Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 930/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art 86 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przywrócenia termin do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 października 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 930/18 tutejszy Sąd odrzucił skargę M. L. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję.

W ustawowo przewidzianym do tego terminie skarżący reprezentowany przez matkę złożył zażalenie z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wskazał, że zarówno on, jak i jego matka są osobami schorowanymi. Jego matka z powodu migotania przedsionków nie była w stanie zrealizować w terminie zarządzenia Sądu wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Na dowód przedstawiono dokumentację medyczną. Zaznaczono, że także ojciec skarżącego nie jest w stanie samodzielnie wykonać jakichkolwiek czynności sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku uiszczenie wpisu od skargi); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 P.p.s.a.).

Sąd stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony z zachowaniem ustawowego terminu, który w ocenie Sądu rozpoczął bieg od doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, ale przedstawione w nim okoliczności nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. .

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. W wypracowanym na tle powołanych przepisów orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jako niezawinione przyczyny uchybienia terminu wylicza się: stany nadzwyczajne, a wśród nich problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. ostanowienie NSA z dnia 10 września 2010 r., II OZ 849/10, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl).

Nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Zakres pojęcia winy w uchybieniu terminu obejmuje również winę osób trzecich upoważnionych przez stronę do dokonania czynności (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda – op. cit., s. 445). Strona w wąskim znaczeniu ponosi odpowiedzialność za działania i zaniechania procesowe, podejmowane w toku postępowania sądowego przez stronę w szerokim tego słowa znaczeniu - w szczególności przez pełnomocnika procesowego (orzeczenie SN z 27.9.1935 r., C.III 258/35, OSP 1936 p. 150, akceptowane przez J. Gudowskiego, Kodeks postępowania cywilnego. Tekst, orzecznictwo, piśmiennictwo, W. Pr. 1998 t. 1 s. 318 uw. 6; uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z 18.9.1992 r., III CZP 112/92, OSNC 5/93/75, akceptowanej przez J. Gudowskiego w: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, W. Pr. 2006 t. 1 s. 240 uw. 8).

Mocodawca ponosi bowiem ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swego pełnomocnika.

Jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik skarżącego – matka, wskazał chorobę uniemożliwiającą podjęcie czynności sądowych tj. migotanie przedsionków.

W ocenie Sądu okoliczność ta nie została w sprawie uprawdopodobniona.

Termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął swój bieg w dniu 24 września 2018 r., a zakończył w dniu 1 października 2018 r. W tym okresie miał trwać stan niedyspozycji, uniemożliwiający uczynienie zadość wezwaniu Sądu.

Pełnomocnik skarżącego dołączył zaświadczenia lekarskie z dnia 6 marca 2018 r. dotyczące stwierdzenia u M. L.: "innej przewlekłej zaporowej choroby płuc, innego zaburzenia lękowego, padaczki, zaburzenia korzeni rdzeniowych i splotów nerwowych, chorobę nadciśnieniową z zajęciem serca, łuszczycę, przewlekłą chorobę niedokrwienną serca, zwyrodnienia wielostawowego" oraz zaświadczenia z dnia 7 grudnia 2017 r. stwierdzające u W. L. "choroby nadciśnieniowej z zajęciem serca, cukrzycy insulinoniezależnej, dny moczanowej, migotania trzepotania przedsionków, przewlekłej choroby niedokrwiennej serca, zaburzenia przemian lipidów i innych lipidemii.

W ocenie Sądu przedłożone zaświadczenia lekarskie nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Na tle przedstawionych okoliczności Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona po wydaniu powyższych zaświadczeń - w dniu 11 lipca 2018 r. W skardze jako skarżący został wymieniony M. L., zaś W. L. została ustanowiona jego pełnomocnikiem. W tej samej konfiguracji występowali w postępowaniu administracyjnym.

Analiza akt niezbędna dla rozpatrzenia wniosku wskazuje na to, że wszelkie dotychczasowe czynności podejmowane były z zachowaniem wyznaczonych do tego terminów: wniesienie skargi, wykonanie kierowanych wezwań: z dnia 9 sierpnia 2018 r. do przedłożenia pełnomocnictwa i złożenie formularza PPF, składanie środków zaskarżenia: sprzeciwu od postanowienia referendarza, zażalenie od postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi.

Skarżący nie przedstawił okoliczności usprawiedliwiających uchybienie przez niego terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przedstawione zaświadczenia dotyczą stanów chorobowych skarżącego i jego matki występujących trwale. Nie stwierdzono w nich aby w okresie wyznaczonym do uzupełnienia braków skargi zaszły inne dodatkowe okoliczności uniemożliwiające wykonanie wezwania Sądu. Po dacie wystawienia zaświadczeń lekarskich podejmowano szereg czynności z zachowaniem terminów. Sąd nie znajduje zatem podstaw do tego by usprawiedliwić nimi niedochowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Końcowo Sąd wyjaśnia, że ze względu na dokonaną ocenę wniosku uznał za niecelowe wzywanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu w postaci uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł oraz dodatkowe odpisy wniosku. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w postanowieniu z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt I SA/Po 1186/14 wskazując, że: "z uwagi na to, że skarżący zdecydowanie nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, sąd stwierdził, że niecelowe byłoby wzywanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku" ( orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl).

W okolicznościach sprawy, wniosek o przywrócenie terminu jako nieuzasadniony należało oddalić, co mając na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.