Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 410/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 8 września 2007 r., J. K. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonym przez skarżącą i przedłożoną przez nią, na wezwanie Sądu, dokumentacją źródłową, jest ona osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (dowód: zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 29 października 2007 r.), pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz studiującą córką. Jedynym źródłem dochodu trzyosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę małżonka skarżącej, którego wysokość za wrzesień 2007 r. z nadgodzinami za III kwartał br. wyniosła ogółem 1 892,01 zł (dowód: wyciąg z rachunku bankowego z dnia 30 października 2007 r.). W zeznaniu podatkowym za 2006 r. małżonkowie zadeklarowali dochód w kwocie 32 778,91 zł (dowód: zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 kwietnia 2007 r.)

Skarżąca ani osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, ich majątek stanowią dom o powierzchni 155 m2 oraz samochód osobowy marki Fiat Uno, rok produkcji 2002. Wydatki z tytułu utrzymania domu oraz leczenia skarżąca określiła we wniosku na kwotę ogółem 800 zł miesięcznie. Przedłożone dokumenty potwierdzają, że łączna wysokość poniesionych w październiku br. wydatków z tytułu ubezpieczenia, zużycia energii elektrycznej, wody, ścieków oraz korzystania z usług telekomunikacyjnych wyniosła 416,36 zł (dowody: odpisy faktur VAT i dowodów wpłat dokonanych w dniu 31 października 2007 r.)

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów trzyosobowej rodziny skarżącej (1 892,01 zł netto miesięcznie) oraz brak zasobów pieniężnych, Sąd uznał, iż skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.