Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 512/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 106 par. 3 , 4 i 5, art. 133 par.1, art. 141 par.4, art. 145 par. 1 pkt 1 lit c, art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 233 par. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 101
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - tekst jednolity
article: art 66 ust. 1 pkt 2, 6 i 9
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art.7 art.8, art.75 par.1, art. 77 par.1, art. 78 par.1, art. 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Teza: Jeśli Sąd pierwszej instancji dopuszcza dowód z dokumentu (art. 106 par.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2016r., poz.718 ze zm. dalej p.p.s.a.) a następnie pomija w uzasadnieniu wyroku ten dowód i ocenę jego wpływu na wynik sprawy, dopuszcza się naruszenia art. 106 par. 5 p.p.s.a. w związku z art. 233 par. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz.101) oraz art. 141 par 4 p.p.s.a.

TEZY

Jeśli Sąd pierwszej instancji dopuszcza dowód z dokumentu (art. 106 par.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2016r., poz.718 ze zm. dalej p.p.s.a.) a następnie pomija w uzasadnieniu wyroku ten dowód i ocenę jego wpływu na wynik sprawy, dopuszcza się naruszenia art. 106 par. 5 p.p.s.a. w związku z art. 233 par. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz.101) oraz art. 141 par 4 p.p.s.a.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia del. NSA Zygmunt Zgierski Protokolant asystent sędziego Joanna Zięba - Gula po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia Zwykłego "P." z siedzibą w M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1046/14 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego "P." z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1046/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Stowarzyszenia Zwykłego "P" w Mławie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia Zwykłego "P" z siedzibą w M., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie kwatery składowania odpadów KW Nr 3 planowanej na terenie składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, w miejscowości [...], gmina [...], na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z wykorzystaniem części działki o nr ew. [...] w pasie przylegającym bezpośrednio do działki o nr ew. [...] na wykonanie pasa zieleni izolacyjnej. O wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację powyżej opisanego przedsięwzięcia wystąpiło Przedsiębiorstwo [...]w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P.. Wójt Gminy [...]obwieszczeniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. zawiadomił strony oraz społeczeństwo o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie. Dane o złożonym wniosku wraz z raportem zostały zamieszczone w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] (dalej RDOŚ) w Warszawie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] (dalej PPIS) pismem z dnia 8 czerwca 2011 r. wydał opinię, w której stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W dniu 13 lipca 2011 r. Stowarzyszenie Zwykłe "P." w M. złożyło zażalenie na w/w postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia 17 czerwca 2011 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.

Po przedłożeniu raportu oceny oddziaływania na środowisko przez inwestora pismami z dnia 5 lipca 2011 r. organ I instancji zwrócił się do RDOŚ w [...]oraz PPIS w [...] o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia. PPIS w [...] w piśmie z dnia 15 lipca 2011 r. pozytywnie zaopiniował realizację ww. przedsięwzięcia. RDOŚ w [...] w piśmie z dnia 5 sierpnia 2011 r. poinformował organ, że uzgodnienie warunków realizacji w/w przedsięwzięcia nastąpi w terminie do 30 września 2011 r. i wezwał inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie ochrony powietrza atmosferycznego, gospodarki odpadami i innych - uzupełnienie inwestor złożył w dniu 15 listopada 2011 r.

W piśmie z dnia 8 grudnia 2011 r. RDOŚ w [...] ponownie wezwał inwestora do uzupełnienia raportu w zakresie ochrony powietrza atmosferycznego, gospodarki odpadami i innych. Stowarzyszenie Zwykłe "P." w M. oraz Wiejskie Towarzystwo Ekologiczne "U" w dniu 30 grudnia 2011 r. złożyły uwagi i wnioski w związku z wszczęciem postępowania w sprawie oraz wezwaniem inwestora do uzupełnienia raportu. W dniu 27 stycznia 2012 r. inwestor przedłożył uzupełnienie raportu i w dniu 16 marca 2012 r. pismo dotyczące przekazania dokumentacji hydrogeologicznej oraz geologiczno – inżynierskiej opracowanej na potrzeby rozbudowy instalacji składowania odpadów. W dniu 19 marca 2012 r. organ I instancji przesłał do RDOŚ w [...] uzupełnienie raportu w sprawie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Inwestor w dniu 30 marca 2012 r. złożył w Urzędzie Gminy w [...] wniosek w sprawie zmiany treści wniosku złożonego w dniu 22 marca 2011 r. na nazwę przedsięwzięcia: "budowa kwatery składowania odpadów KW NR 3 planowanej na terenie składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, w miejscowości [...], gmina [...], na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z wykorzystaniem części działki o nr ew. [...], w pasie przylegającym bezpośrednio do działki o nr ew. [...] na wykonanie pasa zieleni izolacyjnej". Wójt Gminy [...] obwieszczeniem z dnia 4 kwietnia 2012 r. zawiadomił strony postępowania poprzez podanie do publicznej wiadomości oraz w sposób zwyczajowo przyjęty o powyższej zmianie wniosku przez inwestora. W piśmie z dnia 5 kwietnia 2012 r. Wójt Gminy [...] przesłał do RDOŚ w [...] zmieniony wniosek inwestora. RDOŚ w [...] pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. wezwał inwestora do ponownego uzupełnienia raportu oceny oddziaływania na środowisko. W piśmie z dnia 9 maja 2012 r. wpłynęły uwagi Stowarzyszenia Zwykłego "P." w M., które w dniu 14 maja 2012 r. zostały przesłane do RDOŚ w [...].

Inwestor w dniu 19 lipca 2012 r. przedłożył uzupełniony raport, uwzględniający wnoszone w toku postępowania uwagi oraz dokumentację hydrogeologiczną. RDOŚ w [...] ponownie wezwał inwestora do ponownego uzupełnienia raportu. Inwestor w dniu 12 października 2012 r. przedłożył w/w uzupełnienie do raportu, które Wójt Gminy [...] przesłał do RDOŚ w [...]. RDOŚ w [...] ponownie wezwał w dniu 30 listopada 2012 r. inwestora do uzupełnienia raportu. Inwestor w dniu 20 marca 2013 r. przekazał uzupełniony raport wraz z analizą wpływu rekultywowanej kwatery na środowisko gruntowo – wodne. RDOŚ w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. dokonał uzgodnienia planowanego przedsięwzięcia oraz określił warunki, jakie należy spełnić przy jego realizacji. Obwieszczeniem z dnia 21 maja 2013r. Wójt Gminy [...] poinformował strony o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz zgłaszaniu żądań.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. Wójt Gminy [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie kwatery składowania odpadów KW NR 3 planowanej na terenie składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, w miejscowości [...], gmina [...], na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...] z wykorzystaniem części działki o nr ew. [...], w pasie przylegającym bezpośrednio do działki o nr ew. [...] na wykonanie pasa zieleni izolacyjnej. Obwieszczeniem z dnia 10 czerwca 2013 r. Wójt Gminy [...] poinformował społeczeństwo i strony postępowania o wydaniu decyzji.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Stowarzyszenie Zwykłe "P." w M.. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. SKO w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując iż raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga uzupełnienia w zakresie racjonalnego wariantu alternatywnego, a w decyzji nie odniesiono się do uwag i wniosków składanych w trakcie postępowania. Wójt Gminy [...] wezwał inwestora do uzupełnienia raportu w zakresie wskazanym przez Kolegium, które to uzupełnienie inwestor złożył w dniu 20 września 2013 r. W dniu 20 września 2013 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do RDOŚ w [...] o uzgodnienie realizacji przedsięwzięcia oraz do PPIS w [...]o wydanie opinii w tej sprawie i zawiadomił społeczeństwo o toczącym się w sprawie postępowaniu wskazując 21-dniowy termin składania uwag i wniosków. Obwieszczenie zostało podane do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie w BIP Urzędu Gminy [...], na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy [...] oraz w miejscu planowanego przedsięwzięcia w miejscowości [...]. W dniu 11 października 2013 r. PPIS w [...] zaopiniował pozytywnie realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. RDOŚ w [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił jej warunki. Obwieszczeniem z dnia 20 listopada 2013 r. Wójt Gminy [...] zawiadomił strony postępowania w trybie art. 49 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.

W dniu [...] grudnia 2013 r. Wójt Gminy [...] wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie kwatery składowania odpadów KW NR 3 planowanej na terenie składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, w miejscowości [...], gmina [...], na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z wykorzystaniem części działki o nr ew. [...], w pasie przylegającym bezpośrednio do działki o nr ew. [...] na wykonanie pasa zieleni izolacyjnej.

