Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 963/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1,  art. 138 par. 1 pkt 1,  art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant specjalista Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [..] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działając z upoważnienia Burmistrza S., decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] odmówił J. S., w odpowiedzi na jej wniosek z dnia 31.10.2009 r., przyznania zasiłku celowego na [...] na miesiąc listopad 2009 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wskazał na ograniczone możliwości finansowe Ośrodka w przyznawaniu zasiłków celowych na [...] oraz wyjaśnił, iż zasiłek celowy na [...] w wysokości [...] zł miesięcznie na miesiące październik – grudzień 2009 r. został J. S. przyznany odrębną decyzją nr [...], zaś celem zasiłku było częściowe pokrycie żądań wymienionych we wnioskach złożonych w miesiącu listopadzie 2009 r. Organ wyjaśnił, iż na miesiąc listopad 2009 r. na zasiłki celowe na [...] dysponował kwotą [...] zł, którą to sumę przeznaczono dla [...] rodzin, z czego na jednoosobowe gospodarstwo domowe Ośrodek przeznaczył kwotę [...] zł.

Z odwołaniem od powyższej decyzji wystąpiła J. S., zarzucając organowi stronniczość i opisując swoją trudną sytuację życiową.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego na [...] na miesiąc listopad 2009 r. w kwocie [...] zł – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Na podstawie aktualizacji wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] listopada 2009 r. przez pracownika socjalnego z wnioskodawczynią ustalono, że J. S. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, posiada prawo własności do domu jednorodzinnego, w którym zamieszkuje, niemniej jednak jej warunki mieszkaniowe są trudne ze względu na [...]. Skarżąca nigdzie nie pracuje, albowiem posiada orzeczenie o [...], a jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek stały w wysokości [...] zł oraz zasiłek [...] w kwocie [...] zł. Nadto wnioskodawczyni systematycznie korzysta z innych form wsparcia finansowego (zasiłek celowy, [...]) świadczonych przez Ośrodek Pomocy Społecznej. Ponadto z oceny pracownika socjalnego wynika, że J. S. nie ma czasu na przeprowadzenie aktualizacji wywiadu środowiskowego, gdyż jak wyjaśnia: "jest bardzo zajęta, a będzie jeszcze bardziej zajęta".

Powołując się ponadto na liczne przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 ze zm.) oraz dokonując analizy całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło, iż w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił stronie podstawy przyznania świadczenia w wysokości niższej niż skala żądań odwołującej się. Kolegium wyjaśniło, iż MOPS w S. na pomoc z Programu Rządowego na miesiące X, XI, XII 2009 r. dysponowało kwotą [...] zł miesięcznie, zaś średnia liczba ubiegających się o pomoc, to [...] rodzin miesięcznie, dla jednego gospodarstwa domowego organ dysponował kwotą [...] zł miesięcznie z tym, że dla jednoosobowych gospodarstw domowych przeznaczana była kwota [...] zł miesięcznie, dla rodzin ok. [...] zł miesięcznie. Ponadto, jak wynika z wyjaśnień organu pierwszoinstancyjnego, za 9 miesięcy 2009 r., według sprawozdań z pomocy z Rządowego Programu, skorzystało [...] osoby, wydatkowano [...] zł, co średnio na jeden miesiąc, na jedną osobę wynosi [...] zł, w tym z pomocy w formie zasiłków celowych na zakup [...] skorzystało [...] rodzin z [...] osobami w tych w rodzinach, co średnio na jedno gospodarstwo domowe wynosi [...] zł. Kolegium stwierdziło, iż jak wynika z akt sprawy, J. S. na miesiąc listopad 2009 r. złożyła [...] wniosków z prośbą o udzielnie pomocy materialnej na łączną kwotę [...] zł. W ocenie Kolegium uprawnienia wynikające z przepisów ustawy o pomocy społecznej mają charakter subsydiarny, czyli uzupełniający własne środki, możliwości i uprawnienia osoby objętej systemem świadczeń z pomocy społecznej. Nie oznacza to zatem, że pomoc społeczna winna pokrywać wszystkie potrzeby osób i rodzin wnioskujących o udzielenie takiej pomocy. Możliwość zaspokojenia tych potrzeb jest niewątpliwie zdeterminowana posiadanymi przez gminę środkami pieniężnymi, bowiem nie może dać więcej, niż posiada. Zdaniem Kolegium udzielenie zasiłku celowego w kwocie wyższej niż przewidziana na każdego wnioskującego, znacznie zmniejszyłoby zdolność MOPS w S. do świadczenia tej formy pomocy innym potrzebującym.

Ponadto Kolegium podniosło, iż łączna wysokość pomocy udzielonej przez MOPS w S. na miesiąc listopad 2009 r. wynosiła [...] zł, a więc była wyższa od najniższej emerytury (tj. [...] zł brutto) i pozwalała odwołującej się na egzystencję w warunkach odpowiadających godności człowieka.

Po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji materialnej odwołującej się, Kolegium stwierdziło, iż organ pierwszej instancji, wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył przepisów prawa materialnego i nie przekroczył granic uznania administracyjnego.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła J. S., nie zgadzając się ze stanowiskiem organu i twierdząc, że jest ona nietrafna.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie z tego powodu, że treść rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji nie odpowiada treści jej uzasadnienia. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. rozpoznało odwołanie J. S. od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego na [...] na miesiąc listopad 2009 r. w kwocie [...] zł (str. 2 i 3 decyzji). Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję SKO powołało zaś w osnowie (treści rozstrzygnięcia - str. 1) decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. Ta ostatnia decyzja z kolei, jak wynika z akt sprawy, rozstrzygała o jedenastu innych wnioskach skarżącej w sprawie zasiłków celowych i od niej również zostało wniesione odwołanie. I choć rozbieżność pomiędzy treścią uzasadnienia i treścią rozstrzygnięcia prawdopodobnie jest wynikiem oczywistej omyłki, to jednak dotyczy okoliczności istotnej, która nie podlega sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 K.p.a. (sprostowania takiego zresztą nie było) i powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. W razie sprzeczności pomiędzy sentencją (rozstrzygnięciem) decyzji a jej uzasadnieniem, za miarodajną należy przyjmować treść rozstrzygnięcia, a nie odwrotnie (zob. wyrok NSA z dnia 15 sierpnia 1985 r. sygn. akt IV SA 730/85, GAP 1987, nr 3, poz. 43). "Niedopuszczalne jest obejmowanie instytucją sprostowania (art. 113 § 1 k.p.a.) omyłek popełnionych przez organ administracji publicznej w określeniu okoliczności mogących rzutować na ocenę legalności decyzji kończącej konkretne postępowanie, zwłaszcza gdy omyłki te powodują sprzeczność pomiędzy sentencją a uzasadnieniem" (por. wyrok NSA z 20.02.2001 r. IV SA 2746/98, ONSA 2002/98/1071).

W sytuacji, kiedy porównanie osnowy decyzji i jej uzasadnienia nasuwa wątpliwości, od której decyzji organ II instancji rozpoznał odwołanie i którą decyzję utrzymał w mocy decyzją zaskarżoną następnie do sądu, sąd uznał, że takie rozstrzygnięcie narusza art. 107 § 1 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. "Rozstrzygnięcie, zwane także osnową lub sentencją decyzji, powinno być sformułowane jasno i precyzyjnie, aby było zrozumiałe dla stron bez uzasadnienia, które nie zawsze musi być składnikiem decyzji. Decyzja organu administracji nakładająca na stronę postępowania administracyjnego obowiązek określonego zachowania powinna obowiązek ten wyrażać precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji" (zob. wyrok NSA z 22.01.2009 r. II OSK 1923/07, LEX 478303). To samo, zdaniem sądu, można odnieść do wymogów stawianych rozstrzygnięciu organu II instancji, wydawanemu na gruncie art. 138 K.p.a.

Ustosunkowanie się w takiej sytuacji do oceny legalności odmowy przyznania skarżącej zasiłku celowego na [...] należy uznać za przedwczesne, dopóki w sposób jednoznaczny nie zostanie rozstrzygnięte jej odwołanie.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c) i art. 152 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.