Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 155/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-10-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie lub zarządzenie (art. 260 § 1 ustawy - PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art 165
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. P. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 października 2016 r. o odmowie zmiany postanowień z dnia 10 maja 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skarg P. P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [... ] grudnia 2015 r. o numerach: - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2012 r., - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2012 r., - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r., - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r., - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r., - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r., - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 r., - [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. - postanawia - utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniami z dnia 10 maja 2016 r., sygn. I SA/Rz 155/16 – I SA/Rz 162/16, zwolnił P. P. (dalej: skarżący) od wpisów od skarg we wszystkich sprawach, w ½ części, odmawiając zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie.

Rozpoznający wniosek oceniając zakres możliwości finansowych skarżącego, na podstawie złożonych przez niego oświadczeń, stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia, że nie jest on w stanie pokryć kosztów sądowych w jakiejkolwiek części. Zauważył bowiem, że skarżący, wskazując na niskie dochody, sam zadeklarował, że jest w stanie uiścić kwotę 1 600 zł. Oprócz tego zwrócił uwagę również na to, że pomimo różnicy wysokości dochodów i wydatków, wynoszącej 700 zł (wydatki skarżącego o taka kwotę przewyższają deklarowane dochody), skarżący korzysta z usług zawodowego pełnomocnika, tak więc wątpliwości, co do rzeczywistej wysokości osiąganych przez niego dochodów są uzasadnione.

Niezależnie jednak od powyższego referendarz, mając na względzie sumę wpisów od skarg we wszystkich sprawach, wynoszącą 4 960 zł, zwolnił go od tych opłat w ½ części, dostosowując wysokość tego obciążenia do możliwości skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprzeciwów od rozstrzygnięć referendarza, postanowieniami z 25 maja 2016 r., sygn. I SA/Rz 155/16 – I SA/Rz 162/16, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia. Sąd podzielił ocenę referendarza, co do możliwości finansowych skarżącego.

Wnioskiem z dnia 4 października 2016 r., wniesionym wraz ze skargą kasacyjna od wyroku z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. I SA/Rz 155/16, skarżący zwrócił się o zmianę postanowień referendarza z dnia 10 maja 2016 r., sygn. I SA/Rz 155/16 – I SA/Rz 162/16 i zwolnienie go od kosztów sądowych, ponad kwotę 1 000 zł. W związku z tym złożył, na urzędowym formularzu oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, które w swojej treści odpowiada wcześniej składanym oświadczeniom, gdyż zawiera identyczne informacje odnośnie wysokości uzyskiwanych dochodów i wydatków w jego gospodarstwie domowym.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 maja 2016 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego od wpisów od skarg w ½ części i odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie z uwagi na to, że skarżący domagając się zmiany niekorzystnego dla orzeczenia, złożył identyczne jak uprzednio oświadczenie o stanie majątkowym.

W związku z powyższym, w ocenie referendarza, nie nastąpiła żadna zmiana okoliczności, która uzasadniałaby zmianę wydanego postanowienia.

Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego, złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 października 2016 r. odmawiającego zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 maja 2016 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego od wpisów od skarg w ½ części i odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu sprzeciwu zarzucono, że referendarz sądowy odmówił zmiany wydanego uprzedni postanowienia o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy z uwagi na niezmienny stan faktyczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

W myśl natomiast art. 260 § 2 tego przepisu w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Skarżący kwestionuje zasadność odmowy zmiany prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania mu prawa pomocy.

Stosownie do treści art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt. II OZ 746/14, dost. CBOIS).

Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie powyższego przepisu jest zatem zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji rodzinnej, stanu majątkowego i dochodów wnioskującego o takie wsparcie. Te okoliczności są bowiem decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy.

W niniejszej sprawie taka zmiana okoliczności nie nastąpiła.

W złożonym wraz z wnioskiem o zmianę postanowienia oświadczeniu, skarżący nie podał żadnych nowych okoliczności, pozwalających stwierdzić, że jego sytuacja materialna uległa zmianie w sposób wskazujący na nieaktualność poprzednio dokonanej oceny jego zdolności płatniczych.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu brak jest podstaw do zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 maja 2016 r., zwalniającego skarżącego od wpisów od skarg w ½ części i odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art.165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.