Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 4525/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku I. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 78/16 w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 10 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 78/16, I. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.

I. S. (dalej: skarżąca) uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała na możliwość wystąpienia znacznej szkody finansowej i w konsekwencji likwidację przedsiębiorstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., (dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10, postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1836/10, postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 528/12). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania na czym one polegają w konkretnej sprawie, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca jedynie sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca lakonicznie uzasadniła wniosek wskazując jedynie na możliwość wystąpienia znacznej szkody finansowej firmy skarżącej i w konsekwencji likwidację przedsiębiorstwa. Twierdzenia tego w żadnej sposób nie rozwinęła, ani nie uprawdopodobniła choćby dokumentami źródłowymi. Chodzi tu o bilans zysków i start, sprawozdanie finansowe, stan środków na rachunku bankowym czy wysokość aktualnych zobowiązań skarżącej. Akta sprawy nie zawierają dokumentów, które obrazowałyby obecną sytuację majątkową skarżącej, a tym samym pozwoliłby ocenić powyższe twierdzenie skarżącej w odniesieniu do stanu faktycznego. Należy zatem ocenić, że skarżąca nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku wykazania, że w jej konkretnej sytuacji spełnione zostały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., co uzasadniałoby wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.