Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 860/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2023-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 23c , art. 21 ust. 35
journal: Dz.U. 2021 poz 1128
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -t.j.
article: art. 22 § 2a, art. 187
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 106 § 3, podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art. 135, art. 200 w zw. z art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu [...] lutego 2023 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2022 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego K. R. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 26 września 2022 r., nr 3201-IOD2.4132.39.2022.4, 3201-IOD2.4132.76.2022, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. (organ I instancji) z 21 czerwca 2022 r. nr [...], którą odmówiono K. R. ("podatnik, skarżący") ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2022 r.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 233 § 1 pkt 1, w związku z art. 22 § 2a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.; dalej "o.p."), art. 3 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 23c i ust. 35 pkt 1 oraz art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1128; dalej "u.p.d.o.f.").

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w złożonym wniosku podatnik wskazał, że uzyskuje i przewiduje uzyskiwać w 2022 r. wynagrodzenie wyłącznie z pracy w charakterze Chief Off na pokładzie statku morskiego L. , (nr IMO: [...]

i jemu bliźniaczych, eksploatowanych w komunikacji międzynarodowej przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem w Norwegii (K. ). Z uwagi na fakt, że podatnik osiągnie dochód z pracy za granicą, jest zobowiązany odprowadzać samodzielnie zaliczki na podatek dochodowy w ciągu roku, zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 1 u.p.d.o.f. Podatnik stwierdził, że będzie jednak zwolniony z tego podatku, gdyż pracę na statku morskim używanym do przewozu ładunków w żegludze międzynarodowej będzie świadczyć przez okres nie krótszy niż 183 dni. Oznacza to, że uzyskane dochody będą wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f. Przewidywane przez podatnika miesięczne wynagrodzenie brutto wyniesie ok. [...] USD. Zaliczka na podatek obecnie stanowi ok. [...] zł. Podatek od dochodów natomiast wyniesie [...] zł. W związku z tym według podatnika, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na 2022 r. będą niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu.

Do wniosku podatnik załączył kserokopie następujących dokumentów:

- książeczki marynarskiej nr [...], która potwierdza jego pracę na statku L. K. w okresie od 29 listopada 2021 r. do 9 lutego 2022 r.,

- potwierdzenia zatrudnienia z 15 lutego 2022 r. wydanego przez przedsiębiorstwo K. , [...], [...], H. , N. , zgodnie z którym podatnik jest/był zatrudniony jako Chief Officer na pokładzie statku [...] L. K. eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo w okresach: 15.01-26.02 oraz 4.07 - 1.09.2021 r. i 29.11.2021 - 9.02.2022 r.,

- wydruku ze strony internetowej o ostatniej aktualizacji danych statku z 1 marca 2022 r.,

- listy portów, do których zawijał statek.

Ponadto wniosek o ograniczenie poboru zaliczek podatnik uzupełnił o kserokopię oświadczenia kapitana statku z 6 maja 2022 r. o planowanym zatrudnieniu podatnika przez okres dłuższy niż 183 dni.

Organ I instancji wydał w dniu 21 czerwca 2022 r. decyzje, w której odmówił podatnikowi ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2022 r. Organ I instancji zauważył, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem, m.in. dochodów wymienionych w art. 21 u.p.d.o.f. Od dochodu zwolnionego nie pobiera się natomiast zaliczek, gdyż z mocy ustawy dochody te nie podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23c w związku z art. 21 ust. 35 u.p.d.o.f. po spełnieniu stosownych przesłanek. W przypadku ich niedopełnienia, dochody podlegają opodatkowaniu i na podatniku ciąży obowiązek wpłacania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy.

Podatnik złożył odwołanie od ww. decyzji i wskazał, że uprawdopodobnił fakt zatrudnienia go jako marynarza przez okres powyżej 183 dni w cyklu 8 tygodni pracy

i 8 tygodni odpoczynku. Do odwołania załączył kopię umowy z tłumaczeniem.

Organ odwoławczy wydał w dniu 26 września 2022 r. decyzję, w której utrzymał

w mocy decyzję organu I instancji i wskazał, że niesporne jest, iż stosownie do art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f. podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Tym samym swoich rozliczeń z tytułu podatku dochodowego podatnik powinien dokonywać w Polsce. Niesporne jest również to, że 17 stycznia 2022 r. podatnik podpisał z firmą K. , marynarską umowę

o pracę oraz że podatnik zatrudniony był na stanowisku Chief Officer w wymienionych

w poświadczeniu okresach. Organ odwoławczy podał, że statek L. K. to tankowiec do przewozu ropy naftowej. Listy portów zaś potwierdzają przybicie tego statku do nabrzeży miast [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].

Organ odwoławczy podał, że kapitan statku wydał zaświadczenie o planowanym zatrudnieniu podatnika przez okres dłuższy niż 183 dni. Według organu, nie jest to jednak wystarczająca podstawa do uwzględnienia wniosku o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy. Ponadto, z uwagi na to, że wskazane zaświadczenie zostało wydane 6 maja 2022 r., niemożliwa jest na dzień wydania zaskarżonej decyzji ocena, czy istotnie podatnik świadczy pracę na statku morskim przez okres co najmniej 183 dni

w roku podatkowym. Zdaniem organu odwoławczego, .również przedłożona przez podatnika umowa o pracę nie potwierdza niezbicie, że podatnik przepracuje co najmniej 183 dni w roku. Organ odwoławczy wskazał, że podatnik, co do zasady, zobowiązany jest do złożenia zeznania podatkowego na podstawie art. 45 ust. 1 u.p.d.o.f. W sytuacji złożenia przez podatnika w wymaganym terminie zaświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 35 u.p.d.o.f., złożone zeznanie umożliwi odzyskanie zaliczek zapłaconych od dochodu, który będzie korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23 c u.p.d.o.f. W trakcie roku podatkowego nie sposób natomiast stwierdzić, czy warunki do zastosowania zwolnienia podatkowego zostaną spełnione, gdyż można to ocenić dopiero po zakończeniu roku podatkowego.

Według organu, podatnik może skorzystać ze zwolnienia w zeznaniu podatkowym (przy spełnieniu wszystkich wymaganych warunków), ale okoliczności powołane przez podatnika nie mogą być uznane jako uzasadnienie dla ograniczenia poboru zaliczek w ciągu roku podatkowego. Organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie w sprawie dotyczy wyłącznie kwestii ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy

w 2022 r., a sposób w jaki podatnik dokona rozliczenia całego dochodu uzyskanego

w 2022 r., stanowi odrębną kwestię, której zaskarżona decyzja nie przesądza.

Podatnik złożył skargę na ww. decyzję i wniósł o uchylenie decyzji wydanych przez organy obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podatnik wniósł również o przeprowadzenie dowodu z kopii książeczki żeglarskiej na okoliczność świadczenia pracy na morzu w 2022 r.

Podatnik zarzucił organowi:

1. naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f., przez jego błędną wykładnię oraz uznanie, że dyspozycja tego przepisu uniemożliwia skarżącemu złożenie wniosku o ograniczenie poboru zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego, podczas gdy przepis ten nie wprowadza zakazu wnioskowania o ograniczenie poboru zaliczek, o którym mowa w art. 22 §2a o.p.;

2. uznanie, iż w przedmiotowej sprawie celem złożenia wniosku jest zastosowanie zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f., podczas gdy podstawa złożenia wniosku jest art. 22 § 2a o.p., gdyż przez pierwsze 183 dni roku podatkowego marynarz, który zamierza skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust.1 pkt 23c u.p.d.o.f., nie jest zwolniony z odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy, zaś wysoce prawdopodobne jest, że zaliczki na podatek byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu na dany rok podatkowy;

3. naruszenie art. 22 § 2a o.p., przez jego niewłaściwą wykładnię oraz uznanie, że zamiar skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f. odbiera skarżącemu uprawnienie do ubiegania się o ograniczenie poboru zaliczek, mimo że dyspozycja art. 22 § 2a o.p. nakazuje uprawdopodobnić, że zaliczki obliczone według zasad określonych

w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy, co wykazał we wniosku skarżący;

4. naruszenie art. 22 § 2a o.p., przez jego błędną wykładnię oraz mieszanie przez organ podatkowy ze sobą pojęć takich jak "uprawdopodobnienie"

i "udowodnienie"; organ uznał, że załączona umowa o pracę oraz oświadczenie kapitana "nie potwierdza niezbicie", że skarżący przepracuje co najmniej 183 dni, podczas gdy obowiązkiem skarżącego w niniejszej sprawie jest wyłącznie uprawdopodobnić, że zaliczki na poczet podatku będą niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku, który winien być zapłacony;

5. naruszenie art.120, art. 121 i art. 122 o.p., przez:

a) rażące naruszenie zasady nakazującej organowi podatkowemu poszukiwanie prawdy materialnej, a przez to złamanie zasady słuszności

i sprawiedliwości, a w konsekwencji wydanie decyzji sprzecznej z prawem. Powyższe stanowi również poważne naruszenie zasady zaufania do organów skarbowych, zwłaszcza w świetle braku jednolitości w ocenie przez organy podatkowe tożsamych stanów faktycznych;

organ podatkowy w świetle art. 122 o.p. winien w pierwszej kolejności ustalić, jakie fakty są istotne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego mogących mieć w sprawie zastosowanie, dokonując następnie oceny materiału dowodowego zgodnie

z zasadami logicznego myślenia oraz doświadczenia życiowego; organ zlekceważył istotne w sprawie fakty, takie jak planowanie świadczenia pracy przez skarżącego na statku powyżej 183 dni w roku bieżącym, potwierdzone przez kapitana statku, jak również prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, iż zaliczki na poczet podatku byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy;

b) naruszenie zasady praworządności (art. 120 o.p. w zw. z art. 7 Konstytucji RP) oraz zasady zaufania do organów podatkowych poprzez uniemożliwienie skarżącemu skorzystania z instytucji ograniczenie poboru zaliczek, podczas gdy żaden przepis nie wprowadza zakazu złożenia wniosku o ograniczenie podatnikowi chcącemu skorzystać następnie ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 23 lit.c u.p.d.o.f.;

w myśl zasady "co nie jest prawem zabronione, jest dozwolone" wprowadzonej na poziomie ustawowym władza publiczna może czynić tylko tyle, na ile przepisy jej pozwalają. Obywatele (w tym przedsiębiorcy), mogą zaś robić wszystko to, czego prawo nie zabrania; respektowanie zasady legalizmu przez organy władzy publicznej służy również realizacji zasad wywodzonych z art. 2 Konstytucji, w szczególności zasady ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa, a także zasady pewności i bezpieczeństwa prawnego;

5. naruszenie art. 180 o.p., art. 187-188 o.p. oraz art. 191 o.p., przez:

a) dowolną ocenę dowodów i wypływających z nich wprost faktów oraz pominięcie w swych rozważaniach faktów wynikających z dokumentów przedłożonych w sprawie oraz zaświadczenia kapitana statku z 6 maja

2022 r., z którego wynika wprost, że zatrudnienie skarżącego w roku 2022 przekroczy 183 dni;

b) pominięcie w swych rozważaniach tożsamości faktycznych podstaw wniosku w sprawach o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy w związku z zamiarem skorzystania z ulgi abolicyjnej oraz w związku z zamiarem skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f.;

jeśli bowiem organy podatkowe wyrażają zgodę na ograniczenie poboru zaliczek na podatek z uwagi na zamiar podatnika skorzystania z ulgi abolicyjnej, wskutek czego zaliczki na podatek byłyby niewspółmiernie wysokie, identycznie winny postępować

w sprawach, gdzie podatnik zamierza skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. art. 21 ust 1 pkt 23c u.p.d.o.f., wskutek czego zaliczki na podatek również byłyby niewspółmiernie wysokie.

W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Sąd postanowił na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a."), dopuścić dowód z kopii dokumentu załączonego do skargi w postaci odpisu książeczki żeglarskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

W rozpoznawanej sprawie kwestię sporną stanowi zasadność odmowy skarżącemu ograniczenia poboru zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2022 r.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są dochody marynarzy, którzy są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, uzyskane z tytułu pracy na statkach morskich używanych do przewozu ładunku lub pasażerów

w żegludze międzynarodowej, jeżeli była ona w danym roku podatkowym wykonywana łącznie przez okres co najmniej 183 dni, z wyjątkiem pracy wykonywanej na:

a) holownikach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez holownik w ciągu roku stanowił przewóz ładunku lub pasażerów drogą morską,

b) pogłębiarkach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez pogłębiarkę w ciągu roku stanowił przewóz wydobytego materiału drogą morską.

Stosownie do art. 21 ust. 35 u.p.d.o.f., zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 23c, ma zastosowanie pod warunkiem złożenia urzędowi skarbowemu, o którym mowa w art. 45 ust. 1b, nie później niż przed upływem terminu określonego w art. 45 ust. 1:

1) w przypadku pracy na statku podnoszącym polską banderę - zaświadczenia,

o którym mowa w art. 85 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu;

2) w przypadku pracy na statku podnoszącym inną, niż polska, banderę - zaświadczenia armatora lub agencji zatrudnienia, o której mowa w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, zawierającego:

a) imię i nazwisko marynarza, jego adres zamieszkania i numer PESEL,

a w przypadku jego braku - numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,

b) informację o liczbie dni przepracowanych w roku na statku spełniającym wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 23c, przez marynarza, którego dotyczy zaświadczenie, z podaniem okresów zatrudnienia, nazwy i bandery statku,

c) informację o kwocie przychodu marynarza z tytułu pracy u armatora,

d) informacje dotyczące armatora obejmujące:

– imię i nazwisko lub nazwę,

– adres miejsca zamieszkania albo adres siedziby,

– numer identyfikacji podatkowej lub zagraniczny numer identyfikacyjny podatnika,

– formę prawną.

Wyżej wymienione dochody na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f., nie podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych po spełnieniu stosownych przesłanek wymienionych w art. 21 ust. 35 u.p.d.o.f.

Przedmiotowa sprawa nie dotyczy wprost ww. ulgi, lecz możliwości uzyskania przez podatnika ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zdaniem Sądu, na etapie ubiegania się przez podatnika o ograniczenie uiszczania zaliczek z art. 22 § 2a o.p., tj. złożenia wniosku, podatnik nie musi wykazać, że był już zatrudniony na statku przez co najmniej 183 dni, lecz musi uprawdopodobnić, że przez taki okres będzie zatrudniony na statku. Uiszczanie zaliczek dotyczy stanu przyszłego, uzyskiwanych w przyszłości dochodów. Ulga z art. art. 21 ust. 1 pkt 23c u.p.d.o.f. dotyczy zaś już uzyskanych dochodów w danym roku podatkowym przy ich rozliczeniu w następnym roku podatkowym.

Zgodnie z art. 22 § 2a o.p. organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy.

Z przepisu tego wynika, że ograniczenie poboru zaliczek na podatek można stosować w sytuacji, gdy podatnik uprawdopodobni, że zaliczki byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku, przewidywanego na dany rok podatkowy. Instytucja ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, w tym podatek dochodowy od osób fizycznych, może zostać zastosowana przez organ podatkowy wówczas, gdy podatnik uprawdopodobni, że zaliczki miesięczne byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu, przewidywanego za dany rok podatkowy. Podatnik, składając wniosek

o ograniczenie poboru zaliczek jest inicjatorem tego postępowania. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia

o jakimś fakcie. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych, co oznacza, że uprawdopodobnienie wymaga wykazania danej okoliczności w stopniu mniejszym aniżeli jej udowodnienie (zob. A. Hanusz, Uprawdopodobnienie jako środek zastępczy dowodu, "Przegląd Podatkowy" 2004, nr 3, s. 47-49). Uprawdopodobnienie nie może być oparte na samych twierdzeniach strony. Również w przypadku uprawdopodobnienia obowiązują wymogi dotyczące oceny zaofiarowanego przez stronę materiału dowodowego. W przeciwnym przypadku za uprawdopodobnione należałoby przyjmować każde wypowiadane przez stronę twierdzenie, nawet najbardziej nonsensowne, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z zasadą prawdy materialnej i swobodnej oceny dowodów.

Spór w sprawie koncentruje się na uprawdopodobnieniu przez skarżącego, że uiszczane zaliczki byłby niewspółmiernie wysokie do podatku należnego.

Bezsporne było, że skarżący podpisał umowę o pracę z norweską firmą w dniu 17 stycznia 2022 r. i w 2021 r. pełnił służbę na statku morskim oraz iż z zaświadczenia kapitana statku z 6 maja 2022 r. wynikało, że planowane zatrudnienie skarżącego

w 2022 r. przekroczy 183 dni. Niesporne było również, że skarżący miał pełnić służbę na tankowcu.

Według skarżącego, uprawdopodobnił on fakt zatrudnienia w 2022 r. ponad 183 dni na podstawie przedłożonej umowy o pracę, która określała system rotacyjny jego pracy 8 tygodni na morzu, a następnie 8 tygodni odpoczynku.

Organ odwoławczy uznał przedłożone dokumenty przez skarżącego za niewystarczające do przyznania mu ww. zwolnienia.

Zdaniem Sądu, organy podatkowe w sposób niewłaściwy zinterpretowały zaświadczenie kapitana, które wraz z pozostałymi dowodami w postaci umowy

o pracę oraz przedłożoną do skargi kopią książeczki żeglarskiej wskazywały, że

w 2022 r. podjął zatrudnienie na tankowcu.

Podkreślić należy, że postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie prowadzone było na wniosek podatnika, co oznacza, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania spełnienia przesłanek, jakie wiążą się z danym przepisem. Na poparcie swoich żądań skarżący winien składać stosowne wyjaśnienia i dokumenty.

