Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 858/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, 77, 80, 107 par 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 124 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2015 poz 1774
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. sprawy ze skargi M.R. i Z.J. na decyzję Wojewody [....] z dnia 15 czerwca 2016 r., znak: [....] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z 23 listopada 2015 r. nr [...] Starosta orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,20 ha, poł. w obr. W., gm. K. w granicach działki na [...] o pow. 0,15 ha, poł. w obr. W., gm. K. (wydzielonej niezatwierdzonym aktualnie podziałem dokonanym decyzją Wojewody nr [...] o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej z 18 lutego 2015 r.), objętej księgą wieczystą nr [...]), stanowiącej własność M. R., poprzez udzielenie zezwolenia spółce [...] S.A. z siedzibą w W. na wstęp na nieruchomość w celu realizacji inwestycji pn.: "Modernizacja linii [...], etap odcinek Z.-K.-K. Przetarg nr [...] -Modernizacja odcinka T.-K. km [...]"- przebudowa szlaku T.-K. w km 33,200 - 44,800, a dokładnie w celu wykonania prac polegających na przebudowie przyłącza sieci wodociągowej, tj. zmianie lokalizacji przyłącza poprzez przesunięcie go o 4 m w kierunku wschodnim, które będzie realizowane z rur DN 50, PE100 PN 10 SDR17 o długości 21 m i włączeniem go w istniejący fragment przyłącza PCV 0 40 mm, oraz usunięciu zbędnego fragmentu przyłącza z rur PCV 0 40 mm o długości 11 m, przy czym powierzchnia zajętości działki po wykonaniu prac (strefa ochronna x długość sieci) będzie wynosić 21 m2, długość sieci jaka powstanie będzie wynosić 21 m, szerokość strefy ochronnej będzie wynosić Im, głębokość sieci jaka powstanie będzie wynosić 1,1 m, natomiast powierzchnia zajętości działki na czas prowadzenia prac będzie wynosić 82 m2, (zgodnie z załącznikiem graficznym do decyzji Starosty z 23 listopada 2015 r.), na okres od dnia 1 września 2016 r. do dnia 30 września 2016 r. - w stosunku do M. R.

Ponadto Starosta zobowiązał spółkę [...] S.A. z siedzibą w W. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu robót oraz poinformował, że spółka zobowiązana jest do wypłaty odszkodowania na rzecz właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], poł. w obr. W., gm. K., za ewentualne szkody powstałe wskutek prac budowlano-montażowych, jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty.

Organ I instancji poinformował również, że w przypadku braku porozumienia stron, odszkodowanie ustala starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, na wniosek właściciela nieruchomości zgodnie z zasadami obowiązującymi przy wywłaszczaniu nieruchomości po wykonaniu prac oraz, że stosownie do art. 124 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami - "właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń (...)", ponadto - stosownie do art. 124 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami - "decyzja ostateczna stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej". Starosta poinformował zarazem, iż jego decyzja z 23 listopada 2015 r. znak [...] podlega wykonaniu zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości W. w Gminie K., w jej granicach administracyjnych z wyłączeniem terenów objętych zmianami planu po roku 1995, zatwierdzonymi odpowiednimi uchwałami Rady Miejskiej w K.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że spółka [...] S.A. z siedzibą w W. w piśmie z 13 maja 2015 r. wystąpiła do Starosty z wnioskiem o wydanie, w trybie o którym mowa w art. 124 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] (powstałej z działki nr [...]) o pow. 0,15 ha, stanowiącej własność M. R., poprzez zezwolenie na przebudowę przyłącza wody w ramach projektu "Modernizacja linii [...], etap odcinek Z.—K.-K. Przetarg nr [...] - Modernizacja odcinka T.- K. km 29.110 + 46.700 linii [...]"- przebudowa szlaku T.- K. w km 33,200 - 44,800. Następnie powyższy wniosek został uzupełniony pismem z 1 lipca 2015 r. w którym wniesiono o ograniczenie praw do działki nr [...] o pow. 0,20 ha, poł. w obr. W. gm. K. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że w związku z kolizją realizowanej drogi objazdowej oraz zjazdu do nieruchomości (w ramach decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z 11 czerwca 2015 r.) zachodzi konieczność przebudowy istniejącej sieci wodociągowej 0 90 mm wraz z fragmentem przyłącza 0 40 mm. Przebudowywany fragment przyłącza sieci wodociągowej realizowany na działce nr [...] będzie wykonany z rur DN50 PE100 PN10 SDR17 o długości 21 m i zostanie włączony do istniejącego fragmentu przyłącza PCV 0 40 mm. Rozbiórce ulegnie odcinek przyłącza długości 11 m.

Wskazano również, iż zgodnie z wypisem z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr [...], poł. w obr. W., znajduje się w terenie oznaczonym M1 - tereny mieszkalnictwa zagrodowego i jednorodzinnego, ZN - tereny zieleni nieurządzonej o szczególnym znaczeniu przyrodniczym, KD - drogi (ulice) dojazdowe, w strefie G1 - obejmującej obszar górniczy wód leczniczych. Zgodnie z ww. planem na terenach określonych jako M1, jako użytkowanie dopuszczalne, przewidziano możliwość realizacji urządzeń infrastruktury technicznej.

Opisana wyżej inwestycja zamierzona na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,20 ha, w granicach działki nr [...] o pow. 0,15 ha jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości W. w Gminie K. w jej granicach administracyjnych z wyłączeniem terenów objętych zmianami planu po roku 1995, zatwierdzonymi wskazanymi przez organ uchwałami Rady Miejskiej w K.

Zgodnie z § 8 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podstawowym przeznaczeniem terenów oznaczonych symbolem M1 jest zabudowa dla rolników (zagrody) i zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (karta akt organu I instancji nr [...]). Natomiast § 8 ust. 2 pkt 3 ww. planu, jako użytkowanie dopuszczalne dla tego terenu przewiduje możliwość realizacji urządzeń infrastruktury technicznej, z zastrzeżeniem dostosowania ich do wymogów i charakteru użytkowania podstawowego jak również zachowania proporcji, aby łączna powierzchnia użytkowania dopuszczalnego nie stanowiła więcej niż 20% powierzchni działki.

Po wykonaniu prac obszar zajęty pod inwestycję wynosić będzie 21 m2.

Powierzchnia części działki nr [...] (powstałej z podziału działki nr [...]) wynosi 0,15 ha, zatem obszar przeznaczony pod posadowienie urządzeń infrastruktury technicznej na działce nie przekracza 20% jej powierzchni, a urządzenia te nie kolidują z wymogami i charakterem użytkowania podstawowego, bowiem stanowią elementy sieci wodociągowej, które stanowią wyposażenie infrastruktury technicznej związanej z mieszkalnictwem zagrodowym i jednorodzinnym.

Ponadto w § 14 ust. 2 pkt 4 tego planu, dla terenu ZN (tereny zieleni nieurządzonej o szczególnym znaczeniu przyrodniczym), jako użytkowanie dopuszczalne dla tego terenu, przewidziano możliwość realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, pod warunkiem jej dostosowania do charakteru i wymogów użytkowania podstawowego. Również dla terenów KD (drogi (ulice) dojazdowe), plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje, w ramach użytkowania dopuszczalnego, możliwość lokalizacji ciągów infrastruktury technicznej oraz obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej o charakterze lokalnym (§19 ust. 6 pkt 2) - karty akt organu I instancji nr [...]).

Organ I instancji przy wydawaniu zaskarżonej decyzji z 23 listopada 2015 r. uwzględnił również fakt, iż rokowania przeprowadzone w tym zakresie pomiędzy inwestorem a właścicielem przedmiotowej nieruchomości nie przyniosły rezultatu w postaci wyrażenia zgody na zaproponowany w projekcie przebieg planowanej inwestycji polegającej na przebudowie przyłącza sieci wodociągowej w obszarze przedmiotowej nieruchomości.

Właścicielka nieruchomości oznaczonej, jako działka nr [...] (powstałej z podziału działki nr [...]) M. R. nie wyraziła zgody na wejście na teren ww. działki. Ponadto podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej 27 sierpnia 2015 r. M. R. wniosła do protokołu, iż nie wyraża zgody na wykonanie prac na przedmiotowej działce (karty akt organu I instancji nr [...]).

Odwołanie od decyzji Starosty z 23 listopada 2015 r. znak [...] złożyła M. R. z uwagi na: "(...) źle wykonane pomiary na przedmiotowej działce, co skutkuje złym zaprojektowaniem zjazdu do budynku na przyłączu wodnym (...)".

Wojewoda decyzją z dnia 15 czerwca 2016 r., znak [...] na podstawie art. 9a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015, poz.1774 ) oraz art. 138 § l pkt 2 w związku z art. 105 § l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23.) uchylił zaskarżoną decyzję Starosty z 23 listopada 2015 r. znak [...] w całości i orzekł:

1) o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,15 ha, poł. w obr. W., gm. K. (powstałej z działki nr [...] o pow. 0,20 ha, poł. w obr. W., gm. K., objętej księgą wieczystą nr [...]), stanowiącej własność M. R., poprzez udzielenie zezwolenia spółce [...] S. A. z siedzibą w W. na wstęp na przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji pn.: "Modernizacja linii [...], etap odcinek Z.-K.-K. Przetarg nr [...] - Modernizacja odcinka T.- K. km 29.110+46.700 linii [...]" - przebudowa szlaku T.-K. w km 33,200 - 44,800, a dokładnie w celu wykonania prac polegających na przebudowie przyłącza sieci wodociągowej, tj. zmianie lokalizacji przyłącza poprzez przesunięcie go o 4 m w kierunku wschodnim, które będzie realizowane z rur DN 50, PE100 PN 10 SDR17 o długości 21 m i włączeniem go w istniejący fragment przyłącza PCV 0 40 mm, oraz usunięciu zbędnego fragmentu przyłącza z rur PCV 0 40 mm o długości 11 m, przy czym powierzchnia zajętości działki po wykonaniu prac (strefa ochronna x długość sieci) będzie wynosić 21 m2, długość sieci, jaka powstanie będzie wynosić 21 m, szerokość strefy ochronnej będzie wynosić 1 m, głębokość sieci jaka powstanie będzie wynosić 1,1 m, natomiast powierzchnia zajętości działki na czas prowadzenia prac będzie wynosić 82 m2 (zgodnie z załącznikiem stanowiącym integralną część decyzji Starosty z 23 listopada 2015 r.) - w terminie 45 dni od daty rozpoczęcia przez [...] S.A. z siedzibą w W. robót budowlanych na ww. nieruchomości;

2) umorzył postępowanie w pozostałym zakresie orzeczonym w decyzji Starosty z 23 listopada 2015 r. znak [...], dotyczącym zobowiązania spółki [...] S.A. z siedzibą w W., do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu robót.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z kolei ust. 3 powołanego przepisu wskazuje, iż: "udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań."

Organ odwoławczy podkreślił, że ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: tego aby zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz tego aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie ww. decyzji, dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tą osobę nieruchomości w sposób dobrowolny.

Jak wynika z dokumentacji stanowiącej akta sprawy, do wniosku złożonego przez spółkę [...] S.A. z siedzibą w W. załączono pismo z 23 kwietnia 2015 r., (karta akt organu I instancji nr [...]) kierowane do M. R., w którym zaproszono właścicielkę działki nr [...] ( z której powstała działka nr [...]), poł. w obr. W., M. R., na negocjacje z inwestorem w sprawie ustalenia warunków na wyrażenie przez właściciela nieruchomości zgody na czasowe zajęcie fragmentu nieruchomości, w związku z inwestycją oraz protokół z negocjacji z 11 maja 2015 r., w którym brak jest zgody właścicielki przedmiotowej działki na wejście na teren swojej działki w powyżej wskazanym celu. Jednocześnie, M. R. odmówiła podpisania protokołu - karty akt organu I instancji nr l – [...]).

Dalej wskazano na poglądy wyrażane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że o spełnieniu wymogu rokowań można mówić już wówczas, gdy nastąpi wzajemne poinformowanie się obu stron o swoich stanowiskach i możliwym zakresie wzajemnych ustępstw celem zawarcia umowy lub innego satysfakcjonującego obie strony rozwiązania zasad korzystania z danej nieruchomości. Rokowania, o których mowa w art. 124 u.g.n., nie oznaczają jedynie formalnego prowadzenia rokowań z udziałem obu stron. Mogą one określać również wymianę pism obu stron lub stanowisk w sprawie dotyczącej wyrażenia zgody na zajęcie nieruchomości. Jeżeli jedna ze stron (inwestor) zwraca się do właściciela nieruchomości z propozycją wyrażenia zgody na zajęcie nieruchomości w związku z budową magistrali wodociągowej na zaproponowanych przez siebie warunkach, a druga strona (właściciel) stanowczo temu się sprzeciwia wyraźnie wskazując, że tak zaproponowane warunki są nie do przyjęcia, wówczas inwestor nie musi dalej prowadzić rokowań.

Zdaniem Wojewody wnioskodawca dopełnił obowiązku przeprowadzenia rokowań o których mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n.

Z kolei celem stwierdzenia realizacji drugiej ze wskazanych przesłanek, tj. zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym lub-w przypadku jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, należy wskazać, iż decyzją Wojewody z 18 lutego 2015 r. znak [...] ustalona została lokalizacja linii kolejowej dla inwestycji pn.: przebudowa szlaku T.- K. w km 33,326 - 44,800 linii [...] w ramach projektów: Modernizacja linii [...] etap II, etap odcinek Z. — K.-K. Przetarg nr [...] — Modernizacja odcinka T. – K. km 29.110 + 46.700 linii [...] oraz Modernizacji linii [...], etap II odcinek Z.-K.-K.. Przetarg nr [..] — Sygnalizacja dla obszaru: [...] J.: [...] T.; [...] K. (0,000-6,847 linii nr [...]) oraz (km 15,810-67,636 linii nr [...]). Powyższa decyzja zatwierdza ponadto podziały nieruchomości na potrzeby ww. inwestycji (w tym podział przedmiotowej nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...], na działki nr [...] i nr [...]) - karta akt organu I instancji nr [...]. Działka nr [...] położona jest w liniach rozgraniczających teren inwestycji z przeznaczeniem pod linię kolejową i w wyniku podziału nieruchomości lub w wyniku przejęcia stanowić będzie własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym [...] S.A. Powyższa decyzja Wojewody z 18 lutego 2015 r. m.in. w części obejmującej podział działki nr [...], obr. W. - na działki nr [...] i nr [...], została utrzymana ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 16 lipca 2015 r. znak [...] (karty akt organu I instancji nr [...]).nr [...] pozostaje własnością dotychczasowego właściciela. W treści Działka powołanej decyzji Nr [...] Wojewody z 18 lutego 2015 r. - w części utrzymanej w mocy w pkt. III decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 16 lipca 2015 r. - wskazano: "Działki położone poza liniami rozgraniczającymi pozostające w dotychczasowym użytkowaniu, przeznaczone pod przebudowę infrastruktury, na których inwestor będzie mógł prowadzić roboty budowlane w oparciu o uzyskane przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nimi na cele budowlane lub też w oparciu o zezwolenia uzyskane w innym trybie (w nawiasie podano numer działki przed podziałem): (...) Obręb Nr [...] W. -powiat k.: (...) [...] ([...] (...)".

Dalej wskazano, że ustalenia ostatecznej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego (której szczególnym rodzajem jest decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej), są wiążące w postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. (por. np. wyroki NSA z 27 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 664/08, LEX nr 535260 i z 15 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2587/12, LEX nr 11480888), w związku z czym nie może również budzić wątpliwości okoliczność, iż przedmiotowa inwestycja posiada znaczenie nie tylko lokalne, ale również regionalne, krajowe i międzynarodowe, bowiem stanowi fragment większego założenia inwestycyjnego — realizując przy tym cele publiczne określone w art. 6 pkt 2 u.g.n. (budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń) oraz w art. 6 pkt 1a (wydzielenie gruntów pod linie kolejowe oraz ich budowa i utrzymanie).

Ponadto stwierdzono, że inwestycja zamierzona na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,15 ha, poł. w obr. W. gm. K., (powstałej z podziału działki nr [...]), polegająca na realizacji ww. inwestycji, a dokładnie w celu wykonania prac polegających na przebudowie przyłącza sieci wodociągowej, tj. zmianie lokalizacji przyłącza poprzez przesunięcie go o 4 m w kierunku wschodnim, które będzie realizowane z rur DN 50, PE100 PN 10 SDR17 o długości 21 m i włączeniem go w istniejący fragment przyłącza PCV 0 40 mm, oraz usunięciu zbędnego fragmentu przyłącza z rur PCV 0 40 mm o długości 11 m, (w związku z kolizją realizowanej drogi objazdowej oraz zjazdu do nieruchomości i konieczności wykonania ww. prac) - jest również zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości W. w gm. K. (Uchwała Rady Miejskiej w K. nr [...] z 25 czerwca 2009 r. Dz. U. W.M. nr 473, poz. 3509 z dnia 10 sierpnia 2009 r.) w jej granicach administracyjnych z wyłączeniem terenów objętych zmianami planu po roku 1995 które zostały zatwierdzone uchwałami Rady Miejskiej w K.

Zdaniem organu odwoławczego należy przyjąć, że w sprawie zostały spełnione obie przesłanki wynikające z regulacji prawnych zawartych w art 124 ust. 1 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uzależniające udzielenie przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie stanowiące cel publiczny, na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości.

Odnosząc się natomiast do podniesionego w odwołaniu zarzutu, iż: "(...) źle wykonane pomiary na przedmiotowej działce, skutkują złym zaprojektowaniem zjazdu do budynku na przyłączu wodnym (...)", to należy zgodzić się ze stanowiskiem zajętym w tej kwestii przez organ I instancji, że budowa zjazdu jest częścią inwestycji przewidzianej w decyzji Wojewody nr [...] o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej z 18 lipca 2015 r., oraz decyzji Wojewody o pozwoleniu na budowę nr [...] z 11 czerwca 2015 r., zatem nie może być przedmiotem oceny przez organy administracyjne I i II instancji w trakcie postępowania administracyjnego dotyczącego wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości, poprzez udzielenie zezwolenia spółce [...] S.A. z siedzibą w W. na wstęp na nieruchomość w celu realizacji inwestycji. Obecnie prowadzone postępowanie nie weryfikuje, bowiem prawidłowości ani zasadności posadowienia zjazdu do nieruchomości, zatem argumenty strony odwołującej się nie mogą zostać uwzględnione.

Jednakże, jak wskazuje organ II instancji pomimo powyższych ustaleń co do prawidłowości rozstrzygnięcia Starosty w omawianej części, zaskarżoną decyzję należało jednak uchylić w całości (pkt I) i orzec w sposób przedstawiony w pkt. II ppkt 1 i 2 sentencji, ze względu na: złożenie przez inwestora, bezpośrednio do tut. organu, w trakcie postępowania odwoławczego, pism z: 20 stycznia 2016 r., 27 stycznia 2016 r., 1 lutego 2016 r. oraz 24 marca 2016 r., w których inwestor, "z uwagi na przedłużanie się terminów uzyskania pozostałych decyzji administracyjnych oraz koniecznością wyłonienia Wykonawcy robót budowlanych w drodze nowej procedury przetargowej", doprecyzował termin wykonania robót w terenie obejmujących przedmiotową nieruchomość na okres 45 dni, od daty rozpoczęcia robót budowlanych; oraz z uwagi na wadliwość decyzji Starosty z 23 listopada 2015 r. znak [...], orzekającej o zobowiązaniu spółki [...] S.A. z siedzibą w W., do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu robót".

