Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 65/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...],[...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na niezałatwienie w sprawy w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...],[...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 37 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. - Dz. U. z 2013 r., poz. 267), uznał za nieuzasadnione zażalenie, które A Sp. z o.o. w Z. wniosła w pismach z 12 sierpnia 2013 r. i 21 października 2013 r. na niezałatwienie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. pism tej Spółki z dnia 2 lipca 2013 r. oznaczonych jako zarzuty a złożonych w postępowaniu egzekucyjnym.

Postanowienie to Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Odnotować bowiem należy, że zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), jak również na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).

Stosownie natomiast do art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (§ 1). Organ ten, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. Jednocześnie stwierdza, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2).

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że złożenie takiego zażalenia stanowi wyłącznie warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1449/13, LEX nr 1346815 lub wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 108/12, LEX nr 1270534). Natomiast organ wyższego stopnia, właściwy do rozpoznania tego zażalenia, zajmuje stanowisko w formie postanowienia, które nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a to oznacza, że wniesienie na nie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 74/13, LEX nr 1273832 lub z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 872/12, LEX nr 1145135, jak również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 5/12, LEX nr 1145976).

Kwalifikację tę należało zaaprobować i zastosować również w niniejszej sprawie. Z tego względu skargę odrzucono. Ponieważ wskazana przyczyna niedopuszczalności skargi nie została wymieniona przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.