Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 341/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

H. S. (dalej jako skarżący), po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu wyrobów nieoznaczonych znakiem bezpieczeństwa, złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. sygn. akt II GZ 405/11 oddalił powyższe zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r.

Następnie Zarządzeniem Sędziego referenta z dnia 13 października 2011 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...].

W dniu 24 października 2011 roku skarżący wniósł kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2011 roku skarżący został wezwany – stosownie do treści art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) - do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie do przedłożenia formularza PPF, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 10 i 18 listopada 2011 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, operator pocztowy zwrócił w dniu 8 grudnia 2011 r. do Sądu.

Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2011 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – działając na podstawie art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

W uzasadnieniu powyższego zarządzenia podkreślono, iż stosownie do postanowień art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi, bowiem z uwagi na nieobecność skarżącego przesyłka została dwukrotnie awizowana a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w skrzynce oddawczej. Tym samym termin do nadesłania przez skarżącego urzędowego formularza PPF biegł od dnia 24 listopada 2011 r. i upłynął w dniu 1 grudnia 2011 r. Skarżący natomiast nie przedłożył urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W zaistniałej sytuacji złożony przez skarżącego wniosek pozostawiono bez rozpoznania.

Powyższe Zarządzenie referendarza sądowego z dnia 15 grudnia 2011 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 21 i 29 grudnia 2011 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, operator pocztowy zwrócił w dniu 18 stycznia 2012 r. do Sądu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2012 r. uznano, iż doręczenie Zarządzenia referendarza sądowego z dnia 15 grudnia 2011 r. nastąpiło w oparciu o art. 73 p.p.s.a. w dniu 4 stycznia 2012 r. Tym samym termin na wniesienie sprzeciwu od powyższego zarządzenia referendarza sądowego upłynął bezskutecznie z dniem 11 stycznia 2012 r.

Należy podkreślić, iż pozostawienie bez rozpoznania pisma procesowego pozbawia je wszelkich skutków prawnych, jakie mogłoby ono wywołać w sprawie, co jest równoznaczne z tym, jakby w ogóle ono nie zostało złożone.

Na tle przedstawionych okoliczności faktycznych należy wyjaśnić, że zasadą jest, iż w przypadku złożenia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym przez Sąd do uiszczenia wpisu, skargi nie można odrzucić przed rozpoznaniem wniesionego wniosku. W sytuacji jednak, kiedy zarządzenie referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania zyskuje przymiot prawomocności aktualizuje się obowiązek opłacenia skargi z powodu opisanych powyżej tj. niewywołania pismem jakichkolwiek skutków prawych, bez ponownego wzywania przez Sąd. Skoro zatem pismo pozostawione bez rozpoznania nie wywołało skutków prawnych to tym samym nie uczyniło niebyłym wezwania do uiszczenia wpisu.

W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego po uprzednim dwukrotnym awizowaniu w dniu 24 października 2011 r. i 2 listopada 2011 r., z uwagi na fakt, iż nie zostało podjęte w terminie, operator pocztowy zwrócił w dniu 16 listopada 2011 r. do Sądu. Tym samym, w związku z treścią art. 73 p.p.s.a., siedmiodniowy termin zakreślony w zarządzeniu z dnia 13 października 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych, biegł od dnia 7 listopada 2011 r. i upłynął w dniu 14 listopada 2011 r.

Zgodnie natomiast z notatką służbową z dnia 1 lutego 2012 r. po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano do dnia 30 stycznia 2012 r. wpłaty do niniejszej sprawy.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga podlega odrzuceniu, gdy w wyznaczonym terminie pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, postanowił jak w sentencji.