Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 535/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 217
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności dobrostanowej oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2020 r., za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus, do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynął wniosek A. J. (Skarżący) o przyznanie płatności na rok 2020, w którym strona ubiegała się m.in. o przyznanie płatności dobrostanowej w pakiecie 1. dobrostan świń, wariant 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach oraz 1.2 dobrostan tuczników – zwiększona powierzchnia w budynkach w tym kosztów transakcyjnych w ramach pakietu 1.

Następnie w dniu [...] lipca 2020 r. za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynęła zmiana do wniosku o przyznanie płatności na rok 2020, na podstawie której, w zakresie płatności dobrostanowej, Skarżący ostatecznie ubiegał się o przyznanie płatności w pakiecie 1 wariant 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach. Ponadto zawnioskował o przyznanie kosztów transakcyjnych w ramach pakietu 1.

W wyniku rozpatrzenia wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał w dniu [...] maja 2021 r. decyzję w sprawie przyznania płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020), na mocy której umorzył postępowanie w zakresie wariantu 1.2 dobrostan tuczników – zwiększona powierzchnia w budynkach oraz odmówił przyznania Skarżącemu przyznania płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020) w zakresie płatności zawnioskowanych zmianą do wniosku o przyznanie płatności na rok 2020, z jednoczesną odmową przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia planu poprawy dobrostanu zwierząt.

Uzasadniając odmowę przyznania wnioskowanych płatności Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wskazał na błąd w postaci braku posiadania zarejestrowanej lochy w okresie od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] lipca 2020 r.

W dniu [...] czerwca 2021 r., z zachowaniem terminu, do Biura Powiatowego ARiMR w B. wpłynęło odwołanie Skarżącego od powyższej decyzji.

W wyniku rozpatrzenia sprawy Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w T. uznał, że rozstrzygnięcie Kierownika zostało poparte prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem. Organ nie stwierdził żadnych uchybień formalnych ani merytorycznych, które mogłyby prowadzić do podważenia rozstrzygnięcia organu I instancji. Wobec powyższego Dyrektor wydał decyzję ostateczną z dnia [...] lipca 2021 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] maja 2021 r, w sprawie przyznania Skarżącemu płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020).

W uzasadnieniu organ podał, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. odmawiając stronie przyznania zawnioskowanej płatności dobrostanowej w wariancie 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach, powołał się na niespełnienie przez producenta rolnego warunku posiadania co najmniej jednej lochy oznakowanej kolczykiem indywidualnym zgodnie z przepisami IRZ. W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej, zgodnie z danymi zawartymi w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, organ I instancji stwierdził, że w dniu [...] lipca 2020 r., tj. w dniu złożenia zmiany do wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej na 2020 r., a tym samym w dniu zakończenia naboru wniosków w terminie sankcjonującym (w roku 2020 r. – [...] lipca 2020 r.), producent rolny nie był w posiadaniu co najmniej jednej lochy oznakowanej kolczykiem indywidualnym. Oznakowanie pierwszych 183 sztuk loch Skarżący zgłosił w Biurze Powiatowym ARiMR w B. z datą zdarzenia [...] lipca 2020 r., tym samym brak było spełniła warunku przyznania płatności, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit a) rozporządzenia dobrostanowego.

Biorąc pod uwagę powyższe, w szczególności jednoznacznie określone wymogi dla wariantu 1.1 organ stwierdził, że odwołanie producenta rolnego nie może zostać uznane.

W skardze do tut. Sądu Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie:

a) art. 9 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. 1960 Nr 30 poz. 168) przez udzielenie nierzetelnej i niewyczerpującej informacji na temat wymogów koniecznych do spełnienia w związku ze składaniem wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020),

b) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 79 a § 1 k.p.a. przez uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem niniejszej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Na wstępie zaznaczenia wymaga, że wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy o COVID-19, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. poz. 1090). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2021 r. (k.55) sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Skarżący został poinformowany o tym, że sprawa zostanie skierowana na posiedzenie niejawne, o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 10 dni od dnia doręczenia pisma. Z prawa tego Skarżący skorzystał (pismo pełnomocnika z [...] września 2021 r., k. 45 i nast.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd nie dopatrzył się po stronie organu ani naruszeń przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani naruszeń przepisów postępowania o istotnym wpływie na wynik sprawy, co uzasadniałoby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia, czy Skarżącemu przysługuje prawo do przyznania płatności na 2020 r. w ramach działania Dobrostan zwierząt PROW 2014-2020.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 marca 2020 r. sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Dobrostan zwierząt" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 382, dalej jako "rozporządzenie dobrostanowe"). Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, płatność dobrostanową przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm., zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013"), jeżeli zobowiązał się do realizacji określonych pakietów i ich wariantów w ramach operacji, o której mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013, oraz:

