Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2101/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 141 § 4, art. 134,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 87 ust. 1, art. 90 ust. 4,
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 4 ust. 1 pkt 1) , art. 12 pkt 1) i 11)
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1592
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998  r. o samorządzie powiatowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik Protokolant asystent sędziego Monika Tutak-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 8 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Ke 404/13 w sprawie ze skargi Z. w K. na decyzję Zarządu Powiatu S. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia miesięcznych stawek dotacji na ucznia/słuchacza szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Ke 404/13 oddalił skargę Z. w K. (dalej: skarżący) na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia miesięcznych stawek dotacji na ucznia/słuchacza szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych w roku budżetowym 2013.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Zarząd Powiatu [...] uchwałą z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] - na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm., dalej: u.s.p.) w zw. z art. 90 ust. 2a i ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 ze zm., dalej: ustawa o systemie oświaty) oraz uchwały nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania przez Powiat [...] dotacji niepubliczbym szkołom i placówkom oświatowym oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania - ustalił § 1 w punkcie 1 wysokość stawek dotacji na każdego ucznia/słuchacza w szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych dotowanych przez Powiat [...] w 2013 r. oraz § 1 w punkcie 2 kwoty dotacji dla poszczególnych typów szkół, które określa załącznik nr 1 do uchwały.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Z. w K. wezwał Zarząd Powiatu w S. do usunięcia naruszenia prawa przez uchylenie zaskarżonej uchwały nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. jako pozbawionej podstawy prawnej.

W odpowiedzi na wezwanie Starostwo Powiatowe w S. poinformowało, że podejmując uchwałę nr [...] działało w granicach i na podstawie przepisów prawa. Wyjaśniono, że zaskarżona uchwała miała jedynie charakter wykonawczy, bowiem była konsekwencją decyzji Rady Powiatu [...] zawartej w Uchwale nr [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalając skargę Z., że istota sporu w sprawie dotyczyła rozstrzygnięcia czy Zarząd Powiatu uprawniony był do podjęcia uchwały w sprawie ustalenia miesięcznych stawek dotacji na ucznia /słuchacza szkół niepublicznych o uprawnieniach szkól publicznych. Zdaniem strony skarżącej kompetencji takich Zarząd Powiatu nie posiadał, choć z uzasadnienia skargi nie wynikało na czym strona opierała swój pogląd.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie była zasadna, gdyż zaskarżona uchwała nie naruszała prawa. Wyjaśniono, że zarząd powiatu zgodnie z przepisem art. 32 ust. 1 pkt 2 u.s.p. wykonuje uchwały rady powiatu i określone przepisami prawa zadania. Nie było w sprawie sporne, że uchwałą z dnia [...] grudnia 2012 r. Rada Powiatu [...] uchwaliła tryb udzielania i rozliczania przez Powiat [...] dotacji niepublicznym szkołom i placówkom oświatowym oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystania. Uchwała miała swoje oparcie w art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, z którego wynika, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczenia dotacji oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystania. Nie ulegało zatem wątpliwości, że ustalenie konkretnej wysokości kwoty dotacji oświatowej należało do organu wykonawczego, tj. Zarządu Powiatu [...]. Nadto przepisy prawa nie regulują formy przekazania takiej dotacji co oznaczało, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustalając tryb udzielania i rozliczania dotacji może określić jednocześnie, że indywidualizującego wyliczenia (zgodnie ze wskazaniami ustawy o systemie oświaty) i przekazania dokona jej organ wykonawczy. Podkreślono, że w orzecznictwie sądów administracyjny nie budzi wątpliwości, że organ stanowiący może określić różne formy przekazania dotacji. Zdaniem Sądu I instancji skoro Rada Powiatu [...] w uchwale, dotyczącej trybu udzielania i rozliczania dotacji oświatowej, upoważniła (§ 8) swój organ wykonawczy tj. Zarząd Powiatu do każdorazowego zatwierdzania dotacji przysługującej na jednego ucznia szkoły niepublicznej, to nie można było skutecznie zarzucić nieważności uchwały podjętej przez Zarząd Powiatu w tym zakresie. Uchwała ta miała bowiem oparcie tak w odpowiadającej prawu uchwale organu stanowiącego jak i w przepisach kompetencyjnych ustawy o samorządzie powiatowym. Reasumując w ocenie Sądu zaskarżona uchwała podjęta została w zgodzie z prawem a zarzuty skargi pod jej adresem nie mogły odnieść skutku.

Z. w K. złożył skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania, tj.

- art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 § 4 p.p.s.a. przez dokonanie wadliwych ustaleń, z których zbudowana została podstawa faktyczna rozstrzygnięcia, co niewątpliwie wpłynęło na treść wyroku oddalającego skargę pomimo jej oczywistej zasadności;

2. naruszenie prawa materialnego tj.:

- art. 90 ust. 4 ustawy o systemie oświaty przez bezzasadne uznanie dopuszczalności stanowienia przez Zarząd Powiatu [...] przepisów powszechnie obowiązujących regulujących wysokość dotacji oświatowej na ucznia/słuchacza szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych w roku budżetowym 2013 r.

Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w którym podtrzymano dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Powiatu [...] wniósł o jej oddalenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z kolei art. 183 tej ustawy stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany był granicami skargi kasacyjnej.

W skardze kasacyjnej Z. w K. w ramach podstawy z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. podniesiono zarzut naruszenia przepisów postępowania które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 141 § 4 p.p.s.a. przez dokonanie wadliwych ustaleń, z których zbudowana została podstawa faktyczna rozstrzygnięcia. Zarzut ten został powiązany z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. oraz błędnie z nieistniejącym art. 151 § 4 p.p.s.a.

Za podstawę wyroku z 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Ke 404/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. przyjął ustalenia stanu faktycznego z których wynika, że uchwałą z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia miesięcznych stawek dotacji na ucznia/słuchacza szkół niepublicznych w roku budżetowym 2013, podjętą na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz art. 32 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. Z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) w zw. z art. 90 ust. 2a i ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 z późn. zm.) oraz uchwały nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania przez Powiat [...] dotacji niepublicznym szkołom i placówkom oświatowym oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania, Zarząd Powiatu [...] ustalił w § 1 ust. 1 wysokość stawek dotacji na każdego ucznia/słuchacza w szkołach niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych dotowanych przez Powiat [...] w 2013 r., a w § 1 ust. 2 ustalił, że kwoty dotacji dla poszczególnych typów szkół określa załącznik nr 1 do uchwały.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skoro w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. nie rozpoznawał skargi na decyzję lub postanowienie, to tym samym wskazany przepis nie mógł mieć w sprawie zastosowania, przez co nie mógł zostać naruszony.

Z kolei, według niepowołanego przez kasatora art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przepis ten określa formy wyroku uwzględniającego skargę na uchwały lub akty wskazane w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Stosownie do art. 79 ust. 1 i 4 u.s.p., uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej doręczenia organowi nadzoru. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Natomiast, według art. 87 ust. 1 u.s.p., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Kiedy wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że zaskarżona uchwała została wydana z istotnym naruszeniem prawa stosuje art. 147 § 1 p.p.s.a., natomiast ustalenie przez Sąd przypadku nieistotnego naruszenia prawa lub też braku naruszenia prawa skutkuje zastosowaniem art. 151 p.p.s.a.

Naruszenie prawa materialnego może nastąpić przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Błędna wykładnia to mylne zrozumienie treści przepisu. Naruszenie prawa przez niewłaściwe zastosowanie to błąd subsumcji, czyli wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Sąd administracyjny nie stosuje żadnego przepisu prawa materialnego, w sensie wiążącego ustalenia konsekwencji prawnych stwierdzonych faktów, dokonuje jedynie oceny zastosowania prawa materialnego przez organ administracji. Kasator zarzucając Sądowi I instancji błędną wykładnię wskazanych przepisów prawa winien zaprezentować jaka winna być wykładnia prawidłowa tych przepisów. Przytoczenie podstawy kasacyjnej wymaga jej czytelnego i jasnego uzasadnienia nawiązującego do ściśle skonkretyzowanego zarzutu.

W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. podniesiono zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 90 ust. 4 u.s.o. "przez bezzasadne uznanie dopuszczalności stanowienia przez Zarząd Powiatu [...] przepisów powszechnie obowiązujących regulujących wysokość dotacji oświatowej (...)." Odnosząc się do podniesionego zarzutu należy przypomnieć brzmienie art. 90 ust. 4 u.s.o.: "Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1a i 2a-3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji." Kasator zarzucając naruszenie cytowanego przepisu nie skonkretyzował postaci naruszenia prawa materialnego poprzez wyraźne wskazanie, że chodzi o błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Posłużenie się zwrotem pozaustawowym "przez bezzasadne uznanie dopuszczalności stanowienia przez Zarząd Powiatu [...] przepisów powszechnie obowiązujących" nie może zostać uznane za skonkretyzowany zarzut. Przytoczenie podstawy kasacyjnej wymaga uzasadnienia, tymczasem uzasadniając omawiany nieskonkretyzowany zarzut kasator w sposób opisowy przedstawił jedynie fragmenty uzasadnienia zaskarżonego wyroku prezentując przy tym własne stanowisko w sprawie. Mając na uwadze tak postawiony zarzut należy stwierdzić, że w rozumieniu art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna w omawianym zakresie nie czyni zadość wskazanym w tym przepisie wymaganiom. Tym samym, Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej nie może odnieść się merytorycznie do nieuściślonego i nieskonkretyzowanego zarzutu.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1) u.s.p., powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie edukacji publicznej. Zarząd powiatu wykonuje uchwały rady powiatu i zadania powiatu określone przepisami prawa. Do zadań zarządu powiatu należy w szczególności: przygotowywanie projektów uchwał rady; wykonywanie uchwał rady (art. 32 ust. 1 i 2 u.s.p.). Według art. 12 pkt 1) i 11) u.s.p., do wyłącznej właściwości rady powiatu należy stanowienie aktów prawa miejscowego oraz podejmowanie uchwał w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady powiatu. Rada powiatu w formie uchwały ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania uwzględniając elementy konieczne wskazane w art. 90 ust. 4 u.s.o. W rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., jest to akt organu jednostki samorządu terytorialnego inny niż akt prawa miejscowego, który może zostać zaskarżony do sądu administracyjnego w trybie art. 87 ust. 1 u.s.p. Niezależnie od wskazanego trybu, uchwały rady powiatu podlegają kontroli w ramach nadzoru nad działalnością powiatu sprawowanego przez wojewodę oraz regionalną izbę obrachunkową.

Art. 90 ust. 4 u.s.o. zawiera ściśle określone ustawowe upoważnienie, którego rada powiatu przekroczyć nie może. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego nie jest upoważniony ani do regulowania tego, co zostało już ustawowo uregulowane, ani też do wychodzenia poza zakres upoważnienia ustawowego. Dlatego za niedopuszczalne należy uznać modyfikowanie w uchwałach organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego regulacji ustawowych, poprzez nakładanie na dotowane jednostki dodatkowych obowiązków, od których spełnienia zależy uzyskanie dotacji. Użyte w omawianym przepisie stwierdzenie "tryb udzielania" ma jedynie znaczenie techniczne i dotyczy wymagań formalnych, jakich powinny dopełnić podmioty ubiegające się o dotacje. Art. 90 ust. 4 u.s.o. nie nadaje uprawnienia organom stanowiącym do wskazania w uchwale dodatkowych kryteriów przyznania dotacji. Ustawodawca bowiem w omawianym przepisie upoważnił organ jednostki samorządu terytorialnego jedynie do określenia w sposób techniczny (formalny) zakresu danych, które wniosek ma zawierać.

Uchwała nr [...] Rady Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania przez Powiat [...] dotacji niepublicznym szkołom i placówkom oświatowym oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania nie została zaskarżona do sądu administracyjnego w trybie art. 87 ust. 1 u.s.p., jak również organ nadzoru nie orzekł o jej nieważności w całości lub w części w trybie art. 79 ust.1 u.s.p.

Do sądu administracyjnego został zaskarżony w trybie art. 87 ust. 1 u.s.p. akt organu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., inny niż akt prawa miejscowego – uchwała Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia miesięcznych stawek dotacji na ucznia/słuchacza szkół niepublicznych w roku budżetowym 2013.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 66/13 (LEX nr 1497887) zaprezentował następujący pogląd, który skład orzekający w tej sprawie w pełni podziela: "Uchwała zarządu powiatu w sprawie wysokości stawek dotacji na jednego ucznia w szkołach niepublicznych posiadających uprawnienia szkół publicznych, jako akt stosowania prawa administracyjnego podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Stosunek łączący organ wydający uchwałę z beneficjentami dotacji ma charakter administracyjny, a nie obligacyjny. Podmiot uprawniony do dotacji nie ma bowiem wpływu na ich wysokość. Rozstrzygnięcie o ustaleniu wysokości dotacji oświatowej przysługującej niepublicznym placówkom bez względu czy przyjmuje formę czynności organu monokratycznego czy uchwały organu kolegialnego ma charakter władczy i jednostronny oraz skierowane jest do ściśle określanego adresata lub grupy adresatów i ma swoją podstawę w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Stanowi zatem klasyczny przykład rozstrzygnięcia administracyjnoprawnego."

