Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1352/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Gminy A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt opłacenia składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych Rolników postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt opłacenia przez K. J. składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych Rolników.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że Burmistrz Gminy A. nie jest uprawniony do wniesienia skargi, bowiem gmina, której organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności, po wniesieniu skargi, sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019, poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W ocenie Sądu za słuszne należy uznać stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy A. nie posiada legitymacji procesowej - a tym samym interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. - do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego.

Postępowanie sądowoadministracyjne może być uruchomione ze skutkiem merytorycznego rozpoznania skargi tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli sądu administracyjnego. Skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r. VI SA/Wa 1958/07, LEX nr 463905).

Stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej administracyjnego nie może być zatem gmina, której organ wydał zaskarżoną decyzję w pierwszej instancji. Jej rola w postępowaniu skończyła się bowiem z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lutego 2006 r. sygn. akt I OSK 460/05, LEX nr 193976).

W rozpoznawanej sprawie, skarga została wniesiona przez Burmistrza Gminy A. , który wydając postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt opłacenia składek na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników, działał w sprawie jako organ I instancji.

Powierzenie gminie wykonywania zadań publicznych, obejmujących sprawowanie administracji publicznej w zakresie zadań własnych oraz zadań zleconych administracji rządowej i w konsekwencji prowadzenie przez jej organy postępowań administracyjnych w indywidualnych sprawach, ogranicza zakres uprawnień procesowych tej jednostki samorządu terytorialnego jako osoby prawnej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Burmistrz Gminy A. , będący w sprawie organem administracji publicznej pierwszej instancji nie posiada w przedmiotowej sprawie interesu prawnego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W konsekwencji Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi jest niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.