Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 653/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie kontroli wykonywania umowy użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia 1.odrzucić skargę; 2. zwrócić z urzędu A.B. cały uiszczony wpis w kwocie 300 (trzysta) złotych.


UZASADNIENIE

A. B. – reprezentowana przez adw. S.G. pismem z dnia 10 marca 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w trybie art.101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. - o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w sprawie kontroli wykonywania umowy użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. [...].

Powyższą uchwałą Zarząd Dzielnicy [...] W., działając na podstawie § 7 uchwały Rady W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w sprawie przekazania dzielnicom W. do wykonywania niektórych zadań i kompetencji W. (Dz.Urz. [...]), poinformował Biuro Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. o niezgodności sposobu użytkowania i zagospodarowania nieruchomości położonej przy ul. [...], oznaczonej jako: działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...] opisana w księdze wieczystej KW Nr [...], z umową użytkowania wieczystego Rep. A Nr [...] z dnia 28 lutego 1989 r., w celu podjęcia działań w zakresie rozwiązania zawartej z A. B. umowy użytkowania wieczystego na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W uzasadnieniu uchwały Zarząd Dzielnicy [...] W. wywodził, iż wbrew postanowieniom umowy z 28 lutego 1989 r. użytkownik wieczysty dokonał zmiany przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości, tak iż obecnie przeważającą funkcją nieruchomości jest funkcja mieszkalna, co jest niezgodne z celem użytkowania wieczystego określonym w tej umowie, którym była budowa "[...]" "[...]" wraz z pomieszczeniami zabezpieczającymi ciągłość wystawienniczą oraz pomieszczeniami nadzoru eksploatacyjnego z uwzględnieniem aneksu mieszkalnego, a także zabudowa terenu salami ekspozycyjnymi, teatralnymi i koncertowymi.

Skarga A. B. poprzedzona został wystosowanym do Zarządu Dzielnicy [....] W. wezwaniem z dnia 11 stycznia 2011 r. do usunięcia naruszenia prawa. W wezwaniu tym domagała się ona uchylenia uchwały z dnia [...] października 2010 r. i cofnięcia wymienionego w niej wniosku skierowanego do Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W.. Uchwałą z dnia [...] lutego 2011 r. nr 126/11 Zarząd Dzielnicy [...] W. odmówił uwzględnienia powyższego wezwania.

W uzasadnieniu skargi na uchwałę z dnia [...] października 2010 r. skarżąca zarzuciła Zarządowi Dzielnicy [...] W. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę jej podjęcia, poprzez nieprawidłowe ustalenie rzekomej niezgodności sposobu użytkowania i zagospodarowania nieruchomości przy ul. [...] z umową o oddaniu tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Wskazywała przy tym, iż obecny sposób wykorzystywania nieruchomości (niesprzeczny w jej ocenie z umową) wynika z działań i orzeczeń samej strony umowy, tj. W. oraz aktualnego stanu prawnego nieruchomości. W związku z powyższym wniosła ona o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz o wstrzymanie jej wykonania.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] W. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że uchwała z dnia [...] października 2010 r. nie jest aktem prawa miejscowego, ani też innym aktem z zakresu administracji publicznej. Sprawa przekazana do Biura Gospodarki Nieruchomościami dotyczy bowiem sfery stosunków cywilno-prawnych, tj. zawartej pomiędzy W., a A. B. umowy użytkowania wieczystego. W związku z powyższym nie podlega ona kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W sytuacji zaś gdyby sąd uznał brak podstaw do odrzucenia skargi, Zarząd Dzielnicy wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż wydana ona została zgodnie z prawem i w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Przedmiotem zaskarżenia do sądu jest uchwała Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w sprawie kontroli wykonywania umowy użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. [...].

Skarga na powyższą uchwałę wniesiona została w trybie przewidzianym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. - o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Z treści powyższego uregulowania wynika, iż kognicji sądów administracyjnych poddano wyłącznie uchwały podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Za sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu uznać zaś należy prowadzone przez organy państwowe i inne powołane przez państwo podmioty sprawy, polegające na organizowaniu zadań państwa w sposób bezpośredni i praktyczny, a podejmowane w interesie zbiorowości i w szczególnych formach działania określonych przepisami prawa publicznego z wyłączeniem spraw załatwianych w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu k.p.a. (por. postanowienie NSA z 26.06.1991 r. SA/Wr 412/91, Lex nr 25980).

Jako akt wydany w tak rozumianej sprawie w żadnym razie nie może być kwalifikowana uchwała zawierająca dokonaną przez Zarząd Dzielnicy ocenę stanu realizacji umowy cywilno-prawnej łączącej gminę (jako osobę prawną) z osobą fizyczną oraz rekomendację działań prawnych jakie właściciel nieruchomości (gmina) winien w związku z tą oceną podjąć. Podejmując tą uchwałę bowiem organ wykonawczy jednostki pomocniczej gminy nie realizował władczych kompetencji jednostki samorządu terytorialnego (imperium), ale działał wyłącznie w ramach przysługujących gminie uprawnień właścicielskich (dominium), które to uprawnienia kształtowane są przez normy prawa cywilnego. Innymi słowy Zarząd Dzielnicy w przedmiotowej sprawie działał jako podmiot stosunku cywilno-prawnego, a nie organ administracji publicznej. Tym samym podjęta przez ten organ uchwała, jako akt niezawierający żadnych elementów władztwa publicznego nie jest w swym charakterze uchwałą z zakresu administracji publicznej. Takie zaś działanie jednostki samorządu terytorialnego nie może być podstawą skargi, która mogłaby być wniesiona do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

W tym stanie rzeczy skarga A. B. na uchwałę Zarządu Dzielnicy W. z dnia [...] października 2010 r., jako dotycząca aktu niebędącego aktem z zakresu z zakresu administracji publicznej, jest niedopuszczalna i polega odrzuceniu. Niedopuszczalność skargi oznacza również brak możliwości rozpoznania przez Sąd zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej uchwały.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.