Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 529/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.32 ust.4, art.35 ust.1 i ust.4
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Krystyna Sidor (spr.), Sędziowie Asesor WSA - Jerzy Drwal, Sędzia NSA - Witold Falczyński, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Wojewody z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 28, 81ust.1 pkt.1i2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz.1071 ze zm.) działający z upoważnienia Wojewody zastępca Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego po rozpoznaniu odwołania Z.B. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2004r., znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółdzielni Mieszkaniowej [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz z wykonaniem instalacji wewnętrznych: wod- kan., przeciwpożarowych, gazowej i elektrycznej oraz pozwolenia na budowę dróg i ukształtowanie terenu oraz zasilanie placu budowy na działce nr 15 przy ul. M.

W odwołaniu Z.B. podnosiła, że projektowany budynek jest zbyt wysoki (15,75m) i usytuowany w odległości 3,5m od granicy z jej działką, co jest niezgodne z §13ust.1pkt.1, ust.3 i 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690) W ocenie Z.B. projektowany budynek będzie zaciemniał jej działkę i uniemożliwi zgodne z prawem jej zabudowanie.

Organ odwoławczy rozpatrując sprawę stwierdził, że projekt zgodny jest z przepisami techniczno - budowlanymi oraz decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...]października 2003r., znak: [...] o ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na działce nr 15 i w pasie drogowym (dz. nr 13/10), określającą w załączniku granice inwestycji (nieprzekraczalne linie zabudowy)

Organ podkreślił, że usytuowanie budynku zgodne jest z mającym zastosowanie w sprawie §12ust.3pkt.1lit.b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. Nr 75, poz. 690) Działka inwestora znajduje się bowiem od strony wschodniej, a nie południowej działki Z.B. oznaczonej nr 14/8, a projektowany budynek (w kształcie litery C) tylko jedną ścianą (bez otworów) o długości 7,86m będzie usytuowany w odległości 3,5m od granicy jej działki.

Inwestycja nie narusza również §13 tegoż rozporządzenia w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r. (Dz.U. Nr 109, poz.1156), gdyż dotyczy on obowiązku zapewnienia naturalnego oświetlenia budynków znajdujących się na działkach sąsiednich, a działka skarżącej jest niezabudowana. Poza tym ze względu na to, że projektowany budynek (przesłaniający) znajduje się ze wschodniej strony działki Z.B. nigdy nie będzie on zacieniać jej działki.

Organ wyjaśnił ponadto, że projektowana inwestycja nie narusza interesu osób trzecich, o którym mowa w art. 5 ust.1pkt.9 ustawy-Prawo budowlane, gdyż inwestor wykazał możliwość zabudowy budynkiem wielorodzinnym obu działek Z.B.

Skargę do sądu administracyjnego wniosła Z.B. domagając się uchylenia powyższej decyzji.

W skardze podniosła, że usytuowanie projektowanego budynku narusza §13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690), który nakłada obowiązek zachowania między sąsiednimi budynkami odległości 20m, a także art.5 ust.1pkt.9 ustawy - Prawo budowlane Z tego względu - w ocenie skarżącej - budynek Spółdzielni powinien znajdować się w odległości co najmniej 10 m od granicy z jej działką - usytuowanie go w projektowanej odległości uniemożliwi jej w przyszłości budowę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego na działkach nr 14/8 i 14/3, gdyż są one zbyt wąskie.

Skarżąca podniosła ponadto, że wbrew uzasadnieniu zaskarżonej decyzji projektowany budynek usytuowany jest od strony południowo- wschodniej w stosunku do jej działek, a więc możliwe jest ich zacienienie.

Zarzuciła również, że organ I instancji przed wydaniem decyzji nie zawiadomił jej o założeniach projektu i nie udostępnił mapy do celów projektowych.

Stwierdziła, że w analogicznej sytuacji faktycznej i prawnej, w sprawie z wniosku Korporacji Budownictwa i Nieruchomości [...] Sp.zo.o. zapadło całkiem odmienne rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 ust1i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego.

Skarga nie jest zasadna.

W świetle art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003r.,Nr 207, poz.2016 ze zm.) w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę organ administracyjny sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przepisami techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz uprawnienia budowlane osoby sporządzającej projekt. ( ust. 1) Zgodnie z art.32 ust.4 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś z wnioskiem w tej sprawie wystąpił w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami).

W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. ( art.35 ust.4).

W sprawie zachodzą przesłanki zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Spółdzielni Mieszkaniowej [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr 15 przy ul. M.

Inwestycja zgodna jest zarówno z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, jak również decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2003r., Nr [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, zaś wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności tej decyzji, tj. w dniu 1 czerwca 2004r.

Inwestor przedłożył wymagane opinie i uzgodnienia oraz złożył wraz z wnioskiem oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Projekt został sporządzony przez inżyniera architektury M.P. posiadającego uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w specjalności architektonicznej.

Wbrew zarzutom skargi inwestycja nie narusza przepisów techniczno- budowlanych, w szczególności zaś §13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz.690 ze zm.)

Przepis ten w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowi, że odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczony i na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń – co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: wysokość przesłaniania (dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m) oraz 35 m (dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35m). Przepis ten dopuszcza jednak sytuowanie obiektu przesłaniającego w odległości nie mniejszej niż 10 m od okna pomieszczenia przesłanianego, takiego jak maszt, komin, wieża lub inny obiekt budowlany, bez ograniczenia jego wysokości, lecz o szerokości przesłaniającej nie większej niż 3m, mierząc ją równolegle do płaszczyzny okna.(ust.3) W zabudowie śródmiejskiej odległości te mogą być jednak zmniejszone nie więcej niż o połowę. (ust.4)

Powoływane przez skarżącą postanowienie §13ust.3, iż odległość ta mierzona od przesłanianych okien pomieszczeń mieszkalnych w budynkach wielorodzinnych i pomieszczeń przeznaczonych do zbiorowego pobytu dzieci nie może być mniejsza niż 20m nie jest już aktualne, gdyż z dniem 26 maja 2004r. zostało uchylone na podstawie §1pkt.8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 109, poz.1156).

Podkreślić jednakże należy, że przepis ten zarówno w poprzednim, jak i aktualnie obowiązującym brzmieniu w istocie określa nie tyle odległości pomiędzy projektowanym budynkiem a budynkiem istniejącym na sąsiedniej nieruchomości, lecz wzajemne usytuowanie tych budynków względem siebie, które – w świetle powołanego przepisu - zagwarantuje naturalne ich oświetlenie. Nie zawsze bowiem przy zachowaniu tej samej odległości pomiędzy budynkami ich nasłonecznienie będzie takie samo. Ocena czy nie zachodzi naruszenie §13 rozporządzenia może być dokonana tylko w stosunku do istniejących budynków. Z tego względu organ administracyjny w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę badając zgodność projektowanej inwestycji z §13 powołanego rozporządzenia nie ma obowiązku odnoszenia się do przyszłych budynków, których usytuowanie na sąsiednich działkach nie jest jeszcze znane.

Zgodzić się przy tym należy ze stanowiskiem organu administracyjnego, że ze względu na usytuowanie projektowanego przez SM [...] budynku (przesłaniającego) od strony wschodniej względem działek skarżącej budynki (przesłaniane) zrealizowane na tych działkach w przyszłości nie będą zacieniane.

Z przedstawionej przez inwestora analizy zabudowy działek sąsiednich wynika ponadto, że możliwa jest ich zabudowa działek skarżącej domem wielorodzinnym z zachowaniem warunków techniczno – budowlanych, w tym dotyczących zachowania odległości od granicy i nasłonecznienia, a więc przedmiotowa inwestycja nie narusza słusznego interesu osób trzecich, o którym mowa w art.5ust.1 pkt.9 ustawy- Prawo budowlane.

Odległości projektowanego budynku od granic z działkami sąsiednimi reguluje §12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, stanowiącym że powinny one wynosić: 4m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej działki i 3m – w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.

Projektowany przez SM [...] budynek wielorodzinny na działce nr 15 przy ul. M. zachowuje te odległości w stosunku do działek skarżącej, a więc nie narusza przepisów techniczno-budowlanych.

Wbrew zarzutom skargi skarżąca miała zapewniony udział w postępowaniu, a więc miała prawo przeglądania akt, składania oświadczeń i wniosków dowodowych.

Z powyższych względów Sąd stwierdzając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie oddalił ja na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)