Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1465/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg "W" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 sierpnia 2009 roku Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2003,2004 i 2005 p o s t a n a w i a : oddalić wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Z wniosku strony skarżącej o zwolnienie z kosztów sądowych od złożonej skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 23 kwietnia 2010 roku oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że Spółka zaprzestała efektywnie prowadzić działalność gospodarczą. Jej kapitał zakładowy wynosi 50 000 zł, wysokość poniesionej za ostatni rok obrotowy straty wyniosła 37 940, 25 zł, a na jej dwóch rachunkach zgromadzono odpowiednio kwoty: 1392, 27 zł oraz 87, 17 zł. Poza tym stan kasy Spółki na dzień 31 sierpnia 2010 roku wyniósł 7 693, 11 zł.

Postanowieniem z dnia 29 września 2010 roku Referendarz Sądowy tut. Sądu oddalił powyższy wniosek strony, podając w uzasadnieniu, że sytuacja finansowa Spółki nie daje podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Strona skarżąca posiada bowiem środki finansowe o łącznej kwocie 9 172, 55 zł, które pozwalają na pokrycie kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania.

Pismem z dnia 2 listopada 2010 roku Spółka złożyła sprzeciw od ww. postanowienia, domagając się zwolnienia od obowiązku opłaty od skargi kasacyjnej.

W swojej argumentacji strona zaznaczyła przede wszystkim, że jej sytuacja finansowa winna być rozpatrywana na datę wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a nie za cały rok 2008 i pierwsze półrocze 2009 roku. W niniejszej sprawie zaś saldo w dniu składania przez Spółkę omawianego wniosku było ujemne ze względu na ciążące na niej zobowiązania pomimo wykazania przez wnioskodawczynię salda dodatniego w zakresie stanu rachunków bankowych i stanu kasy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

_@KON@_ W świetle art. 246 § 2. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa - osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane:

1) w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Poza tym zaznaczyć należy, że prawo pomocy jako forma dofinansowania z budżetu państwa jest instytucją wyjątkową, którą należy stosować w sposób ostrożny oraz rozważny i w stosunku tylko do tych osób, których rzeczywiście, obiektywnie oceniając, sytuacja uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady obowiązku uiszczania kosztów sądowych (vide także postanowienie NSA z dnia 27 maja 2008 roku I FZ 160/08).

Wreszcie przypomnienia wymaga, że ciężar dowodu wykazania istnienia okoliczności z art. 246 § 2 ppsa spoczywa na wnioskodawcy, a Sąd nie jest obowiązany z urzędu prowadzić dochodzenia w kwestii sytuacji finansowej strony, kiedy ta uchyla się od przedstawienia stosownych dokumentów w tym zakresie.

W opinii Sądu w niniejszym przypadku Spółka nie uprawdopodobniła, że zachodzą przesłanki art. 246 § 2 ppsa. Zauważyć należy, że łączna kwota opłaty od złożonej skargi kasacyjnej wynosi 2 179 zł. Skoro więc w kasie Spółki na dzień 31 sierpnia 2010 roku, tj. w miesiącu złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (aktualniejszymi danymi Sąd nie dysponuje, gdyż strona do wniesionego sprzeciwu nie dołączyła żadnych nowych dokumentów) znajdowało się 7 693 zł, to uznać należy, że dysponowała ona środkami niezbędnymi do uiszczenia wymaganej opłaty sądowej.

Strona podnosi, iż pomimo posiadania gotówki jej saldo z uwagi na istniejące zobowiązania było ujemne. Niemniej jednak po pierwsze nie przedstawia w tym zakresie żadnych dowodów (nie wiadomo nawet o jakie zobowiązania chodzi), a po drugie brak przesłanek, aby uprzywilejować inne zobowiązania strony skarżącej, zwłaszcza że należność z tytułu wpisu od skargi kasacyjnej ma charakter publicznoprawny. Oznacza to, że ewentualne zwolnienie z obowiązku jej uiszczenia obciąża budżet państwa, czyli wszystkich podatników. Dlatego właśnie przy rozpatrywaniu spraw, dotyczących możliwości zwolnienia od opłat sądowych, na uwadze mieć należy wyjątkowość tej instytucji, w szczególności zaś jeżeli chodzi o podmioty gospodarcze. Nie można bowiem przerzucać ryzyka prowadzonej przez nich działalności na wszystkich obywateli. W związku z tym zwłaszcza te podmioty winny przedłożyć mocne i niezbite dowody przemawiające za przyznaniem im prawa pomocy. W rozważanej sprawie, zdaniem Sądu, pomimo reprezentacji przez fachowego pełnomocnika, takich dowodów Spółka nie dostarczyła

Dlatego też na podstawie art. 246 § 2 oraz art. 260 ppsa orzeczono jak w sentencji.