Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 947/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 26 kwietnia 2019 r. P. R. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] marca 2019 r. nr [...], w przedmiocie określenia kwoty należności celnych przywozowych dla towaru objętego zgłoszeniem celnym uproszczonym (wpis do rejestru [...] z [...] lutego 2018 r.) uzupełnionego zgłoszeniem celnym [...] z [...] lutego 2018 r.).

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału V z 28 maja 2019 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni (od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu) pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 28 maja 2019 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi lub osobiste (własnoręczne) podpisanie nadesłanej przez Sąd kserokopii skargi i odesłania jej po podpisaniu do Sądu - również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Oba wezwania skierowane do Skarżącego zostały mu doręczone w dniu 10 czerwca 2019 r. Termin do wykonania obu zarządzeń upłynął zatem z dniem 17 czerwca 2019 r.

W aktach sprawy znajduje się ponadto potwierdzenie faktu, że opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.).

W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwano Skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 §1 i 3 p.p.s.a.).

Brak fiskalny skargi miał być zatem usunięty w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Skarżącego o wpis sądowy od skargi zostało mu doręczone w dniu 10 czerwca 2019 r. wraz z wezwaniem do nadesłania odpisu skargi lub osobistego (własnoręcznego) podpisania nadesłanej przez Sąd kserokopii skargi i odesłania jej po podpisaniu do Sądu, jednak braki te nie zostały uzupełnione w terminie, który mijał w dniu 17 czerwca 2019 r.

W tym terminie Skarżący był zobowiązany wykonać wezwanie Sądu. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. miał podstawy postanowić jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.

W kwestii drugiej podstawy do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie należy wskazać na przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu.

Uchybienie skargi, w tym wyżej opisanym zakresie, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., oraz na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę.