Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 6/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.52 par 1 , par 2, art.58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Ś. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania decyzji o rozbiórce budynku p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W. Ś w dniu 28 stycznia 2008r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nie wydaniu decyzji w przedmiocie rozbiórki rozpoczętej budowy budynku składowego na działce o numerze ewidencyjnym [...] położonej przy ul [...] oraz nie informowaniu o wynikach postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach pismem z dnia 19 lutego 2008r. wezwał W. Ś. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie do Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie pismem z dnia 19 lutego 2008r. Sąd wezwał Inspektora Nadzoru Budowlanego do złożenia wyjaśnień odnośnie wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia.

W odpowiedzi Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 28 lutego 2008r. wskazał, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu nie składał zażalenia do Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie W. Ś. do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi nie została przez skarżącego odebrana, była dwukrotnie awizowana ( w dniach 25 lutego 2008r. i. 4 marca 2008r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, a jego złożenie spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Sądu, warunek określony w art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozpoznawanej sprawie nie został spełniony. Skarżący nie wykazał , iż składał do organu wyższego stopnia tj. Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawy w przedmiocie rozbiórki budynku. Nadto z wyjaśnień Inspektora Nadzoru Budowlanego złożonych w piśmie z dnia 28 lutego 2008r. wynika, że skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał wskazanego toku postępowania.

W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z poglądami doktryny, nie ma możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna, a niedopuszczalność jak już było wcześniej podniesione, wynika z faktu, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących przed organem właściwym do załatwienia sprawy.

Z podniesionych wyżej względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało odrzucić.