaniem Skarżącego nie było podstaw do stwierdzenia nieprawidłowości w żadnym z przypadków wskazanych w rozstrzygnięciu.

W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, iż wniesiona została w świetle art. 16 ust. 9 w zw. z art. 17 ust. 1 i 2 ustawy przez nieuprawniony podmiot, bowiem czynności nadzorcze których dokonuje organ nie są prowadzone wobec kandydata/kandydatów. Ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia przez Sąd wniosku o odrzucenie skargi, organ wniósł o jej oddalenie, przedstawiając argumentację mającą uzasadniać ten wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na wstępie należy wskazać, że Sąd uznał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie Ministra, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień skarżącej - wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie o akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, a samo uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Nie ulega zatem wątpliwości Sądu, iż Skarżący, który w świetle zakwestionowanej przez Ministra zaskarżonym rozstrzygnięciem uchwały Nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] czerwca 2014r. w sprawie wyboru i zaopiniowania kandydata na Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w K.- został pozytywnie zaopiniowany na to stanowisko, posiadał uprawnienie do wywiedzenia rozpoznawanej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pod warunkiem poprzedzenia jej stosownym wezwaniem. Stosownie bowiem do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie jak wynika z akt sprawy, skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r.. Odpowiedz na powyższe wezwanie Minister udzielił skarżącemu pismem z dnia 19 września 2014r., które zostało mu doręczone 26 września 2014r. Skargę skarżący wniósł zaś w dniu 6 października 2014r., a zatem w terminie określonym w w/w przepisie.

Przechodząc zatem do oceny legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kandydata na Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w K., wybierano w drodze konkursu. Jak stanowi przepis § 16 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 stycznia 2004 r., w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzania konkursu na prezesa regionalnej izby obrachunkowej (Dz. U. 04.10.93) - w przypadku złożenia do ministra odwołania kandydata od uchwały kolegium izby w sprawie zaopiniowania kandydatów na prezesa izby minister występuje do kolegium izby o niezwłoczne przedstawienie dokumentacji przebiegu postępowania konkursowego. Następnie, stosownie do § 17. 1. Minister po zapoznaniu się z przedstawioną dokumentacją przebiegu postępowania konkursowego podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie rozpatrzenia odwołania. W razie stwierdzenia nieprawidłowości przy przeprowadzeniu postępowania konkursowego, mających wpływ na wynik tego postępowania, minister rozstrzyga o unieważnieniu konkursu. (§ 17.2 zdanie 1).

Jak wynika z treści kwestionowanego rozstrzygnięcia Minister, po zapoznaniu się z przedłożoną mu dokumentacją konkursową uznał, że nieprawidłowości jakie nastąpiły podczas jej przeprowadzania miały wpływ na jego wynik, co skutkowało jego unieważnieniem. Z treści rozstrzygnięcia Ministra wynika, że w szczególności nieprawidłowości i uchybienia dotyczyły:

1. naruszenia § 9 ww. rozporządzenia, poprzez brak zagwarantowania niektórym z kandydatów powzięcia wiedzy o konkursie na minimum 7 dni przed konkursem. - podjęcie przez Kolegium uchwały opiniującej kandydata pomimo uzasadnionych

2. wątpliwości co do braku przekazania przez Przewodniczącego Komisji Konkursowej kompletnej dokumentacji konkursowej (dowód - protokół w aktach sprawy);

3. brak w dokumentacji aplikacyjnej dwóch kandydatów kompletu oświadczeń;

4. nieuzasadnione zaniżenie wyniku testu jednego z kandydatów i zawyżenie wyniku testu innego kandydata;

5. ogólnikowość protokołu Komisji Konkursowej (brak precyzyjnego wyjaśnienia motywów ocen);

6. uczestnictwo kandydata w posiedzeniu Kolegium w pkt-cie dot. zaopiniowania kandydata (poza udziałem w głosowaniu);

7. dopuszczenie jednego z kandydatów do konkursu pomimo uchybienia terminu na złożenie aplikacji;

8. błąd merytoryczny w teście kwalifikacyjnym;

9. niepowiadomienie wszystkich kandydatów o wyniku konkursu.

Mając na uwadze powyższe, jak również zarzuty przedstawione przez stronę skarżącą, wskazać należy, iż wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez skarżącego wskazane przez Ministra nieprawidłowości musiały doprowadzić do unieważnienia konkursu.

Przede wszystkim zgodzić się należy z organem, iż za nieprawidłowość mającą wpływ na wynik ocenianego konkursu należy uznać nieprawidłowe powiadomienie wszystkich kandydatów o terminie jego przeprowadzenia. Zgodnie bowiem z § 9 rozporządzenia Przewodniczący komisji zawiadamia pisemnie kandydatów dopuszczonych do wzięcia udziału w konkursie o terminie i miejscu przeprowadzenia konkursu co najmniej na 7 dni przed wyznaczoną datą. Wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez stronę skarżącą zgodzić się należy z organem, że norma ta gwarantuje kandydatowi podjęcie wiedzy o dopuszczeniu do konkursu, zorganizowanie czasu (np. wnioskowanie o urlop w miejscu pracy) z przeznaczeniem na udział w konkursie i zapewnienie niezbędnego czasu na przygotowanie się do konkursu. Tym samym termin ten nie może być skracany bez naruszenia równego traktowania kandydatów. Jego skrócenie, jak już wskazano powyżej należy traktować jako istotną nieprawidłowość w rozumieniu § 17 ust. 2 rozporządzenia. Przy czym co należy podkreślić w ocenie Sądu ze skutecznym zawiadomieniem będziemy mieli do czynienie w sytuacji gdy czynność pisemnego zawiadomienia zostanie dokonana przez Przewodniczącego z takim wyprzedzeniem czasowym, aby na co najmniej 7 dni przed datą konkursu zostali oni pisemnie powiadomieni o terminie jego przeprowadzenia. Z akt sprawy wynika zaś, że termin ten nie został zachowany w przypadku Pana J. M., co potwierdził załączając do odwołania stosowne dokumenty (potwierdzenie Poczty Polskiej) oraz T. K., który w odwołaniu wprost wskazał, że powyższe było przyczyną jego nieprzystąpienia do konkursu. Z akt sądowych wynika także, że data ta została także zakwestionowana przez Pana L. H. (stosowny akt oskarżenia trafił już do Sądu Rejonowego [...] Wydział Karny- k.49-52 akt sądowych).

Wbrew twierdzeniom Skarżącego w rozstrzygnięciu Minister szczegółowo wykazał na nieprawidłowości, które w jego ocenie miały wpływ na wynik postępowania konkursowego, a także poszczególne przepisy, których naruszenie stwierdzono. W szczególności, wbrew twierdzeniom Skarżącego materiał dowodowy wskazuje, iż na posiedzeniu Kolegium część członków kwestionowała kompletność dokumentacji konkursowej, co więcej nie wyjaśniono wyczerpująco tej kwestii (vide: protokół Nr [...] z posiedzenia Kolegium RIO w K. w dniu [...] czerwca 2014 roku). Ponadto, obowiązkiem komisji konkursowej jest zebranie kompletu dokumentacji aplikacyjnej, nie zaś "domniemywanie" czy dorozumienie spełniania przez kandydatów wymaganych ustają kryteriów - niepotwierdzone dokumentacją.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano wprawdzie na fakt aktywnego udziału Skarżącego jako kolegianta kandydującego na prezesa izby w tych punktach porządków obrad, które bezpośrednio dotyczyły konkursu (poza głosowaniem), ale nie ulega wątpliwości, iż o ile w zakresie etycznym postawa ta może budzić zastrzeżenia, to wbrew zarzutom skargi w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia wyraźnie zaznaczono, iż analiza i ocena tej okoliczności nie była przedmiotem postępowania zakończonego przedmiotowym rozstrzygnięciem.

