Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 845/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

SENTENCJA

Kraków, dnia 18 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2008 r., (sygn. akt: II SA/Kr 845/08) w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uprawnień kombatanckich, postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku


UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2008 r. (sygn. akt: II SA/Kr 845/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał w niniejszej sprawie wyrok oddalający skargę J. R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uprawnień kombatanckich.

Skarżący pismem z dnia 19 listopada 2008 r., złożonym osobiście

w tym samym dniu, zwrócił się "(...) o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 października 2008 r." Wskazał w nim, że jego opóźnienie uzasadnia chorobą jego żony. Z powodu niewiedzy zapomniał złożyć ten wniosek w terminie.

Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2008 r., przesłanym za osobnym pismem

z dnia 1 grudnia 2008 r., został wezwany o jednoznaczne wyjaśnienie, czy wnosi on

o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a jeżeli tak, by wyjaśnił, jakie okoliczności przemawiają za brakiem jego winy

w uchybieniu tego terminu, w tym by podał w jakim konkretnie okresie jego żona była chora, czy oboje zamieszkują sami, czy też korzystają z pomocy osób trzecich.

W piśmie z dnia 11 grudnia 2008 r., stanowiącym odpowiedź skarżącego na powyższe wezwanie, J. R. wskazał, że zwraca się on z prośbą

o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 października 2008 r. Nadmienił

w nim, że opóźnienie złożenia wniosku dotyczącego sporządzenia uzasadnienia wyroku spowodowany był chorobą jego żony. Wskazał, że przebywała ona w szpitalu w okresie od 30 września do 6 października 2008 r. Na tę okoliczność przedstawił kartę informacyjną z leczenia szpitalnego. Wskazał także, że mieszkają sami, ich córki wyjechały, ze względu na brak funduszy nie korzystają z pomocy osób trzecich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Wniosek skarżącego nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U.. nr 153 poz. 1270 - zwane dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo

z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu

a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy

w uchybieniu terminu ( art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu wnioskowane przez stronę jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Jedną z zasadniczych przesłanek uwzględnienia wniosku jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku

o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy strony

w niedopełnieniu w ustawowym terminie określonej czynności procesowej można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez nią, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie rodzaju uchybienia bierze się pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Zajęcie odmiennego stanowiska wprowadziłoby do stosunków procesowych niedopuszczalny element dowolności.

Z powyższego wynika, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie terminu są: brak winy w uchybieniu, powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku

o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, pomimo, że skarżący będąc uprzednio wzywany, nie wyraził wprost żądania przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to podnosząc okoliczności choroby żony jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia tego wniosku, w istocie wolą swoją obejmował żądanie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku

o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Z podniesionych przez skarżącego okoliczności wynika jednakże, że żona skarżącego przebywała w szpitalu w okresie od 30 września do 6 października 2008 r. , co potwierdza dołączona przez niego karta leczenia szpitalnego.

Skoro wyrok, którego sporządzenia uzasadnienia domagał się skarżący

w swoim wniosku z dnia 19 listopada 2008 r., zapadł 28 października 2008 r., to okoliczność przebywania żony skarżącego w szpitalu w okresie poprzedzającym jego wydanie w żaden sposób nie może uprawdopodabniać braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który w tym wypadku zaczął biec dla skarżącego od dnia jego ogłoszenia, tj. od dnia 28 października 2008 r.

Podkreślić należy, że w tym zakresie skarżący został pouczony przez Sąd już

w zawiadomieniu o rozprawie, mianowicie, że jego obecność nie jest obowiązkowa oraz, że na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu

i którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie siedmiu dni od ogłoszenia tego wyroku.

Nadto, będąc obecny na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. skarżący został także pouczony przez przewodniczącego, jako osoba występująca bez fachowego pełnomocnika, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego w dniu 28 października 2008 r. wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, co wiąże się z opłatą kancelaryjną

w wysokości 100 zł. Przewodniczący pouczył go także o konsekwencjach niezgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie (vide: protokół z rozprawy z dnia 28 października 2008 r.).

Wszelkie więc wymogi wynikające z art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), polegające na obowiązku poinformowania stron działających bez adwokata lub radcy prawnego zostały dochowane.

Skoro skarżący nie podniósł poza wskazanymi, innych okoliczności, które by wskazywały na niemożność złożenia przez niego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia wyroku wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia, to w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Brak jest bowiem takich okoliczności, które by wykluczały możność dokonania przez niego tej czynności procesowej, czy też nadanie pisma na poczcie osobiście.

W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U.. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.