Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1272/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków A. Z., J. Z. i J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. Z., J. Z. i J. Z. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 października 2012 r. sygn. I SA/Wa 1272/12 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w wyniku rozpoznania wniosków skarżących A. Z., J. Z. i J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przyznał wymienionym osobom prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałej części.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. I SA/Wa 1272/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Z., J. Z. i J. Z. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Na powyższy wyrok skarżący wnieśli skargę kasacyjną, jak również odrębnym wnioskiem wystąpili o przyznanie prawa w zakresie całkowitym.

W urzędowym formularzu PPF skarżący wskazali, że są osobami w podeszłym wieku ([...], [...] i [...] lat) i ponoszą wydatki w związku z chorobami przewlekłymi (schorzeniami), na które cierpią. Skarżący reprezentujący pozostałych wnioskodawców (A. Z.) posiada mieszkanie w części domu jednorodzinnego (pow. [...] m²). Jego źródłem utrzymania są środki z renty inwalidzkiej ([...] zł) oraz połowy emerytury. Pozostali skarżący środki utrzymania czerpią ze świadczenia emerytalnego ([...] zł – J. Z.) oraz świadczenia rentowego ([...] zł – J. Z.).

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Powyżej wskazany warunek uwzględnienia wniosku o prawo pomocy musi zostać w rozpoznawanej sprawie uzupełniony o dodatkową przesłankę orzekania wynikającą z faktu, że zgłoszony przez skarżących wniosek dotyczy sprawy już rozstrzygniętej na mocy orzeczenia sądowego. Postanowieniem z dnia 19 października 2012 r. skarżącym zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, przy jednoczesnym oddaleniu wniosku w pozostałej części (zwolnienie od kosztów sądowych). Powyższe rozstrzygnięcie należy traktować jako wiążące ustalenie sytuacji materialnej skarżących w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Może ono podlegać zmianie, stosownie do art. 165 p.p.s.a., jedynie w przypadku, gdyby w sprawie doszło do zmiany okoliczności faktycznych, której następstwem jest brak możliwości ponoszenia przez stronę kosztów postępowania w wysokości dotąd ustalonej.

Mając na uwadze powyższy warunek, stwierdzić należy, że rozpatrywany w niniejszym postępowaniu wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uznany za usprawiedliwiony. Jest to spowodowane uznaniem, że wszystkie informacje przedstawione przez wnioskodawców we wniosku z dnia [...] kwietnia 2013 r., które mają stanowić podstawę do ponownego rozpoznania ich żądania, odpowiadają, w zakresie swojej treści, okolicznościom wziętym już pod uwagę przy rozpoznawaniu poprzedniego wniosku z dnia [...] września 2012 r. Odnosi się to tak do szeroko rozumianej sytuacji osobistej skarżących, jak i ich możliwości finansowych łączonych z wiekiem, przedstawionych stanem zdrowia oraz dochodami. Te ostatnie, jak wynika z porównania oświadczeń skarżących złożonych do akt sprawy, w żaden sposób nie zmieniły się.

Powyższe ustalenia powodują, że ponowna analiza sytuacji materialnej skarżących pod kątem możliwości ponoszenia przez nich kosztów postępowania jest niedopuszczalna z uwagi na niewystąpienie w sprawie przesłanki zmiany orzeczenia w przedmiocie przyznania prawa pomocy (art. 165 p.p.s.a.). Na marginesie jedynie należy zauważyć, że skarżący są reprezentowani w postępowaniu przez pełnomocnika z urzędu. Ponadto, co warto podkreślić, uiścili koszty sądowe wynikające z wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji (opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku, wpis od skargi kasacyjnej). Oznacza to, że ta część żądania, która w poprzednim postępowaniu w sprawie przyznania prawa pomocy nie została uwzględniona, utraciła cechę aktualności, pozwalającą na jej merytoryczne ocenienie (zwolnienie strony w postępowaniu sądowym z obowiązku procesowego może odnosić się tylko do takiego obowiązku, który na stronie ciąży).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.