Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 213/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art.103 a ust.10
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) Sędziowie NSA Wiesław Morys del. WSA Tamara Dziełakowska Protokolant specjalista Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Powiatu Wrocławskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Powiatu Wrocławskiego a Starostą Powiatu Dzierżoniowskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do wystąpienia do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku na rzecz powiatu pojazdów postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Staroście Powiatu Wrocławskiego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.


UZASADNIENIE

Starosta Powiatu Wrocławskiego wniósł o rozstrzygniecie sporu o właściwość ze Starosta Powiatu Dzierżoniowskiego w sprawie wskazania organu właściwego do wszczęcia postępowania w spawie przepadku na rzecz powiatów pojazdów usuniętych z drogi na podstawie art. 130a ust. 10 ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) i wskazanie Starosty Powiatu Dzierżoniowskiego jako organu właściwego.

W uzasadnieniu wniosku Starosta Powiatu Wrocławskiego wskazał, że w dniu 23 września 2009 r. T. H. prowadzący firmę pod nazwą "Mechanika, Blacharstwo Pojazdowe, Całodobowa Pomoc Drogowa" w miejscowości J. przy ul. [...], zwrócił się do Starosty Powiatu Dzierżoniowskiego z pismem w sprawie dalszego postępowania z usuniętymi na podstawie art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym z terenu miasta Dzierżoniowa samochodami:

– BMW o nr rej. [...] miejsce usunięcia pojazdu – Dzierżoniów, na podstawie wydanej w dniu 10 marca 2007 r. dyspozycji usunięcia pojazdu nr 35/2007 r. przez Komendę Powiatową Policji w Dzierżoniowie;

– FIAT 126P o nr rej. [...] miejsce usunięcia pojazdu – Dzierżoniów, na podstawie wydanej w dniu 16 lutego 2007 r. dyspozycji usunięcia pojazdu nr 26/2007 r. przez Komendę Powiatową Policji w Dzierżoniowie;

– OPEL KADETT o nr rej. [...] miejsce usunięcia pojazdu – Dzierżoniów, na podstawie wydanej w dniu 18 czerwca 2007 r. dyspozycji usunięcia pojazdu nr 106/2007 r. przez Komendę Powiatową Policji w Dzierżoniowie;

– FORD FIESTA o nr rej. [...] – miejsce usunięcia pojazdu – Dzierżoniów, na podstawie wydanej w dniu 26 sierpnia 2007 r. dyspozycji usunięcia pojazdu nr 147/2007 r. przez Komendę Powiatową Policji w Dzierżoniowie.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Starosta Dzierżoniowski przekazał ww. wniosek do Starostwa Powiatowego we Wrocławiu, uzasadniając swoją decyzję tym, że firma Pana T. H. nigdy nie była wyznaczona przez Starostę Dzierżoniowskiego do prowadzenia parkingu strzeżonego oraz, że parking znajduje się na terenie Powiatu Wrocławskiego.

Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie Pan T. H. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Postanowienie zostało podtrzymane wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr383/ll z dnia 4 listopada 2011 r.

Sporne pojazdy zostały usunięte z obszaru miasta Dzierżoniowa na podstawie dyspozycji usunięcia pojazdu sporządzonych przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w Dzierżoniowie.

Zgodnie z art. 130a ust. 5f ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym usuwanie pojazdów oraz prowadzenie strzeżonego dla pojazdów usuniętych należy do zadań własnych powiatu. Na podstawie z art. 130a ust. 10g ww. ustawy jednostka prowadząca parking, w przypadku nieodebrania pojazdu, powiadamia właściwego miejscowo starostę, który zgodnie z ust. 10 komentowanego przepisu występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu.

Podstawą prawną dla wystąpienia przez starostę do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku jest art. 610 6 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm.), który wyraźnie wskazuje, iż w sprawach o przepadek pojazdów, które na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym podlegają przepadkowi na rzecz powiatu właściwy jest sąd miejsca, z którego usunięto pojazd. Niewątpliwym jest zatem fakt, iż skoro właściwym w sprawie orzekania o przepadku pojazdu jest sąd miejsca jego usunięcia, to wniosek wszczynający postępowanie w tej sprawie może złożyć jedynie starosta również właściwy dla miejsca usunięcia pojazdu. Nie pozostawia zatem wątpliwości, iż właściwość miejscowa w sprawach dotyczących przepadku pojazdów jest definiowana przez miejsce usunięcia pojazdu.

W przedmiotowej sprawie ww. pojazdy zostały usunięte na podstawie dyspozycji usunięcia wydanej przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w Dzierżoniowie przez firmę prowadzoną przez T. H. pod nazwą "Mechanika, Blacharstwo Pojazdowe, Całodobowa Pomoc Drogowa" i przetransportowane na parking strzeżony umiejscowiony w miejscowości J. przy ul. [...]

Skoro usunięcia przedmiotowych pojazdów dokonano z terenu miasta Dzierżoniowa, to nie może być mowy o właściwości Starosty Powiatu Wrocławskiego w tej sprawie, gdyż zdarzenia definiujące właściwość miały miejsce poza obszarem właściwości tego organu.

Mając powyższe na uwadze należy podkreślić, iż jedynym organem właściwym w sprawie złożenia wniosku do sądu o orzeczenie przepadku przedmiotowego pojazdu jest Starosta Powiatu Dzierżoniowskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór o właściwość ma miejsce wtedy gdy rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi w odniesieniu do rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy, czyli gdy mamy do czynienia z tożsamą sprawą, którą zajmują lub odmawiają zajęcia co najmniej dwa organy. A zatem wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygniecie sprawy tożsamej strony (stron), dotyczącej tego samego podmiotu, przy zastosowaniu tej samej podstawy prawnej. Spór o właściwość może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest już przedmiotem prowadzonego postępowania, albo w której odmówiono nadania biegu postępowaniu.

Według art. 130a ust. 10 ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) "Starosta w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 i 2, występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie jego przepadku na rzecz powiatu, jeżeli prawidłowo powiadomiono właściciela lub osoba uprawniona nie odebrała pojazdu w terminie 3 miesięcy od dnia jego usunięcia (...)".

Sporem o właściwość nie jest ustalenie podmiotu legitymowanego do złożenia wniosku do sądu o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz powiatu. Nie jest to bowiem rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy w formie władczego działania na drodze administracyjnej przez organy administracji publicznej.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie całego uiszczonego wpisu.