Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1358/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2014 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2009 roku; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący E. O., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2009 roku. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 1.040.253 zł.

W uzasadnieniu żądania (k. 21-22 akt sądowych) strona wskazała, że łączna kwota zobowiązań podatkowych określonych decyzjami zaskarżonymi do sądu administracyjnego wynosi 8.400.000 zł (bez odsetek). Jednorazowe wydatkowanie wskazanej kwoty jest niemożliwe bez konieczności wyzbycia się całego majątku. Natychmiastowa wymagalność całej kwoty zaległości podatkowej jest równoznaczna z wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji natychmiastowej realizacji zaskarżonych decyzji Skarżący nie będzie w stanie nie tylko zaspokoić własnych potrzeb, ale utraci możliwość kontynuacji działalności gospodarczej.

Skarżący prowadzi działalność gospodarczą. W przeważającym zakresie obejmuje ona sprzedaż detaliczną paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw (REGON [...]). Wnioskodawca zatrudnia jedenaście osób. Miesięczne koszty prowadzenia działalności gospodarczej określił na kwotę 8.706.140 zł. Średni dochód wynosi 421.711 zł. Suma zobowiązań kredytowych skarżącego to 5.242.439,62 zł. Miesięczne koszty obsługi zadłużenia wynoszą 15.807,53 zł. W ocenie Skarżącego, zgromadzony przez niego majątek nie może być przedmiotem swobodnego obrotu, gdyż nieruchomości obciążone są hipotekami na kwotę 11.000.000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem koniecznym dla wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę, że wykonanie skarżonego aktu niesie ze sobą prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.

Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Niemniej zaistnienie tych przesłanek nie nakłada na Sąd obowiązku uwzględnienia wniosku. Nawet wówczas, gdy zaistniały przesłanki pozytywne, w zakresie swojego uznania, Sąd musi brać pod uwagę także okoliczności przemawiające za odmową wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Na mocy zaskarżonej decyzji Wnioskodawca zobowiązany jest do wykonania świadczenia pieniężnego, zapłaty podatku w wysokości 1.040.253 zł. Natomiast łączna kwota podatku z dwudziestu dwóch decyzji zaskarżonych do tutejszego Sądu wynosi 8.400.000 zł.

Sąd podziela ocenę Skarżącego, że jednorazowa zapłata należności ze wszystkich decyzji mogłaby stwarzać niebezpieczeństwo zachwiania stabilności finansowej o znamionach znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Jednak w okolicznościach niniejszej sprawy o realności wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie świadczy możność wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Z faktu wszczęcia lub prowadzenia egzekucji wynika jedynie to, że podatnik nie wykonał obowiązku dobrowolnie. Zwyczajne niedogodności wywołane stosowaniem środków egzekucyjnych nie wykraczają poza normalne następstwa wykonania obowiązku zapłaty podatku. Prawdopodobieństwo zastosowania środków egzekucyjnych nie świadczy o realizacji przesłanki wstrzymania wykonania aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2012, poz. 1015 ze zm.) przewidziano szereg rozwiązań mających na celu ochronę interesu dłużnika, w tym instytucję zwolnienia składników majątkowych zobowiązanego z egzekucji ze względu na jego ważny interes (art. 13 wskazanej ustawy). Celem ochrony tymczasowej udzielanej w toku postępowania sądowoadministracyjnego nie jest odwlekanie wykonania obowiązków podatkowych określonych w ostatecznych decyzjach.

Skarżący, pomimo posiadanych możliwości, nie poczynił żadnych kroków w kierunku choćby częściowego uiszczenia podatku, czy też zabezpieczenia zapłaty należności podatkowych.

Wysokość przychodu Skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej, wedle danych wskazanych we wniosku, to około 104.894.797 zł rocznie (miesięczne koszty x 12 oraz deklarowany średni dochód) jednoznacznie wskazuje, że nie jednorazowo, ale w dłuższym okresie, Skarżący posiada zdolność uregulowania ciążących na nim zobowiązań finansowych lub co najmniej zabezpieczenia środków na zapłatę należności objętych zaskarżonymi decyzjami.

Majątek Skarżącego ulokowany tylko w nieruchomościach wynosi co najmniej równowartość 11.000.000 zł.

W tym miejscu należy także zauważyć, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd bierze pod uwagę nie tylko okoliczności wskazane we wniosku, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane Sądowi z urzędu (zob. postanowienie z dnia 10 marca 2008 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 209/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wynika natomiast z informacji powszechnie dostępnych, znajdujących się w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (informacje te dostępne są na stronie internetowej: https://prod.ceidg.gov.pl/ceidg.cms.engine/), w dniu 01 czerwca 2013 roku pod tym samym adresem głównym wykonywania działalności gospodarczej, co działalność gospodarcza Skarżącego ([...], [...]), został zarejestrowany nowy podmiot gospodarczy "A" A. O. (REGON [...]).

Pełnomocnikiem w działalności gospodarczej Skarżącego, jak i nowo zarejestrowanego podmiotu gospodarczego, jest R. O. Pełnomocnictwo w obu przypadkach ma identyczny zakres i obejmuje: zmiany wpisu, wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, wniosek o wykreślenie wpisu w CEIDG, prowadzenie spraw za pośrednictwem punktu kontaktowego.

Zmiany wpisów w CEIDG ujawniają, że Skarżący do dnia 06 sierpnia 2014 roku (data usunięcia wpisu) wykonywał działalności gospodarczą także na Stacji Paliw-Sklep pod adresem [...], [...], gdzie posiadał, miedzy innymi, zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Natomiast od dnia 04 sierpnia 2014 roku (data dokonania wpisu) działalność gospodarczą pod adresem [...], [...] prowadzi A. O. pod firmą "A" A. O., który dysponuje zezwoleniami na sprzedaż napojów alkoholowych od dnia 01 września 2014 roku do dnia 31 grudnia 2023 roku.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.