Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1123/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego - w zakresie wniosku I. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2013 r. I. D. złożyła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...] r., nr [...], nieuwzględniające wniesionego zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...]

W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek (uzupełniony pismem z dnia 30 stycznia 2014 r.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest zasadny.

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być tylko takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.

Wstrzymanie wykonania dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, bądź takich, mocą których podmiot uzyskuje uprawnienia, nałożone są na niego obowiązki lub aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.

Zaskarżone postanowienie nie nadaje się do tak rozumianego wykonania. Postanowieniem tym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...]r., nr [...], nieuwzględniające wniesionego przez skarżącą zarzutu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Zaskarżone postanowienie dotyczy zatem wyłącznie kwestii wpadkowej, rozstrzyganej w toku postępowania egzekucyjnego.

Nawet jednak, gdyby akt ten mógł być przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., to brak byłoby podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o jego wstrzymanie.

Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne.

Skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawiera bowiem odrębnego – od skargi – uzasadnienia. W piśmie z dnia 30 stycznia 2014 r. skarżąca wskazała zaś jedynie, że wnosi o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, wobec niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie uprawdopodobniła jednak w żaden sposób zaistnienia tej przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej.

Jednocześnie należy zauważyć, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia ani innych aktów wydanych w toku postępowania przed organami administracji. Niedopuszczalne jest zatem wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego zaskarżonego postanowienia.

Z tych względów, wobec niespełnienia warunków z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.