Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 278/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 15 grudnia 2020 r., nr SKO [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 1 lutego 2021 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). Skarżący wskazał, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej podatku od nieruchomości i podniósł, że jej wykonanie przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jego majątku osobistym, służącym do bieżącego utrzymania rodziny oraz pokrywania kosztów leczenia po przebytej chorobie wskutek zarażenia COVID-19. Do skargi załączono kopię karty informacyjnej ze szpitala.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Zastosowanie instytucji przewidzianej w ww. przepisie, stanowi wyjątek od zasady wykonalności aktu i z tego powodu powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które wskazują na istnienie realnego zagrożenia wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu

w całości lub części stanowi odstępstwo od generalnej zasady i jest dopuszczalne po spełnieniu określonych warunków wynikających z powołanego wyżej przepisu,

tj.: przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do pierwotnego stanu rzeczy. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiane z zagrożeniem dla aktualnej sytuacji gospodarczej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki to zaś takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, jednak powrót do poprzedniego stanu może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Wobec powyższego, na wnioskującym spoczywa obowiązek dokładnego określenia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu

(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 201/05, to i kolejne orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: CBOSA). Jeżeli strona nie przytoczy wystarczających okoliczności pozwalających na ocenę, czy wykonanie danego aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, Sąd nie może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu, jako że w tym zakresie nie orzeka z urzędu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04, CBOSA). Samo przekonanie strony skarżącej, że zachodzą w sprawie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczające.

Ocena rozpoznawanego wniosku pod kątem poczynionych wyżej uwag powoduje, że nie mógł on zostać uwzględniony. Skarżący wskazał jedynie,

że wykonanie decyzji spowoduje w jego majątku osobistym takie szkody, które uniemożliwią mu bieżące utrzymanie rodziny i pokrywanie kosztów leczenia. Podkreślenia wymaga, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi znaleźć potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien zaprezentować Skarżący, tj. musi być poparty stosowną dokumentacją, obrazującą sytuację strony. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania, ale także możliwość jej zweryfikowania na podstawie odpowiednich informacji i dokumentów. To do Skarżącego domagającego się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy obowiązek szczegółowego

i wiarygodnego uprawdopodobnienia, że wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że załączona do skargi kopia karty informacyjnej ze szpitala potwierdza jedynie fakt przebytej choroby, nie zaś jej wpływ na sytuację Skarżącego w świetle przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd postanowił

jak w sentencji.