Przechodząc zaś do oceny zarzutów przedstawionych przez skarżącego w zakresie trybu i terminowości poodejmowania kwestionowanego rozstrzygnięcia należy wskazać co następuje:

Wobec zarzutu, dotyczącego wydania rozstrzygnięcia po upływie ustawowego terminu, co wedle Skarżącego czyni je bezskutecznym, wyjaśnić należy, iż określony w art. 16 ust. 9 ustawy 30-dniowy termin na rozpatrzenie odwołania w ocenie Sądu ma jedynie charakter instrukcyjny, jego przekroczenie wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez skarżącego nie pozbawia zatem Ministra możliwości wydania rozstrzygnięcia (nieprzekraczalny termin musi być jednoznacznie wskazany przez ustawodawcę - vide art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym).

Na rozpoznanie przedmiotowej sprawy nie mógł mieć także wpływu zarzut wskazujący na wydanie rozstrzygnięcia bez oceny skuteczności wniesionych odwołań, w tym łącznego rozpatrzenia wszystkich trzech odwołań.

Analiza akt sprawy wskazuje, że odwołania zostały wniesione w terminie określony w art. 16 ust. 9 ustawy tj. 7 dni od otrzymania zawiadomienia o podjętej uchwale. Przy czym pod pojęciem "wniesienia" w ocenie Sądu należy rozumieć nie tak jak wywodzi skarżący datę faktycznego wpływu odwołania do Ministra, ale jego doręczenie na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 39 1 k.p.a. Przyjęcie koncepcji skarżącego godziło by bowiem w zasadę sprawiedliwości wyrażoną w art. 78 Konstytucji. Stanowisko Skarżącego dotyczące rozpatrzenia odwołań wniesionych z uchybieniem terminu, czy też przez osoby nieposiadające legitymacji czynnej, nie znajduje zatem oparcia w aktach sprawy, z których wynika, że zawiadomienie o podjęciu uchwały w sprawie zaopiniowania Pan J. M. otrzymał w dniu [...] czerwca 2014 r., natomiast odwołanie złożył w dniu [...] czerwca 2014 r., Pan L. H. otrzymał w dniu [...] czerwca 2014 r., natomiast odwołanie złożył w dniu [...] czerwca 2014 r., a Pan T. K. otrzymał w dniu [...] czerwca 2014 r., natomiast odwołanie złożył w dniu [...] czerwca 2014 r. Wbrew twierdzeniu Skarżącego ustawa nie różnicuje także kandydatów w kontekście prawa do wniesienia odwołania do ministra właściwego do spraw administracji publicznej. Bez względu na etap, w którym kandydat brał udział, ma on możliwość skorzystania z prawa do wniesienia odwołania.

W ocenie Sądu brak jest także przeszkód prawnych do łącznego rozpatrzenia kilku odwołań w tej samej sprawie i wydania jednego rozstrzygnięcia.

Za bezpodstawny uznać należy także zarzut nierozróżniania dwóch odrębnych rodzajów rozstrzygnięć określonych w § 17 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia. Wskazać należy, iż § 17 ust. 2 rozporządzenia dotyczy szeroko rozumianych nieprawidłowości jakie następują w toku przeprowadzenia całego postępowania konkursowego, zaś ust. 3 odnosi się jedynie do nieprawidłowości przy podejmowaniu przez Kolegium izby uchwały w spawie zaopiniowania kandydata lub kandydatów. Tym samym norma ust. 2 jako dalej idąca i obejmująca szersze spektrum okoliczności, może konsumować normę określoną w ust. 3 tego przepisu.

Wbrew zarzutom skargi w przypadku wniesienia odwołania Minister stosownie do § 16 i 17 rozporządzenia zobligowany jest zapoznać się z całą dokumentacją, co oznacza, że nie jest związany jedynie zarzutami zawartymi w odwołaniu.

Zgodzić się należy przy tym ze skarżącym, iż niedoręczenie mu kwestionowanej uchwały stanowi co do zasady naruszenie jego praw jako kandydata. Zdaniem Sądu obowiązkiem Ministra było bowiem zagwarantowanie czynnego udziału wszystkim kandydatkom, a nie tylko tym którzy wnieśli odwołanie. W świetle okoliczności niniejszej sprawy (szybkość powzięcia wiedzy o rozstrzygnięciu przez skarżącego i wdrożenia trybu jego zaskarżenia), Sąd uznał jednak, że uchybienie to nie miało istotnego wpływ na prawa skarżącego- w tym prawo do sądu.

Reasumując, kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.