Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 497/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.  268 ust. 1 pkt 3 lit.a, art. 272 ust. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1566
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
article: art. 1, art. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2022 r. nr GL.RUO.4701.32.2021 w przedmiocie opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia 25 sierpnia 2017 r. Starosta T. udzielił P. w T. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie wód do cieku P. oraz cieku (Rowu) [...] wód pochodzących z ternu stacji rozrządowej P. zlokalizowanej w T. (obręb [...]).

Informacją z dnia 13 listopada 2018 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r.Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 1566 ze zm.), Dyrektor Zarządu Zlewni w O. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: organ, organ pierwszej instancji) ustalił dla P. S.A. w T. (dalej: Strona, Skarżący) opłatę zmienną za usługi wodne Nr [...] I kwartał 2018 r. za wprowadzenie ścieków bytowych do wód lub do ziemi w wysokości 1zł i za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych w wysokości 1128zł. Wskazano, że opłatę należy uiścić w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji na wskazany rachunek bankowy Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

Pismem z dnia 5 czerwca 2019 r. organ pierwszej instancji zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego na podstawie art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 900) w sprawie określania Stronie wysokości opłaty zmiennej za okres I kwartału 2018 r. za odprowadzenie do wód - wód opadowych i roztopowych z tytułu pozwolenia nr [...]. Pismem z dnia 12 czerwca 2019 r. zawiadomił o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się w sprawie (na podstawie art. 10 § 1 na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego). Z przeprowadzonych czynności kontrolnych do akt sprawy załączono protokół kontroli nr [...], do treści którego pismem z dnia 13 maja 2019 r. wypowiedziała się Strona.

Następnie decyzją nr [...] z dnia 10 lipca 2019r. organ pierwszej instancji, przywołując w podstawie prawnej art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej w związku z art. 300 ust. 1 oraz art. 272 ust. 5 ustawy Prawo wodne oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego określił dla Strony za I kwartał 2018 r. opłatę zmienną w wysokości 2257,00zł za odprowadzenie do wód - wód opadowych i roztopowych w ramach pozwolenia wodnoprawnego nr [...] z dnia 25 sierpnia 2017 r.

W uzasadnieniu organ przytoczył ustalenia zawarte w protokole z przeprowadzonej kontroli, przeprowadził analizę wydanego pozwolenia wodnoprawnego stwierdzając, iż zezwala ono na wprowadzenia do wód - wód opadowych i roztopowych do cieku P. w określonej ilości oraz do cieku (Rowu) [...] także w wyznaczonej ilości. W ocenie organu z zapisów pozwolenia wodnoprawnego wynika, że odprowadzenie wody z obszaru stacji rozrządowej następuje poprzez 2 istniejące wyloty- tj. bezpośrednio do potoku P. oraz pośrednio przez rów [...] (bez nazwy). Według organu zapisy pozwolenia wodnoprawnego wskazują zatem, że odbiornikiem wód opadowych lub roztopowych z terenu stacji rozrządowej P. jest potok P. a funkcja cieku (Rowu) [...] sprowadza się do roli sieci kanalizacji deszczowej otwartej. W decyzji i w operacie wodnoprawnym nie ma zapisów dotyczących retencjonowania wód opadowych i roztopowych. W związku z powyższym opłacie za usługi wodne podlegają odprowadzane wody opadowe lub roztopowe z terenu stacji rozrządowej P. dwoma istniejącymi wylotami, tj. bezpośrednio do potoku P. oraz pośrednio przez rów [...] bez nazwy. Operat wodnoprawny na odprowadzanie wód ze stacji rozrządowej zawiera obliczenia wielkości zrzutu maksymalnego godzinowego i średniodobowego oraz maksymalnego rocznego. Do obliczeń przyjęto określone rodzaje powierzchni, ich wielkość oraz wskazany współczynnik. Do obliczeń ilości wód opadowych i roztopowych Strona przyjęła wyłącznie powierzchnie uszczelnione, tj. wzmocnione podtorze hamulców torowych, drogi, dachy budynków. W obliczeniach pominięto tereny zdrenowane oraz pozostałe tereny zielone ujęte w operacie wodnoprawnym, przez co wskazane przez Stronę ilości wód opadowych i roztopowych zostały zaniżone.

W toku postępowania zaistniały nowe okoliczności wynikające ze złożonych reklamacji, w których Strona zakwestionowała stawkę jednostkową opłaty, ilość odprowadzonych wód opadowych i roztopowych w odniesieniu do terenu, z którego wody są odprowadzane (m.in. z terenu grupy rozrządowej D). Złożone reklamacje uznane zostały częściowo. Bez zmiany pozostała stawka za oprowadzenie wód> Pod uwagę został też wzięty zarówno teren grupy rozrządowej "B" i "C" oraz grupy rozrządowej "D". Wyliczono w ten sposób ilość wód opadowych i roztopowych, a określenie wysokości opłaty zmiennej dokonano w oparciu o normę prawną wynikającą z art. 272 ust. 5 Prawa wodnego oraz § 8 pkt 1 rozporządzenia. "

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła strona Skarżąca. Zaskarżając w całości wymienioną powyżej decyzję zarzuciła jej naruszenie:

- art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej polegające na błędnym zastosowaniu w sytuacji gdy brak było ku temu podstaw, gdyż Skarżąca nie była zobowiązana do złożenia deklaracji - samoobliczenia podatku,

- art. 268 ust. 1 pkt 3 lit.a w związku z art. 35 ust. 3 pkt 7 ustawy Prawo wodne polegające na błędnej wykładni poprzez przyjęcie, że opłacie za usługi wodne podlega odprowadzenia wód do urządzeń wodnych,

- art. 272 ust. 54 Prawa wodnego w związku z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych opłat za usługi wodne polegające na błędnej wykładni poprzez przyjęcie, że rowy nie są urządzeniem do retencjonowania wody,

- art. 7a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego polegające na nierozstrzyganiu wątpliwości interpretacyjnych dotyczących art. 268 ust. 1 pkt 3 lit.a i art. 272 ust. 5 Prawa wodnego na korzyść podmiotu zobowiązanego do wniesienia opłaty, poprzez wykorzystanie do ustalenia opłaty zmiennej za odprowadzanie wód założeń, że opłacie za usługi wodne podlega odprowadzenie wód opadowych lub roztopowych do urządzeń wodnych i fakt, że rowy trawiaste nie stanowią urządzeń do retencjonowania wody. Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie w całości decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu rozwinęła postawione powyżej zarzuty.

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w Gliwicach (dalej organ drugiej instancji, organ odwoławczy), rozpatrując złożone odwołanie, zaskarżoną obecnie decyzją z dnia 20 stycznia 2022 r. Nr GL.RUO.4701.32.2021 utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że wejście w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne było wynikiem spoczywającego na Polsce obowiązku implementacji do krajowego systemu prawnego Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. Zgodnie z art. 5 i art. 9 oraz załącznikiem do Dyrektywy kraje członkowskie Unii Europejskiej są zobowiązane do opracowania analiz ekonomicznych korzystania z wody dla każdego obszaru dorzecza z uwzględnieniem zwrotu kosztów usług wodnych - opartych o zasadę "zanieczyszczający płaci/ użytkownik płaci". Zasadę tę ujęto w art. 9 ust. 3 Prawa wodnego, zgodnie z którym gospodarowanie wodami opiera się na zasadzie zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniających koszty środowiskowe i koszty zasobowe oraz analizę ekonomiczną. Jednym z takich instrumentów - zgodnie z art. 267 pkt 1 są opłaty za usługi wodne, a w myśl art. 35 ust. 7 tej ustawy usługą wodną jest

odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Stosownie do treści art. 268 ust. 1 pkt 3a opłaty za usługi wodne uiszcza się za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. W myśl art. 270 ust. 11

opłata za powyższe usługi wodne składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie wysokości opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z terenu górki rozrządowej w T., podzielonych na dwa mniejsze obszary umownie nazwane - grupa rozrządowa "B" i "C" oraz grupa rozrządowa "D", gdzie woda odprowadzana jest dwoma wylotami - tj. Ciek P. i Ciek - rów [...], na warunkach określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Wymieniony Rów [...] stanowi element kanalizacji deszczowej, poprzez który wody z opadów atmosferycznych pośrednio trafiają do Cieku P., w konsekwencji jest on wykorzystywany do oprowadzenia wód opadowych i roztopowych do potoku P., stąd należy uznać go za część otwartego systemu kanalizacji deszczowej. Dlatego organ nie podzielił twierdzenia Strony, że odprowadzenie wody opadowej i roztopowej do tego rowu nie jest objęte opłatą za usługi wodne.