SKO w [...], rozpatrując odwołanie złożone przez Stowarzyszenie Zwykłe "P." w M., wskazało, że podstawę materialno - prawną do rozpoznania przedmiotowej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397). Planowana inwestycja zaliczana jest do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 47 w/w rozporządzenia, dla których wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko, w tym sporządzenie raportu, uzyskanie uzgodnień i opinii organów, o których mowa w art. 77 ust. 1 tej ustawy oraz zapewnienie udziału społeczeństwa. Planowane przedsięwzięcie polega na rozbudowie eksploatowanego składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w miejscowości [...], gmina [...] o jedną nową kwaterę składowania, o oznaczeniu KW Nr 3 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Przedsięwzięcie zlokalizowane będzie na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z wykorzystaniem części działki o nr ew. [...], w pasie przylegającym bezpośrednio do działki o nr ew. [...], na wykonanie pasa zieleni izolacyjnej. Przedsięwzięcie realizowane będzie w wariancie zaproponowanym przez inwestora, tj.: realizacja kwatery składowania odpadów KW Nr 3 podzielona zostanie na dwa etapy: - etap I - podkwatera składowania KW Nr 3A. Zachodnia skarpa tej podkwatery zostanie oparta o zamknięte i zrekultywowane skarpy zewnętrzne istniejącej i zrekultywowanej kwatery KW Nr 1 oraz obecnie eksploatowanej kwatery KW Nr 2. Wschodnią skarpę podkwatery KW Nr 3A stanowić będzie uszczelniona grobla podziałowa wyznaczająca granicę wykonania obu podkwater, - etap II - podkwatera Nr 3B, która zostanie zrealizowana po zapełnieniu odpadami i przystąpieniu do rekultywacji podkwatery KW Nr 3A. Kolegium wskazało, że przedstawiony w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wariant alternatywny planowanego przedsięwzięcia różni się od wariantu wskazanego do realizacji sposobem wypełnienia kwatery Nr 3. W wariancie alternatywnym nie przewidziano podziału inwestycji na dwa etapy i zamiast dwóch podkwater rozdzielonych groblą, powstałaby jedna kwatera wypełniona na całej powierzchni. Inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr 218 poz. 6579 z dnia 29 listopada 2011 r., w którym obszar przeznaczony pod planowaną inwestycję stanowi teren oznaczony symbolem "O" z przeznaczeniem na realizację i utrzymanie funkcji związanej z gospodarką odpadami. Kolegium stwierdziło, że dotychczasowe zagospodarowanie terenu, zakres i skala zamierzonej inwestycji oraz zakres działań mających na celu ochronę środowiska wodnego prowadzą do przekonania, że przedsięwzięcie nie spowoduje nieosiągania celów środowiskowych zawartych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły, ustanowionego uchwałą Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2011 r. (M.P. z 2011 r., Nr 49, poz. 549). Planowana kwatera składowania została tak zaprojektowana, aby nie zanieczyszczać wód gruntowych. Zastosowano podwójne uszczelnienie dna za pomocą gliny w warstwie 0,5 m oraz folii PEHD o grubości 2 mm. Dno kwatery zostało zaprojektowane 1 m nad przewidywanym najwyższym poziomem wody gruntowej. Zaproponowane rozwiązania dotyczące wykonania sztucznej bariery migracji wód odciekowych do środowiska gruntowo-wodnego są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie oraz najnowszymi dostępnymi technikami budowy składowisk odpadów innych niż obojętne i niebezpieczne. Również rozwiązania dotyczące wykonania drenażu i kanalizacji technologicznej na wody odciekowe pochodzące z infiltracji wód opadowych przez warstwy składowanych odpadów w wystarczający sposób zabezpieczają środowisko gruntowo-wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami pochodzącymi z KW Nr 3. Prowadzony będzie monitoring składowiska, umożliwiający badanie wód podziemnych do I poziomu użytkowego włącznie (II poziomu wodonośnego), zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie składowisk odpadów (Dz. U. z 2013 r., poz. 523) oraz monitoring wód powierzchniowych w zbiorniku wód powierzchniowych zlokalizowanym na wschód od składowiska w odległości około 100 m. Odpady składowiska będą unieszkodliwiane metodą D5 przez składowanie warstwowe w kwaterze ziemnej. Dwumetrowa warstwa składowania odpadów będzie przysypywana warstwą izolacyjną o grubości ok. 20 cm. W wyniku reakcji rozkładu substancji organicznych zachodzącej w składowanych odpadach powstawał będzie biogaz, w związku z czym na planowanej kwaterze wykonana zostanie instalacja do ujmowania (studnie odgazowujące) i odprowadzania biogazu do istniejącego punktu energetycznego spalania biogazu. Planuje się wykonać 15 studzienek odgazowujących, które będą podnoszone w miarę wzrostu nagromadzenia odpadów. Przeprowadzone w raporcie analizy rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu oraz emisji hałasu do środowiska wykazały, że w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia dotrzymane zostaną standardy jakości środowiska w tym zakresie. Największa wartość stężeń substancji gazowych emitowanych do powietrza atmosferycznego przez wszystkie emitory obiektu lokalizuje się w odległości 48,1 m. W przypadku dwutlenku azotu nie przekracza ok. 52% wartości dopuszczalnych określonych przepisami obowiązującego prawa. Teren pod inwestycję położony jest poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Najbliższy Obszar Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 z Dyrektywy Siedliskowej - Aleja Pachnicowa PLH 140054, zlokalizowany jest ok. 2,0 km w kierunku północnym od planowanej inwestycji. Działalność planowanej inwestycji nie będzie wpływać na zmianę warunków siedliskowych flory i fauny, które podlegałyby ochronie. Nie przewiduje się także negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na jakość życia mieszkańców najbliżej położonych budynków mieszkalnych. Na przedmiotowym terenie i wokół niego nie odnotowano żadnych zabytków chronionych. Ze względu na rodzaj instalacji, a także jej lokalizację nie stwierdzono możliwości wystąpienia transgranicznego oddziaływania.

