Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 578/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu AW od postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 listopada 2017 r. II SA/Rz 578/17 o odmowie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi AW na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko - p o s t a n a w i a - utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r. II SA/Rz 578/17 referendarz sądowy odmówił przyznania AW prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego. Zdaniem referendarza sądowego, sytuacja materialno – bytowa wnioskodawczyni nie daje podstaw do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem brak było podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania.

W sprzeciwie od tego postanowienia skarżąca podniosła, że jej wolą nie było sfinansowanie z budżetu Państwa pomocy zawodowego pełnomocnika, lecz wyłącznie wskazanie jej z imienia i nazwiska takiego pełnomocnika, który sporządzi w jej imieniu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie. Wnioskodawczyni zadeklarowała, że pomoc tak wskazanego zawodowego pełnomocnika opłaci we własnym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Wskazać przy tym należy, że jedyną przesłanką warunkującą przyznanie stronie prawa pomocy, jest w świetle art. 246 Ppsa sytuacji materialno – bytowa wnioskodawcy. Tym samym zarówno brak wiedzy prawniczej, jak i stopień skomplikowania sprawy nie miały i nie mogły mieć wpływu na ocenę zasadności zgłoszonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 Ppsa). W myśl zatem art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa jej obowiązkiem było wykazanie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia wymaga, że okolicznością warunkującą uwzględnienie wniosku o przyznanie prawo pomocy jest sytuacja materialno – bytowa wnioskodawcy. Tym samym, zarówno brak wiedzy prawniczej, czy też szeroko pojętej znajomości rynku prawniczego, nie mogą i nie mogły zostać uznane za okoliczności uzasadniające udzielenie wnioskowanego wsparcia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że analiza wniosku skarżącej nie pozwala na przyjęcie, iż wykazała ona brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, a zatem zaskarżonym postanowieniem referendarz sądowy w pełni zasadnie odmówił uwzględnienia zgłoszonego żądania. Sama skarżąca z resztą przyznała, że dysponując comiesięcznym dochodem w wysokości 13 500 zł posiada środki finansowe na opłacenie usług zawodowego pełnomocnika. Wskazać również należy, że Sąd rozpatrując wnioski o przyznanie pomocy nie wskazuje personalnie osoby adwokata lub radcy prawnego, którego obowiązkiem będzie udzielenie pomocy prawnej w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej. Ustanowienie stronie zawodowego pełnomocnika w ramach prawa pomocy oznacza, że koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej poniesie Skarb Państwa, zaś wyznaczenia osoby pełnomocnika dokonuje właściwa izba samorządu zawodowego (okręgowa izba radców prawnych lub okręgowa rada adwokacka). W świetle obowiązujących przepisów prawa oraz zasady niezależności sądu, Sąd nie może pośredniczyć w wyborze zawodowego pełnomocnika przez stronę postępowania, ustalenia wysokości jego wynagrodzenia lub zakresu podejmowanych przez niego czynności.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 i § 2 Ppsa, orzeczono o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy.