Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4812/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur Asesor NSA Teresa Kobylecka (spr.) Asesor WSA Wanda Zielińska - Baran Protokolant Joanna Dziedzic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2004 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

IV SA 4812/03

UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] października 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [....] z dnia [...] października 2003 r. umarzającą na podstawie art. 105 § 1 kpa postępowanie w sprawie wydania decyzji stwierdzającej, iż przejęcie na własność Państwa zespołu dworsko-parkowego w majątku "[...]" gm. G. w powiecie c., nastąpiło z naruszeniem dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że wniosek J. O. o wydanie decyzji stwierdzającej zwrot zespołu dworsko-parkowego w majątku "[...]" przejętego na rzecz Skarbu Państwa z naruszeniem prawa, jako że nie pozostawał w związku funkcjonalnym z resztą majątku "[...]" i nie podpadał pod przepisy dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej nie może być załatwiony co do istoty z uwagi na bezprzedmiotowość. Organ nie stwierdził żadnego prawnie przypisanego tytułu własności do przedmiotowej nieruchomości. Dowodów takich jak wyciągu z księgi wieczystej, aktów notarialnych nabycia nieruchomości, czy też dokumentów odtworzonych sądownie nie przedłożył wnioskodawca. Tytułu własności A. i A. O. do zespołu pałacowo-parkowego w majątku [...] nie odnaleziono także w Archiwum Państwowym i Wydziale Ksiąg Wieczystych.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi wniósł J. O. uważając ją za wysoce krzywdzącą i niesprawiedliwą. Podał, że dokumenty odnośnie własności majątku [...] załączył w pismach do Delegatury Skarbu Państwa w C.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie w sprawie. Badając zgodność tej decyzji pod względem jej zgodności

z prawem uznać należy, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania, gdyż sprawa nie została wyjaśniona w stopniu umożliwiającym jej rozstrzygnięcie zgodne z prawem.

Zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. Organy orzekające w sprawie nie poczyniły bowiem ustaleń mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z zasady ogólnej prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa wynika obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W sprawie niniejszej organy obu instancji nie ustosunkowały się w ogóle do dowodów znajdujących się w aktach sprawy, w tym m.in. do nadesłanej z Archiwum Państwowego W. Oddział w M. "Ewidencji nieruchomości ziemskich podlegających dekretowi z dnia 6.IX.1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej", gdzie pod poz. [...] widnieje nazwa nieruchomości [...], wpis właściciela - O. A., podstawa prawna przejęcia - "art. 2 pkt e" dekretu PKWN z dnia 6.IX.1944 r., data przejęcia 13.IV.1945 r. oraz protokołu "w sprawie przejęcia na cele reformy rolnej na mocy dekretu PKWN o przeprowadzeniu reformy rolnej majątku [...]" z dnia 13.IV.1945 r., gdzie jako właściciela wpisano O. A. Należy więc przypomnieć, że stosownie do podstawowych zasad postępowania administracyjnego, wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji oceniając materiał dowodowy nie może pominąć jakiegokolwiek dowodu, może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 kpa) odmówić dowodowi wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest szczegółowo uzasadnić z jakiej przyczyny nie dał wiary dowodowi. Pominięcie oceny całości lub części dowodów musi budzić wątpliwości co do trafności rozstrzygnięcia. Dlatego też organy administracji obowiązane są zgodnie z art. 77 § 1 i art. 80 kpa dokładnie przeanalizować każdy dowód zgromadzony w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wskazane naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w wyroku.