Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1790/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: zwolniono od wpisu , od kosztów oddalono
Powołane przepisy: article: Art. 245 par. 4, art.; 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w części, obejmującej wpis od skargi, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

B. B., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe A, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 sierpnia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2014 r., nr [...]. Do skargi dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, na nieprawidłowym formularzu "PPPr".

Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie odpowiedniego formularza "PPF" oraz z uwagi na to, że informacje podane przez skarżącego nie były wystarczające do rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych został wezwany również do przedłożenia odpowiednich dokumentów na okoliczność wykazania stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych skarżącego, w szczególności m.in.:

- wyjaśnienie na jakiej podstawie przy nierentownej i przynoszącej straty działalności gospodarczej ma na utrzymaniu żonę i małe dziecko;

- przedstawienie kopii rocznego rozliczenia podatkowego skarżącego za rok 2012 i 2013 r. oraz wskazanie poparte dokładnymi wyliczeniami jaki przychód, koszty jego uzyskania i dochód skarżący zamierza zadeklarować przed organami skarbowymi za rok 2014;

- okazanie kopii rachunków za media.

Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżący, mimo wezwania, nie przedstawił wymaganych dokumentów i nie przedłożył wypełnionego formularza "PPF". Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 28 kwietnia 2015 r.

Pismem nadanym dnia 5 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył sprzeciw od ww. zarządzenia, wnosząc o jego uwzględnienie i przyznanie prawa pomocy.

We wniosku złożonym na właściwym formularzu "PPF" skarżący wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, ewentualnie o zwolnienie od obowiązku wniesienia opłaty od skargi. Podniósł, że przeciw niemu toczy się obecnie kilkanaście postępowań w sprawie ustalenia kwot długu celnego podlegających retrospektywnego zaksięgowaniu, a także postępowania podatkowe związane z podatkiem akcyzowym i VAT. Postępowania te doprowadziły działalność gospodarczą skarżącego na skraj bankructwa.

Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania siebie i swojej rodziny. Obecnie skarżący zaprzestał importu towarów z Chin co było podstawą jego utrzymania. Na utrzymaniu posiada żonę i córkę. Nie posiadają nieruchomości, mieszkają u rodziców skarżącego. Skarżący ani żona nie dysponują oszczędnościami ani wartościowymi przedmiotami. Żona wychowuje córkę i pracuje u brata skarżącego na ¼ etatu zarabiając ok. 450 zł miesięcznie. Skarżący jest zadłużony w banku (200 000 zł), u rodziny i przyjaciół. Bieżące rachunki pomaga opłacać rodzina. Koszt adwokata z wyboru pokrył z pożyczki rodziny i przyjaciół.

W sprzeciwie podniesiono dodatkowo, że prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przyniosła w 2013 r. ok. 17 000 zł. Saldo konta bankowego wynosi na chwilę złożenia wniosku – minus 207 000 zł. Skarżący zwrócił również uwagę na okoliczność, że zmuszony był wnieść szereg skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej. Dotyczą one tej samej sytuacji prawnej, ale od każdej skarżący obowiązany jest ponieść koszty sądowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Z uwagi na wniesienie sprzeciwu w terminie, wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych podlega ponownemu rozpoznaniu przez sąd.

Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4).

W myśl art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zwolnienie od kosztów sądowych jest, zatem wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania, zawartej w art. 199 P.p.s.a.

Zgodnie z regulacją art. 255 P.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania, a tym samym przedstawienia i wykazania wszelkich okoliczności potwierdzających ten fakt obciąża wnioskującego o przyznanie prawa pomocy.

Odnośnie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, zdaniem Sądu, z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że skarżący nie posiada żadnych nieruchomości, dochodów, wartościowych ruchomości ani oszczędności.

Skala zobowiązań finansowych skarżącego odbiegająca od uzyskiwanego dochodu powoduje, że znajduje się on w zadłużeniu. Oświadczenia skarżącego o sytuacji bytowej i materialnej nie budzą wątpliwości, co do zawartych w nich stwierdzeń. Skarżący jest osobą zadłużoną, borykającą się z problemem mieszkaniowym i koniecznością utrzymania żony i córki.

W sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na 5 027 zł, zatem wpis od skargi wynosiłby zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.) 201 zł. Nie bez znaczenia na ocenę możliwości płatniczych pozostaje również fakt, że skarżący wniósł 15 skarg zarejestrowanych do sygn. 1789 – 1803/14.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów opłaty od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem sytuacja skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w ww. zakresie.

Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych został uwzględniony w części, albowiem skarżący wykazał w sposób wiarygodny, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia mu poniesienie kosztów sądowych zainicjowanego postępowania sądowego.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji