Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 628/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokat K. Z. od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego J. O. wykonane na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:

Decyzją z dnia [...].11.2012r. Starosta S. orzekł o cofnięciu J. O. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kategorii ABT. Decyzję tę otrzymał J. O. w dniu 3.12.2012r. Pomimo pouczenia, iż stronie służy prawo wniesienia odwołania od tej decyzji, w terminie 14 dni, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., J. O. nie wniósł odwołania w zakreślonym terminie.

W dniu 17.04.2014r. pełnomocnik J. O. – H. K. (matka) wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. "zażalenie – skargę administracyjną" na wadliwość decyzji organu I instancji twierdząc, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa i "mojego interesu prawnego". Pełnomocnik J. O. żądała uchylenia i zmiany zaskarżonej decyzji, ponownego zbadania jej niezgodności z prawem.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] maja 2014r. na podstawie art. 134 w zw. z art. 58 i art. 129 § 2 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Kolegium uznało, że termin do wniesienia odwołania upłynął 17.12.2012r. (licząc 14 dni od daty 3.12.2012r. tj. od doręczenia decyzji J. O.), a odwołanie zostało złożone dopiero 17.04.2014r. Dlatego też nie mogło być rozpatrzone merytorycznie. Organ nie stwierdził, by przed wniesieniem odwołania, strona ubiegała się o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania.

W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, pełnomocnik J. O. – H. K. zarzuciła postanowieniu SKO: naruszenie przepisów postępowania – art. 6, 7, 77 k.p.a., art. 7 Konstytucji RP, wadliwą interpretację prawa materialnego, niedopełnienie obowiązków służbowych i działanie na szkodę skarżącego.

W odpowiedzi na skargę SKO w B. wniosło o jej oddalenie. Uznało, iż niecelowym byłoby odnoszenie się do zarzutów skargi, które są lakoniczne i nie zawierają żadnych zastrzeżeń merytorycznych wobec zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a.

Zaskarżonemu postanowieniu nie można przypisać tego rodzaju naruszeń prawa, wobec czego skarga nie została uwzględniona.

Na wstępie należy zaznaczyć, że przedmiotem kontroli Sądu było jedynie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].05.2014r., którym organ stwierdził, że odwołanie od decyzji Starosty S. z dnia [...].11.2012r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Zgodnie z art. 134 k.p.a., organ właściwy do rozpatrzenia odwołania bada z urzędu zachowanie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Stwierdzenie dopuszczalności odwołania oraz wniesienie go w terminie jest koniecznym warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ II instancji. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu I instancji. W razie ustalenia, że odwołanie zostało wniesione po terminie, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie wskazuje się, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r., I SA/Gd 1482/96, Lex nr 29004).

W myśl art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Termin określony w tym przepisie jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, powoduje konieczność stwierdzenia, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Ponadto jest to termin ustawowy, wiąże więc wszystkie osoby i organy występujące w postępowaniu administracyjnym.

Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej odwołanie od decyzji Starosty S. z dnia [...].11.2012r. (doręczonej dnia 3.12.2012r.) zostało wniesione z wielomiesięcznym opóźnieniem, zamiast w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Stąd też, zaskarżone postanowienie SKO z dnia [..].05.2014r. nie narusza prawa.

W istocie jak słusznie stwierdza SKO w odpowiedzi na skargę, do zarzutów skargi nie sposób się ustosunkować. Skarga zawiera szereg abstrakcyjnych wywodów i cytatów, których w żaden sposób nie da się odnieść do meritum zaskarżonego postanowienia.

Sąd zwraca, na marginesie, uwagę organów na okoliczność, że w postępowaniu administracyjnym za J. O. działał nieprofesjonalny pełnomocnik (matka skarżącego), którego pisma kierowane do organów są pełne niejasności. Należy więc wyjaśnić intencję pisma z dnia 20.03.2014r. skierowanego do Starosty S., z którego zdaje się wynikać żądanie zwrotu prawa jazdy. Należy załatwić je w odpowiedniej formie administracyjnej.

Nadto, po otrzymaniu zaskarżonego postanowienia (12.05.2014r.) pełnomocnik H. K. wystosowała pismo z dnia 16.05.2014r. do Starosty S., które zawiera trzy wnioski. Należy je rozpatrzeć w odpowiednim trybie.

Mając na względzie powyższe okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Wynagrodzenie adwokata, działającego na zasadzie prawa pomoc, zostało ustalone na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) , z uwzględnieniem podatku VAT.