Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2002/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6251 Warunki techniczne nadawania programów radiowych i telewizyjnych (częstotliwość)
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Asesor WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [..] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] czerwca 2005r. ; 2. stwierdza, że decyzje z punktu 1 nie podlegają wykonaniu ; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz P. Sp. z o.o. z/s w W. kwotę 455 (czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 116 ust. 1 i art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2005r. odmawiającą dokonania rezerwacji częstotliwości dla sieci U. na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.

Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] maja 2005r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżący) wystąpiła do Prezesa URTiP z wnioskiem o dokonanie rezerwacji częstotliwości U. dla:

1) bloku o łącznej szerokości 2 x 14,8 MHz, składającego się z trzech dupleksowych kanałów radiowych, obejmującego zakres częstotliwości 1964,9 – 1979,7 MHz oraz stowarzyszony z nim zakres 2154,9 – 2169,7 MHz, przeznaczonego do pracy w trybie FDD,

2) bloku o szerokości 5 MHz stanowiącego jeden kanał radiowy, obejmujący zakres częstotliwości 1900,1 – 1905,1 MHz, przeznaczonego do pracy w trybie TDD.

Z uzasadnienia wniosku wynikało, iż skarżący kwestionuje wyniki postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej U., w którym brał udział. Podnosił, iż niezakwalifikowanie jego oferty do II etapu postępowania przetargowego było nieuzasadnione. Podnosił, iż omyłkowo w opisie zakresu oferty podał liczbę 1990,1 zamiast prawidłowej 1900,1 MHz.

W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku Prezes URTiP – działając na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 116 ust. 1 w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) decyzją z dnia 22 czerwca 2005r. odmówił skarżącej spółce dokonania na jej rzecz rezerwacji

1) bloku o łącznej szerokości 2 x 14,8 MHz, składającego się z trzech dupleksowych kanałów radiowych, obejmującego zakres częstotliwości 1964,9 – 1979,7 MHz oraz stowarzyszony z nim zakres 2154,9 – 2169,7 MHz, przeznaczonego do pracy w trybie FDD,

2) bloku o szerokości 5 MHz stanowiącego jeden kanał radiowy, obejmujący zakres częstotliwości 1900,1 – 1905,1 MHz, przeznaczonego do pracy w trybie TDD, na okres do dnia 31 grudnia 2022r.

