Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 204/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie: rozpoznania zażalenia postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) [...] Sp z o.o. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. o odmowie wydania opinii o braku sprzeczności planowanego zalesienia działek ewidencyjnych nr [...] obręb [...] i [...] obręb [...], położonych w gminie B. z planem ochrony lub planem zadań ochronnych obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [...].

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie, wskazując jednocześnie, że w dniu [...] listopada 2012 r. wydane zostało żądane przez stronę postanowienie. Organ wskazał, że uczynił zadość żądaniu skargi poprzez rozstrzygnięcie sprawy (po wniesieniu skargi), a zatem nie pozostaje w bezczynności. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podał jednocześnie, że przed wniesieniem skargi skarżący nie składał zażalenia na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie.

Sąd zważył, co następuje:

Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako K.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści uzasadnienia skargi, jak również z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wynika, że skarżący nie wystąpili – w trybie art. 37 § 1 kpa – przed wniesieniem skargi do Sądu do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.