Wysokość należnej opłaty ustalona została zgodnie z treścią art. 272 ust. 5 Prawa wodnego. W ustawie nie zdefiniowano pojęcia otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacji deszczowej, stąd naturalne jest odwołanie do pojęć słownikowych - tj. zespołu wielu urządzeń, systemu urządzeń mających określoną strukturę i stanowiących logicznie uporządkowaną całość, w tym także rowy melioracyjne, które umożliwiają odprowadzenie wód opadowych i roztopowych do wód. Odnosząc się do argumentacji Strony, iż rowy trawiaste należy uznać za urządzenia do retencjonowania wody (zmniejszają odpływ wody poprzez infiltrację) organ odwołał się do art. 16 pkt 65 ustawy, który uznaje rowy i kanały za urządzenia wodne służące m.in. do kształtowania stosunków wodnych. W stanie faktycznym niniejszej sprawy rowy wkomponowane zostały w sieć otwartej kanalizacji deszczowej (art. 272 ust. 5 ustawy). Nadto organ podkreślił, że ani w decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego ani w operacie wodnoprawnym nie ma zapisów dotyczących retencjonowania wód opadowych i roztopowych odprowadzanych ze stacji rozrządowej P. W ocenie organu odwoławczego prawidłowo organ pierwszej instancji przedstawił wielkość powierzchni uszczelnionych dla grup rozrządowych "B", "C" i "D" oraz prawidłowo określił wielkość opłaty zmiennej.

W zakresie zarzutu naruszenia art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdził, że art. 300 Prawa wodnego zawiera odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów Ordynacji podatkowej, w przypadku gdy organ po przeprowadzeniu postępowania ustali, że wysokość opłaty za usługi wodne jest inna niż ustalona w informacji rocznej lub informacji to obowiązany jest do wydania decyzji określającej wysokość opłaty za usługi wodne.

W ocenie organu odwoławczego wniesione odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, wobec prawidłowego postępowania w sprawie przez organ pierwszej instancji.

Skargę na powyższą decyzję wniosła, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, Skarżąca Spółka. Zaskarżonej decyzji Strona Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej oraz przepisów Prawa wodnego a mianowicie: art. 9 ust. 1 i ust. 3, art. 268 ust. 1 pkt 3 lit.a w związku z art. 35 ust. 3 pkt 7, art. 272 ust. 5 w związku z § 8 rozporządzenia wykonawczego, art. 272 ust. 17 i art. 298 ust. 1. Skarżąca podkreśliła, że organy błędnie zinterpretowały przywołane w podstawie prawnej decyzji przepisy, czym doprowadziły do sytuacji, że opłacie podlega "potencjalna" ilość wód, która może trafić do wody, a nie ilość "rzeczywista". Zarzuciła, że nie wykonano niezbędnych czynności w celu "ustalenia" wysokości opłaty za wody rzeczywiście odprowadzane z terenu P. do wód, prowadząc do uznania, że opłatę ma ponosić podmiot korzystający z usług wodnych w lokalizacji, w której nie korzysta z usług wodnych. Uwzględniając powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, rozważenie uchylenia decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych .

W uzasadnieniu skargi po opisaniu stanu faktycznego sprawy, Skarżąca rozwinęła postawione powyżej zarzuty powtarzając co do zasady argumentację zaprezentowaną w odwołaniu. Podniosła w szczególności fakt, iż w toku postępowania organy nie udowodniły, iż wody opadowe i roztopowe z odwadnianej powierzchni P. rzeczywiście dopłynęły do wody, a nie uległy wsiąkaniu, parowaniu czy retencjonowaniu. Nie została zatem, w jej ocenie, udowodniona zasada "zanieczyszczający płaci" -czyli zwrotu kosztów usług wodnych. Skarżąca odwołując się do treści art. 272 ust. 5 Prawa wodnego podniosła, że wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Uzależniono zatem wielkość opłaty zmiennej od obecności i pojemności urządzeń do retencjonowania wody, które mają zdolność zatrzymywania części zanieczyszczeń, samooczyszczania wody i zwiększenia retencji wody do gruntu a zmniejszenie jej odpływu do wód. W rozpatrywanej sprawie organy nie uwzględniły tego faktu. Wprawdzie ustawa nie zawiera definicji urządzeń do retencjonowania wody, ale słownikowe znaczenie tego pojęcia wskazuje, że za retencję uznaje się magazynowanie wody opadowej skutkujące zmniejszeniem jej odpływu. Stąd rowy trawiaste należy uznać za urządzenia do retencjonowania wody, a opłacie, zgodnie z art. 272 ust. 5 podlega "rzeczywista" ilość wody, która jest odprowadzana do wód.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że tak w operacie wodnoprawnym, jak i wydanym na jego podstawie pozwoleniu wodnoprawnym opisano proces odprowadzenia wód opadowych i roztopowych do cieku P. dwoma wylotami. Stwierdził, że podniesione w skardze zarzuty są niezasadne.

W dodatkowym piśmie procesowym z dnia 21 czerwca 2022 r. Strona Skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie, a także wnioski i zarzuty zawarte w skardze. Skarżąca podkreśliła, iż wody roztopowe lub opadowe z grupy rozrządowej "D" odprowadzane są do Rowu [...], a nie bezpośrednio do wody. Stąd podstawowe jest ustalenie czy Skarżąca odprowadza wody roztopowe i opadowe do wody czy do ziemi, a w konsekwencji – czy taka usługa wodna jest usługą odpłatną w rozumieniu art. 268 ust. 1 pkt 3 lit.a Prawa wodnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. prawidłowości zastosowania przez te organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi, powodujące eliminację zaskarżonego aktu z obrotu prawnego, następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przeprowadzona przez sąd według wyżej określonych kryteriów kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie dała podstaw do uznania zasadności podniesionych w skardze zarzutów.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 2233), w szczególności art. 268 ust. 1 pkt 3 lit.a w myśl którego opłaty za usługi wodne uiszcza się za odprowadzanie do wód: wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast oraz art. 272 ust. 5 tej ustawy, który określa sposób ustalenia wysokości opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej stanowiąc, iż wysokość tej opłaty zmiennej ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności.

Z powyższego wynika, iż warunkiem zastosowania wymienionych przepisów i ustalenia opłaty jest sytuacja, gdy wody opadowe lub roztopowe odprowadzane są do wód (rzek, jezior, itp zbiorników) za pomocą służącego do tego celu otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacji deszczowej. Zobowiązanym do ponoszenia tej opłaty jest właściciel (dysponent) gruntu, z którego wody opadowe lub roztopowe są odprowadzane.

Ustawa Prawo wodne definiuje jedynie system kanalizacji zbiorczej w art. 16 pkt 59 poprzez odesłanie do art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, jako sieć (przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego) zakończona oczyszczalnią ścieków albo końcowym punktem zrzutu ścieków. Nie definiuje natomiast pojęcia "otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacji deszczowej, służącego do odprowadzania opadów atmosferycznych", którym posługuje się przepis art. 272 ust. 5, stanowiący materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji należy tu posłużyć się rozumieniem tego terminu wynikającym ze słownikowego znaczenia użytych w nim pojęć czy terminów. Pod pojęciem tym należy zatem rozumieć każdy system urządzeń wodnych umożliwiających odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych, w tym także rowy, choć w przypadku np. rowu melioracyjnego, nie musi to być wyłączna jego funkcja. Istotne jest natomiast, iż rów ten nie jest elementem kanalizacji ogólnospławnej, tzn. nie służy do odprowadzania innych ścieków – oprócz opadowych czy roztopowych, których dotyczyło wydane w sprawie pozwolenie wodnoprawne, w tym przypadku pozwolenie nr [...] z dnia 25 sierpnia 2017 r. przewidujące sprawdzanie do wód - cieku P. (w km 8 + 141 jego biegu) oraz do cieku -(rowu) [...] wód opadowych i roztopowych w określonej ilości pochodzących z działalności stacji rozrządowej P. zlokalizowanej w T. (obręb [...]). W pozwoleniu tym jest mowa o odprowadzaniu wód opadowych i roztopowych, o których mowa w art. 272 ust. 5 Prawa wodnego.