W ocenie Sądu, postawa skarżącego przyczyniła się do negatywnego rozpoznania jego sprawy przez organy podatkowe na skutek braku jasno sprecyzowanych wypowiedzi oraz brakiem stosownej dokumentacji na poszczególnych etapach postępowania podatkowego.

Wskazać należy, że do przedmiotowego wniosku z 21 marca 2022 r. skarżący załączył kopię książeczki żeglarskiej z data wymustrowania ze statku w dniu 9 lutego 2022 r. oraz dokumentami na odbycie służby na statku w 2021 r. i nazw portów do których zawijał statek w 2021 r. i w styczniu 2022 r., a także potwierdzenie zatrudnienia z 15 lutego 2022 r. przez przedsiębiorstwo norweskie. Żaden z tych dokumentów nie potwierdzał, jednak, że skarżący pełni służbę na statku morskim na dzień złożenia przedmiotowego wniosku. W piśmie uzupełniającym z 12 maja 2022 r. skarżący wskazał, że 2022 r. będzie pełnił służbę na statku ponad 183 dni, gdyż tak samo było 2021 r. Do ww. pisma skarżący dołączył oświadczenie kapitana statku z 6 maja

2022 r., z którego wynikało, iż planowane zatrudnienie skarżącego przekroczy 183 dni w 2022 r. Dopiero do odwołania skarżący dołączył umowę o pracę w jęz. angielskim wraz z tłumaczeniem roboczym.

Wskazać należy, że przedłożona umowa w jęz. angielskim w poz. 2 ma wskazaną datę obowiązywania 1 styczeń 2021 r., zaś w poz. 27 – datę podpisania umowy 17 styczeń 2022 r. wobec różnych dat występujących w ww. umowie, przyjąć należy, że obowiązuje ona od dnia jej podpisania, tj. 17 stycznia 2022 r. Podkreślić należy, że tłumaczenie robocze przedłożone przez podatnika na jęz. polski dotyczyło innej osoby (M. W.). Zaświadczenie kapitana z 6 maja 2022 r. odczytywane wprost wskazywało na planowane zatrudnienie skarżącego. Organ podatkowy mógł więc mieć słuszne wątpliwości czy skarżący w ogóle podjął pracę na statku morskim w 2022 r. wobec braku jednoznacznego oświadczenia skarżącego, że podjął pracę na statku po dniu 9 lutego 2022 r. (wskazana wyżej data wymustrowania ze statku). Wątpliwości te zostały przez skarżącego rozwiane dopiero na etapie skargi przez przedłożenie odpisu z książeczki żeglarskiej, z której wynikało, iż zamustrowany był na statku od 24 marca 2022 r. do 9 maja 2022 r. (i następnie w dalszym miesiącach 2022 r.), zatem w dniu wystawienia zaświadczenia przez kapitana był członkiem załogi MT L. K.. Zdaniem Sądu, dopiero złożenie odpisu książeczki żeglarskiej przy skardze pozwalało na prawidłową ocenę poprzednio złożonych dokumentów.

Organ podatkowy zobowiązany jest do zebrania materiału dowodowego, przy czynnym udziale strony oraz oceny tego materiału (art. 187 o.p.).

W ocenie Sądu, wobec powyższych niejednoznacznej treści dokumentów złożonych przez skarżącego, tj. umowy o pracę, organ odwoławczy winien wezwać skarżącego do przedłożenia skorygowanych dokumentów. Skarżący winien zaś mieć na uwadze fakt, że dobrze przygotowany wniosek poparty odpowiednimi dokumentami wpłynąłby niewątpliwie na szybsze i pozytywne załatwienie sprawy. Według Sądu, już na etapie złożenia wniosku w marcu 2022 r. skarżący winien przedłożyć do niego zawartą w styczniu 2022 r. umowę o pracę. Samo powoływanie się na pracę u danego przedsiębiorcy w poprzednim roku podatkowym nie mogło odnieść oczekiwanego przez skarżącego skutku.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ podatkowy dokona ponownej oceny zebranego materiału dowodowego, w tym wezwie podatnika do jego uzupełnienia. Skarżący ze swej strony powinien uzupełnić dokumenty w sprawie przez wyjaśnienie daty zawarcia umowy o pracę, jej tłumaczenie i odpis książeczki żeglarskiej.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art. 135 p.p.s.a, uchylił decyzje wydane przez organy obu instancji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z §14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).

Na rzecz skarżącego zasądzono od organu odwoławczego kwotę [...] zł tytułem poniesionych kosztów postępowania, na którą składa się [...] zł tytułem wpisu sądowego, [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, [...] zł tytułem opłaty od złożonego pełnomocnictwa.