Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 37/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Jacek Fronczyk, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi K. oraz Organizacji Zakładowej [...] na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Ministra Skarbu Państwa do rozpatrzenia wniosku skarżących . oraz Organizacji Zakładowej [...] z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Skarbu Państwa na rzecz skarżących K. oraz Organizacji Zakładowej [...] solidarnie kwotę 474 (słownie: czterysta siedemdziesiąt cztery złote), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Krajowy Sekretariat [...] (dalej jako Krajowy Sekretariat lub wnioskodawca) i Organizacja Zakładowa [...] w Przedsiębiorstwie Państwowym [...] z siedzibą w W. (dalej jako Organizacja Zakładowa [...] lub wnioskodawca), wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. wystąpiły do Ministra Skarbu Państwa o udzielenie informacji publicznej w formie pisemnej odpowiedzi na zawarte pytania:

"1. Jaka jest propozycja rozpatrywana w MSP, powołania Polskiego Holdingu Lotniczego (dalej PHL)?

2. Czy projekt PHL zakłada przejęcie i sprzedaż majątku PPL w celu pokrycia długów LOT-u?

3. Jak wobec tego i z czego będą finansowane ustawowe działania PPL?

4. Czy MSP sprawdziło czy spłacenie długów LOT-u majątkiem PPL będzie pomocą publiczną dla LOT-u?

5. Czy MSP szukało innego kooperanta do holdingu w ramach posiadanych spółek skarbu państwa będących w nadzorze MSP, a nie związanych z branżą lotniczą?

6. Czy projekt połączenia czyli spłacenia długów LOT-u majątkiem PPL uwzględnia weryfikację unijną w zakresie pozyskanych środków unijnych przez PPL?

7. Czy MSP sprawdził czy postulowane zmiany w opłatach lotniczych na Lotnisku [...] specjalnie do LOT-u, po utworzeniu PHL, nie będą pomocą publiczną?

8. Jakie zapisy rangi ustawowej wskazują na potrzebę ratowania LOT-u kosztem innych obszarów działalności przemysłu i usług w Polsce?".

Po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Krajowy Sekretariat w dniu [...] grudnia 2013 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. Podnosząc zarzuty naruszenia przez organ art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) skarżący wnieśli o zobowiązanie Ministra Skarbu Państwa do udzielenia informacji publicznej i odpowiedzi na ww. pytania w terminie zakreślonym przez Sąd oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż wnioskodawcy w dniu [...] września 2013 r. złożyli do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi na zadane pytania, dotyczące powołania Polskiego Holdingu Lotniczego. Według wiedzy wnioskodawców, w Ministerstwie Skarbu Państwa zostały podjęte działania zmierzające do utworzenia powyższego holdingu (tj. połączenia Polskich Linii Lotniczych LOT i Przedsiębiorstwa Państwowego Porty Lotnicze). Udzielenie przez organ odpowiedzi na zadane pytania ma na celu kontrolę działań w sprawach publicznych, co jest głównym celem do dostępu do informacji publicznej.

Na przedmiotowy wniosek skarżący nie otrzymali od organu żądanej informacji, ani decyzji odmawiającej jej udostępnienia. Ponadto skarżący nie otrzymali powiadomienia o powodach opóźnienia oraz o nowym terminie udostępnienia informacji, co stanowi naruszenie art. 13 ust. 2 powołanej ustawy. Skoro do dnia wniesienia niniejszej skargi organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz nie udzielił informacji publicznej, to pozostaje w bezczynności czyniąc skargę zasadną.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

Uzasadniając pierwszy z wniosków organ podniósł, iż skarga do Sądu podpisana została przez Przewodniczącego Organizacji Zakładowej [...] oraz Przewodniczącą Krajowego Sekretariatu, przy czym nie zostało wykazane czy ww. osoby są uprawione do reprezentacji Krajowego Sekretariatu [...]. Ponadto nie zostało wykazane, że Krajowy Sekretariat [...] jest jednostką posiadającą zdolność sądową.

Odnosząc się do zarzutów skargi Minister Skarbu Państwa podniósł, iż w dniu 8 października 2013 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek z dnia [...] września 2013 r. wyjaśniając, iż prace nad ewentualnym utworzeniem Polskiego Holdingu Lotniczego mają jedynie charakter koncepcyjny i brak jest analiz oraz projektów regulacji prawnych, które mogłyby zostać udostępnione wnioskodawcy. Organ nadto wyjaśnił, iż wniosek z dnia [...] września 2013 r. o udzielenie informacji publicznej jest bezpodstawny, ponieważ dotyczy informacji, które nie mają charakteru informacji publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, iż pojęcie "informacji publicznej" nie obejmuje wszystkich zamierzeń organów administracji publicznej, a jedynie te, które zostały odzwierciedlone w sposób materialny. Organ administracyjny jest zatem zobligowany do udzielenia informacji publicznej opartej na swojej wiedzy na dzień udzielenia odpowiedzi, jednakże wiedza ta powinna wynikać z istniejących, formalnie weryfikowalnych źródeł, tj. m.in. opracowanych i przyjętych założeń, uchwalonych programów czy projektów, bądź oficjalnych wystąpień i stanowisk. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje zatem prawo żądania udzielenia informacji publicznej o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Ww. ustawa nie jest i nie może być środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby w rezultacie do merytorycznego rozpoznawania przez sąd tych skarg, które są tylko "inspirowane" ustawą o dostępie do informacji publicznej, a ich rzeczywista treść nie ma nic wspólnego z tą regulacją. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji, nie zaś o niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeniach podejmowania określonych działań. Prowadzone w Ministerstwie Skarbu Państwa prace nad ewentualnym utworzeniem Polskiego Holdingu Lotniczego miały jedynie charakter koncepcyjny i nie zostały zmaterializowane w postaci jakiegokolwiek dokumentu, projektu aktu normatywnego, czy też opracowanych i przyjętych założeń, wobec czego nie stanowiły informacji publicznej w rozumieniu ww. ustawy.

Z uwagi na fakt, że Minister Skarbu Państwa nie dysponował żądaną informacją, jego obowiązkiem było jedynie udzielenie odpowiedzi w powyższym zakresie. Odpowiedź taka została wystosowana do wnioskodawcy w dniu 8 października 2013 r. Organ nie może wydać decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej w sytuacji, w której informacja taka nie istnieje.

Do odpowiedzi na skargę organ załączył akta sprawy wraz z pismem Ministra Skarbu Państwa z dnia 8 października 2013 r. skierowanego do Przewodniczących Krajowego Sekretariatu i Organizacji Związkowej [...] stanowiącym odpowiedź na wniosek z dnia [...] września 2013 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej utworzenia Polskiego Holdingu Lotniczego.

W piśmie tym wskazano, iż: "W Ministerstwie Skarbu Państwa jako jedna z koncepcji konsolidacji aktywów, kontrolowanych bezpośrednio lub pośrednio przez Skarb Państwa, dotyczących transportu lotniczego, rozpatrywana jest koncepcja utworzenia PRL. Aktualnie prace nad tym rozwiązaniem mają charakter koncepcyjny i brak jest analiz oraz projektów regulacji prawnych które mogłyby zostać udostępnione Wnioskodawcy. Rozważane rozwiązanie wzorowane jest na projekcie zrealizowanym przez władze [...], które utworzyły [...]. Struktura ta obejmuje zarówno linię lotniczą podmioty powiązane operacyjnie oraz port lotniczy w P.. Uważam za uzasadnione włączenie do rozważanego projektu PHL aktywów Przedsiębiorstwa Państwowego Porty Lotnicze (PPL) jako kluczowego podmiotu dla polskiego rynku transportu lotniczego. Podkreślam, że prace nad strukturą holdingu uwzględniać będą obowiązujące przepisy prawa, w tym w zakresie pomocy publicznej i zasad koncentracji. Sugerowane przez Państwa włączenie w strukturę PHL podmiotu nie związanego z branżą lotniczą nie jest zasadne, ponieważ projekt holdingu dotyczy wyłącznie branży transportu lotniczego. Nie opracowano jeszcze konkretnych rozwiązań prawnych w tym zakresie. Niezwłocznie po ich sporządzeniu zostaną one udostępnione w ramach konsultacji społecznych.

Restrukturyzacja PLL LOT S.A. jest działaniem równoległym wobec koncepcji konsolidacji aktywów lotniczych Skarbu Państwa. Plan restrukturyzacji PLL LOT S.A., notyfikowany do Komisji Europejskiej w dniu 20 czerwca 2013 r., przewiduje m.in. restrukturyzację zobowiązań Spółki. Zatem nie można mówić o "sprzedaży majątku PPL w celu pokrycia długów LOT-u".

Odnośnie natomiast pytania co do źródeł finansowania PPL, wskazuję, że działania ustawowe portu lotniczego powinny być finansowane z jego działalności operacyjnej.

Dodatkowo chciałbym zaznaczyć, że w świetle regulacji prawa Unii Europejskiej nie jest możliwe preferencyjne kształtowanie opłat lotniskowych wyłącznie dla jednego z przewoźników lotniczych. Nie stanowi to także celu projektu PHL. Uzasadnieniem dla holdingu jest konsolidacja aktywów i optymalizacja współpracy operacyjnej.

Ministerstwo Skarbu Państwa informować będzie o postępach prac nad koncepcją konsolidacji aktywów w ramach PHL".

W piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2014 r., w odniesieniu do wniosku organu o odrzucenie skargi, Krajowy Sekretariat i Organizacja Zakładowa [...] podnieśli, iż zgodnie z § 8 ust. 2 Statutu [...], podstawową organizacją związkową jest organizacja zakładowa zrzeszająca pracowników wszystkich zawodów, zatrudnionych w danym zakładzie pracy oraz emerytów i rencistów. Przepis § 27 ust. 4 lit. c) Statutu wskazuje, że do zakresu działania Komisji Zakładowej należy reprezentowanie zakładowej organizacji związkowej. W myśl § 27 ust. 5 Statutu - w skład Komisji Zakładowej wchodzą Przewodniczący Organizacji Zakładowej jako Przewodniczący Komisji Zakładowej oraz osoby wybrane przez Zakładowe Zebranie Członków (Delegatów). Przepis § 28 normuje, że do zakresu kompetencji Przewodniczącego Organizacji Zakładowej należy reprezentowanie Organizacji Zakładowej na zewnątrz. Organizacje zakładowe posiadają osobowość prawną (§ 47 ust. 1 Statutu). Nie ulega zatem wątpliwości, że Przewodniczący Organizacji Zakładowej [...] był umocowany do podpisania skargi.

Nadto, w ramach Związku na wszystkich jego szczeblach mogą działać sekretariaty. Komisja Krajowa powołuje Sekretariaty Krajowe oraz ustala ich regulamin wewnętrzny (§ 8 ust. 7 oraz § 19 ust. 4 Statutu). "Krajowy Sekretariat [...]" został powołany uchwałą [...] z dnia [...] października 1999 r. Komisji Krajowej [...]". Zgodnie z § 16 Regulaminu Krajowego Sekretariatu [...] organem wykonawczym i reprezentującym Sekretariat jest Prezydium, na czele którego stoi Przewodniczący Sekretariatu. Z § 18 Regulaminu wynika natomiast, że Przewodniczący Sekretariatu reprezentuje Sekretariat na zewnątrz. Mając powyższe na względzie należy zatem stwierdzić, że skarga została prawidłowo podpisana przez Przewodniczącego Krajowego Sekretariatu [...].

Skarżący podkreślili, iż Minister Skarbu Państwa nie udzielił odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Nie jest zatem zgodne z prawdą, iż "odpowiedź została rzekomo udzielona w dniu 8 października 2013 r.".

Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, iż pismo organu z dnia 8 października 2013 r. stanowiące odpowiedź na wniosek skarżących z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej nie zostało wnioskodawcom doręczone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanową inaczej. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola ta obejmuje również bezczynność organów administracji.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w udostępnieniu informacji publicznej.

Odnosząc się do wniosku organu o odrzucenie skargi, na podstawie wyjaśnień złożonych w piśmie procesowym z dnia 27 stycznia 2014 r. oraz analizy załączonych do tego pisma zaświadczeń, Regulaminu Krajowego Sekretariatu i Statutu [...], stwierdzić należy, iż skarga została podpisana przez osoby uprawnione do jej wniesienia.

Krajowy Sekretariat posiada też zdolność sądową, w rozumieniu art. 25 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 9 zd. pierwsze ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 167), statuty oraz uchwały związkowe określają swobodnie struktury organizacyjne związków zawodowych. W świetle postanowień § 8 ust. 2 ww. Statutu, podstawową organizacją związkową jest organizacja zakładowa zrzeszająca pracowników wszystkich zawodów, zatrudnionych w danym zakładzie pracy oraz emerytów i rencistów. Ustęp 7 tego § zaś stanowi, iż w ramach Związku na wszystkie jego szczeblach mogą działać sekretariaty. Sekretariaty obejmują pracowników wykonujących jeden zawód lub kilka zawodów pokrewnych. Przepis § 33 Statutu wskazuje, iż działalność Sekretariatów określa Komisja Krajowa w swoich uchwałach. Zasady powoływania i funkcjonowania Sekretariatów określają regulaminy wewnętrzne uchwalone przez te struktury. Zgodnie z § 3 Regulaminu Krajowego Sekretariatu [...], celem działania Krajowego Sekretariatu jest reprezentowanie interesów Komisji Zakładowych, Komisji Międzyzakładowych, sekcji Regionalnych w zakresie § 29, 30 i 31 Statutu Związku wobec m.in. administracji państwowej. Krajowy Sekretariat powyższy cel realizuje m.in. poprzez podejmowania działań mających na celu ochronę interesów pracowników jednostek restrukturyzowanych oraz wydzielonych ze Struktur Portów Lotniczych (§ 5 ust. 2 Regulaminu). Wprawdzie Krajowy Sekretariat nie posiada osobowości prawnej w myśl § 33 ust. 4 Statutu, lecz jest organizacją społeczną (branżową – reprezentuje zrzeszonych pracowników oraz struktury związkowe Portów Lotniczych) w rozumieniu art. 25 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każdemu daje prawo dostępu do informacji publicznej. Powyższe czyni wniosek organu o odrzucenie skargi niezasadnym.

Należy wskazać, iż przez bezczynność organu należy rozumieć sytuację, w której organ, mimo ciążącego na nim obowiązku w terminie ustalonym przez obowiązujące przepisy, nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności. Wniesienie skargi na tak rozumianą bezczynność organu jest uzasadnione nie tylko w razie niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także i w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie ocenił, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla stwierdzenia więc czy zachodzi bezczynność organu niezbędne jest uprzednie ustalenie, że organ był zobowiązany na podstawie przepisów obowiązującego prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo podjęcia określonej czynności.

Bezczynność organu na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Z kolei stanowisko organu o odmowie udzielenia informacji winno przybrać procesową formę decyzji administracyjnej, co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W przypadku udzielenia informacji publicznej uznać należy, że bezczynność organu może wystąpić tylko wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną i jednocześnie żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy, a także procedurę oraz tryb udostępniania informacji publicznej.

Odnośnie zakresu podmiotowego to niewątpliwie Minister Skarbu Państwa jest organem administracji publicznej wykonującym zadania publiczne, a więc jest zobowiązany do udzielenia informacji, która spełnia kryterium przedmiotowe informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy).

Jeżeli chodzi o zakres przedmiotowy uregulowany ustawą to pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 ustawy, który w formie katalogu otwartego wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Na podstawie wskazanych przepisów, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacja wytworzona i odnosząca się do publicznej sfery ich działalności. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. a) stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o polityce wewnętrznej, w tym zamierzeniach działań władzy wykonawczej. Zatem zapytanie dotyczące stanu pracy nad utworzeniem Polskiego Holdingu Lotniczego, co do zasady stanowi informację publiczną, z tym jednak zastrzeżeniem, że stan tych prac musi przybrać formę materialną (informacja publiczna to sfera faktu).

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje ściśle określonej formy, w jakiej następuje udzielenie informacji. Każda odpowiedź pisemna wystosowana bezpośrednio do wnioskodawcy może być uznana za dopuszczalną i wystarczającą z punktu widzenia oceny, czy organ pozostaje w bezczynności.

W analizowanym przypadku organ bezsprzecznie sporządził w dniu 8 października 2013 r. odpowiedź na wniosek skarżących z dnia [...] września 2013 r. o udzielenie informacji publicznej. Jednakże w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia (czy choćby wysłania) przedmiotowej odpowiedzi wnioskodawcom. Z pisma procesowego skarżących z dnia 27 stycznia 2014 r. wynika, iż na ww. zapytanie w trybie dostępu do informacji publicznej wnioskodawcy nie otrzymali odpowiedzi. Ten stan rzeczy potwierdził także pełnomocnik skarżących na rozprawie. Zatem okoliczności niniejszej sprawy wskazują, iż organ nie wypełnił obowiązku informacyjnego, zgodnie z postanowieniami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie dopełnił bowiem obowiązku doręczenia odpowiedzi wnioskodawcy. Samo sporządzenie odpowiedzi na wniosek, bez umożliwienia wnioskodawcy zapoznania się z jej treścią, czyni zarzut bezczynności organu zasadnym.

Stosownie do art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd ma obowiązek ustalenia czy bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, niezależnie od tego czy w dacie wyrokowania organ pozostawał w bezczynności.

Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Z rażącym naruszeniem prawa w sytuacji bezczynności organu mamy do czynienia, gdyby organ w ogóle pozostawił wniosek skarżącego bez odpowiedzi w jakiejkolwiek formie bądź przewlekał ustosunkowywanie się do wniosku skarżącego ponad terminy przewidziane w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W niniejszej sprawie odpowiedź organu na wniosek skarżących została sporządzona w terminie do tego przewidzianym. Nie dokonano jednak doręczenia przedmiotowej odpowiedzi, co wskazuje na niedołożenie należytej staranności w działaniu, nie zaś na chęć pozostawienia wniosku bez rozpoznania, czy też świadome przewlekanie załatwienia sprawy.

Reasumując, Minister Skarbu Państwa będzie obowiązany doręczyć skarżącym pisemną odpowiedź na ich wniosek z dnia [...] września 2013 r.

Z wyżej przytoczonych względów, działając na podstawie art. 149, art. 200 i art. 205 § 2 oraz art. 209 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.