Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 665/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81 c ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. Ł. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Pana A. Ł., utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], nakazujące A. Ł. w terminie do [...] września 2020 r. przedłożyć ekspertyzę stanu technicznego muru oporowego wybudowanego na granicy działek nr ew. gr. [...] przy ul. [...]. Organ I instancji w swoim rozstrzygnięciu wskazał, że ekspertyza stanu technicznego muru oporowego winna określać m.in.:

1. wpływ muru oporowego i obniżenia poziomu terenu działki o nr ew. gr. [...] na stabilność posadowienia budynku mieszkalnego na działce nr ew. gr. [...] przy ul. [...] w S.,

2. w przypadku negatywnego wpływu muru oporowego i obniżenia poziomu terenu działki o nr ew. gr. [...] na budynek mieszkalny na działce sąsiedniej, należy podać sposób zabezpieczenia budynku na działce sąsiedniej (jeżeli mur zostałby zalegalizowany); w ekspertyzie należy wskazać w formie opisowej i rysunkowej sposób wykonania niezbędnych robót zabezpieczających budynek, z technicznie uzasadnionymi terminami wykonania tych robót,

3. w jaki sposób należy zabezpieczyć budynek mieszkalny na działce sąsiedniej w przypadku nakazania rozbiórki muru oporowego; w ekspertyzie należy wskazać w formie opisowej i rysunkowej sposób rozbiórki muru oporowego i wykonania niezbędnych robót zabezpieczających budynek mieszkalny z technicznie uzasadnionymi terminami wykonania tych robót.

Ponadto organ I instancji zalecił aby, ekspertyza zawierała ponadto badania geotechniczno-inżynierskie w obrębie wybudowanego muru oporowego, w związku z obniżeniem terenu działki nr ew. gr. [...] oraz była opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego lub osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania lub kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń oraz uprawnionego geologa.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Pismem z dnia [...].06.2020 r. D. K. wniosła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. o przeprowadzenie kontroli muru oporowego wykonanego przez A. Ł. na granicy działek nr ew. gr. [...] i [...] położonych przy ul. [...] w S.. Do pisma załączyła ekspertyzę techniczną fragmentu budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...], przy ul. [...] w S., wykonaną przez mgr inż. A. C., posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej nr [...]. Z przedłożonej ekspertyzy wynikało, iż przedmiotowy mur oporowy, wykonany w odległości od ok. 85 cm do ok. 90 cm od ściany zewnętrznej budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...], może mieć wpływ na spękania ściany zewnętrznej tego budynku od strony działki nr [...].

Mając na uwadze powyższe, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S., wyznaczył kontrolę w przedmiocie legalności muru oporowego, znajdującego się na działce nr ew. gr. [...], przy ul. [...] , w zbliżeniu do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ew. gr. [...], przy ul. [...] w S.

W dniu [...].06.2020 r. również A. Ł. przedłożył do sprawy opinię techniczną dotyczącą stwierdzenia ewentualnego oddziaływania podbicia fundamentu ogrodzenia posesji budynku nr przy ul. [...] w S., na ściany sąsiedniego budynku nr [...], wykonaną przez techn. E. S., posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej [,,,]. Z przedłożonej opinii wynikało, iż faktycznie w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w S. istnieją pęknięcia ścian wewnętrznych i zewnętrznych, jednakże w ocenie autora opracowania nie są one wynikiem wykonania muru oporowego, który powstał jako podbicie ogrodzenia pomiędzy nieruchomościami nr ew. gr. [...] i [...]. Przedmiotowy mur w opinii autora oceny nie zagraża również stabilności ściany budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr ew. gr. [...].

W dniu [...].06.2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S. dokonał kontroli muru oporowego, wybudowanego na granicy działek o nr ew. gr. [...] i [...] przy ul. [...] w S.. W jej wyniku ustalił, iż na granicy ww. nieruchomości znajduje się betonowa, monolityczna ściana o dł. 26m.b., na której zamocowane są panele ogrodzeniowe w słupkach ogrodzeniowych. Ściana ma grubość ok. 20-25 cm i pełni rolę ściany oporowej. W odległości ok. 0,72 - 0,85 m od krawędzi ściany oporowej, na działce nr [...], znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Wysokość ściany oporowej od strony dz. nr ew. gr. [...] wynosi od ok. 70 cm do ok. 130 cm. Wysokość ściany oporowej od strony działki nr ew. gr. [...] wynosi ok. 20 - 30 cm. Pomiędzy ścianą budynku mieszkalnego, a betonową ścianą oporową widoczne było odspojenie opaski betonowej od ściany budynku o szerokości ok. 2 cm. Na ścianie oporowej od strony działki nr [...] widoczne były ślady pionowych nacięć mechanicznych oraz miejsca skuwania betonu. Pełna ocena stanu technicznego muru oporowego była niemożliwa z uwagi na gęste nasadzenia oraz obsypanie piaskiem. Dokonana kontrola budynku mieszkalnego jednorodzinnego wykazała, iż na ścianie obiektu od strony ww. muru oporowego występują pęknięcia i zarysowania zarówno od strony zewnętrznej jak i od strony wewnętrznej. Nie stwierdzono jednak, aby wskazane zarysowania powodowały zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia.

Jednocześnie podczas kontroli sporządzono szkic sytuacyjny oraz dokumentację zdjęciową i ustalono, że A. Ł. w 2011 r. przystąpił do wymiany starego ogrodzenia pomiędzy działkami nr ew. gr. [...] i [...]. W ramach wymiany zdemontował stare ogrodzenie z siatki wraz z betonowym cokołem i przystąpił do wykonania nowego. Wykonany pod nowe ogrodzenie wykop został zaszalowany jednostronnie od działki nr [...], jednocześnie w miejscu słupków ściana została uzbrojona 6 prętami. W okresie ok. 2013 - 2014 r. zniwelował także teren działki nr ew. gr. [...] do stanu obecnego.

W dniu [...].06.2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy muru oporowego na granicy działek nr ew. gr. [...] i [...] przy ul. [...] w S., a następnie w dniu [...].07.2020 r. wydał postanowienie nakazujące A. Ł. w terminie do [...] września 2020 r. przedłożyć ekspertyzę stanu technicznego muru oporowego wybudowanego na granicy działek.

Z wydanym postanowieniem nie zgodził się A. Ł. i w dniu [...].07.2020 r. złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego.

Rozpatrując przedmiotowe zażalenie, P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie powołując się na definicję muru oporowego oraz wskazał, że w toku postępowania ustalono, iż pomiędzy działkami nr ew. gr. [...] i [...] znajdującymi się przy ul. [...] w S. wybudowano ścianę o długości 26 m.b., grubości 20-25 cm i wysokości maksymalnej ok. 130 cm od strony działki nr [...]. Różnica poziomu terenu pomiędzy działkami znajdującymi się po obu stronach muru sięga 1 m, a zatem w ocenie organu II instancji, przedmiotowa ściana stanowi niewątpliwie mur oporowy. W związku z tym, iż mur oporowy jako budowla, nie został wymieniony w katalogu inwestycji zwolnionych z uzyskania pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia wskazanych w art. 29 w zw. z art. 30 ustawy Prawo budowlane, jego budowa wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, którego nie posiada inwestor A. Ł. Aby legalizacja obiektu była możliwa, konieczne jest uzupełnienie materiału dowodowego o specjalistyczną ekspertyzę konstruktorską z uwagi na zbliżenie przedmiotowego muru oporowego do ściany budynku mieszkalnego jednorodzinnego sąsiadki. Wykonanie takiej ekspertyzy wymaga wiedzy specjalistycznej i pozostaje poza kompetencjami pracowników organu nadzoru budowlanego. W związku z powyższym niezbędne jest zastosowanie w niniejszym przypadku art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Organ II instancji podkreślił, iż zarówno D. K., jak i A. Ł., przedłożyli w organie nadzoru budowlanego opracowania techniczne dotyczące muru oporowego będącego przedmiotem postępowania, jak i budynku mieszkalnego stanowiącego własność D. K., jednakże opracowania te, choć wykonane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane nie wyczerpują jednoznacznie zagadnienia oraz zawierają różne wnioski końcowe, co uzasadnia przedmiotowe rozstrzygnięcie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na w/w postanowienie wywiódł A. Ł.. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

1) art. 81c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zobowiązanie odwołującego do przedłożenia ekspertyzy technicznej, podczas gdy organ I instancji nie wykazał, aby w sprawie zachodziły uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, czy też stanu technicznego obiektu, a których to wykazania wymaga zastosowanie w/w instytucji,

2) art. 7 w zw. z art 77 oraz 107 ust 3 k.p.a., poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, która doprowadziła do ustalenia, iż wykonany przez odwołującego fundament ogrodzenia jest murem oporowym w sytuacji gdy nie przenosi on żadnych sił i obciążeń, co zostało wykazane znajdującą się w aktach sprawy opinią osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane.

W uzasadnieniu skargi cytując orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że jedynie w razie uzasadnionych wątpliwości organ może skorzystać z uprawnień określonych w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wykonany bowiem przez niego fundament ogrodzenia w żaden sposób nie oddziałuje na nieruchomość sąsiedzką, a tym bardziej nie pełni on funkcji muru oporowego, a różnica w poziomie działek jest niewielka. Podkreślił, że podnoszone okoliczności potwierdza opinia przedłożona do akt sprawy administracyjnej oraz kolejna ekspertyza dołączona do skargi mgr. inż. K. S. Na tej podstawie wnosił, że organ we własnym zakresie powinny ustalić stan faktyczny sprawy, w tym stan techniczny budynku sąsiedniego. Zaakcentował, iż organ II instancji w swoim rozstrzygnięciu jednocześnie przesądził o kwalifikacji prawnej inwestycji, a przecież nałożenie obowiązku na podstawie art. 81 c ust. 4 Prawa budowlanego ma służyć wyłącznie zebraniu materiału dowodowego, a nie jego ocenie.

Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonych rozstrzygnięć obu instancji oraz uwzględnienie przedłożonej do akt ekspertyzy mgr inż. K. S. i zdjęć, a także zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rozważania w sprawie należy poprzedzić wyjaśnieniem, że będąca przedmiotem skargi sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2019, poz.2325, dalej "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Do takiej kategorii rozstrzygnięć należy zaliczyć zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie organu I instancji, na które służy zażalenie.

Zaskarżone postanowienie organu I instancji zostało wydane na podstawie art. 81c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlanego (Dz.U. z 2019, poz. 1186, zwanej dalej P.b.) w wyniku podjęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie legalności wybudowania muru oporowego na granicy działek o numerach geodezyjnych [...] przy u. [...] i [...] przy ul. [...] w S.

Zgodnie art. 81 c ust. 2 P.b. organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.

Postanowienie to, ma charakter dowodowy i nie rozstrzyga sprawy co do istoty w rozumieniu art. 104 k.p.a. Jego celem jest zgromadzenie materiału dowodowego, który następnie może być podstawą do podjęcia jednej z decyzji przewidzianych przepisami Prawa budowlanego. Postanowienie takie może zapaść w toku postępowania administracyjnego. Może być także wydane w celu sprawdzenia czy w ogóle zaistniała podstawa do wszczęcia takiego postępowania. Podkreślić zatem należy mając powyższe na uwadze, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie ocenia prawidłowości zastosowanej kwalifikacji wykonanych robót budowlanych przyjętych w zaskarżonych postanowieniach tj. czy został wykonany mur oporowy, bowiem dopiero postępowanie w zakresie legalności wykonanych robót budowlanych przesądzi tą kwestię i będzie podlegało ocenie zarówno organów architektoniczno – budowlanych, jak i ewentualnie Sądu (o ile zostanie wniesiona skarga). Tym samym niniejszej postępowanie dotyczy jedynie ustaleniu, czy nałożenie obowiązku dostarczenia ekspertyzy było prawidłowe.

W orzecznictwie podkreśla się, że z uwagi na użycie w art. 81c ust.2 P.b. nieostrych pojęć "uzasadnione wątpliwości" oraz "odpowiednie ekspertyzy", zarówno określenie zakresu żądanej przez organ oceny technicznej czy ekspertyzy, jak i uzasadnienie podjętych działań w trybie tego, przepisu muszą być oparte na szczegółowej analizie stanu faktycznego konkretnej sprawy i wymagają wyczerpującego uzasadnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 865/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA"). Skorzystanie z rozwiązania zawartego w powyższym przepisie musi być powodowane uzasadnionymi wątpliwościami, a ponadto organ powinien precyzyjnie wskazać, jaką ekspertyzę i w jakim zakresie strona ma przedłożyć. Rozwiązanie to daje organowi uprawnienie do nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości, a więc nie jakiekolwiek, lecz o charakterze kwalifikowanym. Stosując wspomniany przepis, nie można dokonywać wykładni rozszerzającej. Stąd też organ, wydając postanowienie, obowiązany jest udowodnić, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czyli wykazać spełnienie ustawowej przesłanki w danym konkretnym stanie faktycznym. Przepis art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego winien być stosowany wówczas, gdy wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego nie jest wystarczająca do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia ( zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013 r. , sygn. akt II OSK 917/12, CBOSA ).

Organy nadzoru budowlanego mogą zatem podjąć działania stanowcze wobec inwestora dopiero wtedy, gdy stwierdzone zostaną ewentualne naruszenia przepisów prawa budowlanego. W tym celu niezbędne jest jednak pozyskanie informacji, o jakich mowa w ekspertyzie technicznej przewidzianej w art. 81c ust. 2 P.b. W świetle art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do zadań organów nadzoru budowlanego należy w szczególności kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. Weryfikacja ta polega na ocenie legalności prowadzonych robót budowlanych, w trakcie której wspomniane organy administracji publicznej badają zgromadzoną dokumentację techniczną oraz faktyczny stan, w jakim znajduje się dany obiekt budowlany. Organy nadzoru budowlanego nie dokonują jednak w tym celu samodzielnie szczegółowych analiz parametrów technicznych obiektu budowlanego, a w szczególności nie sporządzają ekspertyz z zakresu budownictwa. W celu poczynienia ustaleń niezbędnych do podjęcia rozstrzygnięć mogą skorzystać z możliwości nałożenia obowiązku dostarczenia stosownej ekspertyzy. Nałożenie obowiązku dostarczenia stosownej oceny technicznej lub ekspertyzy służy wyjaśnieniu kwestii technicznych i ustaleniu stanu faktycznego. Ma ono dostarczyć materiału dowodowego niezbędnego do dokonania porównania stanu faktycznego z wzorcem wynikającym z przepisów prawa budowlanego i wystarczającego do podjęcia jednej z decyzji przewidzianej przez te przepisy.

Zdaniem Sądu słusznie organ I instancji uznał, że ma do czynienia z taką właśnie sytuacją, która wymaga sporządzenia ekspertyzy.

Podkreślić należy, że niniejsze postępowanie zostało wszczęte na skutek wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. sąsiadki skarżącego – D. K. o przeprowadzenie kontroli muru oporowego wykonanego przez A. Ł. na granicy działek nr ew. gr. [...] i [...] położonych przy ul. [...] w S.. Do pisma załączona została ekspertyza techniczna fragmentu budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...], przy ul. [...] w S., wykonana przez mgr inż. A. C., posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Z przedłożonej ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego części budynku wnioskodawczyni wynikało, iż spękanie i odstawanie betonowej opaski budynku od strony północnej może być skutkiem deformacji betonowej ściany oporowej wykonanej na granicy działki przez skarżącego, a może to być spowodowane przenikaniem wód opadowych w głąb gruntu poprzez powstałą szczelinę szerokości 3-6 cm, a w konsekwencji wypłukiwanie gruntu pomiędzy ścianą piwniczną budynku [...] a ścianą oporową i dalsze osiadanie północnej części budynku skutkujące kolejnymi spękaniami. Wskazano, że spękania występujące na powierzchni wewnętrznej ściany północnej budynku [...] są najprawdopodobniej wywołane poprzez nadmierne osiadanie północnej części budynku występujące na wskutek nieprawidłowej pracy betonowej ściany oporowej wybudowanej na granicy działek. Jednocześnie zalecono wykonanie ekspertyzy stanu technicznego ściany oporowej (wnioski końcowe ekspertyzy k. 1 akt admin.).

W dniu [...].06.2020 r. również skarżący A. Ł. przedłożył do sprawy opinię techniczną dotyczącą stwierdzenia ewentualnego oddziaływania podbicia fundamentu ogrodzenia posesji budynku nr przy ul. [...] w S., na ściany sąsiedniego budynku nr [...], wykonaną przez techn. E. S., posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Z przedłożonej opinii wynikało, iż przedmiotowe prace związane z wykonanie podbicia fundamentu ogrodzenia na granicy działek nie mają wpływu na istnienie jakiegokolwiek zagrożenia dla stabilności ścian budynku nr [...], nie mogły też naruszać jego posadowienia, ani struktury sąsiadującej ściany. Podniesiono, że przyczyn pęknięć ścian zewnętrznych, jak i wewnętrznych oraz innych elementów budynku należy szukać gdzie indziej, tym bardziej, że naprężenia je powodujące działają w płaszczyznach pionowych i poziomych oraz są widoczne na innych elementach budynku jak np. komin. Podbicie fundamentu nie mogło wywołać żadnych, a w szczególności tak rozległych uszkodzeń (k. 5 pismo skarżącego i dołączona do niego opinia).

Mając na uwadze przedłożone opinie w dniu [...].06.2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S. dokonał kontroli przedmiotowego ogrodzenia, wybudowanego na granicy działek o nr ew. gr. [...] i [...] przy ul. [...] w S.. W jej wyniku ustalił, iż na granicy ww. nieruchomości znajduje się betonowa, monolityczna ściana o dł. 26m.b., na której zamocowane są panele ogrodzeniowe w słupkach ogrodzeniowych. Ściana ma grubość ok. 20-25 cm i pełni rolę ściany oporowej. W odległości ok. 0,72 - 0,85 m od krawędzi ściany oporowej, na działce nr [...], znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Wysokość ściany oporowej od strony dz. nr ew. gr. [...] wynosi od ok. 70 cm do ok. 130 cm. Wysokość ściany oporowej od strony działki nr ew. gr. [...] wynosi ok. 20 - 30 cm. Pomiędzy ścianą budynku mieszkalnego, a betonową ścianą oporową widoczne było odspojenie opaski betonowej od ściany budynku o szerokości ok. 2 cm. Na ścianie oporowej od strony działki nr [...] widoczne były ślady pionowych nacięć mechanicznych oraz miejsca skuwania betonu. Pełna ocena stanu technicznego muru oporowego była niemożliwa z uwagi na gęste nasadzenia oraz obsypanie piaskiem. Dokonana kontrola budynku mieszkalnego jednorodzinnego wykazała, iż na ścianie obiektu od strony ww. muru oporowego występują pęknięcia i zarysowania zarówno od strony zewnętrznej jak i od strony wewnętrznej. Nie stwierdzono jednak, aby wskazane zarysowania powodowały zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia (k. 6).

W tych okolicznościach należy zatem jednoznacznie uznać, że w sprawie powstały uzasadnione wątpliwości co do wykonanych robót budowlanych, a także ewentualnych skutków tego działania na nieruchomość sąsiednią. Skarżący w toku postępowania potwierdził, że w 2011 r. przystąpił do wymiany starego ogrodzenia pomiędzy działkami nr ew. gr. [...] i [...]. W ramach wymiany zdemontował stare ogrodzenie z siatki wraz z betonowym cokołem i przystąpił do wykonania nowego. Wykonany pod nowe ogrodzenie wykop został zaszalowany jednostronnie od działki nr [...], jednocześnie w miejscu słupków ściana została uzbrojona 6 prętami. W okresie ok. 2013 - 2014 r. zniwelował także teren działki nr ew. gr. [...] do stanu obecnego. Okoliczności te są bezsporne i wynikają z całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, w tym załączników graficznych do protokołu kontroli z dnia [...].06.2020 r. i zdjęć (k. 7 akt admin.). Ponadto także rysunki dołączone do opinii technicznej E. S. (rysunek nr 1 i 2 stan graniczenia posesji po wykonaniu podbicia fundamentu ogrodzenia i przed jego wykonaniem k.5 akt admin.) również potwierdzają, że wykazana różnica między działką wnioskodawczyni a skarżącego jest duża (w najniższym punkcie ponad metr), co w ocenie Sądu daje uzasadnione wątpliwości, czy ma to wpływ na nieruchomość sąsiednią, tym bardziej, że dom wnioskodawczyni postępowania znajduje się w odległości niespełna 80 cm od ogrodzenia.

W sytuacji ponadto kiedy w sprawie zostały przedłożone już na samym wstępie dwie odmienne ekspertyzy (wnioski końcowo zasadniczo się różnią) zastosowanie dyspozycji art. 81 c ust. 2 P.b. było niezbędne do dokonania prawidłowych ustaleń w toku toczącego się postępowania, co nie oznacza, iż w sprawie już przesądzone, że wykonane roboty stanowią mur oporowy. W niniejszej sprawie wiedza zatem pracowników organu nadzoru budowlanego (w zestawieniu z przedłożonymi ekspertyzami – również tej dołączonej na etapie wniesienia skargi k.8-19) nie jest wystarczająca do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia. Podkreślić przy tym należy, że niezrozumiałe jest w ocenie Sądu przedkładanie przez skarżącego kolejnej ekspertyzy technicznej - na etapie wniesienia skargi - mgr inż. K. S., kiedy co do zasady skarżący kwestionuje w ogóle potrzebę przeprowadzania ekspertyzy wskazując, że organy nadzoru budowlanego powinny samodzielnie dokonać ustaleń stanu faktycznego niniejszej sprawy. W takim działaniu skarżącego widać pewną niekonsekwencję, bo z jednej strony wskazuje, że organy powinny dokonać własnych ustaleń i nie potrzebna jest wiedza specjalistyczna, a z drugiej strony przekłada w sprawie kolejną ekspertyzę. Zaakcentować jednakże należy, iż także ekspertyza d mgr. inż. K. S. nie spełnia wszystkich wymogów wskazanych w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] lipca 2020 r. bowiem powinna być ona opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego lub osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania lub kierowania robotami budowlanymi o specjalności konstrukcyjno – budowlanej bez ograniczeń oraz uprawnionego geologa (w zakresie badań geotechniczno-inżynierskich, w związku z obniżeniem terenu działki nr [...]). Żadna z przedłożonych opinii, również ta ostatnia nie spełnia tego wymogu (k. 19 uprawnienia budowlane).

W konsekwencji wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty skargi, sprowadzają się obecnie w istocie do zanegowania ustaleń faktycznych organów obu instancji i jako takie nie zasługują na uwzględnienie, bowiem z w/w względów nie doszło do naruszenia wskazane w skardze art. 81 c ust. 2 P.b. Przeprowadzone postępowanie nie naruszało także przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a. Organy właściwie oceniły cały zebrany materiał dowodowy, prawidłowo ustalając stan faktyczny sprawy, a powyższej oceny nie zdołała skutecznie podważyć argumentacja podniesiona w skardze. W okolicznościach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę odmienne ekspertyzy, wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego i środki którymi dysponują, nie są wystarczające do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia (vide wyrok NSA z 21 stycznia 2021 r. sygn. akt II OSK 2562/20, LEX nr 3118366).

Podkreślić przy tym należy, że zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają obowiązku oceny zgromadzonych w sprawie dowodów zgodnie z intencją jednej ze stron, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem. Skarga natomiast, poza zaprezentowaną w jej treści polemiką z prawidłowymi ustaleniami dokonanymi przez organ nie zawiera argumentów, uzasadniających jej uwzględnienie. Sąd doszedł zatem do wniosku, że w zaistniałym stanie faktycznym nie nastąpiło naruszenie powołanych w skardze przepisów prawa, a zatem wszystkie podniesione zarzuty, okazały się niezasadne. Sąd zaś nie doszukał się innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W zawiązku z powyższym, sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi.