Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 872/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 153 , art. 154 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2008 roku sprawy ze skargi J. H. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku WSA w Olsztynie 1/ wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w kwocie 700 zł (słownie: siedemset złotych) za niewykonanie wyroku WSA w Olsztynie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 listopada 2006 roku w sprawie udostępnienia akt administracyjnych sprawy; 2/ zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (sygn. akt II SAB/Ol 15/07) uwzględnił skargę J.H. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 24 listopada 2006r. w zakresie udostępnienia akt administracyjnych sprawy zobowiązując ten organ do umożliwienia skarżącemu wglądu do akt administracyjnych sprawy prowadzonej ponownie po wydaniu decyzji WINB w Olsztynie z dnia 12 września 2006r. przekazującej sprawę samowoli budowlanej dotyczącej nieruchomości przy ul. P. 6 w E. organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, w terminie 14 dni od otrzymania akt administracyjnych.

Wobec niewykonania wyroku w całości Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 23 lipca 2008r. (sygn. akt II SAB/Ol 16/08) wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 500 zł za niewykonanie wyroku tut. Sądu z dnia 3 lipca 2007r. (sygn. akt II SAB/Ol 15/07) oraz zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

W motywach uzasadnienia wskazano, iż przypadek niewykonania wyroku ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ administracji publicznej zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego nie wykonuje nałożonego przez sąd obowiązku polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu czynności, jak również wówczas, gdy dzianie organu pozostaje w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami sądu co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku oraz wówczas, gdy niewłaściwie lub opieszale następuje realizacja obowiązków nałożonych przez sąd. Ponieważ z przekazanych akt sprawy wynika niezbicie, iż pomimo zobowiązania organu administracji publicznej do umożliwienia wglądu do akt sprawy administracyjnej organ ten pozostaje bezczynny wobec ustalenia, iż skarżącemu nadal nie umożliwiono dostępu do całości akt sprawy obejmujących postanowienie PINB z dnia 21 października 2006r. znak: "[...]" oraz decyzji PINB z dnia 21 grudnia 2006r. znak: "[...]", nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, iż organ nie wykonał wyroku sądu, co obligowało do nałożenia grzywny stosownie do art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 12 października 2008r. J.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Olsztynie z dnia 3 lipca 2007r. (sygn. akt II SAB/Ol 15/07) pomimo wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (dalej zwanego w skrócie: PINB) grzywny z tego tytułu wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 23 lipca 2008r. (sygn. akt II SAB/16/08). Skarżący zażądał ponownego wymierzenia grzywny oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Pod rozwagę Sądu poddał możliwość zastosowania art. 155 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W motywach uzasadnienia wskazał, iż pomimo wymierzenia grzywny organ administracji publicznej nie respektuje żadnych orzeczeń sądowych oraz oceny prawnej tam zawartej. Podał, iż pismem z 26 sierpnia 2008r. organ poinformował go, iż wykonanie wyroku Sądu z dnia 23 lipca 2008r. uwarunkowane jest wskazaniem konta bankowego, na które zostanie przekazana kwota wynikająca z tego wyroku, wobec czego skarżący poinformował pismem z 22 września 2008r., iż oczekuje uiszczenia kosztów sądowych przekazem pocztowym na jego adres. Poza tym przypomniał organowi, iż nałożony wyrokiem z 3 lipca 2007r. obowiązek w dalszym ciągu podlega wykonaniu w związku z czym ponawia wniosek o przesłanie poświadczonych kserokopii niżej wskazanych dokumentów dotyczących samowolnie wykonanej konstrukcji pod wiatę garażową na nieruchomości przy ul. P. 6 w E. tj;

- postanowienia PINB z dnia 31 października 2006r. znak: "[...]",

- decyzji PINB z dnia 21 grudnia 2006r. znak: "[...]",

- pozostałych dokumentów powstałych po dniu 12 września 2006r. do dnia dzisiejszego w związku z prowadzonym przez PINB postępowaniem w sprawie samowolnie wykonanej konstrukcji pod wiatę garażową.

Skarżący podał, iż w dniu 2 października 2008r. otrzymał dwa pisma organu noszące datę 29 września 2008r. W jednym z nich poinformowano go, iż przekazem pocztowym przekazano mu zasądzone środki pieniężne oraz o możliwości zapoznania się w dniach od 15 do 24 października 2008r. z aktami dotyczącymi wykonanej konstrukcji pod wiatę garażową wraz z możliwością sporządzania z nich notatek, odpisów oraz żądania uwierzytelnionych odpisów tych dokumentów, przy czym w kolejnym zdaniu poinformowano go, iż załącznikiem do tego pisma jest postanowienie o odmowie wydania mu uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy. Drugie pismo stanowiło postanowienie tego organu o odmowie wydania mu uwierzytelnionych odpisów z akt tej sprawy wobec faktu, iż w piśmie z 22 września 2008r. nie wykazał, iż posiada ważny interes w ich otrzymaniu.

Strona skarżąca podniosła, iż wyrokiem Sądu z dnia 3 lipca 2007r. zobowiązano organ do umożliwienia mu wglądu do akt administracyjnych bez jakichkolwiek ograniczeń wskazując na to 14 dniowy terminom od otrzymania akt sprawy, przy czym Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał, iż organ nie może odmówić stronie wglądu do akt sprawy, jeżeli tylko żądanie to nie dotyczy akt sprawy objętych ochroną tajemnicy państwowej. Zatem w wyroku nie zawarto żadnych ograniczeń i wyłączeń dokumentów co do obowiązku ich udostępnienia skarżącemu. Nadto strona podniosła, iż swój ważny interes w otrzymaniu uwierzytelnionych kopii dokumentów przedstawiła już w piśmie z 15 grudnia 2006r., na podstawie którego Sąd orzekł o bezczynności organu w tym przedmiocie. Poza tym z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, iż przed odmową wydania dokumentów organ winien zażądać od strony wskazania przez nią na taki ważny interes. Organowi zobowiązanemu w tym zakresie doskonale jest znany ważny interes skarżącego, gdyż we wcześniejszym piśmie był on jednoznacznie artykułowany skoro w tych postępowaniach skarżący nie brał udziału. PINB pomimo istnienia ważnego interesu strony konsekwentnie odmawia wglądu do akt sprawy bez ograniczeń pomimo ukarania go już z tego tytułu przez Sąd.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i nie obciążanie organu kosztami postępowania. Wyjaśnił, iż organ nie zaniedbał wykonania wyroku z 3 lipca 2007r. lecz znajduje się w trakcie jego wykonywania. Podano, iż wyrok Sądu z dnia 23 lipca 2008r. został przez organ otrzymany w dniu 18 sierpnia 2008r., natomiast po jego uprawomocnieniu został doręczony organowi w dniu 7 października 2008r. z adnotacją, iż wyrok uprawomocnił się w dniu 19 września 2008r. Organ potwierdził kolejność działań podejmowanych przez siebie a przedstawionych w skardze informując nadto, iż skarżącemu przekazana została omyłkowo także kwota zasadzonej grzywny, której skarżący nie zgodził się zwrócić. Organ potwierdził, iż pismem z dnia 29 września 2008r. poinformowano skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, jak również wydano postanowienie odmawiające sporządzenia i uwierzytelnienia takich odpisów wobec uznania, iż skarżący nie uzasadnił takiej potrzeby. Postanowienie to z uwagi na brak zaskarżenia stało się prawomocne. Przyznano, iż wprawdzie skarżący wcześniej wzmiankował potrzebę posiadania takich odpisów wobec zamiaru prowadzenia innych postępowań administracyjnych lecz zdaniem organu takie odpisy może wydać na żądanie innego organu, gdy postępowanie takie będzie prowadzone i organ ich zażąda. Przywołano wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 23 stycznia 1998r. sygn. I SA/Łd 770/96, w którym wskazano, iż obowiązek sporządzenia uwierzytelnionych odpisów i przesłania ich stronie obciąża organ tylko wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mają możliwości sporządzenia tych dokumentów i uzyskania ich uwierzytelnienia w trybie art. 73 § 1 w związku z art. 73 § 2 in initio kpa.

Poza tym organ podkreślił, iż 14 dniowy termin do udostępnienia dokumentów skarżącemu biegnie od dnia otrzymania akt administracyjnych po wyroku. Termin ten został zachowany, gdyż akta organowi zostały zwrócone w dniu 7 października 2008r. natomiast informacja o możliwości zapoznania się z aktami została wskazana w dniach od 15 do 24 października 2008r. Skarżący do dnia dzisiejszego nie skorzystał w z tego uprawnienia jak również w ocenie organu wgląd do akt sprawy nie obejmuje wydania z nich uwierzytelnionych odpisów.

Na rozprawie w dniu 30 grudnia 2008r. J.H. podtrzymał wniesioną skargę oraz zarzuty w niej wskazane. Dodatkowo podał, iż wprawdzie nie skarżył postanowienia PINB z dnia 29 września 2009r. lecz wystąpił z wnioskiem o jego stwierdzenie nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie ustalił co następuje:

Na wstępie zważyć należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Rozpatrywana w tym zakresie skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem wniesionej skargi jest żądanie wymierzenia organowi grzywny wobec nie wykonania wyroku Sądu na podstawie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej; ustawą ppsa.

Stosownie do art. 154 tej ustawy w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona - po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy - może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast z ust. 6 tego przepisu wynika, iż grzywnę tę wymierza się do wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Istota skargi wszczynającej to postępowanie sprowadza się zatem na zapewnieniu skuteczności wyroków sądów administracyjnych nie tylko poprzez dyscyplinowanie organu do podjęcia stosownych działań, jeżeli bezczynność organu była przedmiotem kontroli sądu, ale także w przypadku nie podjęcia tych działań, ukaranie organu za nierespektowanie orzeczenia sądowego.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko WSA w Olsztynie wyrażone w wyroku z dnia 23 lipca 2008r. (sygn. akt II SAB/Ol 16/08), iż niewykonanie przez organ wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność tego organu ma miejsce wówczas, gdy organ administracji publicznej zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nie wykonuje nałożonego na niego przez sąd obowiązku polegającego na wydaniu w określonym terminie aktu lub dokonaniu określonych czynności, przy czym dotyczy to zarówno obowiązków objętych sentencją wyroku, jak też wskazań zawartych w jego uzasadnieniu. Niewykonanie wyroku stanowi także takie działanie organu, które następuje wprawdzie po zwrocie akt administracyjnych organowi przez sąd lecz pozostaje ono w sprzeczności z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tym wyroku, jak również przypadek niewykonania wyroku sądu ma miejsce wówczas, gdy organ w sposób opieszały lub niewłaściwy realizuje obowiązki nałożone przez Sąd.

Wymierzenie grzywny następuje w razie uwzględnienia skargi wniesionej przez stronę, która uprzednio zwróciła się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Z ww. warunku skarżący się wywiązał, bowiem pismem z dnia 22 września 2008r. wezwał PINB do wykonania wyroku WSA w Olsztynie z dnia 3 lipca 2007r. (sygn. akt II SAB 15/07), przy czym należy także wskazać, iż wezwanie to było kolejnym wezwaniem do wykonania wyroku sądu, wcześniej bowiem takie wezwanie zostało przez skarżącego wniesione w dniu 22 sierpnia 2007r., a zatem zaraz po wydaniu wyroku, w którym stwierdzono bezczynność PINB i zobowiązano ten organ do umożliwienia J.H. wglądu do akt administracyjnych sprawy prowadzonej ponownie po wydaniu decyzji WINB w Olsztynie z dnia 12 września 2006r. przekazującej sprawę samowoli budowlanej dotyczącej nieruchomości przy ul. P. 6 organowi I instancji do ponownego rozpoznania, w terminie 14 dni od otrzymania akt administracyjnych. Wskazać w tym miejscu należy także, iż po pierwotnym wezwaniu skarżącego PINB wykonał częściowo wyrok Sądu przygotowując i wydając stronie kserokopie trzech z wnioskowanych przez nią pięciu dokumentów sprawy wskazując, iż pozostałe dwa dokumenty zostaną udostępnione później po ich odszukaniu po kontroli przeprowadzanej przez NIK. To właśnie późniejszy brak wydania pozostałych wnioskowanych przez skarżącego dokumentów stanowił podstawę do uznania przez WSA w Olsztynie, iż organ ten nie wykonał w pełni wyroku tego. Sądu z dnia 3 lipca 2007r. i orzekł o wymierzeniu z tego tytułu grzywny.

Kolejne wezwanie skarżącego z dnia 22 września 2008r. obejmowało zatem żądanie wydania kserokopii tych brakujących dokumentów - postanowienia z dnia 31 października 2007r. oraz decyzji tego organu z dnia 21 grudnia 2007r. jak również innych dokumentów, jeżeli zostały w sprawie wydane - za okres od dnia 12 września 2006r. do chwili obecnej.

Z materiału dowodowego zebranego w tej sprawie wynika niewątpliwie, że PINB do chwili wyrokowania przez Sąd w tej sprawie nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 lipca 2007r. Nie zostały bowiem udostępnione skarżącemu żądane przez niego kserokopie wymienionych dokumentów. W tym miejscu należy jednakże wyjaśnić skarżącemu, iż wobec wyroku sądu z dnia 3 lipca 2007r. stwierdzającego bezczynność organu strona może skutecznie żądać wglądu do akt sprawy i dokumentów tam zgromadzonych tylko powstałych w okresie do dnia wydania tego wyroku przez Sąd. Brak jest natomiast podstaw prawnych do przyjęcia, iż skutek wydanego wyroku rozciąga się na obowiązek udostępnienia akt sprawy, które zostały zgromadzone po dacie wydania przez Sąd wyroku w przedmiocie stwierdzonej bezczynności, czyli datą graniczną jest dzień 3 lipca 2007r., za ten bowiem okres skarżący mógł na mocy wydanego wyroku skutecznie ubiegać się o udostępnienie mu wglądu do akt sprawy.

W błędnym przekonaniu pozostaje PINB, iż nie pozostaje w zwłoce z wykonaniem wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2007r., gdyż jest w trakcie wykonywania tego orzeczenia. W wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2007r. jednoznacznie określono termin, w którym organ ma podjąć działanie polegające na umożliwieniu J.H. wglądu do akt sprawy. Termin ten określono na 14 dni od dnia otrzymania akt administracyjnych sprawy.

Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, iż wyrok ten po uprawomocnieniu się wraz z aktami sprawy przekazany został PINB w dniu 29 sierpnia 2007r. - akta sądowe sprawy o sygn. akt II SAB/Ol 15/07. Zatem to w terminie 14 dni od tej daty organ winien bezwzględnie wykonać wyrok sądu, skoro nie wywiedziona została od niego skarga kasacyjna. Błędne jest przekonanie organu, iż termin ten biegnie dopiero od daty zwrotu akt sprawy po wyroku tut. Sądu w przedmiocie nałożenia grzywny za niewykonanie wspomnianego wyroku. Nadto wskazać pozostaje, iż w żadnym razie zwrot akt sprawy po wyroku z dnia 23 lipca 2008r. nie miał wpływu na wykonanie wyroku sądu z dnia 3 lipca 2007r. skoro do przekazanych sądowi akt administracyjnych nie były przekazane dokumenty o udostępnienie których dopominał się skarżący. Wskazywanie zatem, iż dopiero po zwrocie akt tej sprawy (sygn. akt II SAB/Ol 16/08) wraz z wyrokiem z dnia 23 lipca 2008r. zaczął biec termin do wykonania wyroku tego sądu z dnia 3 lipca 2007r. jest twierdzeniem bezpodstawnym.

W tym miejscu wskazać pozostaje także, iż niedopuszczalna jest polemika organu z oceną prawną dokonaną w wyroku sądu stwierdzającego bezczynność organu w udostępnieniu akt administracyjnej sprawy. Jak już wskazano w poprzednim wyroku orzekającym o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku sądu w tej sprawie, stosownie do art. 153 ustawy ppsa. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Ocena prawna, a więc sąd o prawnej wartości sprawy zawierający wyjaśnienie przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w konkretnej sprawie, jest wiążąca zarówno, gdy dotyczy stosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego. Powyższe oznacza, iż organ administracji jest obowiązany rozpatrzeć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach, bowiem zgodnie z powołanych wyżej przepisem taka ocena prawna wiąże w sprawie ten sąd oraz organ. Oznacza powyższe, iż ocena prawna traci moc wiążącą jedynie w razie zmiany przepisów prawa, w przypadku zmiany istotnych okoliczności sprawy, bądź w sytuacji wzruszenia wyroku w przewidzianym trybie. Odmienna ocena materiału dowodowego stanowi natomiast niedopuszczalną polemikę z prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 1999r. sygn. akt I SA 1089/99, Lex nr 48019). Powyższe oznacza, iż w przypadku rozpoznawanej sprawy wobec nie zaskarżenia wyroku orzekającego bezczynność organu, wobec czego doszło do uprawomocnienia się wyroku organ jest bezwzględnie związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego rozpoznania sprawy.

Wobec przywołanej regulacji nie jest dopuszczalne stanowisko PINB przedstawione w odpowiedzi na skargę, iż w jego ocenie wgląd do akt sprawy, o którym mowa w wyroku stwierdzającym bezczynność tego organu nie obejmuje wydania z nich uwierzytelnionych odpisów. Twierdzenie takie w zestawieniu z przytoczonymi wyżej poglądami, tak sądu orzekającego w tej sprawie, jak i orzecznictwa sądów administracyjnych jest niedopuszczalne.

Nadal bez echa pozostaje zapis w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 lipca 2007r., iż organ nie umożliwił skarżącemu wglądu do całości akt sprawy oraz nie wydał postanowienia, w którym uzasadniłby odmowę wglądu do tych akt. Sąd podniósł wówczas także, iż organ administracji nie może odmówić stronie wglądu do akt oraz sporządzania z nich notatek i odpisów, jeżeli tylko żądanie to nie dotyczy akt sprawy, objętych ochroną tajemnicy państwowej oraz innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy. Ponadto wyjaśniono, iż odmowa udostępnienia akt następuje w każdym przypadku w drodze postanowienia - art. 74 § 2 Kpa.

W rzeczonej sprawie rozpoznawane przez Sąd okoliczności faktyczne pozostają bezsporne, bowiem organ przyznał okoliczności faktyczne przytoczone przez skarżącego.

Poza sporem pozostaje zatem okoliczność, iż skarżącemu dotychczas nie udostępniono wglądu do całości akt sprawy i wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów, wnioskowanych w jego pismach z dnia 22 września 2008r. oraz z dnia 22 sierpnia 2007r., dotyczących postanowienia PINB z dnia 31 października 2006r. znak: "[...]" oraz decyzji PINB z dnia 21 grudnia 2006r. znak: "[...]" pomimo, iż wcześniej pozostałe wnioskowane przez skarżącego dokumenty zostały mu wydane przez ten organ.

PINB podnosi w odpowiedzi na skargę, iż wyrok Sądu z dnia 3 lipca 2007r. wykonany został poprzez wystosowanie pismem z dnia 29 września 2008r. informacji, iż skarżący może w dniach od 15 do 24 października 2008r. w godzinach 8-12 zapoznać się z aktami m.in. dotyczącymi konstrukcji pod wiatę garażową na nieruchomości przy ul. P. 6 w E., sporządzać z nich notatki i odpisy oraz żądać uwierzytelnienia tych odpisów wraz z informacją, iż załącznikiem do tego pisma jest postanowienie o odmowie wydania uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy. Z przesłanego postanowienia tego organu z dnia 29 września 2008r. nr "[...]" wydanego na podstawie art. 74 § 2 kpa wynika, iż odmówiono wydania uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, bowiem wydanie takich odpisów uzależnione jest wykazaniem przez stronę, że ma w tym ważny interes - art. 73 § 2 kpa. Zestawienie tych dwóch rozstrzygnięć słusznie skarżący nazywa obejściem prawa i obejściem wykonania wyroku z dnia 3 lipca 2007r., gdyż faktycznie wbrew uzasadnieniu tego wyroku organ nadzoru odmawia mu wyglądu do akt sprawy. Pomijając już całkowicie kwestię terminu, w którym podjęto te rozstrzygnięcia, to trudno w realiach tak podjętych działań ze strony PINB przyjąć wydane rozstrzygnięcia jako wykonanie wyroku sądu, gdyż faktycznie, jak podnosi w skardze J.H., odmówiono mu wglądu do akt sprawy, skoro Sąd w wyroku z dnia 3 lipca 2007r. nie ograniczył tego wglądu do jednej tylko wybranej przez organ formy udostępnienia akt, o której mowa w art. 73 Kpa a uczynił to organ administracji działając bez podstawy prawnej w tym zakresie. Poza tym nie sposób uznać, iż organ nie pozostaje w zwłoce w wykonaniu wyroku sądu, skoro najpierw w odniesieniu do części wnioskowanych dokumentów wydaje odpisy tych dokumentów skarżącemu, natomiast w stosunku do postanowienia PINB z dnia 31 października 2006r. i decyzji PINB z dnia 21 grudnia 2006r. nr "[...]", odmawia wydania uwierzytelnionych odpisów stwierdzając, że strona nie wykazała swojego ważnego interesu. Nie można potraktować takiego zachowania organu, który w odniesieniu do niektórych dokumentów realizując obowiązek wglądu do akt sprawy wydaje uwierzytelnione odpisy, zaś w stosunku do niektórych z nich dowolnie odmawia takiego wydania, jako wykonania wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2007r. ( sygn. akt II SAB/Ol 15/07).

Organ podaje, iż jego działanie ma na celu wykonanie wskazanego wyroku, gdy tymczasem takie działanie jednoznacznie wskazuje na ignorowanie wyroku Sądu, jak również kolejnego wyroku, którym nałożono na PINB grzywnę za niewykonanie tego wyroku. Zaprezentowane stanowisko organu świadczy o niedopuszczalnym dowolnym interpretowaniu wyroku Sądu, jak również we wskazanych wyżej okolicznościach stanowi wręcz niedopuszczalną polemikę z uzasadnieniem wyroku Sądu. Świadczy to o braku znajomości podstawowych zagadnień dotyczących procedury sądowoadministracyjnej, bądź o świadomym lekceważeniu prawomocnego wyroku Sądu. Zachowania te zasługują jedynie na dezaprobatę i świadczą o braku poszanowania zapadłych rozstrzygnięć, co ze strony organu administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa jakim jest Rzeczpospolita Polska nie powinno mieć miejsca nigdy.

Jak już wskazano wyżej grzywnę wymierza się w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 700 zł miarkując, iż poprzednio orzeczona grzywna w wysokości 500 zł nie odniosła skutku w postaci wykonania wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2007r. Nałożona grzywna ma zdyscyplinować organ do bezzwłocznego wykonania tego obowiązku.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 154 § 1 ustawy ppsa do uwzględnienia skargi J.H. i wymierzenia organowi grzywny, wobec nie wykonania w całości wyroku Sądu z dnia 3 lipca 2007r.

Zwrot kosztów postępowania dla skarżącego tj. wpisu w wysokości 200 zł orzeczono na podstawie art. 200 ustawy ppsa.