Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1908/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 151 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant specjalista Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi T. F. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 05.06.2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 242/17 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz T. F. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

T. F. (Skarżący), pismem z 21 września 2018 roku wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] (Prezydent) w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2017 roku, sygn. akt I SAB/Wa 242/17. Skarżący wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżący wyjaśnił, że wyrokiem z 5 czerwca 2017 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności przy rozpoznaniu wniosku, uznał, że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Skarżący wskazał, że wyrokiem z 23 maja 2018 roku, I SA/Wa 344/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi grzywnę z tytułu niewykonania wyroku w wysokości 1000 złotych. Pomimo tego, organ dalej nie wydał rozstrzygnięcia, w związku z czym Skarżący wezwał go pismem z 19 lipca 2018 r. do wykonania wyroku z 5 czerwca 2017 roku.

W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie, wskazując, że zwłoka w rozpoznaniu sprawy wynika z konieczności dokonania analizy zgromadzonej dotychczas dokumentacji celem ustalenia czy w sprawie nie występują okoliczności uniemożliwiające wydanie decyzji. Organ powołał się również na bardzo dużą ilością spraw z zakresu odszkodowań oraz ogromną ilość wniosków oczekujących na rozpoznanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 czerwca 2017 roku zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...] róg [...], oznaczoną hip. nr [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu 27 września 2017 roku zatem wyznaczony przez Sąd termin rozpoznania wniosku upłynął 27 grudnia 2017 roku Okolicznością niesporną jest, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez Skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem.

Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 5 czerwca 2017 roku, sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Wobec powyższego uznać należało, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Ponadto przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie fakt, że tutejszy Sąd wyrokiem z 23 maja 2018 roku, I SA/Wa 344/18, wymierzył już Prezydentowi grzywnę w wysokości 1000 (tysiąca) złotych w związku z niewykonaniem ww. wyroku.

Jednocześnie Sąd stanął na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie zaistniała bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. Zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, w której organ, po zwrocie akt sprawy, wraz z ww. wyrokiem, dotyczącym bezczynności, nie podejmuje w sprawie czynności zmierzających do rozpoznania wniosku. Podkreślenia wymaga, że również wydanie wyroku z 23 maja 2018 roku nie spowodowało podjęcia przez organ żadnych czynności mających na celu rozstrzygnięcie sprawy. Powyższe uzasadnia zatem uznanie działania organu za rażąco naruszające prawo.

Wobec powyższego, na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wydane zostało na podstawie art. 154 § 2 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 § 2 P.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu i 480 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika