Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 676/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-07-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: Art. 85, art. 86  par. 1, art. 87  par. 1, par. 2, par. 3, par. 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. w W o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w W na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 marca 2016r. A sp. z o.o. w W wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Spółka wyjaśniła, że skarga została wysłana w terminie, jednak na skutek omyłki wysłano ją na poprzedni adres organu II instancji, tj. ul. P, W. Zdaniem skarżącej Spółki, wysłanie skargi na nieprawidłowy adres było przez nią niezawinione i wynikało z kilku okoliczności. Po pierwsze, siedziba organu przez długie lata mieściła się w W przy ul. P, co spowodowało u strony nawyk i praktykę kierowania korespondencji do GITD właśnie pod ten adres. Po drugie, w systemie elektronicznym, z którego korzysta strona skarżąca w celu wysyłki korespondencji, w danych teleadresowych Głównego Inspektora Transportu Drogowego wskazany był stary adres organu przy ul. P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej p.p.s.a.):

"Art. 85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna."

"Art. 86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym."

"Art. 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

§ 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

§ 3. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.

§ 4. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie."

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa nie jest możliwe przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lipca 2014 r., II FZ 832/14; z dnia 9 września 2014 r., I GZ 499/14 oraz z dnia 2 października 2014 r., II OZ 1011/14 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie.

Strona skarżąca podniosła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło na skutek tego, że siedziba organu przez długie lata mieściła się w W przy ul. P, co spowodowało u strony nawyk i praktykę kierowania korespondencji do GITD właśnie pod ten adres, a ponadto w systemie elektronicznym, z którego korzysta strona skarżąca w celu wysyłki korespondencji, w danych teleadresowych Głównego Inspektora transportu Drogowego wskazany był stary adres tego organu. W ocenie Sądu, przytoczone przez stronę skarżącą okoliczności nie mogą być zaliczone do niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony. Poza tym w zaskarżonej decyzji strona skarżąca została pouczona, że skargę wnosi się za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Al. J, W. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że błąd popełniony przez skarżącego, polegający na tym, że błędnie zaadresował korespondencję zawierającą skargę w sytuacji gdy został prawidłowo pouczony o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2008. sygn. akt II OZ 1261/08; z dnia 21 listopada 2013 r., z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 962/12 , z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 160/10, z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1261/08). Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy bowiem uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w pełni obciążający stronę skarżącą (vide postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn., akt I OZ 460/13, postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 229/14).

Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.