Kolegium uznało, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postępowanie zmierzające do wydania decyzji oraz decyzja są prawidłowe. Organ odwoławczy wskazał, że wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestor, zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 powyższej ustawy, przedłożył do organu I instancji raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wraz z zapisem w formie elektronicznej, wypisy z ewidencji gruntów oraz kopię mapy ewidencyjnej obejmujące teren, na którym będzie realizowane oraz na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Raport ten na kolejne wezwania organów, tj. RDOŚ w [...] oraz Wójta Gminy [...] był uzupełniany, w tym w odpowiedzi na uwagi zgłoszone przez organizacje ekologiczne. Jego ostateczna wersja podlegająca ocenie przed wydaniem zaskarżonej decyzji pochodzi z września 2013 r. Przed wydaniem decyzji organ, zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy zasięgnął opinii PPIS w [...] (opinia z dnia 11 października 2013 r.) oraz uzgodnił z RDOŚ w [...] warunki realizacji przedsięwzięcia (postanowienie uzgadniające z dnia [...] listopada 2013 r.). Obydwa organy pozytywnie ustosunkowały się do realizacji planowanego przedsięwzięcia i jednocześnie określiły warunki tej realizacji. Obwieszczeniem z dnia 20 września 2013 r. organ I instancji, w trybie art. 49 k.p.a., zawiadomił strony i w trybie art. 79 ustawy przed wydaniem decyzji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa, podając do publicznej wiadomości informacje, o których mowa w art. 33 ust. 1 powyższej ustawy, w sposób wskazany w art. 3 ust. 1 pkt 11 tej ustawy. Pismem z dnia 28 października 2013 r., tj. po upływie 21-dniowego terminu, Stowarzyszenie Zwykłe "P." w M. wniosło uwagi i wnioski, do których Wójt Gminy [...] odniósł się obszernie w decyzji.

