Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 6/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.60, art.161 § 1 pkt 1, art.220 § 1 i 3, art. 230
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 5 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 stycznia 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi.

Następnie, w dniu 26 stycznia 2010 r. strona wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gorzowie Wlkp. odmówił skarżącej M.W. przyznania prawa pomocy. Sąd Wojewódzki stwierdził, że stronie nie przysługuje prawo pomocy, bowiem nie został uzupełniony złożony formularz PPF, poprzez przedłożenie dokumentów wskazanych w zarządzeniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 1 lutego 2010 r. (k. 22). Tym samym niemożliwa była prawidłowa analiza sytuacji majątkowej skarżącej.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 16 marca 2010 r. M.W. ponownie została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia

13 stycznia 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 37), powyższe wezwanie skarżąca odebrała osobiście w dniu 22 marca 2010 r. Zatem termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 29 marca 2010 r. We wskazanym

w wezwaniu terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi.

Jednocześnie w pismach procesowych z dnia [...] lutego 2010 r. i z dnia

[...] marca 2010 r. skarżąca wycofała swoją skargę podając, że osiągnęła porozumienie z inwestorem budującym gazociąg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie

w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. dla każdego pisma

w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego, jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez stronę skarżącą należny wpis.

Zgodnie z treścią art. 230 wskazanej wyżej ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na podstawie zaś art. 220 § 1 Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.

W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.)

W niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła w terminie wpisu sądowego od skargi, dlatego też sprawie nie może być nadany dalszy bieg.

Odnosząc się do złożonego przez stronę oświadczenia o cofnięciu złożonej skargi należy podkreślić, że cofnięcie dopuszczalne jest i skutkować może umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., tylko wówczas, gdy usunięte zostaną braki formalne skargi oraz uiszczony zostanie skutecznie wpis sądowy od skargi. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć tylko skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie NSA z 3.01.2008 r., I OSK 1829/07).

Z powyższych względów na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.