Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 668/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. z dnia [...] grudnia 2005r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2004 r. sygn. akt II SA 4436/03 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o utracie zasiłku dla bezrobotnych postanawia - odrzucić skargę –


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] grudnia 2005 r. uzupełnionej pismami z dnia [...] grudnia 2005 r. oraz [...] stycznia 2006 r. W. G. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA 4436/03 zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2003 r. oddalającym skargę W. G. na decyzję Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o utracie zasiłku dla bezrobotnych. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (k-3) oraz ustanowienie z urzędu pełnomocnika procesowego.

Podstawą żądania wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym skarżący uczynił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 września 2005 r. sygn. akt P 18/04 w którym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 160 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zakresie, w jakim przewiduje trzydziestodniowy termin do wniesienia powództwa do sądu powszechnego, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Dodatkowo skarżący poniósł, iż w sprawie II SA 4436/03 nie posiadał zdolności sądowej, nie był nienależycie reprezentowany nadto iż pozbawiony był możliwości działania w sprawie.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2006 r. (k-100) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Sąd stwierdził, iż orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, na które powoływał się skarżący weszło w życie z dniem 21 września 2005 r. – data publikacji w Dz. U. Nr 181, poz. 1524. a zatem termin do wniesienia skargi na tej podstawie rozpoczął swój bieg w dniu 21 września 2005 r. i upłynął z dniem 21 października 2005 r. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu [...] grudnia 2005 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k-118), który postanowieniem z dnia 22 listopada 2006 r. (k-146) oddalił zażalenie przesądzając tym samym, iż skargę wniesiono z uchybieniem terminu do jej wniesienia, tj. terminu określonego w art. 272 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać - oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia – także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, 272 i 273 ww. ustawy. Zgodnie z art. 279 cytowanej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli:

1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia,

2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.

Ponadto, zgodnie z art. 272 cytowanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, jak również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Ustawa wskazuje także, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2).

Stosownie zaś do art. 280 powoływanej wyżej ustawy Sąd na posiedzeniu niejawnym bada kwestie terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na ustawowych podstawach wznowienia. W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę.

Skarżący już na etapie wniesienia skargi wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia, mając świadomość uchybienia terminowi określonemu w art. 272 § 2 cytowanej ustawy. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (k-100) odmówił przywrócenia tego terminu. Powyższe postanowienie stało się prawomocne wobec oddalenia wniesionego na nie zażalenia przez NSA – vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2007 r. (k-146).

Wobec wniesienia skargi w oparciu o art. 272 cytowanej ustawy z uchybieniem terminu do jej wniesienia – art. 272 § 2 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesioną skargę w zakresie podstawy z art. 272 ppsa stosownie do treści art. 280 § 1 należało odrzucić.

Odnośnie pozostałych podstaw wznowieniowych wskazanych przez skarżącego (k-18), tj. pozbawienia możności działania, braku należytej reprezentacji, braku pełnej zdolności sądowej i czynnej legitymacji procesowej (k-21). Sąd zważył. Zgodnie z art. 271 § 2 ppsa wyżej wskazane przyczyny mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Stosownie do art. 277 ppsa skargę o wznowienie postępowania gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji wnosi się w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona.

Z materiału dowodowego sprawy jednoznacznie wynika, iż skarga oparta na podstawach określonych w art. 271 § 1 ppsa została wniesiona z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 277 ppsa a zatem stosownie do art. 280 ppsa podlega odrzuceniu.

Wyrok w sprawie II SA 4436/03, wznowienia której skarżący się domaga wydany został w dniu 12 października 2004 r. Postanowieniem z dnia 11 października 2005 r. Sąd stwierdził, iż jest on prawomocny od dnia 21 stycznia 2005 r. (k-29 akt II SA 4436/03). Z akt II SA 4436/03 wynika, iż 21 grudnia 2004 r. (k-50) doręczono skarżącemu odpis uzasadnienia tego wyroku. A zatem najpóźniej od daty doręczenia tego uzasadnienia (21.12.2004 r.) skarżący miał świadomość motywów oddalenia jego skargi (pobawienia możności działania, braku reprezentacji, zdolności sądowej itd.). Gdyby nawet przyjąć, iż termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania rozpoczął swój bieg od daty uprawomocnienia się tegoż wyroku (21 stycznia 2005 r.), to termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął stosownie do art. 277 ppsa 21 kwietnia 2005 r. Skargę wniesiono [...] grudnia 2005 r. (k-2) a zatem z uchybieniem 3 -miesięcznego terminu do jej wniesienia (art. 277 ppsa). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 280 skargę odrzucił.