1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie

ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o tę płatność, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

2) który posiada, na dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej, co najmniej jedną oznakowaną zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz zarejestrowaną w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt:

a) lochę, która jest oznakowana kolczykiem z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy zgodnie z tymi przepisami - w przypadku wariantów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. a i c,

b) krowę – w przypadku pakietu, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 2;

3) który posiada, z wyłączeniem wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 2 lit. a, plan poprawy dobrostanu zwierząt, który został sporządzony w roku złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej:

a) do dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej - w przypadku wariantów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. a i c,

b) przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – w przypadku wariantów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 lit. b i d , pkt 2 lit. b i c oraz pkt 3,

- przy udziale doradcy rolniczego, na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Jak stanowi § 3 ust. 2 rozporządzenia dobrostanowego, plan poprawy dobrostanu zwierząt zawiera elementy, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W oparciu o art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2020 r., poz. 2001 ze zm.) posiadacz świń jest obowiązany zgłosić kierownikowi biura w terminie 7 dni:

1) zwiększenie lub zmniejszenie liczebności stada, z wyjątkiem urodzenia, przywozu z państw trzecich albo państw członkowskich,

2) ubój zwierzęcia gospodarskiego

- z podaniem liczby zwierząt, które przybyły lub ubyły ze stada, oraz miejsca pochodzenia lub przeznaczenia zwierzęcia.

Jak wynika z akt sprawy, organy w niniejszym postępowaniu odmawiając Skarżącemu przyznania zawnioskowanej płatności dobrostanowej w wariancie 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach, powołały się na niespełnienie przez producenta rolnego warunku posiadania co najmniej jednej lochy oznakowanej kolczykiem indywidualnym zgodnie z przepisami IRZ. W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej, zgodnie z danymi zawartymi w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, organy obu instancji stwierdziły, czego zresztą nie neguje Skarżący, że w dniu [...] lipca 2020 r. tj. w dniu złożenia zmiany do wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej na 2020 r., a tym samym w dniu zakończenia naboru wniosków w terminie

sankcjonującym (w roku 2020 r. – [...] lipca 2020 r.), producent rolny nie był w posiadaniu co najmniej jednej lochy oznakowanej kolczykiem indywidualnym. Oznakowanie pierwszych 183 sztuk loch Skarżący zgłosił w Biurze Powiatowym ARiMR w B. z datą zdarzenia [...] lipca 2020 r., tym samym brak było spełniła warunku przyznania płatności, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia dobrostanowego.

Stan faktyczny sprawy został przez organ ustalony prawidłowo; sam Skarżący przyznaje, że na dzień złożenia wniosku o płatność nie miał zarejestrowanej ani jednej lochy oznakowanej kolczykiem. Niespełnienie warunków na dzień złożenia wniosku nie jest zatem przedmiotem sporu.

Skarżący przyznaje, iż nie dokonał w terminie oznakowania loch, wskazuje jednak, że stało się tak, ponieważ nie posiadał pełnej wiedzy w zakresie warunków, jakie należy spełnić co do wnioskowanej przez niego płatności dobrostanowej tj. pakiet 1 wariant 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach, podnosząc, że zarówno na etapie przygotowywania przez pracownika ODR planu poprawy dobrostanu zwierząt, jak i w trakcie spotkań i rozmów odbywanych w ARiMR nikt nie zwrócił mu uwagi, iż w celu pozytywnej weryfikacji wniosku konieczne jest zgłoszenie w określonym terminie przynajmniej jednej lochy indywidualnie oznakowanej i zarejestrowanej w systemie ARiMR przy pomocy kolczyka z indywidualnym numerem identyfikacyjnym.

Organ zasadnie podkreśla, że obowiązkiem rolnika ubiegającego się o dany rodzaj płatności jest zapoznanie się z podstawowymi wymogami, przypisanymi dla tej płatności. Należy podkreślić, że wymogi te zostały określone w rozporządzeniu, będącym źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Akty takiego prawa są powszechnie dostępne, a ponadto organy ARiMR udzielają szczegółowych informacji o wymogach danego programu pomocowego poszczególnym producentom na ich wniosek. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia usprawiedliwienia nieznajomości podstawowych przepisów prawa przez producenta rolnego, prowadzącego zawodowo działalność rolniczą, w zakresie płatności, o które ubiega się na podstawie własnego wyboru.

Do wniesionej skargi, tak jak wcześniej do odwołania, skarżący załączył wydruki ze strony ARiMR (https://www.arimr.gov.pl) wskazując, iż materiały dostępne na oficjalnej stronie ARiMR nie zawierały informacji o konieczności posiadania co najmniej jednej, oznakowanej zgodnie przepisami o systemie IRZ, lochy, która jest oznakowana kolczykiem z indywidualnym numerem identyfikacyjnym - jednocześnie pomijając jednak to, że na tej samej stronie w pierwszym odnośniku wskazane zostały akty prawne zarówno prawa krajowego, jak i wspólnotowego, które określają warunki, które trzeba spełnić w zakresie poszczególnych pakietów oraz wariantów płatności dobrostanowej, a z którymi Skarżący powinien się był zapoznać chcąc zostać beneficjentem programu pomocowego.

Odnosząc się do zarzutów w zakresie braku, na przestrzeni roku, poinformowania o powstałych uchybieniach Organ zasadnie wskazał, że to Skarżący powinien był zapoznać się z podstawowymi przepisami prawa w zakresie płatności, o którą się ubiega, a co za tym idzie to na beneficjencie spoczywa odpowiedzialność za prawidłowość i rzetelność w zakresie dopełnienia czynności w przewidzianych do tego przepisami prawa terminach, stanowiących jeden z warunków w zakresie przyznania wnioskowanej pomocy. Tym samym skutki działań i zaniedbań – tak pozytywne, jak i negatywne, obciążają wnioskodawcę jako podmiot, od którego wniosek pochodzi. Jednocześnie brak jest podstaw do przypisania jakiegokolwiek zaniedbania organowi, który rozstrzygnął sprawę na podstawie złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie płatności oraz w oparciu o sporządzone i załączone dokumenty – "Plan poprawy dobrostanu zwierząt".

W ramach podniesionej przez Skarżącego kwestii kontroli z działania Ml4 – DOBROSTAN ZWIERZĄT i stwierdzeniu, iż nie wykazała ona żadnych uchybień, wskazać należy, że inspektorzy terenowi dokonali weryfikacji ww. działania zgodnie z listą kontrolną zawartą w formularzu kontrolnym, w tym oceny warunków w gospodarstwie, w następstwie czego sporządzony został raport nr [...]. Przekazany skarżącemu raport nie zawierał oceny co do prawidłowości i terminowości dokonanych zgłoszeń w zakresie oznakowania indywidualnym kolczykiem w kontekście złożonego wniosku pomocowego, a jedynie weryfikował i potwierdzał faktyczną datę dokonania ww. czynności.

W odniesieniu do skargi Sąd wskazuje, że § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia dobrostanowego stanowi jednoznacznie, że płatność dobrostanową w ramach wariantu 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach, przyznaje się rolnikowi, który na dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej posiada co najmniej jedną oznakowaną zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz zarejestrowaną w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt lochę, która jest oznakowana kolczykiem z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy zgodnie z tymi przepisami.

Co do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa procesowego, tj. art. 9, art. 10 § 1 i 79a § 1 kpa Sąd stwierdza, że Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 marca 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Dobrostan zwierząt" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U., poz. 382 ze zm.) zostało wydane na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2021 r., poz. 182 ze zm.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12a ww. ustawy Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje m.in. działanie dobrostan zwierząt. Z kolei zgodnie z art. 4 przedmiotowej ustawy z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, 695, 1298 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 54), chyba że ustawa stanowi inaczej. Zasadniczo zatem przyjąć można, że w zakresie nieuregulowanym w przepisach unijnych, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy, jeśli nie narusza to określonych w nich zasad i warunków dotyczących przyznawania płatności, do postępowania prowadzonego w tym przedmiocie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako Kpa). Jednakże zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2021 r., poz. 182 ze zm.) w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 K.p.a. nie stosuje się.

Z kolei ust. 2 tego artykułu stanowi, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Z powyższego wynika, że w art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2021 r., poz. 182 ze zm.) określone zostały unormowania proceduralne szczególne w stosunku do przewidzianych w Kpa, odnoszące się do naczelnych zasad postępowania, tj. prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa), postępowania dowodowego (art. 77 § 1 Kpa), informowania (art. 9 Kpa) oraz czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 Kpa), a także wyłączone zostało zastosowanie art. 79a i 81 Kpa. Stosownie bowiem do art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy, obowiązek organu określony w art. 7 Kpa, polegający na podejmowaniu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także będący jego wyrazem obowiązek z art. 77 § 1 Kpa, polegający na wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, ograniczone zostały jedynie do rozpatrzenia całego materiału dowodowego przedstawionego przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania. Jednocześnie, na mocy art. 27 ust. 2 ustawy, ciężar udowodnienia danego faktu przeniesiony został na osobę, która wywodzi z niego skutki prawne. Oznacza to, że w postępowaniu dotyczącym przyznania płatności organ nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Ustawodawca zrezygnował też z ustalonego w art. 7 Kpa wymogu uwzględniania przy rozpoznaniu sprawy interesu społecznego i słusznego interesu strony.

Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do zarzutów skargi, Sąd stwierdza, że w omawianym postępowaniu, w świetle art. 27 ust. 1 pkt 4 ustawy PRO W 2014-2020, nie ma zastosowania art. 79a § 1 kpa, na który powołuje się Skarżący.

Ponadto na żadnym etapie postępowania Skarżący nie złożył żądania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 4 ustawy PROW 2014-2020, aby przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwić mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Niezasadny jest zatem zarzut naruszenia art. 10 Kpa, ponieważ wyrażona w nim zasada z mocy cytowanego przepisu szczególnego została ograniczona do przypadków, gdy strona zgłosi żądanie dopuszczenia do czynnego udziału w postępowaniu. Podobnie należy ocenić zasadność zarzutu Skarżącego dotyczącego naruszenia przez organ zasady wyrażonej w art. 9 Kpa; należy bowiem zwrócić uwagę, że z akt sprawy nie wynika, aby w toku postępowania Skarżący złożył żądanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy PROW 2014-2020, aby udzielić mu niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Tym samym zasada informowania, na którą powołuje się Skarżący w swojej skardze, także nie ma tu zastosowania, albowiem z mocy powołanego przepisu szczególnego ograniczona jest ona do przypadków, gdy strona złożyła żądanie udzielenia jej informacji i pouczeń.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie, w wyniku przeprowadzenia kontroli administracyjnej prawidłowo organy ustaliły, że Skarżący w terminach wskazanych w ww. przepisach prawa nie posiadał żadnej sztuki lochy oznakowanej kolczykiem z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy. Organ administracyjny działał na podstawie i w granicach prawa.

Należy rownież zwrócić uwagę na to, że w sekcji IX wniosku o przyznanie płatności - Oświadczenia i zobowiązania producent rolny oświadcza, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej, objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Skarżący ubiegając się o przyznanie płatności dobrostanowej w pakiecie 1 wariant 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach na rok 2020, potwierdził zatem znajomość zasad przyznawania płatności i pod groźbą odpowiedzialności karnej złożył wymagane oświadczenia jako zgodne ze stanem faktycznym. Każdy wnioskodawca podejmuje bowiem suwerenną decyzję, o zakresie w jakim ubiega się o wsparcie finansowe oraz składa oświadczenie, co do stanu faktycznego pod rygorem odpowiedzialności z art. 297 § 1 k.k. jednocześnie oświadczając, że posiada pełnię wiedzy o warunkach przyznawania dopłat.

Podkreślić przy tym należy, że sąd administracyjny nie ustala samodzielnie stanu faktycznego sprawy, lecz ocenia jak ten obowiązek wypełnił organ administracji (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, ONSAiWSA 2010/3/39). Oznacza to, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym kontrola dokonywana jest przede wszystkim na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Zatem – co do zasady – nie jest prowadzone w postępowaniu sądowym postępowanie dowodowe, a Sąd kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym przez organ administracji. Tym samym "akta sprawy", w rozumieniu art. 133 p.p.s.a., oznaczają dokumentację sprawy, na podstawie której organ ustalił stan faktyczny sprawy i wydał rozstrzygnięcie będące przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu, Skarżący wbrew swoim twierdzeniom nie przedstawił żadnego dowodu mogącego skutecznie podważyć ustalenia faktyczne organów. W konsekwencji prawidłowych ustaleń faktycznych organ zastosował także w sposób prawidłowy przepisy prawa materialnego i wbrew zarzutom skargi organ nie naruszył przepisów prawa wskazanych w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia [...] września 2021 r. Podkreślić na koniec należy, że to na składającym wniosek spoczywa obowiązek spełnienia warunków uprawniających do uzyskania płatności. Podejmując się udziału w programie, beneficjent powinien mieć świadomość, co do wymogów w ramach określonych pakietów i wariantów. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych wniosku o przyznanie płatności, w sekcji IX wniosku nazwanej "Oświadczenia i zobowiązania" wynika – że producent rolny oświadcza, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej, objętych wnioskiem o przyznanie płatności (pkt 3 oświadczeń). Biorąc pod uwagę stan sprawy, doszło do nieprawidłowości skutkującej uprawnioną odmową przyznania płatności dobrostanowej (PROW 2014-2020) w ramach wariantu 1.1 dobrostan loch – zwiększona powierzchnia w budynkach.

Wobec powyższego, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, to Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.