Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 632/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-07-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 197 par. 2 w zw. z art. 178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.W. i T.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie z dnia 5 stycznia 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2016 r., wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu J.W., utrzymujące w mocy postanowienie z dnia 13 października 2016 r. o odmowie przyznania J.W. prawa pomocy. D.Cz.


UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo T.W. i J.W. z dnia 5 stycznia 2017 r., stanowiące zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 13 grudnia 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 13 października 2016 r. o odmowie przyznania J.W. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W piśmie skarżący wyrazili dezaprobatę w stosunku do postanowienia WSA w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3;

1b) umorzenie postępowania;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) (uchylony);

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu i brak jest przy tym innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie.

Postanowienie, które stanowi przedmiot zażalenia wydane zostało na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 260 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). (...) Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia (zarządzenia) referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy.

Oznacza to, że zażalenie na postanowienie sądu z dnia 13 grudnia 2016 r. jest niedopuszczalne i należy je odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.

D.Cz.