Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 106/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-04-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 kwietnia 2020 r. wniosku Gminy Miejskiej w C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej w C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2019 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

Gmina Miejska w C. , reprezentowana przez r.pr. D. T., pismem z [...] lutego 2020 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na ryzyko zaistnienia trudnych do odtworzenia skutków, jak też wywołania ogromnej szkody dla wykonywanej działalności. Wskazano, iż odłączenie wentylacji mechanicznej, poprzez jej demontaż, w konsekwencji spowoduje brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżących i narazi ich na znaczne szkody, które będą dochodzone na drodze sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Poprzez wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 32/18 – wszystkie powołane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 150/14). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09).

Wstrzymanie wykonania aktów (czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny. W związku z tym należy wskazać, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 07 kwietnia 2005 r., II OZ 201/05 oraz z 30 października 2018 r. o sygn. I OZ 1028/18 - dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zaznaczyć również należy, iż ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS [...]). Istnienie potencjalnej możliwości uchylenia zaskarżonej decyzji, nie stanowi bowiem przesłanki wstrzymania jej wykonania.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanego wniosku, zauważyć należy, iż strona skarżąca - Gmina Miejska w C. - nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji nakazującej wykonania w lokalu nr [...], w budynku przy ul. [...] w C. robót budowlanych polegających na odłączeniu wentylacji mechanicznej od przewodów kominowych – wywoła po stronie skarżącej znaczną szkodę lub może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca Gmina bardzo ogólnie powołała się na ryzyko konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej nie wskazują jaką to działalność skarżąca Gmina prowadzi w lokalu objętym decyzją i dlaczego wykonanie decyzji uniemożliwi prowadzenie tej działalności. Z akt sprawy wynika, iż w przedmiotowym lokalu prowadzony jest działalność małej gastronomi, a prowadzącym tą działalność jest najemca lokalu, a nie jego właściciel tj. Gmina Miejska w C.. Jak wskazano wyżej celem instytucji wstrzymania wykonania aktów (czynności) administracji jest przede wszystkim ochrona strony skarżącej przed negatywnymi skutkami ich wykonania, co nie zostało w ww. wniosku przekonywująco uprawdopodobnione.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.

/-/ W. Batorowicz