Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1658/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry – w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia

[...] sierpnia 2015 r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. P. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie wymierzenia P. Spółce

z o.o. z siedzibą w G. kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w kwocie [...]zł, skarżąca zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas zajmowane w sprawie stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Na wstępie trzeba wyjaśnić, że zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny wstrzymanie wykonania aktu lub czynności obejmuje nie tylko zaskarżone do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego, ale również decyzje organu I instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. komentarz do art. 61, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek [w]: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2009, str. 208).

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Katalog przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zatem zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Przy rozstrzyganiu takiego wniosku Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się wprawdzie na art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże wniosek ten w ogóle nie zawiera szczegółowego uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w tym przepisie (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków).

Skarżąca w uzasadnieniu tego wniosku ograniczyła się jedynie do powołania się na toczące się wobec niej liczne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Wyjaśniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) Spółki, gdyż wskazana decyzja opiewa na kwotę [...]zł, zaś łączna wysokość kar wymierzonych jej decyzjami Dyrektora Izby Celnej w dniu [...] maja 2015 r. wynosi łącznie [...] zł. W ocenie skarżącej uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, w sposób oczywisty – zważywszy na wysokość kapitału zakładowego Spółki ([...] zł) – doprowadziłaby do całkowitej utraty przez nią płynności finansowej i spowodowałoby uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej.

Tymczasem skarżąca w żaden sposób nie udokumentowała swojego stanowiska, ani też w żaden inny sposób nie uprawdopodobniła, że jej wnioski odnośnie realnych skutków wykonania decyzji wymierzającej jej karę pieniężną są uzasadnione. Dlatego – w ocenie Sądu – takie stanowisko skarżącej nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.

Podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny i w żadnym razie nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

W aktach niniejszej sprawy brak dokumentów, które uprawdopodabniałyby stanowisko zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zobowiązującej do zapłaty kary pieniężnej w wysokości [...] zł, nałożonej w postępowaniu administracyjnym. Przede wszystkim strona wnioskująca o zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową, przez co nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności byłoby uzasadnione.

Brak wykazania przez skarżącą należycie uprawdopodobnionych okoliczności przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez Sąd decyzji – uniemożliwia zaś uwzględnienie wniosku.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania decyzji organu I instancji.