Zgodnie z art. 16 pkt 65a Prawa wodnego, rowy oraz kanały uznawane są za urządzenia wodne służące m.in. do kształtowania zasobów wodnych. Wprawdzie rowy melioracyjne wykonywane są w celach melioracyjnych, tj. regulacji stosunków wodnych w celu polepszenia zdolności produkcyjnych gleby i ułatwienia jej uprawy (art. 195), to w pojęciu tym mieści się również odprowadzanie wód opadowych czy roztopowych, które powodują nadwyżki wód w stosunku do możliwości absorpcyjnych danego gruntu (terenu). Rów melioracyjny spełnia zresztą swą funkcję w ścisłym związku z opadami atmosferycznymi, a to przemawia za uznaniem go za element otwartego systemu kanalizacji deszczowej.

W sytuacji zatem, gdy pozwolenie wodnoprawne obejmuje wykorzystanie rowu melioracyjnego lub kanału do odprowadzania zrzutów wód opadowych i roztopowych do odbiornika, którym są wody powierzchniowe (w tym wypadku pośrednio do cieku P.) przedmiotowy rów melioracyjny uznać należy za otwarty system kanalizacji deszczowej, o której mowa wart. 272 ust. 5 Prawa wodnego, skoro umożliwia on odprowadzanie wód opadowych do cieku wodnego, a zatem w świetle pozwolenia wodnoprawnego jest elementem tego systemu.

Analiza wymienionego wyżej pozwolenia wodnoprawnego, z zapisem, iż końcowo wody opadowe odprowadzane są do wód - cieku P., wskazuje iż wody opadowe i roztopowe odprowadzane są do wód, a nie do ziemi i nie zmienia tego okoliczność, iż przedmiotowy rów może być okresowo suchy, a nadto, że część znajdujących się w nim wód opadowych czy roztopowych może wsiąkać do ziemi. Zgodnie z art. 16 pkt 47 rowem są sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ujściu. Zasadnicze znaczenie ma tu fakt, iż wskazane pozwolenie wodnoprawne zezwala skarżącemu na odprowadzenie wód opadowych z określonego terenu, za pośrednictwem określonych urządzeń umożliwiających odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód – w tym wypadku do cieku P.

W tym stanie rzeczy uznać należało, iż organ dokonał prawidłowej wykładni przepisów art. 268 ust. 1 pkt 3 lit.a oraz art. 272 ust. 5 Prawa wodnego. Wbrew twierdzeniu skargi, nie jest to wykładnia rozszerzająca. Została ona oparta na ścisłych logicznych powiązaniach między treścią pozwolenia wodnoprawnego a treścią wskazanych powyżej przepisów.

Nie doszło też do naruszenia pozostałych wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, tj. art. 21 ust. 1 Ordynacji Podatkowej czy przepisów ustawy Prawo wodne - tj. art. 9 ust. 1 i ust. 3 - w zakresie zasad gospodarowania wodami opartych na zwrocie kosztów usług wodnych, czy art. 298 pkt 1 - w myśl którego opłatę za usługi wodne obowiązane są ponosić podmioty korzystające z usług wodnych, czyli w tym przypadku Strona Skarżąca odprowadzająca na podstawie powyżej wymienionego pozwolenia wody opadowe i roztopowe ze stacji rozrządowej P. zlokalizowanej w T.

W przedstawionej sytuacji nie ma w niniejszej sprawie podstaw do stwierdzenia, iż istnieje wątpliwość co do normatywnej treści powyższego przepisu, i zastosowania art. 7a Kodeksu postępowania administracyjnego.

Powyższe wskazuje, iż skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.