Organ odwoławczy, odnosząc się do sprecyzowania zakresu czasowego, w którym prawa właścicieli nieruchomości mają zostać ograniczone, podzielił w tym zakresie linię orzeczniczą sądów administracyjnych, zgodnie z którą - z uwagi na jednoznaczną treść przepisu art. 124 ust. 1 i następnych u.g.n. (zwłaszcza w zestawieniu z treścią przepisów art. 124b oraz art. 126 ust. 1 u.g.n., w których wyraźnie mowa jest o terminie zajęcia na okres "nie dłuższy niż 6 miesięcy") - brak podstaw prawnych do wskazywania w decyzji szczegółowego terminu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości (tak w wyrokach: WSA w Gliwicach 5 lutego 2015 r., sygn. II SA/G1 1137/14; WSA w Kielcach 29 kwietnia 2015 r., sygn. II SA/Ke 267/15). Powyższe wynika z istoty i funkcji omawianej regulacji, która z jednej strony zezwala na wykonanie określonych obiektów na nieruchomości, a z drugiej - wprowadza ograniczenia w sposobie korzystania z tej nieruchomości tak długo, jak istnieją wybudowane urządzenia i decyzja pozostaje ujawniona w księdze wieczystej (art. 124 ust. 7), a ponadto statuuje obowiązek właściciela nieruchomości do jej udostępnienia właścicielowi sieci lub urządzeń do ich naprawy lub konserwacji (art. 124 ust. 6).

Ponadto wskazano, że obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zakończeniu robót - a w przypadku, jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, inwestor zobowiązany jest do zapłaty odszkodowania, o którym mowa w art. 128 ust. 4 u.g.n. - wynika z mocy samego prawa (art. 124 ust. 4 u.g.n.). Podobnie z mocy prawa (art. 124 ust. 6 u.g.n.) właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. l i obowiązek ten podlega egzekucji administracyjnej.

Orzekanie w tej kwestii przez organ I instancji było niezasadne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji w tym zakresie i umorzeniem postępowania przed organem I instancji w tej części (pkt I i II ppkt 2).

Zwrócono uwagę, że organ I instancji w sposób niezasadny uznał, iż stronami przedmiotowego postępowania w sprawie o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] (powstałej z działki nr [...]), są również właściciele działek: nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr, W., gm. K., z uwagi na wpisaną w dziale III księgi wieczystej nr [...] (obejmującej działkę nr [...]), służebność gruntową polegającą na prawie przechodu i przejazdu pasem szerokości 3,5 metra przez działkę nr [...] wzdłuż północnej granicy od strony torów kolejowych z granicą [...], na rzecz każdoczesnych właścicieli i posiadaczy działek: nr [...], nr [...] i nr [...] poł. w obr. W. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości dotyczy zawsze określonej (terytorialnie) części nieruchomości. W przedmiotowej sprawie tak wnioskiem inwestora, jak i rozstrzygnięciem organu I instancji objęta była część nieruchomości oznaczonej pierwotnie, jako działka nr [...], która wskutek podziału dokonanego decyzją Wojewody z 18 lutego 2015 r. znak [...], częściowo utrzymaną w mocy, a częściowo zmienioną ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 16 lipca 2015 r. znak [...], zmieniła w omawianej części oznaczenie na działkę nr [...], która jak wynika z akt sprawy nie była obciążona ograniczonym prawem rzeczowym przysługującym każdoczesnym właścicielom i posiadaczom działek: nr [...], nr [...] i nr [...], poł. w obr. W.

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyły jedną, wspólną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. R. i Z. J. Zarzuciły jej naruszenie art. 156 § 1 pkt 4) k.p.a. albowiem decyzja przejmuje własność nieruchomości osoby niebędącej stroną w sprawie, a także naruszenie art. 124 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami aIbowiem rokowania, o jakich mowa w tym przepisie prowadziła osoba nie będąca jeszcze inwestorem, jako że decyzja Wojewody z dnia 18 lutego 2015 roku znak [...] która ma uprawomocniać i uzasadniać przedmiotową inwestycję (tzn. konieczność dokonania prac objętych zaskarżoną decyzją) nie jest prawomocna, a postępowanie w tej sprawie nadal się toczy. Na podstawie tych zarzutów skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi wskazały, że planowana jest inwestycja modernizacji linii kolejowej pod nazwą "Przebudowa szlaku T.-K." objęta decyzją Wojewody z dnia 18 Iutego 2015 r. nr [...] która jednak w chwili obecnej nie jest prawomocna z uwagi na jej uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na dowód czego przedłożyły kopię wyroku z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. IV SA/Wa 2971/15.

Zaskarżona decyzja pozostaje w bezpośrednim związku z tą decyzją uchyloną następnie przez WSA w Warszawie.

Niezależnie od powyższego, decyzja została skierowana w stosunku do gruntu który od co najmniej 1975 roku jest w samoistnym posiadaniu skarżącej Z. J. Świadczy o tym nie tylko ogrodzenie na murowanej podmurówce lecz i szpaler starych ponad 30 letnich drzew posadowiony w faktycznej granicy.

Wykonanie inwestycji musi spowodować naruszenie (zniszczenie) własności podmurówki, ogrodzenia stanowiącego własność Z. J. (osoby trzeciej) a co samo w sobie narusza prawa osoby trzeciej - strony, która nie brała udziału w tym postępowaniu administracyjnym.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (por. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.".

Kontrolując zaskarżone orzeczenie z punktu widzenia powyższych zasad, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa a złożona skarga bezzasadna.

Stosownie do art. Art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami ( t.j. Dz.U.2015 poz.1774 z dnia 3.11.2015 r):

Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (ust. 1) .Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, udziela zezwolenia z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej (ust 2) .Udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań (ust. 3). Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 (ust 4) . Decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Wpisu dokonuje się na wniosek starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, lub organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli zezwolenie było udzielone na wniosek tej jednostki (ust 7).

Zgodnie z ust 1 cytowanego przepisu decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości może być wydana w sytuacji, gdy jest to zgodne z planem miejscowym a w przypadku braku tego planu, gdy wynika z decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego.

Plan miejscowy dla W. w gminie K. (Uchwała Rady Miejskiej w K. nr [...] z 25 czerwca 2009 r. Dz. U. W.M. nr 473, poz. 3509 z dnia 10 sierpnia 2009 r.) przewiduje możliwość realizacji celu publicznego na nieruchomości stanowiącej własność skarżącej (k – [...] akt adm.). Działka nr [...], położona w miejscowości W., znajduje się w terenie oznaczonym M1 - tereny mieszkalnictwa zagrodowego i jednorodzinnego, ZN - tereny zieleni nieurządzonej o szczególnym znaczeniu przyrodniczym, KD - drogi (ulice) dojazdowe, w strefie G1 - obejmującej obszar górniczy wód leczniczych. Zgodnie z postanowieniami planu na terenach określonych symbolem M1, jako użytkowanie dopuszczalne, przewidziano możliwość realizacji urządzeń infrastruktury technicznej (§ 8 ust 2 pkt 3 planu) podobnie jak na obszarach oznaczonych symbolem ZN – sieci i urządzeń infrastruktury technicznej (§14 ust 2 pkt 4 planu) a w terenie tras komunikacyjnych KD urządzeniami towarzyszącymi mogą być ciągi infrastruktury technicznej oraz obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej o charakterze lokalnym (§19 ust 6 pkt 2). Działka przylega do terenu o przeznaczeniu KK - pod linie kolejowe wraz z zapleczem.

Pojęcie "inwestycji celu publicznego" zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U.2016 poz. 778). Pod tym pojęciem należy rozumieć "działanie o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitarnym (obejmującym obszar metropolitarny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. Art. 6 ust 1 a i 3 tej ustawy celem publicznym między innymi jest: wydzielenie gruntów pod linie kolejowe oraz ich budowa i utrzymanie oraz budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, gromadzenia, przesyłania, oczyszczania i odprowadzania ścieków oraz odzysku i unieszkodliwiania odpadów, w tym ich składowania.

Dla prawidłowej oceny spełnienia przesłanki "inwestycji celu publicznego" konieczne jest ustalenie istnienia 2 elementów których łączne wystąpienie pozwala na pozytywne zakwalifikowanie danej inwestycji jako inwestycji celu publicznego. Pierwszy to przedmiot inwestycji - realizacja celu wskazane w art. 6 u.g.n., drugi przypisanie inwestycji znaczenia, co najmniej lokalnego.

W ocenie Sądu niewątpliwie planowana modernizacja linii [...] odcinek T.- K. oraz wykonanie prac polegających na przebudowie przyłącza sieci wodociągowej – zmianie jego lokalizacji, wypełnia pojęcie celu publicznego o jakim mowa w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami i mieści się w pojęciu "inwestycji celu publicznego" w rozumieniu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż jest inwestycją mającą zasięg ponad lokalny i w ten sposób urzeczywistnia interes publiczny istotny dla społeczności lokalnej i ponad lokalnej.

W kontrolowanej sprawie, wbrew twierdzeniom skargi wyczerpany został tryb negocjacji. Zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wydanie decyzji ograniczającej prawo własności może nastąpić, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Niemożność uzyskania zgody właściciela zachodzi wówczas, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Postępowanie z art. 124 ust. 1 ma na celu zawarcie między stronami stosownej umowy. Wyrażenie zgody przez właściciela w sprawie wejścia na teren zastępuje pozwolenie, o którym mowa w art. 124 ust. 1 ustawy. Jeżeli zatem, mimo prowadzonych rokowań, nie doszło do zawarcia umowy, to jest to równoznaczne z tym że właściciel nie wyraził zgody na wykonywanie prac. Zgodę uprawnionego należy rozumieć, jako zawarcie umowy cywilnoprawnej, która pozwoli w sposób sprawny i bezkonfliktowy zrealizować cele publiczne, określone w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Oświadczenie woli właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości podlegającej wywłaszczeniu winno być jasne, tak aby nie wywoływało najmniejszych wątpliwości co jego znaczenia. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie rokowania przeprowadzone pomiędzy inwestorem a właścicielką nieruchomości M. R. nie przyniosły rezultatu w postaci wyrażenia zgody na zajęcie działki pod przebudowę istniejącej infrastruktury lub demontaż istniejących elementów w postaci przeprowadzenia robót budowlanych na działce celem przebudowy przyłącza wodociągowego do budynku. Pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r., (karta nr [...] akt organu I instancji) kierowanym do M. R., zaproszono właścicielkę działki nr [...] w W. (z której powstała działka nr [...] zgodnie z decyzją Wojewody Nr [...] z dnia 18 lutego 2015 r) – M. R., na negocjacje z inwestorem w sprawie ustalenia warunków na wyrażenie przez właściciela nieruchomości zgody na czasowe zajęcie fragmentu nieruchomości, w związku z inwestycją. Z protokołu negocjacji z 11 maja 2015 r., wynika że brak jest zgody właścicielki działki na zajęcie nieruchomości i przeprowadzenie prac budowlanych. M. R. odmówiła podpisania protokołu ( karty [...] akt organu I instancji). Ponadto podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej 27 sierpnia 2015 r. M. R. jednoznacznie wskazała (co zapisano w protokole) że nie wyraża zgody na wykonanie prac na swojej działce (karta [...] akt organu I instancji).

Decyzją Wojewody z 18 lutego 2015 r. znak [...] ustalona została lokalizacja linii [...] dla inwestycji pn.: przebudowa szlaku T.- K. w km 33,326 - 44,800 linii [...] w ramach projektów: Modernizacja linii [...] etap II, etap odcinek Z. — K.-K. Przetarg nr [...] — Modernizacja odcinka T.- K. km 29.110 + 46.700 linii [...] oraz Modernizacji linii [...], etap II odcinek Z.-K.-K. Przetarg nr [...] — Sygnalizacja dla obszaru: [...] J.: [...] T.; [...] K. (0,000-6,847 linii nr [...]) oraz (km 15,810-67,636 linii nr [...]). Powyższa decyzja zatwierdziła ponadto podziały nieruchomości na potrzeby inwestycji (w tym podział nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...] - na działki nr [...] i nr [...], karta nr [...] akt organu I instancji) Działka nr [...] położona jest w liniach rozgraniczających teren inwestycji z przeznaczeniem pod linię kolejową i w wyniku podziału nieruchomości lub w wyniku przejęcia stanowić będzie własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym [...] S.A. Decyzja Wojewody z 18 lutego 2015 r. m.in. w części obejmującej podział działki nr [...], obr. W. - na działki nr [...] i nr [...], została utrzymana ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 16 lipca 2015 r. znak [...] (karty [...] akt organu I instancji). Działka nr [...] pozostaje własnością dotychczasowego właściciela.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2016 r sygn. akt IV SA/Wa 2971/15 uchylił decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 16 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji linii kolejowej.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę kasacyjną od tego wyroku Sądu Wojewódzkiego - wyrokiem z dnia 18 października 2016 r., II OSK 2089/16 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Na dzień rozpoznania i rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej ustalenia ostatecznej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, były zatem wiążące w kontrolowanym postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na podstawie art. 124 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wbrew twierdzeniom skargi negocjacje z właścicielką prowadził uprawniony inwestor [...] z siedzibą w W. a ostateczne stanowisko właścicielki uprawniało inwestora do wystąpienia ze stosownym wnioskiem do organu. Nie ma wątpliwości, że [...] Spółka Akcyjna w W. jest inwestorem zamierzonego przedsięwzięcia, bowiem nie ma na to wpływu sama okoliczność posiadania bądź braku określonych rozstrzygnięć sądowych czy administracyjnych. O przymiocie inwestora decyduje już, bowiem samo posiadanie zamiaru inwestycyjnego i jego stanowcze uzewnętrznienie. Sam zamiar wystąpienia z wnioskiem o wydanie zezwolenia jest już wystarczającym powodem do przeprowadzenia rokowań z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości w rozumieniu art. 124 ust 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

W tej sytuacji w pełni dopuszczalne było ograniczenie prawa własności, w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem plan miejscowy dla miejscowości W. w gm. K. przewiduje na nieruchomości stanowiącej własność skarżącej możliwość realizacji celu publicznego poprzez realizację urządzeń infrastruktury technicznej. Poza tym z uwagi na rozmiar i charakter przedsięwzięcia wydana została ostateczna decyzja o lokalizacji celu publicznego – linii kolejowej, w której orzeczono również o podziale działek na potrzeby prowadzonej inwestycji.