Kolegium wskazało, że decyzja środowiskowa wydawana w wyniku postępowania, w ramach którego przeprowadzana była ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, odpowiadać musi art. 80, art. 82, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy. Zgodnie z art. 80 ust. 1 organ wydając decyzję wziął pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii RDOŚ w [...] oraz PPIS w [...], ustalenia zawarte w raporcie oddziaływania oraz wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. Planowana inwestycja jest zatem zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr 218 poz. 6579 z dnia 29 listopada 2011 r., w którym obszar przeznaczony pod planowaną inwestycję stanowi teren oznaczony symbolem O z przeznaczeniem na realizację i utrzymanie funkcji związanej z gospodarką odpadami. Decyzja w sentencji zawiera wszystkie niezbędne elementy, wyszczególnione w art 82 ust. 1 ustawy, a charakterystyka przedsięwzięcia, zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy stanowi załącznik do tej decyzji. Decyzja jest uzasadniona ( art. 85 ust. 1 ustawy) i uzasadnienie, zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy, zawiera informację o przeprowadzonym postępowaniu z udziałem społeczeństwa, z której wynika, że społeczeństwu prawidłowo zapewniono udział w postępowaniu. Uwagi zostały wniesione przez Stowarzyszenie Zwykłe "P." w M. do których organ odniósł się w uzasadnieniu decyzji. Decyzja odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Kolegium nie podzieliło zarzutów zawartych w odwołaniu Stowarzyszenia uznając, że decyzja została wydana na podstawie i w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i proceduralnego. Akta sprawy nie potwierdzają zarzutu negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko, a zrealizowanie jej pod określonymi przez organy specjalistyczne oraz zawartymi w zaskarżonej decyzji warunkami, wykorzystującymi stan współczesnej wiedzy i dostępne nowoczesne technologie, zminimalizuje ewentualne dolegliwości związane z jego funkcjonowaniem. Planowana inwestycja polega tylko na budowie nowej kwatery składowania odpadów w funkcjonującym od dawna składowisku odpadów innych niż obojętne i niebezpieczne w miejscowości [...], w których dotychczas funkcjonujące kwatery podlegają etapowo zamknięciu i rekultywacji. Treść zaskarżonej decyzji przeczy również zarzutowi, że organ nie rozpatrzył złożonych uwag i wniosków.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie Zwykłe "P." w M. zarzuciło decyzji błędną ocenę zebranego materiału dowodowego i wniesionych zarzutów, co potwierdzają przeprowadzone częściowo badania środowiskowe, będące na ukończeniu oraz z powodu naruszenia prawa poprzez pominięcie okoliczności wydania przez Wójta Gminy [...] decyzji przed upływem zakreślonego terminu do wniesienia uwag i wniosków oraz naruszenie interesu skarżącego do udziału w postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd wyjaśnił, że przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia ma umożliwić ustalenie ewentualnych zagrożeń dla środowiska związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, a co za tym idzie - ułatwić ocenę czy zachodzą podstawy do wydania pozytywnych decyzji upoważniających do jego realizacji. Stosownie do art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 poz. 1227 z późn. zm.) postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Przedstawiony przez Przedsiębiorstwo [...] w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] raport zawiera charakterystykę środowiska objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz określa przewidywane oddziaływania na środowisko, określa oddziaływanie na stan jakości powietrza, na wody powierzchniowe i podziemne. Przedstawia działania minimalizujące wpływ przedsięwzięcia na środowisko i dokonano w nim analizy wpływu rekultywowanej kwatery na środowisko gruntowo – wodne. Sąd podkreślił, że RDOŚ w [...] wielokrotnie wzywał inwestora do uzupełnienia raportu, którego ostateczna wersja pochodzi z września 2013 r. i zawiera wszelkie żądane przez organ informacje. W konsekwencji RDOŚ postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia. Chociaż uzgodnienia i opinie, które są wydawane w toku postępowania środowiskowego są niezaskarżalne (art. 77 ust. 7 ustawy), to jednak nie pozbawia to strony postępowania prawa do ich kwestionowania w odwołaniu od decyzji środowiskowej, gdyż w świetle art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może zaskarżyć w odwołaniu od decyzji. Tymczasem skarżące Stowarzyszenie nie przedstawiło żadnego własnego kontrdowodu zawierającego wiadomości specjalne, a jedynie wspomniało w skardze o "badaniach środowiskowych, będących w chwili obecnej na ukończeniu". Sąd zaznaczył, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Aby opracowanie to zawierało informacje niezbędne do zakończenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w art. 66 ustawy określono elementy, które powinien zawierać raport oddziaływania na środowisko. Raport jest dokumentem prywatnym, będącym dowodem w sprawie administracyjnej przedkładanym przez inwestora, zaś inne podmioty uczestniczące w postępowaniu administracyjnym jako strony lub na prawach strony mają wynikającą z przepisów o postępowaniu dowodowym w administracji, normowanym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, możliwość zgłoszenia wniosków dowodowych zmierzających do podważenia miarodajności tego dowodu, np. w postaci opinii sporządzonej przez inną osobę posiadającą odpowiednią wiedzę. Sąd jednocześnie podkreślił, że w postępowaniu administracyjnym zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 k.p.a. obowiązuje zasada prawdy obiektywnej obligująca do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Aby dokument w postaci raportu spełnił wymagania, powinien mieć charakter kompleksowy i odnosić się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skargi, w raporcie zawarto odniesienia dotyczące poszczególnych faz przedsięwzięcia, w tym fazy jego realizacji, a następnie fazy eksploatacji. Omówione zostały skutki wynikające z istnienia przedsięwzięcia. Raport został sporządzony prawidłowo i odniósł się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia. Charakteryzuje planowane przedsięwzięcie i zawiera wymagane ustawowe elementy opisane powyżej, uwzględniające jego specyfikę. W konsekwencji, skoro raport nie zawiera nieścisłości i nieprawidłowości, pozostaje w zgodzie z wymogami ustawy, nie ma podstaw, by odmówić mu waloru wiarygodności. Sąd wskazał, że w dniu 20 września 2013 r. Wójt Gminy [...] na podstawie art. 79 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku zawiadomił o toczącym się postępowaniu i wskazał 21-dniowy termin składania uwag i wniosków i dlatego niezasadny jest zarzut uniemożliwienia składania uwag przez skarżące Stowarzyszenie, które w piśmie z dnia 28 października 2013 r. wniosło uwagi i wnioski. Ponadto obwieszczeniem z dnia 20 listopada 2013 r. Wójt Gminy [...] zawiadomił strony o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowymi oraz wypowiedzenia się co do zabranych dowodów. W ocenie Sądu nie może odnieść zamierzonego skutku zarzut wydania przez organ I instancji decyzji przed upływem wskazanego w obwieszczeniu terminu, gdyż Stowarzyszenie biorąc aktywny udział w postępowaniu administracyjnym nie przedstawiło na żadnym jego etapie własnego kontrdowodu zawierającego wiadomości specjalne, który kwestionowałby dane zawarte w raporcie. W trakcie postępowania organy administracji uwzględniły art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. i przeprowadziły postępowanie zgodnie z regułami wynikającymi z k.p.a. i ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, rozważając wszystkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

