Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1136/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OSK 1136 / 06 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. S. i He. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 września 2005 r. sygn. akt II SA/Bd 733/05 w zakresie odrzucenia skargi H. S. i He. S. na decyzję Kujawsko Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę H. S. i He. S. na decyzję Kujawsko Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2005 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...] kwietnia 2005 r., nakazującej H. i He. S. rozbiórkę obiektu budowlanego na działce oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...], położonej w B. gmina G.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że adwokat J. S. działający w imieniu H. i He. S. wniósł skargę do Sądu, a jako upoważniony do reprezentowania skarżących został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu należnego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł

Pełnomocnik skarżących, mimo skutecznego doręczenia mu wezwania do uiszczenia należnego wpisu nie wywiązał się z tego obowiązku, wskutek czego skarga uległa odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a.

W skardze kasacyjnej wniesionej na powyższe postanowienie przez skarżących H. S. i He. S. zarzucono naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 65 i art 73 P.p.s.a. oraz § 8 i § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu wniesionej skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżących podkreślił, że nie zostały uwzględnione okoliczności nieprawidłowego sposobu doręczenia przesyłki przez pocztę, w rezultacie czego doszło do odmowy jej wydania pełnomocnikowi przez urząd pocztowy, pomimo zgłoszenia się w celu jej odbioru we właściwym urzędzie pocztowym. W tej sytuacji, z uwagi na brak skutecznego doręczenia pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wezwaniem do uiszczenia wpisu, brak było również podstaw do zastosowania art. 220 § 3 P.p.s.a.

W związku z zaistniałymi nieprawidłowościami strona skarżąca wniosła o uchylenie z całości zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, skierowane do pełnomocnika skarżących w związku z zarządzeniem sędziego zostało nadane w placówce pocztowej i było dwukrotnie awizowane, tj. w dniu 4 sierpnia 2005r. i 12 sierpnia 2005 r., a następnie dnia 22 sierpnia 2005 r. nastąpił wpływ przesyłki do Sądu pierwszej instancji.

Jak wynika z regulacji art. 65 § 2 P.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Na podstawie art. 139 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżanego postanowienia) w razie niemożności doręczenia pismo przesłane pocztą należy złożyć w placówce pocztowej operatora publicznego, umieszczając zawiadomienie o tym w drzwiach mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej. Szczegółowy tryb dokonywania doręczeń zawierają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.). Z jego § 9 ust. 3 wynika, że jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w wyznaczonym siedmiodniowym terminie placówka pocztowa sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych 7 dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Przesyłkę taką przechowuje się w placówce pocztowej przez 7 kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia powtórnego zawiadomienia, a w razie jej nie podjęcia przez adresata odsyła niezwłocznie wysyłającemu.

Z pisma urzędu pocztowego załączonego do wniesionej skargi kasacyjnej wynika, iż skierowane do pełnomocnika skarżących wezwanie Sądu pierwszej instancji do uiszczenia wpisu było awizowane wraz z innymi przesyłkami. Pismo to nie zostało jednak wydane pełnomocnikowi skarżących, który zwrócił się o wydanie przesyłek do niego adresowanych, oddając zbiorcze awizo. Treść pisma Urzędu Pocztowego z dnia 28.09.2005 r. stanowiąca odpowiedź na zarzuty pełnomocnika zawarte w jego piśmie skierowanym do UPT z dnia 21. 09. 2005 r. co do prawidłowości doręczenia przesyłki pocztowej wskazywałaby na zaistnienie nieprawidłowości co do sposobu doręczenia przedmiotowego wezwania, a tym samym jego skuteczności. Kwestia ta wymaga jednak jednoznacznego wyjaśnienia przez Sąd pierwszej instancji, czy pełnomocnikowi skarżących skutecznie doręczono wezwanie, a tym samym czy zaistniały podstawy do odrzucenia skargi w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.