W uzasadnieniu decyzji Prezes URTiP podniósł, iż zgodnie z przepisem art. 116 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty wnioskujące o dokonanie rezerwacji częstotliwości są wyłaniane w drodze przetargu. Organ stwierdził, iż stosownie do art. 118 ust. 2 tej ustawy Prezes URTiP określił w ogłoszeniu o postępowaniu przetargowym jego przedmiot, zakres, warunki uczestnictwa oraz kryteria wyboru. Do postępowania przetargowego przystąpili: P. Spółka z o.o. z siedzibą w W., P. S.A. z siedzibą w W., N. Sp. z o.o. z siedzibą w W., Q. Sp. z o.o. z siedzibą w W., P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. W dniu [...] maja 2005r. Prezes URTiP ogłosił wyniki postępowania przetargowego na rezerwację częstotliwości w systemie telefonii ruchomej U., zgodnie z którym podmiotem wyłonionym została N. Sp. z o.o. W ogłoszeniu Prezes URTiP poinformował również, że do etapu II badania ofert nie zostały zakwalifikowane dwie oferty, w tym oferta złożona przez skarżącego z powodu niezgodności złożonej oferty z wymaganiami określonymi w pkt 2.1.1 Rozdziału IV dokumentacji przetargowej, tj. oznaczenie przez tego oferenta częstotliwości objętych ofertą w sposób niezgodny z ogłoszeniem o przetargu. Zdaniem organu wskazanie innego zakresu częstotliwości nie jest omyłką pisarską. Powołał się na § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 grudnia 2004r. w sprawie przetargu na rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych (Dz. U. Nr 267, poz. 2659), zgodnie z którym uczestnik postępowania przetargowego, przed upływem terminu do złożenia ofert, może wprowadzić zmiany w złożonej ofercie. Wskazał ponadto, iż po upływie terminu do składania ofert brak jest możliwości poprawiania lub uzupełniania ofert, również Prezes URTIP nie posiada uprawnień do samodzielnego korygowania ofert, ocenie podlega treść oferty, jaką złożył organowi uczestnik postępowania.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i dokonanie rezerwacji częstotliwości zgodnie z jego wnioskiem. Podnosił, iż nie można uznać, iż oferta złożona przez niego jest niezgodna z ogłoszeniem o przetargu, wskazywał, iż powołany przez organ § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury nie dotyczy oczywistych omyłek. Podnosił, iż zgodnie z art. 206 prawa telekomunikacyjnego, do postępowania przetargowego powinny być stosowane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i organ na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 206 prawa telekomunikacyjnego winien wezwać go do usunięcia braku w postaci oczywistej omyłki co do oznaczenia częstotliwości. Podnosił, iż jego oferta zawierała wszystkie konieczne składniki i obowiązkiem organu było pominięcie z urzędu dokonanego błędu. W uzupełnieniu wniosku w piśmie z dnia [...] lipca 2005r. wnosił o prowadzenie jednego postępowanie w sprawie jego wniosku i wniosku firmy N. z dnia [...] maja 2005r., która złożyła wniosek o rezerwację częstotliwości.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Prezes URTiP utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podkreślił, iż skarżący nie został wyłoniony w postępowaniu przetargowym na rezerwację częstotliwości nie można wydać decyzji pozytywnej. Odnosząc się do zarzutu skarżącego o konieczności łącznego rozpoznania jego wniosku i N. wskazał, iż brak jest podstaw prawnych dla łącznego rozpoznania. Przytoczył przesłanki z art. 62 k.p.a. dotyczące prowadzenia jednego postępowania w kilku sprawach. Wskazał, iż postępowanie z wniosku N. w sprawie dokonania częstotliwości zostało poprzedzone postępowaniem przetargowym, po zakończeniu którego sytuacja faktyczna skarżącego i N. kształtuje się odmiennie. Wyniki postępowania przetargowego ogłoszone w dniu [...] maja 2005r. wyłączyły konkurencyjność wniosku skarżącego względem wniosku N.

Decyzję tę zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego wnosząc o uchylenie jej i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2005r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm obowiązujących.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 62 k.p.a., poprzez prowadzenie dwóch postępowań w sprawie w miejsce jednego oraz rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach uczestników postępowania na rezerwację częstotliwości UMTS w dwóch decyzjach, pomimo tego, że przyznanie tych częstotliwości podmiotowi wyłonionemu w ramach przetargu i odmowa przyznania tej rezerwacji pozostałym uczestnikom przetargu stanowi w istocie jedno rozstrzygnięcie,

- § 7 oraz § 13 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 grudnia 2004r. w sprawie przetargu na rezerwację częstotliwości lub zasobów orbitalnych, poprzez przyjęcie, iż jego oferta była niezgodna z wymaganiami określonymi w dokumentacji przetargowej,

- art. 64 § 2 k.p.a., poprzez zaniechanie wypełnienia obowiązku wezwania skarżącego do usunięcia braku w postaci oczywistej omyłki co do oznaczenia częstotliwości,

- art. 9 k.p.a., poprzez zaniechanie wypełnienia obowiązku wezwania skarżącego do usunięcia braku w postaci oczywistej omyłki co do oznaczenia częstotliwości,

- art. 118 ust.8 prawa telekomunikacyjnego, poprzez jego niezastosowanie oraz brak unieważnienia przetargu, mimo, iż w przetargu tym doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa: art. 8 ust. 2, art. 32, art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 z późn. zm.), art. 49 i 88 ust. 3 Traktatu o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej, art. 7 dyrektywy 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usługi łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 108 z dnia 24 kwietnia 2002r.), art. 8, 9 i 13 dyrektywy 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002r. wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 108 z dnia 24 kwietnia 2002r.), art. 4 dyrektywy 2002/77/WE z dnia 16 września 2002r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 249 z dnia 17 września 2002r.), art. 120, 222 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego, art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. Podnosił, iż doszło do rażącego naruszenia interesów skarżącego, jako uczestnika postępowania przetargowego, poprzez niezakwalifikowanie jego oferty do II etapu postępowania przetargowego. W uzupełnieniu skargi skarżący podnosił, iż kwestia rezerwacji częstotliwości U. stanowi jedną sprawę administracyjną, która powinna być rozstrzygnięta jedną decyzją administracyjną. Powołał się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2005r.(sygn. akt VI SA/Wa 1555/05).

Na rozprawie skarżący wnosił o unieważnienie zaskarżonej decyzji oraz o uchylenie decyzji o przyznaniu częstotliwości N. na podstawie art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pomimo, iż ta decyzja objęta jest odrębną skargą. Poinformował, iż złożył wniosek o unieważnienie przetargu.

W odpowiedzi na skargę, Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił, iż nie miał obowiązku wydania jednej decyzji administracyjnej, przyznającej rezerwację częstotliwości podmiotowi wyłonionemu w przetargu oraz odmawiającej rezerwacji pozostałym podmiotom. Wyniki postępowania przetargowego wyłączyły konkurencyjność wniosku skarżącego względem wniosku N. Sp. z o.o.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga P. Sp.

z o.o. zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane bez podstawy prawnej.

Skarżący był jednym z uczestników przetargu stanowiącym etap postępowania o rezerwację częstotliwości. Postępowanie o rezerwację częstotliwości jest sprawą administracyjną, która powinna zakończyć się wydaniem jednej decyzji o rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotu wyłonionego w wyniku przetargu a odmawiającej rezerwacji pozostałym podmiotom biorącym udział w przetargu. Każda ze stron tego postępowania (o rezerwację częstotliwości) ma prawo złożyć odwołanie a później ew. skargę do sądu administracyjnego. Skarżący był stroną postępowania i miał prawo kwestionować wady "postępowania przetargowego" (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006r. sygn. akt II GSK 345/05).

Złożony przez skarżącego wniosek o rezerwację częstotliwości był w istocie kwestionowaniem rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotu wyłonionego w przetargu, w dacie jego złożenia organ nie wydał jeszcze decyzji o rezerwacji częstotliwości na rzecz N. Sp. z o.o.

Wydając decyzję o odmowie rezerwacji na rzecz skarżącego organ działał bez podstawy prawnej, wniosku podmiotu uczestniczącego w przetargu nie powinien uznawać za wszczęcie odrębnego postępowania uzasadniającego wydanie zaskarżonej decyzji. Organ prowadził jedno postępowanie i w ramach tego postępowania powinien wydać jedną decyzję (art. 114 ust. 4 prawa telekomunikacyjnego). Organ powołał się na przepis art. 116 ust. 1 prawa telekomunikacyjnego, który stanowi, iż z zastrzeżeniem art. 117, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty, dla których zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, są wyłaniane w drodze postępowania przetargowego. Przepis ten stanowi o trybie, w jakim mają być wyłonione podmioty wnioskujące o dokonanie rezerwacji częstotliwości, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości i w żadnym razie nie mógł być podstawą do odmowy rezerwacji częstotliwości na rzecz skarżącego.

Wydanie w tej sytuacji decyzji o odmowie rezerwacji częstotliwości dotknięte jest wadą powodującą jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jako decyzji wydanej bez podstawy prawnej.

W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł w pkt 1 sentencji stosownie do art. 145 § 1 pkt 2, w pkt 2 sentencji na zasadzie art. 151, zaś o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).