Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 116/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka – Duda Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Urszula Czerwińska przy uczestnictwie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Tarnowie – Janusza Owsiaka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2014 r. sprawy ze skargi A.M. i T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 19 grudnia 2013 r. znak: [....] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy skargę oddala. [pic]


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta T. decyzją z 18 września 2013 r., na podstawie art. 54, art. 59 ust. 1, 2, art. 60 ust. 1, art. 63 ust. 2-4 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., póz. 647 z późn. zm.) na wniosek z 6 września 2010 r., uzupełniony w piśmie z 27 kwietnia 2011 r., ustalił warunki zabudowy dla Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na budowę zatoki parkingowej o wym. 35,0 m x 2,5 m (7 stanowisk postojowych) z drogą dojazdową o wym. 43,0 m x 5,0 m zakończoną placem manewrowym 7,5 m x 8,0 m oraz zawierającą dojście i przejście do przedszkola o wym. 3,0 x 2,5 m i zjazdem z ul. [...] na terenie osiedla XXV-lecia PRL w T. obejmującym działki nr nr [...] obręb [...]. Organ wskazał, że załącznik graficzny stanowi integralną część decyzji.

W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy złożony przez inwestora zawiera niezbędne określenia wyszczególnione w art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ ustalił, że inwestycja polegająca na budowie opisanego wyżej zamierzenia inwestycyjnego w myśl art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymaga ustalenia warunków zabudowy, gdyż przepisy prawa budowlanego przewidują dla tej inwestycji konieczność uzyskania pozwolenia na budowę, miasto Tarnów w obszarze wskazanym we wniosku nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy zostały spełnione. Wyznaczono granice obszaru analizowanego w odległości równej trzykrotnej szerokości frontu działki, a następnie przeprowadzono analizę funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Przeprowadzona analiza wykazała możliwość realizacji wnioskowanej inwestycji w sposób określony decyzją. Wnioskowana zatoka parkingowa z drogą manewrową i zjazdem z ul. [...] stanowi obiekt budowlany towarzyszący zabudowie mieszkaniowej i skomunikuje budynek mieszkalny wielorodzinny na działce nr [...] z drogą publiczną. Wnioskowana droga manewrowa umożliwi również dojazd do wiaty śmietnikowej zlokalizowanej na działce numer [...] . Projekt decyzji o warunkach zabudowy został przygotowany przez osobę posiadającą wymagane ustawą uprawnienia.

Organ stwierdził, że budowa drogi dojazdowej z zatoką parkingową na terenie osiedla mieszkaniowego wielorodzinnego stanowi uzupełnienie infrastruktury technicznej osiedla. Realizacja inwestycji może wpłynąć jedynie na poprawę stanu infrastruktury technicznej osiedla w zakresie komunikacji. W związku z ewentualną realizacją wnioskowanego zamierzenia ograniczeniu ulegnie powierzchnia użytkowana obecnie jako teren przedszkola, co nie wpłynie w znaczący sposób na zmianę dotychczasowej funkcji, zasad i zagospodarowania przedmiotowego terenu. Realizacja inwestycji nie wpłynie na aktualny sposób skomunikowania budynków mieszkalnych wielorodzinnych, a także budynku przedszkola z drogą publiczną. Odnosząc się do uwag i zastrzeżeń zgłoszonych przez strony postępowania organ wyjaśnił, że ustalenie warunków zabudowy następuje na wniosek inwestora i brak jest podstaw do analizowania wniosku pod kątem jego zasadności. Organ nie może zmieniać zakresu wniosku, tak więc wszelkie propozycje innych rozwiązań obsługi komunikacyjnej bloku nr [...] należy składać do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]". Organ nie może rozważać innych możliwości zagospodarowania terenu np. wybudowania ogólnodostępnego placu zabaw, ani też zmieniać zakresu inwestycji ustalając np. warunki dla drogi przeciwpożarowej o innych parametrach technicznych. Decyzja nie przesądza o zabieraniu terenu przedszkola, stwierdza jedynie że istnieje możliwość realizacji wnioskowanej inwestycji. Inwestor dołączył do wniosku kopie map w skali 1:500. Na jednej z nich wrysowano i zwymiarowano wnioskowane zamierzenie inwestycyjne. Pismem z 27 kwietnia 2011 r. uzupełnił wniosek podając szczegółowe parametry inwestycji, w tym podał wymiary miejsc postojowych i ich ilość. Z rysunku wynika, że przewiduje miejsca postojowe równolegle do drogi, a nie prostopadłe. Z wniosku inwestora wynika, że wnioskowana inwestycja będzie realizowana obok opisywanej w pismach istniejącej drogi przeciwpożarowej, na innej działce. Sprawa ewentualnej wycinki drzew zostanie zbadana na etapie pozwolenia na budowę. W aktach sprawy nie ma porozumienia mówiącego o pracach na rzecz przedszkola, ponieważ nie jest to dokument wymagany ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dokumentem takim nie jest również porozumienie zawarte pomiędzy SM "[...] " a TZDM. Sprawa poniesienia kosztów realizacji inwestycji, jak i późniejszego korzystania z miejsc postojowych, nie jest przedmiotem ustaleń decyzji. Załącznik graficzny do decyzji określa linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na

2

mapie w odpowiedniej skali, zgodnie z art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uzgodnienie projektu decyzji w zakresie art.53 ust.4 pkt. 2, 4 i 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest wymagane ponieważ działka objęta wnioskiem nie jest objęta ochroną konserwatorską, nie leży w terenie górniczym, poza tym prezydent miasta na prawach powiatu jest równocześnie zarządcą drogi. Teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze, gdyż przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, póz. 1266 z późn. zm.) nie stosuje się do gruntów położonych w granicach administracyjnych miast. W obszarze planowanej inwestycji nie występują urządzenia melioracji wodnych i grunty zmeliorowane wobec których winny być zastrzeżone dodatkowe warunki. Obszar inwestycji zgodnie z wypisami z ewidencji gruntów leży na terenach mieszkaniowych (B) i innych terenach zabudowanych (Bi).

Od decyzji odwołanie złożyli A.M. i T.M. , domagając się jej uchylenia. Wskazali, że nie zgadzają się na wybudowanie parkingu z drogą dojazdową i manewrową. Decyzja dotyczy zamierzeń Urzędu Miasta T. i Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w zakresie zagospodarowania części terenu, na którym znajduje się Przedszkole Nr [...] wraz z ogrodem. Podkreślili, że mimo podejmowanych starań nie udało im się uzyskać dodatkowych informacji na temat interesu urzędu miasta w tej inwestycji. Decyzje w tej sprawie czterokrotnie zostały uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. Wskazali, że zgodnie z zapisami decyzji realizacja inwestycji nie może pozbawić budynków mieszkalnych możliwości dojazdu dla pojazdów ochrony przeciwpożarowej. Kwestia powinna być poruszana na etapie ewentualnego wydania pozwolenia na budowę, to jednak budowa parkingu na terenie przed płotem przedszkola uniemożliwi wjazd Straży Pożarnej, gdyż szerokość chodnika stanowiącego drogę przeciwpożarową jest zbyt wąska dla samochodów służb ratunkowych. Odwołujący się nie zgodzili się, że planowana inwestycja nie wpłynie na zmianę dotychczasowych funkcji, zasad i zagospodarowania przedmiotowego terenu. Nadmienili, że wg obywatelskiego projektu na analizowanym terenie miałoby powstać Miasteczko Rowerowe. Budowa takiego Miasteczka na potrzeby dzieci z przedszkola i okolicznych bloków faktycznie nie zmienia funkcji, gdyż nadal miałaby tam miejsce działalność edukacyjne -

3

wychowawcza. Budowa parkingu jest natomiast próbą całkowitej zmiany funkcji i cech zagospodarowania tego terenu. Zdaniem odwołujący się linie rozgraniczające teren inwestycji nie zostały wyznaczone w sposób prawidłowy. Na załączniku graficznym do decyzji wyznaczono obszar w postaci elipsy. Zgodnie z przepisami, obszar analizowany winien mieć kształt okręgu. Nie uwzględniono też tego, że zjazd powinien być wyokrąglony łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 metrów. Te kwestie podkreślało w swoich decyzjach uchylających Kolegium. Nie spełniono również warunku wyznaczenia granic obszaru analizowanego w odległości równej trzykrotności szerokości frontu działki. Ze względu na fakt, że analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, powinna być poprzedzona prawidłowym wyznaczeniem obszaru analizowanego, należy uznać analizę za nieprawidłową. Poza tym analiza ta jest tą samą analizą funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, do której zgłosili zastrzeżenia przy poprzedniej decyzji. Załącznik nr 2 jest identyczny jak w poprzednio uchylonej decyzji. Nie uwzględniono uchybień wskazanych we wcześniejszych decyzjach Kolegium. Niejasności budzą odległości podane na planie załączonym do wniosku SM "[...] " a także liczba miejsc postojowych w sytuacji, gdy zmieści się tam dwa razy więcej aut. W związku z tym występuje konieczność sprawdzenia prawdziwości tych pomiarów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z 19 listopada 2013 r., znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji zacytował obszerny fragment analizy. Wskazał, że w analizie w formie tabelarycznej przedstawiano również gabaryty i formę architektoniczną budynków zlokalizowanych w obszarze analizowanym. Ze względu na charakter inwestycji dotyczącej budowy zatoki parkingowej (7 miejsc postojowych) z drogą manewrową i zjazdem z ul. [...] odstąpiono od analizy wskaźników, gabarytów i parametrów zabudowy kubaturowej na sąsiednich działkach. Wnioskowana budowa nie jest budynkiem, w związku z czym nie mają do niej zastosowania ustalenia dotyczące powierzchni zabudowy budynku, jego wysokości, kształtu i geometrii dachu, itd., nie zmienia ona linii zabudowy, natomiast zmienia zagospodarowanie działki wprowadzając obiekt budowlany towarzyszący zabudowie

4

mieszkaniowej i niezbędny do jej prawidłowego użytkowania. Dokonując analizy stwierdzono, że na wskazanym terenie istnieje możliwość realizacji wnioskowanej inwestycji. Działka nr [...] przylega bezpośrednio do pasa drogowego ul. [...] i jest możliwe wykonanie do niej zjazdu publicznego zgodnie z zapewnieniem zarządcy drogi. Ukształtowanie terenu działki również pozwala na wykonanie wnioskowanej inwestycji. Z podanych parametrów technicznych wynika, że niemożliwe jest jej zlokalizowanie na działce numer [...] po północnej stronie ogrodzenia przedszkola i konieczne jest zajęcie części aktualnego terenu przedszkola położonego po południowej części ogrodzenia. Część działki numer [...] położona po północnej stronie ogrodzenia przedszkola ma szerokość od około 2 m do 4 m. Niemożliwe jest również wykonanie miejsc postojowych i drogi manewrowej na działce numer [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym ze względu na jej wymiary. Północna granica działki znajduje się w odległości około 5,5 - 6,0 m od budynku. Wnioskowana inwestycja nie zmieni wielkości powierzchni działki biologicznie czynnej na terenie działki numer [...] . W świetle powyższego Kolegium stwierdziło, że warunek zawarty w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy jest spełniony. Ma bowiem miejsce kontynuacja funkcji dotychczasowej zabudowy, zaś z uwagi na charakter inwestycji, który nie wiąże się z powstaniem obiektu kubaturowego, organ l instancji prawidłowo nie ustalał warunków, które są właściwe dla obiektów kubaturowych.

Również pozostałe przesłanki określone w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 zostały spełnione. Działka nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej - przylega bezpośrednio do ul. [...] . Zgodnie z warunkami technicznymi do projektowanego zjazdu z 23 sierpnia 2010 r. istnieje możliwość wykonania wnioskowanego zjazdu z ul. [...] jako zjazd publiczny. Dokonując analizy ustalono, że jest to jedyna możliwość połączenia tej działki z drogą publiczną i tym samym połączenia z drogą publiczną działki numer [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym. Istniejące w obszarze analizowanym ukształtowanie terenu (różnice wysokości terenu pomiędzy sąsiadującymi działkami) uniemożliwiają realizację drogi do tej działki jako przedłużenie dróg dojazdowych na działkach sąsiednich. Wnioskowana inwestycja nie wpłynie w żaden sposób na aktualny sposób skomunikowania budynków mieszkalnych wielorodzinnych, a także przedszkola z drogami publicznymi. Wnioskowana inwestycja nie wymaga przyłączenia do sieci

5

infrastruktury technicznej. Ewentualne oświetlenie wnioskowanej drogi należy zrealizować na warunkach określonych przez właściciela sieci. W obszarze planowanej inwestycji nie występują urządzenia melioracji wodnych i grunty zmeliorowane wobec których winny być zastrzeżone dodatkowe warunki. Obszar inwestycji zgodnie z wypisami z ewidencji gruntów leży na terenach: działka nr [...] - teren mieszkaniowy (B), działka nr [...] - inne tereny zabudowane (Bi). Ponadto wnioskowany teren nie jest objęty żadną z form ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, oraz ochrony zabytków".

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że w kompetencji organu nie pozostaje kwestia zasadności, czy też celowości realizacji inwestycji, ani też to, czy inwestycja odbywać się ma z naruszeniem interesów Przedszkola Publicznego nr [...] i uczęszczających do tego przedszkola dzieci. Nie jest to bowiem przesłanka warunkująca wydanie pozytywnej decyzji. Uprawnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane będzie wymagane dopiero na etapie ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę. Aktualnie kwestia zajęcia gruntów przedszkola nie ma wpływu na wydanie decyzji. Również ustalenie zasad korzystania z parkingu nie jest przedmiotem decyzji o warunkach zabudowy. Brak jest podstaw, aby w tej decyzji określać kto i na jakich zasadach może korzystać z wybudowanego parkingu. Odnośnie zarzutów dotyczących możliwości pozbawienia dojazdu dla pojazdów ochrony przeciwpożarowej organ wyjaśnił, iż w decyzji o warunkach zabudowy określono, że realizacja inwestycji nie może pozbawiać istniejących budynków mieszkalnych wielorodzinnych możliwości dojazdu dla pojazdów ochrony przeciwpożarowej. Ten warunek, tak samo zresztą jak pozostałe warunki decyzji, są wiążące dla wydającego pozwolenie na budowę. W kwestii zwiększenia poziomu hałasu, czy też wzrostu zanieczyszczenia wskazano, że realizacja inwestycji nie wpłynie w sposób znaczący na zwiększenie ruchu samochodowego. Inwestycja służyć będzie bowiem do obsługi ruchu samochodowego wewnątrz osiedla mieszkaniowego. Aktualnie również ten teren wykorzystywany jest jako drogi dojazdowe, czy też dojścia. Na skutek budowy drogi manewrowej, czy też parkingów nie zwiększy się w sposób znaczący ilość samochodów, które korzystać będą z tej infrastruktury. Te zarzuty nie mogą zatem zostać uznane za uzasadnione.

Wreszcie organ II instancji podał, że poprzednie uchybienia w zakresie prawidłowości sporządzenia załączników do decyzji zostały przez organ l instancji usunięte.

A.,M. i T.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. , domagając się jej uchylenia względnie stwierdzenia nieważności.

W uzasadnieniu skargi podnieśli te same argumenty co w odwołaniu. W szczególności zwrócili uwagę, że wbrew twierdzeniom zawartym w decyzji nie zostały poprawione poprzednio wytknięte uchybienia- załącznik nr 2 do decyzji pozostał bez zmian. Obszar analizowany ma kształt elipsy, nie okręgu, nie zostały zachowane wymagane przepisami minimalne odległości, nie uwzględniono też tego, że zjazd powinien być wyokrąglony łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5 metrów. Skoro obszar analizowany został wyznaczony nieprawidłowo, to wadliwa jest również analiza funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie odpowiadają rzeczywistości ustalenia zawarte w decyzji odnośnie drzew i krzewów znajdujących na terenie przedszkola. Zdaniem skarżących załączniki nr 1 i 2 są nieczytelne i nie pozwalają na zapoznanie się z faktycznymi planami dotyczącymi parkingu i drogi dojazdowej. Nie wynika z nich jasno z której strony powstanie parking, a z której droga dojazdowa. Ponownie wskazali, że budowa parkingu uniemożliwi dojazd pojazdów ochrony przeciwpożarowej oraz opisali budzące wątpliwości odległości podane na planie załączonym do wniosku. Wreszcie nadmienili, że sporządzono projekt budowy na terenie planowanej inwestycji Miasteczka Rowerowego. Ponadto teren przedszkola w ramach projektu unijnego na lata 2007-2013 był przedmiotem remontu. Realizacja inwestycji może skutkować zakwestionowaniem części dotacji. Na koniec wskazali na nieprawidłowości jakich, w ocenie skarżących, dopuścił się organ l instancji nie udostępniając im informacji stanowiących informacje publiczne.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji z art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, 270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji z art. 134 §1 kpa.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Organy obu instancji w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy, prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz właściwie zastosowały przepisy prawa, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji obu instancji.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia oceny prawidłowości rozstrzygnięć organów administracji publicznej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zatoki parkingowej o wym. 35,0 m x 2,5 m (7 stanowisk postojowych) z drogą dojazdową o wym. 43,0 m x 5,0 m zakończoną placem manewrowym 7,5 m x 8,0 m oraz zawierającą dojście i przejście do przedszkola o wym. 3,0 x 2,5 m i zjazdem z ul. [...] w T. obejmującej działki nr nr [...] .

Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., póz. 647 ze zm.), zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Równocześnie, stosownie do treści art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy uzależnione jest od istnienia, co najmniej jednej działki sąsiedniej, dostępnej z tej samej drogi publicznej oraz zabudowanej w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Przepis ten wprowadza do polskiego systemu prawnego zasadę dobrego sąsiedztwa, uzależniającą zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do

8

określonych cech zagospodarowania przestrzennego (Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne, Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Warszawa 2006, s. 491).

W związku z powyższym należy wskazać, że w zakresie kontynuacji funkcji mieści się każda zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Innymi słowy, przyczyną odmowy ustalenia warunków zabudowy może być tylko zamiar zrealizowania inwestycji sprzecznej z dotychczasową funkcją i sposobem zagospodarowania terenu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się przy tym, że zasada dobrego sąsiedztwa nie oznacza bezwzględnego obowiązku kontynuacji dominującej funkcji zabudowy występującej w obszarze analizowanym, a wymaga jedynie, aby przy ustalaniu warunków nowej zabudowy dostosować je do cech i parametrów architektonicznych i urbanistycznych wyznaczonych przez stan dotychczasowej zabudowy tego samego rodzaju, uwzględniając wymogi ładu przestrzennego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1846/11).

Uzupełnieniem regulacji ustawowej są przepisy rozporządzenia wykonawczego z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U 2003 r., Nr 164, póz. 1588). Rozporządzenie określa sposób ustalania w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczących ustalania: linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych). Przepisy rozporządzenia wyznaczają zakres postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

W myśl § 3 rozporządzenia, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej

9

wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Prawidłowo wyznaczony obszar analizowany winien być dookoła działki, na której planowana jest inwestycja, czyli we wszystkich kierunkach i co do zasady w równych odległościach od granic działki objętej wnioskiem (kształt okręgu lub elipsy). Obszar analizowany należy wyznaczyć dookoła działki budowlanej, objętej wnioskiem w taki sposób, by co do zasady, działka ta znalazła się w jego centrum, a wszelkie odstępstwa od tej reguły powinny być szczegółowo uzasadnione i wynikać z konkretnej sytuacji podyktowanej warunkami urbanistycznymi występującymi na danym terenie. Tak wyznaczony obszar pozwala na właściwe wykonanie analizy funkcji zabudowy i zagospodarowania oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że obszar analizowany został wyznaczony prawidłowo, w odległości 75 m wokół działek na których planowana jest inwestycja co stanowi trzykrotność szerokości frontu działki nr [...]. Za front działki uznano bok działki równoległy do ul. [...] . Tak opisany sposób wyznaczenia obszaru analizowanego odpowiada zacytowanym wyżej przepisom prawa. Kształt elipsy wynika z nieregularnego kształtu działek na których planowana jest inwestycja. W ocenie Sądu wyznaczenie obszaru analizowanego nie zawiera zatem wad uzasadniających jego zakwestionowanie.

Organy administracji prawidłowo uznały, że planowana inwestycja, obejmująca budowę zatoki parkingowej z drogą dojazdową zakończoną placem manewrowym oraz zawierająca dojście i przejście do przedszkola i zjazdem (jako uzupełnienie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej) nie zmieni funkcji mieszkaniowej obszaru. Istnienie miejsc parkingowych na działce, na której istnieje zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, gdzie w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna oraz uzupełniająca ją zabudowa usługowa należy uznać za dopuszczalny sposób zagospodarowania nieruchomości, uzupełniający jej funkcję mieszkalną.

Ponadto należy wskazać, że - jak już wspomniano - zgodnie z rozporządzeniem w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w decyzji o warunkach zabudowy należy ustalić: linię zabudowy, wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki

10

albo terenu, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki; geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych). Jednakże z uwagi na charakter inwestycji prawidłowo uznano, że w niniejszej sprawie nie ma podstaw do ustalenia parametrów, które odnoszą się do inwestycji kubaturowych. Istotne jest bowiem, że planowany sposób zagospodarowania (parking) nie stanowi samodzielnej funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu, lecz jest jedynie uzupełnieniem funkcji zabudowy wielorodzinnej i taka sytuacja istnieje również na innych nieruchomościach znajdujących się na obszarze analizowanym. Parametry parkingu, zwłaszcza jego wielkość uzależniona jest przede wszystkim od potrzeb mieszkańców nieruchomości, a nie od wielkości parkingów na innych działkach położonych na obszarze analizowanym.

W kwestii zarzutu niewłaściwego określenia parametrów zjazdu, należy wskazać, że warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji zostały ustalone w punkcie 3 decyzji zgodnie z warunkami określonymi przez [...] Zarząd Dróg Miejskich w piśmie z 23 sierpnia 2010 r. W punkcie 3f decyzji podano, że przecięcie krawędzi nawierzchni zjazdu i drogi winno być wyokrąglone łukiem kołowym o promieniu nie mniejszym niż 5,0 m.

Również pozostałe zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Wbrew twierdzeniem skarżących załączniki nr 1 i 2 do decyzji zostały sporządzone zgodnie z przepisami. Z § 9 rozporządzenia wykonawczego wynika, że warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną (ust. 1). Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy (ust.2). Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii (ust.3). Część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się z uwzględnieniem nazewnictwa i oznaczeń graficznych stosowanych w decyzji o warunkach zabudowy (ust.4). Dołączone do decyzji załączniki graficzne są kompletne, czytelne i brak jest podstaw do ich kwestionowania.

li

Odnośnie zarzutów dotyczących możliwości pozbawienia dojazdu dla pojazdów ochrony przeciwpożarowej wypada za organem II instancji powtórzyć, że w decyzji o warunkach zabudowy określono, że realizacja inwestycji nie może pozbawiać istniejących budynków mieszkalnych wielorodzinnych możliwości dojazdu dla pojazdów ochrony przeciwpożarowej. Ten warunek, tak samo zresztą jak pozostałe warunki decyzji, są wiążące dla wydającego pozwolenie na budowę. Natomiast zgodność projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z obowiązującymi przepisami techniczno-budowalnymi będzie przedmiotem analizy w odrębnym postępowaniu dot. udzielania pozwolenia na budowę. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie powinna rozstrzygać o odległościach między inwestycją a nieruchomościami sąsiednimi (przedszkolem), a także o innych warunkach technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane. Kwestie dotyczące norm odległościowych winny być powoływane jedynie w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Bez znaczenia dla możliwości wydania pozytywnej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy są podnoszone przez skarżących argumenty dotyczące projektu budowy na terenie planowanej inwestycji Miasteczka Rowerowego. Z istoty decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że określa ona jedynie w sposób wiążący m.in. dopuszczalny na danym terenie rodzaj inwestycji. Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy pozostaje bez wpływu na stan prawny nieruchomości, a gwarancją dla właściciela, że bez jego zgody nie nastąpi zabudowa nieruchomości, jest wymóg legitymowania się tytułem prawnym do nieruchomości przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę. Podmiot, któremu wydano decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla danego terenu, ma prawo ponownie ubiegać się o wydanie tego rodzaju decyzji w odniesieniu do tego samego terenu, pod warunkiem, że wniosek dotyczyć będzie innej inwestycji. Nie ma też przeszkód, aby inny wnioskodawca wystąpił równocześnie z wnioskiem dotyczącym innej inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie przesądza bowiem jeszcze o możliwości realizacji inwestycji. Tym samym wydanie przedmiotowej decyzji nie oznacza jeszcze, że nie można będzie zrealizować innej inwestycji na postawie odrębnych decyzji.

Wreszcie należy podnieść, że ani organy administracji publicznej ani sądy administracyjne nie są uprawnione do kontrolowania zasadności i celowości

12

planowanej inwestycji. Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy wszczyna się na wniosek zainteresowanego podmiotu i to wnioskodawca ma wyłączne prawo do kształtowania treści swojego żądania zawartego we wniosku, nadto nie musi legitymować się prawem własności terenu, co do którego wnosi o ustalenie warunków zabudowy. Podnoszona kwestia utraty dotacji środków unijnych, czy też nieprawidłowości jakich, w ocenie skarżących, dopuścił się Prezydent Miasta T. w zakresie udostępnienia żądanej informacji publicznej nie mają żadnego znaczenia dla sprawy i pozostają poza kontrolą sądu w niniejszej sprawie.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji są prawidłowe. Dlatego też skargę w niniejszej sprawie należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. póz. 270 ze zm.).

13