Wyrok NSA oz. w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 845/03
NSA oz. w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2003-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 36a
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
Teza: Zmiana pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ stanowi weryfikację wcześniejszej decyzji o pozwoleniu budowlanym, co oznacza że przedmiot postępowania nie może ulec zmianie.

TEZY

Zmiana pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ stanowi weryfikację wcześniejszej decyzji o pozwoleniu budowlanym, co oznacza że przedmiot postępowania nie może ulec zmianie.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Haliny i Antoniego M. Na decyzję Wojewody P. z dnia 5 maja 2003 r. (...) w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia 5 maja 2003 r. (...) Wojewoda P. po rozpatrzeniu odwołania Haliny i Antoniego M. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 10 marca 2003 r. (...) w sprawie odmowy zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę.

W podstawie prawnej ww. decyzji wskazał przepis art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ oraz art. 163 Kpa i art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że organ I instancji odmówił dokonania zmiany decyzji własnej z dnia 24 sierpnia 2000 r. (...) o pozwoleniu na budowę - tj. budynku usługowego /biura/ o charakterze tymczasowym, przyłącza wody i kanalizacji sanitarnej usytuowanego na działce nr 982 i 985 przy ul. Cz. położonej w K. w zakresie projektu budowlanego oraz przeznaczenia ww. obiektu na budynek mieszkalno-usługowy o charakterze stałym. Stwierdził, że intencją inwestorów jest zmiana sposobu użytkowania części obiektu budowlanego z usługowego o charakterze tymczasowym na mieszkalny w części poddasza o charakterze stałym. Analiza natomiast przedłożonego projektu zamiennego wskazuje, że nie wprowadza on żadnych zmian, które by wskazywały na istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia wymagające wydania decyzji o zmianie tego pozwolenia w świetle art. 36a - prawa budowlanego. Zmianę natomiast sposobu użytkowanie obiektu budowlanego inwestorzy mogą wnioskować dopiero po wybudowaniu ww. obiektu.

W odwołaniu Halina i Antoni M. zakwestionowali że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 28, 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36a prawa budowlanego. Wymienione przepisy w ocenie odwołujących nie dają podstawy do odmowy zmiany decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę.

Wojewoda P. nie uwzględnił odwołania i decyzję opisaną na wstępie utrzymał w mocy.

W jej uzasadnieniu nie podzielił w pełni argumentacji organu I instancji, niemniej jednak stwierdził, że odmowa zmiany decyzji o pozwoleniu budowlanym odpowiada prawu.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania w ocenie organu odwoławczego odwołujący domagają się zmiany przedmiotu postępowania.

Materiał sprawy wskazuje, że przedmiotem postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu budowlanym której inwestorzy domagają się zmiany był obiekt budowlany stanowiący budynek usługowy o charakterze tymczasowym, natomiast w decyzji zmieniającej domagają się zmiany charakteru tego obiektu na mieszkalno-usługowy o charakterze stałym. Tego rodzaju zmiana przedmiotu objętego pozwoleniem budowlanym w świetle art. 36a prawa budowlanego jest niedopuszczalna.

Zarzuty natomiast związane ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego wykraczają poza granice tego postępowania i mogą one stanowić przedmiot ewentualnego odrębnego postępowania administracyjnego.

Nie podzielił organ odwoławczy argumentacji organu pierwszej instancji w kwestii legalizacji samowolnej zmiany w realizacji zatwierdzonego projektu budowlanego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący Halina i Antoni M. wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu skargi zarzucili błędną interpretację art. 36a prawa budowlanego. Według skarżących wymieniony przepis wymienia dwie przesłanki które są niezależne od siebie i swoje uprawnienia do zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę skarżący upatrują w przesłance drugiej tj. w zmianie innych warunków pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga skarżących jest nieuzasadniona.

Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ sprawuje wymiar sprawiedliwości przez sądową kontrolę wykonywania administracji publicznej na zasadach ustalonych w niniejszej ustawie.

Zakres sądowej kontroli decyzji administracyjnych z mocy art. 21 cyt. ustawy sprowadza się do zbadanie jej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Oznacza to, że decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 ustawy o NSA/.

Dokonując kontroli we wskazanym zakresie i nie będąc przy tym związany granicami skargi /art. 51 ustawy o NSA/, Sąd stwierdził, iż przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa.

Przedmiotem skargi jest decyzja o odmowie dokonania zmiany decyzji ostatecznej z dnia 24 sierpnia 2000 r. (...) o pozwoleniu na budowę - tj. budynku usługowego /biura/ o charakterze tymczasowym wydana w oparciu o art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ oraz art. 163 Kpa i art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa.

Odstąpienie inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę reguluje przepis art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawa budowlanego. Postępowanie prowadzone w tym zakresie jest postępowaniem nadzwyczajnym w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego w trybie art. 28 prawa budowlanego.

Przepis art. 36a precyzuje przesłankę wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę którą stanowią planowane istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia.

Zmiana pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 36a stanowi weryfikację wcześniejszej decyzji o pozwoleniu budowlanym, oznacza to, że przedmiot postępowania nie może ulec zmianie.

Decyzja dotycząca zmiany pozwolenia budowlanego dokonana w trybie art. 36 a prawa budowlanego wprowadza zmiany w ramach zatwierdzonego już projektu budowlanego.

Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony przez organ odwoławczy, że skarżący w decyzji zmieniającej domagają się zmiany charakteru ww. obiektu budowlanego z usługowego o charakterze tymczasowym na mieszkalno-usługowy o charakterze stałym. Tego rodzaju zmiana przedmiotu objętego pozwoleniem budowlanym w świetle art. 36a prawa budowlanego jest niedopuszczalna.

W uzupełnieniu argumentacji organu orzekającego stwierdzić należy, że przy zmianie decyzji o pozwoleniu budowlanym organ orzekający w sprawie w dalszym ciągu związany jest ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu na podstawie której wydano decyzję o pozwoleniu budowlanym.

W tej sytuacji skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.