Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 878/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 28 czerwca 2017 r., skarżący A. W. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Na podstawie oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dokumentów przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego (dodatkowych oświadczeń z dnia 7 sierpnia 2017 r., odpisów: decyzji o waloryzacji rent z dnia 1 marca 2017 r. oraz rocznych obliczeń podatku przez organ rentowy za 2016 r. PIT-40A) ustalono, że wnioskodawca otrzymuje rentę, której wysokość – po uwzględnieniu dokonywanych z niej potrąceń egzekucyjnych w kwocie 250 zł – wynosi 604 zł netto, prowadzi gospodarstwo domowe z nieuzyskującą żadnych dochodów małżonką oraz dwoma dorosłymi synami, z których jeden pobiera rentę w kwocie 724,40 zł netto, zaś drugi nie posiada żadnego źródła dochodów. Roczny dochód wnioskodawcy za ubiegły rok wyniósł 11.213,12 zł, zaś dochód jego syna stanowił kwotę 8.892,66 zł. Wnioskodawca nie jest właścicielem żadnych nieruchomości, nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, również osoby, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiadają majątku, rodzina zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 64 m2, użyczonym przez teściów wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Za taką oceną przemawia nieposiadanie przez wnioskodawcę jakichkolwiek zasobów finansowych oraz wysokość łącznego dochodu (1.328,40 zł), przeznaczonego na potrzeby czteroosobowej rodziny wnioskodawcy.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.