W skardze kasacyjnej Stowarzyszenie Zwykłe "P." z siedzibą w M., reprezentowane przez radcę prawnego M. B., zaskarżyło powyższy wyrok w całości.

Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zaskarżonemu wyrokowi zarzuciło:

1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż raport zawiera opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, podczas gdy raport w powyższym zakresie zawiera istotne braki, bowiem pomija całkowicie w swym opisie skupiska gatunków ptaków chronionych w odległości 300 m od miejsca inwestycji;

2) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

3) naruszenie prawa procesowego, a to art. 141 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W oparciu o powyższe zarzuty Stowarzyszenie wniosło o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

W skardze kasacyjnej, uzasadniając zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 3 października 2008 r., Stowarzyszenie powołało się na orzecznictwo sądowe, wskazując, że pominięcie aspektu środowiskowego poprzez brak rozważenia realizacji innych wariantów ze wskazaniem wpływu na środowisko, a także brak dostatecznego odniesienia się do kwestii oddziaływań skumulowanych oznacza, iż raport w tym zakresie nie może zostać uznany za spełniający wymogi ustawy Prawo ochrony środowiska. W konsekwencji raport taki nie może stanowić podstawy do wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Podniosło, że w postępowaniu dotyczącym oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia raport stanowi podstawowy dokument, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Tym samym więc raport winien być rzetelny, spójny i być wolny od niejasności i nieścisłości. Zaaprobowanie przez organ raportu zawierającego którąkolwiek z wymienionych wad i nie podjęcie próby wyeliminowania wadliwości stanowi naruszenie przepisów postępowania w stopniu znacznym, mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skoro na organach administracji spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, to obowiązkiem organu było - w razie stwierdzenia niekompletności raportu o oddziaływaniu na środowisko - jego uzupełnienie w tym zakresie lub zobowiązanie inwestora do przedłożenia uzupełnionego o te elementy raportu. W prawie polskim podstawą do objęcia szczególną ochroną określonych gatunków ptaków i ich siedlisk jest wydane na podstawie przepisów ustawy o ochronie przyrody rozporządzenie z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków NATURA 2000 (Dz. U. Nr 229, poz. 2313). Rozporządzenie to zostało wydane w celu implementacji dyrektyw Rady: z dnia 2 kwietnia 1979 r. nr 79/409/EWG o ochronie dzikich ptaków (tzw. dyrektywa ptasia) i z dnia 21 maja 2005 r. o ochronie siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory nr 92/43 (tzw. dyrektywa siedliskowa). Przepisy tych dyrektyw wskazują, że państwa członkowskie mają obowiązek wyznaczyć i sklasyfikować specjalne obszary ochrony ptaków. Niesklasyfikowanie danego obszaru nie oznacza jednak, że nie podlegają one ochronie. Jeśli bowiem jakiś obszar nie został sklasyfikowany przez państwo członkowskie jako obszar specjalnej ochrony, ale spełnia naukowe kryteria do takiego sklasyfikowania, to podlega on ochronie bezpośrednio na podstawie dyrektywy ptasiej (art. 4 ust. 4 tej dyrektywy). Usytuowanie inwestycji w stosunku do otuliny parku krajobrazowego oraz korytarza ekologicznego sieci Natura 2000 powinno być niewątpliwie uwzględnione w analizie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Raport powinien kompleksowo przedstawiać wszystkie możliwe oddziaływania inwestycji na środowisko, w szczególności na zwierzęta, rośliny, wodę i powietrze, nie może zatem pomijać obszarów o szczególnych wartościach przyrodniczych, nawet jeśli obowiązujące przepisy nie przewidują zakazu lokalizowania inwestycji na ich terenie. Także brak szczególnej ochrony prawnej korytarzy ekologicznych sieci Natura 2000 nie zwalnia z oceny wpływu inwestycji na środowisko z uwzględnieniem roli korytarzy w systemie przyrodniczym. Stowarzyszenie podniosło, że na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. skarżący złożył do akt sprawy opracowanie pt. "Ptaki wyrobisk pokopalnianych k/[...]" sporządzone przez K. A. z [...] Towarzystwa Ornitologicznego. Sąd pierwszej instancji postanowił dopuścić dowód z tego opracowania na okoliczność występowania gatunków chronionych ptaków na obszarze objętym zaskarżoną decyzją. Stowarzyszenie podkreśliło, że jak stanowi art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r., raport powinien zawierać opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Tymczasem raport z września 2013 r. w ogóle nie odnosi się w zakresie opisu elementów przyrodniczych do faktu obecności gatunków chronionych ptaków na obszarze objętym zaskarżoną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach. W raporcie brak jakiejkolwiek informacji na temat występowania gatunków chronionych ptaków wyliczonych w opracowaniu pt. "Ptaki wyrobisk pokopalnianych k/[...]" sporządzonym przez K. A. z [...] Towarzystwa Ornitologicznego. W tych okolicznościach brak odniesienia się w raporcie do elementu przyrodniczego, którym są gatunki chronione ptaków, musi być rozpatrywane w kategorii naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Skoro raport nie jest rzetelny, spójny i wolny od niejasności i nieścisłości, to nie mógł on stanowić podstawy do wydania decyzji środowiskowej. Raport ewidentnie pomija aspekt środowiskowy, bo nie wypowiada się w przedmiocie opisu elementu przyrodniczego środowiska. W tej sytuacji nie wiadomo w jaki sposób i czy w ogóle zamierzona inwestycja może oddziaływać na gatunki chronione ptaków występujących na obszarze nią objętym. Tego rodzaju uchybienie świadczy o naruszeniu przez Sąd art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 k.p.a. Stowarzyszenie podniosło, że pomimo, że dopuszczenia na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. przez Sąd dowodu ze złożonego do akt sprawy opracowania pt. "Ptaki wyrobisk pokopalnianych k/[...]" sporządzonego przez K. A. z [...] Towarzystwa Ornitologicznego, dowód ten został pominięty przy przedstawianiu stanu sprawy w uzasadnieniu wyroku, a następnie Sąd nie dokonał żadnej oceny znaczenia tego dowodu dla wyniku sprawy, co stanowiło naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. Jeżeli skarżący, dowodząc swoich racji, wspierał je określonym rodzajem dowodu w postaci dokumentu - opracowania, to Sąd powinien uczynić ten dowód przedmiotem weryfikacji, dając temu stosowny wyraz w uzasadnieniu obejmującym istotne dla rozstrzygnięcia sprawy elementy stanu faktycznego i prawnego. Zaniechanie tej weryfikacji stanowi wadliwość polegającą na niedostatecznym wyjaśnieniu przez Sąd stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, a więc uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na jej wynik.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zawiera usprawiedliwione podstawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji dopuścił się naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przypomnieć należy, iż stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Przyjęcie w art. 133 § 1 zasady, że sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy, oznacza, że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Podkreślić przy tym należy, iż aktami sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 p.p.s.a. są zarówno akta sądowe, jak i przedstawione sądowi administracyjnemu akta administracyjne. Zawarty w art. 133 § 1 p.p.s.a. obowiązek orzekania przez sąd administracyjny na podstawie "akt sprawy", nie wyłącza bowiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwości przeprowadzenia przez sąd uzupełniającego postępowania dowodowego, czy też wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet w przypadku niepowołania się na nie przez strony ( por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2004/09, LEX nr 953001, z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1113/05, LEX nr 261997). Podstawą zatem orzekania przez ten sąd jest materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed wymienionymi organami. Sąd bierze ponadto pod uwagę fakty powszechnie znane (art. 106 § 4 p.p.s.a.), a także dowody uzupełniające z dokumentów, o których mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji na rozprawie w dniu 9 września 2014r. dopuścił dowód z opracowania złożonego przez skarżące Stowarzyszenie pt. "Ptaki wyrobisk pokopalnianych k/[...]", sporządzonego przez K. A. z [...] Towarzystwa Ornitologicznego. W takiej sytuacji należy uznać, że Sąd pierwszej instancji przeprowadził dowód uzupełniający z dokumentów, o których mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a.

Jak stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z mocy art. 106 § 5 p.p.s.a. do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Jeśli zatem Sąd pierwszej instancji korzysta z art. 106 § 3 p.p.s.a., ustanawiającego kompetencję do przeprowadzenia ograniczonego postępowania dowodowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym, wówczas obciąża Sąd obowiązek oceny przeprowadzonych dowodów i zawarcie tej oceny w uzasadnieniu wyroku jak też rozważenia wpływu bądź braku wpływu na wynik sprawy dowodów dopuszczonych przez Sąd. Zgodnie bowiem z art. 233 § 1 k.p.c. Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.

