Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 90/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 6 i art. 58  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zwrotu kosztów i wynagrodzenia za usunięcie i dozór pojazdu postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Starosty w sprawie zwrotu kosztów i wynagrodzenia za usunięcie i dozór pojazdu i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Orzeczenie to zostało zaskarżone do Sądu przez Starostę "[...]".

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż organ pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

W myśl art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także - w sytuacjach określonych w powołanym przepisie - organizacja społeczna.

Interes prawny w zaskarżeniu należy rozumieć jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi. Organ powołany do wydania decyzji (postanowienia)

w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i, co za tym idzie - nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w tym postępowaniu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; publ. w Internecie na http://orzeczenia.nsa. gov.pl).

Fakt, iż w niniejszej sprawie Starosta "[...]" orzekał jako organ pierwszej instancji wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktów lub czynności wydanych w toku instancyjnym przez organ odwoławczy.

Wobec powyższego, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd postanowił jak

w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.