Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 312/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: Art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2013 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działające jako organ odwoławczy, na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), stwierdziło uchybienie przez S. S. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2012 r., znak: [...], orzekającej o zobowiązaniu S. S. do zwrotu należności z tytułu wypłaconych B. S. na rzecz osoby uprawnionej – N. S.– świadczeń

z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Decyzją z dnia [...] 2012 r., znak: [...], Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Wójta Gminy, orzekł o zobowiązaniu S. S. do zwrotu należności z tytułu wypłaconych B. S. na rzecz osoby uprawnionej, N. S. - świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie świadczeniowym 2011/2012 za okres od 1 października 2011 r. do 30 września 2012 r.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł S. S.

Opisanym na wstępie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie przez S. S. terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że z akt sprawy wynika, iż ww. decyzja została doręczona odwołującej się stronie w dniu 27 grudnia 2012 r. oraz, że zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia.

Termin do złożenia odwołania upłynął zatem w dniu 10 stycznia 2013 r.,

który nie był dniem wolnym od pracy. Odwołanie od powyższej decyzji zostało sporządzone w dniu 8 stycznia 2013 r., a zostało złożone bezpośrednio w siedzibie organu I instancji w dniu 11 stycznia 2013 r., a zatem już po upływie wskazanego wyżej terminu. W tej sytuacji, odwołanie wniesione przez S. S. z uchybieniem terminu nie mogło zostać rozpatrzone zgodnie z wolą strony.

W skardze na powyższe postanowienie SKO S. S. podniósł, że odwołanie od decyzji organu I instancji wysłał w terminie, natomiast z winy tego organu odwołanie wraz z aktami trafiło do SKO z opóźnieniem. Ponadto, odniósł się do zagadnień rozstrzyganych merytorycznie przez organ I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli legalności w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2012 r.

Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.), odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

W myśl art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu S. S. w dniu 27 grudnia 2012 r.

Zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, określony w art. 129 § 2 k.p.a., upłynął w dniu 10 stycznia 2013 r.

Według organu odwoławczego, skarżący wniósł odwołanie w dniu 11 stycznia

2013 r., co uzasadniało podjęcie rozstrzygnięcia, stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Jednakże w ocenie Sądu, kontrolującego w niniejszej sprawie legalność zaskarżonego postanowienia, powyższą okoliczność ustalił organ dowolnie,

bez rzetelnego i wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, czego skutkiem musiało być uchylenie postanowienia SKO z dnia 31 stycznia 2013 r. jako naruszającego przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ

na wynik sprawy.

Z akt administracyjnych wynika, że skarżący umieścił odwołanie, datowane przez niego na dzień 8 stycznia 2013 r., w kopercie zaadresowanej "Do Ośrodka Pomocy Społecznej". Na kopercie brak jest oznaczeń, wskazujących na nadanie przesyłki w placówce pocztowej (znaczki pocztowe, stemple operatora pocztowego). Na dokumencie odwołania natomiast widnieje prezentata Urzędu Gminy, z której wynika, że odwołanie wpłynęło w dniu 11 stycznia 2013 r.

Powyższe ustalenia, na których organ odwoławczy oparł postanowienie

o stwierdzeniu uchybienia do wniesienia odwołania, są w ocenie Sądu niewystarczające do przyjęcia wniosku, że istotnie odwołanie skarżącego wpłynęło

z uchybieniem tego terminu. W szczególności z akt administracyjnych nie wynika,

na jakiej podstawie, wobec braku adnotacji na dokumencie odwołania o jego wniesieniu "osobiście" przez skarżącego, organ odwoławczy uznał, że odwołanie zostało złożone bezpośrednio do siedziby organu I instancji w dniu 11 stycznia

2013 r., a także - czy skarżący wniósł podanie osobiście czy za pośrednictwem poczty, co nie jest w dalszym ciągu wykluczone.

Wskazać w związku z tym należy, że wydanie orzeczenia w trybie art. 134 k.p.a. kończącego postępowanie w sprawie winno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty nie tylko doręczenia stronie skarżonego rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, ale także w zakresie daty wniesienia odwołania od tego orzeczenia (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 19 października

2012 r., sygn. akt II SA/Ład 604/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 947/11, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 marca

2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1072/10). Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania powinno bowiem mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy

z art. 129 § 2 k.p.a. został przez stronę zachowany. W sytuacji, gdy organ I instancji nie jest w stanie przedstawić przekonujących dowodów pozwalających na ustalenie bez cienia wątpliwości konkretnej daty złożenia odwołania przez stronę, niedopuszczalne jest wywodzenie przez organ odwoławczy niekorzystnych

dla odwołującego się skutków prawnych, w postaci, np. ustalenia, że odwołanie nie może zostać rozpoznane jako złożone po terminie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie,

na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.