Ponieważ w sprawie niniejszej przedmiotem kontroli sądowej była uchwała Zarządu Powiatu [...] w sprawie ustalenia miesięcznych stawek dotacji, Sąd I instancji po ustaleniu, że jej podjęcie jest prawnie dopuszczalne i podlega kontroli sądowej, powinien tę kontrolę przeprowadzić.

Zauważyć należy, że w skardze, obok nietrafnych zarzutów co do niedopuszczalności podjęcia uchwały przez Zarząd Powiatu w sprawie stawek dotacji, był także zarzut co do prawidłowości ustalonych stawek i wniosek o ich skontrolowanie przez Sąd.

Z uzasadnienia wyroku nie wynika, aby kontrola ta została przeprowadzona, ani też co z niej wynikało. Tymczasem, ponieważ zaskarżona została uchwała Zarządu Powiatu w sprawie wysokości stawek, Sąd powinien skontrolować czy w świetle treści uchwały i załącznika stawki poddają się kontroli i są prawidłowe. Ponieważ uzasadnienie wyroku żadnych wywodów w tej kwestii nie zawiera, trafny choć nieudolnie sformułowany, jest zarzut kasacyjny naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż wyrok nie poddaje się kontroli kasacyjnej.

Zgodnie z art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a., uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Ocena prawna ustaleń faktycznych z punktu widzenia ich zgodności z właściwymi przepisami postępowania administracyjnego dokonywana jest w ramach wyjaśniania podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia w uzasadnieniu wyroku nie musi szczegółowo odnosić się do wszystkich argumentów powołanych w skardze jeśli argumentacja sądu łącznie przesądza o jej zasadności. Wymagane jest jedynie, by uzasadnienie wyroku stanowiło logiczną, zwartą całość, a jednocześnie by było ono jedynie syntezą stanowiska sądu (wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., I OSK 62/11). Treść uzasadnienia powinna umożliwić zarówno stronom postępowania, jak i w razie ewentualnej kontroli instancyjnej NSA prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Tworzy to po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, że w razie wniesienia skargi kasacyjnej nie powinno budzić wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zaskarżony wyrok został wydany po gruntownej analizie akt sprawy i że wszystkie wątpliwości występujące na etapie postępowania administracyjnego zostały wyjaśnione (tak: wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., II FSK 1301/10).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. w ramach wyjaśniania podstawy prawnej rozstrzygnięcia w pkt 3.4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku zarzucił stronie brak konkretnych zarzutów w zakresie wadliwości uchwały w ustaleniu kwoty dotacji stwierdzając przy tym, że brak konkretnych zarzutów powoduje, że utrudniona jest kontrola w tym zakresie. Jednocześnie Sąd I instancji stwierdził, że dokonana z urzędu kontrola zaskarżonej uchwały oraz załącznika precyzującego konkretne kwoty dotacji w zależności od typów szkół żadnych wadliwości nie wykazała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. nie przedstawił jednak żadnego wywodu w omawianym zakresie, w szczególności nie odwołał się do kwestii braku uzasadnienia uchwały zarządu powiatu, natomiast załącznik nr 1 do tej uchwały w pkt 1 zawierał jedynie ogólnikowe powołanie się na metryczkę subwencji oświatowej na 2013 r. zaś w pkt 2 wskazanie konkretnych, różnych kwot bez równoczesnego wyjaśnienia sposobu ich wyliczenia.

Należy podkreślić, że skoro uchwała zarządu powiatu będąca aktem stosowania prawa administracyjnego podlega kontroli sądowo administracyjnej, to aby taka kontrola była możliwa do przeprowadzenia w pełnym zakresie uchwała winna odzwierciedlać i prezentować proces stosowania prawa. Z uchwały, lub też z jej uzasadnienia strona winna czerpać pełną, wszechstronną, zgodnie z prawem umotywowaną informację o swojej sytuacji prawnej - w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjnych na mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę kasacyjną uchylając zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w K.