Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 794/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 5 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie w dniu [...]doręczono, pod nieobecność A. S., dorosłemu domownikowi skarżącego – jego żonie M. S. (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki) - wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez określenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wyznaczony termin upływał w dniu [...]. Strona skarżąca w dniu [...] złożył w Urzędzie Celnym w L.. pismo adresowane do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we W., w którego treści określił wartość przedmiotu zaskarżenia. Pismo to zostało przesłane na adres tutejszego Sądu listem poleconym z dnia [...] (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje:

Na podstawie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Z akt sprawy wynika, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do określenie wartości przedmiotu zaskarżenia odebrał dorosły domownik strony skarżącej i dlatego doręczenie wezwania, jakie nastąpiło w dniu [...], należy uznać za skuteczne.

Stosownie do treści art. 215 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Z akt sprawy wynika, iż – zgodnie z uregulowaniem zawartym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) - w przedmiotowej sprawie należny jest wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. Nie określenie tej wartości, wymagane przez art. 215 § 1 powołanej ustawy, stanowi brak formalny skargi i podlega usunięciu na podstawie art. 49 ustawy procesowej.

Czynność w postępowaniu sądowym polegająca na określeniu wartości przedmiotu zaskarżenia powinna być dokonana w formie pisma procesowego złożonego w biurze podawczym lub nadanego w polskim urzędzie pocztowym na adres sądu, w obu przypadkach w terminie zakreślonym dla tej czynności. W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż przepisy prawa regulujące postępowanie sądowo-administracyjne nie przewidują dla czynności uzupełnienia braku formalnego skargi – tak jak to jest w przypadku wniesienia skargi (art. 54 ustawy procesowej) i wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia (art. 87 § 3 tej ustawy) – pośredniego trybu jego wniesienia.

W konsekwencji należało przyjąć, iż datę skutecznego wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. pisma usuwającego brak formalny skargi wyznacza moment nadania przesyłki zawierającej pismo A. S. z dnia [...] na adres tutejszego Sądu, który wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, tj. dzień [...].

Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...]. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). I tak po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do uzupełnienia wskazanego w wezwaniu braku środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem dnia [...]. Tymczasem pismo A. S. określające wartość przedmiotu zaskarżenia zostało złożone przez skarżącego – stosownie do powyższych stwierdzeń - w dniu [...], a zatem jeden dzień po zakreślonym terminie.

Wedle art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd.

Mając powyższe na uwadze Sąd zobligowany był stwierdzić, iż A. S. nie uzupełnił skutecznie braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, chociaż stosowne wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu [...].

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. orzekł jak w sentencji.