Jeśli Sąd pierwszej instancji dopuszcza dowód z dokumentu (art. 106 § 3 p.p.s.a.), a następnie pomija w uzasadnieniu wyroku ten dowód i ocenę jego wpływu na wynik sprawy, dopuszcza się naruszenia art. 106 § 5 p.p.s.a. w związku z art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a.

W okolicznościach niniejszej sprawy uchybienie powyższe mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem dotyczy kwestii związanych z opisem elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Kwestie te normuje m.in. art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 1235 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej do Sądu pierwszej instancji decyzji. Skoro raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów ( art. 66 ust. 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy) i opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, w szczególności na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 oraz integralność tego obszaru ( art. 66 ust. 1 pkt 9 powołanej wyżej ustawy), to szczególnego znaczenia nabiera właściwy, a więc zgodny z rzeczywistością opis elementów przyrodniczych środowiska na terenie objętym planowaną inwestycją ( inwentaryzacja przyrodnicza ).

Podkreślić należy, iż opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody stanowi w świetle art. 66 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy obligatoryjny element raportu. Prawidłowy, zgodny z rzeczywistym stanem, opis występujących na danym terenie elementów przyrodniczych środowiska stanowi przesłankę prawidłowej oceny ewentualnego wpływu ( bądź stwierdzenia braku wpływu) planowanej inwestycji na występującą na danym terenie faunę i florę oraz możliwości określenia właściwych w danej sytuacji działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko.

Brak dokonania przez Sąd pierwszej instancji oceny przeprowadzonego dowodu - opracowania pt. "Ptaki wyrobisk pokopalnianych k/[...]", sporządzonego przez K. A. z [...] Towarzystwa Ornitologicznego, w połączeniu z materiałem dowodowym zgromadzonym przez organy nasuwa uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości przeprowadzenia kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji winien orzekać mając na uwadze całość zgromadzonego materiału dowodowego i ocenić, czy organy administracji przeprowadziły postępowanie dowodowe w należytym zakresie i właściwie wyjaśniły stan faktyczny sprawy.

Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku winna potwierdzać proces badania przez Sąd zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku w powyższym zakresie nie odpowiada wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a. Jest to tym bardziej istotne, że skarżące Stowarzyszenie w skardze do Sądu, a wcześniej w pismach składanych w postępowaniu administracyjnym ( m.in. z dnia 28 października 2013r.) podnosiło m.in. kwestie dotyczące istnienia skupiska gatunków ptaków chronionych i potrzebę sporządzenia wykazu występujących gatunków fauny i flory. Dopuszczone przez Sąd pierwszej instancji jako dowód opracowanie pt. "Ptaki wyrobisk pokopalnianych k/[...]", sporządzone przez K. A. z [...] Towarzystwa Ornitologicznego, zawiera m.in. wykaz kilkudziesięciu gatunków ptaków chronionych w prawie krajowym, których występowanie na terenie inwestycji i w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji stwierdził autor opracowania podczas przeprowadzonych w okresie lęgowym badań. W skardze do Sądu pierwszej instancji Stowarzyszenie - podnosząc m.in. nie przeprowadzenie badań stanu wód w okolicznych indywidualnych ujęciach wodnych, badań osadów dennych istniejących zbiorników wód powierzchniowych i przyczyn zmiany ich zabarwienia (występujących sinic) oraz brak inwentaryzacji przyrodniczej sąsiednich obszarów - zarzuciło, że w takiej sytuacji brak jest podstaw do prezentowania opinii, że działalność planowanej inwestycji nie będzie wpływać na zmianę warunków siedliskowych flory i fauny. Ponadto dla podważenia rzetelności raportu Stowarzyszenie wskazało, że w otoczeniu składowiska odpadów ( zgodnie z rejestrem zabytków) istnieje minimum 1 obiekt zabytkowy w postaci zespołu dworskiego.

Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby Sąd pierwszej instancji dokonał oceny przeprowadzonego dowodu i ustosunkował się do zarzutów skargi w świetle zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego sprawy, w tym do raportu w zakresie opisu elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

W tej sytuacji przedwczesna jest ocena przez Naczelny Sąd Administracyjny zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 66 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 3 października 2008 r. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i art. 80 k.p.a. Oceny zachowania przez organy zasad postępowania, w tym postępowania dowodowego oraz uczynienia zadość wymogom art. 66 ust. 1 pkt 2 tej ustawy winien dokonać Sąd pierwszej instancji mając na uwadze art. 133 § 1, art. 106 § 5 p.p.s.a. i art. 141 § 4 p.p.s.a.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż Sąd pierwszej instancji nie ocenił legitymacji Stowarzyszenia do wniesienia skargi.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) orzekł jak w sentencji.