Jednocześnie zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 marca 2005 r OSK 1216/04 - z istoty zezwolenia z art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wynika, że może być ono wydane przed rozpoczęciem na danej, ściśle określonej nieruchomości konkretnego procesu inwestycyjnego. Obowiązkiem organów administracji jest więc ustalenie tych faktów. Wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez właściciela, przez wydanie zezwolenia z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce gruntami już po rozpoczęciu robót budowlanych, a tym bardziej po ich zakończeniu, jest, bowiem niedopuszczalne.

Skarżąca Z. J. była stroną postępowania przed organem I instancji jako osoba, na rzecz której przysługuje służebność drogowa i podnosiła argumenty dotyczące przebiegu wodociągu ( k – [...] akt adm.). Organ odwoławczy trafnie wyeliminował z kręgu uczestników postępowania administracyjnego osoby uprawnione ze służebności uznając, że ograniczenie własności nieruchomości i upoważnienie do wejścia w teren dotyczy innego fragmentu nieruchomości , której ustanowiona służebność nie dotyczy.

Zgodzić należy się z poglądem organu II instancji zaprezentowanym w uzasadnieniu zakażonej decyzji, że wnioskiem inwestora, jak i rozstrzygnięciem organu I instancji objęta była jedynie część nieruchomości oznaczonej pierwotnie jako działka nr [...], która wskutek podziału dokonanego decyzją Wojewody z 18 lutego 2015 r. znak [...], częściowo utrzymaną w mocy, a częściowo zmienioną ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 16 lipca 2015 r. znak [...], zmieniła w omawianej części oznaczenie na działkę nr [...], która jak wynika z akt sprawy (załącznik nr [...] do decyzji z dnia 18 lutego 2015 r k – [...] akt organu i instancji) nie była obciążona ograniczonym prawem rzeczowym polegającym na prawie przechodu i przejazdu pasem szerokości 3,5 m przez działkę [...] wzdłuż północnej granicy od strony torów kolejowych - przysługującym każdoczesnym właścicielom i posiadaczom działek: nr [...], nr [...] i nr [...] , poł. w obr. W.

Według twierdzeń skargi Z. J. zasiedziała działkę będąca przedmiotem postępowania. Taki zarzut złożony w trakcie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego nie jest wystarczający by przyznać przymiot strony postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. Ustalony stan prawny nieruchomości wynika, bowiem bezpośrednio z wpisów do księgi wieczystej [...] prowadzonej dla nieruchomości, której dotyczy postępowanie ( k – [...] akt organu i instancji). Pani Z. J. nie legitymuje się postanowieniem sądu cywilnego stwierdzającym nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie, nie posiada, zatem niezbędnego przymiotu strony, bowiem postępowanie nie dotyczy jej interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego. Samo posiadanie nieruchomości jest jedynie stanem faktycznym a interes prawny musi znajdować oparcie w przepisach prawa materialnego a także być aktualny, własny i bezpośredni.

Istotą tego interesu jest bowiem jego związek z konkretną normą prawną, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (Wyrok WSA w Warszawie z 17.07.2009 IV SA/Wa 718/09, wyrok NSA w Warszawie z 18.11.2010 I OSK 860/10)

Nie ma znaczenia samo subiektywne przekonanie skarżącej Z. J. o istnieniu jej interesu prawnego skoro jest jedynie wyłącznie faktycznie zainteresowana sposobem rozstrzygnięcia sprawy.

Z tego względu skarga w zakresie dotyczącym Pani Z. J. podlega oddaleniu na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) z powodu braku interesu prawnego, który w żaden sposób nie został wykazany.

Jak wynika z przedstawionych rozważań bezzasadne okazały się zarzuty merytoryczne podniesione w skardze, którą wywiodły wspólnie obie skarżące. W rozpatrywanej sprawie spełnione zostały obie przesłanki zawarte w art. 124 ust 1 oraz ust 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wobec tego możliwe było i zgodne z prawem udzielenie przez organ zezwolenia [...] S.A. z siedzibą w W., realizującej cel publiczny - zezwolenia na czasowe zajęcie niezbędnej do tego nieruchomości.

Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a), a rozstrzygnięcie zostało, wbrew twierdzeniom skargi, wydane w oparciu o pełny materiał dowodowy. Ocena przedstawiona przez organy administracji nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a). Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. prawidłowo uzasadnione zostało stanowisko organu, który wyjaśnił podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób, który nie budzi wątpliwości, a zebrany w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i został prawidłowo oceniony.

Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718).