Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 766/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-08-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1 i 2, art. 178, art. 197 par. 2, art. 259 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2009r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić zażalenie M. K. na postanowienie z dnia 18 lipca 2011r. o przyznaniu adwokat K. M. – D. od Skarbu Państwa wynagrodzenia wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60zł za sporządzenie i wniesienie w ramach zastępstwa prawnego wykonywanego na zasadzie prawa pomocy, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 maja 2011r. w sprawie II SA/Gd 766/09.


UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2011r. adwokat wyznaczony z urzędu jako pełnomocnik skarżącego M. K. wystąpił o zasądzenie kosztów pomocy prawnej w związku ze sporządzeniem opinii o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 19 maja 2011r., oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2011r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej, zgodnie z treścią postanowienia, w łącznej kwocie 147,60zł.

W dniu 1 sierpnia 2011r. M. K. wniósł zażalenie na wyżej opisane postanowienie.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że krąg stron w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy jest ograniczony tylko do podmiotu występującego z takim wnioskiem. Z kolei sprawa o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy jest sprawą pomiędzy ustanowionym pełnomocnikiem i Sądem, który przyznaje należne wynagrodzenie. Zatem jedynie pełnomocnik może składać środki zaskarżenia od wydanego postanowienia dotyczącego wynagrodzenia. W konsekwencji stroną postępowania w sprawie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej związku ze złożeniem wyżej opisanego wniosku był pełnomocnik, a sprawa taka toczyła się między tym pełnomocnikiem i Sądem. Skarżący nie był stroną postępowania zakończonego wydaniem postanowieniem z dnia 18 lipca 2011.

Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 178 ustawy Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Zgodnie z przepisem art. 173 § 2 skargę kasacyjną może wnieść między innymi strona. W rozpatrywanej sprawie, w której zapadło postanowienie z dnia 18 lipca 2011r. – dotyczące przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu – stroną postępowania był jedynie ustanowiony pełnomocnik, natomiast skarżący M. K. wnoszący zażalenie nie był stroną tego postępowania, nie zostało mu w konsekwencji doręczone postanowienie z dnia 18 lipca 2011r., wraz z pouczeniem o trybie jego zaskarżania.

Nadto stosownie do treści art. 259 §1 ustawy od postanowień referendarza sądowego strona może wnieść sprzeciw, a nie zażalenie.

Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 178 i art. 173 § 2 związku z art.197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Sąd uznał zażalenie M. K. na opisane postanowienie za niedopuszczalne i orzekł jak w sentencji postanowienia.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że wprawdzie co do zasady od postanowień referendarza sądowego stosownie do treści art. 259 §1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona może wnieść sprzeciw, nie zaś zażalenie, jednakże w okolicznościach sprawy sprzeciw taki również podlegałby odrzuceniu na tej samej podstawie, a mianowicie niedopuszczalności jego wniesienia przez skarżącego, który nie był stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego.